book

مقدمه(حتما بخونید)

نظر سنجی کتاب

مهم!!!

نیایش ماه

فقط بغضَم نوشته!

پیامک

خاص!

عمرا بعضی ها بفهمن!

با جنبه ای بخون!

دانشجویی بخون!

به یاد خاطراتت!

فقط یک نگاه!

یادش بخیر

یادداشت های تلخ نویس

هیچی نگیم بهتره

ورود آقايان ممنوع

داستان کوتاه و رمان

سرگرمی

بهتره بدونید!

دانلود با موبایل!

نظرات و پاسخ...

پیشنهاد شما

درباره ی نویسنده

شما نویسنده ی کتاب باشید!

دانلود نسخه های بعدی کتاب...

مقدمه(حتما بخونید)

حرف هایی که درد شد!

تشکر ویژه...

بنام خالق یکتا.

می گویند: شاد بنویس

نوشته هایت درد دارند.

و من یاد مردی می افتم که،

با ویولونش گوشه ی خیابان شاد میزند،

اما،

با چشمهای خیس!!!

با سلام

این ماه هم یعنی خرداد ماه 1392 منتشر شد.

تو این ماه خیلی سختی کشیدم و از لحاظ روحی صفر بودم!

اما به مرور اتفاق هایی افتاد که بهتر شدم.

از همه ی شما عزیزانی که برام دعا کردین سپاس گذارم و امیدوارم لایق تمام خوبی های شما عزیزان بوده باشم.

چند نکته میگم و کتاب رو منتشر میکنم،این نکته ها داغ داغ هستش ها،27 خرداد نوشته شده:

1-بازم میگم که نویسنده ی رمان ها من نیستم و هیچ وقت هم رمانی ننوشتم.

کتاب مجموعه رمان هم فقط و فقط رمان های دوستان نویسنده هستش و من فقط کتابش رو ساختم و هیچ چیزی به کتاب هاشون اضافه نکردم.

2-به یه طراح عکس نیاز دارم،اگه کسی تخصصی تو این رشته داره میتونه با هم همکاری کنیم.

3-هیچ عکسی از من در هیچ جایی از فضای مجازی وجود نداره و در این کتاب هم تو هیچ نسخه ای عکسی از من وجود نداره و نخواهد داشت.

4-تا اینجا رو گرفتین چی به چی شد دیگه؟

خب شماره چهار رو هیمنو میگم :دی

5-تنها سایت اختصاصی و آدرس ایمیل و آیدی کتاب فعلا همین هاست :

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

سایت کتاب

www.Ebooksaman.vcp.ir

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

یاهو آی دی کتاب هم دیگه فعال نیست.

پس لطفا فقط از همین راه ها در ارتباط باشین.

تو نیم باز هم همیشه پاسخگوی شما عزیزان هستم،نرم افزارش رو هم به زودی واسه دوستانی که ندارن قرار میدم تا بتونن به ما بپیوندند.

6-تو ماه های آینده اتفاق های خاصی قراره بیوفته،منتظرشون باشین.

7-چرا تو نظر سنجی کم شرکت کردین؟

یعنی دیگه نمیخواین در مورد من چیزهای بیشتری بدونین؟

این ماه هم یه فرصت مجدد گذاشتم واسه شرکت تو نظر سنجی...

پس لطفا بیاین بگین که من همه چی زندگیم رو براتون بازگو کنم یانه.

8-اعصابم خرد شد 8 رو نمیگم :D

9-استقلالمون هم که قهرمان شد :))))

تو آسیا هم که تنها نماینده هستیم :))))))

سال بعد هم که قهرمانیم دیگه غمتون نباشه :)))))))

10-یه کتاب بمب قراره پخش بشه که میتونین خودتون رو واسش آماده کنید. :D

11-چقدر نکته نکته کردم هاااااااااااااا

خب دیگه بسته من عادتم هست که کم حرف میزنم :D

آخ یادم رفت بگم نکته ی 12 رو هم داشته باشین :D

دیگه واژه ی لینک رو نفرستین،من دانشجو از کجا پول شارژ بیارم به این همه آدم لینک بفرستم lol :D

اونایی که لینک میخوان و باید تو سایت ثبت نام کنن،اجباری هستش ها :)))))))))

بعد ثبت نام و وارد کردن آدرس ایمیل منتظر لینک باشن. :)))))))))))

خب حالا دیگه تموم شد :)))))))))))))))))))))))))

ایام سوگواری امتحانات رو هم بهتون تسلیت میگم :دی

اینم نوشته ی آخرم:

من اگر; عاشقانه مینویسم،

نه عاشقم...

نه شکست خورده ام....

فقط مینویسم تا عشق یاد قلبم بماند...

در این ژرفای دل کندن و عادت ها و هوس ها...

فقط تمرین آدم بودن میکنم....

همین....

موفق باشید و سر بلند...

دوستون دارم شدید و بیشتر از قبل!

مُـــچالَتونَــــم مثل کاغذی که دیگه صاف نمیشه!

در این حد ها ! :-)

تا نسخه ی بعد و ماه بعد اگه زنده بودم و قلمی بود واسه نوشتن خداحافظ

جهت اطلاع از تاریخ دقیق انتشار و دانلود کتاب های جدید فقط به سایت خودِ کتاب سر بزنید.

میتونید نسخه های قبلی کتاب رو نیز از سایت کتاب دریافت کنید.

www.Ebooksaman.vcp.ir

جهت انتقادات و پیشنهادات با شماره زیر در تماس باشید.

09356379847

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

با تشکر:سامان نورالهی

تشکر و سپاس ویژه از خانم دکتر حسینی که دل سوزانه تو مراحل مختلف ساخت این کتاب کمکم کردن و باعث بهتر شدن و مفیدتر شدن مطالب کتاب شدن.

برای ارتباط با خانم حسینی با ایمیل ایشون در تماس باشید:ghayegh1979@gmail.com

از خانم مریم توکلی هم تشکر وِیژه ای میکنم که به من و این کتاب لطف داشت و دل سوزانه مشکلات و مطالب کتاب رو بهم یادآوری کرد و باعث شد در آینده دیدم رو نسبت به بعضی مطالب عوض کنم.

وبا تشکر از ابراهیم اسکندر عزیز برای طرح کاور اصلی کتاب.

و تشکر ویژه از آرمین شریفی نویسنده ی میهن دانلود که همیشه به من لطف داشته و کمکم کرده.

و در آخر از همه ی شما عزیزان و خوبان که به این کتاب لطف دارین و با پیام ها و نظرات خودتون در مورد بخش های مختلف کتاب به من در هرچه بهتر شدن این کتاب کمک کردین تشکر میکنم،امیدوارم لایق این همه خوبی و محبت شما عزیزان باشم.

همیشه موفق باشید.

مچاله ی همه ی شما بزرگواران:

سامان نورالهی

راه های ارتباط با مدیر کتاب:

شماره تماس:

09356379847

سایت کتاب برای دانلود کتاب های دیگر ما به صورت رایگان:

Www.EbookSaman.Vcp.Ir

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

آیدی نیم باز:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

نظر سنجی کتاب

نظر سنجی 1

نظرسنجی 2

از اون پایین آوردمش بالا تا همه ببینن که نظر سنجی هم بوده! :)))

دوستان خیلی درخواست کردن که در مورد خودم اطلاعات کاملی بدم و بعضی سوالات رو جواب بدم.

قرار شده اگه شما عزیزان موافق بودین خانم حسینی با من مصاحبه کنن :-)

اگه موافقین عدد 1 رو بفرستین و اگه مخالف عدد 2

اگه رای بیشتر باشه مصاحبه انجام میشه و خرداد ماه در کتاب قرار داده میشه.

اگه سوالی هم خودتون داشتین بفرستین تا در کتاب پاسخ بدم.

09356379847

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

بهترین بخش کتاب از نظر شما کدوم بخش هستش؟

از بین بخش ها خودتون انتخاب کنین که کدوم بخش بهتره.

09356379847

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

مهم!!!

92

عضو مخاطبان رسمی ایبوک سامان شوید...

باعضویت در سایت کتاب همراه همیشگی ما باشید...

دوستانی که در سایت عضو میشن میتونن از امکانات کامل سایت به همراه کتابی که به زودی برای افراد عضو شده قرار داده میشه استفاده کنند.

راه های ارتباط با مدیر کتاب:

شماره تماس:

09356379847

سایت کتاب جهت عضویت:

Www.EbookSaman.Vcp.Ir

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

آیدی نیم باز:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

نیایش ماه

خرداد92

لذت ديدارت را مي خواهم

بارخدايا!

از من در گذر

از كجروي هاي گذشته و آينده ام

آشكار و نهانم

از اسرافي كه بر خويشتن كرده ام

از آنچه تو بهتر از من بدان آگاهي

خداوندا!

عقوبت را تو پيش مي افكني

و تو آن را واپس مي نهي

به دانشي كه از نهان داري

و نيرويي كه بر همه آفريدگان

كه جز تو،هيچ خدايي نيست؛

خداوندا!

مادام كه مي داني زندگاني براي من نيك است زنده ام بدار

و آن گاه كه دانستي مرگ براي من نيكوست بميرانم؛

بار خدايا!

مي خواهم كه در نهان و آشكار،از تو بترسم

و در تنگ دستي و بي نيازي،خرسند و ميانه رو باشم

از تو نعمتي مي خواهم كه فنا نپذيرد

و چشم روشني اي كه بريده نشود

از قضايت،خرسندي مي خواهم

و از پي زندگي،بركت مرگ را

و از پي مرگ،زيستي گوارا

لذت ديدار روي تو

شوق ديدار و روبرو شدن با تو

بي داشتن رنجي زيان بار

و آزمودني گمراه كار

خداوندا!

به زيور ايمان،بيارايمان

و راهنماياني راه يافته،بگردانمان

در زمره آنان كه راهشان نموده اي

راهمان بنما

خداوندا!

بار خدايا!

از تو انگيزه ي بالندگي

استواري در ايمان

و رشد،مي خواهم

سپاسگزاري از نعمت هايت

نيكي سلامت

و اداي حق تو

از تو دلي پذيرا،و زباني راستگو مي خواهم،اي پروردگار من

از تو براي آنچه مي داني،گذشت مي خواهم

و نيكي اي كه مي داني،مي طلبم

از گزند آنچه مي داني،به تو پناه مي آيم

كه تو نيك مي داني و ما نمي دانيم

كه تويي بس داناي نهاني ها.

نيايش هاي پيامبر صفحه146-149به نقل از كافي،جلد٤،صفحه328؛طبرسي282

فقط بغضَم نوشته!

فقط بغضِ نوشته!

حالم خوب است اما;

دلم تنگه اون روزایی شده

که میتونستم از ته دل بخندم!!!

خب این ماه به دلایل امنیتی درد نداریم :)))))))))))))))

یکم خودمونی حرف میزنم و از درد هام فاصله میگیرم.

آلبوم امین رستمی اومد،آلبوم 6

فوق العاده هستش تک تک آهنگ هاش لذت بخش هست.

اورجینال بخرین تا فرهنگ هزار و چند سالمون حداقل یکم زنده مونده باشه.

بذارین یه چند بیت از ترک دو رو براتون بنویسم:

من...

باتو حالم خوبه و آرومم

باتو قلبم میکوبه و آرومم

بیا صدا قلبمو گوش کن....

ای کاش...

توی دل من بودی و میدیدی

صدای دل منو میشنیدی

بیا صدا قلبمو گوش کن...

آی تو....

اینو در حال خوندن نوشتم ها خودم میخوندم :))))))

از دست دادین صدای قشنگ منو :دی

بخش خاص این ماه رو خیلی خیلی دوست دارم...

خیلی خیلی...

بخش عمرا بعضی ها بفهمن و به یاد خاطراتت هم به روز نشد و یه چند ماهی این دو بخش رو نداریم عوضش خاص بهتر از قبل نوشته میشه...

تو بخش خاص بارها گفتم که ببخشید که انقدر موضوع های مختلف رو عام میگم و سانسور نمیکنم.

آخه درد که دیگه سانسور نمیخواد.

همه ی ماها این چیزهارو میدونیم و نیازی به ... گذاشتن نیست.

بعضی جاها دیگه مجبور میشم ... بذارم ولی تابلو متنش مشخصه که چی هست :دی

این ماه هم قرار بود کل زندگیم رو بریزم وسط ولی به خاطر اینکه کم رای دادین و نظرسنجی رو فراموش کردین هیچ چی از خودم نمیگم :دی

راستی از اینکه براتون بیماری من مهم بود ازتون ممنونم به لطف دعا های شما عزیزان دیگه آخر های بیماری هستش و دیگه دارم درست میشم.

مرسی که به فکرم بودین،مرسی که این کتاب رو لایق دیدین و نظر دادین.

ممنونم که اینقدر به نوشته ها علاقه دارین و با تمام وجود درکشون میکنید.

مرسی که انتقاد کردین...

مرسی که تشویق کردین...

مرسی که استقلال قهرمان شد :دی

نگین چه ربطی داشت که خیلی ربط داره :دی

بعدا میفهمین من نمیگم :دی

خب دیگه زیاد حرف نمیزنم.

خواستین تو نیم باز منو اد کنید با آی دی Ebooksaman7

تنها آیدی فعال کتاب همین آیدی هستش.

به اشتباه نرین آی دی ای دیگه رو اد کنید اونم به نام من!

تا ماه بعد و بغض نوشته ای دیگه خدافیظ :))))

ای کاش میدانستم...

چه کسی این سرنوشت را برایم بافت.

آنوقت به او میگفتم;

یقه را آنقدر تنگ بافته ای که بغض هایم را نمیتوانم فرو بدهم.

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

سایت کتاب

www.Ebooksaman.vcp.ir

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

اینم نوشته ی ماه پیش.

ماه پیش:اردیبهشت!

تنها کسانی از من بخاطر بیان حقیقت ناراحت می شوند

که خود در دروغی بزرگ زندگی می کنند.

من به بیان حقیقت ادامه خواهم داد، هر چند باب طبع بعضی ها نباشد ... !

حالم بد است

حالم بد است ای مردم ،

از رفتارهایتان حالم بد است ،

از طرز رانندگی تان ،

از صف های صد شاخه تان ،

از هجوم تاتارگونه تان به جعبه خرما یا شیرینی خیرات شده ،

از برخورد و نگرش تان نسبت به جنس مخالف ،

از داشتن غیرتهای بی مورد راجع به خواهر و مادرتان و بی غیرتی محض راجع به عزیزان دیگران ،

از تحلیلهای سیاسی و اقتصادیتان در تاکسی ،

از رد و بدل کردن بلوتوث های غیر اخلاقی ،

از زیر پا گذاشتن حریم خصوصی دیگران ،

از آشغال ریختنتان در خیابان ،

از قابلیتتان برای تبدیل صحنه تصادف به محل قتل ،

از بی تفاوتی تان نسبت به خون های ریخته شده بر کف خیابان ،

از عملهای زیبائی ،

از یکی نبودن حرف و عملتان ،

از تعارف های بی موردتان ،

از غیبت کردنهای کثیرتان ،

از تغییر نظرهای یک ساعته تان ،

از بی تفاوتیتان نسبت به کودکان کار ،

از جو حاکم بر ورزشگاه هایتان ،

از مرگ بر گفتنها و درود فرستادنهای بی پشتوانه تان ،

از عشقهای یک شبه تان ،

از انتخاب دوست پسرتان بر مبنای نوع خودرو اش ،

از چاپیدن یکدیگرتان ،

از قسم ها و دروغهای بی حد و حصرتان ،

از بی مطالعه بودنتان ،

از تن دادن و دل ندادنتان ،

از ذوب شدنتان در فرهنگ بیگانه ،

از رفتارهایتان در پاتایای تایلند و آنتالیای ترکیه ،

از عدم رعایت نظافت شخصی تان ،

از فروختن شرفتان به قیمت یک سال محصولات شرکت ساندیس ،

از مدرک گرا بودنتان ،

از کلاس گذاشتنهای بی موردتان ،

از مصرف گرا بودنتان ،

از قسطی خریدن بنزتان برای فخر فروشی ،

از رقصیدنتان در مهمانی با روسری ،

از خوردن مشروب بعد از نماز و….

از کجا بگویم از چه بگویم که حالم بد است ،

خیلی هم بد است.

کلی نوشته داشتم کلی تو این تعطیلات نوشتم اما دیگه مثل قبل نمیشه همه حرف هارو تو کتاب زد.

کتابی که دست به دست میچرخه و به دست اونایی میرسه که برداشت های هزار رنگ از مطالب میکنن.

حتی از دلنوشته های من...

خیلی روزها خسته شدم از ادامه دادن

خیلی روزها از کنار رفتن از نوشتن کتابی که هیچ نفعی برای من نداره جزء تغییر رفتار بعضی هاکه ادعای خوب بودن میکنن و از خوبی فقط بعضی مسائل رو بلدن.

ادامه دادان تو شرایطی که آدم تخلیه روحی شده سخته...

چه شب هایی رو به خاطر این کتاب تا صبح بی خوابی نکشیدم تا به دست مخاطباش برسه...

چرا جای دور برم اون امیدی که باهاش شروع کردم رو دیگه ندارم...

امیدی که یک دفعه نابود شد...

اینا بهونه نیست ها...

اینه حرف دل هستش،

اما این تصمیم رو همینجا اعلام میکنم که آنقدر خواهم نوشت و خواهم گفت تا برسم به اونی که آرزوشو داشتم!

از همه ی عزیزانی که پیام دادان،عید رو تبریک گفتن،حال بیمار منو پرسیدن و تو بیماری که داشتم بهم امید دادن تشکر میکنم و مطمئن باشید که به خاطر شماها تا جایی که میتونم ادامه میدم.

کتاب شاید بعضی ماه ها به دلیل کم کاری من دیر منتشر بشه دیر یعنی همون هفته اول ها...

فراموش نمیکنم که با شما هستم و بدون شما نابود!

حمایت کردنتون امیدی هست واسه ادامه...

دوستون دارم تا ابد...

خدانگهدار

ميگويند بهار آمده و من نميبينم

عيد شده و من حس نميکنم

سال نو شده و همه چيز هنوز تکراري ست

شما را نميدانــــــــم

من که هنــــــــــوز

در غروبِ آخرين روزِ اسفند جا مانده ام . . .

09356379847

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

Yahoo ID:

Ebooksaman

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

مطالب ماه پیش:

ازم پرسید منبع نوشته هایت کجاست؟

گفتم زیاد دور نیست!

یـــک وجبـــیه بغضــــم!!!

بیا , بیا کمی سنگ صبور باش

بخند این دنیا ارزش ندارد غم بخوری

مهربان از چی بگوییم غم هایم اندازه تمام دنیا شده

از یک طرف دلم به حال پسری میسوزد که پدری مریض دارد

برای دختری میسوزد که در یک رابطه اشتباه باید صد بار ضربه بخورد

میسوزم از غمه دختری که فیلم عروسی میبیند و یاد مسافرش گریه میکند

میسوزم از پسری که عکس های لخت عشقش را هم دانشگاهیش نشان میدهد

آتیش میگیرم مردی را میبینم که وسع خرید یک فلافل ندارد باید نان خالی بخرد

میسوزم که کودکی ایرانی زیر باران فال میفروشد

بغض ته گلوم را درد میاورد وقتی همسر یک جانباز در مترو لواشک میفروشد

دلم میلرزد وقتی پیرزنی را میبینم برای ادامه زندگی باید هنوز چشمانش را فشار دهد تا لیف بافتنی ببافد و بفروشد

میسوزم وقتی پیرمردی کهن سال کمانچه میزند برای 200 تک تومانی

میسوزم وقتی باکره بودن یک دختر بازیچه دست دوستانش برای خنده میشود

اه ایزد بگذار نفس بگیرم و دوباره بگوییم

میسوزم وقتی به لوگو DC روی تیشرتم پلیس گیر میدهد ولی در فاصله 20 متری یکی مواد میفروشد خیلی راحت

دلم میگیرد وقتی اول یک رابطه با مدل ماشین و سایز سینه شروع میشود

مغزم تیر میکشد وقتی دختری خیال دارد عروسی کند و 3 ماه بعدش طلاق بگیرد تا آزادانه زندگی کند

گوشم سوت میکشد وقتی ندای یک دختر در تابستان فقط پوشیدن لباس خنکی است

ایزد اشک بده

چشمانم خیس میشود وقتی به اورژانس بیمارستان میروم پسری مریض دارد و دکتر که تازه از دهات آمد دارد با آیفونش بازی انگری برد میکند

چشمانم میسوزد وقتی حکم جابجایی 100 کیلو مواد کمتر از حکم یک شب مستی است.

چشمانم کم سو میشود وقتی میبینم عشق دیگری به من تیک میزند چون یک مدل ماشینم بالاتر است

چشمانم سیاهی میرود وقتی میبینم پسری برای ارضا شدن صد بار به یک دختر 18 ساله میگویید عشقم زنم مادر بچه ام

چشمانم دیگه خشک شد چه بگوییم

بخند ای مهربان این دنیا ارزش ندارد غم بخوری بخند...

ممنون از تمام کسانی که درک میکنن،از کسایی که باعث شدن با تمام سنگ اندازی دیگران برای پایان دادن به این کتاب به امیدشون ادامه بدم...

ممنون از کسانی که با امید و محبت هاشون باعث دلگرمی من در روزهایی که مچاله شده بودم شدن...

ممنونم از تمام کسانی که مطالبم رو اونطور که بود باور کردن و نه از روی اعتقاداتشون....

و ممنون از کسانی که انتقاد سازنده کردن و تخریب نکردن،در مورد شخصیت من زود قضاوت نکردن،...

یه مدتی هم به خاطر بیماری که دارم نیستم،اگه تو این مدتی که کنارتون بودم ازم بدی ای دیدید یا جواب پیامتون رو ندادم یا اگه ازم دلخور شدین به بزرگی خودتون ببخشید.

اگه تو مطالبم به کسی توهینی شده،اگه با خوندنشون خاطراتی رو که دوست نداشتین به یاد بیارین زنده شده ازتون باز هم معذرت میخوام.

از این نوشته من این برداشت رو هم نکنین که نسخه ی بعدی در کار نیست،من خودم نیستم اما کتاب واسه اردیبهشت و بعد از اون هم منتشر میشه،حتی اگه من نباشم این کتاب منتشر میشه چون پشت این کتاب خیلی ها هستن و من چه باشم و نباشم این کتاب هستش.

به هر حال حلالم کنید.

تا نسخه ی بعدی کتاب اگه زنده بودم و قلمی در کار بود که براتون بنویسم خدانگهدار.

چه زود سهم روزهاى خوب ...

“یادش بخیر” میشود ..!!

مثل همیشه مچالتونم;

ناجورررررررررررررررر

به این مطالب پایین دست نمیزنم تا اونایی که نسخه ی قبل رو نخوندن الان بتونن!

خب یکم از علایقم بگم:

بیشتر مواقع آهنگ بی کلام گوش میدم ولی کارهایی که توشون ساز پیانو و گیتار باشه رو بیشتر دوست دارم.

طرفدار استقلالم شدید 4 رو کسی یادش نمیره ها (-:

خخخخخخ

عکس خودمم تو کتاب قرار نمیدم چون دلیلی برای این کار نمیبینم.(دلایل خاص خودم رو دارم)

در مورد مطالبم هم بگم که هر چی مینویسم برای مخاطب خاصی نیست.اونایی که درد این مطالب رو کشیدن خوب درکشون میکنن!

اونایی که بعضی مطالب سنگین رو میخونن و تا حالا واسشون اتفاق نیوفتاده دوست دارم با خوندنشون سعی کنن با اینجور کارها فاصله بگیرن،اونایی هم که واسشون اتفاق افتاده سعی کنن دیگه سمتش نرن.

اون موقع هستش که باید به خودتون افتخار کنید،چون لیاقتتون بیشتر از اینجور آدم ها هستش.

اگه تو مطالبم بی ادبی ای وجود داره از همتون معذرت میخوام.

میدونم که درک میکنید و از مطالبی که مینویسم به راحتی رد نمیشید و درس عبرتی میشه واسه خیلی ها مون/تون.

دلیل اینکه خودمونی مینویسم و کتابی نمینویسم اینه که دوست دارم با مخاطب هام راحت باشم.

خب واسه این ماه بسته!

مــی خـواهـم داستـانـی از علاقــه ام بـه تــو را بنـویســم ؛

یکی بود ، یکی ...

بی خیال !

خلاصه اش میشود اینــکـه : دوستـــــــت داشتم اما نفهمیدی...

دوستون دارم شدید.

مُـــچالَتونَــــم

سامان

به این نوشته های پایین هم دست نمیزنم تا اونایی که نخوندن بخونن.

یکمی از خصوصیات خودم براتون بگم:

اسم و فامیلی رو که میدونید.

19 سالمه

رشته ی تحصیلیم هم حقوق هستش.

بیشتر مواقع شادم و شوخ.

تو رفاقت هم اگه رفیقم رفیق باشه هیچی واسش کم نمیذارم.

بعدش...

عاشق ساز پیانو هستم.

چی موند؟؟؟؟

آهان هیچی دیگه بسه.

بــه امـيـد روزی كــه تـمـام ِ اشـك هـا از سـر ِ "شـوق" بـاشـنـد . . .

دیگه تا ماه بعد...خداحافظ

پیامک

پیامک های ارسالی(شما)

پیامک

جملات قصار

مناسبتی

پیامک های ارسالی(شما)

توجه

سری اول

سری دوم

شما عزیزان میتوانید اس ام اس های خود را برای ما ارسال کنید تا در نسخه های بعدی در کتاب قرار بگیره.

برای ارسال لطفا به موارد زیر دقت کنید:

1.اس ام اس ارسالی خود را با نام و محل سکونت برای ما ارسال کنید.

و در تمام پیامک هایی که ارسال میکنید اسم خودتون رو بنویسید،یکی درمیان کار نکنید،ممنون میشم.

2.اگر اس ام اس شما بدون مشخصات باشد برای قرار دادن در کتاب شماره تلفن شما را به شکل زیر قرار میدهیم.

مثال:09356379***

راه های قرار گرفتن اس ام اس های شما در کتاب:

-1شماره جهت ارسال پیامک های شما: 09356379847

-2از طریق ایمیل کتاب:Ebooksaman@gmail.com

-3از طریق سایت کتاب:EBOOKSAMAN.VCP.IR

منتظر پیامک های شما عزیزان هستیم.

با تشکر فراروان سامان نورالهی

. +98937895***9

. من هم شبی به خاطره ها تبدیل میشوم...  خط میخورم ز هستیو تعطیل میشوم...  مرا به خاطره ها نه...  بخاطرت بسپار...‏‎ ‎

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. هی غریبه!! .روی کسی دست گذاشتی که همه دنیای منه! .بی وجدان، انقدر راحت عزیزم صدایش نکن!!الهام نظري ازاروميه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98915231***9

. غبار كفشتیم رفيق! مراقب باش واكس نزنی رو سیاهمون كنی.....عباس فاطمی از مشهد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98915697***9

. چه حس خوبی داره... عشقتومحکم توبغلت بگیری وباتموم وجودت گریه کنی.اونم بگه... دیوونه... . . . من که پیشتم.....

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. وقتی بغض میکنم دوسدارم یکی کنارم باشه وبگه: گریه کنی کشتمت. رضاازمشهد.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98915697***9

. گاهی وقتادلم میخوادیکی ازم اجازه بخوادکه بیادتوتنهاییم،ومن اجازه ندم!اونم بی تفاوت به مخالفتم بیادتو و آروم بغلم کنه وبگه: مگه من مردم که توتنهابمونی.....

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98915697***9

. چقدخوبه وقتی باعشقت قهرمیکنی وبرخلاف میلت بگی: دیگه دوستت ندارم...دیگه نمیخوامت... این جمله روبشنوی: غلط کردی،بخوای نخوای مال خودمی...

- -- - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98915697***9

. ممکنه عاشق زیبایی کسی بشی ولی آخرش مجبوری باسیرتش زندگی کنی نه صورتش.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. از پیری پرسیدند دوست كیست؟ گفت: همان که محبتش مرا پیر کرد. . . . عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. سلام!!ببخشید از اداره ی هواشناسی مزاحمتون میشم اگه یکی دلش هوای شمارو کرده باشه باید چیکارکنه؟ عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. همیشه قصه تلخ ادمها تنهاشدنه اما زیباترین حکمت بیاد هم بودنه-بیادتم عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. جريمه مشق شب امشبت: صدبار بنويس دوستي که به يادش نبودم، به يادم بود.. عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98911805***3

. تو" آن نیستی که به یادت بیاورم تو" آن همیشه ای که به یادم میمانى عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. كوچه اى را بود نامش معرفت، مردمانش با مرام ازهرجهت، سيل آمد کوچه را ويرانه کرد، مردمش راباجهان بيگانه کرد، هرچه درآن کوى بود ازمعرفت،  شست و باخود برد سيل بى صفت  از تمام کوچه تنهايک نفر، خانه اش ماند و خودش جست ازخطر رسم و راه نيک هرجا بود وهست،  ازنهاد مردم آن کوچه است  چونکه در انديشه ام اينگونه اى، حتم دارم بچه ى آن کوچه اى... عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. محض رضای خدا یکی واسه این مادرا شفاف سازی کنه…!  اگه یه لباس جدید میخریم معنیش این نیست که میتونی قبلی رو دستمال کنی. عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. گنجشک میخندید به اینکه چرا هر روز بی هیچ پولی برایش دانه میپاشم من میگریستم به اینکه حتی او هم محبت مرا از سادگی ام میپزیرد. عرفان از رشت

. صداى خنده خدا را ميشنوى؟ دعاهايت را ميشنود و به آنچه محال مى پندارى ميخندد!!! آرزويم برايت هميشه خنده خداست. 

عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. بایدکه مهربان بودباید که عشق ورزید,زیراکه زنده بودن هرلحظه احتمالیست عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. شاید فاصله ها بتواند جسمها و نگاهها را از هم دور كند , ولی قدرت این را ندارد كه قلبها و یادها را از هم جدا كند عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. اس ام اس ها گاهی پیامی ندارن، فقط ارسال میشن که باور کنی اونی که فکرشو نمی کنی الان به یادته عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. گاهی اوقات فکر کردن به بعضی ها ناخوداگاه لبخندی روی لبانم مینشاند. دوست میدارم این لبخندهای بیگاه را..و آن بعضی ها را... عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. درنگاهت چیزیست که نمیدانم چیست!مثل آرامش بعدازیک غم،مثل پیداشدن یک لبخند، مثل بوی نم بعدازباران درنگاهت چیزیست که نمیدانم چیست!من به آن محتاجم! عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. درعجبم چرا هیچوقت جنازه کسانی که میگفتن بی تو میمیرم پیدا نشد! عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98911805***3

. صفر رابستند تاما به بيرون زنگ نزنيم از شماچه پنهون ما از درون زنگ زديم عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. اون چه فیلمی که معمولاً ۲ تا شخصیت اصلی‌ داره، که معمولان لختن  .یه کار تکراریو هی‌ انجام میدان، بعضی‌ وقتا خشن، بعضی‌ وقتا با ملایمت  هیچ گفتو گویی هم بینشون رد و بدل نمی‌شه  همهٔ ما هم دوست داریم تماشا کنیم؟  آره،درسته،تام و جری :)  لعنت به فکر منحرف. عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. ﺗﻮ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﮔــــــﻮﯾﯽ ﺗﺎ ﻣـــﻦ ﺧﻮﺷــــــحال ﺷﻮﻡ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺣﻤــــــﻖ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﺗﺎ ﺗو ﺩﻟﮕﯿــــــﺭ ﻧﺸﻮی عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. احوال پرسی دختران رشتی هنگام رسيدن به هم ديگر:سلام كور هنوز عروسی نگودی؟خاک تی سره ميان شل صغری عروسی بوگوده،دال مانی! عرفان از رشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98917519***2

. دراین دنیادونفرتنهاهستند پسری که دروغ گفتن بلدنیست ودختری که موهایش رنگی نیست

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98939008***5

. هرچی عشقه بانگینش.هرچی خوبه بهترینش.آسمونا بازمینش تقدیم تو بادبهترینم

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. عمريست دلم چو صيد دربند شده! اى دوست مگر قيمت دل چند شده؟ سنگين شده سايه ات كجايى؟ نكند يارانه عشق هم، هدفمند شده!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. لاتى بگم:فداى دل و قلوت .سوسولى بگم:مارو كشتى .خارجى بگم:ILOVEU ‎ .اينجورى بگم:جيگرتو .اونجورى بگم: اسيرتم .چه جورى بگم: دوستت دارم:*

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. آبی ترازآنیم که بی رنگ بمیریم . ازشیشه نبودیم که باسنگ بمیریم. تقصیرکسی نیست که اینگونه غریبیم شاید که خداخواست دل تنگ بمیریم.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. درکودکی ازتکلیف میترسیدیم واکنون ازبلاتکلیفی،كتاب زندگي چاپ دوم ندارد،پس تامیشودعاشقانه به يادهم باشيم..میثم یزدانی ازبوشهرروستای میلک

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. احساس است... مزرعه که نیست... هی شخمش میزنی (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. دیر امدی... کمی تغییر کرده ام! برای شناختنم  عکسم را مچاله کن...!!  (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. بی گناهی کم گناهی نیست در ایوان عشق...یوسف از دامان پاک خود به زندان رفته است (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. گاه سرسرى رد شو و زندگى كن...! دقت... "دق ت" مي دهد... (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. ما گذشتیم و گذشت انچه تو با ما کردی تو بمان با دگران وای به حال دگران! (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. پای سگ بوسید مجنون...خلق گفتند:این چه بود!؟ گفت این سگ گاه گاهی کوی لیلی رفته بود... (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. و چه احساس قشنگیست که در خلوت خود، یاد یک دوست تو را غرق تماشا سازد. (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. جلوی بعضی از خاطره ها باید نوشت: آهسته به یاد آورده شود خطر ریزش اشک!!!... (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. طبیبان بر سر بالین من آهسته میگفتند که امشب تا سحر این عاشق دل خسته میمیرد ز هر جا بگذرد تابوت من غوغا به پا خیزد چه سنگین میرود این مرده از بس آرزو دارد (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. آتش عشق تو جنگل جان مرا خاکستر کرد (علیرضا از بوشهر)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98936483***7

. گاهی دلم میخواهد....وقتی مثل کودکی هایم بغض میکنم....خدا از آسمان به زمین بیاید....اشکهایم را پاک کند....دستم را بگیرد و بگوید:.اینجا آدمها اذیتت می کنند؟؟؟.بیا برویم...علی دارابی ازنظرآباد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98936483***7

. اگر ازحوالی دلم گذشتی آهسته رد شو…دلتنگی رابا هزاربدبختی خوابانده ام!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98916758***9

. خیلی سخته تموم احساست روجمع کنی با ذوق منتظرش باشی ک زودتر برسه خونه،ک باش حرف بزنی،بعد بهت اس بده"میخوام فوتبال ببینم" بدون توجه ب احساس تو "مهدی امشب اشکمو در آوردی"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98935487***9

. آدمهاي ساده را دوست دارم همانهايي كه بدي نمیکنند وبدئ هیچكس را باور ندارند.همانهايي كه براي همه كس لبخند دارند.و همانهايي كه بوي ناب آدمیت ميدهند.و من باور دارم كه تو از همانهايي

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خنديدن خوب است قهقهه عاليست گريستن آدم را آرام ميكند.اما.لعنت بربغض .افسانه ازآمل

. افسانه ازآمل.گاه ميشود تمام زندگى را درآغوش گرفت.فقط كافيست تمام زندگيت يك نفرباشد!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98939008***5

. بذار اونی که حسوده تو حسادتش بمیره.آخه هیچکس نمیتونه تو دلم جاتو بگیره

. +98939008***5

. هرچی عشقه بانگینش.هرچی خوبه بهترینش.آسمونا بازمینش تقدیم تو بادبهترینم

. +98919520***3

. سلام آقاسامان خیلی خوشم اومد ازمطلبت خیلی خوب گفتین اگه عبرت بگیرن

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98914851***9

. خدايا. . .دلم مرهمي ميخواهدازجنس خودت،نزديك،بيخطر،بخشنده. . .بي منت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98937924***6

. _¡¡¡¡¡|Π\___. '==O¤¤¤¤O-'.يك نيسان کیوانو بكمه نذرت!!! .نويد از كرمانشاه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.

. +98937924***6

. ‏ ‏S/9> >/> jI >|> SI‏ ‏(اي داد از درد دوري)!.نويد از كرمانشاه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98937530***3

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. باید از عشق بسازم غزلی قابل تو ، غزلی ناب و صمیمانه به وزن دل تو ، دلم از جنس بهار است که تقدیم تو باد ، سبز باشی و دلت خانه پاییز مباد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. گاه نمی دانم چه پیامی را بهانه کنم تا از حال آنکس که جانم بااوست آگاه شوم،این باردلتنگی را بهانه کردم فردا چه کنم؟

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. دریا چه دل پاک و غریبی دارد،چندیست که حالت غریبی دارد،این موج که سر به صخرها میکوبد با من چه شباهت غریبی دارد.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. حلالم کن اگر دوری اگر دورم/اگر با گریه میخندم حلالم کن که مجبورم/نگو عادت کنم بی تو که میدونی نمیتونم/ که میدونی نفس هامو به دیدار تو مدیونم.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. تو دريائي ومن موجي اسيرم.كه ميخواهم در آغوشت بميرم.بيا درياي من آغوش باز كن.نميخواهم جدا از تو بميرم.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. کارگر خسته ای سکه ازجلیقه کهنه اش دراورد تا صدقه دهد ناگهان جمله ای روی صندوق دیدو منصرف شد:صدقه عمررا زیاد میکند. مهران از شيروان.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. هامه ناو پادگان چوار دورم سیمه *و عشق یاره گم سربازي چیمه *دو سال سربازي خاوم حرام بي *و عشق ياره گم عمرم تباه بی *."نويد از كرمانشاه"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98935089***1

. عشق یعنی اینکه وقتی عشقت بهت حلقه ایی میده و بعد از خیانتش اون حلقه رو پرت بزنی بعدش واسه اینکه ببخشیش بری دوباره پیداش کنی و انگشتت کنی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. دوچشمت مثل جنگل مثل درياست،نگاه توخليج آرزوهاست،بيااي آبشارمهرباني كه بي تواين دلم غمگين وتنهاست

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. اشکهایم که سرازیرمیشوند روی گونه هایم یخ میبنددعجب سرداست هوای نبودنت!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. گرم ترین ســـــــــلامم تقدیم به کســـــــــــے کہ جھان بے اوصفاندارہ.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98938151***9

. در کمر پدرمان بودیم ، جایمان خوب بود! سالها پیش شبی که پدر جوان بود و مادر جوانتر ثانیه ها نیمه شب را نشان میداد و وقت خوابیدن کنارهم عشوه ای برپا شد! ما ازکمر پدر انتقال یافتیم به شکم مادر،  مابا گوش خودمان شنیدیم که حتی فنرهای تخت راضی نبودند ازین سفر.. 9ماه به هر دری زدیم درشکم مادر که بیخیال ما شوید، نشد!به دنیا امدیم که ای کاش سر زا رفته بودیم ، حالا هروز هزاربار به خودمان میگوییم: ای کاش دران خودارضایی های دوران بلوغ پدر نوبت ما بود که به دستمال کاغذی امیخته میشدیم و در سطل اشغال می افتادیم.. که ان دستمال کاغذی شرف داشت به اين دنياي كاغذي!!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جباری،نظرآباد کرج.کد آهنگ پیشواز آلبوم دلت بامنه،محمد علیزاده:.دلت بامنه(ازم دورى):3315496.برگرد:3315491.تو رو میخواستم:3315507.خیلی برام عزیزه:3315495.دل بی تو غم زده:3315493."سرزنش":3315494.غم دنیاس:3315492.شهر باران:3315497

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جباری از نظرآباد:.کد آوای انتظار همراه اول آلبوم دیگه میرم مجید خراط ها:.تو غصه نخور:32103.بلا تکلیف:32104.دار و ندار:32105."دیگه میرم:32106.حلقه:32107.تغییر کردی:32108.نگران:32109.بهونه:32110.منو ببخش:32111.تو عوض شدی:32112.مسافر:32113.تو آزادی:32114.اشتباه کردم:32115.خدا نگهدار:32116.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. میگن آدما تو هنگام سختی ها ومشکلات همدیگرو میشناسن .الان قانون زندگی فقط پول شده به خدا اگه خر هم باشی پول داشته باشی دوروبرت شلوغ هست ولی انسانیت هنوز نمرده ولی در حال مردن هست باید از خودمون شروع کنیم بابک از تبریز

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98936684***4

. حس اون سیگار رو دارم که همه جا حرف از ترک کردنشه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. در اين جهان هيچ نفرتی با نفرت فروکش نميکند تنها عشق و مهر است که نفرت را محو ميکند. فاطمه از شيروان.کتاباتون فوقالعادست.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جبارى از نظرآباد:.بی هیچ بهانه تورا بخاطر آوردم محبت شاید همین باشد! بی بهانه یادکردن..

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جبارى از نظرآباد:.قليون قلبم ديگه كام نميده فكركنم زغال دوريت تنباكوی دلمو سوزونده...!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جبارى از نظرآباد:.__/ΓΠ\_ _ .'-O----O-'.برات آژانس فرستادم سوار شو بيا دلم برات تنگ شده

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جبارى از نظرآباد:.به سلامتی فیل نه بخاطر خرطوم درازش،بخاطر اینکه کف پاش صافه،از سربازی معافه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جبارى از نظرآباد،کرج.دریا باش تا از با تو بودن لذت ببرند،و بعضی ها که لیاقت تو را ندارند در تو غرق شوند

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جبارى از نظرآباد،کرج:.حس بودنت قشنگترین حس دنیاست،.تو باشی هر روز را نه هر ثانیه را عشق است.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جبارى از نظرآباد،کرج:.دوستی های دیرینه معنای زندگی هستند.هر جا هستی باش.بیادت حس خوبی دارم''

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98937959***9

. حسین جبارى از نظرآباد:.در خاطری که تو هستی،دیگران محکومند به فراموشى

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. برای دریافت کدهای جدید آهنگ پیشواز و آوای انتظار با ارسال پیامک،کد آهنگ دلخواه خود را دریافت کنید،شماره ارسال پیام:.09379597449.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. دلتنگي هايم رابا کدام قايق خالي روانه دل دريائيت کنم تابداني دلتنگتم؟

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. من ازاين فاصله هادلگيرم،بى تواينجاچه غريبانه شبى ميميرم، ساعت گريه وغم هيچ نمى خوابدومن در الفباى زمان،خسته ازاين تقديرم.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. هنی‎ امروز‎ دلم‎ سیت‎ تنگ‎ تنگه‎/سرم‎ گیج‎ و‎ بساطم‎ لنگه‎ لنگه‎/ خدا‎ دونه‎ خوتم‎ دونی‎ عزیزم‎/كه‎ هر‎ وقت‎ مینمت‎ دنیا‎ قشنگه.‎

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +989112391247

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98915616***7

. چه مهمانان بى دردسرى هستند مردگان!نه به دستى ظرفى را چرک مى کنند.و نه به حرفى دلى را آلوده!.تنها به شمعى قانعند.و اندکى سکوت....حسين پناهى

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98935838***9

. slm.midunam j nemidi.faghat mikhastam azat babate ketabet tashakor knam.maryam

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98913569***2

. سلام چندساله دارم ايبوك ميخونم ولى اين اولين كتابيه كه دارم بش اس ميدم آقاسامان ياهمون داش سامان ازكتابت ممنون" اگه اس نميديم ولى بدون مخاطبتودارى حتى يه نفر"ميگن احساسى!احساس جز خصلت آدماست بااينكه خيلياباش ازمون كمال استفاده روميبرن.باكتابت خنديديموگريه كرديم .ممنون

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98910016***1

. بیراهه هم برای خود راهیست... وقتی من را به تو برساند...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9891001***41

. برای بودنت میمانم و برای دیدنت میمیرم،باش تا بمانم و بمان تا نمیرم

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جباری از نظرآباد،کرج: چه ازدحامی به پا کرده ای در من،همین تو یک نفر!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. باغبانی پیرم،که به غیر از گلها ازهمه دلگیرم؛.کوله ام غرق غم است-آدم خوب کم است-عده ای بی خبرند-عده ای کور وکرند-اندکی هم پکرند؛؛ومیان رفقا؛؛عده ای همچو شما تاج سرند

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جباری از نظرآباد،کرج:.کاش دنیا یکبار هم که شده بازیش را به ما می باخت;مگر چه لذتی دارد این بردهای تکرای برایش..!؟

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جباری از نظرآباد،کرج:.انگار شاهرگ احساسم را زده باشی....بند نمی آید دوست داشتنت.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حسین جباری از نظرآباد،کرج:دوستی مثل ایستادن روی سیمان خیسه،هر چی بیشتر بمونی رفتنت سخت تر میشه،ولی اگه رفتی جای پاهات برای همیشه میمونه....تقدیم به دوست عزیزم "افسانه.ن." از آمل

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9893838***82

. يحيئ از ناكجا آباد.مي خواستم ب … سلام بدم وبگم خيلي دوسش دارم،منو با پياماي ك ميده ياد عشقم مينداز،و خدمت آقا سامان هم سلام ميدم وخسته نباشيد بابت كتاب خوبش.مخصوصا قسمت خاص كتاب،همتونا دوست دارم مخصوصا پسر ودختراي عاشق :ميخوامتون:

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98937433***1

. از خدا پرسیدن چرا اول زن را نیافریدی  گفت شماهم اگه بخاین یه کاری کنید اول چک نویس و آماده می کنید بعد پاک نویسش میکنید تولد حضرت فاطمه مبارک سامان جون مرسی بخاطر کتابت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98916380***8

. پادشاهی در یک شب سرد زمستانی در کاخ به یکی از نگهبانان برخورد.گفت سردت نیست؟گفت عادت دارم.شاه گفت میگویم برایت لباس گرم بیاورند.شاه فراموش کرد.صبح جنازه نگهبان راپیدا کردندکه روی دیوار قصر نوشته بود،من سالها به سرماعادت داشتم.وعده لباسه گرمت مرا ازپای درآورد...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98935086***2

. سلام.ازت خواهش دارم به متن کتابها ت توجه کن.آریوبرزن کسی نیست که مسخره بشه.توروقران واسه تاریخمون ارزش قائل بشید مرسی.حمید ازشیراز

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. "نشانی ام عوض نشده...، هنوز درهمان خانه ام،فقط دیگر زندگی نمیکنم....!"حمید ازشیراز

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98935086***2

. آریوبرزن سردار سپاه ایرانی بود کسی درمقابل اسکندرایستاد واسکندربعد ازکشتنش واسش گریه کرد.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. مردان من بجنگید تاآخرین نفس،زندگی جاودانه نیست ولی مرگ باافتخار هرانسانی راجاودانه خواهد کرد.(آریوبرزن)حمید ازشیراز

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. زمستان برایش ژاکت بافتم...نکندسرما طاقتش راببرد....چه میدانستم درآغوش دیگری گرماکلافه اش میکند...؟ حمید ازشیراز

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. تودنيا4 چيزازهم سيرنميشن?زمين ازباران چشم ازگناه عاشق ازمعشوق من ازتو.اسماعیل ازشهرکاکی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. همیشه احوال رفيقتو حداقل هر سي و نه روز يه باربپرس كه اگه مرده بود به چهلمش برسي!.اسماعیل ازشهرکاکی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خدايادلم زنگ تفريح ميخواهد خسته شدم ازاين کلاس رقصيدن به سازدنيا!!.اسماعیل ازشهرکاکی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9893653***57

. دلم به كما رفته!.براي مردنش دست به دعاشويد!!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9893927***76

. ﻋـــــﺎﺷﻖ” ﺭﺍ ﮐـــﻪ ﺑــﺮﻋﮑــــﺲ ﮐﻨـــﯽ ﻣﯽ ﺷــــﻮﺩ “ ﻗـــﺸﺎﻉ” ﺩﻫﺨــــﺪﺍ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷــﻨﺎﺳﯽ؟ ﻟــــﻐﺖ ﻧــﺎﻣﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﮐــــﻪ ﺑــﺎﺯ ﮐـــﺮﺩﻡ ﻧـــﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ: ﻗــــﺸﺎﻉ : ﺩﺭﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﻣـــــﺎﻥ ﻣﺎﯾــــﻮﺱ ﻣﯿﮑﻨﺪ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9893058***70

. سلام،ممنون از كتاب خوبت،موفق باشي.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9893883***56

. |-| |-| |-| |-| شب شده، برات نردبون گذاشتم تا بری سر جات ماه من

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. باسلام نظر من در نظر سنجي 1 "بله"هستش اسمائيل از شوش

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. سايه ام امشب زتنهايي مراهمراه نيست،گردراين خلوت بميرم هيچكس آگاه نيست،من دراين دنيابه جزسايه ندارم همدمي،اين رفيق نيمه راه هم گاه هست وگاه نيست

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. ديشب از دلتنگيت بغضي گلويم را شكست/.گريه شد بر فراز آرزوهايم نشست/.من نگاهت را كشيدم روي تاريخ غزل/.تا بماند يادي از روزي كه بر قلبم نشست...!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. همین که یادمن کردی تشکر0همین که مرهم دردی تشکر0دراین دنیاکه مردم بی وفایند 0همین که باوفاهستی تشکر0

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. دلی دارم در آتش خانه کرده میان شعله ها کاشانه کرده دلی دارم که از شوق وصالت وجودم را زغم ویرانه کرده

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. مكانى برايت بهترازدلم ندارم تنگى اش رابه مهربانى خودت ببخش...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. رسم ما اوارگان ترك وفا ودوست نيست رسم ما دريا دلان خشكيدن احساس نيست ما محبت را به نام دوست ارزان ميكنيم تا صداقت زنده است ما هم رفاقت ميكنيم .

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. گفتمش نقاش را،نقشی بکش ازمعرفت! باقلم نقش تورا،با وسعت دریاکشید..تقدیم به همسرعزيزم زهراجان.*(مهدي قلعه كاهي-تربت جام/حسين آبادكلالي)*

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. یادکن از قلب بی تابی که هر دم یاد توست ، چون دل بی تاب من دلواپس دیدار توست..*(مهدي قلعه كاهي-تربت جام/روستاي حسين آباد كلالي)*

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. از همان روزی که پای تو به این دنیا رسید/غصه هایم یک به یک از قلب و جانم پر کشید/روز میلاد تو دنیا یک صدا خندیده بود/اسمان در مقدمت باران گل باریده.26خرداد ماه تولد تنهاترين بهانه زندكيم(انيس) جون مبارك.*(مهدي قلعه كاهي-تربت جام-روستاي حسين آباد كلالي)*

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9891523***29

. مخ=تعطیل!جیب=خالی! اعصاب=خراب!دل=تنگ! غم=زیاد!شادی=کم!محبت= رفت!عشق=مرد!عاشق= نیست!رفیق=کجاست! انسانیت=تمام شد! رفاقت=یخ!بدبختی=تادلت بخواد!.ولی ما همچنان چاکر شمایيم¡!.عباس فاطمی ازمشهد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98939792***6

. علت بی خوابی ام راچگونہ بگویم وقتی یادتواز سقف اتاقم چکہ میکنہ...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. بیائید تا هستیم همدیگر را لمس کنیم،سنگ قبر احساس ندارد......م.ولی زاده از میاندوآب

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98936509***2

. ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﻳﺎ ﻧﻴﺎﻳﺪ، ﺧﺎﻃﺮﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﻦ ﺧﻴﺲ ﺍﺯﻳﺎﺩ ﺗﻮﺍﻡ... .مریم ولی زاده -میاندوآب

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خوش ب حالت آدم........خودت بودی و حوایت....کسی نبود ک حوایت را هوایی کند.... .آوا ازجنوب میناب

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98938982***1

. گاهی وقتهاچنان دلتنگ میشوم که بی تابی ام راهیچ بهانه ای تاب نمیاورد،به خودکه می آیم میبینم ازکسی دورم که بی بهانه دوستش دارم.. .شادى

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. عالمه از امل!!!.میدونی غم انگیز ترین جای قصه کجاست!!؟؟ اونجاست که نگات میکنه و میگه: خوشبخت شی..!!!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. گاهي دلم هواميخواهد.اما...در سرنگ!.از زندگي خسته ام...ضحي

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. همه چیز بازیچه نیست... این جمله را پروانه ای گفت که بالهایش دردست کودکی بازیگوش جامانده بود..اسماعل ازشهرکاکی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. "هـــــــركجـــــــا هســـــتی خـــــــدایـــــارتوباد" "خـــــــالــق هستی نـــــــــگهدارتو  بــــــاد"بـــــرسر راهــــــــــت نیفتدخار غــم" این جـــهان پیوسته گلزارتوبــــاد".احسان از اصفهان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. مرداب برای بدست آوردن نیلوفرسالهامی خوابدتا آرامش نیلوفربهم نخورد; پس اگرکسی رادوست داری برای داشتنش سالهاصبرکن! مسلم اززاهدان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. من فراموش نکردم;من از نهایت درد;به بی حسی رسیدم!!! مسلم اززاهدان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. باران بهانه ای بودکه زیرچتر من تاانتهای کوچه بیایی.... کاش نه کوچه انتهاداشت نه باران بندمی آمد مسلم از زاهدان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. بوی زنانگیت رابه دست باد نسپار;مردهای شهربه باد می دهندمردانگیشان را مسلم اززاهدان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. هنوز هم در انتظارت پشت پنجره می نشینم،تا که شاید سایه ات را روزی درخم کوچه ببینم...حمزه آزادبخت ازکوهدشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. باران نبار!نبار لعنتى يارم با ديگرى بيرون است سرما ميخورد...حمزه آزادبخت ازکوهدشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. به سلامتی اونی که یه روزیه دوستش داشتیم مال خودمون بودش هنوزم دوسش داریم ولی مال یکی دیگس...!! حمزه آزادبخت ازشهرکوهدشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98935286***2

. به سادگی رفت؛نه اینکه دوستم نداشت! نه،فهمیدخیییییییلی دوستش دارم!حمزه آزادبخت ازکوهدشت

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. چه باشه چه نباشه محبت سر جاشه/ چه داری چه نداری تو عزیز روزگاری... دنیز از ارومیه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. وقتی با مشت هاش،قلبم،رو می شکست،همه فکرم به این بود که مبادا دستاش زخمی بشه...(محمدسوری ازکوهدشت تقدیم به کسی که تنهام گذاشت فرشته)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خاطرم نيست دقيقا از كے كلاغ شدم،كـﮧآخر همـﮧقصـﮧ هاےزندگےام"نرسيــــــــــــدלּ "است... ."پريسااز بروجرد"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خودتاלּ را در قلب هيچ آدمےنچپانيد!.جا نمےشويد،چروك مے شويد فقط...!."پريسا از بروجرد"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. "بغــــــــض" بزرگترین نوع اعتراضـﮧ!اگه بشکنـﮧدیگـﮧاعتراض نیست "التماســــــﮧ" ."پريســـــا از بروجرد"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. گم شده ام درسكوت يك سنگ!تو پيدايم نكردي!.براي هميشه چشم گذاشتم!"پريسا"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98937959***2

. عالمه از امل.سخت است از بغض گلو درد میگیری و همه میگویند لباس گرم بپوش!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98933573***1

. نيازي نيست انسان بزرگي باشيم انسان بودن خود نهايت بزرگي است. مي توان ساده بود ولي انسان بودبه همين سادگي.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98933573***1

. زن بودن؛کارمشکلی است؛ مجبوری:مانند یک بانو رفتارکنی، همانند یک مردکارکنی؛ شبیه یک دخترجوان به نظربرسی؛ ومثل یک خانم مسن؛فکرکنی!!! 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9893365***71

. باشه پس يه روزديگه خودم تماس ميگيرم ولي شماروبه خداشمابهم نه زنگ بزنيدونه اس م س بديدشوهرم همش گوشيموچك ميكنه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98937939***5

. کافیست رُخت را برگردانی استاد بزرگ شطرنج هم که باشم، مات خواهم شد..

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98938982***1

. آرزويي كن  گوشهاي خدا پراز آرزوست و دستهايش پراز معجزه،شايد كوچكترين معجزه ى او بزرگترين آرزوى تو باشد!.شادى

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. دلم تنگ است از اين شبها !=يقين دارم كه مي داني!.صداي غربت من را از احساسم تو مي خواني=شدم از درد و تنهايي گلي پژمرده و غمگين!.ببار اي ابر پاييزي كه دردم را تو مي داني=ميان دوزخ عشقت پریشان و گرفتارم!.چرااي مركب عشقم چنین آهسته میرانی!

. گلهاي بهشت سايبانت يك دسته ستاره ارمغانت يك باغ پرازگل هاي نرگس تقديم به قلب مهربانت امير مسعود از اصفهان  

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98918554***4

. وظیفمه.دشمنت شرمنده.خلاصه اینکه.......................خیلی دوست دارم!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98914892***0

. "منی"که کنارش"تو" نباشد،"تومنی". نمی ارزد...!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98935149***8

. مانسل دوستی های خیابانی،نسل خابیدن باsms،نسل دردودل باغریبه های مجازی،نسل جمله های کوروش ودکترشریعتی،نسل کادوهای یواشکی،نسل ترس ازرقصیدن نورماشین پلیس،نسل سوخته...نسل من..نسل تو..!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خیلی ها میگن تنهایی بدترین درد زندگیه یک ادمه ... اما نمیدونن که همین تنهایی میتونه مرهم درد ادم باشه وقتی کسی که همه ی زندگیته دلتو میشکنه ... احمد از مشهد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98939252***2

. سلام آقاسامان رماناتون خیلی عالی بود.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98913977***1

. سلامتی هرچی خوبه،،که.بدش مائیم/سلامتی هرچی بزرگه،،که کوچیکش مائیم/سلامتی هر چی رفیقه،،که اگه قابل بدونن رفیقش مائیم/

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. افسانه از آمل.وقتيكه دير رسيدم و با ديگرى ديدمت.فهميدم كه گاهى هرگز نرسيدن بهتر از دير رسيدن است.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. افسانه از آمل.خود را نرنجان.آنكه بودنت را قدر ندانست لايق حضور درفكرت هم نيست...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. افسانه از آمل.نيوتن اگر جاذبه را درست ميفهميد معشوقه اش از درخت متنفر نبود ودر دفتر خاطراتش نمى نوشت: اشكهاى من هم به زمين مى افتاد اما تو سيب را ترجيح دادى!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. نداشتن تو یعنی اینکه دیگری تو را دارد؟ نمیدانم نداشتنت سخت تر است یا تحمل اینکه دیگری تو را دارد...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98939418***6

. درآغوش خداگریستم تانوازشم کند!پرسید:فرزندم پس آدمت کو؟اشکهایم راپاک کردموگفتم:درآغوش حوای دیگریست...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. درآغوش خداگریستم تانوازشم کند!پرسید:فرزندم پس آدمت کو؟اشکهایم راپاک کردموگفتم:درآغوش حوای دیگریست....(محدثه)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. بودنت هديه اي است براي قلب کوچکم و ارزوي من شادي دل دريايي توست.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. عشق یعنی گم شدن پیدا شدن ، عشق یعنی غرق در رویا شدن ، عشق یعنی آتشی بر روی آب ، عشق یعنی خوش خیالی مثل خواب ، عشق یعنی حسرت دیدار تو ، عشق یعنی من شدم قربان تو.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. سوختن با تو، به پروانه شدن می ارزد/ عشق این بار، به دیوانه شدن می ارزد.گرچه خاكسترم وهمسفر باد،ولي/ جستجوی تو، به بی خانه شدن می ارزد..

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98939418***6

. سالها گذشته ام از خویش... یــــادم بــخــیــر....‏(مخدثه)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98915231***9

. گرگان خوب بداننددراین ملک غریب....گرپدررفت توفنگش هست هنوز....گرچه نیکان همگی بارصفر بربستنند....شیر مردی چو علی خامنه ای هست هنوز...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98915231***9

. عمریس که ازحضوراو جامانده ایم....درغربت سردخویش تنها مانده این....اومنتظراست تاکه مابرگردیم....ماییم که درغیبت کبری مانده ایم....فاطمی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98917062***3

. كارگر خسته اي سكه اي از جليقه ي كهنه اش درآورد تا صدقه دهد،جمله اي روي صندوق ديد ومنصرف شد---"صدقه عمر را زياد ميكند"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. صبر کن سهراب ! گفته بودي قايقي خواهم ساخت،دور خواهم شد ازاين خاک غريب.قايقت جا دارد؟.من هم از همهمه ي اهل زمين دلگيرم:-(الهام ازشیراز

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خدایا مارا پایمال کننده ی خون شهدا قرارنده!.عباس فاطمی ازمشهد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. عشق یعنی یک استخوانو یک پلاک.سالهاتنهای تنهازیر خاک.عباس فاطمی از مشهد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. مارو میزارن اون پایین.آنها هم یکم گریه وزاری میکنن وبعدهم میروند تالار تاناحاربخورن واین ماییم وتنهایی..خدایی این دنیا وزرق برقش چقدرارزش داره زیر اون همه خاک؟.عباس فاطمی ازمشهد

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98913977***1

. باتلاق زندگی،روزی همه رادرخودمیکشاند این بدنیست،ولی بداین است که ازآن بیرون نیاییم.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98938321***0

. برای تو آسمان را آرزو ميكنم كه هميشه مانند دلت زيباست... از خدای آسمان آنچه میخواهی بخواه که حاجت دلهای آسمانی رواست... *التماس دعا*

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98930740***0

. امشب شب آرزوهاست(ليله الغرائب)...بينابين دعاهاتون از منم يادي کنين.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. دلتنگم....نه برای کسی،از بی کسی....خسته ام....نه از تکاپو،ازدربه دری....نه دوستی....نه یادی....نه خاطره شیرینی...تنهایم....تنهاتر از آن سنگ کنار جاده!....(ارکیده)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. اگه پیشت نبودم نگو نیست،بگو به یادمه، اگه ازت دورم نگو دوره، بگو قلبش بامنه،اگه خوابم نگو خوابه،بگو خوابمو می بینه،اگه مردم نگو مرد بگو رفته نمیزارن که برگرده(ارکیده) 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. میسوزم ازلحظه هایی که اب سردی شدم برسوزش بعضی ها که اینک اتشی شده اند برایه بخارکردن من(ارکیده)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. گاه چه خودخواهانه شاهرگ بهترین لحظه ها را به قيمت غرور ميزنيم...(ارکیده)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. حالم خوب است اما دلم تنك روزهايي شده كه ميتوانستم از ته دل بخندم(ارکیده)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. بسیاری از شکستهای زندگیم بخاطر دروغ هایی بود که باید میگفتم اما نگفتم!!(ارکیده)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خوبی بادبادک اینه که میدونه زندگیش فقط به یک نخ نازک بنده،ولی بازم تو آسمون می رقصه و می خنده....(ارکیده)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. دلم عجیب تنگ شده است.....برای لحظه هایی که دلت عجیب برایم تنگ میشد!...(ارکیده)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98913806***4

. امشب را دركنار ثانيه ها،آمين گوي آرزوهايت مي شوم....آرزويم را دعاكن

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9891397***21

. یارکه خودرابه وفایت ستود.بایدش ازداغ جفاآزمود.در همه کس نیست ز یاری اثر.چشمه ز هرخاک نیاید بدر

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9891165***32

. هیچ شباهتی به یوسف کنعان ندارم.نه چهره ی زیبا دارم ونه رسول خداوندم.معشوقه ای مثل زلیخاندارم وعزیز هیچکس هم نیستم، حتی چشم به راهی مانندیعقوب هم ندارم.پس چرادرچاه افتاده ام؟هیچ نمیدانم...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +9893941***96

. خدایا؟ ازتودلگیرم! گفته بودی حق انتخاب داری... پس چرا انتخابم درکناردیگریست؟.(محدثه)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. تنهایی یعنی;ذهنم پر از یاد تو و خالی از دیگران است،اما کنارم خالی از تو و پر از دیگران است.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. +98919520***3

. فاصـــــله ها .. هیچـــــــوقت دوست داشتن را کمـــــــرنگ نمیـــــکنند .. بلکــــــه دلتنگــــــــی را بیشتر میـــــکند ...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. نيمايوشيج در جشن یکسالگی فرزندش نوشت:پسرم....1بهار،1تابستان،1پاییز و1زمستان را دیدی....!ازاین پس همه چیز جهان تکراریست،جز مهربانی‎...!.(شقایق از تهران)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. خدايا؟.بت بودم بت شكن فرستادي! من پرازبغضم،بغض شكن هم داري؟.(محدثه)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

. کاشکی میشد امشب ی نامه بنویسم ب خدا:خدا جونم خیلی خستم،میشه فرداصبح بیدارم نکنی؟.(محدثه)‏‎ ‎

.

پیامک

عاشقانه خرداد 92

عاشقانه ها و غریبانه ها

چهارشنبه سوری

ویژه سیزده بدر

عاشقانه قدیمی

مخصوص روزهای بارانی

خیانت و نامردی

عاشقانه و رمانتیک

تنهایی و فراقت

تریپ خسته و نا امیدی

مخصوص صبح به خیر گفتن

شب بخیر

عاشقانه و محبت آمیز

تبریک تولد جدید

با او زیر بارون قدم میزدم…

چتر برای چه؟؟ خیال که خیس نمیشود.

—

تو را به جای همه ی کسانی که نشناخنه ام، ” دوست می دارم”

تو را به جای همه ی روزگارانی که نزیسته ام، ” دوست می دارم”

برای خاطر عطر نان گرم،

برای خاطر برفی که آب می شود،

وبرای خاطر نخستین گل،

تو را برای خاطر دوست داشتن، ” دوست می دارم”

تو را به جای همه ی کسانی که دوست نمی دارم، ” دوست می دارم”

—

عشق تو همان لحظه ایست که تمام صداها به احترام یادت به گوشم نمیرسند…

—

تو را به جای همه ی کسانی که نشناخنه ام، ” دوست می دارم”

تو را به جای همه ی روزگارانی که نزیسته ام، ” دوست می دارم”

برای خاطر عطر نان گرم،

برای خاطر برفی که آب می شود،

وبرای خاطر نخستین گل،

تو را برای خاطر دوست داشتن، ” دوست می دارم”

تو را به جای همه ی کسانی که دوست نمی دارم، ” دوست می دارم”

(پل الوار)

—

باز هم پیشم بمان ای عشق نافرجام من

یک غزل با هم بنوشیم از شکسته جام من

نیست کوته تر کسی دیوارش از دیوار ما

هر بلا اید ز در می پرسد اول نام من

—

امـــــــــــروز نگاه بی قـــــــــــرارم

در پس جـــاده های سراشیبی غربـــــــــت

در زیر آوار های انــــــــدوه و تنهــــــــایــــــــــی

تـــــــــــــــو را جست و جـــو کـــــــــرد و گـــــــــم شــــــد…

و تو …

فردا …

چه آسوده …

مــرا نگاه مــــــیکنی …

و میخندی…

اه که چـــــه قدر خندهایت را …

دوســــــــــــــــــــت دارمــــــــــــ

—

پیر میشوم وقتی میگویم “پدر” و جوابی نمیشنوم

این روزها پیرم …پیر و خسته

چون بیشتراز هرروزی صدایت کردم و تو سکوت کردی..

یاد عیدهایی که باهم بودیم بخیر..

—

عاشقترین ما موش کوریست که زیبایی جفتش را چشم بسته باور دارد.

—

تاحالا شده راه رفتن و ترک کنی؟؟؟

تا حالا شده نفس نکشی؟؟؟

تا حالاشده اب خوردنو ترک کنی؟؟؟

نه نشده چون عادت کردی عادتم نمی شه ترکش کرد

من بهت عادت کردم می فهمی…!

—

دیگر می توانم اقرار کنم و انکار کنم که همه چیز را،

در این دنیا همچون تو می توانم بفهمم و احساس کنم و ببینم!

من در تو زندگی میکنم!

و تنها تو باشی و دیگر هیچ!

و این “عشق” نام دارد..

—

چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری!

چه بی تابانه تورا طلب میکنم…اماچه سود که ازتوبرایم جز حسرتی همیشگی نخواهد ماند..

(دیر رسیدی.. دیر فهمیدم..)

—

نسیم عشق دل دریایی ما را نیز به تلاطم کشانده است و امواج اشتیاق ما نشان از حیات دارد. سکون صفت مرداب است و حرکت، نشانه‌ی حیات

—

نمی دانم،

از دلتنگی عاشق ترم یا از عاشقی دلتنگ تر..

—

ای عاشقان ای عاشقان/ آنکس که بیند روی او /شوریده گردد عقل او / آشفته گردد خوی او . محسن چاوشی

—

وای بهانه شیرین تر ازشکر قندم

به عشق پاک کسی جزتودل نمیبندم

به دین این همه پیغمبر احتیاجی نیست

هم این بس است که اینک تویی خداوندم..

—

گر توانی از محبت حلقه در گوشم کنی /حیف باشد که مرا چون شمع خاموشم کنی/من که از یاد تمام اشنایان رفته ام /وای بر من گرتوهم روزی فراموشم کنی

—

کاش اشکی قلبمان را بشکند با نگاه خسته ای ویران شویم کش وقتی شاپرک ها تشنه اند ما بجای ابر ها گریان شویم

—

تداعــــــی نشو ایـــــنقدر ! …

در این همه خیابان؛

در این همه آدم

—

اگر پرسیدند اخرین نفست یاد کیست؟گویم یاد کسی که بی وفایی در ذاتش نیست

—

ستاره وقتی میشکنن میشن شهاب

اما دلی که میشکنه میشه «سوال بی جواب»

—

چهار فصل که حرفه …

فصل پنجمی هست به نام تـــــــــو، به هوای تـــــــــو

—

قدر پدرها رو بدونید

شب بود و ماه واختر و شمع ومن وخیال/// خواب از سرم به نغمه مرغی پریده بود

در گوشه اتاق فرو رفته در سکوت/// رویای عمر رفته مرا پیش دیده بود

درعالم خیال به چشم آمدم پدر/// کز رنج چون کمان قد سروش خمیده بود

موی سیاه او شده بود اندکی سپید/// گویی سپیده از افق شب دمیده بود

یاد آمدم که در دل شبها هزار بار/// دست نوازشم به سر و رو کشیده بود

از خود برون شدم به تماشای روی او/// کی لذت وصال بدین حد رسیده بود

چون محو شد خیال پدر از نظر مرا/// اشکی به روی گونه زردم چکیده بود

شب عیدی به پدرهاتون سخت نگیرید نکنه یهو شرمنده بشن .

—

میان ماندن و نماندن

فاصله تنها یک حرف ساده بود

از قول من

به باران بی امان بگو:

دل اگر دل باشد

آب از آسیاب علاقه اش نمی افتد..‏!!‏

—

این سکوت سنگین تو..

سر به سرم میگذارد..

ادامه اش بدهی

عاشق تر میشوم!‏

—

قیدشو نمیزنم دل ازنگاش نمیکنم/حتی اگه خودش بخواد من دلشو نمیشکنم

—

زغم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد،عجب از محبت من که در او اثر ندارد،غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد،دل من زغصه خون شد دل او خبر ندارد.

—

( بی یاد تو بیقرارم )

چه شـادم مـــن تــو را دارم در کنارم

چه مغـروم که تـــو هستی در افکارم

همه عمرم به دُور تو در گردش است

بدان جـانـــم که بـــی یـــادت بیقرارم

—

( خانــۀ مـن )

دل که بستم به عشق تو زغمباری رها یافتم

زعشق تــو برای خود خانه ای باصفا ساختم

به نرخ جـان از این خانه نگهداری میکنم مــن

از شـــراب لبـــان تـــو برای خـود دوا ساختم

—

همیشه قهوه سفارش می داد

می گفت «به نیت چشم های تو!…»

شیر و شکر هم می ریخت توی آن. می پرسید «شبیه شد؟»

این روزها اما…

شنیده ام چای سبز سفارش می دهد!

—

امشب به برِ من است و آن مایه ی ناز

یا رب تو کلید صبح در چاه انداز

ای روشنی صبح به مشرق برگرد

ای ظلمت شب با من بیچاره بساز

—

نمى نــویسـ ـم ….. چون میدانمــ هیچگاه نوشـ×ـته هایم را نمی خوانیـــ حرف نمیـــ ـزنم …. چون می دانم هیچ گاه حــ×ــرفـــ هایم را نمی فهمیــ نگاهت نمیــ ـکنم …… چون تو اصلاً نگــ×ــاهم را نمی بینیــ‌ صدایت نمیـــ ـزنم ….. زیرا اشــ×ــک های منـــ برای تو بی فایده استـ فقط میــ ـخندم …… چون تو در هر صورت می گویی من دیـ ـ×ـ ـوانه ام!!!

—

کاش میشد در کف سفره اخلاص نوروزی بجای هفت سین هفت ارزو می کردیم.ودر این خیال من هفت بار ارزو می کردم…که تو در کنارم باشی.کاش میشد بجای هفت سین هفت شهر عشق را طی می کردیم.کاش میشد بجای هفت سین هفت بار برای تو جان میدادم تا مرا باور کنی..

—

اگر ای عشق پایان تو دور است دلم غرق تمنای عبور است برای قد کشیدن در هوایت دلم مثل صنوبرها صبور است

—

دلم پر از زخم های بزرگیست که قرار است هروقت بزرگ شدم از یاد ببرم!

—

تحویل نمیگیرم…!! سالی را که بدون حضور تـــــــــــو تحویل شود…

—

شقایق درسته تا تو هستی باید زندگی کرد اما شقایق اینجا خیلی غریبه ام اخه اینجا کسی عاشق نمیشه…

—

خیره است چشم خانه به چشمان مات من…

خالیست بیصدا و سکوتت حیاط من…

حق السکوت میطلبد از لبان تو…

چشمان لاابالی ولبهای لات من…

—

اون روزها همه ی برنامه روزانه من سپری کردن زمان بود واسه لحظه دیدنش…

و این روزها ؟؟؟؟

—

درد دارد !

وقتـــی مـی رود …

و همــه مــی گــویند: دوستتــــــ نداشتـــــ …

و تـــو نمــی تـــوانـی بــه همــه ثـــابتــــ کنـــی

کــه هـــر شبـــــــ

بــا عـــاشقـــانه هــایـش خـــوابتـــــ مــی کــرد !!

—

تــلخــتــریــن جــمــلــه ای کــه مــن شــنــیــدم!

و مــمـکــن اســت از زبــان مــعــشـوقــت بــشــنــوی:

مــا مــی تــونــیــم دوســتـــای خــوبــی بــرای هــم بــاشــیــم

—

آسمـان هـم کـه بـاشی

بـغلت خـواهــم کـرد …

فـکر گـستـردگـی واژه نبـاش

هـمه در گـوشه ی تـنـهایـی مـن جـا دارنـد …

پـُر از عـاشـقـانـه ای تـو

دیـگر از خـدا چـه بـخواهــم ؟؟؟…

—

هرچند تنهایی را دوست ندارم اما دوست دارم در قلب تو تنهای تنها باشم…

—

دلـت به ماندن نیست بـرو،

عشـق که گـدایی نـدارد.

یادت نیست مگر؟

این نذر مـن بود،

که کوه شوم و پای نبودنهایت بمانم

—

یـک بـــار هم وقـتــی مـنـتـظـرت نـیـسـتـم

.

.

.

.

به ســراغـم بیــــا

بـگــذار خـیـالـــم غــافـلـگیـــر شــود.

—

خنــــــده دار است…نه؟!

که تـــــو هی مرا دور بزنی

و مـــن

دلــــــــم را خوش کنم

که در محاصـــره ی توام … !!!

.اس ام اس تیکه دار

گاهــــــــی

ﺣﺘـﮯ ﺟﺮﺍﺕ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ

ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ

ﻧـﮕﺎﻩ ﮐـﻨـــﻢ،

ﮐﻪ ﺑـﺒـﯿـﻨـﻢ

ﺟـﺎﻡ ﺧﺎﻟﯿـﻪ، ﯾﺎ ﻧـﻪ !؟

—

زندگی معنی پیچیده ای ندارد، همین که تو باشی این تمام زندگیست…

—

در همین یک قدمی به تو خیره شده ام

بگذار ب این نگاه پاسخ دهم

عشق من وقتی نیم نگاهی می کنی

دردی در سینه نمی ماند باقی

—

هنوز خاطراتت جان از من میگیرد هنوز در بیت بیت شعرام نام “تو”جای میگیرد

—

ی وقتایی که دلت گرفته بغض داری اروم نیستی!

دلت براش تنگ شده…حوصله هیچ کسو نداری!

به یاد لحظه ای بیفت که:

اون همه ی بی قراری های تورو دید اما…

چشماشو بست و رفت…!!

—

چه “شوری” میزند دلم وقتی…

در چشم دیگران

انقدر “شیرین” میشوی !

—

شـــــــایــــــــــد تـــڪـــــــــــرارے بـــــــــــاشــــــــــــم . . .

امـــــــــــا مـــطـــمــئـــــن بـــــــــــاش . . .

دیـــگــــــــــﮧ تــــڪــــــــــــرار نــمــــــــــے شــــــــــــــم . .

—

کـــــاش میشـــــد برگـــــردی و ببینـــــی

چشـــــمانـــــم چگونـــــه تقـــــاصِ

تمـــــام بیخیالـــــی هایـــــت را پـــــس میدهنـــــد .. !

—

پدرت گوهر خود را به زر و سیم فروخت

پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم

—

دیگه میرم از اینجا از این دنیای مجازی،دوست داشتن های مجازی،بوسه های مجازی،از باهم بودن های مجازی!دیگر میروم دل شکتنمم مجازی بود

—

دستتو مشت کن

مشته؟

حالا محکم بزن تو چشمم تا کور شم دوریتو نبینم

—

شب های سرد بی کسی هایم را کسی نیست رو به پایان کند!

حالا که نوبت به من رسیده است همه از محبت سیر شده اند،یک مشت محبت به درد نخور کف دلم، کسی نمیخواهد؟

باشد،میروم جایی که بوی خدا بیاید!انجایی که ترحم رسم نیست انجایی که با دل معامله میکنند برای باهم بودن برای لحظه هایشان و اینک جند خطی نقطه…

ادامه نوشته هایم دست خدا

ﻋﺸــــﻖ ﯾﻌﻨﯽ..

حـــــتی اگه …

ﺑﺪﻭﻧﯽ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﺩﺕ!!

بدونی نمیشه!!

…

ﺍﻣﺎ ﻧﺘﻮﻧﯽ ﺗﺮﮐﺶ ﮐﻨﯽ!

ﻧﻪ ﺧﻮﺩﺷﻮ…

ﻧﻪ ﻓﮑﺮﺷﻮ…

—

هیچکس نـفهمیـــــد که « زلـیخـــــــا » مــَـــــــــرد بـود ..!

میــــدانی چــــــــــــرا؟؟

مـــــردانـــگی میــخواهـــــد

مــــــــانـدَن، پــای عشــــــقی که مـُـــدام تـو را پـــس میــــزَنــد

—

برای دوست داشتنت نیاز به استخاره نبود

امــا برای با تو بودن و با تو ماندن

سَراپــا نیـــازمند استجابَت دعایم

_

پرستوی من تویی

می آیی بهار میشوم ؛ می روی ، پاییزم

عادت کوچ را فراموش کن

بیا و نرو

بیا و به من کوچ کن و فصلِ مرا بهار باش تا همیشه …

.

.

بن بست دنیاست برای من آغوشت …

اولین باریست که هراسی ندارم بگویم به بن بست رسیده ام !

.

.

حال من خوب است اما عالی می شوم وقتی که تو با نگرانی در آغوشم می گیری و می گویی :

نه عزیز من ، تو خوب نیستی …

.

.

به تو که فکر میکنم جوانه میزند آرزوهایم …

.

.

باز هم “خیال” تو مرا “برداشت” !

کجا می برد نمی دانم ؟!

.

.

یک فرصت به من بده که غلط ببوسمت و تمام طول سال را جریمه ام کن که از روی آن هزار بار تمرین کنم …

.

.

در سرخ ترین لحظه اشک تشنه یک نگاه توام برای لبخندی دوباره …

.

.

تمام شعر های عاشقانه جهان شبیه تو هستند !

تو اما پشت استعاره ای ایستاده ای که به ذهن هیچ شاعری نخواهد رسید …

.

.

نزدیکتر که بیایی ، زغالهای قلبم سُرخِ سرخ می شوند !

.

.

شبی که نباشی هوا سرد است و دلگیر

پیش بینی هواشناسی به درک

او هواشناس است ، من عاشق !

.

.

تمام ثانیه های زندگی ام را می بخشم به تکرار شبی که رویای آغوش تو را بارها و بارها تعبیر کند !

.

.

معجزه تویی اما رخ نمی دهی !

فرستنده : سولماز

.

.

برای من هرشبِ بی تو یلداست

منی که زیر حافظِ چشمانت یادت را دانه دانه می کنم !

.

.

زندگی ام بسته به تار مویت

آنقدر زندگی ام را پشت گوش نیانداز …

.

.

همیشه از فاصله ها گله داریم !

شاید یادمان رفت که در مشقهای کودکیمان برای فهمیدن کلمات کمی فاصله هم لازم بود …

.

.

وقتی دو قلب برای یکدیگر بتپد ، هیچ فاصله ای دور نیست ، هیچ زمانی زیاد نیست و هیچ عشق دیگری نمی تواند آن دو را از هم دور کند !

محکم ترین برهان عشق ، اعتماد است …

.

.

این آخرین قرار است ، دیگر بی قرارت نمی شوم …

.

.

خدا را چه دیدی ؟

یک روز بیشتر

ساعتی

لحظه ای

با من بمان

شاید خنده ای پشت لب هایت

قطره ای پشت پلک هایت جا مانده باشد …

.

.

این سکوت سنگین تو سر به سرم مى گذارد …

ادامه اش بدهى ، عاشق تر مى شوم !!!

فرستنده : سما

.

.

چه زیبا می شود کسی وقتی بیاید که قرار نیست …

.

.

وقتی که تکیه گاه کسی باشی نباید پات سُر بخوره ، نه اینکه بترسی که خودت زمین می خوری ، نه …

بترسی از اینکه کسی که به تو تکیه کرده زمین بخوره و بشکنه …

.

.

یک شب کنار چشمِ تو کافی است تا سیاهی را از تمامِ رنگ ها بیشتر دوست بدارم !

.

.

وفاداری در عشق یعنی بعد از شب بخیر ، چشم ها را به روی هر چه کابوس است باید بست !

.

.

دلم یک فیلم بلند می خواهد !

یک واقعیت عاشقانه پر از سکانس های با تو بودن و یک دکمه ی تکرار …

گوش تا گوشه ی صحرا تو بخواب و نهراس

شیرها خاطرشان هست که آهوی منی . . .

.

.

.

میان ماندن و نماندن تنها یک حرف ساده بود

از قول من به باران بی امان بگو :

دل اگر دل باشد آب از آسیاب علاقه اش نمی افتد . . .

.

.

.

همه گفتند:

بخشش از بزرگان است

من بخشیدم و هیچ کس نگفت

چقدر بزرگ شدى

همه گفتند:

بلد نبودى حقت را بگیرى . . .

.

.

.

گاهی آنقدر دلم هوایت را میکند

شک میکنم به اینکه ، این دل مال من است یا تو . . .

.

.

.

نمی دانم وقتی صدای اس ام اس شنیدی دوست داشتی کی باشه ؟

متاسفم که اون نیستم !

ولی بیشتر از اونی که منتظرش هستی بیادتم . . .

.

.

.

سفری به دور دنیاست ، وقتی دستانم تا انتها رویت را نوازش میکنند . . .

.

.

.

خوب است بدانیم که گاهی آنچه می کشیم

درد بی او بودن نیست

تاوان با او بودن است . . .

.

.

.

کوه ها جابجا شدند

وقتی که بسامد صدایم را

بادوستت دارم امتحان کردم!

.

.

.

تمام حجم خیالم از تو لبریز است

دنیای خیالم کوچک نیست ، تو بی نهایت عزیزی . . .

.

.

.

چه فرقی میکند عاشق تو باشم

یا رنگین کمان

وقتی هردو هفت خطید!!

.

.

.

سوزنبــان پیــری شـــده ام

که نه امید از آمـدن قــطار می بُـرَد

نه دل از کنـجِ ایســتگاه متــروکه اش . . .

.

.

.

تنهایی فقط تنبیهی است برای روزهای دوست داشتن او !

.

.

.

گاهی با یک قطره ، لیوانی لبریز میشود

گاهی با یک کلام ، قلبی آسوده و آرام میگیرد

گاهی با یک کلمه ، یک انسان نابود میشود

گاهی با یک بی مهری ، دلی میشکند

مواظب بعضی یک ها باشیم !

در حالی که ناچیزند ، همه چیزند …

.

.

.

خاصیت دنیاست

در اوج داشتن و خوشبختی

دلهره ی ” از دست دادن ” پر رنگ تر است . . .

.

.

.

گاهی وقت ها ادم کسی رو که دوستش داره توچند

ثانیه دلشو میشکنه منو بخاطر اون ثانیه ها ببخش . . .

.

.

.

بن بست دنیاست براى من آغوشت

اولین باریست که هراسى ندارم بگویم :

به بن بست رسیده ام . . .

.

.

.

سلامتی کسی که اونقدربیادشیم

که اگه به یادخدابودیم نصف بهشت مال مابود . . .

.

.

.

سکوت و تنهایی دنیایِ خودم را ،

مدیونِ حضورِ توام ،

آمدنت یا رفتنت ، کدام را باور کنم . . .

.

.

.

عشق اگر پیدا شد که دیگر عشق نیست ، معرفت است

عشق از آن رو هست که نیست

پیدا نیست و حس می شود . . .

.

.

.

سریع ترین نقاشی بود که دیدم

در یک چشم به هم زدن روزگارم را سیاه کرد . . .

.

.

.

اگرقانون عشق نبود

درحین جان دادن،پافشاری برای زنده ماندن نیزمعنانداشت.

.

.

.

من نه فرهادم ، نه مجنونم ، نه بیژن ،

من همان عاشقِ ساده دلِ تنهام که بی تو هیچم . . .

.

.

.

وقتی که بودی نیازی به راهِ دور نبود ،

اما حالا دورترین جایِ دنیا دردِ دلم را دوا میکند ،

من میرسم تو بمان . . .

.

.

.

بیچاره من که هوایِ تو را داشتم ،

اما تو آن را حبس کردی ،

نفس کشیدن بی هوا ممکن نیست . . .

.

.

.

چه پرجرات میشوددربرابرت:

کسی که میفهمد:ازته دل دوستش داری . . .

.

.

.

خـوشـبـخـتـی

مـلاقـاتِ دوبـاره چـشـم هـای تـوسـت

حـتــی اگــر در نـگـاه تــو ،

تـصـویـری از رویـای بـاهَـم بـودنمـان نـبـاشــد . . .

.

.

.

دود میخیزد ز خلوتگاه من

کس خبر کی یابد از ویرانه ام ؟

با درون سوخته دارم سخن

کی به پایان میرسد افسانه ام ؟

.

.

.

می پرسی : چقدر دوستم داری ؟

میخندم : جهان را متر کرده ای ؟

قایقت می شوم

بادبانم باش

بگذار هرچه حرف پشت مان می زنند مردم

باد هوا شود

دورترمان کند !

.

.

.

ﺁﻏـــــــﻮﺵ ﮐﺴـــﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳـــﺖ ﺩارم

ﮐـــﻪ ﺑـــﻮﯼ “ﺑـــــﯽ ﮐﺴـــﯽ” ﺑﺪﻫﺪ

ﻧــﻪ ﺑــــﻮﯼ

“ﻫــــﺮﮐﺴـــﯽ’

.

.

.

اس ام اس عاشقانه

معجزه اون اسمسیِ که میتونه حال تورو تو یه ثانیه عوض کنه ^_^

.

.

.

اگر احساسم را هم خواستی بخری ، به روی بسته اش دقت کن …

نه قیمت دارد ، نه تاریخ انقضاء

برعکس احساسات تو

که بارکد دارد !

حساب شده ی حساب شده !

.

.

.

دلم لک میزنه واست زمانی که ازم دوری

ولی در خاطرم هستی دیگه اینجاشو مجبوری . . . !

.

.

.

با یاد تو این ستاره ها رنگی بود

این دفتر خاطرات من سنگی بود

از درس کلاس عاشقی سهمم باز

یک زنگ فقط دوری و دلتنگی بود

.

.

.

هم چنان چشم به چشمان تو دارم ای دوست

گوشه چشمی بنما بر دل زارم ای دوست

هر شبم نقش تو ماه شب چشمان من است

روزها در شب هجرت بشمارم ای دوست

.

.

لحظه ای در گذر از خاطره ها

ناخودآگاه دلم یاد تو کرد

خنده آمد به لبم شاد شدم

گویی از قید غم آزاد شدم

هر کجا هستی دوست ، دست حق همراهت

.

.

.

همه کارهایت را بخشیدم

جز آن تردید آخر هنگام رفتنت

که هنوز مرا به برگشتنت امیدوار نگه داشته

ما بهم نمیرسیم

اما بهترین غریبه ات می مانم

که تو را

همیشه دوست خواهد داشت

.

.

.

مانده ام سکوتت را جواب ابلهان بدانم ! یا علامت رضایت

وقتی بهت میگویم دوستت دارم …

.

.

.

وآن نازنین کجاست که یادم نمیکند / صد غم به سینه دارم و شادم نمیکند

یک لحظه آنکه بی من هرگز نمی نشست / امشب به یاد کیست که یادم نمیکند .

.

.

.

اگه یه روز دلمو شکستی “فدای سرت”

فقط کفش بپوش که شکسته هاش تو پات نره …

.

.

.

هرگز منتِ احساسی رو نکش که به زور داره برات خرج میشه…

.

.

.

شنیده بودم “پا” ، “قلب دوم” است …

اماباور نداشتم !

تا آن زمان که فهمیدم

وقتی دل ماندن ندارم

پای ایستادن هم نیست !

.

.

.

من «خاطرت» را می خواستم؛

نه «خاطره ات» را…!

.

.

.

خدایا

‏”تنها‏” نگذار …

دلی را که هیچکس

‏”دردش‏” را نمیفهمد

.

.

.

گاهی آنکه سراغی از تو نمی گیرد

دلتنگترین برای دیدن توست و از شکاف چشمانش به نبودنت خیره می شود ،

همیشه آنکه تو او را نمی بینی نامهربان نیست …

.

.

.

هوا را هر چقدر نفس بکشی باز هم برای کشیدنش بال بال میزنی

مثل تو

هر چقدر که باشی ، باز هم باید باشی

می فهمی چه میگویم ؟

بودنت مهم است !

.

.

.

اصلا حسود نیستم اما وقتى دیدم واسه رفیقم اس ام اس اومد کى میرسی خونه عشقم؟

یه ذره دلم خواست.

.

.

.

هزار بار آمدم خطت بزنم از قلبم

خود خودت را

یادت را

اسمت را

اما …

فقط قلبم پر شد از خط خطی های عاشقانه !

.

.

.

بیچاره من…

کسی را پاشویه میکردم که ازتب دیگری میسوخت…!!

.

.

.

روزهایی که می بینمت ، نفسم می گیرد

و روزهایی که نیستی ، دلم

اما

تو باش …

تحمل اولی آسان تر است

.

.

.

پیامک دوست داشتن

دوست خوب را باید روی چشم ها گذشت

کجایى…

چشم هایم بهانه ات را گرفته اند…

.

.

.

” خداحافظی ات ” عجب خرابه ای به بار آورده!

نگاه کن… مدت هاست در تلاشند! مرا از زیر آوار تنهایی هایم بیرون کشند…

.

.

.

بیهوده نقاش بوده ام این همه سال !

به چشم هایت که میرسم ، قلم موها خیس میشوند !

به لب هایت که میرسم ، دستم می لرزد !

رنگ ها می گریزند ، و قاب ها خالی !

تنها ، نبودن تو را …

به دیوار زندگی ام می کوبند !

.

.

.

هواشناسی هم گیج شده

از بس با هر شرایطی دلم هوایت را می کند

هوای بوسیدنت ، هوای آغوشت ، هوای خنده هایت …

هوای درد دارد !

.

.

.

عشق تو در قلب من هدییه جاودانس….

برای زنده موندن قشنگترین بهانس….

دوست داشتن تو مثل عطر خوشه بهاره….

با تو نفس کشیدن پایان انتظاره….

.

.

.

بهانه هایت برای رفتن چه بچه گانه بود

چه بیقرار بودی زودتر بروی

از دلی که روزی بی اجازه وارد آن شده بودی …

من سوگوار نبودنت نیستم

من شرمسار این همه تحملم !

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

چقدر احمقانه ست

از یک قهوه ی تلخ انتظار فال شیرین داشتن …

.

.

.

ندیدی چشم غمگین و تر من

تو رفتی و نشد این باور من

به پایت می نشینم تا بیفتد

دوباره سایه ی تو بر سر من

.

.

.

هوایت چقدر آلوده شده ؟

که هر وقت به سرم زد چشمانم را سوزاند !

.

.

.

خیلی ها دلم رو شکستن ولی تو با همه فرق داری

آخه یه ضرب المثلی هست که میگه:

“کار را که کرد ، آن که تمام کرد”

.

.

.

شعر ردیف و قافیه نمیخواهد

بوی آغوش تو هر دیوانه ای را شاعر میکند …

.

.

.

گرمم کن

به قدر یک آغوش

هوای نبودنت عجیب سرد است !

.

.

.

گاهی سخت می شود …

دوستش داری و نمی داند

دوستش داری و نمی خواهد

دوستش داری و نمی آید

دوستش داری و سهم تو از بودنش

فقط تصویری است رویایی در سرزمین خیالت

دوستش داری و سهم تو

از این همه ، تنهایی است

.

.

.

آسمان نیستم که هر پرنده سهمی از من باشد

من آن پرنده ام که سهم آسمانش را از چشمان “تو” میخواهد . . .

غربت دیرینه ام را با تو قسمت می کنم

تا ابد با درد و رنج خویش خلوت می کنم

رفتی و با رفتنت کاخ دلم ویرانه شد

من در این ویرانه ها احساس غربت می کنم

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

تو نبودی دل به دل راهی نداشت

از خیال عشق آگاهی نداشت

تو نباشی تا قیامت بی کسم

در تمام زندگی دلواپسم

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

روزگار چون گرگ پیری پر بلاست

طعمه اش یاران خوب و با وفاست

دوری از یاران مکن ای با وفا

گرگ دوران در کف این لحظه هاست

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

مهربانیت از دور چه نزدیک است و عجیب حس میکنم

که جغرافیا دروغی تاریخی است

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

هر چند نمیدانم خواب هایت را با که شریک میشوی

اما هنوز شریک تمام بیخوابی های من تویی

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

هرگز گنجشکی را که توی دستت داری

به امید گرفتن کبوتری که در هواست رها نکن

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

از هرچه می رود، سخن دوست خوشتر است

پیغام آشنا نفس روح پرور است

هرگز از وجود حاضر غایب شنیده ای

من در میان جمع و دلم جای دیگراست

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد

مرا روزی نباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

در ستایش مهربانیت همچون نماز مسافر

شکسته ام !

عاشقانه ها و غریبانه های جدید و زیبا

کمی از غصه هایم یاد بگیر که وقتی بودی با فکر رفتنت

و وقتی رفتی با فکر برنگشتنت همراه من ماند !

.

.

.

دلــم گــــرفـــت وقـــتـــی گـــفـــت: ولـــم کـــن حـــوصــلــتــو نـــدارم…

بـــه خـــودم گـــفــــتـــم: بـــیـــچــاره ایـــنــم شـــد هــمــســفــر کـــه انــتــخــاب کـــردی ؟؟

” الـــــان ” آرزو دارم فــوحــشــم بـــده ولـــی دوبـــاره صــداشــو بـــشـــنـُـــفــم…

—

و من انگار شب را نوشیده ام

و بر این شاخه های شکسته می گریم

مرا تنها گذار

ای چشم تب دار سرگردان

مرا با رنج بودن تنها گذار

مگذار خواب وجودم را پر پر کند

—

کدوم خواستن،کدوم جنون،کدوم عشق؟

شاید خیلی از این حرفا دروغه…

تا وقتی با همیم از عشق میگیم…

نباشیم،قولمون حتی دروغه…

—

دوستت داشتم یادت هست؟

گفتم دوستت دارم و تو گفتی کو چکی برای دوست داشتن

رفتم تا بزرگ شوم اما انقدر بزرگ شدم که یادم رفت “دوستت دارم”…

—

لبخند تو گونه غم هایم را

همیشه سرخ می کند

- این سیب ها -

هدیه برای تو …

—

ی روزی خسته میشی از پرسه و ولگردی…

یا پشیمون میشی از این ک منو ول کردی…

تازه خواستم پر بگیرم ک شکستی بالمو…

تو ک جای زانوهام نیستی بفهمی حالمو…

—

نوازشش کن

نترس

بی کسی اش واگیر ندارد!!

—

چه شد ای پنجره شوق ز مابسته شدی نکنه ازهمنشینی با دل ما خسته شدی !کوچک باش و عاشق…

که عشق خود میداند ایین بزرگ کردنت را.

بگذار عشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو با کسی…

—

بــــــــــــــــــــــــــــــــــاید فـــــــــــــــــــــراموشت کنم…

باید فراموشت کنم چندیست تمرین میکنم،من میتوانم میشود آرام تلقین میکنم

با عکس های دیگری تا صبح صحبت میکنم،با آن اتاق خویش را بیهوده تزئین میکنم

سخت است اما میشود در نقش یک عاقل روم،نه شب دعایت میکنم نه صبح نفرین میکنم

حالم ؟نه اصلا خوب نیست!!!!!!تا بعد بهتر میشوم،فکری به حال این دل تنهای غمگین میکنم

من می پذیرم رفته ای و برنمیگردی،همین!خود را برای درک این صدبار تحسین میکنم

از جنب وجوش افتادهام، دیگر نمیگویم به خود وقتی عروسی میکند این میکنم آن میکنم

هرچه تلاش کردم نشد شاید کسی آمین نگفت!!!!

حالا تقاضای دلی سرشار از “آمــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــین میکنم”

—

تکلیفم روشن شد!خاموش میشوم شیرینم…فرهادوار این بار باید به جای کوه دل بکنم..!

—

دوست داشتن یک نفر یعنی کوچک کردن تمام دنیا به انداره ان یک نفر وبزرگ کردن ان یک نفر به اندازه ی تمام دنیا

دکتر شریعتی

—

خوبان را باید روی چشم گذاشت .کجایی چشمهایم بهانه ات را گرفته اند.

—

مرا کجا “صدقه” کرده ای که مدام، بلای “بی تو بودن” به سرم می آید..!

—

حس کن مرا که دست برده داخل گیست

حس کن مرا بر لکه های بالش خیست

حس کن مرا در ((دوست دارم)) در گوش ت

حس کن مرا در شیطنت هایم در آغوشت!!

حس کن مرا در آخرین سطر از تشنج هام

حس کن مرا… حس کن مرا…که مثل تو تنهام

حس کن مرا وذوب شو در داغی دستم

بگذار تا دنیا بداند ((هستی)) و ((هستم))

—

از خواب می پرم خوابی که درهم است

آغوش تو کجاست؟!بدجور سردم است

از خواب می پری از داغی پتو

بالا میاوری… زل میزنی به او…

از خواب می پرم تنها تر از زمین

با چند خاطره با چند نقطه چین!

از خواب می پری با جیر جیر تخت!

از گرمی تنش… !سخت است… سخته سخت!

از خواب می پرم میترسم از خودم!

دیوانه بودم و دیوانه تر شدم!!!!!

—

رویـای رنـگین ِ شـب هـای مـن…

ای عـشق ِ شـیریـن ِ دنـیای مـَن…!

ای عـشق ِ مـن!

بـه چـه قـسم بـخورم تـا بـاور کـنی..؟

قـسم بـه لـحظه ای کـه چـشـمم بر چـشمـان ِ زیـبایـت افـتاد…

تـو بـرایم فـرامـوش نـاشـدنی هـستی!!!

بـاور مـیکـنی..؟

—

چرا دلت گرفته؟او هم آدم است…

اگر دوستت دارم هایت را نشنیده گرفت…

غصه نخور…اگر رفت…گریه نکن…

یک روز چشمای یک نفر عاشقش میکند…

یک روز معنی کم محلی را میفهمد.َََ

آخرین سه شنبه سال خورشیدی را با بر افروختن آتش

و پریدن از روی آن به استقبال نوروز می رویم

سرخی تو از من ، زردی من از تو

جشن باستانی چهارشنبه سوری مبارک

.

.

.

پیشاپیش آغاز مانور جنگ جهانی سوم

و شبیه سازی انفجار های قاره ای

و آزمایش بمب های اتمی

بر تو مسئول ویژه برگزاری مراسم مبارک !

.

.

.

بیا در غروب آخرین سه شنبه سال برای گردگیری

افکارمان آتشی بیافروزیم کینه ها را بسوزانیم

زردی خاطرات بد را به آتشو سرخی عشق را از

آتش بگیریم آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم

.

.

.

انگـــــــاری غلغله ی محشـره چارشنبه سوری

گوشم از بمب و ترقّـــــــه کره چارشنبه سوری

از اراذل خیابونـــــــــــا همگی محشــــــــر خـر

لات ولوت بازار و خــر تو خـــره چارشنبه سوری

گاهی دعوا میشه و اونچه میشــــــــه ردّ وبدل

فُحشای فابریک و خوار مادره چارشنبه سوری !

.

.

.

با توجه به نزدیک شدن چهارشنبه سوری

قبل از پریدن از روی آتش به موارد زیر توجه کنید:

۱ سایز خشتک

۲ زاویه پرش

۳ استفاده از شورت مامان دوز در زیر شلوار

۴ دوری از هر گونه هیجان و جو زدگی علی الخصوص جلوی دخترا

۵ فاصله مناسب تا شعله های آتش در هنگام پرش

۶ توکل به خدا

آبروی شما آبروی ماست …. ستاد پیشگیری از حوادث غیر مترقبه !

.

.

.

چنین گفت زرتشت:

” که سوزانید بدی را درآتش ، تا ز آتش برون آید نیکی”

پس تو نیز چنین کن

۴شنبه سوریت مبارک

.

.

.

دستانت را به من بده تا با هم از رو آتش بپریمم!

آنان که سوختند ، همه تنها بودند!

چهارشنبه سوری مبارک

.

.

.

سلامتیه اونایی که براشون مثل آتیش چهارشنبه سوری بودیم

همه وجودمون تو آتیش عشقشون سوخت

تا اونا با شادی از رومون بپرن و رد بشن

.

.

.

سرخ میشوی، وقتی میشنوی: دوستت دارم

زرد میشوم، وقتی میشنوم:دوستش داری

چهارشنبه سوری راه انداختیم

سرخی تو از من، زردی من از تو

همیشه من میسوزم و همیشه تو میپری . . .

.

.

.

چهارشنبه سوری در پیش روی ماست

همه بدبختی ها در پشت

روزای خوش همه در پیش

چه غوغا میکنه آتیش !

چهار شنبه سوری مبارک

سوختن غصه هات تو آتیش آرزومه !

۴شنبه سوری بر تو آتیش پاره مبارک !

.

.

.

دستانت را به من بده ، تا با هم از رو آتش بپریمم!

آنان که سوختنـد ، همه تنها بودند !

۴شنبـه سوری مبارک !

.

.

.

آتیشی که تو قلبم روشن کردی هیچ آتش نشانی نمی تونه خاموش کنه !

” چهارشنبه سوری مبارک”

.

.

.

واست آتیش روشن کردم که اخر زمستونه

چهار شنبه ی اخر سال قلب من آتیش بارونه

غمهاتو آتیش میزنم سرخی آتیش مال تو

چشم حسودا کور شه از عشق میون من و تو

.

.

.

انگاری غلغله ی محشره چارشنبه سوری

گوشم از بمب و ترقّه کره چارشنبه سوری

رسم خیلی خوبیه اگه خرابش نکنیم

واسه من فشفشه یادت نره چارشنبه سوری

.

.

.

بیا در غروب آخرین سه شنبه سال برای گردگیری

افکارمان آتشی بیافروزیم کینه ها را بسوزانیم

زردی خاطرات بد را به آتشو سرخی عشق را از

آتش بگیریم آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم

.

.

.

بیا در غروب آخرین سه شنبه سال برای گردگیری افکارمان

آتشی بیافروزیم کینه ها را بسوزانیم زردی خاطرات بد را به آتش

و سرخی عشق را از آتش بگیریم آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم

.

.

.

بهار را با چهار شنبه سوری

تابستان را با آفتاب سوزانش

پاییز را با رنگهای آتشینش

و زمستان را

با گرما ی دلنشین اجاق ها

میشناسم

هزار سال است مسلمان شده ام

اما هنوز شعله های زرتشت

در جانم زبانه میزند

.

.

.

بشد «چارشنبه» هم از بامداد / بدان باغ که امروز باشیم شاد

چهارشنبه سوری گرامی باد

.

.

.

چهار شنبه سوری روز ملی مبارزه با آرامش

اعصاب بر شما ترقه بازان گرامی مبارک باد !

ستاد روانی شدگان چهار شنبه آخر سال !

.

.

.

چهارشنبه سوری نزدیکه ، یه وقت نری از رو آتیش بپری

آخه تجربه ثابت کرده اگه بره رو آتیش کباب میشه !

.

.

.

سلام چهارشنبه سوری جایی قرار نذاری کار واجب باهات دارم

آحه آتیش کم داریم آتیش پاره !

.

.

.

مواظب باش چهار شنبه سوری برق چشمات رو با آتیش اشتباه نگیرن . . .

فرا رسیدن اول آوریل، و روز ۱۳ بدر

روز دروغهای شاخدار را به صاحب اصلی این روز

یگانه معنا کننده ی واژه ی “دروغ” در جهان هستی و جانشین خلف پینوکیو

تبریک و تهنیت عرض می نماییم !

.

.

.

آهای سیزدتون بدر

دشمناتون در به در

رفقاتون گل به سر

گرفتاریاتون زود بدر

خوشیهاتون هزار برابر

.

.

.

ساقی گل و سبزه بس طربناک شده ست / دریاب که هفته‌ی دگر خاک شده ست

می نوش و گلی بچین که تا در نگری / گل خاک شده ست و سبزه خاشاک شده ست

(با آرزوی روزی شاد در کنار طبیعت)

.

.

.

نمی دونم چی شد سیزده بدر شد / گوشم از جیغ و داد و نعره کر شد

به یاد تعطیلات رفته از دست / غم و غصه کنارم همسفر شد

از آجیل شب عید مونده تخمه / تموم پسته ها زیر و زبر شد

رو پیچ و تاب سبز سبزه ی عید / گره از بخت ما هم کور تر شد

عروس تنگ من ، زندانی عید / از آن قصر بلوریش به در شد

دروغ سیزده هر ساله ی ما / عجب عیدی به نیکویی بسر شد !

.

.

.

با سلام

کلاسهای آموزشی سبزه گره زنی آغاز شد !

گره ازدواج

گره کنکور

گره جدایی !

گره ملوانی !

دوبل گره !

گره کور !

با تضمین بروارده شدن آرزو !

(گارانتی تا سیزده سال بعد !)

.

.

.

به غروب ۱۳بدر فک کن . . .

(ستاد زهرمار سازی عید) !

.

.

.

رو پیچ و تاب سبز سبزه ی عید

گره از بخت ما هم کور تر شد

دروغ سیزده هر ساله ی ما

عجب عیدی به نیکویی بسر شد !

.

.

.

ببین میخوام یه پیزی بگم بهت ولی حساس نشیا !

امسال اگه خودت رو هم گره بزنی به سبزه فایده نداره !

تو خودت کمپانی نحسی هستی !

.

.

.

سبزه رو از سفره بگیر / ماهی را با خودت بیار

وقتشه بیرون بزنیم / سیزدهمین روز بهار

.

.

.

الهی قربونت برم که انقدر نازی ! مثل سبزه ی عید میمونی

انشالله این سیزده به در بجای سبزه انقدر گره بزننت که دیگه باز نشی

به هر صورت سکه دو رو داره !

.

.

.

سلام خوبی ؟ یه چیزی میخواستم بگم

پارسال اون همه سبزه گره زدی هیچی نشد

بیا امسال درخت گره بزن شاید فرجی شد !

.

.

.

یه آرزو بکن: –>///////

حالا یه سبزه گره بزن

ایشالا بهش برسی !!!

.

.

.

تو رو خدا فردا جایی قرار نداز میخوام سیزده رو فقط با تو باشم

آخه با بدون تو اصلا صفا نداره

اینم از دروغ سیزده من !

.

.

.

اگه قرار باشه دروغ سیزده رو در مورد من بگی چی میگی؟

قبل از اینکه برای یکی دیگه بفرستی جواب منو بده

.

.

.

دمت گرم بابا.خیلی با حالی

اولین گوسفندی هستی که دلت طاقت اورد و سبزه ها رو تا سیزده نخوردی !

.

.

.

و تو میروی ، بی من ، که گره بزنی ، سبزه ی تمام خاطره هامان را

و دور کنی از خودت ، تمام مرا . . .

سیزده فرصت خوبی است

برای دور کردن نحسی

دلم واسه سیزده بدر میسوزه ! میدونی چرا !؟

آخه بهش میگن نحس ! بیچاره ها خبر ندارن تو دست سیزده بدر رو از پشت بستی !

.

.

.

با سلام و عرض تبریک سال نو

باید خدمت شما عرض کنم که بنده امسال قصد ازدواج ندارم !

لطفا سبزه ها را به نییت یکی دیگه گره بزن !!!

.

.

.

الهی قربونت برم که انقدر نازی ! مثل سبزه ی عید میمونی

انشالله این سیزده به در بجای سبزه انقدر گره بزننت که دیگه باز نشی

به هر صورت سکه دو رو داره !

.

.

.

سلام عزیزم علی/مریم جون سیزده کجا میرین؟

اگه میشه بیا با هم بریم.

اخه پارسال با تو خیلی خوش گذشت

تو که میبینی اس ام اس مال تو نیست مرض داری تا اخر میخونیش !؟

.

.

.

با آرزوی یافتن همسری مناسب از دختران منتظر

دعوت میشود ضمن خویشتن داری

از گره زدن سبزه ها به شدت خورداری فرمایند !

سازمان حمایت از محیط زیست !

.

.

.

اگه قرار باشه دروغ سیزده رو در مورد من بگی چی میگی؟

قبل از اینکه برای یکی دیگه بفرستی جواب منو بده !

.

.

.

با تبریک سال نو خدمت مجردهای گرامی!

دستگاه “سبزه گره زنی” با قابلیت ۹۰ گره در ثانیه

پیش فروش می شود

.

.

.

از غظنفر می پرسن ۱۲ فروردین چه روزیه ؟

میگه روزی که میریم برای ۱۳ بدر جا می گیریم !

.

.

.

تو رو خدا فردا جایی قرار نزار میخوام سیزده رو فقط با تو باشم

آخه بدون تو اصلا صفا نداره

اینم از دروغ سیزده من

.

.

.

//////& //////

اینها سبزه ۱۳ بدره! اون وسطی رو برای رسیدن تو به آرزوهات گره زدم !

چقد دلواپسی سخته / چقد دلشوره بی رحمه

دارم دق میکنم بی تو / دلت اینو نمیفهمه . . .

.

.

.

سحر دیدم درخت ارغوانی / کشیده سر به نام خسته جانی

به گوش ارغوان آهسته گفتم / بهارت خوش که فکر دیگرانی

.

.

.

برای یک ثانیه عاشقم باش ، من باتری ساعتم را در می آورم . . .

.

.

.

نقشیک درخت خشک را در زندگی بازی میکنم

نمیدانم که باید چشم انتظار بهار باشم یا هیزم شکن پیر . . .

.

.

.

زنگ زدم ۱۱۰ ازت شکایت کنم اخه تو قلبمو دزدیدی بهم گفتن تو هم

همینو گفتی آره شیتون !!!؟؟

.

.

.

آسمان را قسمت کردند : تکه ای برای برکه . . . تکه ای برای رود . . .

تکه ای برای دریا . . . دلم را قسمت کردند : تکه ای برای تو . . . تکه ای برای

تو . . . تکه ای برای تو . . .

.

.

.

کسی چون تو مرا غریب و تنها نگذاشت / اینگونه در التهاب فردا نگذاشت

سوگند نمیخورم ولی باور کن / کسی چون تو به خلوت دلم پا نگذاشت . . .

.

.

.

به دنبال گناهی هستم که مجازاتش تبعید به قلب دوستان قدیمی باشد .

فقط حرف از آزادی نزن که دوست دارم تا ابد زندونی قلب تو باشم . . .

.

.

.

قلب من اندازه مشت منه ٬ مشتمو برای تو باز میکنم

چشم من اندازه پنجره هاست ٬ تو رو بی پرده تماشا میکنم . . .

.

.

.

گفتمش آغاز درد عشق چیست ؟ گفت آغازش سراسر بندگیست

گفتمش پایان آن را بگو ؟ گفت پایانش همه شرمندگیست

گفتمش درمان دردم را بگو ؟ گفت درمانی ندارد ٬ بی وفاست .

گفتمش یک اندکی تسکین آن ؟ گفت تسکینش همه سوز و فناست . . .

.

.

.

عشق رازی است مقدس ، برای کسانی که عاشقند

عشق برای همیشه بی کلام میماند

اما برای کسانی که عشق نمی ورزند

عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست . . .

.

.

.

من گریزانم از این شکل حیات و از این غربت تلخ که به اجبار به پایم بستند

می گریزم از عشق و تو ای نازترین خاطره ها همه جا در پی تو می گردم . . .

.

.

.

“زندگی” پژمردن یک برگ نیست

بوسه ای در کوچه های مرگ نیست

“زندگی” یعنی ترحم داشتن

با شقایق ها تفاهم داشتن . . .

.

.

.

در این سرای بی کسی، کسی به در نمی زند

به دشت پر ملال ما، پرنده پر نمی زند . . .

.

.

.

هر کسی بوسه ستاند ز لب یار کسی / بی گمان دست در آغوش نگارش ببرند

.

.

.

گر نیایی تا قیامت انتظارت میکشم ٬ منت عشق از نگاه پر شرابت میکشم

ناز چندین ساله چشم خمارت میکشم ٬ تا قیامت باقی ست اینجا انتظارت میکشم . . .

.

.

.

صدای آب میآید ٬ در حوض دلتنگیم چه میشوئی ؟

کمی آهسته تر … ماهی کوچک دلم را در میان دستانت نمیبینی ؟؟

.

.

.

ترک ما کردی ٬ برو هم صحبت اغیار باش ٬ با ما چو نیستی با هر که خواهی یار باش . . .

.

.

.

تو رو دوست ندارم … دوست ندارم . . .

اما نمیدونم چرا وقتی نیستی غصه ام میگیره !

.

.

.

نمی دانم چرا این گونه است ؟ وقتی نگاه عاشق کسی به توست

میبینى ٬ اما ، دلت بسته به مهر دیگرى است

بی اعتنا می گذرى و عاشقانه به کسى می نگرى که دلش پیش تو نیست . . .

.

.

.

امشب شب آخریه که مزاحم دلت شدم ٬ خورشید فردا مال تو ٬ ببخش که عاشقت شدم

بدرقه لازم ندارم ٬ میرم عزیزترین ٬ نذار بمونه زیر پا ٬ قلبمو بردار از زمین

دوست دارم برای تو فقط یه حرف ساده بود ٬ غافل از اینکه قلب من منتظر اشاره بود . . .

.

.

.

پشت پلکم عکستو نقاشی کردم گلکم ، تو رو میبینم تا وقتی چشم میبندم گلکم

ای پیام این تبسم که رو لبهای منه ، خیلی وقته که به گریه هام میخندم گلکم

.

.

.

هر رهگذری محرم اسرار نگردد ، صحرای نمک زار ، چمن زار نگردد

هرجا که رسیدی مکش طرح رفاقت ، هر کس که به تو یار وفادار نگردد . . .

.

.

.

یاد تو چندیست که مهمانم شده ، خاطراتت آفت جانم شده

هر چه میگویم سخن از یاد توست ، در سکوت من فقط فریاد توست

.

.

.

هر نگاهت ز روشنی کار ستاره میکند

هرکه دوباره بیندت ، عمر دوباره میکند . . .

.

.

.

کلامت گرم و شیرین چون ترانه ، نگاهت دلفریب و شاعرانه

منم قایق به روی موج دریا ، تویی ساحل ، تویی لطف کرانه . . .

.

.

.

یک شب از دفتر عمرم صفحاتی خواندم ، چون به نام تو رسیدم لحظاتب ماندم

همه دفتر عمرم ورقی بیش نبود ، همه تکرار تمنای تو بود . . .

.

.

.

اول از روی ادب ای گل خوشبو سلام

دوم از روی محبت به تو دارم پیام

بی تو ای دوست گذر از جهان زندان من است

تا تو هستی در برم زندان گلستان من است . . .

.

.

.

دلشوره اگر در دل من هست توئی تو / صد خاطره در محفل من هست توئی تو

غیر از تو کسی در دل من جای ندارد / یک چیز اگر حاصل من هست توئی تو . . .

.

.

.

ستون را عشق کند و شهرتش را فرهاد برد

رنج گل بلبل کشید و برگ آن را باد برد . . .

.

.

.

بس که در تدبیر فردا مانده ایم

با همیم اما چه تنها مانده ایم

در کلاس جمع و تفریق زمان ٬ عاشقیم و اما تنها مانده ایم . . .

.

.

.

با دیدنت قصد عبادت کرده ام ٬ با خنده ات احساس سعادت کرده ام

بگذار همیشه بنگرم در چشمت ٬ حالا که به چشمان تو عادت کرده ام . . .

.

.

.

عاشق خسته ام از عشق جدایم نکنید / جز همان عاشق دل خسته صدایم نکنید

بگذارید بمیرم ز پشیمانی خویش / باز همسفر خاطره هایم نکنید . . .

.

.

.

جدائی در جهان دردی عجیب است / علاجش نیست ٬ درمان ناپذیر است

بسوزد آن که غربت را بنا کرد / مرا از تو ، تو را از من جدا کرد . . .

.

.

.

لحظه ای با من بیا باران شویم / در نگاه شاپرک مهمان شویم

لحظه های دور از همه تردید ها ٬ در جوار عاشقی پنهان شویم

بشکنیم تصویر بغض کوچه را ٬ خسته کنار هم گریان شویم . . .

.

.

.

خدا کند که بدانی که چقدر محتاج است ٬ نگاه خسته من به دعای چشمانت

تو هیچ وقت از پس صبر من بر نمیآئی در انتظار ٬ چه خالیست جای چشمانت . . .

.

.

.

تا حالا شده شوخی شوخی به چشام نگاه کنی تا بفهمی جدی جدی دوست دارم ؟

.

.

.

برای من مهم نیست که وقتی کسی تنهاست به فکر من باشه

برای من این مهمه که وقتی اطرافش شلوغه ٬ قلبش به خاطر من میتپه . . .

.

.

.

ای کاش که از حال دل من خبرت بود / ای کاش دمی ار سر کویم گذرت بود

من مرغ اسیرم که ندارم پر پرواز / ای کاش که کاشانه من زیر پرت بود . . .

.

.

.

تو مانند کبوتر ها نجیبی ٬ تو مثل داستانهای عجیبی

گناه من چه بود که گفتی ٬ از این پس از نگاهم بی نصیبی . . .

.

.

.

عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست ٬ با چنین تقدیر بد ٬ تقدیر نیست

از غمش با ناله ها همدم شدم ٬ ذره ذره آب گشتم ٬ کم شدم

آخر آتش زد دل دیوانه را ٬ سوخت بی پروا ٬ پر پروانه را

عشق من ٬ از من گذشتی خوش گذر ٬ بعد از این حتی اسم من را هم مبر . . .

.

.

.

به خدا غنچه شادی بودم دست عشق آمد و از شاخه ام چید

شعله آه شدم صد افسوس ٬ که دلم باز به دلدار نرسید . . .

.

.

.

ما طعم شیرین یافتن را در طعم تلخ از دست دادن یافتیم

و در این میان سهم ما تنها یک یادت به خیر ساده بود . . .

.

.

.

با غم سر کن که شادی از کوی تو رفت / با شب بنشین که آفتاب از کوی تو گریخت . . .

.

.

.

کاش میشد عشق را آغاز کرد / با هزاران گل یاس آن را ناز کرد

کاش میشد شیشه غم را شکست / دل به دست آورد نه اینکه دل شکست . . .

.

.

.

دیوارها اگر چه متهم به ایجاد فاصله هستند ، اما این دستان دیوار ساز ما است

که تبرئه میشوند . . .

.

.

.

کدوم رو دوست داری برات بفرستم !؟

قل(ب)م !؟

ر(و)حم !؟

ج(س)مم !؟

یا حروف توی پرانتز !!؟

.

.

.

من شکستم تا تو را عاشق کنم / بعد من باران فقط آب است و بس

هر که بعد از من سراغت را گرفت / زشت یا زیبا فقط خواب است و بس . . .

.

.

.

میروم دیگر شما یادم کنید / من که رفتم این غزل ها را شما دفتر کنید

میروم تا دل نبندم دل به خوبی هایتان / باز هم دل بستم و زخمی شدم ، باور کنید . . .

.

.

.

نور مهتاب برای عاشق شدن ایده ال است ، فقط تنها ایرادش این است

که ممکن است فردا در زیر نور آفتاب ، عشق مهتابی ات را فراموش کنی . . .

.

.

.

دوست دارم از ته دل ٬ دلی که پر پر میزنه / دلی که ساز عشقتو از همه بهتر میزنه

دوست دارم حتی اگه یه شب به خواب من نیای / عاشقتم مثل همه حتی اگه منو نخوای

.

.

.

ببخشید ، مهرتون تو دلم جا مونده بود ، اس ام اس دادم دنبالش نگردی . . .

.

.

.

تو را خواهم وگرنه یار کم نیست / گلی خواهم وگرنه خار کم نیست

گلی خواهم که در سایه اش بشینم / وگرنه سایه دیوار کم نیست . . .

.

.

.

شونه هام وقف سرت وقف تموم گریه هات / چشم من وقف نگات ، وقف تموم خنده هات

گوش من وقف صدات ، وقف تموم قصه هات / دل من وقف وفات ، وقف تموم غصه هات

عمر من هدیه به تو ، وقف تمام لحظه هات . . .

.

.

.

پت ! پت ! پت ! پت ! پت !

پت ! پت ! پت ! پت!

پت ! پت ! پت !

پت ! پت !

این صدای موتور قلب منه که از دوریت ، به پت پت افتاده !!!

.

.

.

دارم میرم نگو نرو ، هوا هوای رفتنه / هرچی بوده تموم شده ، چاره ما گذشتنه

دارم میرم تا سرنوشت ما رو به بازی نگیره / خوب میدونم این عاشقی از یاد هر دو مون میره . . .

.

.

.

خود را به که بسپارم وقتی که دلم تنگ است / پیدا نکنم همدل ، دل ها همه از سنگ است

گویا که از این وادی از عشق نشانی نیست / گر هست یکی عاشق ، آلوده به صد رنگ است

.

.

.

شب مهتابی چه خوش است برای دیدن یار

اما چه کنم دیوار بلند است و نگاه ها بسیار . . .

غلط کرده باران

حالا که مرا به تو بد عادت کرده

بی تو می بارد

روز و شب

بی خستگی

وقتی خودت نیستی،

باران هست

چقدر این دوست داشتن های بی دلیل...خوب است!

مثل همین باران بی سوال

که هی می بارد...

که هی اتفاق آرام و شمرده شمرده می بارد!!

با ابرها چه غصه‌ی پنهانی‌ست؟

این عصرِ چندشنبه‌ی بارانی‌ست؟

وقتی که می‌بُریم مدام از هم

این عشق نیست، چاقوی زنجانی‌ست

آمدن را

از باد و باران بیاموز

رفتن را

از دل ِ من.

باران که می بارد تمام کوچه های شهر پر از فریاد من است که می گویم: من تنها نیستم, تنها منتظرم

پنجره ی باران خورده ات را باز کن

چند سطر پس از باران

چشمهایم را ببین که هوایت دیوانه شان کرده

دلم برایت تنگ است

نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه میلغزد ، ولی باران نمیدانند که من دریایی از دردم ، به ظاهر گرچه میخندم ولی اندر سکوتی تلخ میگریم

اندکی عاشقانه تر زیر این باران بمان ابر را بوسیده ام تا بوسه بارانت کند

بغضهای مرطوب مرا باور کن ، این باران نیست که میبارد ، صدای خسته ی قلب من است که از چشمان آسمان بیرون میریزد

مثل باران چشمهایت دیدنی است ٬ شهر خاموش نگاهت دیدنی است. زندگانی معنی لبخند توست ٬ خنده هایت بی نهایت دیدنی

اگر میدونستی چقدر دوستت دارم ... برای اومدنت بارون رو بهانه نمیکردی ، رنگین کمان من

در حسرت موجم ، باران کفافم نیست. درمان درد من ، باران ِ نم نم نیست

باران

یا

دوشِ آب،

چه فرقی می‌کند؟

وقتی عاشقی

زیرِ هیچ‌کدام

آواز نخواند...

کاش وقتی آسمان بارانی است ، چشم را با اشک باران تر کنیم

کاش وقتی که تنها میشویم ، لحظه ای را یاد یکدیگر کنیم . . .

میدانم که می مانی و از قلبم بیرون نمیروی. پس لااقل باران را بهانه کن. دارد باران می آید

شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما ،

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

باز باران ، بی طراوت ، کو ترانه؟! سوگواری ست ،رنگ غصه ، خیسی غم ،

می خورد بر بام خانه ، طعم ماتم . یاد می آرم که غصه ، قصه را می کرد کابوس ، بوسه می زد بر دو چشمم گریه با لبهای خیسش.....

چشمهای من از دوریت کنون مثل آسمان بارانیست ابرها میبارند و آرام میشوند اما چشمهایم می بارند و بیقرار تر میشوند

کاش تا ابرها آرام نشده اند بیایی

باز باران آمد

از هوا یا ز دو چشم خیسم؟

نیک بنگر!

چه تفاوت دارد...

خدا ابر رو به گریه میاره تا گلها بخندن، پس هر وقت بارون آمد یادت نره بخندی...

علم ثابت کرده که شکر در آب حل میشه ، پس هیچ وقت زیر بارون نرو ، چون شیرین ترین دوستم را از دست می دم

باران که می بارد تو در راهی از دشت شب تا باغ ِ بیداری

از عطر عشق و آشتی لبریز با ابر و آب و آسمان جاری

تا عطرِ آهنگ تو می رقصد..... تا شعر باران تو می گیرد........

همواره تنهاییم

در جمع یاران هم

در یک کویر خشک

در زیر باران هم

باران رحمت خدا همیشه می بارد, تقصیر ماست که کاسه هایمان را بر عکس گرفته ایم!

قطره بارون ممکنه کوچک دیده بشه ٬ اما یک گل تشنه ٬ همیشه منتظر باریدنشه , یک اس ام اس ممکنه ساده برسه ٬ اما قلب فرستندش خیلی به یادته

چه سنگین گذشت عصر بارانی ام

گویی نوازش نمی کرد، باران صورتم را

گریه ام، فریادم، تنها سکوتی بود

تا حرفهایم

در بستری از بغض بخوابند

حس میکنم روی صورتم دنیا چکه میکند

حس میکنم قطره قطره, نم نمک عاشقم میکنی

بارون که میبارد هوا تر میشود تا تو چشمک بزنی

بارون که میبارد باز با ترانه یا باز بی ترانه من عاشق تر گریه میکنم و رو به آسمان فریاد میزنم

دوستت دارم

وقتی دلم برات تنگ می شه میرم پشت ابرها زار زار گریه می کنم ، پس یادت باشه هر وقت بارون میاد دل من برات تنگ شده

باران از راه رسید ، عشق را دوباره در مزرعه ی خالی تنم پروراند ، زندگی را در آسمان آبی چشمم حس کرد ، ناگهان پایییز عشقم از راه رسید ، آری رفت ولی هنوز قلبم برای اوست

روزای بارونی قطره های بارون رو بشمار ، اگه بند اومد روی رفاقت من حساب کن ، نه کم میاد و نه بند میاد

زیر باران با یاد تو میروم ، به دنبال جای پای تو ، تو را می پرستم من شبانه ، برای لحظه های شادمانه ، برای با تو بودن صادقانه ، می آیم من به پیشت عاشقانه ، به تو دل بستم من شاعرانه ، اما افسوس از درک زمانه ، چه زیباست راز زمانه ، اگر زندگی باشد یک ترانه

مرا چه باک ز باران

که گیسوان تو چتری گشوده اند

مرا چه باک ز مرگ

که بوسه های تو پیغام های قیامند

بدرودهای تو

تکرارهای سلامند

مانند باران، اگر دلتان لرزید، بغضتان ترکید، کسی اینجا محتاج دعاست، اگر یادتان بود باران گرفت دعایی به حال من بیابان کنی

تو مثل لحظه ای هستی که باران تازه می گیرد

و من مرغی که از عشقت فقط بی تاب و حیرانم

تو می ایی و من گل می دهم در سایه چشمت

و بعد از تو منم با غصه های قلب سوزانم

بارون و دوست دارم هنوز ... چون تو رو یادم میاره. حس می کنم پیشه منی ... وقتی که بارون می باره.

بارون بهونه است ، اسمون نمی تونه اشکاشو نگه داره ...

بر سرم

چتر گرفت؛

به تماشا

ایستادند

باران و رهگذران

باران. در گلوی من ابر ِ کوچکی ست میشود مرا بغل کنی؟ قول میدهم گریه کم کند

نیمکت چوبی کهنه نم گرفته زیر بارون ، زیر سقف بی قرار شاخه های بید مجنون ، ابر بی طاقت پاییز مثل من چه بی ستارست ، مثل من شکسته از این نامه های پاره پارست

یادگاری واسه بارون ، آرزوهایی که خاک شد / وقتی رفتی زیبا ، انگار روح از تنم جدا شد

توی زندگیت بارون نباش که فکر کنند با منت خودتو به شیشه میکوبی ، ابر باش که منتظرت باشند که ببیاری

عشق لالایی بارون تو شباست ، نم نم بارون پشت شیشه هاست ، لحظه شبنم و برگ گل یاس ، لحظه رهایی پرنده هاست ، لحظه عزیز با تو بودنه ، آخرین پناه موندن منه

وقتی ناله های خرد شدنت زیر پای بارون نوای دل انگیزی شد چه فرقی می کند برگ سبز کدام درختی

با رفیقت مثل چتر رفتار نکن که هر وقت بارون بند اومد ، فراموشش کنی !

زیر سایبون چشمات تو شبستون نگاهت ، یه جایی گوشه اشکات مچ عشقتو میگیرم ، بین پاییز و زمستون انتظار و نم بارون ، میون نامهربونی تا بخوای برات میمیرم .

میدونی چرا بارون از پشت شیشه قشنگ تره ، چون بدون اینکه خیس بشی احساسش میکنی ، مثل دیدن گریه کسی که خیلی دوستش داری ، همینطوره مگه نه

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی

تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ایی در کوچه های آبی احساس

تو را از بین گلهایی که در تنهاییم رویید با حسرت جدا کردم

تو این دو روز زندگی ، شبیه من فراوونه

یه لحظه چشماتو ببند ، گذشتن از من آسونه

این تو نیستی که مرا از یاد برده ای

این منم که به یادم اجازه نمیدهم حتی از نزدیکی ذهن تو عبور کند

صحبت از فراموشی نیست ، صحبت از لیاقت است !!!

همیشه درد از دیگران است

گاهی از نبودنشان

گاه از بودنشان

در خیالم پشت سرت آب ریختم نه برای اینکه برگردی ، تا پاک شود هرچه رد پای توست از زندگی

جالب است که انسانها دو چشم دارند ولی با یک چشم به دیگران می نگرند

و جالب تر اینکه انسانها یک چهره دارند اما دورویی می کنند

نمیتونم ببخشمت ، دور شو برو نبینمت

تیکه ای بودی از دلم ، گندیدی و بریدمت

این که هر بار سرت با یکی گرم باشد دلیل بر ارزشت نیست

آنقدر بی ارزشی که خیلی ها اندازه تو هستند

در آغوش خودم هستم

من خودم را در آغوش گرفته ام ! نه چندان با لطافت و نه چندان با محبت

اما وفادارِ وفادار

چه قدر تلخ شده ای !!!

آنقدر که حتی وقتی صدایت را می شنوم احساس می کنم دیگر دلم برایت نمی لرزد

درست متر کن ! آدم ها هم قد خودشان اند ، نه هم قد تصورات تو

من ، تو : ما

یادت هست ؟

ولی تمام شد

حالا چی ؟ تو ، او : شما

من هم به سلامت

فکر می کردم تو همدردی ، اما نه ! تو هم دردی

خدایا

در انجماد نگاه های سرد این مردم ، دلم برای جهنمت تنگ شده است !

هرگز نگو که دوست داری ، اگر حقیقتاً بدان اهمیت نمی دهی

درباره احساست سخن نگو ، اگر واقعا وجود ندارد

هرگز دستی را نگیر وقتی قصد شکستن قلبش را داری

هرگز نگو برای همیشه وقتی می دانی که جدا می شوی

هرگز به چشمانی نگاه نکن وقتی قصد دروغ گفتن داری

هرگز سلامی نده وقتی می دانی که خداحافظی در پیش است

قلبی را قفل نکن وقتی کلیدش را نداری

به کسی نگو که تنها اوست وقتی در فکرت به او خیانت میکنی

میدونی وقتی واست پیام نمیدم یعنی چی ؟

یعنی پیامی در حد مرامت ندارم با مرام !

هوای فاصله سرد است ، من از کلاف دلم برایت خیال گرم می بافم

خواستی دیگه نباشی ، آفرین ، چه با اراده

لعنت به دبستانی که تو از درس هایش فقط تصمیم کبری را آموختی . . .

بوسه‌” بهترین سرقتِ دنیاست

چون هم دزیدیش حال میده

هم پس دادنش . . .

یاد تو حس قشنگی است که در دل دارم

چه تو باشی چه نباشی “نگهش میدارم” . . .

همه چیز زود شروع شد

عاشقی

دلتنگی

رفتن تو …

اما نمیدانم چرا تمام نمیشود ؟

عشق تو در من . . .

تو چنان زیبا شده ای میان شعرهایم

که گمان نکنم خودت هم بدانی

این که داری می خوانیش

خودِ تویی . . .

نشود خوش دلم از نامه و پیغام کسی

توسن سرکش طبعم نشود رام کسی

آن که دربند تعلق نبود خاطر ماست

که نه دربندکسی هست و نه در دام کسی

حالا که رفته ای

ساعتهــــا به این می اندیشم ، که چرا زنــــده ام هنـــوز ؟

مگـه نگفتـــه بــودم بی تــــو میمیرم ؟

خدا یادش رفته است مرا بکشــــد

یا تــــــو قرار است برگردی ؟

قشنگ ترین کنسرت دنیا

صدای نفس نفس زدن تو در آغوشم بود . . . !

دستهایت ، تنها بالشی است که وقتی سر بر او دارم ، کابوس نمی بینم . . .

قهوه چشمان توست

تیره ، تلخ

اما آرامبخش و اعتیاد آور . . .

کلاغ جان!

قصه من به سر رسید

سوار شو !

تو را هم به خانه ات می رسانم . . .

انصاف نیست دنیا آنقدر کوچک باشد که آدم های تکراری را

روزی هزار بار ببینی و آنقدر بزرگ باشد

که نتوانی آن کس را که دلت میخواهد حتی یک بار ببینی . . .

قهر که می کنی

بی حواس ترین آدم روی زمین می شوم

آنقدر که

دست نوشته هایم را توی یخچال پیدا می کنم

بشقاب غذای دست نخورده ام را در کتابخانه . . .

دلم به بهانه ندیدنت گریست

بگذار بگرید و بداندهر چه خواست همیشه نیست . . .

پنداشتی گذشته مرد ؟

آن بوسه ها چو دانه های الماس در گوشواره از یادم آویزان است . . .

در زندگی گفتن دو چیز بسیار سخت است

اولین سلام

و آخرین خدا حافظی . . .

مانند شیشه ‘شکستنم’ آسان بود

ولی دیگر به من ‘دست نزن’ ، این بار ‘زخمی ات’ خواهم کرد . . .

بسیار تماشایی و آراسته ای / از رونق ماه آسمان کاسته ای

انگار نه انگار که ما را دیدی / از روی کدام دنده بر خاسته ای !؟

رسم ” خوب ” ها همین است

حرف آمدنشان شادت می کند

و ماندنشان

با دلت چنان می کند

که هنوز نرفته

دلتنگشان می شوی . . .

یه جهان قاصدک ناز به راحت باشد / بوی گل ، نذر قشنگی نگاهت باشد

خداوند شب و روز تمام لحظات / پشت و پناه تو عزیزم باشد . . .

آمدم امشب به میخانه تمنایت کنم

می نمیخواهم بیا ساقی تماشایت کنم

بی قرارم ساقی از میخانه بیرونم مکن

کرده ام می را بهانه تا تماشایت کنم . . .

دوستت دارم

این تعارف نیست

زندگی من است . . .

از بس خوابت را دیده ام دیگر نمی گویم “خوابم می‌‌آید”

می‌گویم “یـــــــارم می‌‌آید” وعده ی ما همان رویای‌ همیشگی . . .

بر لبم کس خنده ای هرگز مدید الا مگر

در میان گریه بر احوال خود خندیده ام . . .

اگر چه عاشق برفم بهار هم خوبست

بدان به خاطر تو انتظار هم خوبست

دلم به خلوت تابوت رفت دلتنگم

ولی برای دل من مزار هم خوبست . . .

همیشه درد از دیگران است ، گاه از نبودنشان ، گاه از بودنشان . . .

همیشه داشتن ” بهترین ها ” به آدم غرور خاصی میده

من مغرور ترینم ، چون تو بهترینی . . .

یک شب خیال چشم تودیدیم به خواب

ز آن شب دگر، به چشم ندیدیم خواب را . . .

بی وفا!!

ایـن روزهـا نـه مـجـالـی

بـرای دلـتـنـگـی دارم

و نـه حـوصـلـه ات را..

ولـی بـا ایـن هـمـه،

گـاه گـاهـی دلـم هـوای تـو را مـیکـنـد . . .

بنویسید به دیوار سکوت

عشق سرمایه هرانسان است

بنشانید به لب

حرف قشنگ حرف بد وسوسه شیطان است

وبدانید که فردا دیر است

اگر غصه بیاید امروز

تا همیشه دلتان درگیر است

پس بسازید رهی را کنون

تا ابد سوی صداقت برود

و بکارید به هر خانه گلی

که فقط بوی محبت بدهد

با پای دل قدم زدن آن هم کنار تو / باشد که خستگی بشود شرمسار تو

در دفتر همیشه ی من ثبت می شود / این لحظه ها عزیزترین یادگار تو

اه چه شود اگر شبی بر لب من نهی لبی / تا به لب تو بسپرم، جان به لب رسیده را . . .

یه بغل گل های لاله ، سبدی پر از ستاره

می فرستم واسه دوستم ، که دلش مثل بهاره . . .

دلم را مبتلایت کرده بودم

خودم را خاک پایت کرده بودم

ندانستم بی وفا هستی وگرنه

همان اول رهایت کرده بودم !

ترا در طبیعت بکر چون یاس

و در افکارم از احساس

در انزوای تنهایی بی حد

ترا در شبانه ی لبخند

تا صبح دور

و به اندازه ی یک جرعه خدا

دوستت می دارم

ای ثانیه ها مرا تب آلود کنید / سرتاسر خانه را پر از عود کنید

چشمان حسود کور ، عاشق شده ام / اسفند برای دل من دود کنید . . .

بزرگ راهای مهندسی ساز

ما را به هم نمی رسانند

عشق با قوانین بیگانه است

از بیراهه ها بیا

برای دیدن کسی که

عمریست دوستت دارد!!!

در نبودت شعر گل ماتم شود / قامت یاس و اقاقی خم شود

روح من هر دم تو را خواند ولی / در حضورت آتش جان کم شود . . .

تو از دردی که افتادست بر جانم چه می دانی؟

دلم تنها تو را دارد ولی با او نمی مانی

تمام سعی تو کتمان عشقت بود در حالی

که از چشمان مستت خوانده بودم راز پنهانی . . .

چشم من چشمه ی زاینده ی اشک

گونه ام بستر رود

کاشکی همچو حبابی بر آب

در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود . . .

قلبم گرفت عزیزم از بس که بی وفایی

تنگ غروب گم شد الماس آشنایی

خواستی ردم کنی تو یک جوری که نفهمم

یک لحظه باورم شد که من چقدر نفهمم !

روز روشن میره باز شب میرسه

غم میاد به هر دری سر میزنه

مگه میشه چشامو هم بزارم

وقتی غم قلبمو خنجر میزنه . . .

من آن ابرم که می خواهد ببارد / دل تنگم هوای گریه دارد

دل تنگم غریب این در و دشت / نمی داند کجا سر می گذارد . . .

دلم را پیش خود پابند کردی / ولی گفتی تو یک دنیای دردی

غرورم را شکستی بی تفاوت / برو فکر کن همیشه خیلی مردی . . .

حال “من” دیدن دارد وقتی کسی حال “تو” را میپرسد …

آسوده باش دل من ،

دیگر تو را به کسی نخواهم داد …

کسی که تصمیم می گیرد و عمل نمی کند به خود نیرنگ می زند

تو می دانی آن ها که از چشم می افتند دقیقا کجا می افتند ؟

چندیست دنبال خودم می گردم …

کوچک که بودم ترس بزرگ من ، سیاهی بود …

حالا که بزرگ شده ام از کوچکی ام در سیاهی چشمانت میترسم !

به من گفتی “تو سخترین لحظه ها کنارتم”

دریغ از اینکه سخت ترین لحظه ها رو خودت برام رقم زدی !!!

بیا از قلمرواَت دفاع کن ، دارند فتحم می کنند غـــم ها …

حقیقت دارد !

کافی ست چمدان هایت را ببندی تا حاضر شوند هـمه برای از یاد بردنت !

آنکه بیشتر دوستت میدارد ، زودتــــر …

ﻣﻦ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻼﻏﯽ ﮐﻪ ﺭﻓﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ، ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺑﺎﻏﻤﺎﻥ ﺗﺒﺮ ﺍﺳﺖ !

همه ی زندگیم بود ولی هیچ جای زندگیم نبود …

به پندار تو : جهانم زیباست ، جامه ام دیباست ، دیده ام بیناست ، زبانم گویاست ، قفسم هم طلاست ، به این ارزد که دلم تنهاست

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن ، در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است . (دکتر علی شریعتی)

تو برو پیچک من ، فکر تنهایی این قلب مرا هیچ مکن ، رو پیشانی من چیزی نیست ، غیر یک قصه پر از بی کسی و تنهایی

وسعت درد فقط سهم من است ، باز هم قسمت غم ها شده ام ، دگر آیینه ز من با خبر است ، که اسیر شب یلدا شده ام ، من که بی تاب شقایق بودم ، همدم سردی یخ ها شده ام ، کاش چشمان مرا خاک کنید ، تا نبینم که چه تنها شده ام

این روزها که می گذرد

یک ترانه تلخ

قصه ی تنهایی های مرا می سراید

سمفونی گوش خراشی است

روزهاست پنبه دگر فایده ندارد

......باید باور کنم

تنهایم

چرا غم ها نمی دانند که من غمگین ترین غمگین شهرم ، بیا هی دوست با من باش که من تنهاترین تنهای شهرم

منم تنهاترین تنهای تنها

اسمتو می نویسم روی شن ها

باد میاد اسمتو پاک میکنه

کارم شده در این صحرای غمها

نکنه خدا نکرده سفر بهت بسازه ، عوض کنه هواتو آب و هوای تازه ، نکنه خدا نکرده یادت نمونه اشکام ، یادت بره چه خستم یادت بره چه تنهام

من به تنهایی یک چلچله در کنج قفس ، بند ، بندم همه در حسرت یک پرواز است ، من به پرواز نمی اندیشم ، به تو می اندیشم ، که زیباتر از اندیشه یک پرواز است

برو ولی اینو بدون هر جا باشی دوست دارم ، هنوز برای دیدنت رو رویاهام پا میزارم ، دل منو شکستی وقتی تنهام گذاشتی ، کاش می دونستم که تو هیچوقت دوسم نداشتی

خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم

نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم

دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی

بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم

در آن لحظه که به شدت احساس تنهایی میکنی ، مطمئن باش که یکی برای دیدنت لحظه شماری میکنه

سالها بگذشته از میلاد من

کی یکی مردانه باشد یاد من

منو یک تنهایی و یک شمع روشن

خدایا نکند باد بیاید

هیچگاه عشق به همدم را پاینده مپندار و از روزی که دل می بندی این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر تنهایت گذاشت نشکنی و اگر شکستی باز هم نا امید نشو ، چرا که آرام جان دیگری در راه است . (ارد بزرگ)

خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم

نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم

دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی

بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم

در تمام عمرم جز تنهایی و تفکر و غم و عشق ، سرگرمی ای نداشته ام !

پناهم می دهی امشب ؟ میان آب و گل رقصان ، میان خار و گل خندان در آن آغوش نورانی ، پناهم می دهی امشب ؟ دل و دین در کف یغما و من تنها در این هنگام روحانی ، پناهم می دهی امشب

چه کسی می داند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی ؟ چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟ پیله ات را بگشا تو به اندازه ی یک پروانه زیبایی

تحمل تنهایی از گدایی دوست داشتن آسانتر است ، تحمل اندوه از گدایی همه ی شادی ها آسانتر است

در این دنیا که حتی ابر ، نمی گرید به حال ما ، همه از من گریزانند ، تو هم بگذر از این تنها

خداوندا تو تنهای منم تنهای تنها ، تو یکتایی و بی همتا ولی من نه یکتایم نه بی همتا ، فقط تنهای تنهایم و محتاج نگاه تو

اگه با تنهایی و غم تموم بشه عمرم

بدون که تو رو فراموش نمیکنم عمرا

زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از تنهایی ، و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان ، و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پرواز

اگه یه وقت تنها شدی اینو بدون که خدا همه رو بیرون کرده تا خودت باشی و خودش

تنهایی دردناک است ، اما در سکوت و تنهایی است که همه چیز شکل میگیرد و در زندگی ما لحظه هایی هست که تنها کار ما باید انتظار کشیدن باشد

تمام جاده های جهان را به جستجوی نگاه تو آمده ام ، پیاده ، این تو و این پینه های پای من ، حالا بگو در این تراکم تنهایی ، مهمان بی چراغ نمی خواهی??

همه ی خودم را مال تو کرده ام

چقدر دنیای تو بزرگ است

هنوز از تنهایی سخن می گویی

چقدر کم هستم!

با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی

من به تنهایی این دل مشکوکم !

یا دلکم دل نیست ٬ یا آن که در دل است ٬ اهل دل نیست

برایم زندان ساختی با این بی وفایی

خسته ام از این زندان از این تنهایی

حسرت به دل ماندم که روزی بیاید

که دهد مرا از این زندان رهایی

بهشت نیز در تنهایی دیدنی نیست . دانته

همواره تنهایی ، توانایی به بار می آورد . ارد بزرگ

تنهایی یعنی اینکه وقتی برات اس ام اس میاد ، مطمئن باشی که از طرفه ایرانسله !

منو یک تنهایی و یک شمع روشن … خدایا نکند باد بیاید . . .

شبا فکر و خیال تو چرا خوابم نمی گیره

نه تنها لحظه هام حتی تموم خونه دلگیره

حالا که شب به شب رفت و توام تنهایی سر کردی

توی تنهایی می پوسم نمی ذارم که برگردی

دعا کن دلم بوی باران بگیرد

و این درد جانسوز درمان بگیرد

دعا کن دلم رنگ آیینه گردد

و تنهایی از عشق پایان بگیرد

دیگر سوسوی هیچ چراغی امیدوارم نمی کند

دیگر گرمای دستی دلم را به تپیدن وا نمی دارد

میروم تا در تاریکی راه خود را پیدا کنم

که به چراغهای نورانی و دستهای گرم دیگر اعتمادی نیست

.

.

.

خالی تر از سکوتم …

انبـوهــی از ترانـه

بــا یـاد صبـح روشـن اما …

امیـد باطل

شب دائـمی ست انـگار …

.

.

.

دیگر بهار هم سرحالم نمیکند

چیزی شبیه معجزه زلالم نمیکند

آه ای خدا مرا به کبوتر شدن چکار

وقتی که سنگ هم رحم به بالم نمیکند

.

.

.

دلم به کما رفته

برای مردنش دست به دعا شوید

.

.

.

پیراهنم را اتو می زنم

کفش ها را دستمال می کشم

زندگی اما

مرتب نمی شود…

.

.

.

صــداے تپـش هـاے قلبمــ رو میشنوم

ولـے

هیچـ علاقه اے به زندگـے کردטּ توشـ نیستـــ

.

.

.

همـچـون ساعـت شنی شــده ام

کــه نـفــس هـای آخـرش را مـیـزنـد

و الـتـمـاس مـیـکــنــد

یـکـی پـیـدا شـود و بـرش گــردانـد

مــن هــم …

نه …! !

لـطــفـا بـرم نـگــردانـیـد ! ! !

بــگـذاریــد تــمام شــوم …

.

.

.

صبحی کـــه بجـــای عـــشق با سیـــگار شروع بـــشه . . .

یــــک شــــــروع دوبـــاره نیــــست

امـــــتداد پایان اســــت

بــــــرای کــــسی که دیــگر امــــیدی بـــه ادامه نـــدارد !!

.

.

.

گاهـــی احساس میڪنَمــ روی دَستـــــ خـدا مــانده اَمــ

خَســتہ اَش ڪَردمـــــ خــودَش هَــم نــمــیــدانـــــــد با مَن چــہ ڪــنَــد؟

.

.

.

شانس یکبار در خونه آدم رو میزنه…

ولی بد شانسی دستش رو از رو زنگ ور نمیداره…

بدبختی هم که کلید داره هر وقت بخواد رسما میاد تو !

.

.

.

چیـزی نمیـخـوآهَم جـز . . .

یـکــ اتــآقِ تـآریک

یـکـ مـوسیقـے بے کَلآم

یـکـ فنجـآن قهـوه بـهـ تَلخـی ِ زهـر !

وَ خـوآبـے بـه آرآمـے یـکــ مـَرگ هَمیشـگـے

.

.

.

چقدر این سربالایی ها ادامـــــــه دارند ؟

من از زندگی که هیچ . . پاهایم از من شکایت دارند

.

.

.

خدا میشود بلیطم را پس بگیری . . . ؟

مقصد را اشتباه آمدم . . اینجا را نمی خواهم

.

.

.

از این دنیا شرمنده ام که واردش شدم

ای کاش درب خروجی هم داشتی . . . خسته ام

.

.

.

ماهی در برکه و برکه تهی از آب

دانه در کویر و کویر تشنه

پرنده در قفس و آسمان در انتظار او

شب در کمین روز خفته

چشمها بسته

همه خسته ، همه بی کس

شهر پر از زندان در بسته

امید ناامیدان روزنی است از نور

غافل از آنکه روزن را نیست طاقت آن نور

.

.

.

رسیده ام به حس برگی که میداند بادازهرطرف که بیاید

سرانجامش افتادن است

.

.

.

زمان گذشت بدون توجه به چیزهای کوچکی که کم هم نبودند

چیزهای کوچکی که حداقل می توانستند تحمل کردن زندگی را آسان تر کنند

گاهی فرصت نبود

گاهی حوصله

و من خیلی دیر این را فهمیدم

خیلی دیر

هر چند که شاید هنوز هم پشت این همه سیاهی

کسی ، چیزی پیدا شود که نام من را از یاد نبرده باشد

میفرستم مهربان بر محضر تو یک پیام تا که هم جویای احوالت شوم هم داده باشم یک سلام! صبح روز آدینه ات بخیر و شادی

سلام من

به آن پرند سپیده وشادمان

که در سپیده با نسیم

ترانه ساز می شود

صبح زیبات بخیر

صبحت بخیر عزیزم ، برات چایی بریزم؟!

گولت زدم عزیز جون ، تو که نیستی خونمون!!

خوب بیــــــــــد (صبحت بخیر عزیزم)

امیدوارم روزت رو با یه دنیا امید، یه بغل آرزو

و یه عالمه انرژی مثبت شروع کنی…

صبح نازت بخیر

سلام

صبحت زیبا چرا من هر صبح خودم را در آینه تو سبز میبینم

و تو خودت را در آینه من آبی

بیا برویم باورمان را قدم بزنیم

تا شانه های خیابان خیال کنند

جنگل و دریا بهم رسیده اند . . .

سلام ای دل نورانی خورشید، ای نگاه آبی آسمان، ای شکوه آفرینش!

سلام ای وسیع جاری، ای پهنه نور باران، ای طراوت بی کران

روزت به خیر باد

سلام من

به هر چه وبه هر کــــسی که با سحر

تمام جسم و جان او پر از نماز می شود

به تو سلام می کنم کنار تو می نشینم

و در خلوت تو شهر بزرگ من بنا می شود .

سلام من

به پیچکی که صبح دست سبز او

به سوی آسمان بی کران دراز می شود

سلام من

به آن پرند سپیده وشادمان

که در سپیده با نسیم

ترانه ساز می شود

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا برجاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

سلام به قاصدک های خبر رسان که محکوم به خبرند و سلام به شقایقهایی که محکوم به عشقند و سلام به تو که محکوم به دوست داشتنی.

سلام ،

ببخشید ما داشتیم تو کوچه اس ام اس بازی میکردیم

یکی از سلاما افتاد تو خونتون ! میشه پسش بدین !؟؟

ما منتظریم !

صبح زیبایت بخیر ، ای گل شاداب من. دیشب از عطر تو شد ، رؤیای رؤیا خواب من.

صبح بخیر اى ستاره ی بیدار!

چشمِ مراغرق در تلاءلو خود کن.

با پرنده ی صبح

شروع شد

تابید ، نور شد

و سپاس گفت

صبح

پرنده را بیدار کرد

شعر خواند ، آواز

نور آمد ، یار بیدار شد

صبح بخیر خورشید من

شب به خیر عزیزِ من ، خوابای خوب ببینی

بری از دامنِ شب ، گُل تازه بچینی

ای کاش دوباره صبح بشه دوباره مهمونت کنم

با گفتن صبحت به خیر گلها را قربونت کنم

شب به خیرعزیزِم

تمام رویای من این است که در رویای شبانه ی تو

جایی داشته باشم…

تا شبی رویایی از آن من شود

شبت رویایی

شب

یعنی پایان با تو بودن

ای کاش میشد شب نیز جلودارمان نبود

در انتظار شب های با تو هستم

شب خوبی داشته باشی

شب های با تو بودن یعنی همه چیز را داشتن . . .

حالا که با من هم نیستی مشکلی نیست خوب بخواب . . .

شب برات اس ام اس زدم که بگم:

دنیام تاریکه مثل شب، تنهام مثل ماه ، کوچیکم مثل ستاره

اما دوستت دارم اندازه آسمونی که اندازه نداره . . .

شب شده، برات نردبون گذاشتم تا بری سر جات ماه من!

امیدوارم امشب که میخوابی قشنگترین و بهترین آدم دنیا رو تو خواب ببینی

ولی سعی کن بهش عادت نکنی چون من هر شب نمیتونم بیام به خوابت !

شبت به خیر

خورشید خاموش ، ستاره روشن

آسمان آبی خاموش ، آسمان سیاه روشن

همه چیز اماده ست که توی خواب امشب

تو رو توی رویاهام ببینم

بهانه بیدار شدنم ، شبت به خیر

بخواب قشنگترین یار منو از خواب غفلت کردی بیدار

لالایی کن بخواب معنی عشقم الهی بمونی تو سرنوشتم

لالایی کن شبت به خیر عزیزم تمام عشقمو به پات میریزم

عزیزم خواب و بیدارت قشنگه شب من بی تو و بی آب و رنگه . . .

بخواب ای نازنینم ، مهربونم . . .

خوابای رنگی بیبینی خواب دلتنگی نبینی شبت به خیر

ای مهربون خوب بخوابی عزیز جون

این پیام از من خوابالو ! برای یک آدم خوابالو در زمان

خوابالودگی ، ارسال شده است !

لطفا خوب بخوابید ، شب خوش !

عشق من ، ای آیه ی مکرر آرامش میخواهمت هنوز ، آری هنوز هم دریای آرزو

در این دل شکسته ی من موج می زند ، راهی به دل بجو !!!

ماهیان روی خاک ، ماهیان روی آب / وقت مردن ، ساحل و دریا چه فرقی میکند ؟

یاد شیرین تو بر من زندگی را تلخ کرد / تلخ و شیرین جهان اما چه فرقی میکند ؟

میگن شبا فرشته ها از آرزوی آدما ، قصه میگن واسه خدا

خدا کنه همین شبا گفته بشه قصه ی تو واسه خدا

ترسم آخر ز غم عشق تو دیوانه شوم / بیخود از خود شوم و راهی میخانه شوم

آنقدر باده بنوشم که شوم مست و خراب / نه دگر دوست شناسم نه دگر جام شراب.

یک آسمون گل قشنگ تقدیم یک نگاه تو ، این دل تنهای غریب فدای روی ماه تو..

بر لب دریای حسرت کلبه ای دارم قدیمی / از تمام دار دنیا دوستی دارم صمیمی

اگر از خدمتت دورم ز دل شرمندگی دارم ولیکن از صمیم قلب تو را من دوست دارم

چه فرقی میکند مهره ی سیاه باشم یا سفید

چشمانت با اولین حرکت ماتم میکند !

هر آنچه خواستم نیامد به دست / چون که بیگانه بودم به این دنیای پست

پی آب بودم کوزه به دست / چون که آب یافتم ، کوزه شکست

نام زیبای تو را در کتیبه ای از جنس عاطفه حک خواهم کرد

و عکس قشنگت را در قابی از جنس عشق میگذارم

تا همه بدانند تو سلطان جان من و فاتح دلم هستی

از این به بعد من از دوست شر نخواهم دید / سفر به خیر تو را من دگر نخواهم دید

دگر برای کسی درد دل نخواهم کرد / دگر ز دست خودم دردسر نخواهم چید

عشق خالی بودن از معیارهاست / یا گذشتن از کنار سارهاست

عشق آتش بس ندارد جان من / آنکه آتش میزند بر قلبهاست

چون زلف توام جانا ، در عین پریشانی / من چشم تو را مانم ، تو اشک مرا مانی / من خاکم و من گردم ، من اشک و من دردم / تو مهری و تو نوری ، تو عشقی و در جانی .

چنان که از قفس هم دو یاکریم به هم / از آن دو پنجره ما خیره میشدیم به هم

به هم شبیه ، به هم مبتلا ، به هم محتاج / چونان دو نیمه ی سیب که هر دو نیم به هم .

امید نگاهت ، ایستادن روی شانه هایت ، سر نهادن گونه های زیبایت را ،

بوسه دادن مرا ، خوش تر از این آرزویی است

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم / با اشک ، تمام کوچه را تر کردم

وقتی که شکست بغض تنهایی من ، وابستگی ام را به تو باور کردم

ساعتو نمیشه فهمید ، اگه بی تو سپری شه . طاقت دوری ندارم ، نمیتونم مگه میشه ؟

وقتی تنهاییم دنبال دوست میگردم ، وقتی پیدایش کردیم دنبال عیبش میگردیم ، وقتی از دستش دادیم دنبال خاطراتش میگردیم و باز هم تنهاییم . . .

از عشق گفتم ، گفتی میدونم . از غم گفتم ، گفتی میدونم . از دلتنگی میگم که نمیدونی . . .

از اینجا تا همیشه ، غمم تموم نمیشه . بگو که عشق منی ، آخه مگه چی میشه ؟

لحظه جدایی از تو ، لحظه اومدن غم ، بعد رفتنت عزیزم ، جون میدم تو دست ماتم .

نامت در خاطر من ، یادت در فکر من و مهرت در قلب من نقش بسته است . . .

محوش نکن .

بعضیا با غصه پیرن ، بعضیا با غم رفیقن . . .

بعضیا از بس عزیزن از دلها نمیرن .

آن کبوتر که لب بام شما پر زد و رفت . . . دل من بود که به شما سر زد و رفت

در کنار ساحلت من قایقی شکسته ام . . . تو همان ساحل عشقی که بهت دل بسته ام .

هر گاه شادم ، یاد تو غمگینم می کند . هر گاه غمگینم ، یاد تو شادم می کند . پس هر دو را دوست دارم ، چون حکایت از تو می کند .

تا کسی رخ ننماید ز کسی دل نبرد ، دلبر ما دل ما برد و ز ما رخ ننمود .

سودای دلم قسمت هر بی سر و پا نیست ، خوش باش که یک لحظه دلم از تو جدا نیست .

چه شد ای پنجره ی عشق چرا بسته شدی

شاید از همنفسی با دل ما خسته شدی

اگر قرار باشد من هم مثل ژول ورن دور دنیا را در هشتاد روز بچرخم ، ترجیح میدهم دور تو بچرخم ، چون تو دنیای منی .

تو دنیا سه تا فرشته هست : اولی داره به یتیما غذا میده دومی داره به مردم کمک میکنه سومی که من خیلی دوسش دارم داره این اف رو میخونه

الهی من فدای تو / چه کار کنم برایه تو

اگه تو این بیابونا / خاری بره به پایه تو

من صفرم، تو دویی

با تو بیستم، بی تو نیستم

غم جدا شدن از تو در دل نحیفم زخمها بوجود آورد.

آه، نمیدانم با این زخمها چه کنم…

چه دعا بهتر از این: گریه ات از سر شوق

خنده ات از ته قلب، نشود هیچ غروبت غمناک

آهای ناز نمکدار، منم عاشق تب دار

ببین دل تو دلم نیست، واسه لحظه دیدار

در باغ جهان ، دلم گلی می جوید

امروز گل سپیده ات می روید

امروز دلم دل ای دل ای میخواند

چون میلاد تو را خدا مبارک گوید . . .

تولدت مبارک

.

.

.

دوبیتی ویژه تبریک تولد

به زبانی که توان گفت تورا می گویم / به زمانی که توان رفت تو را می جویم

جمله ها قاصر و عاجز ز بیانند ولی / بنده تبریک تولد به زمان خوشیت می گویم

.

.

.

اس ام اس طنز تبریک تولد

عزیزم تولدت مبارک

ایشالا تا آخر عمر زنده باشی !

.

.

.

امشب چه شبی روشن و زیبا و مصفاست / احسنت، به این جشن دل انگیز که برپاست

گویا که گلی پای نهاده ست به گیتی / کز فرّ و شرف، آبروی جمله ی گلهاست . . .

تولدت مبارک

.

.

.

شعر تبریک تولد

میلادت ای دوست مبارک باشد

پیوسته دلت شاد سعادت باشد

هر سبزۀ سبز رنگ بهارت باشد

راهـت سپید راه عــدالـت باشد

چـــشـــم شــادی نگارت باشد

ایــــــزد پـشـت و پـناهت باشد

میلادت ای دوست مبارک باشد

دلـشاد ازین اهل جماعت باشد . . .

.

.

.

پیامک تبریک تولد

روز تولد تو روز نگاه باران

بر شوره زار تشنه بر این دل بیابان

روز تولد تو گویی پر از خیال است

یاس و کبوتر و باد در حیرت تو خواب است . . .

.

.

.

با من باشی دوست دارم/ تنها باشی دوست دارم

امروز روز میلادته / هرجا باشی دوست دارم

تولدت مبارک

.

.

.

متن زیبا برای تبریک تولد

همیشه لبخند بر لبانت

عشق در قلبت

لطف در نگاهت

محبت در چهره ات

بخشش در رفتارت

و حق در زبانت جاری باشد

تولدت مبارک

.

.

.

تو این روز طلایی تو اومدی به دنیا

وجود پاکت اومد تو جمع و خلوت ما

تو تقویما نوشتیم تو این روز و تو این ماه

از آسمون فرستاد خدا ۱ ماه زیبا

تولدت مبارک

.

.

.

جملات تبریک تولد

دوباره روز تولدت رسید

روزی که غصه سراغم نمیاد

روزی که دستای تنهایی من

بیشتر از همیشه دستاتو میخواد

تولدت مبارک

.

.

.

وجود زیبایت وارد دنیا میشود

هدیه سالروزش این آوا میشود

عاشقی چون من بی پروا میشود

در شعر تولد غرق رویا میشود

اینگونه سالی دگر ازعمر تو آغاز میشود

تولدت مبارک

.

.

.

تمام لحظه های عمرم بدرقه نفس کشیدن توست

به دنبال کوچکترین فرصت بودم تا بزرگترین تبریک را نثار قلب مهربانت کنم

ورق خوردن برگ سبز دیگری از زندگی ات را تبریک میگویم

تولدت آذین زندگی ام باد

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

تو این روز پر از عشق تو با خنده شکفتی

با یه گریه ی ساده به دنیا بله گفتی

ببین تو آسمونا پر از نور و پرندس

تو قلبا پر عشقه ، رو لبا پر خندس

تولدت مبارک

.

.

.

تولدم مبارک نیست، شکسته قلب داغونم…

تو نیستی و من از دوریت، خودم رو مرده میدونم…

.

.

.

تک تک ستاره های عمرت بلند و والا

باقی عمرت ۱۰۰۰ به بالا

امروز روز تولدته عزیزم

عزیزمی، دوستت دارم به مولا

.

.

.

زادگاه و تاریخ تولد هیچکس در هیچ نقشه و تقویمی نیست

چرا که ادما هر لحضه در تپش قلب کسانی که دوستشان دارند متولد میشوند.

.

.

.

آمده ای به دنیا، دل خوش شده شاپرک

این است صحبت من تولدت مبارک

.

.

.

امروز….. تنهایی من آغاز میشود

مات و مبهوت و منتظر….

و من میدانم او حتی..

تولدم را به من تسلیت هم نمیگوید!!

.

.

.

sms تبریک تولد

تولد تو تولد من است، من تمام طول سال بیدار مانده ام

که مبادا روز تولد تو تمام شود، و من در خواب بمانم

و نتوانم به تو بگویم، تولدمان مبارک!

.

.

.

در شب های خوشبختی تو سهم من تنهایی است در دل من اما فقط آرزوی توست

تولدت مبارک . . .

.

.

.

امشب دامن تو پر از هدیه های کوچک و بزرگ می شود

اما من هیچ ندارم که به تو هدیه دهم

جز دلی که به من پس دادی

تولدت مبارک …

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های تبریک تولد

صدای یک پرواز ، فرود یک فرشته

آغاز یک معراج ، و شروع یک زندگی ، تولدت مبارک . . .

.

.

.

تکرار حضورت گلبرگ هاى شقایق رابه سجده وا میدارد

و من سرمست از آمدنت ترانه بودنت رامى سرایم . . .

تولدت مبارک

.

.

.

همیشه به قداست چشمهای تو ایمان دارم چه کسی چشمهای تو را رنگ کرده است

چه وقت دیگر گیتی تواند چون تویی خلق کند؟ فرشته ای فقط در قالب یک انسان

فقط ساده می توانم بگویم تولدت مبارک

.

.

.

متون زیبا ویژه تولد

امیدوارم خوشبختی مثل شپش به جونت بیفته

و سلامتی مثل سگ پاچتو بگیره . . .

تولدت مبارک

.

.

.

برای روز میلاد تن من نمی خوام پیرهن شادی بپوشی

به رسم عادت دیرینه حتی برایم جام سرمستی بنوشی

برای روز میلادم اگر تو به فکر هدیه ای ارزنده هستی مرا

با خود ببر تا اوج خواستن بگو با من ، که با من زنده هستی . . .

.

.

.

تو وجودت واسه من یه معجزه ست

مثل تو هیچ کجا پیدا نمیشه

روز میلاد قشنگت می مونه

توی تقویم دلم تا همیشه

تولدت مبارک

.

.

.

برای تولد من جشن نگیرید

بگذارید باد شمع ها را خاموش کند

من همان روز تولدم مردم . . .

.

.

.

دوباره روز تولدت رسید

روزی که غصه سراغم نمیاد

روزی که دستای تنهایی من

بیشتر از همیشه دستاتو میخواد . . .

تولدت مبارک

.

.

.

با تو ام کهنه رفیق :

یاد ایام قشنگی که گذشت

کنج قلبم گرم است!

آرزویم همه سر سبزی توست

تن تو سالم و روحت شاداب

آنچه شایسته توست خواهانم

دل یک دانه ی تو سبز و بهاری ، روزگارت خوش باد

میلادت ای دوست مبارک

.

.

.

مکانی برایت بهتر از دلم سراغ ندارم

تنگی اش را به بزرگی مهربانیت ببخش

عزیزم عیدت مبارک . . .

جملات قصار

خرداد 92

براستی کدام برترند ؟

دستی که گره ای رو باز کنه

یا چشمی که فقط ببینه و دلسوزی کنه ؟

.

.

.

وقتی خدا مشکلات تو رو حل می کنه

تو به توانایی های او ایمان داری

وقتی خدا مشکلاتت رو حل نمی کنه

او به توانایی های تو ایمان داره . . .

.

.

.

فقیر برای سیر کردن شکمش در عذاب است

و ثروتمند برای معالجه ناراحتی . . .

(بنجامین فرانکلین)

.

.

.

بهترین آدمهای زندگی شما آنهایی هستند

که چایتان پیش هم یخ کرده است . . . !

.

.

.

برای هر مشکلی راهی است هر چند کوتاه

و برای هر راهی مشکلی است هر چند کوچک . . .

.

.

.

پیامک فلسفی ۹۲

دردهایت را دورت نچین تا دیوار شوند

زیر پایت بگذار تا پله شوند . . .

.

.

.

مرد باشی یا زن ، مرگ تمام ات میکند

انسان باش تا جاودانه زندگی کنی . . .

.

.

.

نگرانی مشکلات فردا را دور نمی کند

بلکه تنها آرامش امروز را دور میکند . . .

.

.

.

مادر و پدرای خیلی سختگیر ، بهترین دروغگو ها رو تحویل جامعه میدن

.

.

.

جملات زیبای بزرگان

در “انتخاب واحد” زندگی ، “صداقت” پیش نیاز همه درسهاست . . .

.

.

.

دو گرسنه هرگز سیر نمیشوند، گرسنه علم و گرسنه مال . . .

.

.

.

متن فلسفی کوتاه

آدمهایی که بارها و بارها شما را می آزارند مانند کاغذ سمباده هستند

آنها شما را می خراشند و آزار می دهند

اما در نهایت شما صیقلی و براق خواهید شد و آنها مستهلک و فرسوده . . .

.

.

.

اس ام اس پند آموز جدید

قدر چیزی را که داری بدان

قبل از اینکه زمان به تو یادآوری کند :

باید قدر چیزی را که داشتی می دانستی . . .

.

.

.

عاقل همان کاری را ابتدا انجام می دهد که نادان در آخر . . .

.

.

.

امیر المومنین، امام على (ع) :

«تباهی و هلاکت اندیشه ها»، غالبا تحت تاثیر «برق طمع ها» است . . .

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های فلسفی

شجاع باش

حتی اگر نیستی وانمود کن که هستی

هیچکس نمی تواند تفاوت بین این دو را تشخیص دهد . . .

(جکسن براون)

.

.

.

چه دوستم داشته باشی و چه از من متنفر باشی

در هر صورت بهم لطف میکنی

چون اگه دوستم داشته باشی تو قلبت هستم

و اگه ازم متنفر باشی تو ذهنتم

(شکسپیر)

.

.

.

sms فلسفی ۹۲

گلایه ها عیبی ندارد ، کنایه هاست که ویران می کند . . .

.

.

.

زندگی مانند بازی شطرنج است، قبل از حرکت کاملاً فکر کنید . . .

.

.

.

جملات زیبا و ماندگار بزرگان

تنها مسابقه ای است که هیچگاه برنده ای نداشته است

فرار از مشکلات را می گویم . . .

.

.

.

«سرباز جوان! یک دوست ، در واقع دشمنیه که هنوز حمله نکرده.»

(اسکیپر / پنگوئن های ماداگاسکار)

.

.

.

انـــــسان ها

بـه نــسـبت هــر ظـرفـیـتی کـه بــرای کــسب تـجربه دارنـد عـاقـلند

نـه بـه نـــسبـت تـــجـاربی کـه انــدوختـه انـد . . .

.

.

.

دردا که اسیر ننگ و نامیم هنوز

در گفت و شنید خاص و عامیم هنوز

شد عمر تمام و ناتمامیم هنوز

صد بار بسوختیم و خامیم هنوز . . .

.

.

.

آنچه که به پرودگارت مدیونی تنها دوست داشتن دیگران است . . .

(لاکوردر)

.

.

.

بهترین جملات بزرگان

از نزدیکی به کسی که قادر به حفظ اسرار و رموز زندگی خود نیست پرهیز نما . . .

(افلاطون)

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

فـــضـیلت انــسان

در نــگـهداشـتن حـــد وســط مــیان افــراط و تــفـریـط اســت . . .

.

.

.

قــــدر لـحـظـه ها را بـــدان

زمـــانـی مـی رســد کــه تــــو دیـــگـر قــــادر نـــیستی بــگـویـی :

” جــــبـــران مــی کـــنم “

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

بـــهتر اسـت انـــسان کــار صــحیـح انــجام دهــد

تــا کــار را بــه روش صــحـیـح انــجـام دهــد . . .

.

.

.

در مقابل یک فرد معلول با سرعت کم راه برید.

در مقابل مادری که فرزندش رو از دست داده بچه تون را نبوسید.

در مقابل یک فرد مجرد از عشقتون نَگید.

و خلاصه …

در برابر کسی که نداره از داشته هاتون مغرورانه حرف نزنید.

مناسبتی

توجه

پیامک تبریک تولد

اس ام اس به سلامتی !

عیدقربان

روز عرفه

شهادت امام محمد باقر

سالروز ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س

اس ام اس با موضوع خداوند

پاییزی

ولادت امام علی النقی(ع)

تبریک عید غدیر

مخصوص محرم

محرم ۹۱

اس ام اس امام زمان

خداوند

دوستان در این بخش مناسبت های هر ماه قرار داده میشه و به مرور تبدیل به مجموعه ی کامل پیامک های مناسبتی میشه.

پیامک تبریک تولد

اس ام اس و جملات زیبای تبریک تولد

الفبا برای سخن گفتن نیست / برای نوشتن نام توست اعداد

پیش از تولد تو به صف ایستاده اند

تا راز زاد روز تو را بدانند

تولدت مبارک

.

.

.

متن زیبا و رسمی تبریک تولد

زبان ما قاصر است از شکر نعمت تولد و حس بودن شما

در روز تولدت سر بر زمین سائیده و از درگاه حضرت حق نهایت سپاس خود را بجا آورده

و برایت سالهای سال عمر با عزت و برکت خواستاریم .

باشد که بقاء عمرت با عزت و سربلندی و توام با خدمت باشد . . .

.

.

.

پیامک تولد

امشب چه شبی روشن و زیبا و مصفاست / احسنت، به این جشن دل انگیز که برپاست

گویا که گلی پای نهاده ست به گیتی / کز فرّ و شرف، آبروی جمله ی گلهاست . . .

تولدت مبارک

.

.

.

متن تبریک تولد

تو یک تولدی شدی به قلب زخمی ام ببین / که با تو من ظهور شدم احیا شدم مثل نگین

عزیز مبارکت باشه امروز روز تولدت / این قلب خسته منه بردار برو ما خودت . . .

.

.

.

اس ام اس عاشقانه تبریک تولد

جشن میلادت را به پرواز می روم

دراین خانگی ترین آسمانِ بی انتها

آسمانی که نه برای من

نه برای تو

که تنها برای “ما” آبیست . . .

.

.

.

متن عاشقانه تبریک تولد

امروز روز توست و من

تمام دلتنگیهایم را

به جای تو

در آغوش می کشم

چقدر جایت میان بازوانم خالیست

تولدت مبارک

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های تبریک تولد

صدای یک پرواز

فرود یک فرشته

آغاز یک معراج

و شروع یک زندگی

تولدت مبارک

.

.

.

متون زیبا برای تولد

این هدیه ی آسمانی چشمانت / دلبسته به شمعدانی چشمانت

ای عشق تولدت مبارک ، قلبم / تقدیم به مهربانی چشمانت . . .

.

.

.

شعر تولد

وجود زیبایت وارد به دنیا میشود / هدیه سالروزش این آوا میشود

عاشقی چون من بی پروا میشود / در شعر تولد غرق رویا میشود

اینگونه سالی دگر ازعمر تو آغاز میشود

تولدت مبارک

.

.

.

جملات زیبا برای تولد

سالروز زمینی شدنت مبارک . . .

راستی از ونوس و مریخ چه خبر !؟

.

.

.

روزی که به دنیا آمدی هرگز نمیدانستی زمانی خواهد رسید

که آرامش بخش روح و روان کسی هستی که با بودن تو دنیا برایش زیباتر است

بهانه ی زندگیم تولدت مبارک

.

.

.

تو هیچی کم نداری

برای همه چیز من بودن

تولدت مبارک

.

.

.

زادروزت شیرین، پرعشق و نورآفرین باد.

قهقهه هایی آسمانی و آرامش زلال زندگی را برایت آرزو دارم . . .

.

.

.

زمین در انتظار تولد یک برگ ، من در حال شمارش معکوس

صفر همیشه پایان نیست گاهی آغاز پرواز است

تولدت مبارک

.

.

.

از یک نگاه تو رنگم پریده است، قربان آن شوم که تو را آفریده است

عزیزم تولدت مبارک

.

.

.

تقدیم به کسی که شکفتن هیچ گلی زیباتر از لبخند او نیست

جشن میلادت بهترین بهانه برای فکر کردن به تو و به یاد آوردن خوبی هایت است

سالروز تولدت مبارک

.

.

.

امشب که شب تولدته بهترین ها رو آرزو کن

من هم از خدا همون بهترین ها رو برات آرزو مندم

تبریک دست خالی مرا باسخاوت بی حدت بپذیر

(تولدت مبارک)

.

.

.

هدیه ای از آسمان برای؛

روز تولدت رسید.

و دیدم هیچ چیز

گلم را

جز عشق

لایق نیست.

تولدت مبارک

.

.

.

تولدت مبارک

ای گل گلدون من

هزار سال زنده باشی

بسته به تو جون من

این هدیه تولد

پیشکش چشمای تو

نازگل زیبای من

چشام زیر پای تو .

.

.

.

سالروز تولد قشنگت را با رقص سفید برف ها همچون سفیدی دلت

بر اسمان قلبمان جشن می گیریم و صمیمانه فصل شکفتنت را تبریک می گوییم

.

.

.

آرزو می کردم که درجشن میلادت تک ستاره آسمان چشمانت باشم

تا در آغوشت طولانی ترین شبم را تقدیمت کنم

و درکلبه انتظارت بوسه هایم را میهمانت !

تولدت مبارک

.

.

.

گل من تولد تو تولد من است، من تمام طول سال بیدار مانده ام

که مبادا روز تولد تو تمام شود، و من در خواب بمانم و نتوانم به تو بگویم

تولدمان مبارک!

.

.

.

امروز تولد توست و بهترین زمانی که خدا میخواست مرا با هدیه ای شاد کند.

آری درست است این هدیه قبل قبل از وجود خودم از آسمان آمده ولی مهم

این است که از آن دل من بوده . . .

تولدت مبارک

.

.

.

دوبیتی تبریک تولد

از همان روزی که پای تو به این دنیا رسید

غصه هایم یک به یک از قلب و جانم پر کشید

روز میلاد تو دنیا یک صدا خندیده بود

اسمان در مقدمت باران گل باریده بود

تولدت مبارک

.

.

.

میلاد تو شیرین ترین بهانه ایست که می توان با آن

به رنجهای زندگی هم دل بست

و در میان این روزهای شتابزده عاشقانه تر زیست.

میلادتو معراج دستهای من است

وقتی که عاشقانه تولدت را شکر می گویم

.

.

.

میلادت ای عزیز تر از جـان خجسته باد

در مقـدمت غــزل به ترنم، نشسته باد

تولد تو مــــبارک! بروی تو

دروازه های غم به چنین روز بسته باد!

.

.

.

امروز روز توست…..روز میلادت

دنیا تبسم کرده است امروز با یادت

امروز بی شک اسمان ابی ترین ابیست

چرخ و فلک همچون دلم درگیر بی تابیست

تولدت مبارک

.

.

.

عزیز دلم تولدت را تبریک می گویم و دعاگویم مزرعه ی زندگی ات

همواره پر از محصول موفقیت و بردباری باشد . . .

.

.

.

‘* ‘ .* . ‘ * . ‘ *.’ .’

*شب .’ .’ * . ‘ .’

* . *’ تولدتون *

.پر.’” . ; ستاره ‘ ‘

.’ ‘ * ‘ .’ .* ‘. ‘ .*

‘ .’ * .باد.’. *.’* ,

سلامتی رفیقی که تو رفاقت کم نزاشت ولی کم برداشت تا رفیقش کم نیاره

.

.

.

سلامتی مداد پاک کن که به خاطر اشتباه دیگران خودشو کوچیک میکنه . . .

.

.

.

به سلامتی اون دلی که هزار بار شکست ولی هنوزم شکستن بلد نیست . . .

.

.

.

به سلامتی اونایی که تو اوج سختی ها و مشکلات

به جای اینکه تَرکمون کنن درکمون می کنن . . .

.

.

.

سلامتی اونایی که

درد دل همه رو گوش میدن

اما معلوم نیس خودشون کجا درد دل میکنن . . .

.

.

.

به سلامتی اون رفتگری که تو این هوا داره به عشق زن بچش

کوچه و خیابون رو جارو میزنه که یه لقمه نون حلال در بیاره . . .

.

.

.

سلامتی اونایی که تو این هوای دو نفره با تنهاییشون قدم میزنن . . .

.

.

.

به سلامتی اونهائی که دوست دارم رو درک می کنند

و اونو به حساب کمبودهات نمی ذارن . . .

.

.

.

به سلامتی اونی که باخت تا رفیقش برنده باشه . . .

.

.

.

به سلامتی همه باباهایی که

رمز تموم کارتهای بانکیشون شماره شناسنامشونه !

.

.

.

به سلامتی کسی که هنوز دوسش داری

ولی دیگه مال تو نیست . . .

.

.

.

سلامتی مادر

که وقتی غذا سر سفره کم بیاد

اولین کسی که از اون غذا دوس نداره خودشه . . .

.

.

.

به سلامتی همه اونایی که خطشون اعتباریه ولی معرفتشون دایمیه!

.

.

.

به سلامتی اونایی که به پدر و مادرشون احترام میذارن و میدونن تو خونه ای که

بزرگترها کوچک شوند؛ کوچکترها هرگز بزرگ نمیشوند . . .

.

.

.

به سلامتی مادر که بخاطر ما هیکلش به هم خورد !

.

.

.

به سلامتی کسی که دید تو تاکسی بغلیش پول نداره

به راننده گفت :پول خورد ندارم مال همه رو حساب کن….!

.

.

.

به سلامتی بیل!

که هرچه ‌قدر بره تو خاک، بازم برّاق‌تر می‌شه . . .

.

.

.

به سلامتی سیم خاردار!

که پشت و رو نداره

.

.

.

به سلامتی اونی که بیکسه، ولی ناکس نیست . . .

.

.

.

به سلامتی اونایی که

چه عشقشون پیششون باشه چه نباشه

چشمشون مثل فانوس دریایی نمی چرخه . . .

.

.

.

به سلامتی حلقه های زنجیر

که زیر برف و بارون میمونن زنگ میزنن ولی هم دیگه رو ول نمیکنن . . .

.

.

.

گل آفتابگردان را گفتند:

چراشبها سرت را پایین می اندازی؟

گفت :ستاره چشمک میزند، نمیخواهم به خورشید خیانت کنم

به سلامتی همه اونایی که مثل گل آفتابگردان هستند . . .

.

.

.

به سلامتی همه ی اونایی که مارو همین جوری که هستیم دوس دارن . . .

.

.

.

بسلامتی اون دختری که حاضر زیر بارون خیس بشه ولی‌ سوار ماشین هیچ پسری نشه . . .

.

.

.

به سلامتی کسی که وقتی بردم گفت :

اون رفیق منه

وقتی باختم گفت :

من رفیقتم . . .

.

.

.

به سلامتی کسی که بهش زنگ میزی…..خوابه

ولی واسه این که دلت رو نشکنه

میگه:خوب شد زنگ زدی….باید بیدار میشدم . . .

.

.

.

به سلامتی‌ اون بچه‌ای که شیمی‌ درمانی کرده همه ی موهاش ریخته

به باباش میگه بابا من الان شدم مثل رونالدو یا روبرتو کارلوس؟

باباش میگه قربونت برم از همه اونا تو خوش تیپ تری . . .

.

.

.

به سلامتی‌ اون پسری که وقتی‌ تو خیابون نگاهش به یه دختر ناز و خوشگل میفته

بازم سرشو میندازه پایین و زیر لب میگه: اگه آخرشم باشی‌

انگشت کوچیکهٔ عشقم هم نیستی . . .

.

.

.

به سلامتی اونایی که

چه عشقشون پیششون باشه چه نباشه

چشمشون مثل فانوس دریایی نمی چرخه . . .

.

.

.

به سلامتی دریا که همه با لبش خاطره دارن !

.

.

.

به سلامتی همه اوونایی که

دلشون از یکی دیگه گرفته

ولی برای اینکه خودشون رو آروم کنن

میگن بخاطره غروب پاییزه . . .

.

.

.

بسلامتی با ارزش ترین پول دنیا “تومن”

چون هم تو هستی توش، هم من . . .

.

.

.

به سلامتی اونایی که اگه صد لایه ایزوگامشون

هم بکنن بازم معرفت ازشون چیکه میکنه . . .

.

.

.

سلامتی اونایی که دوسشون داریم و نمیفهمن !

آخرشم دق میدن مارو !

.

.

.

سلامتی همه کلاس اولی ها که تازه امسال یاد میگیرن سلامتی درسته نه صلامتی!

.

.

.

بسلامتیه اون پسری که خواست آدم بشه

ولی یه دختر اومد تو زندگیش و نذاشت

همیشه پای یک زن در میان است !

.

.

.

سلامتیه دوست نازنینی که گفت:

قبر منو خیلی بزرگ بسازین…. چون یه دنیا ارزو با خودم به گور میبرم !

.

.

.

سلامتی پسر بچه های قدیم که پشت لبشونو با ذغال سیاه می کردن

که شبیه باباهاشون بشن

نه مثل جوونای امروز ابروهاشونو نازک می کنن که شبیه ماماناشون بشن !

.

.

.

به سلامتی مهره های تخته نرد که تا وقتی رفیقشون تو حبس حریف به احترامش بازی نمی کنن !

عیدقربان، جشن رهیدگی از اسارت نفس و شکوفایی ایمان و یقین

بر همه ابراهیمیان مبارک باد . . .

در وصف تو ای گل مرا جانی هست / یادم آمد گذر از نفس نشانی هست

به وقت سرور و مستی ات، سالها / در عید سعید قربان شادمانی هست

عید قربان بر همگان میارک باد

عید قربان آمدومن هم شدم قربانیت

گرچه من دعوت ندارم آمدم مهمانیت

مفلسم آهی ندارم در بساطم ناگزیر

این دل صد پاره و چشمان تر ارزانیت . . .

عیدقربان ، جشن رهایی ازاسارت نفس وشکوفایی ایمان ویقین

عیدسرسپردگی و بندگی بر شما مبارک . . .

اتمام حجت کردم

طاقتم طاق شده

درد فراق وصل تو را می طلبد

این عید قربان ، قربان تو می شوم . . .

عید قربان با نماز و عبادتش، با ذکر و دعایش

با قربانى و صدقات و احسانش

بسترى براى جارى ساختن مفهوم عبودیت و بندگى است . . .

ز اسماعیل جان تا نگذری مانند ابراهیم

به کعبه رفتنت تنها نماید شاد شیطان را

کسی کو روز قربان، غیر خود را می کند قربان

نفهمیده است هرگز معنی و مفهوم قربان را . . .

بگذر از فرزند و جان و مال خویش

تا خلیل اللّه ِ دورانت کنند

سَر بِنه بر کف، برو در کوی دوست

تا چو اسماعیل، قربانت کنند . . .

عید قربان، یعنى فدا کردن همه «عزیزها» در آستان «عزیزترین»

و گذشتن از همه وابستگى ها به عشق مهربان ترین . . .

عید قربان، جلوه‌گاه تعبد و تسلیم ابراهیمیان حنیف است

و فصل قرب مسلمانان به خداوند در سایه عبودیت . . .

عید قربان، عید شرافت بنى آدم است و کرامت انسانى اش

جشن رها شدن از قید پدرانى است که جان فرزند خویش را نذر قربان گاه ها مى کردند . . .

چه خوب شد عرفه دلبرم صدایــم کرد

خدا به خاطر ارباب این عطایـــم کرد

چه منتی که در این روز معرفت،اربـاب

به خوان نعمت العفو خود گدایــم کرد . . .

خداوندا ؛ به قربان خداییت

درسته کار و فرمان خدایییت

ولیکن درک حکمت کار من نیست

ببخشایم به عرفان خداییت

روز عرفه، روز عرفان، روز شناخت و روز عید عارفان گرامی باد . . .

پروردگارا!

هر دلی که از عرفه بویی برده باشد، صدای چینش خشت های تکامل را در روح خویش می شنود.

در عرفه دعای تکامل ما را پذیرا باش . . .

پیامک روز عرفه

روز عرفه، بر عارفان حق، آنان که از خیمه وجود خویش بیرون می آیند

و با آتش شوق و اشتیاق وصال، به دعا و نیایش متوسل می شوند، خجسته باد . . .

عرفه، از آنجا جان می گیرد که «من عرفه نفسه، عرف ربّه»

پس به خود بنگر تا خدا را در تک تک یاخته هایت حس کنی . . .

عرفه، روزی به زیبایی شب قدر است و دریایی به وسعت بخشش الهی.

اگر دل به این دریا زدی ما را هم یاد کن . . .

دوست دارم که به درگاه خدا گریه کنم

دست بردارم وباحال دعا گریه کنم

در شب قدر نکردم عمل مقبولی

حال بنشینم وبرجرم وخطا گریه کنم

عرفه آمدومحزون وخجالت زده ام

دوست دارم که به مانند گدا گریه کنم . . .

در روز عرفه که سجاده ای به وسعت هستی گسترده است

پیمان ببندیم به خدا تا اندازه ای امیدوار باشیم

که جرأت گناه کردن پیدا نکنیم و از او تا اندازه ای

بترسیم که از رحمت او ناامید نشویم.

پروردگارا! آن کس که به سوی مخلوقی حرکت کند، خود را به امید بخشش آماده می کند.

پس امروز من به امید عفو و دوستی تو آماده شده ام و از درگاهت،

رحمت و کرامت درخواست می کنم. این عرفه را روز عفو و تقرب ما قرار ده . . .

امروز روز رحمت وعرفان ونور است

امروز روز بخشش و فیض حضور است

امروز روز اشک وآه وراز باشد

امروز درهای محبت باز باشد . . .

بار الها، در این روز عرفه، بر محمد و آل او درود فرست و امید مرا

ناامید مگردان، ای خدا، ای آن که حاجت حاجت مندان بر تو پنهان نیست

و ای آن که هرچه ببخشی از خزانه تو کم نمی شود . . .

لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه،

از دست داده اند. پروردگارا عرفات توبه ما را پذیرا باش . . .

دل، بی قرار روح عرفات؛ یعنی حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام ، است

و این صحرای عرفات است که با کلمات روح بخش دعای امام حسین علیه

السلام و اشک عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش می کند . . .

خداوندا در این روز عرفه ، از درگاه خویش ما را مران

ای خدای مهربان بر من روزی حلال را وسعت بخش و جسم و دینم را سلامت بدار

و خوف و وحشتم را به آرامش و انس مبدل کن و از آتش جهنم رهایم ساز . . .

عرفه، راه فراگیری تعلیم و تربیت و درخواست بهترین های معنوی را

با دعا و نیایش بر ما ارزانی داشته است، بیا عرفه را با جان و دل بیاموزیم . . .

تسلیت باد شهادت جان گداز بنیان گذار نهضت علمی علوی

و شکافنده علوم الهی، حضرت امام محمد باقر علیه السلام . . .

پنجمین حجّت و هفتم معصوم / بابى اَنْتَ که گشتى مسموم

اى فداى حق و قربانى دین / کرده یک عمر نگهبانى دین

شهادت امام محمد باقر(ع) تسلیت باد

بقیع حالا سومین گوهر بی بدیل خود را در آغوش می گیرد.

گوهری که نور سینه اش راه بین زمین و آسمان را کوتاه تر کرده است.

شهادت حضرت باقرالعلوم علیه السلام تسلیت باد . . .

به غربت علی و خاندان او سوگند

امام ما ز جهان رفت با دلی مغموم

هماره قصه مظلومی‌اش به خاک بقیع

بود ز غربت قبرش برای ما معلوم . . .

تنت از درد و الم کاسته شد

تا که دین قامتش آراسته شد

اى ز آغاز طفولیت خویش

بوده در رنج و غم و درد، پریش . . .

نزد حق یافته فیض دیدار

جسم تو خفته و روحت بیدار

خود تو مظلومى و قبر تو خراب

دیده دهر ازین غصه پر آب . . .

امروز وارث داغ های کربلا با تنی مسموم

از یادآوری خاطرات تلخ کودکی اش رها خواهد شد.

شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد . . .

گریند در عزای تو پیوسته مرد و زن

سوزند از برای تو هر روز خاص و عام

گاهی به دشت کرب و بلا بوده ای اسیر

گاهی به کوفه بر تو شد ظلم، گه به شام

راحت شدی ز جور و جفای هشام دون

آن دم که گشت عمر تو را از زهر کین تمام

داریم حاجتی که ز لطف و عنایتی

بر قبر بی چراغ تو گئیم یک سلام

تسلیت باد شهادت مظلومانه باقر علم اولین و آخرین، صابر روزگار تلخ اموی

حضرت امام محمدباقر علیه السلام . . .

شیعه را دل ز عزایت شده داغ

که بود قبر تو بى شمع و چراغ

ظلمِ این امتِ دور از ادراک

کرده یکسان حَرمت را با خاک . . .

کرده خون خاطرت اى شمع ولا

محنت واقعه کربوبلا

کربلا دیده اى و کوفه و شام

اى شهید از اثر ظلم هشام . . .

شهادت امام محمد باقر علیه السلام ، چشمه جوشنده علم و حکمت

بر شیعیان حقیقت جوی او تسلیت باد . . .

از عدو ظلم و شرارت دیده

چون پدر رنج اسارت دیده

خار در پا و رَسَن در بازو

رفته اى با اُسرا در هر سو . . .

قدر این گوهر یکدانه ندانست فلک

که غریبانه به زیر لحدش مدفون کرد

مى رود اشگ غم از چشم ملایک

شعر جانسوز تو چون چشم ملک جیحون کرد . . .

فلک امان ز تو و ظلم بی نهایت تو

ز بدو خلقت عالم همیشه عادت تو

به پیروان فرامین قادر متعال

همیشه بغض و حسد کینه و عداوت تو . . .

پنچمین حجت حق حضرت باقر که خدا

بهر او خلقت این دایره گردون کرد

گشت مسموم جفا از اثر زهر ولید

شیعیان را به جهان غمزده و محزون کرد . . .

آسمان اشک غم از دیده ما بیرون کرد

دل ما را ز غم و غصّه لبالب خون کرد

هر دلى رسته ز غم بود، به غم کرد دچار

هر سرى لاف زد از عقل و خرد مجنون کرد . . .

فرا رسیدن سال روز شهادت پنجمین قافله سالار شیعیان پارسا

الگوی بینش و پرهیز، حضرت امام محمّد باقر علیه السلام

بر تشنگان معرفت دوست تسلیت باد . . .

برو کسب فضیلت کن چو مردان خدا اى دل

ز بحر دانش بى منتهاى حضرت باقر

اگر گردد شفیع ما بنزد خالق یکتا

بهر هر دردى شفا بخشد دعاى حضرت باقر . . .

شهید شد ز جفای هشام آن مولا

ز زهر تعبیه در زین که آب شد جانش

غریب اوست که در موسم زیارت حج

مدینه و آن همه زائر که هست مهمانش . . .

بقیع کعبه قدس چهار معصوم است

چهار نور خدا می دمد زدامانش

یکی است حضرت باقر آز آن چهار امام

که داغ او زده آتش به قلب یارانش . . .

شهادت امام محمد باقر(ع) تسلیت باد

فرا رسیدن سال روز شهادت مظلومانه وارث علم و عصمت و ولایت

حضرت امام محمّد باقر علیه السلام بر تشنگان عدالت و معنویت تسلیت باد . . .

سلام ما به بقیع و بقاع ویرانش

برآن حریم که باشد ملک نگهبانش

سلام ما به بقیع آن تجسم غربت

گواه بر سخنم تربت امامانش . . .

سوزد دلم ز داغ غم باقر العلوم

آن کس که کشته ره و عشق و عقیده است

از غربت و مصیبت آن حجت خدا

نخل بلند قامت هستی خمیده است . . .

فرا رسیدن سال روز شهادت پنجمین ستاره فروزان منظومه امامت و ولایت

حضرت امام محمّد باقر علیه السلام بر رهروان ایمان و معنویت تسلیت باد . . .

از بس که داغ بر دل زهرا نهاده اند

خون جگر ز چشم پیمبر چکیده است

گلچین روزگار که دستش شکسته باد

از باغ اهل بیت گلی تازه چیده است . . .

سال روز پیوند مظهر احسان و جود با دردانه زیور عالم

یاس آل محمد صلی الله علیه و آله مبارک باد . . .

چشمی ندیده در زمین در هر زمان مانندشان

خورشید و مه تبریک گو بر وصلت و پیوندشان

شادی زهرا و علی پیداست از لبخندشان

لبخندشان دارد نشان از خاطر خرسندشان . . .

امشب علی در خانه خود شمع محفل می برد

کشتی عصمت ، نا خدا را سوی ساحل می برد

مشکل گشای عالمی، حل مسائل می برد

انسان کامل را ببین ، با خود مکمل می برد . . .

بزمی که حق آراسته الحق تماشایی بُوَد

جبریل مأمورست و فکر مجلس آرایی بود

میکال از عرش آمده گرم پذیرایی بود

چشم کواکب خیره گر از چرخ مینایی بود . . .

امشب خدا لطف نهان خود هویدا میکند

امشب تفاخر فرش بس بر عرش أعلا میکند

امشب دو تا را جفت هم ، از صنع یکتا میکند

یعنی علی ماهِ رخ زهرا تماشا میکند . . .

اینک دست مقدس فاطمه علیها السلام

در دست بی کران علی علیه السلام

حلاوت هلهله فرشتگان را لمس می کند

و شور کبریایی افلاکیان را برمی انگیزد . . .

از بهر این ساعت زمان لحظه شماری کرده است

وز بهر این وصلت زمین نابردباری کرده است

چشم فلک شب تا سحر اختر شماری کرده است

ایوب دهر از شوق امشب، بی قراری کرده است . . .

سال روز پاک ترین، زلال ترین، شادترین و مقدس ترین پیوند هستی مبارک باد . . .

امشب به ملک اهل دل مولی الموالی ، والی است

بر سینه غم دست رد زن، شب موسم خوشحالی است

شام سیه بختی شد و روز همایون فالی است

کوثر،کنار ساقی کوثر علیّ عالی است . . .

فاطمه علیها السلام

امانتی بود که خدا به محمد صلی الله علیه و آله سپرده بود

و او هیچ امانت داری را پس از خویش، بهتر از علی علیه السلام سراغ نداشت.

امشب زشادی هر وجودی خویش را گم کند

گردون تماشای زمین با چشم اَنجُم می کند

دریای لطف سرمدی ، بی حد تلاطم می کند

اهل زمین را آسمان غرق تَنَعُّم می کند . . .

فرا رسیدن روز ازدواج

روز ارج نهادن به پیروی از سنّت و سیره پاک نبوی صلی الله علیه و آله ، فرخنده باد . . .

ای ساقی کوثر کنار خود بهشتی رو ببین

قامت قیامت را نگر طوبا ببین مینو ببین

زین پس هلال خویش را در آن خَم ابرو ببین

هم روز را در چهره او ، هم شب را در آن گیسو ببین . . .

فرا رسیدن روز ازدواج، روز تأکید بر کامل کردن نیمه دیگر دینداری

بر زنان و مردان تقواپیشه و مطیع امر الهی خجسته باد . . .

فرا رسیدن سال روز پیوند ملکوتی و مبارک

حضرت علی علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا علیها السلام

این الگوهای صحیح ازدواج معنوی، بر شما پیروان

منش و بینش معصومین علیهم السلام خجسته باد

خدای من “بهشتی ” دارد، نزدیک ، زیبا ، بزرگ

و به گمانم “دوزخی ” دارد ، کوچک، بعید

و در پی دلیلی ست که ببخشد ما را

گاهی به بهانه یک دعا . . .

متن زیبا در مورد خداوند

آرزو کن

گوشهای ” خدا ” پر است از آرزو و دستهایش پر از معجزه

شاید بزرگترین آرزوی تو کوچکترین معجزه ی ” خدا ” باشد . . .

یافته هایت را با باخته هایت مقایسه کن

اگر ” خدا ” را یافتی هر چه باختی مهم نیست . . .

به ” خدا ” گفتم : تو را چگونه میتوانم ببینم , ” خدا ” گفت :

تو من را نخواهی دید اما کسی را برات گذاشتم که نیمی ازمن است

” مادر “

دلم گرم خداوندیست که با دستان من ، گندم برای یاکریم خانه میریزد

چه بخشنده خدای عاشقی دارم که میخواند مرا با آنکه میداند گنهکارم

دلم گرم است ، میدانم بدون لطف او تنهای تنهایم برایت من ، خدا را آرزو دارم . . .

خدایا

گاهی تو را بزرگ می بینم و گاهی کوچک

این تو نیستی که بزرگ می شوی و کوچک

این منم که گاهی نزدیک می شوم و گاه دور . . .

مواقع شادی ، ستایش “خدا”

مواقع سخت ، یافتن “خدا”

مواقع آرام ، پرستش “خدا”

مواقع دردناک ، اعتماد به “خدا”

و در تمامی مواقع تشکر از ” خدا ” را فراموش نکن . . .

خداوندا تو را سپاس

هر که به من میرسد بوی قفس میدهد

جز تو که پر میدهی تا بپرانی مرا . . .

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ می ﮐﻨﯽ ﺧﺪﺍ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﻧﺸﺴﺘﻪ

ﻭ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺶ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ . . .

شکر که خدا هست و او جبران تمام دلتنگی ها و مرهم تمام زخمهاست

هر وقت دلت خواست

مهمانش کن در بهترین جایی که او می پسندد

در قلبت و به دستان خالی ات نگاه نکن

تو فقط خانه ی دلت را برایش نگهدار ، اسباب پذیرایی با اوست . . .

خدایا

یا نوری بیفکن یا توری

ماهی کوچکت از تاریکی این اقیانوس می ترسد . . .

تنها یک سقوط است که جاذبه زمین مسئول آن نیست

و آن فرو افتادن در برابر پروردگار است . . .

الهی

سکوتم را نبین، دستانی خالی و دلی پر از گناه دارم

آن را پر کن و این را خالی . . .

در لحظه دلشکستگی ، دلت را به ” خدا ” بده

او بهترین مونس است

همیشه برای تو وقت دارد و هیچ گاه دل تو را نمی شکند . . .

پروردگارا

شادی امروزم را به خاطر نادانی دیروزم ازدست دادم

نادانی امروزم را بگیر تا شادی فردایم را از دست ندهم . . .

” خدایا ” مرا به چرایی خویش آگاه کن

تا بر چیستیه هر آنچه که دارم و بر نیستی هر آنچه که ندارم ننازم و ننالم . . .

در لحظه عاشقی ، خالق عشق را در نظر داشته باش

باید از عشق زمینی به عشق آسمانی رسید . . .

خدا آن حس زیبایی است که در تاریکی صحرا

زمانی که هراس مرگ میدزد سکوتت را

یکی همچون نسیم دشت میگوید “کنارت هستم ای تنها”

دلیل تنهاییم را تازه فهمیدم

وقتی محبت کردم و تنها شدم ، وقتی دوست داشتم و تنها ماندم

دانستم

باید تنها شد و تنها ماند تا ” خدا ” را فهمید . . .

میخوانمت در بلندی که خودت بلند ترینی

میخوانمت به مهربانی که خود مهربان ترینی

میدانمت به رحمتت که خودت رحیم ترینی

میدانمت به بزرگی که خودت بزرگترینی

همه این میخوانمت ها و میدانمت ها بهانه ای هست تا بگویم

” خدایا ” دوستت دارم

نداشته ها و تنهایی های کوچک با چیزها و آدمهای کوچک پر میشوند

نداشته ها و تنهایی های خیلی خیلی خیلی بزرگ ، فقط با ” خدا “

” خدایا ” تو را عاشق دیدم و غریبانه عاشقت شدم

تو را بخشنده پنداشتم و گنه کار شدم

تو را وفادار دیدم و بی وفایی نمودم ولی هر کجا که رفتم سرشکسته بازگشتم

تو را گرم دیدم و در سردترین لحظات به سراغت آمدم

اما…

تو مرا چه دیدی که همچنان بخشنده و توبه پذیر و مشتاق بنده ات ماندی ؟

” خدا ” فقط کسی رو به لبه ی پرتگاه زندگیش می رسونه

که میدونه قدرت پرواز رو داره

مشکلات زندگی دلیل پرواز است . . .

” خدا ” برنامه ی زیبایی برای زندگی شما دارد ، نگذارید که شیطان آن را زشت کند . . .

پاییز آمدست که خود را ببارمت

پاییز لفظ دیگر”من دوست دارمت”

بر باد می دهم همه ی بود خویش را

یعنی تو را… به دست خودت می سپارمت

پاییزت پر از رگبار آرزوهای قشنگ

اولین لحظه های پاییزت از نم نم باران خوشرنگ

و من آرزومند آرزوهایت . . .

نه بهار با هیچ اردیبهشتی

نه تابستان با هیچ شهریوری

ونه زمستان با هیچ اسفندی

اندازه پاییز به مذاق خیابانها خوش نیامد

پـائیز مــهری داشـت کـه بـــَر دل هـر خیـابان مـی نشست . . .

میان همهمه ی برگهای خشک پاییزی

فقط ما مانده ایم که هنوز از بهار لبریزیم

برای من که دلم چون غروب پاییز است

صدای گرم تو از دور هم دل انگیز است . . .

یک پنجره از ابر بهارم لبریز

لبریزتر از غم غروب پاییز

در محکمه ام نوشت دنیا روزی

تبعید به غربت جنوب پاییز . . .

بیا ای همنشین سرد پاییز / به آواهای شب هایم درآمیز

بیا ای رنگ مهتاب بلورین / تو شعری تازه در من برانگیز . . .

آغاز فصل حساسیت، عطسه، آویزانی دماغ

یادآوری وحشت از شروع درس و مشق، آنفولانزا، پنی‌سیلین

خاطراتی که باید فراموش شود و نمی‌شود، فکر، خیال

و هزاران پدیده‌ی قشنگ دیگر مبارک باد !

برگ های پاییزی

سرشار از شعور ِ درخت اند

و خاطرات ِ سه فصل را بر دوش می کشند

آرام قدم بگذار ….

بر چهره ی تکیده ی آن ها

این برگها حُرمت دارند..

درد ِ پاییز ،درد ِ ” دانستن ” است

بهترین قسمته پاییزو زمستون

بیرون آوردن لباسای گرم و پیدا کردن پول از توی جیباشونه !

براى همه پاییز با مهر شروع میشه

اما پاییز زندگى من

جایى شروع شد که مهر تو تموم شد . . .

از پاییز

مهرش برای تو

برگ ریزش برای من

پاییز مبارک

عمر ما عاقبت ای دوست بسر خواهد رسید

باد پاییز ندانی بی خبر خواهد رسید

گل نباشیم اگر گلشن چو خارستان کنیم

بعد ما خار فراوان به ثمر خواهد رسید . . .

پاییز فصل آمدن شکوفه ها نیست

پاییز فصل سبز شدن درختان نیست

پاییز فصل جیک جیک گنجشکان نیست

پاییز فصل با تو بودن است

در هوای بارانی اش تو را در اغوش میگیرم

تا بهترین خاطره ی من از یک روز بارانی شود

بی قراری هایم ، پاییز می خواهد و چشم های عاشقت

نگاهت را از من نگیر

این پاییز را عاشقم باش، لطفاً . . .

من از شما گفتن تو بدم می آید

عزیزم مرا سرد خطاب نکن

این پاییز میخواهم تا افتادن آخرین برگ

با تو دیوانگی ها کنم . . .

سومین فصل سال یعنی من / آرزوی محال یعنی من

یک غزل عاشقانه یعنی تو / مثنوی های لال یعنی من . . .

نیمکت چوبی کهنه نم گرفته زیر بارون

زیر سقف بی قرار شاخه های بید مجنون

ابر بی طاقت پاییز مثل من چه بی ستارست

مثل من شکسته از این نامه های پاره پارست . . .

تنهایی

نامِ دیگر پاییز است

هرچه عمیق‌تر

برگ‌ریزانِ خاطره‌هاتْ بیش‌تر . . .

ما را چه به مهتاب که ما تیره و تاریم

در موسم پاییز ، چونان ابر بهاریم

محبوبه و مینا به کجا ای گل مریم

ما بذر نداریم که یک لاله بکاریم . . .

دوباره پاییز…

اما نه ((فصل خزان)) زرد!

دوباره پاییز…

اما نه فصل اندوه و درد!

دوباره پاییز…

فصل زیبای سادگی…

دوباره پاییز، موسم شدید دلدادگی!

پاییزت قشنگ

و امان از این بوی پاییزی و آسمان ابری

که آدم نه خودش میداند دردش چیست و نه هیچ کس دیگر

فقط میداند که هرچه هوا سردتر میشود

دلش آغوش گرم میخواهد . . .

باز پاییز است، اندکی از مهر پیداست

حتی در این دوران بی مهری باز هم پاییز زیباست

مهرت قشنگ ٬ پاییزت مبارک . . .

غم انگیز است پاییز

و غم انگیزتر

وقتی تو باشی وُ

من برگ‌ها را با خیالَ‌ت

تنها قدم بزنم . . .

(اس ام اس کردی پاییز)

چنی غمگین،چنی دلگیر پاییز گلومه بغض غم میگیره پاییز

غروبی سیر ا داغش گیره کردم که گلباخی ا باغا میره پاییز . . .

بـهــــار مـــن! بــپــذیــرم بــه شــعـر پـایـیــزی

غــزل غـــزل بــه فــدایت اگـرچــه ناچـیز است

هنــوز بــوی تـــو دارد هـــوای شــعــر و غـــزل

خوشـا که شعـر تو هـمـچون شکـوفه نوخیز است

هی پاییز

ابرهایت را زود بفرست

شستن این گرد غم از دل من چندین پاییز باران میخواهد . . .

بـــــاران غم پاییز است

بــــاران نم اشک چشمه ی پاییز است

این سیل که میبینی روان است به هر سوی

اشـــــک غـــم عشق دل دیوانــــــــه ی پاییز است

پاییز منم که هر روز چهره ی زردم را

با سیلی دروغهایت

سرخ می کنم

تا هرگز نفهمی

آنکه بهار سبزم را

به خزان نشاند تو بودی . . .

پاییز

فصل رسیدن انارهای سرخ است

و انار

چه دل خونی دارد

از رسیدن . . .

شاخه با ریشه خود حس غریبی دارد

باغ امسال چه پاییز عجیبی دارد

غنچه شوقی به شکوفا شدنش نیست

با خبر گشته که دنیا چه فریبی دارد . . .

دلم برای پاییز خودم تنگ شده

دل پاییزی خودم

کاش اشکی بود دلم را میشست

این روزها آسمان دلم آنقدر ابریست

که پاییز هم برای آمدنش استخاره میکند

پاییز را دوست دارم

بخاطر شب های سرد و طولانی اش

بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام

بخاطر پیاده روی های شبانه ام

بخاطر بغض های سنگین انتظار

بخاطر اشک های بی صدایم

بخاطر سالها خاطرات پاییزی ام . . .

همره باد سر پاییزی سرنوشت من و و تو گشته جدا

رهسپاری عشق من اکنون میسپارم تو را به دست خدا . . .

لوع ستاره‏ تابناک ولایت، خورشید عدالت، فرزند ایمان، مهبط انوار رحمان،

مفسر بزرگ آیه‏ های قرآن، حضرت امام علی النقی(ع) تهنیت باد.

امشب ای دل، مرا شب شادی است / در کف ما برات آزادی است

باب رحمت ز هر طرف شد باز / شب میلاد حضرت هادی(ع) است . . .

ز سوی عرش رحمن، نوید شادی آمد

بشارت ای محبان، امام هادی آمد

کجایی یابن زهرا بده عیدی مارا

که روح عشق و ایمان امام هادی آمد . . .

ای نور خدا امام هادی / وی مکتب عشق را منادی

ای در کف تو لوای قرآن / وی مجری آیه های قرآن

در اوج طلوع روشنائی / آیینه ی پاک حق نمائی . . .

مژده اى دل که دلربا آمد

دلربایى گره گشا آمد

محنت و درد و غم فرارى شد

شادى و رحمت و صفا آمد

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

میلاد امام پاکی و روشنایی، ستاره‏ی راهنمای بشریت،

گنجینه‏ی ارزشمند کرامت، قله‏ی بلند فضیلت،

گلبرگ درخت رحمت، برگزیده‏ی خداوند سرمد، حضرت امام هادی (ع) تهنیت باد.

امروز که دل قرین شادیست

میلاد تو ای امام هادی است

میلاد تو برهمه مبارک

بر مهدی فاطمه مبارک . . .

مژده ز میلاد ولى عشر / هادى دین زاده ‏ى خیرالبشر

مژده ز میلاد على النقى / هادى دین نوگل باغ تقى . . .

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

ولادت دهمین گلبرگ آسمانی، آیینه‏ی عصمت، هادی امّت،

اسوه‏ی مجد و شرافت، نای پرخروش ولایت، ناخدای کشتی هدایت

حضرت امام هادی (ع) بر پیروان ولایت خجسته باد.

سبط نبى میر همه متقى

شبل على بحر نقاوت نقى

شاه عشر هادى جن و بشر

هادى دین، زاده ‏ى خیرالبشر

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

شمس هدى پادشه بحرو بر / هادى دین، زاده ‏ى خیرالبشر

مژده ز میلاد شه ملک دین / نور خدا سرور اهل یقین . . .

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

محور دین، عروه ‏ى اهل یقین

حجت حق، مظهر جان آفرین

شد به جهان ماه رخش جلوه گر

هادى دین، زاده‏ ى خیر البشر . . .

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

ای دوست بیا که وقت شادی آمد / هم عزت و هم نور الهی آمد

بر خلق خدا رحمت حق نازل شد / فرزند تقی امام هادی آمد . . .

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

چشم و چراغ آل فاطمه آمد

دست گل جواد الائمه آمد

بانگ منادى آمد تبارک اللَّه

موسم شادى آمد تبارک اللَّه

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

میلاد دهمین منظومه کهکشان هستى

طلایه‏ دار پاکى و هدایت، امام على ‏النقى (ع) گرامى باد.

امام هادى آمد تبارک اللَّه / مژده ز سوى خدا بر همه آمد

وجه خدا در زمین چهره گشوده / ماه امام جواد جلوه نموده

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

میلاد باسعادت پاکیزه ‏ترین خلق خدا، معدن لطف و صفا، گستره‏ی عظیم ولایت،

پناه درماندگان، امام علی النقی(ع) بر عاشقان سیره‏ اش مبارک باد.

ای نور خدا امام هادی / وی مکتب عشق را منادی

ای در کف تو لوای قرآن / وی مجری آیه های قرآن

در اوج طلوع روشنائی / آیینه ی پاک حق نمائی

ولادت جد برگوار امام زمان-عج، تبریک و تهنیت

امشب ای دل، مرا شب شادی است

در کف ما برات آزادی است

باب رحمت ز هر طرف شد باز

شب میلاد حضرت هادی(ع) است

ولادت دهمین پیشوای پرهیزکاران بر شما مبارکباد . . .

میلاد نور مبارک

امام هادی(ع) : ” هرکس بذر خوبی بکارد، شادمانی درو می کند.”

همیشه شادمان باشید.

ز سوی عرش رحمن، نوید شادی آمد / بشارت ای محبان، امام هادی آمد

کجایی یابن زهرا بده عیدی مارا / که روح عشق و ایمان امام هادی آمد

ای گوهر بحر آفرینش/ وی چشم و چراغ اهل بینش

همنام علی مرتضایی/ سرتا به قدم خدانمائی

امروز که دل قرین شادیست/ میلاد تو ای امام هادی است

میلاد تو برهمه مبارک/ بر مهدی فاطمه مبارک . . .

ای آفتاب عالمیان هادیا (ع) سلام

ای نور چشم هاشمیان هادیا (ع) سلام

ای چارمین علی (ع) خدا یا علی (ع) مدد

ای مقتدای فاطمیان هادیا (ع) سلام

ولادت دهمین پیشوای پرهیزکاران بر شما مبارکباد.

ولادت دهمین گلبرگ آسمانی، آیینه‏ی عصمت، هادی امّت،

اسوه‏ی مجد و شرافت، نیای انسانیتنای پرخروش ولایت، ناخدای کشتی هدایت

حضرت امام هادی علیه‏السلام بر پیروان ولایت خجسته باد

طلوع ستاره‏ی تابناک ولایت، خورشید عدالت، فرزند ایمان، پدر دریای بی‏پایان،

مهبط انوار رحمان، مفسر بزرگ آیه‏های قرآن، حضرت امام علی النقی علیه‏السلام تهنیت باد

میلاد امام پاکی و روشنایی، ستاره‏ی راهنمای بشریت

گنجینه‏ی ارزشمند کرامت، قله‏ی بلند فضیلت، گلبرگ درخت رحمت

برگزیده‏ی خداوند سرمد، حضرت امام هادی علیه‏السلام تهنیت باد

میلاد باسعادت پاکیزه‏ترین خلق خدا، معدن لطف و صفا، موج بلند دریای رسالت

گستره‏ی عظیم ولایت، پیشوای «متوکل» ستیز، پناه درماندگان،

حضرت امام علی النقی بر عاشقان سیره‏اش مبارک باد

خجسته میلاد بزرگ مشعل‏دار هدایت

حضرت امام هادى علیه‏السلام بر پویندگانِ راه حق مبارک باد . . .

میلاد دهمین منظومه کهکشان هستى، طلایه‏دار پاکى و هدایت

امام على‏النقى علیه‏السلام گرامى باد . . .

از فرش تا عرش، امتدادِ فرشته است و نور … مدینه

چشم به راهِ طلوعِ دهمین خورشید، لحظه‏ها را می‏شمارد . . .

ز سوی عرش رحمن، نوید شادی آمد

بشارت ای محبان، امام هادی آمد

کجایی یابن زهرا بده عیدی مارا

که روح عشق و ایمان امام هادی آمد

گلــی از گلشن طــه به جهان رو کرده

که جهــان را ز صفا جنّت رضوان کرده

نور چشمان جواد است، بُوَدْ نام علی

که خدایش ز شرف، ناطق قرآن کرده

اوصاف علی به هر زبان باید گفت / این ذکر به پیدا و نهان باید گفت

در جشن ولی عهدی مسعود علی / تبریک به صاحب الزمان باید گفت

عید غدیر خم مبارک باد

از ولایت عهدی حیدر، خدا تاج شرف

بار دیگر بر سر زهرای اطهر می زند

در حریم ناز و عصمت زین همایون افتخار

فاطمه لبخند بر سیمای شوهر می زند

عید غدیر خم مبارک باد

( من کنت مولا فهذا علی مولا )

حلول عید ولایت و امامت را که به شکرانه ی تکمیل دین و تتمیم نعمت همگان

با عرشیان و فرشیان است ، محضر شما و همه ی شیعیان

تبریک و تهنیت عرض می نمایم

دوبیتی عید غدیر

گفت پیـغمبر به یــارای سخــن / پیک رب العالمین آمد به من

گفت حیدر را خدا این تحـفه داد / بر همه خلق جهان فضلش نهاد

گشت داخــل از یقین زوج بتول / در ولایــت با خداونــد و رسول

عید غدیر خم بر شما مبارک

ای ز شطرنج حقیقت گـــشتــه مات / کیش خود را کــن رها بنــگر حیــات

از عـــلی و آل او جـــو درد عــشــق / جفت شش آورده حق، در فرد عـشق

آب و رنگ باغ، آب و گل، علی است / صورت آییــنه کــامل عـلی اســـت . . .

متون آماده عید غدیر

رسیده هجده ذی حجه و قلب نبی شاد است

غدیر آمد، امیرالمؤمنین اینک به بالای سریر آمد

بود دست نبی در دست او و تاج رحمتش بر سر

بتهای ظلم و جور امروز از اوجش به زیر آمد . . .

عید غدیر خم مبارک باد

ای دل دوباره گل کن امشب علی ، امیر است

بر آستان جانان آیینه ی غدیر است

آیینه ی محمد، مردی زجنس قرآن

شیرخدا ولی شد آن کوه عشق و ایمان . . .

اشعار عید غدیر

عید است و غدیرش، علی والا است، علی / دل تشنه عدل است و او دریاست، علی

جشن است و مبارک، علی گشته است، ولی / دنیا همه را شادی که مولا است، علی

عید غدیر خم مبارک باد

من یک مسلمانم ولى را مى‏شناسم

مولا على مولا على را مى‏شناسم

مهر على را تا ابد در سینه دارم

در سینه از مهر على گنجینه دارم . . .

عید غدیر خم مبارک باد

آحاد ملک چو سجده بر آدم کرد / بر نام علی و شوکت خاتم کرد

در روز غدیر خم نه تنها آدم / بر قامت مرتضی فلک سر خم کرد . . .

عید غدیر خم مبارک باد

گرفت پرچم اسلام را على در دست

از این گزیده، زمین و زمان به خود بالید

به یمن فیض ولایت، شراب خمّ الست

به عشق آل على از غدیر خم جوشید . . .

عید غدیر خم مبارک باد

مهر تابان ولایت شد نمایان در غدیر / باز بخشید این بشارت، خلق را جان در غدیر

از طواف کعبه امروز آن که برگردد، یقین / حج او مقرون بود با عهد و پیمان در غدیر . . .

عید غدیر خم مبارک باد

در فصل خطر امیر را گم نکنید

آن وسعت بی نظیر را گم نکنید

تنها ره جنت از علی میگذرد

ای همسفران غدیر را گم نکنید . . .

عید غدیر خم مبارک باد

در خانه دل نوشته با خط جلی / کین خانه بنا شد به تولای علی

در داخل این خانه چو نیکو نگری / هم مهر محمد است و هم مهر علی . . .

عید غدیر خم مبارک باد

گفت پیغمبرص که بعد از من على / رهبر خلق و امام است و ولى

پس بخوانید اى قدح نوشان خم / آیه الیوم اکملت لکم . . .

تو آن عاشق ترین مردی که در تاریخ می گویند

تو آن انسان نایابی که با فانوس می جویند

تمام باغ ها در فصل لب های تو می خندند

تمام ابرها در شط چشمان تو می مویند . . .

آمد غدیر و شیر خدا شد اماممان / در راه او فدا بنماییم جانمان

عیــد غــدیر آمده بــیـعت کنیم مــا / بـا وارث غدیــر امام زمانمان . . .

غدیر روز اثبات امامت ائمه طاهرین (علیهم السلام) بر شیعیان حضرت مهدی مبارک باد.

امروز تنها وارث غدیر حضرت مهدی (علیه السلام) است.

خدایا لذت دیدارش را بر ما ارزانی دار

سالگرد غدیر یادآور تجدید بیعت با فرزند غدیر، حضرت مهدی می‌باشد.

تجدید بیعت مبارک

به روز غدیر خم از مقام لم یزلی / به کائنات ندا شد به صوت جلی

که بعد احمد مرسل به کهتر و مهتر / امام و سرور و مولا علیست علی

عید غدیر خم مبارک

تقدیر غدیر به امر خدای غدیر و به دست فرزند غدیر رغم خواهد خورد.

خدایا در ظهورش تعجیل فرما

زیر لوای علی صف کشیده ایم / چشم انتظار مهدی آل محمدیم

غدیر خجسته باد

با طلوع خورشید ولایت در غدیر شیطان فریاد نا امیدی کشید.

خدای را امید که در این غدیر با طلوع خورشید ظهور، فریاد مرگ شیطان در جهان بپیچد.

خدایا به حق شاه مردان / مرا محتاج نامردان مگردان

فرا رسیدن عید غدیرخم بر عاشقان آن حضرت مبارک

دلا امشب به می باید وضو کرد / و هر ناممکنی را آرزو کرد

عید غدیر مبارک

چون نامه ی اعمال مـرا پـیـچیدند / بردند به میزان عمل سنجیدند

بیش از همه کس گناه ما بود ولی / آن را به محبت علی بخشیدند

عید غدیر خم مبارک

هان! ای مردمان! علی را برتر بدانید

که او برترین انسان از زن و مرد بعد از من است

هرکه با او بستیزد و بر ولایتش گردن ننهد نفرین و خشم من بر او باد.

(خطبه ی غدیریه)

عید غدیر خم مبارک

خورشـیـد شکـفـته در غدیر است علی

بـاران بـهــار در کویــر است عـلی

بر مسند عاشقی شهی بی همتاست

بر ملک محمدی امیر است علی

عید غدیر خم مبارک

ما زین جهان از پی دیدار می رویم، از بهر دیدن حیدر کرار می رویم

درب بهشت گر نگشایند به روی ما، گوییم یا علی و ز دیوار می رویم

عید غدیر خم مبارک

مدح علی و آل علی بر زبان ماست

گویا زبان برای همین در دهان ماست

عید غدیر خم مبارک

باز محرم رسید، این من و گریه‎هایم / رفع عطش می‎کند، فرات اشک‎هایم

باز محرم رسید، دلم چه ماتمزده / کسی میان این دل، خیمه ماتم زده

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

محرم ماه الفت با جنون است / چراغ کوچه هایش بوی خون است

محرم حرمت خون است و خنجر / تلاطم می کند حنجر به حنجر . . .

باز محرم رسید، شدم چه حیران و مست

از این همه عاشقی، دوباره‎ام مست مست

باز محرم رسید، شهر سیه‎پوش توست

دل، نگران رنج خواهر مظلوم توست

سلام من به محرم، محرم گل زهرا / به لطمه‌های ملائک به ماتم گل زهرا

سلام من به محرم، به تشنگی عجیبش / به بوی سیب زمین غم و حسین غریبش

هر جا که می‌روم ز غمت دیده پر نم است / هر ماه من ز داغ تو ماه محرم است

عمری گریستم که موظف به گریه‌ام / گر نُه فلک به گریه شود باز هم کم است

دمید روح غم اندر تن مه غم عالم

تو نوحه سر بده چون شد عزای اشرف آدم

لباس تیره به تن کن، ز داغ نوحه تو سر کن

که گشته ماه عزا و دوباره گشت محرم

رعرش مجلس غم ارباب عالم است / مشکى بپوش اى دل شیدا محرم است

غش کرد فاطمه به خدا محتشم بس است / باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

هنگام محرّم شد و هنگام عزا، های

برخیز و بخوان مرثیت کرببلا، های

پیراهن نیلی به تن تکیه بپوشان

درهای حسینیه ی دل را بگشا، های

الا ای عاشقان دیگر، غم عالم نمایان شد

دگر غمها ز داغ او، برایم سهل و آسان شد

ز چشمم اشک می ریزد، ز قلبم خون عاشورا

سبوی عین و شین و قاف، به روی دست مستان شد

ارباب صدای قدمت می آید / هنگامه اوج ماتمت می آید

ما در تب داغ و غم تو می سوزیم / هفت روز دگر محرمت می آید

باز در خاطره‌ها، یاد تو ای رهرو عشق / شعلة سرکش آزادگی افروخته است

یک جهان، بر تو و بر همت و مردانگی‌ات / از سر شوق و طلب، دیدة جان دوخته است

محرم شد از غم نگاهم گرفت

به سوزانترین اشک، آهم گرفت

شکست در گلو بغض سوزان من

و عطر حسین روح و جانم گرفت

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

در محرّم، مردمان خود را دگرگون می کنند / از زمین آه و فغان را زیب گردون می کنند

گه به یاد تشنه کامان زمین کربلا / جویبار دیده را از گریه جیحون می کنند

ما مصیبت زده ی کرب و بلاییم حسین

بال و پر سوخته ی آل عباییم حسین

بسکه خون دل از این دیده ز غمهای تو رفت

همنشین لب دریای بکاییم حسین

عمر دنیا نرسد چون به عزاداری تو

تا قیامت ز غمت عقده گشاییم حسین

دل را اگر از حسین بگیرم چه کنم / بی عشق حسین اگر بمیرم چه کنم

فردا که کسی را به کسی کاری نیست / دامان حسین اگر نگیرم چه کنم

خبر آمد ز مهی بوی خدا می آید / ماه داغ دل ما غرق نوا می آید

دل ببازید عزیزان که زمان الم است / ماه اشک و الم و کرب و بلا می آید

خواهم ز خدا که بی ولایم نکند / غرق گنهم ولی رهایم نکند

یک خواسته دارم از تو حسین / در هر دو جهان از تو جدایم نکند

دوباره فصل غم اومد

ماه اشک و شبنم اومد

شهر ما مشکی به تن کرد

عاشقا محرم اومد

سالها گفتیم ما از کربلا

از شهید عشق و میدان بلا

از غمش بر سینه و بر سر زدیم

بوسه بر گهواره اصغر زدیم

باز هم گفتیم: مظلوما حسین

بی کس و بی بال و پر، تنها حسین

آقا سلام برغزل اشک ماتمت / بر مسجد و حسینیه و روضه و دمت

چندی گذشت در غم هجران اشک تو / پرمی کشید دل به هوای محرّمت

حلال جمیع مشکلات است حسین / شوینده لوح سیئات است حسین

ای شیعه تو را چه غم ز طوفان بلا / آنجا که سفینه النجات است حسین

شمیم عاطفه در کوچه ها رها شده است

دوباره هر شب من رنگ کربلا شده است

وزیده در همه جا عطر سیب حضرت عشق

قسم به ساحت گریه قسم به ساحت عشق

اردوی محرم به دلم خیمه به پا کرد

دل را حرم و بارگه خون خدا کرد

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

از زمین تا آسمان آه است می دانی چرا؟

یک قیامت گریه در راه است می دانی چرا؟

بر سر هر نیزه خورشیدی ست یک ماه تمام

بر سر هر نیزه یک ماه است می دانی چرا؟

فرمانده کل کائنات است حسین

معنای نماز و صلوات است حسین

ای آنکه برات کربلا می خواهی

در دست کرامتش برات است حسین

غم ِ زهرا مرا سوز درون داد / دم ِ حیدر به من شور جنون داد

حسین آمد به زخم دل نمک ریخت / مرا با شور عاشورا در آمیخت

کاش بودیم آن زمان کاری کنیم / از تو و طفلان تو یاری کنیم

کاش ما هم کربلایی می شدیم / در رکاب تو فدایی می شدیم

منزلگه عشاق دل آگاه حسین است

بیراهه نرو ساده ترین راه حسین است

از مردم گمراه جهان راه مجویید

نزدیکترین راه به الله حسین است

اشکم ز هجر روی تو خوناب شد حسین

مویم ز غصه رشته ی مهتاب شد حسین

هر جا کنار آب نشستم ز داغ تو

از بس که سوختم جگرم آب شد حسین

جانسوز تر ز داغ تو دیگر کسی ندید

خورشید هم ز داغ تو در تاب شد حسین

محرم شد و دلها شکست

از غم زینب، دل زهرا شکست

باز محرم شد و لب تشنه شد

از عطش خاک، کمرها شکست

آب در این تشنگی از خود گذشت

چله به خون شد دل صحرا شکست

قاسم و لیلا همه در خون شدند

این چه غمی بود که دنیا شکست

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

سلام ما به محرم، به غصه و غم مهدی

به چشم کاسه خون و به شال ماتم مهدی

سلام ما به محرم، به شور و حال و عیانش

سلام ما به حسین و به اشک سینه زنانش . . .

التماس دعا

دلم دریاچه ی غم شد دوباره / قد آیینه ها خم شد دوباره

صدای سنج و دمام اومد از دور / بخون ای دل محرم شد دوباره . . .

عالم ، همه خاک کربلا بایدمان

پیوسته به لب ، خدا خدا بایدمان

تا پاک شود ، زمین ز ابنای یزید

همواره حسین ، مقتدا بایدمان . . .

محرم آمد و دلها غمین شد / غم و عشق وبلا با هم اجین شد

حسین آماده بهر جانفشانی است / دوباره فاطمه قلبش حزین شد . . .

ضریح تو داره عطر گل یاس

نوازش های دستت میشه احساس

کی میدونه آقا پر میشه شاید

شبا سقا خونه ات با مشک عباس . . .

محرم ماه آن عبدخدا

محرم اسرار آن هستی فزا

محرم ماهی که در آن ریختندند

میان کربلا خون خدا . . .

عرض تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ایام محرم

جانـت بـه کــویــر تفتــه دریـا بخشید / هفتاد و دو گل ، به متن صحرا بخشید

بـــا جلـــوه ی کــربـلای عـاشـورایی / خـون تــو بـه رنگ سرخ معنا بخشید . . .

پیراهنی از زخم، به تن دوخته است

این رسم، ز حضرت غم آموخته است

ای سـرو تمــاشاییِ ایــمان، عبـاس!

دل، شعله به شعله، در غمت سوخته است . . .

چشمان زمین دوباره تر خواهد شد

ماه از سر شب بدون سر خواهد شد

تاریخ دوباره به خودش می لرزد

شق القمری بزرگتر خواهد شد . . .

این نیزه مرا به عشقتان میدوزد / در عمق وجود شعله می افروزد

امسال اگرچه در زمستانم باز / از بردن اسم تو لبم می سوزد . . .

فریاد حسین را شنیدیم همه / از کوفه به سوی او دویدیم همه

رفتیم به کربلا ولی برگشتیم / از شمر امان نامه خریدیم همه . . .

محرم در حریم کربلاتندیس شد

محرم همره نام حسین تقدیس شد

محرم با حسین اشک است وخون

محرم با حسین دشت جنون

خود را چو ز نسل نور می نامیدند

رفتند و به کوی دوست آرامیدند

سیراب شدند زآن که در اوج عطش

آن حادثه را به شوق آشامیدند . . .

دو دیده اشک، باران است ، محرم / ز سوگ ، جمله یاران است ، محرم

جهان می بارد ، اشک ، داغ یاران / ز ظلم ، نابکاران است ، محرم . . .

محرم باز هم نوبت توست / که بگشایی تمام خاطراتت

ز ایامی که در آن بود شیون / گهی نالیدن و گه سر بریدن . . .

تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست

این جلوه ی جان در همه عالـم باقیست

ازنـالـه ی نـیـنــوای یـاران حسـیـن

همواره به لب زمـزمه ی غم باقیست . . .

تا قیامت ز قیام تو قیامت برپاست

از قیام تو پیام تو عیان است هنوز

همه ماه است محرم ، همه جا کرب و بلاست

در جهان موج جهاد تو روان است هنوز . . .

آغاز محرم و ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

.

.

.

خیمه ماه محرم زده شد بر دل ما / باز نام تو شده زینت هر محفل ما

جز غم عشق تو ما را نبود سودایی / عشق سوزان تو آغشته به آب و گل ما . . .

.

.

.

تا بال و پر عشق به جانم دادند / در وادی عاشقان مکانم دادند

گفتم که کجاست کعبه اهل ولا / درگاه حسین را نشانم دادند

ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

.

.

.

دلم مست و لبم مست و سرم مست

بخون ای دل که صبرم رفته از دست

بخون ای دل محرم اومد از راه

بخون اجر تو با عباس بی دست . . .

عرض تسلیت به مناسبت امام سوگواری امام حسین(ع)

.

.

.

عالم ، همه خاک کربلا بایدمان

پیوسته به لب ، خدا خدا بایدمان

تا پاک شود ، زمین ز ابنای یزید

همواره حسین ، مقتدا بایدمان . . .

یا حسین

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های محرم

گویند “می” نمی شود از راه گوش خورد

من “یا حسین” می شنوم مست می شوم . . .

آغاز دهه محرم تسلیت باد

.

.

.

ما سینه زنان رسم جنون باب نمودیم

جان و سر خود هدیه به ارباب نمودیم

از عمق درون ناله و فریاد نمودیم

با سینه زدن زلزله ایجاد نمودیم . . .

.

.

.

تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست

این جلوه ی جان در همه عالـم باقیست

ازنـالـه ی نـیـنــوای یـاران حسـیـن

همواره به لب زمـزمه ی غم باقیست . . .

.

.

.

فانوس اشک هایتان را روشن کنید ، ماه غریبی شهید نینواست .

فرارسیدن ماه محرم تسلیت باد

.

.

.

خلائق خاک بر سر جملگی زاری کنید

محرم ماه خون آمد عزاداری کنید

ز خاک نینوا فریاد می خیزد چنین

حسینم یار می خواهد، وفاداری کنید . . .

.

.

.

دلم دریاچه ی غم شد دوباره / قد آیینه ها خم شد دوباره

صدای سنج و دمام اومد از دور / بخون ای دل محرم شد دوباره . . .

.

.

.

ای آن که غمت مسئله آموز من است

شور غم تو در دل پرسوز من است

روزی که حسین! بر تو من گریه کنم

سوگند به تو که بهترین روز من است . . .

ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

.

.

.

همواره تجّسم قیام است حسین (ع)

در سینة عاشقان ، پیام است حسین (ع)

در دفتر شعر ما ، ردیف است هنوز

دل چسب‌ترین شعر کلام است حسین (ع)

.

.

.

مُحرّم، خیمه ای است که محبان خاندان نور در آن

به شراب طهور اشک و عزا دعوت شده اند . . .

فرارسیدن ماه محرم تسلیت باد

.

.

.

محرم آمد و دلها غمین شد غم و عشق وبلا با هم اجین شد

حسین آماده بهر جانفشانی است دوباره فاطمه قلبش حزین شد . . .

.

.

.

متون ویژه آغاز محرم

تا دل ز غم تو گشت بی تاب حسین

این چشم تهی نگشت از آب حسین

عمری است نیازمند این درگاهم

یک لحظه گدای خویش دریاب! حسین . . .

ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

.

.

.

متن تسلیت محرم

عطری که از حوالی پرچم وزیده است

ما را به سمت مجلس آقا کشیده است

از صحن هر حسینیه تا صحن کربلا

صد کوچه بازکنید محرم رسیده است . . .

.

.

.

ماه اشک های بی اختیار، ماه غمبار اسیران

ماه فریادهای خونین و ماه طنین، مؤید صحرای عشق

بر شما عاشوراییان تسلیت باد . . .

.

.

.

هم عشق حسین، معنی زندگی است

هم گریه بر او کمال سازندگی است . . .

.

.

.

جانـت بـه کــویــر تفتــه دریـا بخشید

هفتاد و دو گل ، به متن صحرا بخشید

بـــا جلـــوه ی کــربـلای عـاشـورایی

خـون تــو بـه رنگ سرخ معنا بخشید . . .

.

.

.

محرّم، زیباترین نگارخانه در قلب هستی است

که زمین و آسمان و ملک و ملکوت و عرش و فرش را شگفت زده کرده است

.

.

.

آنان که به گوش دل شنیدند تو را

رفتند و به پای دل رسیدند تو را

آن کوردلان که بر دلت تیر زدند

دیدند تو را، ولی ندیدند تو را . . .

ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

آمد بهار و حیف که ما را بهار نیست

وین جرعه ها به کام دلم خوش گوار نیست

گفتم بهار آمد و پر شد جهان ز گل

دیدم که یار نامد و گفتم بهار نیست . . .

.

.

.

درد ما را خداوند دوا خواهد کرد / بر ظلمت ما شمع عطا خواهد کرد

فردا همگی به چشم خود می بینیم / شمع با چشم جهان بین چه ها خواهد کرد

.

.

.

خدارا یک نگاهی سوی ما کن

ز چنــگ نفس امــاره رهــا کن

کرم کن مهدیـا در خدمت خود

نصیـــب و روزی ما کـربـــلا کن . . .

.

.

.

حدیدترین اس ام اس های مهدوی

لعنت به عــدو که روح تــقوا را کشت

ایمان و کمال عشق و معنا را کشت

بـــازآ و بگیــر انتقــامی سنگین

از آنکه ز راه ظلم زهرا را کشت . . .

.

.

.

اشعار مهدوی ۹۲

می نویسم که شب تار، سحر می گردد

یک نفر مانده از این قوم، که برمی گردد…

التماس دعای فرج

.

.

.

متن مهدویت

امسال بهار بی تو آغاز نشد

امسال گذشت و باز اعجاز نشد

کِیْ سین سلام بر لبت می شکفد

عید آمد و سفره دلم باز نشد!

.

.

.

اس ام اس امام زمان ۹۲

هر راه بجز راه تو کج خواهد شد

بی لطف تو آسمان فلج خواهد شد

ما منتظران اگر بخواهیم همه

امسال همان سال فرج خواهد شد

.

.

.

پیامک مهدوی ۹۲

تو هر زمان که بیایی بهار خواهد بود….

مجال شادی بی اختیار خواهد بود….

خوش آن زمان که برآید به یک کرشمه دو کار……

یکی ظهور امامو یکی شروع بهار….

تعجیل در فرج آقا ۳ صلوات

.

.

.

اس ام اس مهدوی ۹۲

بیمار گشته است قلوب از عیوب ما

دانیم گشته سد دعاها، ذنــــوب ما

یا غــافر الذنوب گناهان ما ببخش

وانگه رسان ظهور طبیب قلوب ما

اللهم عجل لولیک الغریب الفرج

.

.

.

دوبیتی ۹۲ امام زمان

گفتم شبی به مهدی، اذن نگاه خواهم!

گفتا که من هم از تو، ترک گناه خواهم!

گفتم که ای امامم، از ما چرا نهانی؟!

گفتا به چشم محرم همواره آشکارم!

.

.

.

ازفکرگناه پاک بودن عشق است

ازهجرتوسینه چاک بودن عشق است

آن لحظه که راه می روی آقاجان

زیرقدم تو خاک بودن عشق است

.

.

.

نه لب گشایدم از گل، نه دل کشد به نبید

چه بی نشاط بهاری که بی رخ تو رسید

بیا که خاک رهت لاله زار خواهد شد

ز بس که خون دل از چشمِ انتظار کشید

.

.

.

خدا کند که بهار رسیدنش برسد

شب تولد چشمان روشنش برسد

چو گرد بر سر راهش نشسته ام شب و روز

به این امید که دستم به دامنش برسد

.

.

.

خدایا در فراغش ناله تا کی

به سینه داغها چون لاله تا کی

خدایا رازها در پرده تا کی

زغیبت قلبها ازرده تا کی

بنال ای دل بگو با شور و فریاد

… … که یا مهدی جهان پر شد ز بیداد

کجایی ای گل زهرا کجایی

تو ای مهر افرین لطف خدائی

.

.

.

EbookSaman.vcp.ir

یا رب زغمش تا چند اشکم ز بصر آید

بنشسته سر راهش ، شاید ز سفر آید

تا چند بنالم زار شب تا سحر از هجرش

کوکب شِمُرم هر شب ، شاید که سحر آید

.

.

.

اگر عصری ست یا صبحی تو آن عصری تو آن صبحی

اگر مهری ست یا ماهی تو آن مهری تو آن ماهی

دل مصر و یمن خون شد ز مکر نابرادرها

یقین دارم که تو آن یوسف افتاده در چاهی

.

.

.

وقتی میان نفس و هوس جنگ می شود

قلبم به چشم هم زدنی سنگ می شود

آقا ببخش بس که سرم گرم زندگی است

کمتر دلم برای شما تنگ می شود

یا مهدی

.

.

.

ما را به یک کلاف نخ آقا قبول کن

یـا ایّهـا العــزیز! أبانـا! قــبول کن

آهی در این بساط به غیر از امید نیست

یـا نـاامیدمــان ننـمـا یـا، قـبـول کن

.

.

.

بیا ای یوسف زهرا گره بگشا ز کار ما / که از وصلت رسد جانا به پایان انتظار ما

بیا تا یوسف کنعان شود همچون زلیخایت / فدای روی زیبایت که برد از دل قرار ما

.

.

.

یوسف شود، آن کس که خریدار تو باشد

عیسی شود، آن خسته که بیمار تو باشد

.

.

.

عمری در آرزوی وصال تو سوختیم

با یاد آفتاب جمال تو سوختیم

ما را اگر چه چشم تماشا نداده اند

ای غایب از نظر به خیال تو سوختیم . . .

دلی دارم که رسوای جهان است / گرفتار بتی ابرو کمان است

نگاهم سوی طاووسی بهشتی است / که نامش مهدی صاحب الزمان است . . .

به امید ظهورش

.

.

.

دوبیتی امام زمان

از میان اشک ها خندیده می آید کسی

خواب بیداری ما را دیده می آید کسی

با ترنم با ترانه با سروش سبز آب

از گلوی بیشه خشکیده می آید کسی . . .

اللهم عجل لوییک الفرج

.

.

.

پیامک امام زمان

گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن /گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن

گفتم به نام نامیت هر دم بنازم / گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم . . .

.

.

.

شعر در مورد امام زمان

آه می کشم تو را , با تمام انتظار

پر شکوفه کن مرا , ای کرامت بهار

در رهت به انتظار , صف به صف نشسته اند

کاروانی از شهید , کاروانی از بهار . . .

.

.

.

اس ام اس روز جمعه و امام زمان

باز هم جمعه شد و غصّه ی من تازه شده / درد این بی خبری بی حد و اندازه شده

باز هم جمعه شد و چشم به ره مانده شدم / باز از دوری تو خسته و درمانده شدم

.

.

.

پیامک های جدید با موضوع امام زمان

یارب آن یوسف گمگشته به من باز رسان

تاطرب خانه کنی بیت حزن باز رسان

ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف

این زمان یوسف من نیز به من باز رسان . . .

.

.

.

الا ای عطر دین ما کجایی؟ / شه خضرا نشین ما کجایی؟

مذاب کوره ی آهنگرانم / به یادت جمعه ها در جمکرانم . . .

.

.

.

با این دل ماتم زده آواز چه سازم /بشکسته نی ام بی لب دم ساز چه سازم

در کنج قفس می کشدم حسرت پرواز /با بال و پر سوخته پرواز چه سازم . . .

.

.

.

دلم ز هجر تو در اضطراب می‌افتد

بسان زلف تو در پیچ و تاب می‌افتد

شبی که بی‌توام، ای ماه انجمن آرا!

دلم ز هجر تو از صبر و تاب می‌افتد . . .

.

.

.

ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت / دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت

مانند مرده ای متحرک شدم بیا / بی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت . . .

.

.

.

دوباره جمعه گذشت و قنوتِ گریان ماند

دوباره گیسوی نجوای ما پریشان ماند

دوباره زمزمه ی کاسه های خالی ما

پس از نیامدنت گوشه ی خیابان ماند . . .

.

.

.

در آتش رهایم، خدا شاهد است / به غم مبتلایم، خدا شاهد است

شب است و دل و بیکسی وایِ من / به درد آشنایم، خدا شاهد است . . .

اللهم عجل لولیک الفرج

.

.

.

فقط گفتی به ما پرواز ، پرواز / در زندان غیبت کی شود باز؟

بدون تو چگونه پرگشاییم؟ / برای هر عمل هستی سر آغاز . . .

.

.

.

ای اف به این زمانه و ای اف به روزگار

تا کی شکست ، خرد شدن ، بغض ، انتظار

تقویمها نبود تو را ناله میکنند

در سالهای ساکت و بی روح و مرگبار . . .

.

.

.

مرا به غیر تو نبود پناه مهدی جان

که من گدایم و هستی تو شاه مهدی جان

در انتظار تو شاها گذشت عمر عزیز

نگشت حاصل من غیر آه مهدی جان . . .

.

.

.

آقا نگاهت جای آهو هاست، می دانم

دستان پاکت مثل من تنهاست، می دانم

آقا دلت در هیچ ظرفی جا نمی گیرد

جای دل تو وسعت دریاست ، می دانم . . .

.

.

.

کاش از لطف شبی یاد ز ما می‌کردی / یاد از عاشق افتاده ز پا می‌کردی

کاش بیمار فراقت که ز پا افتاده / با نگاه ملکوتی تو دوا می‌کردی . . .

یا صاحب الزمان

.

.

.

زمین دلتنگ و مهدى بیقراراست‏ / فلک شیدا، پریشان روزگار است‏

دلا، آدیـنه شد، دلبر نیامد / غروب انتظارم سرنیامد . . .

.

.

.

رزو دارم بیایی مژده ی سبز بهارم

ای تمام آرزویم ای همه دار و ندارم

آرزو دارم بیایی در دل تاریک غم ها

ای جمالت روشنای خلوت شب های تارم . . .

دلت که گرفت، دیگر منتِ زمین را نکش

راهِ آسمان باز است ، پر بکش . . .

.

.

.

جملات زیبا با موضوع خداوند

ﭼﻪ ﺯﻳﺒﺎ ﺧﺎﻟﻘﻲ ﺩاﺭﻡ

ﭼﻪ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﺧﺪاﻱ ﻋﺎﺷﻘﻲ ﺩاﺭﻡ

ﻛﻪ ﻣﻴﺨﻮاﻧﺪ ﻣﺮا ، ﺑﺎ ﺁﻧﻜﻪ ﻣﻴﺪاﻧﺪ ﮔﻨﻪ ﻛﺎﺭﻡ . . .

.

.

.

EbookSaman.vcp.ir

او همیشه آغوشش باز است، نگفته تو را می‌خواند

اگر هیچکس نیست، خدا که هست . . .

.

.

.

متن با موضوع خداوند

خداوند امید شجاعان است ، نه بهانه ی ترسوها . . .

.

.

.

خدا مرحم تمام دردهاست

هرچه عمق خراشهای وجودت بیشتر باشد

خدا برای پر کردن آن بیشتر در وجودت جای میگیرد . . .

.

.

.

اس ام اس در مورد خداوند

توهدفی ، من دنبال توام

تو معبودی ، من عبد توام

توعشقی ، من عاشق توام

تو نوری ، من شب پره توام

تو بال باش ، من پرنده ام

تو ارباب باش ، من برده ام

تو همراه باش ، من رونده ام

تو ناز باشی ، من نیازم

تو آوازباشی ، من یه سازم

خدایا فقط باش ، که بی تومی بازم . . .

.

.

.

خداوندا

مرا غرض ز نماز آن بود که پنهانی

حدیث درد فراق تو با تو بگذارم

وگرنه این چه نمازی بود که من باتو

نشسته روی به محراب و دل به بازارم . . . ؟

.

.

.

ﻧﮕﺮاﻥ ﻓﺮﺩاﻳﺖ ﻧﺒﺎﺵ

ﺧﺪاﻱ ﺩﻳﺮﻭﺯ و اﻣﺮﻭﺯﺕ , ﻓﺮﺩا ﻫﻢ ﻫﺴﺖ

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻲ ﻳﻌﻨﻲ ﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪا . . .

.

.

.

می خواستم دستان خدا را بگیرم

ندا آمد: دستان افتاده ای را بگیر . . .

.

.

.

به آنان که در زمین اند رحم کن

تا کسی که در آسمان است به تو رحم کند . . .

.

.

.

عهدی را که در طوفان با خدا می بندی در آرامش فراموش نکن . . .

.

.

.

“عشق و محبت” ردپای خدا در زندگیست

امیدوارم زندگیت پر از ردپای خدا باشد . . .

.

.

.

نگذارید صدای دنیا شما را از شنیدن صدای ” خدا ” باز دارد . . .

.

.

.

دوبیتی در مورد خدا

ای انسان، قدر خود را بدان؛ به حدی گرانی ، که فقط خدا توان خریدت را دارد

پس خود را به قیمت حسرتی تلخ، به تاراج مده . . .

.

.

.

چتر نمیخواهم

میخواهم باران رحمتت را با همه ی وجودم احساس کنم

زندگیتان سرشار از رحمت خداوند باد . . .

.

.

.

شعر با موضوع خدا

خدایا کمکم کن تا درهایی که به سویم میگشایی ندانسته نبندم

و درهایی که به رویم میبندی به اصرار نگشایم . . .

.

.

.

www.EbookSaman.vcp.ir

هرگز نیکی و بدی یکسان نیست

بدی را با نیکی دفع کن، ناگاه خواهی دید

همان کس که میان تو و او دشمنی است

گویی دوستی گرم و صمیمی است . . .

(آیه ی ۳۴ سوره فصلت)

.

.

.

پیامک با موضوع خداوند ۹۲

خدای را باید شناخت

که اوست دهنده بی منت

اگر همه بستانند او بدهد

و چون او بدهد کَس نتواند بستاند . . .

.

.

.

متن کوتاه در مورد خدا

تمام غصه های دنیا رو میشه با یک جمله تحمل کرد :

خدایا میدانم که میبینی . . .

.

.

.

جدیدترین اس ام اس ها با موضوع خداوند

چه چیز جز بخشندگی ام باعث شد تا مرا که می بینی خودت را بگیری ؟

(انفطار ۶)

.

.

.

اس ام اس جدید خداوند ۹۲

خدا آن حس زیبایی ست که در تاریکی صحرا

زمانی که هراس مرگ می دزدد سکوتت را

یکی همچون نسیم دشت میگوید

کنارت هستم ای تنها . . .

و دل آرام میگیرد

.

.

.

خدای من

نه آن قدر پاکم که کمکم کنی و نه آن قدر بدم که رهایم کنی

میان این دو گمم

هم خود را و هم تو را آزار میدهم

هر چه قدر تلاش کردم نتوانستم آنی باشم که تو خواستی

و هرگز دوست ندارم آنی باشم که تو رهایم کنی

آنقدر بی تو تنها هستم که بی تو یعنی “هیچ” یعنی “پوچ”

خدایا هیچ وقت رهـــایم نکن . . .

.

.

.

متن زیبا با موضوع خدا

آتشی نمى سوزاند “ابراهیم” را

و دریایى غرق نمی کند “موسى” را

مادری،کودک دلبندش را به دست موجهاى خروشان “نیل” می سپارد

تا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَش

دیگری را برادرانش به چاه مى اندازند

سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد

مکر زلیخا زندانیش می کند ، اما عاقبت بر تخت ملک می نشیند

از این “قِصَص” قرآنى هنوز هم نیاموختی؟!

که اگر همه ی عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند

و خدا نخواهد ، نمی توانند

او که یگانه تکیه گاه من و توست

پس ؛

به “تدبیرش” اعتماد کن ،

به “حکمتش” دل بسپار ،

به او “توکل” کن ؛

و به سمت او “قدمی بردار” ،

تا ده قدم آمدنش به سوى خود را به تماشا بنشینی

خاص!

توضیحاتی مهم!

توجه...

خرداد 92

از پسرا مینویسم , دخترا میگن مرسی , آفرین , حقیقته

پسرا میگن دختری , فمنیستی , دنبال دختر جمع کردنی

از دخترها مینویسیم , پسرا میگن ایول , خود حقیقته

دخترا شروع میکنن حالم دیگه از این حرف ها بهم میخوره , مگه خودتون دنبال...نیستید فقط , شما ها فلانید فسارید

دختر خانوم ها , آقا پسرا شما خوب ولی تا حالا کسی اینجوری ندید؟!

آقا پسرا تو دوستاتون تا حالا کسی نبوده بیاد... با دوست دخترشو با افتخار تو جمع تعریف کنه؟!

دختر خانوم ها تو دوستاتون اطرافینتون , تا حالا کسی نگفته وای پسرو رو نگا تو پورشه برو بقلش برو بقلش تا حالا دوست پسرم پورشه طلایی نداشته

بابا جان من این نوشته ها رو از که از دیدار ظلم و فساد و تباهی و بدبختی غربی نمیاریم!

منم یک نفرم مثله شما تو این کشور خوب و قشنگ و سالم

که فقط چیزی که میبینم رو مینویسم براتون من دارم بدون چشم داشتی از شما از زبون خودتون مینویسم!

تا حالا چندبار نوشته راجبه مشکل دخترهای ایرانی نوشتم که خواننده گفته تو امکان نداره پسر باشی تو دختری که اینجوری مشکلات و درد ها دخترهارو میدونی

ولی بعضیا یه جور میگن نه ما اینجوری نیستیم

یه دونشو اونجوری نبودی , دوتا شو اونجوری نبودی

دیگه بدون مشکل نیستید که شما هم یه بدی دارید!

لطفا کمی دقت کنید رو نوشته عصبانی نشید سعی کنید ببینید جنس مخالفتون مشکلاش چیه!!!

یکم درک کنید...یکم زود در مورد طرف مقابلتون قضاوت نکنید...

خیلی حرف واسه گفتن تو این بخش دارم اما متاسفانه نمیشه...خوب میدونید چی هارو میگم...

بعضی جاها رو به اجبار سانسور کردم تا دیگه حرف و حدیثی نباشه.

این بخش کتاب بخشی هست که حرف های دل خیلی ها هست که طعم واژه به واژه ی این مطالب رو چشیدن.

مطالبی که میتونه زندگی خیلی هارو عوض کنه و امیدوارم که همینطور هم بشه...

منتظر نظرات شما در مورد این بخش هستم

09356379847

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

مملکت من جاییست که...

وقتی از درد هایم مینویسم،

مردمان ما میگویند:

چه زیباست...

این ماه خیلی روی این بخش کار کردم،خیلی وقت گذاشتم تا بهترین خاص کتاب رو تحویل شما عزیزان بدم،امیدوارم به دلتون بشینه.

درمورد بخش عمرا و به یاد خاطراتت هم ماه بعد توضیح میدم که چی شده!

یه چیز دیگه چرا تو نظر سنجی زیاد شرکت نکردین؟

اینطوریه دیگه؟

باوشه!!!

اینجا وطن من ایران است...

مردانگی در اینجا مُرده است

جوان هایش بی کار و به دنبال ناموس یک دیگر

عشق ها در اینجا بوی هوس میدهد...

بوی انتقام از دیگری را میدهد

اینجا پول که داشته باشی همه آویزان تو خواهند شد

نفرت از جنس مخالف در کشور من بی داد میکند...

نفرتی که نامش را عشق گذاشته اند...

عشقی که خودشان هم نمیدانند هوس است،عادت است،وابستگی از تنهایی است یا چیزی دیگر...

اینجا کشور من است...

اینجا وطن است...

کشور توست...

شهر بزرگش یا کوچکش هیچ فرقی ندارد...

بی ناموسی بی داد میکند...

هرکجای این خاک که باشی خواهی دید...

خواهی شنید...

اینجا احساس مُرده است...

غیرت در اینجا برای خانواده خود است...

تا آخر دنیا هم من بنویسم فایده ای ندارد...

مردمم فقط میخوانند و ایراد میگیرند...

کسی یک لحظه هم فکر نمیکند که این حرف ها درد است شوخی نیست...

عیبی ندارد این نیز بگذرد...

به هر حال اینجا ایران است و کشوری با هزاران سال تمدن من و تو وما...

ای مردم!

از دید زدن زن و شوهرای مردم چشم بپوشید!

به خدا حتی حیوناهم به جفت های یکدیگر کاری ندارند!!!

اینجا قلم داشتن جرم است

و چاقو داشتن نشان مردانگیست

اینجا همه شاعرانه به هم خیانت می کنند

وصادقانه به هم دروغ می گویند...

تمام اصل های حقوق بشر را خواندم!

و جای یک اصل را خالی یافتم،

و اصل دیگری را به آن افزودم.

عزیز من

اصل سی و یکم:

هر انسانی حق دارد هرکسی را که می خواهد دوست داشته باشد!!!

فاحشه مردی ست که به زنی که نیاز مالی دارد تجاوز میکند...

فاحشه آن مدیری است که از نیاز مالی منشی اش سوء استفاده میکند...

فاحشه مردی ست که زن ها را به چشم آلتی برای ارضاء عقده های جنسی خود نگاه

میکند!!!

بیخود منتظر نباش....

تو خودت رفتی....

دیگر از دلتنگی هم بمیرم....

صدایت نمیکنم برگردی...

دختر بودن يعني هموني باشي

كه مادر و خاله و عمه ت هستن

دختر بودن يعني چرا

خونه اونقد کثيفه ؟؟!

دختر بودن يعني دختر و چه به رانندگي؟

تو بايد ماشين ظرفشويي بروني !

دختر بودن يعني نخواستن

و خواسته شدن

دختر بودن يعني حق هر چيزي رو فقط

وقتي داري كه تو عقدنامه نوشته باشه!

... دختر بودن يعني كي بود بهت زنگ زد؟!

با كي حرف ميزدي؟! گوشيت و بده ببينم !

دختر بودن يعني اول ناموس پدر و برادر

بعد هم ناموس شوهر وبعد هم پسر.

دختر بودن يعني اجازه گرفتن واسه

هرچي ، حتي نفس كشيدن !!!دختر بودن يعني حرص و حرص و حرص!

آهای دختر خانوم...

تویی که هرجا میرسی جار میزنی پسرا لاشین...

تاحالا یه نگاه به خودت و امثال خودت کردی؟

وقتی دل اون پسر رو راحت شکستی و ازش گذشتی...

به خاطر پول و یه ماشین ولش کردی!!!

آره اون افتخار میکرد بهت با غیرت دستت رو میگرفت!!!

ولی تو...

تو کوچه پس کوچه های شمال شهر دنبال مردی گشتی که کنارت بود...

از چی خجالت کشیدی؟

از اینکه مثل دوست پسر دوستت ماشین نداشت؟

وقتی ازش راحت گذشتی و کارت شد تیغ زدن این و اون...

بدون اون پسر رو به روت هم واسه چند دقیقه میخوادت؟

حالا فهمیدی؟

بازم میتونی جار بزنی؟

پس برو جای این حرفها خودت رو درست کن!!!!

ذهن خرابت رو درست کن...

دل مردی رو به درد آوردی و رفتی ولی مثل تو نشد...

لاشی عالم که تن به تن بهت برسه!

هنوزم به یادت روی اون نیمکت سرد میشینه...

اینو هم خوب آویزون گوشت کن که:

هستن مردایی که رو اسمشون میشه قسم خورد!!!

زن عشق می كارد و كینه درو می كند...

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر ...

می تواند تنها یك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسر هستی ...

برای ازدواجش ، در هر سنی ، اجازه لازم است و تو هر زمانی بخواهی به لطف قانونگذار میتوانی ازدواج كنی ...

در محبسی به نام بكارت زندانی است و تو ...

او كتك می خورد و تو محاكمه نمی شوی ...

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می كنی ...

او درد ...می كشد و تو نگرانی كه كودك دختر نباشد ...

او بی خوابی می كشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی ...

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر ....

جهان بهتری بسازیم از برابری

هیــــــــــــــــــچ!!!

نسیه می برند تمام وجودت را٬

می بلعند عشقت را٬ دلت را می دزدند و

روزی به خود می آیی که غارت شده ای.

بزرگ سر در زندگیت می نویسی:

"نسیه ممنوع حتی شما دوست عزیز"

بزرگ نوشته ای اما کوچک شده ای

کوچکتر از آنی که باور کنند،

از همان کودکی به ما هشدار دادند... وجدی نگرفتیم...یادت هست؟

در دفتر مشق هایمان خطوط فاصله همیشه قرمز بود!!!

دنیای پسرا:

پر از پیراهن و شلوار

پر از کتونی و عطر

پر از قرار با رفیقاشون

تلفنهای یک دقیقه ای با موضوع چه کاره ای داداش بریم بچرخیم؟

یه عکس یادگاری...

حرفی در کار نیست قولی وجود نداره همه تو دل خودش میمونه....

آهنگ گوش دادنای نصف شب تو اتوبانا....

با ناراحتی به یه عکس نگاه کردن...

دوش گرفتن های 5 دقیقه ای....

1000 بار این جمله رو تکرار کردن: به ما نمیخوری آخه....

اس ام اس دادنای شبونه : گور باباش:( که کلی غم پشتش نشسته...

کلمه های رمزی که فقط خودشون معنیشو میدونن...

راز هایی که فقط خودشون ازشون خبر دارن...

دنیای پسرها پر از پیراهن های مردونه و تنهایی و رفیقاشون!!!

پُر از تلاش برای مخفی کردن غماشون...

پسری از مادرش پرسید:

چگونه خواهم توانست برای خودم زنی نجیب و لایق پیدا کنم؟

مادر پاسخ داد:

نگران پیدا کردن زنی لایق و نجیب نباش

روی مردی لایق و نجیب ماندن تمرکز کن.

عزیزم: "مرد" باش!

زمین به مرد بودنت نیاز داره!

مرد باش ولی نه فقط با جسمت!

مرد باش با نگاهت،با احساست...!

مردونه حرف بزن،مردونه بخند،مردونه گریه کن،مردونه عشق بورز،مردونه ببخش...!

مرد باش و هیچ وقت نامردی نکن،

مخصوصا در حق کسی که باورت کرده

و بهت تکیه کرده...

"تقدیم به پسرهایی که با بقیه فرق دارن"

حاج آقا جای اعتقاد به بهشت و جهنم

و اون دنیا

به یکم انسانیت

توی این دنیا معتقد باش!!!

همین کافیه...

دوست پسر خوبه ولی نه واسه خواهر

مانتو تنگ و کوتاه خوبه ولی نه واسه خواهر

مهمونی رفتن خوبه ولی نه واسه خواهر

لب پرتز خوبه ولی نه واسه خواهر

لباس باز و... خوبه ولی نه واسه خواهر

مشروب خوردن خوبه ولی نه واسه خواهر

تا 12 شب بیرون بودن عادیه ولی نه واسه خواهر

پسرهای روشن فکر ایران دو نوع هستند;

یا خواهر ندارند

یا همه چیز واسه دوست دخترشون خوبه

و

به خواهرشون که میرسه فرق میکنه.

دخترک گل فروش شیشه تمام ماشینا رو زده بود

هیچی گیرش نیومده بود،الا نگاه های تحقیر آمیز

نگاش به اونور خیابون افتاد

خانمی که اونور خیابون ایستاده بود رو دید

راننده ها هی میگفتن: خانم چند؟

دخترک تو دلش گفت؟

آخه اون خانم گل هم نمیفروشه و خریدار داره!!!

از اون روز منتظر این بود و به این فکر میکرد که بزرگ بشه.!!!

آهای خانوم...

فاحشگی از روی نیاز یک شب تنت را به کسی فروختن نیست

فاحشگی ازدواج با مردیست که خودت را به خاطر جیب پر پولش یه عمر به او فروخته ای....

برای ترک کردن

همیشه دکتر و دوا نیاز نیست!

گاهی سنگینی حرفی...

تلخی نگاهی...

خوب ترکت میدهد!!

کشوری که اسم قبرستوناش پیشوند بهشت رو یدک میکشه،

معلومه زندگی مردمش تا قبل مرگ جهنمه!!!

آهای حاجی ...

زیارت قبول باشه حاجی مکه خوش گذشت؟

به شیطان سنگ زدی؟؟؟

راستی دفعه ی چند بود رفتی؟؟؟

راستی حاجی به فکر فقیرا هم هستی دیگه؟؟

حواست هست بچه یتیم سرشو با شکم گرسنه زمین نذاره دیگه؟

حاجی میدوی همسایت داره کلیشو میفروشه واسه دخترش جهیزیه بخره؟

حاجی میدونی عباس آقا مریضه ولی پول واسه عملش نداره؟؟

حاجی میدونی پهلوان حیدر داره دختره 13 سالش رو میده به پیر مرد تا پول تریاکش رو جور کنه؟

حاجی میدونی مهدی پسر اوس جعفر خدا بیامرز واسه اینکه خرج خونوادشو در بیاره ترک تحصیل کرده؟

حاجی میدونی؟؟

نه میدونی؟

.

.

حاجی همه ی اینارو میدونی و باز پولتو میریزی تو شکم عربا؟؟؟

واقعا فکر میکنی با این شرایط حج هم قبوله؟؟؟

اره حاجی اینارو بدون و باز برو به شیطون سنگ بزن،برو حاجی...

برو...

یادمه بچگی هام

وقتی میرفتم بهشت زهرا

سعی میکردم رو قبرا نره!

تا رو یکیشون میرفت،جیگرم آتیش میگرفت!

چشامو میبستم،تو دلم براش صلوات می فرستادم!

چند سال گذشت... من بزرگتر...مرده ها بیشتر...

قدیمی ها پوسیده تر... جدیدی ها با سنگ شکیل تر...

نمی دونم امروز رو چندتا قبر پام رفت...

برای چندتا یادم رفت صلوات بفرستم...

اما راستش امروز یه چیزی فهمیدم...

ما که دلمون نمی اومد حتی روی سنگ مرده ها پا بذاریم،

این روز ها چقدر راحت روی زنده ها و احساسشون پا می ذاریم...

کاش همون بچه میموندیم....!!!

دوستت دارم ها را بگین قبل از اینکه...

به دوستش داشتم تبدیل بشه....

پرچم یه پسر...

با مخ بیشتر زدن و سکس کردن و تیغ زدن یه دختر بالا نمی ره!!

پرچم یه پسر زمانی بالاست که...

وقتی قلب یه دختر رو به دست آورد و به خواسته هاش رسید...

عاشقونه پای طرف بمونه و وفادار باشه....

همه گفتند:

بخشش از بزرگان است

من بخشیدم و هیچکس نگفت چقدر بزرگ شدی

همه گفتند:

بلد نبودی حقت رو بگیری...

خودتان را سفت بچسبید!

قدر خودتان را بدانید....

ارزان نفروشید خودتان را:

به لبخندی،به حرفی،به نقلی،به هدیه ای،به اندک توجهی...

بگذارید تلاش کند...

بگذارید برای به دست آوردنتان هزار راه را امتحان کند.

بگذارید قدرتان را بداند،بگذارید بهایتان را بپردازد.

آدم ها چیزهای مفت به دست آمده را مفت هم از دست میدهند.

کافه چی،قهوه ام را شیرین کن!!!

آن روزها که تلخ میخوردم،روزگارم شیرین بود...

میدونستین که به ازای هر زن فاحشه،

بالغ بر 50 مرد فاحشه وجود داره؟

خودم نمیدونستم اما چند روز پیش تو راه برگشت از دانشگاه تو ترافیک میرداماد فهمیدم!!!

هی مردم!

عادت نکنید که هر زنی را فاحشه بنامید...!

فاحشه مردیست که از هم خوابی با سگ هم نمیگذرد....

اما برای ازدواج به دنبال دختر آفتاب و مهتاب ندیده است!!!

دخترک...

هیچگاه برای به دست آوردن محبت کسی"تنت" را به او نسپار!!

هیچ تظمینی نیست و مطمئن باش که فردا تو را فاحشه میخواند!!!

حواست باشد!

اینجا ایران است...

اینجا تنها سرزمینیست که متضاد با با کره فاحشه است....

پشت یه پنج هزار تومنی نوشته بود:

پدر معتادم برای همین پولی که دسته توست،

یک شب مرا به دست صاحب خانمان سپرد...

خدایا چرا؟

دستگاه مشترک مورد نظر...

از دست "لاشی بازی" های تو

خاموش است...

لطفا دیگر تنهاش بذار لعنتی!!!

رفتی؟

بعضی ها بهش میگن قسمت...

ولی من مثل اونا نیستم،

من بهش میگم به درک!!!

اونایی که ما را از دوستی با جنس مخالف،با آتش جهنم می ترسونن

نمازشون رو به امید همخوابی با حوریان بهشت می خونند...

سلامتی اونی که بخاطرش با هیچکسی رفیق نشدیم و گفتیم بی نهایت دوستت داریم

باور نکرد،

اما وقتی رفت با یه نامرد مثل خودش رفیق شد و از ما بد شنید باور کرد...

اگه مرد بودن به بالا بودن سکس هست من مرد نیستم،

اگه مرد بودن به کافه نشستن و قلیون کشیدن و عکس داشتن با لیوان مشروب بر میگرده من مرد نیستم.

اگه مرد بودن به اینه که تو جمع های پسرونه خاطرات سکس هرکی بیشتر بود و هرکی راحت تر بدن دختر مردم رو نقل و نبات کرد تو مجلس،من مرد نیستم.

اگه مرد بودن به اینه که دوست دخترات خرجت رو بکشن و این برات افتخار باشه شرمنده اخلاقت بازم من مرد نیستم.

من مرد شدم، که بتونم آبرویی رو از ریختن نجات بدم.

من مرد شدم که تکیه گاه یه آدم ضعیف تر از خودم باشم.

قدرت مرد بیشتر از جولون دادن تو رختخوابه...

سلامتی همه ی اونایی که مرد هستن نه نَر!

کودکی کخ میداند دستان پینه بسته ی پدرش،گریه های مادرش،تن فروشی خواهرش از فقر است...

در مدرسه چگونه بنویسد علم بهتر است یا ثروت؟

اینجا عده ای برای تو دندان تیز کرده اند...

کافیست خودت را ول کنی آنوقت میبینی...

عده ای چشم و گوش بسته...

آنچنان تورا از هم میدرند که نمیفهمی از کجا خورده ای...

گرگ های اینجا همه دوره دیده اند...

ب وقتش ماسک ها را برمیدارند

فقط کافیست خطا کنی...

گاهی باید زُل بزنی به آینه!

خیره بشی به چشمای خودت!

بگی:

به درک که دوستم نداره...

به سلامتی همه ی پسرها و دخترهایی که قلبشون یه ویلای اختصاصی برای یه نفره!

نه یه هتل بی ستاره برای هر رهگذر....

آدم بعضی وقتا باید به خودش یه سیلی بزنه

و بگه:

احمق دوست نداره

انقد خودتو کوچیک نکن...

بعضی ها حوصلشون که سر میره فکر میکنن که دلشون تنگ شده!!!

نه کوه به کوه میرسه نه آدم به آدم،حقتون رو همون موقع که دم دستتون هست...

بگیرین!

ساعت اتاقم را خوابانده ام!

بی کوک

بدون باطری

تا حتی هوس یک ثانیه حرکت هم به سرش نزند...

.

.

.

گور پدر دقایق!

بدون تو بودن که شمارش نمیخواهد...

عشق

.

.

.

.

.

باهم صعود کردن نیست...

.

.

.

.

عشق در وقت سقوط با هم بودن است...

دوست داشتن

گاهی سخت می شود...

دوستش داری و نمی داند

دوستش داری و نمی خواهد

دوستش داری و نمی آید...

دوستش داری و سهم تو از بودنش

فقط تصویری است رویایی در سرزمین خیالت

دوستش داری

و

سهم تو

از این همه

تنهایی است...

این ماه هم

یادی کنیم

از

اموات

خصوصا اونایی که;

هنوز زنده اند

اما

برامون دیگه مُردن!!!

اینجا زمین است

زمینی صاف،

صاف تر از عشق ما

فاصله بین تو

و یک عشق تازه

یک قهر ساده است

در جواب خیانت خود بهانه ی بیشماری دارند

و

میگویند;

او

اشتباهی بود!!!

آری

تو

تا زمانی باقی میمانی که تکراری نشده باشی

و

بهتر از تو نیامده باشد

آری عزیزم

فاحشه بودن که

به تن فروشی نیست!

به

فروختن

خاطرات قدیمی

به بهای

ورود یک تازه وارد است...

در صدا کردن نام تو

یک "کجایی؟" پنهان است

یک "کاش می بودی"

یک "کاش باشی"

یک "کاش نمیرفتی"

من نام تورا

حذف به قرینه ی این همه دلتنگی و پرسش صدا میزنم...

اونیکه یک بار تنهات گذاشته بازم تنهات میذاره

اونیکه یک بار بهت خیانت کرده بازم خیانت میکنه

اونی که یک بار رفیق نیمه راه شده بازم وسط راه رهات میکنه...

اونی که رفته دیگه رفته

درو روش ببند

و

نذار با زندگیت بازی کنه

دیگه هیچ وقت بهش اعتماد نکن

هیچ وقت....

هر انسانی ،

یک بار

برای رسیدن به یک نفر

دیر میکند

و پس از آن

برای رسیدن به کسی دیگر

عجله ای نمیکند...

بالهایم را بگیر!

اینجا سرزمینیست که;

فاحشه و فرشته دو مفهوم متضادند...

اینجا باکره ای که هر روز بایکی می پرد فرشته است.

اما دختری که یک بار گول خورد و بکارتش خط خورد شد فاحشه...

همه چیز پول است !!

و انسان پيش از آنکه به سياست ، علم ، هنر ، دين و عشق و … بپردازد ، بايد بخورد ' !!

عشق یک مرد را

زمانی به دلت راه بده

که "دوستت دارم" را...

در اوج آرامش به تو بگوید و ببوستت

و

در آن لحظه برقی از شهوت در نگاهش نباشد.

وگرنه برای یک ساعت نامت را معشوقه نمی گذارد...

من وقتی دخترایی رو میبینم که برای پول بیشتر،هر روز دوست پسر عوض میکنن،

دلم به حال فاحشه ها که بی جهت بدنام شدن میسوزه...

این اشتباه من بود که کار های تو رو با یه "ش" اضافه می خوندم

تو به قلبم "عق " زدی و من اونو "عشق" می دیدم

تو برای دلم "ور" زدی و من اونو "شور" زدن دلت می دیدم

تو اراجیفت رو "عر" می زدی و من همه اونها رو"شعر" می دیدم

تو ارزش یه "اه" رو هم نداشتی اما من تورو "شاه" می دیدم !

دستــم را گـرفتــی و گـفتـی :

دستـانت چقــدر عوض شـده ...

سـری تکـان دادم و در دل گفتــم : بـی انصـاف !!

دستـان من تغییـری نکـرده ..؛

تــو بـه دستــان دیگـری عــادت کـرده ای ...!!

بعضی از سکانس های

زندگی ات را

نه اینجا و نه هیچ جای دیگر ٬

نمی توانی بگویی !

و تا همیشه باید

در قلبت نگهشان داری ...

... گاهی سه نقطه ها حرف های بسیاری دارند

برای گفتن ،

آنقدرها که می توانی

با آنها اشک بریزی ،

بخندی ،

بمیری و دوباره زنده شوی..

هر کسی برای خودش خیابانی دارد

کوچه ای

کافی شاپی

و شاید عطری

که بعد از سالها خاطراتش گلویش را چنگ میزند..

يادت هست اولين سيگارم را با تو کشيدم رفيق گفتي بيا يه بار امتحانش ضرر نداره با ترس کشيدم و يه عالمه سرفه

نفهميدم دارم آماده ميشم واسه وقتي که رفتي با همين سيگار بشينم و بي تو ذره ذره با سکوت تلخ و يه گيلاس مشروب خاطراتتو زنده کنم

راستي رفيق تو هم ياد من هستي

تو با ياد من جه ميکني ؟

از بـــــيـــداري لذت مي‌بــرم . . .

از ســـــــــــردرد لذت مي‌بـــــرم . . .

از خــــــــــــوردن قرص‌هاي رنـگـــــــــــــــــــارنگ لذت مي‌بــــرم . . .

... از مـشــکـــــــي پـــوشــيـــدن لذت مي بــــــــرم . . .

از تـــنـــهـايـــي ِ بــــي انـتـهـــايــم لذت مي‌بـــــــرم . . .

از پــــرواز توي خيالم با تــــــــــــــــو لذت مي بـــــــرم . . .

از تک تک کــام‌هايي که از ســيــگـــــــار مي‌گــيـرم لذت مــي‌بــرم . . .

و همين براي انــتـقــــام گرفتن از زنــــــــدگـــي کافيست !!

سيگاري روشن ميکنم و به خاموش بودنم فکر ميکنم

کام عميق همراه آهي کوتاه…

بيرون ميدم دودش رو کمرنگ ميشه…

مثل خودم . . .

نفسم ميگيره از زندگي اجباري…

تو دنيا رنگيه ما خيلي از چيز ها به کام ما نيست!

همين "چيز"ها باعث ميشوند فرق ميان خوبي و بدي معلوم شود!

دنيا با همين ها ، زيباست!

اگر زيبا شناس باشي!

حالم ديگر از هر چي‌ عاشقانه است به هم ميخورد من ديگر از خير رسيدن گذشتم

رفتنت ....

نبودنت....

ديگر آنقدر‌ها هم به چشم نمي‌آيد

آنقدر شناختمت که حالا میدانم يک نخ سيگارم با کلّ هيکلت برابري مي‌کند!

لطفا ديگر برنگرد !

انصافا دنيا اگه مردونگي سرش مي شد اسمش دخترونه نبود!

تا بحال با خودت فکر کرده اي که چرا باختي ؟

چرا من را از دست دادي ؟

با خودت فکر کرده اي که ديگر مثل من را کجا ميتواني پيدا کني ؟

مثل من پيدا نمي شود ...

فکر همه جايش را کرده اي ، مگر نه ؟

فکرش را کرده اي که ديگر صبح ها بدون صبح بخير من و شب ها بدون شب بخيرم چگونه سر کني ..

ديگر چه کسي پيدا ميشود که حرصت را بخورد ...

منتظر دوستت دارم هايت بماند و مکث کند ....

احترامت را نگه دارد و در قبال توهين هايت سر بلند نکند...

... حرف هاي دلش را برايت نامه کند ...

براي ديدنت بهانه بياورد و زور بگويد ...

ديگر چه کسي پيدا ميشود که به همه ي دنيا بگويد که عشقش تو هستي...

و به بهتر از تو بگويد خودش بهترين را دارد...

ديگر چه کسي پيدا مي شود که بخاطرش عصباني بشوي...

سرش فرياد بزني و چندساعت بعد باز هم بشود عزيز دلت...

بشود عشقت و تنها همدمت ...

تو ديگر من را نداري ... مرا از دست دادي ...

تو باخته اي...

زيرا کسي را که با همه ي بي تفاوتي هايت خواستت را از دست داده اي...

و من آنقدر تنها ميمانم تا فکر لعنتي ات از ذهنم برود ...

من حتي در کنار تو هم تنها بوده ام...

زماني اين را فهميدم که حرفهاي نگفته ام را برايت نامه کردم...

تو براي من تجربه ي تلخي شدي ...

هر روز سقف را ميارن پايين تر تا فضا کمتر بشه.

ديگه نميشه گفت ما توو قفس زندگي ميکنيم...

توو قفس ميشه نفس کشيد و اطرافو نگاه کرد ولي اينجا فرق ميکنه.

مثل تابوتي شده که ما رو انداختن تووش و فقط يه فندک دادن که بتونيم از روشناييش استفاده کنيم.

يا بايد دست و پا بزنيم،

خودمونو يه جوري از تابوت بکشيم بيرون يا فندکُ روشن کنيم

و عمرمونو بسوزونيم.

مطمئن باش

يک عده هم با لباس (...) پاي تابوت دارن نماز ِ ميخونن،

نماز ميّت هم توو مرحله ي بعدي برگزار ميشه !!

پوست ِ تن هم حکم ِ کفن رو داره...

پوستي که رنگش پريده و سفيد شده !!!

اگر زن ديگري مرد شما را دزديد ،هيچ انتقامي بهتر از ان نيست بگذاريد نگهش دارد

مردان واقعي دزديده نميشوند

هى لعنتى!

بيا باهم بازى کنيم:

تو پاکت هاي خالي سيگارم" را بشمار،

من هم "شماره هاى غريبه هاى توى گوشى أت را...

هي مردک

از مــَن وَفــاي زَنانـه نـخــواه ،

تويي کـه غِـيـرَت مـَــردانه نــَــداري!

همیشه سعی کن واسه دل خودت زندگی کنی

نه واسه چشمای دیگران ...!!

پایان یک رابطه ،فقط پایان یک رابطه نیست !

پایان خیلی از چیزهاست.....

پایان حس و دید مثبت ، پایان دوست داشتن ، پایان خوش بینی ، پایان اعتماد ......

شاید یک چیزهایی را بتوان جبران کرد

امابی اعتمادی را نه !!!

فکری که همیشه دنبال شهوت است ....

ذهنی که همیشه درگیر مسائل جنسی و جنسیتی است ....

کسی که هر روز فقط به خور وخواب و شهوت و تخلیه فکر میکند و همه چیز رو در مسائل جنسی میبیند....

کسی که شعور و درک و تربیت و هویتش در شلوارش است .....

مطمئن باشید که انسان نیست و از حیوان هم کمتر است !!!

وقتی یک نفر سخت گیر میشود و براحتی چیزی و کسی رو قبول نمیکند و خشن برخورد میکند و نمیشود آسان مجابش کرد ، دائم به او نگویید : چرا لجبازی میکنی ؟ چرا یک مسئله رو کش میدهی ؟چرا گذشت نداری ؟ چرا کوتاه نمیایی ؟

مقداری هم به این مسئله فکر کنید که این رفتار او حاصل کردار پیشین شماست .....

او بی اعتماد شده ....

چه کردید با او ، که او را آرام آرام به اینجا رسانده اید !

این رفتار او حاصل زخمهایی ست که ذره ذره بر قلب او نشانده اید

ما هرگز برای هوس های خود پول کم نداریم....

فقط سر قیمت چیزهای مفید و لازم چانه می زنیم!

برای یک دختر رقاص سکه های طلا می ریزیم......

برای یک شب خوش گذرانی و مستی مقدار زیادی هزینه میکنیم .....

اما با کارگری که خانواده گرسنه اش به انتظار پرداخت یک صورت حساب است بحث می کنیم......

با راننده ی تاکسی سر پول مشاجره میکنیم .....

هر قدر هم که ما برای لذات خودپسندی پول بدهیم، باز هرگز در نظر ما چندان گران نیست !!

اماجایی که بایدبا رغبت پول خرج کنیم ،درگیر این گرانی ها می شویم!!.

باز می گویند: فردای دگر...

صبر کن تا دیگری پیدا شود...

کاوه ای پیدا نخواهد شد، امیّد

کاشکی اسکندری پیدا شود...

"مهدی اخوان ثالث"

خودخواهی و غرور، دو چیز متفاوتند،

هر چند که معمولا" مترادف گرفته می شوند !

ممکن است کسی مغرور باشد اما خودخواه نباشد....

غرور بیشتر به تصور ما از خودمان بر می گردد،

خودخواهی به چیزی که دیگران درباره ما می گویند

و توقعی که از ما دارند !!!

هیچ چیز

سخت تر از اثبات بی گناهی

بر مردمانی که تو را به علت گناهکار بودن ترد کرده اند ، نیست !!

لغو حکمی هر چند ناعادلانه و اشتباه

که به اجرا گذاشته شده ست

سخترین کار است !

سخترین !! ..

تَنها فَقط فَریب و دروغ است كه از اتباعِ خود ایمانِ مُطلق می طَلبد

و به آن ها تَلقین می كند

كه اگر شَک آورید رویِ تان سیاه میشود !!!

زنده یاد احمد شاملو

از هر گلوله؛

يك پرنده

كشته مي‌شود....

اما

هزار پرنده؛

پرواز مي‌كنند...!!

.از سر کار برمیگردم. ظهر است .

مترسک های ساخته ی دست پدر را میبینم که برای محافظت از دستبرد گنجشک ها ساخته، یادم می آید به دوستی گفته بودم گنجشک های امروز عقاب های فردایند. . .

حتی مترسک ها هم در این عصر یخبندان رابطه ها به پیرمرد وفادار نخواهند ماند .

آنها که گناهی ندارند.

مترسک ها را میگویم،

برای چند لحظه هم صحبتی همه کار میکنند ....!!

تزریق دین و مذهب ، یا بی دینی و اصولا هر گونه تزریق عقاید و باورها و نظرات شخصی به ضمیر پاک کودکان، ستمی بزرگ ولی پنهان است....

شاید اگر اندیشیدن را به کودکانمان بیاموزیم سرنوشتی بهتر از ما داشته باشند و آینده ای بهتر در انتظارمان باشد !!

برای هــرزگــی هـزار راه هـسـت ..

امـــا هـیــچ کـدام بــــه انـدازه ی تــــظـاهـر بــه پـــاکـدامــنــی کــثـیــف نـیـســت!!!

بـزرگـترين " نامـــَــردي " آن است که

به اصطلاح مـَـردي ، شعله ي عشق را درون يک " زن " روشن کند ؛

بدون آنکه قصد دوست داشتن او را براي هـميـشه داشته باشد .

این هم پایان نوشته های خرداد

تا ماه بعد و دردی دیگر...

خدافظ

عمرا بعضی ها بفهمن!

مهم!!!

این بخش از این پس بنا به دلایلی هر از گاهی منتشر خواهد شد!

دلایلش رو هم ماه بعد میگم.

09356379847

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

با جنبه ای بخون!

توجه!

باجنبه ای ها!!

دوستان گلم توجه کنید که مطالب این بخش صرفا برای شوخی میباشد و قصد توهین به کسی رو نداریم.

لطفا به دل نگیرید...(اگه با جنبه هستید و ظرفیت بالا) بخونید!

نظرات خود را در مورد این بخش با ما در میان بگذارید.

09356379847

با تشکر

سامان نورالهی

اس ام اس جدید ایرانسل:

مشترک گرامی

بخدا اگر بفهمم رفتی رایتل خریدی باهات کات میکنم

۱ بار با همراه اول بهم خیانت کردی

بسه دیگه

تحملشو ندارم!

.

.

.

حیف نون با گوش پانسمان شده داشته میرفت

گل مراد ازش میپرسه خدا بد نده چی شده؟

میگه گوشم درد میکرد رفتم کشیدمش !

گل مراد می گه همین کارها رو میکنین که براتون حرف در میارن!

لااقل پرش میکردی!

.

.

.

خواب + زندگی اجتماعی = نمرات بد.

نمرات خوب + خواب = زندگی اجتماعی

نمرات خوب + زندگی اجتماعی = خواب

.

.

.

یارو میزنه به بی خیالی

وایمیسه پلیس بیاد کروکی بکشه !

.

.

.

تو این زمونه دو نفر همیشه تنهان :

دختری که آرایش بلد نیست و پسری که دروغ گفتن بلد نیست !

.

.

.

تنهایی یعنی

یه پر از تو بالشتت دربیاری

ولی هیشکی نباشه بکنی تو دماغش!

.

.

.

آهی عجیب می کشم امشب بیاد تو / خود را صلیب میکشم امشب بیاد تو

نعناع و پرتغال که هیچ است رفیق / دارم دوسیب میکشم مشب بیاد تو !

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

آیا می دانستید که اون زنی که برای اولین بار عبارت

“مردا همه مثل همه ن”

رو به کار برد، یه زن چینی بود که شوهرشو تو بازار گم کرده بود؟

.

.

.

آیا میدانستید

اگر تانک رو تو دنده روشن کنین ، شلیک میکنه ؟!

.

.

.

دامن چیست !؟

پوشش پایین تنه

زیرنداز همراه

حوله

خشک کردن ظروف غذا

گرفتن آب بینی

بادبزن

مخفی کردن کادو

هدایت کردن مرغ ها به طرف لانه

و سار موارد که به عقله ما قد نداد دیگه !

.

.

.

اگر درد داری تحمل کن

روی هم که تلنبار شد

دیگر نمیفهمی کدام درد از کجاست

کم کم خودش بی حس میشود !

.

.

.

میدونین چرا همیشه جلوی آرایشگاه زنونه پرده میکشن؟

واسه اینکه هیشکی نفهمه اون خانوم خوشگله ای که میاد بیرون

همون هیولاییه که ۲ ساعت پیش رفته بود تو …

.

.

.

از غضنفر می پرسن: میدونی چرا آدم خواب می بینه؟

غضنفر میگه: خوب معلومه برای اینکه موقع خوابیدن حوصله اش سر نره!

.

.

.

مریض :

خانم دکتر دارم از درد میمیرم منو بکش راحت بشم

دکتر :

من خودم کارم رو خوب بلدم نیاز به تذکر شما نیست

.

.

.

تمام انسانها بدون استثنا

دروغگو هستن …

به کسی اعتماد کن که نتونه خوب دروغ بگه !

.

.

.

طرف زده Work at FBI

میپرسم این همون پلیس فدرال آمریکاس؟

میگه نه این مخفف فدراسیون بیکاران ایران هستش )

.

.

.

محکوم به اعدام: آخرین آرزوم اینه که پسرم را ببینم.

دادستان: اشکال نداره، پسرت کجاست؟

محکوم: من هنوز ازدواج نکرده ام!

.

.

.

اگه یه موقع از جلوی خشکبار فروشی رد شدی،چشمت به پسته افتاد

دلت شکست،مارو هم دعا کن!!

.

.

.

باید برای ادما مثل بالش باشی

سرد باشی دوستت دارن

ولی اگر گرم باشی میگیرن می پیچوننت

.

.

.

میگن یک فرشته هست به نام”بــیلـاخ”

که مسؤل رسیدگی به آرزوهای ما هاست !

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

ﺷﻌﺎﺭ ﻗﻠﯿﻮﻧﯽ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺩﺭﺧﺘﮑﺎﺭﯼ:

ﻧﻬﺎﻝ ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺫﻏﺎﻝ ﻓﺮﺩﺍ !

.

.

.

پِجَر!! پِجَر!! من اومجَم!!

(پسرشجاع وقتی پدرشو صدا میکرد)

.

.

.

هر جا صحبت از « تقلــــــــــب » است

نام درخشان « دانشجوی ایرانــــــــــی» می درخشد !

.

.

.

هوا کشِ توالت چیست !؟

اصلى ترین وظیفه ى هواکش توالت تولید صداست براى آرامش خاطر

شخص مشغول در محل و همچنین سایر وابستگان در خارج

کلا بو بهانه ست …!

.

.

.

جوش مجلسی چیست !؟

یک جووش هایی هست برجسته و قرمزو روو دماغ

به هر مجلسی که دعوت شین ، سریعن ظاهر میشه !

.

.

.

چهارومین روز هفته چند شنبه است ؟

الف) چارشنبه

ب)چهارشنبه

پ)چاهارشنبه

چهارمین روزهفته سه شنبه است !

هیچی هم بهتر از این نیس که لنگ ظهر از خواب بیدار شی

ببینی تو خونه بوی قرمه سبزی میاد ^_^

.

.

.

دیروز یه شیشه کشک خریدم: ۷۵۰۰ تومن!

گمونم از این به بعد “برو کشکتو بساب”

یه پیشنهاد تجاری موفق محسوب میشه!

.

.

.

سوال مسابقه نود در شهر حیف نون :

طرفدار چه تیمی هستید؟؟

۱) بله

۲) خیر

.

.

.

ﺷﺨﺼﯽ ﺍﻻﻏﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﺰﺩ!

ﻋﺎﻟِﻤﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ :ﻧﺰﻥ ﮔﻨﺎﻩ

ﺍﺳﺖ…

ﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ :ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺘﻢ

ﻓﺎﻣﯿﻞ ﺷﻤﺎﺳﺖ

ﻋﺎﻟِﻢ ﮔﻔﺖ :ﻧﻪ ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ ﻋﺎﻕ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺷﻮﯼ !

.

.

.

الان بچه ۴ساله از باباش gallexy note II میخواد

بعد ما یه فامیل داشتیم اسم بچش رضا بود

تا ۱۲سالگی هرکی میگفت سکوت علامت رضاست من فکر میکردم علامت اونه !

.

.

.

طرف مامانش بهش گفته الهی قربون قد و بالات برم

بعد اومده تو پروفایلش زده Model

.

.

.

یه تریپی شاعرا دارن که میگن :

زیر بارون گریه کردم تا تو اشکامو نبینی

من موندم این که اینقدر تلاش کرده که نبینه چرا خودشو لو میده ؟

.

.

.

متن خنده دار جالب

دانشگاه رفتم ب مسول ازمایشگاه مون

میگم خانم چرا وایرلس دانشگاه کار نمیکنه؟

میگه چن روزه خراابه از WIFI استفاده کن !

.

.

.

من که رکیک ترین فحش بابام ” دیوانه “

و مستهجن ترین حرف مامانم ” بی شخصیت ” بود شدم این!

خدایا به حق همین ماه عزیز بچمو به تو سپردم!

.

.

.

دوست عزیز یه مهمونی یا مسافرت میری سعی کن خوش بگذرونی

ماموریت عکاسی که نرفتی از هر سکانست عکس میگیری !

.

.

.

“خر نشو” چیست ؟

نصیحتی دوستانه جهت امتناع از انجام کاری !

.

.

.

پر سودترین معامله ای که ما دهه شصتیها انجام دادیم

تعویض نون خشکه با جوجه رنگی بود )

.

.

.

ع*ن مفت، آدم مفت

گنجشکها این ضرب المثل را بر فراز پیاده رو های پر رفت و آمد به کار می برند.

.

.

.

چرا از همون ماده ای که تو شامپو بچه استفاده میکنن

که چشمو نمیسوزونه تو شامپوی ماها استفاده نمیکنن؟

چش ما چش سگه !؟

.

.

.

بعضی ها هم هستن که هر وقت میرن دستشویی

باید سند بذاری درشون ییاری !

اینا اورانیوم غنی میکنن ظاهرا

.

.

.

سرگذشت کلمه “سلام” به مرور زمان در اس ام اس

سلام علیکم

سام علیکم

علیکم

سلام

سلم

سم

س

.

.

.

یه بارم رفتم مغازه سیگار بخرم

همون اول گفت بَه سلام، شما پسر فلانی ای؟

گفتم آره، سس مایونز خوب چی داری !؟

.

.

.

تو کلاس داشتم با دوستم پچ پچ میکردم

استاد اومد با خط کش بهم اشاره کرد و گفت:

تهِ این خط کش یه آدم ابله وجود داره…

منم گفتم: استاد منظورتون کدوم تهشه…!؟

نمیدونم چی شد که اخراجم کرد!!

.

.

.

یه بارم بغضم ترکید

چهار تا کشته و دهها زخمی داد…

بعله… یه همچین انسان خون به جگر شده ای هستم…

.

.

.

پسر داییم دانشجوی ترم ۱ پزشکیه

سر شام مامانش سی تی اسکن سرشو آورد بهش داد

گفت مامان یه نگاه به این بنداز، اینم گرفت جلو نور درجا گفت وااااااااای!

زنداییم رنگش پرید گفت چیه؟

گفت دور اون قسمت از مغزت که مربوط به آشپزی میشه رو جلبک گرفته!

داییم همچین زد پس سرش همونم که تو یه ترم خونده بود از سرش پرید!

.

.

.

سلامتی ادم معلولی که گفت:

خوشحالم از اینکه هر کی منو تو خیابون میبینه فقط یه جمله میگه

{ خدا رو شکر }

.

.

.

گفت از حادثه ای لبریزم، من پر از فریادم، در درونم غوغاست

گفتم این حال تو را میفهمم، دستشویی آنجاست!

.

.

.

پسره نوشته بود :

جــای خــالی تــــورو اِنقـد بـــا چـشام آب میدم تا بـــــازکـنــار¬م ســبز بشــی..!

فکر کنم مخاطبش یونجه بوده!

.

.

.

ﺯﻧﮓ ﺯﺩﻡ ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎﻡ ﻣﯿﮕﻢ ﯾﻪ ﮐﺎﺭﺕ ﺷﺎﺭﮊ ﺑﺨﺮ ﻭﺍﺳﻢ

ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﯾﻬﻮ ﺁﻧﺘﻦ ﮔﻮﺷﯿﺶ ﺭﻓﺖ

ﻣﻦ ﻫﯽ ﻣﯿﮕﻔﺘﻢ ﺍﻟﻮﻭ ﺍﻟﻮﻭ… ﺑﺎﺑﺎﻡ ﻣﯿﮕﻔﺖ:

ﻫﯽ ﺍﻟﻮﻭ ﺍﻟﻮﻭ ﻧﮑﻦ ﺍﺻﻼ ﺻﺪﺍﺕ ﻧﻤﯿﺎﺩ !

.

.

.

۱۸ سالمه، واسه خودم مَردی شدم

سیبیل دارم، صبحا میرم نون میگیرم واسه خونه

باز شیرینی و آجیل رو ازم قایم میکنن

.

.

.

ضد حال یعنی می نویسی

«با تمام وجود دوستت دارم»

رو مانیتور میبینی

«fh jlhl, [, n n, sjj nhvl»!!

ینی ته مونده اعصابو بالا میکشه این کیبورد

.

.

.

ﯾﻪ ﭘﺎﮐﺖ ﺷﯿﺮ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺗﻮﻟﯿﺪﺵ ﻣﺎﻟﻪ ﻓﺮﺩﺍﺱ!!

ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﻮﻥ ﺑﺨﻮﺭﻣﺶ ﯾﺎ ﺑﺬﺍﺭﻡ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺷﻪ؟!

.

.

.

لپا پروتز

گونه ها تخیلی

موها رنگ کرده

ابروها تاتو

بعد هی استاتوس میزنه نیمه گمشدم کجاست و فلان و اینا

خو لامصب این قیافه ای که تو واسه خودت ساختی

گم بشی مامانت بزور پیدات میکنه نیمه گمشدت که جای خود داره.

.

.

.

الان مادرم اومده میگه بیا دلستر بخور پسرم

تعجب کردم میگم دستت درد نکنه

میگه آخه از این تلخاست کسی نمیتونه بخوره

الان دنبال پدر مادر واقعیم میگردم

.

.

.

این دخترا که ناخونای دست چپشون رو خیلی شیک

لاک می زنن ، وسطشم طرح می زنن خفن

بُته جِقه و مینیاتور و نقش برجسته !

اما دست راستشون رو میبینی ، انگار ساناز پنج ساله از تهران نقاشی

کشیده ،اینا رو اذیت نکنید ، اینا دست چپشون ضعیفه !

سر میز شام یادت که میفتم بغض میکنم

اشک در چشمانم حلقه میزند و همه با تعجب نگاهم میکنند

لبخندی میزنم و میگویم:

چقدر داغ بود !

.

.

.

به داداشم گفتم لپتاپمو بده

دو متر کلن از هم فاصله داشتیم

دیدیم نه میتونه پرت کنه نه میتونه سُر بده

آخرش گذاشتش روی یه پتو گفت بکِش از اون ور یه همچین ادمهای

لارجـــی هستیــــم مــــا )))

.

.

.

یکی ﺍﺯ ﺗﻔﺮﯾﺤﺎﺕ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﯿﻢ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ

ﭼﻨﺪﺗﺎ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺁﺏ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩﻡ. ﺑﻌﺪ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﯿﮑﺸﯿﺪﻡ ﻭ ﺷﮑﻤﻤﻮ ﺗﮑﻮﻥ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ

ﺍﺯ ﺗﻮ ﺷﮑﻤﻢ ﺻﺪﺍﯼ ﺁﺏ ﻣﯿﻮﻣﺪ!

ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﻮﺍﺣﻞ ﺻﺨﺮﻩ ﺍﯼ ﺑﻬﻢ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﺪﺍﺩ !

^_^

.

.

.

گدا داشتیم تو محلمون ، هرچى خیابون شلوغ تر میشد این فلج تر میشد

یه بار راهپیمایى شد این رفت تو کما !

.

.

.

پسر داییم امتحان فارسی داشته

مخالف استقلال رو نوشته پیروزی !

.

.

.

زن:غذا خوردی ؟

مرد:غذا خوردی ؟

زن:دارم از تو میپرسم

مرد:دارم از تو میپرسم

زن:ادای منو در میاری ؟

مرد:ادای منو درمیاری ؟

زن:بریم خرید ؟

مرد:غذا خوردم ))

.

.

.

- این چند وقت چی کار می‌کردی؟

+ فکر اینجاشو می‌کردم !

.

.

.

تو دسشویی دانشگاه کاغذ زده بودن که آب قطع است

یکی با خودکار زیرش نوشته بود دیگه دیره خیلی دیره !

.

.

.

درقرض دادن پول به دوستانت احتیاط کن مبادا هردو را ازدست بدهی !

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

یکی از تفریحام اینه که وقتی دارم با ماشین رد میشم

برا تمام ملت بوق میزنم ودست تکون می دم.

طرف یک ساعت میره تو فکر که این کی بود !؟

.

.

.

گفتگوی کاملاً جدی بین دو دخدر در تاکسی:

اولی: مربی تئاترمون قبلاً دستش تومور داشته

دومی: تومور مغزی؟!

اولی: نمی دونم… اونشو نگفت!

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

ماشین لباسشویی خونمون خییییلیییییی پیشرفتست.

کاری به این نداره چه رنگی بهش لباس تحویل میدی

نگاه میکنه ببینه چه رنگی بهت میاد

همون رنگو بهت تحویل میده !

.

.

.

چهارشنبه کلیدم رو دانشگاه جا گذاشته بودم

دیروز رفتم ببینم پیدا میشه

یارو گفت مشخصات بده، گفتم چند تا کلید

وصله به یه حلقه. گفت خودشه، بیا بگیر !

.

.

.

سر خاک من!

اونی کة بیشتر اذیتم کرد بیشتر گریه میکنه

اونی کة نخواست مارو بالاخره میاد دیدن جسدم

اونی کة حتی نیومد تولدم زیر تابوتم رو گرفته

اونی که سلام نکرد میاد برا خداحافظی

عجب روزیه اون روز..

.

.

.

گاهی وقت ها تو زندگی،

میرسی به یه جایی که بن بست نیست

اما دیگه …

مقصد نداری…!

.

.

.

و خداوند زیر تختو آفرید که اتاقمون در عرض ۱۰ دقیقه مرتب شه!!

.

.

.

چرا سکه ۲۵ تومنی گرون نمی شه؟

این همه با خون دل قلک پر کردما

.

.

.

به سگها محبت کنی باهات دوست میشن

به آدما محبت کنی سوارت میشن

اما اگه به خرمحبت کنی اصلاَ براش فرق نمیکنه !

بس که ثبات شخصیت داره این بزرگوار )

.

.

.

یکی از معضلات بچگیم این بود که

چرا من نمی تونم مثل شخصیت های کارتون

که اشکاشون به دو طرف پرت میشد گریه کنم!

.

.

.

ملت واسه تجدید خاطره آلبوم عکساشونونگا میکنن

ما هم کافیه زیر تختمونو تمیز کنیم !!!

.

.

.

رفتم کبابی، رو تابلوش زده بود ” ۱۰۰% گوسفندی “

بعد خوردن کبابا، فهمیدم منظورش با من بوده که اونجا غذا خوردم

.

.

.

اخه چرا اینجوریه !!!

تهران به کابل ۱۵۰۰ کیلومتر

کابل به تهران ۱۵۰۰ کیلو متر

طبقه اول به هشتم: ۸ طبقه

طبقه هشتم به اول:۸ طبقه

بچشنبه تا شنبه: ۲روز

شنبه تا بچشنبه ۵ روز !

.

.

.

مسافر اول : تاسکی تاسکی واسا سوار شم

مسافر دوم: خخخخخخخخخخخخخخخخخخخ ))

مسافر اول :زهر مار به چی میخندی !؟

مسافر دوم: عزیزم تاسکی یعنی چی !؟ این که تاسکی نیست

مسافر اول: خو پ چیه !؟

مسافر دوم: این شصخیه نه تاسکی ! ))

.

.

نهنگ،نهنگ

(

خواهش من از لپ تاپم وقتی هنگ می کنه و به پرت پرت میفته!!!

.

.

.

دختره استاتوس نوشته بود : ” نرو !!! دردناک ترین التماس دنیاست ( !!”

بعد من رفتم زیر استاتوسش کامنت گذاشتم :

“ولی به نظر مــن نرو یکی از بهترین نرم افزارهای رایت سی دیه !!”

اصن این دخترها الکی با همه چیز احساسی برخورد می کنن

میدونستین خرچنگها تو عروسیاشون نمیتونن دست بزنن

فقط بشکن ریز میزنن!

برید حال کنید با این اطلاعاتی که در اختیارتون میزارم !!

.

.

.

انقدر بدم میاد یکی موقع درس خوندن بیدارم کنه

.

.

.

یکی از اولین حیرت‌های فلسفیم وقتی بود که

فهمیدم علت این که میگن “بادمجون بم آفت نداره” اینه که بم اصن بادمجون نداره

.

.

.

مهم نیست چـــقدر بالایی

مهـــم اینه که اون بالا “لاشـــخوری” یا “عقــــــــاب” … !

.

.

.

ﺩﺧﺘﺮﺍ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﮔﻞ ﺩﻧﻴﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ

ﺍﻣﺎ ﻧﻪ …

ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﺪ !

ﭘﺮﭼﻢ ﻛﻤﻚ ﺩﺍﻭﺭ ﺑﺎﻻﺳﺖ …

ﺑﻌﻠﻪ ﺍﻓﺴﺎﻳﺪﻩ ((((((((-

.

.

.

مامانم میگه پسرم همینجوری که نشستی پا اینترنت

این تخم مرغارم بزار زیرت جوجه شن…

احساس مسئولیت که نداری حداقل حس پدری رو تجربه کن !

.

.

.

این چینیا واقعا زبون همدیگرو میفهمن یا جلو بقیه آبرو داری میکنن؟!

.

.

.

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم یا یه فیلم بذارم ببینم؟

.

.

.

من هروقت زمین میخورم به جای اینکه ببینم کجام داغون شده

فقط نگا میکنم دورم کسی نباشه.

بعد میام خونه میبینم عه دستم قطع شده!:)

.

.

.

همون وقتی که ترجیح داده شد به جای تابلوی ” از سرعت خود بکاهید “

از سرعت گیر استفاده بشه

بشر فهمیده بود که به شعورش امیدی نیست .

.

.

.

طرف تو خیابون یه نفرو میبینه که رو زمین خوابیده دلش میسوزه

میگه چیه اینجا خوابیدی؟ بیا بریم کوچه ما بخواب !

.

.

.

تنها چیز با کیفیت توی زنگیمون “درد” بود،

که هر قدر کشیدیم، پاره نشد !

.

.

.

نفهمی دردیست که فرد را نمیکشد

فقط اطرافیان را دق مرگ میکند

.

.

.

ﯾﻪ ﺁﻫﻨﮕﻮ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﭘُﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ Play ﮐﺮﺩﻡ ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩِ ﺻﺪﺍﺵ

ﮔﺮﻓﺖ !!

به همین گوجه سبزی که میخورم قسم

.

.

.

بعضیام ﻫﺴﺘﻦ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﻣﻴﮕﻦ ﻣﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻓﻼﻥ ﻣﺎﻩ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ

ﮊﻥِ ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﻥ |:

ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾــــﻦ !!!

ﻋﻨﺪ ﻣـــــﺮﺍﻡ !!

ﺍﺻﻞ ﺑﺎﻣﻌﺮﻓﺘــــﺎ !!!!

ﺩ ﺁﺧﻪ ﻣﻬــــــﺮﺑﻮﻭﻭﻭﻥ !!

ﺍﺻﻦ ﺷﻤﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪ “خرداد” … ﺧﻮﺑﻪ ؟

ﺍﺯ اﯾﻦ ﺑﻬﺘــــﺮ ؟؟؟؟؟

.

.

.

بعضیا هستن میخوان باعث تنوع شن

ولی زیاد وارد نیسن باعث تهوع میشن . . .

.

.

.

دخترا عاشق حرف میشن، پسرا عاشق زیبایی!

حالا دلیل آرایش کردن دخترا و دروغگویی پسرا رو فهمیدین؟

.

.

.

وصیت کردم هرکی تو مراسم ختمم گفت:”خدابیامرزتش،راحت شد”

با لبه ی سینیه حلوا بکوبن دهنش اونم راحت شه بیاد پیش من!

.

.

.

امروز یه سر رفتم محله قدیممون

همه خونه ها و مغازه ها و آدما رو یه دل سیر نگاه کردم

ولی هیچ حس خاصی بهم دست نداد …

آخه ما هنوزم تو همون محله زندگی میکنیم …:|

.

.

.

آدم بی گناه تا پای چوبه دار میره اما آدم گناهکار تا اونجا هم نمیره !

.

.

.

آیا میخواهید همیشه و همه جا بدرخشید؟

به خودتان مقداری اکلیل بزنید..

من امتحان کردم خوب جواب داد ))

.

.

.

چرا به اونی که اولین بار به ذهنش رسید زرشکو سرخ کنه بریزه توی پلو نوبل ندادن؟

خدمت به بشریت مگه فقط کشف واکسن و قرصه؟

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

مطالب خنده دار

یه سوال از خانم ها دارم….

زشته بخدا…

از سوسک میترسی؟؟

آخه شما تو شکم سوسک جا میشی؟

نه جامیشی؟؟

نه خب بگو میخام بدونم

.

.

.

به استادم میگم استاد ما نسل سوخته ایم بخدا …

گفت نسل سوخته ماییم شما نسل پدر سوخته اید …

هیچی دیگه تا حالا اینقدر توی زندگیم قانع نشده بودم !

.

.

.

جوانی از بیکاری رفت باغ وحش پرسید:استخدام دارید؟

یارو گفت مدرک چی داری؟ گفت دیپلم!

یارو گفت یه کاری برات دارم،

حقوقشم خوبه پسره قبول کرد.

یارو گفت :

ما اینجا میمون نداریم میتونی بری توی پوست میمون

تو قفس تا میمون برامون بیاد!

چند روزی گذشت یه روز جمعه که شلوغ شده بود،

پسره توی قفس پشتک وارو میزد

از میله ها بالا پائین میرفت.

جوگیر شد زیادی رفت بالا از اون طرف افتاد تو قفس شیره!

داد زد کمککککککککک

شیره افتاد روش دستشو گذاشت رو دهنش گفت،

آبرو ریزی نکن من لیسانس دارم..!

ﯾﻪ ﻋﻤﺮﯼ ﺑﺎ ﻋﺰﺕ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ!

هیچکس قدرمون رو ندونست

هی روزگار

بریم با احترام یا شوکت زندگی کنیم

شاید یه فرجی شد !

.

.

.

پلیس شهر حیف نون از شهروندان خواهش کرد :

از تعریف کردن مشکلات و گرانى ، جلوى دوربین هاى بزرگراهها جدأ خوددارى کنند !

.

.

.

رانی چیست؟

وقتی کوچه ای در قم بسته باشد

مردم به هم می گویند داداش ، رانی نرو !

.

.

.

ﺍﻻﻥ ﮐﻪ ﻧﻪ ﮐﻮﻟﺮ ﺭﻭﺷﻨﻪ ﻧﻪ ﺑﺨﺎﺭﯼ، ﺑﺎﺑﺎﻫﺎ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻦ

ﺑﺎﺱ ﺩﻗﯿﻘﻦ ﭼﮑﺎﺭ ﮐﻨﻦ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ؟ ﻫﯽ ﺍﻟﮑﯽ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﻥ

ﻭ ﺩﺭِ ﮐﺎﺑﯿﻨﺘﺎ ﺭﻭ ﺑﺎﺯﻭﺑﺴﺘە ﻣﯿﮑﻨﻦ !

.

.

.

محبت کردن به بعضی ها مثل آب دادن به گل مصنوعیه !

.

.

.

دیشب داشتم خواب پتروس فداکار رو میدیدم

صبح که بیدار شدم دیدم انگشتم تو دماغم گیر کرده !

.

.

.

حیف نون چند متر دورتر از قبری گریه میکرد

ازش پرسیدند چرا نزدیکتر نمیری؟

گفت: مرحوم از فامیلای دورمون بود !

.

.

.

در دو حالت دخترا کاملا بی دفاعن !

یکی تازه ناخوناشونو لاک زده باشن

یکی هم کفش پاشنه بلند پاشون باشه

.

.

.

وقتی پشت آیفون میپرسی :”کیه؟ “

۹۵% مردم میگن “باز کن”، ۵% باقیمونده هم میگن :”منم”

هیچکس جواب درست نمیده

.

.

.

دقت کردین ؟

هیچکی درس نمیخونه که چیز یاد بگیره

درس میخونه که نمره بیاره !

.

.

.

ثابت شده !

دور از دسترسها همیشه میتابند ، مثل ستاره ، ماه

در دسترسها لامپی بیش نیستند !

تو هم که لامپ دستشویی همش !

.

.

.

من و بابام رفته بودیم مهمونی، حوصله م سر رفت بهش مسج دادم”بابا پاشو بریم”.

وسط صحبتش بود گوشیشو برداشت همه هم منتظر بودن که صحبتشو ادامه بده ،

بلند گفت :عه تویی؟ باشه باباجان الان میریم!

.

.

.

یارو به زنش می گه ببینم دیروز چت بود؟

زن می گه هیچی

امروز چته ؟

هیچی

نبینم فردا چت باشه ها !

.

.

.

من وقتی چهار سالم بود؛

از جلو دبیرستانا دخترانه که رد میشدم دخترا برام غش میکردن!

البته الانم اگه رد میشم غش میکننآ، ولی از خنده!!

.

.

.

به دوستم میگم کیف پولت چقدر قشنگه

میگه چرم مشهد عموم از آلمان برام آورده!

.

.

.

مگس نشسته روداداشم، اومد بزنتش گفتم:

ولش کن!

بذار هر گ… ی میخواد بخوره!

داداشم مونده بود ناراحت بشه یا بخنده بنده خدا!

.

.

.

یه بار رفتم باشگاه بدنسازی اسم نوشتم

مربیه همون روز اول بهم یه رژیم داد

صبح باس یه خرما لیس میزدم؛

اونوقت شب به همون خرمای صبح خیره میشدم!

سه روز رفتم بعدش به این نتیجه رسیدم که

مرد باید معرفت داشته باشه نه بازوی ستبر…..!!!

.

.

.

فقط یه ایرانیه که وقتی دنبال یه روش برای کاهش وزن میگرده

میپرسه چی بخورم که لاغر شم؟

برای لاغر شدن هم میخواد بخوره!

.

.

.

شازده کوچولو از سیارشون زنگ زد به روباه و گفت :

چرا آدمها اینقدر از یکدیگر بت می سازند؟

صدا آمد :از بی ادبان!

فهمید اشتباهی شماره لقمان رو گرفته، قطع کرد…!

.

.

.

دقت کردین اونایی که میخوان برن دندون پزشکی

۶-۷ برابر از قبل بیشتر مسواک میزنن که نشون بدن دندوناشون تمیزه !؟

.

.

.

اگه یه روز صبح از خواب بیدار شدی دیدی همه با لبخند نگات میکنن

بدون که تو خواب حسابی ویالن زدی !

.

.

.

دقت کردید !

یه مغز گردو میخوری اندازه۳ تا مغز گردو لا دندونت گیر میکنه!

.

.

.

خداییش خیلی حال میده ها

فامیلیت صالح باشه

بعد اسم بچه ات رو بزاری ساحل

ملت دچار خود درگیری میشن !

.

.

.

یه سوال فنی…به بچه ی جوجه تیغی چی میگن؟

جوجه جوجه تیغی؟توله جوجه تیغی؟جوجه تیغاله(گوساله،بزغاله…) !

.

.

.

دختر همسایمون زنگ خونمون زده

رفتم درو باز کردم میگم سلام بفرمائید

میگه :سلام، خونه اید؟؟!؟

گفتم نه منو که می بینی آخرین مدل پیغام گیر هستم

بعد از صدای بوق پیام خودتان را بگذارید!!!

.

.

.

فقط ما میتونیم…..

از دزدگیر ماشین برای یافتن صاحب خودرویی که بد جایی پارک کرده استفاده کنیم….

.

.

.

چی میشد ورزش کردنم به راحتیه غذا خوردن بود

.

.

.

Ebooksaman.vcp.ir

تا حالا دقت کردین وقتی خودکارت قطع میشه

یه جا دیگه تستش میکنی مینویسه

ولی دوباره جای قبلیش میخوای بنویسی نمینویسه !!!

.

.

.

مامان بزرگم گفت به منم اینترنت یاد بده

ببینم چیه که تورو از کارو زندگی انداخته

هیچی دیگه ازساعت ۶:۳۰ شروع کردیم،

هنوز نتونستم بهش بگم موس چیه !

.

.

.

پسر عموم شیش ماهه عقد کرده

هنوز با خانومش سر حساب کردن کرایه تاکسی جروبحث میکنن

.

.

.

من غلطای املایی مو اینجوری تشخیص میدم

که انگار این کلمه که نوشتم قیافش جدیده قبلنا یه جور دیگه بود .

.

.

.

دقت کردین بعضیا نه اونقدر هستن که جزو داشته هات حسابشون کنی

نه اونقدر نیستن که جزو نداشته هات!!

واقعا این مواقع حکم شرعی چیه!

.

.

.

تاحالا دقت کردین بعضیا وقتی میخوان یه حرف خنده دار بزنن

قبلش اعلام میکنن :آقا یچی میگم بخند

لامصبا آدم رو تو رودروایسی میزارن که بخندی

.

.

.

عاقا وقتی گوشیم خاموش باشه

حتی بیل گیس هم شخصأ برای استخدام شدنم توی ماکروسافت تماس گرفته

ولی بدلیل خاموش بودن بیخیالم شده

بعععععله اینجور شخص بد شانسیم من

.

.

.

حشره کش خالی‌ کردم تو اتاقم

من سر درد گرفتم دارم می‌میرم

پشه هه رو آینه اتاقم وایساده داره شاخکاشو مرتب می کنه!

.

.

.

اقا کیف پول من مثل پیازه ، بازش که میکنی گریت میگیره

.

.

.

صبح تو راه از یه خانمی خواستم ساعت بپرسم،

گفتم ببخشید،

گفت خواهش میکنم رفت!

.

.

.

آیا می دانید دکمه آسانسورو پشت هم تند تند بزنی‌ آسانسور زودتر نمیاد ایرانیِ عزیز!!!

.

.

.

یارو سوال پرسیده اگه ۲۴ ساعت گناه آزاد باشه چه گناهی میکنین؟

جوابای ملت کلن شخصیت منو برد زیر سوال چون همش فعالیتای روزمره ی منه

.

.

.

من قبلاها به بدنم شامپو بدن خارجی میزدم،

اما از وقتی فهمیدم تو روز قیامت قراره بر علیه من شهادت بدن

بهشون گریس هم نمیزنم، آدم فروش های پس فطرت…!

.

.

.

والا من از هردستی میدم با لگد پس میگیرم.

الکی میگن که از هر دستی بدی با همون دست پس میگیری..

فکر میکنن ما خریم

.

.

.

موبایلم امروز بهم گفت: منُ چرا میزنى به شارژ؟ واسه کى؟ واسه چى؟

هیچ جوابى نداشتم بدم، فقط از اتاق رفتم بیرون گذاشتم کمى با خودش خلوت کنه

.

.

.

جوک و اس ام اس جالب

شاید باور نکنید ولی هنوز هم آدم هایی وجود دارن

که تا دوربین و میکروفن می بینن اولین چیزی که به ذهنشون می رسه اینه:

” من کوچیکتر از اونی هستم که پیامی داشته باشم!

.

.

.

بابام زده شبکه خارجی، گوسفنده میگه بع بع!!

مامانم به بابام میگه مگه گوسفندای خارجی هم میگن بع؟؟!!

.

.

.

اگه از بچگی به جای سیگار بهمون میگفتن مسواک ضرر داره

الان هیچکس دندون درد نداشت همه دور هم جمع میشدیم

یواشکی مسواک میزدیم !

.

.

.

دوستان خوب مثل تیکه های پازلند

یکیشون نباشه پازل کامل نیست

تو یکی از اون تیکه های که هیچ وقت نیستی و گند زدی به پازل !

دختره با اون هیکلش اگه از جلو تلویزیون رد شه ؛ آدم سه قسمت سریـــال رو

ازدست مــــیده !

بعد اومده تو اینفوش زده : modeling

دانشمندان شهر اسکلستان دریافتند کسی که زیاد عمر میکنه دیرتر میمیره!!! :دی

گوجه و پیاز در رقابتی تنگاتنگ با پشت سر گذاشتن مرغ، رقیب اصلی خود را

پسته اعلام کردند ... !

مثه این شوفر اتوبوسا یه فلاسک چای گذاشتم پایین میز کامپیوتر …

و در حالیکه نگاهم به مانیتوره خم میشم میارمش بالا …

انگار مثلا ماشین ازجلو میاد …

به یارو میگم: ببخشید از اینجا چجوری میشه برم جنت آباد؟

طرف میگه: باید بپرسی...!

بش گفتم: به نظرت الان دارم جــــُــف گیری میکنم ؟!

"دختره تو اف بی استاتوس گذاشته بود : " نرو " دردناک ترین التماس دنیاست

بعد من رفتم زیر استاتوسش کامنت گذاشتم :

“ولی به نظر شخص مــن نرو یکی از بهترین نرم افزارهای رایت سی دیه !!”

اصن این دخدرا الکی با همه چیز احساسی برخورد می کنن نمیدونم چرا!!!

لقمان ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺍﺩﺏ از که آﻣﻮﺧﺘﻰ ؟!!

ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺧﻮﺩﺵ رو ﺯﺩ ، ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺧﻮﺩﺵ رو ﺯﺩ،

ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺧﻮﺩﺵ رو چنگ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻛﻪ ﻧــﮕﻮ .. :|

ﮔﻔﺖ ﮔـُــ ﺑﺨﻮﺭﻡ ﻣﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻋﻨﺎ ﭼﻴﺰ ﻳﺎﺩ ﺑﺪﻡ ...

این پسرهايي هستن كه ابرو بر ميدارند، ناخن بلند ميزارند،،،،موهاشونو رنگ

ميكنند،،، گوشواره هم ميزارند،،،، اینا حامله هم ميشن،،؟؟!!!!؟

به سلامتی پسری که تیپ و قیافش امروزیه ولی غیرتش مال زمان پدرشه!

آره داداش همونایی که اگه 100 تا دوس دخدرم داشته باشن نسبت به همشون

غیرت دارن!!! :دی

دانشجویی بخون!

طنز دانشجویی!

خاطرات دانشجویی

اخبار دانشجویی

اخبار دانشجويي

مقصود تویـی... جـزوه و خودکـار بهانه!

- ببخشید خانـوم فلانی.

- با بنده هستیـد؟!

- میشه جزوه ی این جلسه رو قرض بگیرم؟ - بله، بـفرمایید.

- ببخشید خانوم فلانی. - بله.

- خودکارم خدمتـتون هست؟

- بـفرمایید. این هم خودکـار.

- ممنون خانـوم فلانی. جزوه و خـودکارتـون خیلی بهـم کمک کرد.

- وا، کارتـون چه زود تموم شد.

غرض شماره ی ایرانسلم بـود که نوشتم. صفحه ی اول تـون خراب نشه بی زحمت!

* (از فضائــل ترم اول!)

دارم به این فکر میکنم وقتی یه جزوه رو میشه تو یه روز خوند حتما میشه تو یه روزم درسش داد !

پس ما چرا یه ترم دانشگاه میریم ؟

میگن تو بهشت وقتی سر کلاس میخوابی ، استاد میاد پتو میندازه روت ، هیچکسم حرف نمیزنه تا تو راحت بخوابی..!

از دختره جزوه قرض گرفتم فرداش تو دانشکده منو کشیده کنار میگه :

تو چرا حرف دلتو رک و پوسکنده به من نمیزنی ؟

من :|

توالت دانشگاه!

جریان بر میگرده به ترم یک و توالت های دانشکده ادبیات(اون یکی دیگه توی توالت علوم پایه اتفاق افتاد)

خیلی حس بدیه بخوای از توالت بیای بیرون اما هر چی در رو بکشی باز نشه!! بله اینجوری شده بود داستان ما.هر چی در رو میکشیدم و دستگیره رو میچرخودنم فایده نداشت.

و متاسفانه اون لحظه پرنده هم پر نمیزد.

البته این خلوت بودنش یه خوبی داشت و اونم این بود که مث تارزان اومدم بیرون!!!::

خلاصه این دو تا جریان برای من درس عبرتی شد و از اون به بعد دیگه در توالت رو چفت نمیکنم

یه بار توی علوم پایه کلاس داشتیم دیدم دوستم زنگ میزنه.(هنوز کلاس شروع نشده بود)جواب دادم.گفت به کمکت احتیاج دارم آخه توی توالت در روش قفل شده بود.آقا ما هم مثل آرنولد شوارلد زنگر! وارد صحنه شدیم ولی امان از این قفل ها!مگه باز میشد؟خلاصه ما که حریفش نشدیم. دوستم به هر دردسری بود خودشو از بالای در نجات داد.(من نگهبانی میدادم کسی وارد نشه!)

نکات:

با توجه به پست قبلی این حادثه قبل از واقعه دانشکده ادبیات رخ داده.چون هنوز دوستم در رو محکم می بسته.

آقا نخند.شاید خودت هم یه روز گیر بیفتی و اون روز شلوغ باشه نتونی از بالای در بیای بیرون!

اخبار دانشجویی

پرطرفدارترین دانشگاهها برای استادی!

جداول جدیدترین فراخوان جذب هیأت علمی برای متقاضیان استادی در دانشگاههای کشور منتشر شد که بر اساس آن دانشگاههای پرطرفدار و کم طرفدار برای متقاضیان استادی اعلام شد. به گزارش ایران ویج از خبرنگار مهر، پر متقاضی ترین و کم متقاضی ترین دانشگاهها در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری همچنین بورس برای داوطلبان جذب هیأت…

جداول جدیدترین فراخوان جذب هیأت علمی برای متقاضیان استادی در دانشگاههای کشور منتشر شد که بر اساس آن دانشگاههای پرطرفدار و کم طرفدار برای متقاضیان استادی اعلام شد.

به گزارش ایران ویج از خبرنگار مهر، پر متقاضی ترین و کم متقاضی ترین دانشگاهها در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری همچنین بورس برای داوطلبان جذب هیأت علمی اعلام شدند.

براین اساس دانشگاه فنی حرفه ای و دانشگاه سوره در مقطع ارشد پرمتقاضی ترین و کم متقاضی ترین دانشگاهها بوده اند.

دانشگاههای پرمتقاضی در کارشناسی ارشد

ردیف نام دانشگاه تعداد اولویت

۱ فنی و حرفه ای ۴۶۷۹

۲ غیردولتی کسری رامسر ۷۲۱

۳ جابرن حیان ۵۴۳

۴ شیخ بهایی اصفهان ۴۷۵

۵ ایوانکی ۴۶۰

دانشگاههای کم متقاضی در کارشناسی ارشد

ردیف نام دانشگاه اولویت

۱ سوره تهران ۳

۲ پویندگان دانش ۳

۳ هوانوردی فرودگاهی کشور ۴

۴ غیردولتی تابناک ۵

۵ غیردولتی لیان ۶

دانشگاه مالک اشتر در بورسیه در صدر جدول تقاضاها برای عضویت در هیأت علمی قرار دارد.

دانشگاههای پرمتقاضی در بورس

ردیف نام دانشگاه اولویت

۱ مالک اشتر ۱۴۲۷

۲ صنعتی شریف ۱۳۳۹

۳ اصفهان ۱۲۵۰

۴ دانشکده فنی مهندسی گلپایگان ۱۲۳۷

۵ علم و صنعت ۹۹۲

۶ مازندران ۹۷۰

۷ شیراز ۹۵۵

۸ آیت الله العمظی بروجردی ۹۳۰

دانشگاههای غیردولتی کم متقاضی در بورس

ردیف نام دانشگاه اولویت

۱ بحرالعلوم ۱

۲ حکیمان ۱

۳ اثیرالدین ابهری ۱

۴ صنعتی قائم ۲

دانشگاههای دولتی کم متقاضی در بورس

ردیف نام دانشگاه اولویت

۱ خواجه نصیرالدین طوسی ۲۲

۲ شهید چمران اهواز ۲۳

۳ موسسه آموزش عالی بم ۲۵

۴ پژوهشگاه دانشهای بنیادی ۲۶

دانشگاههای پرمتقاضی در دکتری

ردیف نام دانشگاه اولویت

۱ تهران ۱۲۴۲

۲ الزهرا ۶۳۹

۳ سازمان پژوهشهای علمی صنعتی ۵۶۸

۴ تربیت مدرس ۴۸۷

۵ تربیت معلم ( خوارزمی ) ۳۹۰

۶ صنعتی شریف ۳۴۱

۷ علم و صنعت ۳۳۶

۸ صنعتی اصفهان ۲۹۱

دانشگاههای کم متقاضی در دکتری

ردیف نام دانشگاه اولویت

۱ غیردولتی فردوس مشهد ۱

۲ غیردولتی صفاهان //

۳ اندیشمند //

۴ عقیق //

۵ پیام نور گلستان //

۶ پیام نور خراسان جنوبی //

۷ پیام نور کهکیلویه و بویر احمد //

۸ پیام نور قزوین ۲

امتیاز نقل و انتقال فرزندان اعضای هیئت علمی لغو شد

دیوان عدالت اداری، مصوبه هیئت وزیران در خصوص نقل و انتقال فرزندان اعضای هیئت علمی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی را ابطال کرد.

به گزارش حوزه حقوقي قضايي باشگاه خبرنگاران، متن کامل ابطال یکی از مصوبات هیئت وزیران در خصوص نقل و انتقال فرزندان اعضای هیئت علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی به این شرح است:

" موضوع رأی: ابطال مصوبه شماره 262765/44309- 27/12/1388 هیأت وزیران در خصوص نقل و انتقال فرزندان اعضای هیدت علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی

شاکی: مدیرکل دفتر حقوقی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور

بسم الله الرحمن الرحیم

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

گردش کار: مدیرکل دفتر حقوقی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور به موجب شکایت نامه شماره 87/40/د/302- 26/5/1389 اعلام کرده است که:

" پس از ابطال بخشنامه ایجاد تسهیلات ویژه برای فرزندان اعضای هیأت علمی در مرحله دوم بر اساس دادنامه شماره 79-5/11/1388 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به لحاظ خلاف قانون و خارج بودن از اختیار مرجع و مقامات تصویب کننده، در پایگاههای خبری اینترنتی به نقل از رئیس سازمان سنجش آموزش کشور اعلام گردید: «دیوان عدالت اداری نحوه تنظیم بخشنامه این تسهیلات را به این دلیل که مصوب هیأت وزیران نبوده و تنها توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی امضا شده است مغایر قانون تشخیص و در تاریخ 5/11/1388 آن را ملغی اعلام کرد... این بخشنامه هیچ گونه مغایرت قانونی نداشت... بخشنامه تسهیلات فرزندان اعضای هیأت علمی دانشگاههای کشور به همان شکلی که قبلاً وجود داشته در تاریخ 26/12/1388 به تصویب هیأت دولت رسید» ( منبع ایسنا: شنبه 24 فروردین 1389- کد خبر 4978)

همین خبر و تقریباً با همین مضامین در سایر پایگاهها و از جمله طی شماره 1018370- 26/12/1388 توسط خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران منتشر شده است.

نکات حایز توجه در این خصوص: اولاً: عدم دسترسی به اصل مصوبه در پایگاههای رسانه ای حتی سایت دولت است. ثانیاً: اظهارات رئیس سنجش آموزش کشور مایه تعجب است که اعلام کرده است این بخشنامه هیچ گونه مغایرت قانونی نداشت و به همان شکلی که قبلاً وجود داشت به تصویب رسید. صدور بخشنامه اخیر در حقیقت ایستادگی در مقابل رأی اولیه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره 16- 24/1/1382 در مورد ابطال بخشنامه مشابه و کم اثرتر قبلی بوده که در حکم آن به تصریح آمده است: « نظر به اصل استحقاق اشخاص در استفاده از امکانات مادی و معنوی مشابه و یکسان در شرایط مساوی و این که اعطاء هر گونه امتیاز به اشخاص بدون وجود علل و اسباب موجه و وجوه تمایز مطلوب منوط به حکم صریح قانونگذار است و این که رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همگان در تمام زمینه های مادی و معنوی به حکم بند «9» اصل سوم قانون اساسی از وظایف دولت جمهوری اسلامی ایران است، انتقال فرزندان اساتید دانشگاه که در کنکور سراسری پذیرفته شده اند... به لحاظ عدم اتکا به علل و جهات موجه خاص و قانونی از مصادیق تبعیض ناروا محسوب می شود و ... به استناد قسمت دوم ماده (25) قانون دیوان عدالت اداری ابطال می شود» و لذا بخشنامه دوم با اعطای تسهیلات بیشتر ( مندرج در گزارش سازمان) نیز پس از آن تصویب و با پیگیریهای بعدی منتهی به دادنامه شماره 79- 5/11/1388 هیأت عمومی آن دیوان گردید با این استدلال: « نظر به این که مقررات تبصره ذیل ماده واحده قانون یک مرحله ای کردن آزمون سراسری مصوب 1377 مجلس شورای اسلامی نحوه پذیرش دانش آموزان در کنکور سراسری را موکول به تصویب هیأت وزیران کرده است بدین جهت بخشنامه مصوب وزرای وقت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تحت عنوان ایجاد تسهیلات برای فرزندان اعضای هیأت علمی و نیز دستورالعمل اجرایی آن ... که بدون توجه به قوانین و مقررات قانونی فوق الذکر تصویب و ابلاغ شده است خلاف مقررات تبصره ذیل ماده واحده ... و نیز خارج از صلاحیت و اختیارات قانونی مقامات و مراجع تصویب تشخیص ... به استناد بند «1» ماده (19) و مقررات ماده (42) قانون دیوان عدالت اداری ابطال می شود».

ملاحظه می فرمایید که:

1- این بخشنامه دقیقاً خلاف قانون تصویب شده.

2- تبصره ذیل ماده واحده موصوف نیز ناظر به مصوبه هیأت وزیران در مورد نحوه پذیرش در آزمون سراسری است که تصویب شده و ربطی به نقل و انتقال و ایجاد تسهیلات بعد آن ندارد.

3- ایجاد این تسهیلات همان گونه که در نظریه این سازمان و رأی اولیه دیوان عنوان شده تبعیض ناروا و خلاف قانون بوده و مستلزم وضع قانون است.

4- این اظهارات و این حرکت حتی می تواند مشمول ضمانت اجرای ماده (45) قانون آن دیوان باشد.

لذا مراتب اعلام تا دستور اقدامات مقتضی صادر فرمایید. "

متن مصوبه شماره 262765/44309- 27/12/1388 هیأت وزیران که در شکایت نامه مذکور به آن پرداخته شده بود به قرار زیر است:

" هیأت وزیران در جلسه مورخ 26/12/1388 به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران موافقت نمود:

1- دستورالعمل اجرایی و بخشنامه شماره 8463/و – 13/5/1388 مربوط به نقل و انتقال فرزندان اعضای هیأت علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی- مصوب جلسات شماره (52) و (55) کمیته مطالعه و برنامه ریزی آزمون سراسری برای اجرا تنفیذ می شود.

2- وزیران علوم تحقیقات و فناوری و بهداشت درمان و آموزش پزشکی ضوابط دستورالعملها و بخشنامه ها و تغییرات موردی در زمینه نقل و انتقال دانشجویان دانشگاهها و موسسات آموزش عالی مرتبط با وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را تنظیم و ابلاغ می نمایند. - معاون اول رئیس جمهور"

در پاسخ به شکایت مذکور، سرپرست امور تنظیم لوایح و تصویب نامه ها و دفاع از مصوبات دولت ( حوزه معاونت حقوقی رئیس جمهور) به موجب لایحه شماره 164849- 12144- 5/9/1390 توضیح داده است که:

" با احترام، عطف به نامه شماره 8909980900048460- 11/7/1389 مربوط به دادخواست ابطال تصویب نامه شماره 262765/44309- 27/12/1388 هیأت وزیران ( موضوع ایجاد تسهیلات ویژه جهت نقل و انتقال فرزندان اعضای هیأت علمی دانشگاه و موسسات آموزش عالی) اعلام می دارد:

1- با توجه به تصریح رأی شماره 790- 5/11/1388 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر این که «... مقررات تبصره ذیل ماده واحده قانون یک مرحله ای کردن آزمون سراسری مصوب 1377 مجلس شورای اسلامی نحوه پذیرش دانش آموزان در کنکور سراسری را موکول به تصویب هیأت وزیران کرده است، بدین جهت بخشنامه مصوب وزرای وقت علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تحت عنوان ایجاد تسهیلات برای فرزندان اعضای هیأت علمی ... خارج از صلاحیت و اختیارات قانونی مقامات و مراجع تشخیص ... ابطال می شود.»

با عنایت به دلالت رأی صادر شده مبنی بر این که تصویب موضوع و مفاد بخشنامه در صلاحیت هیأت وزیران بوده است، لذا هیأت وزیران با تنفیذ مفاد بخشنامه در تصویب نامه صادر شده اقدام به رفع مشکل در اجرای رأی فوق الذکر کرده است بنابراین ابطال بخشنامه نمی تواند موجب و دلیل ابطال تصویب نامه قرار گیرد.

2- تصویر نامه شماره 61486/55830/س- 28/9/1389 وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و نامه شماره 54/107- 24/1/1390 وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به عنوان هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص موضوع جهت استحضار پیوست می باشد.

بنا به مراتب فوق استدعای رد شکایت شاکی را دارد."

نامه شماره 61486/55830/س- 28/9/1389 وزیر علوم، تحقیقات و فناوری به شرح زیر است:

" در خصوص اخطاریه دیوان عدالت اداری مربوط به دادخواست ابطال تصویب نامه شماره 262765/44309- 17/12/1388 در خصوص تسهیلات نقل و انتقال فرزندان اعضای هیأت علمی موارد ذیل را به استحضار می رساند:

1- از آن جا که اعضای هیأت علمی امر مهم آموزش جوانان کشور را به عهده دارند، به منظور ایجاد فضای مناسب فکری برای آنان از سالهای گذشته ترتیبی اتخاذ شده بود که فرزندان آنها بتوانند پس از قبولی در آزمون در محل خدمت والدین خود مشغول به تحصیل شوند. در سالهای قبل از پیروزی انقلاب با توجه به استقلال دانشگاهها، کلیه مقررات آموزشی از جمله انتقال توسط خود دانشگاهها صورت می گرفت که فرزندان اعضای هیأت علمی نیز توسط دانشگاهها به محل خدمت والدین خود انتقال می یافتند. پس از پیروزی انقلاب، انتقال و تغییر رشته فرزندان اعضای هیأت علمی پذیرفته شده در آزمون سراسری تا سال 1388، بر اساس بخشنامه هایی که توسط وزرای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ابلاغ گردید، انجام شد و در سال 1389 بر اساس مصوبه جلسه مورخ 26/12/1388 هیأت وزیران انجام پذیرفت. این بخشنامه تنها امتیازی است که وزارتهای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای اعضای هیأت علمی خود قایل شده اند.

2- این تسهیلات برای اعضای موثر در فرآیند آموزشی در نظر گرفته شده است تا این عده بتوانند با فراغ بال در امر آموزش و پژوهش به وظایف علمی خود به نحو احسن عمل نمایند. در حقیقت اعطای این تسهیلات بستر ساز افزایش کیفیت آموزش عالی است که در درجه اول همه اقشار دانشجویی و در نهایت کل جامعه از منافع آن بهره مند خواهند شد.

3- یکی از علل تصویب این بخشنامه جلوگیری از مهاجرت اساتید به کشورهای خارجی بوده است، زیرا عده ای از اساتید دانشگاهها در کشورهای خارجی تحصیل کرده اند و اغلب این امکان را دارند که فرزند خود را برای تحصیل به خارج از کشور اعزام کنند و در پی آن، خود نیز به خارج مهاجرت نمایند. با توجه به امکانات موجود، این مصوبه می تواند تا اندازه ای جلوی این مهاجرت را بگیرد.

4- در آزمون سراسری هر داوطلب می تواند بنا بر شرایط خود در یکی از سهمیه های مناطق، خانواده شهدا، شاهد و رزمندگان شرکت نماید. بدیهی است هر یک از این سهمیه ها ظرفیت خاصی را به خود اختصاص داده اند. برای فرزندان اعضای هیأت علمی سهمیه ای وجود نداشته است و همانند بقیه داوطلبان در آزمون شرکت می کنند و پس از قبولی در آزمون می توانند در صورت دارا بودن شرایط، به صورت مازاد بر ظرفیت اشتغال و تغییر رشته دهند.

5- خاطر نشان می شود که انتقال در دانشگاهها تنها مخصوص فرزندان اعضای هیأت علمی نیست بلکه هر یک از دانشجویان در دانشگاه بر اساس آیین نامه میهمانی و انتقال دانشجویان دورههای کاردانی و کارشناسی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی دولتی و غیر دولتی می توانند در صورت دارا بودن شرایط (کسب میانگین کل حداقل 13) به نزدیکترین دانشگاه محل زندگی خانواده، میهمان، میهمان دایم و یا انتقال یابند.

همچنین با توجه به دسته بندی دانشگاهها بر اساس فراوانی تقاضای میهمانی و انتقال دانشجویان، در صورت کسب حد نصاب 85%، 90% و یا 95% نمره آخرین فرد پذیرفته شده و یا نظر کمیته منتخب وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در همان رشته در دانشگاه مقصد میهمان مبنا شوند. ( این در حالی است که حد نصاب انتقال برای فرزندان اعضای هیأت علمی 90% نمره آخرین فرد پذیرفته شده در سهمیه مربوط برای رشته محل مورد تقاضاست).

علاوه بر این بر اساس تبصره 5 ماده 4 آیین نامه میهمانی و انتقال دانشجویان، اگر در زمان دانشجویی دختران ازدواج کنند، فرزندان کفیل خانواده شوند، دانشجویان دچار بیماری خاص یا معلولیت موثر شوند می توانند به نزدیکترین دانشگاه به محل سکونت خود میهمان شوند. بر اساس آیین نامه نقل و انتقال دانشجویان شاهد و ایثارگر، دانشجویان تک فرزند ذکور و کلیه فرزندان اناث شاهد به محل سکونت خود منتقل می شوند. بر اساس آیین نامه آموزشی دانشجویان مجاز به تغییر رشته هستند، به طوری که هر یک از دانشجویان در صورت دارا بودن شرایط و موافقت دانشگاه مبداً و مقصد می توانند تغییر رشته و انتقال دهند. برخی از دانشگاهها تصویب کرده اند که دانشجویان رشته های مختلف اگر معدل مورد نظر آن دانشگاه را کسب نمایند در صورت نداشتن نمره آزمون نیز می توانند تغییر رشته دهند (دانشگاههای صنعتی شریف و صنعتی امیرکیبر).

با توجه به موارد فوق ملاحظه می شود که تسهیلات نقل و انتقال فرزندان اعضای هیأت علمی تبعیضی ناروا نبوده است و سایر دانشجویان نیز دارای تسهیلاتی مشابه آن هستند."

مفاد نامه شماره 54/107- 24/1/1390 وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز به قرار زیر است:

" در خصوص شکایت سازمان بازرسی کل کشور به خواسته ابطال تصویب نامه شماره 262765/44309- 27/12/1388 هیأت وزیران موضوع ایجاد تسهیلات ویژه جهت نقل و انتقال فرزندان اعضای هیأت علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی به استحضار می رسد:

1- بدون شک ارتقای دانش و بنیه علمی کشور و تحقق و اجرای کامل برنامه ها و طرحهای کلان مصوب کاربردی اعم از پژوهشی و آموزشی مرتبط نیازمند همکاری کامل اعضای هیأت علمی و استادان با تجربه شاغل در گروهها و کمیته های برنامه ریزی پزشکی، علوم انسانی و فنی- مهندسی واحدهای دانشگاهی و مراکز آموزش عالی بوده و این مهم مستلزم ایجاد زمینه مناسب برای حفظ نقش خطیر این قشر فرهیخته و تقویت توانایی های علمی و عملی ایشان است که توجه به این عوامل، در کنار تمهید مقدمات لازم به منظور جلوگیری از اختلال در امور انضباطی در حدود مقررات، به حفظ تعادل در محیطهای آموزشی و رفع احتیاجات بومی و منطقه ای و کمک به خود کفایی دانشگاهها منتج می شود.

از سالیان دور، چگونگی پیش بینی تمهیدات لازم در حد ضرورت برای نیل به اهداف فوق الذکر و اعطای تسهیلات به اعضای هیأت علمی، بدون تبعیض فاحش و با هدف تقویت روح پژوهش و تتبع و ابتکار، به گونه ای مدنظر مسؤولین مربوط بوده است که فعالیتهای آموزشی و اداری دانشگاهها با ظهور مشکلات متعدد و نیز مهاجرتهای ناخواسته اساتید برای ادامه تحصیل فرزندان خود تحت الشعاع قرار نگیرد. نظر به حساسیت این امر، کمیته های کارشناسی مستقر در وزارتهای علوم، تحقیقات و فناوری و این وزارتخانه با اشراف و وقوف کامل به مشکلات جاری به بررسی و جمع بندی نهایی نظرات و پیشنهادات واصله پرداخته اند.

2- در این خصوص، شرط استفاده از تسهیلات اعطایی، بدواً ورود به دانشگاه بر اساس مقررات آزمونهای سراسری، با لحاظ سایر ضوابط و مقررات قانونی، از جمله ضوابط مربوط به تغییر رشته و همچنین توجه به ظرفیتهای قانونی انتقال است و فرزندان اعضای هیأت علمی نیز بدون پیش بینی ظرفیت خاص، در ردیف دیگر شرکت کنندگان آزمون سراسری دانشگاهها قرار داشته و همچون سایر داوطلبان، ملزم به کسب نمرات لازم برای قبولی هستند. ضمن این که انتقال فرزندان هیأت علمی منوط به داشتن حد نصاب 90 درصد نمره آخرین فرد پذیرفته شده در سهمیه مربوط در رشته مورد تقاضا بوده و انتقال از دوره شبانه به روزانه، از موسسات غیر انتفاعی به دولتی، از پیام نور به غیر پیام نور و یا از نیمه حضوری به سایر دوره ها ممنوع است.

همچنین چنانچه داوطلب، فاقد حد نصاب نمره باشد، دانشگاه مقصد که لزوماً در شهر محل خدمت والدین است صرفاً حق موافقت با انتقال وی را به صورت موقت داشته و تبدیل انتقال موقت به انتقال دایم منوط به احراز وضعیت علمی مناسب طی حداقل دو ترم اول تحصیلی به تشخیص دانشگاه مقصد است. ضمناً داوطلب به محلی که نزدیکترین فاصله علمی را دارد انتقال موقت می یابد. به عبارت دیگر، داوطلب به دانشگاهی که به نمراتش نزدیکتر است ( با توجه به درجه بندی دانشگاه در رشته مورد نظر) انتقال موقت می یابد و اگر داوطلب نتواند شرایط و معدل مورد نظر دانشگاه را کسب نماید به دانشگاه مبدأ برگردانده می شود.

3- با توجه به وجود سهمیه های مختلف در آزمون سراسری، امکان تغییر رشته برای این دسته از داوطلبان در صورت داشتن 5/92 درصد نمره آخرین فرد پذیرفته شده در سهمیه مربوط در رشته مورد تقاضا نیز وجود دارد. بعلاوه، تغییر رشته از دوره شبانه به روزانه، از موسسات غیر انتفاعی به دولتی، از پیام نور به غیر پیام نور و یا از نیمه حضوری به سایر دورهها ممنوع است. همچنین انتقال و تغییر رشته در مراحل تکمیل ظرفیت در صورتی امکان پذیر است که داوطلب قبل از آن از تسهیلات بخشنامه استفاده نکرده باشد.

4- خاطر نشان می سازد که انتقال در دانشگاهها تنها مخصوص فرزندان اعضای هیأت علمی نبوده است، بلکه هر یک از دانشجویان، بر اساس آیین نامه آموزشی و با موافقت دانشگاه مبدا و مقصد می توانند انتقال یابند. فرزندان عزیز شاهد تک فرزند پسر و یا دختران در صورت قبولی به محل سکونت خود منتقل می شوند. در خصوص تغییر رشته نیز، بر اساس آیین نامه آموزشی، کلیه دانشجویان مجاز به تغییر رشته هستند، به طوری که هر یک از دانشجویان در صورت دارا بودن شرایط و موافقت دانشگاه مبدا و مقصد می توانند تغییر رشته داده و یا حسب تقاضا انتقال یابند. همچنین است اگر دانشجویی به دلایلی از جمله بیماری نتواند در رشته ای ادامه تحصیل دهد، با رعایت مقررات می تواند تغییر رشته داده و یا انتقال داده شود. هر دانشجو می تواند بر اساس آیین نامه آموزشی، حداکثر تا 40 درصد واحدهای درسی خود را در دانشگاه دیگر به طور میهمان بگذراند.

برخی از دانشگاههای دیگر نظیر(دانشگاههای صنعتی شریف و صنعتی امیرکبیر) تصویب کرده اند که دانشجویان رشته های مختلف اگر معدل مورد نظر آن دانشگاه را کسب نمایند، در صورت نداشتن نمره آزمون نیز می توانند تغییر رشته دهند علاوه بر آن، بر اساس آیین نامه آموزشی، دخترانی که ازدواج می کنند به دانشگاه محل سکونت همسر انتقال می یابند و دانشجویانی که والدین خود را از دست داده و سرپرستی خانواده را به عهده داشته باشند می توانند به محل سکونت خود انتقال یابند.

بنابر مراتب فوق، اگر فرزند هیأت علمی با استفاده از تسهیلات فوق انتقال و یا تغییر رشته یافته باشد، صرفاً در صورت دارا بودن حد نصاب نمره می تواند با استفاده از سایر آیین نامه ها انتقال و تغییر رشته یابد و در غیر این صورت مجاز به انتقال و تغییر رشته نیست. بدیهی است این امر جهت جلوگیری از بهره مندی از آیین نامه های مختلف در نظر گرفته شده است نه ایجاد فرصتهای متعدد. خاطر نشان می سازد که استفاده از تسهیلات هیأت علمی فقط برای یک بار در دوره تحصیل دانشجو مجاز است.

نظر به مراتب معروضه و ضرورت ارائه راه حلهای مدون و دقیق برای جلوگیری از بروز مشکلات آتی در امر آموزش در دانشگاههای سراسر کشور رسیدگی شایسته و رد دعوی تقدیمی مورد تقاضا است."

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آينده به صدور رأی مبادرت می‎کند.

رأی هيأت عمومي

با توجه به استدلال به کار رفته در رأی شماره 16- 14/1/1382 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، بند یک مصوبه شماره 262765/44309- 27/12/1388 هیأت وزیران در خصوص تنفیذ دستورالعمل اجرایی بخشنامه شماره 8464/و- 13/5/1388 مربوط به نقل و انتقال فرزندان اعضای هیأت علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی مصوب جلسات شماره (52) و (55) کمیته مطالعه و برنامه ریزی آزمون سراسری از مصادیق تبعیض ناروا مصرح در بند 9 اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تشخیص داده می شود و به استناد بند 1 ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می شود./

به یاد خاطراتت!

غیر فعال شد!

این بخش بنا به دلایلی تا چند ماه آینده به روز نخواهد شد!

فقط یک نگاه!

2

خیلی دنبال یه متن مناسب واسه این عکس گشتم... اما غیر از بغض کردن و افسو چیز دیگه ای نمیشه گفت... فقط اینو بگم که این کودک الان رو اقیانوسی از منابع نفتی داره زندگی میکنه! همین...

یادش بخیر

1

یادداشت های تلخ نویس

نويسنده اين بخش

خرداد1392

خانم حسيني

ايميل:

ghayegh1979@gmail.com

درد نامه :

تقــویمِ سال جدید هـــم..

بـا تقـــویــمِ امسال ..

هیـــچ فــرقـی نمیـــکند..

وقتـی:

زنـــدگی..

تــا اطّـلاعِ ثــانــوی ..

تعــطــــــیل اسـت !

نیستیم...

به دنیا می آییم

عکس یک نفره میگیریم

بزرگ میشویم

عکس دو نفره میگیریم

پیر میشویم

عکس یک نفره میگیریم

و بعد

دوباره باز

نیستیم...

يه روز سرد وقتي دنبال جايي براي قايم شدن مي گشتم نتونستم جايي گرمتر از قلبت پيداكنم فراموشم نكن بيرون خيلي سرده !!!

عشق مثل آب ميمونه.....که ميتوني توي دستت قايمش کني..آخرش يه روز دستت رو باز ميکني ميبيني نيست... قطره قطره چکيده بي انکه بفهمي.. اما دستت پر از خاطره است !!!!!!!

بهم گفت تا آخر دنيا دوستت دارم ولي دو روز بيشتر با من نموند تازه فهميدم دنيا دو روزه !!!!!

از وقتــی که نیسـتی،

خـدا می دانـد،

چقــدر آب به صـورَتـم پـاشیـدم ..

لعنــتی ..

این کـابوس انقــدر واقعی ست

که از خواب بیــدار نمی شـوم

دردناکترین جای قصه ؛

اونجاییه که برات آرزوی خوشبختی بکنه ..!

خریت به تمام معنا اونجاییه که بعضی ها رو ؛

خیلی راحت میبخشی !

چون دوست داری ،

بازم تو زندگیت باشن ...

خیلی خــوبـ استــ

کسـی بـاشــد

کـه زیـر گـوشـتـــ زمــزمـه کــند

غصـه نــخــوریــا...خـودمــ بـاهـاتمــ...

تنهاییم را به گردن هیچکس نمی اندازم

گردن هیچکس تاب این همه سنگینی را ندارد !

گاهی تنهایی آنقدر قیمت دارد که درب را باز نمی کنم

حتی برای “تو” که سالها منتظر در زدنت بودم

مهربانیت را به دستی ببخش ؛ که می دانی با او خواهی ماند ….

وگرنه حسرتی می گذاری بر دلی که دوستت دارد … !!!

باران بهانه بود تا زیر چتر من تا انتهای کوچه بیایی،

کاش نه کوچه انتهایی داشت و نه باران بند می آمد.

هـر روز میشکنـ ـی ، ایـن دلِ شیشـ ـه ایِ بیچــ ـاره را ...

هــر روز تکـ ـه هــایـش را بــر مـی دارم ..

کنــ ـار هــم مـی چینـ ــم تــا دوبــاره بسـ ـازمــش !!

و مـی بخشمتــ ـــــ !

آنگـ ـاه خــاطــره ی کـودکـی فــریـ ـاد مـی کشـد :

هــاااای بچـ ـه..!!

بــازی بــا شیشــ ـه هــای شکستــ ـه !

" رگــ ـــ هــایتــــــ را مـی بُـ ــرَد "

می دانم نفس ھايم قد كشیده اند!

در من جا نمیشوند . .

آن ھا

خواھند رفت ،

و من

خواھم رفت ،

ھر يك به راه خويش . . . !

دوستت دارم هایت را باور میکنم .

مانند امضای پای نامه هایت!

که می گویی خون است

اما،

طعم آب انار می دهد...

بعضی حرفا مث چایی داغ میمونه که تو دهن مونده،نه میتونی تُفش کنی نه قورتش بدی....فقط باید بسوزی...

بعضیا مصداق بارز بی لیاقتین ....

در عین حالی که بهترین چیزو دارن قدرشو نمیدونن ....

شخصا یاد ضرب المثل "خربزه خوب نصیب شغال" میشه میفتم

آزمون این روزهای مردان سرزمین من، قیمت مرغ و میوه است.

همان مردانی که هشت سال با دست خالی جنگیدند و سر بلند به خانه آمدند. امروز سرافکنده از اهل و عیال پیاده رو ها را آنقدر میروند تا گم شوند.

خدایا، مردان در سکوت پیر میشوند و در خاموشی اشک میریزند، آنها را به مرغی امتحان مکن…….

راه من ..

نگاه توست ....

پلک نزن !

بی راهه می روم ...

...حـــالم گرفتــــه

از این شــهر کــــه آدمـ هایـش همچــون هوایش ناپایــدارنــد..

گــاه آنقـــدر پــاک کــه باورتــــ نمی شود

گـــــاه آنقــــدر آلـــوده که نفســت می گیـــرد ..

.

از هر مسئله ای که تنها راه حلش، گذر زمان است بیزارم…!

ایـنـــجـا

فــــــــَـقــــط

واژه مے فـــُـــروشــــیـمـ

و

ســــُـکــوتــــــ مے خـــَـریــمــ

چـــــِ تـــِـجــارتـــــِ درد نـــاکے ســـتـــ ...!!!

اينجا منم در يک چهار ديواري تنگ ,

تکيه به ديواري داده ام.

ديواري که لمس لحظه ي حقيقت فراموش شده بر اوست.

شب هنگام ،

نگاهم به پنجره ايست که در دل ديوار جا خشک کرده است.

رازيست بين من و آسمان

يادت هست ؟!

همان آسماني که دوست ميداشتي !

ایـــن روزهــــا خــوابــــم نمـی آیــد ...؛فـقــط مـــی خـــوابـــــم

کــــه بیـــــدار نبــــاشــــم!

خـــدایـــــا . . .

از این به بعد به مخلوقاتت

یک مترجم ضمیمه کن

اینجا هیچ کس

هیـچ کـس را نمـی فهمد . .

دور از نفس هایت...

دق می کنم!

برایم بادکنکی باد کن...

بعضي آدمها تو زندگي نقش هله هوله رو دارن...

قشنگ و خوشمزه و بامزن ولي جلوي رشدمون رو ميگيرن...

فحــش بي جـــواب هـم

درد دارد

عـشــق بي جـواب

جـــاي خــود....

بعضی " گرگها " به این زیبایی هستند ..

باور کنید ..

امــــا گرگ هستند ...!!!!

نقشه را تا میزنم

و جهان را درجیبم میگذارم

تو فقط چندسانتی متر از من دوری

دل درد گرفته ام از بـس فنـجان های قهوه را سر کـشـيده امو تو

ته هيـچـکدام نـبـودی

کسی چــه میــداند امــروز چنــد بار فــرو ریختــمــ ..

از دیدنــ کسی کــه ،

تنهــا لبــاسش شبیــه به " تــو " بــود!

دیگـــــر فرقـــــی نمی کنـــــد ...

" بیایـــــی " یـــــا " نیایـــــی " ...

مـــــن دیگـــــر هیچوقـــــت ...

حالـــــم " خـــــوب " نمی شـــــود ...

گاهی دوست دارم بدون پک زدن

فقط بنشینم و نگاه کنم که سیگارم چگونه میسوزد

شاید آخر فهمیدم چه لذتی میبری از تماشای سوختن من

وقتـــــی به عقب بر میگردی متوجه میشی که جــای بعضیا

تو زندگیت خالــی که نیست هیـــــچ ،اون موقشم زیــادی بوده … !.

گاهی مرا یاد کن

من همانم که اگر ساعتی از من بیخبر بودی

آسمان را به زمین میدوختی

صدایت نمیکـــــنم که برگـــــردی

مهــــــم باشم ... خودت برمیگردی

فکر کنم

به بوی عطر تو حساسیت دارم

همین که در ذهنم می پیچد

از چشم

اشک می آید…

تو هَمیـــشه میگفتـــــی :

مـــــــن ، یه تار مُوی تو را به هیچ کَس نمیــــــدَهم!

اینقَدر تار های مویِ مَن را به این و آن دادی تا کَچَــــل شدم !

حـــــــالا برو دســـــت از سر کچلم بردار

این روزها تلخ می گذرد ، دستم می لرزد از توصیفش !

همین بس که :

نفس کشیدنم در این مرگِ تدریجی، مثل خودکشی است ،با تیغِ کُند.

به نسل های بعد بگویید …

که نسل ما نه سر پیاز بود نه ته پیاز …

نسل ما خود پیاز بود …

که هر که ما رو دیدگریه کرد!!!!!!

زندگی یعنی :

ناخواسته به دنیا آمدن

مخفیانه گریستن

دیوانه وار عشق ورزیدن

و عاقبت در حسرت آنچه دل میخواهد و منطق نمیپذیرد، مردن .

يکي از هَمين روزهـا

خدا را صدا ميزَنـم، پايين ...

يکـــ ميز 2 نفره ،

يکي منــ ، يکي خُـدا

حرفــ نمـيزنم و نگـاهم، کافيست !

ميدانم؛

سرش راپايين مي

اندازد

و

برايم سختـ ميگـريد !

هنوز هم مرا به جان تو قسم میدهند

میبینی؟!

تنها من نیستم که رفتنت را باور نمیکنم...!

کلمات گـــــــــــاهی بار معنایی خود را از دست می دهند …

این روزها ” دوستـــــت دارم ” ها دیگر قلــــــب کســـی را به تپش وا نمیدارد !

و گونه کسی را سرخ نمیکند !

آدمی غــــــرورش را خیلی زیاد .

شاید بیشتر از تمـــــــام داشتــه هــــایــش دوست می دارد

حالا ببین اگر خودش، غـــــــرورش را بـــه خـــــاطــــر تـــــو، نادیده بگیرد ،

چه قدر دوســتت دارد !

این را بفهــــــــــــم آدمیــــــــــزاد !

دلم تنگ است برای کسی که نمی داند…

نمی داند که بی او به دشت جنون می رود دلم…

می دانم که اگر نزدیکش شوم، دور خواهد شد….

پس بگذار که نداند بی او تنهایم…

دور میمانم که نزدیک بماند…

از دنیـــای ِ واقــعـی و نــامــردیــاش ! پنــــاه آوردیــــم بــه دنیــای ِ مـجــازی !

غــافـل از این کــه ، آســمون ، هـــمون آسـمونــه …

نــــــــــــــــــــــــ ـــــــارو !!!

کاش نـــارو هم مثل لایک زدنــــی بود…

میـــزدم میزدی ….

نمیــــزدم نمیزدی …

از راهی که با هم آمده بودیم

تنها برگشت

وبه من گفت : رفیق نیمه راه!!!

دلتنگی هایم را نشاندم روی دوش بادبادک

و فرستادمشان به آسمان...

.........

باران می بارد!

تـــــــــــوباش؛

همیـــــــــشه

شــــــاد؛

خوشــحال...

منو.....

بیخیــــــــــال

ســَرَت شـــلوغ است!

مــی دانم!

اما اینکـــه موقع خـ ــواب...

روی تخـــتت... چند ثانیه...

... فقط لحــظه ای بــه ذهــنت خـــطور کند...

کـــه یکـــ جــایی...کــــسی... روی تخـــتش...

موقع خــوابـــش...

برای "تـــو" اشــک مــــی ریزد ,سیگار میکشد

همین هـم بــرای مـــن کـــافیست...

ترک کردن ادم ها هم آدابی دارد

اگر آداب ماندن نمی دانید

لا اقل

درست ترکشان کنید

تا ترَک برندارند

سخته

وقتي از پشت خنجر مي خوري ولي

دردش و وقتي مي فهمي كه خنجر و تو دست عزيزت ببيني

مـرا از بند اویزان کنـ ـ ـید...

سروتـ ـ ـ ـه...

شاید فکرش از سـ ـ ـ ـرم بیفتد..!

تو مثه باروني و من مثل آدم برفي...

حكايتومن شده حمايت آدم برفي زير بارون...

تو مي زني و من ذره ذره آب مي شم...

بعضی آدمهــــــا یهـو میــان. . . . !

یهـو زندگیـتـــــو قشنگ میکنن . . . !

یهـو میشن همــــــه ی دلخـوشیت . . . !

یهـو میشن دلیـل خنــــــده هات . . . !

یهـو میشن دلیل نفس کشیــــدنت . . . !

... ... بـعــــد همینجـوری یهـو میــــــرن . . . !

یهـو گنـــــــــــد میـزنن بـه آرزوهــــات . . . !

یهـو میشن دلیل همــــــــه ی غصــه هات و همـــــــه ی اشکات . . . !

یهـو میشن سبب بالا نیـــومدن نفسـت .

خدایا جانم را بگیر ولی.....

زندگی من اوست....!

تورا به او قسم....

زندگی ام را از من نگیر.....!

جز دلت که لازم است

هیچ چیز با خودت نمی بری

نبر؛ ولی

از سفر که آمدی

راه با خودت بیار

راه های دور و سخت!

خسته ایم از این همه

جاده های امن و راه های تخت.........

مرا به رد شعرم دنبال کن

من رد پا ندارم

رد ِ درد را بگیر

و به من برس ...

دیگر از ان همه شیطنتو شلوغی خبری نیست؟؟؟

انقدر به خاطره ضربدر های جلوی اسمم

چوب روزگار را خوردم که تبدیل شدم به

ساکت ترین شاگرد "کـــــــــلاس زندگـــــــــی"

وقتی دلتنگ باشی

همـه آرامـش یـک سـاحـل را هـم بـه تـو بـدهـنـد

بـاز هـم دل تـو بـارانـیسـت

خـیـس تـر از دریا

خــراب تــر از مــوجــهـا ...

تو برنمیگردی....

این را به همه گفته ام حتی به تو،به خودم...

اما نمیدانم چرا هنوز برای امدنت فال میگیرم...

دَردِ یـِــکـ پَنجِــرِهـ را پَنجِــرهـ ـهـا میـ فهمنــد

مَعنیــ کـور شُـدَنـ را گِرِهـ ـهـا میـ فَهمَنـد

سَختــ بـالـا بِرَویــ ساده بیاییــ پـاییـــنـ

قِصّهـ تـَلخـِ مَـرا سُرسُرهـ ـهـا میـ فَهمَنـد...

حالا که میروی ...

آهسته برو

هر قدمت دورتر ... نفسم تنگ تر ...

بگذار چشمم آهسته آهسته ندیدنت را بیاموزد !...

به من قول بده

در تمامی سال هایی که باقی مانده

تا ابـــــــــــــد

مواظب خودت باشی

دیگر نیستم که یاد آوریت کنم.....!

عادت ندارم درد دلم را به همه کس بگویم!!!

پس خاکش میکنم زیر چهره ی خندانم تا همه فکر کنند نه دردی دارم و نه قلبی!

این روزها ، آرامم .. صبور .. ساکت .. تنها ..

حرفهای مرده ام ، دیگر نه از گلویم بیرون می آیند، نه از چشمهایم ، نه از قلمم..

از اتـــاق خاطـــراتم بوی حـــلوا بلند شــده است

آرام فـــاتــحه ای بــخـــوان...

شـــاید خدا گذشـــته ام را

بیــــامــــرزد!!!!!!

هی خيال ميکنم

روی دست خدا مانده ام

خسته اش کرده ام

خودش هم نمي داند با من چه کند...

چه تـــلـــخ است

با بــــغـــض بنویسی

با خــنـــــده بخوانند......

من انتظار تو را می کِشم

تو مرا از انتظارت می کُشی

لعنت بر هر چه فتحه و ضمه و کسره ......

اَز حال ِمن میپُرسي ؟!

نَفس میڪشم ،

تا بجاي مُرده ها خاكم نكنند

اینگونه اَست حال ِ من...

چیزي نپُرس !

همیشه رفیق پا برهنه ها باش ، چون هیچ ریگی به کفش شان نیست..

ﺣـــــــــــﺲ ﻣﻲ ﻛـــــــــــﻨﻢ

ﺩﻧﻴـــــــــــﺎ ﺧـــــــــــﺎﻟﻴﺴﺖ

ﻣﮕـــــــــــﺮ ﺗﻮ ﭼﻨـــــــــــﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮﺩﻱ؟!

راست میگویند دیوار ها گوش دارند ,

شنیدن گفتم دوستش دارم ...

ازم گرفتنش!!!

ارزان تـر از آنچــه فکرش را بکنی بودی ؛

امـــا برای من .. گران تمــام شدی

آغوش تو مترادف امنیت است

آغوش تو ترسهای مرا میبلعد

آغوش تو یعنی پایان سردردها

یعنی آغاز عاشقانهترین رخوتها

آغوش تو یعنی من خوبم!

چه زیبا حرف میزنی !تو می گویی از زاویه ی من به مسئله نگاه کن !

از زاویه تو … آها دیدم ، از زاویه ی تو چه تنگ است کنار هم نشستن دو ضلع ! من و تو !

می گویند دل به دل راه دارد ...

...

پس چرا ؟

وقتی دلم را شکستی ... !

دلـــت نشکســت؟

نیمه گمشده دیگری ...

به اشتباه ...

تمام گمشده من بود

مـَـن ؛

غـَـمـ بـَـراے ِخـوردَن بـِسیــــار دارَمـ

تـو دیگـَـر بـَرایـَمـ لـُقمــہ نـَـگیـــــر ...

دسـتـــانـت را ،

در برابــرم مـشـت مـیـکـنــی . . .

مـیـپــرســی : گـــل یـــا پــــوچ ؟

در دلــــم مــی گـــویـــم :

فـقــط دسـتــانــت . . . !

همه چیز آرام است دل من

استثناست......

یکی از همین روزها دل می کنم از این همه دلتنگی

چیزی نمانده

به رسیدن...

به تو....

فقط یک نفس

اگر فرو رود و بیرون نیاید...!!!

سردي حياط را هم دوست دارم

بهانه ام مي شود براي تمناي گرماي آغوشت

هر چند ممنوع باشد!

احمقانه ترين،مضحک ترين،تصنعي ترين ودروغين ترين بهانه

براي پايان دادن به يک رابطه اين جمله است:

"عزيزم تو خيلي خوبي،من لياقت تو رو ندارم"....

ین جمله را هرگز فراموش نکن:

" برای دوستت دارم بعضی ها مرسی هم زیاد است "!!!!

شب بیداری مرا مادرم با گلایه به چای و قهوه ربط میدهد،

کاش نبودنش اینقدر کافئین نداشت...

متاسفانه بعضی از آدم ها

بی غذا ، دو ماه دوام می آورند

بی آب ، دو هفته

بی هوا ، چند دقیقه

ولی

بی "وجـــدان" ، خـیلی.

دُنـبـال ِ کَـلاغـیْ می گـردَم ،

تا قـآرقـآرَش رآ بـه فـال ِ نـیـکْ بـگیـرَم ،

وقـتـی…

قآصـِدَکـْ ـهـا هـمـه لال انـد

دارایی من...

از تمام دار دنیا ، تنها یک چیز دارم : "دوستت"

ماهِ من،

نماز آیات می خوانم ،وقتی گرفته ای!!!

دلم بهانه ات را می گیرد ...

چقدر امروز حس می کنم نبودنت را ...

صدایت در گوشم می پیچد و من می گویم : "جانم؟ ....مرا صدا کردی؟!

به تجربه آموختم همه می روند

دیر یا زود...

روغن کاری لولای در

تنها کاری ست که به نظرم مفید می آید

شاید رفتن شان کمتر گوش خراش شود.

چشمهایم ...

هنوز کودک اند !!

که شب ادراری دارند ...

پیراهن تو دل من است که

تنگ مي شود

می شود برای تو

سقف دلم سخت ترک برداشته

قدری آرام تر قدم بردار......!

سقفش به جهنم ......

.....سست است و کاهگلی

می ترسم پای تو را بخراشد........

رفیق معامله فسخ شد!

در قبال دنیا............

"تار مویت"

را میخواستند.........

دسـتِ مـرا گـرفـتـه‌ای، بـا زور می‌بـری بــهـــــشــت؟

بـخـشیـده‌ام بـهـشـت بـه تـو، با آن حوریـانِ زشـت

مــن آتـــشـــم، خـــانـــه‌ی مــن چـــاهِ دوزخ اســـت

جایی کنارِ "نیـچه" و "صادق هدایــــــــت" و "بـرشت"

نامم را پاک کردی،یادم را چه میکنی؟!

یادم را پاک کنی،عشقم را چه میکنی؟!

اصلا همه را پاک کن...

هر آنچه از من داری...

از من که چیزی کم نمیشود...

فقط بگو با وجدانت چه میکنی؟!

شاید...؟!

نکند آنرا هم پاک کرده ای؟!!!

نه!!شدنی نیست...

نمی توانی آنچه نداشتی پاک کنی!

تاول زده کفش هایم

در کوچه های فاصله

تشنۀ یک پنجره ام

تا پای دلم را

ازآن بیاویزم

فاصــــله تان را با آدم هـــا رعــــایت کنــــید

آدم ها یــهو می زنن روی ترمــــز

و اون وقت شمــــا مقصـــــری !!

لو رفتم . . .

در گوگل که سرچ میکنم "تو"

فقط عکس عاشقانه می آید . . .

آدم ها ثانیه به ثانیه رنگ عوض میکنند

چه رسد به دقیقه ها

از آدم های یک ساعت دیگر میترسم

چون درگیر هزاران ثانیه اند

ثانیه هایی که در هرکدام رنگی دگر به خود میگیرند

آدم ها یکرنگ نیستند ...!!!

تازگیــا هــر کـــی میگــه دوسِـــت دارم

خنـــدم میگیــــره !

بــی اراده میگــــم :

تــو دیگــه چــی میخــــوای از جونـــم ؟؟؟

چه بی پروا دلم آغوش ممنوعه ای را می خواهد، که تنها شرعی بودنش را من می دانم و دله تو...

دلم لک زده برای یک عاشقانه ی آرام، که مرا بنشانی روی پاهایت و بگذاری گله کنم از تمامه کابوسهایی که چشم تورا دور دیده اند...

می خواهم دلتنگی را بهانه کنم و سرم را پنهان کنم در گودیه گلویت...

و تمامه ریه ام را پر کنم از عطر مردانه ات...

من شیفته آن بوسه های هول هولکی ام که دیرت شده،اما از خیرش نمی گذری...

وقتی سرفه ام میگیرد،

همه با لیوانی آب به سراغم می آیند!

اما وقتی دلم میگیرد.....!

خواستی دیگر نباشی!!!

آفرین چه با اراده....

لعنت به دبستانی که تو از درسهایش فقط "تصمیم کبری" را آموختی.......

این روزها فقط کافیه ؛

کمـــی حضور نداشته باشـی ،

فراموشت نمی کنن !

بلکه برات یه جایگزیـــن انتخاب میکنن که سرگرم بشن ....

بعد تو دلشون میگـــن :

گور باباش که نیست ... !!!

خودم را گول ميزنم !..

ميدونم اين تــــــار ديدن ...

از اشكـــي ِ كه ..

توي چشام جمع شده !..

ولي شيشه ي مانيتورم رو تميز ميكنم !!

اگر انسانها قادر بودند روزي فقط 5 دقيقه عاشق باشند حسرت بهشت جوك ميشد و كركره جهنم پايين بود

نه پیشانی من به لبهای تو رسید ، نه لیاقت تو به احساس من ! چیزی به هم بدهکار نیستیم....!!!

گاهي

نگاهي ..

سگ مي شود

مي گيرد

پاچه ي دلت را !

مصنوعی بودن لبخندت را

به حساب همه چی میگذارم !

جز اینکه دلت را زده باشم ... !!!

--------------------------------------------------------------------------------

می مانم ...

می روی ...

لعنت به این افعال !

كه ماندن را برای من صرف كرد

و رفتن را برای تو !!!

ديـــگه به هر چيز دنيآ كه دست مي زنم

خدآ تَق مي كوبه رو دستم ميگه دست نزن...حق تو نيست.

سهمت تموم شده از دنيآ...

عـشـق هایت را مثل

کـانـال تـلـویـزیـون عـوض مـی کـنـی

و افـتـخـار می کـنـی،

که عشق برایت این چنین است !

و مـن مـی خـندم …

به برنامه هایی که هیچکدام ،

ارزش دیدن ندارند . . .

هیچی نگیم بهتره

توجه

نویسنده

عرضه قلیان در هواپیما

مد عجیب و غریب آفریقایی‌های فقیر!

در اين بخش ,مطالب و خبرهايي درج مي شود كه با خواندن آن ها خواهيد گفت :هيچي نگيم بهتره.

حالا خودتون بخونيد هيچي نگيم بهتره,والا!

(در ضمن اگرچه قرار بود ما هيچي نگيم ولي چند خط آخر هر مطلب رو بخونيد)

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

شرکت هواپیمایی الامارات برای مسافران قلیان عرضه می‌کند. شرکت هواپیمایی الامارات امارات متحده عربی در ابتکاری جدید قلیان در خطوط پروازی خود عرضه می‌کند.

این طرح فقط در هواپیماهای A380 اجرا شده است که مسافران می‌توانند طی پرواز، قلیان با تنباکو با طعم‌های مختلف استعمال کنند.

مسافران هنگام تهیه بلیت می‌توانند برای استفاده از قلیان درخواست دهند.

از آن روزي مي ترسم كه اين شركت براي جلب مشتري دست به ارائه مواد مخدر ديگري مانند كراك،شيشه،حشيش،ترياك و ...بزند.همراه با منقل و ساير امكانات!

مد عجیب و غریب آفریقایی‌های فقیر!

این مسئله واقعیتی در نسل کنونی جوانان افریقای جنوبی است که به صورت مد در جامعه جا افتاده است.

این جملاتی که می خوانید، نه دروغ است و نه به سخره گرفتن فردی!

اگر می خواهید بعنوان جوان خوش تیب به شما توجه شود، پس بیایید و دندانهای وسط بالای خود را بکشید و دور بیندازید. این گونه خوش تیب تر خواهید شد.

این واقعیتی در نسل کنونی جوانان افریقای جنوبی است که به صورت مد در جامعه جا افتاده است.

در طول ۶۰ سال صنعت فشن این نمونه در نوع خود منحصر بفرد است که مردم افریقای جنوبی معتقد شده اند برای خوش تیپ شدن باید دندانهای جلو را کشید!

مد دندان کشیدن بین جوانان کیپ تاون پایتخت و چند منطقه دیگر رواج دارد و جوانان به هر قیمتی شده این کار را انجام می دهند. بیشتر آنها لباس بگی وسوئی شرت و مدل اسپورت می پوشند و آدامس در دهان در حالی که خنده بر لب می زنند تا دندانهایشان معلوم شود خود را شبیه گانگسترهای نشان می دهند.

جکی فردلینک از دانشگاه کیپ تاون می گوید اغلب ادای گانگسترها را در آوردن بین طبقه فقیر رایج است و کسانی که این کارها را انجام می دهند از طبقات فقیر جامعه هستند و سالهاست که در این کشور مد است و فکر می کنند برای جنس مخالف جذابیت ایجاد می کند.

جل الخالق!مي ترسم از روزي كه در اين قبايل پاشيدن اسيد به صورت يكديگر مد شود و نشانه زيبايي!

ورود آقايان ممنوع

نويسنده

ورود آقايان ممنوع

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

ورود آقايان ممنوع

توجه

يادداشت ماه...

خرداد1392

زیر روسریت بمب مخفی کرده ای؟!

هیچکس به دخترها واقعیت‌ را نگفت

زنان در میان وعده‌های رنگارنگ انتخاباتی چه جایگاهی دارند؟

سلام. از اونجايي كه هر جايي كه تابلوي ورود آقايان ممنوع نصب شده ,اولين

افرادي كه وارد مي شن آقايون هستند,به شما آقايون محترم ورود به اين بخش

رو خوش آمد مي گم!

(خانم ها كه خودشون صاحب خونه اند,به خوش آمد گويي نياز ندارن )

در اين بخش به دغدغه ها و مشكلات زنان و ترسيم لحظات شاد و غمگين

دختران و بانوان دوست داشتني ايران مي پردازيم.ما قصد تشكيل انجمن زنان

متحد عليه مردان!نداريم .

ما آرزوي زندگي بهتر بدون تبعيض, بدون سوء استفاده و احياي حقوق مسلم مان

را داريم.

ما حق حضور در جامعه به واسطه انسايتمان را داريم نه زنييت مان.

براي بهتر شدن اين بخش به نظرات و انتقاد هاي شما به شدت!نيازمنديم .

دوست دختر،دوست اجتماعي،معشوقه، آبجي

پشت اين اسمها،گمم كردي و همه آنچه از من مي بيني زنيت اي است كه خود را محق مي داني برايت به حراج بگذارم...

نگاه هايت آنقدر هوس آلود است كه به جاي تو، من سر به زير مي شوم.

براي اينكه كنارت باشم ،بايد از زنيتم بگذرم و فقط براي تو باشم، ولي تو مردانگي را در ترك كردن من و دست به دست كردن دلت مي داني .

براي تو، بردن دل من حكم تفريح را دارد و شكستن دل من افتخار است .

براي تو (غيرت مردانه) كلمه اي است كه به تعصب بيجا براي خواهرت و رفتار اروپايي مآبانه براي بقيه تفسير مي شود.

تنهاييم را به يك لحظه تحمل كردن توئي كه تنها چيزي كه در من نمي بيني انسانيتم است،ترجيح مي دم.

تنهايم را به كابوس زندگي زير يك سقف با مردي كه جوانمردي را يادش نداده اند،ترجيح مي دهم.

من یک دختـــــــر ایــــرانیــــــــم ...

بــــــــدان ...

"حــــــوای" کسی نـــــمی شــوم که به "هــــوای" دیگری برود ...

تنهاییم را با کسی قسمت نـــمی کنم که روزی تنهایم بگذارد ...روح خـــداست که در مــــــن دمیـــده شده و احســـــاس نام گرفته ...

ارزان نمی فروشمش...

دستــــــهایم بــالیـــن کـــودک فـــردایـــم خـــواهـــد شــــد ...

بـــی حـــرمتـــش نمی کنم و به هــر کس نمی سپارمش ...

من زنم...و به همان اندازه از هوا سهم مي برم كه ريه هاي تو...

مي داني درد آور است من آزاد نباشم كه تو به گناه نيفتي...

قوس هاي بدنم به چشمهايت بيشتر از تفكرم مي آيند

دردم مي آيد كه بايد لباس هايم را به اندازه ايمان تو تنظيم كنم...

‏

‏

زن که باشي...

زن که باشی درباره‌ات قضاوت می‌کنند؛

در باره‌ی لبخندی که بی‌ریا نثار هر احمقی کردی

درباره‌ی زیبایی‌ات......که دست خودت نبوده و نیست

درباره‌ی تارهای مویت که بی‌خیال از نگاه شک‌آلوده‌ی احمق‌ها از روسری بیرون ریخته‌اند

درباره‌ی روحت، جسمت، درباره‌ی تو و زن بودنت، عشقت، همسرت قضاوت می‌کنند

تو نترس

و

زن بمان

احمق‌ها همیشه زیادند

نترس از تهمت دیوانه‌های شهر

که اگر بترسی

رفته رفته زنِ مردنما می‌شوی

کم کم تفاوت ظریف میان نگهداشتن یک دست و زنجیر کردن یک روح را یاد خواهی گرفت.

اینکه عشق تکیه کردن نیست

و رفاقت، اطمینان خاطر

و یاد میگیری که بوسه ها قرارداد نیستند ...

و هدیه ها، عهد و پیمان معنی نمیدهند.

و شکستهایت را خواهی پذیرفت

سرت را بالا خواهی گرفت

با چشمهای باز

با ظرافتی زنانه

و نه اندوهی کودکانه

و یاد میگیری که همه ی راههایت را هم امروز بسازی

که خاک فردا برای خیال ها مطمئن نیست

و آینده امکانی برای سقوط به میانه ی نزاع در خود دارد

کم کم یاد میگیری که حتی نور خورشید میسوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری.

بعد باغ خود را میکاری

و روحت را زینت میدهی

به جای اینکه منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.

و یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی…

که محکم هستی… که خیلی می ارزی.

و می آموزی و می آموزی

با هر خداحافظی

یاد میگیری

مرد که ضعیف باشد، زن می شود ضعیفه

بايد لباس روشن نپوشم تا توجه تو را جلب نكنم...

بايد با صداي بلند نخندم تا دل تو نلرزد...

بايد هرگز با تو تنها نباشم تا تو به فكر گناه نيفتي...

مي خوام زندگي كنم

بدون حس بودن يا نبودن تو...

مي خواهم آرامش داشته باشم بدون دغدغه بودن تو...

‏

خواهرم حجابت؟

گفت دلم پاك است

مگر مي شود پاكي هزاران نگاه را بدزدي و دلت پاك باشد؟!

تو زن شــدی نــه بــرای در حســرت مانـدن یــک بــوســه...

بــرای خلــق بوسـه ای از جنـس آرامـش...

تـوزن نشـدی که همخـواب آدمـای بی خـواب بـشوی........ تـو زن شـدی بـرای خـواب کسـی رویـا شـوی!

تـو زن نشـدی کـه در تنـهاییـت،حسـرت آغوشـی عاشـقانـه را داشـته باشـی... زن نشـدی تا......

آغـوشـی در تنـهایی عشـقت باشی........ قدرزن بـودن را بدان!

چرا شماها از دخترای چادری بیشتر از ما خوشتون میاد؟

دخترک رو به من کرد و گفت:واقعا آقا؟!

گفتم:ببخشید چی واقعا؟!

گفت:واقعا شما بچه بسیجی ها از دخترای چادر به سر بیشتر از ما خوشتون میاد ؟

گفتم:بله

گفت: اگه آره، پس چرا پسرایی که از ما ها خوششون میاد از کنار ما که می گذرند محو ما میشن، ولی همین خود تو و امثال تو از چند متری یه دختر چادری که رد میشید فقط سر پایین می اندازید و رد میشید!

گفتم: آره راست میگی، سر پایین انداختن کمه!

گفت:کمه؟ببخشید متوجه نمیشم؟

گفتم: برای تعظیم مقابل حجاب حضرت زهرا(س) باید زانو زد حقاکه سرپایین انداختن کمه.

لذت بندگی...

چند درجه حرارت بیشتر پخته ترت می کند...!

هوا ممنونم !

گرم که می شوی ,

تازه می فهمم لذت حجاب را...

لذت بندگی را...

تو زن شــدی نــه بــرای در حســرت مانـدن یــک بــوســه...

بــرای خلــق بوسـه ای از جنـس آرامـش...

تـوزن نشـدی که همخـواب آدمـای بی خـواب بـشوی........ تـو زن شـدی بـرای خـواب کسـی رویـا شـوی!

تـو زن نشـدی کـه در تنـهاییـت،حسـرت آغوشـی عاشـقانـه را داشـته باشـی... زن نشـدی تا......

آغـوشـی در تنـهایی عشـقت باشی........ قدرزن بـودن را بدان!

پیاده از کنارت گذشتم...........

پیاده از کنارت گذشتم، گفتی :" قیمتت چنده خوشگله؟"!

سواره از کنارت گذشتم، گفتی : "برو پشت ماشین لباس شویی بنشین!"

در صف نان،نوبتم را گرفتی چون صدایت بلند تر بود!

در صف فروشگاه نوبتم را گرفتی چون قدت بلند تر بود!

زیر باران منتظر تاکسی بودم، مرا هل دادی وخودت سوار شدی!

در تاکسی خودت را به خواب زدی تا سر هر پیچ وزنت را بیندازی روی من!

در اتوبوس خودت را به خواب زدی تا مجبور نشوی جایت را به من تعارف کنی!

در سینما نیکی کریمی موقع زایمان فریاد کشید و تو پشت سر من بلند

گفتی: " زهر مار " !

در خیابان دعوایت شد وتمام نا سزا هایت ، فحش خواهر ومادر بود!

در پارک، به خاطر بودن تو نتوانستم پا هایم را دراز کنم!

نتوانستم به استادیوم بیایم، چون تو شعارهای آب نکشیده می دادی!

من باید پوشیده باشم تا تو دینت را حفظ کنی!!!

مرا ارشاد میکنند تا تو ارشاد شوی !

تو ازدواج نکردی وبه من گفتی زن گرفتن حماقت است!

من ازدواج نکردم و به من گفتی ترشیده!

عاشق که شدی مرا به زنجیر انحصار طلبی کشیدی!

عاشق که شدم گفتی مادرت باید مرا بپسندد!

من باید لباس هایت را بشویم واتو بزنم تا به تو بگویند خوش تیپ!

من باید غذا بپزم وبه بچه ها برسم تا به تو بگویند آقای دکتر!

وقتی گفتم پوشک بچه را عوض کن، گفتی بچه مال مادر است!

وقتی خواستی طلاقم بدهی ، گفتی بچه مال پدر است!

اگر مردی هست به من نشان بده

اما من دیگر:

احتیاجی ندارم که تو در اتوبوس بایستی تا من بنشینم.

احتیاجی ندارم که تو نان آور باشی.

احتیاجی ندارم که توحامی باشی

خودم آنقدر هستم که حامی خود و نان آورخود باشم.

با تو شادم آری، اما بدون تو هم شادم.

من اندک اندک می آموزم که برای خوشبخت بودن نیازمند مردی که مرا دوست بدارد نیستم

من اندک اندک عزت نفس پایمال شده خود را باز پس می گیرم.

به

من بگو ترشیده، هرچه می خواهی بگو. اما افتخار همبستری و همگامی با مرا

نخواهی یافت تا زمانی که به اندازه کافی فهمیده و باشعور نباشی

گذشت

آن زمان که عمه ها و خاله هایم منتظر مردی بودند که آنها را بپسندد و

درغیر اینصورت ترشیده می شدند و درخانه پدر مایه سرافکندگی بودند.

امروز تو برای هم گامی بامن(و نه تصاحب من - که من تصاحب شدنی نیستم) باید لیاقت و شرافت و فروتنی خود را به اثبات برسانی.

حقوقم

را از تو باز پس خواهم گرفت. فرزندم را به تو نخواهم داد. خودم را نه به

قیمت هزار سکه و یک جلد کلام الله که به هر قیمتی به تو نخواهم فروخت.

روزگاری

می رسد که می فهمی برای همگامی با من باید لایق باشی - و نیز خواهی فهمید

همگام شدن با من به معنای تصاحب من یا تضمین ماندن من نخواهد بود. هرگاه

مثل پدرانت با من رفتار کردی بی درنگ مرا از دست خواهی داد.ممکن است دوست و

همراه تو شوم اما ملک تو نخواهم شد.

زیر روسریت بمب مخفی کرده ای؟!

“سمر” دانش آموز ۱۳ ساله مدرسه “رستون” در ایالت ورجینیای آمریکا است. وی تا چند ماه پیش همواره شلوارهای تنگ و پیراهن ‌های کوتاه می‌پوشید و موی خود را هر روز یک مدل شانه می‌کرد و به مدرسه می‌آمد. اما با آغاز سال جدید درسی، هم کلاسی‌های وی، او را با حجاب کامل و ظاهری اسلامی دیدند.

“سمر” که دانش آموز سوم راهنمایی است، طی گفتگویی با روزنامه واشنگتن پست در شماره روز جمعه ۱۳/۱۱/۲۰۰۹ گفت: به رغم اینکه می دانستم با مشکلات بسیار زیادی مواجه خواهم شد و بسیاری از دوستان و هم کلاسی هایم را از دست خواهم داد، اما تصمیم گرفتم که حجاب بر سر کنم.

وی در ادامه این گفتگو افزود: پس از بر سر کردن حجاب، اولین لحظه ای که دوستانم را دیدم، یکی از سخت ترین لحظات زندگی برایم بود زیرا به نظر آنان خیلی عجیب و غریب می‌آمدم و آنان اصلا دوست نداشتند با من حرف بزنند و یا به من نزدیک شوند. همه آنان با تنفر و خشم به صورت من نگاه می‌کردند، گویا چهره ای بسیار زشت و کریه دارم! بعضی‌ها هم طوری از کنارم رد می شدند که گویا اصلا مرا ندیده اند و به من هیچ توجهی نمی کردند.

“سمر” همچنین گفت: اولین کسی که مرا با آغوش گرم مورد استقبال قرار داد، دوست مسلمانم “ایمان کرورتو” بود. او یک مسلمان است اما حجاب بر سر نمی کند. از من پرسید: آیا می خواهی در طول سال حجاب بر سر کنی؟! پاسخ دادم: بله. پاسخم او را به فکر فرو برد و احساس کردم که گویا برایش خیلی جالب بود.

او در ادامه می گوید: وقتی وارد کلاس شدم، یکی از هم کلاسی هایم برای مسخره کردنم، جلوی همه گفت: زیر روسریت بمب مخفی کرده ای؟! همه به من خندیدند. برایم لحظه ای بسیار دردناک و غم انگیز بود. اشک در چشمانم جمع شده بود. وقتی به خانه رسیدم، خیلی گریه کردم. اما تمام این اتفاقات بر من تأثیر نگذاشت زیرا تصمیم جدی گرفته بودم تا ابد حجاب بر سر کنم. رابطه خودم با خداوند متعال را مهمتر از هر چیز دیگری می دانم.

“سمر” که متولد کشور سودان است در ادامه می‌افزاید: در مدرسه ما حدود ۹۶۰ دانش آموز دختر و پسر مسلمان وجود دارد، اما تنها چهار نفر از دختران مسلمان حجاب می پوشند. پیش از اینکه حجاب بر سر کنم، بیشتر دانش آموزان نمی دانستند که من مسلمانم اما حالا دیگر همه فهمیده اند. بدون شک حجاب پوشیدنم، بر دیگر دختران مسلمان هم تأثیر خواهد گذاشت.

وی در ادامه می گوید: مهمترین چیز برای من دین است از همین رو هر روز تمام نمازهایم را کامل می خوانم و هر ساله روزه هایم را کامل می‌گیرم و آرزو دارم که به حج بروم. از قبل هم واجبات دینی خودم را انجام می دادم اما نمی دانستم که باید در ظاهر هم مانند باطن به مسائل و احکام اسلامی پایبند باشم از همین رو تصمیم گرفتم که ظاهر خود را نیز اسلامی کنم.

“سمر” در مورد چگونگی به وجود آمدن انگیزه با حجاب شدنش می گوید: تابستان امسال با خانواده‌ام به مصر سفر کردیم. در آنجا دیدم که زنان و دختران حجاب بر سر می‌کنند. این مسأله مرا به فکر فرو برد. در نهایت تصمیم گرفتم که مانند آنان حجاب بپوشم زیرا احساس کردم که بدون حجاب بودن، لذت است از همین رو با حجاب به ورجینیا باز گشتم.

هیچکس به دخترها واقعیت‌ را نگفت

یکی از مهم ترین دلایلی که خانم ها نسبت به حجاب کاهل هستند، که البته به نظر من بسیار رایج هم هست، و میان دختران مذهبی هم به وفور دیده می شود، این هست که: مرد نیستند!!!

تعجب نکنید؛ بزرگترین مشکل خانم ها، این هست که نمی توانند متوجه بشوند که ما مرد ها چه تفاوت های فاحشی با خانم ها داریم! این تفاوت را هم فقط ما مسلمان ها نمی گوییم، برای نمونه، می توانید به کتاب "مردان مریخی، زنان ونوسی" مراجعه کنید. یک تفاوت ظریف بین مردان و زنان وجود دارد، و آن این است که: زنان از طریق گوش لذت می برند (یعنی سمعی هستند)، و ما آقایان با نگاه کردن لذت می بریم. تا زمانی که خانم ها به این نکته توجه نکرده اند، ضرورت حجاب را درک نخواهند کرد.(من کاری به لامذهب ها و اون کاره ها ندارم، روی من با زنان عفیفی است که اکثریت جامعه را تشکیل می دهند.)

بعید است، آن خانم محترمی که با حجاب ناقص در جامعه می گردد، متوجه باشد که چه تیرهای مسمومی به سوی او نشانه می رود، چه جوان هایی را از فعالیت مفیو در جامعه محروم می کند، و چه خانواده هایی را از هم می پاشد؛ چون او زن هست و نگاه مردانه را نمی فهمد!

این البته مشکلی نیست که فقط ما مسلمانان این را بدانیم. دانيل سيلورمن - ازمشاوران بحران تجاوز- درمورد زناني که مورد تجاوز جنسي قرار گرفته اند، مي گويد: "معمولاً چنين زناني پس از مدت کمي دچار پشيماني شده، خود را سرزنش مي کنند واين جملات را بر زبان جاري مي کنند: اي کاش آن لباس را نپوشيده بودم تا جلب توجه کنم! اي کاش به او لبخند نزده بودم!..." همه ی این ها نشان می دهد که فهم زنان از نگاه مردان، دقیق نیست.

"چیزی که می خواهم خانم ها بدانند":

دیدگاه ما آقایون، با شما خانم ها، 180 درجه متفاوت است. و همانطور که در بالا هم اشاره کرده ام: بزرگترین عیب خانم ها، این هست که مرد نیستند! و با این تصور که مردها هم مثل آنان فکر می کنند، اطمینان های کاذب می کنند.

بخشی از نوشته ی این آقا در وبلاگشون

خیلی وقت بود می خواستم مطلبی درین باره بنویسم و نمی دانستم چطور!

واقعیت اینکه که خیلی از دختران جامعه ی ما به شدت پاک هستند و اگر بدحجاب هستند معمولا دلیلشون هرچیزی هست جز آنچه در واقع اتفاق می افته

مطمئنم از بسیاری از دختران (بالای نود و نه درصد) اگر بپرسید چرا بدحجاب هستند؟ دلیلشون زیبا بودن، باکلاس بودن، بی کلاس نبودن و این چیزهاست و اگر بشود با صمیمیت و بدون آنکه به غرور نوجوانی و جوانی شان بربخورد از آنها بپرسید آیا آنها به این قصد این چنین می کنند تا نگاه مردی را به خودشان جلب کنند و همسر او را از نظرش بیندازند و خانواده اش را از هم بپاشند ، یا به این قصد آمده اند که برای اعصاب پسرهای مجردی که در اوج فشار غریزه ی جنسی شان هستند نقشه بکشند هیچ کدامشان چنین قصدی را ندارند.

حالا عنق ترینشان می گویند: "خب نگاه نکنند" یا مثلا "خاک بر سر آن ایمانی که با چند تار مو به باد رود" که همین جمله ها نشان می دهد آنها درست جنس مقابلشان را نشناخته اند. و کسی هم به آنها نگفته بله آنها نباید نگاه کنند اما مدیریت روابط زن و مرد برای خانم ها راحت تر است و برای آقایون به این راحتی نیست.

هیچ کس نه خانواده، نه مدرسه، نه صدا و سیما و نه مجلات رنگ و وارنگ به آنها نگفته که ما در این دنیای مادی بر اساس حکمتهای زیبای خالقمان در دو جنس آفریده شدیم و هر کدام توانمندی هایی داریم و بر اساس آن تکالیفی

مثلا یکی از مواردی که معمولا در آن آقایون قوی ترند، قدرت بدنی ست. خب تکلیف تامین مخارج زندگی بر عهده ی آنهاست تا خانواده اش گرم تر و بانشاط شود و همینطور جهاد اگر پیش آید و ...

خب حالا اگر یک آقایی پیدا شود و ازین قدرتش سوء استفاده کند مثلا زن و بچه اش را کتک بزند همه او را محکوم می کنند هیچ کس نمی گوید خب آن خانم می خواست اول این آقا را عصبانی نکند. ( درسته نباید عصبانی می کرد ولی حالا خسته بوده و چیزی گفته اون آقا حق کتک زدن نداشته) همه می گویند نامرد چرا از قدرت بدنی بیشترت سوء استفاده کردی؟ خب خانم ها در این مورد ضعیف ترند تو حق نداری دست روی زن که از تو ضعیف تر است بلند کنی، دستت بشکند، باید دیه بدهی، دیگه خیلی شدید باشه که می شه انداختش زندان هیچ کس هم دلش برای او نمی سوزد

حالا یکی از مواردی که خانم ها در آن قوی ترند و آقایون ضعیف ترند ،قدرت مدیریت روابط زن و مرد هست.

چرا ما زشتی سوء استفاده آقایون رو از قدرت بیشترشان در توانمندی هایشان می بینیم اما زشتی سوءاستفاده ی خانم ها را نمی بینیم؟ چرا اینجا می گوییم خب آن آقا می خواست از اول نگاه نکند (درسته نباید نگاه می کرد اما فرضا ضعیف بوده و نگاه کرده شما حق داشتی از قدرت بیشترت سوء استفاده کنی؟ ) این ناجوانمردانه نیست؟

هیچ کس نه خانواده، نه مدرسه، نه صدا و سیما و نه مجلات رنگ و وارنگ به آنها نگفته این نگاه ها یک نگاه تحسین آمیز معمولی نیست از جنس نگاهی که مثلا تو به مانتوی دوستت داری! کسی از خیال پردازی های بعد از آن و آثاری که به دنبال دارد به آنها چیزی نگفته .

هیچ کس به دختران نوجوان و جوان این چیزها را نگفته و آنها نمی دانند ممکن است به اندازه ی یک نگاه در گناه یک تجاوز، یک قتل، یک افسردگی، یک خودکشی و ... سهیم باشند در حالیکه خودشان بی خبرند

هیچ کس به آنها نگفت این دنیا دار مکافات است و تو پدر داری، برادر داری و به یاد بیاور روزی تو هم ازدواج می کنی، بچه دار می شوی، سنت بالاتر می رود و آن موقع خواه ناخواه شادابی مثلا هجده سالگی ات را نخواهی داشت، اما حق داری خانواده ای مملو از عشق داشته باشی و همسری که تمام توجهش به خانواده اش باشد و محبت عاشقانه اش به هیچ زن دیگری معطوف نباشد و حتی توی ذهنش هم کسی را با تو مقایسه نکند و همیشه تو در نظرش زیباترین باشی. پس الان تو که قدرتمندتری مدیریت کن و کمک کن نگاه پدرها و برادرها و همسران دیگران پاک بماند و تو اجازه نده توجه مردانی که باید خاص همسرشان باشد به تو جلب شود. درست است که آنها در این زمینه به اندازه ی تو قوی نیستند اما حق دارند پاک بمانند، انسانی زندگی کنند و آزار نبینند تو کمکشان کن

هیچ کس نه خانواده، نه مدرسه، نه صدا و سیما و نه فیلم هایی که با بیت المال مسلمین ساخته می شوند اما انگار در خودبیگانه ساختن با هالیوود مسابقه گذاشته اند و نه کتابها و نه مجلات رنگ و وارنگ به آنها نگفته که برای مسجود ملائکه بودن آفریده شدند برای خلیفة الهی شدن -خودشان و برادران ایمانی شان- و آنقدر این مساله ارزش دارد که هم ما و هم برادرانمان مراقب ایمان همدیگر باشیم

همه مان لایق زیباترین زندگی ها در دنیا و در آخرت هستیم به هم کمک کنیم هرکس به اندازه ی سهمش

نور نوشت: وَ اللّهُ يُرِيدُ أَن يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَ يُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَن تَمِيلُواْ مَيْلاً عَظِيمًا (آیه 27 سوره نساء)

و خدا مى ‏خواهد بر شما ببخشايد، و كسانى كه پيرو شهواتند مى ‏خواهند شما دستخوش انحرافى بزرگ شويد

تذکر نوشت: چرا به فرزندانمان، شاگردانمان، مخاطبانمان نمی گوییم آنچه برای انسانی زیستنشان به دانستنش احتیاج دارند و اسمش را حیا میگذاریم اما از آن طرف انها را در موج های ضدفرهنگی تنها رها می کنیم و وقتی اشتباه کردند یا آنقدر بد رفتار می کنیم که از ما فرار کنند یا آنقدر بی تفاوتیم که سکوتمان حمل بر رضایت شود؟

سوال های همیشگی نوشت: چرا صدا و سیما اینقدر بدحجابی را در اشکال مختلفش ( رفتاری و گفتاری ) ترویج می کند؟ چرا ذائقه های پاک مردم را در سطوح نازل می پسندند و در بالا بردن آن تلاش ویژه ای نمی کند؟ چرا آموزش پروش در کتابهایش نمی گوید تمام آنچه را باید بگوید؟ چرا بعضی معلمین-هرچند کم اما کمش هم زیاد است- بلد نیستند جواب سوالات دانش آموزان را بدهند و گاهی خودشان موید رفتارهای غیرارزشی هستند؟ چرا فیلم هایمان اینقدر ... هستند؟ و ...

در آیه ی بالا دو تا اراده مطرح شده ، عملکرد متولیان فرهنگی ما آنها را در کدام دسته قرار می دهد؟ من و شما در حد توان و نفوذ کلاممان چطور؟

زنان در میان وعده‌های رنگارنگ انتخاباتی چه جایگاهی دارند؟

۳۳ روز دیگر یکی از کاندیداها به ریاست جمهوری برگزیده می‌شود اما کاندیداها با تنوع سلایق سیاسی چه وعده‌هایی می‌دهند و زنان که بیش از نیمی از جمعیت کشور هستند در میان وعده‌های رنگارنگ آنان چه جایگاهی دارند؟

انتخابات ریاست جمهوری و رسیدن به منصب ریاست جمهوری در هر دوره‌ای باعث می‌شود تا افرادی که خود را برای تکیه زدن بر صندلی پاستور شایسته می‌دانند در همایش‌ها و مناسبت‌های مختلف به طور مستقیم و غیرمستقیم مواضع و برنامه‌های خود را اعلام می‌کنند.

معمولا با نزدیک شدن به ایام انتخابات نشست‌های خبری و همایش‌ها رنگ و بوی جدی‌تری به خود می‌گیرد و کاندیداها با در نظر گرفتن مشکلات و دغدغه‌های مردم سعی می‌کنند راهکارها و وعده‌هایی را ارائه دهند که بتوانند قشر عظیمی از مردم را با خود همراه کنند و تعداد آرای بیشتری را برای خود جلب کنند.

ولی همواره توجه به مباحث اقتصادی و معیشتی مردم باعث می‌شود تا مسائل و دغدغه‌های اجتماعی به حاشیه رانده شود و کمتر نماینده‌ای در برنامه‌های انتخاباتی خود به طور مفصل در مورد برنامه‌های اجتماعی خود صحبت می‌کنند و بازهم در میان مسائل اجتماعی موضوع زنان مغفول می‌ماند و انگشت شمارند کسانیکه این موضوع را در اولویت‌های خود قرار می‌دهند.

چندی پیش زهره الهیان فعال حوزه زنان در گفت و گو با خبرنگار جامعه فارس گفت: روند عملکرد در حوزه زنان در دولت‌های گذشته نیاز به یک آسیب شناسی دقیق دارد و اینکه آیا کارنامه عملکرد دولت‌های گذشته منطبق با سیاست‌های کلان نظام و دیدگاه حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبری بوده و اگر عملکردها منطبق بوده است تا چه حد این همگرایی وجود داشته است.

این فعال حوزه زنان تصریح کرد: به جهت اینکه در دولت آینده رویکرد صحیح‌تری به این مسائل داشته باشیم و طرز تفکرات حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری نزدیک تر باشد جلساتی در این رابطه باید برگزار شود تا با هم‌اندیشی نخبگان بایسته‌های دولت آینده مشخص شود.

الهیان افزود: البته ما با توجه به اهمیت فضای موجود تا انتخابات پیش رو نشست‌های تخصصی را در این رابطه برگزار می‌کنیم تا این مطالبه از سوی جامعه زنان از کاندیداهای ریاست جمهوری صورت بگیرد تا برنامه‌های آنها برای حوزه خانواده و زنان مشخص شود و به عنوان یکی از معیارها برای انتخاب اصلح این موضوع را مردم نیز در نظر داشته باشند.

وی خاطرنشان کرد: با توجه به فرمایش مقام معظم رهبری در نشست خانواده و زنان اندیشه‌های راهبردی که ایشان تأکید فرمودند مسئله خانواده از موضوعات درجه یک کشور است کاندیداها باید پاسخگو باشند که چه برنامه‌ای در حوزه زنان و خانواده برای دولت آینده دارند و جامعه زنان این حق را دارند که از کاندیداها جویا شوند که در این حوزه چه برنامه‌هایی را دارند.

باید در نشستی تخصصی به آسیب شناسی مسائل زنان پرداخت تا با مشکلات و دغدغه‌های این مربیان و مدیران نهاد اساسی جامعه مورد واکاوی قرار گیرد و توجه شود که آیا در دولت‌های گذشته وعده‌هایی که داده شده است عملی شده است یا خیر؟

اگر عملی شده است تا چه حد شعارگونه بوده است و تا چه حد واقعا توانسته است به نیازهای زنان که بیش از 50 درصد از جامعه را تشکیل می‌دهند پاسخ دهد؟ چرا همواره موضوع زنان در حاشیه قرار گرفته است و نقش اساسی آنان در عرصه‌های مهم و سرنوشت ساز کشور نادیده گرفته می‌شود؟

با در نظر گرفتن تمام این مسائل به سراغ وعده‌های انتخاباتی کاندیداهای ریاست جمهوری دولت یازدهم می‌رویم تا بینیم زنان در برنامه‌های این افراد چه جایگاهی را دارند؟

با نگاه اجمالی به صحبت‌ها و وعده‌های این کاندیداها متوجه می‌شویم که موضوعاتی مانند ازدواج و اشتغال جوانان،حجاب و عفاف هرچند گذرا اما در برنامه‌های این افراد گنجانده شده است.

حداد عادل: ازدواج آسان یکی از شعارهای انتخاباتی ما است

حداد عادل در نشست خبری خود که در خبرگزاری فارس برگزار شد در مورد برنامه‌های خود در مورد زنان و جوانان گفت: ازدواج آسان یکی از شعارهای انتخاباتی من است که لازمه آن هم تغییر سبک زندگی است.

حداد عادل افزود: با تحول سبک زندگی می‌توانیم از خیلی وابستگی‌ها نجات پیدا کنیم باید این خودآگاهی نسبت به سبک زندگی را در آحاد جامعه ایرانی نهادینه کنیم و در هر خانواده افراد بپرسند زندگی ما دارای چه سبکی است و آیا می‌تواند ما را در مقاومت اقتصادی یاری کند؟

رضایی: یک زن را رئیس بانک مرکزی قرار می‌دهم

محسن رضایی در دوره قبلی گفته بود یک زن می‌تواند وزیر امور خارجه شود و در این دوره رضایی وعده داده است که یک زن را در پست ریاست بانک مرکزی قرار می‌دهد

محسن رضایی کاندیدای احتمالی ریاست جمهوری گفت: اگر پیروز انتخابات باشم برای بانک مرکزی یکی از خانم‌های اقتصاددان را رئیس انتخاب خواهم کرد و وزیر اقتصاد هم از بین افراد باتجربه و البته اقتصاددان انتخاب خواهد شد که بعداً اعلام می‌کنم.

قالیباف: در حوزه مدیریت متاسفانه میدان را به زنان نداده ایم

محمد باقر قالیباف، با حضور در مراسم روز زن و مادر، با بیان کلیاتی مبنی بر اهمیت نقش مادری، اشتغال زنان و امنیت اجتماعی اخلاقی برای آنان، گفت جامعه ای موفق است که به ظرفیت انسانی خود توجه کند و از زنان در همه ابعاد جامعه استفاده کند. زنان در همه عرصه های اجتماعی و اقتصادی و غیره حق شرکت دارند . البته او در ادامه و شاید به دلیل کارنامه غیرقابل دفاع شهرداری در رابطه با موضوع استفاده از توان زنان، با سلب مسئولیت از خود و احاله آن به فرهنگ حاکم، گفت: فرهنگی وجود دارد که در حوزه مدیریت متاسفانه میدان را به زنان نداده ایم گرچه از زمانی که به شهرداری تهران آمدم بخشنامه ای را صادر کردم که ده درصد مدیریت به بانوان اختصاص داده شود ولی مقاومت مردان را در این زمینه می بینیم که باعث شده است این اتفاق به درستی واقع نشود.

زاکانی: حل مسئله اشتغال جوانان از اولویت‌های بنده است

علیرضا زاکانی با اشاره به برنامه‌های خود در حوزه جوانان اظهار داشت: مهمترین مشکل جوانان بحث اشتغال است. اگر توجه بر تولید داخلی را اصل بدانیم و اشتغال ایجاد کنیم امکان بزرگی برای فعال کردن جوانان در عرصه‌های مختلف خواهیم داشت.

وی تاکید کرد: امروز شاهدیم 29،4 درصد جوانان 15 تا 24 سال بیکارند در حالی که نرم جامعه حدود 14 درصد بود. لذا معتقدم بیشترین کمک به حوزه جوانان توجه به حوزه اشتغال طی یک فرآیند دقیق است.

زاکانی با بیان اینکه در حوزه زنان نیز باید به بحث اشتغال توجه شود گفت: باید از ظرفیت زنان در حوزه‌های مختلف بهره برد و در جهت بالا بردن نقش آنان در اجتماع تلاش کرد.

این نامزد انتخابات ریاست جمهوری خاطرنشان کرد: ما چند موضوع خاص را به عنوان نقاط ویژه قرار دادیم که هر یک از برنامه‌هایمان در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و غیره باید پیوندی با آن نقاط داشته باشد که یکی از آنها خانواده و تشکیل و استحکام آن است.

کواکبیان: سه وزیر زن در کابینه‌ام خواهم داشت

دبیر کل حزب مردم سالاری در سخنان خود به تشریح برنامه هایشان در حوزه ورزش و زنان پرداخت و گفت که قطعا سه وزیر زن در کابینه خواهد داشت.

وی مهمترین مشکل جوانان را اشتغال عنوان کرد و در همین زمینه گفت: بنده تعهد کردم که بعد از 4 سال آمار بیکاری کشور را به زیر 10 برسانم که این موضوع با تقویت تولید اجرایی می‌شود . و در این راستا ما بایستی به دنبال شغل پایدار باشیم.

علی احمدی: یک سوم اعضای دولتم را از بین جوانان و دختران نسل سومی انتخاب می‌کنم

علی احمدی وزیر سابق آموزش و پرورش و یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری در خصوص برنامه‌های خود در مورد جوانان گفت: سعی می کنم یک سوم اعضای دولتم را از بین جوانان و دختران نسل سومی و کسانی که پس از پیروزی انقلاب متولد شده اند، انتخاب کنم.

لنکرانی: اغلب کسانی که در مورد زنان سخن گفته‌اند نگاه رضاخانی داشته اند

کامران باقری لنکرانی کاندیدای جبهه پایداری هم تصریح کرده است که اغلب کسانی که در زمینه زنان سخن گفته اند نگاه رضاخانی به این مسئله داشته اند و به فکر ساده کردن گفتمان هستند در حالی که بحث زنان و محوریت آنان در خانواده و جامعه مبتنی بر باورهای دینی است که به موقع در این مورد مفصل تر سخن خواهم گفت.

عارف: با استفاده ابزاری از زنان و به کارگماری نمایشی آنان در پست‌های مختلف مخالفم

محمدرضا عارف، کاندیدای اصلاح طلبی که به همراه همسر خود برای ثبت نام در انتخابات ریاست جمهوری به وزارت کشور رفته بود با تأکید بر اینکه گرانی و تورم برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی غیرقابل تحمل شده است خاطر نشان کرد: اشتغال، مسکن و ازدواج دغدغه تمام جوانان شده است و باید با یک انتخاب اصلح در انتخابات پیش رو نسبت به خلق حماسه اقتصادی و عبور از شرایط دشوار کنونی عمل کنیم.

معاون اول دولت اصلاحات همچنین چندی پیش گفته بود: زنان ایران پتانسیل‌های زیادی دارند تقریباً شصت درصد ظرفیت دانشگاه‌ها در اختیار بانوان است اما از این ظرفیت استفاده نمی شود و عدم استفاده از ظرفیت‌های بالقوه زنان ظلم به کشور است. زنان باید در مناسبات سیاسی ـ اجتماعی کشور مشارکت جدی‌تر داشته باشند.در شعار زنان را تکریم می‌کنیم ولی در عمل تا رسیدن به مرحله احقاق حقوق زنان فاصله زیادی داریم، صلاحیت و اهلیت حرفه‌ای برای انتخاب کارگزاران اصالت دارد. خوشبختانه ثمره سی و چهار سال کارنامه انقلاب اسلامی در کمک به گسترش و ارتقاء توانمندی‌ها و نقش و جایگاه زنان باعث شده که در جامعه انبوهی از بانوان فرهیخته و کاربلد تربیت شوند. این سرمایه اجتماعی و ملی ارزشمندی است که به درستی می‌توان از آن استفاده کرد.

روحانی: تلاش می‌کنم فرصت زنان و مردان برابر باشد

حسن روحانی با بیان اینکه زنان ما در طول تاریخ مظلوم بوده اند، سخنان خود را درباره اهمیت داشتن فرصت برابر از سوی زنان و مردان، انتقاد از مظلوم واقع شدن زنان، اجرای طرح تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌ها و برای کتب درسی ، انتقاد از شیوه اجرای طرح امنیت اخلاقی و اجتماعی و اجرای احکام جزایی درباره دخترانی که به سن بلوغ می رسند، بر بازنگری در فقه اسلامی متناسب با شرایط روز از سوی علما تاکید نموده و در ادامه گفته در دولت آینده تلاش خواهم کرد که فرصت زنان و مردان برابر باشد.

سعیدی کیا: حجابی که با زور به وجود آید به همراه خود عفاف ندارد

محمد سعیدی کیا، وزیر سابق مسکن و شهرسازی با اشاره به گشت ارشاد گفت: گشت ارشاد نباید دست پلیس باشد بلکه باید با آرامش و به زیبایی برای مردم امر به معروف کرد. حجاب باید باعث عفاف شود. حجابی که با زور به وجود آید به همراه خود عفاف ندارد. امام (ره) فرمودند زنان ما با حیایی که دارند حجاب را انتخاب می کنند.

داستان کوتاه و رمان

رمان

داستان کوتاه

رمان

توجه!!!

بانوي سرخ

مصاحبه با نويسنده رمان بانوي سرخ

رمان مرثيه عشق

عاشق اسير

نویسنده و تایپ کننده ی رمان های کتاب خودم نیستم،پس در صورت هر نوع اشتباه نوشتاری و پاراگراف بندی،اونو به بزرگی خودتون ببخشید.

در ضمن هیچ وقت هیچگونه تغییری در هیچ قسمت از رمان ها ندادم.

امیدوارم از رمان های این ماه لذت ببرید.

اونایی که میخونن و نظر میدن منو واسه بیشتر کردن رمان ها دل گرم تر میکنن ها،میخونی نظر بده با مرام!

مُچالَتونَم

سامان

09356379847

بانوي سرخ

فصل1

فصل2

فصل3

فصل4

فصل5

فصل6

فصل7

فصل8

فصل9

فصل10

فصل11

فصل12

فصل13

فصل14

فصل15

فصل16

فصل17

فصل18

فصل19

فصل20

فصل21

فصل22

فصل23

فصل24

فصل25

فصل26

فصل27

فصل28

فصل29

فصل30

فصل31

فصل32

فصل33

فصل34

فصل35

فصل36

فصل37

فصل38

فصل39

فصل40

فصل41

فصل42

فصل43

فصل44

فصل45

فصل46

فصل47

فصل48

فصل آخر اين رمان طولاني!

رمان بانوی سرخ1

فصل اول

چشمام و بسته بودم . مثل هميشه كه از زندگي و آدماش خسته ميشدم . پلكام و محكم تر روي هم فشار دادم . دلم ميخواست وقتي چشمام و باز كردم و توي آينه به خودم نگاه انداختم همه چيز عوض شده باشه . زمزمه وار با خودم تكرار كردم :

- يك . . . دو . . . سه . . .

پلكام و آروم از هم باز كردم . نگاهم توي تنها آينه اي كه داشتم افتاد . آينه ي كوچكي كه توي كشوي ميزم قايم كرده بودم . نا اميد بودم . آينه چيز جديدي بهم نميگفت . بغض كردم . دوباره اشكام روي گونم سرازير شد . آينه رو توي كشو پرت كردم و خودم و روي تخت انداختم . با صداي پر بغض با خودم زمزمه ميكردم :

- چرا من . . . چرا من . . .

با گذشت اين همه سال هنوزم برام عادي نشده بود . هنوزم نميتونستم با خودم كنار بيام .

صداي هيوا رو از پشت در شنيدم :

- هورام . . . در چرا قفله ؟ بابا ميگه شام نمياي پايين ؟

سعي كردم بغضم و تو گلوم خفه كنم . صدام يكم ميلرزيد سعي كردم پشت فريادي كه از گلوم بلند ميشد قايمش كنم گفتم :

- نه اشتها ندارم .

لگدي به در كوبيد و گفت :

- اَه تو و بابا هم كه شورش و در آورديد هي پيغام پسغام كنيد . بابا گفت جلوي خانواده ي مهندس زشته بهت بگم بياي پايين .

مگه چند بار مهندس و خانوادش من و ديده بودن ؟ مگه اصلا چند بار جلوي غريبه ها ظاهر شده بودم ؟ گفتم :

- برام مهم نيست .

- حداقل در و باز كن من بيام تو .

- مگه شام نميخواين بخورين ؟ برو پايين .

- خيلي خوب .

ديگه صدايي نشنيدم . از روي تخت بلند شدم . با نوك انگشتاي دستم اشكام و گرفتم . كامپيوترم و روشن كردم و خودم و روي صندلي انداختم . مسنجرم و باز كردم نگاهي به ليست دوستام انداختم . همون لحظه صفحه ي كوچيك پي ام جلوم باز شد . لبخندي نشست رو لبم . مثل هميشه . نگاهي به پيغام انداختم نوشته بود :

- كم كم داشتم نا اميد ميشدم از اومدنت . معلوم هست كجايي ؟

دستم روي كيبورد بود . لبخندم عميق تر شد . نميدونستم اين پسر تو وجودش چي داره كه انقدر ميتونه راحت خوشحالم كنه . سرم و روي كيبورد انداختم و نوشتم :

- تو كار و زندگي نداري ؟ همش چرا تو نتي ؟

چند لحظه صبر كردم پيغام آبي رنگي روي صفحه اومد :

arad is typing ....

چشمام و به مانيتور دوختم بالاخره جواب داد :

آراد : كار كه زياده . ولي كاري كه من ميخوام نيست .

سرم و روي كيبورد انداختم . براش نوشتم :

بانوي سرخ : چرا دمغ به نظر مياي ؟ دوباره دعوا كردي با اهل منزل ؟

دستم و روي اينتر سُر دادم . نوشته هام و كه روي صفحه نقش بسته بود و دوباره براي خودم خوندم . دوباره مشغول تايپ كردن شد .

آراد : بيخيال . بيا از غم و غصه ها حرف نزنيم . يهو ديدي زدم زير گريه .

لبخند رو لبم نشست براش نوشتم :

بانوي سرخ : تو و گريه ؟ بهت نمياد !

آراد : پس معلومه هنوز من و نشناختي من خيلي دل نازكم !

شكلك خنده زده بود . منم براش شكلك خنده زدم و گفتم :

بانوي سرخ : فكر كن 1 درصد !

آراد : بيخيال اين حرفا چرا دير كردي ؟ ساعت 9 منتظرت بودم .

دوباره ياد حال بد خودم افتادم . نفس عميقي كشيدم . با خودم زمزمه كردم " امشب بيخيال غم و غصه . " براش نوشتم :

بانوي سرخ : سرم شلوغ بود . ميدوني كه مشغله ي زياد خفم كرده !

آراد : اوه اوه اوه ! تورو خدا يه وقتم به ما بده .

بانوي سرخ : بسه انقدر لودگي نكن .

آراد : هوم ؟ باشه . من برم شام بخورم . هستي برم بيام ؟

يكم فكر كردم . نه واقعا حوصله نداشتم . گفتم :

بانوي سرخ : نه خستم ميخوام امشب زود بخوابم . فردا اگه شد باهات حرف ميزنم .

آراد : باشه . پس تا بعد بانوي من .

لبخند عميقي روي لبام جا خوش كرد . چقدر از لفظ بانوي من خوشم ميومد مخصوصا وقتي آراد به كار ميبردش . دستم روي كيبورد لغزيد :

- شبت قشنگ .

مسنجر و بستم . از روي صندلي بلند شدم . بي هدف نگاهي به اتاقم انداختم . هر چيزي كه ميخواستم توي اين اتاق لعنتي بود . به جز آرامش دروني كه انتظارش و داشتم . اتاقم برام مثل قبر شده بود . جايي كه توش گير افتاده بودم . حتي نميتونستم از اينجا خودم و خلاص كنم . پس من چه فرقي با مرده ها داشتم ؟

روي تختم نشستم . دستم و روي پوست زبر و مچاله شده ي صورتم كشيدم . چشمام و رو هم فشار دادم كاش ميشد برگشت به 4 سالگي . اونوقت به هيوا ميگفتم دنبالم ندو . اونوقت به جاي اينكه برگردم و پشت سرم و نگاه كنم و مستانه بخندم جلوم و نگاه ميكردم . اونوقت به جاي اينكه به اجاق خوراك پزي كه مامانم روش كتري پر از آب و گذاشته بود بخورم از كنارش آروم رد ميشدم .

اشك از گوشه ي چشمم سُر خورد پايين . كاش ميشد زمان و برگردوند به عقب .

دوباره غرق خاطرات قديم شدم . انگار دوباره پوستم به سوزش افتاده بود . گرما و حرارتي كه از تنم و لباسايي كه به بدنم چسبيده بود و داشتم حس ميكردم . نگاه ترسيده ي هيوا يا چهره ي ترسيده و هول كرده ي مامانم و درست عين اون روز ميديدم . داشتم ميسوختم . هراسون ميدويدم . مامان دنبالم ميدويد . ميخواست آتيش و خاموش كنه ولي من داشتم ميسوختم . وقتي كه نفت اجاق خوراك پزي روم ريخته شد و فتيله ي اجاق نفت رو مشتعل كرد سوختم .

دستم دوباره سمت چپ صورتم قرار گرفت . پوست مچاله شده و سوخته ي صورتم از كنار پلكم شروع ميشد و تا گردنم ادامه داشت . ميتونستم به روشني روز پوست قهوه اي و زشت صورتم و تو ذهنم تصور كنم . دوباره قطره هاي اشك بي مهابا روي صورتم ميريخت . زانوهام و بغل كردم . دوباره داشتم غرق ميشدم . غرق روزا و خاطراتي كه برام عذاب آور بود .

صداي تقه ي در اومد سريع اشكام و پس زدم . گفتم :

- بله ؟

- در و باز كن .

صداي بابا بود . از جا بلند شدم . اشكام متوقف شده بود . كليد و توي قفل چرخوندم . چهره ي بابا جلوي روم ظاهر شد . سرم و پايين انداختم و گفتم :

- مهندس اينا رفتن ؟

ميتونستم سنگيني نگاهش و روي خودم حس كنم . ولي هنوزم مصرانه سرم و به زير انداخته بودم . انگار از ديدن صورتم نا اميد شد . با صدايي كه خوب ميتونستم اندوه و غم و از توش حس كنم گفت :

- چرا نيومدي پايين ؟

- حوصله نداشتم . دوست داشتم توي اتاقم بمونم .

دروغ محض ! تا همين چند لحظه پيش ميخواستم از اين قبري كه من و داشت زنده به گور ميكرد فرار كنم . بابا گفت :

- فقط به خاطر همين نيومدي ؟

اون باهوش تر از توئه . 26 سال بزرگت كرده . ميدونه داري دروغ ميگي . ميدونه كه داري خودت و از همه قايم ميكني . همه ي اينارو ميدونه . چرا خودت و داري گول ميزني ؟

سعي كردم لبخند بزنم بالاخره سرم و آوردم بالا . به چهره ي نگرانش نگاه كردم . گفتم :

- آره يكم تنبليم اومد . خوش گذشت ؟

نگاهش روي سمت چپ صورتم بود . دسته اي از موهاي بلندم و توي صورتم ريخته بودم ولي هنوزم از بين تاراي ظريف موهام پوست مچاله شدم معلوم بود . آهي كشيد و گفت :

- بد نبود . ميخواي استراحت كني ؟

از خدا خواسته گفتم :

- اگه اشكالي نداشته باشه .

دستش و روي شونم گذاشت و گفت :

- شبت بخير بابا جون . خوب بخوابي .

عقب گرد كرد و به سمت اتاق خودش كه رو به روي اتاق من بود رفت . نگاهي به در بسته ي اتاق بغلي كه متعلق به هيوا بود انداختم . ميدونستم الان مشغول مكالمه ي شبانگاهيه ! لبخند تلخي روي لبام نشست . برگشتم توي اتاقم . در و بستم و به سمت تختم رفتم . قدمام و شمردم . يك . . . دو . . . سه . . . چهار . . . از در تا تختم چهار قدم فاصله بود . همه ي اين فاصله ها رو حفظ بودم . وجب به وجب اين اتاق حك شده بود تو سرم .

روي تخت دراز كشيدم و پتوي سفيد رنگم و روي خودم انداختم . پلكام روي هم اومد . از اتاق بغلي زمزمه هاي هيوا رو ميشنيدم دوباره يه قطره اشك از چشمم چكيد . سرم و زير پتو بردم و سعي كردم فكر نكنم . براي امروز بس بود .

*****

چشمام و باز كردم . نور آفتاب توي اتاقم اومده بود . از جام بلند شدم . پرده ي ضخيم و سياه رنگ اتاقم و كشيدم . دلم نميخواست نور توي اتاقم بياد . دلم نميخواست بفهمم كه كي صبح شده .

هيچ صدايي از پايين شنيده نميشد . خوب معلومه كه شنيده نميشه تازه ساعت 6 بود . صورتم و شستم و از پله ها به سمت طبقه ي اول رفتم . حتي ماه بانو خانوم هم هنوز بيدار نشده بود . ماه بانو خانوم از وقتي كه مادرم فوت شده بود توي خونمون اومده بود . مثل يه مادر مهربون و دلسوز بود . هم كاراي خونه رو ميكرد هم يه جورايي سنگ صبور من و هيوا بود . زن تنهايي بود . هيچ بچه اي نداشت . اون اوايل كه براي استخدام شدن اومده بود ميگفت با خواهرش زندگي ميكنه . بعد از 1 سال بابا يكي از اتاقاي طبقه ي پايين و بهش داد كه ديگه هميشه پيش خودمون باشه . از طرفيم از خواهرش جدا باشه و بتونه زندگي مستقل خودش و داشته باشه .

كتري رو آب كردم و روي گاز گذاشتم . ميدونستم بابا كم كم ديگه بيدار ميشه . هميشه عادت داشت صبح هاي زود بره پياده روي . بعدشم با نون سنگك برميگشت خونه و همه با هم صبحانه ميخورديم . البته به استثناي هيوا خانوم كه معمولا تا ظهر ميخوابيد و بعدشم ناهار و صبحانش و با هم ميخورد . هميشه ماه بانو غر ميزد ميگفت چرا انقدر زياد ميخوابه . ميگفت زمان خودشون مامانش بهش ميگفته اگه كاري هم نداري پاشي كاشي هارو هم بشمري بايد پاشي . هميشه به اين حرفش ميخنديدم ميگفتم ماه بانو اينا مال قديمه . اونم هميشه با سادگي ميگفت هميشه قديميا هر چي گفتن راست گفتن . ولي هيوا كار خودش و ميكرد هميشه هم به ماه بانو ميگفت خواب صبح واسه پوست خوبه . ماه بانو هم يه چيز ديگه جوابش ميداد . و اين بحث انقدر ادامه پيدا ميكرد تا بالاخره من كلافه حرفاشون و قطع ميكردم .

بعد از مادرم عاشق ماه بانو بودم . سادگي و مهربوني بيش از حدش احساس خوبي بهم ميداد .

- سحر خيز شدي .

سرم و بالا گرفتم . بابا رو ديدم كه داشت زيپ گرمكن ورزشيش و بالا ميكشيد . بهش لبخند زدم گفتم :

- صبح بخير .

- صبح توام بخير گل دختر . خوب خوابيدي ؟

همينجوري كه وسايل صبحانه رو ميچيدم روي ميز گفتم :

- اي بدك نبود . شما خوب خوابيدين .

- بيهوش شدم .

خنديدم . دوباره گفت :

- من ميرم پياده روي . با نون سنگك داغ برميگردم . صبحانه نخور تا بيام .

- چشم . مگه ميشه آدم از نون سنگك بگذره ؟

لبخندي بهم زد و رفت . تا ماه بانو بيدار شه از پله ها رفتم بالا . در اتاق هيوا رو باز كردم . روي شكمش خوابيده بود و يكي از پاهاش از تخت افتاده بود پايين . نگاهي به نيم رخش كه روي بالش بود انداختم . دهنش نيمه باز مونده بود و چند تا تار مو روي صورتش ريخته بود . به سمتش رفتم . كنار تختش نشستم و تكونش دادم . زير لب غرغري كرد ولي بيدار نشد . دوباره تكونش دادم و اين بار گفتم :

- پاشو خرس خوابالو . خسته نشدي انقدر خوابيدي ؟

اخماش و تو هم كشيد . بدون اينكه چشماش و باز كنه با غر غر گفت :

- جون جدت اذيت نكن هورام . ديشب نخوابيدم اصلا .

- معلومه كه نخوابيدي . تا صبح صداي پچ پچاتو ميشنيدم .

جوابي بهم نداد . بلند شدم . پتو رو از روش كشيدم چشماش و نيمه باز كرد و با صداي بلندي گفت :

- هورام . خوابم مياد . پتو رو بده .

- عمرا . پاشو .

كلافه دستي به صورتش كشيد و موهاشو از روي صورتش كنار زد . گفت :

- آخه پاشم چيكار كنم ؟

- ميخوام سحر خيز شي . الان بابا با نون تازه مياد ميخوايم با هم صبحانه بخوريم . پاشو ديگه .

زير لب چند تا بد و بيراه نثارم كرد گفتم :

- دارم ميشنوما .

- منم گفتم كه بشنوي . مردم آزار .

از روي تختش بلند شد . به سمت دستشويي رفت . بلند جوري كه صدام و بشنوه گفتم :

- من دارم ميرم پايين . زود بيايا . نبينم دوباره بخوابي .

- برو تا نيومدم خَفَت كنم .

لگدي به در زدم و دوباره اومدم پايين . اين بار ماه بانو توي آشپزخونه بود . با صداي بلند گفتم :

- سلام . صبح بخير .

نگاه مهربونش به من افتاد گفت :

- سلام به روي ماهت . تو صبح كتري گذاشته بودي ؟

- بله . زودتر بيدار شدم .

- يكم اين سحر خيزي تورو كاش هيوا داشت .

- اتفاقا رفتم بيدارش كردم . الان مياد پايين .

- چه عجب !

چيزي نگذشته بود كه هيوا هم به جمعمون اضافه شد . خميازه اي كشيد و با سستي خودش و روي صندلي انداخت و سرش و روي ميز گذاشت . ماه بانو گفت :

- چه عجب مادر ما تورو صبح زود ديديم .

- صبح بخير ماه بانو .

- صبح شمام بخير . ميبيني چه حس خوبيه صبح زود بيدار شدن ؟ تنبلي نكن خوب نيست .

هيوا سرش و از روي ميز بلند كرد و نگاهي به چهره ي ماه بانو انداخت و گفت :

- زود پاشم صبحها كاشي بشمرم ؟

ماه بانو كه متوجه طعنه ي كلام هيوا نشده بود گفت :

- آره مادر . بهتر از خوابه كه .

خندم گرفته بود . كلا كاراي ماه بانو و هيوا ديدني بود !

نيم ساعتي صبر كرديم بالاخره بابا هم با نون تازه اومد . از ديدن هيوا سر ميز صبحانه تعجب كرد ولي چيزي نگفت . كلا آدم كم حرفي بود . يه صبحانه ي دست جمعي رو كنار هم خورديم . حتي خميازه هاي بي وقفه ي هيوا هم تاثيري توي جمع خوبمون نداشت . ميتونستم اعتراف كنم كه امروز بهترم . انگار با بارندگي ديشب امروز صبح يه هواي آفتابي و صاف و داشتيم !

بعد از صبحانه بابا رفت سركار . يه مغازه ي آهن فروشي داشت . بعد از خداحافظي با بابا هيوا روي مبل ولو شد . مدام زير لب غرغر ميكرد كه چرا صبح به اين زودي بيدارش كردم . منم فقط نيشخندي بهش زدم و هيچي نگفتم . رو به ماه بانو گفتم :

- ماه بانو كار خاصي نداري كمكت كنم ؟

- نه مادر يه ناهاره كه خودم ميپزم .

- باشه پس من ميرم بالا كاريم داشتي صدام كن .

نيم نگاهي به هيوا انداختم و از كنارش گذشتم . از پله ها بالا رفتم و وارد اتاقم شدم . با خودم زمزمه كردم " سلام مقبره ي من ! "با افسوس سري واسه خودم تكون دادم . همه از دختر عمه و دختر عمو بگير تا پسراي تنبل فاميل همشون يه چيزي شدن . تو هي بشين تو اين اتاق درجا بزن .

كامپيوتر و روشن كردم . سريع مسنجر و باز كردم . توي ليستم دنبال يه اسم آشنا ميگشتم ولي خبري ازش نبود . انگار وقتي نبود يه چيزي كم بود . انگار تنها كسي بود كه ميتونستم باهاش حرف بزنم .

مسنجر و بستم . صداي موبايلم بلند شد به سمتش رفتم با نقش بستن اسم مَهبُد روي صفحه لبخند زدم . سريع جواب دادم :

- سلام

- سلام به دختر دايي گل خودم خوبي ؟

- مرسي خوبم شما خوبين ؟ مهسا خوبه ؟ عمه چطوره ؟

- همه خوبن . انقدر پشت هم نپرس . امروز خونه اين ؟ ميخوايم يه سر بيايم پيشتون .

نگاهم و به دست چپم دوخته بودم . داشتم با ناخونام بازي ميكردم . يهو نگاهم به پوست چين خورده ي دستم افتاد . نفس عميق كشيدم و گفتم :

- چه خوب . حتما بياين . عمه هم مياد ؟

- آره شايد بياد . پس ميبينمت . فعلا .

گوشي قطع شد . دوباره نگاهم روي دستم افتاد . به بديه صورتم نبود ولي بازم ميشد آثار سوختگي رو روش ديد . بيخيال اين فكرا . از جام بلند شدم تا به هيوا و ماه بانو هم بگم كه امشب مهمون داريم .

هميشه وقتي ميخواستم وارد جمعي بشم نگران بودم . ده دقيقه اي ميشد كه خانواده ي عمه اومده بودن . من به بهانه ي حاضر شدن توي اتاقم خودم و حبس كرده بودم . موهام و باز كردم . چتري هاي بلندم و روي صورتم ريختم . با دستم موهام و تو صورتم پخش كردم تا كمتر چيزي معلوم باشه . از نگاهاي خيره و غرق ترحم اطرافيانم بدم ميومد . البته خانواده ي عمه غريبه نبودن . ولي هر چي كه بود بايد اين صورت زشت و تحمل ميكردن .

پشت هم نفساي عميق كشيدم . دستم و روي دستگيره ي در گذاشتم . آروم بازش كردم و از پله ها پايين رفتم . اول از همه نگاه مهسا بهم افتاد .با لبخند و صداي بلندي گفت :

- به به سلام . گفتم ديدي ما اومديم رفتي خودت و قايم كردي .

همه نگاهشون به سمت من برگشت معذب شدم . ناخود آگاه دستم به سمت چتري هام رفت و بيشتر توي صورتم كشيدمشون . لبخند نصفه و نيمه اي بهشون زدم و با صدايي كه به زور در ميومد گفتم :

- سلام .

عمه با مهربوني گفت :

- سلام دخترم بيا اينجا بذار ببوسمت . ما يه سر به شما نزنيم شماها يه خبر از ما نميگيرينا .

با دستپاچگي به سمت عمه رفتم . بوسه اي به سمت راست صورتم زد . بعد موهام و كمي كنار زد و روي پوست چروك خورده و زشت سمت چپ صورتم بوسه ي محكم تري زد . خجالت زده سرم و پايين انداختم . انگار ميخواست بهم بفهمونه كه اين پوست حالش و به هم نميزنه . لبخند تلخي روي لبام نشست . به سمت شوهر عمه و مهبد برگشتم و با اونها هم احوال پرسي كردم . آخر از همه جايي كنار هيوا نشستم .

نگاهش و بهم دوخت . انگار اونم فهميده بود كه تا چه حد دستپاچم . دستاي خيس از عرقم و توي دستش گرفت . هميشه همينطور بودم . وقتي از چيزي دستپاچه ميشدم صورتم گُر ميگرفت و دستام به عرق مينشست . لبخندي به روش پاشيدم و سرم و به زير انداختم .

دوباره حرفهاشون و از سر گرفتن . از زير چشم نگاهي به مهبد انداختم . داشت براي خوش ميوه پوست ميكند . با صداي مهسا كه من و مخاطب قرار ميداد سرم و به سمتش برگردوندم :

- خوب خانوم چيكارا ميكني ؟

يعني نگاه زير چشمي من و به برادرش ديده بود ؟!

- هيچ بيكارم .

- به خدا ميومدي توي شركت مهبد اينا كار ميكردي . بهتر از توي خونه نشستن بود كه .

هيوا نگاه ناراضي بهم انداخت و گفت :

- ول كن مهسا فقط خودت و خسته ميكني اين خانوم پاش و از خونه بيرون نميذاره .

- اشتباهتم همين جاست ديگه .

دوباره داشت نصيحتاشون شروع ميشد . حرفشو قطع كردم و گفتم :

- تو چيكارا ميكني ؟

مهسا كه انگار منتظر بود همين سوال ازش پرسيده بشه سريع و با هيجان مشغول تعريف كردن شد . گه گاه نگاهم و از مهسا ميگرفتم و به مهبد ميدوختم .

از بي توجهيش ناراحت شده بودم . عادت داشتم كه هميشه مثل يه حامي مهربون كنارم باشه و باهام حرف بزنه . ولي امروز انگار غرق حرفاي بابام شده بود .

با ببخشيدي از كنار مهسا و هيوا بلند شدم و به سمت آشپزخونه رفتم . ماه بانو روي صندلي نشسته بود و زعفران ميسابيد . بو كشيدم عطر قرمه سبزي مستم كرد گفتم :

- چه كردي ماه بانو . كمك نميخواي ؟

- نه كاري ندارم ديگه خورشت گذاشتن چيكار داره مادر ؟

از يخچال براي خودم آب ريختم و خوردم . ماه بانو نگاهي بهم انداخت و گفت :

- مادر اين جلو زُلفيات و بزن كنار جايي رو هم ميبيني راه ميري ؟

از طرز حرف زدن ماه بانو خندم گرفت . گفتم :

- اينجوري بهم نمياد ؟

- تو همه چي بهت مياد دخترم فقط اينارو بزن كنار ببينمت دلم باز شه .

به خاطر دل ماه بانو چتري هام و زدم كنار با لبخند گفت :

- آخيش دلم باز شد .

خندم شدت گرفت . ليوان آبم و شستم . هنوزم داشتم به دستاي ماه بانو نگاه ميكردم . زير لب براي خودش شعري ميخوند . دوست نداشتم پيش بقيه برم . مخصوصا كه مهبد حواسش بهم نبود !

صداي سوت و بعد هم صداي مهبد رو شنيدم :

- چه بويي .

از ديدن مهبد معذب شدم . سريع چتري هام و ريختم جلوي صورتم . و با دست چند بار مرتبشون كردم كه اين كار از چشماي تيز بين مهبد دور نموند .

مهبد دوباره رو به ماه بانو گفت :

- چه شامي بخوريم امشب . هميشه گفتم دست پخت ماه بانو حرف نداره .

ماه بانو گل از گلش شكفته بود . خنديد و گفت :

- كاري نكردم پسرم .

كار سابيدن زعفران ها تموم شده بود . بين موندن و رفتن بودم . عمه ماه بانو رو از بيرون صدا كرد و اون سريع به سمت عمه رفت . حالا من مونده بودم و مهبد . به سمتم اومد ولي من سرم و پايين انداخته بودم . رو به روم ايستاد دستاش و روي سينش قلاب كرد و گفت :

- هي دختره . چرا انقدر معذبي امشب ؟

لبخند زدم . گفتم :

- معذب نيستم .

مهبد دستش و نزديك آورد ميخواست چتري هام و كنار بزنه ولي قبلش گفت :

- اجازه هست ؟

دستپاچه بودم . قلبم به شدت ميزد . فقط سري تكون دادم . مهبد چتري هارو كنار زد و بعد نفس عميقي كشيد گفت :

- چرا براي خودت نميجنگي ؟ چرا صورتت و پشت موهات قايم ميكني ؟

لبخند كجي بهش زدم و گفتم :

- كي دلش ميخواد اين صورت و ببينه .

- مگه چشه ؟

- بس كن مهبد هميشه حرفاي تكراري ميزني .

يه لنگه ابروش و بالا انداخت . گفت :

- اعتماد به نفس داشته باش . برو جلو و به همه بگو من هورامم . خودت و پشت هيچي قايم نكن . تو براي خودت و صورتت بجنگ . بگو چيزي از بقيه كم ندارم . وقتي كه خودت حاضر نيستي بجنگي كس ديگه اي هم حاضر نيست به خاطر تو بجنگه . فقط حرفم اينه كه خودت و قايم نكن . همين .

ازم دور شد و به سالن برگشت . شعار داد ! اگه خودش جاي من بود . . . زبونم گاز گرفتم . خدا نكنه جاي من باشه .

با خودم يكم كلنجار رفتم ولي بالاخره به سمت سالن رفتم .

شام و با خانواده ي عمه خورديم . ديگه با مهبد هم كلام نشدم . بحثهاي مهسا و هيوا هم برام جذابيتي نداشت . دير وقت بود كه مهمونا رفتن . دوباره برگشتم به اتاقم . چتري هام و از روي صورتم كنار زدم . از بس موهام توي چشمام بود خسته شده بودم . روي تخت دراز كشيدم . نگاهم به كامپيوتر افتاد . امروز با آراد حرف نزده بودم .

سرم و برگردوندم . بيخيال . خستم . دلم ميخواد همين جا روي تختم دراز بكشم و به مهبد فكر كنم . به حرفاش . ميگفت بايد بجنگم براي خودم ! چه حرف خنده داري .

به پهلو دراز كشيدم . سرم و روي دستم گذاشتم . به يه نقطه ي نامعلوم كه جلوم بود خيره شدم .

توي فاميل با تنها پسري كه ميشد گفت راحتم مهبد بود . خيلي راحت بود . ترحم نميكرد . رفتارش عادي بود . ازش خوشم ميومد .

دست چپم و بالا آوردم . كاش ميشد يه چاقو بردارم و همه ي اين پوستاي مرده و چروك روي دست و صورتم و بِيُرم . افكارم بهم پوزخند زدن . " تو خودت نخواستي ببريشون . خودت نخواستي كه از بين برن . " با خودم گفتم " خيلي درد داشت . تو نميفهمي . تو هيچي از عملاي جور واجور نميفهمي . وقتي يه دكتر مياد بهت ميگه پوست پيوند زده نگرفته اين احساسارو نميفهمي . نميخواستم بيشتر از اين زجر بكشم برام سخت بود "

دوباره طاق باز خوابيدم . دوباره صداي توي سرم به حرف افتاد " تحمل ميكردي . در عوض الان سالم بودي . اونوقت ديگه لازم نبود موهات و تو صورتت بريزي و زير اون همه مو نفست بگيره . ديگه لازم نبود براي چيزي بجنگي . ديگه لازم نبود تنها باشي . . . "

انگار افكارم دست روي نقطه ضعفم گذاشته بود زمزمه كردم " تنهايي . . . " واقعا تنها بودم . دلم ميخواست از اين تنهايي در بيام . دلم ميخواست يكي ديگه تو زندگيم بود . فكرم دوباره حرف دلم و زد " مثلا يه مرد ؟ يكي كه توي همه ي شرايط كنارت باشه ؟ " قلبم لرزيد دوباره تكرار كردم " يه مرد ؟ . . . " ساكت شدم . دوباره فكرم به جام حرف زد " يا شايد يه آدم خاص ؟ " سرم و به طرفين تكون دادم . نميخوام فكر كنم . هيچ كس دلش نميخواست با من باشه . هيچ آدم خاصي نميخواست . حتي آدماي غير خاص هم نميخواستن كه با من باشن . كه تنهاييام و پر كنن . به خودم اعتراف كردم " شايد واقعا بايد عمل ميكردم . شايد جلوي درخواست هاي بابا يا التماساي هيوا واسه ي عمل نبايد وايميستادم . اگه فقط يكم ديگه تحمل ميكردم شايد ميتونستم خوب بشم . . . شايد . . . "

پلكام و بستم . " اميد الكي به خودت نده . دكترا گفته بودن فقط 50 درصد احتمال خوب شدن هست . انقدر الكي خودت و سرزنش نكن . تو حق داشتي قبول نكني . حق داشتي جا بزني . دردناك بود كه يه حرف دكتر تورو از هم بپاشونه . كه يهو از قله ي خوشبختي و آرزوهات بكشونتت پايين و داغونت كنه . "

كاش مهبد كنارم بود ! اعتراف نبود . يه جورايي خواهش دلم بود . . . كاش مهبد اينجا بود . . .

فصل دوم

چند تا تقه به در زدم . از پشت در صداش كردم :

- هيوا ناهار .

با صداي بلندي گفت :

- شماها بخورين منم الان ميام .

سر تكون دادم . داشتم از در فاصله ميگرفتم صداي حرف زدنش و با تلفن شنيدم . برام چيز عجيبي نبود . ولي وقتي اسم خودم و از زبون هيوا شنيدم كنجكاو شدم و يكم وايستادم گوشم و به در چسبوندم و گوش دادم . كار درستي نبود ولي اون در مورد من داشت حرف ميزد :

- هورام اين روزا زياد رو به راه نيست . من ميخوام كنارش باشم .

يكم سكوت كرد دوباره گفت :

- كيوان ! چرا انقدر بي منطق شدي ؟ من كي اين حرف و زدم ؟ فكر كردي من بدم مياد زودتر زندگيمون و شروع كنيم ؟

دوباره سكوت كرد . يكم گوش داد و دوباره گفت :

- بابا حرفي نداره ولي خودم دوست ندارم هورام و تنها بذارم . تو كه وضعيتش و ميدوني . من خواهرشم . دوست دارم پا به پاش توي تنهايياش و غصه هاش كنارش باشم . نه اينكه با عروسي و خوشحالي خودم تنهاش بذارم .

احساس ميكردم دنيا رو سرم خراب شده . اين حرفا چي بود هيوا به كيوان ميزد ؟ دوباره صداي هيوا رو شنيدم :

- نگفتم هميشه ميخوام كنارش بمونم . ولي حداقل تا وقتي كه بتونم مجابش كنم از اين لاك تنهايي خودش بيرون بياد . خواسته ي من خيلي زياده ؟ ميخوام يكم به خاطرم صبر كني يعني ارزش ندارم ؟

يكم ديگه گوش داد . دوباره گفت :

- من اين و نگفتم من خيلي دوست دارم كيوان .

از كنار در رد شدم . ديگه هيچي نشنيدم . هيوا ميخواست بهم ترحم كنه ؟ من احمق و بگو هيچ وقت فكر نميكردم كه دليل عقب افتادن عروسي هيوا منم !

از پله ها با سستي پايين اومدم . دلم ميخواست فرار كنم . ولي اين بار به خواسته ي دلم گوش ندادم . سر ميز نشستم . بابا نگاهي به صورتم انداخت و گفت :

- هيوا رو صدا كردي ؟

با گيجي سر تكون دادم . گلوم پر بغض بود . فكر ميكردم حداقل خانوادم بهم ترحم نميكنن . اصلا مگه من چم بود كه هيوا بخواد به خاطرم اين كار و بكنه ؟

ماه بانو سمت ديگه ي ميز نشسته بود . مشغول خوردن شدن ولي من فقط به سوپي كه ماه بانو برام كشيده بود زل زده بودم . هيوا با سر خوشي از پله ها پايين اومد و جايي كنار من نشست . انقدر روابطشون حسنه شده بود و تونسته بود كيوان و قانع كنه كه يكم ديگه صبر كنه كه بتونه بيشتر به خواهرش ترحم كنه . دست چپم كه روي پام بود و مشت كرده بودم . نميدونستم چرا به خودشون اجازه ميدن كه باهام اينجوري رفتار كنن . شايد فكر كرده خبر عروسيش من و ناراحت ميكنه . شايد چون كسي من و با اين قيافه نميخواد بايد بهش حسودي ميكردم . اشك تو چشمام حلقه زده بود .

هيوا با سر خوشي گفت :

- كيوان به همه سلام رسوند .

بابا بدون اينكه سرش و بالا بگيره گفت :

- سلامت باشه .

ماه بانو نگاهي به من كه دست به غذام نزده بودم انداخت و با تعجب گفت :

- چرا نميخوري هورام ؟

بغض گلوم و گرفته بود . سعي كردم قورتش بدم تا بتونم جوابي به ماه بانو بدم . يكم موفق شدم . گفتم :

- سيرم . ميرم اتاقم .

سريع از جام بلند شدم . نگاهاي متعجبشون و روي خودم حس ميكردم . محل ندادم . به سرعت پله هارو رفتم بالا . حتي اجازه ندادم از خودشون عكس العمل نشون بدن .

به اتاقم رسيدم خودم و روي تخت انداختم اجازه دادم اشكام بريزن رو صورتم . همون لحظه در اتاق با شتاب باز شد سرم و گرفتم بالا . هيوا بود . دلم ميخواست با دستام خفش كنم . در و آروم بست ميخواست بياد سمتم كه با فرياد گفتم :

- برو بيرون . نميخوام ببينمت .

چشماش از تعجب گرد شده بود . با صداي آرومي گفت :

- چي شده هورام ؟

روي تخت نشستم و گفتم :

- صدام و نشنيدي ؟ ميگم برو بيرون .

- آخه بهم بگو چي شده كه يهو به هم ريختي .

كامل از جام بلند شدم . بازوش و گرفتم و به سمت در بردم . در همون حال با فرياد گفتم :

- نميخوام ببينمت نميفهمي ؟

بازوش و از تو دستم در آورد و نگهم داشت گفت :

- معلومه چته ؟ قاطي كردي ؟ چرا ديوونه بازي در مياري ؟ مثل آدم حرفت و بزن .

يهو از كوره در رفتم گفتم :

- من ديوونم ؟ من ديوونم يا تو ؟ كه انقدر احمقي و به خاطر ترحم به من داري عروسيت و عقب ميندازي ؟ فكر ميكني نميفهمم ؟ اين پرت و پلاها چي بود به كيوان ميگفتي ؟ من انقدر بدبختم كه تو بايد بهم ترحم كني ؟

داشتم براي خودم پشت سر هم ميگفتم . نگاهم به چشماي شرمنده ي هيوا بود . انگار تازه فهميده بود براي چي شاكي شدم . سرش و انداخت پايين و گفت :

- من نميخواستم ترحم كنم . من فقط ميخواستم كنارت باشم . همين .

- انقدر دروغ نگو . من هيچ احتياجي ندارم كه تو كنارم باشي . فهميدي ؟ تو ميخواي كنارم باشي كه برام چيكار كني ؟ مگه كاريم ازت بر مياد ؟ برو سراغ زندگي خودت . تو چه ميفهمي درد من چيه ؟

سعي كرد آرومم كنه . گفت :

- باشه هورام تو آروم باش خواهري . باور كن منظورم اون چيزي كه تو فكر ميكني نبود .

- خوب منظورت و فهميدم . ميخواي بگي يه خواهر بدبخت داري كه بايد پاسوزش بشي . كه هر لحظه بهش ترحم كني و وضعيت كوفتيش و به روش بياري .

اشك تو چشماش حلقه زده بود گفت :

- من منظورم اين نبود .

انگشت اشارم و به سمت در گرفتم و بلند تر داد زدم :

- از اتاق من برو بيرون .

هيوا به هق هق افتاده بود . ولي بدون هيچ حرفي از اتاق رفت بيرون . احساس ميكردم به خاطر فريادايي كه زدم گلوم ميسوخت .

نميدونستم چرا هيوا به خودش اجازه ميده كه با من اينجوري رفتار كنه ؟ همه چيز به خاطر اين بود كه دو سال ازم بزرگتره ؟ انگار خودش و موظف ميدونست كه برام مادري كنه . ولي من نميخواستم اون مادرم باشه ميخواستم خواهرم باشه .

صورتم از اشك خيس شده بود . دستمال برداشتم و روي صورتم كشيدم . پوست كج و كوله و بد ريخت صورتم زير دستم بود . با حالت عصبي دستمال و محكم روي پوستم كشيدم . ديگه صورتم خيس نبود ولي من دست بردار نبودم . بازم دستمال و روي پوست خشك شدم كشيدم . دوباره . . . دوباره . . . دوباره . كاش ميشد صورتم و پاك كنم . پوستم به سوزش افتاده بود . دستمال و يه گوشه پرت كردم . نفسام به شماره افتاده بود . انگار يه مسير طولاني رو دويده بودم .

صورتم و بين دستام قايم كردم . پشيموني به سراغم اومده بود . دوست نداشتم با هيوا اونجوري حرف بزنم . صورت گريونش كه يادم ميومد . . . چقدر تو سنگ دلي هورام .

از جام بلند شدم و به سمت در اتاق رفتم . ميخواستم برم پيش هيوا . طاقت قهر كردن باهاش و نداشتم . صداي هيوا و بابا رو از بيرون شنيدم . دستم روي دستگيره موند .

- فعلا بذارين تنها باشه . حالش بهتر ميشه . چيز مهمي نيست .

چقدر خوشحال شدم كه هيوا دليل ناراحتيم و به بابا نگفت . دستم و از روي دستگيره برداشتم . بي هدف توي اتاقم چند قدم راه رفتم . بعد نا خود آگاه پشت كامپيوترم نشستم .

مسنجر و باز كردم . آراد سريع پيغام داد :

آراد : به سلام . چطورين شما ؟ چه عجب قدم رنجه كردين و اين مسنجرتون و باز كردين .

بانوي سرخ : سلام .

آراد : چه كم حرف . اين مدت نبودي گربه زبونت و خورده ؟ نه نه ببخشيد گربه انگشتات و خورده كه كم تايپ ميكني ؟

شكلك خنده زد . ولي من هيچ لبخندي روي لبم نيومد . دمغ بودم . براش نوشتم :

بانوي سرخ : هيچ بلايي سر دستام نيومده .

آراد : بذار فكر كنم . ممممم . پس پكري ؟

زده بود وسط خال . نفس عميقي كشيدم و گفتم :

- آره پكرم

آراد : خود درد و دل كن . بريز بيرون سبك شي .

بانوي سرخ : خوب چي بايد بگم ؟ فرض كن يه خواهر داري . بعد اون خواهرت از همه ي زندگيش بزنه كه بخواد به تو ترحم كنه . تو چه حسي بهت دست ميده ؟

دوباره پيغام آبي رنگ روي صفحه نقش بست . داشت تايپ ميكرد :

آراد : اول اينكه خوب اون خواهرمه . پس نميتونه ترحم يا هر چي كه تو ميگي باشه . دوم اينكه واسه ي چي بايد بهت ترحم كنه ؟ مگه اتفاقي افتاده ؟

تازه متوجه حرفام شدم . انقدر دمغ بودم كه نفهميدم چي نوشتم ! اصلا يادم نبود كه آراد هيچي از وضعيت ظاهري و زندگي من نميدونه ! دستپاچه گفتم :

بانوي سرخ : نه بابا چيزي نشده . همينجوري گفتم . آخه اين خواهر من به خاطر اينكه بزرگتره زيادي مهربون بازي در مياره ديگه كم كم فكر ميكردم به خاطر اينكه مادر نداريم داره بهم ترحم ميكنه .

دروغ ! دلم نميخواست دروغ بگم . ولي دلمم نميخواست به آراد چيزي از صورتم بگم . اصلا چه دليلي داشت كه بدونه ؟ ما كه قرار نبود همديگرو ببينيم . بذار اون تنها كسي باشه كه فكر ميكنه من مثل دختراي ديگه معموليم .

شكلك خنده زد و گفت :

آراد : تو ديوونه اي . به جاي فكر و خيالاي الكي زود به زود به اين مسنجر كوفتيت سر بزن كه دلمون از تنهايي نپُكه !

بانوي سرخ : سعي ميكنم .

يكم ديگه با آراد حرف زدم از روياهاش ميگفت . از اينكه دلش ميخواد يه كتاب بنويسه . منم تشويقش كردم . گفتم اولين كسي كه كتابش و ميخره و ميخونه منم .

بين شوخي ها و حرفاي آراد كل اتفاقاي ظهر و يادم رفته بود . وقتي به خودم اومدم كه ديدم نزديك 2 ساعته دارم باهاش حرف ميزنم . گردنم و به چپ و راست حركت دادم و از آراد خداحافظي كردم . همه ي بدنم خشك شده بود روي صندلي . از جام بلند شدم و روي تخت دراز كشيدم .

براي چند لحظه چشمام و بستم . با صداي زنگ اس ام اس گوشيم پلكام و از هم باز كردم . نگاهي به صفحه ي گوشي انداختم . مهبد بود نوشته بود :

- امروز ساعت 6 ميام دنبالت . لباس بپوش ميخوام ببرمت جايي . نه و نميشه رو هم قبول نميكنم . پس بهتره راس ساعت آماده باشي . ميبينمت .

چقدر دستوري بود حرف زدنش . از فكر اينكه بخوام از خونه برم بيرون وحشت كردم . قصد نداشتم با مهبد جايي برم . حتي اگه من و ميكشتم باهاش نميرفتم .

كتابي كه تو دستم بود و ورق زدم . از بالاي كتاب نگاهي به ساعت ديواري اتاقم انداختم 6 بود . سعي كردم دلهره ام و نديده بگيرم . من كه قرار نبود جايي برم . چشمم و به كلمه هاي كتاب انداختم . ولي مدام حواسم پيش تيك تيك كردن ثانيه شمار ساعت بود . در اتاقم باز شد و ماه بانو نفس زنون وارد اتاقم شد . دستش و به زانوش گرفته بود . نگاهي به من انداخت و گفت :

- مادر نميشنوي يه ساعته از پايين دارم صدات ميزنم ؟

كتاب و كنار گذاشتم گفتم :

- نه نشنيدم . چرا اين همه پله اومدين بالا ؟ مگه شما زانوتون درد نميكنه ؟

- خوب هر چي صدات زدم جواب ندادي چاره نداشتم كه .

- چيزي شده ؟

- آقا مهبد اومده دنبالت .

انگار تازه نگاهش به لباسام افتاد با تعجب گفت :

- وا تو كه حاضر نيستي ؟ آقا مهبد كه ميگفت بهت گفته مياد دنبالت . زود برو يه چيزي تنت كن . زشته منتظر بمونه . حتي تو هم نيومد تو ماشين گفت منتظرت ميمونه . بدو . من رفتم پايين .

سريع گفتم :

- ماه بانو .

به سمتم برگشت .

- بهش بگين من نميام .

دوباره كتابم و برداشتم و سعي كردم خودم و مشغول نشون بدم . ماه بانو گفت :

- چيه همش كِز كردي يه گوشه ي اين اتاق . برو بيرون يه باد به كلت بخوره . والا آدم كنج اين اتاق ميپوسه . بهونه نيار . من رفتم بگم مياي .

از جا بلند شدم :

- ماه بانو من نميرم .

ماه بانو بدون اينكه به من توجهي كنه يا جوابي بهم بده از اتاق رفت بيرون . بلند تر گفتم :

- ماه بانو بهش بگي كه نمياما .

بازم جوابي نداد بهم . اين يعني كه بخواي نخواي بايد بري . موبايلم و برداشتم و شماره ي مهبد و گرفتم . گوشي و برداشت و بدون سلام گفت :

- چقدر طول كشيد . بدو بيا پايين ديگه .

- من كي بهت گفتم كه ميام ؟

- من ازت نپرسيده بودم كه مياي يا نه . گفتم بايد بياي .

-من نميام . برگرد خونتون .

- لوس نشو هورام . سريع حاضر شو . تا 15 دقيقه ديگه اگه اومدي كه هيچ اگه نيومدي من ميام بالا و به زور ميارمت پايين .

گوشي و قطع كرد . عصبي شدم . ولي بي اختيار به سمت كمد لباسام رفتم . همينطور كه مانتو و شلوارم و در مي آوردم غر غر ميكردم . سريع لباسام و پوشيدم . آينه ي كوچيكم و از توي كشوي ميزم در آوردم و مقابل خودم گرفتم . دسته از موهام و مثل هميشه جلوي صورتم ريختم و شال مشكي رنگمم طوري سرم كردم كه صورتم و تو خودش قايم كنه . بد نبود . حد اقل كسي رو به وحشت نمينداختم .

سلانه سلانه پله ها رو پايين رفتم . هيوا روي مبل خودش و مچاله كرده بود و با بي حوصلگي به تلويزيون زل زده بود . يه سر و صداهايي هم از آشپزخونه ميومد كه معلوم بود ماه بانو اونجا مشغوله . هيوا با ديدنم از روي مبل بلند شد . سرم و انداختم پايين . هنوزم يكم پشيموني تو وجودم بود . برخوردم زياد از حد تند بود ! هيوا با صداي آرومي گفت :

- با مهبد ميري بيرون ؟

سرم و گرفتم بالا . زير لب گفتم :

- آره .

لبخند كم جوني بهم زد و نزديكم اومد گفت :

- بهت خوش بگذره .

چيزي نگفتم . با دستش يكم شالم و مرتب كرد و گفت :

- چقدر تو صورتت آورديش .

يه قدم به عقب برداشتم . دستش از روي شالم افتاد . گفتم :

- اينجوري بهتره . خداحافظ .

- باشه هر جور راحتي . خداحافظ .

از همون جا از ماه بانو هم خداحافظي كردم و از خونه زدم بيرون . مهبد توي ماشين منتظرم بود . نگاهي به كوچه انداختم . نسبتا خلوت بود . فقط چند تا از بچه هاي همسايمون توي كوچه مشغول بازي بودن .

سريع سوار ماشين مهبد شدم و اخمام و كشيدم تو هم . نگاهي بهم كرد و گفت :

- سلام اخمالو .

- بار آخرت باشه كسي و مجبور ميكني باهات جايي بياد .

خنديد . قلب منم با خنده هاش به لرزه افتاد . گفت :

- همينه كه هست . بريم ؟

نگاهم و ازش گرفتم و فقط سر تكون دادم . چشمم به پنجره ي خونمون افتاد . هيوا با چشماي نگران نگاهم ميكرد . چرا انقدر بد بودم ؟ چقدر اذيتش كردم امروز . به خودم قول دادم وقتي از بيرون برگشتم حتما از دلش در بيارم .

مهبد ماشين و به حركت در آورد و من سرم و به زير انداختم . گفتم :

- كجا ميري ؟

- يه جا كه بشه حرف زد .

- چه حرفي ؟

- عجله نكن .

پوفي كردم و ساكت شدم . يكم كه رفتيم جلوي يه پارك نگه داشت و گفت :

- پياده شو .

نگاهم روي پارك چرخيد . حسابي شلوغ بود . با من من گفتم :

- برو يه جاي ديگه .

يه لنگه ابروش و بالا انداخت و گفت :

- چرا ؟ مگه اينجا چشه ؟

بهش با التماس نگاه كردم .

- فقط از اينجا برو .

- پياده شو هورام .

- اينجا خيلي شلوغه .

- خوب باشه . پياده شو .

ولي من تكوني به خودم ندادم . خودش پياده شد در ماشين و برام باز كرد و گفت :

- من از اينجا هيچ جاي ديگه نميرم . بهتره كه پياده شي و وقت و تلف نكني .

ناچار پياده شدم . شالم و بيشتر تو صورتم كشيدم . مهبد گفت :

- انقدر نترس . كسي نمياد رو صورت تو زوم كنه ببينه چه شكلي هستي . اينجوري بيشتر جلب توجه ميكني .

جوابي بهش ندادم . با قدماي لرزون و سر زير افتاده دنبالش راه ميرفتم . انقدر سرم و پايين گرفته بودم كه متوجه نشدم مهبد ايستاده . محكم خوردم بهش . سرم و بالا گرفتم . اخماش تو هم بود گفت :

- وقتي ميگم سرت و انقدر ننداز پايين واسه همين وقتاست . بيا بشين .

به صندلي همون نزديكا اشاره ميكرد . نشستم . دقيقا جايي رو انتخاب كرده بود كه مركز شلوغي و رفت و آمد بود . زير لب غريدم :

- جا از اين بهتر نبود ؟

- تو مشكلي با اينجا داري ؟

زير لب زمزمه كردم :

- اعصاب خورد كن !

خنديد گفت :

- فحش بود ؟

جوابي بهش ندادم . گفت :

- شنيدم امروز حسابي قاطي كرده بودي .

سرم و بالا گرفتم و نگاهش كردم :

- آفرين به هيوا خوب بلده خبرارو پخش كنه .

- خُل بازياي تو كه ديگه خبر جديدي نيست .

اخمام تو هم رفت :

- ميشه بگي چيكار كردم كه انقدر بد و بيراه داري بهم ميگي ؟

- چرا فكر ميكني آدم و عالم دارن بهت ترحم ميكنن ؟

- مگه غير از اينه ؟ همه بهم ترحم ميكنن . مخصوصا هيوا .

- اون خواهرته . كي و ديدي كه به خواهرش ترحم كنه ؟ محبت اونو با ترحم مقايسه ميكني ؟

- اين محبت نيست . ترحمه .

- اگه ترحمم باشه خودت باعثش ميشي . خودت و حبس ميكني تو خونه . توي جمعهاي شلوغ و پلوغ حاضر نميشي . خودت و تو سري خور نشون ميدي . خودت و قايم ميكني . ايناست كه باعث ميشه كسي بهت ترحم كنه .

از كوره در رفتم :

- من و آوردي بيرون كه بهم اينارو بگي ؟ چجوري ميتوني باهام اينجوري حرف بزني ؟

- چيه ؟ نكنه ميخواي به خاطر موقعيتت بهت ترحم كنم ؟ يا مثلا بگم حق با توئه تو آروم باش ؟

سكوت كردم مات مونده بودم . دوباره به حرف اومد :

- ديدي . تو خودتم ميخواي كه بهت ترحم كنن .

- تو اصلا از زندگي من چي ميدوني ؟ ميتوني خودت و جاي من بذاري و عادي زندگي كني ؟ اصلا درد يكي مثل من و ميدوني ؟

صداش و بالا برد و گفت :

- آره ميدونم تو يه دختر ضعيفي كه همش يه گوشه ميشيني و به دست بقيه نگاه ميكني كه روي سرت كشيده بشه . انقدر خودت و دست كم ميگيري كه حال آدم و به هم ميزني . بس كن ديگه به خودت بيا . مگه تو چيت از بقيه كمتره ؟ چون صورتت اينجوريه قيد زندگي كردنتم بايد بزني ؟

هر لحظه صداش بالا تر ميرفت . با وحشت به اطرافمون نگاه ميكردم . چهره هاي مشكوك و نگاهاي خيره ي مردم و روي خودمون ميديدم . هم معذب بودم هم وحشت كرده بودم . مهبد ولي حواسش به هيچ كس نبود ديگه حتي صداش و نميشنيدم . سرم و پايين انداخته بودم . نميخواستم با صورتم بيشتر جلب توجه كنم . همه عادتشون بود كه به تفاوتاي ديگرون چشم بدوزن .

مهبد گفت :

- چرا ساكتي ؟ انقدر سرت و پايين نگير .

سرم و گرفتم بالا . با اخم به صورتش خيره شدم .

- به تو ربطي نداره كه من چيكار ميكنم . ميخوام برم خونه .

- هنوز حرفام تموم نشده .

- برام مهم نيست .

جفتمون با اخم همديگرو نگاه ميكرديم . چند ثانيه طول كشيد اولين كسي كه نگاهش و گرفت من بودم . در عوض نگاهم به زني افتاد كه تو فاصله ي كم پشت مهبد ايستاده بود و با تعجب و حالتي بين دلسوزي و ناراحتي به من خيره شده . تازه فهميدم كه موهام از روي صورتم كنار رفته . با دستپاچگي دوباره چتري هام و نامنظم توي صورتم ريختم و به سمت ماشين دويدم . اشك تو چشام حلقه زده بود . من هر چي كه بودم براي خودم بودم . چرا نميذاشتن راحت باشم ؟ مگه چيزي ازشون خواستم ؟

صداي مهبد و پشت سرم ميشنيدم ولي بي توجه بهش ميدويدم . اشك ديدم و تار كردم بود . از طرفي هم موهايي كه توي صورتم بود نميذاشت ببينم كه دارم كجا ميرم فقط پاهام بودن كه من و به جلو ميبردن .

يه لحظه به خودم اومدم و ديدم كه به يه جسمي برخورد كردم . زانوهام سست شد و محكم خوردم زمين . صدايي رو از بالاي سرم شنيدم :

- خانوم خوبين ؟ چي شد ؟ خانوم ؟

صداي مهبد نزديك تر شد . سرم هنوز پايين بود . مهبد گفت :

- هورام خوبي ؟ دستم و بگير بلند شو .

دستش و گرفتم و از جام بلندم كرد . نگاهم ناخودآگاه به سمت مردي كه بهش برخورد كرده بودم افتاد . اونم داشت بهم نگاه ميكرد . ميشد تعجب و تو صورتش خوند . دوباره داشتم معذب ميشدم ولي اون سريع حالت نگاهش و عوض كرد و عادي شد . لبخندي روي لبش نشست و همينطور كه نگاهم ميكرد گفت :

- چيزيتون كه نشد ؟ خوبين ؟

شالم و روي سرم مرتب كردم . چند بار موهام و روي صورتم مرتب كردم و گفتم :

- بله خوبم .

مهبد رو به پسره گفت :

- شرمنده آقا .

پسره با همون لبخندش گفت :

- دشمنتون شرمنده .

بعد رو به من گفت :

- ببخشيد يهو سر راهتون سبز شدما .

ليخند محوي روي لبام نشست . ديوونه بود ؟! من يهو عين توپ بولينگ قِل خوردم طرفش تازه وايستاده بود عذر خواهي هم ميكرد . زبونم نميچرخيد كه چيزي بگم مهبد به جاي من با خنده بهش گفت :

- اين چه حرفيه .

- جدي ميگم منم حواسم نبود . به هر حال بازم شرمنده . خداحافظ .

زير لبي باهاش خداحافظي كردم . مهبد باهاش دست داد و خداحافظي طولاني باهاش كرد . انگار واقعا دوست چندين و چند ساله ي هم بودن . هر چند رفتار بي غل و غش و خوشروييش باعث ميشد آدم احساس غريبگي باهاش نكنه .

داشتم رفتنش و نگاه ميكردم . قد بلند بود . سرش و به اطراف ميچرخوند . انگار دنبال كسي ميگشت . چهرش بد نبود . بيشتر از اونكه خوشگل باشه جذاب بود . با صداي مهبد به خودم اومدم :

- سوار نميشي ؟

سرم و به طرفش برگردوندم . كي به ماشين رسيده بودم ؟ پوفي كردم و با كم حواسي سوار ماشين شدم . اصلا يادم نميومد كه براي چي ميدويدم .

مهبد هم سوار شد . گفت :

- يكم تند رفتم . خودمم قبول دارم . ولي هنوزم سر حرفم هستم . بهتره يكم بهشون فكر كني .

با گيجي براش سر تكون دادم . اون حتي از چهرمم نترسيد . يهو خودش و عقب نكشيد . يا حتي نگاهش رنگ و بوي دلسوزي نگرفت . زيادي عادي بود . فقط اولش جا خورد . كه خوب اونم بهش حق ميدم .

دوباره صداي مهبد افكارم و به هم ريخت :

- برم خونه ؟ ميخواستم شام و . . .

حرفش و قطع كردم آروم گفتم :

- ميخوام برم خونه .

- بابا يه بار امتحان كن . خوشت نيومد جهنم ميرم عوضش ميكنم .

- قول بده .

- خيلي خوب قول . حالا بپوش .

هنوزم دلخور بودم . حتي هنوز نگاهي به مدلشم ننداخته بودم . هيوا كمكم كرد تا لباس و بپوشم . بعد نگاهي بهم انداخت . چشماش برق ميزد گفت :

- بيا بريم تو آينه قدي اتاق من خودت و ببين .

دستم و كشيد و به سمت اتاقش رفتيم . حالا جلوي آينه وايساده بودم و به خودم نگاه ميكردم . ميشد گفت مدلش همون چيزي بود كه خودم ميخواستم . آستيناي بلند و مدل دار داشت . يقش زياد باز نبود و قدشم بلند بود . قسمت كمر و پايين لباس كار شده بود ولي از رنگ قرمزش زياد خوشم نيومد . زيادي تو چشم بود گفتم :

- فردا عوضش كن .

هيوا وا رفت :

- چرا ؟ دلت مياد ؟ خيلي خوشگله .

- زيادي تو چشمه .

- كوفت . تو اون شب بخواي يا نخواي تو چشمي . بالاخره خواهر عروسي .

اخمام و تو هم كشيدم .

- با اين ديگه خيلي ضايع ميشم . فكر كن همه ميگن چه اعتماد به نفسي هم داره با اين قيافه ي تابلو همچين لباسي هم پوشيده .

هيوا ناراحت دستام و گرفت و گفت :

- ديوونه نشو . بذار هر چي ميخوان بگن . تو توي اين لباس محشري هورام .

- ولي ترجيح ميدم مشكيش و بپوشم .

- يعني به خاطر منم نميپوشيش ؟

- هيوا اصرار الكي نكن .

- اصلا بذار اين يه گوشه ي اتاقت خاك بخوره من عوضش نميكنم .

- تو قول دادي .

- نگفتم كه واسه چي قول دادم . فقط گفتم قول ميدم .

چشماش و با شيطنت بهم دوخت . خندم گرفت زدم به بازوش و گفتم :

- بچه بوديم همينجوري گولم ميزدي .

- هورام بپوشش . خواهش .

نگاهم دوباره به خودم افتاد . بپوشمش ؟ به خاطر هيوا وگرنه من كه دوست ندارم بپوشمش . " خودتم دلت ميخواد . لباس به دلت نشسته . " لبخند محوي رو لبم نشست . " آره قشنگه خوب . طبيعيه به دلم نشسته باشه . "

بعد از اينكه هيوا مطمئن شد كه ميپوشمش خوشحال كمكم كرد لباسم و از تنم در بيارم . حتي نذاشت به بابا و ماه بانو نشون بدم . ميگفت اون شب بايد سورپرايز بشن . منم توي اين نقشه ي پليدي كه كشيده بود باهاش هم دست شدم و لباس و توي كاور گذاشتم و توي كمد كنار محدود لباسايي كه داشتم آويزون كردم . ميشد گفت براي اولين بار بود كه كمدم رنگ لباس روشن و به خودش ديده بود .

بعد از شام به اتاقم برگشتم . دوباره مسنجر و چك كردم . هنوزم خبري از آراد نبود . سرخورده كامپيوتر و خاموش كردم و روي تخت دراز كشيدم . حتما كار داشته . " يا شايدم كار نداشته و نخواسته كه بياد باهات حرف بزنه " آراد اينجوري نيست . " آره اينجوري نيست . خودت و گول بزن ! "

نفس عميق كشيدم . چشمام و بستم . بالاخره فردا كه ازش خبر ميشد . از خودش ميپرسيدم . اونوقت بهت ثابت ميشه كه آراد اونجوري نيست .

لحنم ناراحت يا عصبي نبود فقط جايي و ميخواستم كه فكر كنم . جايي كه ديگه صداي مهبد فكرام و به هم نريزه .

مهبد سر تكون داد و گفت :

- باشه .

يكم مكث كرد و دوباره گفت :

- ازم ناراحتي ؟

به سمتش برگشتم و گفتم :

- نه ناراحت نيستم .

- پس چرا ساكتي ؟

- دارم به حرفات فكر ميكنم .

دروغ ! به تنها چيزي كه فكر نميكردم مهبد بود . واقعا چرا انقدر به خاطر رفتار اون پسر انقدر هيجان زده شده بودم ؟ شايد هيچ وقت ديگه نميديدمش ولي همين كه با نگاهش عذابم نداد ازش ممنون بودم . چقدر با اون زن توي پارك فرق داشت . مهبد دوباره گفت :

- هيوا خيلي ناراحت بود . همش ميگفت كه مقصره . رفتي خونه از دلش در بيار . اون فقط نگرانته . خيلي دوست داره .

ميدونستم . منم هيوا رو خيلي دوست داشتم . اون برام همه چيز بود . تنها دوستي كه تو زندگيم داشتم هيوا بود .

- حتما اين كار و ميكنم .

مهبد با تعجب نگاهم كرد گفت :

- چقدر عوض شدي توي چند دقيقه . ايول به خودم . مغزت و شست و شو دادما !

خندم گرفت . چيزي نگفتم . گذاشتم به خودش افتخار كنه كه تونسته حالم و بهتر كنه . شايد واقعا حق با اونا بود . بايد بيشتر توي جامعه رفت و آمد ميكردم . همه كه رفتاراشون يه جور نبود . همه كه قصد ترحم نداشتن . بايد بهش فكر ميكردم .

مهبد جلوي خونه نگه داشت گفتم :

- شام پيشمون بمون .

دستي به صورتش كشيد و گفت :

- نه ديگه ميرم . به همه سلام برسون .

- توام همين طور خداحافظ .

به سمت خونه رفتم . قبل از اينكه دستم و رو زنگ بذارم در باز شد . انگار هيوا نگران تر از چيزي بود كه فكر ميكردم . با نگاه نگرانش منتظرم بود . يهو دلم براش تنگ شد . دستم و دور گردنش حلقه كردم و بوسه اي روي گونش كاشتم اونم منو محكم بغل كرد . با صداي پر بغض گفت :

- هورام باور كن امروز . . .

بين حرفش پريدم سرم و رو شونش گذاشتم . آروم گفتم :

- هيچي نگو . دلم برات تنگ شده بود .

- منم همينطور خواهري .

وقتي ازش خدا شدم چشماش پر اشك بود . دوباره از خودم خجالت كشيدم . ولي همون لحظه اراده كردم كه هورام ديگه اي بشم .

****

آراد : خُب دوست دارم ببينم ذهنيتت در مورد قيافم چيه ؟

بانوي سرخ : خوشم نمياد حدس بزنم .

آراد : بگو ديگه . كاري نداره كه .

بانوي سرخ : خوب تو اول بگو .

آراد : باشه ولي توام بايد بعد از من بگيا .

خندم گرفت عين بچه ها بود :

بانوي سرخ : باشه . منم ميگم

صبر كردم داشت تايپ ميكرد . يه قاشق از بستني كه كنارم بود و خوردم و صبر كردم . بالاخره نوشت :

آراد : خوب فكر ميكنم موهات بايد خرمايي باشه . چشمات شايد مشكي يا مثلا عسلي . آره عسلي بيشتر بهت مياد . فكر كنم قدت متوسط باشه . يكمم بايد تُپُل باشي .

اينجاش و كه خوندم بستني پريد تو گلوم و به سُرفه افتادم . براش نوشتم :

بانوي سرخ : چي باعث شده كه فكر كني من تُپُلم ؟

آراد : نميدونم حدسه ديگه . حالا نوبت توئه .

بانوي سرخ : تو خيلي بدجنسي منم با بدجنسي حدسياتم و ميگم .

آراد : جر زني نكن واقع بين باش . من همه ي اون چيزايي رو كه گفتم خوب بود .

بانوي سرخ : يكي به تو بگه خِپِل ناراحت نميشي ؟

شكلك خنده برام زد . خودمم از لفظ خِپِل خنديدم .

آراد : من نگفتم خِپِل فقط گفتم يكم تُپُلي . البته اگه اصرار داري به نظرم خِپِل بد نيست .

بانوي سرخ : اينجوريه ديگه ؟ پس به نظر منم تو يه پسر چاقِ قد كوتاهِ كچلي .

آراد دوباره شكلك خنده زد گفتم :

بانوي سرخ : بخند . نوبت منم ميشه به تو بخندم .

آراد : جدي به تو نميخندم به حدسياتت ميخندم . به مرگ دشمنام هميني كه گفتيم . اصلا مو نميزنه با حدسياتت .

بانوي سرخ : من كلا آدم شناسم . از اولشم ميدونستم .

آراد : بابا آفرين . آهان يه حدس ديگم ميزنم .

بانوي سرخ : به خدا اگه چرت و پرت بگي خودت ميدوني .

آراد : نه بابا چرت و پرت چيه . حدس ميزنم يه رژ لب قرمزم زده باشي .

با گنگي گفتم :

- چه ربطي داشت ؟

آراد : به خاطر آيديت ميگم . بانوي سرخ ! من و ياد رژ لب قرمز ميندازه .

خنديد . منم تلخ خنديدم . بانوي سرخ به خاطر چيز ديگه اي بود . ولي حق نداشتم چيزي در موردش بگم . براش نوشتم :

- آره حق با توئه فقط به خاطر همين گذاشتم .

آراد : به خاطر چيز ديگه اي نميتونه باشه . احتمالا همينه .

بانوي سرخ : منم تاييد كردم ديگه .

آراد : حالا جدي نظرت و در مورد من بگو .

بانوي سرخ : بعدا ميگم . فعلا بايد برم .

آراد : تا بحث گل ميندازه در ميري .

خندم گرفت گفتم :

- غر نزن . تا بعد .

آراد : سعي ميكنم . باي .

مسنجر و بستم . ظرف بستنيم و برداشتم تا ببرم تو آشپزخونه . به حرفاي آراد فكر ميكردم . خوب موهام و درست حدس زده بود . البته فِر بودنش و نگفته بود . ولي چشمام نه عسلي بود نه قهوه اي . چشمام طوسي بود . ولي در مورد تُپُل بودنم . يهو دوباره خندم گرفت . واقعا چه فكري كرده بود كه ميگفت من تُپُلم ؟

به آشپزخونه رسيدم هيوا و ماه بانو طبق معمول داشتن با هم كل كل ميكردن . ظرف بستنيم و به سمت سينك ظرفشويي بردم و مشغول شستنش شدم . هيوا با غرغر گفت :

- ماه بانو جون قربونت برم بابا من شوهرم و بهتر از تو ميشناسم همين غذا فرنگيارو دوست داره .

ماه بانو دستش و روي لبش گذاشت و با تعجب گفت :

- وا مگه فقط اون يه نفره ؟ مامان و باباشم غذا فرنگي دوست دارن ؟ دختر زشته . اين غذاها كه دل آدم و نميگيره .

- ماه بانو تو برو استراحت كن . اصلا كاري به غذاها نداشته باش .

- مگه ميشه ؟ نميذارم از اين غذا فرنگيا به خورد همه بدي .

- واي ماه بانو چقدر تو لجبازي .

هيوا از آشپزخونه بيرون رفت ماه بانو پيروز مندانه خنديد . از خندش منم خندم گرفت . هميشه دوست داشت با هيوا كل كل كنه . ميدونستم چقدر دوستش داره ولي شخصيت سركش و لجباز هيوا باعث ميشد ماه بانو براي كل كل باهاش ترغيب بشه . كنارش رفتم و گفتم :

- بحث سر چي بود ؟

همينجوري كه پياز خورد ميكرد گفت :

- هيچي مادر ميخواست امشب هممون و با غذا پختنش به كشتن بده جلوشو گرفتم .

خندم شديد تر شد گفتم :

- برم ببينم هيوا كجا رفت .

از آشپزخونه اومدم بيرون هنوز داشتم ميخنديدم . نگاهم به هيوا افتاد كه روي راحتي ها لم داده بود و مثلا داشت تلويزيون نگاه ميكرد . كنارش نشستم و گفتم :

- امشب كيوان مياد اينجا ؟

- آره با مامان و باباش مياد .

- خوبه .

نگاهم و به تلويزيون دوختم . ديدم هيوا براي گفتن چيزي بي طاقته . ولي گذاشتم خودش به حرف بياد . بالاخره ترديداش و كنار گذاشت و گفت :

- هورام ؟

- هوم ؟

- راستش امشب خانواده ي كيوان ميان اينجا تا تكليف خيلي چيزا رو مشخص كنن .

ذوق زده گفتم :

- اين كه خيلي خوبه . بالاخره عروس ميشي .

خجالت زده خنديد گفت:

- از نظر تو اشكال . . .

- هيوا . نذار دعوامون بشه ها ! تو 28 سالته . ديگه كم كم بايد فكر عروسي رو ميكردين . من موندم چجوري تونستين اين همه صبر كنين . بهتره امشب قال قضيه كنده بشه .

دستام و گرفت و گفت :

- اگه تورو نداشتم چيكار ميكردم ؟

به دستاش فشار خفيفي آوردم و بعد از جام بلند شدم گفتم :

- خيلي خُب لاو تركوني ديگه بسه . پاشو كمك ماه بانو كن يكم .

هيوا از جاش بلند شد با هم به آشپزخونه رفتيم و حسابي دور ماه بانو رو شلوغ كرديم . هيچ وقت تو زندگيم به اندازه ي امروز خوشحال نبودم . حداقل ميدونستم كه ديگه قرار نيست هيوا به خاطر من با آيندش بازي كنه . ميدونستم كه كيوان پسر خوبيه و هيوا رو دست آدم قابل اعتمادي داريم ميديم . با اينكه خيلي طول كشيد كه بتونه به قيافه ي من عادت كنه كه اونم از حركاتش كاملا واضح بود . ولي با اين وجود الان با گذشت 2 سال از عقد هيوا ديگه تبديل به دوستاي خوبي براي هم شده بوديم .

چند ساعت بعد من توي اتاق هيوا بودم و داشتم براش موهاش و صاف ميكردم . نگاهي بهش انداختم و گفتم :

- هيوا تو عاشق كيواني ؟

از توي آينه نگاهي بهم انداخت . لبخند خاصي روي لبش اومد انگار صورت كيوان جلوي چشمش اومده بود . گفت :

- معلومه كه عاشقشم . چرا همچين چيزي پرسيدي ؟

شونه هام و بالا انداختم و بدون اينكه جوابي به سوالش بدم دوباره پرسيدم :

- اين عشق حسش چجوريه ؟

-- هر كس يه جوري عشق و معني ميكنه . وقتي مدام تو فكرته . حتي نميذاره به جز اون به چيز ديگه اي فكر كني يعني عاشقش شدي .

هيچي نگفتم . هيوا دوباره گفت :

- چرا اين و ميپرسي ؟

- همينجوري . ميخواستم حست و بدونم .

- حسم خيلي خوبه .

نگاهي به لبخندش كردم گفتم :

- معلومه نيشت بازه !

كار موهاي هيوا تموم شد . به اتاق خودم برگشتم . موهاي فِرَم و جلوي صورتم ريختم . يه دسته از موهام و بالاي سرم بستم و بقيش و آزاد روي شونه هام گذاشتم . داشتم به حرفاي هيوا فكر ميكردم . با اين چيزايي كه هيوا گفت حالا من عاشق بودم ؟ " عاشق مهبد ؟ پرت و پلا نگو دختر . به كسي فكر كن كه در حد و اندازه ي خودت باشه . تو كجا ، مهبد كجا !!! "

نفس عميق كشيدم . از پايين صداي سلام و احوال پرسي هيوا و بابا رو ميشنيدم . انگار مهمونامون اومده بودن . سريع پايين رفتم . از نظر خودم حضورم توي اون مراسم زيادم الزامي نبود ولي هيوا اصرار داشت من باشم . حالا انگار چه كار مهمي هم انجام دادم ! از اول تا آخر مراسم سرم پايين بود و با پايين بلوزم بازي ميكردم .

قرار شد كمتر از 2 ماه ديگه جشن برگزار شه . توي نگاه هيوا يه برقي بود . مخصوصا وقتي چشماش و به كيوان ميدوخت . كيوان پسر آرومي بود . پوست سفيدي داشت و وقتي ميخنديد تمام صورتش قرمز ميشد . ولي من اين حالتاش و دوست داشتم . به نظر خودم با نمك بود . يه چيزي درست نقطه ي مقابل هيوا بود .

بعد از شام مهمونا رفتن . امروز بيشتر از حد توانم توي مهموني مونده بودم . هميشه وقتي مهمون داشتيم چند دقيقه پيششون مينشستم و بيشتر به آشپزخونه يا اتاقم پناه ميبردم ولي به خاطر هيوا و هيجانش تا آخر مهموني كنارش نشسته بودم .

ميخواستم برم اتاقم كه بابا صدام زد :

- هورام

به عقب برگشتم . روي راحتي ها نشسته بود . گفت :

- بيا اينجا بشين .

- كاري دارين بابا ؟

- شما بشين ميگم بهت .

سلانه سلانه به سمت مبل كنارش رفتم . هيوا رفته بود به ماه بانو كمك كنه . نشستم گفتم :

- بفرماييد .

- همه چي خوبه ؟ اوضاع بر وفق مراده ؟

- اي بد نيست . صدام زدين همين و بپرسين ؟

- يكم صبر كن دختر .

خنديدم :

- چشم .

- امروز مهندس سالاري اومده بود پيشم .

مهندس سالاري يكي از دوستاي پدر بود كه جز دوستاي خانوادگيمون هم به حساب ميومد و با هم رفت و آمد داشتيم . ولي تنها 1 بار من و ديده بود . اونم وقتي كه 15 سالم بود . ديگه از اون سن به بعد زياد توي جمعي حضور پيدا نميكردم .

سر تكون دادم و گفتم :

- خوب ؟

يكم مكث كرد . چشمام و ريز كردم . مطمئن بودم چيزي كه بابا ميخواد بگه زياد باب ميلم نيست . وگرنه انقدر طفره نميرفت .

- ميگفت پسرش چند وقتيه تخصص زيبايي گرفته .

تا تهش و خوندم كلافه گفتم :

- بابا شما كه ميدونين من جوابم چيه .

- بذار حرفم و كامل كنم .

هيچي نگفتم بابا دوباره گفت :

- همه چي عوض شده . تو خيلي وقت پيش عمل كردي . الان كلي روشاي جديد تر اومده . كلي درصد بهبودشون بالا رفته . پيوند پوست الان خيلي خوب نتيجه ميده . اين دوستم ميگفت كار پسرش خيلي گرفته . ميگه همه جا اسم دكتر سالاري از دهنشون نمي افته . امتحانش كه ضرر نداره هان ؟

نگاهي به چهره ي نا اميدش انداختم . چرا هم خودش و به زحمت الكي مينداخت هم منو ؟ من هيچ اميدي به بهبود نداشتم . اين عملا به هيچ دردي نميخورد . فقط ميشدم موش آزمايشگاهيشون . همين . از جام بلند شدم . پيشوني بابا رو بوسيدم و گفتم :

- مرسي بابا بهش فكر ميكنم .

برق اميد و ميشد تو چشماش ديد . نخواستم نااميدش كنم . خودم ميدونستم جوابم از ته دلم چيه . ولي نميخواستم بابا اين و بفهمه .

شب بخير گفتم و به اتاقم رفتم . روي تختم دراز كشيدم . اولين و آخرين باري كه تصميم گرفته بودم عمل كنم بعد از ديپلم گرفتنم بود . با كلي اميد توي بيمارستان بستري شدم . كلي عمل روي صورتم و بدنم انجام دادن . آخرشم بعد از اون همه عذاب دكتر بهم گفت متاسفم پوست پيوند و پس زده . انگار كاخ آرزو هام رو سرم خراب شده بود . از اون به بعد افسرده تر شدم ، گوشه گير تر شدم ، بيشتر خودم و تو خونه حبس كردم . ديگه حتي علاقه اي هم به ادامه تحصيل نداشتم . آمادگي اينكه وارد يه محيط بزرگتر از مدرسه بشم و نداشتم . پس روز به روز توي 4 ديواري اتاقم خودم و حبس كردم و درجا زدم . شدم يه دختري كه تنها تفريحش كامپيوترشه يا به قول ماه بانو دنياي خارج ! هر وقت من ميرفتم اينترنت بهم ميگفت رفتي تو دنياي خارج ؟! حرف ماه بانو تونست يكم از بار غم و از روي سينم برداره . ولي آخرش كه چي ؟ بايد بابا رو نااميد ميكردم ؟ چرا انقدر من براشون دردسر داشتم ؟!

فصل سوم

- تو چرا صورتت اين شكليه ؟ چرا انقدر زشتي ؟

نگاه خيره و تا حدي هم تمسخر آميز بچه ها رو روي خودم حس ميكردم . دورم حلقه زده بودن و نگاهم ميكردن . صبح كه مامان داشت با گلسراي خوشگلي كه عكس كيتي روش داشت موهام و ميبست . با ناراحتي بهش گفته بودم بذار يه دسته از موهام تو صورتم بريزه . لبخند مهربونش و روي صورتم پاشيده بود . با مهربوني بهم گفته بود :

- هورام . دختر قشنگ من .نگران هيچي نباش . سر كلاس خوب نيست موهات تو صورتت پخش باشه اينجوري هيچي از درس نميفهمي عزيز دلم .

دوباره قيافه ي غمزدم و بهش دوخته بودم :

- ولي نميخوام كسي اينارو ببينه.

به پوست صورتم اشاره كرده بودم . مامانم به روشون بوسه زده بود و يه دسته از چتري هام و جدا كرده بود . ميتونستم ناراحتيش و ببينم ولي خوشحال بودم كه صورتم پنهون ميشه . ولي بر خلاف انتظارم روي صورتم نريخته بودشون . با سنجاق خوشگلي پشت گوشم بسته بودشون . بهم نگاه كرد و گفت :

- اينا رو جدا سنجاق زدم . برو مدرسه اگه اذيت شدي سنجاق و باز كن . باشه ؟

بازم ناراضي بودم ولي بهتر از اين بود كه كل موهام و بالاي سرم ببنده و كل صورتم معلوم بشه .

دوباره با صداي مهتاب يكي از بچه هاي كلاس به خودم اومدم :

- چرا جواب نميدي ؟

كلاس دوم ابتدايي بودم . نميدونستم در مقابل كنجكاوي هاي آزار دهنده ي هم كلاسي هام چي بايد بگم . بغض كرده بودم . سارا بغل دستيم بچه ها رو كنار زد و گفت :

- برين كنار . اذيتش نكنين .

مهتاب هنوزم به صورتم خيره شده بود . خواست چيز ديگه اي بگه كه سوگل دوست صميميش از كنار در داد زد :

- بچه ها خانوم معلم اومد .

همه برگشتن سر جاهاشون . سنجاق سر خوشگلم و باز كردم و موهام ريخت تو صورتم . سارا نگاه دلسوزانه اي بهم دوخت و دستش و روي دستم گذاشت . گفت :

- اشكال نداره .

دستم و از توي دستش بيرون كشيدم و سرم و پايين انداختم . به وضوح قطره هاي اشك و كه ميريخت پايين ميديدم .

معلم سر كلاس اومد و همه ي بچه ها برپا دادن . معلم اخمالوي كلاس برجا داد و نشستن . تنها كسي كه هنوز داشت به صورت زشتش فكر ميكرد من بودم . مهتاب راست ميگفت من زشت بودم .

زنگ خونه به صدا در اومده بود . مثل هميشه مامان اومده بود دنبال من و هيوا . هيوا كلاس چهارم بود و من دوم . انقدر سر جام نشستم تا همه رفتن . خيالم راحت شد ديگه كسي نبود كه من و ببينه . از كلاس داشتم ميومدم بيرون كه مامان نگران با هيوا جلوي در كلاس ظاهر شد با ديدنم سريع به طرفم اومد و گفت :

- چرا دير كردي هورام ؟ نصف عمر شدم .

همه ي ناراحتيام سر باز كردن . چشمام به اشك نشست . پر صدا زدم زير گريه . مامان با نگراني ميگفت :

- چي شده دخترم ؟ حالت بده ؟ جاييت درد ميكنه ؟

با هق هق ميون اون همه اشك گفتم :

- من گفتم موهام و بريز تو صورتم . گفتم نميخوام كسي ببينتم . همش تقصير توئه . مهتاب بهم گفت زشت . همش تقصير توئه .

هق هق زبونم و بند آورده بود . مامان كه انگار تازه فهميده بود چه خبره روي زانو نشست تا هم قدم بشه . من و تو آغوش پر مهرش گرفت و بوسه اي به موهام زد . هيوا با خستگي نگاهم ميكرد . دوباره زير لب گفتم :

- من نميخوام زشت باشم .

مامان سرم و نوازش كرد و گفت :

- تو زشت نيستي پرنسس من . آروم باش ماماني .

من و از خودش جدا كرد ولي من هنوزم داشتم هق هق ميكردم . نگاهي به صورت اشك آلودم انداخت . چشماي خودشم خيس بود . با انگشتاش اشكام و پاك كرد . گفت :

- اين مرواريدارو حروم نكن عزيز دل مامان .

دوباره ميون گريه گفتم :

- ميخوام از اينجا برم .

مامان دستم و گرفت و گفت :

- ميريم عزيز دلم . ميريم .

با هم از مدرسه خارج شديم . ولي اشكاي بي صدايي كه روي گونه ي مامانم فرود ميومد و ميديدم .

دستي روي گونم كشيدم . خيس شده بود . دوباره خاطرات تلخ گذشته به ذهنم هجوم آورده بود . نگاهاي تمسخر آميز بچه ها . كاش مامان كنارم بود . با دستاش اشكام و از روي صورتم پاك ميكرد . دلداريم ميداد و ميگفت همه چي درست ميشه .

ولي من توي اتاق سر تا سر سياهم تنها بودم . از جام بلند شدم . كنار پنجره رفتم . چند تا نفس عميق كشيدم . چند روز بود كه بيرون نرفته بودم ؟ 1 هفته ؟ 2 هفته ؟ احساس ميكردم دارم ميپوسم . حتي اصراراي هيوا رو براي اينكه توي خريداش همراهيش كنم رد كرده بودم . نزديك عروسيش بود و حسابي توي تكاپو افتاده بود . منم سعي ميكردم خوشحال باشم البته بودم ولي وقي به حال و روز خودم فكر ميكردم غمم ميگرفت .

هنوز نگاهم به پنجره بود . بچه ها توي كوچه فوتبال بازي ميكردن . چقدر خوشحال و بي غم به نظر ميومدن . با زنگ گوشيم از فكر بيرون اومدم . نگاهم و از بچه هاي توي كوچه نگرفتم . دستم و دراز كردم و گوشي رو از روي ميز كنار پنجره كه قاب عكس مامان روش بود برداشتم :

- بله ؟

- هورام همين الان با كيوان داشتيم از جلوي يه مغازه رد ميشديم يه لباس ديدم عاليه . بعني انگار اصلا براي تو دوختنش . ميخوام برات بخرمش . سه رنگش و داره . قرمز و مشكي و سفيد . كدوم و دوست داري ؟

-لباس براي چي ؟

- هورام من و گرفتي ؟ واسه عروسي ديگه . مثلا 2 هفته ي ديگه عروسي خواهرته ها .

چرخيدم به طرف اتاقم . حالا پشتم به پنجره بود ولي هنوزم صداهاي شيطون و پر انرژي پسر بچه ها رو ميشنيدم . گفتم :

- حالا كو تا دو هفته ي ديگه . وقت زياده .

- همچين ميگه حالا تا دو هفته ي ديگه هر كي ندونه فكر ميكنه حالا چقدرم به فكر لباسي . من اين و برات ميخرم . خيلي نازه .

- هيوا ! خودم ميخرم . تو كه ميدوني لباساي من . . .

حرفم و قطع كرد :

- بله ميدونم لباساي شما بايد آستينش بلند باشه . زياد تنگ نباشه . يقش بسته باشه . قدش بلند باشه . باور كن همه ي اينارو ميدونم . 26 ساله دارم باهات زندگي ميكنم . پس ميخرم .

هيچ كاريش نميتونستم بكنم هيوا زيادي هيجان زده بود قبل از اينكه گوشي و قطع كنه فقط تونستم بهش بگم :

- پس مشكيش و بخريا .

ولي هيچ صدايي از پشت گوشي نميومد . طبق معمول بي خداحافظ گوشي و قطع كرده بود . پوفي كردم و گوشي و روي ميز پرت كردم . دوباره به سمت كوچه برگشتم اما اين بار به جاش پسر همسايه رو به روييمون و ديدم كه با كنجكاوي بهم چشم دوخته بود . يكم طول كشيد تا مغزم موقعيتم و آناليز كنه . سريع از جلوي پنجره كنار رفتم و پرده رو هم كشيدم . اخمام تو هم رفته بود . دلم نميخواست من و ببينه . چرا زودتر از جلوي پنجره كنار نرفتم ؟ صداي تو سرم به كمكم اومد " خوب ديدت كه ديد . به تو چه ؟ چرا خودت و اذيت ميكني ؟ " بسه چرند نباف دوباره .

پاي كامپيوترم نشستم . زندگيم شده تكرار و تكرار و تكرار . مسنجر و باز كردم . خبري از آراد نبود . ولي صبر كردم . هر جا كه بود كم كم پيداش ميشد . نگاهم رو ساعت چرخيد طرفاي 5 بود . دوباره چشمم و به صفحه ي مونيتور دوختم يكم ديگه صبر كردم . ولي خبري نشد . نگاهم بين ساعت و مونيتور ميچرخيد . انگار قرار نبود امروز با هم حرف بزنيم . ساعت 5:30 مسنجر و بستم . از اتاقم رفتم بيرون . ماه بانو يه گوشه نشسته بود و چشماش و رو هم گذاشته بود . كنارش نشستم چشماش باز شد گفتم :

- خواب بودين ؟

- نه نميدونم چرا يهو پلكام سنگين شد .

- خوب برين تو اتاق بخوابين .

- نه الان چه وقته خوابه ؟ ساعت 6 بعد از ظهره .

نگاه دقيقي بهم انداخت و گفت :

- چيزي شده هورام ؟

- نه چطور ؟

- هيچي همينطوري پرسيدم .

ولي نگاهش روي چشمام ميچرخيد . ماه بانو رو نميشد گول زد . اگه چيزي و بهش نميگفتي هيچ حرفي بهت نميزد . يا اصرار نميكرد كه ته و توي قضيه رو در بياره ولي ميفهميدي كه متوجه ميشه و به روت نمياره . ناخودآگاه به حرف اومدم :

- ياد مامان افتادم .

- خدا بيامرزتش .

- خيلي مهربون بود ماه بانو .

- از دست دادن مادر خيلي سخته .

- ولي خوشحالم كه تو هستي .

بهم خنديد . سرم و بوسيد و موهام و نوازش كرد . خيلي حالم بهتر شده بود . نه ديگه به خاطره هام فكر ميكردم نه به اينكه پسر همسايه من و بي هوا ديده بود . دستاي زِبر و چروك خوردش برام اندازه ي يه دنيا ارزش داشت .

ماه بانو از جاش بلند شد . لنگ لنگون به سمت آشپزخونه رفت تا شام بپزه . از وقتي 10 سالم بود يعني دقيقا بعد از فوت مامان ماه بانو رو كنار خودم ديده بودم . از اينكه انقدر انرژي و جوونيش تحليل رفته بود قلبم ميگرفت . نكنه ماه بانو رو از دست بدم ؟ زبونم و گاز گرفتم . خدا نكنه . از جام بلند شدم و گفتم :

- ماه بانو بگو چي ميخواي درست كني من كمكت ميكنم .

- خودم درست ميكنم كاري نداره دخترم .

- من كه بيكارم بگو . به سمت يخچال رفتم گفتم :

- ببينم چي داريم ؟ ماه بانو تو چي دوست داري ؟

- ميخواستم قرمه سبزي درست كنم .

- خوب اون با من . تو فقط بشين اينجا بهم دستور بده .

روي صندلي نشست و گفت :

- بيكار بشينم كلافه ميشم مادر .

- خوب بيكار نشين كمكم كن يه قرمه سبزي خوب با هم درست كنيم .

با شوخي و خنده قرمه سبزي رو بار گذاشتيم . ساعت حدوداي 7 بود كه ديگه كار خاصي نداشتيم . به سمت اتاقم رفتم . دوباره پاي كامپيوترم نشستم . حتما تا الان بايد يه خبري از آراد ميشد . مسنجر و باز كردم . ولي هنوزم خبري ازش نبود . پس اين پسر كجا بود ؟

با اخماي در هم از جام بلند شدم . چند قدم تو اتاقم راه افتادم دوباره مسنجر و چك كردم ولي خبري نبود .

دوباره برگشتم پيش ماه بانو . خوب نبود كه نبود ! مگه پسر مردم بيكاره كه هر دقيقه بياد با تو حرف بزنه . ولي ته دلم ازش دلخور بودم . يعني امروز نخواسته بود با من حرف بزنه ؟ " چه انتظارايي داري مگه تو كي هستي كه بخواد باهات حرف بزنه ؟ "

بابا با هيوا و كيوان هم زمان رسيدن خونه . هيوا بسته هاي خريدش و وسط خونه باز كرد و با هيجان بهمون نشون داد . آخر سر هم بسته اي رو به طرفم گرفت و گفت :

- اينم همون لباسيه كه بهت گفتم . برو بپوش ببينم چجوريه تو تنت .

با بي حوصلگي گفتم :

- حالا باشه واسه بعد .

- اَه چقدر بي حالي تو . پاشو ديگه اگه اندازه نباشه تا فردا ميبرم عوضش ميكنم . پاشو هورام .

بالاخره انقدر گفت و گفت تا راضي شدم . خيلي در مورد لباس كنجكاو بودم ولي نميخواستم اين لباس و بپوشم و به همه نشون بدم . به اتاقم رفتم . لباس و از توي بستش در آوردم اولين چيزي كه نگاهم و به خودش جلب كرد رنگ قرمز لباس بود . پوفي كردم . از دست هيوا . اين چه رنگيه آخه ؟ خوبه حالا بهش گفتم مشكي بخره ها . با ناراحتي به لباس نگاه ميكردم كه هيوا اومد تو اتاق . گفت :

- اِ تو كه هنوز نپوشيديش .

با اخم گفتم :

- اين چه رنگيه ؟

- قرمز .

- تورو خدا ؟ من فكر كردم خال خال يَشميه ! قرمز چيه گرفتي ؟ خوبه بهت گفتم مشكي بگير .

- مشكيش قشنگ نبود .

- پس چرا زنگ زدي از من سوال كردي ؟ خودت ميخريدي ديگه . مثلا من بايد اين لباس و بپوشما.

- خيليم قشنگه . بپوشيش عاشقش ميشي .

- من صد سال اين لباس و نميپوشم .

- چرا ميپوشي .

- قرمز ؟ عمرا .

- ميپوشي .

- ميگم نميپوشم .

=

رمان بانوی سرخ3

دستم و زير چونم زدم . ساعت 12 بود هنوز خبري از آراد نشده بود . رمانم و دستم گرفتم و سعي كردم خودم و مشغول كنم . يعني كجاست ؟ از ديشب تا حالا هيچ خبري ازش نيست . دوباره نگاهم و به خطوط كتاب دوختم . ولي كلافه بودم . سابقه نداشت كه آراد توي اين 1 سالي كه باهاش چت ميكردم يهو غيبش بزنه .

دوباره نگاهم و به مونيتور دوختم . از اومدنش نا اميد شده بودم . داشتم مسنجر و ميبستم كه ديدم آنلاين شد . سريع بهش پي ام دادم و گفتم :

- ديگه كم كم داشتم به اين نتيجه ميرسيدم كه مردي ! معلومه كجايي ؟

آراد : هنوز ياد نگرفتي سلام كني ؟

بانوي سرخ : خُب سلام .

آراد : عليك سلام . اين همه شما غيب ميشي يه روزم من غيب شدم . اين به غيبتاي تو در !

بانوي سرخ : آها پس تلافي كردي ؟

آراد : نه بابا نشد ديروز بيام نت . يعني كلا دسترسي به نت نداشتم .

بانوي سرخ : پس رفته بودي جايي خوش گذروني .

آراد : خوش گذروني ؟ نه بابا . رفته بودم يه گوشه كه دعوا بخوابه .

بانوي سرخ : دعوا ؟ بابا قُلدُر ! اهل دعوا هم بودي و نميگفتي ؟

آراد : آره بابا هنوز من و نشناختيا !

بانوي سرخ : خوب حالا زدي يا خوردي ؟

آراد : خودمم نميدونم .

بانوي سرخ : صورتت و چك ميكردي اگه جاي زخم و كبودي داشتي يعني خوردي !

آراد : نه بابا درگيري فيزيكي نبود . يه دعواي لفظي بود .

بانوي سرخ : گفتم تو اهل دعوا نيستيا . انگار هنوز دمغي . چي شده ؟

آراد : چيز خاصي نيست . دعواهاي هميشگي بين من و بابام . بابام ميخواد كم كم خونه نشين شه حالا ميگه تو بيا كار و بار من و بگردون . بهش ميگم پدر من اون داداش كوچيكمون كه داره جون ميكنه برات بذار خودش كارا رو بگردونه ميگه نه تو پسر بزرگي . اين كار توئه . حالا طبق چه منطقي ميگه خدا ميدونه ديگه !

بانوي سرخ : بد كه نيست . چرا قبول نميكني ؟

آراد : ديگه واسه توام بايد بگم ؟ خوشم نمياد از اين كارا . ميخوام به چيزايي كه تو سرمه برسم .

بانوي سرخ : مثلا نويسنده شي ؟

آراد : خُب اينم شاملشون ميشه . من از كاراي پشت ميز نشيني خوشم نمياد . دلم ميخواد يه كاري انجام بدم كه هيجان داشته باشه .

بانوي سرخ : خُب همينا رو بهش بگو .

آراد : منم هر وقت اينارو بهش ميگم دعوامون ميشه ديگه .

بانوي سرخ : تو زيادي تو روياهات زندگي ميكني . تو ميتوني كار پدرت و ادامه بدي در كنارشون به چيزاي ديگه اي هم كه ميخواي برسي .

آراد : چرا رويايي ؟ خوب به چيزي كه علاقه ندارم براي چي بايد انجامش بدم ؟

بانوي سرخ : علاقه ؟ همه چي كه علاقه نيست . ميدوني چند نفر دنبال كارن ؟ بعد تو راحت ميگي نميخواي بري سر كار ؟ چون كه بهش علاقه نداري ؟

آراد : حالا تو چرا انقدر توپت پره ؟ من برم سر كار يا نرم چه كم و زيادي به تو ميكنه ؟

جا خوردم ! انتظار نداشتم باهام اينجوري حرف بزنه . گفتم :

- راست ميگي اصلا به من ربطي نداره . فكر ميكردم مردي ولي خُب انگار زنده اي . من برم به كارام برسم . فعلا .

بدون اينكه بذارم چيزي بگه مسنجر و بستم . پسره ي از خود راضي چه فكري كرده ؟ من فقط نظرم و گفتم . " خُب همينه ديگه نبايد نظرت و ميگفتي . اصلا به تو چه ! بذار هر كار دوست داره بكنه . " آره بيخيال به من چه .

با اين حرف سعي كردم خودم و آروم كنم ولي خيلي دلخور بودم . بعد از 1 روز بي خبري حالا با توپ پر اومده بود ! پسره ي به درد نخور !

از اتاق رفتم بيرون . اصلا به من چه كه نميخواد كار كنه ! انقدر بشينه واسه خودش رويا بافي كنه كه خسته بشه . روي مبل خودم و انداختم و كنترل تلويزيون و برداشتم . اينجور پسرا زيادي لوسن . اگه چند بار بابا جونش پول تو جيبي بهش نده اونوقت ميفهمه كه به جاي روياهاش بايد بچسبه به واقعيت . كانالارو بالا پايين كردم . راحت برگشته بهم ميگه من برم سر كار يا نرم چه كم و زيادي به تو ميكنه ! يعني همون به تو چه محترمانه ي خودمون ديگه . ريموت و پرت كردم رو مبل و از جام بلند شدم . به سمت آشپزخونه رفتم . يكي نيست بگه خوب وقتي نميخواي كسي فضولي كنه واسه چي سفره ي دلت و باز ميكني پيشش ؟ نكنه توقع داشت بگم آفرين برو دنبال روياهات ! ماه بانو توي آشپزخونه نشسته بود و داشت سبزي پاك ميكرد . بي توجه بهش به سمت يخچال رفتم و براي خودم آب ريختم . دوباره زير لب غر زدم تقصير خودمه . ليوان و شستم . ماه بانو با تعجب نگاهم ميكرد . سريع از آَشپزخونه بيرون اومدم و نذاشتم حرفي بزنه . دوباره مسير اتاقم و در پيش گرفتم . چرا انقدر از دستش كفري شده بودم ؟ خوب حق داشتم ديگه . بعد از اينكه يهو غيب شده الانم با توپ پر اومده . حيف من كه اين همه منتظر موندم تا بياي .

خواستم برم تو اتاقم كه پشيمون شدم . رفتم سمت اتاق هيوا . تا خواستم در و باز كنم تازه يادم افتاده بود كه با كيوان رفته بيرون . عصبي تر برگشتم تو اتاقم . نيم نگاهي به كامپيوترم انداختم . براش دهن كجي كردم . انگار واقعا آراد جلوم بود .

روي تختم نشستم . يه صدايي تو سرم گفت " زيادي واكنش نشون ندادي ؟ " نخير . زيادي نبود . فكر ميكردم با هم دوستيم . نميدونستم كه با هم صميمي نيستيم و نبايد در مورد زندگيش نظر بدم . صدايي ديگه از تو سرم نيومد . چشمام و بستم . هميشه شوخ و مهربون بود ولي انگار امروز واقعا ناراحت و عصبي بود .

نفهميدم زمان چطور گذشت . با ورود ناگهاني هيوا به اتاقم سر جام نيم خيز شدم . با ديدنش خيالم راحت شد ولي اخمام و تو هم كشيدم و گفتم :

- تو هنوز ياد نگرفتي در بزني ؟

- اووووووه چقدر كلاس داري . پاشو بيا پايين الكي نشين اينجا .

- پايين چه خبره مثلا ؟

- مگه بايد خبري بشه تا از تو اتاقت بياي بيرون ؟

دوباره دراز كشيدم و گفتم :

- با كيوان بيرون بودي ؟

- آره . رفته بوديم لباس عروس و بگيريم . انقدر ماه شده .

- بپوش ببينمش .

- نميشه . شب عروسي ببين .

- بپوش ديگه .

- نُچ . بيا بريم پايين .

- منم نُچ .

- مهبدم پايينه ها .

روي تختم نشستم گفتم :

- مهبد ؟ اون اينجا چيكار ميكنه ؟

- چي شد ؟ يهو پريدي تا اسمش و شنيدي ؟

- چرند نگو . فقط تعجب كردم . وگرنه برام اهميت نداره كه كي پايينه يا كي پايين نيست .

- آره جون خودت . من رفتم بيا .

- نگفتي مهبد چرا اينجاست ؟

شونه هاش و بالا انداخت و گفت :

- با بابا كار داشت . يكم با هم پچ پچ كردن الانم كناركيوان نشستن دارن حرف ميزنن . غلط نكنم يه خبراييه .

دستپاچه شدم گفتم :

- مثلا چه خبري ؟

- نميدونم والا مهبد خيلي مشكوك ميزد . من رفتم پايين . كيوان غريبي ميكنه من نباشم .

- همچين ميگه غريبي ميكنه هر كي ندونه فكر ميكنه بچه ي 2 ساله رو ميگه .

هيوا برام شكلك در آورد و رفت . كم ذهنم شلوغ پلوغ بود . حالا بايد به مهبدم فكر ميكردم .

از جام بلند شدم . موهام و باز كردم و دوباره بستم . موهام و جلوي صورتم ريختم و به سمت در اتاق رفتم . دستم روي دستگيره موند . نگاهي به كامپيوترم انداختم . يعني بعد از رفتنم آراد چيكار كرده ؟ از يهويي رفتنم ناراحت شده ؟ خواستم يه قدم به سمت كامپيوتر بردارم ولي پشيمون شدم . سريع به سمت در برگشتم . الان مهبد اينجا بود . دلم نميخواست به آراد فكر كنم . اون فقط يه دوست بود . يه دوست خيلي معمولي . " پس مهبد چي بود ؟ " فكر كردم . مهبد . . . مهبد . . . مهبد . . . اون فقط يه دوست خاصه ! " يه دوست خاص ؟! فقط همين ؟! "

آخرين پله رو هم پايين اومدم . نگاهم روي مهبد چرخيد . افكارم و پس زدم و به چهرش خيره شدم . گرم صحبت با هيوا و كيوان بود . خبري از بابا نبود . نگاهم و گردوندم . تلفن به دست دم در ورودي وايستاده بود و حرف ميزد . ماه بانو هم با قدماي آهسته وارد سالن شد . نگاه مهبد به من افتاد . سريع به خودم اومدم . بلند سلام كردم . كيوان و مهبد هم زمان جوابم و دادن . ماه بانو با دلسوزي گفت :

- بيا يكم ميوه بخور مادر چقدر دير اومدي پايين .

يه گوشه كنار ماه بانو نشستم . صداي هيوا من و از افكارم بيرون كشيد :

- بهت ميگم بگو با باباي من چيكار داشتي .

مهبد خنديد و گفت :

- اگه ميخواستم تو بدوني كه بهت ميگفتم ديگه مرض نداشتم كه فقط به دايي بگم .

هيوا با حرص گفت :

- بگو بد جنس . بالاخره كه بابا به من ميگه .

مهبد همينجوري كه با هيوا كل كل ميكرد خياري از توي ظرف ميوه برداشت و بهش گاز زد :

- خوب برو از دايي بپرس . عمرا بهت بگه .

- ازت بدم مياد مهبد .

مهبد دوباره قهقهه زد :

- دل به دل راه داره .

از خنده هاي مهبد منم لبخندي روي لبم نشست . ماه بانو ظرف ميوه رو به سمتم گرفت . از دستش گرفتم و دوباره نگاهم و به مهبد دوختم . منم مثل هيوا كنجكاو بودم كه بدونم قضيه از چه قراره . ولي مثل هيوا نبودم كه با داد و دعوا بتونم كنجكاويم و رفع كنم . ترجيح ميدادم از كنجكاوي بميرم ولي از كسي سوالي نپرسم .

مهبد رو به هيوا گفت :

- يكم از هورام ياد بگير . مثلا تو خواهر بزرگشي . اين چه عادت زشتيه كه تو داري ؟ حتما بايد از همه چي با خبر باشي ؟

-همه كه قرار نيست عين هم باشن . . .

ماه بانو بين حرف هيوا پريد و گفت :

- خسته نشدين انقدر اره دادين تيشه گرفتين ؟ هيوا مادر يكم سنگين باش . 28 سالته مثلا . 2 هفته ديگه ميخواي عروس شي .

لب و لوچه ي هيوا آويزون شد و مهبد با شيطنت ميخنديد . ماه بانو كه خنده ي مهبد و ديد گفت :

- آقا مهبد شمام انقدر اين بچه رو اذيت نكن .

مهبد نيشش بسته شد و اين بار هيوا بود براي مهبد چشم و ابرو ميومد كه يعني ديدي توام ضايع شدي .

منم از حركتاي بچه گانشون لبخند ميزدم و ميوه اي كه ماه بانو برام پوست كنده بود و ميخوردم . مهبد رو به من گفت :

- شنيدم دايي يه جراح خوب پيدا كرده .

با بي تفاوتي گفتم :

- آره پسر دوستشه .

- خُب ؟

هيوا بين حرفامون پريد و گفت :

- خُب اينكه اين خانوم عمرا راضي بشه . مثل هميشه !

مهبد با چشماي متعجب گفت :

- هيوا راست ميگه ؟

دوباره شروع شد . گفتم :

- آره .

از جام بلند شدم و گفتم :

- برم ببينم بابا حرفش با تلفن تموم نشد .

هيوا گفت :

- در نرو .

چشم غره اي بهش رفتم . مهبد توي سكوت بهم خيره شده بود . ميدونستم كه داره جلوي خودش و ميگيره كه بهم بد و بيراه نگه ! آخه اون هميشه جز موافقاي پر و پا قرص عمل كردنم بود . هميشه هم ميگفت من تورو درك نميكنم كه چجوري حاضر ميشي عمل نكني . خوب بايدم درك نميكرد . صورت خودش به اين صافي و خوبي بود . نگاهم به صورتش افتاد . صاف و شش تيغه . پوست سبزه ي روشني داشت . چشمايي كه مجبورت ميكرد هر كاري كه دوست نداري رو هم انجام بدي . ابروهاي پر و مشكي داشت . لبهاي باريك و خوش فُرمي هم داشت كه باعث ميشد . . . نگاهم و ازش گرفتم . صداي توي سرم كمكم كرد " پشتت و بهش بكن و از سالن برو بيرون . " به پاهام تكوني دادم و چرخيدم به سمت در " آفرين . حالا حركت كن . حتي نيم نگاهم بهش ننداز . " همينكار و كردم و از سالن با سرعت اومدم بيرون . صورتش واقعا خوب بود . واقعا دوست داشتني بود . پس طبيعي بود كه من ازش خوشم بياد . " خوشت بياد ؟ اين طبيعيه به نظرت ؟ اينكه يكي مثل تو ازش خوشش بياد طبيعيه ؟ چهرش و ديدي ؟ مگه ميشه نديده باشيش ؟ يه ربع رو صورتش زوم كرده بودي . ديدي چقدر بي نقص بود قيافش ؟ حالا اگه جرات داري برو يه نگاه به صورت خودت بنداز "

سريع به سمت دستشويي رفتم . قطره هاي اشك از چشمم اومد پايين . انگار اين صدايي كه تو سرم چرخ مي خورد راست ميگفت . سرم و گرفتم بالا . توي آينه نگاهي به خودم انداختم موهام و كنار زدم و از قصد به پوست چروك خوردم زل زدم . بايد خودم و تنبيه ميكردم . به خاطر فكرايي كه در مورد مهبد داشتم . بايد انقدر به اين پوست زشت خيره ميشدم تا قشنگ ملكه ي ذهنم بشه كه نميتونم با مهبد به جايي برسم . كه بفهمم دوست داشتنش طبيعي نيست . حداقل براي من نيست . كه بفهمم كه نبايد به محبتاش دل خوش كنم .

چند تا مشت آب به صورتم زدم و . آخرين نگاهم تو آينه به خودم انداختم . مهبد براي من زياديه . ديگه بهش خيره نشو هورام . ديگه حق نداري بهش خيره شي .

صورتم و خشك كردم و از دستشويي بيرون اومدم . همون لحظه بابا هم داشت به سمت سالن ميرفت . منم پشتش داخل شدم . بابا با لبخند به مهبد گفت :

- حله .

مهبد با خوشحالي گفت :

- جدي دايي ؟

- مگه باهات شوخي هم دارم ؟

- خيلي چاكرتم دايي .

مهبد بلند شد كه دست بابا رو ببوسه كه بابا نذاشت و سرش و بوسيد . آروم رفتم و سر جاي قبليم كنار ماه بانو نشستم . هيچ كس حواسش به من نبود . احساس راحتي ميكردم . هيوا دوباره كنجكاويش گل كرد . دوباره هي اصرار كرد كه بابا يا مهبد بهش جريان و بگن ولي هيچ كدوم لب باز نميكردن و اين بيشتر هيوا رو كنجكاو ميكرد .

نيم ساعت بعد مهبد رفت . دقيقه ي آخر من و كه به همراه هيوا براي بدرقش رفته بوديم كناري كشيد و گفت :

- فكر نكن راحت از كنار اين فرصت طلاييت دارم ميگذرما . يه روز ميام سر فرصت بايد با هم در موردش حرف بزنيم . نميذارم با خيال راحت پشت پا به شانست و آيندت بزني .

قبل از اينكه بذاره من حرفي بزنم رفت . با رفتنش قلبم تند تر از قبل زد . ولي بهش توجه نكردم . يه راست به سمت اتاقم رفتم . دلم ميخواست بشينم و ساعت ها به حرفاش فكر كنم . چرا انقدر نگران آيندم بود ؟ نكنه آيندم با آيندش گره بخوره ؟ سرم و تكون دادم و با خودم زمزمه كردم :

- باز دوباره از اين خزعبلات به هم بافتي ؟

پاي كامپيوترم نشستم . مسنجر و باز كردم . كلي پيغام داشتم . همش از آراد بود . تك تك خوندمشون .

- رفتي ؟

- چه زود بهت بر ميخوره .

- من منظورم اين نبود . تو كه انقدر نازك نارنجي نبودي .

- بانوي سرخ ؟؟؟!!!!

- هِي بانو . تا تو نياي من هيچ جا نميرما .

- بابا من عصباني بودم يه چيزي گفتم . چرا قهر ميكني خوب ؟

- بعد از يه روز نيومدن اين بود استقبالت از يه آدم به اين مهمي ؟

- دينگ دينگ دينگ . كسي خونه نيست ؟

- باشه انقدر اينجا ميمونم تا بياي . مديوني اگه چراغ خاموش بياي من نبينمت .

نگاهي به ليست دوستام انداختم . آنلاين بود . منم سريع آنلاين شدم . 1 ثانيه هم نگذشته بود كه پي ام داد .

نگاهي به ليست دوستام انداختم . آنلاين بود . منم سريع آنلاين شدم . 1 ثانيه هم نگذشته بود كه پي ام داد .

آراد : بالاخره اومدي .

بانوي سرخ : مگه قرار بود نيام ؟

آراد : والا اونجوري كه تو رفتي انتظار داشتم كه نياي ديگه . داشت قلبم از تو دهنم ميزد بيرون .

خنديدم ولي جدي جوابش و دادم :

- چرا اونوقت ؟

آراد : يعني تو نميدوني چرا ؟

بانوي سرخ : از كجا بايد بدونم ؟

آراد : پس بيخيال ! بازم شرمنده بابت حرفم .

بانوي سرخ : تو كه چيزي نگفتي . مقصر منم نبايد دخالت ميكردم . حرفت كاملا به جا بود .

آراد : بانو ! داشتيم ؟ حالا من اشتباهي يه حرفي زدم . شما اينجوري مجازاتم نكن بانو !

بانوي سرخ : خوب ميگم حق داشتي . بهش كه فكر كردم ديدم واقعا نبايد چيزي ميگفتم .

آراد : بسه . اينجوري نگو . باور كن توي اين 1 روزي كه از خونه دور بودم انقدر پسر عمو و پسر عمه و هفت جدم نصيحتم كردن كه ديگه اعصابم حسابي قاطي پاتي شده بود . توام كه شروع كردي ديگه يهو داغ كردم . دست خودم نيست . به قول دوستم حسام هميشه بهم ميگه تو عصبي نميشي اسبي ميشي ! دست خودم نيست ديگه يهو قاطي ميكنم .

خندم گرفته بود ولي هنوزم نميخواستم بهش روي خوش نشون بدم .گفتم :

- به هر حال من ناراحت نشدم .

آراد : كاملا مشخصه .

هيچي نگفتم . چند لحظه بعد دوباره تايپ كرد :

آراد : ببين تو بهترين دوست من حساب ميشي . شايد مسخره باشه . من حتي تورو نديدم . حتي صدات و نشنيدم . حتي نميدونم چه شكلي هستي . ولي اين 1 سالي كه باهات چت ميكنم به شدت باهات احساس راحتي ميكنم . اگه شاد باشم يا غمگين باشم اول از همه ميام به تو ميگم . دلم نميخواد يه دوست خوبي مثل تورو از دست بدم . اين و جدي ميگم .

تا حالا كسي بهم نگفته بود كه دوستي من چقدر ميتونه براش با ارزش باشه . ناخود آگاه دستم روي كيبور لغزيد و تايپ كردم :

بانوي سرخ : منم همين حس و به تو دارم .

آراد : پس آشتي ؟

شكلك خنده زد . منم خنديدم . ولي چشمام به اشك نشسته بود براش تايپ كردم :

بانوي سرخ : آشتي .

آراد : آخيش ! الان ديگه خيالم راحت شد . ولي خداييش داشتم فكر ميكردم كه اگه يه روزي تو نخواي يه سر به اينترنت بزني من بايد چه غلطي بكنم واقعا ؟! حتي نميدونم از كجا بايد سراغت و بگيرم .

بانوي سرخ : خوب مهيج بودنشم به همينه ديگه .

آراد : تا حالا خيلي فكر كردم به اينكه چه شكلي ميتوني باشي . يا اينكه كجا زندگي ميكني . حتي وقتي توي خيابون از كنار آدماي مختلف رد ميشم به اين فكر ميكنم نكنه كه اين همون بانوي ناشناس خودمونه ! ولي بعد ميگم مگه احتمالش چقدره كه توي شهر به اين بزرگي يهو با تو برخورد كنم .

بانوي سرخ : غير ممكن نيست . احتمال داره .

آراد : احتمال كه داره . ولي خوب اونم خيلي ستمه . فكر كن از كنارت رد بشم بعد ندونم كي هستي . خداييش خيلي آدم ميسوزه .

خنديدم . گفتم :

- باز رفتي تو رويا پردازي ؟ انقدر نشين به اين چيزا فكر كن .

آراد : چشم بانو شما امر كن .

بانوي سرخ : چه جنتلمن شدي يهو .

آراد : بودم . راستي يه چيزي ازت ميخوام .

بانوي سرخ : چي ؟

آراد : ميترسم بهت بگم بعد دوباره يهو بري .

خنديد . منم شكلك خنده براش زدم گفتم :

- يعني انقدر بده ؟

آراد : نه بد كه نيست . من خواستم و ميگم تو خيلي راحت ميتوني ردش كني . فقط تورو خدا يهو نذار برو .

چقدر امروز رفتن يه دفعه ايم اذيتش كرده بود . خنديدم دوباره گفتم :

- باشه بگو .

آراد : راستش امروز به اين فكر كردم كه ازت بخوام يه شماره از خودت بهم بدي . نه صبر كن . زود قضاوت نكن . حس كردم بعد از 1 سال حق دارم اين و ازت بخوام نه ؟ بعد اينكه نميخوام هر روز و هر ساعت مزاحمت بشم . فقط ميخوام داشته باشمش كه يه وقت اگه مثل امروز همچين اتفاقي افتاد بتونم ازت خبر بگيرم . . . خوب تموم شد حالا ميتوني نظرت و بگي .

نميدونستم چي بايد بگم . نميخواستم بيشتر از چت باهاش در ارتباط باشم . يعني نميتونستم ! اگه بعد ازم ميخواست كه همديگه رو ببينيم چي ؟ بين دو راهي بدي افتاده بودم . وقتي مكث زياد من و ديد گفت :

- هنوز هستي يا رفتي ؟

بانوي سرخ : نه هستم .

آراد : خوب جوابت چيه ؟

بانوي سرخ : نميدونم .

آراد : خوب اين همه دو دلي براي چيه ؟

بانوي سرخ : خوب نميدونم واقعا .

آراد : باشه . هر جور خودت راحت تري . اگه نظرت عوض شد بهم بگو .

نفس عميق كشيدم . باز خوب بود كه اصرار نميكرد . سريع هم بحث و عوض كرد . واقعا نميدونستم بايد بهش شمارم و ميدادم يا نه !

يكم ديگه حرف زديم بعد ازش خداحافظي كردم . آراد به عنوان يه دوست واقعا حضورش توي زندگيم خوب بود . نميتونستم زياد ازش دلخور باشم . وقتي كه از همه چي دلخور بودم اون بود كه هميشه آرومم ميكرد .

فصل چهارم

- هورام بابا بدو ديگه . تا بريم سمت باغ طول ميكشه .

از بالاي پله ها گفتم :

- چند دقيقه صبر كن بابا . ماه بانو حاضره ؟

صداي ماه بانو به گوشم رسيد :

- آره مادر حاضرم . 20 بار پرسيدي . بيا ديگه .

- الان ميام . يكم صبر كنين .

صداي غر غر بابا و ماه بانو رو ميشنيدم . ولي بي توجه به سمت اتاقم رفتم . وحشت و ترس همه ي وجودم و گرفته بود . بعد از مدتها براي اولين بار بود كه ميخواستم توي جمع بزرگي از دوست و فاميل حاضر بشم . خيلياشون و حتي 10 سالي ميشد كه نديده بودم .

دستي به لباس قرمز رنگم كشيدم . براي صدمين بار خودم و لعنت كردم كه چرا با هيوا مخالفت نكردم و حاضر شدم اين لباس و بپوشم . الان كه با اين قيافه لباس و تنم كردم به عمق فاجعه پي بردم . دوباره نگاهم و به لباس دوختم . زيبايي لباس هم ديگه به چشم نمي اومد . به سمت اتاق هيوا دويدم . چشمام و بستم و آروم جلوي آينه ي قدي اتاقش قرار گرفتم . كاش وقتي چشمام و باز كردم يه پرنسس و ببينم . نه يه دختري كه يه طرف صورتش به طرز زشتي سوخته بود .

دوباره زير لب براي خودم تكرار كردم :

- يك . . . دو . . . سه . . .

چشمام و به پايين دامنم دوختم . لطيفي و لختي پارچه حس خوبي بهم ميداد . رنگش از فاصله ي زيادم چشم هر كسي رو خيره ميكرد . نگاهم و بالا تر آوردم . كمر باريكم و قشنگ تر از اون چيزي كه بود نشون ميداد . لبخندي روي لبم نشست . نا خود آگاه چند بار پايين لباسم و صاف كردم . نگاهم روي بالا تنه ي لباس موند . يقه ي بسته اي داشت . دقيقا چيزي كه ميخواستم . آستينهاي بلندش باعث ميشد در مقابل نگاه اطرافيان از بدن آش و لاشم محافظت كنم . از هيوا ممنون بودم كه اين موارد و توي انتخاب لباس در نظر گرفته بود . نگاهم بالاتر اومد و روي گردنم ثابت موند . با ديدن پوست قهوه اي رنگ سمت چپ گردنم از ديدن يه پرنسس كاملا نا اميدو شدم . نگاه سرد و بي روحم و به صورتم دوختم . موهايي كه كلي براشون وقت گذاشته بودم و از صبح صافشون كرده بودم و از روي صورتم كنار زدم . با دستم جمعشون كردم بالاي سرم . صورتم مثل يه وصله ي ناجور معلوم شد . خودمم دلم نميخواست به اون صورت نگاه كنم . اين وسط مهموناي امشب چه گناهي كرده بودن ؟ حالا فاميل خودمون هيچي . فاميل كيوان كه به قيافه ي من عادت نداشتن . چشمام و بستم . كاش همه چي يه خواب بد بود .

دوباره چشمام و باز كردم . دستام سُر خورد و موهام دورم ريخته شد . با كليپس كوچيكي سمت راست موهام و جمع كردم جوري كه هيچ تار مويي تو صورتم نبود . ولي موهاي سمت چپم و آزاد گذاشتم تا صورتم و بپوشونن . احساس ميكردم قيافم به ترسناكيه اون دختره توي فيلم رينگ شده . نفس عميقي كشيدم . نگاه آخر و تو آينه به خودم انداختم .

اين بار صداي ماه بانو رو از پايين شنيدم . نذاشتم به غر غراش ادامه بده سريع گفتم :

- دارم مانتو ميپوشم . اومدم .

سريع به سمت اتاقم رفتم و مانتو و شال مشكي رنگمم برداشتم . سريع از پله ها پايين اومدم بابا با ديدنم گفت :

- چه عجب .

- بابا شما زيادي عجله دارين . الان خيلي زوده كه بريم .

ماه بانو گفت :

- مثلا ما صاحب مجلسيما . بالاخره بايد زودتر از بقيه بريم .

بابا راضي از جوابي كه ماه بانو بهم داده بود به سمت ماشين رفت . ميدونستم بحث كردن باهاشون بي فايدست . كمك كردم ماه بانو روي صندلي جلو بشينه . خودمم سريع سوار شدم و بابا به راه افتاد .

به محض اينكه ماشين وارد كوچه شد ناخودآگاه شالم و بيشتر توي صورتم كشيدم . دستاي يخ بستم و توي هم قفل كردم . سرم و تا حد ممكن پايين انداختم . از الان اين كارارو ميكنم توي باغ جلوي اون همه مهمون ميخوام چيكار كنم ؟ كاش مهبد كمكم كنه كه يه جوري از جمعيت فرار كنم .

فكر مهبد باعث شد آينه ي كوچكم و از توي كيفم در بيارم . نگاه ديگه اي به صورتم انداختم . موهام و بيشتر توي صورتم پخش كردم . سعي كردم توي كت و شلوار تصورش كنم . مطمئنا يكي از پسراي خوشتيپ و خوشگل جشن امشب بود . نگاه ديگه اي تو آينه انداختم كه باعث شد آه از نهادم بلند شه . اونوقت من چي بودم ؟ يه هيولا ! مهبد خيلي از من سَر تره . . . امكان نداره من و مهبد . . .

چشمام و بستم . يه قطره اشك از پشت پلكاي بسته شدم پايين افتاد . حتي نميخواستم اين جمله رو كامل كنم .

صداي ماه بانو كه با بابا حرف ميزد من و از افكارم بيرون كشيد :

- آقا انگشتر خانوم و آوردين ؟

اشك و از چشمام گرفتم . سرم و آوردم بالا . بابا از آينه نگاهش و به من دوخته بود . سعي كردم لبخند بهش بزنم ولي نميتونستم . انگار عضله هاي صورتم منقبض شده بود . بابا با صداي آرومي گفت :

- بله آوردم .

ميدونستم چرا صداش و پايين آورد . كاش ميشد بهش بگم من اصلا ناراحت نيستم . حلقه بايد توي دستاي هيوا بدرخشه . دستاي سفيد و قشنگش . دست چپم دوباره تو نگاهم خود نمايي كرد . نه تو دستاي من . . . دستاي من نبايد حلقه ي مامان و زشت جلوه بده . . .

وقتي هيوا ازم پرسيده بود كه در مورد حلقه ي ازدواج مامان بايد چيكار كنيم توي عالم بچگي بهش گفته بودم :

- هر كي زودتر ازدواج كرد حلقه مال اون ميشه .

هيوا خنديده بود و با هم شرط و قبول كرده بوديم . درست قبل از عمل جراحيم بود . پر از اميد بودم . ميدونستم كه خوب ميشم . ميدونستم وقتي اين عملاي كذايي تموم بشه من يه دختر سالم ميشم . اونوقت همه دوستم دارن . اونوقت همه ميخوان بهم نگاه كنن . ميدونستم كه حلقه ي مامان آخر سهم من ميشه . توي دلم براي هيوا دل ميسوزوندم كه نميتونه حلقه رو داشته باشه . ولي الان براي خودم دل ميسوزونم . به خاطر حماقتم . به خاطر اون حس احمقانه اي كه اون موقع داشتم . كي گفته كه پايان همه ي قصه ها خوشه ؟ مگه دارم تو فيلم هندي زندگي ميكنم ؟ از خواب بپر هورام . اين تويي با چهره اي كه تا آخر عمر باهاته .

همون جا قيد حلقه رو زدم . دلم نميخواست حلقه رو از دست بدم ولي من و هيوا به هم قول داده بوديم . بايد حلقه رو بهش ميدادم تا توي دستش بدرخشه .

جلوي در باغ از ماشين پياده شديم . بيشتر از قبل شالم و توي صورتم ميكشيدم . خوشبختانه هنوز كسي به جز پدر و مادر كيوان نيومده بودن . ولي بالاخره كه چي ؟ بايد با همه رو به رو ميشدم .

ميزي رو كه گوشه ي دنج باغ بود انتخاب كردم . وسايلم و روي صندلي گذاشتم . مادر كيوان به سمت من اومد و گفت :

- عزيزم اينجا چرا ميشيني ؟ ماه بانو اون سمت نشست . بيا توام اون ور .

- نه اينجا راحتم .

- اينجا كجاش راحته آخه ؟ يه گوشه دور از همه . بيا عزيزم .

بدون اينكه منتظر جوابي از طرف من باشه به سمت ميز ماه بانو كه درست نزديك مبل مخصوص عروس و داماد بود رفت . ناچارا با قدماي سست و لرزون دنبالش رفتم . ماه بانو كه از حال و روز من خبر داشت براي چي اونجا نشسته بود ؟ هر چند مطمئن بودم كه مادر كيوان مجبورش كرده كه اونجا بشينه . كلا زن قدرتمندي بود . از اون دسته زنا كه رياست طلبن . كنار ماه بانو نشستم . نگاهي بهم كرد و آروم جوري كه فقط خودم بشنوم گفت :

- يكم موهات و بزن كنار .

- راحتم ماه بانو .

ماه بانو ميدونست كه نبايد ديگه اصرار كنه . بابا و پدر كيوان كنار در ايستاده بودن . مادر كيوان هم مدام در رفت و آمد بود و به خدمه ها دستوراتي ميداد . باغ متعلق به پدر كيوان بود . فضاي سر سبز و خوشگلي داشت . اگه امروز اين همه استرس و نگراني نداشتم ميتونستم از قشنگيش لذت ببرم ولي مدام دستاي عرق كرده ام و توي هم ميپيچيدم .

كم كم سر و كله ي مهمونا پيدا شد . نگاهم روي در بود . توي دلم غوغايي به پا بود . با اضافه شدن مهمونا هر لحظه سرم پايين تر ميرفت . تا جايي كه ديگه گردنم درد گرفته بود . ماه بانو اوضاع اسف بارم و ميديد ولي چيزي نميتونست بگه . دلم ميخواست زودتر خانواده ي عمه برسن . حداقل وجود مهبد باعث دلگرمي بود برام .

دوست داشتم هيوا رو زودتر توي لباس عروسي ببينم . صبح هر چي بهم اصرار كرد كه باهاش برم آرايشگاه راضي نشدم . خوب ميرفتم چيكار ميكردم ؟! ترجيح دادم خودم كار موهام و انجام بدم . به جاي من مهسا همراه هيوا رفت . ولي تا دقيقه ي آخر ميشد خواهش و از توي چشماي هيوا خوند . ولي من حواسم و پرت كرده بودم كه چشمم به چشماش نيفته .

مادر كيوان همراه با خانوم و آقايي به سمت ميز ما ميومد . دلم ميخواست زير ميز قايم بشم . ولي براي در رفتن دير بود . سرم و بيشتر پايين انداختم . صداشون و ميشنيدم . مادر كيوان با خنده گفت :

- ماه بانو خانوم ايشون خواهرم هستن همراه همسرشون . خيلي دلشون ميخواست زيارتتون كنن .

ماه بانو از جاش بلند شد و در همون حال تلنگري به من زد تا منم از جام بلند شدم . انگار با ميخ آهني من و به صندلي چسبونده بودن . ولي بالاخره از جام بلند شدم . البته جرات نكردم نگاهم و بهشون بدوزم . ماه بانو گفت :

- خوشحال شدم از ديدنتون . خواهرتون خيلي ازتون تعريف ميكردن .

- منم خيلي خوشحال شدم . تبريك ميگم . اميدوارم به پاي هم پير شن .

ماه بانو تشكر كرد . حالا نوبت به من رسيده بود ! بالاخره خواهر عروس بودم . مادر كيوان به من اشاره كرد و گفت :

- ايشونم هورام جون خواهر هيوا هستن .

صداي خواهرش و شنيدم :

- چه اسم زيبايي . تا حالا همچين اسمي رو نشنيده بودم . تبريك ميگم خانوم . ايشالله خوشبخت شن .

همونجور با سري كه زير افتاده بود گفتم :

- ممنون .

انگار با همين تشكر كوتاه من قانع نشده بود . چون دوباره گفت :

- ببخشيد هورام يعني چي ؟

با سقلمه هاي ماه بانو كه توي پهلوم ميزد فهميدم كه بايد سرم و بالا بگيرم . دستي به موهاي بلندم كشيدم . نگرانيم دو چندان شد . هميشه از برخورد اول آدماي غريبه ميترسيدم . سرم و بالا گرفتم . با صدايي كه به زحمت از گلوم در ميومد گفتم :

- يعني خوش رو !

نگاهش متعجب به من دوخته شده بود . حس كردم زياد جا نخورد حتما مادر كيوان حسابي از صورت زيبام براش تعريف كرده بود ! ولي ته نگاهش حس ترحم و دلسوزي رو به خوبي ميديدم . گفت :

- واقعا زيباست .

شايد ميخواست بگه اصلا بهت همچين اسمي نمياد . خوب مامانم نميدونست كه قراره سرنوشت هورامش اينجوري بشه . وگرنه هيچ وقت اين اسم و روم نميذاشت . لبخند خجالت زده اي روي لبام نشست . شوهرش هم تبريك كوتاهي گفت . هنوزم خواهرش بهم خيره شده بود . بيشتر معذبم ميكرد . ولي زياد طول نكشيد كه از ميزمون فاصله گرفتن . خودم و روي صندلي انداختم . ماه بانو زير گوشم گفت :

- تو ديگه دختر بزرگي شدي . اين كارا و رفتارا ازت بعيده .

جوابي بهش ندادم . نگاهم و به سمت پسر بچه اي كه لا به لاي ميزا ميدويد دوختم . انگار نگاهم و حس كرد . به سمتم چرخيد . توي نگاه كودكانش ترس و ديدم . سريع صورتم و برگردوندم . نبايد امشب نقش بچه ترسونك و بازي ميكردم !

چيزي نگذشت كه خانواده ي عمه هم اومدن . نفس راحتي كشيدم . نگاهم دنبال مهبد چرخيد خبري ازش نبود . مهسا جلو اومد و گونم و بوسيد گفت :

- واي نگاش كن . چه لباس خوشگلي . چه ناز شدي هورام .

ميدونستم تعريف الكيه . لباس و از سكه انداخته بودم ! نگاهم روي صورت آرايش كردش چرخيد . گفتم :

- خيلي خوشگل شدي مهسا .

خنديد و گفت :

- مرسي . واي نميدوني هيوا چه جيگري شده . حالا خودش بياد ميبينيش .

خنديدم . از ته دل دوست داشتم هيوا رو ببينم . خواهرم داشت عروس ميشد . نميدونستم با جاي خاليش توي خونه بايد چيكار ميكردم . بعد از رفتن مامان همه ي تكيه ام به هيوا بود . عمه رو هم بوسيدم . اونم از لباسم تعريف كرد ولي در جواب فقط لبخند من و تحويل گرفت . گوشه اي نشست و با ماه بانو گرم گرفت . رو به مهسا گفتم :

- مهبد كجاست ؟

- داشت ماشين و پارك ميكرد . فكر كنم دم در با دايي گرم گرفته .

خيالم راحت شد پس اومده بود . به صندليم تكيه زدم . مهسا مدام توي آينه خودش و چك ميكرد كه يه وقت آرايش موهاش به هم نخوره . خوش به حالش كاش منم تنها دغدغم همين بود .

مهبد و بابا به سمت ميزمون اومدن . قلبم ميلرزيد . نگاهم و ازش نميگرفتم . توي كت و شلوار معركه شده بود . ناخودآگاه از جام بلند شدم . نگاهش بهم افتاد لبخند زد . ضربان قلبم بالا رفت . رو به من گفت :

- سلام . به به چه لباس شيكي . چه تيپي به هم زدي هورام خانوم .

خجالت زده سرم و پايين انداختم و گفتم :

- توام خيلي خوشتيپ شدي .

مهسا گفت :

- تو رو خدا اينجوري بهش نگو . همينجوريش اعتماد به نفسش بالاست . ديوونمون كرد تو خونه از بس گفت من خوشتيپ امشبم .

خندم پر رنگ تر شد . نگاهم دور باغ چرخيد . چند نفري بهش خيره شده بودن . اخمام و تو هم كشيدم . كاش ميشد چشماشون و كور كرد !

مهبد روي صندلي كنار مهسا نشست . رو به من گفت :

- شنيدم لباست كار هيواست آره ؟

مهسا گفت :

- آره بابا . هيوا خودش و امروز تو آرايشگاه كشت بس كه از لباس هورام تعريف كرد .

مهبد سوتي كشيد و گفت :

- چه كرده .

خجالت زده گفتم :

- بسه ديگه . انقدر تعريف الكي نكنين .

رو به مهسا گفتم :

- هيوا چيزي نميگفت ؟ استرس نداشت ؟

- استرس نداشت ؟ واي نميدوني ديوونم كرد از بس گفت نگرانم .

- خوب طبيعيه .

- آره همه عروسا شب عروسيشون نگرانن .

- كي ميان ؟

مهسا نگاه به ساعتش كرد و گفت :

- ديگه بايد پيداشون بشه .

اكثر مهمونا اومده بودن . نگاهم و به در دوختم . دلم ميخواست زودتر بياد . بابا مدام بين ميزا ميگشت و با فاميلا احوال پرسي ميكرد ولي من حتي جرات نداشتم نيم نگاهي به سمت ميز آشناهامون بندازم . بيچاره بابا مجبور بود جور منم بكشه !

با هلهله اي كه توي باغ راه افتاده بود فهميدم هيوا و كيوان اومدن . سريع از جام بلند شدم . همراه مهسا و مهبد به جمع استقبال كننده ها پيوستيم . سعي ميكردم خودم و پشت مهبد قايم كنم ولي مدام جا به جا ميشد تا نذاره اين كار و بكنم .

توي اولين نگاه كه هيوا رو ديدم اشك توي چشمام نشست . اين خانوم خوشگل همون خواهر شيطون خودم بود ؟ باورم نميشد . چه روزايي رو با هم گذرونده بوديم . چه خاطراتي باهاش داشتم . چه فداكاريايي در حقم كرده بود . بابا به سمتشون رفت . بوسه اي روي پيشوني هيوا كاشت . ميتونستم برق اشك و توي چشماي بابا ببينم . حتما داشت به مامان فكر ميكرد . به جاي خاليش كه بدجور احساس ميشد . هيوا بين جمعيت نگاهش ميگشت . مهبد كنار گوشم گفت :

- برو جلو . داره دنبال تو ميگرده .

- آخه من . . .

مهبد تقريبا هولم داد گفت :

- انقدر نترس .

نگاهش ترسناك شده بود . خودمم ميدونستم كه توي عروسي خواهرم نبايد زياد گوشه گيري ميكردم . بالاخره ترديد و كنار گذاشتم و به سمتش رفتم . اين حركت از من بعيد بود انگار انقلاب كرده بودم ! هيوا بالاخره من و ديد . قدمي به سمتم برداشت و توي بغلش فرو رفتم . زير گوشم گفت :

- الهي قربونت برم چقدر اين لباس بهت مياد عزيزم .

از خودم جداش كردم و گفتم :

- گريه نكن دختر آرايشت خراب ميشه .

نگاه دقيق تري بهش انداختم و گفتم :

- ماه شدي هيوا .

خنديدم و گفتم :

- به قولم عمل كردم .

گفت :

- چه قولي ؟

- حلقه ي مامان . آوردمش .

هيوا با ناراحتي گفت :

- من نميخوامش . مال تو باشه .

اخم كردم و گفتم :

- داري جِر ميزنيا . قول داديم به هم .

خنده ي تلخي كرد و گفت :

- ولي شرايط جوري بود كه همه چي خيلي نامردي به نفع من تموم شد .

- ديگه از اين حرفا نزنيا . حلقه ي مامان بايد دست تو باشه . تو بيشتر شكل ماماني . خودمونم اين و ميدونيم . از اولم بايد ميدادمش به تو .

- خيلي گلي هورام .

كيوان گفت :

- درد دلاي خواهرانه تموم شد ؟ خانوم اين فيلم بردار مادر مرده خودش و كشت از بس بال بال زد كه حركت كنيم .

هيوا خنديد و گفت :

- باشه غر نزن .

كنار رفتم . و گذاشتم رد بشن . تا لحظه ي آخر كه هيوا از كنارم گذشت دستم توي دستش بود . آروم انگشتام و شل كردم و دستش و رها كردم . گرماي دستي رو روي شونم حس كردم صداي مهبد و كنار گوشم شنيدم :

- ديدي سخت نبود .

- آره سخت نبود . مرسي مهبد .

خنديد و گفت :

- خواهش ميكنم خانوم .

سريع خودم و از بين جمع بيرون كشيدم و به سمت ميزمون رفتم . هيوا و كيوان هم به سمت جايگاه عروس و داماد رفتن . بابا حلقه ي مامان و دست هيوا كرد و از اون فاصله هم ميتونستم خوشحالي هيوا رو ببينم . بغضم و توي گلوم خفه ميكردم . " امشب شب عروسي خواهرته . اين آبغوره گيريات و ببر توي اتاقت و توي خلوتت . الان بايد براي هيوا خوشحال باشي . " نفس عميقي كشيدم . با نفسم بغضمم خفه كردم .

باغ هر لحظه از مهمونا پُر تر ميشد . عده اي ميرقصيدن و يه عده هم حرف ميزدن . هنوزم جرات نكرده بودم به سمت آشناها برم . حتي با اشارات هيوا هم حاضر نشدم كنارش برم .

بابا با دو تا مرد به سمتم ميومد . سريع سرم و پايين انداختم . بابا گفت :

- هورام بابا . ميخوام دوستم آقاي سالاري و پسرشون و بهت معرفي كنم .

همين و كم داشتم همون جراح كذايي . سرم و بالا گرفتم و به دو تا مرد خيره شدم

رمان بانوی سرخ4

زير لب سلامي كردم و جواب گرفتم . بابا دوباره گفت :

- اين همون گل دختريه كه ميگم هيچ وقت به حرفاي باباش توجه نمي كنه ها .

مردي كه مسن تر بود خنديد و گفت :

- كدوم جووني به حرف پدر و مادرش گوش ميكنه ؟ چه انتظاراتي داري تهراني .

بابا سري تكون داد زير لب گفتم :

- بابا !

بابا اما با صداي بلند گفت :

- مگه دروغ ميگم آخه بابا جون ؟ چند وقته كه قراره در مورد عمل به من جواب بدي ؟

بعد رو به پسر جوون تر كرد و گفت :

- دكتر تقصير خودشه ها . از اينجا شاهد باش كه من تقصيري ندارم .

مرد جوون تر گفت :

- خوب چرا يه سر نمياين مطب با هم بيشتر در مورد عمل صحبت كنيم ؟ شايد من بتونم قانعتون كنم يا اصلا شما من و قانع كنين .

نميدونم تو نگاهش چي بود كه معذبم نميكرد . شايد به خاطر دكتر بودنش بود كه معذب نميشدم . نگاه پدرشم مهربون بود . از اون مرداي شكم گنده ي قد كوتاه كه آدم ناخودآگاه دلش ميخواست لپش و بكشه . مخصوصا با اون لبخند دوست داشتني كه رو لبش بود . يه لحظه از سرم گذشت كه نكنه اين آراده ! بهش گفته بودم شكم گنده و قد كوتاهه ! با اين فكر خندم گرفت . جلوي خودم و گرفتم كه قهقهه نزنم ولي بالاخره يه لبخند كم جون روي لبم نشست . آقاي سالاري بزرگ كه نگاه خيره ي من و روي خودش ديده بود لبخندش و عميق تر كرد و منم جوابش و با لبخند دادم بعد رو به پسرش گفتم :

- ولي من تصميم خودم و گرفتم .

بابا رو به دوستش گفت :

- سالاري جان بيا من و تو بريم يه گوشه بشينيم فكر كنم پسرت بتونه اين دختر لجباز من و راضي كنه .

داشتن ميرفتن . دلم ميخواست مانع رفتنشون بشم . آخه من چه حرفي با يه پسر غريبه كه تازه چند دقيقه بود باهاش آشنا شده بودم داشتم كه بزنم ؟ عجب گيري كرديما . دوباره دستام توي هم پيچ خورد . دوباره عرق كردم و سرم و به زير انداختم . صداي آرومش و شنيدم :

- خوب چرا انقدر روي عمل نشدنتون پا فشاري ميكنين ؟

همينجور كه سرم پايين بود از بين لبايي كه به هم دوخته شده بودن زمزمه وار با صدايي كه براي خودمم قابل تشخيص نبود گفتم :

- من دلايل خودم و دارم .

- دلم ميخواد اين دليلارو بدونم . به نظر من كه هيچ دليلي قابل قبول نيست . شما با همه ي زندگيتون بازي ميكنين براي دليلاتون ؟

چقدر شباهت به مهبد داشت . شك نداشتم كه اگه همديگرو ميديدن عاشق ميشدن ! گفتم :

- زندگي من مشكلي نداره كه بخوام به خاطرش خودم و بندازم زير تيغ جراحي و كلي دردسر ديگه .

- من از پدرتون زياد در موردتون شنيدم . فكر نميكنم زندگي الانتون زيادم ايده آل باشه .

سرم و بالا گرفتم . اخم كردم و گفتم :

- براي هر كس معني ايده آل فرق داره . منم فكر نميكنم شما بتونين درك كنين كه چه زندگي براي من ايده آله . با اجازتون .

نفسام تند و عصبي شده بود . همه دلشون ميخواست يه جور من و تخريب كنن . داشتم از كنارش رد ميشدم كه با لحن آرومي گفت :

- خانوم تهراني .

برگشتم سمتش گفت :

- چرا فرار ميكنين ؟ نميدونم شايد حرفم زياد درست نبود . اجازه ميدين به بقيه ي حرفمون برسيم ؟ شايد به قول شما من موقعيتتون و نميدونم .

آروم تر شدم . نگاه مشكوكي بهش انداختم خنديد و گفت :

- چرا اينجوري نگاه ميكنين ؟ تا حالا كسي رو نديدين كه به اشتباهش اعتراف كنه ؟

- پس قبول دارين كه اشتباه كردين ؟

سري به نشونه ي تاييد تكون داد و گفت :

- باشه من اشتباه كردم . البته يه پيشنهاد دارم براتون .

كامل به سمتش برگشتم . دستام و روي سينم قلاب كردم و گفتم :

- بفرماييد .

- ميخواستم بهتون پيشنهاد كنم كه يه جلسه تشريف بيارين مطب . ضرري كه نداره . منم همون لحظه نميخوام عملتون كنم كه . فقط براي مشاوره ي پزشكي . اگه پيشنهادي كه بهتون دادم خيلي ترسناك بود از مطب بريد بيرون و ديگه هم برنگرديد قبول ؟

- مثل اينكه خيلي به كارتون ايمان داريد .

- به كارم كه ايمان دارم ولي بيشتر اطمينان دارم كه ميتونم شمارو راضي كنم .

نيشخندي زدم و گفتم :

- فكر نكنم .

- خوب تشريف بيارين بهتون ثابت ميكنم .

نفس عميقي كشيدم . توي چشمام زل زده بود . دلم نميخواست حرفش و به كرسي بشونه . از طرفي هم حرف بدي نميزد . يه بار ميرفتم و خلاص ! لبخند شيطنت آميزي زد و گفت :

- خوب ؟ جوابتون ؟

- باشه ميام .

دستاش و به هم كوبيد و گفت :

- ميدونستم .

- ولي فقط براي يه بار .

- از همين فرصت هم نهايت استفاده رو ميبرم .

- با اجازتون .

سري به نشونه ي احترام تكون داد و ازش دور شدم . دستم و به گونه هام كشيدم . داغ بود . چجوري تونستم وايسم جلوش و انقدر راحت باهاش حرف بزنم ؟ تازه متوجه شده بودم كه توي اين مدتي كه باهاش حرف ميزدم حتي يه بار هم به صورتم فكر نكرده بودم . شايد به خاطر نگاه دوستانه اش بود . يه گوشه ي دنج و ساكت خودم و قايم كردم و سعي كردم مغزم و به كار بندازم . تصميم درستي گرفته بودم ؟

مهسا به سمتم اومد و گفت :

- چرا اينجا نشستي ؟ نمياي برقصي ؟

- دلت خوشه ها مهسا .

- عروسي خواهرته مثلا .

- تو برو جاي منم برقص .

- باشه عُنُق !

زبونم و براش در آوردم و اون خنديد و رفت . دوباره فكرم پر كشيد سمت دكتره . اسمش چي بود ؟ اصلا بابا درست معرفيش نكرد ببينم كي بود ! ولي خوش اخلاق بود . يه جورايي دلم گرم شد بهش . شايد يه اعتماد واهي و مسخره بود . ولي دوباره يه نور اميدي توي دلم روشن شد . عمل كه نميكردم . خودم اين و ميدونستم . ولي بدمم نميومد يه جلسه برم پيشش ببينم چي ميگه .

شده بودم عين اين آدم نديده ها . وقتي يكي به چهرم توجه نميكرد و فقط با خودم حرف ميزد ذوق ميكردم و دوست داشتم هي جلوش ظاهر بشم ! براي افكارم پوزخندي زدم . صداي زني باعث شد افكارم به هم بريزه :

- واي هورام جون . خودتي ؟ در به در داشتم دنبالت ميگشتم . چقدر بزرگ شدي . خيلي وقته نديدمت .

نگاهم و بهش دوختم . حافظم ياري نميكرد . اين كي بود ؟ دقيق تر نگاهش كردم . شباهت عجيبي به مامانم داشت . يا شايد به خالم . دستپاچه از جام بلند شدم و دستي به موهام كشيدم گفتم :

- سلام .

با نگاهش صورتم و ميكاويد . داشت با من حرف ميزد ولي نگاهش لا به لاي تاراي نازك موهام ميچرخيد . تا شايد يادگاري دوران بچگيم و ببينه . كه مطمئن بشه همون هورام قديمم . از نگاهش خوشم نيومد . دوباره گفت :

- سلام عزيزم .

به سمتم اومد و من و تو آغوش خودش كشيد . سرد و معذب توي بغلش بودم . بعد از چند لحظه من و از خودش جدا كرد و گفت :

- شناختي اصلا ؟

چشمام و بكم ريز كردم . ميخواستم به ياد بيارم كه دارم با كي حرف ميزنم ولي انگار حافظم و شسته بودن . خوب خيلي هم تغيير كرده بود . تازه نگاهم به بچه اي افتاد كه دستش و گرفته بود . بچه سعي ميكرد با نق نق دستش و از توي دستش در بياره . گفتم :

- ببخشيد به جا نياوردم .

- بايدم نياري . اگه ميشناختيم بايد تعجب ميكردم .

چيزي نگفتم دوباره خودش گفت :

- سحرم . شناختي ؟ دختر خالت . دختر خاله ليلا .

يكم ديگه به حافظم فشار آوردم . تازه شناخته بودمش . نگاه آشنايي بهش انداختم . تا اونجا كه يادم بود هم سن هيوا بود . گفتم :

- ببخشيد نشناختم .

- اشكال نداره عزيزم . حق داري . خوبي ؟ واي چقدر دلم ميخواست ببينمت . خيلي بي معرفتي . همه رو از دور و ور خودت پروندي .

خجالت زده سرم و پايين انداختم . سحر براي خودش حرف ميزد و اظهار نظر ميكرد . داشت حوصلم و سر ميبرد . كم كم نق نق هاي بچه ي كوچيكي كه كنارش بود تبديل به فرياد و گريه شد . سحر به خودش اومد و گفت :

- واي چقدر حرف زدم . بيا بريم پيش مامان اينا . خيلي دلشون ميخواست ببيننت .

دستم و گرفت و با خودش برد . دلم نميخواست باهاش برم گفتم :

- تو برو من بعدا ميام .

- امكان نداره بذارم از دستم در بري .

سحر بي وقفه من و دنبال خودش ميكشوند . بالاخره سر ميز رسيديم . رو به جمعيتي كه سر ميز نشسته بودن و قيافه هاي نا آشنايي برام داشتن كرد و گفت :

- بچه ها هورام !

همه نگاهشون به سمتم برگشت . خجالت زده سرم و پايين انداختم . كاش يكي نجاتم ميداد . سحرم شده بود خروس بي محل . يكي نبود بهش بگه اگه من ميخواستم توي جمع ظاهر بشم كه اين همه سال خودم و ازتون قايم نميكردم كه !

بين اون همه نگاهاي متعجب و صورتايي كه داشتن من و از كنجكاوي قورت ميدادن تنها چهره ي خاله ليلا برام آشنا بود . نگاه مهربون مامان و توي صورتش ميديدم . شباهت مامانم به تنها خالم خيلي زياد بود . چرا تا حالا اين موضوع رو كشف نكرده بودم ؟

خاله از جاش بلند شد و به سمتم اومد من و تو آغوشش گرفت و گفت :

- چقدر دلم برات تنگ شده بود خاله . باز به معرفت هيوا كه بهم سر ميزد . تو ازمون به كل بريدي ؟

خودم و از توي بغلش بيرون كشيدم . انگار با حرف زدنش تازه فهميده بودم كه اون مامانم نيست . ميدونستم كه هيوا بعضي وقتا به خانواده ي مامان سر ميزد . ولي از جايي كه ميدونست من همراهيش نميكنم به من چيزي نميگفت . سحر رو به مامانش گفت :

- گله گذاري و بس كن مامان . الان كه كنارته .

بعد رو به من گفت :

- بيا بقيه رو بهت معرفي كنم .

كاش ميشد بهش بگم بس كن ديگه ! اينجور كه از بين معرفي كردنا متوجه شدم خودش شوهر كرده بود و اون بچه ي نق نقو هم كيميا دخترش بود . تند تند راه ميرفت و اسامي رو بهم ميگفت . من حتي يادم نموند كه چند تا دختر خاله و چند تا پسر خاله دارم . فقط ميخواستم زودتر از دستشون خلاص بشم . بعد از اينكه هر كدوم از ديدنم احساس خوش بختي كردن و منم مثل يه مجسمه فقط سرم و هر لحظه پايين تر ميبردم از كنار ميزشون تقريبا فرار كردم و كنار ماه بانو نشستم . تازه نفسم جا اومد و تونستم اطرافم و ببينم . تا اون لحظه احساس ميكردم همه نگاهاشون و به من دوختن . ولي الان متوجه شدم كه كسي زياد حواسش به من و حال خرابم نيست .

گونه ي هيوا رو بوس كردم و بهش گفتم :

- دلم برات تنگ ميشه .

اونم مثل من حلقه ي اشك توي چشماش نشسته بود . گفت :

- ديوونه نميخوام برم گم و گور شم كه . انقدر ميام بهتون سر ميزنم كه خودتون خسته بشين . پاك كن اشكاتو عزيزم .

اشكام و پاك كردم . بهش لبخند زدم . هيوا دوباره گفت :

- هورام تو ديگه دختر بزرگي شدي . بايد هواي بابا و ماه بانو رو داشته باشي . بابا بيشتر وقتا ياد مامان ميفته و ميره تو خودش . كنارش بشين و باهاش حرف بزن . فرق نميكنه از چي ولي باهاش حرف بزن . نذار بره تو اتاقش . اونجوري ميره با قاب عكس مامان خلوت ميكنه و داغون ميشه . ماه بانو ديگه سني ازش گذشته . سعي كن توي كارا كمكش كني . وقتاي قرصاش و يادش بنداز . هميشه همه رو با هم قاطي ميكنه . هورام سفارش نكنما . من خيلي رو تو حساب ميكنم .

نگاهش كردم . اين همه چيز و از كجا ميدونست ؟ چرا من از عزيز ترين آدماي زندگيم انقدر بي خبر بودم . يعني انقدر تو خودم فرو رفته بودم ؟ حتي 1 بارم متوجه گريه ها و ناراحتياي بابا نشده بودم . خود خواه بودم ؟ اسم اين كار و به جز خود خواهي چي ميشد گذاشت ؟ انگار فقط توي اون خونه من بودم كه مشكل داشتم . من بودم كه بقيه بايد برام همه كار ميكردن كه خوشحال باشم . انگار كل زندگيم فقط پر از خودم شده بود . حس بدي داشتم . هيوا با اون همه شيطنتش همه ي اينارو ميدونست .

سرم و پايين انداختم . مادر كيوان نزديكمون اومد و با هيوا مشغول حرف زدن شد . ديگه نشد باهاش بيشتر حرف بزنم . ازشون دور شدم به سمت ماه بانو و بابا رفتم . با ديدن چهره ي خوشحال بابا لبخندي بهش زدم . بابا گفت :

- خوش گذشت ؟

ماه بانو گفت :

- مگه ميشه عروسي خواهرش بهش بد بگذره ؟

آروم گفتم :

- كي ميريم خونه ؟

بابا متعجب گفت :

- تا خونه ي عروس و داماد ميريم بعد برميگرديم سمت خونه .

معذب گفتم :

- ميخوام برم خونه . از هيوا و كيوان خداحافظي ميكنم .

- آخه تنهايي كه نميشه بري . منم بايد باهاشون برم . تازه ميخواي بري خونه چيكار كني ؟

- من با آژانس ميرم . يه جوري ميرم ديگه . نميتونم بيام .

ميدونستم بيشتر از اين نميتونم بين اون همه آدم باشم . همينجوري هم احساس خفگي ميكردم . بابا دور باغ چشم چرخوند و همون لحظه گفت :

- وايسا ببينم كي مسيرش اون طرفيه ببرتت .

- بابا با آژانس ميرم . حتما لازم نيست كه كسي من و برسونه .

- اين موقع شب نميخوام تنها بري . دو دقيقه صبر كن بابا جون .

ازم دور شد . با غر غر گفتم :

- خودم ميرفتم .

ماه بانو گفت :

- خوب راست ميگه بابات . اين موقع شب تنهايي ميخواي بري ؟

پوفي كردم و منتظر برگشتن بابا شدم . مهبد به سمتم اومد و گفت :

- دايي گفت ميخواي بري ؟

- آره .

- چرا ؟

- بايد هي توضيح بدم ؟

- خوب توضيح نده ! ولي پاچمم نگير !

- خودت سگي .

- بي ادب .

روم و ازش گرفتم . حوصله ي موعظه هاي مهبد و ديگه نداشتم . بابا با عجله به سمتم اومد و گفت :

- هورام لباساتو بپوش دكتر سالاري گفت مسيرشون ميخوره اون طرف . با اونا برو .

- بابا !

- چونه نزن باهام . بدو دختر . همه ي برنامه هامم بهم زدي .

از كنارم دور شد . نفسم و محكم بيرون دادم . با همه خداحافظي كردم و به سمت در خروجي رفتم . مهبد سد راهم شد و گفت :

- با كي ميري ؟

- دوست بابا .

- دوست بابا كيه ؟

- مگه تو ميشناسيش ؟

- اسمش و كه ميتوني بگي .

- دكتر سالاري .

- اِ دكترم هست ؟ خوش به حالت .

لبخند شيطوني روي لبش بود با حرص گفتم :

- برو كنار مزاحم .

كنار رفت و با خنده خداحافظي كرد . بيشتر حرص خوردم . انگار اصلا براش مهم نبود كه با يه پسر غريبه دارم بر ميگردم .

از در باغ كه اومدم بيرون دكتر سالاري رو ديدم كه برام دست تكون ميده . شالم و مرتب كردم و به سمتشون راه افتادم . در عقب و برام باز كرد و خجالت زده نشستم . چقدر متشخص ! پدرش كه جلو نشسته بود به سمتم برگشت و گفت :

- ببخشيد پشتم بهته دخترم .

سر تكون دادم و خجالت زده گفتم :

- عيب نداره .

بعدش به خودم فحش دادم كه 4 تا تعارف درست و حسابي بلد نيستم . عيب نداره هم شد حرف ؟ پس نه خيليم عيب داره . پاشو بزنش ! از دست خودم كلافه بودم . شايد به خاطر جمع شلوغ امشب بود . خدارو شكر كه ازش جون سالم به در بردم ! فقط كاش اين پدر و پسر نخوان من و خيلي به حرف بگيرن .

نگاهم و به پنجره دوختم . همه جا تاريك بود . خوشحال بودم كه صورتم معلوم نيست . اين بهم اعتماد به نفس ميداد . نفس راحتي كشيدم . هيوا امشب بي نظير شده بود . فكرم چند قدم دور تر رفت . جايي توي آينده . يعني همچين جشني ميشه براي من اتفاق بيفته ؟ صداي تو سرم گفت " آره به شرطي كه داماد بيل تو مخش خورده باشه . يا اينكه كور باشه تورو نبينه ! " قضيه همون جا منتفي شد . خودم حال خودم و گرفته بودم !

سرم و انداختم پايين و با ناخونام بازي ميكردم . صداي دكتر سالاري باعث شد سرم و بالا بگيرم و به تصوير چشماش كه توي آينه افتاده بود نگاه كنم :

- راستش من آدرس و حدودي بلدم . اگه ميشه راهنمايي كنين .

نگاه گنگ و گيجي بهش انداختم . خوب حدودي مثلا تا كجا بلده ؟ سر كوچمون ؟! اگه اينجوريه ميتونم راهنماييش كنم ! گفتم :

- من زياد بلد نيستم خيابونارو .

تعجب و ميشد از توي چشماي قهوه ايش خوند . خوب معلومه كدوم دختر 26 ساله ايه كه آدرس خونشون و بلد نباشه ؟ سرم و با ناراحتي پايين انداختم . صداي تو سرم گفت " وقتي مهبد ميگه از خونه بيا بيرون يعني همين چيزا . شدي عين اين غار نشينا !

پدر دكتر انگار متوجه شد كه معذب شدم . سريع گفت :

- من بلدم بابا جون . برو بهت ميگم . هر جا رو هم كه بلد نبوديم زنگ ميزنيم از تهراني ميپرسيم .

دكتر سري تكون داد و نگاهش و از توي آينه گرفت . تا جايي كه ميشد خودم و پشت صندلي قايم كردم . دختر بي عرضه !

سكوت مطلق بود گه گاه صداي آقاي سالاري ميومد كه پسرش و راهنمايي ميكرد .

خيابونا خيلي خلوت بود سريع رسيديم خونه . از ماشين پياده شدم و زير لب گفتم :

- مرسي .

آقاي سالاري با لبخند جوابم و داد . پسرش هم سري تكون داد و گفت :

- من تو مطب منتظرتون ميمونما . حتما تشريف بيارين .

الان وقت چونه زدن نبود . فقط سر تكون دادم و به سمت خونه راه افتادم . وقتي پام و توي خونه گذاشتم تازه يادم افتاد كه يه تعارف خشك و خاليم نكردم كه بيان تو . چقدر موجود مزخرفي شدم !

با عصبانيتي كه از خودم داشتم پله هارو بالا رفتم و خودم و توي اتاقم انداختم . انگار وارد اتاق اكسيژن شده بودم . چقدر امروز سخت بود كه بتونم خودم و از نگاها دور كنم .

لباسم و عوض كردم و پاي كامپيوتر نشستم . دوست داشتم آراد آنلاين باشه . مسنجر و باز كردم و نگاهي به ليست دوستام انداختم . سريع بهش پي ام دادم و گفتم :

- تو خوابت نمياد ؟ ببينم اصلا ميخوابي ؟ نكنه جغدي ؟

وقتي ديدم مشغول تايپ كردنه نفس عميق كشيدم . لبخند محوي روي لبم نشست .

آراد : جغد ؟ نه بابا يه چيزي بگو به وجناتم بياد ! خون آشام چطوره ؟

خندم گرفت . گفتم :

- خون آشام ؟ مگه اونام شبا نميخوابن ؟

- يكم اطلاعاتت و بالا ببر ! خوداييشم بهم ميادا . از اين خون آشام جيگرا ميشم .

- من كه نديدمت . پس نميتونم نظر بدم .

- خوب بيا من و ببين .

شكلك خنده زد . ولي من قلبم ريخت . سريع بحث و عوض كردم و گفتم :

- جدي چرا بيداري ؟

- فكر نكن كه نفهميدم بحث و عوض كرديا .

دوباره شكلك خنده زد و گفت :

- هيچي خوابم نميبرد . از صبح تا حالا نبودي .

- مهموني بودم .

- به به . خوش گذشت بانو ؟

- بدك نبود . حتما الان خسته اي ؟

- اي نه زياد .

- اين يعني خيلي خسته اي و از زود خستگي حتي نميتوني پلكات و باز كني .

شكلك خنده زدم و گفتم :

- تلقين نكن .

- من كه ميدونم الان افقي شدي .

- خيلي خوب خوابم مياد تو بردي . من رفتم بخوابم .

- من كه از اول گفتم . شبت بخير بانو .

- شب بخير جغد !

- خون آشام چند بار تكرار كن ياد بگيري .

خنديدم . خداحافظي كردم و مسنجر و بستم . كنار پنجره وايسادم . همه جا ساكت بود . بعد از اون همه سر و صدا و ديدن بالا پايين پريدن مهمونا چقدر اين سكوت ميچسبيد . دوباره ياد حرفاي هيوا افتادم . واقعا خود خواه بودم . حتي امشبم بابا و ماه بانو رو تنها گذاشتم . من نميتونم مثل هيوا باشم . هيوا خيلي خوبه .

نفس عميقي كشيدم و به تنها ستاره اي كه توي آسمون معلوم بود نگاه كردم . فصل پنجم

1 هفته اي از عروسي هيوا ميگذشت . براي رفتن به مطب دكتر سالاري هنوز تصميمي نگرفته بودم . به نااميد شدن بعدش نمي ارزيد كه بخوام يه بار ديگه هم اون دكتر خوش اخلاق و خوش برخورد و ببينم . ولي ته دلم يه حسي ميگفت رفتنش كه ضرر نداره . داره ؟ دوست نداشتم بقيه فكر كنن راضي به عمل شدم .

توي اين 1 هفته مدام توي اتاقم قدم ميزدم و فكر ميكردم . هيوا اصرار داشت كه برم . بابا هم هر شب زير گوشم ميخوند كه اين دفعه فرق داره . اين بار از شر اين صورت خلاص ميشم . ولي احساس خوبي نداشتم . نميتونستم دوباره اين همه دردسر و تحمل كنم و نجات پيدا نكنم .

از مهبد هم خبري نبود . معمولا وقتي يه راه نجاتي جلوي پام قرار ميگرفت سر و كلش پيدا ميشد و مدام اصرار ميكرد كه بايد قبولش كنم . ولي اين بار وضع فرق كرده بود . ميترسيدم نكنه اونم ازم نا اميد شده . ولي نه مهبد اينجوري نبود . دوباره افكار منفي به سرم هجوم مي آورد . پس چرا سر و كلش پيدا نميشه ؟ چرا اين 1 هفته خبري ازش نيست ؟ حتي مهسا و عمه هم كمتر ميومدن خونمون . برام جالب بود كه چرا بابا هيچ كنجكاوي در اين مورد نميكنه .

دوباره اسم مهبد فكر من و به سمت جراحي برد . اگه مهبد و دوست داشتم بايد به خاطرش عمل ميكردم مگه نه ؟ واقعا دوستش داشتم ؟ از فكرشم خجالت كشيدم . به ناخوناي دستم خيره شدم و گفتم چرند نگو پس اسم اين احساس چيه ؟ يكم ديگه فكر كردم . شايد به بودن و حمايتاش عادت كردم ؟ چرت و پرت به هم نباف ! مهبد فقط بلده شخصيتت و بكوبه و مشكلت و كوچيك جلوه بده . كي حمايتت كرده ؟

روز عروسي هيوا . بين جمعيت اومد و دلداريم داد . هنوزم دستش و رو شونم حس ميكنم . يعني ميخواي بگي دوست داره ؟ نه نه من اين و نگفتم ! پس منظورت چيه ؟ فقط ميخوام بگم كه شايد براش مهم باشم . هورام آينه رو از توي كشوي ميزت در بيار . آينه براي چي ؟ در بيار ! ميخوام يه نگاه به قيافه ي خودت بندازي .

از جام كلافه بلند شدم و به صداي توي سرم گفتم : اَه بس كن . تا كي ميخواي يادم بندازي من كي هستم و چي هستم ؟ " تا وقتي كه حس كنم داري خودت و گول ميزني . تو بودي عاشق يه پسر كه صورتش سوخته ميشدي ؟ " خوب معلومه كه ميشدم . مگه اون آدم نيست ؟ مهم شخصيتشه . " هورام خانوم داشتيم ؟ داري شعار ميدي ؟ پوفي كردم . شعار نبود . واقعا نبود . حرف دلم بود . من مهبد و واسه خوش تيپيش يا چهرش نميخواستم . مهبد مهربون بود . مهربون بود ؟ پس چرا نمي اومد بهم سر بزنه ؟

دستي بين موهام كشيدم . خيلي خُب حرف مهبد و همين جا تموم ميكنم . يه جلسه ميرم پيش دكتر سالاري . فقط همين . خبري هم از عمل نيست .

باز ترسيدي ! كلافه شدم . از اين جدال دروني كه با خودم راه انداخته بودم خسته شده بودم . اين بار بلند فرياد زدم :

- آره من ترسو ام . فقط خفه شو .

خودمم از صداي بلند خودم وحشت كردم . خداروشكر كه ماه بانو و بابا پايين بودن و صدام و نميشنيدن . كامپيوتر و روشن كردم . نفس عميق كشيدم . يعني بايد خودم از مهبد خبر ميگرفتم ؟ خوب دلم براش تنگ شده . قبل از اينكه صداي توي سرم دوباره به كار بيفته مسنجر و باز كردم . آراد سريع بهم پي ام داد :

- سلام بانو . منتظرت بودم .

بانوي سرخ : سلام . خوبي؟

آراد : ممنون . رو به راهي ؟

بانوي سرخ : آره خيلي !

آراد : اين يعني كه نيستي ؟

بانوي سرخ : تو چي فكر ميكني ؟

آراد : من فكر ميكنم دلامون به شدت به هم راه داره ! مثلا هر وقت من دلم ميگيره توام دلت گرفتست . تفاهم و داري بانو ؟

شكلك خنده زد . لبخندي روي لبم نشست گفتم :

- واقعا چقدر وقت ميذاري به اين چيزا فكر ميكني ؟

آراد : چيكار به وقت گذاشتن داره ؟ چيزيه كه واضحه . تو چرا گرفته اي ؟

بين گفتن و نگفتن مونده بودم . گفتم :

بانوي سرخ : فرض كن يكي يه مدت ازت خبر نميگيره .

آراد بين حرفم پريد و گفت :

- چه مدتي مثلا ؟

بانوي سرخ : 1 هفته .

آراد : خُب ؟

بانوي سرخ : بعد تو ميخواي ازش خبر بگيري . به شدت دوست داري ببيني در چه حاليه و اينا . به نظرت ضايع نيست ؟

آراد : چرا بايد ضايع باشه ؟ طرف دختره يا پسر ؟

اگه بهش ميگفتم طرف پسره و يكمم ازش خوشم مياد ضايع بود ؟ ناخودآگاه گفتم :

- دختره !

آراد : بابا طرف كه هم جنس خودته ! بيخيال خبر بگير ازش .

بانوي سرخ : مثلا اگه پسر بود فرق داشت ؟

آراد : شيطون پسره ؟

بانوي سرخ : نه بابا . همينجوري ميپرسم .

آراد : خوب واسه دخترا فرق داره . ميترسن از جنس مخالفشون خبر بگيرن و طرفشون خودش و گم كنه .

بانوي سرخ : يعني در اون صورت خبر نگيره بهتره ؟

آراد شكاك گفت :

- خداييش من و گرفتي ؟ پسره ؟

بانوي سرخ : چقدر گيريا ميگم طرف دختره !

آراد : يه سوال بپرسم ؟

بانوي سرخ : بپرس به شرطي كه گير به دختر بودن يا پسر بودن طرف ندي !

شكلك خنده زد و گفت :

- نه واقعا پسره ؟

بانوي سرخ : سيريشيا!

آراد : شوخي كردم بابا . ببينم تا حالا عاشق شدي ؟

هول شدم . گفتم :

- چي باعث شد همچين سوالي بپرسي ؟

آراد : نميدونم يهو ياد اين سوال افتادم . حالا جوابم چيه ؟

بانوي سرخ : اول تو جواب بده .

آراد : دِ نه دِ ! اول من پرسيدم . تو بايد جواب بدي .

دستم روي كيبورد موند . چي بايد ميگفتم ؟ عاشق مهبد بودم ؟ من دوستش داشتم . اينا با هم فرق داشت ديگه نه ؟ بايد بپيچونمش ! دوست نداشتم احساس واقعيم و بگم ! چرا آراد انقدر در اين موارد كنجكاوي ميكرد ؟ كلا خيلي ازم سوال ميكرد . در مورد زندگيم . همه چي كلا ! صداي تو سرم گفت " حالا نه كه همه رو هم صادقانه جواب ميدي . هر دفعه اين بدبخت و ميپيچوني ميري ! "

آراد دوباره نوشت :

- خوابت برد ؟

نفس عميق كشيدم و نوشتم :

- واقعا نميدونم .

آراد : اين همه فكر كردي كه اين و بگي ؟

بانوي سرخ : خوب آخه نميدونم حس عاشقي چجوريه . شده از كسي خوشم بياد ولي واقعا نميدونم اسم اين حس چيه .

آراد : مثلا از كي خوشت اومده ؟

بانوي سرخ : جِر زني نكن . اول جواب اين سوال خودت و بده بعد يه سوال ديگه بپرس .

آراد : خوب منم فكر كنم از يكي خوشم اومده .

بانوي سرخ : از كي شيطون ؟

شكلك لبخند براش زدم . گفت :

آراد : عمرا بهت نميگم .

بانوي سرخ : چرا اونوقت ؟

آراد : دليلي نداره كه بگم .

بانوي سرخ : پس چرا از من پرسيدي ؟

آراد : چون فضولم .

خنديد .

بانوي سرخ : ميدونستي خيلي پليدي ؟

آراد : يه چيز تازه بگو . اينارو قبلا بهم گفتي .

بانوي سرخ : خواستم تاكيد كنم .

آراد : يه سوال ديگه !

بانوي سرخ : تو اين همه سوال و از كجا مياري ؟

آراد : نق نق نكن پير زن ! بپرسم ؟

بانوي سرخ : مگه چاره ي ديگه اي هم دارم ؟ بپرس !

آراد : اگه يكي ازت بخواد با هم برين بيرون تا بيشتر با هم آشنا بشين و اينا چي ميگي ؟

بانوي سرخ : نكنه يكي ازت خواسته باهاش بري بيرون ؟ كلك دختره ؟

آراد : نه پسره ! طرف مشكل جنسيتي داره . به شدتم از من خوشش مياد . حالا موندم بين دو راهي كه قبولش كنم يا نه . طرف خيلي خوش اخلاقه هوامم داره . به نظر تو باهاش برم بيرون بانو جون ؟

قهقهه زدم . چند تا شكلك خنده پشت سر هم براش زدم دوباره گفت :

- داري به هوش پايين خودت ميخندي ؟

بانوي سرخ : نه داشتم تصور ميكردم اينارو با صداي مردونه بگي . خيلي خنده دار بود .

آراد : خُب حالا فرض كن طرف دختره . منم ازش خوشم اومده . بعد ميخوام بيشتر بشناسمش . اگه تو جاي اون بودي قبول ميكردي باهام بياي بيرون و بيشتر باهام آشنا بشي؟

بانوي سرخ : خُب نميدونم . دخترا با هم فرق دارن .

آراد : فرض كن خيلي شبيه توئه .

توي دلم خنديدم . نميتونست مثل من باشه . من شرايطم با هر دختري فرق داشت . گفتم :

- خوب اگه من بودم قبول نميكردم . ولي همه مثل من نيستن . شايد اون دختر مورد نظر تو قبول كنه .

آراد : مرسي واقعا خيلي اميدوار شدم . الان دارم از خوشحالي بال در ميارم . اونوقت چرا قبول نميكردي ؟

بانوي سرخ : خُب هر كس دليل خودش و داره .

آراد : خُب ميخوام ببينم دليل تو چيه ؟

بانوي سرخ : خوب من دلم نميخواد رابطم و بيشتر كنم .

آراد : فقط با من ؟

بانوي سرخ : نه نه . اين در مورد همه صدق ميكنه .

آراد : يعني هميشه ميخواي خودت و توي اين دنياي مجازي حبس كني ؟ يعني تا حالا دلت نخواسته بدوني اوني كه اين همه باهاش حرف ميزني كيه ؟ چه شكليه ؟

بانوي سرخ : نه تا حالا دلم نخواسته !

چند لحظه چيزي تايپ نكرد . دوباره نوشتم :

- تو به من و عقايدم چيكار داري ؟ برو به دختره همه چيز و بگو . باهاش برو بيرون . خوش بگذرون .

آراد : به اين راحتيا نيست .

بانوي سرخ : چرا به اين راحتي نيست ؟ فقط كافيه ازش بخواي .

آراد : خواستم ولي انگار اون نميخواد !

گيج روي مونيتور خيره شده بودم . منظور آراد نميتونست من باشم . دستم روي كيبورد ميلرزيد . بايد الان چي ميگفتم ؟ بايد خودم و از اين اشتباه در مي آوردم . فكر كن هورام . فكر كن ! يه چيزي بنويس ! گفتم :

- من بايد برم . بعدا با هم بيشتر حرف ميزنيم باشه ؟

گندت بزنن اينم حرف بود زدي . آراد نوشت :

- فرار كن . مثل هميشه . خداحافظ .

مسنجر و بستم . چرا آراد بايد بخواد من و ببينه ؟ يه كنجكاويه فقط ! گفت از يكي خوشش مياد . يعني اون يه نفر منم ؟ امروز زيادي احمق شدم !

از پله ها پايين اومدم . بابا رو به روي تلويزيون نشسته بود و مرتب كانالارو عوض ميكرد . كنارش نشستم و گفتم :

- چيكار ميكنين ؟

- مثلا دارم تلويزيون ميبينم . چه عجب از اتاقت اومدي بيرون ما ديديمت .

از وقتي هيوا رفته بود بابا بدجور بهانه گير شده بود . دلش ميخواست مدام كنارش باشم . براي مني كه اين همه مدت عاشق تنهاييم بودم و حتي حاضر نبودم با چيزي عوضش كنم خيلي سخت بود . ولي از شب عروسي هيوا به خودم قول داده بودم كه خود خواهي ممنوع ! ميدونستم اخلاق من و هيوا از زمين تا آسمون با هم فرق داره و نميتونم جاش و پر كنم ولي ميتونستم جاي خودم و پر كنم .

دستي به موهاي جو گندمي بابا كشيدم و گفتم :

- تو اتاقم داشتم فكر ميكردم .

بابا كنترل تلويزيون و روي ميز گذاشت و گفت :

- به چي ؟

خيره بهم نگاه ميكرد . سرم و خم كردم و گفتم :

- مهم نيست .

- من غريبم ؟

لبخند زدم :

- معلومه كه نه .

- پس بگو .

نفس عميقي كشيدم گفتم :

- داشتم به پيشنهاد دكتر سالاري فكر ميكردم . نميدونم كار درست چيه . دلم نميخواد ديگه نا اميد بشم .

بابا دستام و گرفت و گفت :

- اگه قبول كني عمل بشي به نفع خودته . اگرم نتيجه ي مطلوب و نگيري چيزي رو از دست ندادي .

تو چشماش زل زدم گفتم :

- پس اميدم چي ؟ اين وسط روحيم مهم نيست ؟ اگه همه چي بد بشه ؟ اگه كاري از دست دكتر سالاري بر نياد ؟

حلقه ي اشك و تو چشم بابا ديدم گفت :

- حداقل ميدوني كه تلاشت و كردي . ميدوني كه بازنده نيستي . در ضمن دكتر سالاري از پسش بر مياد .

دلم گرفته بود . دوست داشتم سرم و روي سينه هاي پهن بابا بذارم و چشمام و ببندم . دلم ميخواست بهم اميد بده و بگه انقدر منفي بافي نكن . توي آغوشش فرو رفتم . موهام و نوازش كرد . گفتم :

- ميرم پيشش بابا . من از پسش بر ميام مگه نه ؟

صداي زمزمه وارش و ميشنيدم :

- حتما از پسش بر مياي .

- مامان هميشه دلش ميخواست من خوشحال باشم . دلش ميخواست سالم باشم . مثل همه . مثل هيوا !

صداي بغض آلود بابا قلبم و به درد آورد :

- هميشه خودش و مقصر ميدونست . ميگفت وظيفه ي اون بود كه مواظبت باشه . هيچ وقت خودش و نميبخشيد . هميشه از ديدن عذاب تو عذاب ميكشيد .

سرم و از روي سينش برداشتم و گفتم :

- تقصير اون نبود كه .

لبخند تلخي گوشه ي لبش نشست و گفت :

- مادرا با درداي بچه هاشون درد ميكشن . چه تقصيرشون باشه چه نباشه هميشه خودشون و مقصر ناراحتياشون ميدونن .

براي تغيير جو لبخندي زدم و گفتم :

- با دكتر هماهنگ ميكني ؟

پلكاش و باز و بسته كرد و گفت :

- حتما .

ماه بانو از آشپزخونه براي شام صدامون زد . از جا بلند شديم و همينجور كه دست بابا دور شونم حلقه شده بود به سمت آشپزخونه رفتيم . با حرفاي بابا دلم گرم شده بود . احساس اينكه تنها نيستم بهم شجاعت ميداد . وقتي عمل كنم همه چي درست ميشه . حتي مهبدم نگاهش بهم خوب ميشه . اونوقت شانسم براي رسيدن بهش زياد تر ميشه !

همه چي درست ميشه . من از پسش بر ميام . نفس عميق بكش . خوبه . حالا به چيزاي بد فكر نكن . همه چي رو بسپر به دكتر . "

دسته اي از موهام و جلوي صورتم ريختم . " يعني ميشه روزي برسه كه ديگه نخوام صورتم و با موهام بپوشونم ؟ "

دستام و مشت كردم . يخ بود . شالم و سرم كردم . پشت هم نفساي عميق ميكشيدم . چند بار شال و رو سرم جلو عقب كردم . دستام ميلرزيد . " آروم باش اين فقط يه جلسه ي مشاوره پزشكيه . چرا انقدر نا آرومي ؟ "

واقعا نميدونستم ! از اتاقم بيرون اومدم . به سمت پله ها رفتم . براي اينكه آروم تر شم با صدايي كه از نگراني ميلرزيد پله ها رو شمردم :

- يك . . . دو . . . سه . . .

" اگه همه چي خوب پيش بره من يه هورام جديد ميشم . از شر زندگيم نجات پيدا ميكنم "

- چهار . . . پنج . . . شش . . .

" اگرم كاري نتونه بكنه دوباره هميني كه هستي ميموني ! "

- هفت . . . هشت . . . نه . . .

" چرا هر وقت ميخوام مثبت فكر كنم مياي و همه چي رو خراب ميكني ؟ "

- ده . . . يازده . . . دوازده . . .

" خودت اينجوري ميخواي ! بهم فكر نكن منم گورم و گم ميكنم ! تو دوست داري من باشم و ضعيفت كنم ! "

سرم و تكون دادم . من نميخواستم . امروز دوست داشتم قوي باشم . همين كه حاضر شدم عمل كنم يعني قوي هستم !

نفهميدم كي رسيدم پايين پله ها . سركي تو آشپزخونه كشيدم هيچ كس اونجا نبود . صداهايي از پذيرايي ميومد . سعي كردم خودم و خوب و خوشحال نشون بدم . دوباره شالم و جابه جا كردم . انگار تيك عصبي گرفته بودم ! وارد كه شدم همه ي سرا به سمتم چرخيد . سلام كردم و يه گوشه نشستم . هيوا گفت :

- چقدر طول كشيد حاضر شي . هميشه زود حاضر ميشديا .

- داشتم كاري انجام ميدادم .

از جاش بلند شد و گفت :

- خُب بريم ؟

كيوان هم سريع از جاش بلند شد . انقدر زود ؟ حالا بشين يكم حرف بزنيم . چه عجله اي داره ! با پاهايي كه كرخت شده بود از جا بلند شدم و گفتم :

- باشه بريم .

از بابا و ماه بانو خداحافظي كرديم . به سمت ماشين كيوان رفتيم . " من داشتم كار منطقي و درستي رو ميكردم . براي آخرين بار . فقط واسه همين يه بار به يه جراح بايد اعتماد ميكردم . "

دستام تو هم گره خورد . احساس سرماي شديدي ميكردم . وسط تابستون و سرما ؟! سعي كردم ذهنم و منحرف كنم . ولي نميشد ! هيوا به سمت من برگشت و گفت :

- نگران كه نيستي ؟

سعي كردم بخندم گفتم :

- نه نگران براي چي ؟

لرزش توي صدام واضح بود . هر كسي ميتونست حسش كنه !

- همينجوري پرسيدم .

هيوا دوباره سكوت كرد . كاش به اين زوديا نرسيم ! كاش ترافيك بشه ! كاش انقدر دير برسيم كه دكتر بره ! كاش . . . " خُب نميومدي . چرا انقدر كاش كاش ميكني ؟! ترسو ! "

كيوان ترمز كرد . نگاهم و با وحشت به ساختموني كه جلومون بود دوختم . خودش بود . اينجا مطب دكتر بود !

هيوا سريع از ماشين پياده شد و به كيوان گفت :

- ما ميريم زود برميگرديم . تو ماشين ميشيني ؟

- آره همين جاها منتظرم .

هيوا سر تكون داد و در ماشين و برام باز كرد با خنده گفت :

- قصد پياده شدن نداري ؟

- چرا چرا .

سريع از ماشين پياده شدم و با هيوا به سمت ساختمون رفتيم . چرا اين ساختمون انقدر ترسناك بود ؟ خداروشكر كه باز خلوت بود !

همون طبقه ي اول در يه واحد باز بود . هيوا نگاهي به تابلو كرد و گفت :

- همينجاست .

ترسم بيشتر شد . سرم و انداختم پايين تا اشكي كه توي چشمم حلقه زده بود ديده نشه ! با هيوا وارد شديم . زير چشمي نگاهي به اطرافم انداختم . چند تا مريض روي مبلاي شيك و راحت مطب نشسته بودن . هيوا به سمت منشي رفت و باهاش صحبت كرد . منم يه گوشه وايساده بودم و سعي ميكردم كمتر دستام و توي هم بپيچونم !

هيوا برگشت سمتم و گفت :

- بشين . بعد از اين دو تا خانوم نوبت ماست .

چرا انقدر زود ؟ نميشه يكم بيشتر طول بكشه ؟ سر تكون دادم و روي يكي از مبلا نشستم . اشكم داشت راهش و به روي گونم باز ميكرد اما من مانعش ميشدم و سعي ميكردم مدام نفس عميق بكشم . هيوا كنار گوشم گفت :

- حالت خوبه ؟

- اوهوم .

ميدونستم حرف بزنم بغضم ميتركه ! دوباره گفت :

- هورام سرت و بگير بالا . انقدر تو خودت فرو نرو .

جوابي بهش ندادم . اونم ديگه چيزي نگفت . به جاش مجله اي كه روي ميز جلومون بود و برداشت و ورق زد .

مطب هر لحظه شلوغ تر و استرس منم بيشتر ميشد . وقتي كه منشي اسمم و صدا زد انگار دنيارو بهم داده بودن . سريع از جام بلند شدم . سعي كردم به هيچ كس نگاه نكنم . ميدونستم يكي از نگاهاي مريضا ممكنه من و از تصميمم منصرف كنه . هيوا جلوتر از من به سمت اتاق دكتر رفت . تقه اي به در زد . صداي دكتر سالاري رو تونستم تشخيص بدم وقتي ميگفت بفرماييد . هيوا در و باز كرد . اول خودش وارد شد و پشت سرشم من . سلام كرديم . دكتر با ديدنمون از جاش بلند شد و گفت :

- سلام . بفرماييد .

من و هيوا روي مبل نشستيم . دكتر هم نشست . لبخندي روي لبش بود گفت :

- خوبين ؟

هيوا مثل هميشه با لبخندي آشنا گفت :

- مرسي . شما خوبين ؟ آقاي سالاري چطورن ؟

- همه خوبن .

نگاهش و به من دوخت و گفت :

- خوبين هورام خانوم ؟ واقعا خوشحالم كه الان شمارو اينجا ميبينم .

سرم و انداختم پايين و گفتم :

- ممنون خوبم .

باز داشتم از دست خودم و حرف زدنم حرص ميخوردم ! هيوا گفت :

- آقاي دكتر واقعا ممنونيم كه قبول كردين هورام و ببينين .

- خواهش ميكنم . بالاخره تصميم به عمل گرفتن ؟

هيوا نگاهي به صورتم انداخت و گفت :

- فعلا كه تصميمش قطعيه . اگه دوباره در نره !

دكتر لبخند زد و گفت :

- همين قدم اول مهم بود كه ايشون برداشتن . خوب بفرماييد اينجا بشينيد صورتتون و معاينه كنم .

نگاهي به هيوا كردم . سري تكون داد كه يعني برو . كيفم و به دستش دادم و از جام بلند شدم . دستام دو طرف بدنم آويزون شده بود و باهاشون محكم پايين مانتوم و گرفته بودم . با قدماي نا مطمئن به سمت ميز دكتر رفتم و روي صندلي كنار صندلي خودش نشستم . نگاهي به صورتم انداخت و گفت :

- ميشه موهاتون و بزنين كنار ؟

دستپاچه گفتم :

- حتما .

سريع موهام و داخل شالم فرستادم و مقابلش قرار گرفتم . صندليش و نزديك تر كشيد فاصلش باهام كم شده بود . صورتم و به سمت خودش برگردوند و توي صورتم زل زد . چشمام و پايين انداختم و به كفشاش خيره شدم . احساس گرماي شديدي ميكردم . بالاخره صداش به گوشم رسيد :

- ميتونيم از قسمتاي ديگه ي بدنتون براي ترميم اين قسمت چروك خورده ي صورتتون استفاده كنيم . بهش ميگن اتوگرافت البته چون سوختگي صورت شما زياده شايد نشه به اندازه ي كافي از بدن خودتون پوست و گرفت .

هيوا گفت :

- پس بايد چيكار كنين ؟

- خوب معمولا از پانسمانهاي زخم سلولي استفاده ميكنيم تا اون مقدار پوستي رو كه ميخوايم به دست بياريم . يا اينكه ميتونيم از يه فرد ديگه اون پوست و بگيريم .

يكم صورتم و بالا و پايين كرد و گفت :

- فقط صورتتونه ؟

- نه .

فقط تونستم همين و بگم . دلم براي خودم سوخت . بيشتر از اين حرفا بود . نكنه بگه نميشه ؟ همين اول كار داشتم نااميد ميشدم . هيوا سريع گفت :

- قسمتي از طرف چپ بدنشم هست . البته بدنش كمتره . بيشتر صورت و گردنشه . دست چپشم تا حدودي سوخته .

دكتر سري تكون داد و گفت :

- خُب . ببين اول بايد معاينه ي كلي ازت بشه . بايد توي بيمارستان بستري بشي . بعد تيم جراحي بيان معاينت كنن . تا ببينيم چقدر پوستت آسيب ديده . اگه بتونيم از نقطه هايي از بدنت كه پوست سالم داره پوست مورد نيازمون و ميگيريم . اگه نشه بايد فكراي ديگه بكنيم كه همش بستگي به تيم جراحي داره . كار صورت و بدن تو كار زمان بريه . يعني نبايد انتظار داشته باشي با 1 عمل به چهره ي طبيعي خودت برگردي . شايد بارها و بارها بري توي اتاق عمل . من در موردت با يكي از استادا و يكي از بهترين جراحاي پوست حرف زدم . قبول كرده كه باهام همكاري كنه . ولي ببين من و يه جراح ماهر همه وسيله ايم . مهم روحيه ي تو و خواست خودته . واقعا توي اين عمل بايد صبور باشي . نبايد اميدت و از دست بدي . ميتوني همراهيمون كني ؟

شك داشتم با اين روحيه بتونم كاري بكنم . ولي سعي كردم حرفي بزنيم .

- سعي خودم و ميكنم .

- سعي و اينا فايده نداره . جواب قاطع بايد بدي و تا آخرشم پاش وايسي . ميتوني ؟

نگاهم به چشماي ملتمس هيوا افتاد . انگار بهم ميگفت بگو كه ميتوني ! نگاهم و ازش گرفتم . به جاش به چشماي مشكي دكتر زل زدم . چهرش خيلي شرقي بود . از اون مرداي چشم و ابرو مشكي . از همونايي كه چهرشون باعث ميشه بتوني بهشون راحت اعتماد كني . هيكل نسبتا لاغري داشت . قدشم ميشد گفت از من شايد 10 سانت بلند تر بود . مثلا حدوداي 176 . گفتم :

- ميتونم .

هيوا نفس عميقي كشيد و دكتر هم لبخند زد گفت :

- خوب پس من هماهنگ ميكنم بهتون خبر ميدم كه كي بياين بيمارستان . اميدوارم همه چي خوب پيش بره .

هيوا گفت :

- ما هم اميدواريم دكتر . ممنون واقعا .

دكتر سري به نشونه ي احترام تكون داد و تا دم در بدرقمون كرد . خداحافظي كرديم و از مطب خارج شديم . سوار ماشين كيوان شديم . بايد اميدوار ميبودم ؟ حرفاش آرومم كرده بود . حداقل وقتي معاينم ميكرد استرس نداشتم . رد دستاش روي صورتم بود . نگاهم و به پنجره دوختم . براي بار آخر ساختمون و از نظر گذروندم . نفس عميقي كشيدم و نگاهم و ازش گرفتم . به جاش قدمهاي مردي كه به سمت ساختمون ميرفت و دنبال كردم . چهرش بي نهايت آشنا بود . قد بلند و شونه هاي پهنش روزي رو كه با مهبد بيرون بودم و برام تداعي ميكرد . دقيق تر نگاه كردم . سرش پايين بود و داشت به گوشيش نگاه ميكرد و قدماي بلندي بر ميداشت . خودش بود همون مردي كه تو پارك بهش خوردم

رمان بانوی سرخ5

يهو از جام پريدم . سرم و بيشتر برگردونم به سمت شيشه . نميتونست خودش باشه . واقعا خودش بود ؟ سعي كردم اون روز توي پارك و به ياد بيارم . پشتش و بهم كرده بود و سلانه سلانه ميرفت . آره خودش بود حتي مدل راه رفتنش . اون روز به خاطر رفتارش خيلي بهش خيره شده بودم . شك نداشتم كه خودشه . صداي هيوا رو شنيدم :

- به چي اينجوري خيره شدي ؟

آخرين نگاهم بهش انداختم . ماشين دور و دور تر ميشد آخر فقط ازش يه نقطه ي سياه رنگ مونده بود . سرم و چرخوندم . ذهنم درگير شده بود فقط تونستم به هيوا بگم :

- هيچي .

هيوا سوالي نپرسيد . شايد فكر كرد بدجور ذهنم درگيره . درگير عمل ! چرا بايد دوباره اتفاقي ميديدمش ؟ اصلا اينجا چيكار داشت ؟ درست توي روزي كه تصميم گرفته بودم عمل كنم پيداش شده بود . كاش ميتونستم اسمش و بپرسم . چي بايد صداش ميكردم ؟ مرد پاركي ؟! اصلا چرا بايد صداش كنم ؟! مگه قراره بازم ببينمش ؟ اميدوارم ببينمش .

چرا بايد دلم بخواد يه آدم مرموز و دوباره ببينم ؟ " بيشتر به خاطر اخلاق خوبش . اون روز تو پارك خيلي خوش برخورد بود "

بهتره به اين چيزا فكر نكني . الان بايد در مورد عمل فكر كني .

عمل ! اسمش مثل يه كابوس بود . واقعا آماده بودم كه اين عمل و تحمل كنم ؟ عمل؟ يا عملها ؟ دكتر گفت بارها و بارها بايد بري تو اتاق عمل !

چشمام و بستم سعي كردم آروم باشم . در عوض همه چي درست ميشد .

وقتي وارد خونه شديم بابا و ماه بانو با نگراني كنارمون اومدن و مدام سوال ميپرسيدن . حوصله ي توضيح دادن نداشتم . به سمت اتاقم رفتم . ولي صداي هيوا رو ميشنيدم كه با صداي اميدوار براشون از عمل و حرفاي دكتر تعريف ميكرد . راستي اسمش چي بود ؟ بازم يادم رفته بود بپرسم . واقعا اسمش چه اهميتي ميتونست داشته باشه ؟ اين وسط چيزي كه مهم بود عمل من بود !

دلم ميخواست الان با آراد حرف بزنم و حداقل يكم از حال و هواي حرفاي دكتر در بيام . مسنجر و باز كردم و نگاهي به ليست دوستام انداختم . نفسي از نااميدي كشيدم . نبود . دوباره مسنجر و بستم . خودم و روي تختم انداختم و چشمام و بستم . ديگه فكر كردن بس بود . بايد موتور مغزم و خاموش ميكردم !

*****

- دكتر امروز به من زنگ زد . گفت با همون استادش حرف زده . قبول كرده تورو عمل كنه اين خوب نيست ؟

با بي تفاوتي گفتم :

- چه فرقي داره كي پوستم و تيكه تيكه كنه ؟ چه خودش چه استادش !

هيوا اخم كرد و گفت :

- براي چي تيكه تيكه كنه ؟ قراره خوب بشي . از الان شروع كردي ؟ دكتر گفت بايد اميدوار باشي .

- اينا همش حرفه . بيرون گود نشستين ميگين لنگش كن ! بسه هيوا .

از پشت ميز آشپزخونه بلند شدم و به سمت جايي كه بابا و كيوان نشسته بودن رفتم . كيوان لبخندي دوستانه به روم زد . بابا گفت :

- هيوا بهت گفت دكتر زنگ زده ؟

كلافه گفتم :

- چرا اين انقدر براتون مهمه ؟ آره گفت . چرا همتون امروز اصرار دارين بحث و به عمل من بكشين ؟

بابا با لحني مهربون گفت :

- نگراني ؟

- نبايد باشم ؟

- چرا . بايد باشي . ولي به بعدش فكر كن كه راحت ميشي .

- اگه بشم .

هيوا وارد پذيرايي شد و گفت :

- باز صداي غر غر ميشنوم .

ادايي براش در آوردم و صورتم و ازش گرفتم . از وقتي پيش دكتر رفته بودم از نگراني و حساي مختلف داشتم ديوونه ميشدم .

ماه بانو گوشه اي نشست و گفت :

- به اميد خدا همه چي درست ميشه .

هيوا گفت :

- من كه خيلي از دكترش خوشم اومد . خيلي مسلط بود . يه جورايي اعتماد به نفس داشت هم به خودش هم به كارش .

نگاه خيرش و به من دوخت تا بتونه تاثير حرفاش و ببينه . شايد فكر ميكرد اينجوري نگرانيم كمتر ميشد .

از جام بلند شدم . گفتم :

- من ميرم تو اتاقم .

بابا گفت :

- چي شد يهو ؟

- هيچي فقط ميخوام يكم فكر كنم .

قبل از اينكه عكس العملي ازشون ببينم به سمت اتاقم رفتم . همش حرف و به عمل من ميكشوندن . اين وضعيت داشت عذابم ميداد . ثانيه اي نبود كه در موردش حرف نزنن . اينجوري بدتر عصبيم ميكردن .

رماني رو از بين كتابام بيرون كشيدم . چرا از مهبد خبري نميشد ؟ حتما بايد ميمردم تا سر و كلش پيدا شه ؟! همش به خاطر اونه كه ميخوام تن به اين عمل بدم . پوفي كردم . خوب اون كه نميدونه به خاطر اونه !

نگاهم و به سقف دوختم . كاش امروز يه خبري ازم بگيره . دلم براش تنگ شده ! از وقتي به عمل فكر ميكردم ديگه به خودم اجازه ميدادم براي مهبد احساس دلتنگي كنم .

هيوا در اتاقم و باز كرد و اومد تو گفتم :

- هنوز ياد نگرفتي در بزني ؟

- چيكار ميكني ؟

كتاب و بالا گرفتم و گفتم :

- نميبيني ؟

خوشحال به نظر ميومد . كنارم نشست و گفت يه خبر خوب دارم . بي تفاوت گفتم :

- چيه كه انقدر خوشحالت كرده ؟

- حدس بزن .

نگاه مشكوكي بهش انداختم و گفتم :

- حامله اي ؟

ضربه اي به سرم زد و گفت :

- خاك بر سرت با اين حدست . يكي ديگه . بدو .

- يه پول قلنبه رسيده دستت ؟

- نه بعدي .

- لوس نشو ديگه بگو .

- حداقل حدس بزن در مورد كيه .

- خودت ؟

ابروهاش و بالا انداخت . داشت لجم و در مي آورد گفتم :

- كيوان ؟ من ؟ بابا ؟ ماه بانو ؟

- اه نه بابا از اين خونه بيا بيرون .

يكم فكر كردم :

- خانواده ي عمه ؟

- آفرين كدومشون ؟

قلبم فروريخت . گفتم :

- مهبد ؟

- باهوشيا دارم بهت اميدوار ميشم .

- بدو بگو چه خبر شده ؟

هيوا نگاه شيطوني بهم انداخت و گفت :

- عمه همين الان زنگ زد اينجا .

- خوب ؟

قلبم فروريخت . گفتم :

- مهبد ؟

- باهوشيا دارم بهت اميدوار ميشم .

- بدو بگو چه خبر شده ؟

هيوا نگاه شيطوني بهم انداخت و گفت :

- عمه همين الان زنگ زد اينجا .

- خوب ؟

- خوب به جمال بي نقطت !

- زهر مار يا بگو يا پاشو برو بيرون .

با بدجنسي از جاش بلند شد و گفت :

- ميرم بيرون .

دستش و گرفتم كشيدم كه دوباره افتاد رو تخت گفتم :

- بگو .

يكم ديگه قيافه ي خبيثانه به خودش گرفت ولي وقتي ديد من جدي به صورتش خيره شدم از خير اذيت كردنم گذشت و گفت :

- هيچي عمه زنگ زد گفت براي مهبد ميخوان برن بعله برون و اينا .

نگاه گنگ و گيجم و بهش دوختم گفتم :

- بعله برون ؟ بعله برون كي ؟!

- نميدونم طرف غريبست . زنگ زده بود بگه بابا هم باهاشون بره . من و تورو هم دعوت كرد . واي باورم نميشه كه مهبد داماد شه . اصلا ميتوني باور كني ؟

احساس ميكردم توي خلاء گير افتادم . كتابي كه توي دستم بود سُر خورد و افتاد رو زمين . باگيجي هنوزم به هيوا زل زده بودم . بايد يه دروغ باشه . منتظر بودم هيوا بخنده و يهو بگه دروغ گفتم . بگه همه چيز الكيه . ولي لباي هيوا هنوزم داشت تكون ميخورد . هنوزم داشت حرف ميزد . چي ميگفت ؟ نميشنيدم . ديگه هيچي نميخواستم بشنوم . اشك توي چشمم داشت حلقه ميزد . پس انتخاب مهبد من نبودم ؟ خدايا چقدر من احمق و خوش خيال بودم ؟ چرا فكر كردم مهبد بايد من و بخواد ؟ به همون اندازه اي كه من ميخوامش ! كاش هيوا بره بيرون .

سرم و پايين انداختم تا هيوا حلقه هاي اشك و توي چشمم نبينه . يهو گفت :

- راستي توام مياي ؟

صدام و صاف كردم . چند بار پلكم و باز و بسته كردم تا اشك از چشمم بره . سرم و يكم بالا گرفتم و گفتم :

- نه معلومه كه نميام .

- چه سوالي پرسيدما . خوب واقعا معلومه كه تو جايي نمياي .

توجهي به حرفش نكردم با من من گفتم :

- دختره چجوريه ؟ عمه هيچي نگفت ؟

هيوا شونه هاش و بالا انداخت و گفت :

- نميدونم . چيز زيادي نگفت ولي انگار عمه زياد راضي نبوده . مهبد به بابا گفته و اون عمه رو راضي كرده .

پس بابا هم خبر داشت ؟ چشمام و بستم. بابا باعث شده بود اين عروسي سر بگيره . هيوا دوباره گفت :

- پاشم برم خونم . كلي كار دارم .

پلكام و از هم باز كردم و فقط نگاهش كردم . خوشحال بود كه مهبد داره داماد ميشه ؟! دوباره خودم خودم و توبيخ كردم " ميشه كه ميشه ! به تو چه آخه ؟! "

صداي بسته شدن در اتاق نشون ميداد كه هيوا رفته بيرون . انگار بغضم منتظر همين بود . قطره هاي اشك روي صورتم ميريخت . دلم ميخواست ميمردم . سرم و توي بالشم فرو بردم تا صداي هق هقم و خفه كنم . مهبد همه ي زندگي من بود . همه ي آيندم بود . همه ي اميدم براي خوب شدنم بود .

احساس تنگي نفس ميكردم . از جام بلند شدم و كنار پنجره رفتم . هنوزم بي وقفه قطره هاي اشك روي صورتم ميريخت . پنجره رو باز كردم و سرم و گرفتم بيرون . چند تا نفس عميق كشيدم . چشمام به خاطر پرده ي اشكي كه جلوشو گرفته بود تار ميديد . سرم و بالا گرفتم . نگاهم روي نيم تنه ي كسي كه از پنجره ي ساختمون رو به رو بهم خيره شده بود موند . پلك زدم تاري ديدم از بين رفت . تونستم همون پسري كه چند روز پيشم ديده بودمش و ببينم . اخمام تو هم رفت و سريع خودم و داخل اتاق كشيدم . كنار پنجره سُر خوردم و روي زمين نشستم .

دستم و به سمت گلوم بردم . چرا عمه راضي شد ؟ كاش هيچ وقت راضي نميشد . كاش بابا راضيش نميكرد ! كاش عروسيشون سر نگيره .

زبونم و به دندون گرفتم ! صداي توي سرم توبيخم كرد " چقدر تو بدبختي . جز ناله و نفرين كار ديگه اي بلد نيستي ؟ مگه مهبد بهت وعده وعيد داده بود ؟ ببينم اصلا مگه بهت ابراز علاقه كرده بود ؟ خودت يه قصر افسانه اي ساختي و مهبدم كردي شاهزادش . تقصير خودت و اين خيالاي خامته ! "

سرم و روي زانوهام گذاشتم و از ته دل هق هق كردم .

صداي تقه اي به در اومد و پشت سرش در باز شد . قامت بابا رو كنار چارچوب در ديدم . وقت اينكه اشكام و پاك كنم نداشتم . بابا با نگاه متعجبي به سمتم اومد و گفت :

- داري گريه ميكني ؟

با آستين لباسم اشكام و پاك كردم و چيزي نگفتم . بابا نزديكم اومد و كنار پام نشست گفت :

- چيزي شده ؟

هنوزم رد اشكاي گرمي كه روي گونم فرود ميومد و حس ميكردم . نگاهم و به انگشتام افتاد كه مدام توي هم پيچ ميخوردن . جرات نگاه كردن به صورت بابا رو نداشتم . گفتم :

- چيزي نيست .

- براي چيزي نيست گريه ميكردي ؟

گرماي دستش و روي دستاي لرزونم حس كردم . گفت :

- من پدرتم . نميخواي بگي از چي ناراحتي ؟

ناخودآگاه نگاهم به سمت صورتش كشيده شد . ميخواستم بگم اگه پدرمي چرا كاري كردي كه مهبد با يكي ديگه ازدواج كنه ؟ ولي چهرش پر از غم بود . تقصير اون چي بود ؟ مگه ميدونست دختر ناقص العقلش عاشق پسر خواهر همه چي تمومش شده ؟!

سرم و دوباره پايين انداختم . بابا گفت :

- به خاطر عملته ؟ انقدر نگراني ؟

عمل ؟ اصلا يادش نبودم . بايد اين اشكارو پشت بهانه ي عمل كردن قايم ميكردم . سري تكون دادم. بابا من و تو آغوش خودش كشيد و زمزمه وار گفت :

- نگران چي هستي ؟ لحظه به لحظه من همراهتم . تنهات نميذارم .

اشكام شدت گرفت . كسي چه ميدونست درد من چيه ؟ بذار فكر كنن به خاطر اون عمل كذاييه . مهم اين آغوش مهربون بابا بود كه داشت كم كم آرومم ميكرد .

آراد : بانو تو كه منو سكته دادي . بابا يه خبر بده وقتي ميخواي چند روز مسنجر و باز نكني .

چشماي دردناكم و به كلماتي كه آراد نوشته بود دوختم . دستاي كم جونم و روي كيبورد گذاشتم و نوشتم :

بانوي سرخ : نگران شدي ؟

آراد : از اون سوالا بودا . معلومه كه نگران شدم .

بانوي سرخ : نترس بادمجون بم آفت نداره ! هيچ بلايي سرم نمياد !

آراد : داشتيم بانو ؟ چي شده كه انقدر پنچري ؟

بانوي سرخ : بيخيال . من اين مدت نبودم نفس راحت كشيديا .

آراد : داري دلبري ميكني ؟ الان ميخواي بگم واي نه زندگي بدون تو برام معنا نداره و از اينجور حرفا ؟

شكلك خنده زد . منم لبخند تلخي روي لبام نشست . گفتم :

بانوي سرخ : فكركن من واسه تو دلبري كنم !

آراد : مگه من چمه ؟ خيليم دلت بخواد .

بانوي سرخ : دلم نميخواد

آراد : خوب نخواد ! امروز از دنده ي چپ پاشدي ؟

بانوي سرخ : اگه عپبيت ميكنم برم ؟

آراد : اصلا من هيچي نميگم . تو حرف بزن . خوبه ؟

چقدر داشتم باهاش بد حرف ميزدم . نفس عميقي كشيدم و گفتم :

بانوي سرخ : من امروز يكم بي حوصلم ببخشيد .

آراد : معلومه . نميخواي چيزي بگي ؟

بانوي سرخ : نه . خوب ميشم .

آراد : باشه . هر وقت خواستي چيزي بگي من هستما .

لبخندي روي لبم نشست . ميدونستم . هميشه روي كمكش حساب ميكردم . گفتم :

- ميدونم .

يكم ديگه حرف زديم ولي اون بايد ميرفت پيش دوستش . منم خداحافظي كردم و مسنجر و بستم . روي تختم دراز كشيدم .

1 هفته از روزي كه فهميده بودم مهبد داره ازدواج ميكنه ميگذشت . اگه ميگفتم آروم تر شدم دروغ بود . ولي تازه تونسته بودم هضمش كنم ! وقتي به رويا بافيام فكر ميكردم از خودم بدم ميومد . وقتي فكر ميكردم كه حاضر شده بودم به خاطر مهبد تن به عمل بدم و خودم و زير تيغ جراحي بندازم موهاي تنم راست ميشد !

هنوز از تصميمي كه گرفته بودم به بابا و هيوا چيزي نگفته بودم . دلم نميخواست ديگه عمل كنم . اميدي نداشتم . بهترين روزاي جوونيم رفته بود . من يه دختر 26 ساله بودم . 26 سال با اين صورت زندگي كرده بودم . وقتي مهبدي در كار نيست چرا بايد خودم و عذاب ميدادم ؟ ميدونستم اگه بخوام به هيوا و بابا بگم باهام بد برخورد ميكنن ولي مطمئن بودم كه نميتونم عمل و تحمل كنم . روحيه ام اصلا خوب نبود . وقتي ياد حرفاي دكتر سالاري ميفتادم واقعا پشيمون ميشدم .

شايد چند سال ديگه عمل ميكردم . شايد چند هفته ي ديگه . شايدم اصلا تن به عمل جراحي نميدادم !

دستام و زير سرم گذاشتم . نگاهم و دور تا دور اتاقم چرخوندم . من همين اتاق برام بس بود . من به همين زندگي كه دارم راضيم . دلم نميخواد يه درد ديگه هم به دردام اضافه بشه . كي گفته عمل جواب ميده ؟ من كه يه بار امتحانش كردم . احمقم اگه دوباره بخوام سمتش برم !

" اگه عمل كني ديگه خودت و قايم نميكني ! " اصلا ديگه برام مهم نيست . ميخوام خودم و تا ابد توي اتاقم قايم كنم . " دلت نميخواست امروز با بابا و بقيه بري بعله برون مهبد ؟ حداقل ببيني رقيب عشقيت چه شكليه ؟ " دوباره چشمام داشت اشك آلود ميشد . دلم نميخواست حتي دختره رو ببينم . مطمئنم كه يه دختر زشت و آويزونه ! يه جوراييم خودش و به مهبد انداخته ! " نكنه باورت شده كه مهبد دوست داشته ؟ لابد دختره اومده بينتون فاصله انداخته نه ؟ "

حرف مسخره اي بود . خودمم ميدونستم كه حرفام بوي حسادت ميده ! آروم با خودم زمزمه كردم :

- رقيب عشقيم . . .

" رقيب چيه ؟! تو اصلا رقيب اون حساب نميشي ! خودت و دست بالا گرفتيا ! تو چي داري كه مهبد بخواد بياد طرفت ؟ "

چشمام و بستم . چند تا نفس عميق كشيدم . يعني الان داشتن اونجا چيكار ميكردن ؟ مهبد كنار دختره نشسته ؟ بهش لبخندم ميزنه ؟ از همون لبخندايي كه خوشگلش ميكنه ؟ احساس كردم يكي داره به قلبم چنگ ميزنه .

چند بار توي اتاقم قدم زدم . كاش زودتر هيوا بياد . ميدونستم حرف تو دهن هيوا بند نميشه و بدون اينكه ازش بپرسي چه خبر بود خودش تند تند همه ي اتفاقا رو تعريف ميكرد .

ماه بانو از پايين صدام زد . به سمت پله ها رفتم و گفتم :

- بله ماه بانو ؟

- بيا پايين مادر دكتر سالاري زنگ زده .

دكتر سالاري ؟ اون براي چي ديگه زنگ زده ؟ با ذهني آشفته پله هارو پايين رفتم و تلفن و برداشتم .

- سلام .

- سلام هورام خانوم . حالتون خوبه ؟

- ممنون .

-غرض از مزاحمت ميخواستم بگم دو روز ديگه شما ميتونين بستري بشين . من كارارو كردم . فقط صبح اول وقت تشريف بيارين بيمارستان .

سكوت كردم . اونم چند لحظه ساكت موند . وقتي ديد حرفي نميزنم با ترديد پرسيد :

- چرا ساكتين ؟ حالتون خوبه ؟

- بله . . . خوبم . . . ميخواستم بگم . . .

دوباره مكث . . . جونت بالا بياد هورام . بگو ديگه . تو حتي از پس حرف زدن با دكترتم بر نمياي .

اخمام با اين فكر رفت تو هم آب دهنم و قورت دادم و گفتم :

- من منصرف شدم .

دكتر انگار به گوشاش شك كرده بود چون گفت :

- منصرف شدين ؟!

اين بار سريع گفتم :

- بله .

اين دفعه اون بود كه مكث كرد . بعد از چند ثانيه گفت :

- پدرتون از تصميمتون با خبرن ؟

- امشب بهشون اطلاع ميدم .

- من ميتونم تا پس فردا بهتون وقت بدم . اگه . . .

بين حرفش پريدم . انگار شهامت پيدا كرده بودم كه از حرف خودم دفاع كنم گفتم :

- پشيمون نميشم . ممنون از وقتي كه برام گذاشتين . بازم شرمنده . كاري نداريد ؟

انقدر ماتش برده بود پاي تلفن . به زور گفت :

- خداحافظ .

گوشي رو قطع كردم . بالاخره تونسته بودم يه قدم بردارم . حتي اگه به نظر بقيه خيلي كارم احمقانه بياد .

- پوست صورتش روشنه . انقدر خوشگله هر چي بگم كم گفتم . چشماي روشن داره قدشم نسبتا بلنده . يه لحظه اونجا با خودم گفتم بچه ي اين دو تا چه جيگري بشه ! البته به مهبد نگفتما . ميدوني كه اعتماد به نفس كاذب داره ! اينم ميگفتم ديگه ميچسبيد به سقف ! نميدوني انقدر ملوس ميخنديد . من جاي مهبد قند تو دلم آب ميشد !

كيوان با صداي بلند زد زير خنده و گفت :

- هيوا بهش نظر داشتي ؟

هيوا ريز خنديد و گفت :

- ديوونه .

بعد رو به من كرد و گفت :

- حلقه ي نشونش خيلي ساده بود ولي ظريف و خوشگل بود . واي نبودي قيافه ي عمه رو ببيني . همش اخماش تو هم بود . مدام يه چيزي ميگفت كه همه چي به هم بخوره . مهسا همش حواسش بود چيزي رو خراب نكنه . آخرش به مهسا گفتم شماها گفتين عمه راضي شده كه . بدبخت چيزي نداشت بگه . به نظرم عمه زيادي داشت مادر شوهر بازي در مياورد . دختره عين پنجه ي آفتاب بود . پرستاري خونده . انگار يه جاييم مشغول كاره . حالا عمه هم فكر كردي به پسرش چه خبره !

بابا از كنارمون رد شد و رو به هيوا گفت :

- پدر صلواتي راجع به عمت اينجوري حرف نزن .

هيوا به سمت بابا برگشت و گفت :

- پدر من آخه مگه دروغ ميگم ؟ همچين اخماش تو هم بود . انگار اومده خواستگاري دختر كور و كچل !

بابا چپ چپ به هيوا نگاه ميكرد اما اون بدون توجه صورتش و از بابا گرفت و دوباره به من دوخت :

- داشتم چي ميگفتم ؟ هي ميپرن وسط حرفم . ميخواستم يه چيز ديگه هم برات تعريف كنما .

كيوان از جاش بلند شد و گفت :

- هيوا خانوم . شب شد . بريم ؟

هيوا با قيافه ي آويزون از جاش بلند شد و گفت :

- تازه داشتم با هورام حرف ميزدم .

عين بچه ها نق ميزد . كيوان هم با مهربوني و آرامش راضيش كرد و بالاخره راهي خونشون شدن . ديگه بيشتر از اين نميتونستم طاقت بيارم . خيلي جلوي خودم و گرفته بودم كه نزنم زير گريه . هر حرف هيوا برام مثل يه آوار بود كه روي سرم خراب ميشد . به سمت اتاقم رفتم و در و قفل كردم . گوشه ي اتاق نشستم و زانوهام و توي بغلم گرفتم .

دختره خوشگل بود . هيوا ميگفت به هم ميان . تحصيل كردم هست . داشتم از دست خودم حرص ميخوردم . چرا نميتونستم يه شخصيتي باشم كه همه ازم تعريف كنن ؟

گوشم پر بود از حرفاي هيوا . جرات نكرده بودم هنوز در مورد عملم چيزي بهشون بگم . ولي بالاخره كه چي ؟ دير يا زود ميفهميدن . اصلا شايد فردا دوست بابا بهش بگه . از جام بلند شدم و اشكام و پاك كردم . مگه حتما بايد عمل كنم كه دوستم داشته باشن ؟

سريع به سمت كمد لباسام رفتم . مانتو مشكي و شالي به همون رنگ از توي كمد در آوردم لباسام و عوض كردم شالم و طبق عادت هميشم توي صورتم كشيدم . دستم روي قفل در بود . ميخواستم از خونه بزنم بيرون . براي اولين بار . تنهاي تنها ! چند لحظه فكر كردم . به سمت كشو رفتم و آينه ي كوچكم و از توش در آوردم . جلوي خودم گرفتم . نگاهم و روي تك تك اعضاي صورتم چرخوندم . پوست بد رنگ صورتم بدجور خودنمايي ميكرد . هيوا ميگفت دختره پوستش سفيد بود . نگاهم دقيق تر شد . پوست قهوه اي و چروك صورتم توي ذوق ميزد . آينه به دست عقب عقب رفتم و روي تخت نشستم . من نميتونستم با اين قيافه برم بيرون .

دوباره داشت اشك مينشست توي چشمام . صدايي توي سرم پيچيد " فقط بلدي گريه كني ! پاشو از خونه بزن بيرون . معطل چي هستي ؟ "

با ترس به صداي توي سرم گفتم : الان نه ! شايد بعدا رفتم . مثلا شايد فردا !

" هيچ فردايي وجود نداره . فردا هم مثل امروزه . اگه الان نتوني بري هيچ وقت نميتوني . "

نگاهي به پنجره ي اتاقم انداختم . هوا تاريك شده بود . كسي نميتونست صورتم و ببينه . بايد ميرفتم ؟

تقه اي به در خورد . 10 متر از جام پريدم . دستم و روي قلبم گذاشتم و چشمامو بستم . صداي بابا اومد :

- چرا در اتاقت قفله هورام ؟ بيا بيرون كارت دارم .

- چيكارم داري بابا ؟

- دكتر سالاري زنگ زده بود به گوشيم . چي ميگه اين دكتره ؟

پس دست به كار شده بود ؟ دكتر فضول بد تركيب ! گفتم :

- ميخوام تنها باشم .

- در و باز كن باهات حرف دارم .

- بذارينش براي بعد .

ديگه صدايي از بابا نيومد . شالم و از روي سرم برداشتم و روي تختم دراز كشيدم . صداي توي سرم با تمسخر گفت " ديدي . نتونستي پات و از خونه بذاري بيرون . "

قدرت اخم كردنم نداشتم . بالاخره يه روز به همه ثابت ميكردم كه منم ميتونم مثل يه آدم عادي باشم .

فصل ششم

بعد از به هم خوردن عملم انگار ديگه هيچ كس باهام كار نداشت . هيوا مثل سابق نبود . بابا مثل قبل بهم اميد نميداد . ماه بانو هم با اينكه خيلي سعي ميكرد بهم چيزي نگه ولي آخرش نميتونست طاقت بياره و مدام نصيحتم ميكرد . حرف زدن باهام شده بود مثل كوبيدن ميخ تو سنگ ! هيچي تو مغزم نميرفت . از طرفيم تحمل رفتاراي اطرافيانمم نداشتم . نميدونستم مهبد چيزي در مورد عملم فهميده يا نه ! انقدر الان سرش گرم عروسيه كه اگه ميدونستم بازم براش فرقي نميكرد . يه جورايي دور حمايتاي مهبد يه خط قرمز كشيده بودم . برام سخت بود كه ببينم مرد قابل اعتمادم ، كسي كه توي زندگيم برام همه چي بود و يكي ديگه براي خودش كنه !

يه گوشه ي خونه كِز كرده بودم و به ماه بانو كه در حال سبزي پاك كردن بود نگاه ميكردم . ديگه رو صورتش خبري از خنده نبود . ديگه تو خونمون كسي خوشحال نبود انگار عمل نكردن من براشون مثل آخر دنيا بود . همه چي ديگه تموم شده بود !

چند بار پشت سر هم زنگ خونمون به صدا در اومد . ماه بانو نگاه پرسشگرش و به من دوخت و گفت :

- كيه اين موقع روز ؟

شونه اي بالا انداختم و به سمت آيفون رفتم . تصوير هيوا رو ديدم . بدون پرسش در و زدم و دوباره برگشتم سر جام نشستم . ماه بانو گفت :

- كي بود ؟

خواستم جواب بدم كه هيوا سراسيمه خودش و رسوند توي خونه . انگار دستپاچه بود . نگاهش به من افتاد . به سمتم اومد و گفت :

- پاشو حاضر شو .

بعد از كنسل شدن عملم اولين باري بود كه باهام حرف ميزد . نيم نگاه بي تفاوتي بهش انداختم و گفتم :

- كجا ؟

- پاشو خودت ميفهمي .

- ميدوني كه نميام پس چرا اصرار بيخود ميكني ؟

هيوا عصباني به سمتم خم شد و دستم و محكم توي دستاي لاغر و خوش تراشش گرفت و كشيد :

- بهت ميگم پاشو .

عصبي شدم . از طرفيم دستم درد گرفته بود . بهش توپيدم :

- هيچ معلومه چه مرگته ؟

انگار سوالم و نشنيد چون با غضب گفت :

- خوب گوشات و باز كن ببين چي ميگم . تو الان حاضر ميشي و بدون چون و چرا با من مياي مطب دكتر سالاري . فهميدي چي شد ؟ جواب نه قبول نميكنم . فكر كردي ميتوني گند بزني به زندگيت و من و بابا هم بشينيم فقط نگاه كنيم ؟ الان به سني رسيدي كه بايد عاقل باشي . بايد بفهمي . تا كي ميخواي مثل دختر بچه ها رفتار كني ؟ تا كي ميخواي حمايتاي بابا رو داشته باشي ؟ تا كي ميخواي بهش تكيه كني ؟ پس خودت چي ؟

ماه بانو كه حالا توي يك قدميمون ايستاده بود با صدايي ترسون ليوان آبي رو به سمت هيوا گرفت و گفت :

- اين و بخور مادر انقدر حرص نخور . رنگ به روت نمونده . بيا اينجا بشين . آروم با هم حرف بزنين .

با ناراحتي و اخماي تو هم گفتم :

- چه حرفي ماه بانو ؟ من ديگه حرفي با كسي ندارم . تصميم خودم و گرفتم .

هيوا دوباره به سمتم خيز برداشت و گفت :

- اسم اون كار احمقانه رو تصميم نميذارن .

ماه بانو هيوا رو به سمت مبل برد و گفت :

- بشين مادر . چرا عين خروس جنگي به هم ميپرين ؟

هيوا نشست و كلافه گفت :

- كل فكر و ذكرم اين مدت شده هورام . كه الان چيكار ميكنه ؟ كه يه وقت كسي چيزي بهش نگه كه ناراحت شه ؟ يه وقت نكنه بيرون چيزي بخواد ؟ وقتي گفت عمل ميكنم يه نفس راحت كشيدم . نه فقط من . بابا هم خيالش راحت شد . حالا خانوم يهو ميگه نميخوام عمل كنم . چند وقت هيچي بهش نگفتم كه خودش سر عقل بياد . امروز ديگه حس كردم دارم خفه ميشم . داره با زندگي و آيندش بازي ميكنه . باز اگه ميرفت تو اجتماع دلم نميسوخت . ولي اين خانوم چسبيده به چار ديواري اتاقش .

روي پله ها نشستم و گفتم :

- كسي نميتونه من و به كاري كه نميخوام مجبور كنه .

هيوا به سمتم اومد و گفت :

- اسم اين اجبار نيست . التماسه . اينجوري بگم راضي ميشي ؟

دلم به درد اومد . چرا انقدر براش مهم بود كه عمل كنم ؟ اشك تو چشمش حلقه زده بود گفتم :

- بسه اين اداهارو در نيار .

- بابا داره ديوونه ميشه . اونم اميدوار شده بود . چجوري دلت مياد اميدش و اينجوري ازش بگيري ؟

- من نميتونم عمل كنم . اگه جواب نداد چي ؟

- چرا جواب نده ؟ چرا انقدر منفي بافي ميكني هورام ؟ تو با من بيا .

- كجا بيام هيوا ؟ هان ؟ كجا بايد بيام ؟

- بيا بريم پيش دكتر سالاري . اين بار جدي قدم بر ميداريم . من ميدونم نتيجه ميگيري هورام .

با دست موهاش و توي شالش بردم و توي دلم زمزمه كردم " براي تو چه فرقي ميكنه ؟ تو كه زندگيت و داري . چرا هنوزم به من فكر ميكني و خودت و اينجوري به آب و آتيش ميزني ؟ "

هيوا با لحني التماس گونه گفت :

- مياي ؟

قبل از اينكه جوابي بدم ماه بانو گفت :

- برو مادر . به حرف هيوا گوش كن .

از جام بلند شدم و به سمت اتاقم رفتم . صداي دلداري دهنده ي ماه بانو رو پشت سرم شنيدم . قدمام و تند تر كردم . روبه روي كمدم ايستادم . لباسام و تك تك روي زمين مينداختم . همون لباسايي كه هميشه ميپوشيدم . تنها لباسايي كه توي كمدم داشتم !

داشتم چيكار ميكردم ؟ مطمئن بودم ؟ اين بار براي كي ميخواستم قدم جلو بذارم ؟

صدايي توي سرم گفت " براي انتقام از مهبد . به خاطر بي اعتنايي هاش . به خاطر نديده گرفتنات ! "

انگشتام مشت شد . موهام و بستم و مانتو و شلوارم و پوشيدم . دسته اي از موهام و طبق عادت جلوي صورتم ريختم . شال مشكي رنگمم سرم كردم . يه چيزي فرق كرده بود . اين بار به خاطر خودم ميخواستم برم جلو . دستاي لرزونم و توي هم پيچيدم . چند بار نفس عميق كشيدم و از اتاق زدم بيرون .

روي آخرين پله كه رسيدم نگاه متعجب هيوا رو روي خودم ديدم . از جاش با بهت بلند شد . مصمم گفتم :

- بريم ؟

هيوا لبخندي روي لبش نشست و گفت :

- آره عزيزم . بريم .

ماه بانو با خوشحالي بدرقمون كرد . سوار ماشين هيوا شدم و نگاهم و به پنجره ي ماشين دوختم . هيوا ساكت بود . شايد فكر ميكرد هر حرفي منصرفم ميكنه . ولي اين بار يه حس خاصي داشتم . ميدونستم كه قراره تا تهش برم . قرار بود هورام ديگه اي بشم .

چيزي نگذشت كه جلوي مطب دكتر رسيديم . هيوا ماشين و پارك كرد و با هم رفتيم داخل . مثل دفعه ي قبل هيوا با منشي دكتر صحبت كرد و كنار من روي يه صندلي نشست . مطب تقريبا خلوت بود . نگاهم و به دست چپم دوختم . قرار بود براي آخرين بار دستم و اينجوري با پوست چروك خورده ببينم .

با لبخندي كه گوشه ي لبم ناخواسته جا خوش كرده بود سرم و بالا گرفتم و نگاهم با نگاه آشنايي برخورد كرد .

با لبخندي كه گوشه ي لبم ناخواسته جا خوش كرده بود سرم و بالا گرفتم و نگاهم با نگاه آشنايي برخورد كرد .

بدون توجه به من نگاهش و به سمت منشي دكتر دوخت و با خنده جوري كه انگار خيلي وقته منشي رو ميشناسه گفت :

- خانوم سماوات اين مريضش كي مياد بيرون پس ؟ علف زير پام سبز شد .

منشي خنديد و گفت :

- آقاي پاشايي صبر داشته باشين يكم .

- اصلا از وقتي حسام دكتر شد ديگه مارو تحويل نميگيره . اين مامانم ميگفت برو دكتر شو ها خودم نخواستم . وگرنه الان منم مثل حسام شده بودم . هي روزگار .

منشي دوباره ريز خنديد و گفت :

- فكر كنم يكم طول بكشه . نميخواين بشينين ؟

خم شد روي ميز منشي و گفت :

- اصلا هر چقدر كه خواست طول بكشه . فداي سرتون . داريم با هم اينجا حرف ميزنيم . نشستن به چه دردم ميخوره .

منشي دوباره خنديد . چشمام مدام بين اون دوتا ميگشت . بدجور روي قد بلند و تيپ آشناش خشكم زده بود . نميدونم چند دقيقه بود داشتم خيره خيره نگاهش ميكردم كه سرش و به سمتم برگردوند و من خجالت زده سرم و پايين انداختم . هنوزم سنگيني نگاهش و روي خودم حس ميكردم . زير چشمي بهش نگاه انداختم با موشكافي بهم خيره شده بود . انگار شك داشت كه قبلا من و جايي ديده يا نه . آروم به سمتم اومد و روي صندلي كنارم نشست . خودم و جمع كردم و بيشتر به سمت هيوا متمايل شدم .

"باز مثل غار نشينا رفتار كردي ؟ نترس نميخواد بخورتت . "

سعي كردم آروم باشم . نميدونستم چرا مدام سر راهم قرار ميگيره . با صداي آشنايي كنار گوشم گفت :

- ببخشيد شما من و ميشناسين ؟

با ترس نيم نگاهي بهش انداختم . دستم نا خودآگاه به سمت شالم رفت . قبل از اينكه جوابي بهش بدم با لبخندي كه روي لبش بود گفت :

- توي پارك همديگه رو ديديم . شما به من برخوردين . يادتونه ؟

دوباره همون لحن آشنا و مهربون . باز احساس امنيت كردم . احساس كردم منم با بقيه هيچ فرقي ندارم . اين و با نگاهش بهم ميفهموند . هيوا كه توجهش جلب شده بود رو به من گفت :

- چيزي شده ؟

مرد پاركي به هيوا نگاهي انداخت و با همون لبخند آشناش گفت :

- سلام ببخشيد خودم و معرفي نكردم . من پاشاييم . چند وقت پيش به صورت اتفاقي ايشون و ديدم . الان كه يهو چشمم بهشون خورد متعجب شدم . چه جالب كه دوباره همديگرو ديديم .

هيوا كه از تعجب كم مونده بود شاخاش در بياد گفت :

- جدي ؟! كي ؟!

نگاه پرسشگرش و به من دوخت . حق داشت تعجب كنه آخه خواهرش كي از خونه بيرون رفته بود كه بتونه همچين كسي رو ببينه ! معذب بودم . دلم ميخواست يه جايي دوباره مرد پاركي و ببينم ولي الان كه ديده بودمش ميديدم كه برخورد باهاش به اين آسونيا هم نيست .

مرد پاركي كه فهميده بودم فاميليش پاشاييه گفت :

- توي پارك . اشتباها به هم خورديم . البته من اون روز خيلي شرمنده شدم كه سر راه ايشون قرار گرفتم .

با گفتن اين حرف لبخندي به من زد . خندم گرفت . انگار نه انگار كه اون روز خودم مثل توپ قِل خورده بودم تو بغلش . هيوا دوباره گفت :

- چه جالب . از آشناييتون خوشبختم آقاي پاشايي ، تهراني هستم .

سري به نشونه ي آشنايي تكون داد و نگاهش و به سمت من دوخت . متعجب بودم كه چجوري من و يادش مونده . خيلي وقت بود كه از برخوردمون توي پارك ميگذشت . هر كس ديگه اي بود يادش ميرفت !

" آخه چجوري ميتونه يه دختر با اين وضع و قيافه اونم با اين تيپ و يادش بره ؟ تو حتي لباساتم با اون روز فرقي نداره ! اگه بين 1000 تا آدمم بودي بازم ميشناختت . "

با صداش به خودم اومدم :

- خوشحال شدم ديدمتون . برام خيلي جالب بود اين ديدار .

لبخند خجولي روي لب نشوندم و گفتم :

- منم همينطور .

اوووووف . جونم در اومد تا همين يه كلمه رو بگم . از كنارم بلند شد و به سمت ميز منشي رفت . زير چشمي دوباره نگاهم و بهش دوختم . خودش بود . باورم نميشد دوباره بتونم باهاش هم كلام بشم و انقدر نزديك خودم ببينمش .

نفسم و پر صدا بيرون دادم . همون لحظه مريضي از توي اتاق دكتر بيرون اومد و منشي با اشاره ازمون خواست بريم داخل اتاق .

من و هيوا وارد اتاق شديم دكتر با ديدنم ابروهاش و با تعجب بالا انداخت و گفت :

- به به مريض فراري ما چطوره ؟ چه عجب از اين طرفا ؟

هيوا لبخندي روي لب نشوند و گفت :

- اين بار ديگه تا آخرش قرار شده بمونه .

دكتر اخم تصنعي كرد و گفت :

- من ديگه گول نميخورم . بايد ثابت كنه .

نگاهش و بهم دوخت و گفت :

- واقعا تصميم گرفتي ؟

سرم و انداختم پايين گفتم :

- بله .

- خيلي خوب ولي اين بار روش درمان فرق داره ها .

سرم و بالا گرفتم . هيوا گفت :

- چه فرقي ؟

- به اين زوديا قصد ندارم عملت كنم . اول كاراي مقدماتيش و انجام ميديم تا ببينيم چقدر آمادگي عمل و داري . خوبه ؟ اينجوري براي خودت بهتره . اون بار حق داشتي كه يكم بترسي . يهو اومدي اينجا و منم سريع برنامه ي عمل و برات چيدم ! ولي اين دفعه آروم تر پيش ميريم خوبه ؟

خيالم راحت شد . سري تكون دادم . هيوا هم به نظر راضي ميومد . دكتر خواست چيز ديگه اي بگه كه تقه اي به در خورد و پشت سرش مرد پاركي وارد شد . بيچاره انگار اين اسم روش مونده بود ديگه . سريع با لبخندي كه انگار هميشه روي لبش بود گفت :

- به به سلام خدمت دكتر حسام گل خودم . چطوري دُكي ؟ ميزوني ؟

دكتر خنديد و گفت :

- تو با اجازه ي كي اينجوري يهو وارد شدي ؟

- من و تو نداريم كه مطب تو مطب خودمه ! انقدر خودت و واسم نگير . حالا خوبه يه دكتر دو زاري بيشتر نيستيا .

- نميبيني مريض دارم ؟ برو بيرون اتاق خالي شد بيا تو .

نگاهي به من و هيوا انداخت و گفت :

- مشكلي نيست من با خانوم تهراني اينا از اين حرفا ندارم .

دكتر ابروش و انداخت بالا و گفت :

- شما اين اعجوبه رو ميشناسين ؟

هيوا خواست جوابي بده كه خودش سريع گفت :

- ول كن اين حرفارو داستانش طولانيه بعدا واست تعريف ميكنم .

دكتر گفت :

- باشه بشين اينجا تا كارم و انجام بدم بعد ببينم چيكارم داري .

مرد پاركي خيلي مظلومانه يه گوشه نشست و نگاه خيرش و به دكتر دوخت . دكتر از قيافه اي كه اون به خودش گرفته بود خندش گرفت ولي سريع خودش و جمع كرد و رو به من با لحن جدي تري گفت :

- ببين هورام خانوم من همه ي تلاشم و ميكنم براي اينكه خوب بشي . اين و بار اولم گفتم بهت . دوست ندارم يه بار ديگه جا بزني . اگه هستي از الان باش . اگرم نيستي هيچ اجباري نيست . دلم نميخواد پس فردا دوباره همه چي و به هم بزني .

حالا نگاه مرد پاركي به من افتاد . خجالت زده سرم و پايين انداختم و گفتم :

- ديگه جا نميزنم .

دكتر خونسرد گفت :

- خدا كنه . شما هفته ي ديگه هم همين روز تشريف بيارين پيشم . من كل عمل و كارايي كه ميخوايم انجام بديم و براتون ميگم . باشه ؟ مشكلي كه نيست ؟

هيوا گفت :

- نه آقاي دكتر حتما ميايم .

دكتر سري تكون و داد و من و هيوا از جامون بلند شديم . كار زياد سختي هم نبود ! مرد پاركي و دكتر هم از جاشون بلند شدن . مشغول خداحافظي بوديم كه مرد پاركي رو به من كرد و گفت :

- با اينكه اين دكتر ما اخلاق درست و حسابي نداره ولي كارش خوبه خيالتون راحت .

دكتر بهش گفت :

- الان تعريف كردي يا تخريب ؟

- روت و بكن اون ور . با تو نبودم . داشتم به اين دختر بنده خدا روحيه ميدادم . خوب اخلاقت و درست كن ديگه تا كي من بايد جُرِ بد اخلاقياي تورو بكشم ؟

دكتر خنديد و گفت :

- دارم برات .

من و هيوا با لبخند از اتاق اومديم بيرون . بر عكس دفعه ي پيش اين بار احساس خوبي داشتم .

سوار ماشين كه شديم هيوا خنديد و گفت :

- واي اين پاشايي چقدر خودموني بود . خوشم اومد ازش . راستي كجا ديديش ؟

خيلي كوتاه همه چي و براش گفتم و اونم نيشخندي زد و گفت :

- كيس بدي نيستا ببين اگه تونستي مخش و بزن .

پوزخندي روي لبم نشست ! فكرشم خنده دار بود . ولي عجيب خلق و خوي اين مرد به دلم نشسته بود . وقتي حرف ميزد به تنها چيزي كه فكر نميكردم صورتم بود . يه جوري بهم نگاه ميكرد كه حس ميكردم داره زيبا ترين چهره رو ميبينه ! نفس عميقي كشيدم و چشمام و بستم . دلم ميخواست همه ي تصويرايي كه امروز ازش داشتم و يه گوشه ي مغزم ضبط كنم !

بانوي سرخ : مگه اين رابطه اي كه الان داريم چشه ؟

آراد : چشم نيست گوشه ! تو هفته به هفته اين مسنجر و باز نميكني .

بانوي سرخ : خوب از اين به بعد هر روز مسنجر و باز ميكنم . قول ميدم .

آراد : آخه مگه دست خودته كه قول بدي ؟ اصلا شايد من افتادم و مردم تو چجوري ميخواي ازم خبر بگيري ؟

بانوي سرخ : ديوونه اين چه حرفيه ؟

آراد : جواب ما چي شد ؟عروس خانوم وكيلم ؟

خنديدم . اونم چند تا شكلك خنده زد . دستم روي كيبورد مونده بود . بين دو راهي گير كرده بودم . واقعا نميدونستم چه كاري درسته و چه كاري غلط . ناخودآگاه انگشتام روي كيبور به حركت در اومد و شمارم و براش نوشتم . اينتر و زدم و روي صفحه ي كوچك پي ام نمايش داده شد . نفسم و تو سينه حبس كردم . برام نوشت :

آراد : حالا شدي دختر خوب . ديدي سخت نبود .

بعد شماره ي خودش و برام نوشت . توي گوشيم سيوش كردم و براش نوشتم :

بانوي سرخ : من ديگه بايد برم . كاري نداري ؟

آراد : نه بانو . مواظب خودت باش . از پياده رو برو !

لبخندي روي لبم نشست گفتم :

- حتما . فعلا باي .

مسنجر و بستم و به سمت كمد لباسام رفتم . سريع حاضر شدم . امروز قرار بود با هيوا برم مطب دكتر سالاري .

از اتاق اومدم بيرون و به سمت پله ها حركت كردم . روي آخرين پله بودم كه زنگ خونه به صدا در اومد . ماه بانو از آشپزخونه بيرون اومده بود سريع گفتم :

- هيواست . من ميرم ماه بانو .

- برو خدا به همراهت عزيزم .

سوار ماشين هيوا شدم و سلام كردم . جوابم و داد و گفت :

- خوشحالي ؟

- چطور ؟

- نميدونم به نظر خوشحال مياي .

فقط لبخندي محو روي لبام نشست . هيوا دوباره گفت :

- امروز مياي خونه ي عمه ؟

- خونه ي عمه چه خبره ؟

- مهبد برگشته .

- مهبد ؟ از كجا برگشته ؟

نگاهي بهم انداخت و گفت :

- خوابي ؟ به خاطر كارش رفته بود اصفهان . همون روز بعد از بعله برون .

متعجب به سمت هيوا برگشتم و گفتم :

- جدي ؟! چرا كسي به من چيزي نگفت ؟

هيوا يه لنگه ابروش و بالا انداخت و گفت :

- نپرسيدي .

تو فكر رفتم . پس دليل غيبت مهبد اين همه مدت همين بود ؟ رفته بود سفر ؟ يعني خبري از اتفاقاي اين مدت نداشت ؟ براي همين در مورد عملم چيزي بهم نگفت ؟ به سمت هيوا برگشتم و گفتم :

- مهبد چيزي در مورد جريانات عملم نميدونه يعني ؟

- فكر نميكنم بدونه . من و بابا به كسي نگفته بوديم . تازه اگه ميدونست كه محال بود دست از سرت برداره ! هر جور بود تا اتاق عمل ميكشوندت . پس خبر نداره .

لبخندي روي لبم نشست . يعني هنوزم براش بي اهميت نبودم ؟ چقدر بد و بيراه پشت سرش گفته بودم ! بيچاره روحشم از اتفاقات خبر نداشته ! خيالم راحت شد . هيوا دوباره پرسيد :

- مياي يا نه ؟

دوباره ياد موقعيت جديد مهبد افتادم . با شك و ترديد پرسيدم :

- زنشم مياد ؟

- حتما مياد . خبر ندارم . عمه فقط زنگ زد بهم و مارو دعوت كرد . با مهسا هم حرف نزدم كه ببينم اونم مياد يا نه . چطور ؟ خوب عروسشونه بايد باشه ديگه .

- همينجوري پرسيدم . حالا تا شب بهت خبر ميدم .

هيوا سري تكون داد و ساكت شد . از طرفي دلم ميخواست كه ببينمش . ولي از طرف ديگه نميدونستم واقعا توان اينو دارم كه دو تاشون و كنار هم ببينم !

هيوا ماشين و جلوي مطب پارك كرد و با هم داخل رفتيم . اولين مبل و توي مطب انتخاب كردم و سريع نشستم . هيوا هم كنارم نشست و مجله اي از روي ميز بزرگ وسط سالن برداشت و مشغول خوندن شد . سرم پايين بود . صداي اس ام اس از گوشيم اومد . با تعجب نگاهي به كيفم انداختم و سريع گوشي و از توش در آوردم و هيوا هم انگار متعجب شده بود . چون كم پيش ميومد اين صدا از گوشيم بلند بشه ! هيوا رو به من گفت :

- كيه ؟

شونه اي بالا انداختم و گفتم :

- حتما تبليغاته .

هيوا سري تكون داد و دوباره نگاهش و به مجله دوخت . نگاهم و دوباره به گوشيم دوختم . اول اسم فرستنده نظرم و جلب كرد . آراد ! با هيجان نگاهي به متن اس ام اس انداختم :

- خواستم خطم و امتحان كنم ببينم سالمه يا نه . انگار سالمه . ( شكلك خنده ) راستي سلام . خوبي ؟ فكر نكني ميخواستم حالت و بپرسما .

خندم و خوردم . دلم نميخواست هيوا چيزي از آراد بدونه . براش نوشتم :

- سلام . مرسي . چند ساعتم نميشه كه تو نت خداحافظي كرديم . دلت برام تنگ شد ؟

براش فرستادم . از هيجان دستام ميلرزيد . خيلي وقت بود دستم به كيبورد گوشيم نخورده بود ! گوشيم و سايلنت كردم و منتظر جواب موندم . بعد از چند دقيقه جواب داد :

- تو اينجوري فكر كن ! من فقط ميخواستم گوشيم و امتحان كنم . كجايي ؟

- فضول و بردن جهنم ! خودت كجايي ؟

فرستادم منتظر موندم تا جواب اس و بده . سرم و بالا گرفتم و نگاه كلي به مطب انداختم . هنوز خيلي مونده بود تا نوبتم بشه . دوباره با ذوق نگاهم و به گوشيم دوختم . خبري از جواب نبود . دوباره سرم و بالا گرفتم و اين بار حضور مرد پاركي توي مطب توجهم و به خودش جلب كرد . هم زمان آراد جواب اس ام اسم و داد . سرم و روي گوشي انداختم . اين مرد پاركي هم انگار كار و زندگي نداره . همش اينجاست !

- من يكم رفتم پياده روي بعدش دارم ميرم دكتر . آخه فضولم شد جواب ؟

مرد پاركي به نشونه ي آشنايي به سمت من و هيوا اومد و با لبخند گفت :

- به به سلام . دوباره زيارتتون كردم . خوبين ؟

هيوا با لبخند از جاش بلند شد و بهش سلام كرد . منم به لبخند كم جوني اكتفا كردم . دلم ميخواست جواب آراد و بدم . مرد پاركي كنارم نشست ولي من توجهي نكردم و سرم و توي گوشيم انداختم . نوشتم :

- مريض شدي ؟ خوب باشه بابا منم اومدم دكتر .

براش فرستادم و نگاهم به مرد پاركي دوختم . نگاهي بهم كرد و گفت :

- عملتون حتمي شد ؟

سرم و با خجالت يكم انداختم پايين و گفتم :

- بله .

- خوب خدارو شكر .

سرم و بالا گرفتم تا صورت آشناش و يه بار ديگه ببينم ولي رد نگاهش و روي دست چپم گرفتم . آستين مانتوم و كه بالا رفته بود پايين كشيدم تا روي سوختگي هام و بپوشونه . انگار متوجه شد معذبم چون سريع نگاهش و از دستم گرفت و به گوشيش دوخت .

منم نگاهم و به سمت هيوا دوختم و گفتم :

- امشب چه ساعتي ميرين خونه ي عمه ؟

هيوا بدون اينكه نگاهي بهم بكنه همينجور كه در حال ورق زدن مجله بود گفت :

- حدوداي 7 . چطور ؟

همينجوري . واقعا نميدونستم چرا اين سوال و پرسيدم . فقط ميخواستم حواسم و از مرد پاركي بگيرم . نگاهم و به گوشيم دوختم . همون لحظه مسيج اومد . سريع بازش كردم . نوشته بود :

- مرسي تفاهم ! نه بانو مريض نيستم . يه لحظه به اين فكر كن كه جفتمون توي يه مطب باشيم بعد همديگرو نشناسيم . ببينم چي پوشيدي ؟ بگو ميخوام به اطرافم نگاه بندازم ببينم اين دور و ورا هستي يا نه .

ريز خنديدم . مرد پاركي از كنارم بلند شد و به سمت ميز منشي رفت . سريع براي آراد نوشتم :

- هر چند كه فكر نكنم تو اينجا باشي ولي من يه مانتوي زرد تنمه با يه شال قرمز كه روش خال خالاي بزرگ آبي داره . يه شلوار سبزم پامه . ببينم همچين كسي اونجا هست ؟

براش فرستادم . از تصور اين تيپ خندم گرفته بود ! هيوا با ديدن لبخند من گفت :

- غلط نكنم امروز يه خبري هست . خيلي خوشحال ميزني .

- چيزي نشده . فرضيه بافي نكن .

- منم عَر عَر !

نگاهم و دوباره به گوشيم انداختم و مسيج آراد و باز كردم :

- واي خداي من . تو چقدر خوش تيپي . واقعا دلم خواست از نزديك ببينمت ! نه همچين آدمي با اين مشخصات اينجا نيست . ولي يه دختري اينجاست كه يه مانتوي سرخابي جيغ پوشيده . ببينم تو نيستي ؟

حس ميكردم از شدت خنده سرخ شدم . سرم و بالا گرفتم تا بتونم يكم به خودم مسلط بشم . كه نگاهم روي دختري كه مانتوي سرخابي رنگ پوشيده بود خشك شد ! لبخند از روي لبم محو شد . با چشمايي كه از تعجب گرد شده بودن فقط به دختره خيره شده بودم .

آب دهنم و قورت دادم مدام با خودم زمزمه ميكردم " اين امكان نداره . چطوري ميتونه اونم همينجا باشه . درست جايي كه من الان هستم ! " با احتياط نگاهم و به اطرافم دوختم تمام مرداي توي مطب و از نظر گذروندم . يه پسر حدوداي 22 سال روي يكي از مبلاي مطب نشسته بود و گوشيش توي دستش بود و هندز فريش هم توي گوشش . چشماش و بسته بود و چسب روي بينيش خبر از عملش ميداد . نه اين نميتونست آراد باشه . نگاهم از روي مرد پاركي كه مثل دفعه هاي قبل با منشي گرم صحبت بود گذشت . ممكن نبود مرد پاركي باشه . وقتي تمام مدت داره با منشي حرف ميزنه چجوري ميتونه اس ام اس بزنه ؟ نگاهم به مرد حدوداي 28 - 29 سال افتاد كه يه گوشه با گوشيش مشغول بود و گه گاه لبخندي روي لباش ميومد . نه اونم نميتونه باشه . آراد نميتونه توي اين مطب باشه ! با ترس دوباره آب دهنم و قورت دادم . سعي كردم تمركز كنم . دوباره نگاهم روي دختري كه مانتوي سرخابي رنگ پوشيده بود موند . دقيق تر نگاه كردم . رو به هيوا گفتم :

- مانتوي اون دختره سرخابيه ؟

هيوا سرش و بالا گرفت و گفت :

- كدوم ؟

اشاره ي غير مستقيم به دختر مورد نظرم كردم . هيوا خونسرد گفت :

- آره . چطور ؟

با ترس گفتم :

- آره ؟ سرخابيه ؟

نگاهم كرد و گفت :

- كور رنگي گرفتي ؟ خوب سرخابيه ديگه ! ببينم چرا رنگت پريده ؟

- چيزي نيست خوبم . ولي اون بيشتر به صورتي ميزنه !

- حالا چه فرقي داره ؟ انقدر رنگ مانتوي اون دختره مهمه ؟ به نظرم تيپش جواده !

بي توجه به حرف هيوا گفتم :

- تو چي ميگي ؟ سرخابيه يا صورتي ؟

- كرم شدي ؟ گفتم كه سرخابيه . صورتي نيست .

هيوا دوباره سرش و روي مجلش انداخت . احساس ميكردم قلبم داره وايميسته ! يعني چي ! اين ديگه چه شوخي مسخره اي بود ؟! اصلا آراد براي چي بايد بياد اينجا ؟ گوشي توي دستاي لرزونم تكون خورد . نگاهي به گوشي انداختم پيغام جديد داشتم آراد بود !

- چي شد ؟ نكنه خودتي ؟! بيام جلو با هم حرف بزنيم ؟ ولي خداييش از تيپت نا اميد شدما !

دستام لرزيد براش نوشتم :

- نه من نيستم . تو مطب كدوم دكتري ؟

براش فرستادم و سرم و سريع بالا گرفتم تا ببينم كي به گوشيش نگاه ميكنه . صداي زنگ گوشي همون مرد 28 ساله حواسم و پرت كرد . قلبم توي سينم لرزيد . يعني اونه ؟ ولي وقتي ديدم گوشي رو كنار گوشش گرفت و حرف زد قلبم دوباره ريتم معمول خودش و گرفت . تا خواستم جهت نگاهم و تغيير بدم دوباره گوشي توي دستم لرزيد . با خودم گفتم " لعنتي حواست نبود ! " پيغام و باز كردم :

- چه فرقي ميكنه . دلم ميخواست يه جا ببينمت كه انگار نميشه . بيخيال من برم دنبال كار و زندگيم . فعلا .

چشمام و براي چند ثانيه بستم . احساس ميكردم از يه بلندي افتادم . دلم نميخواست به هيچ وجه آراد من و اينجوري ببينه اونم با اين قيافه ! دلم نميخواست اون رو هم به وحشت بندازم و فراريش بدم . شايد وقتي كه يه هورام ديگه شدم ديدمش . شايد اونوقت تونستيم دوستاي خوبي از نزديك براي هم بشيم .

هيوا ضربه ي آهسته اي به پهلوم زد و گفت :

- خوابت برده ؟ پاشو منشي دكتر داره صدات ميزنه . نوبتت شده .

از جام بلند شدم . هيوا اين بار بر خلاف دفعه هاي قبل با من توي اتاق دكتر نيومد . با سري به زير افتاده به سمت در اتاق رفتم . زير چشمي كل مطب و ميپاييدم ولي كسي نبود كه توجهم و به خودش جلب كنه . مطمئن بودم آراد يه چيزي الكي پرونده . آره درستشم همينه . من ساده رو بگو كه الكي گول حرفاش و خوردم . از كنار مرد پاركي گذشتم . نگاهم به نگاهش برخورد كرد . لبخند مهربون و هميشگيش و روي لباش آورد . منم با لبخند جوابش و دادم و وارد اتاق شدم .

- چي شده بابا ؟ چرا خشكت زده ؟

به خودم اومدم كمي روي مبل جابه جا شدم و گفتم :

- داشتم فكر ميكردم .

بابا كنارم نشست و با نگاه خسته و مهربونش بهم گفت :

- همه چي رو به راهه ؟ دكتر سالاري چيز خاصي نگفت ؟

- نه . توي اين چند جلسه بيشتر مشاوره پزشكي بود . چيز خاصي نگفته هنوز .

- هنوز نگراني ؟

لبخندي به صورت پر از اضطرابش زدم . كاش ميتونستم يه جوري بهش ثابت كنم كه اين بار نميخوام جا بزنم . دلم نميخواست بازم ناراحت و نگران ببينمش . دستم و روي دستاش گذاشتم و گفتم :

- نه شما پيشمين . دكترم كلي با حرفاش آرومم كرده .

لبخندي روي لبش نشست . نگاهي به ساعت كرد و گفت :

- نميدونم چرا هيوا نيومد . حالا خوبه بهش گفتم نميخوام دير برم مهموني !

از جام بلند شدم و گفتم :

- الان ديگه پيداش ميشه . ماه بانو حاضره ؟

- نميدونم . يه سر بهش بزن .

به سمت اتاق ماه بانو رفتم . جلوي آينه داشت روسري سفيد و خوشگلش و سرش ميكرد . لبخند زدم گفتم :

- حاضري ماه بانو ؟

- آره مادر . هيوا اومد ؟

- نه ولي الانا ديگه پيداش ميشه .

همون لحظه صداي زنگ در اومد گفتم :

- خودشونن .

هيوا و كيوان ديگه تو نيومدن . همه سوار ماشين شديم و به سمت خونه ي عمه به راه افتاديم . دلم براي مهبد تنگ شده بود . هر چي با خودم كلنجار رفتم ديدم نميتونم امشب به اين مهموني نرم . با اينكه هنوز شك داشتم بتونم حضور زنش و كنارش تحمل كنم ولي با اين وجود دوست نداشتم اين فرصت و از دست بدم .

امروز مدام نگاهم روي گوشيم چرخ ميخورد . هر لحظه منتظر پيغامي از طرف آراد بودم . وقتي به استرسي كه توي مطب دكتر داشتم فكر ميكردم ضربان قلبم تند ميشد . مدام از خودم ميپرسيدم كه اگه واقعا با آراد يه جا رو به رو ميشدم ميخواستم چيكار كنم ؟ شايد قبل از اينكه من بخوام عكس العملي از خودم نشون بدم اون فرار كنه ! حق داشت ! هر كس ديگه اي هم بود فرار ميكرد ! درست مثل مهبد . اونم از دستم فرار كرده بود . ولي نه قضيه ي مهبد با آراد از زمين تا آسمون فرق داشت .

نفس عميقي كشيدم . بايد جريان مهبد و امشب تموم ميكردم . هر چي كه توي ذهن خودم بود بايد امشب خونه ي عمه دفن ميشد . مهبد الان فقط برام پسر عمه بود . يه پسر عمه ي دوست داشتني !

هيوا زنگ خونه رو زد و بعد از چند ثانيه در باز شد . به آرومي روي سنگ فرشاي خونه ي عمه قدم برداشتم . آرامش عجيبي داشتم . نميدونستم اين آرامش و مديون چي هستم ولي خيلي بهم كمك ميكرد . مهسا جلوي در ورودي منتظرمون بود . با ديدنم خنديد و گفت :

- واي هورام خانوم شرمنده كردين تشريف آوردين . ميگفتين گاوي گوسفندي چيزي سر ميبريديم .

لبخند كم جوني زدم و جوابي بهش ندادم . آخر از همه رفتم تو . چند بار پشت سر هم نفس عميق كشيدم . قلبم تير ميكشيد . نميدونستم اين فرد تازه وارد باهام چه برخوردي ميكنه . دلم نميخواست با طرز نگاه كردنش يا ترحم كردنش اين آرامشم و ازم بگيره !

عمه آخر از همه نگاهش به من افتاد . گونم و بوسيد كمي مكث كرد و گفت :

- توام اومدي عمه ؟! خوش اومدي !

خودم و از توي آغوشش كشيدم بيرون . احساس كردم نگاهش رنگ جديدي گرفته . يه چيزي بين نگراني و ترس ! برام عجيب بود . مدل حرف زدنشم يكم فرق داشت ! انگار يه آدم ديگه جلوم ايستاده بود . نه عمه اي كه هميشه ميشناختم !

صداي سلام و احوال پرسي بقيه رو ميشنيدم . عمه رو به مهسا گفت :

- مامان جان هورام و ببر تو اتاقت لباساش و عوض كنه .

تعجب كردم . مهسا هم همينطور . هيوا كه تو فاصله ي كمي از من قرار داشت با صداي عمه به سمتمون برگشت . چرا به هيوا تعارف نكرده بود لباساش و عوض كنه ؟ مهسا به حرف اومد و گفت :

- وا مامان بذار برسه . هنوز سلامم نكرده .

عمه با چشم و ابرو اشاره اي به مهسا كرد كه از چشماي تيز بين هيوا دور نموند و باعث شد اخماش تو هم بره . گفت :

- اينجوري راحت تره خوب . ببرش .

دستي به پشت كمرم زد و گفت :

- برو عمه . لباسات و عوض كن بعد بيا .

اين طرز رفتار عمه برام جديد بود . از طرز حرف زدن عمه هول شدم . هنوز نميدونستم دليل اين كارش چيه . مهسا ناچارا با اخمي كه روي صورتش بود رو به من گفت :

- هورام جان بيا عزيزم .

هيوا هم به سمتمون برگشت و گفت :

- منم ميام .

عمه گفت :

- تو كجا عمه ؟ بيا با پوپك احوال پرسي كن .

همون جا وا رفتم . اين رفتار عمه چه معني ميداد ؟! هيوا بدون اينكه جوابي بهش بده به سمت من اومد و دست راستم و تو دستش گرفت و با قدماي تند به سمت اتاق مهسا رفت . تقريبا من و دنبال خودش ميكشيد . بدجوري خشكم زده بود . مهسا هم با چهره اي در هم دنبالمون اومد . توي اتاق مهسا كه رسيدم يهو نفس حبس شدم و بيرون دادم . دستم و مشت كردم . ناخونام با فشار توي پوست دستم فرو ميرفتن . ولي اين درد در مقابل دردي كه توي قلبم احساس ميكردم چيز كمي بود !

مهسا ميخواست جو و عوض كنه . سريع گفت :

- لباساتون و بدين آويزون كنم .

هيوا بدون حرف مانتوش و به دست مهسا داد . ميدونستم اونم ناراحته . يعني اونم دليل رفتاراي عمه رو فهميد ؟ شايد عمه فكر ميكرد دختر گوشه گير برادرش اين بار هم از دست يه آدم غريبه يه گوشه قايم ميشه و توي مهموني حاضر نميشه . من چقدر احمق بودم كه به اين مهموني اومده بودم . همون جا خشك شده بودم . هيوا با نگاه مهربونش به سمتم برگشت و گفت :

- عزيزم مانتوت و در بيار .

خواستم حرفي بزنم كه عمه از بيرون مهسا رو صدا زد . رو به ما گفت :

- بچه ها ببخشيد . الان ميام .

از اتاق بيرون رفت . خيلي سعي ميكردم كه اشكم جلوي هيوا نريزه . با لحني همراه با بغض گفتم :

- هيوا ميشه من برگردم .

- اين همه تا اينجا اومدي . چرا بايد برگردي ؟

تمام التماسم و توي چشمام ريختم گفتم :

- من راحت نيستم .

- به خاطر برخورد عمه است ؟

جوابي ندادم . فقط سرم و پايين انداختم . با صدايي كه كلافگي به خوبي ازش معلوم بود گفت :

- خيلي دلم ميخواست حالش و بگيرم . پيش خودش چه فكري كرد كه اينجوري رفتار كرد ؟

- هيوا بيخيال . حق با اونه . نميخواد عروسش يهو من و ببينه . از اولم اومدنم اشتباه بود !

- مانتوت و در بيار . اگه تو بخواي بري منم 1 دقيقه اينجا نميمونم . بيخود كرده مهمون دعوت كرده.

- هيوا خواهش .

نگاه هيوا رنگ اشك به خودش گرفته بود . منم همينطور . ولي سعي ميكردم لبخند بزنم تا اون آروم باشه . مهسا وارد اتاق شد و گفت :

- تو كه هنوز مانتو تنته .

هيوا بدون رو در بايستي به مهسا گفت :

- اين رفتار عمه يعني چي ؟ انتظار داشت ما هورام و با خودمون نياريم ؟

دست هيوا رو كشيدم و گفتم :

- هيوا . بسه .

هيوا با اخماي تو هم گفت :

- اگه عمه نميخواست هورام بياد پس نبايد مارو هم دعوت ميكرد .

مهسا گفت :

- به خدا من نميدونم چرا اين كار و كرد . هورام براي من و مهبد عين خواهرمون ميمونه .

هيوا پوزخندي زد و گفت :

- فاميلاش كه اينن واي به حال غريبه .

مهسا بازوي هيوا رو تو دستش گرفت و گفت :

- تورو خدا هيوا ناراحت نشو . بياين بريم تو پذيرايي . مامان هول شده يه كاري كرده .

- مگه حضور هورام هول شدن داره ؟

روي تخت مهسا نشستم و گفتم :

- من از اين اتاق بيرون نميام .

مهسا گفت :

- هورام ناراحت نشو . مامانم و كه ميشناسي . به خدا اين كاراش دست خودش نيست . قلبش خيلي مهربونه .

لبخند تلخي زدم و گفتم :

- ميدونم شماها برين . من اصلا از خونه تصميم داشتم كه بيام تو اتاق تو بشينم . فقط ميخواستم تورو ببينم كه اينجوريم ميبينمت . برين خيالتون راحت .

هيوا به سمت در رفت و گفت :

- من ميدونم به عمه چي بگم .

- هيوا خواهش ! بيخيال . عمه كه حرف بدي نزد گفت بيايم لباسامون و عوض كنيم همين . توام برو سلام كن زشته .

هيوا با حرفام يكم نرم شد ولي معلوم بود بدجور دلخوره . ميدونستم كه يه جايي بالاخره تيكه به عمه ميندازه . با مهسا از اتاق بيرون رفتن . احساس ميكردم گرمم شده . مانتوم و در آوردم و روي تخت مهسا انداختم . چند بار توي اتاق قدم زدم . دلم بدجوري گرفت . احساس خوبي نداشتم . از همه متنفر بودم . انگار يكي براي بار دوم آتيشم زد . منتها اين بار قلبم بود كه داشت ميسوخت . اشكهام داشت راه خودشو روي گونم باز ميكرد . صداي توي سرم دوباره به جنگم اومد ! " چرا ساده از كنار حرفاش گذشتي ؟ وايستادي تا بهت بي احترامي كنه ؟ " چيكار ميتونستم بكنم ؟ بايد ميزدم تو دهنش ؟! " نه مطمئنم اين كار ازت بر نمياد . تو فقط سكوت كردن و خوب بلدي ! " قرار نيست با حرفاي مسخره خودم و عذاب بدم . وقتي خوب شدم ، وقتي مثل همه ي دختراي عادي شدم اونوقت ميتونم بهش ثابت كنم كه رفتارا و حرفاش اشتباه بوده .

صداي توي سرم ساكت شد انگار يه بار توي عمرم تونسته بودم حرفي بزنم كه يكم آروم شه ! تقه اي به در خورد . سريع اشكام و پاك كردم و به سمت در برگشتم . با صداي لرزون گفتم :

- بله ؟

اول صداي مهبد و بعد هم خودش توي چار چوب در ظاهر شد . خدايا چقدر دلم براش تنگ شده بود ! خنديد و گفت :

- بعد از اين همه مدت اومدي خونه ي ما حالا هم خودت و اينجا قايم كردي ؟

اون از حرفاي مادرش چي ميدونست ؟ آب دهنم و قورت دادم تا شايد بتونم باهاش بغضمم بخورم . گفتم :

- سلام . تبريك ميگم . بابت ازدواج و اينا .

- ممنون . تو بعله برون كه نيومدي . كلي تعريف كرده بودم ازت . پوپك دوست داشت ببينتت .

حداقل عمه كه اين نظر و نداشت . ترجيح ميداد بچه ي برادرش و توي اتاق حبس كنه ولي عروسش اون و نبينه . لبخند كم جوني زدم و گفتم :

- جدي ؟ باز خالي بستي ؟

- چند لحظه صبر كن .

از بيرون در رو به كسي كه نميديدمش گفت :

- پوپك بيا تو .

همون لحظه در و بيشتر باز كرد و دختري جلوم ظاهر شد . لبخندش افسانه اي بود . حق و به هيوا ميدادم . واقعا خوشگل بود . نگاهم روش قفل شده بود . جلو اومد و دستش و به سمتم دراز كرد گفت :

- سلام . شما بايد هورام جون باشين درسته ؟

تنها تونستم سر تكون بدم . مهبد جلو اومد و لبخند عاشقانه اي به صورت دختري كه اسمش پوپك بود زد و گفت :

- اين هورام خانوم يه جورايي عين مهسا ميمونه براي من . خيلي ماهه .

پوپك دوباره به روم لبخند زد . انگار پوست چروك خورده و زشت صورتم و نميديد . گفت :

- واقعا خوشحالم كه ديدمت هورام جون .

چه سريع خودموني شد ! خوب عالي شد . حالا ديگه نميتونستم از كسي با اين لبخند مهربون متنفر باشم ! توي همون چند دقيقه حسابي ازش خوشم اومده بود . بايد به مهبد حق ميدادم كه با وجود همچين فرشته اي من و نبينه ! بالاخره زبونم باز شد و گفتم :

- منم همينطور .

مهبد با خنده گفت :

- اين دختر دايي من هميشه زبونش و خونشون جا ميذاره .

پوپك ضربه اي به پهلوي مهبد زد و گفت :

- نخير فكر كردي همه مثل تو وراجن ؟

مهبد دستاش و بالا گرفت و گفت :

- تسليم . بريم پيش بقيه ؟

پوپك دستم و گرفت و گفت :

- فكر كنم من و تو هم سن باشيم . البته اينجوري كه مهبد ميگفت . خيلي دوست دارم بيشتر باهات آشنا بشم .

بالاخره لباي خشكيدم از هم باز شد و لبخندي غير ارادي روي لبام نشست . از اون همه صميميت خوشم اومده بود . حالا ميتونستم حرفاي عمه رو از ذهنم پاك كنم . پوپك من و به سمت در كشيد و با هم به سمت پذيرايي رفتيم . مهبد از پشت سرمون گفت :

- منم تحويل بگيرين .

پوپك تنها بهش خنديد . وارد جمع شديم . عمه با ديدنم چشماش گرد شد . مهبد نگاه سرزنش آميزي بهش انداخت كه از ديدم پنهون نموند . پس فهميده بود كه عمه چجوري برخورد كرده بود ؟! كنار پوپك روي مبل نشستيم . هيوا هم بالاخره لبخندي روي لبش اومد . مهسا هم با خوشحالي ظرف شيريني رو برداشت و به همه تعارف كرد . انگار خيال همه از بابت من راحت شد . فقط بابا و ماه بانو بودن كه با خونسردي و از همه جا بي خبر روي مبل لم داده بودن . من عمه رو ميبخشيدم . شايدم بهش حق ميدادم . مهم اين بود كه الان حس خوبي داشتم . برخورد پوپك خيلي خوب بود . ديگه برام رقيب نبود . وارد خونه شديم . چراغارو روشن كردم و خودم و روي مبل انداختم . ماه بانو به سمت اتاقش رفت تا لباساش و عوض كنه . بابا كنارم نشست و گفت :

- چقدر از برخورد پوپك خوشم اومد . انگار چند ساله كه عضو اين خانوادست . الحق كه مهبد خوب كسي رو انتخاب كرده .

لبخندي غير ارادي روي لبام جا خوش كرد . پوپك و دوست داشتم . فكر نميكردم كه اون كسيه كه مهبد و ازم گرفته . برام عجيب بود كه چرا انقدر تونسته بودم راحت ازدواج مهبد و قبول كنم . عشق انقدر الكيه ؟!

دوباره ياد برخورد عمه افتادم . چقدر هيوا رو قسم داده بودم كه حرفي به بابا نزنه . اگه برخورد خوب مهبد و مهسا نبود مطمئن بودم بيخيال نميشينه . دلم نميخواست سر يه موضوع الكي رابطه ي بابا با تنها خواهرش به هم بخوره . از جام بلند شدم و گفتم :

- من ميرم بخوابم . شب بخير .

بابا به آرومي جوابم و داد و به سمت اتاقم به راه افتادم . با وجود برخورد بد عمه بازم به طرز عجيبي خوشحال بودم . امروز كلا روز عجيبي بود . زمزمه وار براي خودم آهنگي رو ميخوندم و از پله ها بالا ميرفتم . برام جالب بود كه امروز تنها روزي بود كه مدت زمان طولاني رو توي اتاق خودم و حبس نكرده بودم . حس خوبي داشتم . احساس ميكردم روحيه ام بهتر شده . انگار واقعا بيرون رفتن از خونه ميتونست خيلي روي روحيه تاثير بذاره !

لباسام و عوض كردم و روي تخت دراز كشيدم . پلكام و بستم . امشب خوابيدنم بيشتر مزه ميداد . لبخندي روي لبم اومد . به پهلو دراز كشيدم . صداي زنگ گوشيم بلند شد . پلكام باز شد . نگاهي به اطراف انداختم خبري از گوشيم نبود . از جام بلند شدم و به سمت كيفم رفتم . بالاخره پيداش كردم . به سمت تخت برگشتم . 1 اس ام اس داشتم . با ذوق بازش كردم . آراد بود :

- شبت بخير بانو .

لبخندم عميق تر شد . روي تختم دراز كشيدم و دوباره خوندمش . " شب بخير بانو " يه حس شيرين سر تا سر وجودم و گرفت . حس اينكه يكي كنارمه . نميدونستم بايد به آراد هم مثل مهبد اعتماد كنم ؟ اگه بهش وابسته ميشدم و بعد تنهام ميذاشت بايد چيكار ميكردم ؟ تازه مهبد توي دو قدميم بود و از همه چي با خبر بود . نميدونستم كه اگه آراد همه چي رو بفهمه چه برخوردي باهام ميكنه ؟

چشمام و بستم . دلم نميخواست به چيزاي منفي فكر كنم . ترجيح دادم امشب و با حس شيريني كه آراد بهم داده بود صبح كنم .

*****

بانوي سرخ : باز دوباره شروع شد . همون بحث قديمي .

آراد : جديد و قديم نداره كه . اين بحثيه كه هميشه هست . حالا نميدونم تو چرا انقدر از اين بحث بدت مياد !

بانوي سرخ : من چند باز جوابم و بهت گفتم .

آراد : دِ بي منطق جواب ميدي بانو . واقعا نميخواي بدوني با كي 1 سال داري حرف ميزني ؟ بابا اصلا شايد يه آدم ضايعي باشم . شايد اگه ببينيم اصلا نخواي وقت برام بذاري . حتي نخواي باهام حرف بزني . آخه دختر اين كجاش سخته انقدر ؟ اين همه آدم ميرن همديگرو ميبينن .

بانوي سرخ : من با همه فرق دارم . برامم مهم نيست كه تو چجوري هستي .

آراد : يه سوال ميپرسم راستش و بگو .

بانوي سرخ : بپرس .

آراد : ببينم نكنه پسري و اين همه مدت من و سر كار گذاشتي ؟

شكلك خنده زد . منم خنديدم گفتم :

بانوي سرخ : ديوونه شدي ؟ معلومه كه نه ! چه سوال مسخره اي !

آراد : به خدا اگه پسرم بودي تا حالا انقدر بهت اصرار كرده بودم ميومدي ببينمت . نميدونم تو گير كارت كجاست . به خدا از كارات سر در نميارم .

بانوي سرخ : منم سر در نميارم كه تو چرا انقدر اصرار داري .

آراد : تا كي ميتونيم با هم مجازي حرف بزنيم ؟ 2 سال ؟ 3 سال ؟ بعدش چي ؟ تو نميخواي سر و سامون بگيري ؟ ببين من ديگه دارم كم كم پير پسر ميشم . يهو ديدي ازت خوشم اومد و خواستم خوشبختت كنم !

بانوي سرخ : منم معطل همينم كه تو بياي خوشبختم كني ! واقعا خجالت نميكشي اين چيزا رو ميگي ؟

آراد : نه خوب دارم حقيقت و ميگم . من يه پسر جذابم بالاخره . بعد اينكه همه چي هم دارم . هر دختري آرزوشه زنم شه .

شكلك خنده زد گفتم :

- اعتماد به سقفت من و كشته !

آراد : خيلي خوب شوخي و خنده بسه . ميخوام قانعم كني كه چرا نميخواي من و ببيني . اگه قانع شدم قسم ميخورم كه ديگه يك كلمه هم در موردش چيزي نميگم .

بانوي سرخ : آراد . بسه . اين حرفا الكيه . من اين رابطه رو دوست دارم .

آراد : بابا چرا فكر ميكني كه من بيرون از اين دنياي مجازي يه هيولام ؟! باور كن همينم ! قول ميدم نخورمت . خوب شد ؟

بانوي سرخ : نه خوب نشد .

چند ثانيه مكث كرد . خواستم براش چيز ديگه اي بنويسم كه ديدم مشغول تايپ كردنه . دستام و روي كيبورد بي حركت نگه داشتم . از ته دل خدا خدا ميكردم كه بيخيال اين بحث شه . دلم نميخواست به هر دليلي آراد و از دست بدم . بودنش بهم حس خوبي ميداد . نوشته هاش روي صفحه اومد :

آراد : آخرين سوالم و ميشه بپرسم ؟

قلبم تو سينه لرزيد . چرا آخرين ؟ چرا اينجوري گفته بود ؟

بانوي سرخ : آخرين سوال ؟! بپرس .

آراد : اصلا تو از من خوشت مياد ؟

نگاهم روي مونيتور موند . دستام عصبي توي هم گره ميخورد . نوشتم :

بانوي سرخ : خوب معلومه تو دوست خوبي هستي .

آراد : نگفتم دوست خوبي هستم يا نه . گفتم از من خوشت مياد يا نه ؟

چند لحظه مكث كردم . دوباره نوشت :

آراد : ببين من ازت خوشم اومده . با اينكه نديدمت ولي احساس راحتي ميكنم باهات . وقتي خوشحالم يا ناراحتم ترجيح ميدم با تو حرف بزنم . مني كه از چت و اينجور چيزا بيزار بودم به خاطر تو كل روز بارها و بارها به مسنجرم سر ميزنم . حالا هم دلم ميخواد رابطم و باهات بيشتر كنم . حالا بگو توام از من خوشت مياد يا نه ؟

بانوي سرخ : سوالات هي داره سخت تر ميشه .

آراد : طفره نرو . آره يا نه ؟

بانوي سرخ : من اخلاقت و دوست دارم .

آراد : آره يا نه ؟

بانوي سرخ : فقط همين و بلدي بگي ؟

آراد : دلم نميخواد پيچونده بشم . اگه راهمون جداست همين جا بهم بگو .

بانوي سرخ : من جواب سوالت و نميدم .

آراد : باشه ميخواي بهت زمان بدم ؟

بانوي سرخ : نميدونم .

آراد : من نميدونم و آره برداشت ميكنم . ميتوني فكر كني ببيني واقعا از من خوشت مياد يا نه . منتظر جوابت ميمونم . فعلا .

اين و گفت و سريع رفت . نميدونم چرا اينجوري برخورد ميكرد . نميخواستم بهش وابسته بشم . من فقط يه تصوير مجازي ازش داشتم . حتي زيادم نميشناختمش ! خدايا بايد چه جوابي بهش ميدادم آخه ؟! نفس عميقي كشيدم و مسنجر و بستم .

تقه اي به در زدم و وارد اتاق دكتر شدم . سرش روي پرونده اي بود كه جلوش باز بود . نيم نگاهي بهم انداخت و لبخند زد . گفت :

- بشين اين پرونده رو الان تموم ميكنم .

روي مبلاي راحتي كه رو به روي ميزش بود نشستم . نگاهي به اطراف انداختم . توي اين مدتي كه ميومدم مطب دكتر باهاش احساس راحتي بيشتري ميكردم . انقدر لحن و مدل حرف زدنش باهام دلگرم كننده بود كه باعث شده بود به اين عمل پايبند شم . حالا يا نتيجه ميداد و خوب ميشدم يا اينكه نميداد و تا آخرش همينجوري ميموندم . به قول هيوا چيزي براي از دست دادن نداشتم . اگه ريسكش و قبول ميكردم شايد ميتونستم يه زندگي نرمال پيدا كنم .

سعي كردم به عمل و تيغ جراحي فكر نكنم . خيلي وقت بود ديگه به پوست تيكه تيكه شدم فكر نميكردم . همه ي اينارو مديون دكتر سالاري بودم .

دكتر پرونده رو بست و از پشت ميزش بلند شد . اومد روي يكي از راحتيا كه رو به روي من بود نشست و گفت :

- خوب احوال هورام خانوم . خوبي ؟

- مرسي دكتر .

- ببينم آماده اي واسه عمل ؟

- فعلا كه گفتين دست نگه ميدارين .

جلوتر اومد و دستاش و تو هم گره انداخت گفت :

- درسته اين يه مدت همه ي تلاشم و داشتم ميكردم كه ترست از عمل بريزه . وگرنه نيازي نبود اين همه بياي مطب . ولي دوست داشتم خودت بخواي و باهام همكاري كني . خودت ميدوني كه روحيت خيلي براي اين عمل مهمه .

سري به نشونه ي تاييد تكون دادم . لبخند مهربوني بهم زد و گفت :

- هيوا خانوم ميگفت هنوزم خودت و توي اتاقت حبس ميكني . مگه اين همه با هم حرف نزديم ؟

ياد حرفاش افتادم . همش بهم ميگفت بين مردم باش . بذار نگاهاشون برات عادي بشه . با اينكه تا اينجا به تموم نصيحتاش گوش داده بودم ولي هر كار ميكردم نميتونستم با اين يكي كنار بيام ! گفتم :

- سخته .

- ميدونم . 22 سال خودت و حبس كردي . بايدم سخت باشه . ولي تو ميتوني بهش غلبه كني .

جوابي ندادم . منتظر نگاهش كردم . لبخند مهربونش و دوباره رو صورتم پاشيد و گفت :

- هنوزم ته نگاهت دلهره رو ميخونم . با اينكه ديدت عوض شده ولي حس ميكنم هنوزم يكم ميترسي .

- شوخي نيست كه عمل جراحيه !

- نميدونم چرا انقدر اتاق جراحي رو براي خودت بزرگ ميكني . من بايد نگران اون اتاق باشم . تو كه ميخوابي و هيچي هم حس نميكني .

لبخندي نشست رو لبام گفت :

- هميشه بخند . دختراي اخمو رو هيچ كس دوست نداره .

تلخ خنديدم و گفتم :

- دختراي سوخته رو هيچ كس دوست نداره . حتي اگه بخندن .

اخماش و تو هم كرد و گفت :

- چرا همچين فكري ميكني ؟ من توي اين چند وقتي كه باهات آشنا شدم فهميدم شخصيت خوبي داري . هر پسري دوست داره با يه دختر مثل تو آشنا بشه .

- پسرا دوست دارن چشم و ابروي خوشگل ببينن . دلشون ميخواد طرفشون خوشگل باشه تا هر لحظه بخوان ببينش .

- روي صحبتم با پسراي ظاهر بين نيست . خيليام هستن كه دنبال دختراي خوش اخلاقن .

- بس كنين دكتر . كي حاضر ميشه هر روز دختري رو ببينه كه صورتش گوشت اضافه آورده و پوستش كدر و بد رنگ شده ؟

- ميدوني تو بديت چيه ؟

پرسشگر نگاهش كردم گفت :

- فقط طرف بد قضيه رو ميبيني . تا حالا به سمت راست صورتت فكر كردي ؟

متعجب شدم دوباره گفت :

- پوست سمت راست صورتت سفيد و صافه . چشماي طوسيت بهش جلوه داده . تا حالا به اين فكر كرده بودي ؟

ساكت بودم . داشتم نگاهش ميكردم . واقعا فكر نكرده بودم . دوباره لبخند زد و گفت :

- ديدي گفتم . تو فقط طرف بد قضيه رو ميبيني . وقتي موهات و ميريزي تو صورتت كاملا سوختگيارو ميپوشوني . اگه كسي از فاصله ي نزديك نبينتت متوجه نميشه تو سوختي . من اگه جاي تو بودم از اين سمت خوب صورتم حسابي استفاده ميكردم . ترس كه نداره . امتحان كن .

- مگه ميشه كسي نفهمه ؟

- هورام تو مشكلت همينه . زيادي با خودت سر اين قضيه كلنجار ميري . انقدر سوال نپرس . انقدر خودت و گير ننداز . ريسك كن دختر جان ! من بيماري دارم كه كل صورتش سوخته . حتي اين سوختگيا روي عصباي بيناييشم تاثير گذاشته . ولي تو چشمات سالمه . پيشونيتم سالمه . از همه مهم تر سمت راست صورتته . به خودت بيا .

سري تكون دادم . دلم نميخواست بازخواست بشم . دوست داشتم اين بحث تموم شه .

انگار دكتر فهميد كلافه شدم . چون سريع تغيير موضع داد و گفت :

- خوب اين جلسات مشاوره ديگه كافيه . من تو چشمات يه هورام ديگه ميبينم . كسي كه براي عمل حسابي حاضره . يه مهلت دو هفته اي بهت ميدم . توي اين دو هفته دلم ميخواد حسابي با اين هورامي كه هستي خداحافظي كني و خودت و باهام هم قدم كني تا يه هورام ديگه بسازيم . قبوله ؟

با سر حرفش و تاييد كردم . گفت :

- وقت عملت و ميذارم براي دو هفته ي ديگه . بازم زنگ ميزنم بهت يادآوري ميكنم . ولي دلم نميخواد اين بارم مثل دفعه ي قبل . . .

بين حرفش اومدم و گفتم :

- ديگه اونجوري نميشه .

- ميدونم . ما ميتونيم هورام . مگه نه ؟

سر تكون دادم گفت :

- اينجوري قبول نيست بگو ما ميتونيم .

لبخندي بي اراده نشست روي لبم :

- ما ميتونيم .

دستاش و به هم كوبيد و گفت :

- آفرين همينه .

تقه اي به در خورد و سريع باز شد . نگاهم به سمت در كشيده شد . مرد پاركي توي چارچوب ايستاده بود . با قيافه ي آشفته و در هم . انتظار اين چهره رو ازش نداشتم . هميشه مرتب و شاد ديده بودمش . بهش سلام كردم . لبخند كم جوني بهم زد و رو به دكتر گفت :

- حسام خيلي طول ميكشه ؟

دكتر از جاش بلند شد و گفت :

- نه كار خانوم تهراني تموم شد ديگه . كارم داري ؟

- آره . چند لحظه فقط طول ميكشه .

دكتر سر تكون داد و رو به من گفت :

- خوب خانوم تهراني موفق باشين .

تشكر كردم و از هر دو خداحافظي كردم . از اتاق اومدم بيرون . احساس سبكي ميكردم . هر بار با دكتر حرف ميزدم اين احساس خوب توي وجودم بيشتر ميشد . نگاهم و دور تا دور مطب چرخوندم ولي خبري از هيوا نبود . رو به منشي گفتم :

- ببخشيد خانوم سماوات .

خانوم سماوات كه دختر جوون و ريز نقشي بود عينكش و با انگشتش بالا تر آورد و گفت :

- جانم ؟

- خواهرم و نديدين ؟

- چرا انگار يه تلفن بهشون شد با عجله رفتن . گفتن بهتون بگم باهاشون تماس بگيرين .

سر تكون دادم و به سمت در ورودي مطب رفتم . ترس بدي به دلم چنگ مينداخت . يعني چي شده بود ؟ سريع گوشيم و در آوردم و شماره ي هيوا رو گرفتم :

- جانم هورام ؟

- كجا رفتي يهو ؟

- عزيزم ببخشيد يهو تنهات گذاشتم . كيوان بهم زنگ زد گفت تو محل كارش انگار پاش ضرب ديده . حالش خوب نبود . بايد ميبردمش دكتر . تو ميتوني با آژانس بري خونه ؟ شرمندتم به خدا .

- اشكال نداره . خيالت راحت باشه از طرف من . برو به كيوان برس . من خودم ميرم . بهمون خبر بده هر چي كه شد .

- باشه عزيزم . فعلا .

گوشي و قطع كردم . عجب غلطي كرده بودما . چي چي و خيالت از بابت من راحت باشه ؟! دوباره استرس و نگراني به دلم چنگ انداخت . بايد دوباره برميگشتم توي مطب و از منشي ميخواستم كه برام آژانس بگيره . دودل و بلاتكليف كنار در وايساده بودم و ناخنم و ميجويدم . كه در اتاق دكتر باز شد و با مرد پاركي به سمت در ورودي ميومدن . مرد پاركي سرش پايين بود و دكتر دستشو دور شونه هاي پهنش انداخته بود . انگار داشت نصيحتش ميكرد . نگاهم و ازشون گرفتم خواستم از كنارشون رد بشم كه دكتر من و ديد و گفت :

- هورام هنوز نرفتي ؟

انگار دكتر فرشته ي نجاتم بود . با لحني كه درموندگي كاملا از توش معلوم بود گفتم :

- نه هيوا كاري براش پيش اومد بايد ميرفت من اينجا تنها موندم . بايد برم آژانس بگيرم .

مرد پاركي كه حالا نگاهش و به من دوخته بود گفت :

- ميخواين من برسونمتون ؟

با شك نگاهي به مرد پاركي و دكتر انداختم . دكتر به كمكم اومد و گفت :

- مسير تو كدوم وريه ؟

مرد پاركي گفت :

- فعلا كه خونه نميرم . ميخواستم يكم تو خيابونا بچرخم .

بعد رو به من گفت :

- شما مسيرتون كجاست ؟

حالا بايد چي ميگفتم ؟ عين آدماي بيسواد ميموندم . دكتر كه يه بار من و رسونده بود خونمون و ميدونست چيزي از آدرس خونمون نميدونم سريع آدرس و گفت بعد رو به من گفت :

- اين دوست ما كه خيابون گرد شده . شمارو هم ميرسونه نگران نباشين .

لحنش دلگرمم كرد مرد پاركي سوييچ و از توي جيبش در آورد . دستش و به سمت دكتر دراز كرد و گفت :

- حسام جون پس من ميرم .

دكتر دستش و فشرد و گفت :

- امانتيه ها درست رانندگي كن .

لبخند زد و گفت :

- حواسم هست رفيق .

- به حرفامم فكر كن . بهش زمان بده . يهو نپر تو دلش تا جواب بگيري .

سري تكون داد و دوباره رفت تو فكر . گفت :

- خيلي خوب . آقا ما رفتيم . خداحافظ .

منم با صداي آرومي از دكتر خداحافظي كردم . مرد پاركي رو به من گفت :

- از اين طرف بفرماييد .

پشت مرد پاركي با قدماي نا مطمئن حركت كردم . كار درستي كرده بودم كه با اون ميخواستم برم ؟ هر چي باشه يه مرد غريبه بود ! آخه با من چه صنمي داشت كه بخواد من و برسونه

رمان بانوی سرخ7

به سمت ماشينش به راه افتاد . هنوزم با خودم كلنجار ميرفتم كه واقعا دارم كار درستي ميكنم يا نه ؟! احساس ميكردم انقدر ناخونام و جويدم انگشتام بي حس شده . دستم و انداختم و سعي كردم آستين مانتوم و با دستم پايين بكشم . مرد پاركي كنار ماشيني ايستاد و به عقب برگشت . گفت :

- همينه . بفرماييد سوار شيد .

سر تكون دادم و خودش در جلو رو برام باز كرد . معذب از ماشين شاسي بلندش بالا رفتم . پاهام ميلرزيد خدا خدا ميكردم كه پرت نشم پايين . بالاخره با هزار تا مكافات سوار شدم . مرد پاركي هم سوار شد . سرم پايين بود . حتي نتونسته بودم ماشينش و تشخيص بدم كه چيه !

استارت زد و به راه افتاد . بدجوري توي فكر بود . نميدونستم بايد چي بگم . با كلي من من و تته پته گفتم :

- مرسي كه من و ميرسونين .

سرشو به سمتم برگردوند و با بي حواسي گفت :

- خواهش ميكنم .

دوباره نگاهش و به جلو دوخت . گوشيش و از توي جيبش در آورد و مقابلش كنار فرمون گذاشت . نفس حبس شدم و بيرون دادم و نگاهم و به پنجره دوختم . ماشينش صد برابر ماشين هيوا راحت بود ! حتما بايد گرون تر از اونم باشه .

ياد حرفاي دكتر افتادم . واقعا تا دو هفته ي ديگه عمل ميشدم ؟ خدا كنه همه چي خوب پيش بره . نميدونستم چرا ديگه استرس ندارم . خيالم راحت بود . بدجور به دكتر اعتماد داشتم !

نگاهم و برگردوندم و به جلو خيره شدم . از گوشه ي چشم ميديدم كه نگاه مرد پاركي چند دقيقه يه بار به گوشيش ميفته . سعي كردم بي اعتنا باشم . اصلا به من چه ! مهم اينه كه لطف كرده و ميخواد من و برسونه ! نفهميدم اين وسط كيوان چش شد ! ديگه پشت ميز نشيني چي داره كه پاش ضرب ديده ؟! نكنه فوتبال بازي ميكرده سر كار ؟!

مرد پاركي تكوني به خودش داد و گوشيش و برداشت . با اين حركتش حواس منم از كيوان پرت شد و زير چشمي ميپاييدمش . يكم به صفحه ي گوشيش نگاه كرد . انگار مردد بود كه كاري رو انجام بده يا نه .

دوباره گوشي رو سر جاش گذاشت و نگاهش و به رو به رو دوخت . پشت چراغ قرمز ايستاد دوباره نگاهم و به سمت پنجره برگردوندم . يه ماشين شاسي بلند سفيد كنار ماشين مرد پاركي ايستاد . يه بچه ي حدودا 5 ساله روي صندلي عقب نشسته بود و به بيرون نگاه ميكرد . نگاهش چرخ خورد و روي صورت من افتاد . سريع نگاهم و ازش گرفتم و شالم و بيشتر توي صورتم كشيدم !

نگاهم و به ثانيه شمار چراغ راهنما دوختم 100 ثانيه مونده بود . پوفي كشيدم و دوباره زير چشمي حركات مرد پاركي رو پاييدم . انگار با خودش كنار اومده بود چون دستش روي صفحه ي لمسي گوشيش جابه جا ميشد . انگار داشت براي كسي چيزي مينوشت . گه گاه نگاهش و به چراغ ميدوخت و وقتي مطمئن ميشد هنوز خيلي تا سبز شدن مونده دوباره به كارش ادامه ميداد .

ناخودآگاه ياد آراد افتادم . نميدونستم كه بايد چه جوابي بهش ميدادم . من ازش خوشم ميومد . دلم نميخواست به هيچ قيمتي از دست بدمش ولي اينكه برم ببينمش خارج از توانايي هاي من بود ! نميدونستم بايد چيكار كنم ! مطمئن بودم با ديدن قيافم ديگه حتي اسمم رو هم نمياورد . اين برام خيلي سخت بود ! شايد بعد از عمل راحت تر ميتونستم برم ببينمش . ولي الان حتي فكرشم نميكردم .

مرد پاركي بالاخره گوشيش و كنار گذاشت و حركت كرد . نگاهم به سمت چراغ راهنما كشيده شد سبز شده بود . نفس راحتي كشيدم . دلم ميخواست زودتر برسم خونه اين سكوت برام غير قابل تحمل شده بود . نگاهي به ساعت ماشين انداختم 5 رو نشون ميداد .

از مرد پاركي انتظار داشتم بيشتر حرف بزنه . اون شخصيتي كه من ازش انتظار داشتم خيلي پر جنب و جوش تر و شلوغ تر از اين حرفا بود كه نشون ميداد ! واقعا انگار از چيزي ناراحت بود . دلم ميخواست بهش بگم غصه ي چي رو داري ميخوري ؟ تو كه سالمي . خوش تيپ و جذابي . از ماشينتم كه معلومه پول داري . خوب ديگه غم و غصت چيه ؟ ولي لبام و به هم دوختم و به جلو خيره شدم . مرد پاركي بالاخره سكوت بينمون و شكست و گفت :

- مسير و دارم درست ميرم ؟

نگاهم و به طرفش برگردوندم . از كجا بايد ميدونستم داره درست ميره يا نه ؟! خاك تو سرت هورام اگه يكي بخواد بدزدتت تا بيابوناي اطرافم ببرتت نميتوني بفهمي كه داره راه درست و ميره يا نه ! نميخواستم مرد پاركي فكر كنه غار نشينم ! براي همين فقط سر سري گفتم :

- بله درسته .

- اگه مسير ديگه اي رو بايد ميرفتم بهم بگين .

تنها سر تكون دادم و تو دلم خدا خدا كردم كه حافظش درست كار كنه و همونجوري كه دكتر گفت من و برسونه دم خونمون . چون اگه به اميد من ميموند مطمئن بودم تا صبح توي خيابونا بايد ميچرخيديم !

يكم ديگه به سكوت گذشت . مرد پاركي سرعتش و كم كرد و سرش و به طرفين تكون ميداد انگار دنبال چيزي ميگشت توي خيابون . نگاهم بهش بود . منتظر بودم بگه چي گم كرده كه يهو گفت :

- فكر كنم اشتباه اومديم . بايد خروجي قبلي رو ميپيچيديم ؟

واي كارم داره كم كم سخت ميشه ! انگار خدا اين بار صدام و نشنيد . خوب پس قسمته تا صبح بچرخيم ! سرمو به اطراف چرخوندم خبري از هيچ تابلويي نبود گفتم :

- مممم . نميدونم . فكر كنم بايد قبلي رو ميپيچيدين .

- اشكال نداره جلوتر دور برگردون هست برميگردم و همون و ميپيچم .

تشكر كردم و سر جام نشستم . ولي هنوزم نگران بودم . خدا كنه اون خروجي واقعا مسير درست باشه !

مرد پاركي آروم رانندگي ميكرد . ديگه از اون حواس پرتي و ناراحتي اوليش خبري نبود ولي هنوزم گه گاه نگاهش و به موبايلش ميدوخت ! غلط نكنم منتظر اس ام اس يا زنگ دوست دخترش بود !

يكم ديگه از مسيرو رفتيم كه دوباره گفت :

- شما مطمئنين داريم درست ميريم ؟ اين كه به جاي ديگه ميخوره . حسام چيز ديگه اي ميگفت !

خوب ديگه وقتش بود پته ي خودم و بريزم رو آب . بهتره گريم نگيره ! با من من گفتم :

- راستش من آدرس و بلد نيستم .

با تعجب به سمتم برگشت و گفت :

- چي ؟ مگه ميشه آدرس خونتون و بلد نباشين ؟

جدي نگاهش كردم . دلم نميخواست مسخره بشم گفتم :

- به خاطر شرايط صورتم زياد از خونه بيرون نميرم . هر وقتم كه رفتم احتياجي نبوده كه آدرس و حفظ كنم چون با خانوادم بودم .

سر تكون داد . خيلي فهميده بود كه سوال ديگه اي نپرسيد تنها گفت :

- باشه زنگ ميزنم از حسام ميپرسم .

سرم و به سمت پنجره گردوندم خيط كاشتي دختر ! صداش و ميشنيدم كه آدرس دقيق و از دكتر ميگرفت . گوشي و قطع كرد و دوباره ساكت موند . نميدونم چرا ترجيح ميدادم حرفي بزنه يا يه جورايي دلداريم بده اما هيچي نگفت .

بالاخره سر از جاهايي در آورد كه به نظرم آشنا ميومد و حدس ميزدم به خونه داريم نزديك تر ميشيم . مرد پاركي تقريبا نزديكاي كوچمون رسيده بود . نگاهي بهم كرد و گفت :

- ميشه كمكم كنين كوچتون و پيدا كنم ؟

سر تكون دادم كه دوباره گفت :

- كوچتون و بلدين ؟

با اخم نگاهش كردم و گفتم :

- معلومه كه اين و بلدم .

لبخند زد و گفت :

- فقط سوال پرسيدم .

نگاهم و ازش گرفتم و آدرس كوچه رو دادم . از ماشينش پريدم پايين . عجب غولي بود ! با سر به زير افتاده گفتم :

- زحمت كشيدين . ممنون .

- كاري نكردم . خواهش ميكنم .

- خداحافظ .

به عقب برگشتم و به سمت خونه حركت كردم . صداي بم و آرومش و ميشنيدم كه جواب خداحافظيم و ميداد بعد هم صداي گاز ماشينش كه خبر از رفتنش ميداد . يكم مرموز بود ! برام جالب بود كه چرا همش پيش دكتر سالاريه . اگه كار و زندگي نداره پس چرا همچين ماشيني زير پاشه ؟ نكنه مال خودش نيست ؟ شونه هام و بالا انداختم و زنگ در و زدم . بايد يه زنگم به هيوا ميزدم . ببينم كيوان چش شده !

وارد خونه شدم بابا و ماه بانو كنار هم نشسته بودن و تلويزيون ميديدن . سلام كردم . جوابم و دادن بابا گفت :

- هيوا نيومد تو ؟

- با هيوا بر نگشتم .

با نگاهي متعجب گفت :

- پس چجوري برگشتي ؟

خلاصه اي از اتفاقات و براشون تعريف كردم البته به جز قسمت مرد پاركي . نميدونم چرا گفتم با آژانس اومدم ! خودم و توجيح كردم كه گفتنش زياد هم ضروري نبود !

بابا گفت :

- يه زنگ به هيوا بزن .

گوشيم و از توي كيفم در آوردم ماه بانو گفت :

- با خونه بگير خوب .

- تلفن كه هست چه فرقي داره .

قفل صفحه ي گوشي رو باز كردم اولين چيزي كه توجهم و جلب كرد تصوير پاكت نامه ي باز نشده اي بود كه روي صفحه افتاده بود از جا بلند شدم و گفتم :

- ميرم از اتاقم بهش زنگ ميزنم .

ماه بانو با تعجب گفت :

- وا مادر چرا هي نظر عوض ميكني ؟!

جوابي بهش ندادم تمام فكرم پيش پيامي بود كه آراد برام فرستاده بود . هيمنجوري كه به سمت اتاقم ميرفتم اس ام اس و باز كردم و مشغول خوندن شدم :

- سلام . فكر ميكنم يكم تند رفتم . ميدوني بلاتكليفي حس بديه ولي از اون بدتر تو منگنه قرار دادن توئه ! حس ميكنم بايد بهت زمان بدم . به هر حال نميخوام يه دوست خوب و از دست بدم . هنوز دوستيم ؟

كي اين اس ام اس و بهم داده بود كه نفهميده بودم ؟ تازه نگاهم به علامت سايلنت گوشيم افتاد وقتي پيش دكتر بودم سايلنتش كردم و يادم رفته بود درستش كنم . نگاهي به ساعت اس ام اس انداختم ساعت 5 فرستاده شده بود . الان ساعت 5:45 بود براش نوشتم :

- سلام . خوشحالم كه اينجوري فكر ميكني . توام دوست خوبي براي من هستي . معلومه كه دوستيم .

نفس راحتي كشيدم . مرسي آراد كه انقدر خوبي . حالا احساس بهتري داشتم . ميتونستم با خيال راحت عمل كنم و بعد برم آراد و ببينم !

مثل قايق خسته تو دريا . . . مثل ديدن تو توي رويا . . . مثل تيك تيك خسته ي ساعت . . . مثل قصه ي تلخ صداقت

مثل شمع مثل گل توي گلدون . . . مثل تصوير ماه توي بارون . . . مثل گريه ي تلخ ديوونه . . . ديگه چيزي ازم نمي مونه

مثل لحظه ي بارون و پاييز . . . مثل چشماي خسته ي لبريز . . . مثل اشكاي ريخته رو گونه . . . ديگه چيزي ازم نميمونه

مثل بارون و ابر بهاره . . . مثل لحظه ي خواب ستاره . . .

تورو دوست دارم . . .

مثل خاطره هاي پريده . . .دو نگاه به هم نرسيده . . . مثل شاعر و عشق و رفاقت . . . مثل حس غريب نجابت

مثل پرسه و گريه و خوندن . . . همه خاطره ها رو سوزوندن. . . مثل اشكاي خواب شبونه . . . ديگه چيزي ازم نميمونه

تورو دوست دارم لبالب . . .

صداي آهنگ و حسابي زياد كرده بودم و براي خودم توي دنياي ديگه اي سير ميكردم . از صبح شايد نزديك 50 بار اين آهنگ و گوش داده بودم اونم با صداي بلند ! ماه بانو دو بار اومده بود دم اتاقم و گفته بود كمش كنم ولي امروز به شدت روي يه مود خاصي افتاده بودم . دلم ميخواست فقط و فقط صداي خواننده به گوشم برسه . شايد اينجوري ميخواستم استرس عمل و از خودم دور كنم باعث ميشد به هيچي فكر نكنم .

دوباره آهنگ تموم شد و رفت از اول . روي تختم دراز كشيده بودم . چشمام بسته بود و انگشت دست چپم و با ريتم آهنگ روي هوا تكون ميدادم . كمتر از 1 هفته به عملم مونده بود و داشتم خودم و براي هر حرف دكترا آماده ميكردم .

همراه با خواننده فرياد زدم :

- تورو دوست دارم . . .

كي و دوست داشتم ؟! بيخيال فقط رفتم تو جو آهنگ مگه هر كس اينارو گوش بده عاشقه ؟

همون لحظه در اتاق با شتاب باز شد و هيوا اومد تو . چشمام و باز كردم و نگاه متعجبي بهش انداختم صداي آهنگ و كم كرد و گفت :

- صداي آهنگت كرمون كرد .

گوشيم و كه توي دستش بود توي بغلم انداخت و گفت :

- بگير اين گوشيت و خودش و خفه كرد بس كه اس ام اس اومد .

هنوزم نگاهم رو هيوا بود گفتم :

- تو كي اومدي ؟

- 1 ساعتي ميشه . داشتم با ماه بانو حرف ميزدم . انقدر صداي اين و زياد كردي كه از عالم و آدم بي خبر شدي . اگه خسته شدين تشريف بيارين پايين ببينيمتون !

چشمام و دوباره بستم و گفتم :

- باشه بعدا ميام .

هيوا پوفي كرد و خواست از اتاق بيرون بره كه توي همون حال گفتم :

- صداي اين و زياد كن .

- بدبخت كر ميشي !

جوابي بهش ندادم اونم چيزي نگفت فقط صداي آهنگ و زياد كرد و رفت . چشمام و باز كردم و نگاهم و به گوشيم دوختم . 3 تا اس ام اس داشتم . يادم رفته بود گوشيم و از پايين بيارم . عادت نداشتم هميشه گوشيم و كنار دستم بذارم . چون هيچ وقت كسي رو نداشتم كه كارم داشته باشه ولي اين روزا آراد پشت سر هم اس ام اس ميداد !

اولين پيغام و باز كردم . خودش بود :

- سلام بانو رو به راهي ؟

دومي رو باز كردم :

- جواب اس واجبه ها .

سومي :

- بانو منتظرما !

براش نوشتم :

- سلام . گوشيم كنارم نبود . خوبي ؟

فرستادم و دوباره چشمام و بستم . سعي كردم خودم و دوباره با ريتم آهنگ هماهنگ كنم ولي حواسم رفته بود پيش آراد . سريع جواب داد :

- فكر كردم داري كلاس ميذاري جواب نميدي ! آخه شنيدم ميگن دير جواب دادن كلاس داره ! خوبم تو چطوري بانو ؟

خنديدم . براش نوشتم :

- نه من از اين كارا بلد نيستم . خوبم . همه چه رو به راهه ؟

- اي بدك نيست . راستش كارت داشتم كه مزاحم شدم .

- مراحمي . چيزي شده ؟

صبر كردم . از جام بلند شدم و آهنگ و قطع كردم . نگاهي به ليست آهنگام انداختم دوباره اس ام اس اومد . سريع بازش كردم :

- راستش نميدونم اصلا قبول ميكني يا نه . تيري در تاريكيه ديگه ! حقيقتش يكي از دوستام مهمون خارجي داره . به خاطر اون ميخواد از اين جشناي مخصوص اجنبيا بگيره ! حالا يعني چي ؟ سوال خوبي پرسيدي ! ميخواد يه مهموني بالماسكه ترتيب بده جمعه شب ! بهم گفت ميتوني با خودت همراه بياري . حقيقتش من كه مجردم و همراه و اينجور چيزي ندارم . گفتم به تو بگم اگه دوست داشتي و برات امكان داشت بياي . البته هيچ اجباري نيست ! ميتوني فكر كني و پنجشنبه بهم جواب بدي . حالا نظرت چيه ؟

تا آخر اس ام اسش و خوندم ابروهام از تعجب بالا رفته بود . چي باعث شده بود فكر كنه كه من به اين مهموني به قول خودش اجنبي ميام ؟! يكم مكث كردم . اصلا نميدونستم چي بايد بگم ! اصلا نميدونستم چجوري و با چه لباسي بايد به همچين جايي برم ! براش نوشتم :

- نميدونم بايد چي بگم . . . فكر نكنم امكان داشته باشه برام كه بيام . ناراحت كه نميشي ؟

فرستادم . نفسم و حبس كردم گوشيم و روي ميز كامپيوتر گذاشتم و دوباره زل زدم به ليست آهنگام . خدا خدا ميكردم كه ناراحت نشده باشه . گه گاه زير چشمي نگاهي به گوشيم مينداختم . ولي هنوز خبري ازجواب نبود ! قلبم داشت از نگراني ميومد تو دهنم ! دستم و به سمت گوشيم بردم . خواستم چيز ديگه اي براش بنويسم كه ديدم جواب داد . سريع پيغامش و باز كردم :

- نه بابا بانو . ناراحت چيه ! به هر حال اگه خواستي بياي تا پنجشنبه شب بهم خبر بده . باشه ؟

نفس راحتي كشيدم و نوشتم :

- حتما خبر ميدم .

گوشيم و كنار گذاشتم و به فكر فرو رفتم . از جام بلند شدم و رفتم پايين . هيوا و ماه بانو كنار هم نشسته بودن و حرف ميزدن . هيوا با ديدنم گفت :

- دل كندي بالاخره ؟

- خوبي تو ؟ كيوان چطوره ؟

- خوبه . پاش هنوز تو گچه . كلافم كرده . دم به دقيقه غر ميزنه .

صداش و كلفت كرد و سعي كرد اداي كيوان و در بياره :

- هيوا جان قربون دستت اون ريموت و بده . هيوا جان كمكم ميكني برم حموم . هيوا جان دستشويي دارم . هيوا جان پام ميخاره . شده عين بچه ها ! امروزم مامانش اومد سر بزنه بهمون خودش گفت بيام يه سر به شماها بزنم . به خدا حمال بي جيره مواجب گير آورده !

از لحنش خندم گرفت . ماه بانو رو به هيوا گفت :

- نگو مادر . شوهرته . كيوان يه پارچه آقاست . والا برام جاي تعجب داشت كه چجوري اومد خواستگاري تو .

هيوا چشماش و گرد كرد و گفت :

- ماه بانو ! دستت درد نكنه . مگه من چمه كه نبايد بياد خواستگاريم ؟!

- آخه پسر به اون آرومي چجوري ميتونه با تو كه انقدر شَر و شوري سر كنه ؟!

هيوا پشت چشمي براي ماه بانو نازك كرد و گفت :

- خودش ميگه عاشق همين اخلاقم شده .

ماه بانو با خنده گفت :

- علف بايد به دهن بزي شيرين بياد . به ما چه اصلا .

براي اينكه اين بحث و تموم كنم رو به هيوا گفتم :

- غر نزن بالاخره خوب ميشه . توام راحت ميشي .

- به خدا بايد در اون شركت و بست ! اينا توش همه كار ميكنن به جز كار اصليشون ! يكي نيست بگه مگه شركت جاي جفتك انداختنه ؟!

- امروز از دنده ي چپ بيدار شديا .

- اي همچين !

ماه بانو بلند شد و گفت :

- برم به غذام سر بزنم . حواس برام نموند الان ميسوزه .

ماه بانو رفت . نگاهي به هيوا كردم . دل و به دريا زدم و گفتم :

- هيوا تا حالا مهموني بالماسكه رفتي ؟

نگاه مشكوكي بهم انداخت و گفت :

- بالماسكه ؟! تو ايران ؟! گرفتي منو ؟!

- لوس نشو جوابم و بده .

- خوب نرفتم ديگه !چطور ؟ چي شده يهو اين و ميپرسي ؟

- هيچي همينجوري .

بدجور رفته بودم تو فكر . دلم ميخواست برم ! اگه تو اين مهموني ميرفتم آراد من و نميشناخت . نميتونست چهرم و ببينه ! اصلا به محض اينكه ديدمش از اونجا ميام بيرون ! هيجان زده شده بودم . فكر خوبي بود ! ولي نه ! چجوري ميخواستم ببينمش وقتي كه اونم نقاب رو صورتشه ؟! اصلا چجوري بايد از دور پيداش ميكردم ؟! زمزمه وار گفتم :

- نه نميشه .

هيوا با صداي من سرش و برگردوند و گفت :

- چي نميشه ؟

- هان ؟ هيچي . شام هستي ؟

- نه بايد برم پيش كيوان .

يكم پيش هيوا نشستم ولي فكرم پيش حرفاي آراد بود . چقدر خوب ميشد اگه ميتونستم برم !

بعد از رفتن هيوا دوباره برگشتم تو اتاقم . همه ي ذهنم درگير جشن جمعه بود . اصلا چرا بايد انقدر كنجكاو باشم و بخوام آراد و ببينم ؟! اگه مشكلي پيش بياد چي ؟ چيز ديگه اي تا عملم نمونده . سريع تموم ميشه و من ميتونم آراد و ببينم . منطقي ترين كار همينه . اگه بخوام الان ببينمش فقط ريسك الكي كردم . روي تختم دراز كشيدم و نگاهم و به يه نقطه ي نامعلوم دوختم .

ولي آخه من الان دوست دارم ببينم چه شكليه . ميرم اونجا و نقابمو هم در نميارم . فقط ببينم چجوريه . ببينم صداش چجوريه . قدش چقدره . هيكلش چجوريه !

" اونوقت اگه اونم بخواد تورو ببينه ؟ اگه نقابت بيفته ؟ اگه لو بري و براي هميشه از دستش بدي ؟ "

فكر كردم . به پهلو دراز كشيدم .

نميذارم من و هيچ جوري ببينه . حتي اگه شده نقابمو به صورتم ميچسبونم ! بدجور دلم ميخواد برم . بايد از اين مهموني استفاده كنم . اينجوري معلوم نميشم . كسي هم قرار نيست صورتم و ببينه .

" تو چرا يهو شَر شدي ؟ حتما بايد لو بري ؟ چرا ريسك بيخود ميكني ؟ بعد از عملت ببينش "

بعد از عمل خيلي ديره . اصلا شايد همه چي خوب پيش رفت . چرا انرژي منفي ميدي ؟

ديگه صداي تو مغزم به جنگم نيومد . نفس عميقي كشيدم و پر هيجان با خودم زمزمه كردم :

- من حتما ميرم . من جمعه ميرم !

لبخندي روي لبام نشسته بود . قلبم با هيجان خودش و به سينم ميكوبيد . اين ميشد بزرگترين قدمي كه توي زندگيم ميخواستم بردارم ! بايد به آراد ميگفتم . . .

- من نبايد بدونم اصلا اين مهموني مال كي هست ؟ اصلا اين دوست يهو از كجا سر و كلش پيدا شده ؟

پوفي كردم و گفتم :

- هيوا نميذاري كه توضيح بدم !

- بفرماييد من گوش ميكنم .

يكم با خودم كلنجار رفتم . دستام و تو هم گره كردم و با سري كه پايين افتاده بود گفتم :

- يكي هست 1 ساله توي اينترنت باهاش حرف ميزنم . چت و اينجور حرفا .

- پسره يا دختره ؟

يعني واقعا خودش نميتونست تشخيص بده ؟! زير لبي گفتم :

- پسره !

هيوا نفس عميقي كشيد ولي چيزي نگفت . دنباله ي حرفم و گرفتم :

- يه مدته اصرار ميكرد من و ببينه . ولي خوب به خاطر وضع صورتم مدام ميگفتم نميتونم . پسر خوبي به نظر مياد اين مدت كه باهاش حرف ميزدم احساس كردم آدم خوبيه . . .

- صبر كن ببينم از پشت مونيتور به اين نتيجه رسيدي ؟!

نگاهش كردم . هيوا كلافه بود . چيزي نگفتم دوباره خودش با اخماي تو هم گفت :

- خوب بقيش ؟

- خلاصه من قبول نكردم اونم گفت بهم زمان ميده . من ميخواستم هر جور شده بعد از عملم ببينمش . . .

- ببينم ازش خوشت مياد ؟

نگاه سردم و توي چشماي عصباني هيوا دوختم و گفتم :

- آره .

سرم و انداختم پايين و با من من گفتم :

- يعني اينجور فكر ميكنم . دلم ميخواد ببينمش ولي به خاطر شرايط نميشد . ولي الان يه فرصت خوب برام پيش اومده . گفت يه مهموني بالماسكه ست ! خوب . . . خوب اينجوري اون نميتونه صورتم و ببينه . . . من فقط ميبينمش بعدم از اون مهموني ميام بيرون . حتي خودم و بهش نشون نميدم . چون نميخوام من و اينجوري ببينه . متوجه حرفم ميشي ؟

هيوا دستش و روي پيشونيش گذاشت و كلافه گفت :

- اصلا از كجا معلوم طرف آدم خوبي باشه ؟ اصلا من از كجا بدونم اين مهموني خوبه ؟ شايد يه سري آدماي بد توش باشن . تو كه اونجا كسي رو نميشناسي . حتي اين پسره هم . . . اسمش چي بود ؟

- آراد .

- آره همون حتي آراد و هم نصفه و نيمه ميشناسي . بهتر نيست منصرف بشي ؟ اينجوري تا تو بخواي بري و برگردي من دلم هزار راه ميره .

هيوا آروم تر شده بود . حالا من عصبي و كلافه بودم گفتم :

- پسر خوبيه . من ميدونم . هيوا فقط يه بار اين اتفاق واسم افتاده . تو كل 26 سال زندگيم اولين باره كه ميخوام با ميل خودم برم مهموني . چرا مخالفت ميكني ؟ من فقط ازت كمك خواستم .

هيوا دستام و گرفت و با لحني خواهرانه گفت :

- آخه عزيزم منطقي باش . من كه نميتونم خواهر چشم و گوش بستم و بفرستم ميون يه عالمه گرگ ! آخه رو چه حسابي ؟ چجوري انقدر به اين يارو اعتماد كردي ؟

- هيوا خواهش .

هيوا نگاهي به صورتم كرد . چند لحظه سكوت كرد . بدجور دچار شَك شده بود . دوباره گفتم :

- فقط همين يه بار ازت يه خواهش كردم . كمكم كن برم به اين مهموني .

- نميدونم چي باعث شده كه تو اينجوري واسه رفتن اصرار كني !

چهرم غمگين شد و گفتم :

- چون براي اولين باره كه با چهره ي خودم قرار نيست جايي برم . چون كسي قرار نيست من و ببينه !

هيوا دلسوزانه نگاهم كرد . چند لحظه چشماش و بست و باز كرد . گفت :

- خيلي خوب . كمكت ميكنم .

خوشحال دستم و دور گردنش انداختم و گفتم :

- مرسي هيوا جبران ميكنم .

- شرط داره ها !

- هر چي باشه قبوله .

- اول اينكه زود برميگردي . دوم اينكه خودم ميرسونمت و همون جا ميمونم تا برگردي . اينجوري دلم آروم نميگيره كه برگردم خونه . سوم هم اينكه حسابي اونجا مواظب خودت هستي . باشه ؟

- بچه كه نيستم هيوا !

- شك دارم !

- خوب پس بذار من بهش خبر بدم آدرس بگيرم .

هيوا سر تكون داد ولي هنوزم تو فكر بود . ميدونستم كه به حساب خودش داره مسئوليت بزرگي رو قبول ميكنه .

گوشيم و برداشتم و سريع به آراد اس ام اس زدم :

- سلام . هنوزم دعوت جمعه شبت پا برجاست ؟

صبر كردم . گوشي رو با هيجان توي دستم ميفشردم . چيزي طول نكشيد كه جواب اومد . سريع بازش كردم :

- سلام بانو ! معلومه كه پابرجاست . مياي ؟!

- آره ميام . آدرس لطفا !

انگار آرادم هيجان پيدا كرده بود چون سريع جواب داد :

- واي من باورم نميشه ! بالاخره اين بانوي اسرار آميز و قراره ببينم !

آدرسم برام نوشته بود . سريع به هيوا آدرس و گفتم اونم سر تكون داد و گفت :

- پاشو حاضر شو . ميريم خريد !

نگاه مرددم و بهش دوختم و گفتم :

- ميشه تو بري خريد كني برام ؟

هيوا نگاه كلافش و بهم دوخت و گفت :

- من نميدونم وقتي تو يه خريد و نمياي چجوري ميخواي بري توي يه مهموني بزرگ كه هيچ كس و نميشناسي ؟

عصباني به سمت در اتاقم رفت . توي همون حالت گفتم :

- هيوا ميري خريد ؟!

برگشت سمتم و با تَشَر گفت :

- مگه چاره ي ديگه اي هم دارم .

رفت و در و پشت سرش بست . لبخندي روي لبم نشست . دستام و به هم كوبيدم . تو اين مدت تا حالا انقدر احساس شادي و هيجان نكرده بودم . خدا خدا ميكردم كه چيزي نشه كه بعدا از رفتنم پشيمون بشم . . .

*****

هنوز جرات نكرده بودم خودم و توي آينه ببينم . هيوا نگاه آخر و بهم انداخت و با دستش موهامو كه با حوصله فر كرده بود و يكم جابه جا كرد و بالاخره نفس عميقي كشيد و گفت :

- خوب تموم شد . بيا بريم تو آينه خودت و ببين .

دستاي يخ بستم و توي دستاي هيوا گذاشتم و گفتم :

- هيوا به نظرت درسته كه برم ؟

نگاهش انگار بهم ميگفت كه ميدونستم نميتوني تا آخرش بري . ولي لحنش دلگرم كننده بود :

- چرا ؟ به اين خوشگلي شدي . حيف نيست ؟ بيا خودت و ببين .

دامن بلند و پر چينم و بالا گرفتم و سعي كردم روي يه خط صاف راه برم . از استرس قدمام شُل و لرزون شده بود . بالاخره رسيديم به اتاق سابق هيوا .

- خوب چشمات و ببين و برو جلو آينه .

لبخندي عصبي زدم و گفتم :

- ول كن اين مسخره بازيارو هيوا !

- كاري كه ميگم بكن .

به خاطر هيوا چشمام و بستم . ضربان قلبم و حتي از روي لباسم ميتونستم حس كنم ! هيوا من و به سمت آينه برد و گفت :

- خوب حالا خودت و ببين .

چشمام و از هم باز كردم . اول از همه نگاهم به پيراهن بلند صورتي رنگي افتاد كه به تن داشتم . از كمر گشاد ميشد و پر از چين بود . از اون مدل لباسايي كه من و ياد لباساي پرنسسا مينداخت ! دامنش يكم پف داشت كه شكل بامزه اي بهش داده بود . نگاهم بالاتر اومد يقه ي لباس دور تا دور گردنم و گرفته بود جوري كه هيچ ردي از سوختگيهام معلوم نبود. لبخندي از رضايت زدم و نگاهم و به آستين لباس دوختم كه گشاد بود و با هر حركت يكم از دستم معلوم ميشد . باعث شد لبخند روي صورتم محو بشه و جاي خودش و به اخم بده . نگاهي به هيوا كردم و گفتم :

- اينجوري كه همه ي دستم معلوم ميشه .

- مگه ميخواي اونجا هي دستت و بگيري بالا ؟ يكم سنگين و متين رفتار كن اصلا هم دستت معلوم نميشه .

حق با هيوا بود . اگه زياد دستم و بالا نميگرفتم سوختگيهام معلوم نميشد . نفسي از سر آسودگي كشيدم و گفتم :

- مرسي هيوا . خيلي خوب شده .

هيوا از پشت سرش نقابي رو برداشت و گفت :

- وايسا اصل كاري مونده .

به سمتم چرخيد . نقاب و روي صورتم تنظيم كرد و كشش و پشت سرم انداخت و زير موهام مخفيش كرد . گفت :

- حالا همه چي درست شد . دوباره نگاه كن خودتو .

به سمت آينه چرخيدم . هيچ چيزي به جز دو تا چشم طوسي رنگ و لبهام معلوم نبود ! انگار هورامي وجود نداشت . زير نقاب سفيد رنگ لبخندي زدم . از اينكه خودمم براي اولين بار سوختگيهارو نميديدم خوشحال بودم . به سمت هيوا چرخيدم و گفتم :

- بريم ؟

- صبر كن برم ببينم بابا پايينه يا نه ! اينجوري كه نميتونم تورو از جلوش رد كنم .

- بهش كه چيزي نگفتي ؟

- معلومه كه نه ! مگه ديوونم ! گفتم ميبرمت خونه ي خودم . شبم اونجا ميموني .

سر تكون دادم . هيوا رفت و من هنوزم جلوي آينه ي قدي به خودم خيره شده بودم . انگار از توي قصه ها بيرون اومده بودم . شده بودم دختر شاه پريون ! با لذت چرخي جلوي آينه زدم و دامن پر چينم هم همراه با من چرخيد .

هيوا دوباره وارد اتاق شد و گفت :

- كسي پايين نيست . بدو .

مانتوم و از دستش گرفتم و سريع پوشيدم . كيف و گوشيمم برداشتم و از در بيرون زدم .

پشت سر هيوا از پله ها پايين اومدم هيوا نگاهش توي خونه چرخ ميخورد تا يه وقت كسي من و با اين سر و شكل نبينه . بالاخره به در ورودي رسيديم و خودم و سريع پرت كردم بيرون . دستم و روي قلبم گذاشتم و چند تا نفس عميق كشيدم . هيوا دستم و كشيد و گفت :

- چرا وايسادي . بدو تا از پنجره ها نديدنت .

به سمت ماشين هيوا دويديم . وقتي در ماشين و بستم ديگه خيالم راحت شد كه كسي مواخذم نميكنه !

هيوا ماشين و به حركت در آورد . هر دومون ساكت بوديم . احساس ميكردم هيوا هر حرفي بزنه من پشيمون ميشم و همون لحظه اصرار ميكنم كه برگرديم خونه ! ولي خدارو شكر هيوا هيچي نگفت و منم تا انتهاي مسير چيزي نگفتم !

هيوا نگاهي به آدرسي كه براش روي كاغذ نوشته بودم كرد و بعد نگاهي به خونه اي كه درش باز بود انداخت و گفت :

- فكر كنم همينه .

نگاه هراسونم و به سمتي كه هيوا اشاره كرده بود دوختم گفتم :

- چه زود رسيديم !

- پس فكر كردي كي ميرسيم ؟ خيلي خوب پياده شو . منم همينجاها پارك ميكنم . در ضمن زودم برگرد . باشه ؟

سر تكون دادم . پاهام توانايي رفتن نداشت . ولي به ناچار به خودم حركتي دادم و در ماشين و باز كردم . بايد به هيوا ثابت ميكردم كه يه بار ميتونم مثل يه دختر جوون 26 ساله رفتار كنم . اين يه مهموني عادي بود . ترس نداشت !

از ماشين پياده شدم . هيوا صدام كرد به سمتش چرخيدم نگاهم كرد و گفت :

- مواظب خودت باشيا .

دوباره فقط سر تكون دادم . دستم و به علامت خداحافظ بالا آوردم و به سمت در باز خونه رفتم . جلوي در مكث كردم . دستاي لرزونم و به سمت كيفم بردم و گوشيم و در آوردم . به آراد اس ام اس زدم :

- من رسيدم . بايد كجا بيام ؟

چيزي طول نكشيد كه برام نوشت :

- بيا تو . از يه در شيشه اي رد شو . لباسات و تحويل مسئول بده و بيا داخل خونه . من يه گوشه ي سالن كنار ميز نوشيدنيا وايسادم . به يه ستون تكيه زدم . بياي تو ميبينيم .

گوشي و توي كيفم گذاشتم و پيش رفتم . دستام و تو هم حلقه ميكردم . صداي آهنگ و سر و صدا از توي خونه ميومد ريتم تند آهنگ قلب منم به هيجان انداخته بود .

بالاخره به در شيشه اي رسيدم . دستم و بالا گرفتم تا در و باز كنم ولي همون لحظه سوختگي هام معلوم شد . سريع دستم و انداختم و اين بار با دست راستم در و باز كردم .

مردي همون جا ايستاده بود . با ديدنم جلو اومد و گفت :

- خوش اومدين خانوم . اجازه ميدين مانتوتون و بگيرم ؟

مثل آدماي مات برده مانتو و روسريم و بهش تحويل دادم . مرد لبخندي به صورتم زد . مطمئن بودم اگه اين نقاب از روي صورتم كنار بره لبخندش محو ميشه .

دو طرف دامنم و كمي بالا گرفتم كه راحت تر قدم بردارم . وارد سالن بزرگي شدم . اولين چيزي كه توجهم و به خودش جلب كرد تعداد زنها و مردهايي بود كه ميرقصيدن . همه لباساي شيك پوشيده بودن و ماسك به صورت زده بودن . آب دهنم و قورت دادم و سعي كردم ميز نوشيدني هارو پيدا كنم .

با كمي نگاه كردن بالاخره گوشه ي سالن تونستم ميز و ببينم . بيشتر دقيق شدم ولي هيچ مردي رو نديدم . تازه نگاهم به ستون كنار ميز افتاد . آراد گفته بود به ستون تكيه داده . نفسام مقطع مقطع شده بود . مثل آدمايي كه راه تنفسشون بسته شده . انگار توي رويا و خيال راه ميرفتم .

حواسم به قدمهام نبود . به تنها چيزي كه خيره شده بودم ستون كنار ميز بود . تنه ي مرد جووني بهم خورد . تعادلم و از دست دادم ولي با سر زير افتاده گفتم :

- ببخشيد

و دوباره به سمت ميز حركت كردم . احساس ميكردم بدجور فشار عصبي بهم وارد شده . هر لحظه آماده ي غش كردن بودم . گلوم خشك شده بود . قدرت پلك زدنم نداشتم . نميدونستم چرا انقدر براي ديدن آراد هيجان دارم !

بالاخره به ميز رسيدم . پشتم و به ستون كردم و چند تا نفس عميق كشيدم تا بتونم يكم به خودم مسلط بشم . صدايي از پشت سرم اومد :

- بانوي سرخ ؟!

از تُن بم صداش به خودم لرزيدم . اين صداي بم و آروم و بازم شنيده بودم . جرات اينكه سرم و بگردونم نداشتم . اشتباه ميكردم ؟ به سمت صدا چرخيدم . مثل همه ي مرداي حاضر تو مهموني كت و شلوار مشكي پوشيده بود و كراواتي به همون رنگ زده بود . پيراهن مردانه ي سفيد رنگي هم پوشيده بود . تنها فرقي كه با بقيه داشت اين بود كه قد بلند و اندام چهار شونش بدجور توي چشم ميومد . با آب دهنم گلوي خشك شدم و يكم تَر كردم . مطمئن بودم كه حتي از پشت نقابم چشمام از تعجب گرد شده . با وجود نقاب هم حتي ميتونستم به راحتي تشخيصش بدم !

همه ي اتفاقات اين مدت مثل يه فيلم از جلوي چشمام رد شد . اتفاقات توي مطب ! اس ام اس ساعت 5 ! چقدر خنگ بودم . چرا شك نكردم كه خودش باشه ؟ دهنم از تعجب نيمه باز شده بود . دوباره به حرف اومد . با صدايي كه يكم ته خنده توش معلوم بود گفت :

- چيه ؟ چرا ماتت برده ؟ ديدي اونجوريم كه فكر ميكردي كچل و شكم گنده و قد كوتاه نيستم .

نه نبايد حرف بزني هورام ! وقتي تو اونو حتي از روي صداش شناختي شايد اونم بشناستت ! فكر كن ، قكر كن . بايد فرار كني . يالا ! عقب گرد كن و از اونجا برو . همه چي اونجوري كه تو ميخواستي پيش نرفت . بسه ديگه تا بيشتر از اين گند نزدي بايد بري .

با دستام دو طرف دامنم و بالا گرفتم . مثل دونده اي كه خودش و براي مسابقه آماده ميكنه ميخواستم خيز بردارم و با آخرين سرعتي كه داشتم از اونجا دور بشم .

ولي توي يه لحظه پشيمون شدم . شايد اون نباشه . هنوز نقاب داره . شايد يكي ديگه باشه ! حتما يكي ديگست . خداي من آراد نميتونه مرد پاركي باشه ! يعني نبايد باشه !

فكر كن هورام يه چيزي بگو . يه سوالي بپرس كه شكات به يقين تبديل بشه ! يكم مكث كردم . با صدايي لرزون كه هيچ شباهتي به صداي خودم نداشت گفتم :

- آقاي پاشايي ؟!

مرد پاركي يا بهتره بگم آراد ! آشكارا جا خورد ! ليوان نوشيدنيش و روي ميز گذاشت و گفت :

- موضوع جالب شد . فاميليمم ميدوني ؟

با اين حرفش دنيا روي سرم خراب شد . چشمام و بستم . توان ايستادن نداشتم . شايد همون جا غش ميكردم ! اين از توان من خارجه !

دوباره به حرف اومد و گفت :

- وايسا ببينم ! نكنه از فاميلامي ؟ نگو كه 1 سال داشتم با يكي از فاميلام حرف ميزدم ! كم كم دارم ميترسم .

خنديد ولي من از نگراني خشك شده بودم . اگه ميفهميد من كي هستم و چه صورتي پشت اين نقاب قايم شده بيشتر ميترسيد !

گفت :

- خوب بانويي كه هنوز اسمت و نميدونم مياي از اين محيط خفه بريم بيرون و توي باغ قدم بزنيم ؟

مخالفت كردن برام سخت بود . از طرفي هم نميخواستم زياد حرف بزنم . از شناخته شدن واهمه داشتم ! تنها سر تكون دادم و سعي كردم بدن خشك شدم و به دنبالش بكشونم !

از همون در شيشه اي كه واردش شده بودم گذشتيم و به سمت باغ رفتيم . كمي از هياهوها كم شد . انگار مغزم از حالت قفل شدگي در اومده بود . حالا ميتونستم فكر كنم . صداي آراد من و به خودم آورد :

- خوب بانو تو هم اسمم و ميدوني هم فاميليمو در صورتي كه من هيچ كدوم از اينارو نميدونم . يه جورايي يك ، هيچ به نفع توئه ! هر چند من هنوزم نفهميدم كه تو من و از كجا ميشناسي . تا جايي كه حافظم ياري ميكنه هيچي از فاميليم بهت نگفته بودم !

لبم و به دندون گرفتم . كاش چيزي در مورد فاميليش بهش نميگفتم ! ازم پرسيد :

- خوب فاميليم و از كجا ميدوني ؟

با من من و صدايي كه انگار از ته چاه در ميومد گفتم :

- حدس زدم !

عجب جواب مزخرفي ! به سمتم برگشت . معذب سرم و پايين انداختم . گفت :

- جالبه ! مگه چند تا فاميلي پاشايي داريم ؟ خيلي راحت حدس زدي ! بگو ببينم نكنه فال گيري ، رمالي ، كف بيني چيزي هستي ؟! بايد بيشتر ازت بترسم ؟

لحن شوخش باعث شد خندم بگيره و كمي از نگرانيم كم بشه به خودم مسلط تر شدم . سعي كردم كلماتم و طوري ادا كنم كه صدام با چيزي كه هست تفاوت پيدا كنه :

- نه هيچ كدوم از اينا نيستم !

- فال گير نيستي . فاميلمم نيستي . ببينم من قبلا تورو جايي ديدم ؟

نگاهش كردم به قد بلندش خيره شده بودم . اون مرد پاركي بود . مردي كه من آرزو ميكردم براي يه بار ديگه ببينمش . حالا داشتم كنارش قدم ميزدم و اون با من حرف ميزد ! اون مرد آراد بود . هموني كه ساعتها تو اينترنت با حرفاش ميخنديدم و من و از همه ي غمام دور ميكرد . چرا با اومدنم همه ي اينارو خراب كرده بودم ؟ چرا نذاشته بودم همه چي همون جور كه ميخوام پيش بره ؟ كاش الان خونه بودم . كاش صبر ميكردم بعد از عمل ميديدمش .

سرم و پايين انداختم و با صداي خفه اي گفتم :

- اوهوم .

از جا پريد متعجب گفت :

- جدي ديدمت ؟

بعد يكم فكر كرد و با شَك پرسيد :

- ميگم احيانا نخواستم مخت و كه بزنم ؟

به سمتش برگشتم و گفتم :

- معلومه كه نه !

- خوب بابا يه سوال بود همش . خوب خدارو شكر به خير گذشت ! ولي من كجا ديدمت كه يادم نمياد ؟!

سرم هنوز پايين بود . دلم نميخواست به اين سوالش جواب بدم . فكري كرد و گفت :

- به جاي اين همه سوالاي مسخره ميتونيم يه كار ديگه بكنيم .

نگاهم و بهش دوختم منتظر نگاهش كردم . اونم گفت :

- نقابامون و در بياريم .

با اين حرفش شوكه شدم و قدمي به عقب برداشتم . از اين حركتم متعجب شد گفت :

- چي شد ؟ حرف بدي زدم ؟

دوباره دستپاچه شدم . براي هزارمين بار خودم و لعنت كردم كه چرا به اين مهموني اومدم . با صدايي كه هنوز از ترس و نگراني ميلرزيد گفتم :

- فكر نكنم پيشنهاد خوبي باشه !

- اين كه قبول نيست . تو من و ميشناسي ولي من هيچي ازت نميدونم . حتي نميتونم تصور كنم كه كي هستي !

آراد ايستاد به سمتش برگشتم تا ببينم چرا ايستاده . دستش و به سمت نقابش برد و گفت :

- خداييش از اين لوس بازيا اصلا خوشم نمياد . از اول مهموني احساس خفگي داشت بهم دست ميداد .

درست برعكس من حس ميكردم با اين نقاب تازه دارم نفس ميكشم !

هنوز دستش روي نقاب بود . به سمت بالا كشيدش و از روي صورتش برداشتش . نگاه خيره و مبهوتم روش مونده بود . لحظه به لحظه ي برداشتن نقابش و ديدم . اول لبهاش معلوم شد . بعد نقاب يكم بالاتر رفت و بينيش معلوم شد . قلبم ديوانه وار خودش و به قفسه ي سينم ميكوبيد . تحمل نداشتم تمام و كمال با حقيقت رو به رو بشم ! در آخر چشماي مشكي و جذابش خود نمايي كرد .

قلبم براي چند ثانيه از حركت ايستاد . واقعا خودش بود ! اگه 1 درصد هم باورم نميشد كه خودش باشه حالا صد در صد به اين باور رسيده بودم كه خودشه !

سرم و پايين انداختم . نميتونستم بهش نگاه كنم . انگار تموم ذهنيتي كه ازش براي خودم ساخته بودم از بين رفته بود . آراد من نبايد مرد پاركي باشه ! صداش من و به خودم آورد :

- چرا نگاهم نميكني ؟ انقدر زشتم ؟ تو ذوقت زدم ؟

سريع سرم و بالا گرفتم . زشت نبود . جذاب بود . نفسام نامنظم شده بود . كم مونده بود اشكم در بياد ! ولي به خودم نهيب ميزدم كه نبايد اونجا گريه كنم !

گفتم :

- معلومه كه نه !

- خوب حالا نوبت توئه .

ازش يكم ديگه فاصله گرفتم و گفتم :

- من نقاب و بر نميدارم !

- چرا ؟ از چي ميترسي ؟

- دلم نميخواد نقاب و بردارم فقط همين .

- من كمكت ميكنم . بابا كار سختي كه نيست . ببين من چقدر راحت درش آوردم .

سكوت كردم و سرم و پايين انداختم گفت :

- يعني تو نميخواي من بشناسمت ؟

بازم جوابي به حرفش ندادم . يه قدم به سمتم برداشت و گفت :

- صبر كن كمكت ميكنم .

دستاش و هم زمان بالا آورد من وحشت زده دو تا دستم و روي نقاب گذاشتم تا مانع برداشتنش بشم ولي تازه متوجه گندي كه زده بودم شدم !

نگاه جفتمون هم زمان روي دست چپم چرخيد . انگار توي خلاء گير كرده بودم . صدايي از هيچ كدوممون در نميومد . جفتمون ماتمون برده بود .

نگاهم از دستم به روي صورتش چرخيد . پوستش هر لحظه تيره و تيره تر ميشد . خواستم دستم و سريع پايين بيارم كه دستش و دراز كرد و دست چپم و گرفت .

رمان بانوی سرخ8

هنوزم نگاهش خيره روي دستم مونده بود . چند لحظه چشماش و بست . انگار ميخواست به ياد بياره كه اين پوست چروك خورده رو كجا ديده ! با وحشت بهش زل زده بودم . لبهاش و روي هم فشار ميداد . پلكش و يهو باز كرد . فشار دستش و دور مچم بيشتر احساس ميكردم .

از بين دندون هاي كليد شدش بهم گفت :

- تو كي هستي ؟!

با نگاه كردن به قيافه ي عصبانيش تمام جراتم و از دست داده بودم ! يعني فهميده بود من كيم ؟؟!! صدايي گفت " پس نفهميد ؟ اون آراده ! مرد پاركي ! همون كه توي مطب دكتر سالاري دستت و ديد ! يادت رفته ؟ "

خوب . . . خوب شايد يادش رفته باشه . . . خدايا ميشه يادش رفته باشه ؟ ميشه من و نشناخته باشه ؟

" پس اين قيافه ي عصبانيش ؟ اين رگ ورم كرده ي روي پيشونيش ؟ صورت سرخ شده اش ؟ دوندوناي رو هم كليد شده اش ؟ اينا همه چه معني داره ؟ "

نگاهم دوباره و دوباره تمام اجزاي صورتش و كاويد . نميدونستم اين اشتياق براي چيه ولي دوست داشتم ساعت ها زل بزنم به صورتش .

با صداي نسبتا بلندش از عالم هپروت بيرون اومدم . از ترس كمي عقب رفتم ولي اون دستم و كشيد و برگشتم سر جاي اولم :

- صدام و نشنيدي ؟ تو كي هستي ؟

- من . . . من . . .

هورام حرف بزن . الان وقت لكنت گرفتن نيست .

- تو چي ؟

دوباره نگاهش به دستم افتاد گفت :

- اين دست و يادمه . توي مطب حسام . . . نگاهم بهشون افتاده بود و تو دستات و زير مانتوت قايم كرده بودي . ولي انقدر نگاهشون كرده بودم كه خوب به خاطر بسپرمشون !

نميدونم از چي عصباني بود ولي اين عصبانيت و با فشاري كه به دستم مياورد نشون ميداد . ناله ي خفه اي كردم به خودش اومد و با شتاب دستم و پس زد .

دست چپم كنار تنم بي حركت افتاد . توي ذهنم دنبال كلمات ميگشتم . بايد يه چيزي ميگفتم . مهلت حرف زدن بهم نداد گفت :

- چرا از روي صدات نفهميدم كي هستي ؟

بغض كرده بودم . توي دلم گفتم " چون من و نگاه ميكردي اما واقعا نميديديم . باهام حرف ميزدي ولي صدام و نميشنيدي . كي دلش ميخواد با من واقعا حرف بزنه ؟ . . . "

صداش دوباره افكارم و پاره كرد :

- چرا انقدر ساكتي ؟ داره عذابم ميدي . يه چيزي بگو .

حرفي براي گفتن نداشتم . دستي به صورتش كشيد . چند قدم ازم دور شد و دوباره به سمتم برگشت . چشماش برق ميزد . اشك بود ؟! ناراحت بود يا عصباني ؟! چرا نميفهميدم چشه ؟!

- نقابت و بردار ميخوام ببينمت .

دست راستم و روي نقابم گذاشتم و با صداي خفه اي گفتم :

- نه !

- از چي ميترسي ؟ برش دار .

وقتي ديد تلاشي براي برداشتن نقاب نميكنم قدمي به سمتم برداشت و با يه حركت نقاب و از روي صورتم كنار زد .

ميتونستم آه افسوس و هم زمان با اون پشيموني رو از توي نگاهش بخونم . شايد از اين پشيمون بود كه اين همه مدت براي كسي وقت گذاشته بود كه حتي يه صورت درست و حسابي هم نداشت !

نقاب از دستش روي زمين افتاد . با شونه هايي افتاده از بهت و حيرت نگاهش تك تك اجزاي صورتم و ميكاويد .

ترسيده و بغض كرده كنارش ايستاده بودم و هر لحظه آماده بودم كه بدترين الفاظ و از زبونش بشنوم .

چشماش و دوباره بست و باز كرد . انگار ميخواست با هر بار پلك زدنش تصوير چروك خورده ي مقابلش صاف و خوشگل بشه . ولي از اين معجزه ها خبري نبود !

با صداي آروم و خش داري كه به زور ميشنيدم گفت :

- چرا بهم همه چي و نگفتي ؟ چرا اينايي كه الان دارم ميبينم و بهم نگفتي ؟

سرم و پايين انداختم . دوباره با لحن كلافه گفت :

- من ازت هيچي و پنهون نكردم . من صادق بودم . دلم ميخواست صادق باشي . چرا نبودي ؟

بعد انگار كه با خودش حرف بزنه دستش و توي موهاش فرو برد و زير لب با خودش زمزمه كرد :

- من حتي اسمتم نميدونستم . هيچي ازت نميدونستم جز يه بانوي سرخ . . . بانوي سرخ . . . بانوي سرخ . . .

مدام با خودش اين كلمه رو تكرار ميكرد ! من حالم بهتر از اون نبود . توي روياهامم نميديدم كه روزي كنار همچين آدمي قرار بگيرم !

- اسمت چي بود ؟ هورام ؟ هورام تهراني ؟ يكي از مريضاي حسامي ؟ 26 سالته ؟ صورتت سوخته ؟

نگاهش كردم . يهو با صداي بلندي فرياد زد :

- چرا اينارو بهم نگفتي ؟

صداي بمش توي گوشم پيچيد . دستاي يخ بستم و توي هم پيچيدم . سرم و پايين انداختم و اجازه دادم اشكام گونه ام و خيس كنه .

دستاش توي موهاش قفل شده بود . توي صورتم دنبال جواب سوالاش ميگشت ولي من حرفي نداشتم . نميتونستم زير اون نگاه طاقت بيارم . چند قدم آروم به عقب برداشتم . وقتي مطمئن شدم براي نگه داشتنم تلاشي نميكنه دويدم به سمت سالن . اشكام هر لحظه بيشتر و بيشتر ميشد . دوباره رسيدم به اون در شيشه اي منحوس !

همون مردي كه اول لباسام و با خوش رويي ازم گرفته بود جلو اومد ولي با ديدن صورتم قدمي به عقب برداشت . با فرياد گفتم :

- لباسام و بهم بدين .

انگار با اين داد تلافي همه ي داد و فريادهاي آراد و ميخواستم در بيارم . مرد دستپاچه شده بود . به زني كه كنارش ايستاده بود اشاره اي كرد و چند ثانيه بعد مانتو و شالم توي دستم بود . با عجله همينجوري كه به سمت در خروجي ميدويدم مانتو و شالم رو ميپوشيدم .

نگاهم به آراد افتاد . عين مجسمه همون جا خشك شده بود . دستم و روي گونم كشيدم و اشكام و پاك كردم . قدمام و تند كردم و از كنارش گذشتم . صداي گرفته اش و از پشت سرم شنيدم :

- هورام . . . بانو . . . نميدونم چي صدات كنم . وايسا . . .

ولي من صبر نكردم . صداي قدماش و پشت سرم ميشنيدم خودم و از در ويلايي باغ بيرون انداختم . قبل از اينكه بهم برسه بايد ميرفتم . نگاه سريعي توي كوچه انداختم ماشين هيوا رو ديدم سريع به سمتش دويدم . هيوا با ديدنم تعجب كرده بود مخصوصا كه وضعم چندان جالبم نبود .

روي صندلي جلو نشستم و گفتم :

- هيوا برو .

- چي شده ؟ چرا گريه كردي ؟ اين چه وضعيه ؟

نگاهم روي در باغ بود . آراد ازش بيرون اومده بود . تقريبا سر هيوا داد كشيدم :

- هيوا ميگم برو .

هيوا سريع ماشين و روشن كرد . همزمان با روشن شدن چراغاي ماشين آراد هم به سمت ما برگشت . خواست به طرفمون بيا كه هيوا پاش و روي گاز گذاشت و رفت . سرم و به عقب برگردوندم . هنوزم همون جا ايستاده بود . قلبم تند ميزد . همه چي خراب شده بود . . . همه چي . . .

*****

- چيز ديگه اي لازم نداري ؟

پتوي روي تخت و باز كردم و زيرش خزيدم . زير لب گفتم :

- نه ممنون .

هيوا سري تكون داد و از اتاق بيرون رفت . هيوا غمگين و سرخورده بود . درست مثل من . وقتي بهش جريان امشب و گفتم ماتش برد . برام ناراحت شد . شايد اونم انتظار داشت همه چي خوب پيش بره . مثل خودم !

خيلي ساده لوح بودم . پلكام و بستم . اشكام از دو طرف صورتم پايين ميومدن . همه چي ديگه تموم شده بود . من براي هميشه آراد و از دست داده بودم . يه دوست و همدم خوب و از دست داده بودم .

" براي همدم و دوستت داري اينجوري گريه ميكني ؟! مطمئني چيز ديگه اي نبود برات ؟ "

اشكام شدت گرفت . معلومه كه نبود !

"پس چرا داري خود كشي ميكني ؟ "

اون خيلي خوب بود . كاش امشب نرفته بودم . لعنتي براي چي رفته بودم ؟! انگار ميخواستم گند بزنم به همه چي !

به پهلو چرخيدم نگاهم روي چمدون كوچكي افتاد كه كنار ديوار بود . فردا بايد ميرفتم بيمارستان . با اين روحيه از پسش بر ميومدم ؟!

"چيه ؟ دوباره ميخواي به خاطر اينم منصرف بشي ؟ ديوونه شدي ؟ مگه تو زندگيت كي بود ؟! بسه به خودت بيا . "

اشكام ديدم و تار كرده بودن . با پشت دست صورتم و پاك كردم و طاقباز خوابيدم .

نه اين بار ديگه پشيمون نميشم . اين بار قول دادم تا آخرش برم . اين بار ديگه حتميه !

" باورم نميشه عوض شدي ! "

جوابي به اين صداي موذي توي سرم ندادم . چطور قبلا آراد باهام خوب برخورد كرده بود ؟ حتي براي اولين بار كه من و توي پارك ديد نترسيد يا خودش و عقب نكشيد ولي امشب . . .

" خوب معلومه ! اون موقع تو زندگيش نبودي . تو يه عابر بودي . مگه آدم به عابرايي كه از كنار زندگيش رد ميشن توجه ميكنه ؟! "

نفس عميقي كشيدم . حق با توئه . اون نميتونست يه دوست و با اين قيافه تحمل كنه .

به سمت ميز كنار تخت چرخيدم . گوشيم و برداشتم و نگاهي به صفحه اش انداختم . هيچ خبري از آراد نبود . نا اميد تر از قبل گوشي و سر جاش گذاشتم . ميدونستم اينجوري ميشه . بهش حق ميدادم . نبايد توقع داشته باشم كه از من خوشش بياد اونم با اين قيافه !

پوزخندي زدم و گفتم . عجب اعتماد به نفسي امشب گرفته بودم ! كاش مثل هميشه خودم و توي اتاقم حبس ميكردم .

فصل هفتم

با صداي هيوا پلكام و باز كردم . چشمام ميسوخت و سنگين بود . هيوا به آرومي دستش و روي صورتم گذاشت و گفت :

- پاشو عزيزم . بايد بريم بيمارستان .

انگار مغزم هنوز راه نيفتاده بود . نگاهي به اطراف انداختم و اولين چيزي كه ديدم لباس ديشبم بود ! لباسي كه كلي واسه پوشيدنش ذوق كرده بودم . سريع به سمت گوشيم چرخيدم و برداشتمش . الان ديگه بايد يه خبري ازش ميشد . حتما اس ام اس داده . ولي وقتي نگاهم روي صفحه ي گوشي موند يخ بستم . هيچ خبري نبود .

هيوا متوجه اين كارم شد ولي چيزي به روم نياورد . حتي نميخواستم سرم و بالا بگيرم و نگاهش كنم . دستم و به سرم گرفتم . شقيقه هام تير ميكشيد . با صداي گرفته گفتم :

- ساعت چنده ؟

هيوا همينجوري كه از اتاق بيرون ميرفت گفت :

- 8 . پاشو صبحانه بخور كه ديگه بريم .

سر تكون دادم . از جام بلند شدم . تو آينه قدي كه درست رو به روي تخت بود به خودم خيره شدم . قيافم حال به هم زن بود ! چجوري توقع داشتم كه آراد با ديدن اين قيافه بازم كنارم باشه ؟

آهي از سر افسوس كشيدم . يكم خودم و مرتب كردم و به سمت آشپزخونه رفتم . هيوا مشغول چيدن ميز بود گفتم :

- بابا هم مياد ؟

- آره . زنگ زد گفت با ماه بانو ميان .

- ماه بانو ديگه چرا ؟ سفر قندهار كه نميخوام برم !

- ميدوني كه دل ماه بانو طاقت نمياره .

دوباره سر تكون دادم . حوصله ي جواب دادن نداشتم . احساس ميكردم با حرف زدن شقيقه هام بيشتر تير ميكشه . گلوم يكم ميسوخت و چشمام به خاطر بارندگي شب قبل ! به زور باز ميشد !

هيوا نگاهي بهم انداخت و گفت :

- خوبي ؟

از توي سبد نونا يه تيكه براي خودم برداشتم و بدون اينكه نگاهش كنم گفتم :

- معلومه كه خوبم . چرا بد باشم . امروز روز بزرگيه .

لبخند تلخي به روم زد . براي تغيير جو گفتم :

- كيوان كجاست ؟

- رفت . امروز جايي كار داشت بايد زودتر ميرفت . ولي گفت ظهر مياد بيمارستان .

سرم و كج كردم و گفتم :

- هيوا ! بيخيال ! بگو نياد . چه خبره اين همه آدم دارين دنبالم راه ميفتين .

- من بي تقصيرم . خودش گفت مياد . اگه دوست داري خودت بهش زنگ بزن بگو نياد .

پوفي كردم و سرم و پايين انداختم . اشتهاي چنداني نداشتم . سريع از جام بلند شدم و گفتم :

- ميرم حاضر شم .

دوباره به سمت اتاق برگشتم . آينه ي قدي اتاق بهم دهن كجي ميكرد ! خوب شد اتاق خودم آينه نداشت !

احساس نفس تنگي ميكردم . تند تر و عميق تر نفس ميكشيدم ولي هوا كم مياوردم . يه چيزي كم بود . يه چيزي توي وجودم گم شده بود . احساس بدي بود . ميخواستم به روي خودم نيارم . كسي كه هميشه بود حالا نيست . 1 سال به بودنش عادت كرده بودم . ميدونستم از هر جا ناراحت باشم آخرش حرفاي اونه كه آرومم ميكنه . ولي الان نبود . ديگه هم بر نميگرده !

چند تا نفس پشت سر هم كشيدم . مانتوم و پوشيدم و پشتم و به آينه كردم . نميخواستم توي اين دقيقه هاي آخر بيشتر از اين عذاب بكشم . ديگه بسم بود . 22 سال عذاب كشيدن بس بود .

كاش آراد ميفهميد كه اين سوختگي تقصير من نيست ! اصلا تقصير هيچ كس نيست ! من داشتم تاوان چي و ميدادم ؟ زندگي و صورتي رو كه خودم انتخاب نكرده بودم ؟ تقديري كه توي به وجود اومدنش هيچ نقشي نداشتم !

قطره اشكي از چشمام پايين افتاد . صداي توي سرم اين بار مهربون تر از هر بار ديگه گفت " در عوض الان داري ميجنگي . داري يه زندگي جديد و شروع ميكني . چرا ناراحتي ؟ "

اشكام و با پشت دست پاك كردم . حق با اون بود . همه چي داشت تموم ميشد .

شالم و براي آخرين بار طوري سرم كردم كه سوختگي هاي صورتم و بپوشونه . چتري هاي بلندم و براي آخرين بار كج توي صورتم ريختم . چقدر دوست داشتم يه روز چتري هام و كوتاه كنم !

چمدون وسايلم و دستم گرفتم و خواستم از اتاق بيرون برم اما نگاهم روي لباس بالماسكم موند . هيوا همون لحظه اومد تو اتاق و گفت :

- حاضري ؟

سريع خط نگاهم و عوض كردم و گفتم :

- آره .

هيوا جلوتر از من به راه افتاد . دلم ميخواست هر چيزي از اون شب باقي مونده دور بريزم . حتي اون لباسي رو كه با پوشيدنش ذوق كرده بودم .

بابا و ماه بانو توي ماشين منتظرمون بودن . به محض نشستن ماه بانو دستم و گرفت و گفت :

- چرا انقدر چشمات پُف كرده مادر ؟

سرم و پايين انداختم . لبخند دستپاچه اي زدم و گفتم :

- ديشب خوابم نبرد .

نگاهش رنگ دلسوزي گرفت گفت :

- نگران عملي ؟

عمل ؟! از صبح به تنها چيزي كه فكر نكرده بودم نگراني براي عمل بود ! ولي گفتم :

- اي يكم .

- به اميد خدا همه چي درست ميشه .

بابا تنها از آينه ي جلو نگاهم ميكرد . گوشيم و براي بار صدم از توي كيفم در آوردم و نگاهي به صفحش انداختم . بازم هيچ خبري نبود ! منتظر چي بودم ؟ هنوزم يعني اميد داشتم ؟!

با ترمز ماشين به خودم اومدم . نميدونم چقدر گذشت . غرق هزار تا فكر مختلف بودم . تازه وقتي نگاهم به سر در بيمارستان افتاد ضربان قلبم تند تر شد . يا از اينجا سالم ميومدم بيرون يا اينكه همينجوري ميموندم .

هم پاي ماه بانو آروم آروم جلو ميرفتم ولي هيوا و بابا جلوتر از ما بودن . اين همه عجله براي چي بود ؟ دوباره نگاهم به اسم بيمارستان افتاد . بايد فرار ميكردم ؟ من اينجا چيكار ميكنم ؟ بي تفاوت شده بودم . هيچ حسي نداشتم . فقط به طور غير ارادي قدم بر ميداشتم .

بالاخره وارد بيمارستان شديم . يه چيزي روي سينم سنگيني ميكرد . اگه به خاطر ماه بانو يا بابا نبود همون جا ميزدم زير گريه . ولي تموم مسير سعي كرده بودم خودم و كنترل كنم .

هيوا و بابا رفتن سمت پذيرش و من بي هدف به ديوار سرد بيمارستان تكيه زدم . صداي آشنايي رو شنيدم كه به سمت بابا ميرفت . سرم و بالا گرفتم . چقدر با اون روپوش سفيد رنگ قيافش فرق داشت . اينجوري بيشتر شبيه دكترا شده بود . با شنيدن اسمم توجهم جلب شد بابا صدام زد :

- هورام عزيزم بيا اينجا .

نگاه دكتر به من بود . ياد آراد افتادم . اونو تو مطب دكتر ديده بودم . چقدر خنگ بودم كه آراد و تشخيص نداده بودم . حتي احتمالشم نميدادم . تكيه ام و از ديوار گرفتم و به سمتشون رفتم . سلام آرومي به دكتر كردم و اونم با خوش رويي جواب داد . بعد به مسئول پذيرش چيزي گفت و رو به ما گفت :

- بفرماييد از اين طرف . خودم اتاق هورام و نشونتون ميدم .

همه دنبالش به راه افتاديم . قدش از آراد كوتاه تر بود . ولي از آراد مهربون تر بود !

" از كجا انقدر مطمئني ؟ شايد اونم مثل آراد وقتي به خودش برسه جا بزنه ! "

شونه اي بالا انداختم . ديگه نميتونستم به مهربوني كسي اعتماد كنم .

وارد اتاق شديم فقط يه تخت توش خودنمايي ميكرد . رنگ ديواراش سفيد بود و پرده هاي صورتي ملايم داشت . اين با روحيه ي من ناسازگار بود . اخمام تو هم رفت . اتاق زيادي روشن بود . ياد اتاق تاريك و دوست داشتني خودم افتادم . تا چند وقت نميتونستم ببينمش ؟!

صداي دكتر من و از فكر بيرون آورد :

- اينم اتاق شما .

بعد اشاره اي به زن جووني كه تازه متوجه حضورش شده بودم كرد و گفت :

- ايشون خانوم شهبازي هستن . پرستار بخش بهتون كمك ميكنن توي اتاق مستقر بشين .

هيوا سريع تشكر كرد و بابا با نگاهي نگران رو به دكتر گفت :

- دكتر جون چند لحظه ميشه باهات صحبت كنم ؟

- حتما آقاي تهراني بفرماييد .

با هم از اتاق بيرون رفتن . چي بود كه بابا ميخواست به دكتر بگه ؟ زيادم برام اهميت نداشت . ديگه با پاي خودم اومده بودم بيمارستان .

پرستار جلو اومد و گفت :

- عزيزم موبايل ساعت هر چيزي با خودت داري بده خانوادت ببرن .

نگاه متعجبي بهش انداختم و گفتم :

- براي چي ؟

- قانونه گلم .

سري به نشونه ي تاييد تكون دادم . گوشيم و از توي كيفم در آوردم و براي آخرين بار نگاهي به صفحش انداختم . كاملا نا اميد شدم . گوشي رو به دست هيوا دادم و گفتم :

- خاموشش كن بذارش تو اتاقم .

هيوا سر تكون داد . پرستار دوباره گفت :

- اين لباس بيمارستانه با لباساي الانت عوضشون كن .

مطيعانه هر كاري كه ميگفت گوش ميدادم . به طرف سرويس بهداشتي كه توي اتاق قرار داشت رفتم و لباسام و با بلوز و شلوار صورتي رنگ كه بلوزش بلند و تقريبا تا بالاي زانوم بود عوض كردم . لباساي خودمم برداشتم و از سرويس بهداشتي بيرون اومدم . دكتر و بابا هم انگار حرفاشون تموم شده بود . چون برگشته بودن توي اتاق . لباسام و به هيوا دادم . خبري از خانوم شهبازي نبود دكتر با ديدنم گفت :

- دراز بكش روي تخت راحت باش .

به سمت تخت رفتم منتظر بودم كه هر لحظه بابا و بقيه برن . دلم تنهايي ميخواست . دكتر ذهنم و خوند . سريع گفت :

- خوب شما ميتونين برين . احتمالا تا فردا خبري نيست . مگه اينكه تيم جراحي امروز ظهر يه سر به هورام بزنن .

منم سريع رو به بابا گفتم :

- آره برين .

بابا گفت :

- يكم ديگه ميمونيم بعد ميريم .

با اصرار گفتم :

- بابا برين . كاري ندارم كه . خوبم . برين شما . از كار و زندگيتونم افتادين .

با نگاهي شكاك گفت :

- مطمئني بابا ؟

قبل از اينكه جوابي بدم هيوا گفت :

- چيزي لازم نداري ؟

- نه ندارم . برين .

بابا سري تكون داد ولي هنوزم از توي چشماش نگراني كاملا معلوم بود . ماه بانو جلو اومد بوسه اي به روي سرم زد و گفت :

- نگران نباشيا .

فقط سر تكون دادم . هيوا اما گفت :

- من تا ظهر پيشش ميمونم . بعد ميرم خونه .

خواستم اعتراض كنم كه بابا و ماه بانو سريع موافقت كردن . چاره اي نبود . موندن هيوا بهتر از بابا و ماه بانو بود ! هيوا روبه من گفت :

- من تا پايين باهاشون ميرم و دوباره برميگردم . باشه ؟

سر تكون دادم . دكتر هم به سمت در رفت تا بدرقشون كنه . بالاخره سكوت و تنهايي رو كه ميخواستم به دست آورده بودم . نفس عميقي كشيدم .نگاهم و به پنجره دوختم و سعي كردم جلوي ريزش اشكام و بگيرم .

صداي دكتر سالاري توي اتاق پيچيد . سريع سرم و به سمتش برگردوندم گفت :

- راحتي ؟

- بله مرسي .

- مهموني خوش گذشت ؟

تعجب كردم . اون از كجا ميدونست ؟ يعني آراد بهش گفته بود ؟! آراد در مورد من حرف زده بود ؟! ضربان قلبم بالا رفت . اون حس بي انگيزگي كه از صبح دچارش شده بودم كاملا از بين رفت .

آب دهنم و قورت دادم و گفتم :

- كدوم مهموني ؟!

نگاهي بهم كرد كه يعني خودتي !!

- همون مهموني بالماسكه ي ديشب ديگه . به اين سرعت يادت رفت ؟

- شما از كجا ميدونين ؟

- چون خودمم اونجا بودم . در ضمن يادت نمياد به من خوردي ؟! حواست كجا بود اون لحظه ؟!

انگار يه سطل آب يخ روم ريختن . پس آراد چيزي بهش نگفته بود ! خوب معلومه كه نميگه . مگه من اصلا براش مهمم كه در موردم با دوستش حرف بزنه ؟

مثل بادكنكي شده بودم كه بهم سوزن زده بودن . سرم و پايين انداختم و با صداي گرفته گفتم :

-شما از كجا من و شناختين ؟ من كه نقاب داشتم .

لبخندي روي لباش نشست و گفت :

- آستين لباست زيادي گشاد بود . برام شناختنت زياد سخت نبود .

سرم و تكون دادم و چشمام و بستم . همه از روي اين آستين نحس همه چي و فهميده بودن ! دكتر خودكاري از جيبش در آورد و چيزايي رو روي چارتي كه دستش بود يادداشت كرد . در همون حال گفت :

- اولش كه كلي برام جالب بود اونجا توي مهموني ديدمت . بعدش برام جالب تر شد كه بدونم براي چي توي اون مهموني هستي . خلاصه اينكه كلي تعجب كردم .

ديگه با اين حرفش مطمئن شدم آراد در مورد من چيزي بهش نگفته ! دلم نميخواست در مورد ديشب حرفي بشنوم يا حرفي بزنم . براي همين گلوم و صاف كردم و خيلي جدي گفتم :

- كي عملم ميكنين ؟

دكتر از بالاي چارت نگاهي بهم انداخت متوجه شد كه ديگه نبايد سوالي بپرسه . گفت :

- احتمالا فردا صبح .

سر تكون دادم و منتظر نگاهش كردم . بالاخره گفت :

- خوب من ديگه اينجا كاري ندارم . هر چي كه شد يا اينكه چيزي لازم داشتي بهم بگو .

بازم سر تكون دادم و اونم با يه لبخند عقب گرد كرد و از اتاق بيرون رفت .

يعني الان آراد كجا بود ؟ داشت چيكار ميكرد ؟ يعني ازم متنفر شده بود ؟ ياد ديشب و داد و فرياداش افتادم . من بهش چيزي رو دروغ نگفته بودم . يعني راستشم نگفته بودم ولي اينكه من و محكوم كنه به دروغگويي يكم برام زور داشت .

چشمام و بستم . دلم ميخواست دوباره تصويرش و تو ذهنم براي خودم بسازم . چرا من از هر كي خوشم ميومد از دست ميدادم ؟ اون از مهبد . اين از آراد . . . ولي نه جنس احساسم يكي نبود . انگار ميخواستم همه ي علامت سوالايي كه توي ذهنمه رو از بين ببرم .

ورود هيوا افكارم و به هم ريخت . كنار تختم اومد و مشغول حرف زدن شد . هيچ كدوم از حرفاش و نميشنيدم . فقط نگاهش ميكردم . چقدر خوشبخت بود كه پوستش صاف و سفيد بود .

دور تا دورم و جراحا و پزشكهاي متخصص گرفته بودن هيوا با دقت به حرفاشون گوش ميداد و گه گاه سوالي ميپرسيد ولي من توي افكار خودم غرق بودم . ديگه چه فرقي داشت چجوري پوستم تيكه و پاره بشه ؟!

يه دكتر بينشون بود كه از همه پير تر بود و انگار همون استادي بود كه دكتر سالاري در موردش باهام حرف زده بود . پير مرد بد اخلاقي بود ولي دكتر ميگفت حسابي توي كارش وارده . به سمتم نگاهي انداخت و با بدخلقي گفت :

- دختر جون خودت سوالي نداري ؟ مثلا قراره تورو عمل كنيم .

براي اولين بار بدون اينكه هول بشم توي چشماي يخيش نگاه كردم و گفتم :

- نه سوالي ندارم .

پير مرد سري تكون داد و رو به يكي از دكتراي ديگه گفت :

- فردا اول وقت اتاق عمل و آماده كنين .

اونم سري تكون داد و چارت به دست به دنبال پير مرد راه افتاد . نفس راحتي كشيدم . دكتر سالاري كه هنوز اونجا بود با اين حركتم خنديد و گفت :

- يكم بد اخلاقه ولي كارش تضمين شدست .

- خدا كنه !

دكتر رو به هيوا گفت :

- خانوم تهراني شما ديگه ميتونين تشريف ببرين . موندنتون ضرورتي نداره . اينجوري خودتون اسير ميشين . فردا صبح تشريف بيارين . البته اگه ميخواين موقع عمل اينجا باشين .

هيوا سر تكون داد و رو به من گفت :

- من برم ؟ چيزي نميخواي ؟

- نه مرسي . حواست به بابا و ماه بانو باشه . فردا هم نميخواد همه بيان اينجا . باشه ؟

- تو فقط به فكر خودت باش .

- هيوا جدي ميگما . همه رو راه نندازي دنبال خودت ؟

- حالا تا فردا .

دكتر سالاري از جفتمون خداحافظي كرد و رفت . هيوا هم بعد از تماسي كه كيوان باهاش گرفت و گفت دنبالش اومده از اونجا رفت . حالا خودم مونده بودم و اين اتاق .

سرم و به بالشتي كه پشتم بود تكيه دادم و پلكام و بستم . تازه استرس عمل داشت به سراغم ميومد . كل امروز فكر آراد همه ي ذهنم و گرفته بود . انقدر با خودم كلنجار رفته بودم كه ديگه داشتم ديوونه ميشدم .

كاش گوشيم كنارم بود . يا اينكه يه خبري از آراد ميتونستم بگيرم . دكتر توي اين چند باري كه به اتاقم سر زده بود چيزي به روي خودش نياورده بود . حالا يا واقعا خبر نداشت از اتفاقات ديشب يا اينكه دلش نميخواست چيزي بگه !

هوا كم كم داشت تاريك ميشد اين و از پنجره ي اتاقم ميتونستم بفهمم . چشمام هنوزم از گريه هاي ديشب درد ميكرد . كم كم داشت خواب به سراغم ميومد . لحظه ي آخر نگاهم به روي ساعت اتاق موند . عدد 10 و نشون ميداد . بين خواب و بيداري بودم كه احساس كردم كسي وارد اتاقم شد . ولي خواب كاملا بر من غلبه كرد و نتونستم سايه اي رو كه توي اتاق افتاده بود و تشخيص بدم .

******

صبح دو تا پرستار اومدن و لباساي مخصوص عمل و تنم كردن . مدام توي دلم دعا ميكردم همه چي خوب پيش بره . واقعا طاقت يه نااميدي ديگه رو نداشتم . خبري از دكتر سالاري و بقيه نبود . كاش حداقل اون ميومد و يكم باهام حرف ميزد .

خانوم شهبازي وارد اتاق شد و گفت :

- خوب خانوم تهراني آماده اي ؟

آره من و ببرين سمت قتلگاه ! چيزي نگفتم تنها سر تكون دادم . خانوم شهبازي لبخند مهربوني زد و گفت :

- ببينم نگران كه نيستي ؟

-يكم .

- خوب طبيعيه . تا پات و بذاري تو اتاق عمل ديگه هيچي نميفهمي .

با نگراني گفتم :

- خانوادم نيومدن ؟

- نه هنوز . ولي تا ما كامل آمادت كنيم اونام ميان نگران نباش .

تازه به اين نتيجه رسيده بودم كه چقدر بهشون احتياج دارم . انگار ديروز گرم بودم ! الان بدجور دلم آغوش ماه بانو رو ميخواست . چشمام كم كم داشت نم اشك روشون ميومد . جلوي خودم و گرفتم . دلم نميخواست عين بچه ها زار بزنم .

در اتاق باز شد و اين بار هيوا اومد تو . خندون گفت :

- چطوري عزيزم ؟ همه چي خوبه ؟

دستش و گرفتم و با التماس گفتم :

- هيوا ميترسم .

لبخند روي صورتش محو شد نگاهش رنگ دلسوزي گرفت و گفت :

- ترس براي چي ؟ يه قدم برداشتي تا تهش برو . باشه ؟

ميترسيد پشيمون شم ؟! ديگه الان ؟! خيلي دير بود براي پشيموني .

دوباره در باز شد و اين بار بابا و ماه بانو و كيوان وارد شدن . از خوشحالي ميخواستم بال در بيارم . چقدر خوب بود كه هيوا به حرفم گوش نداده و همه رو با خودش آورده بود . توي بغل ماه بانو فرو رفتم . يكم آروم تر شدم .

چند لحظه بعد يه برانكار آوردن و با اون من و از اتاق بيرون بردن . نگاه آخر و به همه انداختم . اونام دست كمي از من نداشتن . چشمام و بستم تا نگاهم به اون راهروي طولاني كه منتهي ميشد به در اتاق عمل نيفته !

پشت در اتاق عمل همه ي هياهو ها رو جا گذاشتيم . حالا وارد يه محيط ساكت تر شده بوديم . پرستار من و به سمت يه اتاق ديگه برد . همه جا سبز رنگ بود و همين بيشتر باعث وحشتم ميشد . من و روي تخت اتاق عمل خوابوندن و رفتن . چند نفر توي اتاق عمل بودن ولي هر كدومشون مشغول آماده كردن چيزي بودن . مردي با ماسك به سمتم اومد و سوزني رو به دستم زد . نگاهم پر از وحشت بود . مرد انگار فهميد چون با لحن خوبي بهم گفت :

- اسمت چيه ؟

با صدايي كه به شدت ميلرزيد گفتم :

- هورام .

- هورام ميترسي ؟

فقط سر تكون دادم . مرد گفت :

- الان بيهوش ميشي . هيچي ديگه نميفهمي .

آمپولي رو برداشت و توي همون سوزني كه به دستم وصل كرده بود تزريق كرد . بهم گفت :

- برام از 10 تا 1 برعكس ميشمري ؟

سر تكون دادم . احساس كردم فكم از ترس ميلرزه .

- ده . . . نه . . . هشت . . . هفت . . . شش . . .

پلكام نيمه بسته ميشد . همون لحظه ماسك اكسيژني رو ديدم كه روي صورتم قرار ميگيره و بعد هيچ چيز ديگه اي نفهميدم .

پلكام و آروم آروم باز كردم . صداهاي محوي رو ميشنيدم . چشمام تار ميديد . چند بار پلك زدم ولي هنوزم تار ميديدم . سوزشي رو روي پوستم حس ميكردم . ولي اونقدري نبود كه بخوام از درد فرياد بزنم . انگار يكي داشت نيشگوناي ريز ازم ميگرفت . با اين وجود تمام عزمم و جزم كردم و دوباره پلكام و باز كردم . اين بار صداها هم مفهوم تر شده بود . تصويرهايي كه محو بودن حالا جلوي چشمام واضح تر ميشدن .

صداي هيوا رو تشخيص دادم :

- به هوش اومد

بابا نزديك اومد و گفت :

- هورام . صدامون و ميشنوي ؟ خوبي ؟

اخمام تو هم رفت . سوزش پوستم داشت بيشتر ميشد . ناله اي كردم ولي نتونستم حرفي بزنم . دوباره پلكام و باز و بسته كردم . اين بار صورت هيوا رو واضح ديدم . خيلي نگران بود . سرم و آروم چرخوندم . انگار وزنش به اندازه ي 100 كيلو شده بود . بابا سمت ديگه ي تخت نشسته بود . گفت :

- خوبي بابا ؟

لبهام به هم چسبيده بود . به زحمت از هم بازشون كردم و گفتم :

- ميسوزه .

هيوا گفت :

- پوستت ؟

خندم گرفت . پس كجام ميتونست بسوزه ؟! ولي به جاي خنديدن فقط سر تكون دادم . هيوا گفت :

- ميرم به پرستار بگم .

كم كم اثرات داروي بيهوشي داشت از تنم بيرون ميرفت . درد و سوزش و با تمام وجود حس ميكردم . اشك توي چشمام حلقه زد . با لحني بي قرار رو به بابا گفتم :

- خيلي درد داره . پوستم ميسوزه

بابا دست راستم و تو دستش گرفت و گفت :

- طبيعيه . يكم طاقت بيار دخترم .

مدام از درد روي تخت وول ميخوردم . اشكام ناخود آگاه سرازير ميشدن . بابا سعي ميكرد با حرفاش آرومم كنه . ولي فايده اي نداشت .

هيوا چند لحظه بعد با خانوم شهبازي وارد اتاق شد . پرستار با ديدن تكون خوردنا و اشكايي كه روي صورتم بود گفت :

- چرا كولي بازي در مياري ؟ چيزي نيست . الان آروم ميشه .

بابا گفت :

- نميشه مسكني چيزي بدين بخوره ؟ خيلي درد ميكشه .

- خوب طبيعيه . اون همه پوست مرده رو از صورتش و تنش جدا كردن . خوب معلومه كه درد داره .

هيوا رو به بابا گفت :

- زنگ بزنم دكتر سالاري بياد ويزيتش كنه ؟

پرستار گفت :

- كاري از دست دكتر بر نمياد . الان يه مسكن بهش ميزنم .

تكونام بيشتر شده بود . هر لحظه احساس مرگ ميكردم . عجب غلطي كرده بودم . پشيمون بودم كه تن به اين عمل داده بودم . گريه ام شدت گرفت . هيوا و بابا سعي ميكردن دلداريم بدن ولي موفق نبودن .

چند لحظه بعد بالاخره مسكن اثر كرد و كم كم آروم شدم و پلكام روي هم افتاد .

*****

چشمام و كه باز كردم اتاق تاريك بود و خلوت . هيچ كسي جز خودم اونجا نبود . نگاهي به اطراف انداختم و بعد از اينكه يكم چشمام به تاريكي عادت كرد نگاهم به ساعت ديواري اتاق افتاد . ساعت 9 شب بود . چرا هيچ كس پيشم نمونده بود ؟ نه هيوا . نه بابا . راستي ماه بانو كجا بود ؟ انقدر درد داشتم كه يادم رفته بود بپرسم . هنوزم سوزشي رو روي پوستم احساس ميكردم .

خدا خدا ميكردم دوباره زياد نشه . چشمام و بستم و سعي كردم بخوابم . تحمل اين تنهايي توي اين اتاق ناآشنا ، برام غير ممكن بود . ولي انقدر خوابيده بودم كه اصلا خوابم نميبرد . تازه نگاهم به خودم افتاد . صورت و گردنم باند پيچي شده بود . سنگيني بانداژ و حتي روي دست چپمم حس ميكردم . پس بيخود نبود كه از درد داشتم ميمردم . تمام تنم و آش و لاش كرده بودن .

احساس ميكردم درد دوباره داره بر ميگرده . به محض اينكه اثر مسكنا از بين ميرفت درد بد تر از قبل به سراغم ميومد .

چشمام و محكم روي هم فشار دادم و سعي كردم از درد فرياد نزنم . حالا چجوري بايد يه پرستار و خبر ميكردم ؟

نگاهي به اطرافم انداختم . دوباره از درد پلكام و بستم و دندونام و رو هم فشار دادم . ميتونستم تحمل كنم . تازه اولش بود . بايد بيشتر تحمل ميكردم . هورام تو ميتوني .

با صداي در كه از هم باز ميشد نگاهم به اون سمت چرخيد . نوري از بين در اومد توي اتاق . سايه ي يه آدم و ميديدم . از زور درد چشمام و به زور باز نگه داشته بودم . هر لحظه دردم داشت بيشتر ميشد . در تا آخر باز شد .

ياد ديشب افتادم . اون سايه اي كه اومده بود توي اتاقم . همون كه بين خواب و بيداري ديده بودمش . حتما خودشه .

پلكام و تا جايي كه ميتونستم باز نگه داشتم تا بتونم تصوير كسي كه توي اتاقم مياد و ببينم .

نگاهم به سمت ساعت كشيده شد . 9:30 بود . دوباره به سمت در برگشتم .

احتمالات مختلف ميدادم . مثلا دلم ميخواست معجزه بشه و آراد و رو به روي خودم ببينم . انتظارم زياد طولاني نشد . پرستاري وارد اتاق شد نفس حبس شدم و بيرون دادم و با ناراحتي به پرستار نگاه كردم . تازه ياد دردم افتاده بودم . خودمم ميدونستم ديگه هيچ شانسي براي معجزه ندارم . آراد ديگه برنميگشت . قطره اي اشك از چشمم سُر خورد و افتاد روي گونم . نميدونم از درد بود يا از ناراحتي . ولي احساس ميكردم علاوه بر سوزش پوستم قلبمم ميسوزه .

پرستار با ديدن چشماي بازم لبخندي زد و گفت :

- بيداري ؟

دستش به سمت كليد برقي كه بالاي سرم بود رفت و روشنش كرد . نور چشمام و اذيت ميكرد . دست راستم و جلوي لامپ گرفتم گفتم :

- بله .

- 1 ساعت پيش بهت سر زدم خواب بودي . بهتري ؟ درد نداري ؟

تازه نگاهش به صورت خيسم افتاد گفت :

- چرا گريه كردي ؟ حالت خوبه ؟ خيلي درد داري ؟

اشكم بيشتر شد . از ته دل زار ميزدم . درد بهانه ي خوبي بود براي اينكه حسابي خودم و خالي كنم ! با لبخند مهربوني گفت :

- نگاش كن . عين دختر بچه ها داره گريه ميكنه . اشكات و پاك كن ببينم . انقدر دردش زياده ؟

درد قلبم و پرسيده بود يا درد پوستم ؟ سرم و تكون دادم . آمپولي رو برداشت و توي سوزني كه توي دستم بود تزريق كرد گفت :

- الان دردش ساكت ميشه .

پرستار كنارم ايستاده بود و چيزايي رو چك ميكرد و منم نگاهش ميكردم . دردم داشت كم و كم تر ميشد و چشمامم خواب آلود تر . پلكام داشت روي هم ميفتاد . در اتاق كه پرستار موقع اومدن نبسته بود باز تر شد . سايه اي رو ديدم . نگاهم روي ساعت چرخيد . 10 بود . وقتي پلكام ديگه طاقت باز موندن و نداشت . با خودم فكر كردم بايد تكليف اين سايه ي ساعت 10 و بعدا مشخص كنم . . .

******

- اونوقت عمل اصلي همون پيوند پوست و كي انجام ميدين ؟

دكتر چارتي كه دستش بود و به تخت تكيه داد و يكمي عينك طبيش و روي دماغش جابه جا كرد و رو به هيوا گفت :

- يكم بايد بگذره . تازه پوستاي مرده رو برداشتيم . شايد 3 روز ديگه براي اولين عملش ببريمش .

با اين حرف دكتر دوباره دچار استرس شدم . اگه نميشد ؟ اگه جواب نميداد ؟ اگه پيوند و پس ميزد ؟

دكتر كه نگاهش به صورت وحشت زده ي من افتاد گفت :

- البته من به همه ي روحيه ي هورام احتياج دارما . انقدر نگران نباش دختر . به هيچي هم فكر نكن . تا اينجاش كه همه چي درست پيش رفته . از اين به بعدشم درست ميشه .

لبخند كم جوني روي لبم نشست . دكتر از اتاق بيرون رفت . نگاهي به هيوا كردم و گفتم :

- چه خبر از بابا و ماه بانو ؟ خوبن ؟

- آره حال ماه بانو خوب نبود زياد . نذاشتم بياد . بابا هم كار داشت . گفتم امروز نياد . به جاش فردا بياد . البته خودش گفت تا شب مياد سر ميزنه بهت . بابائه ديگه ميشناسيش كه .

سر تكون دادم و گفتم :

- ماه بانو چي شده ؟

- چيز مهمي نيست . استرس تو داره داغونش ميكنه . هي ميگم نگران نباش ميگه نميتونم .

سرم و پايين انداختم . براي سوالي كه ميخواستم بپرسم دو دل بودم . نميدونستم هيوا چه فكري در موردم ميكنه . با اين حال دل و به دريا زدم و گفتم :

- گوشيم . . . گوشيم و بردي خونه ؟

- آره . چطور ؟

- خاموشش كردي ؟

- خودت گفتي خاموشش كنم . نبايد ميكردم ؟

سريع با دستپاچگي گفتم :

- نه نه . خوب كاري كردي .

- چيزي شده ؟ به كسي ميخواي زنگ بزني ؟

توي چشماش نگاه كردم . معلوم بود شك كرده . گفتم :

- نه چيز مهمي نيست .

يعني دكتر به آراد نگفته بود من تو بيمارستانم ؟ يا اصلا آراد سراغ من و ازش نگرفته بود ؟ انقدر بي معرفت بود ؟ فقط دم از دوستي ميزد ؟ بغضم و تو گلوم خفه كردم . روحيم افتضاح بود .

هيوا يكم ديگه پيشم موند و رفت . دوباره تنها شدم .

نگاهم به سمت پنجره برگشت . صدايي من و از افكارم بيرون آورد :

- چي انقدر هيجان انگيره اون بيرون ؟

نگاهم به سمت صدا چرخيد . دكتر كنار تخت ايستاده بود و بهم خيره شده بود . گفتم :

- هيچي .

پايين تختم نشست و گفت :

- چرا انقدر ناراحت به نظر مياي ؟ به خاطر استرس عمله يا چيز ديگه ؟

بايد بهش ميگفتم ؟ احساسم به دكتر مثل جاسوساي دو جانبه بود ! اگه همه چي رو ميرفت كف دست آراد ميذاشت چي ؟ تصميم گرفتم دهنم و ببندم . لبخندي زدم و گفتم :

- بالاخره عمل نگراني داره ديگه .

- آره داره . ولي اينجوري كه تو زل زده بودي به پنجره شك دارم فقط قضيه عمل باشه . ميدوني كه اگه بخواي ميتوني با من حرف بزني .

- چيز خاصي نيست . دلم گرفته توي اين اتاق .

- خوب اينكه كاري نداره . ميخواي با هم بريم تو محوطه ؟

نگاه ناباوري بهش انداختم و گفتم :

- نه . . . نه . . . همينجا جام خوبه .

- تعارف ميكني ؟ ميريم يكمم با هم حرف ميزنيم . خوبه ؟

- آخه . . .

- آخه اينا نداره ديگه . منم جاي تو بودم افسرده ميشدم اين بالا تو اتاق . وايسا ميرم صندلي چرخ دار بيارم .

قبل از اينكه بذاره من حرفي بزنم از اتاق بيرون رفت . يكي نبود بگه مريضي دكترم به زحمت ميندازي . خودت كه ميدوني چه مرگته ! حالا جرات داري با اين قيافه عين مومياييا پاشي بري توي محوطه بيمارستان ؟

نفسم و دادم بيرون و منتظر دكتر موندم . بعد از چند دقيقه دكتر با يه صندلي چرخ دار برگشت و گفت :

- خوب آروم كمكت ميكنم بيا بشين رو صندلي .

سر تكون دادم . دكتر زير بازوي راستم و گرفت و كمكم كرد . به سختي تونستم جابه جا بشم . ولي بالاخره نشستم رو صندلي . دكتر پشتم قرار گرفت و صندلي رو حركت داد .

از راهروي بيمارستان گذشتيم . نگاها معذبم ميكرد . شالم و بيشتر توي صورتم كشيدم كه از ديد دكتر پنهون نموند و گفت :

- اينجا هيچ كس حواسش به كس ديگه نيست . راحت باش .

چيزي نگفتم . به سمت محوطه ي باز و پر دار و درخت بيمارستان حركت كرديم . صندلي چرخ دار و آروم تكون ميداد .

سكوتش معذبم ميكرد . انقدر باهاش صميمي نبودم كه راحت با حضورش كنار بيام . دستام بي هدف دور هم ميچرخيدن .

- خوب از كدوم طرف برم ؟

سرم و بالا گرفتم . نگاهم به دو راهي كه رو به روم بود افتاد . گفتم :

- نميدونم .

- چرا سختش ميكني ؟ دو تا انتخاب داري راست يا چپ ؟

داشتم فكر ميكردم كه دوباره گفت :

- انقدر فكر نكن راست يا چپ ؟

دوباره گفت :

- راست يا چپ ؟ راست يا چپ ؟ بدون فكر بگو .

از لحنش خندم گرفت . لبخندي روي لبم نشست و با صدايي كه ته رنگ خنده داشت گفتم :

- راست .

- آفرين دختر خوب . بعضي وقتا بايد همينجوري بدون فكر تصميم بگيري . زيادي فكر كردن آدم و ديوونه ميكنه .

شايد حق با اون بود . اين مدت انقدر فكر كرده بودم كه واقعا احساس ميكردم دارم ديوونه ميشم . نگاهم به گلاي صورتي قشنگي كه توي باغچه رشد كرده بود افتاد . ناخودآگاه گفتم :

- چقدر خوشحالم كه ديگه تو اون اتاق نيستم .

- چرا ؟ ازش خوشت نمياد ؟

شونه ام و بالا انداختم و گفتم :

- خوشم مياد . ولي توي بيمارستان دلم ميگيره .

صندلي چرخدار و نگه داشت و خودش روي صندلي رو به روي من نشست و گفت :

- اتاق خودت چجوريه هورام ؟

نيشخندي زدم و گفتم :

- عين قبر ميمونه .

- قبر ؟!

- همه جاش سياهه .

- خوب اتاقت توي بيمارستان كه بايد خيلي بهتر از اونجا باشه .

- زيادي روشنه .

- و حتما اين بده ؟!

سر تكون دادم . گفت :

- دلت ميخواد بازم بياي تو اين محوطه بچرخي ؟

نميدونم چرا حس خوبي بهم دست داد . توي اتاق موندن و دوست نداشتم . برعكس خونه ي خودمون ! حالا اينجا دلم ميخواست مدام از اتاق بيام بيرون . چشمام برقي زد و گفتم :

- آره خيلي .

- خوب ميتونم از اين به بعد همين حدودا بيام دنبالت و با هم توي محوطه بچرخيم نظرت چيه ؟

با تعجب گفتم :

- با شما ؟

- آره مگه چه اشكالي داره ؟

سرم و انداختم پايين و خجالت زده گفتم :

- نميخوام مزاحم بشم .

- مزاحم نيستي . پس قبوله ؟

تنها سر تكون دادم . دكتر دستاش و به هم كوبيد و گفت :

- خوبه . ديگه واسه امروز بسه . بيا كم كم برگرديم .

موافقت كردم . دكتر دوباره صندلي من و به حركت در آورد و به سمت در ورودي رفتيم . جلوي در زني نسبتا مسن ايستاده بود كه با ديدن دكتر گفت :

- واي دكتر سالاري چه خوب اينجا ديدمتون .

دكتر با خوش رويي گفت :

- سلام مادر . خوبين ؟ مشكلي كه ندارين ديگه ؟ اون دكتري كه معرفي كردم بهتون خوب بود ؟

پيرزن كه حسابي هم سرحال بود گفت :

- عين يه دونده ميتونم بدوم . خير از جوونيت ببيني .

دكتر لبخندي بهش زد . زن كه معلوم بود يكمم وراجه دوباره دكترو به حرف گرفت . تا جايي كه دكتر حواسش پرت شد و به كل من و چرخ و رها كرد و به سمت پيرزن برگشت .

حس كردم چرخ داره تكون ميخوره . به خودم ميگفتم توهمه ! نگاهم و به دكتر دوختم كه ديدم نه واقعا دارم يواش يواش عقب ميرم . ترس برم داشت . آروم دكتر و صدا زدم :

- دكتر . . . دكتر سالاري . . .

نخير حسابي سرش گرم بود . تكوناي چرخ بيشتر شد و تازه متوجه شدم كه صندلي درست روي سراشيبي قرار داره . تكونا بيشتر شد و تا جايي كه ديگه چرخ حركت كرد . با ترس و صداي جيغ مانندي گفتم :

- دكتر . . .

دستم و دراز كردم كه چيزي رو بگيرم و خودم و باهاش نگه دارم . چشمام و بسته بودم و جيغ ميكشيدم . لحظه ي آخر پارچه اي توي دستم اومد و محكم كشيدمش . صندلي با سرعت داشت سراشيبي رو ميرفت پايين و قلب من تند تند ميزد . همينجوري كه چشمام بسته بود و جيغاي بنفش ميكشيدم . صداي داد دكتر و شنيدم :

- روپوشم و ول كن تا بگيرمت .

- دارم ميرم پايين .

- دختر چشات و باز كن . داري منم با خودت ميكشوني .

- نميتونم ولت كنم .

وقتي به خودم اومدم كه ديدم چرخ از حركت وايستاده . جيغام و تموم كردم و آروم پلكام و باز كردم . دكتر چرخ و گرفته بود و با روپوشي كثيف و پاره جلوم ايستاده بود . شرمنده شدم آروم گفتم :

- آخه داشتم ميفتادم .

- بله منم داشتي با خودت مينداختي .

نگاهي به روپوشش انداخت و گفت :

- اين روپوش ديگه روپوش بشو نيست . برگرديم اتاقت ؟

خجالت زده سري تكون دادم عجب سوژه اي شده بود ! كل مسير برگشت تا توي اتاق حرفي نزدم . از خجالت داشتم ميمردم . الان دكتر ميگفت عمرا عصرا نميام دنبالش ! عجب كاري كردما ! فوقش ميفتادم دست و پام ميشكست حداقل اينجوري آبرو ريزي نميشد !

دكتر كمكم كرد روي تخت دراز بكشم . گفتم :

- دكتر شرمنده ها .

- اين چه حرفيه من حواسم پرت حرف زدن شد .

سرم هنوزم پايين بود . دكتر صندلي رو گرفت و گفت :

- استراحت كن .

سر تكون دادم . دكتر با صندلي از اتاق بيرون رفت . انقدر جيغ زده بودم گلوم درد گرفته بود . دوباره ياد صحنه ي چند لحظه پيش افتادم . ياد قيافه ي دكتر خنده رو روي لبام آورد .

بانوی سرخ9

عمه كنار تختم اومد و بوسه اي روي موهام گذاشت و گفت :

- خدارو شكر كه خوبي . انقدر نگرانت بودم كه حد نداره . مدام به مهسا ميگفتم حالا مهبد تهران نيست پاشو من و تو بريم بيمارستان . ديگه شرمنده عمه زودتر از اينا نشد بيايم . به محض اينكه امروز مهبد برگشت تهران ديگه گفتم دلم طاقت نمياره بايد بيام بهت سر بزنم .

هيوا گلايي رو كه عمه آورده بود برداشت و گفت :

- راضي به زحمت نبوديم ! خود هورام دوست داشت دورش خلوت باشه . بازم زحمت كشيدين .

- زحمت چيه عمه وظيفم بود بيام . هورام عين دخترمه .

نگاه سردم و به صورتش دوختم . با اين همه تظاهر ميخواست به كجا برسه ؟! هيوا هم دست كمي از من نداشت ولي خودش و خوب كنترل ميكرد . مهسا نزديكم اومد و گفت :

- درد كه نداري ؟

- نه الان خيلي بهترم .

- خدارو شكر .

چند لحظه گذشت . در با تقه اي از هم باز شد و مهبد و پوپك وارد اتاق شدن . عمه گفت :

- ماشين و پارك كردي ؟

مهبد سري تكون داد و به سمت تختم اومد . قلبم مچاله شد ! با لبخندي كه روي لبش بود گفت :

- بالاخره تن به عمل دادي .

لبخند محوي روي لبم نشست . سرم و پايين انداختم و با خجالت گفتم :

- آره ديگه . مجبور شدم .

نميدونستم چرا از مهبد خجالت ميكشيدم . فاصله اي كه اين مدت بينمون افتاده بود باعث ميشد احساس راحتي قبل و باهاش نداشته باشم .

پوپك جلو اومد و دوستانه دستم و فشرد گفت :

- خيلي خوشحال شدم وقتي فهميدم تصميم گرفتي عمل كني . من ميدونم خوب ميشي .

ازش تشكر كردم و آروم دستم و از بين دستاش بيرون كشيدم . با اينكه ازش بدم نميومد ولي زيادم احساس راحتي نميكردم . ترجيح ميدادم فاصلم و باهاش حفظ كنم . وقتي اون و مهبد و كنار هم ميديدم حسادت بدجوري به دلم چنگ مينداخت . عمه كه انگار آروم و قرار نداشت گفت :

- مهبد منم اين چند روز همش درگير بود . يه پاش تهرانه . يه پاش اصفهان .

بابا گفت :

- چرا ؟

مهبد كه حالا طرف صحبتشون قرار گرفته بود گفت :

- راستش قراره از طرف شركت منتقل بشم اصفهان . چند سالي قراره اونجا بمونم . دنبال كاراي اونم .

عمه با نگاهي غمزده گفت :

- هي بهش ميگم قبول نكن همين جا بمون . گوش به حرف نميده . داداش شما راضيش كن . آخه من فقط همين يه دونه پسر و دارم .

هيوا نگاه مشكوكي به عمه انداخت و هم زمان نگاهش و به من دوخت . خودمم شك داشتم عمه به خاطر من پاشه بياد بيمارستان . بيشتر اومده بود كه بابا مهبد و نصيحت كنه !

بابا رو به عمه گفت :

- مهبد كه ديگه بچه نيست . كاري به صلاح باشه انجام ميده . ديگه خودش بد و خوب و تشخيص ميده . تازه اصفهان كه تا تهران راهي نيست . ميان بهت سر ميزنن .

عمه پشت چشمي نازك كرد و گفت :

- وا ! داداش . از تو ديگه انتظار نداشتم . بچم و اسير جاده كنم كه چي ؟ وقتي ميتونه همينجا تو تهران باشه ؟

مهبد كه تا اون لحظه با لبخند نظاره گر رفتاراي عمه بود گفت :

- مامان ما حرفامون و زديم . خواهشا بس كن . الان اومديم ديدن هورام .

عمه بالاخره با اين حرف مهبد ساكت شد . نفس راحتي كشيدم . صداي جيغ عمه بدجور اعصابم و به هم ميريخت .

پوپك به سمت مهبد رفت و كنارش ايستاد . نگاهم بهشون بود . چقدر به هم ميومدن . و اين چيزي بود كه بيشتر ناراحتم ميكرد . كاش حداقل پوپك يه وصله ي ناجور بود ! اونجوري كمتر حسادت ميكردم . با اينكه از مهبد دل بريده بودم ولي بازم از ديدن پوپك كه كنارش بود ناراحت ميشدم . به زور نگاهم و ازشون گرفتم و سعي كردم جواب درستي به ماه بانو كه مدام ميپرسيد چيزي ميخورم يا نه بدم .

هر كس حرفي ميزد و همهمه اي اتاق و گرفته بود . اين شلوغي داشت كلافم ميكرد . از همه بدتر اصراراي عمه به بابا بود كه مدام ازش ميخواست مهبد و از رفتن پشيمون كنه !

پرستار بخش توي اتاق اومد و گفت :

- وقت ملاقات تمومه . لطفا بيمار و تنها بذارين .

با اين حرف نفس راحتي كشيدم . عمه دوباره با حالتي تصنعي سرم و بوسيد و از اتاق بيرون رفت . مهسا هم به دنبالش . مهبد نزديك تخت اومد و گفت :

- واقعا خوشحالم كه تصميم گرفتي عمل كني . اصلا باورم نميشد يه روزي يه تصميم درست و منطقي ازت ببينم .

اخم كردم كه باعث شد لبخندي رو لبش بشينه . دوباره گفت :

- اميدوارم سالم از بيمارستان بياي بيرون و يه هورام ديگه بشي .

لبخند زدم و گفتم :

- مرسي .

پوپك هم كنارم قرار گرفت . لبخندم ناخودآگاه جمع شد ولي باهاش دوستانه خداحافظي كردم .

اتاق نسبتا خلوت شده بود . بابا و بقيه هم ازم خداحافظي كردن و دوباره تنها شدم .

باز خدارو شكر كه به هيوا گفته بودم براي چند تا كتاب بياره . اولين رمان و برداشتم و چند صفحه رو سرسري خوندم . فكرم پيش مهبد بود . چرا ميخواست بره اصفهان ؟ تا جايي كه خبر داشتم از وضع كارش توي تهران راضي بود . شونه اي بالا انداختم و با خودم زمزمه كردم :

- بهتر . اينجوري ازش دورم و كمتر به فكرش ميفتم .

نفسم و پر صدا بيرون دادم و مشغول خوندن كتاب شدم . نميدونم چند ساعت گذشته بود ولي بدجور توي كتاب غرق شده بود . صداي دكتر من و از جا پروند :

- چي ميخوني كه انقدر غرق شدي ؟

نگاهم و بالا آوردم . كنار در ايستاده بود و دستش و توي جيب شلوارش كرده بود . گفتم :

- متوجه نشدم اومدين . ببخشيد .

- اومدم ببرمت گردش . طبق قرارمون .

لبخندي روي لبم نشست و گفتم :

- كه دوباره چرخ و ول كنين و من تا پايين بيمارستان قِل بخورم ؟!

دكتر خنديد و گفت :

- نه ديگه اين بار و قول ميدم حواسم به چرخ باشه . حاضري ؟

سر تكون دادم . دوباره با كمك دكتر روي صندلي چرخ دار نشستم . هر چي ميگذشت احساس بهتري نسبت بهش پيدا ميكردم . از طرفي هم دلم ميخواست باهاش حرف بزنم . البته بيشتر در مورد آراد . دلم ميخواست ازش خيلي چيزا بدونم . از اينكه رابطمون شروع نشده تموم شده بود حس خوبي نداشتم . آراد برام گنگ بود . نسبت بهش علاقه ي خاصي توي قلبم احساس ميكردم ولي از اينكه خبري ازم نگرفته بود دلخور بودم . شايدم منتظر بود من خبر بگيرم . ولي نه . اون بود كه از ديدن قيافم وحشت كرده بود . اگه ميخواست ازم خبر ميگرفت .

دكتر مدام حرف ميزد . شوخي ميكرد . خاطره تعريف ميكرد باعث ميشد كمتر به چيزاي بد فكر كنم .

وقتي به اتاق برگشتم ساعت حدوداي 7 بود . به محض اينكه دكتر از اتاقم بيرون رفت دوباره فكر و خيالا به مغزم هجوم آورد . تازه تونسته بودم احساساتم و آناليز كنم . مثل آدمي شده بودم كه پس زده شده . چند تا قطره اشك از چشمام افتاد پايين . دوباره تموم احساسات بد برگشته بود . يعني حتي نميخواست بدونه من چه حالي دارم ؟!

قطره هاي اشك و از چشمم گرفتم . طاق باز روي تخت خوابيدم . با خودم زمزمه وار ميگفتم :

- بهش فكر نكن . ارزشش و نداشت . اون تو زندگيم يه سياه لشگر بود . خودم بهش اشتباهي نقش اول و داده بودم . بايد خطش بزنم . بايد از زندگيم بيرونش كنم .

ولي وقتي ياد چهره ي دوست داشتني و مردونش ميفتادم . وقتي قد بلند و هيكل چهار شونش توي ذهنم ميومد . وقتي به حرفها و شوخياش فكر ميكردم . دلم ميخواست به خاطر نداشتنش بميرم ! اونم توي اين شرايط سختي كه گير افتاده بودم . درد عمل از يه طرف درد نبود آرادم از طرف ديگه داشت ديوونم ميكرد . حداقل كاش ميومد دوستيش و ثابت ميكرد . علاقه ي بيشتر نخواستيم .

صداي توي سرم گفت " علاقه ي بيشتر ؟ واسه چي اينو گفتي ؟ "

مثل كسي كه مچش و گرفته باشن از جا پريدم . انگار خودمم با خودم روراست نبودم . جوابي به اين صداي موذي ندادم . به پهلوي راست چرخيدم و چشمام و بستم . زمزمه وار گفتم :

- نميخوام به هيچ چيز و هيچ كس فكر كنم .

*****

يهو از خواب پريدم . با چشمايي كه به زحمت توي تاريكي چيزي رو ميديد روي ديوار اتاق دنبال ساعت گشتم . خودمم نميدونستم كي خوابم برده بود . بالاخره ساعت و يافتم ! عقربه ها روي 10 مونده بودن .

اَه لعنتي چرا اين موقع از خواب ناز پريدم ؟ غلتي زدم و طاق باز دراز كشيدم . با دستام پلكام و ماساژ دادم . چشمام داشت به تاريكي عادت ميكرد . دوباره پلكام و روي هم فشار دادم تا بخوابم . انگار فايده نداشت .

صداي در اتاق اومد . حتما بازم همون پرستاريه كه شبا بهم سر ميزنه . چشمام و باز نكردم . ميومد سر ميزد ميرفت الان چيزي كه مهم بود خوابِ از دست رفتم بود !

صداي پاي پرستار و نشنيدم . كنجكاو شدم . يعني كي بود ؟ نكنه پشيمون شده برگشته ؟

" تو بگير بخواب مگه مهمه اين چيزا ؟ "

پلكم و نيمه باز كردم . توي تاريكي اتاق در نيمه باز و تشخيص دادم . چشمم و گردوندم سايه ي يه مرد و كنار در ديدم . داشت ميومد تو يا ميرفت بيرون ؟ تا چشمام و باز كردم در بسته شد و نوري كه از لاي در به اتاق نفوذ كرده بود و از اتاق بيرون كرد . اخمام تو هم رفت . يه مرد بود ! سايه اش كه اينجوري ميگفت . ولي تو اتاق من چيكار داشت ؟

نگاهم دوباره روي ساعت چرخ خورد 10 بود . اين ساعت 10 چقدر جديدا اسرار آميز شده بود ! يعني يه تصادفه كه هر شب راس ساعت 10 يكي مياد دم اتاقم و ميره ؟!

كلافه بودم . مخصوصا كه حالا از روي سايه اي كه توي اتاق افتاده بود فهميده بودم مرده !

پوفي كردم و پلكام و بستم . بالاخره كه ميفهميدم اين سايه ي ساعت 10 كيه . حالا هر چقدر كه ميخواد خودش و ازم قايم كنه !

فصل هشتم

يعني ميشه همه چي درست پيش بره ؟ ميشه من سالم از اين اتاق بيرون بيام ؟ هيچ صدايي رو نميشنيدم . فقط چراغايي كه به سقف بود و ميديدم . چشمام روشون خشك شده بود صداي نفسم توي گوشم ميپيچيد . انگار توي اون راهروي ترسناك فقط خودم بودم . هر لحظه به در اتاق عمل نزديك تر ميشدم . چشمام و بستم و چند تا نفس عميق كشيدم . فقط همين يه بار كمكم كن . همين يه بار !

قطره اي اشك از چشمام سُر خورد پايين . چشمام و باز كردم . پر از بغض بودم . دستام بي حركت كنارم افتاده بودن بالاخره تختم وارد اتاق سبز پوش شد ! روي تخت اتاق عمل خوابيدم . هنوزم صداها برام محو بود . توي افكار خودم غرق شده بودم . دوباره پلكام و بستم تا براي آخرين بار از خدا كمك بخوام . ولي تنها چيزي كه اون لحظه توي سرم بود لبخند آراد بود . چرا الان بهش فكر ميكردم ؟ اخم كردم . خواستم از تو ذهنم پسش بزنم ولي نرفت . انگار ميخواست با اون لبخندش دلگرمم كنه . موفقم شد . چون آروم شدم . دوباره صداهاي اطرافم و شنيدم . آراد كم كم داشت از توي سرم ميرفت بيرون . اخمم غليظ ترشد . صدايي من و از افكارم بيرون كشيد :

- به چي فكر ميكني كه اخمات انقدر تو همه ؟؟

چشمام و باز كردم . مسئول بيهوشي بود . اخمام و باز كردم . نفس عميقي كشيدم و گفتم :

- هيچي .

- آماده اي ؟

سر تكون دادم و چشمام و بستم . خودم و آماده كردم براي بيهوشي .

*****

دكتر اخماش توي هم بود و داشت پوستم و معاينه ميكرد . چند ساعتي ميشد كه از اتاق عمل بيرون اومده بودم . هيوا با نگراني گفت :

- چيزي شده دكتر ؟

دكتر هنوزم ساكت بود . قلبم توي سينم تند تند ميزد . بابا جلوتر اومد و گفت :

- دكتر اگه چيزي شده بهمون بگين .

نگاهم و از دكتر گرفتم و به سمت ماه بانو چرخوندم . پير زن بيچاره از وقتي كه عملم تموم شده بود تو خودش بود و مدام تسبيحش و ميچرخوند و زير لب ذكر ميگفت .

دوباره نگاهم و به اخماي در هم دكتر دوختم . ميخواستم ذهنش و بخونم . نميفهميدم چي تو سرشه . بگو دكتر . بگو كه همه چي خوب پيش رفته . اخمات و باز كن . قلبم محكم خودش و به سينم ميكوبيد .

بالاخره دكتر دست از معاينه برداشت . نگاهي به بابا و هيوا انداخت و گفت :

- عملش خيلي خوب بود . ولي بايد منتظر بمونيم كه پيوند بگيره . هنوز هيچي معلوم نيست .

هيوا با چشمايي كه انگار هر لحظه آماده ي باريدن بود گفت :

- يعني چي دكتر ؟ احتمال داره پيوند و پس بزنه ؟

انگار همين حرف هيوا كافي بود تا كاخ آرزوهام رو سرم خراب بشه ! چشمام و بستم نه نميتونست واقعي باشه . همه گفته بودن خوب ميشم . همه گفته بودن اميدوار باشم . نه نميتونست واقعيت داشته باشه . نميتونست .

كلافه چشمام و باز كردم . نم اشك چشمام و تار كرده بود . دكتر با صدايي كه به زحمت در ميومد گفت :

- آروم باشين خانوم تهراني . خوب ببينيد . اگه . . .

عينكش و روي بينيش جابه جا كرد و گفت :

- اگه يه وقت اينجوري هم بشه . . .

با صدايي پر از بغض و اشك گفتم :

- يعني خوب نميشم ؟

دكتر نگاهش به سمتم برگشت . دلسوزي و نا اميدي و افسوس موج ميزد توي چشماش . پلكام و بستم و اشكام سرازير شد . هيوا به سمتم اومد و گفت :

- قربونت برم گريه نكن . بذار دكتر توضيح بده شايد راهي باشه . عزيزم آروم باش . هنوز هيچي معلوم نيست .

دكتر به سمتم اومد . گفت :

- چرا اميدت و از دست دادي ؟ مگه نگفتم بارها بايد نا اميد بشي و دوباره اميدوار ؟ مگه نگفتم عملات زياده بايد حسابي روحيت خوب باشه ؟

ميون گريه سر تكون دادم . دكتر لبخند زد و گفت :

- پس اين اشكارو پاك كن . احتمالش هست پيوند جواب بده . از طرفيم احتمالش هست كه جواب نده . عملت خيلي خوب بود . من و تيم جراحي خيلي راضي بوديم . ولي بايد به پيوند زمان داد . الان تازه عملت كرديم . متوجهي ؟

دوباره سر تكون دادم . حرفاش آروم ترم كرده بود . با بغض گفتم :

- يعني احتمالش هست كه خوب بشم ؟

- آره دختر خوب . نگران نباش .

هيوا كنار گوشم نفس راحتي كشيد . انگار اونم مثل من ترسيده بود . دكتر رفت . هيوا اصرار داشت پيشم بمونه . دلم نميخواست از كار و زندگي بندازمش. مدام مخالفت ميكردم ولي بالاخره گفت ميره خونه و شب برميگرده پيشم . ناچارا قبول كردم . بعد از ساعت ملاقات همگي رفتن . وضع روحيم افتضاح بود . احساس ميكردم توي اين مدت چند بار مرده بودم .

روي تخت آروم و قرار نداشتم . دلم ميخواست برم بيرون و توي محوطه هوا بخورم . با بدبختي يكي از پرستارا رو صدا زدم . با خوش رويي گفت :

- جانم عزيزم ؟ چيزي ميخواي ؟

- ميشه كمكم كنين توي محوطه ي بيمارستان يكم بگردم . احساس خفگي ميكنم .

- نميدونم دكترتون اجازه ميده يا نه .

- خواهش ميكنم فقط چند دقيقه .

پرستار نگاهي به صورت ملتمسم انداخت و گفت :

- باشه ولي فقط 10 دقيقه .

خوشحال سري تكون دادم . پرستار رفت و با صندلي چرخ دار برگشت . كمكم كرد روش بشينم و بعد از اتاقم بيرون رفتيم . مغموم و سر خورده توي صندلي فرو رفته بودم . نزديك راهروي خروجي بوديم كه صداي آشناي دكتر سالاري رو شنيدم . انگار داشت با كسي حرف ميزد . كنجكاو شدم سرم و برگردوندم تا ببينمش . ولي قبلش يكي از پرستارا رو به پرستاري كه كمكم كرده بود گفت :

- سارا كجايي تو ؟ يه دقيقه بيا . هر كار ميكنم رگ اين مريض و پيدا نميكنم . خودم و كشتم . ديگه داره جيغش در مياد .

- تو هنوز يه رگ پيدا كردن و ياد نگرفتي ؟ خيلي خب وايسا .

بعد رو به من گفت :

- عزيزم چند دقيقه ميتوني صبر كني ؟

- حتما.

پرستار با لبخند ازم جدا شد . حالا فرصت پيدا كرده بودم كه سرم و سمت دكتر بچرخونم . صندليم درست پشت يكي از ستونا بود و براي همين ديده نميشدم . از پشت ستون سرك كشيدم . راهرو تقريبا خلوت بود . اول دكتر سالاري رو ديدم ولي زياد ديد خوبي نسبت به كسي كه باهاش حرف ميزد نداشتم . صندلي رو به زحمت يكمي تكون دادم . با ديدن تصويري كه جلوم بود از تعجب خشكم زده بود . اين يا خوابه يا خيال . امكان نداشت حقيقت باشه !

آراد درست رو به روي دكتر ايستاده بود . دكتر اخماش تو هم بود و تو سكوت به آراد خيره شده بود . آراد دستاش و هم زمان توي موهاي پر پشتش فرو كرد .قلبم لرزيد . بعد از اين همه انتظار بالاخره ديده بودمش . به خاطر من اومده بود ؟ با صداي دكتر از فكر و خيالاتم بيرون اومدم و گوش تيز كردم تا صداشون و بهتر بشنوم :

- كجا بودي ؟

آراد با صداي آروم و ناراحتي كه كاملا از توي صداش معلوم بود گفت :

- شركت بودم .

- ميبينم كه كاري شدي .

آراد نگاه كلافه اي به دكتر انداخت و گفت :

- مسخره نشو . خودت حال و روزم و بهتر ميدوني .

دكتر پوزخندي به روش زد و گفت :

- اين ماجراها هر فايده اي كه نداشت حداقل تورو كاري كرد . باباتم دعات ميكنه !

آراد با صدايي كه داشت بلند ميشد گفت :

- ميشه بس كني ؟

دكتر اخمش غليظ تر شد ولي ساكت موند . آراد هم يكم آروم تر شد . چند قدم راه رفت و دوباره سر جاي اولش برگشت . گفت :

- خوبه ؟

دكتر مكث كرد . قلب من ضربانش تند تر شده بود . يعني من و ميگفت ؟

- انتظار داري چه جوابي بگيري ؟ فرقي هم داره برات ؟

آراد چشماش و بست و توي همون حالت گفت :

- حسام حالم خرابه . جوابم و بده . خوبه ؟

دكتر نفس عميقي كشيد و گفت :

- تا جايي كه وضع جسميش به من مربوط ميشه ميتونم بگم كه جاي اميدواري هست . ولي حال روحيش . . .

دكتر مكث كرد . نفس عميقي كشيد و گفت :

- حال روحيش افتضاحه . ميفهمي افتضاح . . .

آراد نگاهش و به دكتر دوخت و گفت :

- حتما اين تقصير منه .

دكتر طرف آراد بُراق شد و گفت :

- پس تقصير كيه لعنتي ؟

آراد دوباره با كلافگي قدم زد . گفت :

- تقصير خودشه بايد همه چي و ميگفت .

بغض كردم . اگه بهت ميگفتم كه دوباره مثل الان ميشد . مگه به خاطر همين ولم نكردي ؟ دكتر گفت :

- بهت همه ي اين هشدارا رو داده بودم . 1 سال پيش كه اومدي همه چي و برام با آب و تاب تعريف كردي گفتم ببين اين دختره كيه ؟ كجاست ؟ بهت گفتم توي اينترنت هيچي معلوم نيست . گفتم اين راهي كه داري ميري بد راهيه . الكي وابستش نشو و اونم وابسته نكن به خودت . اينارو گفتم يا نگفتم ؟

آراد نگاهش و به سقف دوخت و گفت :

- گفتي .

دكتر سري تكون داد و گفت :

- گفتي ازش خوشم اومده . گفتي تا حالا هيچ دختري اينجوري جذبت نكرده . گفتي اخلاقش تكه . يادته اينارو گفتي ؟

آراد مكث كرد . دوباره پلكاش و بست و نفس پر صدايي كشيد . گفت :

- آره يادمه گفتم .

- بهت گفتم تو هيچي از اين دختر نميدوني . بعدا يه كاري نكن كه پشيمون بشيا . گفتم رابطه هاي مجازي آخرش به همين جاها ختم ميشه . گفتم توي اين دنياي مجازي كوفتي هر كس با چيزي كه هست فرق داره . گفتم داره يه چيزي رو اين پشت ازت قايم ميكنه . گفتم يا نگفتم ؟

آراد عصبي اين بار غريد :

- گفتي ، گفتي ، گفتي . . . ميشه بس كني ؟

- نه برادر من . نميشه بس كنم . اون دختري كه اين همه از خوبياش ميگفتي الان بالا توي يه اتاق داره روحش نابود ميشه . اين عمل سنگين از يه طرف از طرف ديگه كاراي تو داره خوردش ميكنه . من دكترشم . حالش و ميفهمم . همه ي اين ناراحتيا و افسردگيا نميتونه واسه عمل باشه . پس واسه چي بس كنم ؟ رفتي كه رفتي ؟ نديدي اين بدبخت بعدش چي كشيد ؟

اشكام روي گونم راه باز كرد . ياد ناراحتياي اين مدتم افتادم . دلم ميخواست خون گريه كنم . آراد گفت :

- تو كه از حال و روز من خبر داشتي . من بهتر از اونه حالم ؟ من و نگاه كن . من آراد قديمم ؟ آره ؟

دكتر سري به نشونه ي تاسف تكون داد و گفت :

- نخير توام آراد قديم نيستي . اگه بودي رفتارت باهاش بهتر بود .

- من فقط زمان ميخواستم كه قبول كنم .

دكتر عصبي گفت :

- خوب چي شد ؟ تونستي قبولش كني ؟

گوشام تيز تر شد . قلبم مثل گنجشك ميزد . ولي آراد چيزي نگفت . سكوت كرده بود . به ديوار بيمارستان تكيه زد . دكتر گفت :

- چي شد ؟ حقيقت خيلي زشت بود ؟ صورتش تو ذوقت زد ؟ پس توام حرفات پوشالي بود ؟ تو كه ميگفتي با همه پسرا فرق داري ؟ ادعات ميشد آخر معرفتي . چي شد پس اون آراد ؟ احمق به خودت بيا . ببين داري با اون دختر بي گناه چيكار ميكني ؟

- بي گناه اونه ؟ بي گناه اونه كه هيچي رو بهم نگفت ؟ نذاشت آماده بشم براي چيزي كه هست ؟ آره من بي معرفتم . من پستم . ولي اون چي ؟ اون در حق من بدي نكرد ؟ 1 سال فريبم نداد ؟ تو شدي صداي وجدانم ؟ آقا حسام اين حرفايي كه داري ميزني رو من از حفظم . بيرون گود وايسادي الكي واسه من شعار نده .

- تو مغزت پوك شده .

- خودتم جاي من بودي بهتر از اين رفتار نميكردي .

دكتر تقريبا فرياد زد :

- من اگه جاي تو بودم اصلا از اين كارا نميكردم . اصلا تو اين راهي كه تو رفتي نميرفتم .

آراد عصبي و كلافه قدم ميزد . دكتر آروم تر شده بود . گفت :

- ميخواي بهش سر بزني ؟

دستم و جلوي دهنم گرفتم تا صداي هق هقم و نشنون . معلومه كه نه ! اون من و نميخواست ! آراد صورتش و به سمت دكتر برگردوند و گفت :

- نميدونم . فعلا نميدونم .

- پس براي چي اومدي اينجا ؟

كلافه تر گفت :

- اونم نميدونم .

دكتر خواست چيز ديگه اي بگه . صداي پرستار من و به خودم آورد و سكوت راهرو رو شكست :

- خوب عزيزم كارم تموم شد بريم ؟

نگاه آراد و دكتر هوشيار شد و به سمت صداي پرستار كشيده شد .

صداي پرستار من و به خودم آورد و سكوت راهرو رو شكست :

- خوب عزيزم كارم تموم شد بريم ؟

نگاه آراد و دكتر هوشيار شد و به سمت صداي پرستار كشيده شد . از روي پرستار سُر خورد و حالا جفتشون به من نگاه ميكردن . دكتر زودتر به خودش اومد قدمي به سمتم برداشت و گفت :

- تو چرا از اتاقت اومدي بيرون ؟ تو تازه عمل داشتي . اجازه نداشتي از تختت بيرون بياي .

پرستار به جاي من جواب داد :

- دكتر بهشون گفتم . ولي گفتن ده دقيقه .

دكتر سفارشاتي به پرستار كرد ولي من نگاهم روي چهره ي مات آراد مونده بود . بالاخره خودم سرم و پايين انداختم حتي نيومد جلو . با صداي ضعيفي به پرستار گفتم :

- ميشه منو ببرين تو اتاقم ؟

- آره عزيزم .

پرستار صندلي رو تكون داد . دكتر سر جاش ايستاد و تكوني نخورد . زير چشمي آراد و نگاه ميكردم . چند قدم به سمتم برداشت . قلبم ضربانش رفت بالا . الان نه . . . الان نميتونم باهاش رو به رو شم . . . لبم و به دندون گرفتم . به در آسانسور رسيده بوديم . آراد قدماش و شُل كرد و همون جا ايستاد . نفس راحتي كشيدم . ترجيح ميدادم اگه حرفي هم قراره زده بشه بعدا باشه . با پشت دست اشكاي روي گونم و پاك كردم . اصلا به روي خودشونم نياورده بودن كه من اونجا بودم . كه همه ي حرفاشون و شنيدم . . .

با كمك پرستار روي تخت خوابيدم . چشمام و بستم و حرفاشون و براي خودم تكرار كردم . انقدر تكرار كردم كه ديگه اشكي نداشتم كه براشون بريزم . دلم ميخواست برم خونه .

در اتاقم باز شد . هيوا اومد تو و گفت :

- خوابي يا بيدار ؟

گيج و گنگ گفتم :

- تو اينجا چيكار ميكني ؟

- گفتم كه ميرم شب ميام پيشت .

تازه يادش افتاده بودم . چيزي نگفتم . هيوا ظرفي كه دستش بود و جلوم گذاشت و گفت :

- ببين ماه بانو برات چي پخته .

- گشنم نيست .

- حتي اگه غذاي محبوبت باشه ؟

- هيوا سر به سرم نذار .

- چي شده باز ؟ غر غرو شدي ؟

پتو رو روي سرم كشيدم و با صدايي پر از بغض و گريه فرياد زدم :

- بسه ديگه . ميگم حوصله ندارم .

هيوا چند لحظه سكوت كرد . هر چي ناراحتي داشتم سر هيواي بدبخت خالي كرده بودم . هيوا پتو رو آروم از دستم كشيد و آوردش پايين گفت :

- خيلي خب . هيچي نميگم . تو آروم باش عزيزم .

با شنيدن لحن مهربونش از خودم شرمنده شدم . چقدر زود از كوره در ميرفتم . تازه تقصير هيوا چي بود ؟ همه ي اينا تقصير خودم بود .

هيوا از جاش بلند شد و ظرف غذايي كه ماه بانو داده بود رو توي يخچال كوچيك كنار اتاق گذاشت . لبم و به دندون گرفتم . دلم نميخواست هيوا رو ناراحت كنم . گفتم :

- چه خبرا بود ؟

هيوا سرش و به سمتم چرخوند و گفت :

- خبري نبود . مهبد زنگ زد حالت و پرسيد . بنده خدا دوباره رفته اصفهان . واقعا نميدونم واسه چي داره ميره .

چيزي نگفتم . هيوا بعد از يكم مكث گفت :

- درد كه نداري ؟

- نه خوبه حالم .

هيوا سري تكون داد و به سمت راحتي كه كنار اتاق بود رفت و نشست . نگاهش روي من خيره موند . گفت :

- دكتر ديگه نيومد بهت سر بزنه ؟

شونه اي بالا انداختم و گفتم :

- نه . فكر نكنم بياد . فردا صبح معاينم ميكنه .

هيوا سر تكون داد و دوباره گفت :

- اگه خسته اي بخواب .

آهي كشيدم و گفتم :

- نه خسته نيستم .

- ما رفتيم چيكارا كردي ؟

دوباره ياد آراد افتادم . جلوي ريزش اشكام و گرفتم گفتم :

- هيچي يكم تو محوطه ي بيمارستان بودم . بقيش و تو اتاقم گذروندم .

هيوا ديگه چيزي نگفت . چشمام و بستم و دوباره باز كردم . هيوا به سمت كيفش رفت و گفت :

- من يكم كتاب ميخونم .

سرم و تكون دادم . فهميد كه نميخوام حرفي بزنم . يعني نميتونستمم كه چيزي بگم . اتاق نسبتا تاريك بود و به جز يه ديوار كوب كه دقيقا بالاي مبلي كه هيوا روش نشسته بود و كتاب ميخوند قرار داشت چراغ ديگه اي روشن نبود .

در اتاق به آرومي باز شد . نگاهم سريع به روي ساعت گشت . دوباره همون سايه ي ساعت ده سر و كلش پيدا شده بود ! 4 چشمي نگاهم و به در دوختم . هر لحظه منتظر بودم كه يكي وارد اتاق بشه و من بشناسمش . ولي در تا نيمه باز شد و بعد سريع بسته شد . جوري كه در صدايي نداد . رو به هيوا گفتم :

- هيوا بدو ببين كي بود .

هيوا با تعجب گفت :

- كي كي بود ؟!

حرصم گرفت گفتم :

- پاشو برو ببين كي الان در اتاقم و باز كرد .

- كسي توي اتاقت نيومد كه توهمي شدي ؟

- تو برو نگاه كن . اَه رفت ديگه .

هيوا از جاش بلند شد و سركي بيرون كشيد . كلافه نفسي كشيدم . هيوا در و بست و گفت :

- گفتم كه كسي نبود .

- با اون همه سوال پيچ كردن جناب عالي معلومه كه طرف ميره . هي بهت ميگم پاشو .

هيوا نگاه مشكوكي بهم انداخت و گفت :

- مسكن يا داروي خاصي كه بهت ندادن ؟ توهمي شدي انگار .

- خودت توهم زدي . هي بهت ميگم پاشو .

- خيلي خوب حالا . مگه چقدر اهميت داره . حتما يكي از پرستارا بوده خواسته بهت سر بزنه .

- پس چرا نيومد تو ؟

- خوب حتما كاري براش پيش اومده .

نگاه پر حرصم و بهش دوختم و گفتم :

- هر كي كه هست از وقتي من تو بيمارستانم سر ساعت 10 مياد تو اتاقم .

- خوب حتما . . .

- نگو پرستاره كه يه بلايي سرت ميارم .

هيوا دستاش و به نشونه ي تسليم بالا آورد و گفت :

- خيلي خوب بابا . من تسليمم . اصلا ميشينم كتابم و ميخونم . توام به كار آگاه بازيت برس .

هيوا روي مبل لم داد ولي من داشتم از فضولي ميمردم . پس چرا رفت ؟ كاش ميومد تو اتاق . كم كم داشت اين جريانات ساعت 10 من و ميترسوند !

به بالشم تكيه زده بودم و رمان ميخوندم . داستانش چنگي به دل نميزد ولي براي اينكه حواسم از اتفاقات دور و اطرافم پرت بشه خوب بود . هيوا صبح زود از پيشم رفته بود . گفت ساعت ملاقات برميگرده . تقه اي به در خورد كه باعث شد سرم و از روي كتاب بلند كنم و به در بدوزم .

در باز شد و دكتر سالاري با يه پرستار وارد اتاقم شدن . سعي كردم صاف بشينم كه دكتر نذاشت و توي همون حالت موندم . از نگاه كردن به چشماي دكتر دوري ميكردم . حالا كه از همه چي خبر داشت نميتونستم مثل سابق باهاش گرم بگيرم و حرف بزنم .

دكتر به سمتم اومد و با اخمايي كه تو هم بود پانسمان روي صورتم و كنار زد و مشغول معاينه شد . نگاهش سخت و جدي بود . احساس ميكردم هر لحظه دمغ تر ميشه . رو به پرستار گفت :

- خانوم لطفا بگيد دكتر افشار و پيج كنن بيان اينجا .

- چشم دكتر .

پرستار از اتاق خارج شد . دكتر افشار و براي چي پيج كنن ؟ استرس و نگراني به دلم چنگ ميزد . دكتر اما لب از لب باز نكرد . منم چيزي نپرسيدم . ميترسيدم جواب خوبي نگيرم . دكتر يكم ديگه پوستم و معاينه كرد .

دكتر افشار با قدمهاي سريع وارد اتاق شد و رو به دكتر سالاري گفت :

- چي شده جوون ؟ من و پيج كردي ؟

همون پير مرد بد اخلاقي بود كه قرار بود توي جراحي هام حضور داشته باشه . قلبم تند تند ميزد . نگاهم بين دكتر سالاري و دكتر افشار در گردش بود . دكتر سالاري كنار رفت و گفت :

- لطفا پوست و معاينه كنين .

دكتر افشار نگاه دقيقي به صورت پكر دكتر انداخت و عينكش و به چشمش زد . كنار تختم ايستاد و مشغول معاينه شد . هر لحظه اخماش بيشتر توي هم گره ميخورد . انگار با اخماش دل منم تو هم گره ميخورد . كم مونده بود بزنم زير گريه . دكتر افشار دست از معاينه برداشت و عقب رفت . عينكش و توي جيبش گذاشت و رو به دكتر سالاري گفت :

- زالو درماني تنها راهشه .

دكتر سالاري هم با اخماي تو هم تاييد كرد . دكتر افشار از اتاق بيرون رفت . با صدايي كه از ترس ميلرزيد گفتم :

- چي شده ؟ بلايي سر پوستم اومده ؟

دكتر نفس عميقي كشيد و چند لحظه مكث كرد . گفت :

- ببين هورام ميخوام قوي باشي و از چيزي كه ميگم نترسي قول ميدي؟

اشك تو چشمام حلقه زد گفتم :

- پوستم پيوند و قبول نكرده ؟

- هورام گوش بده بهم . . .

ميون حرفش پريدم و ميون هق هق گفتم :

- قبول نكرده نه ؟ نكرده ؟

دكتر صندلي رو سمت تختم كشيد و روش نشست . نگاهي بهم انداخت و گفت :

- بايد آروم باشي . راه درمان داره . بذار توضيح بدم .

سر تكون دادم تا حرفش و بزنه . يكم مكث كرد و گفت :

- پوستي كه پيوند زديم خوب نگرفته . خون زيرش جريان نداره . براي همين ميخوايم زالو درماني رو انجام بديم كه خون زير پوستت جريان پيدا كنه . باشه ؟

سر تكون دادم ولي وحشت كرده بودم . با گريه گفتم :

- اگه اونم جواب نده چي ؟

- حتما جواب ميده . نفوس بد نزن دختر . بذار فعلا امتحانش كنيم . باشه ؟

سر تكون دادم . دكتر از جاش بلند شد و من و با گريه هام تنها گذاشت . دلم ميخواست به حال خودم و اين زندگي نحسم زار بزنم . كاش امروز كسي نياد ملاقاتم . دلم نميخواست هيچ كسي رو ببينم . اشكاي گرم كل صورتم و پوشوندن . اگه خوب نميشدم دلم ميخواست بميرم . چون ديگه هيچ دلخوشي برام نمونده بود .

******

كل ساعت ملاقات خودم و كنترل ميكردم كه گريه نكن . يا چيزي نگم كه بقيه هم ناراحت بشن . البته همشون فهميده بودن قضيه از چه قراره ولي طبق يه قانون نانوشته هيچ كدوم حرفي از اين ماجرا نميزديم .

هيوا خواست دوباره كنارم بمونه ولي من به شدت احتياج به تنهايي داشتم . براي همين با اصراراي زياد من پيشم نموند . لحظه ي آخر حلقه ي اشك و تو چشماي ماه بانو ديدم ولي سعي كردم بهش لبخند بزنم .

بالاخره تنها شدم . حتي حوصله ي اينكه كتاب بخونمم نداشتم . چشمام از زور گريه درد ميكرد . پلكام و روي هم گذاشتم تا شايد خوابم ببره . ولي يه جور استرس ته دلم احساس ميكردم . ذهنم آشفته بود . برام سخت بود كه خونسرد بخوابم .

نگاهم چند ثانيه يه بار روي ساعت اتاقم ميچرخيد . عقربه ها به زور ميچرخيدن . پرستار دو بار اومد بهم سر زد . ساعت حدوداي 9 بود كه ازش خواستم همه ي چراغارو البته به جز ديوار كوب و خاموش كنه .

حالا اتاق توي تاريكي فرو رفته بود . پلكام و دوباره بستم . قبل از اينكه خوابم ببره در با صداي نرمي از هم باز شد . شايد بازم پرستار باشه . چشمام و باز كردم از چيزي كه رو به روم ميديدم تعجب كرده بودم . آراد با خونسردي وارد اتاقم شد و در و بست .

روي تختم نيم خيز شدم . باورم نميشد كه اينجا بياد . رو به روم وايساد . هيچ كدوممون حرفي نميزديم . فقط تو سكوت به هم خيره شده بوديم . چند ثانيه كه گذشت تازه متوجه وضع و حال صورتم شدم . سرم و انداختم پايين تا بيشتر از اين نگاهش بهم نيفته . با اينكه باند روي صورتم بود ولي بازم معذب بودم .

آراد براي گفتن هر حرفي دست دست ميكرد . جلوتر اومد . حالا درست رو به روي ديوار كوب قرار گرفته بود و ميتونستم كامل صورتش و ببينم . به قلبم ميگفتم چه خبرته ؟ آروم تر . مگه حالا اون كيه ؟

حسم به آراد عجيب بود . هنوزم نميدونستم چه حسي بهش دارم . ولي وقتي نبود بدجور احساس خلا ميكردم . . .

آراد بالاخره به حرف اومد . صداي بمش توي اتاق پيچيد . نتونستم نگاهش نكنم . سرم و بالا گرفتم . گفت :

- سلام !

بعد از اين همه مدت يادش افتاده بود سلام كنه ! اصلا اينجا چيكار ميكرد ؟ حتما به اصرار دكتر اومده بود من و ببينه ! آره خودش اون روز گفته بود كه هنوز با خودش كنار نيومده ! ميدونستم كه راضي نميشه به ديدنم بياد . اصلا چرا حالا اومده بود ؟ الان كه اين همه روحم ضربه خورده بود ؟مطمئن بودم دكتر ترغيبش كرده به ديدنم بياد .

با اين فكر ناخودآگاه اخمام توي هم رفت و گفتم :

- سلام !

خيلي آروم بود . انگار آرادي نبود كه من توي راهروي بيمارستان كلافه ديده بودمش . يا اون آرادي كه توي مهموني بالماسكه با برخوردش از اونجا فراريم داده بود . حتي با اون آراد خوش صحبت دنياي مجازي هم فرق ميكرد . يا حتي مرد پاركي كه خوش خنده بود و شوخ ! كلا يه آدم ديگه جلوي روم وايساده بود .

- حالت بهتره ؟ خوبي ؟

اشك تو چشمام حلقه زد . سرم و انداختم پايين تا نبينتشون . از اينكه زل زده بود تو صورتم ناراحت بودم . ميخواست چي و ثابت كنه ؟ شايدم چون باندا مانع ميشد كه صورت زشتم و ببينه انقدر مسر بود كه نگاهش و بهم بدوزه .

- باور كنم هيچي در مورد حالم نميدوني ؟

صداش هنوزم آروم بود و بم . براي اولين بار با خيال راحت ميتونستم صداش و بشنوم و از چيزي نترسم . گفت :

- توي اين چند وقت حالت و از حسام ميپرسيدم . حالا اومدم اينجا از خودت بپرسم .

پلكام و تا جايي كه ميتونستم باز كردم تا اين حلقه ي اشك از چشمم كنار بره . سرم و بالا گرفتم و نگاهم و به ساعت دوختم 9:30 شب بود . نگاهم روي ساعت خيره موند . نميخواستم نگاهش كنم گفتم :

- نه خوب نيستم . پوستم پيوند و داره پس ميزنه و از فردا هم ميخوان زالو بندازن تو پوستم . حالا خيالت راحت شد كه حالم و پرسيدي ؟ ميشه بري ؟

دوباره بغض راه گلوم و بست . آراد از جاش تكون نخورد . صداش و شنيدم كه نفس عميق كشيد . از گوشه ي چشم بهش خيره شدم . دستاش و توي جيب شلوارش فرو كرد و گفت :

- خيلي وقته با هم حرف نزديم . شايد بهتر باشه كه دوستانه تر حرف بزنيم . شايد احساس جفتمون بهتر بشه .

اين بار نگاهم و مستقيم بهش دوختم . گفتم :

- تو ميگفتي دوستمي . ولي تو اين چند وقت هيچ خبري ازم نگرفتي .

آراد دستي به موهاش كشيد و گفت :

- فرداي اون . . .

نفسي كشيد و گفت :

- فرداي اون مهموني بهت اس ام اس دادم . مدام زنگ زدم ولي گوشيت خاموش بود . ميشه بگي بايد از كي حالت و ميپرسيدم ؟ آخر مجبور شدم دست به دامن حسام بشم و از اون خبر بگيرم .

- ميتونستي بياي ديدنم .

فرياد گونه گفت :

- نميتونستم بيام اينجا .

سكوت كردم . سرم و پايين انداختم . اشكي از گوشه ي چشمم سُر خورد پايين . با همون صداي پر بغض گفتم :

- پس چرا الان اومدي ؟ بهتره الانم بري . دوستيت و ثابت كردي . ممنون !

آراد حرفي نزد . مكث كرده بود . نميدونستم در چه حاله . سرم و تا حد ممكن پايين انداخته بودم . سكوت اتاق و گرفته بود . دلم ميخواست چيزي بگه . حتي اون تكونم نميخورد . انگار همون جا خشكش زده بود . دنبال كلمات ميگشتم . بعد از اين همه مدت اومده بود اينجا . بايد يه چيزي ميگفتم . حداقل حرفايي رو كه اين همه مدت با خودم تكرار ميكردم و بهش ميگفتم . ولي انگار لبام و به هم دوخته بودن . برام سخت بود باهاش حرف بزنم . نميدونستم بايد چي بگم . يا از كجا شروع كنم .

دستگيره ي در اتاقم با صدايي نرم بالا پايين رفت و در تا نيمه باز شد . ضربان قلبم بالا رفت . ساعت 10 بود . چشمام و به در دوختم . آراد متوجه باز شدن در اتاق شد . به سمت در رفت و سرك كشيد . قبل از اينكه در با حركت سريع بسته بشه آراد با تعجب گفت :

- حسام تويي ؟

با چشمايي كه از تعجب گشاد شده بود نگاه خيرم و به در اتاق دوختم . دكتر داخل اومد و در و رو هم گذاشت . معلوم بود دستپاچه شده . حتما سايه ي ساعت ده هم خودش بود . چرا به ذهنم نرسيده بود ؟ دكتر عينكش و روي چشمش جابه جا كرد و گفت :

- آراد ! تو اينجا چيكار ميكني ؟

با اين حرف دكتر متعجب تر شدم . پس آراد به خاطر حرف دكتر نيومده بود ؟ يعني به ميل خودش اومده بود ؟ نگاه متعجبم بين جفتشون تاب ميخورد . آراد گفت :

- نتونستم برم خونه . اومدم به هورام سر بزنم .

دكتر سري به نشونه ي تاييد تكون داد . حالا منتظر بودم آراد همين سوال و از دكتر بپرسه چون من حتي قدرت تكلمم نداشتم . انگار من و آراد هم فكر بوديم چون سريع به سمت دكتر برگشت و گفت :

- راستي تو چرا اينجايي ؟

دكتر از سوال آراد جا خورد و با من من و دستپاچه گفت :

- خوب . . . خوب . . . عجب سوالايي ميپرسي . . . خوب معلومه ديگه . . . چيز . . . يعني . . . آها اومدم به هورام سر بزنم . براي فردا پوستش بايد دوباره معاينه بشه .

نفس راحتي كشيدم . خيالم راحت شد . ولي آراد انگار خيالش راحت نشده بود چون با شَك به دكتر نگاه ميكرد و يه لنگه ابروش بالا رفته بود . دكتر به سمتم اومد و لامپ بالاي سرم و روشن كرد و بعد بانداژ روي صورتم و برداشت . نگاهم به آراد بود . هنوزم بهم نگاه ميكرد . نگاهش ترحم و دلسوزي نداشت . ديگه بعد از اين همه مدت رنگ اينجور نگاها رو از هم تشخيص ميدادم . ولي نميدونستم چي توي عمق نگاهشه . يا دليل اين كاراش چيه ؟ ولي همين كه فهميده بودم خودش اومده اينجا و اصراراي كسي اون و به اين اتاق نكشونده احساس خوشحالي ميكردم .

دكتر دست از معاينه كشيد و ازم فاصله گرفت . گفت :

- خوب مشكلي نداره . فردا درمان و شروع ميكنيم .

بانداژ و روي صورتم گذاشت و از تخت دور شد و به سمت در اتاق رفت . در و نيمه باز نگه داشت . به سمت آراد برگشت و گفت :

- تو نمياي ؟

آراد نگاه جدي به دكتر انداخت و گفت :

- هنوز حرفام با هورام مونده .

دكتر سر تكون داد و گفت :

- خستش نكن زياد .

آراد سر تكون داد و تا وقتي دكتر از اتاق بره بيرون حرفي نزد . وقتي مطمئن شد در بسته شده و دكتر ديگه صدامون و نميشنوه گفت :

- الان به اندازه ي كافي ناراحت هستي . نميخوام با حرفايي كه ميخوام بزنم ناراحت ترت بكنم . يعني انقدر آدم وقت نشناسي نيستم . ولي دلم ميخواد واقعا مثل دو تا دوست باشيم و روي كمكم حساب كني . باشه ؟

سر تكون دادم . بغض داشت به گلوم چنگ مينداخت . صداش آروم تر شد و گفت :

- تو خوب ميشي . اميدت و از دست نده . خوب ؟

دوباره سر تكون دادم . آراد خنديد و گفت :

- زبونت و گربه خورده ؟

نگاهش كردم . الان شده بود آراد مجازي ؟ يا مرد پاركي ؟ آب دهنم و قورت دادم و گفتم :

- حتما .

سرش و دوباره انداخت پايين و چند لحظه همونجوري موند . بعد سرش و بالا آورد و با نگاهي كه به نظر كمي مغرور و سر سخت ميومد گفت :

- زياد خستت نميكنم . استراحت كن .

سر تكون دادم . با صدايي كه به زور شنيده ميشد ازش خداحافظي كردم . آراد رفت و در و پشت سرش بست . نفس حبس شدم و بيرون دادم . زيادم حرف زدن باهاش سخت نبود! توي اين نااميدي برخورد آراد مثل يه نور ميموند كه به همه ي اين تاريكياي زندگيم تابيده بود .

دوباره ياد ساعت 10 و اومدن دكتر افتادم . يعني واقعا سايه ي ساعت 10 براي خودش بود ؟ براي چي بايد ميومد بهم سر بزنه ؟ حتما امشب استثنا اومده بود بهم سر بزنه ؟ آره بايد همينطور باشه . وگرنه چرا بايد دكتر سالاري از كارش بزنه و هر شب بياد به من سر بزنه ؟!

نفسم و پر صدا بيرون دادم . توي همين 1 ساعت چقدر اتفاقاي جور واجور افتاده بود ! از همه عجيب تر اومدن آراد بود فكر نميكردم حالا حالاها ببينمش .

با خودم قرار گذاشته بودم كه ديگه گريه نكنم . ديگه كم كم خودمم داشتم عصبي ميشدم . اين مدت انقدر گريه كرده بودم چشمام به زور باز ميشد . دكتر زالو درماني رو شروع كرده بود . همش به خودم بد و بيراه ميگفتم كه چرا حاضر شدم عمل كنم ؟ تقريبا 2 هفته اي ميشد كه توي بيمارستان بستري بودم . توي اين مدت چند بار مرده و زنده شده بودم . هر بار كه دكتر براي معاينه به اتاقم ميومد منتظر بودم يه خبر بد بهم بده يا حرفي بزنه كه خوش آينده نباشه . تازگيا نگاهش و ازم ميدزديد . براي دكتري كه انقدر باهام راحت بود غير طبيعي به نظر ميرسيد . حتي ديگه عصرا دنبالم نميومد كه توي محوطه بچرخيم . بعد از اون شبي كه توي اتاقم اومده بود ديگه تنها پا توي اتاقم نميذاشت . هميشه يكي از پرستارا همراهش بود و اين من و حسابي متعجب ميكرد .

حتي نتونسته بودم در مورد سايه ي ساعت 10 زياد كنجكاوي كنم . يه جورايي مطمئن بودم اون سايه هيچ ربطي به دكتر نداره . آخه مگه بيكار بود كه هر شب بياد بهم سر بزنه ؟ از طرفيم شك كرده بودم . پس چه دليلي داشت اون شب بياد بهم سر بزنه ؟ هيچ وقت شبا معاينم نميكرد . دليلش واسه اومدن به اتاقم اصلا منطقي نبود .

نگاهم روي پنجره ي اتاق مونده بود . اواسط پاييز بود و هوا به شدت گرفته بود . يه جورايي مثل دل من . ديگه براي خوب شدن و خوب نشدنم جوش الكي نميزدم . توي اين مدت زياد براي اين جريانا غصه خورده بودم . ديگه وقتش بود توي لاك بي تفاوتيم فرو برم . درست مثل وقتي كه تازه فهميده بودم صورتم يه فرقي با بقيه ي هم سالام داره . وقتي با تمام وجود سوختگي رو روي صورتم حس كردم و طعنه ها و نگاهاي بد مردم و روي خودم حس كردم . اون وقتا زياد حرص ميخوردم . زيادي خودم و ناراحت ميكردم ولي يه مدت كه گذشت توي لاك بي تفاوتي فرو رفتم و زياد بهش فكر نكردم . من كه چيزي رو از دست نداده بودم . اين همه مدت توي اتاقم خودم و زنداني كرده بودم بقيشم روش . . .

تقه اي به در خورد كه باعث شد نگاهم و از پنجره بگيرم و به در اتاق بدوزم . گفتم :

- بفرماييد .

در باز شد و آراد اومد داخل اتاق . جا خوردم . سعي كردم صاف بشينم و خودم و روي تخت جمع و جور كنم . دوست نداشتم با اين وضع و لباس بيمارستان ببينتم . ولي چاره اي نبود . با همون صداي بم و دوست داشتنيش سلام كرد . جوابش و زير لبي دادم . دسته گلي كه تركيبي از مريم و رز قرمز بود و به دستم داد . يه بار توي چتامون بهش گفته بودم عاشق تركيب اين دو تا گلم . يعني يادش بود يا همينجوري خريده بود . دست جفتمون روي گل مونده بود . با اين فكر سرم و بالا گرفتم و نگاهش كردم . انگار ميخواستم از توي صورتش بخونم كه با منظور برام اين گل و خريده يا نه . ولي نگاهش مغرور بود و بي تفاوت . چيزي دستگيرم نشد . نگاه خيرش و از روي صورتم برداشت و چند قدمي ازم فاصله گرفت و روي راحتياي اتاق نشست .

بي هدف با گلايي كه تو دستم بود بازي ميكردم و مدام دستم و روي گلبرگاشون ميكشيدم . سرم و تا آخرين حد ممكن پايين انداخته بودم . منتظر بودم حرفي بزنه . چرا ساعت ملاقات ديدنم نيومده بود ؟ از تنها بودن باهاش معذب بودم .

از جاش بلند شد و قدم زنون به سمت پنجره رفت . نگاهش و چند لحظه به بيرون دوخت . امروز خيلي فرق داشت . اون آراد هميشگي نبود . انگار ناراحت تر بود . شايد يكمم عصباني تر . منتظر حرفاي ناراحت كننده بودم ! بالاخره سكوت اتاق و شكست :

- ميخوام باهات حرف بزنم .

سرم و از روي گلا بلند كردم . هنوزم نگاهش به پنجره بود . انگار زبونم نميچرخيد تا ازش بپرسم در مورد چي . چرخيد سمتم و گفت :

- نميدونم چرا امروز اومدم اينجا . ديروز كه اومدم گفتم خوب وظيفه ي دوستيم و انجام دادم . لازم نيست هر روز بيام و سر بزنم . . .

با شنيدن اين حرفش قلبم درد گرفت . وظيفه ي دوستي ؟ ادامه داد :

- فقط تو نبودي كه ضربه خوردي . شايد حال تو بدتر بود . ولي منم تو اين مدت خوب نبودم . منم بهترين دوستم و از دست داده بودم و اين حس خوبي نبود . وقتي كه ناراحت يا خوشحال بودم با تنها كسي كه هميشه حرف ميزدم تو بودي . بعد از اون . . . بعد از اون مهموني ازت دور شده بودم . تو اين مدت كلي حرف توي دلم تلنبار شده بود . دوست داشتم ازشون حرف بزنم . ولي با كي ؟ درسته كه حسام دوست صميميه ولي من بيشتر از حسام روي دوستي مجازي دختري حساب باز كرده بودم كه حتي اسمشم بهم نميگفت . من هيچي ازت نميدونستم و به خيال خودم ميگفتم خوب بالاخره ميفهمم كيه . يه روزي همه چي و بهم ميگه . ولي الان دارم به اين فكر ميكنم كه چجوري يه پسر 29 ساله ميتونه انقدر راحت با يكي دوست بشه اونم كسي كه نميشناستش . حتي كسي كه نديدتش ! اصلا نميدونم چجوري شد كه حاضر شدم به يه رابطه ي مجازي ادامه بدم .

چند لحظه سكوت كرد . الان جواب ازم ميخواست ؟ سعي كردم از خودم دفاع كنم . ولي كلمه ها توي دهنم نميچرخيد . دوباره گفت :

- الان دلم نميخواد هورام باشي . الان ميخوام دوباره بري تو جلد بانوي سرخت . ميخوام با اون حرف بزنم و آروم شم . ميخوام شكايت هورام و پيشش بكنم .

سرم و پايين انداختم . داشتم اشكاي موذي كه هر لحظه آماده ي ريختن بود و مهار ميكردم . اون هورام و نميخواست بانوي سرخ و ميخواست . حق داشت مگه نه ؟! من خودمم اونو بيشتر دوست داشتم !

آراد پايين تختم نشست . سرش و پايين انداخت و همينجور كه با دستاش بازي ميكرد به حرف اومد :

- بانو اين چند وقت خيلي فكر كردم . ولي واقعا نميفهمم تقصير منه يا تقصير اون ؟ انگار همه چي يهو دست به دست هم داد . وگرنه من كي ميرفتم تو چت روم ؟ اصلا نميفهمم چرا بايد همون روزي كه من رفتم تو چت روم اونم بياد .

نفس عميقي كشيد و گفت :

- شايد تقصير منه كه اعتماد الكي كردم . شايدم تقصير اونه كه بهم هيچي نگفت . . .

ميون حرفش اومدم و كلافه گفتم :

- اگه ميگفتم برخوردت چطور بود ؟ مثلا بهت ميگفتم من يه دختريم كه توي 4 سالگي سوختم . تا حالا بهش فكر كردي كه باهام چه برخوردي ميكردي ؟

نگاهم كرد . چشماش قرمز بود . از عصبانيت بود يا ناراحتي ؟ از كم خوابي بود يا گريه ؟ لحن صداش محكم بود . انگار چون وسط درد و دلش پريده بودم زياد خوشش نيومده بود گفت :

- نميگم شايد اون موقع رفتارم بهتر بود . ولي هر چي كه بود حداقل ميدونستم كه اون موقع باهام صادق بودي و همه چي و گفتي . حتي اگه برخوردم خيلي هم بد بود بازم ميدونستم تو ديگه مقصر نيستي . يا شناخت من از تو ديگه واقعيه . حداقل ميدونستم خودت و پشت يه شخصيت و يه ظاهر ديگه قايم نكردي .

- چرا براي چند لحظه به اين فكر نميكني كه چرا خودم و قايم كردم ؟

جوابي بهم نداد . فقط خيره نگاهم كرد .

پوزخندي روي لبام جا خوش كرد .

- چون از دنياي واقعي خودم خسته شده بودم . از اين نگاهاي پر ترحم و دلسوزياي بيجا . توي دنياي مجازي من كسي بودم كه احتياجي به اينا نداشت . من يه آدم معمولي بودم و همه باهام معمولي برخورد ميكردن . تو حتي نميتوني فكرش و بكني كه من تو زندگيم چه عذابي كشيدم . فقط توي دنياي مجازي بود كه ميتونستم آروم باشم و به خودم و وضعيتم فكر نكنم . ميتونستم از ته دل شاد باشم .

از جاش بلند شد . حرفم و قطع كردم و خيره نگاهش كردم . كلافه و تا حدي هم عصباني گفت :

- پس من چي ؟ پس بقيه كه باهاشون حرف ميزدي چي ؟ اونا حق نداشتن حقيقت و بدونن ؟

كلافه گفتم :

- من فكر نميكردم يه روزي باهات رو به رو بشم . فكر ميكردم هميشه رابطمون مجازي ميمونه . فكر نميكردم در موردت كنجكاوي كنم و بخوام بيام به اون مهموني . . .

- فقط كنجكاوي ؟!

جوري اين كلمه رو گفت كه انگار آوار روي سرش خراب شد . نگاهم و گيج و گنگ بهش دوختم . خوب كنجكاوي خالي نبود . دلم ميخواست ببينمش . خودمم از حرف زدن پشت مونيتور ، از كابلا و سيما ، از اين همه فاصله خسته شده بودم . دوباره گفت :

- فقط كنجكاوي بود ؟! آره ؟

نگاهم بهش بود . توي سرم دنبال يه كلمه اي ميگشتم كه الان بشه استفاده كرد . فكر كن هورام . . .

آراد سرش و به چپ و راست تكون داد و گفت :

- تو به خاطر كنجكاويت اومدي مهموني ؟

پوزخندي زد و گفت :

- دارم از خوشحالي ميميرم . مرسي . . . مرسي بانو . . . بعد از 1 سال دوستي فقط در موردم كنجكاوي ؟ اگه اينجوري بود كاش هيچ وقت نميومدي . حداقل الان حس جفتمون بهتر بود .

اين و گفت و بي خداحافظي از در اتاق بيرون رفت . نگاهم مات روي در مونده بود . چي گفتم ؟ چرا حقيقت و نگفتم ؟

سرم و محكم روي بالش كوبوندم . اشكام روي صورتم ميريخت . ميترسيدم . نكنه ديگه نياد ؟ يعني براي هميشه رفت ؟!

رمان بانوی سرخ10

همون لحظه پرستار بخش خانوم شهبازي وارد اتاق شد . - بيداري عزيزم ؟ مگه ساعت چند بود ؟ چه پرسش احمقانه اي مگه كسي با شرايط من خوابش ميبرد ؟ با اين همه فكراي جور و واجور . . . زير لب با صدايي پر بغض گفتم : -بله بيدارم . پرستار تازه نگاهش به چشماي خيسم افتاد دقيق تر نگاه كرد و گفت : - داري گريه ميكني ؟ انگار همين حرف كافي بود تا دوباره بغضم بتركه و بدتر گريه كنم . اين بار ديگه تقصير خودم بود چرا هميشه تصميماي بد ميگرفتم ؟ چرا نميتونستم بزرگونه فكر كنم ؟ سرم و به طرفين تكون دادم و گفتم : - چيزي نيست . خانوم شهبازي با مهربوني كنارم نشست و گفت : - عزيزم چرا انقدر خودت و اذيت ميكني ؟ به خاطر عمله ؟ لبخند تلخي زدم . فقط خودم ميدونستم كه به خاطر عمل نيست ! سر تكون دادم و گفتم : - اي تقريبا ! دوباره لبخندي روي لبش نشوند و گفت : - امروز داشتم تو راهرو رد ميشدم شنيدم كه دكتر سالاري به دكتر افشار گفت احتمال بهبود هست . سر تكون دادم ولي تغييري توي صورتم به وجود نيومد . هنوزم از كاري كه با آراد كرده بودم ناراحت بودم . پرستار نگاهي بهم انداخت و گفت : - خوشحال باش ديگه . - خوشحالم . - نخير اينجوري قبول نيست . بخند ببينم بلدي . لبخند كم جوني براش زدم . گفت : - آها حالا بهتر شد . همون لحظه در اتاق باز شد و دكتر سالاري وارد شد . نگاهم به سمت در چرخيد . هنوزم اخماش تو هم بود . چرا اينجوري شده بود ؟! رو به پرستار گفت : - خانوم شهبازي شما اينجاييد ؟ گفتم از مريض اتاق 303 مثل چشماتون مراقبت كنين . - آخه آقاي دكتر بايد به خانوم تهراني هم سر ميزدم . - ميگفتين يكي ديگه از پرسنل اين كار و بكنن . بفرماييد به اون مريض برسيد . - چشم دكتر . خانوم شهبازي سراسيمه از اتاق بيرون رفت . سابقه نداشت دكتر سالاري با كسي اينجوري صحبت كنه . نگاه دقيقي به صورتش انداختم دكتر هميشگي نبود ! دكتر نگاهش و به سمت من چرخوند . چشماش و ريز كرد و دقيق تر نگاهم كرد . گفت : - گريه كردي ؟ سرم و پايين انداختم و گفتم : - نه . نگاه دقيق تري بهم انداخت . سرش و تكون داد و گفت : - باشه . اگه كاري باهام داشتي بگو پرستارا صدام كنن . امشب شيفت شبم . سر تكون دادم و اون بدون هيچ حرفي رفت . دوباره توي تنهايي خودم غرق شدم . اون از آراد اينم از دكتر ! پوفي كردم و چشمام و بستم . مثلا امروز به خودم قول داده بودم گريه نكنم ! نگاهي به ساعت انداختم 5 دقيقه به 10 بود . خواب به چشمام نميومد . شايد ميتونستم سر از كار سايه ي ساعت 10 در بيارم . نصف شبي كار آگاهم شده بودم ! نگاهم و به در دوختم و ثانيه شماري كردم . عقربه ي بزرگ روي 12 موند . با كنجكاوي و هيجان به در اتاق خيره شدم . ولي خبري نشد . هر جا باشه ديگه الان پيداش ميشه . چند دقيقه بعد نگاهم و به ساعت دوختم 10:10 بود . امشب سايه هم نااميدم كرده بود . پلكام و بستم . امروز روز بدي بود . ديگه طاقتم تموم شده بود . دلم ميخواست از بيمارستان فرار كنم . نفهميدم كي خوابم برد . انقدر پلكام از زور گريه سنگين شده بود كه هيچي حس نكردم . . . ***** - بابا كجاست ؟ - الان مياد . يه دقيقه رفت پيش دكتر . سر تكون دادم و منتظر شدم . چند دقيقه ي بعد بابا وارد شد . هيوا نگاه نگرانش و به بابا دوخت و گفت : - چي شد ؟ دكتر چيزي گفت ؟ بابا به سلام آروم من با لبخند جواب داد و بعد به هيوا اشاره كرد جلوي من چيزي نگه . حتما نميخواست نگران بشم . واقعا هم نبودم . بابا گفت : - دكتر گفت خودش الان مياد اينجا ميخواد يه چيزايي رو توضيح بده . هيوا نگاهش و از بابا گرفت و سعي كرد من و به حرف بگيره تا به چيزاي بد فكر نكنم . ولي واقعا به تنها چيزي كه فكر نميكردم عملم بود . دكتر بعد از 10 دقيقه اومد تو اتاقم . سلام كرد و مودبانه كنار تختم وايساد . به كمك پرستار بانداژ روي صورتم و برداشت و معاينم كرد . هيچ وقت توي ساعت ملاقات اين كار و نميكرد . متعجب شدم . اين بار اخم نداشت . يه لبخند محو روي لبش نشسته بود . نگاهاي خيره و نگران ماه بانو و بابا و هيوا رو روي دكتر ميديدم . من به جاش استرس گرفته بودم . ولي دكتر حسابي مسلط بود . دست از معاينه كشيد و با لبخندي كه روي لبش بود گفت : - خوب خون زير پوست پيوندي جريان پيدا كرده . تبريك ميگم پوست پيوند و قبول كرده . هيوا جيغ خفه اي كشيد و سريع دستش و روي صورتش گذاشت و تقريبا پريد تو بغل كيوان كه يه گوشه نشسته بود . ماه بانو دستاي چروك خوردش و رو به آسمون بلند كرد و از ته دل خدارو شكر كرد . بابا با چشمايي كه به اشك نشسته بود به سمت دكتر رفت و اون و تو آغوش گرفت . تنها كسي كه مات و بي تحرك مونده بود من بودم . هيچ حسي نداشتم . هميشه فكر ميكردم اگه اين لحظه بياد از خوشي بال در ميارم . ولي انگار الان واقعا چيزي حس نميكردم . . . هيوا به سمتم اومد و محكم بغلم كرد . بابا تلفن به دست با كسي كه پشت خط بود حرف ميزد . دكتر لبخندي به روم زد . بابا به سمتم اومد و گفت : - مهبد بود . بهش خبر و دادم . حسابي خوشحال شد . لبخند كم جوني روي لبم نشست . خوشحال باش هورام . داري خوب ميشي . دكتر دوباره به حرف اومد : - البته اين عمل فعلا قدم اوله . هنوز اين پوست خيلي كار داره تا يه شكل خوب به خودش بگيره . بايد بعد از 6 ماه بياد براي عمل ترميمي . تا پوستش صاف و يه دست بشه . هيوا گفت : - دكتر بدنش چي ؟ - يه مدت بين عملش بايد فاصله بيفته . تا هفته ي ديگه ميريم سراغ بدنش . اميدوارم اون پيوند هم با موفقيت انجام بشه . ماه بانو انشاالله بلند بالايي گفت . نگاهم و به دكتر دوختم و گفتم : - مرسي دكتر . - خواهش ميكنم . وظيفم و انجام دادم . بعد رو به بقيه گفت : - با اجازتون . همه خداحافظي كردن و دكتر از اتاق بيرون رفت . اين روزا همه دوگانه رفتار ميكردن . نه به اخماي اين مدتش نه به خوش خلقي امروزش . اون از آراد اينم از دكتر . راسته كه ميگن دوستا شكل همديگه هستن ! دوباره ياد آراد قلبم و به ضربان انداخت . كاش دوباره بهم سر ميزد . چند روزي ميشد كه ازش هيچ خبري نداشتم . سرخورده شده بودم . نكنه دنبال يه بهونه بود تا بره و پشت سرشم نگاه نكنه ؟ اونوقت من انقدر راحت اين بهونه رو بهش داده بودم . كلا همه چيز تقصير خودم بود . . . ***** حوصلم بدجور سر رفته بود . دلم ميخواست از اين اتاق دور بشم . بيرون هوا حسابي گرفته بود . نگاهم و از پنجره گرفتم و با تصميمي كه يه دفعه اي گرفتم از تخت اومدم پايين . دمپايي هايي كه بيمارستان بهم داده بود و پام كردم و به سمت در راه افتادم . سركي بيرون كشيدم وقتي از خلوتي راهرو مطمئن شدم از اتاق بيرون اومدم . احساس آزادي ميكردم . قدمام و تند كردم تا زودتر به محوطه ي بيمارستان برسم . صداي خانوم شهبازي از پشت سر متوقفم كرد : - خانوم . . . وايسادم . برگشتم سمتش . با ديدنم ابروش و بالا انداخت و گفت : - خانوم تهراني شمايين ؟ كجا ميرين ؟ - ميخوام برم تو محوطه ي بيمارستان . - تنهايي ؟! اصلا شايد ضرر داشته باشه براي پوستتون . بفرماييد تو اتاق تا از دكتر سوال كنم . به سمتم اومد و دستم و گرفت . كلافه دستم و از توي دستش بيرون كشيدم و گفتم : - ميخوام برم بيرون . از اتاقم خسته شدم . - عزيزم دست من كه نيست . بايد دكتر اجازه بده . - زود برميگردم . - تو برو تو اتاقت من سريع ميرم اجازه ي دكتر و ميگيرم باشه ؟ داشتم بازم مقاومت ميكردم كه صداي دكتر جفتمون و متوقف كرد . گفت : - خانوم شهبازي شما بفرماييد به كارتون برسين . من خانوم تهراني رو همراهي ميكنم . خانوم شهبازي نگاهي بهم كرد و ازم دور شد . معني نگاهش و نفهميدم . نگاهم و خوشحال به دكتر دوختم و گفتم : - ميتونم برم ؟ - بدون اجازه ي من هر جا دوست داري ميري ديگه نه ؟ كلافه گفتم : - حوصلم سر رفته . - همين جا صبر كن الان ميام . پوفي كردم دوباره گفت : - جايي نميريا . باشه ؟ زود ميام . سر تكون دادم . دستام و روي سينم قلاب كردم و با نوك دمپاييم به زمين ضربه ميزدم . دكتر بعد از چند دقيقه با يه صندلي چرخ دار به سمتم اومد با ناراحتي گفتم : - من كه پا دارم . ميتونم راه برم . - رو حرف دكترت حرف نزن دختر ! كلافه نگاهش كردم . با خوش خلقي گفت : - بفرماييد بشينيد بانو ! با اين حرف خشكم زد . آرادم ميگفت بانو . قلبم دوباره لرزيد چرا آراد اينجا نبود ؟ مثل مسخ شده ها روي صندلي نشستم . وارد محوطه ي باز بيمارستان شديم . نفس عميق كشيدم دكتر خوب و مهربون بود . شايدم از آراد بهتر بود . احساس امنيت بهم ميداد . ولي آراد . . . خوب اونم خوب بود . اون شوخ بود . دكتر بيشتر جدي بود . البته از وقتي با آراد واقعي رو به رو شده بودم زياد از شوخ بودنش ديگه خبري نبود . . . نفسم و محكم بيرون دادم . خوب تقصير خودم بود . اون كه از اول مهربون و شوخ بود . اين رفتاراش همش به خاطر من بود . . . برام جالب بود كه دكتر چيزي نميگفت . فقط بي صدا همراهيم ميكرد . شايد اونم فهميده بود كه احتياج دارم توي هواي آزاد با خودم كلنجار برم . . . گوشي دكتر زنگ خورد . سريع جواب داد . صداش تمركزم و به هم زد و ناخودآگاه گوشم به اون سمت رفت . - بله ؟ - . . . - تو كجايي ؟ - . . . - گفتي كه شب مياي ازم ميگيريش . - . . . نه مطب نيستم بيمارستانم . - . . . - خوب مگه چيه بيا اينجا چِكِش و بهت ميدم . - . . . - نه تا شب دير ميشه شايد بفروشتش . - . . . - خوب بيا اينجا ديگه چرا ناز ميكني انقدر ؟ - . . . - پس اومديا . منتظرتم . اتفاقا منم تو محوطه ي بيمارستانم . رسيدي زنگ بزن . - . . . - قربانت . خداحافظ . گوشي و قطع كرد و گفت : - ببخشيد دوستم بود . سر تكون دادم و گفتم : - خواهش ميكنم . نگاهم و دوباره به رو به رو دوختم . به شدت دلم ميخواست آراد و ببينم . شايد ميتونستم حرفاي بهتري بهش بزنم . شايد روابطمون بهتر ميشد . . . دكتر صندلي رو حركت ميداد و من توي فكراي خودم دست و پا ميزدم . نگاهم و دقيق تر به اطرافم دوختم . تقريبا نزديكاي ورودي بيمارستان بوديم . سرم و به عقب گردوندم و رو به دكتر گفتم : - ميشه لطفا از يه طرف ديگه بريم ؟ دكتر نگاهم كرد و گفت : - باشه چند لحظه اينجا بمونيم تا دوستم بياد بعد ميريم همون سمتي كه ميخواي . سر تكون دادم و راحت تر روي صندلي نشستم . يعني حالا كه صورتم داشت خوب ميشد امكان داشت آراد برگرده ؟ " برگرده ؟ واقعا اگه به خاطر صورتت برگرده تو قبولش ميكني ؟ " نه . . . معلومه كه نه . . . اونجوري ديگه به خاطر من برنگشته . . . يعني انقدر ظاهر بينه ؟ " حتما ظاهر بينه . شك نكن ! وگرنه چرا بايد جا ميزد ؟ " سرخورده سرم و پايين انداختم . كاش جواب اين صداي موذي چيزي غير از اين بود ! داشت كم كم باورم ميشد كه اون به خاطر قيافم جا زده ! نفسم و بيرون دادم نه حاضر نبودم ديگه بهش فكرم بكنم . بايد از توي ذهنم مينداختمش بيرون . الان بهترين موقعست . سرم و بالا گرفتم . از چيزي كه مقابلم بود متعجب شده بودم . اون اينجا چيكار ميكرد ؟ صداي دكتر و از بالاي سرم شنيدم : - آراد اينجام . آراد نگاهش و به سمت صدا گردوند . از اون فاصله هم ميشد شك و دودلي رو توي قدماش ديد . چند تا قدم اول و آروم برداشت انگار داشت دنبال راه فراري ميگشت كه به سمتمون نياد . ولي بعد تند تر و محكم تر قدم برداشت . نميتونستم نگاهم و ازش بگيرم . چرا درست زماني كه ميخواستم از توي سرم پرتش كنم بيرون بايد سر و كلش پيدا ميشد ؟ اخمام تو هم رفت . نميدونم به خاطر حضورش بود يا به خاطر احساسات ضعيف خودم كه با ديدنش به هر چي كه فكر ميكردم از سرم ميپريد ! لعنتي ! دكتر به حرف اومد : - سلام . چطوري ؟ - سلام . خوبم . چك و بده برم . حتي به من سلامم نكرد . پسره ي از خود راضي و فكر كرده مرده ي سلام كردنشم . نگاهش به من افتاد اخمام باعث شد اونم اخم كنه . پوفي كردم و بالاخره نگاهم و ازش گرفتم . اين درگيرياي ذهني هر چي كه نداشت خوبيش اين بود كه بعضي وقتا يه نتيجه هايي با خودم ميگرفتم كه توي برخوردام ميتونست كمكم كنه . مثلا همين ظاهر بيني اين آقاي پاركي ! اصلا حيف اسم آراد ! همون مرد پاركي از سرشم زياديه . دكتر گفت : - چقدر عجله داري حالا . بيا بريم تو يه چيزي بخور . - نه زودتر بايد برم . ميترسم اين يارو بنگاهيه خونه رو بده بره . - خوب فوقش ملك من ميپره تو شور چيو ميزني ؟ - بده اون چك و ما بريم . - خيلي خب چند لحظه صبر كن برم از تو كيفم بيارمش . آراد با كلافگي گفت : - بابا من نيم ساعت پيش بهت زنگ زدم گفتم ميام . به جاي گشت و گذار ميرفتي اون چك و مياوردي . منظورش از گشت و گذار چي بود ؟ اصلا تا چشمت در بياد . پسره ي پررو . داشتم حرص ميخوردم از دستش ولي دكتر بر خلاف من خنديد و گفت : - خب الان ميرم ميارم چيزي نشده كه چرا تيكه ميندازي برادر من ؟ آراد نيشخند زد و گفت : - اومديا . دكتر رو به من گفت : - اينجا صبر ميكني تا من برگردم ؟ چي ؟ پيش اين برج زهر مار ؟ عمرا ! با دستپاچگي گفتم : - منم ميرم تو اتاقم خوب . دكتر همينجور كه به سمت ساختمون بيمارستان ميرفت گفت : - الان ميام صبر كن . كلافه سر جام موندم . مار از پونه بدش مياد دم لونش سبز ميشه . نگاهم و به آراد دوختم . دستاش و رو سينش قلاب كرده بود و يه سمت ديگه رو نگاه ميكرد . نگاهم و ازش گرفتم و به سمت ديگه دوختم . سعي كردم ذهنم و از حضورش منحرف كنم . اصلا انگار اونجا نبود . يكم به سكوت گذشت كه خودش گفت : - ميبينم دوست جديد پيدا كردي . انگار بيمارستان خيلي هم بد نميگذره ؟ سرم و برگردوندم ببينم با منه يا داره با خودش حرف ميزنه . نگاهم نميكرد ولي معلوم بود با منه . تصميم گرفتم در مقابلش سكوت كنم . براش از هر چيزي بدتر بود . دوباره گفت : - تا جايي كه يادم مياد صورتت و عمل كردن كسي زبونت و بر نداشته . چرا جواب نميدي ؟ - جواب من واسه تو فرقي نميكنه پس براي چي بايد حرف بزنم ؟اصلا اين سوالا بي مورده . به سمتم برگشت و گفت : - يادم رفته بود كه راهمون از هم جدا شده . دوباره سرش و برگردوند يه سمت ديگه . از نيم رخش ميتونستم ببينم كه دندوناش و رو هم فشار ميده . حرصش گرفته بود . لبخندي روي لبم نشست . منم سرم و يه طرف ديگه گردوندم . چقدر دكتر لفتش ميداد ! حوصلم سر رفته بود . دستام و به سمت چرخا بردم تا بتونم حركتش بدم . برام سخت بود يكم تقلا كردم كه دوباره آراد گفت : - اگه فضولي حساب نميشه ميشه بپرسم كجا ميخواي بري ؟ اخمام و تو هم كشيدم و گفتم : - ميخوام برگردم تو . چيزي نگفت . دوباره تقلا كردم . تونستم يكم جابه جا بشم . اميدوار شدم و بيشتر تلاش كردم دستام درد گرفته بود . يهو ديدم صندلي خيلي روون داره حركت ميكنه . نگاهم و به پشت سرم دوختم آراد بدون اينكه بهم نگاه كنه پشت چرخ قرار گرفته بود و حركتش ميداد . نگاه متعجبم و بهش دوخته بودم . نيم نگاهي بهم انداخت و گفت : - چيه ؟ بهتر از اينه كه خودكشي كني و 1 سانتم جلو نري . سرم و برگردوندم و زير لبي گفتم : - خودم ميتونستم . - شك دارم . دوباره برگشتم سمتش اما اين بار اخمام تو هم بود گفتم : - خودم ميتونم برم . اصلا ولم كن . دستاش و بالا آورد و دو طرف سرم گذاشت و آروم به سمت رو به رو چرخوندش گفت : - انقدر حرف نزن دارم ميبرمت ديگه . مات مونده بودم . آب دهنم و قورت دادم و ناخودآگاه با اين حركتش ميخكوب شدم . براي اولين بار بود كه تماس فيزيكي با هم پيدا كرده بوديم . " نديد بديد ! تماس فيزيكي ! بسه . به خودت بيا . همين چند دقيقه پيش داشتي تو ذهنت براش خط و نشون ميكشيدي . گفتم تو درست بشو نيستي ! " سعي كردم صاف رو صندلي بشينم و آروم و خونسرد به نظر بيام . نرسيده به در ورودي ساختمون دكتر و ديديم . نگاهي به من و آراد انداخت و گفت : - اينجا چيكار ميكنين ؟ سريع گفتم : - ميخواستم برگردم تو اتاقم . - خيلي طول دادم ؟ ببخشيد . آراد گفت : - چك كو ؟ دكتر چك و به طرفش گرفت و گفت : - فعلا اين و بهش بده دهنش بسته شه بقيش و خودم ميام باهاش حرف ميزنم . آراد گفت : - خيلي خب . من ديگه برم . شركتم كلي كار رو سرم ريخته . - مگه آرسام اونجا نيست ؟ - نه بابا رفته سفر . دست تنهام . - ديگه ميدونه اونجايي دلش گرمه ! - آره . به چه كسي هم دلش گرمه . خب خداحافظ . دست دكتر و فشرد . سرم و به عقب برگردوندم . نميدونم از روي كنجكاوي بود يا اينكه فقط دلم ميخواست براي بار آخر ببينمش . وقتي متوجه نگاهم شد سرش و برام تكون داد . عقب گرد كرد و به سمت در بيمارستان رفت . ناخودآگاه يه چيزي مثل آه از سينم بيرون اومد . سرم و برگردوندم دكتر با اخم نگاهش به رفتن آراد بود . گفتم : - ميشه بريم اتاقم ؟ بدون اينكه اخماش باز شه گفت : - آره حتما . پشت صندلي قرار گرفت و من و به سمت اتاقم برد . فصل نهم - حوصلم سر رفته . بابا كنار تختم اومد و گفت : - عزيزم تحمل داشته باش بالاخره همه ي اينا تموم ميشه . - داره نزديك 4 هفته ميشه كه من توي اين بيمارستان لعنتي گير افتادم . عمل دست و تنمم هي دارن عقب ميندازن . من ميخوام برم خونه . هيوا دستم و گرفت و گفت : - نميشه كه . يكم طاقت بيار . شايد همين فردا عملت كنن . كلافه دستم و از توي دستاش در آوردم و گفتم : - نميكنن . خود دكتر گفت كه نميشه . ميگفت بايد صبر كنيم . ماه بانو از روي همون مبلي كه نشسته بود گفت : - خوب مادر يه چيزي ميدونه حتما . ناسلامتي دكتره ها . يكم طاقت داشته باش . سرم و روي بالش كوبيدم و گفتم : - اين عملا چه فايده داره ؟ صورتم هنوزم كج و كولست ! هيوا خنديد و گفت : - چون هنوز عمل ترميمي روش انجام ندادن .

همين كه پوست پيوند و قبول كرده بايد خدارو شكر كني . پوفي كردم و نگاهم و ازش گرفتم . در باز شد و دكتر وارد اتاق شد . گفت : - سلام آقاي تهراني . گفتم ساعت ملاقاته هم بيام شمارو ببينم هم يه سر به هورام بزنم . بابا با دكتر رو بوسي كرد . هيوا گفت : - دكتر اين مريض بداخلاق و چجوري تحمل ميكنين شما ؟ دكتر لبخند زد و گفت : - هورام و ميگين ؟ خيلي خوش اخلاقه كه . مريض به اين صبوري تا حالا نديدم هيچ جا ! - پس فقط غر غراش سر ماست ؟ چشم غره اي به هيوا رفتم كه خنده اش گرفت . دكتر گفت : - چيزي شده ؟ بابا گفت : - بي تابي ميكنه . ميگه تو بيمارستان خسته شده . - چاره ي ديگه اي نيست . بايد تو بيمارستان باشن . فعلا فرار موقوف ! هيوا گفت : - ديدي گفتم . حالا باز غر بزن . دلم ميخواست از دستشون فرياد بزنم . خسته شده بودم از اين محيط سرد و بي روح . دلم اتاق خودم و ميخواست . اينجا هيچ كاري نميتونستم بكنم . گفتم : - من كه چيزيم نيست . حالم خوبه ميتونم خونه باشم . هر وقتم قرار شد عمل و ادامه بدين بگين زود ميام بيمارستان . دكتر يه لنگه ي ابروش و بالا انداخت و گفت : - شما دكترين ؟ واسه خودت طبابتم ميكني ؟ دختر تو تازه يه جراحي پوست بزرگ داشتي . حالا ميخواي سريع بري خونه ؟ اصلا شدنيه ؟ در ضمن دكتر افشار گفتن در دسترس باشي . هر وقت خواستيم عمل كنيم كارا سريع راه بيفته . پوفي كردم و نگاهم و از دكتر گرفتم . بابا كه قيافه ي درهم و غمگين من و ديد رو به دكتر گفت : - حالا هيچ راهي نداره يه مدت هورام بياد خونه ؟ چشمام برق زد نگاه منتظرم و به لباي دكتر دوختم : - بذاريد با دكتر افشار مشورت كنم ببينم نظر ايشون چيه . اگه شد تا فردا خبر و بهتون ميدم . ناخودآگاه گفتم : - ميشه راضيش كنين ؟ نميدونم به كار بچه گانم خنديد يا چشماي ملتمسم . گفت : - انقدر خونه رفتن و دوست داري ؟ ازمون خسته شدي ؟ - خسته كه نه ولي از بس اينجا بودم كلافه شدم . هيچ سرگرمي ندارم . دكتر سري تكون داد و گفت : - خيلي خب سعي ميكنم راضيش كنم . چهره ي غمگينم جاي خودش و به لبخند داد . دكتر دوباره گفت : - ولي قول نميدما . اگه نشد از چشم من نبيني . - باشه شما بگين من ميدونم راضي ميشه . نگاه خاصي بهم انداخت و گفت : - هندونه زير بغلم نذار دختر . با اين حرف از اتاق بيرون رفت . نفس راحتي كشيدم . خدا كنه اين پير مرد غر غروي بد اخلاق راضي بشه . البته بر خلاف چيزي كه به دكتر گفته بودم چشمم آب نميخورد كه بتونه راضيش كنه ! هيوا نگاهي بهم كرد و گفت : - غمگين نباش خواهري . بالاخره از اين بيمارستان مياي بيرون . اينا هر چي كه ميگن به خاطر سلامتيه توئه . - تو كه جاي من توي اين اتاق نيستي ببيني چقدر خسته شدم از اين محيط . هيوا چهره اي ناراحت به خودش گرفت و گفت : - ميخواي امشب پيشت بمونم ؟ - نه نميخواد . كيوان بنده خدا چه گناهي كرده كه تنها بمونه . - اگه تو بخواي ميمونم . نفس عميق كشيدم و گفتم : - خب توام خونه زندگي داري بيكار كه نيستي . هيوا خنديد و گفت : - ميمونم پيشت . خنديدم . حداقل وقتي با هيوا حرف ميزدم كمتر احساس تنهايي و ناراحتي ميكردم . بابا و ماه بانو بعد از ساعت ملاقات رفتن . من موندم و هيوا . خوبي هيوا اين بود كه بي وقفه حرف ميزد و من اين اخلاقش و دوست داشتم . شوخ و سرزنده بود . شلوغ و پر جنب و جوش بود . عاشق رفتاراش بودم . با اون همه شيطنت متانت و وقار خاصي داشت . جوري نبود كه كاراش به نظر جلف و مسخره بياد . خوش به حال كيوان ! دكتر حدوداي ساعت 8 وارد اتاقم شد . با ديدن هيوا جا خورد و گفت : - شما اينجايين ؟ - هورام خيلي تنها بود گفتم امشب پيشش بمونم . - خوب كاري كردين . هورام يه خبر برات دارم . از دكتر افشار . . . سكوت كرد . به صورتش زل زدم و با لحني ناراحت گفتم : - چه خبري ؟ راضي نشد ؟ نه ؟ نشد ؟ ابروهاش و بالا انداخت باورم نميشد . جيغ خفه اي كشيدم و گفتم : - راضي شد ؟ آره ؟ دكتر سرش و به نشونه ي تاييد تكون داد با خوشحالي گفتم : - آخ جون . هيوا دكتر راضي شد . من ميام خونه . بعد رو به دكتر گفتم : - فردا صبح ميتونم برم ؟ دكتر از هيجان من به خنده افتاده بود گفت : - دختر چقدر عجولي تو . - تورو خدا بذارين فردا برم . - باشه باشه . صبح ميتوني بري . ولي فقط حق داري 4 روز خونه بموني . دست هيوا رو تو دستم گرفتم و جيغ كشيدم .4 روزم برام خيلي بود . همين كه از محيط بيمارستان يه مدت فاصله ميگرفتم حس خوبي بهم ميداد . هيوا هم با خوشحالي همراه من ميخنديد . دكتر گفت : - آرومتر هورام . اينجا بيمارستانه ها . جلوي دهنم و گرفتم و گفتم : - ببخشيد . خيلي خوشحالم . دكتر شب بخير گفت و با لبخند از اتاقم خارج شد . دلم ميخواست زودتر بخوابم تا فردا بشه و از اونجا خلاص بشم . به هيوا شب بخير گفتم و چشمام و بستم . هيوا روي راحتي دراز كشيده بود كه صداي گوشيش بلند شد . سريع جواب داد . خيلي آروم حرف ميزد جوري كه چيزي نميشنيدم . چشمام و باز كردم ديدم كنار پنجره ايستاده و حرف ميزنه . وقتي تلفن و قطع كرد گفتم : - كي بود ؟ - بابا بود . روي تخت نيم خيز شدم و گفتم : - چطور اين وقت شب زنگ زده ؟ كاري داشت ؟ چيزي شده ؟ - نه چيزي نشده . تصميم گرفته توي اين 4 روز ببرتت مسافرت ! - مسافرت ؟ هيوا نشست پايين تخت و گفت : - آره - يهو ؟ نگاهم كرد و گفت : - اصلا من به بابا نگفته بودم كه دكتر با خونه اومدنت موافقت كرده . از كجا فهميده پس ؟ - خوب ازش ميپرسيدي . - يادم رفت . انقدر تند تند حرف زد و قطع كرد كه گيج شدم . دوباره به بالش تكيه زدم و گفتم : - فردا ميفهميم . حاضرم هر جايي باشم به جز بيمارستان . پلكام و بستم و زير لبي گفتم : - نگفت كجا ميريم ؟ - شمال . شمال ؟! بدم نميومد سفر برم . از خونه بهتر بود . بايد به بابا ميگفتم گوشيم و برام بياره . اميد داشتم كه آراد هنوزم بهم اس ام اس بزنه يا خبر بگيره . نفسم و بيرون دادم . به هيچي فكر نكن هورام . توي اين 4 روز قراره كلي بهت خوش بگذره . صبح با صداي هيوا از خواب بيدار شدم . با هيجان سر جام نشستم و گفتم : - آخ جون بريم خونه ؟ -صبر كن دختر . هولي ؟ ميريم . قراره كيوان بياد دنبالمون . - زنگ بزن ببين كجاست ؟ -بايد نزديك باشه . يه ربع پيش بهش زنگ زدم . - خوب الانم بزن . - خوبه تا الان خواب بوديا . لباسات و بپوش كيوانم مياد . سريع به سمت سرويس بهداشتي رفتم و لباسام و با عجله عوض كردم . بالاخره بعد از چند وقت از شر اين لباساي بيمارستان راحت ميشدم . چيزي طول نكشيد كه كيوان اومد دنبالمون . هيوا از اين همه عجله ي من شاكي شده بود و مدام غر ميزد ولي اون كه از حال من خبر نداشت . سوار ماشين شديم . سلام كردم . كيوان با خوش رويي جوابم و داد . هيوا گفت : - تو نفهميدي بابا چرا يهويي تصميم گرفت بره مسافرت ؟ كلي كنجكاو شدم . - به منم دقيق چيزي نگفت . فقط زنگ زد گفت لباسامون و جمع كنم صبح بيام دنبالتون ميخوايم بريم سفر . پرسيدم كجا كه گفت شمال ويلاي دوستش . - ويلاي دوستش ؟ بابا چرا انقدر مرموز شده ؟ نگاهم و از پنجره بر نميداشتم . مثل نديد بديدا زل زده بودم به خيابون . كيوان دوباره گفت : - از من ميپرسي ؟ باباي جناب عاليه . - ولي بدم نشدا . دلم سفر ميخواست . - آخه شمال ؟ اين وقت سال ؟ الان سرده . نگاهم و به سمت كيوان و هيوا چرخوندم و گفتم : - هر چي باشه بهتر از بيمارستانه . كيوان نگاهي از توي آينه بهم انداخت و گفت : - همه ي اينا به خاطر توئه ها . وگرنه بابا دلش براي من و هيوا نسوخته كه ببرتمون سفر . خنديدم و گفتم : - حسود نباشين . جلوي در خونه رسيديم . تقريبا به سمت خونه پرواز كردم . چقدر دلم براي آجر آجر اين خونه تنگ شده بود . مني كه 24 ساعته توي اتاقم و توي اين خونه بودم حالا نزديك 1 ماه بود كه رنگ اين خونه رو نديده بودم . سريع رفتم تو و از همون جلوي در بلند صدا زدم : - ماه بانو . . . بابا . . . مهمون نميخواين ؟ ماه بانو از اتاقش لنگون لنگون بيرون اومد و گفت : - خوش اومدي مادر . بوسه اي روي گونش كاشتم و گفتم : - چقدر دلم واسه خونه تنگ شده بود . احساس ميكردم روحيم خيلي بهتر شده . از شب مهموني . . . نه نه به مهموني فكر نكن . صداي بابا افكارم و به هم ريخت . من و تو آغوشش گرفت و گفت : - خوبي ؟ - عاليم . بوسه اي روي موهام گذاشت و گفت : - هميشه عالي باشي بابا جون . هيوا گفت : - بابا شما جديدا خيلي مشكوك شدينا . - چطور ؟ مگه چيكار كردم ؟ كيوان گفت : - نصف شب زنگ ميزنين به همه ميگين شال و كلاه كنن كه ميخوايم بريم سفر . بعد هيچ اطلاعاتي هم نميدين كه كجا و اينا . مشكوكين ديگه . بابا خنديد و گفت : - خوب خودمم يكم شوكه شدم . هيوا گفت : - از تصميم خودتون شوكه شدين ؟! بابا پرسشگر هيوا رو نگاه كرد و بعد دوباره زد زير خنده و گفت : - نه دختر . مگه با خودم درگيرم ؟ - دور از جون . - ديشب سالاري زنگ زد بهم . - دكتر سالاري ؟ - نه دوستم . باباي دكتر سالاري. گفت از حسام شنيده هورام يه مدت مرخص ميشه از بيمارستان گفت فرصت خوبيه بريم سفر . راستش يه مدت بود ميخواست دعوتم كنه ويلاشون ولي هم به خاطر هورام هم كاراي خودم نميشد . ديدم اين پيشنهاد الان بهترين موقع داده شده . منم قبول كردم . از طرفي هم دكتر سالاري باهامونه خيالم از بابت هورام راحت ميشه . هيوا مشكوك نگاه كرد و گفت : - چه دوست خوبي . بابا گفت : - سالاري مرد خوبيه . سالهاست كه با هم دوستيم . بعد رو به من گفت : - هورام جان برو بالا هر چي ميخواي بردار . الانا ديگه بايد سر و كلشون پيدا شه . هيوا گفت : - ميان اينجا ؟ - آره همه از اينجا حركت ميكنيم . سريع به سمت اتاقم دويدم . برام فرق نداشت با كي ميريم و كجا ميريم . همين كه الان كنار خانوادم بودم برام دنيايي ارزش داشت . وارد اتاقم شدم . چقدر دلم براي اين رنگ تيره اش تنگ شده بود . نگاهم به سمت كامپيوترم كشيده شد . چه شبا و روزايي كه با اين كامپيوتر با آراد حرف نزده بودم . حالا چي ؟ الان به كجا رسيده بوديم ؟ نفس عميقي كشيدم و به سمت كمدم رفتم . چمدون كوچكي رو برداشتم و لباسام و توش گذاشتم . نگاهم دور تا دور اتاق چرخيد . دنبال گوشيم ميگشتم . درست روي ميزم بود . برداشتمش . خواستم روشنش كنم كه پشيمون شدم . انداختمش داخل كيفم و از اتاقم بيرون رفتم . كيوان چمدون و از دستم گرفت تا توي ماشين بذاره . رو به هيوا گفتم : - هنوز نيومدن ؟ - نه . از خونه بيرون رفتم . طبق عادتم شالم و روي صورتم كشيدم و به سمت ماه بانو رفتم كه به كيوان ميگفت چمدونارو چجوري توي ماشين بذاره . صداي بابا رو از اون طرف ماشين شنيدم كه ميگفت : - اومدن . هيوا در خونه رو قفل كرد و به جمع ما پيوست . ماشين و گوشه اي پارك كردن . اين ماشين به شدت برام آشنا بود . كجا ديده بودمش ؟ دكتر از ماشين پياده شد و با خنده به سمتمون اومد و گفت : - احوال بيمار فراري ما چطوره ؟ خنديدم و گفتم : - ممنون خوبم . دكتر گفت : - دختر تو چجوري از بيمارستان رفتي كه من نفهميدم ؟ فقط منتظر اجازه ي رفتن بوديا . هيوا گفت : - انقدر من و هول كرد . صبح ديوونه شدم از دستش . بابا خنديد و گفت : - خب بچم خسته شده بود . همگي دست دادن و روبوسي كردن . مادر دكتر سالاري جلو اومد تا حالا نديده بودمش . حتي توي عروسي هيوا هم نبود . به طرفم اومد و با خوش رويي صورتم و بوسيد . از بالاي شونه ي خانوم سالاري تصوير آراد و ديدم كه به ماشين تكيه زده . اخماش تو هم بود و نگاهش و خيره به حسام دوخته بود . قلبم يه لحظه نزد . حتي تعارفات و حرفاي خانوم سالاري رو هم نميشنيدم . فقط لبخند كوتاهي زدم و اون به سمت ماه بانو رفت . اون اينجا چيكار ميكرد ؟! كمي نزديك تر اومد و به بابا و بقيه سلام كرد . حسام دستش و پشت آراد گذاشت و گفت : - معرفي ميكنم دوست خوبم آراد . تو اين سفر باهامونه . نميدونستم حسم چيه . خوشحال بودم يا ناراحت ؟ چه اهميتي داره ؟ حالا مگه آراد كيه ؟! نگاهم و ازش گرفتم . ولي گوشام و تيز كرده بودم تا ببينم چي زير گوش حسام پچ پچ ميكنه . - چرا نگفتي تنها نميرين سفر ؟ دكتر گفت : - مگه فرقي داشت ؟ - خوب معلومه كه فرق داشت . اگه ميدونستم نميومدم . - چرند نباف پسر . سفر بدون تو نميچسبه . - ببين من چه بلايي سرت بيارم تو اين سفر . حسام فقط خنديد . مطمئن بودم به خاطر حضور من ناراحته . اخمام تو هم رفت . بابا گفت : - خب اگه سلام و احوال پرسيا تموم شد راه بيفتيم ؟ همه حرف بابا رو تاييد كردن و به سمت ماشينا رفتيم . هيوا و كيوان تو ماشين خودشون نشستن . من و ماه بانو و بابا هم تو ماشين بابا . حسام و آراد و آقا و خانوم سالاري هم تو ماشين آراد . تازه فهميدم كه چرا ماشين برام آشنا بود . يه بار من و تا خونه رسونده بود . يه بار كنارش نشسته بودم و درست توي يك قدميش نفس كشيده بودم ولي . . . نفسم و بيرون دادم و نگاهم و از ماشينش گرفتم . خدا آخر و عاقبت اين سفر و به خير كنه . تو كل مسير روي صندلي عقب دراز كشيده بودم و دستمم روي پيشونيم گذاشته بودم . حالا كه فهميده بودم آرادم باهامون توي اين سفر هست نميدونم دلم اين سفر و ميخواست يا نه ! خدا كنه نخواد تيكه بندازه . يا با حرفاش حس بدي بهم بده . قبلا از اين عادتا نداشت ! انقدر خوب و دوست داشتني بود كه داشتم به اين باور ميرسيدم كه بهترين مرد روي زمينه ! هر چند آدما شخصيت مجازيشون با حقيقيشون فرق داره ! كاش يه فرصت پيش ميومد تا همه چي و براش توضيح بدم . دلم نميخواست فكر كنه واقعا از روي كنجكاوي راضي شدم ببينمش . نميدونم اون روز چه مرگم شده بود كه نميتونستم حرف بزنم . حداقل امكان داشت كه اگه بدونه رفتارش و يكم باهام بهتر بكنه . واقعا دلم براي اون آراد مهربون تنگ شده بود . اين آراد و تا حالا نديده بودم . برام گنگ بود . احساس ميكردم 1 سال با يكي ديگه حرف زدم . نفسم و بيرون دادم . بابا نيم نگاهي به عقب انداخت و گفت : - خوابي ؟ - نه بيدارم . ماه بانو يه برش سيب به سمتم گرفت و گفت : - پاشو ميوه بخور . ازش گرفتم ولي از جام تكون نخوردم . تو همون حالت گاز كوچيكي به سيب زدم و جويدم . بابا گفت : - خوابيده نخور . ميپره تو گلوت . - حواسم هست .

انقدر تو بيمارستان دراز كشيدي خسته نشدي ؟ انگار عادت كرديا . - جاده رو ميبينم حالم بد ميشه . ماه بانو برش ديگه اي سيب به سمتم گرفت گفتم : - هنوز اينم نخوردم . - بگير دستت مادر . ميخوريشون . از دستش گرفتم و دوباره گاز كوچيكي به برش سيب زدم . بابا گفت : - گشنت نيست ؟ - يكم . بابا رو به ماه بانو گفت : - بگيم يه گوشه وايسن يه چيزي بخوريم . هورامم از صبح چيزي نخورده . ماه بانو سر تكون داد . بابا بوق زد و پيچيد سمت يكي از رستورانايي كه بين جاده بود . پشت سرش كيوان و آقا پاركيه ! هم پيچيدن . بابا از ماشين پياده شد . هم زمان آقاي سالاري هم پياده شد و گفت : - چي شد وايسادين ؟ - گفتم يه چيزي بخوريم . هورام چيزي نخورده از صبح تا حالا . ماه بانو از ماشين پياده شد . ولي من هنوز به صندلي چسبيده بودم . يه ترس عجيبي به خاطر رو به رويي با آراد داشتم . حتي واسه ي اولين بار كه داشتم ميرفتم مهموني اين حس ترس و نداشتم ! هيوا به سمت ماشينمون اومد و گفت : - چرا پياده نميشي ؟ - ميشه غذاي من و بياري تو ماشين ؟ هيوا اخماش و تو هم كشيد و گفت : - براي چي ؟ - اينجوري راحت ترم . - باز به خاطر صورتت ؟ الان كه بهتر شده . جلب توجه هم نميكني . پياده شو . هيوا هر چيزي رو به صورتم ربط ميداد ! نفس عميقي كشيدم و گفتم : - هيوا خواهش ميكنم . هيوا نگاهم كرد هنوز اخماش تو هم بود گفت : - باشه ببينم چي ميشه . با اين حرف از ماشين دور شد . هيوا كنار بابا رفت و چيزي كنار گوشش گفت . بابا هم رو به بقيه گفت : - بفرماييد داخل رستوران . همه با هم به اون سمت رفتن . دكتر يه لحظه سرش و برگردوند سمت ماشين . وقتي من و اونجا ديد كنار گوش آراد چيزي گفت و از جمع جدا شد . رد نگاه آراد و گرفتم روي خودم براي چند لحظه ثابت موند . دكتر تقريبا نزديك ماشين رسيده بود . صداش باعث شد نگاهم و از چشماي اخم آلود آراد بگيرم : - هورام ؟ چرا اينجا نشستي ؟ مگه چيزي نميخوري ؟ - اينجا راحت ترم . به هيوا گفتم تو ماشين ميخورم . دستش به سمت دستگيره ي ماشين رفت و بازش كرد گفت : - پياده شو دختر . اين ترسا و رفتارارو بذار كنار . - دكتر جدي راحت ترم . نگاهم ناخوداگاه به سمت آراد كشيده شد . دستاش تو جيبش بود و هنوزم اخم داشت . ولي قدم از قدم بر نداشت . دكتر گفت : - خوب اينجوري ماها ناراحتيم . بيا پايين . زود . آخرم نتونستم راضيش كنم كه توي ماشين بمونم . پياده شدم . دكتر در و بست و جلو تر قدم برداشت . سرم پايين بود . انگار فرار كردن از آراد اجتناب ناپذير بود ! سرم و بلند كردم . پشتش به من بود و داشت سلانه سلانه به سمت رستوران ميرفت .دكتر با چند تا قدم سريع بهش رسيد منم پشت سرشون بودم . دكتر وارد رستوران شد و پشت سرش هم آراد . توي چند قدميشون بودم كه ديدم آراد وايساده و در و برام نگه داشته . سرم و پايين انداختم و از كنارش رد شدم . زير لبي تشكر كردم ولي جوابي بهم نداد . دوباره با اين حركتش اخمام رفت تو هم . انگار با خودشم درگير بود . اگه خوشت نمياد من و ببيني پس اين كارات چيه ؟ هيوا با ديدنم تعجب كرد . گفت : - چي شد ؟ نظرت عوض شد ؟ دكتر زودتر از من گفت : - رفتم آوردمش . مثلا اومده مسافرت . نميشه كه همش تو ماشين بشينه . - دكتر حرف من و زدين . نميدونم تا كي ميخواد اين گوشه گيرياش و ادامه بده . سرم و پايين انداختم . ترجيح دادم صورت هيچ كدومشون و نبينم . بابا و آقاي سالاري سفارش غذا دادن . ماه بانو همون اول راه حسابي با خانوم سالاري اخت شده بود . كيوان و هيوا هم كه همش كنار گوش هم پچ پچ ميكردن و توي عوالم خودشون بودن . همه دو تا دوتا با هم حرف ميزدن . حتي دكتر و رفيق شفيقشم مدام حرف ميزدن و ميخنديدن . اين وسط تنها كسي كه آروم نشسته بود من بودم . نگاهم و دور تا دور رستوران چرخوندم . باز خوب بود كه محيطش خلوت و دنج بود . بوي غذاها و كباباي مختلف بهم ميخورد و حسابي گرسنم شده بود . چيزي نگذشت كه سفارشاتمون و روي ميز چيدن . تقريبا به غذا حمله كردم . وقتي حسابي سير شدم دست از خوردن كشيدم . يكم صبر كردم ولي خوردن همه ادامه دار بود ! خوب حق داشتن مدام حرف ميزدن ديگه كي وقت ميكردن چيزي بخورن ؟ كنار گوش هيوا گفتم كه ميرم تو ماشين . اونم فقط سر تكون داد . آروم از ميزمون جدا شدم و به سمت در خروجي رستوران رفتم . انگار خلوتي اونجا باعث ميشد راحت تر باشم . به سمت ماشين رفتم . نفس عميق كشيدم و دستام و از هم باز كردم . هواي خوبي بود . با اينكه يكم سوز داشت ولي بازم بهتر از هواي تهران بود . صداي در رستوران اومد . برگشتم و نگاهم و به سمت در دوختم . آراد خونسرد بدون اينكه نگاهي بهم بندازه به سمت ماشينش كه درست كنار ماشين بابا پارك بود رفت . نگاهم و ازش گرفتم و به سمت در عقب ماشين رفتم و نشستم . آراد در طرف راننده ي ماشين خودش و باز كرد و از داخل ماشين چيزي برداشت و در و محكم بست . تكيه اش و به ماشين داد . زير چشمي داشتم نگاهش ميكردم . توي دستش پاكت سيگار بود . اخمام رفت تو هم . هيچ وقت از سيگار خوشم نميومد . درست رو به روي من وايساده بود . نگاهم و به جلو دوختم . چرا تنها اومده بود بيرون ؟ اصلا چرا اومده بود جلوي من وايساده بود ؟ مگه ازم بدش نميومد ؟ صداي فندك اومد و بعدشم بوي سيگار توي هوا پيچيد . اخمام تو هم رفت . سعي كردم نفس عميق نكشم . بوي سيگار حالم و به هم ميزد . دوباره زير چشمي نگاهي به آراد كردم . به من نگاه نميكرد . انگار به يه نقطه ي نامعلوم خيره شده بود . پك عميقي به سيگارش زد و دودش و بيرون فرستاد . كاش اون سر صحبت و باز ميكرد . اين سكوتا و رفتارا معذبم ميكرد . يا حداقل ازم فاصله ميگرفت . بي اختيار از بوي سيگار دستم و جلوي بينيم گرفتم . صداي آرومش و شنيدم : - بوي سيگار اذيتت ميكنه ؟ نگاهي بهش انداختم و فقط سر تكون دادم . يكم نگاهم كرد و بعد سيگار و از بين انگشتاش بيرون كشيد و زير پاش انداخت . با كفش محكم فشارش داد روي زمين . نفس عميقي كشيدم . چرا مهربون شده بود ؟ دستاش و دوباره تو جيبش كرد و گفت : - نميدونستم توام تو اين سفر هستي . حسام بهم نگفته بود . پوزخندي بي اراده روي لبام نشست و گفتم : - اگه ميدونستي نميومدي ؟ - چرا نيام ؟ من با تو مشكلي ندارم . - ولي ازم خوشتم نمياد . اينطور نيست ؟ - چرا فكر ميكني ازت خوشم نمياد ؟ شونه هام و بالا انداختم و گفتم : - از رفتارت . دستاش و روي سينش قلاب كرد و كامل به ماشين تكيه داد . - مگه چجوري رفتار كردم ؟ من فقط دلخور بودم . - الان ديگه دلخور نيستي ؟ نگاهش و بهم دوخت . يكم مكث كرد و گفت : - نه . . . نميدونم . . . شايد . . . اينارو كلافه و با مكث ميگفت . آخر نفهميدم منظورش كدومش بود ؟ دلخوره يا نه ؟ دوباره گفت : - يه جايي تو وجود تو دارم دنبال بانوي سرخ ميگردم تا شايد . . . در رستوران باز شد و دكتر بيرون اومد و باعث شد حرف آراد قطع بشه . هنوزم نگاهم و بهش دوخته بودم شايد چي ؟ حرف بزن لعنتي . ولي انگار ديگه قصد نداشت چيزي بگه . دكتر نزديك تر اومد . آراد گفت : - هنوز غذا خوردنشون تموم نشده ؟ دكتر سر تكون داد و گفت : - چرا الان ميان . سوار شو . آراد سريع در طرف راننده رو باز كرد و سوار شد . چشماي ملتمسم و بهش دوختم تا شايد بخواد جملش و كامل كنه . ولي اون حتي نگاهشم بهم ننداخت . نفسم و با حرص بيرون دادم و با اخم به دكتر خيره شدم . لعنت بر خروس بي محل ! دكتر نگاه خاصي بهم انداخت و سوار ماشين شد . نفهميدم اين نگاه چه معني داشت . ولي هر چي كه بود نتونست اخمام و از هم باز كنه ! چند دقيقه بعد همه سوار ماشينا بودن و داشتيم به سمت ويلاي آقاي سالاري ميرفتيم . مدام حرف آراد تو ذهنم ميومد . . . چي ميخواست بگه ؟ شايد چي ؟ حالا نميشد دكتر چند ثانيه دير تر ميومد ؟ پوفي كردم و دوباره روي صندلي عقب دراز كشيدم . درگیر رویای توام، منو دوباره خواب کن دنیا اگه تنهام گذاشت، تو منو انتخاب کن دلت از آرزوی من، انگار بی خبر نبود حتی تو تصمیمای من،چشمات بی اثر نبود باور نمی کنم ولی، انگار غرور من شکست اگه دلت میخواد بری، اصرار من بی فایدست هر کاری می کنه دلم، تا بغضمو پنهون کنه چی میتونه فکر تو رو، از سر من بیرون کنه یا داغ رو دلم بزار، یا که از عشقت کم نکن تمام تو سهم منه، به کم قانعم نکن صداي آهنگي كه از ضبط ماشين ميومد باعث شد اشكام روي صورتم جاري بشه . چرا انقدر احساسم بد بود ؟ چرا انقدر ناراحت بودم ؟ اصلا مگه اون كي بود ؟ چرا بايد اين رفتاراش برام مهم باشه ؟ اصلا محل نميذاره بهم به درك . مهم نيست . خاك تو سرت هورام . نشستي داري براي كي گريه ميكني ؟ بسه انقدر زر زر نكن . " آخه تو حست به اون چيه ؟ دوست معموليشي ؟ دوست دخترشي ؟ عشقشي ؟ اين گريه ها براي كيه ؟ " دستم و روي پيشونيم گذاشتم تا اشكام معلوم نباشه . نميدونستم كي هستم . يا حسم بهش چيه . ولي من آراد گذشته رو ميخواستم . ميدونستم خيلي چيزا عوض شده . ولي من هنوزم توي اون روزا مونده بودم . برام هيچي عوض نشده بود . انتظار همون آراد و داشتم . . . " كاش به اون مهموني نميرفتي . " نفس عميقي كشيدم . واقعا كاش نميرفتم . بعضم و قورت دادم و نذاشتم بيشتر از اين چشمام خيس بشه . ****** دستي آروم تكونم ميداد . چشمام و باز كردم . هيوا با صورتي خندون جلوم بود با گيجي نگاهي به اطراف كردم و گفتم : - كجاييم ؟ - رسيديم ويلا . واقعا تونستي بخوابي ؟ - نفهميدم كي خوابم برد . - پاشو بايد چمدونارو ببريم تو . هيوا رفت . بلند شدم . كمرم حسابي روي صندلي ماشين درد گرفته بود . يكم ماساژش دادم و پياده شدم . بابا در صندوق عقب ماشين و باز گذاشته بود و خودشم نبود . نگاهم به چمدونم افتاد . خواستم به طرفش برم كه دكتر و ديدم همينجوري كه به سمت ماشين آراد ميرفت گفت : - سلام خوش خواب . شنيدم كل مسير و خواب بودي . يه لبخند ناخودآگاه روي لبم نشست . خيلي خوب خوابيده بودم . بعد از اون گريه ي جانانه اين خواب حسابي بهم چسبيده بود . گفتم : - سلام . آره خيلي خوب بود . حسابي چسبيد . دكتر چمدوني رو از تو ماشين آراد در آورد و همينجوري كه به سمت در ويلا ميرفت گفت : - پس بدو برو جا بگير كه الان همه اتاقا پر ميشه . دكتر رفت . دوباره نگاهم به چمدون افتاد . با سستي كه به خاطر خواب دچارش شده بودم چمدون و برداشتم . با اينكه زياد سنگين نبود ولي احساس سنگيني ميكردم . دستام انگار جون نداشت چمدون و بلند كنم . همون جا كنار ماشين گذاشتمش روي زمين . كمرمم هنوز درد ميكرد . منتظر بودم كسي بياد كمكم كنه . ولي خبري از كمك نبود . پوفي كردم و دوباره چمدون و برداشتم . تقريبا به پله هاي ورودي رسيده بودم . نگاهم روي 10 تا پله اي كه رو به روم بود خيره مونده بود . كي ميتونست اين و ببره بالا ؟ اخمام تو هم رفته بود . چند لحظه مكث كردم . صداي پا ميومد . خوشحال شدم . سرم و بالا گرفتم . خدا كنه كيوان باشه تا بهش بگم كمكم كنه . با لبخند ژكوند منتظر صاحب صداي پا بودم كه يهو سر و كله ي آراد پيدا شد . پوفي كردم . آراد كه كمك بكن نيست . داشت از پله ها ميومد پايين و با كنجكاوي نگاهم ميكرد . دستم و به سمت چمدون بردم و دوباره بلندش كردم . نخير اين چمدون و پاي خودم نوشته بودن ! به زحمت بلندش كردم و تقريبا روي پله كشيدمش . پله ي اول و دوم و راحت بالا بردم . ميخواستم چمدون و دوباره بلند كنم و روي پله ي سوم بذارم كه دستي روي چمدون اومد . با تعجب رد دستارو گرفتم و به صورت سرد و يخي آراد رسيدم . گفت : - ولش كن من ميبرمش. - خودم ميتونم . شونه اي بالا انداخت و گفت : - باشه اصرار نميكنم . دستش و توي جيبش برد و از كنارم گذشت . حرصم گرفته بود

دندونام و رو هم فشار دادم . چمدون و دوباره دستم گرفتم و سعي كردم از پله ها ببرمش بالا . يكم تلاش كردم كه دوباره دستي رو روي چمدون حس كردم ولي اين بار تقريبا چمدون و از دستم در آورد . زير لب گفت : - حالا خوبه سبكه و انقدر لفتش ميده ! چمدون به دست از كنارم گذشت . احساس ميكردم يه بار 100 تني از روم برداشته شده . حتي لحن تند و تيز و اخماي تو همشم نتونست اين حس خوب و ازم بگيره . بدجور تنم كوفته بود . احساس ميكردم 100 نفر ريختن سرم و هي كتكم زدن . سلانه سلانه از پله ها بالا رفتم . يه خونه ويلايي درست بالايي اين 10 تا پله بود . نماش سنگ بود . جاي دنج و قشنگي بود . توي چند متري از اينجا هم هيچ خونه يا ويلايي نبود . از در داخل رفتم تازه هياهوي بقيه به گوشم رسيد . هر كسي يه طرفي بود و كاري انجام ميداد . نگاهم روي زمين دنبال چمدونم گشت . ولي نديدمش . سرم و بالا گرفتم و اين بار دنبال آراد گشتم . نكنه اين پسره چمدون و سر به نيست كرده باشه ؟! آراد از اتاق بيرون اومد . نگاهامون با هم تلاقي كرد . همينجوري كه از كنارم ميگذشت گفت : - چمدونت تو اون اتاقه . اين و گفت و سريع رد شد . حتي نذاشت ازش تشكر كنم ! شونه بالا انداختم و به سمت همون اتاق رفتم . چند تا چمدون گوشه ي ديوار ديدم . هنوزم يكم گيج خواب بودم . ولي دلم ميخواست از لحظه لحظه ي اين آزادي استفاده كنم . دوست نداشتم الكي وقتم و با خواب بگذرونم . دو تا تخت يك نفري توي اتاق بود . روي يكي از تختا نشستم . اصلا نميدونستم اين چمدونا مال كي هست . هيوا وارد اتاق شد . گفت : - اينجايي ؟ سر تكون دادم گفتم : - اينا چمدون كيه ؟ - مال من و ماه بانو و خانوم سالاري . - يعني همه اينجا ميمونيم ؟ - آره ويلاشون سه خوابست . مجبوريم كنار هم بخوابيم . بيچاره كيوان قراره با حسام و آراد تو يه اتاق بخوابه . كيوانم كه دير جوش . حالا همش معذبه ! - دوست ميشه باهاشون نگران نباش . هيوا روي تخت نشست و گفت : - يه سوال بپرسم ؟ نگاهش جور خاصي بود . شك داشتم . بايد ميذاشتم بپرسه يا نه ؟! با ترديد گفتم : - بپرس ! - اين آراد همون آراديه كه تو اينترنت باهاش آشنا شده بودي ؟ آب دهنم و قورت دادم و گفتم : - چرا اينجوري فكر ميكني ؟ - يه حدسه ! آخه مگه آدم با چند تا آراد ميتونه هم زمان آشنا باشه ؟ اسمي نيست كه زياد پيدا بشه . ميفهمي كه چي ميگم ؟ هيوا باهوش بود . مطمئن بودم فقط از روي اسم نفهميده . شايد رفتاراي ما با هم خيلي تابلو بوده ! ولي نه ما كه رفتار يا برخورد خاصي با هم نداشتيم . هيوا هنوزم منتظر نگاهم ميكرد . گفتم : - خوب . . . خوب . . . آره خودشه . هيوا چشماش و ريز كرد و گفت : - چرا خودت بهم نگفتي ؟ - فكر نميكردم مهم باشه . هيوا پوفي كرد و گفت : - اونم تو اين سفره ناراحتت نميكنه ؟ سعي كردم بي تفاوت باشم گفتم : - نه چرا ناراحت ؟ دقيق تر بهم نگاه كرد . انگار داشت توي صورتم دنبال نشونه اي از نارضايتي ميگشت . گفت : - هيچي ! همينجوري گفتم . من برم ببينم كيوان چي شد . از جاش بلند شد . نفس عميقي كشيدم و سعي كردم به هيچي فكر نكنم . پشت سر هيوا از اتاق اومدم بيرون . كنار بابا رفتم و يواش گفتم : - از كدوم طرف ميتونم برم سمت دريا ؟ بابا نگاهي بهم كرد و با تعجب گفت : - ميخواي تنها بري ؟ فقط سر تكون دادم . بابا بلند رو به آقاي سالاري گفت : - از كدوم طرف ميشه رفت سمت دريا ؟ آقاي سالاري نگاهش كرد و گفت : - ميخواي خودت بري ؟ - نه هورام ميخواد بره . نميدونم چي توي اين جمله عجيب بود كه همه ي سرا به سمتم چرخيد . خيلي زود همه سعي كردن به حالت عادي برگردن . بابا گفت : - شنيدي سالاري چي گفت ؟ گنگ گفتم : - چي ؟ - سالاري ميگه از در ويلا كه رفتي بيرون بپيچ سمت چپ و تا آخرش برو . ميرسي به دريا . سر تكون دادم و با قدمايي سست از ويلا بيرون اومدم . شالم و روي سرم مرتب كردم و يكم كشيدمش جلو . از پله ها پايين اومدم و در ويلا رو باز كردم . نفس عميقي كشيدم و اومدم بيرون . براي اولين بار بود كه ميخواستم خودم تنهايي جايي برم ! شايد زياد مسيرش دور نبود . ولي براي من همينم زياد بود ! خواستم در و ببيندم كه نگاهم به پنجره ي ويلا افتاد . دكتر بهش تكيه زده بود و نگاهم ميكرد . نميفهميدم نقش دكتر اين وسط چي بود ؟! شده بود فرشته ي نجات ؟! ميخواست نقش قهرمانارو به خودش بگيره ؟ اين نگاهاش . اين رفتاراش . برام گنگ بود . شايدم فقط نگراني دكتر به مريضش بود . چه فرقي ميكرد ! كسي كه بايد بهم توجه ميكرد نميكرد . حالا يكي مثل دكتر دم به دقيقه من و ميپاييد ! سرم و پايين انداختم و كاپشن مشكيم و بيشتر به خودم پيچيدم . از دور نگاهم به درياي طوفاني افتاد . كاش يكم آروم تر بود . موجا با شتاب به صخره ها ميخوردن و صداي بلند و ترسناكي رو درست ميكردن . زياد جلو نرفتم . تا جايي كه ماسه هاي كنار ساحل خشك بود وايسادم . كسي اونجا نبود . فقط من بودم و دريا . به خاطر بادي كه ميومد شالم يكم از روي سرم سُر خورد . چه اهميتي داشت ؟! كسي نبود اينجا كه من و با اين قيافه ببينه . چشمام و بستم و نفس عميق كشيدم . از وقتي عمل كرده بودم صورتم شده بود عين توپ چهل تيكه ! انگار يه چيزي رو چند بار وصله پينه كرده بودن . باز خوبيش اين بود كه رنگ پوستم يه دست شده بود . ديگه سمت چپ صورتم پوست قهوه اي چروك خورده بهم دهن كجي نميكرد . اميدوار بودم بتونم با عمل ترميمي يه صورت عادي داشته باشم . دستام و از هم باز كردم . با چشماي بسته رو به دريا وايساده بود . دلم ميخواست جيغ بكشم . ميدونستم صدام به جايي نميرسيد . ميدونستم اينجا كسي نبود كه توجهش بهم جلب بشه . ولي بازم شجاعتش و نداشتم . " داد بزن هورام . اين همه مدت همه چي رو توي خودت ريختي . الان وقتشه كه بريزيش بيرون . يالا دختر . " لبام و با زبونم تر كردم . پلكام و رو هم فشار دادم . انگشتاي دستم مشت شد . پاهام سفت به زمين چسبيد . لبهام و از هم باز كردم . تا جايي كه توان داشتم فرياد زدم . جيغاي بلندي كشيدم كه خودمم تعجب كردم . اين واقعا من بودم ؟! حالا برام راحت تر شده بود . ديگه احساس ترس نميكردم . پلكام و باز كردم و دوباره جيغ كشيدم . رو به دريا . انگار امواج جوابم و با صداشون ميدادن . اخمام تو هم رفت . همه ي برخوردا . همه ي رفتارايي كه توي اين مدت از آراد ديده بودم جلوي چشمم اومد . چرا بهش حق ميدادم كه باهام اينجوري رفتار كنه ؟ نبايد به خاطر ظاهر بينيش تنبيهش كنم ؟! اصلا چرا به خودش اجازه ميده كه من و نديده بگيره ؟ اصلا . . . فكر كردن بهش بي فايده بود . تمام انرژيم و توي صدام جمع كردم و بلند داد زدم : - ازت متنفرم . تو يه دو رويِ آشغالي . توام يكي هستي مثل بقيه . حالم ازت به هم ميخوره . اخما از روي صورتم محو شدن . حالا يه لبخند آرامش بخش روي لبام نشسته بود . انقدر اين مدت با خودم همه ي اين حرفارو فكر كرده بودم ذهنم خسته شده بود . ولي الان راحت بودم . انگار يه بار بزرگي از روي شونه هام برداشته شده بود . اين بار دستام و دو طرف دهنم گذاشتم و بلند تر فرياد زدم : - تو يه آدم ظاهر بين و مغروري . يه آدم عوضي كه فقط خودش و ميبينه . تو يه لعنتي اعصاب خورد كني ! تو . . . - من چي ؟ هراسون نگاهم روي امواج خشك شد . صدام توي گلو خفه شد . دستام بي هدف شُل شدن و كنارم افتادن . به عقب برگشتم . نگاهم توي چشماي عصبانيش گره خورد . باد موهاش و به بازي گرفته بود . لباس گرم تنش نبود . سرما نخوره ؟ " مگه متنفر نبودي ازش ؟ خودت داد زدي ؟ " چرا ولي ظالم كه نيستم ! "باز توجيه كردي ؟! " - داشتي ميگفتي . اصلا چرا داري رو به دريا ميگي ؟ همه اينارو تو صورتم بگو . صداش من و از افكارم بيرون كشيد . نگاهم و از روي تي شِرت نازكي كه تنش بود بالا آرودم . چشمام بالا تر ميرفت . از گردنشم رفت بالا تر . يه صدايي ملتمس ميگفت " بالاتر نرو . چشماش نه ! " ولي دقيقا نگاهم روي چشماش مكث كرد . اخمام و تو هم كشيدم . فرياد گونه گفتم : - بهت ياد ندادن تو خلوت كسي پا نذاري ؟ - يعني بشينم و بذارم هر بد و بيراهي كه راه دستته بهم ببندي ؟ اختيار دارين بانو . وايسا جوابت و بگير . يه طرفه كه ميري به قاضي راضيم بر ميگردي . ابروهاي پُر و مشكيش هر لحظه بيشتر توي هم گره ميخورد . خواستني ميشد . ولي الان نبايد به اين فكر ميكردم . نگاهم و ازش گرفتم تا بتونم حرفم و بزنم . صداي امواج از يه طرف سوز و سرما و هوايي كه ميرفت تا تاريك بشه هم از طرف ديگه استرس به دلم مينداخت . بماند كه چقدر اخماي گره خورده ي آراد قلبم و خالي ميكرد . . . -چيو ميخواي بشنوي ؟ يعني خودت نميدوني كه چقدر نامردي ؟ از چيزي كه گفتم خودمم شوكه شدم . خواستم دستم و بالا بيارم و روي لبام بذارم ولي با اين حس مقاومت كردم . فقط دندونام و روي هم فشار دادم . فكم منقبض شده بود و لبام ميلرزيد . از سرما بود ؟ گوشام داشت يخ ميكرد . دستم و بالا بردم . شالم از روي سرم افتاده بود . كشيدمش روي سرم . آراد با كينه نگاهم ميكرد . انتظار داشت چيز بهتري بهش بگم ؟ - حق با توئه . من نامردم كه بعد از اون جريانات هنوز دارم تو وجودت كنكاش ميكنم . كه يه آشنايي كوچيك پيدا كنم . - تو داري من و به خاطر چي مجازات ميكني ؟ داد زد : - من تورو مجازات نميكنم . نذاشتم حرفش كامل شه بلند تر از خودش گفتم : - پس اسم اين رفتارت غير از مجازات چي ميتونه باشه ؟ - من هنوز گيجم . هنوز باور ندارم . . . - چي و باور نداري ؟ صورتمو ؟ مگه دست خودمه ؟ مگه اين صورت و خودم اينجوري كردم ؟ اصلا دردي كه اين همه سال كشيدم و ديدي ؟ تونستي لمسش كني ؟ اصلا نميفهمي من چي ميگم . تو تمام دغدغت اينه كه موهات و چه مدلي كوتاه كني كه بهت بياد . يا چه تيپي بزني كه جذاب تر بشي . ولي من همه ي دغدغم اينه كه معمولي باشم . بتونم توي اين جامعه زندگي كنم . انقدر سرم و همه جا نندازم پايين . خودم و قايم نكنم . اصلا فكر كردي جاي من بودي چيكار ميكردي ؟ من همش 4 سالم بود . يه بچه ي 4 ساله كه فداي شيطنتاي بچگيش شد . اصلا داستانش و شنيدي ؟ تو فقط صورتم و ديدي ؟ به خاطر همين جا زدي ؟ صورتش قرمز شده بود و رگاي گردنش متورم . - آخه دختر احمق من دردم همينه ! كه تو هنوزم فكر ميكني به خاطر قيافت جا زدم . اصلا همتون دارين همين فكر و ميكنين . هيچ كس نشست پاي حرفاي من كه ببينه دردم چيه . اصلا واسه چي خودم و گم و گور ميكنم . - دردت چيه ؟ نگاهم كرد . طولاني شد . خيره خيره نگاهم كرد . هنوزم اخماش تو هم بود . هنوزم رگ گردنش متورم بود .

دستش و توي موهاش فرو كرد . هنوز عصباني بود . - يكي نيست بگه مگه من عاشق قيافه ي تو شده بودم ؟ بابا من تنها چيزي كه جلوم ميديدم يه صفحه ي پي ام كوچيك بود . تنها چيزي كه يه دختر به اسم بانوي سرخ توش باهام حرف ميزد . من از اولش از طرز رفتارت . از فكرت از حرفات خوشم اومده بود . مگه غير از اينه ؟ چيزي نگفتم . صداش بلند تر شد . از بين دندوناي كليد شدش حرف ميزد : - يعني من انقدر بچم كه نگاه به ظاهرت كنم ؟ من و ببين . كورم ؟ شَلَم ؟ چمه ؟ مگه چه مشكلي دارم كه نتونم از توي دنياي حقيقي با يه دختر آشنا بشم ؟ اگه دنبال ظاهر بودم تا حالا رنگ و وارنگش و داشتم . مشكي ، قهوه اي ، بلوند . ولي من احمق واسه يه بار تو زندگيم بچگي كردم و به خاطر چند دقيقه سرگرمي پاشدم اومدم چت روم . با يه بانو سرخ نامي حرف زدم و كم كم ازش . . . نگاهم و به چشماش دوختم . ازم چي ؟ دوباره گفت : - چي باعث ميشه به خودتون اجازه بدين به شعور من توهين كنين ؟ اون از حسام كه تا يك كلمه بهش چيزي ميگم سريع برام از رو شمشير ميبنده اينم از افكار مسخره ي تو . من دنبال ظاهر بودم ؟ اگه بودم تو ياهو چيكار ميكردم ؟ سرم و دوباره پايين انداختم . بلند تر فرياد زد : - هان ؟ چرا جوابم و نميدي ؟ حرفام منطق داره ؟ اونوقت خانوم تو چشماي من زل ميزنه ميگه به خاطر كنجكاوي پاشدم اومدم مهموني ! نگاهش كردم يه پوزخند اومد رو لبش و سرش و به سمت آسمون گرفت و گفت : - اي خدا ببين مارو با كيا جفت و جور ميكني . از چيزي كه ميخواستم بگم ميترسيدم . تا الان من شده بودم مقصر ! جالبه به خدا ! بالاخره لبام و باز كردم و با اخم گفتم : - پس اين گيجي و گنگيت واسه چي بود ؟ - واسه اينكه باورم نميشد بهم چيز به اين مهمي و نگفته باشي . من دوستت بودم . نصف زندگيم براي تو روشن بود . اسمم ، سنم ، خلقياتم . همه چي . ولي تو مدام همه چي و پنهون كردي . اولش گفتي اسم نميگم . گفتم باشه . اسم چه ارزشي داره . ولي ديگه انتظار نداشتم چيز به اين بزرگي رو ازم قايم كني . - انتظارت بيجاست . اگه دوباره برميگشتيم عقب بازم بهت هيچي نميگفتم در مورد صورتم . نگاهاي اخم آلودمون توي هم گره خورد . جفتمون آماده بوديم طرف مقابل خطا كنه تا حسابي حالش و جا بياريم . بالاخره كسي كه سكوت و شكست آراد بود : - نه تو درست بشو نيستي . يه ساعته دارم ياسين برات ميخونم . با اخم گفتم : - خر خودتي ! - پس چرا باز حرف خودت و ميزني اگه نيستي ؟ - چون كار درست همينه . اصلا من واسه ي همين پا گذاشتم توي اون ياهوي بي در و پيكر ! كه خودم و قايم كنم . - افتخارم داره ؟ قايم كردن خودت و داد ميزني ؟! خجالت بكش از خودت . 26 سالته . مغزت اندازه ي يه دختر 26 ساله رشد نكرده هنوز ؟ گور باباي اون كسي كه ميخواد از تو به خاطر قيافت خوشش بياد . انقدر برات مهمه كه چه خري در موردت چي فكر ميكنه ؟ - درست حرف بزن . - انقدر همه باهات درست حرف زدن و لي لي به لالات گذاشتن اينجوري شدي ديگه . پاشو جمع كن اين ننه من غريبم بازيارو . وقتي پاشدي جلو همه وايسادي و گفتي من صورتم سوخته ولي به خاطرش از زندگيم دست نكشيدم اون وقته كه شاهكار كردي . نه الان كه با افتخار ميگي خودت و قايم كردي . با افتخار ميگي اگه برگردي عقب بازم همون حماقتاي الانت و ميكني . يكي و ميبيني صد برابر تو وضعش خراب تره ولي افتخارش اينه كه به بهترين جاها رسيده . كه وضعيتش نتونسته هيچ جوري باعث بشه عقب نشيني كنه . - خودت اگه بودي وضعت بهتر از من نميشد . كلافه دستي تو موهاش كشيد و با فرياد گفت : - هر جوريم كه ميشدم مطمئنا چيز به اين مهمي رو از دوستم پنهون نميكردم . - اينجا چه خبره ؟ چرا سر هم فرياد ميكشين ؟ سر من و آراد هم زمان به عقب برگشت دكتر با اخماي تو هم داشت نگاهمون ميكرد . انتظار نداشتم اينجا بياد ! دلم نميخواست حرفاي مارو بشنوه . هر چند كه آراد احتمالا همه چي رو به دكتر ميگفت ولي بازم دوست نداشتم خودش با گوشاش بشنوه . . . اخمام بدتر رفت تو هم . حرف آخرم توي گلوم گير كرده بود . نميتونستم نگم . نگاهم و دوباره سمت آراد گردوندم و گفتم : - هر چي دوست داري بگو . ولي من بازم همين كارارو ميكردم . از توام متنفرم . صورتم و ازش گرفتم . نگاهش عصباني بود و دندوناش و رو هم فشار ميداد . دكتر با تعجب به من خيره شده بود . انتظار نداشت همچين حرفي رو بزنم ؟ نفس عميق كشيدم و راهي ويلا شدم . صداي عصباني آراد و پشت سرم شنيدم : - دختره ي لجباز خود خواه . تو هيچ كس برات مهم نيست . تنها كسي كه برات مهمه خودتي . صداي دكتر و شنيدم كه ميگفت : - آراد داد نزن . چته تو ؟ دويدم به سمت ويلا ديگه دلم نميخواست چيزي بشنوم . به اندازه ي كافي به حرفاش گوش داده بودم . انقدر شنيده بودم كه دوباره يه جنگ دروني با خودم راه بندازم و ساعتها بهش فكر كنم . به پهلو چرخيدم چشمم به تاريكي عادت كرده بود . نگاهم و به رو به رو دوختم جايي كه هيوا آروم خوابيده بود . دوباره طاق باز دراز كشيدم . نفسم و آروم بيرون دادم . صداي جير جير آروم جير جيركا از بيرون ميومد . همه جا ساكت و تاريك بود . فقط نور ماه بود كه از پنجره ميومد تو . نيم خيز شدم و سر جام نشستم . ماه بانو و خانوم سالاري روي زمين خوابيده بودن . چقدر به ماه بانو گفته بودم رو تخت بخواب گوش نداده بود . حالا صبح با كمر درد بيدار ميشد ! نگاهم و ازشون گرفتم . توي تاريكي نگاهم چرخ ميخورد . پتو رو كنار زدم پاهام و روي پاركتاي سرد كف اتاق گذاشتم . لرز كردم . از جام بلند شدم روي نوك پنجه راه ميرفتم كه كسي رو بيدار نكنم . بعضي از پاركتا زير پام تكون ميخورد و صداي خفيف ميداد يكم مكث ميكردم و دوباره قدم بر ميداشتم . نزديك در اتاق رسيده بودم از روي صندلي كه توي اتاق بود ژاكت بافت هيوا رو برداشتم و روي بلوز و شلوار مشكي كه تنم بود پوشيدم . ميدونستم برگشتن به تخت بي فايدست . خوابم نميبرد . به سمت دستشويي رفتم . شير آب گرم و باز كردم . دستاي يخ بستم و زيرش گرفتم تا يكم گرم بشه . حس خوبي پيدا كردم . شير و بستم و توي آينه به خودم نگاه كردم . داشتم وقتي رو تصور ميكردم كه ديگه جاي هيچ بخيه اي روي صورتم نباشه . وقتي كه پوستم يه دست و صاف بشه . درست مثل صورت هيوا . با همون پوست سفيد و شفاف . واقعا روزي ميرسيد كه اون شكلي بشم ؟ نفسم و بيرون دادم . حرفاي امروز آراد مثل پُتكي بود كه تو سرم خورده بود . مهبدم اينارو بهم ميگفت هميشه . باز مهبد لحن گفتنش مهربون تر بود . دوباره ياد لحن آراد افتادم قلبم فشرده شد . چرا مهربون تر نميگفت ؟ مهبد مهربون تر بود . تَشَر ميزد ولي مهربونم ميشد . آراد چي ؟ دستام و خشك كردم و از دستشويي بيرون اومدم . خواب به چشمم نميومد . رفتن به اتاق بي فايده بود . از جلوي دو تا اتاق خواب ديگه رد شدم و به سمت پله ها رفتم . آروم آروم پايين اومدم . دنبال چي بودم ؟ اصلا چرا اومده بودم اينجا ؟ چرا امشب كلافم ؟ هيچ جوابي براي سوالاتم نداشتم . انگار فقط پاهام بود كه بي هدف من و جلو ميبرد . همه جا تاريك بود . وسط سالن وايسادم و چند لحظه به همه ي جاي ويلا خيره شدم . خوب كه چي ؟ حالا اومدي اينجا چي بشه ؟ ناخودآگاه به سمت پنجره رفتم . بيرون باد ميومد . حسابي شاخه هاي درختارو تكون ميداد . كاش الان ميشد رفت لب ساحل بعد از ظهر كه نتونسته بودم خودم و خالي كنم . كاش الان ميتونستم برم اونجا و تنها باشم . چرا دكتر با اخم باهامون حرف ميزد ؟ اين وسط رفتار دكتر از آرادم گنگ تر بود . باز اون تو خودش نميريخت . خوب بلد بود فرياد بزنه ! ولي درك درستي از رفتاراي دكتر نداشتم . نميدونستم در حق اونم بدي كردم ؟! زندگي آروم و بي تنشم توي اين روزا تبديل شده بود به ميدون جنگ . قبلا تنها مشكلم صورتم بود ولي الان بايد غصه ي داد و فرياداي آراد و اخم و تَخماي دكترم مي خوردم . - تو چرا بيداري ؟ برگشتم سمت صدا . حسابي ترسيده بودم . با ديدن آراد با قيافه ي خواب آلود و چشماي خمار اخمام تو هم رفت . انگار زاييده شده بود كه بپره وسط افكار من و همه ي لحظه هاي تنهاييم و ازم بگيره . پوفي كردم و نگاهم و ازش گرفتم . زير لب جوري كه شك داشتم شنيده باشه گفتم : - خوابم نميبرد . صدايي از آراد نيومد . با احتياط سرم و برگردوندم چراغ آشپزخونه روشن بود . سري تكون دادم و به سمت در رفتم . پشت پنجره موندن فايده نداشت . آروم رفتم بيرون . هوا سوز بدي داشت . ژاكت بافت هيوا هم زياد گرمم نميكرد . دستام و زير بغلم گذاشتم و روي صندلي كه جلوي ويلا بود نشستم . يه صندلي دو نفره ي فلزي كه روش تشكچه هاي قهوه اي سير داشت . پاهام و رو هم انداختم و به يه نقطه ي نامعلوم خيره شدم . شايد به قول آراد من زيادي ننه من غريبم بازي در مياوردم . پاهام و اين بار جمع كردم بالاي صندلي و دستام و دورش حلقه كردم . چونم و روي زانوهام گذاشتم . چرا انقدر ساده حرفاش و قبول ميكردم ؟ اصلا كي گفته حق با اونه ؟ من بايد ازش متنفر باشم . همه چي تقصير اونه . . . صداي باز و بسته شدن در اومد . حتي سرمم به سمت در نچرخوندم . ميدونستم كيه . چرا الكي نگاه كنم ؟ از جلوم گذشت و خودش و روي صندلي انداخت . دستاش و روي سينش قلاب كرد . زير چشمي نگاهش كردم بازم لباساش گرم نبود . خودم و بيشتر روي صندلي جمع كردم . هنوزم نگاهم به رو به رو بود . هيچ حرفي نميزد . فقط صداي باد توي گوشم ميپيچيد و موهام و جلوي صورتم ميريخت . دستم و جلو بردم و موهام و پشت گوشم زدم . انگار اين حركتم باعث شد آراد به خودش يه تكوني بده و حرف بزنه . - چرا خوابت نميبره ؟ زير چشمي بهش نگاه كردم . صورتش بي حس بود . نگاهم نميكرد . گفتم : - نميدونم . به خودم جراتي دادم و گفتم : - تو چرا نميخوابي ؟ - خواب بودم . تشنم شد يهو خواب از سرم پريد . ساكت شديم دوباره . به انگشتاي پام خيره شده بودم . آرام يكم سر جاش وول خورد . انگار ميخواست حرفي بزنه ولي براي گفتنش دو دل بود . نفس عميقي كشيدم و خودم و آماده كردم تا دوباره يه حرف ناخوش آيند بشنوم . بالاخره به حرف اومد : - تو واقعا از من متنفري ؟ با اين حرف نگاهم به سمتش برگشت . داشت نگاهم ميكرد . اخماش تو هم بود و به نظر جدي ميومد . ولي فكر ميكردم يه پسر بچه جلوم نشسته . پسر بچه اي كه هم بازيش گفته ديگه باهاش بازي نميكنه . دلم ميخواست موهاش و به هم بريزم و بگم دروغ گفتم . من ازت متنفر نيستم . نميتونم متنفر باشم . اگه بودم نگران سرماي هوا و لباس نازكت نبودم . باد شديد تر شد . جوري كه من با اون ژاكت بافت لرز به تنم نشست . ولي انگار اون اصلا احساس سرما نميكرد . فقط به من خيره شده بود و منتظر جواب بود . سوالش از سرم بيرون رفت . نگاهم روي بازوهاي پر و خوش تركيبش افتاد . با صداي آروم گفتم : - برو تو . هوا سرده . سرما ميخوري . كلافه گفت : - بحث و عوض نكن . متنفري ازم ؟ نگاهم دوباره مسير چشماش و در پيش گرفت . يه صدايي تو سرم فرياد ميزد " نه " انقدر اين صدا بلند بود كه ناخودآگاه روي لبام اومد و گفتم : - نه . . . اخماش باز شد . لبخند نداشت ولي احساس كردم حس بهتري پيدا كرد . صورتش آرامش پيدا كرد . - پس چرا امروز . . . ميون حرفش اومدم گفتم : - الان وقت اين حرفا نيست . برو تو . هيچي تنت نيست . - من سردم نيست . - من با ژاكت دارم ميلرزم تو سردت نيست ؟ اخماش دوباره تو هم رفت و گفت : - ميگم سردم نيست . منم اخمام و كشيدم تو هم و زير لب گفتم : - به جهنم ! نميدونم چرا وقتي مقابلش قرار ميگرفتم لجباز ميشدم . از اون جلد هورام گوشه گير و ترسو ميومدم بيرون . دلم ميخواست هميشه چيزي بشه كه خلاف نظرش باشه . گفت : - شنيدم چي گفتي . محل ندادم . دستش و پشت صندلي گذاشت و گفت : - جريان كنجكاوي و مهموني چي ؟ واقعا از روي كنجكاوي اومدي اونجا ؟ خدايا چه وقت بدي رو واسه سوال پيچ كردنم انتخاب كرده بود ! كم ذهنم به هم ريخته بود حالا بايد دنبال يه جوابم براي اون ميگشتم گفتم : - خوابت نمياد نه ؟ ابروهاش و بالا انداخت و گفت : - نُچ . دندونام و رو هم فشار دادم و گفتم : - باشه تو بيدار بمون من ميرم بخوابم . از روي صندلي بلند شدم خواستم برم مچ دستم و گرفت و گفت : - كجا ؟ بشين ببينم . خودت گفتي خوابت نمياد . چقدر دستاش گرم بود ! انگار نه انگار كه توي اين هواي سرد نشسته بود ! گفتم : - حالا يه چيزي گفتم . الان خوابم گرفت . من و كشيد سمت صندلي و نشوندم . گفت : - با هم ميريم ميخوابيم . الان وقت شفاف سازيه . پوفي كردم و گفتم : - سردمه ميخوام برم تو . - خوبه حالا ژاكتم تنته . من چي بگم پس ؟ - تو كه دستات عين بخاري گرمه ! يه لنگه ابروش و انداخت بالا و گفت : - ميخواي گرمت كنم ؟ اينجوري هم تو گرم ميشي هم من جواب سوالام و ميگيرم . دلم خالي شد ولي اخمام تو هم رفت و گفتم : - بيخود ! فاصله ي اسلامي رو رعايت كن . شونه اي بالا انداخت و گفت : - بيا و خوبي كن . يكم مايل نشستم جوري كه بتونم خوب ببينمش گفتم : - تو و خوبي؟ شك دارم . بهت نمياد . - بشكنه اين دست كه نمك نداره . - هر جور راحتي . - اصلا همون بهتر كه فريز بشي . من كه نميذارم بري . همه ي سوالام و جواب ميدي بعد هر جا كه دلت خواست ميري . جواب سر بالا و نه و نميشه و نميدونمم نداريم . گرفتي چي شد ؟ بدم مياد دوبار يه حرفم و تكرار كنما ! دستام و روي سينم قلاب كردم و گفتم : - پررو . - فحش بدي مجبور ميشي 1 ساعت بيشتر تو سرما بموني . انگار داشت يه بچه رو تنبيه ميكرد . نگاهم و ازش گرفتم و گفتم : - من جوابي ندارم كه بدم . - چرا انقدر لج ميكني ؟ ميتونيم با هم مشكلمون و حل كنيم . جفتمون آدم بزرگيم . جوابي بهش ندادم چند لحظه بينمون سكوت شد . گفتم : - تو كه خوب بلدي فرياد بزني . الانم ميتوني با داد و فرياد جوابات و بگيري ! - آها پس خانوم بابت عصر ناراحتن ؟ - نه براي چي بايد ناراحت باشم ؟ - گفتم لجبازي ممنوع ! قراره بزرگونه رفتار كنيم ! سكوت كردم . با يه لحن ملايم تر گفت : - قبول داري كه توام توي داد و فريادايي كه زدم مقصر بودي؟ برگشتم سمتش و با اخماي تو هم گفتم : - فقط من مقصر نبودم . چرا همه ي كاسه كوزه هارو ميخواي سر من بشكني ؟ توام تو كل اين جريانات مقصر بودي . نفس عميقي كشيد و بهم خيره شد . با يكم مكث گفت : - باشه جفتمون مقصريم . خوب شد ؟ - تو بيشتر مقصري ! - مگه بيشتر و كمترش مهمه ؟ ما جفتمون اشتباه كرديم . پس جفتمون مقصريم . وقتي يه رابطه اي به هم ميريزه نميشه گفت فقط يه نفر مقصر بوده . ما دو نفريم پس دوتامون يه خطاهايي كرديم . درست شد حالا ؟ آروم سر تكون دادم . گفت : - قبول دارم شايد يكم تند رفتم . . . ميون حرفش پريدم و گفتم : - خيلي تند رفتي . اخماش و تو هم كشيد و گفت : - اگه من تند رفتم دليلش رفتاراي تو بود . - رفتاراي من هيچ ايرادي نداشت . دستي به صورتش كشيد و گفت : - نخير تو نميخواي به حرف گوش بدي . اصلا انگار آروم حرف زدن بهت نيومده . بايد ببرمت لب دريا انقدر سرت داد بزنم تا شايد يكم حرف تو سرت بره . - من نميتونم زير بار حرف زور برم . تو ميخواي بگي همه چي تقصير من بوده منم قبول نميكنم . - اصلا من اينجا نميخوام دنبال مقصر بگردم . گفتم تقصير جفتمونه ! من فكر ميكردم تو يه آدم عادي با يه زندگي و چهره ي عادي هستي . زيادي بهت توي نت به عنوان دوست وابسته شدم . بعد از مهموني هم خوب شايد يكم تند رفتم . كه البته به نظر خودم طبيعي بود ! - طبيعي بود ؟! - هورام ! به رو به رو خيره شدم و گفتم : - من انتظار نداشتم تو باهام اونجوري رفتار كني . اون روز كه تو پارك اشتباها بهت خوردم يادت مياد ؟ اولين آدمي بودي كه خونسرد برخورد كردي و اصلا سوختگيام و انگار نديدي . انتظار داشتم حالا كه فهميدي همونجوري رفتار كني . دستي به موهاش كشيد و آروم گفت : - خوب همين حرفت يكم زور داره . تو 1 سال ازم همه چي و پنهون كردي . بعد جلوم ظاهر شدي با يه ظاهري كه زياد معمولي نيست ! من خودم و براي هر چيزي آماده كرده بودم به جز اين چهره ! حق نداشتم ازت مهلت بخوام تا بتونم با چيزي كه هستي كنار بيام ؟ بغض گلوم و گرفت . گفتم : - ديو دو سر كه نبودم . لحنش آروم تر شد گفت : - معلومه كه ديو دو سر نيستي . من فقط ميخواستم ذهنيتي كه نسبت بهت داشتم و پاك كنم . تا بتونم با ايني كه هستي كنار بيام . متوجه منظورم هستي ؟ آروم سر تكون دادم . داشتم با خودم مبارزه ميكردم . نميخواستم اشكام روي گونم بريزه . گفت : - نميخوام ناراحتت كنم . اگه حرفي ازش ميزنم به خاطر اينه كه دركم كني . من به خاطر چهرت ازت دور نشدم . چون چيزي كه باعث ميشد احساس خوبي بهت داشته باشم اخلاقت بود . نه قيافت . نه اسمت . نه خانوادت . شايد اون اوايل يكم جا خورده بودم . شايد يكم برخوردام ضد و نقيض بود ولي الان حسم بهتره . الان تونستم با خودم كنار بيام . من دلم نميخواد دوستم و از دست بدم . نگاهش كردم . فقط دوستش ؟! " انتظار ديگه اي داشتي ؟" آروم گوشه ي لبم و به دندون گرفتم تا شايد بتونم جلوي لرزش لبام و بگيرم . دوباره گفت : -

دستش و توي موهاش فرو كرد . هنوز عصباني بود . - يكي نيست بگه مگه من عاشق قيافه ي تو شده بودم ؟ بابا من تنها چيزي كه جلوم ميديدم يه صفحه ي پي ام كوچيك بود . تنها چيزي كه يه دختر به اسم بانوي سرخ توش باهام حرف ميزد . من از اولش از طرز رفتارت . از فكرت از حرفات خوشم اومده بود . مگه غير از اينه ؟ چيزي نگفتم . صداش بلند تر شد . از بين دندوناي كليد شدش حرف ميزد : - يعني من انقدر بچم كه نگاه به ظاهرت كنم ؟ من و ببين . كورم ؟ شَلَم ؟ چمه ؟ مگه چه مشكلي دارم كه نتونم از توي دنياي حقيقي با يه دختر آشنا بشم ؟ اگه دنبال ظاهر بودم تا حالا رنگ و وارنگش و داشتم . مشكي ، قهوه اي ، بلوند . ولي من احمق واسه يه بار تو زندگيم بچگي كردم و به خاطر چند دقيقه سرگرمي پاشدم اومدم چت روم . با يه بانو سرخ نامي حرف زدم و كم كم ازش . . . نگاهم و به چشماش دوختم . ازم چي ؟ دوباره گفت : - چي باعث ميشه به خودتون اجازه بدين به شعور من توهين كنين ؟ اون از حسام كه تا يك كلمه بهش چيزي ميگم سريع برام از رو شمشير ميبنده اينم از افكار مسخره ي تو . من دنبال ظاهر بودم ؟ اگه بودم تو ياهو چيكار ميكردم ؟ سرم و دوباره پايين انداختم . بلند تر فرياد زد : - هان ؟ چرا جوابم و نميدي ؟ حرفام منطق داره ؟ اونوقت خانوم تو چشماي من زل ميزنه ميگه به خاطر كنجكاوي پاشدم اومدم مهموني ! نگاهش كردم يه پوزخند اومد رو لبش و سرش و به سمت آسمون گرفت و گفت : - اي خدا ببين مارو با كيا جفت و جور ميكني . از چيزي كه ميخواستم بگم ميترسيدم . تا الان من شده بودم مقصر ! جالبه به خدا ! بالاخره لبام و باز كردم و با اخم گفتم : - پس اين گيجي و گنگيت واسه چي بود ؟ - واسه اينكه باورم نميشد بهم چيز به اين مهمي و نگفته باشي . من دوستت بودم . نصف زندگيم براي تو روشن بود . اسمم ، سنم ، خلقياتم . همه چي . ولي تو مدام همه چي و پنهون كردي . اولش گفتي اسم نميگم . گفتم باشه . اسم چه ارزشي داره . ولي ديگه انتظار نداشتم چيز به اين بزرگي رو ازم قايم كني . - انتظارت بيجاست . اگه دوباره برميگشتيم عقب بازم بهت هيچي نميگفتم در مورد صورتم . نگاهاي اخم آلودمون توي هم گره خورد . جفتمون آماده بوديم طرف مقابل خطا كنه تا حسابي حالش و جا بياريم . بالاخره كسي كه سكوت و شكست آراد بود : - نه تو درست بشو نيستي . يه ساعته دارم ياسين برات ميخونم . با اخم گفتم : - خر خودتي ! - پس چرا باز حرف خودت و ميزني اگه نيستي ؟ - چون كار درست همينه . اصلا من واسه ي همين پا گذاشتم توي اون ياهوي بي در و پيكر ! كه خودم و قايم كنم . - افتخارم داره ؟ قايم كردن خودت و داد ميزني ؟! خجالت بكش از خودت . 26 سالته . مغزت اندازه ي يه دختر 26 ساله رشد نكرده هنوز ؟ گور باباي اون كسي كه ميخواد از تو به خاطر قيافت خوشش بياد . انقدر برات مهمه كه چه خري در موردت چي فكر ميكنه ؟ - درست حرف بزن . - انقدر همه باهات درست حرف زدن و لي لي به لالات گذاشتن اينجوري شدي ديگه . پاشو جمع كن اين ننه من غريبم بازيارو . وقتي پاشدي جلو همه وايسادي و گفتي من صورتم سوخته ولي به خاطرش از زندگيم دست نكشيدم اون وقته كه شاهكار كردي . نه الان كه با افتخار ميگي خودت و قايم كردي . با افتخار ميگي اگه برگردي عقب بازم همون حماقتاي الانت و ميكني . يكي و ميبيني صد برابر تو وضعش خراب تره ولي افتخارش اينه كه به بهترين جاها رسيده . كه وضعيتش نتونسته هيچ جوري باعث بشه عقب نشيني كنه . - خودت اگه بودي وضعت بهتر از من نميشد . كلافه دستي تو موهاش كشيد و با فرياد گفت : - هر جوريم كه ميشدم مطمئنا چيز به اين مهمي رو از دوستم پنهون نميكردم . - اينجا چه خبره ؟ چرا سر هم فرياد ميكشين ؟ سر من و آراد هم زمان به عقب برگشت دكتر با اخماي تو هم داشت نگاهمون ميكرد . انتظار نداشتم اينجا بياد ! دلم نميخواست حرفاي مارو بشنوه . هر چند كه آراد احتمالا همه چي رو به دكتر ميگفت ولي بازم دوست نداشتم خودش با گوشاش بشنوه . . . اخمام بدتر رفت تو هم . حرف آخرم توي گلوم گير كرده بود . نميتونستم نگم . نگاهم و دوباره سمت آراد گردوندم و گفتم : - هر چي دوست داري بگو . ولي من بازم همين كارارو ميكردم . از توام متنفرم . صورتم و ازش گرفتم . نگاهش عصباني بود و دندوناش و رو هم فشار ميداد . دكتر با تعجب به من خيره شده بود . انتظار نداشت همچين حرفي رو بزنم ؟ نفس عميق كشيدم و راهي ويلا شدم . صداي عصباني آراد و پشت سرم شنيدم : - دختره ي لجباز خود خواه . تو هيچ كس برات مهم نيست . تنها كسي كه برات مهمه خودتي . صداي دكتر و شنيدم كه ميگفت : - آراد داد نزن . چته تو ؟ دويدم به سمت ويلا ديگه دلم نميخواست چيزي بشنوم . به اندازه ي كافي به حرفاش گوش داده بودم . انقدر شنيده بودم كه دوباره يه جنگ دروني با خودم راه بندازم و ساعتها بهش فكر كنم . به پهلو چرخيدم چشمم به تاريكي عادت كرده بود . نگاهم و به رو به رو دوختم جايي كه هيوا آروم خوابيده بود . دوباره طاق باز دراز كشيدم . نفسم و آروم بيرون دادم . صداي جير جير آروم جير جيركا از بيرون ميومد . همه جا ساكت و تاريك بود . فقط نور ماه بود كه از پنجره ميومد تو . نيم خيز شدم و سر جام نشستم . ماه بانو و خانوم سالاري روي زمين خوابيده بودن . چقدر به ماه بانو گفته بودم رو تخت بخواب گوش نداده بود . حالا صبح با كمر درد بيدار ميشد ! نگاهم و ازشون گرفتم . توي تاريكي نگاهم چرخ ميخورد . پتو رو كنار زدم پاهام و روي پاركتاي سرد كف اتاق گذاشتم . لرز كردم . از جام بلند شدم روي نوك پنجه راه ميرفتم كه كسي رو بيدار نكنم . بعضي از پاركتا زير پام تكون ميخورد و صداي خفيف ميداد يكم مكث ميكردم و دوباره قدم بر ميداشتم . نزديك در اتاق رسيده بودم از روي صندلي كه توي اتاق بود ژاكت بافت هيوا رو برداشتم و روي بلوز و شلوار مشكي كه تنم بود پوشيدم . ميدونستم برگشتن به تخت بي فايدست . خوابم نميبرد . به سمت دستشويي رفتم . شير آب گرم و باز كردم . دستاي يخ بستم و زيرش گرفتم تا يكم گرم بشه . حس خوبي پيدا كردم . شير و بستم و توي آينه به خودم نگاه كردم . داشتم وقتي رو تصور ميكردم كه ديگه جاي هيچ بخيه اي روي صورتم نباشه . وقتي كه پوستم يه دست و صاف بشه . درست مثل صورت هيوا . با همون پوست سفيد و شفاف . واقعا روزي ميرسيد كه اون شكلي بشم ؟ نفسم و بيرون دادم . حرفاي امروز آراد مثل پُتكي بود كه تو سرم خورده بود . مهبدم اينارو بهم ميگفت هميشه . باز مهبد لحن گفتنش مهربون تر بود . دوباره ياد لحن آراد افتادم قلبم فشرده شد . چرا مهربون تر نميگفت ؟ مهبد مهربون تر بود . تَشَر ميزد ولي مهربونم ميشد . آراد چي ؟ دستام و خشك كردم و از دستشويي بيرون اومدم . خواب به چشمم نميومد . رفتن به اتاق بي فايده بود . از جلوي دو تا اتاق خواب ديگه رد شدم و به سمت پله ها رفتم . آروم آروم پايين اومدم . دنبال چي بودم ؟ اصلا چرا اومده بودم اينجا ؟ چرا امشب كلافم ؟ هيچ جوابي براي سوالاتم نداشتم . انگار فقط پاهام بود كه بي هدف من و جلو ميبرد . همه جا تاريك بود . وسط سالن وايسادم و چند لحظه به همه ي جاي ويلا خيره شدم . خوب كه چي ؟ حالا اومدي اينجا چي بشه ؟ ناخودآگاه به سمت پنجره رفتم . بيرون باد ميومد . حسابي شاخه هاي درختارو تكون ميداد . كاش الان ميشد رفت لب ساحل بعد از ظهر كه نتونسته بودم خودم و خالي كنم . كاش الان ميتونستم برم اونجا و تنها باشم . چرا دكتر با اخم باهامون حرف ميزد ؟ اين وسط رفتار دكتر از آرادم گنگ تر بود . باز اون تو خودش نميريخت . خوب بلد بود فرياد بزنه ! ولي درك درستي از رفتاراي دكتر نداشتم . نميدونستم در حق اونم بدي كردم ؟! زندگي آروم و بي تنشم توي اين روزا تبديل شده بود به ميدون جنگ . قبلا تنها مشكلم صورتم بود ولي الان بايد غصه ي داد و فرياداي آراد و اخم و تَخماي دكترم مي خوردم . - تو چرا بيداري ؟ برگشتم سمت صدا . حسابي ترسيده بودم . با ديدن آراد با قيافه ي خواب آلود و چشماي خمار اخمام تو هم رفت . انگار زاييده شده بود كه بپره وسط افكار من و همه ي لحظه هاي تنهاييم و ازم بگيره . پوفي كردم و نگاهم و ازش گرفتم . زير لب جوري كه شك داشتم شنيده باشه گفتم : - خوابم نميبرد . صدايي از آراد نيومد . با احتياط سرم و برگردوندم چراغ آشپزخونه روشن بود . سري تكون دادم و به سمت در رفتم . پشت پنجره موندن فايده نداشت . آروم رفتم بيرون . هوا سوز بدي داشت . ژاكت بافت هيوا هم زياد گرمم نميكرد . دستام و زير بغلم گذاشتم و روي صندلي كه جلوي ويلا بود نشستم . يه صندلي دو نفره ي فلزي كه روش تشكچه هاي قهوه اي سير داشت . پاهام و رو هم انداختم و به يه نقطه ي نامعلوم خيره شدم . شايد به قول آراد من زيادي ننه من غريبم بازي در مياوردم . پاهام و اين بار جمع كردم بالاي صندلي و دستام و دورش حلقه كردم . چونم و روي زانوهام گذاشتم . چرا انقدر ساده حرفاش و قبول ميكردم ؟ اصلا كي گفته حق با اونه ؟ من بايد ازش متنفر باشم . همه چي تقصير اونه . . . صداي باز و بسته شدن در اومد . حتي سرمم به سمت در نچرخوندم . ميدونستم كيه . چرا الكي نگاه كنم ؟ از جلوم گذشت و خودش و روي صندلي انداخت . دستاش و روي سينش قلاب كرد . زير چشمي نگاهش كردم بازم لباساش گرم نبود . خودم و بيشتر روي صندلي جمع كردم . هنوزم نگاهم به رو به رو بود . هيچ حرفي نميزد . فقط صداي باد توي گوشم ميپيچيد و موهام و جلوي صورتم ميريخت . دستم و جلو بردم و موهام و پشت گوشم زدم . انگار اين حركتم باعث شد آراد به خودش يه تكوني بده و حرف بزنه . - چرا خوابت نميبره ؟ زير چشمي بهش نگاه كردم . صورتش بي حس بود . نگاهم نميكرد . گفتم : - نميدونم . به خودم جراتي دادم و گفتم : - تو چرا نميخوابي ؟ - خواب بودم . تشنم شد يهو خواب از سرم پريد . ساكت شديم دوباره . به انگشتاي پام خيره شده بودم . آرام يكم سر جاش وول خورد . انگار ميخواست حرفي بزنه ولي براي گفتنش دو دل بود . نفس عميقي كشيدم و خودم و آماده كردم تا دوباره يه حرف ناخوش آيند بشنوم . بالاخره به حرف اومد : - تو واقعا از من متنفري ؟ با اين حرف نگاهم به سمتش برگشت . داشت نگاهم ميكرد . اخماش تو هم بود و به نظر جدي ميومد . ولي فكر ميكردم يه پسر بچه جلوم نشسته . پسر بچه اي كه هم بازيش گفته ديگه باهاش بازي نميكنه . دلم ميخواست موهاش و به هم بريزم و بگم دروغ گفتم . من ازت متنفر نيستم . نميتونم متنفر باشم . اگه بودم نگران سرماي هوا و لباس نازكت نبودم . باد شديد تر شد . جوري كه من با اون ژاكت بافت لرز به تنم نشست . ولي انگار اون اصلا احساس سرما نميكرد . فقط به من خيره شده بود و منتظر جواب بود . سوالش از سرم بيرون رفت . نگاهم روي بازوهاي پر و خوش تركيبش افتاد . با صداي آروم گفتم : - برو تو . هوا سرده . سرما ميخوري . كلافه گفت : - بحث و عوض نكن . متنفري ازم ؟ نگاهم دوباره مسير چشماش و در پيش گرفت . يه صدايي تو سرم فرياد ميزد " نه " انقدر اين صدا بلند بود كه ناخودآگاه روي لبام اومد و گفتم : - نه . . . اخماش باز شد . لبخند نداشت ولي احساس كردم حس بهتري پيدا كرد . صورتش آرامش پيدا كرد . - پس چرا امروز . . . ميون حرفش اومدم گفتم : - الان وقت اين حرفا نيست . برو تو . هيچي تنت نيست . - من سردم نيست . - من با ژاكت دارم ميلرزم تو سردت نيست ؟ اخماش دوباره تو هم رفت و گفت : - ميگم سردم نيست . منم اخمام و كشيدم تو هم و زير لب گفتم : - به جهنم ! نميدونم چرا وقتي مقابلش قرار ميگرفتم لجباز ميشدم . از اون جلد هورام گوشه گير و ترسو ميومدم بيرون . دلم ميخواست هميشه چيزي بشه كه خلاف نظرش باشه . گفت : - شنيدم چي گفتي . محل ندادم . دستش و پشت صندلي گذاشت و گفت : - جريان كنجكاوي و مهموني چي ؟ واقعا از روي كنجكاوي اومدي اونجا ؟ خدايا چه وقت بدي رو واسه سوال پيچ كردنم انتخاب كرده بود ! كم ذهنم به هم ريخته بود حالا بايد دنبال يه جوابم براي اون ميگشتم گفتم : - خوابت نمياد نه ؟ ابروهاش و بالا انداخت و گفت : - نُچ . دندونام و رو هم فشار دادم و گفتم : - باشه تو بيدار بمون من ميرم بخوابم . از روي صندلي بلند شدم خواستم برم مچ دستم و گرفت و گفت : - كجا ؟ بشين ببينم . خودت گفتي خوابت نمياد . چقدر دستاش گرم بود ! انگار نه انگار كه توي اين هواي سرد نشسته بود ! گفتم : - حالا يه چيزي گفتم . الان خوابم گرفت . من و كشيد سمت صندلي و نشوندم . گفت : - با هم ميريم ميخوابيم . الان وقت شفاف سازيه . پوفي كردم و گفتم : - سردمه ميخوام برم تو . - خوبه حالا ژاكتم تنته . من چي بگم پس ؟ - تو كه دستات عين بخاري گرمه ! يه لنگه ابروش و انداخت بالا و گفت : - ميخواي گرمت كنم ؟ اينجوري هم تو گرم ميشي هم من جواب سوالام و ميگيرم . دلم خالي شد ولي اخمام تو هم رفت و گفتم : - بيخود ! فاصله ي اسلامي رو رعايت كن . شونه اي بالا انداخت و گفت : - بيا و خوبي كن . يكم مايل نشستم جوري كه بتونم خوب ببينمش گفتم : - تو و خوبي؟ شك دارم . بهت نمياد . - بشكنه اين دست كه نمك نداره . - هر جور راحتي . - اصلا همون بهتر كه فريز بشي . من كه نميذارم بري . همه ي سوالام و جواب ميدي بعد هر جا كه دلت خواست ميري . جواب سر بالا و نه و نميشه و نميدونمم نداريم . گرفتي چي شد ؟ بدم مياد دوبار يه حرفم و تكرار كنما ! دستام و روي سينم قلاب كردم و گفتم : - پررو . - فحش بدي مجبور ميشي 1 ساعت بيشتر تو سرما بموني . انگار داشت يه بچه رو تنبيه ميكرد . نگاهم و ازش گرفتم و گفتم : - من جوابي ندارم كه بدم . - چرا انقدر لج ميكني ؟ ميتونيم با هم مشكلمون و حل كنيم . جفتمون آدم بزرگيم . جوابي بهش ندادم چند لحظه بينمون سكوت شد . گفتم : - تو كه خوب بلدي فرياد بزني . الانم ميتوني با داد و فرياد جوابات و بگيري ! - آها پس خانوم بابت عصر ناراحتن ؟ - نه براي چي بايد ناراحت باشم ؟ - گفتم لجبازي ممنوع ! قراره بزرگونه رفتار كنيم ! سكوت كردم . با يه لحن ملايم تر گفت : - قبول داري كه توام توي داد و فريادايي كه زدم مقصر بودي؟ برگشتم سمتش و با اخماي تو هم گفتم : - فقط من مقصر نبودم . چرا همه ي كاسه كوزه هارو ميخواي سر من بشكني ؟ توام تو كل اين جريانات مقصر بودي . نفس عميقي كشيد و بهم خيره شد . با يكم مكث گفت : - باشه جفتمون مقصريم . خوب شد ؟ - تو بيشتر مقصري ! - مگه بيشتر و كمترش مهمه ؟ ما جفتمون اشتباه كرديم . پس جفتمون مقصريم . وقتي يه رابطه اي به هم ميريزه نميشه گفت فقط يه نفر مقصر بوده . ما دو نفريم پس دوتامون يه خطاهايي كرديم . درست شد حالا ؟ آروم سر تكون دادم . گفت : - قبول دارم شايد يكم تند رفتم . . . ميون حرفش پريدم و گفتم : - خيلي تند رفتي . اخماش و تو هم كشيد و گفت : - اگه من تند رفتم دليلش رفتاراي تو بود . - رفتاراي من هيچ ايرادي نداشت . دستي به صورتش كشيد و گفت : - نخير تو نميخواي به حرف گوش بدي . اصلا انگار آروم حرف زدن بهت نيومده . بايد ببرمت لب دريا انقدر سرت داد بزنم تا شايد يكم حرف تو سرت بره . - من نميتونم زير بار حرف زور برم . تو ميخواي بگي همه چي تقصير من بوده منم قبول نميكنم . - اصلا من اينجا نميخوام دنبال مقصر بگردم . گفتم تقصير جفتمونه ! من فكر ميكردم تو يه آدم عادي با يه زندگي و چهره ي عادي هستي . زيادي بهت توي نت به عنوان دوست وابسته شدم . بعد از مهموني هم خوب شايد يكم تند رفتم . كه البته به نظر خودم طبيعي بود ! - طبيعي بود ؟! - هورام ! به رو به رو خيره شدم و گفتم : - من انتظار نداشتم تو باهام اونجوري رفتار كني . اون روز كه تو پارك اشتباها بهت خوردم يادت مياد ؟ اولين آدمي بودي كه خونسرد برخورد كردي و اصلا سوختگيام و انگار نديدي . انتظار داشتم حالا كه فهميدي همونجوري رفتار كني . دستي به موهاش كشيد و آروم گفت : - خوب همين حرفت يكم زور داره . تو 1 سال ازم همه چي و پنهون كردي . بعد جلوم ظاهر شدي با يه ظاهري كه زياد معمولي نيست ! من خودم و براي هر چيزي آماده كرده بودم به جز اين چهره ! حق نداشتم ازت مهلت بخوام تا بتونم با چيزي كه هستي كنار بيام ؟ بغض گلوم و گرفت . گفتم : - ديو دو سر كه نبودم . لحنش آروم تر شد گفت : - معلومه كه ديو دو سر نيستي . من فقط ميخواستم ذهنيتي كه نسبت بهت داشتم و پاك كنم . تا بتونم با ايني كه هستي كنار بيام . متوجه منظورم هستي ؟ آروم سر تكون دادم . داشتم با خودم مبارزه ميكردم . نميخواستم اشكام روي گونم بريزه . گفت : - نميخوام ناراحتت كنم . اگه حرفي ازش ميزنم به خاطر اينه كه دركم كني . من به خاطر چهرت ازت دور نشدم . چون چيزي كه باعث ميشد احساس خوبي بهت داشته باشم اخلاقت بود . نه قيافت . نه اسمت . نه خانوادت . شايد اون اوايل يكم جا خورده بودم . شايد يكم برخوردام ضد و نقيض بود ولي الان حسم بهتره . الان تونستم با خودم كنار بيام . من دلم نميخواد دوستم و از دست بدم . نگاهش كردم . فقط دوستش ؟! " انتظار ديگه اي داشتي ؟" آروم گوشه ي لبم و به دندون گرفتم تا شايد بتونم جلوي لرزش لبام و بگيرم . دوباره گفت : -

هنوز دوستيم مگه نه ؟! سر تكون دادم . گفت : - سر تكون دادن قبول نيست . جواب بده . لبام و از هم باز كردم . نفس عميق كشيدم تا شايد بتونم بغضم و پس بزنم . با صدايي كه داشت كم كم دورگه ميشد گفتم : - هنوز دوستيم ! نفس راحتي كشيد . انگار بار بزرگي رو از روي دوشش برداشته بودن . گفت : - حالا اگه سردته ميتوني بري تو . دستاش و توي هم قلاب كرد و پشت سرش گذاشت و تقريبا روي صندلي لم داد . نگاه كوتاهي بهش كردم . چشماش و بست . انگار داشت فكر ميكرد . بغضم و خوردم و گفتم : - تو سردت نيست ؟ نميخواي بياي تو ؟ با چشماي بسته آروم لباش و تكون داد و گفت : - نه فعلا ميخوام همين جا باشم . ميخوام فكر كنم . آروم از روي صندلي بلند شدم . به سمت در رفتم . توي لحظه ي آخر قبل از اينكه در و ببندم دوباره نگاهش كردم . همون نگاه آخر كافي بود تا اشكايي رو كه انقدر كنترل كرده بودم روي صورتم بريزه . در و بستم و پله ها رو با شتاب بالا رفتم . تمام مدت دستم روي دهنم بود تا صدايي ازم در نياد . فقط دوست ؟ همين ؟ خوب معلومه كه اون فقط يه دوسته . چرا انتظار بيشتري ازش دارم ؟ "بسه هورام . به خودت بيا دختر . اون از اولشم گفته بود دوستته . " نه اون ميگفت ازم خوشش مياد . " خوب خوشش مياد يعني عاشقته ؟ بچه نشو ! " اصلا من بچم ! ولي نميخوام دوستم باشه ! به سمت دستشويي رفتم و خودم و توش انداختم . دستمالي برداشتم و به چشمام فشار دادم . بايد ريشه ي اين اشكاي گرم و ميخشكوندم . نگاهم و تو آينه به خودم دوختم . چشمام حسابي قرمز شده بود . بينيمم يكم سرخ شده بود هميشه همينطور بودم . سريع پوست صورتم گُل مينداخت . براي آخرين بار دستمال و به چشمام فشار دادم و از دستشويي بيرون اومدم . هنوزم راهرو توي سكوت مطلق فرو رفته بود . به سمت اتاق رفتم و آروم زير پتو خزيدم . هنوزم همه خواب بودن و اتاق ساكت بود . هنوزم نور ماه اتاق و روشن ميكرد ولي احساس من به آراد با موقعي كه از جام بلند شده بودم حسابي فرق كرده بود ! بايد يه تصميم جدي ميگرفتم . اگه اون ميخواست دوستم باشه پس منم نبايد حساب ديگه اي روش باز ميكردم . پلكام و بستم . ديگه وقت فكر كردن به آراد نبود . اون فقط يه دوست بود ! - پاشو هورام چقدر ميخوابي . لنگ ظهر شده . يكي از چشمام و باز كردم و به هيوا كه دست به كمر كنار تختم وايساده بود نگاه كردم . نور اتاق باعث شد دوباره ببندمش . گفتم : - بيدار ميشم حالا . - بيدار ميشم حالا نداره ! ميخواي توي اين 4 روز همش بخوابي ؟ پاشو تنبل همش سه روز ديگه واسه خوش گذروني وقت داري . جوابي بهش ندادم . چند لحظه اتاق ساكت شد . فكر كردم هيوا رفته . چشمام داشت گرم ميشد كه دوباره بخوابم ولي پتوم از روم كنار رفت و لرز كردم . بدون اينكه چشمام و باز كنم گفتم : - هيوا تورو خدا پتو رو بده سرده . - نخير نميدم . پاشو . چشمام و باز كردم و كلافه سر جام نشستم . گير ميداد ديگه ول كن نبود . گفتم : - خيالت راحت شد ؟ بيدارم . - آره . من رفتم . توام زود بيا . سر تكون دادم . هيوا رفت . ديشب تا دم دماي صبح نتونسته بودم بخوابم . كش و قوسي به بدنم دادم و از تخت پايين اومدم . لباسام و عوض كردم و صورتمم شستم . به سمت راه پله ها رفتم واسه خودم سلانه سلانه پايين اومدم . وارد آشپزخونه شدم . هيوا و خانوم سالاري و ماه بانو در حال چيدن ميز صبحانه بودن . سلام كردم همه به سمتم برگشتن و جوابم و دادن . نگاهم اطراف ويلا گشت . گفتم : - پس بقيه كوشن ؟ هيوا گفت : - بالا دارن لباس عوض ميكنن . صبح بابا همگي رو مجبور كرده بود برن پياده روي . لبخند محوي روي لبام نشست . هنوز بابا اين عادتش و ترك نكرده بود ! پشت ميز نشستم و منتظر بقيه موندم . هيوا چاي ريخت و كنارم نشست . كم كم سر و كله ي بقيه هم پيدا شد . فقط آراد توي جمعمون نبود . انگار كسي براش مهم نبود كه چرا نيست . داشتم از كنجكاوي ميمردم . يعني كجا بود ؟! بالاخره خانوم سالاري رو به دكتر گفت : - حسام جان پس آراد كجاست ؟ دكتر همينجور كه لقمه ميگرفت براي خودش گفت : - نميدونم صبح گفت ميره يكم بچرخه . - آخه صبحانه نخورده ؟ دكتر شونه اي بالا انداخت . خانوم سالاري هم ديگه چيزي نپرسيد . ولي من دلم يه جوري بود . چرا صبح زده بود بيرون ؟ اشتهاي چنداني نداشتم . سريع از سر ميز بلند شدم و تشكر كردم . از پله ها سريع بالا رفتم و توي اتاق لباسام و عوض كردم . دلم ميخواست برم لب ساحل . از ديشب دوست داشتم برم اونجا . ديشب . . . نفس عميق كشيدم و سرم و به طرفين تكون دادم . نميخواستم دوباره ياد ديشب باعث بشه اشكم در بياد . از اتاق اومدم بيرون . هيوا پايين پله ها با چشمايي متعجب من و نگاه كرد گفت : - كجا خانوم ؟ شال و كلاه كردي ؟ - ميخوام برم ساحل . - اِ ميخواستيم بريم بازار . عصر برو ساحل . - خوب شماها برين بازار چيكار به من دارين ؟ - ميخوام با تو برم . - من ساحل راحت ترم . بازار دوست ندارم بيام . هيوا لب برچيد و گفت : - بدجنس . همش برنامه هامون و خراب كن ! بوسيدمش و گفتم : - لوس نشو . خوش بگذره . - ميخواي باهات بيام ؟ - نه ممنون خودم ميرم . با قدماي بلند به سمت در خروجي رفتم . وقتي از خونه بيرون اومدم دوباره همه جا سكوت شد و آرامش . دستام و توي جيب كاپشنم فرو بردم و مسير دريا رو در پيش گرفتم . ديگه دوست نداشتم كلنجار برم . ديگه به اون صداي موذي كه توي سرم بود اجازه نميدادم اظهار نظر كنه . فقط قدم بر ميداشتم . قدمام و ميشمردم و جلو ميرفتم . حتي به اين فكر نكردم كه چرا آراد امروز سر ميز نبود . به اين فكر نكردم كه قراره چه برخوردي رو باهاش در پيش بگيرم . فقط قدم زدم . . . كنار ساحل رسيدم . روي ماسه هاي خشك نشستم و زانوهام و تو بغلم گرفتم . انگار تنها كسي كه صبح دلش هواي دريارو ميكرد من بودم . ساحل خلوت بود . نگاهم و به انتهاي دريا دوختم . با اينكه دريا مواج و نا آروم بود ولي انگار ذره ذره آرامش و توي رگام تزريق ميكرد . امروز دلم نميخواست داد بزنم . فقط ميخواستم آروم باشم . خالي از هر فكري ! - هورام ! چرا تنها نشستي اينجا ؟ سرم و برگردوندم . انگار به من نيومده بود يه روز براي خودم خلوت كنم ! دكتر دقيقا توي چند قدميم وايساده بود . گفتم : - همينجوري . جلوتر اومد و با فاصله كنارم نشست . گفت : - از چيزي ناراحتي ؟ سرم و به طرفين تكون دادم . چند لحظه مكث كرد و گفت : - دكتر افشار باهام تماس گرفت . نگاهم و بهش دوختم دوباره گفت : - بهم خبر داد كه بلافاصله بعد از برگشتنت براي عمل بدنت اقدام ميكنيم . نفس عميقي كشيدم و بازم هيچي نگفتم . يكم به سكوت گذشت . به موجا خيره شدم . گفت : - از دريا خوشت مياد ؟ - نه زياد . - پس چطوري انقدر عميق بهش خيره ميشي ؟ - نميدونم . شايد چون حرف نميزنه . بعد اينكه ساحل اينجا خيلي آرومه . سر تكون داد . دوباره گفتم : - از دريا ميترسم . كلا از آبهاي عميق ميترسم . دريا كه جاي خود داره ! - شنا بلد نيستي ؟ - نه . اصلا نميتونم به اين فكر كنم كه پام و توي آب بذارم . دكتر سر تكون داد و گفت : - بدجوري هوس كردم سوار قايق موتوري شم . تا حالا سوار شدي ؟ - نه ! اگه چپ كنه چي ؟ - الكي كه نيست . چپ نميكنه . - عجب شجاعتي ! فكر نكنم بتونم سوار شم . - تو زيادي ترسويي . - معلومه كه نيستم ! نگاهم كرد و گفت : - چرا خيلي هم ترسويي . - ميگم نيستم . - يكمم لجبازي . خندم گرفت گفتم : - اين و هستم . دوباره گفت : - يه سوال بپرسم ؟ نگاهم و از موجا نگرفتم . گفتم : - بپرسيد . - مشكل تو و آراد دقيقا چيه ؟ چرا ديروز اونجوري داد ميزديد ؟ هر جا ميرفتم اسم آراد بود . چجوري ميخواستم از فعاليت مغزم جلوگيري كنم ؟ چجوري ميخواستم بهش فكر نكنم ؟ - من و اون فقط دو تا دوستيم . هيچ مشكلي نداريم . - مطمئني ؟ سر تكون دادم گفت : - ميتوني با من درد دل كني . يا اگه حرفي داري بهم بگي . - چيزي نيست كه بخوام بگم . - نكنه ميترسي جاسوس دوجانبه بشم و هي خبر ببرم ؟ لبخندي بي اراده روي لبام نشست . انگار فكرم و خونده بود . قبلا بهش همچين لقبي رو داده بودم ! به سمتش برگشتم . لبخند و كه رو لبم ديد با نگاهي متعجب گفت : - ببينم نكنه واقعا همچين فكري ميكردي ؟ خندم شدت گرفت . گفت : - پاك از خودم نااميد شدم . لبخند روي لبش بود گفتم : - دكتر تورو خدا ناراحت نشين منظوري نداشتم . - اصلا جاسوس كه حرف بدي نيست ! راحت باش . فحشم آزاده ها ! دوباره خنده ام شدت گرفت . گفتم : - اختيار دارين اين چه حرفيه دكتر . - چقدر دكتر دكتر ميكني ! خوب شد اين مدرك و گرفتم وگرنه خدا ميدونه چي صدام ميكردي . گنگ گفتم : - خوب دكترين ديگه ! - اسمم كه دكتر نيست ! دختر جون من اسم دارم . چطور من راحت تورو هورام صدا ميكنم ؟ توقع دارم توام باهام راحت باشي . - عادت كردم بهتون بگم دكتر . - كلا عادت كردي باهام رو در وايسي داشته باشي . از افعال جمعم استفاده نكن . - چشم دكتر . با چشماي گرد شده نگام كرد . ترسيدم گفتم : - چي شد ؟ - الان گفتم نگو . چقدر تو لجبازي دختر ! دوباره خنديدم گفتم : - عادت كردم . يكم سخته . - بابا به مام بگين بخنديم . تنها تنها ؟ من و دكتر هم زمان به عقب برگشتيم . آراد بالاي سرمون وايساده بود . لبخند روي لبم ماسيد . دكتر با همون لبخندي كه هنوز روي لبش جا خوش كرده بود گفت : - فضول و بردن جهنم . آراد طرف ديگه ي من نشست . معذب شدم . يكم خودم و جمع كردم . آراد طرف ديگه ي من نشست . معذب شدم . يكم خودم و جمع كردم . چشمم و دوباره به امواج دوختم آراد گفت : - خوب اينجا خلوت كردينا . دكتر گفت : - خوب خلوتي بود . تو يهو اومدي به هم زديش . آراد انگار صداي دكتر و نشنيد . گفت : - حالا به چي ميخنديدين ؟ نگفتين ؟ نيم نگاهي بهش انداختم . چشماش روي من ثابت بود . انگار از من جواب ميخواست . نا خودآگاه دستپاچه شدم . من كه خطايي ازم سر نزده بود . چرا بايد هول بشم ؟! دكتر گفت : - بابا چيز خاصي نبود . تو صبح اول صبحي كجا پاشدي رفتي ؟ آراد نگاه پرسشگرش و از من گرفت و به دكتر دوخت : - رفتم يه چرخ تو شهر زدم . - تنها تنها ديگه ؟ خوش گذشت ؟ آراد نگاهش و از دكتر گرفت و به دريا دوخت . زير لبي گفت : - اي بد نبود . - داشتم الان به هورام ميگفتم كه بريم قايق سواري آراد نگاهش و به من دوخت . ولي نگاهش نكردم . گفت : - بعد اونوقت هورام چي گفت ؟ سرم و بالا گرفتم . نگاهم بهش افتاد ولي اون سريع سرش و به سمت دكتر چرخوند و وانمود كرد منتظر جوابه . دكتر گفت : - هورام از آّب خوشش نمياد . ولي من دلم ميخواد عصر حتما برم . تو مياي ؟ آراد شونه اي بالا انداخت و گفت : - نميدونم . شايد اومدم . گوشي دكتر همون لحظه زنگ خورد . ببخشيدي گفت و ازمون جدا شد . آراد نگاهش و به دريا دوخته بود و هيچ حرفي نميزد . يكم گذشت با صداي آروم گفت : - حسابي داره خوش ميگذره ؟ - آره بدك نيست . به تو خوش ميگذره ؟ نگاهش و دوباره به من دوخت . گفت : - نه به اندازه ي تو . گنگ نگاهش كردم . فكر ميكردم با حرفايي كه ديشب به هم زديم ديگه كارا و رفتاراي عجيب غريب قراره تموم بشه ! گفتم : - اونوقت چرا فكر ميكني به من بيشتر خوش ميگذره ؟! - قرار قايق سواري ميذاري ،مياي اينجا ميشيني با دكتر خوشتيپه گَپ ميزني . خوش نميگذره اونوقت ؟ لبخند محوي روي لبم نشست وگفتم : - آها اينارو ميگي ؟ دكتر اتفاقي من و اينجا ديد . قايق سواري رو هم كه ديدي گفتم دوست ندارم . مدل نگاه كردنش يه جوري بود . سر در نمياوردم . نميخنديد . ناراحتم نبود . گفتم : - تو از چيزي ناراحتي ؟ نگاه خيرش و ازم گرفت و سُر داد روي دستم گفت : - نه ناراحت نيستم . دست چپم و توي دستش گرفت . از اين حركتش شوكه شدم نگاهي بهش انداخت و گفت : - عمل بعديت كيه ؟ هنوز نگاهم روي دستاش بود كه دست من و محكم توي خودش گرفته بود . با من من و دستپاچگي گفتم : - هان ؟؟ چيزه . . . آها . . . دكتر گفت از سفر برگشتم . آراد نگاهش و به رو به رو دوخت ولي دست من هنوز توي دستاش بود . ساكت شد . معذب كه بودم معذب ترم شدم ! نميدونستم چرا اين كار و ميكنه . انگار هر چي من ميخواستم فاصلم و باهاش زياد كنم نميشد! از گوشه ي چشم نگاهم روي دستامون ثابت مونده بود . آراد دست چشم و با دست راستش گرفته بود و روي پاش گذاشته بود . برام حركت عجيبي بود ! دلم ميخواست تا قبل از اينكه دكتر بياد دستم و ول كنه . به هواي اينكه ميخوام شالم و روي سرم مرتب كنم دستم و بي هوا از دستش بيرون كشيدم و روي شالم گذاشتم . با صدايي لرزون و دستپاچه گفتم : - چقدر باد مياد . شالم و داشت ميبرد با خودش . آراد نگاهش روي من بود . يه لنگه ي ابروش بالا رفته بود و مشكوك نگاهم ميكرد . ولي اين نگاهش زياد طول نكشيد چون دوباره به دريا خيره شد . دست راستم و روي دست چپم گذاشتم گرماي دستش و هنوز ميتونستم حس كنم . دكتر دوباره اومد و سمت راستم نشست گفت : - ببخشيد . از بيمارستان بود . لبخندي مصنوعي تحويلش دادم . گفت : - خوب پس عصر قايق سواري حله ؟ آراد از جاش بلند شد . شلوارش و تكون داد تا ماسه ها از روشون پاك شه . گفت : - من نميام . خودت برو . با اين حرف عقب گرد كرد و ازمون دور شد . نگاهم هنوزم روش بود . دستاش و توي جيبش فرو كرده بود و سلانه سلانه راه ميرفت . نفس حبس شدم و بيرون دادم دكتر گفت : - نه به اينكه ميگه شايد بيام نه به الان كه ميگه نمياد ! معلوم نيست چش شده ! نگاهم و از آراد گرفتم . به دكتر دوختم و گفتم : - من باهاتون ميام . - تو كه گفتي ميترسي ؟ - امتحانش براي يه بار ضرري نداره . دكتر خوشحال شد و گفت : - پس من برم به كيوانم بگم شايد اونام اومدن . سر تكون دادم . دكتر از كنارم بلند شد . دوباره افكار موذي داشت توي ذهنم رخنه ميكرد ولي بهشون اجازه ندادم . نگاهم و به دريا دوختم و با سماجت سعي كردم به هيچي فكر نكنم . . . - چرا نمياي ؟ - چطور صبح بهت گفتم بياي بريم بازار تو گفتي نميام ؟ - هيوا بچه شدي ؟ خوب دلم ميخواست برم ساحل . - من از قايق سواري خوشم نمياد . - هيوا ! من با دكتر تنها برم بگم چي ؟ خوب بيا ديگه . - من و كيوان ميخوام بريم ساحل نميايم . - فحش لازم شديا ! ابروهاش و مثل بچه ها انداخت بالا و گفت : - نميايم ! - لوس . نيا ! كاپشنم و از توي اتاق برداشتم و از پله ها پايين رفتم . مگه چه اشكالي داشت با دكتر معالجم تنهايي پاشم برم قايق سواري ؟! اصلا اين كجاش عجيب بود ؟! نفس عميقي كشيدم و با سر دنبال دكتر گشتم . رو به بابا گفتم : - دكتر سالاري رو نديدين ؟ همينجور كه مشغول تخته بازي با آقاي سالاري بود گفت : - چرا فكر كنم رفت بيرون . گفت تو ماشين منتظرت ميمونه . سر تكون دادم و به سمت در رفتم . آراد گوشه اي نشسته بود . با ديدنم كه حاضر و آماده داشتم بيرون ميرفتم گفت : - كجا ؟ بازم لب ساحل ؟ سعي كردم نگاهم زياد باهاش چشم تو چشم نشه ! گفتم : - نه با دكتر داريم ميريم قايق سواري . ابروهاش بالا رفت و گفت : - تو كه گفتي ميترسي ! چي شد يهو نظرت عوض شد ؟ شونه اي بالا انداختم و گفتم : - ميخوام امتحان كنم . فعلا دوباره قدمي به سمت در برداشتم كه گفت : - تنها ميرين ؟! يعني . . . يعني كسي باهاتون نمياد ؟ - آره تنها ميريم . چطور ؟ - هيچي . . . همينجوري . . . - خداحافظ . سري تكون داد و من از ويلا بيرون اومدم . دكتر توي ماشين آراد منتظرم نشسته بود . به سمت ماشين ميرفتم كه صداي داد مانند آراد متوقفم كرد : - هورام ! برگشتم به عقب . - وايسين من حاضر شم بيام . صبر نكرد تا جوابي بهش بدم سريع برگشت داخل ويلا . انگار قسمت نبود من با خيال راحت قايق سواري كنم . دوري كردن ازش سخت و غير ممكن بود . دوباره افكار مختلف داشت توي سرم جولون ميداد ولي بازم مانعشون شدم . حداقل يه روز كامل كه ميتونستم به هيچي فكر نكنم ؟ ! به طرف ماشين رفتم و در عقب و باز كردم . دكتر با تعجب به سمتم برگشت و گفت : - چرا عقب نشستي ؟ - دوستتونم مياد . گفت صبر كنيم براش . دكتر با تعجب گفت : - آراد ؟! گفت نمياد كه ؟ شونه هام و بالا انداختم . دكتر ديگه سوالي نپرسيد . به پنجره ي كنارم خيره شده بودم . چيزي طول نكشيد كه آراد لباس پوشيده و مرتب به سمت ماشين اومد . تيپ سر تا پا سفيدش با پوست گندميش تضاد قشنگي داشت . قلبم توي سينم لرزيد ولي سعي كردم نگاهم و به يه جاي ديگه بدوزم . دكتر در طرف راننده رو باز كرد و پياده شد . گفت : - تو كه گفتي نمياي ؟ آراد لبخندي زد و گفت : - ديدم تنها تنها بهتون بد ميگذره . منم اومدم كه حسابي خوش بگذره ! -چقدرم با تو خوش ميگذره . آراد فقط با خنده جواب دكتر و داد ولي حس كردم دكتر لجش در اومد حالا براي چي ؟ خدا ميدونست ! سر در آوردن از كار اين دو تا دوست چندان راحت نبود ! آراد پشت فرمون قرار گرفت و دكتر هم سوار شد . نميدونستم من تنها بين اين دو تا چيكار ميكردم ! ماشين پر از سكوت بود . دكتر سرش و به طرف پنجره گردونده بود و احساس ميكردم يكم دمغه ولي بر عكس آراد لبخند عميقي روي لبش جا خوش كرده بود كه متعجبم ميكرد ! چيزي طول نكشيد كه رسيديم لب ساحل . از ماشين پياده شديم . هوا به شدت سرد بود . احساس ميكردم نوك انگشتام سِر شده . دريا به طرز غريبي مواج بود . انگار ديوونه شده بود ! چطوري ميخواستيم سوار قايق بشيم؟ اونم توي اين هوا ؟! از ترس زبونم بند اومده بود . نگاهي به اطراف انداختم خدارو شكر ساحل خلوت بود !خوب معلومه كسي بيل تو مخش نخورده كه توي اين هوا بياد قايق سواري كنه ! شالم و يكم بيشتر تو صورتم كشيدم . دكتر جلوتر قدم برداشت و به مردي كه با قايقش گوشه ي ساحل ايستاده بود رسيد . چند لحظه باهاش حرف زد . من و آراد عقب تر ايستاده بوديم . منتظر بودم كه يه جوري اين قايق سواري منتفي بشه ! دكتر به سمتمون برگشت و گفت : - ميگه دريا طوفانيه . خطرناكه . نفس عميق كشيدم . خيالم راحت شد ! كاش از خدا يه چيز ديگه ميخواستم . گفتم : - يعني برگرديم ؟ آراد بدون توجه به من گفت : - دريا طوفاني باشه قايق سواري حال ميده ديگه . وقتي آروم باشه كه كيف نداره . نگاه هراسونم و به آراد دوختم ! داشت امروز شَر ميشدا ! دكتر گفت : - راست ميگه اين يارو . طوفانيه يهو قايق چپ ميكنه ! آراد دستي روي شونه ي دكتر زد و گفت : - نترس دُكي . چيزيت نميشه . بهش بگو همه چي پاي خودمون . دكتر نگاهي به آراد انداخت و گفت : - يه چيزيمون ميشه ها ! - نترس بگو ببرتمون . انگار نه انگار كه منم اونجام ! اصلا ازم نظر نپرسيدن ! سريع گفتم : - من نميام . جفتشون به سمتم برگشتن . دوباره گفتم : - من شنا هم بلد نيستم . اگه يه وقت قايق چپ كنه نميتونم خودم و نجات بدم . نميام . آراد گفت : - تا اينجا اومدي . چطور دلت مياد سوار نشي؟ شونه اي بالا انداختم و دكتر گفت : - باشه پس من و آراد ميريم زود برميگرديم . سر تكون دادم آراد دوباره گفت : - بيا من مواظبتم . نميذارم اتفاقي برات بيفته ! - من اينجا راحت ترم . دكتر گفت : - آراد بيا بريم . انقدر اصرار نكن به هورام . آراد گفت : - مطمئني نمياي ؟ نميدونم توي نگاهش چي بود . ولي هر چي كه بود ترغيبم كرد كه باهاشون برم .چشماش شيطون و وسوسه گر بود . نتونستم نه بگم ! با ترس گفتم : - باشه ميام . آراد خنديد و گفت : - آفرين خانوم شجاع ! دكتر به سمت مرد رفت و اونم با بي ميلي قبول كرد مارو سوار قايقش كنه . آراد و دكتر سريع پريدن تو قايق داشتم با خودم كلنجار ميرفتم كه هم زمان دو تا دست رو به روم ظاهر شد . با تعجب به دستا و بعد هم به صاحباش خيره شدم . با ترديد هم زمان دستام و توي دو تا دستايي كه به سمتم دراز شده بود گذاشتم و خيلي راحت سوار قايق شدم . دوباره مثل ساحل آراد يه طرف و دكترم طرف ديگم نشسته بود . دوباره سعي كردم جلوي افكارم و بگيرم . نميخواستم توي مغزم اين رفتار و جوري آناليز كنم كه بعدا پشيمون بشم . نفس عميقي كشيدم و سعي كردم ترسم و كنار بذارم . ترس نداشت كه . . . يه دور ميزديم و زود برميگشتيم ساحل ! چشمام و بستم . تكوناي قايق حالم و بد ميكرد . احساس كردم رنگم به شدت پريده . صداي دكتر و از كنارم شنيدم : - هورام حالت خوبه ؟ سعي كردم لبخند بزنم ولي انگار همه ي عضله هاي صورتم منقبض شده بود . نميدونم از سرما يا از ترس . ولي تنها تونستم با صداي آروم بگم : - خوبم . دكتر چيزي نپرسيد . تا چشم كار ميكرد همه جا آب بود . هر چي قايق بيشتر ميرفت جلو ترس منم بيشتر ميشد . آراد گفت : - ميدونين الان چي حال ميده ؟ دكتر پرسشگر نگاهش كرد . دوباره گفت : - پاشي وايسي . با ترس بهش خيره شدم . من حتي تو حالت نشسته هم كه بودم احساس وحشت ميكردم چه برسه به اينكه بخوام وايسم ! دكتر گفت : - ديوونه شدي؟ با سر توي آب فرود مياي . - آقا حسام چرا رنگت پريده ؟ نگاهم به سمت دكتر كشيده شد . بدتر از من صورتش سفيد شده بود ! گفت : - پشيمونم چرا عقلم و دست تو دادم . - خودت از صبح پيله كردي بهمون كه بريم قايق سواري . دكتر جوابي به آراد نداد . تقريبا به وسطاي دريا رسيده بوديم . ترسم داشت ميريخت . حالا با دقت تر به اطرافم نگاه ميكردم . احساس كردم سرعت قايق كم شد . چند تا ريپ زد و از حركت ايستاد . دكتر رو به مردي كه قايق و هدايت ميكرد گفت : - آقا چي شد ؟ مرد داشت با موتور قايق سر و كله ميزد . دكتر از جاش بلند شد و به سمت مرد قايق رون رفت . چند لحظه باهاش حرف زد آراد گفت : - چي شده ؟

دكتر گفت : - هورام از آّب خوشش نمياد . ولي من دلم ميخواد عصر حتما برم . تو مياي ؟ آراد شونه اي بالا انداخت و گفت : - نميدونم . شايد اومدم . گوشي دكتر همون لحظه زنگ خورد . ببخشيدي گفت و ازمون جدا شد . آراد نگاهش و به دريا دوخته بود و هيچ حرفي نميزد . يكم گذشت با صداي آروم گفت : - حسابي داره خوش ميگذره ؟ - آره بدك نيست . به تو خوش ميگذره ؟ نگاهش و دوباره به من دوخت . گفت : - نه به اندازه ي تو . گنگ نگاهش كردم . فكر ميكردم با حرفايي كه ديشب به هم زديم ديگه كارا و رفتاراي عجيب غريب قراره تموم بشه ! گفتم : - اونوقت چرا فكر ميكني به من بيشتر خوش ميگذره ؟! - قرار قايق سواري ميذاري ،مياي اينجا ميشيني با دكتر خوشتيپه گَپ ميزني . خوش نميگذره اونوقت ؟ لبخند محوي روي لبم نشست وگفتم : - آها اينارو ميگي ؟ دكتر اتفاقي من و اينجا ديد . قايق سواري رو هم كه ديدي گفتم دوست ندارم . مدل نگاه كردنش يه جوري بود . سر در نمياوردم . نميخنديد . ناراحتم نبود . گفتم : - تو از چيزي ناراحتي ؟ نگاه خيرش و ازم گرفت و سُر داد روي دستم گفت : - نه ناراحت نيستم . دست چپم و توي دستش گرفت . از اين حركتش شوكه شدم نگاهي بهش انداخت و گفت : - عمل بعديت كيه ؟ هنوز نگاهم روي دستاش بود كه دست من و محكم توي خودش گرفته بود . با من من و دستپاچگي گفتم : - هان ؟؟ چيزه . . . آها . . . دكتر گفت از سفر برگشتم . آراد نگاهش و به رو به رو دوخت ولي دست من هنوز توي دستاش بود . ساكت شد . معذب كه بودم معذب ترم شدم ! نميدونستم چرا اين كار و ميكنه . انگار هر چي من ميخواستم فاصلم و باهاش زياد كنم نميشد! از گوشه ي چشم نگاهم روي دستامون ثابت مونده بود . آراد دست چشم و با دست راستش گرفته بود و روي پاش گذاشته بود . برام حركت عجيبي بود ! دلم ميخواست تا قبل از اينكه دكتر بياد دستم و ول كنه . به هواي اينكه ميخوام شالم و روي سرم مرتب كنم دستم و بي هوا از دستش بيرون كشيدم و روي شالم گذاشتم . با صدايي لرزون و دستپاچه گفتم : - چقدر باد مياد . شالم و داشت ميبرد با خودش . آراد نگاهش روي من بود . يه لنگه ي ابروش بالا رفته بود و مشكوك نگاهم ميكرد . ولي اين نگاهش زياد طول نكشيد چون دوباره به دريا خيره شد . دست راستم و روي دست چپم گذاشتم گرماي دستش و هنوز ميتونستم حس كنم . دكتر دوباره اومد و سمت راستم نشست گفت : - ببخشيد . از بيمارستان بود . لبخندي مصنوعي تحويلش دادم . گفت : - خوب پس عصر قايق سواري حله ؟ آراد از جاش بلند شد . شلوارش و تكون داد تا ماسه ها از روشون پاك شه . گفت : - من نميام . خودت برو . با اين حرف عقب گرد كرد و ازمون دور شد . نگاهم هنوزم روش بود . دستاش و توي جيبش فرو كرده بود و سلانه سلانه راه ميرفت . نفس حبس شدم و بيرون دادم دكتر گفت : - نه به اينكه ميگه شايد بيام نه به الان كه ميگه نمياد ! معلوم نيست چش شده ! نگاهم و از آراد گرفتم . به دكتر دوختم و گفتم : - من باهاتون ميام . - تو كه گفتي ميترسي ؟ - امتحانش براي يه بار ضرري نداره . دكتر خوشحال شد و گفت : - پس من برم به كيوانم بگم شايد اونام اومدن . سر تكون دادم . دكتر از كنارم بلند شد . دوباره افكار موذي داشت توي ذهنم رخنه ميكرد ولي بهشون اجازه ندادم . نگاهم و به دريا دوختم و با سماجت سعي كردم به هيچي فكر نكنم . . . - چرا نمياي ؟ - چطور صبح بهت گفتم بياي بريم بازار تو گفتي نميام ؟ - هيوا بچه شدي ؟ خوب دلم ميخواست برم ساحل . - من از قايق سواري خوشم نمياد . - هيوا ! من با دكتر تنها برم بگم چي ؟ خوب بيا ديگه . - من و كيوان ميخوام بريم ساحل نميايم . - فحش لازم شديا ! ابروهاش و مثل بچه ها انداخت بالا و گفت : - نميايم ! - لوس . نيا ! كاپشنم و از توي اتاق برداشتم و از پله ها پايين رفتم . مگه چه اشكالي داشت با دكتر معالجم تنهايي پاشم برم قايق سواري ؟! اصلا اين كجاش عجيب بود ؟! نفس عميقي كشيدم و با سر دنبال دكتر گشتم . رو به بابا گفتم : - دكتر سالاري رو نديدين ؟ همينجور كه مشغول تخته بازي با آقاي سالاري بود گفت : - چرا فكر كنم رفت بيرون . گفت تو ماشين منتظرت ميمونه . سر تكون دادم و به سمت در رفتم . آراد گوشه اي نشسته بود . با ديدنم كه حاضر و آماده داشتم بيرون ميرفتم گفت : - كجا ؟ بازم لب ساحل ؟ سعي كردم نگاهم زياد باهاش چشم تو چشم نشه ! گفتم : - نه با دكتر داريم ميريم قايق سواري . ابروهاش بالا رفت و گفت : - تو كه گفتي ميترسي ! چي شد يهو نظرت عوض شد ؟ شونه اي بالا انداختم و گفتم : - ميخوام امتحان كنم . فعلا دوباره قدمي به سمت در برداشتم كه گفت : - تنها ميرين ؟! يعني . . . يعني كسي باهاتون نمياد ؟ - آره تنها ميريم . چطور ؟ - هيچي . . . همينجوري . . . - خداحافظ . سري تكون داد و من از ويلا بيرون اومدم . دكتر توي ماشين آراد منتظرم نشسته بود . به سمت ماشين ميرفتم كه صداي داد مانند آراد متوقفم كرد : - هورام ! برگشتم به عقب . - وايسين من حاضر شم بيام . صبر نكرد تا جوابي بهش بدم سريع برگشت داخل ويلا . انگار قسمت نبود من با خيال راحت قايق سواري كنم . دوري كردن ازش سخت و غير ممكن بود . دوباره افكار مختلف داشت توي سرم جولون ميداد ولي بازم مانعشون شدم . حداقل يه روز كامل كه ميتونستم به هيچي فكر نكنم ؟ ! به طرف ماشين رفتم و در عقب و باز كردم . دكتر با تعجب به سمتم برگشت و گفت : - چرا عقب نشستي ؟ - دوستتونم مياد . گفت صبر كنيم براش . دكتر با تعجب گفت : - آراد ؟! گفت نمياد كه ؟ شونه هام و بالا انداختم . دكتر ديگه سوالي نپرسيد . به پنجره ي كنارم خيره شده بودم . چيزي طول نكشيد كه آراد لباس پوشيده و مرتب به سمت ماشين اومد . تيپ سر تا پا سفيدش با پوست گندميش تضاد قشنگي داشت . قلبم توي سينم لرزيد ولي سعي كردم نگاهم و به يه جاي ديگه بدوزم . دكتر در طرف راننده رو باز كرد و پياده شد . گفت : - تو كه گفتي نمياي ؟ آراد لبخندي زد و گفت : - ديدم تنها تنها بهتون بد ميگذره . منم اومدم كه حسابي خوش بگذره ! -چقدرم با تو خوش ميگذره . آراد فقط با خنده جواب دكتر و داد ولي حس كردم دكتر لجش در اومد حالا براي چي ؟ خدا ميدونست ! سر در آوردن از كار اين دو تا دوست چندان راحت نبود ! آراد پشت فرمون قرار گرفت و دكتر هم سوار شد . نميدونستم من تنها بين اين دو تا چيكار ميكردم ! ماشين پر از سكوت بود . دكتر سرش و به طرف پنجره گردونده بود و احساس ميكردم يكم دمغه ولي بر عكس آراد لبخند عميقي روي لبش جا خوش كرده بود كه متعجبم ميكرد ! چيزي طول نكشيد كه رسيديم لب ساحل . از ماشين پياده شديم . هوا به شدت سرد بود . احساس ميكردم نوك انگشتام سِر شده . دريا به طرز غريبي مواج بود . انگار ديوونه شده بود ! چطوري ميخواستيم سوار قايق بشيم؟ اونم توي اين هوا ؟! از ترس زبونم بند اومده بود . نگاهي به اطراف انداختم خدارو شكر ساحل خلوت بود !خوب معلومه كسي بيل تو مخش نخورده كه توي اين هوا بياد قايق سواري كنه ! شالم و يكم بيشتر تو صورتم كشيدم . دكتر جلوتر قدم برداشت و به مردي كه با قايقش گوشه ي ساحل ايستاده بود رسيد . چند لحظه باهاش حرف زد . من و آراد عقب تر ايستاده بوديم . منتظر بودم كه يه جوري اين قايق سواري منتفي بشه ! دكتر به سمتمون برگشت و گفت : - ميگه دريا طوفانيه . خطرناكه . نفس عميق كشيدم . خيالم راحت شد ! كاش از خدا يه چيز ديگه ميخواستم . گفتم : - يعني برگرديم ؟ آراد بدون توجه به من گفت : - دريا طوفاني باشه قايق سواري حال ميده ديگه . وقتي آروم باشه كه كيف نداره . نگاه هراسونم و به آراد دوختم ! داشت امروز شَر ميشدا ! دكتر گفت : - راست ميگه اين يارو . طوفانيه يهو قايق چپ ميكنه ! آراد دستي روي شونه ي دكتر زد و گفت : - نترس دُكي . چيزيت نميشه . بهش بگو همه چي پاي خودمون . دكتر نگاهي به آراد انداخت و گفت : - يه چيزيمون ميشه ها ! - نترس بگو ببرتمون . انگار نه انگار كه منم اونجام ! اصلا ازم نظر نپرسيدن ! سريع گفتم : - من نميام . جفتشون به سمتم برگشتن . دوباره گفتم : - من شنا هم بلد نيستم . اگه يه وقت قايق چپ كنه نميتونم خودم و نجات بدم . نميام . آراد گفت : - تا اينجا اومدي . چطور دلت مياد سوار نشي؟ شونه اي بالا انداختم و دكتر گفت : - باشه پس من و آراد ميريم زود برميگرديم . سر تكون دادم آراد دوباره گفت : - بيا من مواظبتم . نميذارم اتفاقي برات بيفته ! - من اينجا راحت ترم . دكتر گفت : - آراد بيا بريم . انقدر اصرار نكن به هورام . آراد گفت : - مطمئني نمياي ؟ نميدونم توي نگاهش چي بود . ولي هر چي كه بود ترغيبم كرد كه باهاشون برم .چشماش شيطون و وسوسه گر بود . نتونستم نه بگم ! با ترس گفتم : - باشه ميام . آراد خنديد و گفت : - آفرين خانوم شجاع ! دكتر به سمت مرد رفت و اونم با بي ميلي قبول كرد مارو سوار قايقش كنه . آراد و دكتر سريع پريدن تو قايق داشتم با خودم كلنجار ميرفتم كه هم زمان دو تا دست رو به روم ظاهر شد . با تعجب به دستا و بعد هم به صاحباش خيره شدم . با ترديد هم زمان دستام و توي دو تا دستايي كه به سمتم دراز شده بود گذاشتم و خيلي راحت سوار قايق شدم . دوباره مثل ساحل آراد يه طرف و دكترم طرف ديگم نشسته بود . دوباره سعي كردم جلوي افكارم و بگيرم . نميخواستم توي مغزم اين رفتار و جوري آناليز كنم كه بعدا پشيمون بشم . نفس عميقي كشيدم و سعي كردم ترسم و كنار بذارم . ترس نداشت كه . . . يه دور ميزديم و زود برميگشتيم ساحل ! چشمام و بستم . تكوناي قايق حالم و بد ميكرد . احساس كردم رنگم به شدت پريده . صداي دكتر و از كنارم شنيدم : - هورام حالت خوبه ؟ سعي كردم لبخند بزنم ولي انگار همه ي عضله هاي صورتم منقبض شده بود . نميدونم از سرما يا از ترس . ولي تنها تونستم با صداي آروم بگم : - خوبم . دكتر چيزي نپرسيد . تا چشم كار ميكرد همه جا آب بود . هر چي قايق بيشتر ميرفت جلو ترس منم بيشتر ميشد . آراد گفت : - ميدونين الان چي حال ميده ؟ دكتر پرسشگر نگاهش كرد . دوباره گفت : - پاشي وايسي . با ترس بهش خيره شدم . من حتي تو حالت نشسته هم كه بودم احساس وحشت ميكردم چه برسه به اينكه بخوام وايسم ! دكتر گفت : - ديوونه شدي؟ با سر توي آب فرود مياي . - آقا حسام چرا رنگت پريده ؟ نگاهم به سمت دكتر كشيده شد . بدتر از من صورتش سفيد شده بود ! گفت : - پشيمونم چرا عقلم و دست تو دادم . - خودت از صبح پيله كردي بهمون كه بريم قايق سواري . دكتر جوابي به آراد نداد . تقريبا به وسطاي دريا رسيده بوديم . ترسم داشت ميريخت . حالا با دقت تر به اطرافم نگاه ميكردم . احساس كردم سرعت قايق كم شد . چند تا ريپ زد و از حركت ايستاد . دكتر رو به مردي كه قايق و هدايت ميكرد گفت : - آقا چي شد ؟ مرد داشت با موتور قايق سر و كله ميزد . دكتر از جاش بلند شد و به سمت مرد قايق رون رفت . چند لحظه باهاش حرف زد آراد گفت : - چي شده ؟ دكتر به سمتمون اومد و گفت : - ميگه موتور قايق خراب شده . كار نميكنه . انگار با اين حرف يه سطل آب يخ روي سرم خالي كردن . كم مونده بود از وحشت سكته كنم ! آراد از جاش بلند شد و گفت : - يعني چي ؟ اينجا موندگار شديم ؟ با ترس بهشون خيره شده بودم . يعني چي اينجا موندگار شديم ؟ اصلا چرا اينا انقدر خونسردن ؟ دكتر گفت : - داره به موتورش ور ميره ببينه درست ميشه يا نه . آراد به سمت مرد قايقرون رفت . دكتر نگاهي به اطراف انداخت . زير لبي گفت : - ساحلم خلوت بود . فكر نكنم كسي مارو ديده باشه . با ترس گفتم : - يعني چي ؟ يعني قراره اينجا بمونيم ؟ انگار نگاه دكتر تازه به من افتاد . نگاهش رنگ مهربوني گرفت و گفت : - نترس هورام . ماها پيشتيم . قرار نيست اتفاق بدي بيفته . - موتور قايق خراب شده . الان درست وسط درياييم . هوا هم هر لحظه داره تاريك تر ميشه . اونوقت قراره اتفاق بدي نيفته ؟ ترس و وحشت بدجوري به دلم چنگ ميزد . اگه غرق ميشديم ؟ اگه از سرما يخ ميزديم ؟ ناخودآگاه از بين دندوناي كليد شدم گفتم : - من خيلي سردمه . دكتر به خودش حركتي داد و كنارم نشست . دستام و توي دستش گرفت و گفت : - چرا انقدر هول كردي ؟ طوري نيست . انقدر ترس نداره . ميخواي كاپشنم و بهت بدم ؟ دستاش زياد گرم نبود . يعني به گرمي دست آراد نبود . سرم و تكون دادم و گفتم : - نه . ميتونم تحمل كنم . نگاهم به سمت آراد چرخيد . سرش به سمت موتور خم بود و داشت كمك مرد قايقرون ميكرد . نوازشاي نرم و آرومي رو روي دستم حس كردم . سرم و به سمت دستم گردوندم . حسام با انگشتاش آروم روي دستم و نوازش ميكرد . آروم كنار گوشم گفت : - آرومي ؟ حالت بهتره ؟ نگاهم به چشماش افتاد . مهربون بود . فقط سر تكون دادم . انگار مغزم يخ بسته بود . نميتونستم فكر كنم . نميدونستم كار درست چيه . حتي به خودم حركتي ندادم تا دستم و از بين دستاش در بيارم . فقط سعي ميكردم محكم سر جام بشينم تا با تكوناي قايق به اين طرف و اون طرف پرت نشم ! آراد سرش و از روي موتور بلند كرد و نگاهي به سمت ما انداخت . يكم دقيق شد و يهو اخماش توي هم رفت . از موتور فاصله گرفت و به سمت ما اومد . حسام گفت : - چي شد ؟ راه افتادني هست ؟ آراد نگاهش روي دستامون بود . تازه متوجهش شدم . ولي دير بود براي اينكه دستام و آزاد كنم . آراد سوال دكتر و بي جواب گذاشت و با طعنه و پوزخندي كه روي لباش جا خوش كرده بود گفت : - فكر ميكني هورام توي اين قايق گم بشه ؟ حسام ناباور و گنگ نگاهش كرد . گفت : - منظورت چيه ؟ اشاره اي به دستامون كرد و گفت : - منظورم دستاته . فكر ميكني اگه ولش كني گم شه ؟! دكتر يهو به خودش اومد . اخماش تو هم رفت . ولي بازم دستام و ول نكرد . گفت : - يعني چي ؟ من فقط ميخواستم هورام و آروم كنه . هم سردشه هم ترسيده . - چه دكتر مهربوني ! لحن حرف زدنشون با هم زياد جالب نبود . دستام و از بين دستاي دكتر بيرون كشيدم و خيلي جدي رو به آراد گفتم : - چي شد ؟ درست ميشه ؟ آراد با اخمايي در هم رو به من گفت : - نميدونم . آدم ميترسه تنهاتون بذاره ! اخماي حسام تو هم رفت . توي اون لحظه هيچي نميفهميدم فقط تنها چيزي رو كه با تمام وجودم ميخواستم اين بود كه موتور كوفتي اين قايق راه بيفته . حسام رو به آراد با صداي نه چندان آرومي گفت : - اين حرفا يعني چي ؟ - تو به من بگو اين رفتارا يعني چي ؟ دكتر با اخمايي تو هم گفت : - من فقط ميخواستم هورام و آروم كنم . آرادم تقريبا با فرياد گفت : - بدون تماس فيزيكي نميتوني اين كار و بكني ؟ - چرند نباف من دكتر هورامم . - اينجا توي اين قايقم دكترشي ؟ مگه اينجا بيمارستانه ؟ تو اينجا يه مردي ! فهميدي ؟ درست رو به روي هم وايساده بودن و سر هم داد ميكشيدن . نگاه هراسونم به ترتيب روي جفتشون مكث ميكرد . صدام در نميومد كه چيزي بگم . چرا الان دعوا ميكردن ؟ اصلا بحث سر چي بود ؟ اينكه دكتر دست من و گرفته بود ؟ مرد قايقرون به سمتشون رفت و گفت : - آقا چرا دعوا ميكنين ؟ صلوات بفرستين . نگاه خصمانه ي جفتشون روي هم قفل شده بود . دستام از ترس و سرما ميلرزيد . شالم و بيشتر توي صورتم كشيدم . تا شايد سوز و سردي هوا كمتر بهم بخوره . نگاهم روي فك منقبض شده ي آراد موند . چشمام و چرخوندم حسام با اخم و مشتاي گره كرده روبه روي آراد ايستاده بود . دكتر گفت : - من فقط ميخواستم آرومش كنم . صداشون و يكم پايين تر آورده بودن ولي جفتشون عصبي بودن آراد پوزخندي زد و گفت : - با گرفتن دستاش ؟! - تو ذهنت مريضه . شكاكي ! آراد دهنش و باز كرده بود تا يه چيزي بار حسام كنه . با ترس تقريبا فرياد زدم : - بسه ديگه ! نگاه جفتشون به سمت من برگشت . ولي كسي ديگه چيزي نگفت . من داشتم از ترس ميمردم و اونا سر يه مسئله ي كوچيك اينجوري داشتن دعوا ميكردن ؟! اونم كجا ؟ درست وسط دريا ؟! حسام از كنار آراد گذشت و كنار موتور قايق رفت

آراد با دندونايي كه رو هم ميساييدشون رو به روي من نشست . ولي نگاهم نميكرد . لرزش دستام بيشتر شده بود . هر لحظه بيشتر سردم ميشد . سرم و پايين انداختم . سنگيني چيزي رو روي شونه هام احساس كردم . سرم و بلند كردم كاپشن آراد روي شونه هام بود . هنوزم نگاهم نميكرد . زير لبي گفتم : - خودت سردت نيست ؟ جوابي بهم نداد . فقط سرش و به نشونه ي نه تكون داد . كاپشن و بيشتر به خودم پيچيدم . بوي سيگار و عطر ميداد . بوي آراد و ميداد ! ناخود آگاه احساس آرامش كردم . همون لحظه صدايي از موتور قايق بلند شد و مرد قايق رون خوشحال گفت : - راه افتاد . نفس راحتي كشيدم . چشمام و بستم . چقدر دلم ميخواست الان روي زمين صاف بخوابم ! حسام دور تر از من و آراد نشست و تا رسيدن به ساحل هيچ كدوم حرفي نزديم . انگار تازه مغزم داشت پردازش ميكرد . اين دعواها و جنگ و جدلا به خاطر چي بود ؟! تازه از اينكه حسام دستام و گرفته بود احساس خجالت ميكردم . وقتي قايق توي ساحل وايساد نفس حبس شدم و بيرون دادم . حسام سريع از قايق بيرون پريد پشت سرش هم آراد پياده شد و بدون توجه به من به سمت ماشين رفت . نه به سوار شدن كه دو تا دو تا كمكم ميكردن نه به الان كه اصلا انگار نه انگار ! پوفي كردم و از قايق بيرون پريدم . همون جا با خودم عهد كردم كه ديگه به هيچ وجه سوار قايق نشم ! حسام از كنار ماشين رد شد . آراد با لحن نه چندان دوستانه گفت : - كجا ؟ سوار نميشي ؟ حسام بدون اينكه نگاهش و به طرف آراد بندازه گفت : - نه ! شماها بريد . من خودم ميام . آراد بي توجه به حسام سريع سوار ماشين شد . گنگ به رفتاراي اون دو تا نگاه ميكردم . بالاخره آراد گفت : - توام نميخواي سوار شي ؟ سريع به خودم اومدم و در جلو رو باز كردم . آراد اخماش تو هم بود . با ناراحتي نگاهم و ازش گرفتم و به بيرون دوختم . مثلا اومده بودم خوش بگذرونم ! هر لحظه اش دعوا و استرس و سرما بود ! هنوزم دستام از سرما ميلرزيد . كاپشن آراد بيشتر جمع كردم تا گرم بشم . بينيم به يقه اش خورد نفس عميق كشيدم و چشمام و بستم . هواي گرم يهو به صورتم خورد . نگاهم و به سمت آراد گردوندم . داشت بخاري ماشين و تنظيم ميكرد . دوباره نگاهم و به پنجره دوختم . اين بار صداي موزيك ملايمي كل ماشين و گرفت . گرماي بخاري و صداي آهنگي كه مثل لالايي ميموند حسابي پلكام و سنگين كرده بود . چشمام و روي هم گذاشتم . . . كاشكي چشمام و ميبستم كاشكي عاشقت نبودم اما هستم . . . كاشكي ندوني بي قرارم كاش اصلا دوست نداشتم اما دارم . . . كاش ندوني كه دلم واسه چشات پر ميزنه كاش ندوني كه مياد هر روز بهت سر ميزنه كاشكي بارون غمت من و ميبرد . . . كاش ندوني كه نگاهم خيره مونده به نگاهت كاش ندوني كه هميشه موندگارم چشم به راهت كاشكي احساسم و عشقت ديگه ميمرد . . . كاش گلات و ميسوزوندم كاش ميرفتم نميموندم اما موندم . . . كاش يكم بارون بگيره كاش فراموشت كنم من اما ديره . . .

رمان بانوی سرخ12

چشمام و آروم از هم باز كردم . هنوز توي ماشين بودم . چشمام از تعجب گرد شده بود . نگاهم روي ساعت ماشين افتاد . 9 شب و نشون ميداد . حدود 2 ساعت خوابيده بودم ! پس چرا به ويلا نرسيده بوديم ؟! سر جام صاف نشستم . آراد تو فكر بود . دستش و به گوشه ي پنجره ي ماشين تكيه داده بود و روي پيشونيش گذاشته بود . با يه دست فرمون و تو دست گرفته بود . ديگه صداي آهنگ نميومد و ماشين توي سكوت مطلق فرو رفته بود .

نگاهش كردم انگار متوجه نشده بود كه بيدار شدم . يعني انقدر تو فكر بود ؟! با تعجب صدام و صاف كردم كه يهو برگشت سمتم . با تعجب گفت :

- بيدار شدي ؟

سر تكون دادم و گفتم :

- چرا نرسيديم ويلا ؟ كجاييم ؟

دستش و از روي پيشونيش برداشت و بدون اينكه بهم نگاه كنه گفت :

- يه ليست بلند بالاي خريد بهمون دادن . داشتم اونارو ميگرفتم . هنوز يكمش مونده .

- 2 ساعت خريد طول كشيد ؟!

صورتش و به سمتم برگردوند . اخماش يكم تو هم بود گفت :

- ميخواستم يكم بچرخم . حوصله ي ويلا رو نداشتم .

نگاهم و به رو به رو دوختم و زير لبي گفتم :

- از دكتر چه خبر ؟

- نميدونم . بهم زنگ نزده .

جلوي يه مغازه نگه داشت و گفت :

- چند لحظه بشين من الان ميام .

به سمت مغازه رفت . بازم لباس گرم تنش نبود ! يعني سردش نميشد ؟ تازه ياد كاپشنش افتادم كه هنوز روي شونه هام بود . سريع درش آوردم . ديگه حسابي گرم شده بودم . كاپشن و روي صندلي عقب گذاشتم .

نگاهم به چند تا مغازه اي كه رديفي پشت سر هم بودن و وسايل چوبي و چيزاي بامزه داشتن افتاد . كلاه حصيرياي خوشگلي به سر در مغازه آويزون بود . دلم غنج ميرفت واسه ي اينكه يكي از اون كلاها رو روي سرم بذارم . خواستم از ماشين پياده شم ولي نتونستم . فقط با حسرت از پنجره بهشون زل زده بودم .

صداي موذي توي سرم گفت " پياده شو برو يكيش و بخر . "

نه بهشون احتياج ندارم .

"من كه ميدونم الان داري ميميري تا يكيشون و داشته باشي . سر منم كلاه ميذاري ؟ "

دلم نميخواد از ماشين پياده بشم .

در ماشين باز و بسته شد ولي من هنوزم نگاهم روي كلاه حصيريا بود . آراد زير لب گفت :

- آخرم همه چيز و نتونستم بخرم ! دوباره بايد برم يه مغازه ي ديگه !

نگاهم هنوز روي كلاها بود . توجهي به آراد كه زير لب غر ميزد نداشتم . صداي آراد يكم بلند تر شد و گفت :

- تو چيزي نميخواي ؟

نگاهم و به سختي از كلاها گرفتم . براي چند ثانيه نگاهم و به آراد دوختم و گفتم :

- نه ممنون .

آراد سرش و خم كرد تا چيزي رو كه انقدر من و مجذوب خودش كرده بود و ببينه . هم زمان منم سرم و به همون سمت گردوندم . آراد ماشين و روشن كرد . انگار همين باعث شد غم عالم تو دلم بريزه . لحظه ي خداحافظي با اون كلاهاي حصيري خوشگل بود . روم و ازشون گرفتم و سرم و پايين انداختم . آراد بدجنس ! ديد من از كلاها خوشم اومده ولي حاضر نشد برام بخره !

آراد چند دقيقه ي بعد جلوي يه مغازه ي ديگه نگه داشت و دوباره پياده شد . اين بار خبري از فروشگاه يا مغازه ي ديگه اي نبود . ولي اگه از مغازه چند قدمي جلوتر ميرفتيم دريا كاملا معلوم ميشد . دلم غنج رفت . تا حالا تو شب دريا رو نديده بودم .

نگاهي به اطراف انداختم . خلوت بود . ناخود آگاه دستم به سمت دستگيره ي در رفت و بازش كردم . از ماشين آراد پايين پريدم و به سمت دريا رفتم . پاهام توي ماسه هاي نرم فرو ميرفت . كفش و يكم از شلوارم ماسه اي شده بود ولي توجهي بهشون نكردم . تنها چيزي كه من و محو تماشا كرده بود تصوير ماه بود كه روي دريا افتاده بود . يه گوشه وايسادم و بهش خيره شدم . از عصر كه با قايق تا وسطاش رفته بوديم الان آروم تر به نظر ميومد .

نميدونم چند دقيقه گذشته بود . صداي عصبي و ترسيده ي آراد و پشت سرم شنيدم :

- تو اينجايي ؟!

سرم و به عقب برگردوندم . با ذوق گفتم :

- ماه و ببين .

آراد نگاه خشمگينش و از من گرفت و به سمتي كه اشاره كرده بودم نگاه كرد . يكم به سكوت گذشت . آراد گفت :

- چرا بهم نگفتي مياي اينجا ؟ نگران شدم .

- يهو دريا رو ديدم .

- بيا برگرديم . دير ميشه .

تو چشماش نگاه كردم و گفتم :

- يكم ديگه بمونيم ؟

چند ثانيه مكث كرد . هنوز اخماش تو هم بود . گفت :

- باشه ولي فقط چند لحظه .

سر تكون دادم و دوباره نگاهم و به دريا دوختم . اين اخماش براي چي بود ؟ يعني از من دلخور بود ؟ آخه چرا ؟ مگه من تقصيري داشتم ؟ مثلا بايد ميزدم پشت دست حسام ؟ كه دستام و نگيره ؟

نفسم و بيرون دادم . اصلا چرا بايد از همچين چيزي ناراحت بشه ؟ ما فقط دوستيم . چطور خودش دستم و گرفت ناراحت نشد ؟ ولي حسام نبايد اين كار و بكنه ؟ خوب اون دكترمه ! نميدونم شايد همينش عجيبه ! كه من بايد با دكترم بيام سفر ! كه اون بخواد براي دلداري دادنم دستم و بگيره ! خوب الان كه دارم بهش فكر ميكنم يكم عجيب به نظر ميرسه ! ولي انقدر عجيب نيست كه لايق اخماي تو هم آراد باشم .

نگاهم و بهش دوختم تقريبا كنارم وايساده بود . اونم غرق فكر بود . يعني اونم داشت فكر ميكرد كه چقدر رفتاراي امروز خودش و دكتر عجيب بوده ؟! چرا سر در نميارم ؟ اصلا هيچي در مورد دكتر و آراد نميفهمم . انگار توي اين قضيه مغزم خاليه !

آراد نگاهم و با نگاهش غافلگير كرد . سرم و سريع انداختم پايين . صداي موذي گفت " اينكه تو يه ساعت به آراد خيره بشي هم عجيبه ! اينو به ليست عجايبت اضافه كن ! "

صداي بم و مردونش به گوشم رسيد :

- بريم ؟

سر تكون دادم و با هم به سمت ماشين رفتيم . آراد دور زد و با سرعت به سمت ويلا حركت كرد . به خاطر خلوتي جاده خيلي زود به ويلا رسيديم . آراد ماشين و داخل پارك كرد . مشغول برداشتن كيسه هاي خريد از توي ماشين بود كه كنارش رفتم . حواسش نبود كه من پشتش وايسادم . سرش و از تو ماشين بيرون آورد و يه قدم به عقب برداشت و محكم به من خورد . هراسون به عقب برگشت و گفت :

- تو اينجا چيكار ميكني ؟

لحنش يكم عصبي بود . ترسيدم و آروم گفتم :

- ميخواستم كمك كنم .

چشماش و بست و يه نفس عميق كشيد . دو تا كيسه دستم داد و گفت :

- اينارو ببر تو .

سر تكون دادم . خواستم برم كه زير لب گفت :

- مرسي !

و دوباره سرش و داخل ماشين فرو برد . لبخندي روي لبم نشست و با كيسه ها داخل رفتم . به همه سلام كردم . هيوا با ديدنم جلو اومد و كيسه هارو ازم گرفت . گفت :

- چقدر دير كردين .

جوابي نداشتم كه به هيوا بدم . چون خودمم نميدونستم كه چرا انقدر بايد دير كنيم !

آراد با دستايي كه پر از كيسه و خرت و پرت بود وارد ويلا شد . كيوان به سمتش رفت و كيسه هارو گرفت . خانوم سالاري نگاهي به پشت سر آراد كرد و گفت :

- پسرم پس حسام كجاست ؟

من و آراد هم زمان نگاه متعجبي به خانوم سالاري و بقيه كه منتظر جوابي از طرف ما بودن انداختيم و آراد گفت :

- مگه هنوز نيومده ؟

آقاي سالاري گفت :

- نه ! مگه با شما نبود ؟!

آراد سريع خودش و جمع و جور كرد و گفت :

- چرا . گفت ميره يكم قدم بزنه . الان بهش زنگ ميزنم ببينم كجاست !

حواسا از ما پرت شد . يه لحظه به ذهنم رسيد كه بعد از اون دعوا شايد آراد نخواد مستقيم با حسام حرف بزنه . براي همين رفتم كنارش و گفتم :

- ميخواي من زنگ بزنم ؟

چند لحظه نگاهم كرد و بعد اخماش به شدت تو هم رفت گفت :

- نخير لازم نكرده ! خودم بهش زنگ ميزنم .

اين و گفت و ازم دور شد . اين چرا اينجوري كرد ؟! مگه حرف بدي زدم ؟ من فقط ميخواستم كمكش كنم . اصلا بهش نيومده كه در حقش خوبي كنم . اخمام ناخواسته تو هم رفت . نميفهميدم كه چرا آراد مدام باهام دعوا داره . نميدونستم چه اشتباهي كردم كه سزاوار اين همه بد اخلاقيم .

سريع از پله ها بالا رفتم و خودم و توي اتاق انداختم . مثل اينكه نميشد من يه روز فكر نكنم .

نفس عميقي كشيدم و خودم و روي تخت پرت كردم . با خوابي كه توي ماشين كرده بودم ديگه احساس خواب آلودگي نميكردم ولي احساس خستگي شديدي ميكردم پلكام و بستم دوباره حس پشيموني سراغم اومد كه چرا از اون كلاها براي خودم نخيريده بودم !

- باز دوباره كجا شال و كلاه كردي ؟

- ميخوام برم كنار ساحل .

- كنار اين ساحل چي به تو ميده كه هر روز اونجايي ؟

شونه هام و بالا انداختم و گفتم :

- نميدونم . ولي دوست دارم برم اونجا .

- مواظب خودت باش . زودم برگرد . ظهر احتمالا ميريم جنگل . كيوان ميگفت اين نزديكيا يه جاي خيلي با صفا هست .

هيوا رو بوسيدم و گفتم :

- چشم .

با سر خوشي از در ويلا بيرون زدم . توي مسير ماشين آراد و ديدم كه از كنارم با سرعت گذشت . نگاهم دنبالش بود كه ديدم ترمز كرد و دنده عقب گرفت . درست كنارم وايساد و گفت :

- كجا ميري ؟

- ميرم ساحل .

- مواظب باش .

سر تكون دادم . بدون هيچ حرفي گاز داد و رفت . فقط همين ؟ شونه هام و بالا انداختم و به سمت ساحل رفتم . اين بار خبري از خلوتي نبود . دو تا خانواده گوشه ي ساحل اطراق كرده بودن . با ترس و لرز قدمام و شُل كردم و شالم و بيشتر توي صورتم كشيدم . بايد الان برگردم ؟!

نگاهم روي آبي زلال دريا افتاد . خوب منم يه گوشه ميشستم . به اونا كه كاري نداشتم ! با اين فكر گوشه اي رفتم و روي يه تخته سنگ نشستم . ولي سر و صداهاي بچه ها مدام نگاهم و به اون سمت ميكشوند . يه بچه ي حدودا 4 - 5 ساله بينشون بود كه مدام به سمت دريا ميرفت ولي مامانش با تحكم دنبالش ميكرد و نميذاشت زياد به آب نزديك بشه . بچه هم تا ميديد حواس مامانش پرت شده دوباره به سمت آب ميرفت . لبخندي روي لبم نشست . دلم هواي مامانم و كرد . كاش الان اونم اينجا بود .

نگاهم و از بچه گرفتم و به رو به روم دوختم . امروز از صبح احساس بهتري داشتم . احساس شادي عجيبي ميكردم . فكر ميكردم زندگيم داره بهتر از قبل پيش ميره . پوستم داشت خوب ميشد و اين ميتونست آغاز يه زندگي جديد باشه . احساس غم نميكردم . برعكس روزاي ديگه !

با اينكه حسام هنوزم از رفتارا و حرفاي ديروز ناراحت بود . يا اينكه ميديدم آراد و حسام بينشون احتلاف افتاده و از هم دلگيرن ولي اينا بازم از خوشحاليم كم نميكرد . هر چي باشه دعواي دو تا دوست بود . به من چه كه دخالت كنم ؟!

روي لبم لبخندي محو نشوندم . دلم ميخواست بپرم تو آب و تا جايي كه نفس دارم شنا كنم .

كم كم سر و صداي ساحل كم شد . انگار اون دو تا خانواده قصد رفتن داشتن . نگاهم روي بچه ي كوچيك و سر به هواي خانواده افتاد . حسابي خودش و گِلي و خيس كرده بود . مادرش داشت دعواش ميكرد و بچه سرش و مظلومانه پايين انداخته بود . حاضر بودم هر چي داشتم بدم ولي جاي اون باشم . حتي اگه مامانم بخواد دعوام كنه يا با داد و تنبيه مسافرتم و خراب كنه . فقط باشه . فقط صداش و بشنوم . كاش بود و ميديد كه دارم خوب ميشم . بعد از اين همه سال رنگ خوشحالي و توي صورتم ميديد .

دستام و دور زانوم حلقه كردم . نفس عميقي كشيدم . غير ممكن بود مامان برگرده . كاش حداقل من و ببينه .

توي افكار خودم دست و پا ميزدم كه سنگيني جسمي رو روي سرم احساس كردم . با ترس برگشتم و توي فاصله ي كمي از خودم آراد و ديدم . با همون اخماي در هم . اومد و كنارم نشست . دستم و به سرم كشيدم . يه كلاه روي سرم بود ! با تعجب از روي سرم برداشتمش و نگاهش كردم . همون كلاه حصيري بود كه سر در مغازه بهم چشمك ميزد . با خوشحالي و هيجان گفتم :

- واي كلاهه !

دوباره روي سرم گذاشتمش و گفتم :

- اين و براي من خريدي ؟

اخماش باز نشد . شونه اي بالا انداخت و گفت :

- مگه ديشب يه دونه از اينا نميخواستي ؟

- چرا . مرسي آراد .

يعني ديشب نگاهم و خونده بود ؟ فهميده بود دلم براي داشتن كلاه حصيريا غنج ميره ؟!

با هيجان دستم و به كلاه ميكشيدم و ذوق ميكردم . شده بودم مثل بچه هاي 2 ساله ! وقتي چهره ي جدي آراد و ديدم دست از اون همه هيجان و ذوق زدگي كشيدم و صاف نشستم .

از اين همه سكوت و بد اخلاقي كلافه شده بودم . براي اينكه حرفي بزنم و سكوت و بشكنم گفتم :

- با حسام آَشتي كردي ؟

صورتش و به سمتم برگردوند . هنوزم اخماش تو هم بود . اي بابا هيچ رقمه نميشد اخماش و از هم باز كرد گفت :

- از كي تا حالا دكتر سالاري برات شده حسام ؟

گنگ نگاهش كردم . روش و ازم گرفت . نگاهم روي نيم رخش مونده بود . دوست داشتم آروم پوست صورتش و لمس كنم و بگم چرا انقدر بهونه گير شدي ؟ چي توي سرته ؟ ولي با اين ميلم مقابله كردم . جوابي ندادم . يعني مطمئن بودم كه اونم منتظر جوابي از طرف من نيست .

چند لحظه به سكوت گذشت . بالاخره گفتم :

- تو چرا از من دلخوري ؟ من اصلا دليل اخمات و نميفهمم !

بدون اينكه نگاهم كنه گفت :

- تو دوست مني يا دوست حسام ؟

خوشحال از اينكه به حرف اومده گفتم :

- خوب معلومه . هر جفتتون .

- اصلا چه دليلي داره تو دوست دكترت باشي ؟ مگه نبايد توي رابطه ي دكتر و مريض يه فاصله و حدودي رعايت بشه ؟

- خب تو رابطه ي من و . . . دكتر هم اين فاصله اي كه ميگي رعايت ميشه !

با خودم كلنجار رفتم تا دوباره نگم حسام ! نگاهش به سمتم چرخيد . گفت :

- پس چه دليلي داره كه حسام دستات و بگيره ؟

-اون فقط . . .

بين حرفم پريد و گفت :

- فقط خواهشا نگو كه ميخواست دلداريت بده . چون احساس ميكنم داري احمق فرضم ميكني !

اخمام و تو هم كشيدم دوباره گفت :

- توام كه حسابي از اين كارش استقبال كردي !

اين ديگه يه جور بي احترامي بود ! با لحني عصباني گفتم :

- يعني چي ؟ خودت ميفهمي چي ميگي ؟

اخماي اونم بدتر توي هم گره خورد و گفت :

-چطور جفتمون دوستتيم ولي دستاي اون و ميگيري و دستاي من و پس ميزني ؟

ياد ديروز افتادم . دستام و تو دستش گرفته بود ولي من بي اختيار دستش و پس زده بودم . چرا نميفهميد كه شرايط فرق داشت ؟ من توي قابق ترسيده بودم . حتي مغزمم كار نميكرد !

گفتم :

- من اصلا منظورت و از اين حرفا نميفهمم .

- الكي به من نگو كه اون فقط دوستته ! بهتره با خودت و احساست رك باشي !

- هيچ معلومه داري چي ميگي ؟ كدوم احساس ؟ حسام فقط دكترمه !

- دكتري كه بهش زيادم بي علاقه نيستي !

دندونام و رو هم فشار دادم . با عصبانيت گفتم :

- ميدوني چيه ؟ حق با توئه !

از جام بلند شدم و به سمت ويلا رفتم . خودشم نميفهميد كه داره چي ميگه ! من ؟ به حسام علاقه داشته باشم ؟ مسخرست .

سرم و به طرفين تكون دادم . صدايي از آراد نميومد . سرم و برگردوندم . از جاش بلند شده بود و با قدرت سنگي رو به طرف دريا پرت ميكرد . اونم عصباني بود . چرا ؟ چرا بايد براش فرق ميكرد ؟ انگار نميتونستيم مثل دو تا دوست كنار هم باشيم و دعوا نكنيم . به چند قدمي ويلا رسيده بودم كه حسام و با اخماي تو هم در حال قدم زدن ديدم . يكي بايد بياد و اخماي اين يكي رو جمع كنه . خواست چيزي بگه كه به سرعت و عصباني از كنارش رد شدم و وارد ويلا شدم . بس بود ديگه ! اين دو تا دوست خُل و چِل داشتن منم خُل ميكردن ! اصلا سر از رفتاراي هيچ كدومشون در نمياوردم . دليل اين همه اخم و تخم و نميفهميدم . اين رفتاراشون هيچي نداشت جز اينكه من و ازشون بيزار كنه !

كش و قوسي به خودم روي تخت دادم و دوباره نگاهم و به قيافه ي در هم و عصباني هيوا دوختم . گفتم :

- چيه ؟ بهت طلبكارم ؟

- تو با خودت عهد كردي يه جوري حال من و بگيري توي اين 4 روز !

- من همچين قصدي ندارم !

- چرا داري . پس چرا نميخواي بياي ؟

- هيوا جان . خواهر من . بهت گفتم كه . من از جنگل خوشم نمياد . دلم ميخواد تا وقت دارم كنار دريا باشم .

تو دلم گفتم " براي يه بارم شده ميخوام بي سر خر برم لب آب ! "

- خوب تو با ما بيا . من قول ميدم شب كه برگشتيم بريم كنار دريا آتيش روشن كنيم . قبوله ؟

نگاهي بهش كردم . با اخماي در هم گفت :

- يه دنده ي لجباز .

جوابي بهش ندادم . همون لحظه ماه بانو وارد اتاق شد . رو به هيوا گفت :

- باز چي شده اخمات تو همه ؟

- هورام ميگه باهامون نمياد .

ماه بانو نگاهي سر سري به من انداخت و گفت :

- اذيتش نكن . شايد اينجوري راحت تره .

لبخندي رو لبم نشست . هيوا كه از طرفداري ماه بانو شاكي شده بود كيفش و برداشت و از اتاق بيرون رفت . چشمام و با خيال راحت روي هم گذاشتم و منتظر شدم تا ويلا كاملا ساكت بشه . وقتي حس كردم ديگه از پايين سر و صدايي نمياد از تخت پايين اومدم . نگاهم روي كلاه حصيري كه آراد برام خريده بود و حالا يه گوشه روي زمين پرت شده بود افتاد . همون لحظه كه از كنار آب اومده بودم پرتش كرده بودم يه گوشه . بي اعتنا بهش از پله ها پايين رفتم . سركي كشيدم واقعا همه رفته بودن . از ساختمون بيرون اومدم و به سمت باغ كوچيكي كه پشت ويلا بود رفتم . درختاي بلند و خوشگلي داشت . با اينكه سر رشته از اينجور چيزا نداشتم و نميدونستم واقعا چه درختي هست ولي بازم داشتم لذت ميبردم . چند تا نفس عميق كشيدم . هواي سرد وارد ريه هام شد . خدارو شكر كه اينجا ديگه خبري از دكتر و آراد نبود . دستام و دو طرفم باز كردم چشمام و بستم . دلم ميخواست وقتي پوستم خوب شد درسم و ادامه بدم . شايد يكم دير شده باشه ولي دلم ميخواست اين همه سال حبس بودن و جبران كنم . آدماي جديد و وارد زندگيم كنم .

چشمام و از هم باز كردم . احساس خوب الانم و يه جورايي مديون دكتر بودم . اگه اون و مشاوره هاش نبود الان اينجا نبودم . الان انقدر اميدوار واسه آيندم برنامه نميريختم .

ولي برام عجيب بود كه چرا شخصيت دكتر يهو از توي بيمارستان عوض شد ؟ قبلا باهام صميمي بود ولي توي بيمارستان سعي ميكرد بيشتر خودش و بهم نزديك كنه . دليل اين كارش چي ميتونست باشه ؟ دوباره ياد گردشاي عصرامون افتادم توي محوطه ي بيمارستان . لبخنداش و لحن مهربون حرف زدنش . اينكه چرا آراد بايد انقدر سر گرفتن دستم اونم توسط دكتر شاكي بشه . اصلا حساسيت آراد و درك نميكنم . اونم وقتي كه دم از دوستي معمولي ميزنه ! پس اين ادا و اطوارا چيه ؟! عاشق سينه چاكم كه نيست ! يا اصلا نميفهمم كه چرا دكتر اينجوري رفتار ميكنه . اون دكتره . مطمئنا نميتونه كارا و رفتاراش از روي علاقه ي خاصي باشه . اون دكترمه و منم يه دختري كه اون نه ميشناستم نه خيلي خوشگلم . پس دليل كاراي دكترم نميتونه علاقه باشه . ديگه از اين همه هجوم فكر كم مونده خُل بشم . سرم و به سمت آسمون گرفتم . انتظار داشتم يه امداد غيبي سر برسه و همه چي و برام مشخص كنه . خودم ديگه از درك آدماي اطرافم عاجز شده بودم .

صداي قدماي آهسته اي رو همون دور و اطراف شنيدم . نگاهم هوشيار شد . چشمام و ريز كردم و نگاهم و به اطراف دوختم . كسي توي ويلا نبود . پس اين صداي پا مال كي بود ؟ يكم ترسيدم . سريع سرم و به طرفين چرخوندم تا وسيله اي واسه ي دفاع پيدا كنم . چوب و از روي زمين برداشتم . توي دستام محكمش كردم . لبام از ترس خشك شده بود . با زبونم خيسش كردم . صداي پا قطع شد . يكم خيالم راحت شد . ولي صداي شكسته شدن چوپ اومد . انگار يكي زير قدماش چوبايي كه وسط باغ بود و خورد ميكرد . اين بار ترس بيشتر به دلم چنگ زد . با صداي لرزون گفتم :

- كي اونجاست ؟

انقدر صدام ضعيف بود كه شك داشتم شنيده باشه . اين بار بلند تر گفتم :

- كسي اونجاست ؟

ولي صدايي نيومد . چوب و محكم تر توي دستم فشار دادم . پاهام داشت ميلرزيد . كم مونده بود كه همون جا غش كنم . صداي پا نزديك تر شد . اول پاهاي يه مرد و ديدم . چشمام از ترس گشاد شده بود . بعد سرش از بين درختا معلوم شد . جيغ بلندي زدم و چوب و انداختم . خداي من آراد بود ! اون اينجا چيكار ميكرد ؟

آراد با شنيدن صداي جيغم تعجب كرد گفت :

- نترس . چرا جيغ ميزني ؟

با همون صداي جيغ مانند گفتم :

- تو اينجا چيكار ميكني ؟

نزديك تر اومد و گفت :

- پس بايد كجا باشم ؟

- مگه تو با بقيه نرفتي جنگل ؟

با تعجب گفت :

- مگه بقيه رفتن جنگل ؟

با اخماي تو هم گفتم :

- ميشه انقدر سوالام و با سوال جواب ندي ؟

چوبي كه از دستم روي زمين افتاده بود و برداشت و گفت :

- چه خانوم شجاعي . با اين ميخواستي مثلا از خودت دفاع كني ؟ رو زمين پس چيكار ميكنه ؟

خيالم حالا راحت تر شده بود . ترسم از بين رفته بود هيچ وقت ديگه به اندازه ي الان نميتونستم از ديدن آراد خوشحال بشم ! خدارو شكر كه اون بود ! دستام و رو سينه قلاب كردم و گفتم :

- چون ديدم تويي چوب و انداختم !

- آها چون منو ديدي جيغ زدي ؟!

- مسخرم نكن .

دستاش و بالا آورد و گفت :

- باشه !

چشمام گرد شد . گفتم :

- داشتي مسخرم ميكردي ؟

- خودت چي فكر ميكني ؟

دندونام و رو هم فشار دادم و چيزي نگفتم . نگاهي به اطراف انداخت و گفت :

- تو چرا باهاشون نرفتي ؟

- حوصله نداشتم .

نگفتم چون ميخواستم براي چند ساعتم شده تو و حسام و نبينم ! انگار تيرم به سنگ خورده بود . تنها بودن توي اين سفر غير ممكن بود ! گفتم :

- تو چرا نرفتي ؟

- كسي به من نگفت . من ساحل بودم . الان برگشتم رفتم تو ويلا ديدم كسي نيست . گفتم بيام اينجا قدم بزنم .

سر ناهارم نديده بودمش . يعني تمام مدت تو ساحل بود ؟ داشت چيكار ميكرد ؟!

ديگه دلم نميخواست اونجا وايسم . با خودم عهد كرده بودم كه تا جايي كه ميشه فاصلم و با آراد و حسام حفظ كنم ! گفتم :

- من ميرم تو ويلا .

داشتم از كنارش رد ميشدم كه دستم و گرفت . نگاهش كردم گفت :

- بايد يه چيزي بگم .

- مگه حرفات و صبح نگفتي ؟

نگاهم كرد . اخم روي صورتش نشسته بود . گفت :

- بايد يه چيزي بگم !

دستم و از توي دستش در آرودم و گفتم :

- ميشنوم !

كلافه بود . يكم مكث كرد . انگار داشت حرفايي كه ميخواست بزنه رو سبك سنگين ميكرد . بعد از چند ثانيه گفت :

- شايد دليل رفتارم بي منطق بود . تو آزادي كه هر جور ميخواي فكر كني و رفتار كني . منم حق ندارم دخالت كنم .

دندوناش و رو هم فشار ميداد . انگار به زور داشت اين حرفارو ميزد .

- حتي اگه بهش علاقه هم داشته باشي من نميتونم دخالتي بكنم .

عصبي گفتم :

- ولي من به هيچ كس علاقه ندارم !

- اين ديگه به خودت مربوطه ! من دارم در مورد خودم حرف ميزنم !

نگاهم و بهش دوختم . چند ثانيه تو چشمام زل زد و بعد نفس عميق كشيد . گفت :

- در هر صورت نبايد اونجوري رفتار ميكردم .

- اين يعني معذرت ميخواي ؟

اخماش و تو هم كشيد و پوزخند زد :

- نه عذر خواهي نكردم . فقط خواستم بگم رفتارم اشتباه بود . همين .

از كنارم رد شد . گفتم :

- مغرورِ خود خواه !

شنيد همينجوري كه پشتش بهم بود گفت :

- مرسي !

دندونام و رو هم فشار دادم . ديدي هورام خانوم ! پس قضيه ي عشق و عاشقي منتفيه !

نگاهم بهش بود . دستاش تو جيبش بود و مثل هميشه بي خيال قدم بر ميداشت . از اين بيخياليش بيشتر حرصم گرفت . تكوني به خودم دادم و سلانه سلانه به سمت ويلا حركت كردم . آراد و ديدم كه توي باغ قدم ميزد . دستام و مشت كردم و به صورت فرضي چند بار به صورت آراد كوبيدم . خيالم راحت تر شد ! حداقل تلافي اين همه خونسرديش شده بود !

تو ويلا روي مبلاي راحتي لم دادم و تلويزيون و روشن كردم . هوا داشت تاريك ميشد . دلم گرفته بود . كاش حداقل با هيوا اينا رفته بودم . هوا حسابي گرفته بود . انگار ميخواست بارون بياد . كنار پنجره رفتم . از پنجره باغ معلوم بود ولي نميتونستم آراد و ببينم . نفس عميقي كشيدم و با خودم زمزمه كردم :

- كاش منم سيندرلا بودم تا يه شاهزاده ي سوار بر اسب سفيد ميومد و من و با خودش ميبرد !

انگار تو دوران كودكيم مونده بودم . لبخند كجي روي لبم نشست . فكر كن سر من آراد و حسام با هم دعواشون ميشد ! بعد با هم دوئل ميكردن ! زندگي هيجان انگيز ميشود ! اين چيزا مال داستاناست !

سر خورده به سمت گوشيم رفتم . نگاهي به صفحش كردم ساعت 8 بود . چرا بر نميگشتن ؟! دوباره خودم و تو مبل انداختم . يهو برقي آسمون و روشن كرد بعد صداي غرش بدي اومد . ترسيدم . بيشتر توي مبل فرو رفتم . چند لحظه بعد بارون گرفت . لبخندي روي لبم نشست . الان حسابي هيوا اينا بيرون رفتن بهشون زهر مار ميشد ! دستام و پشت مبل حلقه كردم و به فيلم مسخره اي كه تلويزيون پخش ميكرد نگاه ميكردم .

نميدونم چقدر گذشت ولي صداي بارون بند نميومد . از طرفي هم آراد برنگشته بود . خيس ميشد كه ! دوباره تا پاي پنجره رفتم . بيرون تاريك بود قطره هاي درشت بارون به شيشه ميخورد و زمين حسابي خيس بود . همون لحظه گوشيم زنگ خورد . نگاهم به ساعت افتاد 9:30 بود شماره ي هيوا روي گوشيم افتاده بود نگران شدم جواب دادم :

- جانم هيوا ؟ چي شده ؟

- هورام خوبي ؟ از رعد و برق كه نميترسي ؟

لبخندي روي لبم نشست گفتم :

- مگه بچم ؟! چرا بايد بترسم ؟ زنگ زدي همين و بگي ؟

- نه . ببين ما اومديم خارج از شهر . تقريبا يه جايي توي جاده هاي اطراف . كيوان مارو حسابي دور كرد از ويلا .

- خوب ؟ مگه چيزي شده ؟ خوش ميگذره ؟

نفسي شبيه آه كشيد و گفت :

- آره خوش ميگذشت ولي تا وقتي كه بارون نميومد !

- دارين بر ميگردين ؟

- كاش ميشد !

اخمام تو هم رفت :

- يعني چي كاش ميشد ؟ درست حرف بزن ببينم چي ميگي ؟

- گفتم كه ما الان تو جاده ايم . ميخواستيم بيايم سمت ويلا ولي انگار تو جاده كوه ريزش كرده . ميگن تا فردا راه باز نميشه . البته اگه بارون بند بياد !

- يعني امشب بر نميگردين ؟

- نه ديگه مجبوريم اينجا بمونيم . داريم ميريم سمت يه هتلي جايي . امشب يه جا بمونيم تا ببينيم فردا چي ميشه . تو كه تنهايي نميترسي ؟

تنهايي نه ولي با وجود آراد . . . يكم ميترسيدم ! گفتم :

- نه نميترسم .

- راستي آراد با ما نيست . ويلا نيومده ؟

درست بود بگم آراد هست ؟ توي يه لحظه گفتم :

- نه آراد تو ويلا نيست .

دروغ كه نگفته بودم . واقعا تو ويلا نبود ! گفت :

- خوب پس نترسيا . ما صبح تو اولين فرصت ميايم ويلا .

بعد با صداي آرومي گفت :

- به همه ميگم آراد امشب اونجا نيست خيالشون راحت شه . بابا عصبانيه آخه .

- چرا ؟!

- خنگ نباش هورام ! دخترش با يه پسر توي ويلا تنها باشه بعد اينجا راحت بشينه ؟

- خوب آراد كه اينجا نيست !

- بالاخره كه مياد ! ببين اگرم اومد برو بالا در و ببند .

- دست بردار . مگه آراد هيولاست ؟!

- حالا احتياط شرط عقله !

- به بابا اينا پس نگو .

- باشه . فعلا .

گوشي و قطع كردم . ترس بدي به جونم افتاد . حرفاي هيوا هم بدتر به اين ترس دامن زد ! اينم جا بود كيوان واسه تفريح پيدا كرده بود ؟! حالا يه جا همين نزديكيا ميرفتن مگه چي ميشد ؟!

چند قدمي توي خونه راه رفتم . دستگيره ي در پايين كشيده شد و آراد مثل موش آب كشيده اومد تو . زير لبي با خودش زمزمه ميكرد :

- عجب باروني .

لبخندي روي لبش بود انگار بارون بد خلقياش و شسته بود ! نگاهش به من افتاد كه مات بهش خيره شده بودم . موهاش توي صورتش ريخته شده بود و ازشون آب ميچكيد با تعجب گفت :

- بقيه هنوز نيومدن ؟

چيزي نگفتم . هنوز داشتم نگاهش ميكردم . حرف هيوا ترس و به دلم انداخته بود ! خب تا حالا با يه پسر توي خونه تنها نمونده بودم . حتي مهبد ! اگه چيزي كه هيوا احتمالش و ميداد اتفاق بيفته چي ؟! وحشت زده تر نگاهش كردم . اومد جلوتر . بازوم و گرفت تكون داد و گفت :

- هي ! هورام . چرا اينجوري نگاه ميكني ؟

از برخورد دستش ترسيدم . خودم و عقب كشيدم و با دستپاچگي گفتم :

- بقيه نميان !

حالا اونم چشماش گرد شده بود گفت :

- يعني چي نميان ؟!

- نميتونن بيان .

نگران گفت :

- چيزي شده ؟ براشون اتفاقي افتاده ؟!

- نه .

انگار زبونم و ميخ كرده بودن به دهنم . گوشيش و در آورد و گفت :

- تو كه درست نميگي چي شده . بذار از حسام بپرسم .

سريع به طرفش خيز برداشتم و گوشي و از دستش قاپيدم . متعجب بهم خيره شد و گفت :

- چيكار ميكني دختر ؟

- تو نميتوني بهشون زنگ بزني .

دستاش و به كمرش زد و گفت :

- پس درست حرف بزن ببينم اينا كجان !

- رفته بودن جنگل . خارج از شهر . طرفاي جاده . بعد انگار وقتي بارون مياد باعث ميشه كوه ريزش كنه . براي همين جاده رو بستن . هيوا گفت تا فردا احتمالا نميتونن برگردن .

سرم و انداختم پايين و ادامه دادم :

- الان همه فكر ميكنن كه تو توي ويلا نيستي . براي همينم نميتوني به كسي زنگ بزني .

جرات نداشتم نگاهم و به آراد بدوزم . بعد از چند لحظه صداش اومد . عادي بود . تا حدي هم جدي گفت :

- اونوقت اگه اينجا نيستم كجا رفتم ؟

شونه هام و بالا انداختم و گفتم :

- نميدونم . فردا يه چيزي از خودت در بيار . چه ميدونم بگو تو ماشين خوابت برد . يا اينكه بگو رفته بودي يه جاي ديگه . يه چيزي از خودت بايد بگي ديگه .

- واقعا ممنون از راهنماييت !

همونجوري يكم عقب عقب رفتم ازش فاصله گرفتم . نگاهم و به صورتش دوختم . با تعجب داشت نگاهم ميكرد . يكم قدمام و تند تر كردم كه يهو گفت :

- هي ! كجا ميري .

ترس و دلهره به جونم افتاد . حدس هيوا درست بود . اصلا هيچ اعتباري به اين پسره نيست . خاك بر سرم حالا چجوري فرار كنم . پشتم و بهش كردم و پله هارو دويدم . اونم دنبالم اومد و گفت :

- هورام ميگم وايسا .

تقريبا روي پله هاي آخر رسيده بودم كه سريع خودش و بهم رسوند و پشت بلوز قرمزي كه تنم بود و گرفت و كشيد . داشتم تعادلم و از دست ميدادم جيغ كشيدم و گفتم :

- ولم كن .

خودم و نگه داشتم اونم كامل به من رسيد . هنوز بلوزم مچاله شده تو دستش بود . هراسون به صورتش زل زدم . گفت :

- واسه چي فرار ميكني ؟

هنوز جدي بود و اخماش تو هم . جوابي ندادم دستش و به سمتم دراز كرد . انتظار يه حركت ناشايست و ازش داشتم . چشمام و با ترس بستم و دست چپم و جلوي صورتم گرفتم . گرماي دستش و روي دست راستم حس كردم . انگشتام و از هم باز كرد و جسمي كه توي دستم سنگيني ميكرد و از دستم بيرون كشيد . چشمام و آروم باز كردم . نگاهش متعجب بود . نگاهم روي دستش متوقف شد . گفت :

- چته تو ؟ ميخواستم موبايلم و ازت بگيرم .

دستم و آروم آوردم پايين و شرمنده به زمين زل زدم . چه آبرو ريزي شد ! نيم نگاهي بهش انداختم داشت مشكوك نگاهم ميكرد . گفت :

- تو حالت خوبه ؟

سعي كردم بي تفاوت باشم . البته حدس ميزدم الان پوستم به شدت قرمز شده . احساس گرماي شديد ميكردم . گفتم :

- خوبم . چطور ؟

- هيچي همينجوري !

- من ميرم تو اتاق .

سر تكون داد و از پله ها پايين رفت منم سريع به سمت اتاق رفتم و طبق گفته ي هيوا در و قفل كردم . با اينكه ميدونستم آراد كاري نميكنه ولي بازم ميترسيدم !

يكم توي اتاق راه رفتم و از پشت پنجره نگاهي به آسمون انداختم . خدايا ميشه بارونت و تموم كني ؟ با نگراني به رگباري كه انگار خيال بند اومدن نداشت نگاه كردم .

" دختره ي تحفه نترس آراد باهات كاري نداره ! خيال كردي دختر شاه پريوني ؟! بابا چقدر تو اعتماد به نفست بالاست "

با اين فكر اخمام تو هم رفت . خوب چه ربطي داره . حالا چون خوشگل نيستم تضمينيه كه آراد بهم كار نداشته باشه ؟ شيطونه ميگه ثابت كنم ربطي به اين موضوع نداره ها !

زبونم و گاز گرفتم . شيطونه غلط كرده بگير بشين سر جات . گوشه ي پنجره روي سردي پاركت نشستم . نگاهم به در بود كه دستگيره به سمت پايين چرخيد . ترسيدم . خودم و جمع كردم يه گوشه . خدارو شكر كه در و قفل كرده بودم . چند بار كه دستگيره بالا و پايين شد چند تا تقه به در خورد و صداي عصبي آراد و شنيدم :

- چرا اين در قفله ؟

جواب دادم :

- چيزي ميخواي ؟

- بيا بيرون كارت دارم .

- از همين جا بگو .

صداش عصبي تر شد و گفت :

- ميگم بيا بيرون . اين مسخره بازيا يعني چي ؟

بلند شدم . مسخره بازي بود ؟! چرا انقدر بچه گونه رفتار ميكردم ؟ اصلا همه ي اين ترسا به خاطر حرف هيوا بود ! دختره ي نديد بديد ببين چجوري تو مغز من نفوذ كرد حرفش !

پشت در رفتم و گفتم :

- چيزي شده ؟ خب همينجا بگو .

مشتي به در زد كه ترسيدم . كليد و توي قفل چرخوندم و در و باز كردم . اخماش تو هم بود و حسابي عصباني بود . دستاش و به كمرش زده بود . آب دهنم و قورت دادم . احساس ميكردم الانه كه يه دونه بخوابونه زير گوشم . نگاهم و ديد گفت :

- ميخواستم بگم اگه خانوم گشنشونه تشريف بيارين پايين شام ميل كنين . غذا درست كردم .

بعد پشتش و بهم كرد و غر غر كنان همينجور كه از پله ها پايين ميرفت گفت :

- معلوم نيست چه فكري رو من كرده !

خيالم راحت شد . خوشحال از اتاق بيرون اومدم . شكمم از گرسنگي صدا ميداد . نه بابا از آراد اين بخارا بلند نميشد . صداي موذي تو سرم با بدجنسي گفت :

" نه بابا دلت ميخواست داشته باشه ؟! "

لبم و به دندون گرفتم و به سمت پله ها حركت كردم . خجالت زده بودم . آراد توي آشپزخونه پشت ميز نشسته بود و داشت غذا ميخورد . نگاهم به ميز افتاد . املت درست كرده بود ! انقدر گفت غذا غذا فكر كردم مرغ بريون گذاشته رو ميز ! قيافم و كج و كوله كردم و پشت ميز نشستم .

يكم براي خودم كشيدم . حتي نگاهمم نميكرد . گه گاه رعد و برق ميزد و باعث ميشد از جام بپرم . چند تا لقمه به زور خوردم . نيم نگاهي به آراد انداختم . با جديت سرش و پايين انداخته بود و نگاهم نميكرد ! خوب حق داشت ! عين نديد بديدا رفتار كرده بودي !

از پشت ميز بلند شد و همينجور كه به يه نقطه ي نامعلوم نگاه ميكرد گفت :

- شستن ظرفا هم با تو .

پشتش و بهم كرد داشت ميرفت كه بهش دهن كجي كردم . " شستن ظرفا هم با تو ! " انگار كلفتشم ! خوب بي انصافي نكن هورام اون برات شام پخت ! چه شامي !

از جام بلند شدم . ظرفارو ميشستم كه صداي تلويزيون شنيدم . وقتي كارم تموم شد رفتم تو هال . آراد جلوي تلويزيون دراز كشيده بود و كانالارو مرتب عوض ميكرد . يه گوشه نشستم . نيم نگاهي بهم انداخت ولي چيزي نگفت . چند لحظه بعد از جاش بلند شد . با نگاهم دنبالش كردم . چند ثانيه بعد برگشت . تو دستش تخته بود . گفت :

- تخته بلدي ؟

با گيجي نگاهش كردم گفتم :

- چي ؟

- تخته ؟! تا حالا اسمش به گوشت خورده ؟

- آره بلدم .

- خوبه . حوصلم سر رفته !

رو به روم نشست و تخته رو باز كرد . مهره هاش و انتخاب كرد و چيد . منم همينكار و كردم . با اينكه زياد از تخته خوشم نميومد ولي بهتر از هيچي بود !

آراد خيلي تند تند بازي ميكرد . جوري كه بعد از بازيش من يه ساعت فكر ميكردم كه چه حركتي انجام داد ! در عوض نوبت من كه ميشد به قول آراد قفل ميكردم رو تخته ! خوب چه انتظاراتي داشت ! انگار من تخته باز قهارم !

آراد تاس انداخت يكي از تاسا از تخته پريد بيرون خواستم ازش بگيرم كه گفت :

- رفت بيرون دوباره بايد بندازم .

اخمام و تو هم كشيدم گفتم :

- چه ربطي داره ؟ جر زني نكن .

- قانون بازيه . تو بلند نيستي .

- كي گفته تو از من وارد تري ؟

پوزخند زد و گفت :

- همين كه رو تخته قفل نميكنم يعني وارد ترم !

- دوباره اين و گفتيا ! خودت قفلي !

آراد جواب نداد . دوباره تاسارو ريخت . من كه ميدونستم داشت سرم كلاه ميذاشت . آخه تاسش خوب نبود . 2 و 1 آورده بود . نگاهم روي تاسا بود جفت 6 آورده بود . معترض گفتم :

- قبول نيست . اصلا همون قبلي رو بازي كن . تو داري گولم ميزني .

آراد كه از جفت آوردنش خوشحال بود گفت :

- اداي دختر نُنُرارو در نيار ! هر جاي دنيا هم كه بري بهت ميگن تاس بيفته بيرون بايد دوباره تاس ريخت !

آراد مهره هاش و تكون داد و من با عصبانيت تاسارو برداشتم . يكم تو دستم تكونشون دادم . آراد يه لنگه ابروش و انداخت بالا و گفت :

- داري بهشون وِرد ميخوني ؟!

- نخير !

تاسارو ريختم . جفت 6 بود . با خوشحالي جيغي كشيدم . دستم و به سمت مهره هام بردم كه آراد گفت :

- دوباره تاس بريز .

- يعني چي ؟ حالا كه من 6 آوردم نميخواي بذاري بازي كنم ؟

آراد با بي تفاوتي نگاهي بهم انداخت و گفت :

- يه تاسِت اين طرف افتاده اون يكي اون طرف جفتش بايد يه طرف بيفته .

حرصم گرفت گفتم :

- تو كه گفتي بيرون بيفته

- اينم يكي ديگه از قانوناشه !

- من همون 6 و بازي ميكنم .

- ميگم دوباره تاس بريز .

- تو داري از نابلد بودن من سوء استفاده ميكني .

آراد تاسارو تو دستم گذاشت و گفت :

- بريز .

با حرص نفسم و بيرون دادم و با اخم دوباره تاسارو انداختم اين بار 2 و 3 آوردم . آه از نهادم بلند شد آراد زير زيركي ميخنديد گفتم :

- تو خيلي پليدي !

قهقهه ي آراد بلند شد . تخته رو بستم و گفتم :

- اصلا ديگه باهات بازي نميكنم .

- چرا تخته رو بستي ؟ جنبه ي باخت نداري كوچولو ؟

با حرص گفتم :

- اگه جرات داري دوباره كوچولو رو تكرار كن .

با لحن كشدار و لبخند پليدانه اي كه روي صورتش بود گفت :

- كــــــــوچــــــــــــــ ــــولـــــــــــــــــــ ــو !

- حرفت و پس بگير تا تك تك موهات و نكندم .

ابروهاش و بالا انداخت و گفت :

- راست ميگم ديگه عين اين دختر بچه هايي شدي كه حرصشون در اومده . پاشو برو با وليت بيا .

از جام بلند شدم گفت :

- چي شد ؟ كم آوردي ؟ داري قهر ميكني بري يه گوشه گريه كني ؟

نيشخندي زدم و گفتم :

- فكر كن بتوني من و به گريه بندازي .

از جاش بلند شد و به سمت مبل راحتيا رفت گفت :

- اگه يكم ديگه بازي ميكرديم صد در صد گريت در ميومد .

خودش و روي مبل انداخت و تلويزيون و روشن كرد . با حرص به طرف تلويزيون رفتم و جلوش وايسادم نگاهش بهم افتاد اخماش و تو هم كشيد و گفت :

- هورام برو كنار .

- نميرم .

- هورام ميگم برو كنار .

- منم گفتم نميرم .

- بلند شم بد ميبينيا .

- ترسيدم !

- خودت خواستي !

از جاش بلند شد . قدش خيلي بلند بود . سرم و بالا گرفتم . براش ابروم و بالا انداختم و گفتم :

- كنار نميرم .

نيشخندي زد و گفت :

- خوب نرو . مهم نيست .

يكم ديگه نزديك شد . گفتم :

- وايسا عقب .

- تو كه گفتي نميترسي ؟

- آراد يه قدم جلوتر بياي زندت نميذارم .

خنديد سر جاش دوباره نشست و گفت :

- خيلي خوب ترسيدي بسه حالا برو كنار .

انگار تا ديدم نشست احساسم بهتر شد . دوباره ابرو بالا انداختم و گفتم :

- عمرا !

اخماش تو هم رفت اين بار قبل از اينكه به خودم بيام سريع از جاش بلند شد و به طرفم اومد جيغ خفه اي كشيدم كه تو صداي رعد و برق گم شد . توي فاصله ي يه قدميم وايساد يهو همه جا تاريك شد .

چشمام هيچ جايي رو نميديد . همه جا يه دفعه ساكت شد . صداي نفسامون سكوت اتاق و ميشكست . هنوز از شوك حركت ناگهاني آراد بيرون نيومده بودم كه يهو برقا رفت ! صداي بمش سكوت اتاق و شكست :

- فكر كنم برقا رفت !

چشم بسته غيب گفت ! از اون حالت شوك و بهت بيرون اومدم . دوباره رعد و برق زد و اتاق و براي چند ثانيه روشن كرد . همين چند ثانيه كافي بود تا نگاه خيرش و روي خودم ببينم . دوباره همه جا تاريك شد . حس ميكردم بهم يكم نزديك تر شد . يه بار ديگه . فقط يه رعد و برق ديگه ! دلم ميخواست دوباره نگاهش كنم . دوباره گفت :

- تو كه از رعد و برق نميترسي ؟

با صدايي لرزون از هيجان گفتم :

- نه !

ولي نگفتم كه از تاريكي وحشت دارم . اگه الان اينجا نبود خدا ميدونه چه بلايي سرم ميومد ! چند ثانيه بعد دوباره رعد و برق زد و ويلا رو روشن كرد . تو فاصله ي كمي از من قرار داشت . چشماش برق ميزد ! دوباره همه جا تاريك شد . راحت ميتونستم تك تك نفساش و بشمرم . حتي حرارت تنشم از اون فاصله ميشد حس كنم ! احساس كردم خودش و يكم عقب كشيد و گفت :

- بايد برم فيوزارو چك كنم . فكر كنم كنتور برق بيرون باشه .

لبام از هم باز شد :

- تو اين بارون ؟!

- چاره اي نيست . صبر كن همينجا من زود برميگردم .

خواست بره كه گفتم :

- منم ميام .

- تنهايي ميترسي ؟

- يكم .

برام مهم نبود كه در موردم چي فكر ميكنه . يا اينكه چقدر به نظر ترسو ميام . ولي احساس ميكردم توي اون شرايط ميتونم بهش تكيه كنم . بدون اينكه بترسم در آينده شايد برام دست بگيره و مسخرم كنه !

- خيلي خب . اول بايد چراغ قوه پيدا كنم .

صداش هر لحظه كم و كمتر ميشد . داشت ازم فاصله ميگرفت ولي من هنوز همون جا مونده بودم . دوباره گفت :

- هورام كوشي ؟ پشت سرمي ؟

- نه هنوز سر جام وايسادم .

- پس چرا نمياي ؟

- هيچ جارو نميبينم .

دوباره حضورش و كنارم حس كردم . دستش و جلو آورد و به سختي دستم و توي اون تاريكي پيدا كرد . گفت :

- دستم و بگير بيا .

با دو تا دستم يكي از دستاش و سفت گرفتم . آراد قدمي به جلو برداشت و گفت :

- مواظب باش اينجا ميزه .

با احتياط از جايي كه گفته بود رد شدم . به سمت آشپزخونه ميرفت نگاه وحشت زدم و دور تا دور خونه ميگردوندم . هميشه فكر ميكردم تو تاريكي هزار تا جك و جونور از اين طرف و اون طرف ميريزن بيرون !

يكم جلوتر رفتم و همينجوري دست آراد و توي دستم گرفته بودم . اونم انگشتاي قوي و كشيدش و دور دستاي كوچيكم حلقه كرده بود . پام محكم به چيزي خورد و با صداي خفه اي گفتم :

- آي . اين چي بود ؟

- حواست كجاست ؟ مگه پشت من نمياي ؟

- نميدونم اين از كجا سر در آورد .

دستي به جسم سفتي كه به پام خورده بود كشيدم . فهميدم مبل بوده و پام به شدت به پايش برخورد كرده . گفت :

- درد ميكنه ؟

- نه زياد خوبم .

- ميشه خواهشا خودت و به در و ديوار نكوبي .

فكر كرده از قصد اين كارو كردم . اخمام تو هم رفت ولي جوابي بهش ندادم . بالاخره وارد آشپزخونه شديم . آراد تك تك در كابينتارو باز ميكرد و توش و ميگشت . بالاخره توي يكي از كابينتا چراغ قوه رو پيدا كرد . با خوشحالي گفت :

- پيداش كردم .

سريع روشنش كرد . خداروشكر كار ميكرد . ولي نورش خيلي ضعيف بود . البته باز بهتر از هيچي بود . آراد چراغ و روي زمين انداخت و به سمت در رفتيم . سريع كاپشن پوشيديم و از ويلا بيرون زديم . سرم و تو كاپشنم فرو بردم و كلاهشم روي سرم انداختم . آراد به سمت كنتور رفت . درش و باز كرد و نگاهي بهش انداخت يهو گفت :

- دو تا دستم و ميخوام . ميشه چند لحظه دستم و ازت قرض بگيرم ؟!

با گنگي گفتم :

- ها ؟ باشه باشه . . .

دستش و ول كردم ولي ناخود آگاه دستم به سمت پايين كاپشنش رفت و محكم توي مشتم فشردمش . حواسش به من نبود . با دقت داشت به كنتور برق نگاه مينداخت . با صدايي نااميد گفت :

- نه فيوز چيزيش نيست .

- يعني برق نمياد ؟

- نه ظاهرا امشب بي برقيم . بريم تو خيس شديم .

به سمت ويلا برگشت منم همينجوري كه كاپشنش و گرفته بود دنبالش ميرفتم . يعني چي كه امشب برق نمياد ؟ من كه با اين وضع خوابم نميبرد . نگران و ناراحت وارد ويلا شدم . با ترس و لرز گفتم :

- حالا بايد چيكار كنيم ؟ همه جا خيلي تاريكه !

آراد چراغ قوه رو به دستم داد و گفت :

- چراغ قوه كه داريم .

- نورش خيلي كمه .

- مجبوريم امشب اينجوري بسازيم . چاره اي نيست . ميتوني چراغ قوه رو با خودت ببري تو اتاق و راحت بخوابي .

با نگاهي ناباور و متعجب چراغ قوه رو روي صورت آراد انداختم و گفتم :

- چي ؟

دستش و رو چشمش گذاشت و گفت :

- بگير پايين اونو . كورم كردي .

يكم پايين تر گرفتمش گفت :

- چيزي شده ؟

نميتونستم بگم كه حتي جرات ندارم پام و توي اتاق بذارم . چه برسه كه با خيال راحت توي اتاق تاريك بگيرم بخوابم ! يكم دست دست كردم . بالاخره آراد به حرف اومد :

- خوابت مياد ؟

- نه زياد .

- ميخواي همين جا بشينيم ؟ هر وقت خوابت گرفت برو بخواب .

پيشنهاد خوبي بود . حداقل بهتر از اين بود كه برم تو اتاق . آراد روي مبل سه نفره نشست . نگاهم بهش بود . منم يه گوشه ي مبل نشستم تا جايي كه ميتونستم خودم و توي مبل جمع كردم . آراد از توي جيبش هندز فريش و در آورد و به گوشيش زد . چشماش و بست و تو همون حالت موند . داشت آهنگ گوش ميداد . نگاهم به گوشيم افتاد كه روي ميز افتاده بود . برداشتمش و نگاهي به صفحش انداختم شارژش داشت تموم ميشد . پوفي كردم و به قيافه ي خونسرد آراد خيره شدم . اصلا انگار نه انگار كه منم اونجام .

حوصلم سر رفت . چراغ قوه رو بالا آوردم و روي صورتش انداختم . متوجه نور شد . گفت :

- بنداز پايين اونو .

ولي اين كار و نكردم . چشماش و باز كرد . آهنگ و قطع كرد و گفت :

- قصد كردي امشب من و كور كني ؟

شونه هام و بالا انداختم و گفتم :

- من حوصلم سر رفته .

بي تفاوت گفت :

- من كه وسيله ي سرگرميت نيستم .

خواست دوباره آهنگ گوش كنه كه سريع گفتم :

-بيا حرف بزنيم .

نگاهم كرد . چند لحظه مكث كرد و گفت :

- فرض كن من اينجا نيستم . از اولم قرار بود اينجا نباشم . مگه غير از اينه .

- حالا كه هستي !

- ميخواي آهنگ گوش بدي ؟

چشمام برق زد . با خوشحالي سرم و تكون دادم . گفت :

- بيا جلوتر .

با تعجب گفتم :

- چي ؟

كلافه گفت :

- تا اونور مبل كه سيم هندز فري نميرسه .

يكم بهش نزديك تر شدم . حواسم بود كه بدنم با بدنش در تماس نباشه . يكي از گوشي هاي هندز فريش و بهم داد و آهنگ و گذاشت :

-خواننده با صداي غمناك چيزي رو ميگفت ولي من اصلا حواسم به شعر و آهنگ نبود . بينيم با فاصله ي كمي از گردنش قرار داشت . بوي عطرش توي بينيم پيچيد . چشمام و بستم و چند تا نفس عميق كشيدم . ناخود آگاه بهش نزديك تر شده بودم . چشمام و باز كردم . هم زمان آرادم چشماش و باز كرد . صورتامون مقابل هم بود . خواننده با صداي كر كننده اي كلمات و بلند بلند فرياد ميزد ولي حتي صداي فرياداش نتونست كاري كنه تا من نگاهم و از آراد بگيرم .

آراد بدون اينكه نگاهش و از من بگيره آهنگ و قطع كرد . حالا دوباره همه جا سكوت شده بود . چشماش چند بار روي چشمام به گردش در اومد و بعد ناخودآگاه گفت :

- ميدونستي رنگ چشمات خاصه ؟ يه جورايي معركست .

صداش احساس خاصي رو منتقل نميكرد . نميدونستم بايد چه برخوردي كنم .

نگاهم و ازش گرفتم و همينجوري كه به خاطر دستپاچگي با پايين موهام بازي ميكردم گفتم :

- مرسي !

دستش به طرف موهام رفت و چند تا تاري كه جلوي صورتم اومده بود و كنار زد . سرم و به سمتش برگردوندم . نگاهش روي همه ي اجزاي صورتم ميچرخيد . خجالت زده بودم . ميخواستم صورتم و ازش پنهون كنم . دوست نداشتم انقدر دقيق به پستي بلندياي صورتم خيره بشه . معني نگاهش و درك نميكردم . ولي غرقش شده بودم . توي فكر و خيالاي خودم بودم كه دوباره رعد و برق زد . جيغ خفه اي كشيدم و نگاهم و به پنجره دوختم . چراغ قوه از دستم افتاده بود روي زمين . دوباره صورت آراد تاريك شده بود . خواستم چيزي بگم كه دستي دور شونم حلقه شد .

صداش و درست كنار گوشم شنيدم :

- از چي ميترسي ؟ من كه كنارتم .

بايد بهش ميگفتم كه از همين ميترسم . از اينكه انقدر بهم نزديكي . از اينكه انقدر مهربون شدي باهام . . .

آروم من و توي بغلش كشيد . سرم روي شونش بود . درست نزديك گردنش . نگاهم كشيده شد سمت گردنش . بوي عطرش . گرمي دستاش و روي شونم حس ميكردم . هنوزم دستش قلاب شده بود دور شونم . اعتراضي نداشتم . نميتونستم داشته باشم . الان ميخواستم با تمام وجود بوي عطرش و به ريه هام بكشم . با خودم عهد كرده بودم ازش بيزار باشم . ولي نه الان . . . نه الان نميتونستم . . . وقت زياد داشتم براي بيزاري . الان ميخواستم آروم باشم . الان ميخواستم كنارش باشم . . .

كنار مرد پاركي كه يه روز به عنوان رهگذر توي زندگيم پا گذاشت و الان . . . الان بي نهايت بهم نزديك بود . . . انگار اين نزديك بودن و باور نداشتم . . . دستاش روي شونم سفت شد . فشار خفيفي بهشون وارد كرد و سرش و درست روي سر من گذاشت . . . مرد پاركي الان برام واقعي بود . از هر آدم ديگه اي واقعي تر . . .

خيلي بده كه آدم نسبت به دوستش اين احساس قوي و داشته باشه ؟ خيلي بده كه آدم ندونه داره چه مرگش ميشه ؟ خيلي بده كه ندونه چرا آروم و بي اعتراض كنار يه غريبه نشسته ؟ غريبه اي كه . . . نذاشتم بيشتر از اين افكار مختلف تو ذهنم بياد . نميخواستم با فكر كردن به خيلي چيزا خودم و از اون آغوش امن دور كنم .

هنوزم چراغ قوه روي زمين بود . همه جا تاريك بود ولي ديگه نميترسيدم . رعد و برق پشت سر هم ميزد . براي چند ثانيه همه جا رو روشن ميكرد . ولي من چشمام و بسته بودم .

صداي آهنگ توي اتاق پيچيد نگاهم به دستاي آراد بود گوشي و توي دستش گرفته بود و صداي آهنگ از گوشيش ميومد . :

Lyin' here with you so close to me

( اینجا نزدیک تو ام )

It's hard to fight these feelings when it feels so hard to breathe

( خیلی سخته با احساست بجنگی نفس کشیدن سخت شده )

I'm caught up in this moment, caught up in your smile

( من تو این لحظه گیر افتادم درگیر لبخند تو ام )

I've never opened up to anyone

( من هیچوقت درهای قلبمو به روی کسی باز نکرده بودم )

So hard to hold back when I'm holding you in my arms

( خیلی سخته که برم وقتی تو در اغوشمی )

We don't need to rush this, let's just take it slow

( نیازی نیست عجله کنیم )

Just a kiss on your lips in the moonlight

( فقط یک بوسه در مهتاب )

Just a touch of the fire burning so bright

( فقط یک لمس بر اتش وقتی که به درخشانی میسوزه )

And I don't want to mess this thing up

( نمیخوام خرابش کنم )

No, I don't want to push too far

( نه نمیخوام ازت دور بشم )

Just a shot in the dark that you just might

( فقط یه تیر تو تاریکی میزنم و فکر می کنم )

Be the one I've been waiting for my whole life

( ممکنه تو کسی باشی که تو کل عمرم منتظرش بودم )

So baby, I'm alright with just a kiss goodnight

( پس عزیزم من امشب فقط با یه بوسه خداحافظی حالم خوب میشه )

I know that if we give this a little time

( میدونم اگه یه کم زمان بذاریم )

It'll only bring us closer to the love we wanna find

( ما رو به عشقی که میخوایم پیدا کنیم نزدیک تر میکنه )

It's never felt so real, no, it's never felt so right

( هیچوقت هیچی انقدر واقعی نبوده.نه.هیچوقت همچین حس خوبی نداشتم )

Just a kiss on your lips in the moonlight

( فقط یک بوسه در نور مهتاب )

Just a touch of the fire burning so bright

( فقط یک لمس بر اتش وقتی که به درخشانی میسوزه )

No, I don't want to mess this thing up

( نه.نمیخوام خرابش کنم )

I don't want to push too far

( نه نمیخوام ازت دور بشم )

Just a shot in the dark that you just might

( فقط یه تیر تو تاریکی میزنم و فکر می کنم )

Be the one I've been waiting for my whole life

( ممکنه تو کسی باشی که تو کل عمرم منتظرش بودم )

So baby, I'm alright with just a kiss goodnight

( پس عزیزم من امشب فقط با یه بوسه خداحافظی حالم خوب میشه )

No, I don't want to say goodnight

( نه من نمیخوام ازت خداحافظی کنم )

I know it's time to leave

( میدونم وقت رفتنه )

But you'll be in my dreams

( اما تو تو تمام رویاهای منی )

Tonight, tonight, tonight

( امشب...امشب...امشب )

Just a kiss on your lips in the moonlight

( فقط یک بوسه در نور مهتاب )

Just a touch of the fire burning so bright

( فقط یک لمس بر اتش وقتی که به درخشانی میسوزه )

And I don't want to mess this thing up

( نه.نمیخوام خرابش کنم )

I don't want to push too far

( نه نمیخوام ازت دور بشم )

Just a shot in the dark that you just might

( فقط یه تیر تو تاریکی میزنم و فکر می کنم )

Be the one I've been waiting for my whole life

(ممکنه تو کسی باشی که تو کل عمرم منتظرش بودم )

So baby, I'm alright

( پس عزیزم من حالم خوبه )

Oh, let's do this right with just a kiss goodnight

( بذار همه چی با یه بوسه ی خداحافظی درست بشه )

With a kiss goodnight, kiss goodnight

( با یه بوسه ی خداحافظی.بوسه ی خداحافظی )

چشمام و رو هم گذاشته بودم . حركت نوازش گونه ي دست آراد و حس ميكردم روي شونه و بازوم . چشمام داشت گرم ميشد . صداي آهنگ قطع شد و دوباره همه جا سكوت شد . آراد چيزي نگفت . منم حرفي براي گفتن نداشتم . به جز خج التي كه كم كم داشت تو وجودم رخنه ميكرد . ولي خواب نذاشت بيشتر از اين فكر كنم .

رمان بانوی سرخ13

پلكام از هم باز شد . روي مبل سه نفره خوابم برده بود ولي خبري از آراد نبود . نيم خيز شدم و نگاهي به اطراف انداختم . همه جا ساكت بود . بارون بند اومده بود . نگاهم به ساعت افتاد 9 صبح بود . چرا هيوا اينا نيومده بودن ؟ آراد كجا رفته بود ؟ پتويي كه روم افتاده بود و كنار زدم . بدنم خشك شده بود . كش و قوسي به بدنم دادم و از جام بلند شدم . ياد ديشب افتادم . خجالت همه ي وجودم و گرفته بود . نميدونستم ميتونم دوباره به آراد نگاه كنم و عادي باشم ؟!

وسط هال وايساده بودم و فكر ميكردم . صداي باز و بسته شدن در ويلا اومد . نگاهم و به اون سمت دوختم . آراد گوشي به دست وارد شد . اخماش تو هم بود . سرم و پايين انداختم . مثل دختر بچه هاي خطاكار زير لبي گفتم :

- سلام .

صداش و شنيدم :

- سلام . كي بيدار شدي ؟

نگاهم و بهش دوختم . صداش عادي بود . رفتارشم همينطور . تنها چيزي كه بدجور خودنمايي ميكرد ابروهاي گره خوردش بود . از چي ناراحت بود ؟ پس آراد مهربون ديشب كجاست ؟! گفتم :

- تازه بيدار شدم .

سر تكون داد و گفت :

- بايد وسايل و جمع كنيم و بريم .

متعجب گفتم :

- كجا ؟! بقيه كه هنوز نيومدن !

بدون اينكه نگاهم كنه سرش و به سمت گوشيش گرفت و همينجور كه انگشتاش روي گوشي حركت ميكرد گفت :

- حسام زنگ زد بهم . گفت هر جا هستم خودم و برسونم ويلا و بيام دنبال تو تا بريم پيش اونا ! انگار همگي تصميم گرفتن اين روز آخر و برن خونه .

موهام و كه دورم پريشون ريخته شده بود و پشت گوشم زدم و گفتم :

- يعني همه چي و جمع كنيم ؟!

نگاهم كرد و گفت :

- فكر نميكنم به زبون ديگه اي حرف زده باشما . گنگ بود حرفم ؟

اين چرا دوباره امروز اينجوري شده بود ؟! سر از اين رفتاراي ضد و نقيض در نمي آوردم . يكم نگاهش كردم . وقتي نگاه خيره و متعجبم و ديد سرش و دوباره انداخت رو گوشيش و همونجوري گفت :

- من وسايل حسام و باباش و باباي تورو جمع ميكنم . توام وسايل بقيه ي خانومارو .

نميفهميدم چرا يهو تصميم گرفته بودن كه برگردن تهران . گوشيم و از روي ميز برداشتم و از پله ها بالا رفتم . تو اتاق كه رسيدم شماره ي هيوا رو گرفتم .

- الو هيوا .

- جانم هورام . خوبي ؟

- آره . جريان تهران رفتن چيه ؟

صداش و پايين آورد و گفت :

- مگه آراد بهت نگفت ؟ الان اونجاست ؟

- آره . يه چيزايي گفت . ولي درست نفهميدم . چرا يهو تصميم گرفتين برگردين ؟ حتي نميخواين بياين وسايلتون و جمع كنين ؟

- نميدونم والا . بابا گفت ميخوام روز آخري هورام خونه باشه . از طرفي هم آقاي سالاري گفت ديگه برنگرديم اين همه راه و .

- آها ! چه بي برنامه !

- تصميميه كه گرفتن . ببينم ديشبم آراد اونجا بود ؟

دوباره ياد ديشب افتادم . لبم و به دندون گرفتم . كم كم داشتم متوجه كار ديشبم ميشدم . گفتم :

- نه . . . آراد ويلا نيومد . . .

انقدر خجالت زده و هول بودم كه فكر ميكردم هيوا فهميد كه دروغ گفتم .

- خيلي خب . پس منتظريم . زود بياين .

گوشي و قطع كردم . سريع دست به كار شدم . همه ي وسايلارو برداشتم و با 4 تا چمدون تقريبا سنگين به سمت پله ها رفتم . هر كار كردم نتونستم همه رو خودم پايين ببرم . از طرفيم نميخواستم به آراد بگم بياد كمكم . هر چي كمتر باهاش هم كلام ميشدم بهتر بود . معلوم نبود داشت چه فكري در موردم ميكرد . از رفتار صبحش دلخور بودم . دو تا از چمدونارو كشون كشون تا راه گرد اول پله ها كشيدم . انگار توش پاره آجر گذاشته بودن . آراد با ديدنم گفت :

- كارت تموم شد ؟

نگاهش كردم . از پايين پله ها نگاهم ميكرد . سر تكون دادم . هنوزم اخماش تو هم بود . از پله ها بالا اومد و سريع چمدونارو ازم گرفت و پايين برد . تو همون حالت گفت :

- فقط همين دو تا بود ؟

زير لبي گفتم :

- نه دو تا ديگه هم بالاست . سر تكون داد و از كنارم رد شد .

دوباره بوي عطرش و حس كردم . لعنتي . انگار يه روز به خودش عطر نميزد نميشد ! ديشبم همش به خاطر بوي عطرش بود !

نفس عميقي كشيدم و از پله ها پايين اومدم . حاضر بودم . نگاهي سر سري به ويلا انداختم و از در اومدم بيرون .

آراد اومد و سريع چمدونارو توي ماشين گذاشت و سوار شد . منم كنارش نشستم . از ويلا بيرون اومديم . دلم ميخواست براي آخرين بار يه سر برم كنار ساحل . ولي نميتونستم به آراد اين پيشنهاد و بدم . فقط نگاهم و به سمت دريا گردوندم و همون جا خداحافظيام و كردم .

بعد از چند دقيقه آراد گفت :

- من به حسام گفتم كه ديشب رفتم ويلاي يكي از دوستام .

همينجوري كه با دستام بازي ميكردم گفتم :

- منم به هيوا نگفتم كه ديشب اينجا بودي .

چيزي نگفت . حتي اشاره اي هم به ديشب نكرد . يعني انقدر حس بدي براش داشته ؟ يا اصلا اين قيافه ي در هم و برهمش به خاطر چي ميتونه باشه ؟

چه حسي خوبي داشتم ديشب . ولي الان همه ي اون حس خوب انگار پر كشيده و رفته بود .

چيز زيادي طول نكشيد كه به محل قرارمون با بقيه رسيديم . آراد گوشه اي پارك كرد . همه با ديدن ما به سمتمون اومدن . سعي كردم قيافه ي كج و كوله و ناراحتم و درست كنم و به جاش لبخند بزنم .

بابا به سمتم اومد و نگاه مهربوني بهم انداخت و گفت :

- ديشب كه نترسيدي ؟

سرم و پايين انداختم تا نگاهم به آراد كه همون نزديكيا كنار حسام وايساده بود نيفته . گفتم :

- نه اصلا نترسيدم .

سرم و لحظه ي آخر بالا گرفتم . آراد نگاهش به من بود . ولي تا سنگيني نگاهم و حس كرد سرش و به سمت ديگه گردوند . چشمم به حسام افتاد . داشت با يه لبخند بهم نگاه ميكرد . برعكس دوستش اون خيلي خوش اخلاق بود . سعي كردم منم لبخند بزنم بهش . هميشه اين نگاهش بهم دلگرمي ميداد . آقاي سالاري گفت :

- خوب راه بيفتيم ؟

بابا سر تكون داد و همگي سوار ماشينا شدن . داشتم به سمت ماشين بابا ميرفتم كه برگشتم به عقب . نگاهم به آراد بود . چقدر اين چند روز زود تموم شده بود . كاش ميشد ادامه دار باشه . كاش ميشد آراد سرش و بلند كنه و من و الان ببينه . كاش ميشد نگاه آخرش مهربون باشه . دلم براي اين روزا و كنار هم بودنا تنگ ميشد . مخصوصا كه دوباره بايد برميگشتم تو بيمارستان و توي تنهايي هاي خودم دست و پا ميزدم .

بابا گفت :

- هورام . چرا سوار نميشي ؟

گفتم :

- الان بابا .

آراد در ماشينش و باز كرد . زير لب گفتم :

- برگرد سمت من . من و نگاه كن .

سوار شد . نگاه نااميدم و به شيشه ي ماشينش دوختم و دوباره گفتم :

- اينجوري نميتوني بري . براي آخرين بار . . .

- هورام . سوار شو ديگه .

خواستم سرم و برگردونم و سوار شم ولي زمان توي چند ثانيه موند . همون چند ثانيه اي كه نگاه آراد به من افتاد . لبخندي بي اختيار روي لبام نشست . خيالم راحت شد . بالاخره سوار ماشين شدم .

فصل دهم

دوباره بيمارستان ، دوباره اتاق سفيدي كه بهم استرس و اضطراب ميداد . بعد از برگشتن به تهران مدام احساس ميكردم چيزي رو گم كردم . توي اين مدت عادت كرده بودم كه دور و اطرافم شلوغ باشه . ولي الان به جز ساعتاي ملاقات بقيه ي روز و تنها بودم . دو تا عمل روي بدنم انجام شده بود . اين روزا حتي ميترسيدم به دكتر افشار نگاه بندازم . با اون صورت گِرد و عينك ته استكانيش حسابي ميترسوندم. وقتي كه با اخماي در هم و نگاه جديش معاينم ميكرد . هر لحظه احتمال ميدادم كه بگه پوست پيوند و قبول نكرده . توي اين لحظه ها لبخند اطمينان بخش حسام بود كه آرومم ميكرد . وقتي بهم گفت كه پوست پيوند و قبول كرده دلم ميخواست بپرم بغلش و صورت صاف و شش تيغش و بوس كنم ! ولي فقط به تشكراي بي پايان اكتفا كردم .

هر روز ساعت ملاقات كه ميشد چشمم و به در اتاق ميدوختم تا كسي رو كه انتظارش و دارم ببينم . دلم ميخواست در باز بشه و تو اوج نا اميدي هام آراد بياد تو . حتي اگه اخماش تو هم باشه و جوري رفتار كنه كه انگار ميخواد من و بكشه . به جز دو بازي كه زنگ زد بيمارستان و مستقيم باهام حرف زد . ديگه نه ديده بودمش و نه خبري ازش داشتم . صداي خشك و جديش از پشت تلفن قلبم و ميشكست ! ولي همين كه زنگ ميزد يعني نميخواست رابطه اي كه با هم داشتيم و به كُل از بين بره .

هنوزم وقتي ياد اون شب توي ويلا ميفتادم تنم گرم ميشد . يه احساس خاصي داشتم . يكم عذاب وجدان قاطي احساس خوش آيندم شده بود ! يكمم خجالت ميكشيدم . اين اتفاق برام تازه بود . تا حالا تو همچين موقعيتي قرار نگرفته بودم . هول بودم و تا حدي هم آروم ! نميدونستم بايد چجوري رفتار كنم ! اصلا كار من درست بود ؟كه انقدر راحت كنارش بخوابم ؟! اصلا نفهميدم تا صبح همونجوري موند يا اينكه از كنارم بلند شد و رفت يه جاي ديگه خوابيد ؟!

وقتي به لحن صداش فكر ميكردم اونم زماني كه بهم گفت چشمام معركست ! ناخودآگاه غرق لذت ميشدم . تا حالا كسي ازم تعريف نكرده بود . يعني خودمم ميدونستم كه چيزي براي تعريف كردن وجود نداره . ولي انگار صورتم و زشتيهاي ظاهريم انقدر براي آراد عادي شده بود كه حالا توي صورتم چيزاي قشنگي رو هم ميديد . بعد از اين همه سال تازه متوجه رنگ خاص چشمام شده بودم ! ساعتها توي آينه بدون اينكه به ناهمواريهاي صورتم نگاه كنم فقط رنگ چشمام و ميديدم . هنوزم نميفهميدم دليل اين قايم شدنا چيه . نميفهميدم چرا آراد قصد نداره خودش و بهم نشون بده . حتي هنوزم درك درستي از رفتاراي ضد و نقيض شب آخرش توي ويلا نداشتم . چند باري از روي كنجكاوي وقتي داشتم با حسام حرف ميزدم بحث و يه جوري به سمت آراد كشيدم . هر چند كه با اخماي تو هم حسام رو به رو شدم . انگار يه جوري ميخواست بهم بگه كه به تو چه دوست صميمي من داره چيكار ميكنه . ولي حسام بهم گفته بود كه درگير كاراي شركت باباشه . انگار حسابي چسبيده بود به كار ! ياد اون وقتايي افتادم كه توي اينترنت آراد ميگفت از شغل پدرش متنفره و هميشه دلش ميخواسته كه نويسنده بشه . ولي الان چي ؟ يعني تونسته بود با كار باباش كنار بياد ؟

هنوزم ساعت 10 شب يكي آروم بهم سر ميزد . كم كم داشتم خيالاتي ميشدم . فكر ميكردم خدا يه فرشته ي نگهبان برام فرستاده كه راس ساعت بياد و چِكَم كنه !

ولي اين فكر و خيالا منطق نداشت . به چند نفر شك كرده بودم . يكيشون خانوم شهبازي بود ! احساس ميكردم شبا مياد تو اتاقم كه يه جوري سر به نيستم كنه ! البته تازگيا به اين نتيجه رسيده بودم ! چون احساس ميكردم علاقه ي شديدي به دكتر داره . وقتي به هيوا گفتم خنديد و گفت ببين طرف چقدر تابلو بوده كه توام فهميدي ! راست ميگفت . توي اينجور چيزا زياد تيز نبودم . ولي وقتي دكتر حرفي ميزد يا كاري ميكرد كه در ظاهر مهربوني و جورايي محبتش و به من نشون ميداد شهبازي سريع از عصبانيت قرمز ميشد . من بيشتر از اين حالتاش خندم ميگرفت . آخه دكتر هر كاريم ميكرد از نظر من محبت بين دكتر و مريض بود . نه چيزي بيشتر . ولي نميفهميدم كه چرا شهبازي انقدر حساسه ! براي همين احتمال ميدادم قصد جونم و كرده باشه !البته بعد از يكم منطقي فكر كردن به اين نتيجه ميرسيدم كه شهبازي نميتونه مزاحم ساعت 10 باشه . بعد اينكه من مطمئن بودم يه مرده نه زن !

بعد از شهبازي احتمال ميدادم مزاحم دكتر افشار باشه . البته هنوز نتونسته بودم دليل محكمي براي حضورش پيدا كنم ولي از اون آدم عصبي و گوشت تلخ هر كاري بر ميومد ! حتي كشتن من ! البته درك نميكردم كه چرا بايد بكشتم اونم وقتي كه داره اين همه وقت و انرژيش و روي درست كردن پوستم ميذاره . ولي هر چي كه بود هميشه به اين فكر ميكردم كه بيشتر بهش مياد قاتل زنجيره اي باشه نه دكتري كه قصد كمك به مريضاش و داره !

آخر از همه به حسام شك داشتم . هر چند كه يه بارم ساعت 10 وارد اتاقم شده بود و ديده بودمش ولي با اين وجود فكر نميكردم حسام اون مزاحم ساعت 10 باشه ! هر جور فكر ميكردم دليلي براي حضورش پيدا نميكردم !

ولي چند شب بود كمين كرده بودم تا اين مزاحم ساعت 10 و بالاخره پيدا كنم . حتي اگه حسامم بود بايد ازش ميپرسيدم كه چرا مدام تو اتاقم سرك ميكشه .

ساعت حدود 9:30 بود . تنها جايي از بدنم كه هنوز پوست تيره ي چروك خورده داشت دست چپم بود . بانداژهارو از روي تنم برداشته بودن و فردا دستم و جراحي ميكردن . توي اين مدت انقدر اتاق عمل برام عادي شده بود كه اصلا ديگه ذره اي احساس نگراني و ترس نميكردم . فقط ميخواستم زودتر آخرين عملمم تموم بشه تا بتونم با خيال راحت برم خونه .

سرم و به بالش تكيه دادم . دوباره ياد مكالمه ي خودم و آراد افتادم . امروز عصر بهم زنگ زده بود . درست بعد از ساعت ملاقات . جدي حرف ميزد ولي ته صداش مهربوني رو حس ميكردم . خشك و رسمي باهام حرف زده بود . ولي همونم حس خوبي بهم داده بود .

ساعت 10 شده بود . آروم رفتم زير پتو و چشمم و به در اتاق دوختم . لحظه شماري ميكردم كه در باز بشه . زياد طول نكشيد . در به آرومي از هم باز شد و نور ضعيفي از راهرو وارد اتاق شد . چشمام و ريز كردم تا دقيق تر ببينمش . اول سايه اش وارد اتاق شد و بعد خودش . حسام بود ! به خودم تكوني دادم . همين تكون كافي بود تا سريع از اتاق خارج بشه و در و ببنده . هيجان زده از تخت پايين پريدم و به سمت در اتاق رفتم . حسام و ديدم كه با قدمايي تند و سريع به سمت در يه اتاق كه انباري بود و وسايل و تجهيزات پزشكي رو توش ميذاشتن ميرفت . قدمام و سريع تر كردم و قبل از اينكه در و باز كنه گفتم :

- حسام ؟

هراسون و نگران به سمتم برگشت . عينكش و روي بينيش جابه جا كرد و سعي كرد مثل هميشه لبخند مهربون و خونسردش و روي لب بياره . گفت :

- هورام ! چرا از تختت بيرون اومدي دختر ؟

نگاه مشكوكم و بهش دوختم . با اين طرز حرف زدنش داشتم شك ميكردم كه مزاحم ساعت 10 باشه ! گفتم :

- الان تو اومدي تو اتاقم ؟

دستپاچه خنديد و گفت :

- الان ؟ آها . آره . اومدم معاينت كنم . براي عمل فردا !

هنوزم نگاهم بهش مشكوك بود . قبل از عمل معاينه ميخواستم چيكار ؟! گفتم :

- پس چرا معاينم نكردي ؟

- آخه . . . خواب بودي . فردا صبحم ميتونم اين كار و بكنم . برو بخواب . براي عمل فردا نبايد خسته باشي .

عزمم و جزم كردم و طي يه تصميم آني گفتم :

- امشب براي معاينه اومده بودي . شباي ديگه هم براي معاينه تو اتاقم ميومدي ؟

حتي از حرفي كه زده بودم مطمئنم نبودم . يه دستي زده بودم . يا ميگرفت . يا اينكه غلط از آب در ميومد ! حسام جا خورد . گفت :

- شباي ديگه ؟ نميدونم در مورد چي داري حرف ميزني !

داشتم وا ميدادم . پس يعني اون نبوده ؟! ولي عقب نشيني نكردم . گفتم :

- از وقتي كه توي اين بيمارستان بستري شدم يكي هر شب راس 10 مياد تو اتاقم و يواشكي هم ميره . اگه تو نيستي پس كيه ؟ اصلا . . .

حسام جلوي دهنم و گرفت و دستم و كشيد . با هم داخل همون اتاقك كه انباري بود رفتيم . چشمام از تعجب گرد شده بود . معني اين رفتارش و درك نميكردم . باز خدارو شكر كه كسي توي راهروي بيمارستان نبود مارو با اين وضع ببينه !

دستش و آروم پايين آورد . گفتم :

- اين كارا يعني چي ؟

نگاهم كرد و گفت :

- توقع داشتي توي راهروي بيمارستان وايسم و در مورد سر زدناي وقت و بي وقتم به يكي از مريضام توضيح بدم ؟

با تعجب گفتم :

- يعني خودت بودي ؟

دستي به موهاش كشيد و كلافه گفت :

- آره . ولي بد قضاوت نكن . قضيه اون جوري كه تو فكر ميكني نيست !

- چرا تو بايد هر شب ساعت 10 بياي توي اتاق من ؟!

سكوت كرد . انگار جوابي نداشت به پرسش من بده . دوباره گفتم :

- چرا نبايد خودت و بهم نشون بدي ؟

دوباره سكوت كرد . اخمام و تو هم كشيدم و گفتم :

- چرا جواب نميدي بهم ؟

دكتر نگاهم كرد . يكم مكث كرد و گفت :

- فقط ميخواستم مطمئن بشم كه خوبي .

- فقط همين ؟! بايد باور كنم ؟!

- نه !

دستام و روي سينم قلاب كردم و منتظر موندم . بالاخره به حرف اومد :

- يه جورايي ميخواستم بيشتر مواظبت باشم . . . بهت سر ميزدم تا ببينم راحتي يا نه . . .

- من مريض توام . درست مثل مريضاي ديگت . تو به همه اينجوري سر ميزني ؟ هر شب ؟ بدون اينكه يه شب و از دست بدي ؟

نميدونم چرا پافشاري ميكردم . ميخواستم چي و ثابت كنم ؟ قلبم بدجور خودش و به قفسه ي سينم ميكوبيد . انگار منتظر يه جوابي بودم كه به نظر خودم خيلي غير منتظره بود . حسام يكم خيره خيره نگاهم كرد . جدي شد . انگار تونسته بود به خودش مسلط بشه . گفت :

- تو اول كه وارد اين بيمارستان شدي اوضاع روحيت افتضاح بود . ميديدم چقدر سرخورده و ناراحتي .

عصباني شدم گفتم :

- چرا برام دلسوزي الكي ميكني ؟ چرا بايد برات اهميت داشته باشه كه من چقدر ناراحتم يا چقدر سرخوردم ؟

اخماش و تو هم كشيد و گفت :

- اين حس من دلسوزي نيست .

چشمام و ريز كردم :

- پس اسمش چيه ؟

نگاهش و ازم دزديد . چشماش توي اتاقك ميگشت . دوباره با سماجت گفتم :

- اگه اسمش دلسوزي نيست پس چيه ؟!

رمان بانوی سرخ14

روي تخت جابه جا شدم . گفتم : - چه قصه اي ؟ چيزي نگفت . سرم و بالا گرفتم . نگاهش و تو چشمام دوخت و گفت : - قرار شد حرف بزنم . توام قراره گوش بدي . قصه ي خودمو ميخوام برات بگم . هيچي نگفتم . يكم مكث كرد . نگاهش و به زمين دوخت . دستاش و روي سينش قلاب كرد . چشماش و بالا آورد و دوباره به صورتم خيره شد . - دوستي من و آراد از يه تصادف شروع شد . آراد تازه 18 سالش شده بود . حتي مهر گواهينامش هنوز خشكم نشده بود ! من اون موقع سال دوم پزشكي بودم . خلاصه بعد از كلي دعواها و كشمكشا من و آراد با هم دوست شديم . اصلا نفهميدم كه چجوري آراد وارد زندگيم شد . ولي وقتي به خودم اومدم كه اون بهترين دوستم شده بود . اخلاقاي آراد بي نقص نبود . يه آدم فضايي نبود ولي دوست خوبي بود . خيلي عجوله . بعضي وقتا از عجول بودنش كلي ضربه خورده ولي هم برام دوسته و هم برادر . زندگيمون جوري شده بود كه از همه چي با هم حرف ميزديم . چشماش و به سقف دوخت . انگار داشت ياد اون دوران ميكرد . لبخند محوي روي لبش نشست و گفت : - بي شيله پيله هم هست . اصلا اخلاق خاص خودش و داره . زود جوش مياره . زود خوشحال ميشه . زود تيريپ سوپر من ميگيره ! زودم ميشه يه آدم منفي و خودخواه . نفسم تو سينه حبس شد . دقيقا چيزايي كه توي اين مدت از آراد ديده بودم و ميگفت . - هيچ وقت دوستي به اين خوبي نداشتم . اصلا تو هيچ مقطعي نميتونستم يه دوست خوب براي خودم پيدا كنم . با ورود آراد به زندگيم از تنهايي خودم بيرون اومدم . آراد شاد و اهل بگو بخند بود . نفس عميقي كشيد . سرش و پايين انداخت و اين بار به دستاش خيره شد . حالت كلافه اش توي تك تك حركاتش حس ميشد . - همه چي خوب بود . تا اينكه يه روز اومد مطب . من كلي مريض داشتم . حسابي سرم شلوغ بود . گفت بيا بريم جايي گفتم مريض دارم برادر من . تو بيكاري . آخه هيچ وقت نميرفت سر كار . بعد از دانشگاهش هر چي باباش ميگفت بيا شركت پيش خودم هي شونه خالي ميكرد . خلاصه اينكه گفتم نميشه . اونم اصرار كرد . گفتم صبر كن مريضام و ببينم بعد بريم . گفت باشه . اومد نشست پشت كامپيوترم . بين معاينه ي مريضام زير چشمي ميپاييدمش . رفته بود تو چت روم . حسابي بهش تيكه انداختم . اونم يكم مسخره بازي در آورد . يهو گفت يه آي دي اينجاست اسمش بانوي سرخه ! قلبم ضربانش تند تر شد . اين قصه قصه ي من بود ؟! نگاهي بهم انداخت و گفت : - تورو ميگفت . گفتم حالا كه چي ؟ گفت بذار ببينيم طرف چي كارست . از آي ديش خوشم اومده . منم ديگه تو نخ كاراش نرفتم . مشغول چك كردن مريضام بودم . تا اينكه رسيديم به آخرين مريض . مطب خالي شده بود . منشيم خداحافظي كرد و رفت . وسايلم و جمع كردم و به آراد گفتم من حاضرم . تو هنوز نشستي ؟ سرش و به زور از مونيتور بلند كرد و گفت وايسا اددش كنم الان ميام . تعجب كرده بودم . گفتم كيو ؟ گفت همين بانو رو ديگه . اسمشم لو نميده . غلط نكنم طرف پسره گرفته منو ! منم گفتم اگه اينجوري فكر ميكني ديگه ادد كردنت چيه ؟ گفت نه من بايد ته و توي قضيه رو در بيارم . خلاصه يكم معطل آقا شديم تا بالاخره حاضر شد از پاي كامپيوتر بلند بشه . اون روز گذشت . چند روزي خبر ازش نداشتم . وقتيم ميديدمش عادي بوديم . مثل هميشه . ولي يه چيزي تو رفتارش فرق كرده بود . احساس ميكردم ديگه كامل پيش من درد و دل نميكنه . حس كردم پاي يه شخص سومي در ميونه ! مشكوكم ميزد . همش دلش ميخواست بره خونه . دو دقيقه ميومديم بيرون كلافمون ميكرد . هي به ساعت نگاه ميكرد و ميگفت بريم . آخر ديگه قاطي كردم . گفتم آخه تو چه مرگته ؟ چرا اينجوري شدي ؟ ميخنديد ميگفت خيالاتي شدم . ولي من فهميده بودم يه جاي كار داره ميلنگه . نفسي تازه كرد و دوباره گفت : - خلاصه از من اصرار از اون انكار بالاخره حرف زد . گفت با همون بانوي سرخ هنوزم حرف ميزنه . از اخلاقش گفت . از كاراش . از شخصيتش . از اينكه چقدر احساس نزديكي بهش ميكنه . حس ميكردم يه جور وابستگي توش به وجود اومده ! بهش هشدار دادم . گفتم اين رابطه هاي مجازي سر انجام نداره . ولي گوشش بدهكار نبود . ميگفت ما كه رابطمون جور خاصي نيست . فقط دوستيم . از اينكه باهاش حرف ميزنم حسم خوبه . همين ! ولي من وابستگياش و ميديدم . من كلافگيش و ميديدم . كافي بود بانوي سرخ يه روز سر نزنه ياهو . انگار اين و آتيش ميزدن . هر چي نصيحتش كردم جواب نداد . ديگه خسته شده بودم . پيش خودم فكر ميكردم آخه اين بانو چي داره كه اين انقدر وابستش شده ؟! نگاهش خيره به من بود . خجالت زده سرم و پايين انداختم . نفس گرفت . دوباره گفت : - كم كم پا به پاي حرفاش منم با لذت غرق ميشدم . غرق دنياي بانو . جفتمون شده بوديم مثل اين نوجووناي عاشق پيشه ! كم كم از تعريفاي آراد منم جذب بانو شدم . اگه يه روز نميومد ياهو منم نگرانش ميشدم . آراد ميگفت هر جور شده ميخواد رابطش و با بانو بيشتر كنه . يه جورايي ميخواست خارج از دنياي مجازيم دوست صميميش باشه . منم كنجكاو بودم . دوست داشتم منم اين بانو رو ببينم . به آراد پيشنهاد كردم كه شماره اش و بگيره . يكم كه گذشت گفت شماره نميده . گفتم بگو ميخوام ببينمت . ولي بازم تيرمون به سنگ خورد . گفتم يه ماجرايي داره اين بانو ! حس ميكردم كه منم دارم به اين بانوي ناشناس وابسته ميشم . هر روز تشنه تر ميشدم كه در موردش بشنوم . چند باري به سرم زد آي ديش و از تو مسنجر آراد كِش برم ! ولي نتونستم با خودم كنار بيام . كار درستي نبود . نميخواستم آراد فكر بدي بكنه . خودم و قانع ميكردم كه فقط كنجكاوم . فقط دلم ميخواد اين بانوي ناشناس و بشناسم ! نه چيزي بيشتر از اين ! گذشت تا اينكه كم كم آراد تونست بيشتر وارد زندگي بانو بشه . شمارش و گرفت و اون روزا كلي خوشحال بود . ميگفت همين روزاست كه از نزديكم ببينتش . يه حس خاصي ته قلبم داشتم . انگار دلم نميخواست آراد و بانو انقدر همه ي كاراشون بي عيب و نقص پيش بره . شايد بدجنسي بود! ولي هنوز سر در نياورده بودم كه آراد عاشق شده يا اينكه فقط بانو رو به عنوان دوست قبول داره . انگار خودشم گيج شده بود . خلاصه گذشت . تا اينكه يكي از دوستاي آراد يه مهموني بالماسكه ترتيب داد . آراد يهو گفت ميخوام ببينم بانو مياد يا نه . من كه كلا چشمم آب نميخورد! گفتم نمياد . گفت حالا تيري در تاريكيه . ولي برعكس تفكر من نميدونم چي شد يهو . گفت ميام ! همه ي محاسباتم به هم ريخته بود . دچار استرس شده بودم . من دوست آراد بودم . توي اون شرايط سخت بايد كمكش ميكردم . استرس داشت . نگران بود . منم بودم . ولي بايد به عنوان دوست كنار آراد قرار ميگرفتم . سخت بود برام ولي انجامش دادم . وقتي تو مهموني آراد گفت از بانو اس ام اس گرفته قلب من دچار تپش شد ! آراد رفت سمت جايي كه قرار بود بانو رو ببينه . منم همون گوشه ها وايساده بودم و نگاهش ميكردم . هر لحظه منتظر بودم همه چي تموم بشه . آراد بانو رو ميديد و مطمئنا اعتراف ميكرد به علاقش و همه چي تموم ميشد . ناراحت بودم و نگران . تا اينكه تو پا گذاشتي تو بالماسكه . توام استرس داشتي . وقتي بهم تنه زدي و حتي من و نشناختي فهميدم كه نگراني . وقتي دست چپت و ديدم چشمام از تعجب گرد شد . درست داشتي ميرفتي اون سمتي كه آراد قرار بود بانو رو ببينه . با خودم كلنجار رفتم تو اينجا چيكار ميكردي ؟ اصلا چرا داشتي اون سمتي ميرفتي ؟ به خودم كه اومدم ديدم از سالن رفتين بيرون . نفس عميق كشيد . پاهاش و روي پنجه بلند كرد . دوباره رفت رو پاشنه . . . چند بار اين كار و تكرار كرد . . . پاشنه . . . پنجه . . . پاشنه . . . پنجه . . . كلافه بود . از چي ؟ از اينكه من بانوي سرخ بودم ؟ نكنه به احساسات اونم ناخواسته صدمه زده بودم ؟! اينجا چه خبره ؟ همه چي با هم قاطي شده . هر لحظه با حرفاي حسام متعجب تر ميشدم . دوباره به حرف اومد : - بگذريم كه اون لحظه چقدر ناآروم بودم . هم شوكه بودم هم يه حال عجيبي داشتم . از اينكه بانوي سرخ اين همه مدت انقدر بهم نزديك بود هيجان زده بودم . نميدونستم آرادم فهميده كي هستي يا نه . خلاصه وقتي به خودم اومدم كه ديدم آراد با عجله دويد تو سالن . تو باهاش نبودي . چشاش به خون نشسته بود . سوييچ و وسايلش و برداشت دنبالش راه افتادم كه چته ؟ چي شدي ؟ ولي جواب نميداد . وقتي آراد رفت تازه به خودم اومدم . نميدونستم توي اين چند دقيقه كه رفته بودين تو باغ چه اتفاقي افتاده بود . فرداي اون روز كه اومدي بيمارستان از حالت غمگينت فهميدم جريان چيه . با آراد هنوز حرف نزده بودم ولي از نگاهت متوجه شدم كه همه چي باب ميلت نبوده . حتي وقتي خواستم باهات حرف بزنم تو نخواستي . از اينكه ناراحت بودي حس خوبي نداشتم ! سرش و پايين انداخته بود . خجالت كشيد ؟! دوباره سرش و آورد بالا و نگاهم كرد . گفت : - بعدش با آراد حرف زدم . كلافه بود و مثل هميشه عجول نميدونست داره چيكار ميكنه . احساس كردم كامل از تو و دوستيت بريده . من هنوز نتونسته بودم با خودم كنار بيام . نميدونستم حسم چيه از اينكه بانوي سرخ تويي . سعي كردم از نزديك بيشتر بشناسمت . باهات حرف ميزدم . سعي كردم دوستت باشم . سعي كردم بهت نزديك بشم . ديگه خيالم راحت بود كه آراد يه جورايي ازت بريده . اگرم اتفاقي بينمون ميفتاد ديگه خيانت به دوستم حساب نميشد ! چشمام از تعجب گرد شده بود . حسام نگاهم نميكرد . دوباره به حرف اومد : - كل قصه اي كه ميخواستم بگم اين بود . اينكه چرا گفتم ازت خوشم مياد به خاطر ذهنيتي بود كه از بانوي سرخ داشتم . الانم با شناختي كه از روحيت و رفتارت پيدا كردم دلم ميخواد بيشتر باهات در ارتباط باشم . دلم ميخواد بيشتر بشناسمت . دوست دارم كنارم باشي . . . نميتونم بگم كه عاشقتم . نميگم خيلي دوستت دارم . ولي اين و ميدونم كه نسبت بهت علاقمندم ! سرش و بالا گرفت و به صورت متعجب من خيره شد . نفس گرفت و گفت : - خيلي دوست دارم كه روي حرفام فكر كني . فردا از اينجا مرخص ميشي و شايد حالا حالا نتونيم همديگرو ببينيم . شايد اين يه فرصت خوبي باشه كه بهتر تصميم بگيري . از روي تخت بلند شد و گفت : - دير وقته . بهتره استراحت كني . شب بخير . پشتش و بهم كرد و از اتاق بيرون رفت . هنوزم نگاهم بهش بود . دوباره لبام به هم چسبيده بود . نتونسته بودم چيزي بگم . از حرفاش شوكه شده بودم . دراز كشيدم و چشمام و توي تاريكي به سقف دوختم . خدارو شكر كه داشتم از اين بيمارستان خلاص ميشدم ! دستام و از هم باز كردم و خودم و روي تخت انداختم . چشمام و بستم . چقدر حس خوبي بود كه برگشته بودم خونه . لبخندي روي لبم نشست . توي اين مدت فضاي پر تنش بيمارستان حسابي افسردم كرده بود . ولي الان احساسم بهتر بود . از همه مهمتر پوست صورتم بود كه نتيجه ي خوبي از عمل گرفته بود . در اتاقم از هم باز شد . پلكام و باز كردم و رو به هيوا كه وارد ميشد گفتم : - تو هنوز ياد نگرفتي وارد اتاقي ميشي در بزني؟ - نُچ . پاشو پاشو اصلا وقت دراز كشيدن و لم داد نيست . پاشو . - پاشم چيكار كنم ؟ - عمه زنگ زد . ابروهام پريد بالا . تقريبا تو اين مدت كه بيمارستان بودم هيچ خبري ازش نبود ! گفتم : - جدي ؟ چيكار داشت ؟ هيوا شونه اي بالا انداخت و گفت : - چترشو باز كرد اينجا ! گفت ميايم هم هورام جون و ببينيم هم اينكه مهبد براي خداحافظي بياد و از اين حرفا . - خداحافظي ؟ مگه قراره جايي بره ؟ - خوابيا ! مگه تو نميدونستي كه قراره بره اصفهان ؟ - به اين زودي كارش درست شد ؟! - كجاي كاري ! داره از دست عمه فرار ميكنه . همه جوره با شرايط كنار اومده . فقط ميخواد بره ! خنديدم گفتم : -خاله زنك نباش . - نيستم ! حقيقت و ميگم . - كي ميان حالا ؟ - گفتن عصر . پاشو يكم به خودت برس . قيافت حسابي داغونه . - واي هيوا تورو خدا گير نده . من باز اومدم خونه تو گير دادنات شروع شد ؟ پاميشم . يكم دراز بكشم . به خدا اين مدت رو تخت بيمارستان خشك شدم . هيچ جا اتاق خودم نميشه . - من برگشتم بايد از جات بلند شده باشيا . سر تكون دادم . هيوا رفت . دوباره چشمام و بستم سرم عين بازار مس گرا شده بود . شلوغ و پر سر و صدا ! چشمم و تو اتاق گردوندم . نگاهم به ميز كامپيوترم افتاد . از جا بلند شدم . پاور كيس و زدم و روي صندلي نشستم . يكم طول كشيد تا ويندوز بياد بالا . مسنجر و باز كردم . خيلي وقت بود سر به ياهو نزده بودم . آي ديم و باز كرد . چشمم به آي دي آراد افتاد . نبود . دستم از روي موس شُل شد . مسنجر و بستم . ليست آهنگاي كامپيوترم و چك كردم . يكي از آهنگارو رندُم انتخاب كردم . اسپيكرامو روشن كردم . دوباره خودم و روي تخت انداختم . يه سلام ساده انگار سرنوشتم و عوض كرد نميدونم كه چي ميشه توي اين روزاي دلسرد اگه من اون روز نميرفتم چت روم چه اتفاقي ميفتاد ؟ الان نه آرادي تو زندگيم بود نه حسامي . اگه آراد باهام تو چت آشنا نميشد بازم طرفم ميومد ؟ اگه حسام تعريفاي آراد و نميشنيد بازم ميگفت شخصيتم جذبش كرده ؟ تو آتيش اشتباهم بي صدا دارم ميسوزم ميتوني من و ببخشي اگه يادمي هنوزم يا اصلا خودم . احساسم به آراد عوض ميشد ؟ اصلا حاضر ميشدم با اين آرادي كه اين روزا شناخته بودم احساس صميميت كنم ؟! نميدونستم كارم درست بود ؟ اصلا ميشد به اين رابطه اي كه به نوعي با اينترنت شروع شده بود اعتماد كرد ؟! يعني آراد پنهون كاري من و بخشيده ؟ حتما بخشيده كه انقدر رفتارش باهام خوب شده ديگه ! بي تو دلگيرم و خسته بي تو ويرونم و مبهم باورم كن كه ديگه من اون منه هميشه نيستم احساساتم براي خودم مشخص نبود . ناراحت بودم . ديگه از اين همه فكر و خيال خسته شده بودم . درك اين همه احساسات و افكار مختلف برام سخت بود . تو كه پيشمي يه دنيا عشق و شادي رو به رومه نگو فرصتي نمونده نگو كه ديگه تمومه نفس عميق كشيدم . حرفاي حسام به دلم نشسته بود . يعني احساساتش يه جور تقليد كور كورانه از احساسات و شناخت آراد بود ؟! يعني اونجوري كه آراد من و شناخته بود دوست داشت ؟! كاش آراد بهم بگه بايد چيكار كنم . كاش ازم خبر بگيره . حسام دوستشه . مطمئنا ميتونه كمكم كنه . نگاهم روي گوشيم موند . روي عسلي كنار تختم بود . خودم و به سمتش كشيدم و برداشتمش . صفحه ي اس ام اس و باز كردم . نوشتم : - سلام ! من مرخص شدم ! جهت اطلاع ! نگاهش كردم . نه خوب نبود . پاكش كردم . دوباره نوشتم : -

سلام آراد . من امروز مرخص شدم . خوبي ؟ نه اينم خوب نبود . پاك كردم . - آراد سلام . من برگشتم خونه . نه اينم خوب نبود . گوشي و عصبي روي تخت كوبيدم . چرا راه درست رفتار كردن با يه دوستم بلد نبودم ؟ صداي زنگ اس ام اس گوشيم بلند شد . با نگاهي نا باور خيره به صفحه ي گوشي چشم دوختم . دستم و روي صفحه گذاشتم و اس ام اس و باز كردم . شماره ي ناشناس بود . اخمام تو هم رفت . نوشته بود : - حالت خوبه ؟ مشكل خاصي كه نداري ؟ اين ديگه كي بود ؟ براش نوشتم : - شما ؟ ارسال و زدم . منتظر موندم . چيزي طول نكشيد كه نوشت : - حسامم ! اگه كاري داشتي يا مشكلي پيش اومد بهم زنگ بزن . خوشحال ميشم كمكت كنم . دستپاچه شدم . شمارم و از كجا آورده بود ؟ دستي به پيشونيم زدم . چقدر خر بودم ! خوب معلومه توي پرونده ي پزشكيم ! براش نوشتم : - مرسي حسام . . . حتما . . . ارسال و زدم . گوشي و دوباره روي تخت انداختم . فكر كردم . دوباره گوشي و برداشتم نوشتم : - سلام مرد پاركي ! من بالاخره از اون زندان مرخص شدم . هر وقت بيكار بودي يه خبر ازم بگير . به كمكت احتياج دارم ! بدون اينكه فكر كنم توي ليست مخاطبينم دنبال اسم آراد گشتم و براش ارسال كردم . پلكام و بستم و نفسي از سر آسودگي كشيدم . انگار بمب خنثي كرده بودم ! همون لحظه هيوا وارد اتاق شد و گفت : - تو كه هنوز ولويي ؟! پاشو بيا پايين . زشته كيوان از اون موقع تا حالا اومده كه تورو ببينه بعد تو نشستي تو اتاقت ! - كيوان كي اومد ؟ - تازه اومده . دستام و گرفت و از روي تخت بلندم كرد . گوشيم از دستم افتاد روي تخت . رو به هيوا گفتم : - چقدر تو غر غرويي . بيچاره كيوان . الان ميرم بهش ميگم اينو . - تو بيجا ميكني . خنديدم - حالا ميبيني كه بهش ميگم . از اتاق اومديم بيرون . سعي كردم به اس ام اسي كه براي آراد فرستادم فكر نكنم . به اينكه چقدر كارم درست بود . بالاخره جوابش كه ميومد ميفهميدم كارم درست بوده يا نه ! هيوا سيني چاي و جلوي عمه گرفت . عمه با همون لبخند مصنوعيش گفت : - هيوا جون بيا بشين دخترم . اومديم خودتون و ببينيم . الان تو خونه همه چي خورديم . هيوا بي توجه به حرف عمه سيني چاي و گردوند و بين من و ماه بانو نشست . سرم و پايين انداخته بودم كه صورتم معلوم نشه . حالا ميفهميدم كه هنوزم در مقابل آدماي ديگه اعتماد به نفس كافي نداشتم تا با خيال راحت سرم و بالا بگيرم و از صورتم نترسم . هر چند كه با خانواده ي عمه يه روزي خيلي راحت بودم ولي توي اين مدت كه ازم خبري نگرفته بودن و همينطور رفتاراي بد عمه حسابي احساس غريبگي ميكردم باهاشون . عمه دوباره به حرف اومد : - هورام جون . موهات و بزن كنار عمه . ميخوام ببينم صورتت چجوري شده . خجالت زده زير چشمي همه رو پاييدم سرشون به سمت من برگشته بود . مهبد پا در ميوني كرد و گفت : - مامان ! شايد هورام راحت نباشه ! مهسا بلافاصله گفت : - درد داره الان ؟ با صدايي ضعيف گفتم : - نه الان درد ندارم . حالم خوبه . عمه دوباره گفت : - خب خدارو شكر . ولي از اين فاصله كه من ميبينم زيادم عوض نشديا ! دلم ميخواست يه چيزي بارش ميكردم . بابا گفت : - پوست صورتش ديگه تيره و چروك نيست . چجوري ميگي تغيير نكرده ؟ البته يه سري عمل ترميمي هم داره . هنوز خيلي راه داره . 6 ماه ديگه بايد دوباره بره بيمارستان . عمه سر تكون داد و بحث و به طرف رفتن مهبد كشيد . انگار بحث صورت من براش جذاب نبود : - راستي داداش فهميدي كه مهبد منم فردا عازم اصفهانه ؟ بابا سر تكون داد هيوا گفت : - مهبد جدي جدي رفتني شدي؟ دلت مياد از اينجا دل بكني ؟ مهبد لبخندي به روي لب آورد و گفت : - به خاطر كاره . من بي تقصيرم . نه من نه پوپك دلمون نميخواد از اينجا بريم . ولي چاره اي نيست . بابا گفت : - هر جايي هستي موفق باشي دايي جون . ولي تكليف عقد و عروسي چي ميشه پس ؟ تا مهبد خواست حرفي بزنه عمه دوباره پريد وسط و گفت : - داداش منم از همين چيزا ناراحتم . ميگه جشن نميخوايم . عقد كه كردن . فقط عروسيشون مونده بود . دلم ميخواست عروسي تنها پسرم و ببينم . مهبد گفت : - مادر من شروع شد ؟ بعد رو به بابا گفت : - دايي دارم بهش ميگم اين همه پول ميخواي بدي جشن بگيري خب پولش و بده به خودم . بد ميگم ؟! خودش يه سرمايه اي ميشه . - مهبد راست ميگه خواهر . چه اصراريه كه حتما جشن گرفته بشه ؟ عمه صورتش و به حالت قهر از بابا گرفت و گفت : - داداش شمام كه حرف اينو ميزني . من و هيوا زير زيركي به خيط شدن عمه ميخنديديم . ساعت 10 بود كه بالاخره خانواده ي عمه رضايت دادن برن . بلافاصله بعدشم هيوا و كيوان رفتن . شب بخير گفتم و منم به سمت اتاقم حركت كردم . تازه ياد گوشيم و اس ام اسي كه براي آراد فرستاده بودم افتادم . قدمام و تند تر كردم . پاك يادم رفته بود . گوشيم هنوزم روي تخت بود . برداشتمش . 2 تا اس ام اس داشتم . اولي و باز كردم آراد نوشته بود : - مرد پاركي ؟! اين ديگه چه جونوريه ؟! اگه فحشه كه خودتي ! در اولين فرصت خدمت ميرسم بانو . آراد ميميره براي كمك كردن به مردم . لبخندي روي لبم نشست . دومي رو باز كردم : - بانو ؟! خوابي يا بيدار ؟ دوباره شده بود همون آراد قديم ؟! براش نوشتم : - شرمنده مهمون داشتيم حواسم به گوشيم نبود . مرد پاركي جونور نيست . خودتي ! روي تختم دراز كشيدم . سرم داشت از حرفاي عمه هنوزم سوت ميكشيد . هر چي كه فكر ميكردم ميديدم خدا بهم لطف كرد كه عروس عمه نشدم ! اس ام اس برام اومد دوباره : - بيكاري الان ؟ متعجب براش نوشتم : - آره . چطور مگه ؟ چيزي طول نكشيد كه جواب داد : - يه نگاه به پنجره ي اتاقت بنداز . با تعجب از جا بلند شدم . پنجره رو باز كردم . باد شديدي ميومد . موهام و از روي صورتم كنار زدم و نگاهم و پايين دوختم باورم نميشد آراد كنار ماشينش وايساده بود و بالا رو نگاه ميكرد . همون لحظه گوشيم زنگ خورد . نگاهي به صفحه اش انداختم . تماس و وصل كردم قبل از اينكه چيزي بگم گفت : - بيا پايين . خنديدم و گفتم : - ديوونه شدي ؟ اين موقع شب ؟! جدي بود ولي صداش مهربون بود . گفت : - مگه اين موقع شب چشه ؟ بيا پايين . مگه نگفتي كمك ميخواي ؟ بيا پايين ميخوام كمكت كنم . - مگه خدا روز و ازمون گرفته ؟ - من روزا همش درگيرم . - من الان نميام . - نترس نميخورمت . بيا پايين من بي خطرم . خنديدم گفتم : - ميدونم . واقعا ميدونستم ؟ اون شبم تو ويلا باهاش تنها بودم . كاري نكرده بود . بايد بازم بهش اعتماد ميكردم ؟! دلم ميخواست باهاش حرف بزنم . گفتم : - چند لحظه صبر كن . گوشي و قطع كردم و برگشتم تو اتاق . پنجره رو بستم . شال مشكيم و سرم كردم . دامن بلند مشكي و بلوز آستين بلند مشكي تنم بود . گوشي به دست ترسون و لرزون از اتاقم اومدم بيرون . انگار خل شده بودم . يهو به سرم زده بود ! اگه يهو يكي ميپرسيد اين موقع شب داري كدوم گوري ميري واقعا جوابي نداشتم كه بدم . نگاهي به اطراف انداختم . همه جا تاريك بود و صدايي هم از طبقه ي پايين نميومد . خيالم راحت شد . از پله ها آروم پايين اومدم . كليد و از روي در برداشتم و با قدمايي تند تر از خونه زدم بيرون . پشت در كه رسيدم دستم و روي سينم گذاشتم و سعي كردم با چند تا نفس عميق ضربان قلبم و آروم كنم . من و چه به اين كارا ؟! تا حالا تو عمرم از اين كارا نكرده بودم ! در ورودي رو باز كردم و بيرون رفتم . آراد تكيه اش و از ماشين برداشت و در جلو رو باز كرد گفت : - بپر بالا بانو . خندون سوار ماشين شدم . اونم نشست پشت فرمون . ماشين و روشن كرد با تعجب گفتم : - كجا ميخواي بري ؟ - توقع نداري وايسم زير پنجرتون كه ؟ يكم ميرم جلو تر . جاي خاصي نميخوام برم . سر تكون دادم . هنوزم از كاري كه كرده بودم هيجان زده بودم . چسبيدم به صندلي . انگار توي خيال داشتم پرواز ميكردم . باورم نميشد من بودم كه انقدر شجاعت به خرج داده بودم كه ساعت10:30 - 11شب از خونه بيرون زده بودم ! ماشين با سرعت از جاش كنده شد . نگاهم به رو به رو بود . آراد يكم جلوتر رفت و پيچيد توي يه كوچه و ماشين و نگه داشت . تازه به خودم اومده بودم . برگشتم سمتش و گفتم : - راستي تو اينجا چيكار ميكردي ؟ - داشتم بر ميگشتم خونه . خونمون با خونتون فاصله ي چنداني نداره . ديدم جواب دادي گفتم بيام كمك رساني كنم بعد برم خونه ! لبخند رو لبم نشست گفتم : - مرسي كه اومدي . - خواهش ميكنم بانو . اين حرفارو با هم نداريم . چيزي شده ؟ نگاهم به صورت خستش بود . چقدر اين روزا فعال شده بود . انگار اونم از چيزي كه بود حسابي فاصله گرفته بود . همينطور محو گفتم : - چطور؟ نه چيزي نشده . انگار فهميد گيج ميزنم . دستش و جلوي چشمم تكون داد و با خنده گفت : - هي بانو ! با مني ؟ يا در يَمَني ؟! پس واسه هيچي كمك ميخواستي ؟! به خودم اومدم . سرم و پايين انداختم و لبخند محوي نشست رو لبام گفتم : - ببخشيد حواسم نبود . - اونو كه فهميدم . ولي حواست كجا بود و نفهميدم . نگاهش كردم . يه ابروش و بالا انداخته بود و شيطون نگاهم ميكرد . خنديدم گفتم : - اينجوري نگاه نكن . قيافت خيلي پليد به نظر مياد . - نگاهم اينجوريه ! خندم بلند تر شد . نگاهش مهربون تر شد . دستش و پشت صندلي من گذاشت و گفت : - بگو بانو . گوش ميكنم . خندم تبديل به يه لبخند كم رنگ شد . گفتم : - خيلي خسته اي ؟ - نه بابا مگه پشت ميز نشيني آدم و خسته هم ميكنه ؟! - لابد نه ديگه ! راستش ميخواستم در مورد همون موضوع كه تو بيمارستان با هم حرف زديم ازت نظر بخوام . سرم و انداختم پايين . يكم فكر كرد و گفت : - موضوع تو بيمارستان ؟ خدارو شكر ما كل حرفامون و همش تو بيمارستان زديم . كدومشون و ميگي ؟ سرم و بالا آوردم . اخمي مصنوعي كردم و گفتم : - به اين زوديا يادت رفت . همون موضوعي كه آخر از همه بهت گفتم . خجالت ميكشيدم دوباره براش تكرار كنم . يكم چشماش و ريز كرد و گفت : - جريانات حسام و اينا رو ميگي ؟ نگاهش كردم . دوباره اخماش داشت ميرفت تو هم . دستپاچه گفتم : - حرف بدي زدم ؟ سرش و به علامت نه تكون داد . دستش و از پشت صندلي من برداشت و نگاهش و براي چند لحظه به پنجره دوخت و بعد جدي گفت : - خب ؟ چي شد ؟ بالاخره قفل دهنش باز شد ؟ باهاش حرف زدي ؟ با صدايي كه به زور شنيده ميشد گفتم : - آره . همون شب آخر كه تو بيمارستان بستري بودم با هم حرف زديم . نگاهش و به سمت من چرخوند . گفت : - چي شد آخرش؟ شونه هام و بالا انداختم گفتم : - نميدونم . ميخوام تو كمكم كني . نفس عميق كشيد و گفت : - من چيكارم ؟ مهم خودتي . اين زندگي توئه . من چي ميتونم بگم ؟ - تو حسام و بيشتر ميشناسي . اون دوستته . زير لب با خودش تكرار كرد : - دوست ؟! انگار يه جاي ديگه سير ميكرد . گفتم : - چي شد ؟ حواست به منه ؟ نگاهش دوباره به زمان حال برگشت . گفت : - آره . من چي ميتونم بگم جز اينكه حسام بچه ي خوبيه . هميشه سرش تو درس و كتاباش بوده . تو عمرش شيطوني هم نكرده ! سخت كوشه . جديه . ديگه چي بگم ؟ - اينا به چه دردم ميخوره ؟ - خب ميتوني بيشتر بشناسيش . ببين حرف اول و آخر با خودته . - اون گفت ميخواد اخلاقم و بيشتر بشناسه . پوزخندي زد و دوباره زير لبي گفت : - چه عجب ! بالاخره فهميد كه شناخت خودشم مهمه ؟! با تعجب گفتم : - چي گفتي ؟ - هيچي ! ميگم خوب خيلي مهمه كه ازت شناخت پيدا كنه . حس كردم يه چيز ديگه شنيدم ولي به روي خودم نياوردم گفتم : - آره خب . - تو چي گفتي ؟ - هيچي ! گفت فكر كن روش . سر تكون داد . - زمان كه بگذره تصميم گيري برات راحت ميشه . بهش زياد فكر نكن . خواستم حرف ديگه اي بزنم كه زنگ اس ام اس موبايلم باعث شد با ترس از جا بپرم . آراد ابروش و بالا انداخت و گفت : - بانو طرفدارات اين موقع شبم ولت نميكننا . خنديدم . اس ام اس و باز كردم و با ديدن اسم حسام زير لبي گفتم : - حسامه . آراد با لحني پر تمسخر گفت : - دكترمون از خواب و خوراك افتاده ها ! نگرانشم . بي توجه به حرف آراد اس ام اس و خوندم : - خواستم ياد آوري كنم كه پمادايي كه براي صورتت دادم و مرتب استفاده كني . تا جاييم كه ممكنه زير نور آفتاب قرار نگيري . حسابي مواظب خودت باش هورام . شب بخير . صداي آراد باعث شد نگاهم و از روي گوشي بردارم . - چي شد ؟ چيز خاصي گفت ؟ - نه فقط سفارش كرده بود كه مواظب پوستم باشم . آراد نيشخندي زد و گفت : - پدر عاشقي بسوزه ! اخم كردم : - لوس نشو . اون عاشق من نيست ! فقط دكترمه . در ضمن اون گفت بهم علاقمنده . نگفت دوستم داره يا هر چيز ديگه اي كه داري بهش فكر ميكني ! - من به چيزي فكر نميكنم . دارم آينده رو پيش بيني ميكنم . نگاهي به ساعت گوشيم انداختم 11:30 بود . گفتم : - بهتره برم خونه . توام خسته اي . برو خونه . سر تكون داد . دوباره ماشين و روشن كرد و گفت : - باشه بانو . هر چي شما امر كنين . ديگه مثل اول شاد و شنگول نبود . آروم تر شده بود . اخماش تو هم رفته بود و جدي تر به نظر ميرسيد . دور زد و جلوي خونمون نگه داشت . پياده شدم و به صداي آروم گفتم : - خداحافظ . - هي بانو . برگشتم سمتش . نگاهم كرد و گفت : - فردا هم كمك ميخواي ؟ گنگ نگاهش كردم . دوباره چشماش شيطون شده بود خنديدم و گفتم : - نميدونم . شايد . - من فردا شب ساعت 10 همين دور و اطرافم . كمك خواستي شمارم و كه داري . خبرم كن . سر تكون دادم و ازش دور شدم . وايساد تا برم تو خونه . چند لحظه بعد صداي كشيده شدن چرخاي ماشينش و روي آسفالت شنيدم . دوباره استرس به دلم چنگ زد . خدا خدا كردم كه كسي بيدار نشده باشه . آروم كليد و تو قفل در چرخوندم و وارد خونه شدم . همه جا هنوز تاريك بود و ساكت . نفس عميق كشيدم . با قدماي لرزون مسير اتاقم و گرفتم و از پله ها رفتم بالا . تقريبا خودم و تو اتاق پرت كردم . نفس عميقي كشيدم و شالم و از روي سرم برداشتم . به سمت ميز آرايشم رفتم و پمادايي كه دكتر تجويز كرده بود و به صورتم و بدنم زدم . يكم روي تختم نشستم . چرا آراد گفت فردا هم كمك ميخوام ؟ بيشتر فكر كردم . يعني دوست داشت من و ببينه ؟! شونه هام و بالا انداختم . پتو رو كنار زدم و توي تختم دراز كشيدم . حس كردم خيلي آرومم . لبخندي روي لبم نشست و خيلي زود خوابم برد . واي نه . اين خروس بي محل كي بود اين وقت صبح ؟! بدون اينكه نگاهي به گوشي بندازم به پهلو خوابيدم و پتو رو روي سرم كشيدم . هنوزم صداي زنگ گوشيم و ميشنيدم . اخمام و تو هم كشيدم و دستم و روي گوشم گذاشتم . توي دلم به اون كسي كه پشت خط بود بد و بيراه ميگفتم . يكم كه گذشت صداش گوشي قطع شد . پتو رو از روي سرم كنار زدم و اخمامم باز كردم . داشتم غرق خواب ميشدم كه زنگ گوشي دوباره به صدا در اومد . - اَه . معلوم نيست كدوم آدم بي ملاحظه ايه ! بدون اينكه چشمم و باز كنم روي عسلي كنار تختم دنبال گوشيم گشتم . برداشتمش . چشمام باز نميشد كه ببينم كيه . سريع تماس و برقرار كردم . با صداي خواب آلود گفتم : - بله ؟ با يكم مكث مردي از اون طرف خط گفت : - خواب بودي ؟! صداش و نشناختم گفتم : - شما ؟ - نشناختي ؟ حسامم . انگار همين اسم كافي بود تا چشمام و تا آخرين حد ممكن باز كنم . گفتم : - حسام ؟! - آره شناختي ؟ دستپاچه سر جام نشستم و گفتم : - ببخشيد نشناختم ! صداش خندون بود گفت : - تو ببخش كه من تورو لنگ ظهر از خواب بيدار كردم . نگاهم و به ساعت دوختم 1 بود . لبم و به دندون گرفتم ! چقدر خوابيده بودم ! گفتم : - خيلي خوابم ميومد . - معلوم بود ! زنگ زدم حالت و بپرسم . خوبي ؟ - بله . ممنون . - ديشب اس ام اسم به دستت رسيد ؟ - بله . چطور؟ - آخه جوابي ازت نيومد . شك كردم به دستت رسيده باشه ! يه دونه آروم به پيشونيم زدم . وقتي اومدم خونه تقريبا اس ام اس دكتر و يادم رفته بود . گفتم : - ديدم اس ام اس و . . . اتفاقا پمادا رو هم استفاده كردم . سعي كردم با اين حرف موضوع رو بپيچونم كه ديگه نپرسه چرا جوابش و ندادم ! گفت : - خوبه . اگه مشكلي داشتي زنگ بزن . يا اصلا ميتوني بياي مطب معاينت كنم . . . البته اگه بياي مطب بهتره . . . - چشم . حتما . - راستي يادت نره . دو هفته ي ديگه حتما بايد بياي مطب . براي معاينه . - ميدونم . هيوا بهم گفته . - خوبه . چند لحظه سكوت شد . هيچ كدوم حرفي نداشتيم . از اين سكوت معذب شده بودم . دوباره به حرف اومد : - مزاحمت نميشم . استراحت كن . فقط ميخواستم حالت و بپرسم . - مرسي . - خب . خداحافظ . - خداحافظ . گوشي و كه قطع كردم نفسي رو كه تمام مدت توي سينه حبس كرده بودم و بيرون دادم . دوباره دراز كشيدم و به گوشي توي دستم خيره شدم . عجب زندگي پيدا كرده بودم ! شب به آراد شب بخير ميگم و صبح به حسام ! پوفي كردم و از تو تختم بلند شدم . از پله ها پايين رفتم . ماه بانو جلوي تلويزيون لم داده بود . از كنارش گذشتم و گفتم : - صبح بخير . نگاهش و به من دوخت و گفت : - مادر لنگ ظهره . صبح كجا بود ؟! شدي هيوا ؟ تنت به تنه ي اون خورده ؟ تو سحر خيز بودي كه توام حالا لنگ ظهر بيدار ميشي . - ببخشيد ماه بانو خسته بودم . - هر چقدرم خسته باشي . ديگه تا 1 كه نميخوابن . بابات صبح نون تازه خريده بود . هي دست دست كرد تو بيدار شي باهات صبحانه بخوره بعد بره سر كار ديد نخير خانوم بيدار بشو نيست . اون بنده خدا هم هول هولي يه چيزي خورد و رفت . وارد آشپزخونه شدم و گفتم : - از فردا زود بيدار ميشم . ماه بانو روي دنده ي غر زدن كه ميفتاد ديگه نميشد هيچ كاريش كرد ! يه ليوان شير براي خودم ريختم و دوباره برگشتم پيش ماه بانو . روي راحتي رو به روش نشستم . چشمش به ليوان شير تو دستم افتاد گفت : - فقط همين ؟ لااقل بشين درست و حسابي صبحانه بخور . - منتظر ميمونم ناهار حاضر شه يهو ناهار ميخورم . قيافش تو هم رفت گفت : - به خدا آدم ميمونه به جووناي اين دوره زمونه چي بگه . هيچيشون به جا نيست ! مشكوك به ماه بانو نگاه ميكردم . براي حرفي كه ميخواستم بزنم دو دل بودم .

بالاخره ترس و كنار گذاشتم و سعي كردم عادي رفتار كنم . گفتم : - راستي ماه بانو ديشب شما كي خوابيدين ؟ ماه بانو بدون اينكه نگاه از تلويزيون برداره گفت : - چطور مادر ؟ - همينجوري . ميخوام بدونم . - بعد از اينكه تو رفتي اتاقت يكم جمع و جور كردم و رفتم خوابيدم . - بابا كي خوابيد ؟ اين بار نگاهم كرد گفت : - وا ! آمار بگير شدي ؟ - ميخوام بدونم خب . سوالم بده ؟ - نه والا . بد كه نيست . ولي همچين بو داره ! - باشه اصلا جواب ندين ! روم و به سمت تلويزيون برگردوندم . ماه بانو گفت : - خب مادر چرا ناراحت ميشي . باباتم بعد از تو رفت بالا بخوابه . نفس راحتي كشيدم . از رفتاراي ماه بانو معلوم بود كه كسي از بيرون رفتن ديشب من با خبر نشده . تا عصر هيچ كاري نداشتم بكنم . تو اينترنت كه ديگه خبري از آراد نبود . منم حوصله ي ياهو رو ديگه نداشتم . از كتاب خوندنم خسته شده بودم . كلافه بودم و همش بين پله ها تو رفت و آمد بودم . دو بار به هيوا زنگ زده بودم و خواسته بودم بياد پيشم . گفته بود مهمون داره . منم كنار ماه بانو نشسته بودم و سعي ميكردم به نوعي وقت بگذرونم . انگار اين مدت بيرون از خونه بودن بد عادتم كرده بود ! نميدونستم چرا بي قرارم . گوشيم و يه لحظه از خودم جدا نميكردم . همش منتظر اس ام اس يا زنگ بودم . ولي دريغ از جفتش ! وقتي هم كه بابا اومد خونه بدتر شدم . هي دلم ميخواست بهانه ي الكي بگيرم . بابا فهميد كلافم . من و كنار خودش نشوند و با همون لبخند مهربونش نگاهم كرد و آخر گفت : - اين گل دختر من چرا امروز اينجوري شده ؟ - نميدونم بابا . همش از صبح حوصلم سر رفته . ماه بانو با غر غر گفت : - مغز من و خورده . بابا خنديد و گفت : - چي شده ؟ تو كه قبلا اينجوري نبودي ؟ - نميدونم خودمم . ولي كلافم . - ميخواي شام بريم بيرون ؟ - رستوران ؟! انگار بابا وحشت و تو نگاهم خوند گفت : - آره . مگه چه اشكالي داره ؟ - اشكال كه نداره . . . حرفم و خوردم . هنوز انقدر قوي نشده بودم كه توي يه جمع بزرگي از آدماي مختلف شركت كنم ! بابا گفت : - تو هنوزم داري به صورتت فكر ميكني ؟ سرم و پايين انداختم . انگار با سكوتم تا ته فكرم و خوند . گفت : - بابا جون ديگه از چي ميترسي ؟ تو كه عمل و انجام دادي . الان رنگ پوستت يه دست شده . فقط بايد رو پوستت عمل ترميمي انجام بشه كه جاي عمل و اين ناهمواريايي كه روش مونده برطرف بشه . اونجوري ديگه كاملا صورتت حالت عادي به خودش ميگيره . چرا هنوز تو خودتي ؟ چرا حاضر نيستي از خونه بياي بيرون ؟ - بابا به قول خودتون هنوز جاي عمل و كلي ناهمواري روي صورتم هست . من چجوري ميتونم با اين قيافه جايي ظاهر بشم ؟ بابا نفسي كشيد و گفت : - خيلي خب . نميريم رستوران . تا عمل ترميميتم چيزي نمونده . تا ارديبهشت و خرداد فقط بايد صبر كني . سر تكون دادم و به كمك ماه بانو رفتم تا ميز شام و بچينيم . ساعت 8 بود نگاهم هر لحظه روي گوشيم سُر ميخورد ولي هيچ خبري نبود . شام و با بي ميلي خوردم و از پشت ميز بلند شدم . بماند كه چقدر ماه بانو سرم غرغر كرد كه چرا كم خوردم ! جلوي تلويزيون نشستم . گوشيم و روي پام گذاشتم و سعي كردم چشمم و به تلويزيون بدوزم . حتي نميدونستم چي داره نشون ميده . چيزي طول نكشيد كه بابا هم اومد و كنارم نشست . بابا با هيجان به تلويزيون چشم دوخته بود ولي من زير زيركي نگاهم به گوشيم بود . چشمام چرخيد و روي ساعت بزرگي كه گوشه ي پذيراييمون قرار داشت نگاه انداختم 9 بود . نفس عميقي كشيدم . هيجان داشتم . هر چي به عدد 10 نزديك تر ميشد قلب منم تپشش بيشتر ميشد . بابا خميازه اي كشيد . بهش نگاه كردم و گفتم : - خوابتون مياد ؟ - آره . صبح زود بيدار شدم . امروز حسابي خسته شدم . بعد از جاش بلند شد و گفت : - من ميرم بخوابم . چشمام باز نميشه . شب بخير گفت و به سمت اتاقش رفت . از آشپزخونه صداي سر و صدا ميومد به اون سمت رفتم و گفتم : - ماه بانو تو خسته اي . برو بخواب من اينجارو جمع ميكنم . - نه مادر چند تا تيكه ظرفه همش . هلش دادم سمت اتاق و گفتم : - من انجامش ميدم . - خير ببيني . رفت تو اتاقش و منم دست به كار شدم . حداقل اين كار باعث ميشد كمتر به ساعت نگاه كنم . آخرين تيكه ظرف رو هم شستم . صداي اس ام اس توي آشپزخونه پيچيد . سريع به سمتش رفتم . دستم و خشك كردم و گوشي و برداشتم . با هيجان نگاهي به اسم آراد كه بالاي اس ام اس افتاده بود كردم : - شب بخير بانو . از امداد گري آراد و دوستان بهتون اس ام اس ميزنم . ميخواستم ببينم كسي اونجا نيازمند ياريمون هست يا ما بريم خونه پِيِ خوابمون ؟! خندم گرفت . براش نوشتم . - سلام . كي ميرسي اينجا ؟! ارسال و زدم . سريع به سمت اتاقم رفتم . جواب اومد : - اصلا من ميميرم واسه كمك كردن . حاضر باش بانو 5 دقيقه ي ديگه اونجام . شلوار سفيد پام بود . با بلوز مشكي . شال مشكيم و سرم كردم و به سمت اتاق سابق هيوا رفتم . جلوي آينه وايسادم . شال و روي سرم مرتب كردم . نگاهي به صورتم انداختم . ديگه چروك خورده نبود . پوستش شفاف و سفيد بود . فقط بايد با جراحي ترميمي يه دست ميشد . حس خوبي داشتم . لبخندي بي اختيار لبام و از هم باز كرد . نگاهي به لباسام انداختم . چقدر دوست داشتم ميرفتم چند دست لباس براي خودم ميخريدم . " اوهو ! آفتاب از كدوم طرف در اومده ؟! خانوم ميخوان واسه كي شيك كنن ؟ " مگه حتما بايد براي كسي باشه ؟ خودم دل ندارم ؟! " قبلا از اين ناپرهيزيا نميكردي . بسه حوصله ي بحث كردن نداره ! صداي توي سرم و خفه كردم . اس ام اس برام اومد . سريع بازش كردم : - بانو تشريف بيارين ! از اتاق هيوا اومدم بيرون و حواسم بود سر و صدا توليد نكنم ! استرسم از ديشب كمتر بود ولي بازم حسابي مواظب بودم . كليد و برداشتم و از خونه زدم بيرون . آراد با ديدنم مثل ديشب تكيه اش و با لبخند از ماشين گرفت و در و برام باز كرد گفت : - سلام عرض ميشه هورام خانوم . با لبخند گفتم : - سلام . سوار ماشين شدم . در و بست و خودشم سريع سوار شد . همه ي كارا عين ديشب بود . آراد دوباره ماشين و به حركت در آورد و رفت جلوتر و درست جايي كه ديشب پارك كرده بود وايساد . نگاهم كرد و گفت : - خوب امروز خوبي ؟ - خوبم . ممنون . تو خوبي ؟ - اي نفسه مياد و ميره بانو . اوضاع بر وفق مراده ؟ سر تكون دادم . لبخند زد . گفت : - امروز آقاي دكتر نگران نشدن ؟! - تو چه پدر كشتگي با حسام داري ؟ مگه دوستت نيست ؟ پوزخندي زد و گفت : - چرا . رفيق جون جونيمه ! اين حرفام از روي علاقمه ! ابروهام و تو هم كشيدم و گفتم : - معلومه ! اون با تو مشكلي نداره . يعني در موردت تيكه نميندازه يا حرف بدي نميزنه . آراد اخماش تو هم رفت گفت : - مگه من در موردش حرف بد ميزنم ؟ - نه نميزني . ولي انگار دلخوري ازش . انگار بعد از دعوايي كه تو شمال با هم كردين ديگه نتونستي كنار بياي باهاش . آره ؟ - نه به خاطر دعواي شمال نيست . - پس چيه ؟ من نميفهمم چرا دو تا دوست بايد اينجوري با هم رفتار كنن . نگاهم كرد . چشماش خندون بود . ولي جدي گفت : - بانو توام اومدي تو تيم امداد ؟ قصدت كمكه ؟! - آره خب . چه اشكالي داره . اگه من دوستتم پس خوشحال ميشم اگه بتونم كاري برات بكنم . نميشه كه فقط تو يه طرفه كمكم كني . - آفرين بانوي نيكوكار . لبخندي محو روي لبش بود . با غر غر گفتم : - دوباره مسخرم كردي ؟ - نه به جان آراد . مسخره براي چي ؟ خوشم اومد از حرفت . كمك خواستم خبرت ميكنم . شمارت و دارم . - تو همه ي كارات مسخره كردنه ! دستام و روي سينم قلاب كردم و به پنجره ي كنارم چشم دوختم . آراد ريز خنديد و گفت : - اي بابا ميگم به جون آراد مسخره نكردم . عجب گيري كرديما . سرم و برگردوندم و گفتم : - جون من مسخره نكردي ؟ اخماش و تو هم گره انداخت و گفت : - بانو داشتيم ؟! قسم نده ! خوشم نمياد . - آدم حرف راست و دروغت و باور نميكنه . - جدي مسخره نكردم خب . خوشم اومد كه دوست خوبي مثل تو دارم . نگاهش كردم . نگاهش يهو سرد و جدي شد و گفت : - و نميذارم هيچ كس اين دوست و ازم بگيره . خنديدم و گفتم : - دوستت نه كه خيلي هم تحفست ! مال خودت ! - آي آي . خانوم با دوست من درست حرف بزنا ! - چشم ! لبخندي محو زد و گفت : - بي بلا ! حسام زنگ نزد ؟ اس نداد ؟ خبري نشد ازش ؟ نفسم و دادم بيرون و گفتم : - چرا . صبح زنگ زد . اتفاقا با زنگش از خواب من و پروند . جدي شد و گفت : - اين دكتر هنوز نفهميده كه صبح به آدم مريض نبايد زنگ زد ؟ بايد بذاره مريض استراحت كنه ؟ خندم گرفت گفتم : - نه بابا اولا كه صبح نبود . ساعت 1 زنگ زد بنده خدا . فكر نميكرد من خواب باشم ! دوما كه من مريض نيستم . خيليم حالم خوبه . - حالا هر چي . چيكار داشت حالا ؟ انگار ذره بين گذاشته بود ببينه كجاي كار حسام غلطه تا محاكمش كنه . همش نسبت به حسام حالت تدافعي داشت . گفتم : - هيچي . ميخواست حالم و بپرسه . در مورد معاينم گفت و كه كي بايد پيشش برم و از اين حرفا . سر تكون داد و گفت : - كي بايد بري مطب ؟ - دو هفته ي ديگه . البته تاريخ دقيقش و هيوا ميدونه . سر تكون داد . روش و به سمت پنجره گردوند و گفت : - يه سوال بپرسم راستش و بهم ميگي ؟ نگاهم به نيم رخش بود . گفتم : - چرا نبايد راستش و بگم ؟ صورتش و به سمتم برگردوند . گفت : - نميدونم . دلم ميخواد ببيني دلت چي ميگه . بعد جوابم و بدي . - باشه . نگاه منتظرم و به لباش دوختم . گفت : - تو دلت ميخواد به حسام نزديك شي ؟ يعني دلت ميخواد بشناسيش ؟ با اين سوالش لبام بسته شد . دلم ميخواست حسام و بشناسم ؟! مكث كردم . آراد دوباره گفت : - خوب فكر كن . سر سري نميخوام جوابم و بديا . - چرا همچين سوالي ميپرسي ؟ مكث كرد . چيزي نميگفت . يكم كه گذشت گفت : - فقط ميخوام بهتر كمكت كنم . همين . - نميدونم . آخه من چيزي از حسام نميدونم . من فقط به عنوان دكتر ميدونم كارش و خوب بلده . ميدونم خيلي مهربون و دلسوزه . اصلا از وقتي اون حرفارو تو بيمارستان بهم زد همه ي حساب و كتابم به هم ريخت . اصلا نميفهممش . نميدونم دلم ميخواد بشناسمش يا نه . . . بين حرفم پريد و گفت : - از اينكه باهاش در ارتباطي حست چيه ؟ - خب . . . خب . . . من مشكلي ندارم . يعني احساس بدي ندارم . . . داشتم با خودم كلنجار ميرفتم . برام سخت بود كه راحت در مورد احساسي كه داشتم حرف بزنم . اصلا بلد نبودم با كلمات منظورم و خوب برسونم . آراد هنوزم جدي و نفوذ ناپذير بهم خيره شده بود . گفتم : - وقتي باهاش حرف ميزنم عاديم . يه حس عادي دارم . البته جديدا ازش خجالت ميكشم . نميدونم ربط داره به سوالت يا نه . ولي حسم بد نيست . يعني نه كه خيلي خوب باشه . ولي بد هم نيست . حسام آدم خوبيه . يعني . . . آراد بين حرفم اومد و مني كه دستپاچه و هول هول داشتم براش از احساسم ميگفتم و ساكت كرد گفت : - باشه بانو . آروم باش . فهميدم منظورت و . نفس عميقي كشيد ناراحت بود ؟! بيشتر به نظر دلخور ميومد . يا نه انگار يهو دلش گرفت . گفتم : - تو از چيزي ناراحتي ؟ لبخند تلخي زد و گفت : - معلومه كه نه . شايد همين روزا منم احتياج به كمكت پيدا كنم بانو . - چه كمكي ؟ شونه هاشو بالا انداخت و گفت : - نميدونم بانو . فعلا هيچي نميدونم . فقط ميدونم كه به كمك احتياج دارم . سر از حرفاش در نمي آوردم . صداي زنگ اس ام اس من و به خودم آورد . نگاه من و آراد هم زمان به سمت گوشيم كشيده شد . انگار توش يه بمب ساعتي بود كه با باز كردنش هر لحظه منفجر ميشد ! بازش كردم . اسم حسام خودنمايي ميكرد . نيم نگاهي به آراد انداختم و گفتم : - حسامه . ديگه متوجه شده بودم كه با هر بار شنيدن اسم حسام حالش دگرگون ميشه . پوفي كرد و سرش و برگردوند به سمت پنجره . اس ام اس و خوندم : - بعضي وقتا به يادم باشي و ازم خبر بگيري من خوشحال ميشم . شبت بخير . راستي جواب يادت نره ! ديگه هم قول ميدم صبح زود از خواب بيدارت نكنم ! خوب بخوابي ! براش نوشتم : - چشم . حتما ! شب بخير حسام ! براش ارسال كردم . آراد ماشين و روشن كرد . سرم و به سمتش برگردوندم . گفت : - حوصله داري يكم چرخ بزنيم تو خيابون ؟ من حوصله ي خونه ندارم ! صداش غمگين بود . نگران بودم كه هر لحظه بابا يا ماه بانو از خواب بپرن و يه جوري متوجه بشن كه خونه نيستم . ولي دلم نميومد به اين صداي غمگين نه بگم . گفتم : - باشه . بريم . آراد بدون اينكه نگاهي بهم بندازه ماشين و حركت داد . نگاهم به ساعت گوشيم افتاد 11 بود . سعي كردم اضطراب و ترس و از خودم دور كنم . نگاهم و به خيابون دوختم . بر خلاف چيزي كه فكر ميكردم خيابون حسابي شلوغ و پر رفت و آمد بود . انگار ساعت 11 شب هم تهران نميخوابيد ! زير چشمي آراد و پاييدم . تو خودش فرو رفته بود . حسابي ناراحت بود . ولي از چي ؟ شايد بهتر بود كه هيچ حرفي در مورد حسام نميزدم . لبم و به دندون گرفتم . اصلا نبايد چيزي در مورد حسام بگم . خيابونارو تند و سريع پشت سر ميذاشت . هنوزم ساكت بود . كم كم داشتم معذب ميشدم . دوباره ياد آراد غضبناك و جدي افتادم . نكنه دوباره جلدش عوض شه ؟ حسام ميگفت آراد هر لحظه يه جوره . نكنه ديگه نره تو جلد مهربونش ؟ ميخواستم چيزي بگم . ولي نگفتم . شايد بهتر بود ميذاشتم تو افكارش غرق بشه . نگاهم و به پنجره ي سمت خودم دوختم . تا حالا شب تو خيابونا نچرخيده بودم . يه تجربه ي جديد بود برام . اونم با آراد ! دوباره سرم و برگردوندم طرفش . اونم با آرادي كه بدجور تو فكر بود . بالاخره طاقت نياوردم و گفتم : - خوبي ؟ انگار با شنيدن صدام از دنيايي كه توش گير كرده بود آوردمش بيرون . انگار تازه يادش اومد من درست كنارش نشستم . گفت : - آره . خوبم . - كجا ميري ؟ - يه جاي خلوت كه هيچ آدمي نباشه . - من ناراحتت كردم ؟ سرش به سمتم برگشت . پلكاش انگار خسته بود . كامل باز نميشد . چند ثانيه بستشون و سريع بازشون كرد گفت : - نه . . . معلومه كه نه . . . اين فكر از كجا به مغز كوچولوت راه پيدا كرده ؟! - آخه باهام حرف نميزني . - بذار برسيم به اونجايي كه ميخوام باهات حرف ميزنم . خوبه ؟ سر تكون دادم . لبخند كم جوني روي لبش نشست . بيشتر گاز داد . چند تا ماشين و پشت سر گذاشت . وارد يه خيابون فرعي شد . چند تا كوچه و پس كوچه رو رد كرد . سر بالايي تندي رو پشت سر گذاشت . رسيديم به يه جاي خلوت . نه خونه بود . نه آدم . نه ماشين . نه حتي هيچ جنبنده اي . ماشين و نگه داشت . در و باز كرد و رو به من گفت : - پياده شو . سريع از ماشين پياده شدم . نگاهم كنجكاوانه همه جا رو ميپاييد . دقيقا ماشين و كنار يه دره نگه داشته بود ! اگه يه دقيقه دير تر ترمز ميكرد رفته بوديم ته دره ! از فكرشم حالم بد ميشد ! نگاهم به رو به روم افتاد . انگار تهران زير پامون بود . چراغاي خونه ها حسابي شهر و خوشگل كرده بود . به وجد اومدم . هيجان زده رو به آراد گفتم : - اينجا خيلي قشنگه . جاي به اين دنجي رو از كجا پيدا كردي ؟ نگاه اونم به چراغ خونه ها بود . نفس گرفت . گفت : - اينجارو با حسام كشف كرديم ! هر وقت دلمون تنهايي و خلوت ميخواست ميومديم اينجا . از همه چي ميگفتيم . انقدر حرف ميزديم كه آخرش يا به خنده ختم ميشد يا به دعوا . پوزخندي زد و گفت : - يه شب دعوامون شد . يعني دعوا كه نه . شوخي شوخي جدي شد ! دستش و گرفتم و تا لب اين دره بردمش . الكي گفتم پرتت ميكنم . پورخندش از روي صورتش محو شد . به جاش يه لبخند كم جون نشست روش : - مرتيكه وايساده بود ميخنديد ميگفت جراتش و نداري . يادش بخير . چه روزايي بود . صورتش و برگردوند سمت من و گفت : - دقيقا همينجايي كه تو وايسادي . همينجا اين اتفاقا افتاد . - چرا يه كاري نميكني رابطتون مثل قديم شه ؟ دستي به صورتش كشيد و گفت : - ديگه نميشه . با اتفاقايي كه افتاده هيچ كدوممون نميتونيم اون صميميت قبل و ايجاد كنيم . نگاهش كردم گفتم : - مگه چي شده كه انقدر بده ؟ نگاهش و تو چشمام دوخت گفت : - نپرس . - ميخوام بدونم . شماها خيلي صميمي بودين . - خيال كن از همين صميميتمون سوءاستفاده شده . فكر كن يكي به اون يكي خيانت كرده . - چرا درست نميگي چي شده ؟ يه لنگه ابروش و بالا انداخت و گفت : - اختيار دارين بانو ما چغولي دوستمون و پيش يكي ديگه نميكنيم ! مهم خودشه و خودمم كه خوب ميدونيم چه مرگمونه . پوفي كردم و گفتم : - فكر نكنم هيچ وقت سر از رفتاراي شما دو تا در بيارم . هميشه گنگين . نميفهممتون . مهربون خنديد گفت : - ما گنگ نيستيم . تو يكم بزرگ شو بانو . متعجب نگاهش كردم . گفتم : - من 26 سالمه . از اين بزرگتر ؟ قهقهه زد . انگار خنده دار ترين جوك و براش تعريف كرده بودم گفت : - بزرگ شدن كه به سن نيست . - پس منظورت چيه ؟ دستاش و تو جيبش فرو كرد . نگاهش و دوخت به اون دور دورا . به سياهي شب . به يه جايي توي آسمون . گفت : - وقتي بفهمي ما دو تا چه مرگمونه بزرگ شدي . - خب ازتون ميپرسم ! نگاهم كرد گفت : - خب همه نميان بهت بگن چشونه ! بايد خودت بفهمي . بايد سنجيده رفتار كني . بايد يه جاهايي سياست به خرج بدي . - چرا همه چي و پيچيده ميكني ؟ - روابط پيچيده تر از اين حرفاست بانو . زود بزرگ شو . پشت چشم براش نازك كردم . گفتم : - من بچه نيستم . خنديد . جوابي نداد . نگاهش و دوباره دوخت به آسمون . منم نگاهم و به همون سمت دوختم . همه جا سكوت بود و آرامش . حتي زمانم فراموش كرده بودم .

ناخودآگاه گفتم : - دلم ميخواد زمان بره جلو . دوست دارم يهو 6 ماه ديگه بشه . برگشت سمتم گفت : - 6 ماه ديگه چه خبره ؟ به اميد خدا قراره عروس بشي ؟ به سمتش برگشتم . يه لنگه ابروش بالا رفته بود . خنديدم گفتم : - آره . من حاضرم فقط داماد كم داريم . لبخند زد . دوباره شيطون شد گفت : - بخواي من ميتونم جُرِ داماد و بكشما ! - تو ؟! قربون دستت . تو بيشتر قيافت شكل داماد فرارياست . از اونا كه عروس و پاي سفره ي عقد جا ميذارن . - من خيلي به تعهداتم پايبندم . - پايبند آره ولي قصد ازدواج نداري . لبخندش عميق تر شد و گفت : - دختر خوب سراغ داري ؟ شونه هام و بالا انداختم و گفتم : - نه . تو پسر خوب سراغ نداري ؟ - من كه نه . ولي يكي دور و اطرافت هست . دقيق نگاه كن . فكر كردم و گفتم : - حسام و ميگي ؟ وا رفت . حس كردم . لبخند تلخ زد و گفت : - آره همون دكي جون و ميگم . بي خبر از همه جا گفتم : - نه . مطمئن باش حسام از اين نيتا نداره . يكم به سكوت گذشت . دوباره گفت : - اصلا بيا يه كاري كنيم . - چه كاري ؟ - بيا عروس ذخيره شو ! يه لنگه ابروم بالا پريد مشكوك گفتم : - اين ديگه چه كوفتيه ؟! قهقهه زد . گفت : - كوفت نيست بابا ! نه تو پسر خوب سراغ داري نه من دختر خوب . بيا اگه تا 10 سال ديگه همينجوري مجرد بوديم با هم ازدواج كنيم . من ميشم داماد ذخيره ي تو . توام بشو عروس ذخيره . چطوره ؟! خنديدم . از ته دل . اونم لبخندش عميق شده بود و بهم خيره شده بود گفتم : - شوخي با نمكيه . - اي بابا شوخي چيه ؟ بهتر از اينه كه بهمون بگن پير دختر و پير پسر ! سعي كردم خندم و كنترل كنم گفتم : - آره پيشنهاد خوبيه . - پس قبوله ؟ دوباره قهقهه زدم . گفت : - هنوز كه داري ميخندي . من جديم ! - باشه باشه قبوله . بهم نزديك شد يه قدم عقب رفتم كه گفت : - وايسا سر جات ميخوام درخواست ازدواج بدم . دوباره خندم گرفت گفتم : - اين مسخره بازيا چيه . - عروس ذخيره و انقدر ناز ؟ وايسا ببينم . ثابت سر جام وايسادم . روي زمين خاكي زانو زد . لبخند از روي لبم كنار نميرفت . بيشتر برام شكل شوخي و مسخره بازي بود . آراد بهم نگاه كرد و گفت : - بانو . حاضري عروس ذخيره ي من شي ؟ خنديدم . اخم كرد گفت : - نخند . - ببخشيد ببخشيد . الان چي بگم ؟ - بگو بله . - اومممممم . بله . آراد از جاش بلند شد و من دوباره خنديدم . گفت : - چقدر خواستگاري سخته . زانوم درد گرفت . شلوارش و تكوند و دوباره به قيافه ي من كه از خنده سرخ شده بودم خيره شد گفت : - تورو خدا اصلا مراعات روحيه ي لطيف من و نكن . هر چقدر دوست داري بخند . با اين حرفش انگار منفجر شدم . اونم خنديد . نگاهي به ساعتش كرد و گفت : - حسابي ساعت و از دست داديما . بانو ساعت 1 شد . با نگراني نگاهش كردم . انگار تازه از رويا و خواب و خيال بيرون اومده بودم . بي اختيار گفتم : - واي بابام ! - بپر بالا كه بايد اورژانسي برسونمت خونتون . سريع سوار ماشين شديم خيابونا خلوت تر شده بود . تازه نگراني به دلم افتاده بود . چقدر بيخيال و بي فكر بودم . خدا خدا ميكردم كه كسي از نبود من بويي نبرده باشه . آراد جلوي خونه ترمز زد گفت : - بفرماييد بانو . با عجله از ماشينش پياده شدم و سر سري خداحافظي كردم آراد گفت : - خداحافظ بانو . عجله نكن ميفتي . سريع در خونه رو باز كردم و وارد شدم . وقتي همه جا رو تاريك و ساكت ديدم خيالم راحت شد . نفس عميق كشيدم و به سمت اتاقم رفتم . لباسام و عوض كردم و زير پتوي گرم و نرمم خزيدم . چقدر امشب خنديده بودم . دوباره ياد حركت آراد باعث ريز بخندم . از اين همه شيطون و شوخ بودنش احساس خوبي بهم دست ميداد . پلكام گرم شد و روي هم افتاد . - چه عجب تو از خونتون اومدي بيرون ! - اين جاي سلامته ؟ برو كنار بيام تو . چقدر هوا سرد شده . كنار رفتم . هيوا وارد خونه شد و سريع به سمت شومينه رفت و دستاش و گرم كرد . ماه بانو ظرف ميوه به دست از آشپزخونه اومد بيرون . با هيوا رو بوسي كرد و نشست يه گوشه . طبق معمول اين چند وقت ميل بافتنيش و به دست گرفت و مشغول شد . هيوا كنار ماه بانو رفت و گفت : - واي اين چه خوشگله . داري چي ميبافي ماه بانو ؟ ماه بانو لبخندي زد و گفت : - دارم براي هورام شال گردن ميبافم . هيوا اخم كرد و گفت : - ماه بانو انقدر اين و لوس نكن . پس من چي ؟ اصلا هميشه فرق ميذاري ! ماه بانو متعجب كاموا رو چند بار دور انگشتش پيچوند و گفت : - وا ! مادر فرقم كجا بود ؟! شما دو تا هيچ فرق و توفيري برام ندارين . جفتتون دختراي گل خودمين . رو به هيوا خندون گفتم : - بترك از حسودي ! هيوا با حرص گفت : - اصلا منم يه دونه از اين شالا ميخوام . ماه بانو با مهربوني گفت : - باشه مادر يكي هم براي تو ميبافم . هيوا خندون روي مبل نشست منم درست مقابلش نشستم . يه دونه سيب از توي ظرف ميوه برداشتم و همينجور كه بهش گاز ميزدم گفتم : - چه خبرا ؟ آفتاب از كدوم طرف در اومده خانوم مهربون شدن ؟! اومدن به خانوادشونم سر بزنن . هيوا به سمت ظرف ميوه اومد و پرتقال برداشت و گفت : - خوبه حالا من هر روز اگه اينجا نباشم حداقل 1 روز در ميون اينجام ! ماه بانو گفت : - كيوان خوبه ؟ - ممنون . سلام رسوند . حسابي كارش زياد شده . منم به زور ميبينمش . به خدا همش تو خونه تنهام . ماه بانو از در نصيحت وارد شد گفت : - خب مادر الان كه جوونه بايد كار كنه ديگه ! توام دلت گرفت پاشو بيا اينجا . من و هورامم تنهاييم . هيوا خندون گفت : - بيام اينجا هي از اين خانوم تيكه نوش جون كنم ؟ تو خونه دق كنم بهتره ! با حرص گاز محكمي به سيبم زدم و گفتم : - دلتم بخواد ! رات نميديم اينجا ! هيوا خنديد . ماه بانو كلافه گفت : - باز خروس جنگي شدين ؟ لبخند زدم و چيزي نگفتم . ماه بانو همينجور كه سرش به ميل بافتنيش گرم بود گفت : - چه خبر مادر ؟ اوضاع خوبه ؟ هيوا يكم از پرتقالش و كه پوست كنده بود و خورد و سرش و بالا آورد . توي چشماش برق خاصي بود . گفت : - اوضاع كه خوبه . راستش يه خبرايي هم هست . ماه بانو سرش و از روي بافتني بلند كرد و كنجكاو به هيوا چشم دوخت . گفت : - خير باشه . هيوا خنديد . - خيره ! من بيخيال گفتم : - ماه بانو گول اين و نخور . الان يه چيزي ميگه گند ميزنه تو حس كنجكاوي آدم . هيچ خبري هم نداره . من مطمئنم . هيوا خنديد دوباره گفت : - چند روزي بود تو خونه حالم زياد خوب نبود . ماه بانو ناراحت گفت : - پس چرا چيزي به من نگفتي مادر ؟ انقدر غريبه شدم ؟ هيوا سريع گفت : - نه ماه بانو . تا تهش و گوش كن . ماه بانو ساكت شد . هيوا با لبخند گفت : - بالاخره رفتم دكتر و آزمايش دادم . امروز جواب آزمايش و گرفتم . - خوب مادر چي شد ؟ خوبي ؟ - آره ماه بانو . فقط جواب آزمايش ميگفت كه من حاملم . اول براي چند لحظه من و ماه بانو خشكمون زد . بعد يهو با جيغ از جا پريدم و به سمتش رفتم . محكم بغلش كردم و چند بار بوسيدمش . - يعني دارم خاله ميشم ؟ هيوا خنديد . ماه بانو با خوشحالي گفت : - پس واجب شد واسه بچت يه چيزي ببافم . هيجان زده گفتم : - به كيوان گفتي ؟ - آره . زنگ زدم بهش . انقدر هيجان زده بود كه حد نداره . ماه بانو خندون گفت : - حق داره . بچه ي اول شيرينه ! اصلا فكر نميكردم هيواي شيطون و شر يه روزي مامان بشه . غرق لذت و خوشحالي شده بودم . مدام از گردن هيوا آويزون ميشدم و ميخنديدم . برام جالب بود كه قراره يه عضو كوچولو به خانوادمون اضافه بشه . هيوا آخر از دست كاراي من عصبي شد و همينجور كه دستم و از گردنش باز ميكرد گفت : - واي ولم كن . يكم برو عقب تر . خفم كردي به خدا . ازش فاصله گرفتم ولي هنوزم خندون بودم . ماه بانو گفت : - چند ماهته ؟ - دكتر گفت2 ماهمه . - به سلامتي . ميون حرف زدن ماه بانو و هيوا گوشيم زنگ خورد . متعجب به سمت گوشي رفتم . با ديدن اسم حسام روي صفحه با كنجكاوي تماس و وصل كردم : - سلام . - سلام هورام . خوبي؟ - ممنون . تو خوبي ؟ - منم خوبم . مرسي . يه وقت پا نشي بياي مطب براي معاينه ها . متعجب گفتم : - معاينه براي چي ؟ اون كه دو هفته ديگه بايد بيام . - خب نميشه به غير از اون بياي يه سر بهم بزني؟ - آخه مشكلي ندارم . پوستم خوبه . درد هم ندارم . - دختر خوب يعني فقط واسه پوستت بايد بياي بهم سر بزني ؟ تازه متوجه منظورش شدم گفتم : - خب خودت گفتي تو آفتاب نيام ! حسام خنديد گفت : - يه نگاه به بيرون بنداز . آفتاب كجا بود وسط زمستون ؟ امروز از صبح تا حالا داره بارون مياد دختر ! - جدي ؟ بيرون و نديدم . - راستش ميخواستم ببينمت . - منو ؟! چرا ؟ ريز خنديد گفت : - بهانه اي ندارم ! پوستت كه خوبه . مشكلي هم كه نداري . فقط من يه مشكلي دارم ! بعد صداش آروم تر شد و گفت : - دلم برات تنگ شده . قلبم ضربان گرفت ! نكنه واقعا حسام خواب و خيالايي داره ؟ نكنه آراد حدسش درسته و اين حساسيتش به جاست ؟! احساس دلتنگي ؟! اونم براي من ؟! براي هورام ؟! اونم از طرف يه دكتر ! يكي مثل حسام ؟! براي دختري كه صورتش پر از وصله و پينست . مثل خواب ميموند . مثل رويا . چيزي كه تا سن 26 سالگي تجربشم نكرده بودم ! " دختر توام خنگيا ! خب براي چي بايد بخواد بيشتر بشناستت ؟ خب معلومه كه يه نيتي داره !" گفتم : - الان هيوا پيشمه . - نميشه حتي براي نيم ساعت ببينمت ؟ دو دل بودم . از جايي كه وايساده بودم نگاهي به هيوا و ماه بانو انداختم . خب ميگفتم دارم كجا ميرم ؟ حسامم انتظاراتي داشتا ! آب دهنم و قورت دادم . نميدونم با چه شجاعتي ولي گفتم : - باشه . خوشحال ميشم ببينمت . - مرسي هورام . احتمالا تا 1 ساعت ديگه ميام دنبالت . - باشه منتظرم . - خداحافظ . قطع كردم . نگاه خيرم به گوشي بود . انگار مرتكب يه خلاف بزرگ شده بودم . مضطرب برگشتم پيش ماه بانو و هيوا . هنوز غرق صحبت بودن . هيوا با ديدن صورت وا رفتم گفت : - كي بود هورام ؟ دستپاچه شدم ولي خودم و نباختم . خب حسام دكترم بود . عذرش يه جورايي موجه بود ديگه نه ؟! سعي كردم خونسرد باشم گفتم : - حسام بود . - جدي ؟ چيزي شده ؟ چي ميگفت ؟ شونه هام و بالا انداختم . تظاهر به بي تفاوتي كردم . گفتم : - نميدونم . متوجه نشدم خوب ! . . . گفت مياد دنبالم . هيوا و ماه بانو با ابروهايي كه از شك بالا پريده بود نگاهم ميكردن . هيوا گفت : - دنبالت ؟ براي چي ؟! - نميدونم يه اصطلاحاي پزشكي به كار برد ! گفت براي پوستم و ايناست . خوب متوجه نشدم . هيوا از حالت شك و ترديد بيرون اومد و گفت : - آها . خب چرا اون زحمت ميكشه ؟ هر جا قرار بود بري خودم ميبردمت . سريع گفتم : - آخه گفت مسيرش اون طرفيه . گفت ميتونه من و با خودش ببره . ماه بانو گفت : - ايشالله خير ببينه . اين پسر چقدر به ما لطف داشت . هيوا گفت : - آره خيلي آقاست . بعد رو به من گفت : - نگفت كي مياد ؟ - چرا چرا . گفت حاضر باشم . 1 ساعت ديگه اينجاست . ماه بانو گفت : - پس برو حاضر شو مادر . معطل نشه بهتره . سر تكون دادم و از پله ها بالا رفتم . نفس عميقي كشيدم . خودمم نميدونستم اين دروغاي پشت سر هم و از كجا آوردم . خودمم نميدونستم چرا دارم به خاطر حسام دروغ ميگم . 1 ساعت خيلي زود گذشت . هنوز بين رفتن و نرفتن دودل بودم . حاضر و آماده از پله ها پايين اومدم . هيوا با ديدنم گفت : - مگه دكتر اومد ؟ - آره . زنگ زد به گوشيم . - بيا با هم بريم من تشكر كنم ازش . دستپاچه گفتم : - نميخواد . من خودم از طرفتون تشكر ميكنم . هيوا كه از رفتار دستپاچه ي من متعجب شده بود گفت : - وا ! چرا اينجوري ميكني دختر ؟ بذار باهاش حرف بزنم . - شايد عجله داشته باشه . وقتش و نگيريم بهتره . - اگه عجله داشت دنبال تو ميومد ؟! وايسا الان ميام . با اين حرف از كنارم رد شد تا پالتوش و تنش كنه و باهام بياد بيرون . دندونام و با حرص روي هم فشار دادم . حالا تا دروغاي من و رو نميكرد و پيش حسام آبروم و نميبرد ول نميكرد كه ! هيوا حاضر و آماده كنارم وايساد و گفت : - بريم . غر غر كنان گفتم : - عجب گيري هستيا ! - بي ادب ! نزديك ماشين دكتر رسيديم . مهلت نشد جوابي به هيوا بدم . نگاهي به كوچه انداختم . يكم شلوغ بود . شالم و تو صورتم كشيدم و با قدماي بلند به سمت ماشين رفتم . دكتر با ديدن هيوا پياده شد و متعجب باهاش سلام و احوالپرسي كرد . تمام مدتي كه هيوا داشت از مهربوني و لطفش و اينكه دنبال من اومده بود تشكر ميكرد حسام با قيافه اي مشكوك كه مواظب بود سوتي نده گه گاه به من و بعد به هيوا خيره ميشد و يه خواهش ميكنم كم جون ميگفت . تمام مدت سرم و پايين انداخته بودم تا نگاهم با نگاه حسام برخورد نكنه . بالاخره هيوا بعد از كلي تعارف تيكه پاره كردن يادش افتاد كه نبايد وقت حسام و بيشتر از اين بگيره ! با يه خداحافظي داخل خونه برگشت . حسام با ابروهايي كه بالا پريده بود نگاهي به من كرد و من مثل بچه هاي گناهكار گفتم : - توضيح ميدم . چاره اي نداشتم . بايد يه چيزايي براشون سر هم ميكردم . حسام خنديد و گفت : - سوار شو . هوا سرده . سريع سوار ماشينش شدم . مثل آراد ماشينش شاسي بلند نبود . ولي خوشگل بود . بخاري ماشين حسابي گرمم كرد . حسام ماشين و به حركت در آورد و من سعي ميكردم زياد زير چشمي نگاهش نكنم . ولي نميشد . مدام تو سرم چرخ ميخورد كه چرا بايد دلش برام تنگ بشه

رمان بانوی سرخ15

- به چي فكر ميكني ؟

سرم و به سمتش برگردوندم . با صداش از فكر و خيالاي خودم بيرون اومدم . با حالتي شرمنده سرم و پايين انداختم و گفتم :

- هيچي .

بعد با كمي مكث گفتم :

- شرمنده ! مجبور شدم به خاطر بيرون اومدن از خونه يه دروغي بگم . آخه من زياد بيرون نميرم . براي همين هر چيز ديگه اي كه ميگفتم اوضاع رو بد ميكرد .

دكتر لبخند محوي زد و گفت :

- اشكال نداره . ميفهمم چي ميگي . همين كه اومدي خودش خيليه . ممنون . و ببخشيد كه بهت دردسر دادم و مجبور شدي به خاطر من دروغ بگي .

چيزي نگفتم . ماشين حركت ميكرد و من حتي نميدونستم قراره كجا بريم ! سرم و به سمت حسام برگردوندم و گفتم :

- كجا داريم ميريم ؟

حسام براي چند لحظه كوتاه نگاهم كرد و بعد گفت :

- يه جا كه بشه نشست و حرف زد .

- ميشه جايي نريم ؟ همين تو ماشين بشينيم .

نگاهش و بهم دوخت و گفت :

- هنوز نتونستي كنار بياي با احساساي بدت ؟

- فعلا ترجيح ميدم جاهاي شلوغ نرم .

نفس عميقي كشيد ولي ماشين و نگه نداشت . مطمئن بودم حسام كاري بر خلاف علاقه ي قلبيم نميكنه و يه جورايي مطمئن بودم الان يه جاي خوب پيدا ميكنه و ماشين و نگه ميداره تا با هم حرف بزنيم . نگاهم و به شيشه ي كناريم دوختم . بارون تندي ميومد . حسام ماشين و نگه داشت . سرم به سمتش برگشت . ماشين و خاموش كرد و گفت :

- پياده شو !

با تعجب و اخم نگاهش كردم گفتم :

- كجا ؟

- يه كافي شاپ خوب اون طرف خيابون هست . اونجا ميشينيم حرف ميزنيم .

خشم و ناراحتي با هم توي وجودم ريخت . گفتم :

- چي ميگي ؟ من كه گفتم از ماشين پياده نميشم .

- اين كافي شاپ هميشه خلوته . مخصوصا الان و اين ساعت . پياده شو .

انگار حرف من براش اهميتي نداشت . گفتم :

- تو برو من منتظرت ميمونم برگردي !

- من به خاطر تو اومدم اينجا .

- منم از اول گفتم كه از ماشين پياده نميشم .

رفت توي جلد دكتر مهربونش . با آرامش خاصي كه مخصوص خودش بود گفت :

- ببين هورام . بايد يه قدم برداري . الان پياده شو با من . قول ميدم هيچ چيز ناراحت كننده اي وجود نداره .

- ميخواي مجبورم كني ؟

هنوز اخمام تو هم بود . اونم اخماش يكم تو هم رفت و گفت :

- مجبورت نميكنم . ولي به خاطر خودت ميگم . ميخوام توي اجتماع باشي .

- فعلا نميخوام جاي شلوغ برم . من اين و گفته بودم بهت !

- اگه من دكترتم صلاح ميدونم الان از ماشين پياده شي هورام .

خودش پياده شد . بي توجه به حرفي كه بهش زده بودم . اومد سمت ديگه ي ماشين و در و باز كرد گفت :

- بيا پايين .

لحنش محكم بود . ولي مهربونم بود ! براي آخرين بار تلاش خودم و كردم و گفتم :

- ميخوام تو ماشين بمونم .

حسام انگار از لحن آروم من فكر كرده بود تونسته متقاعدم كنه چون با لحن نسبتا محكمي گفت :

- پياده شو هورام . ترس نداره كه .

در مقابل اصراراش نتونستم مقاومت كنم بالاخره از ماشين پياده شدم سرم و پايين انداختم و تا جايي كه ميشد توي شالم فرو رفتم . درست كنار حسام به سمت كافي شاپ رفتم . همه ي حواسم به مردمي بود كه از كنارم رد ميشدن . وارد كافي شاپ شديم . حسام به يه ميز اشاره كرد و گفت :

- اونجا خوبه بشينيم ؟

من بدون توجه به حسام و حرفش به طرف صندليايي كه بهش اشاره كرده بود رفتم و نشستم . تازه اون لحظه بود كه احساس امنيت كردم . يه گوشه ي دنج كافي شاپ نشسته بوديم . هر كس حواسش به خودش بود و اونقدرام كه حسام ميگفت اينجا خلوت نبود . سرم و پايين انداختم و سعي كردم صورتم و بيشتر سمت ديواري كه كنار ميزمون قرار داشت بگردونم . حسام با ديدن عكس العمل من گفت :

- هورام راحت بشين . كسي حواسش به تو نيست .

دلم ميخواست بهش اخم كنم . دلم ميخواست هر بد و بيراهي كه بلدم نثارش كنم . دوست داشتم برگردم خونه . اگه ميدونستم قراره همچين جايي بيام هيچ وقت قبول نميكردم . جوابي بهش ندادم . حتي نگاهشم نكردم . دوباره صداش و شنيدم :

- هورام . ميشه چند لحظه عادي بشيني ؟ اينجوري داري بيشتر جلب توجه ميكني !

- من راحتم .

- خيلي خب . ميدونم راحتي . ولي سعي كن طبيعي رفتار كني . فوقش صورتتم ببينن . مگه چي ميشه ؟!

حالا بايد براش يه ساعت توضيح ميدادم ! واقعا نميدونست حسم چيه ؟! نگاهش كردم گفت :

- صاف بشين . به كسي هم نگاه نكن .

- گفتم كه راحتم !

جو اونجا و حرفاي حسام و نگاهاي متعجبي كه سنگينيشون و روي خودم حس ميكردم باعث شده بود آرامشم و از دست بدم و پرخاشگر بشم .

حسام يكم بهم خيره شد و بعد گفت :

- خيلي خب ! چي ميخوري ؟

- فرق نداره .

چند لحظه رو صورتم مكث كرد و بعد مردي كه گوشه اي وايساده بود و لباس مخصوص تنش بود و صدا زد . با نزديك شدن مرد به ميزمون خودم و بيشتر تو ديوار فرو كردم . اصلا نفهميدم حسام چي سفارش داد . وقتي حس كردم اون مرد از ميزمون دور شد يكم راحت تر نشستم .

چرا من و تو اين موقعيت قرار داده بود ؟! چرا نميفهميد كه نبايد من و تحت فشار بذاره ؟ مثلا دكتر بود ! نميدونست بايد باهام چجوري رفتار كنه ؟!

حسام سكوت و شكست :

- دلم خيلي برات تنگ شده بود .

نگاهم و بهش دوختم . خجالت زده بودم . چه راحت ابراز دلتنگي ميكرد . سرم و انداختم پايين . دوباره گفت :

- ميخواستم تا روزي كه مياي مطب صبر كنم . ولي حس كردم ديگه نميتونم . تو دلت براي من تنگ نشده بود ؟

با اين سوالش دوباره خيره شدم بهش . چي بايد ميگفتم ؟! مكث كردم . انگار فهميد دارم دنبال جواب ميگردم . خنديد و گفت :

- مثل اينكه دل تو برام تنگ نشده . راحت باش . نميخواد خودت و درگير كني !

صورتش ميخنديد ولي حس كردم ناراحت شد ! لبخند كم جوني بهش زدم . دوباره زير چشمي كل كافي شاپ و پاييدم . حسام دوباره گفت :

- دلم ميخواد از اين به بعد بيشتر با هم در ارتباط باشيم . شايد خودخواهي باشه . ولي من دوست دارم بيشتر ببينمت . نميدونم علاقه و ميل قلبيت چيه . ولي ميخوام بهم فرصت بدي بيشتر همديگرو بشناسيم . موافقي ؟

قبل از اينكه جوابي بدم سفارشاتمون و آوردن . غرق فكر بودم و دنبال يه جواب مناسب . از مكثي كه پسر جوون كنار ميزمون كرد و نگاه خيرش روي خودم سرم و ناخودآگاه به سمتش گرفتم . تعجب و ناراحتي رو از توي صورتش ميشد خوند . تازه متوجه صورتم شدم . سريع شالم و توي صورتم كشيدم . صداي حسام و شنيدم كه با لحني نيمه عصباني گفت :

- ممنون آقا ميتونين برين .

مرد هنوزم وايساده بود . انگار ترسناك ترين منظره رو ديده بود ! يهو تصميم گرفتم و از جام بلند شدم . حالا حسام توجهش به من جلب شد با تعجب گفت :

- هورام كجا ؟

همين كلمه بس بود تا همه نگاها به سمت من برگرده . شالم و با دست روي صورتم نگه داشتم و سريع از در كافي شاپ بيرون اومدم . به سمت ماشين حسام كه اون طرف خيابون بود دويدم . چند بار بوق ماشينا متوقفم كرد ولي با تمام توانم ميدويدم . حس ميكردم پاهام حس نداره . نم اشك و تو صورتم حس كردم . بالاخره به ماشين رسيدم . ماشين صدايي كرد و درا باز شد . نگاهم و به اون سمت خيابون دوختم . حسام از كافي شاپ بيرون اومده بود و داشت به سمت ماشين ميومد . سريع در و باز كردم و نشستم . همه ي اين اتفاقا شايد چند ثانيه هم طول نكشيد ولي همين كافي بود تا حسم و بد كنه . سرم و روي پام گذاشتم و سعي كردم به اتفاقاي توي كافي شاپ فكر نكنم .

در سمت راننده باز شد و حسام نشست كنارم . هنوزم قصد نداشتم سرم و از روي پام بلند كنم . از دست حسام عصباني بودم . چرا منو به كاري مجبور ميكرد كه دوستش نداشتم ؟

صداي آروم و زمزمه وار حسام و شنيدم :

- هورام . حالت خوبه ؟

انگار همين حرف كافي بود تا يهو ازكوره در برم . سرم و از روي پام برداشتم و نگاهش كردم . عصباني بودم و ناراحت . هنوزم اشكام روي گونم خودنمايي ميكرد . گفتم :

- نه حالم خوب نيست . چرا مجبورم ميكني كاري رو انجام بدم كه نميخوام ؟ تو دكتري . تو باسواد تر از مني . ولي اين دليل نميشه هر كار دوست داري بكني . شايد من بخوام توي خونه ي خودمون بپوسم .

حسام سعي كرد آرومم كنه . گفت :

- هورام جان . . .

نذاشتم چيزي بگه گفتم :

- من و صدا نكن . حداقل اينجوري صدام نكن . اگه فقط يكم روحيه ي من برات مهم بود اصرار بيخود نميكردي . من از اين آدماي كنجكاو و متعجب كه يه ساعت زل ميزنن به صورتم متنفرم . اونوقت تو من و هل دادي بينشون ؟!

نگاهم و ازش گرفتم . با پشت دست اشكام و پاك كردم . حسام به حرف اومد . ناراحت بود :

- نميخواستم ناراحتت كنم . ميخواستم بهت بگم كه . . .

نفس عميقي كشيد و ادامه ي حرفش و نگفت . به جاش گفت :

- حق با توئه . من نبايد مجبورت ميكردم .

آروم تر شده بودم . با لحن آروم گفتم :

- من و برسون خونمون .

حسام يكم مكث كرد ولي بالاخره ماشين و روشن كرد و به سمت خونمون حركت كرد .

تمام مدت اخمام تو هم بود و ساكت زل زده بودم به آسفالت خيابونا . حسامم چيزي نميگفت . چيزي طول نكشيد كه جلوي خونمون نگه داشت . سريع در و باز كردم و پياده شدم . در و بستم . در طرف راننده باز شد و حسام پياده شد . با لحني ناراحت گفت :

- نميخواستم اينجوري بشه . ميخواستم يه روز خوب و برات بسازم .

- ممنون واقعا !

- هورام . . . من و ببين .

نگاهم و با سماجت به كفشام دوخته بودم . دوباره گفت :

- هورام نگاهم كن .

سرم و بالا آوردم . قيافش تو هم بود و اخم داشت . ولي لحن صداش آروم بود . گفت :

- بيا امروز و اتفاقاتش و فراموش كنيم . يه روز ديگه ميريم بيرون باشه ؟

فقط سر تكون دادم . دوباره گفت :

- برو تو . مواظب خودت باش .

- خداحافظ .

اين و گفتم و سريع وارد خونه شدم . هيوا با ديدنم تعجب كرد و گفت :

- چقدر زود برگشتي .

با همون عصبانيتي كه داشتم گفتم :

- كارمون زود تموم شد . من ميرم تو اتاقم .

دو تا يكي پله ها رو بالا رفتم و خودم و توي اتاقم انداختم . تازه فرصت پيدا كردم كه يكم فكر كنم . رفتارم شايد يكم تند بود . بيشترم از اصراراي حسام حرصم گرفته بود . چرا فكر ميكرد اون عقل كله و من يه كله پوك ؟!

پوفي كردم . ميگفت دلش تنگ شده برام . براي چي دلش تنگ شده ؟ مگه من تو زندگيش چه جايگاهي داشتم كه الان با نديدنم بخواد دلش تنگ بشه ؟! اينا همش عادته . فكر ميكنه از من خوشش مياد . ولي اينجوري نيست . كي از يه آدم منزوي خوشش مياد ؟! كاش ديگه براي ديدنم اصرار نكنه . وقتي احساساتش و درك نميكنم چرا بايد پا به پاش برم بيرون ؟

اصلا نميفهمم اين دو تا دوست چشونه ! اون از آراد . اينم از حسام ! دلم ميخواست از جفتشون فاصله بگيرم . با رفتاراشون من و معذب و گيج ميكردن .

*****

- سلام بانو . بيداري ؟

با بي تفاوتي گفتم :

- سلام . آره بيدارم .

ناراحت بودم . از دست حسام . از دست آراد . حتي از دست خودم . حالا ميخواستم با لحن بي تفاوتم تلافيش و سر آراد در بيارم . كار درستي بود ؟!

- بانو چرا عُنُقي ؟! باز پشه لگدت كرده ؟

تو صداش خنده موج ميزد . ولي من جدي گفتم :

- كاري داشتي ؟ ميخواستم بخوابم .

يكم مكث كرد و گفت :

- الان چه وقته خوابه ؟ تازه سر شبه كه !

- خستم .

- كوه كندي بانو ؟ خسته نباشي . بيام ماساژت بدم خستگيت در بره ؟!

- آراد حوصله ي شوخي ندارم .

- چشم شوخي هم نميكنيم ! بيا پايين منتظرم .

- ميخوام بخوابم .

- منم به كمكت احتياج دارم ! ببينم ميخواي رفيق نيمه راه بشي ؟ قرارمون چي بود ؟ من كمكت كنم . توام به من كمك كني .

نفسم و محكم دادم بيرون . انگار نميشد هيچ جوري از اين دو تا دوري كرد . گفتم :

- چند لحظه صبر كن .

- قربون اين بانوي خير . اومديا . نكاري منو .

لبخند محوي روي لبم نشست گفتم :

- اومدم .

گوشي و قطع كردم و لباس پوشيدم . از اتاقم اومدم بيرون و با قدماي آروم به سمت در رفتم . نسبت به شباي گذشته كمتر استرس داشتم . ديگه برام بيرون رفتن اين ساعت عادي شده بود .

كليد خونه رو برداشتم و رفتم بيرون . آراد با ديدنم گفت :

- حالا مارو ميخواي بپيچوني بانو ؟ داشــــ . . . .

سريع رفتم جلو و دهنش و گرفتم . متعجب خيره نگاهم كرد زمزمه وار گفتم :

- هيس . چرا انقدر بلند حرف ميزني تو كوچه ؟

دستاش و به حالت تسليم بالا آورد و منم دستم و از روي دهنش برداشتم . با صداي آروم گفت :

- سوار شو .

سريع سوار شدم و اونم از در طرف راننده سوار شد . نگاهم روي چراغاي خونه بود . همشون خاموش بودن . نفس عميقي كشيدم . آراد سريع ماشين و به حركت در آورد . بر خلاف هر شب نپيچيد توي كوچه . به مسيرش ادامه داد . كلافه گفتم :

- ميشه بگي كجا داري ميري ؟

بدون نگاه به من جواب داد :

- امشب حوصله نداريا . چي شده ؟

اخم كردم :

- ميگم داري كجا ميري ؟ سوالم و جواب بده .

برگشت نگاهم كرد . براي چند لحظه . گفت :

- تو دوست داري كجا بريم ؟

- اين همه راه و اومدي تازه ميپرسي من كجا دوست دارم ؟

جوابي نداد بهم . پوفي كردم و گفتم :

- من ميخوام برگردم خونه .

همون لحظه بارون شروع به باريدن كرد آراد نگاهي به پنجره انداخت و گفت :

- عاشق اين باروناي يه دفعه ايم .

لبخندي روي لباش نشسته بود . محو لبخندش بودم . صورتش و جذاب تر ميكرد . قلبم تو سينه لرزيد . نگاهم و سريع ازش گرفتم . چرا اينجوري شدم ؟ صداي آراد و شنيدم :

- ميگم بانو تو صلاحت و امشب بذار زمين . يكم باهام راه بيا . امشب قراره كلي خوش بگذره بهمون .

نگاهش نكردم . سر تكون ندادم . حتي صدامم در نيومد . انگار برق خشكم كرده بود ! آراد دوباره گفت :

- اوكي هورام خانوم ؟!

سرم و به سمتش برگردوندم . با احتياط ! انگار ميترسيدم دوباره صاعقه به قلبم بزنه ! اونم هم زمان سرش و برگردوند سمتم . گفتم :

- باشه !

دوباره لبخند زد . نگاهم و از صورتش گرفتم . چند بار پلك زدم و سرم و تكون دادم . چم شد ؟! چرا تا لبخند زد رام شدم ؟! مگه قرار نبود ازش دوري كنم ؟! پس اينجا چيكار ميكنم ؟

آراد ماشين و نگه داشت نگاهم و چرخوندم سمتش . گفت :

- صبر كن اينجا الان برميگردم .

سريع از ماشين پياده شد . با نگاهم دنبال كردمش . به سمت يه بستني فروشي رفت . حتي مدل راه رفتنشم قلبم و زير و رو ميكرد . سعي كردم نگاهش نكنم . سرم و پايين انداختم و با انگشتام بازي كردم . چند بار نفس عميق كشيدم . احساس ميكردم دارم نفس كم ميارم . شايدم مشكل قلبي پيدا كرده بودم . دستم و روي قفسه ي سينم گذاشتم . تند ميزد . چشمام و بستم و سعي كردم ضربان قلبم و آروم كنم . بالاخره موفق شدم آروم بگيرم . در ماشين باز و بسته شد و دوباره عطر آراد توي ماشين پيچيد . چشمام و باز كردم . دوباره قلبم داشت ريتم ميگرفت و تند ميزد . اي بابا . چه مرگمه ؟!

آراد نگاهي به من كرد و گفت :

- خوبي ؟

- آره . چطور ؟!

- هيچي . آخه چشمات و بسته بودي . نگران شدم .

- نه خوبم .

تازه نگاهم به دو تا بستني كه دستش بود افتاد با تعجب گفتم اينا چيه ؟

خنديد . از همونا كه ضربانم و بالا ميبرد . گفت :

- تو بارون عجيب بستني ميچسبه .

بستني قيفي رو به دستم داد . از فكر خوردنشم سردم ميشد . چه برسه كه ميخواستم اون بستني طويل و بخورم ! نگاهم به سمت آراد چرخيد . با لذت داشت بستنيش و ميخورد . نگاهي به قيافه ي متعجب من انداخت و گفت :

- بخور ديگه . الان آب ميشه ها .

- سردمه . نميتونم اين و بخورم .

- نازك نارنجي نباش . بستني من تموم شه ميام سراغ بستني تو . گفته باشم .

دوباره مشغول خوردن شد . به سختي يكم از بستني رو خوردم . احساس ميكردم فكرم سِر و بي حس شده . آراد دستاش و با دستمال پاك كرد و نگاهش و به من دوخت . هنوزم داشتم با بستنيم كلنجار ميرفتم . گفت :

- تا 10 ميشمرم . اگه خورديش كه هيچ . اگه نخورديش من مجبور ميشم كمكت كنم تا بخوريش .

- چجوري تو 10 ثانيه اين و بخورم ؟

شونه اي بالا انداخت و مشغول شمردن شد . با بدجنسي گفتم :

- من اين و دهني كردم . عمرا نميتوني بستني من و بخوري .

آراد خنديد و گفت :

- بچه من و از اين چيزا نترسون !

دوباره خنديد ! هيچي نگفتم . مشغول خوردن شدم . آراد صداي ضبط ماشينش و زياد كرد آهنگ ملايمي پخش ميشد :

ترس ، ترسم از اینه که روزی

من به یاد تو نباشم ، دیگه دل . . .

دیگه دل سرد بشم از تو

برم و با تو نباشم ، برم و با تو نباشم

ترس من اینه که روزی روی قولم پا بذارم

واسه بدبینی و حرفات ، تو رو تنها بذارم

ترس من از خنده های تلخ و بی روح لب توست

کاش بدونی دل تنهام ، گم شده تو این شب تار

ترس ، ترسم اینه دیر بفهمی

عشق پاک رو تو نگاهم ، دیگه

دیگه آرزوم نباشه بمونیم همیشه با هم

ترس ، ترسم از اینه که روزی

من به یاد تو نباشم ، دیگه دل . . .

دیگه دل سرد بشم از تو

آراد صداي ضبط و كم كرد . بالاخره با بدبختي بستني رو خوردم . دستام و با دستمالي كه آراد به سمتم گرفته بود پاك كردم . نگاهم به صورتش افتاد . ماشين و روشن كرد و دوباره به راه افتاد .

سعي كردم يه حرفي بزنم گفتم :

- چه كمكي ازم ميخواستي ؟ نميخواي بهم بگي ؟

- چرا ميگم . صبر داشته باش .

دوباره سكوت برقرار شد . ناخودآگاه گفتم :

- امروز از دست حسام حسابي حرص خوردم . . .

آراد ترمز بدي كرد . كم مونده بود برم تو شيشه ي جلو . گفتم :

- چرا اينجوري ترمز ميكني ؟

اخماش تو هم بود و ناراحت . با صدايي عصباني گفت :

- امشب نميخوام حرفي از حسام بشنوم . امشب فقط من و توييم . خب ؟!

متعجب و ناراحت بهش خيره شدم . نگاهش و ازم گرفت و دوباره ماشين و به حركت در آورد . با حرص رانندگي ميكرد . با خودم عهد كرده بودم ديگه در مورد حسام هيچ حرفي نزنم . چرا از زبونم در رفت ؟!

نگاهم و به پنجره ي كنارم دوختم . آراد يه جاي خلوت نگه داشت . از ماشين پياده شد . بدون اينكه به من حرفي بزنه . يكم از ماشين دور شد . توي يه كوچه ي خلوت نگه داشته بود . ترس بدي به جونم افتاد . خب مگه چي گفته بودم كه اينجوري قاطي كرد ؟! تقصير منه كه اون و حسام با هم دعوا دارن ؟!

آراد به سمت ماشين اومد . در ماشين و باز كرد و نشست . چند لحظه نگاهش به رو به رو بود . خواستم چيزي بگم ولي اون زودتر از من به حرف اومد :

- ديگه دلم نميخواد از حسام چيزي بشنوم . نه كه دلم نخواد . ديگه نميتونم ازش چيزي بشنوم .

نگاهم هنوزم بهش خيره شده بود . به سمتم برگشت . با ابروهايي كه تو هم گره خورده بود گفت :

- ديگه نميتونم دوستت باشم . نميتونم به حرفات گوش بدم و راهنماييت كنم . نميدونم چمه . ولي ديگه مثل قديم نميتونم باشم . نميخوام اسمي از حسام بشنوم . نميخوام تو خلوتمون در موردش باهام حرف بزني .

آراد عصبي بود و پشت سر هم اينارو ميگفت . بي اراده گفتم :

- تو احساست به من چيه ؟

نگاه آراد گنگ و گيج روي من افتاد . انگار براش سوال هوش طرح كرده بودم ! دستي به صورتش كشيد و گفت :

- احساسم يه دوست معمولي نيست . يعني نميدونم چه حسي دارم .

- تو از من ميخواي چه نقشي كنارت داشته باشم ؟

جوابي نداد . نگاهم و مشكوك بهش دوختم . گفتم :

- تو حتي به حسام احساس حسادت داري . درست فهميدم ؟

سرش و پايين انداخت . روي فرمون ضرب گرفت . كلافه شده بود . دوباره گفتم :

- ببينم دليل اين رفتاراي ضد و نقيضت چيه ؟!

دستش و توي موهاش فرو برد . نگاهم نميكرد . به يه نقطه ي دور توي تاريكي شب زل زده بود . دوباره گفتم :

- چرا جوابم و نميدي ؟ منم نميدونم كنار تو اين موقع شب اينجا چيكار ميكنم . حرف بزن . چرا ساكتي ؟

- ببين هورام . . . من خيلي وقته به احساساتم شك كردم .

- اين شك به خاطر چيه ؟ تو به چي شك داري ؟ چرا حرفت و راحت نميزني ؟ چرا وقتي از حسام ميگم از كوره در ميري ؟

دوباره سكوت كرد . كلافه و تا حدي عصبي گفتم :

- برات دوست نيستم . عشقتم كه خنده داره اگه باشم . نقش من تو زندگيت يه مزاحمه ؟! آره ؟

آراد عصبي از كوره در رفت . نگاهم كرد و گفت :

- نميدونم . . . نميدونم . . . نميدونم . . . ميشه انقدر با سوالاي پشت سر هم عذابم ندي ؟ ميشه كلافه ترم نكني ؟

با اين حرفش سكوت كردم . دلخور نگاهش كردم . چرا با حرفش جفتمون و از برزخ در نمياورد . اصلا چرا اين حالت كلافش داشت منم ديوونه ميكرد ؟!

- حرفي نمونده . پس من و برسون خونه !

- هورام !

- تو هيچ حرفي براي گفتن نداري . چه فايده اي داره كه اينجا باشم ؟ تو دوست نميخواي . تو فقط ميخواي يكي شباي تنهاييت و پر كنه ! همين !

- هورام چرند نگو .

- اينا چرنده ؟ من شكل بازيچم ؟ من سرگرميتم ؟! تو هر روز داري براي من رنگ عوض ميكني ! يه روز دوستتم . يه روز همراهتم . يه روز . . .

حرفم و قطع كردم و التماس گونه گفتم :

- بس كن آراد . ديگه بازيم نده . اگه نقشي تو زندگيت ندارم پس بذار از هم دور باشيم . پس اصرار نكن . الكي ادا در نيار . نگو كه برات مهمم . من و به خودت عادت نده . داري باهام بازي ميكني !

سرم و پايين انداختم و گفتم :

- من هنوز همون دختر زشتيم كه هيچ كس حاضر نيست باهاش دوستي كنه . نگاه كن بهم ! پوستم چروك نداره ولي هنوزم پر از ناهمواريه . تو به چي من دلخوش شدي ؟ اصلا براي چي هر شب مياي دنبالم ؟

آراد نگاهش و مستقيم به چشمام دوخته بود . دوباره قلبم ضربانش تند شد . باز داره چه مرگم ميشه ؟ كاش بهش ميگفتم اينجوري نگاهم نكنه .

- تو در مورد من چه فكري كردي ؟ انقدر پستم ؟ كه بازيت بدم ؟ من فقط نميدونم چمه . نميدونم چي ميخوام . من گيجم . تو اين رابطه گنگم . نميخوام دوستم باشي . نميخوام از يه پسر ديگه برام حرف بزني . اين انتظار بزرگيه ؟ ميخوام كنارم باشي . چرا نميفهمي حسم چيه !

- من نميفهمم حست چيه چون خودمم گيج شدم با كارات .

چشمام به اشك نشست . پر بغض گفتم :

- ميخوام برم خونه . من و ببر خونه .

- هنوز حرفام تموم نشده .

فرياد ميزد . صداش توي ماشين ميپيچيد . بلند تر از خودش با اشك فرياد زدم :

- برام اهميت نداره كه چي ميخواي بگي . هر چي كه ميخواستي و گفتي . ميخوام برم خونه . همين الان . يا ميرسونيم يا خودم برميگردم !

آراد چند بار روي فرمون كوبيد و بلند گفت :

- لعنتي . . . لعنتي . . . لعنتي . . .

با صداش از جا پريدم . از عصبانيتش ترسيدم . خودم و به سمت در كشيدم . آراد ماشين و روشن كرد و با سرعت دور زد . پاش و از روي پدال گاز بر نميداشت . سرعتش سرسام آور بود . محكم به صندلي چسبيده بودم . كاش آروم تر ميرفت . انگار ديوونه شده بود . صدام در نميومد . اشكام بي صدا روي گونم ميريخت . با سرعتي كه آراد رانندگي ميكرد سريع رسيدم خونه . هنوز كامل ترمز نكرده بود كه در ماشين و باز كردم . پياده شدم . و به سمت خونه رفتم . آرادم پياده شد . هنوزم رفتاراش عصبي بود . گفت :

- وايسا .

صبر نكردم . قدمام و تند تر كردم . به سمتم اومد و بازوم و محكم به عقب كشيد . چرخيدم . درست رو به روش قرار گرفتم . كمتر از چند سانت با هم فاصله داشتيم . اخمام تو هم بود . بازوم و از دستش بيرون كشيدم و گفتم :

- ولم كن .

دوباره بازوم و محكم تر گرفت و نگه داشت . احساس كردم استخونام داره خورد ميشه . از درد قيافم جمع شد . گفت :

- تو سرگرمي من نيستي . منم آدم پستي نيستم . نميتوني هر چي از دهنت در مياد بهم بگي و راهت و بكشي بري . اگه تو ، توي اين رابطه گيجي . اگه همه چي برات گنگه چون نميخواي چشمات و باز كني . اگه تو داري به من عادت ميكني منم دارم به تو عادت ميكنم . اگه تو از اين وضع ناراحتي منم ناراحتم . . .

بازوم داشت زير فشار انگشتاش له ميشد . با عصبانيت گفتم :

- ولم كن . دستم و داري ميشكني .

دندوناش و عصبي رو هم فشار داد . فشار دستاش و كم كرد .

- حق نداري زل بزني تو چشمم و از حسام بگي . حق نداري نه در مورد اون نه در مورد هيچ مردي باهام حرف بزني . فهميدي ؟ اين رفتارت داره عين خوره تمام وجودم و ميخوره !

همون لحظه زنگ اس ام اس گوشيم بلند شد . پلكاش و با حالتي عصبي بست و باز كرد . من و رها كرد . ناراحت بودم . از اينكه هيچي نميگفت ! پر بغض گفتم :

- ولي تو خودت گفتي دوستمي . خودت گفتي حرفام و بهت بزنم خودت . . .

بين حرفم با صداي بلند فرياد كشيد :

- غلط كردم . راضي شدي ؟ ديگه تمومش كن . نميتونم تحمل كنم .

با پشت دست اشكام و پس زدم و به سمت خودم دويدم . با كليد در و باز كردم . صداي ملتمسش از پشت سرم ميومد :

- هورام . . .

ولي اجازه ي هيچ حرفي رو بهش ندادم . وارد خونه شدم . پشت در نفس عميق كشيدم تا اشكام و پس بزنم . ولي فايده اي نداشت . به سمت اتاقم قدم برداشتم . با اين همه داد و فرياد خدارو شكر كه كسي بيدار نشد ! وارد اتاق شدم . در و بستم و لباسام و سريع در آوردم . كلافه تو اتاقم قدم زدم . اشكام تمومي نداشت . در اتاقم آروم باز شد . هراسون به اون سمت نگاه كردم . ماه بانو با صورتي متعجب و خواب آلود وارد اتاق شد و گفت :

- هورام خوبي ؟

اشكام و پس زدم و گفتم :

- آْره ماه بانو . چرا بيدار شدي ؟

مشكوك نگاهم كرد گفت :

- از بيرون سر و صدا ميومد . حس كردم يكي از پله ها رفت بالا . تو بودي ؟

- سر و صدا رو نشنيدم . ولي من رفتم آب خوردم . برو بخواب . چيزي نشده .

- چرا گريه ميكني ؟

اشكام دوباره سر باز كرد مجبور شدم درموندگيم و پشت دلتنگي براي مامانم قايم كنم با صدايي لرزون گفتم :

- ماه بانو دلم ميخواست مامان الان اينجا بود .

ماه بانو با قيافه اي در هم و ناراحت به سمتم اومد و آغوشش و برام باز كرد گفت :

- الهي فداي دخترم بشم . غصه نخور مادر . مامانت دوست نداره گريون ببينتت .

سرم و توي بغلش گرفت و آروم پشتم و نوازش كرد . اين احساسا و اين دوگانگيا داشت ديوونم ميكرد . چند لحظه تو بغل ماه بانو موندم . بعد خودم و آروم بيرون كشيدم و گفتم :

- دير وقته ماه بانو . برو بخواب .

- حالت خوبه مادر ؟

لبخند كم جوني بهش زدم و گفتم :

- خوبم . نگرانم نباش .

سر تكون داد . هنوزم ازم نامطمئن بود . انگار بو برده بود كه چي شده . ولي به روم نياورد . از اتاق بيرون رفت . بازوهام و تو بغل گرفتم و به سمت پنجره رفتم . پرده رو كنار زدم . آراد هنوزم همونجا وايساده بود . به ماشينش تكيه زده بود . با ديدنش قلبم دوباره ضربان گرفت . بهش خيره مونده بودم . تا جايي كه سوار ماشين شد و توي تاريكي شب از جلوي ديدم محو شد .

به سمت گوشيم رفتم . اس ام اس از طرف حسام بود :

- هورام بابت امروز بازم شرمنده . حق با توئه . من زيادي تند رفتم . نميخوام هيچ وقت ناراحتت كنم يا ناراحت ببينمت . شبت بخير .

دوست داشتم گوشي و پرت كنم يه گوشه . ولي فقط انداختمش روي عسلي و خودمو رها كردم روي تخت . پلكاي متورم از گريم و روي هم گذاشتم . فصل يازدهم

شالم و روي سرم مرتب كردم . نگاه دقيق تري تو آينه به خودم انداختم . چشماي پف كردم از اشك با اون پوست ناهموار و زشت چه منظره اي رو ساخته بود ! نفسم و دادم بيرون و نگاهم و با ناراحتي از آينه گرفتم . هيوا از پايين صدام ميزد . موبايلم و برداشتم و توي كيفم گذاشتم . بدون اينكه حتي نگاهي به صفحه اش بندازم . از پله ها پايين اومدم . هيوا نگاهي بهم كرد و گفت :

- بدو . حالا خوبه گفتم خودمم وقت دكتر دارما . اون كيوان بنده خدا 1 ساعته تو ماشين معطله !

- من كه گفتم صبر ميكنم با بابا ميرم .

- لازم نكرده . بابا كلي كار ريخته رو سرش . حالا كه من اومدم . بجنب .

پوفي كردم و گفتم :

- خيلي خوب .

از ماه بانو سر سري خداحافظي كرديم و از در بيرون زديم . كيوان توي ماشين منتظرمون نشسته بود . سلام كردم . با لبخند جوابم و داد و به راه افتاد .

سرم و به شيشه چسبوندم پلكام و بستم . چشمام درد ميكرد . هر لحظه امكان داشت اشكام سرازير بشه .

دو هفته از اون شب كذايي گذشته بود . امروز براي معاينه بايد پيش حسام ميرفتم . وقتي به اين دو هفته فكر ميكردم ميديدم دلم نميخواد پيشش برم . حاضر بودم پيش دكتر افشار برم ولي ديگه نگاهم تو چشماي حسام نيفته . يه جورايي مطمئن بودم كه قرار نيست آراد و توي مطب ببينم . همين احساسم و بهتر ميكرد .

با ترمز ماشين چشمام و باز كردم . هيوا از ماشين پياده شد . منم سريع پياده شدم . حوصله ي غر غراي هيوا رو نداشتم . وارد مطب شديم منشي حسام با ديدنم لبخندي روي لبش نشست و گفت بايد منتظر بمونيم . من و هيوا روي مبل نشستيم . نگاهم و به كفشام دوختم . ترس و دلهره ي خاصي داشتم . تنها چيزي كه باعث ميشد اين مدت احساس بهتري داشته باشم عملي كردن افكارم بود . همونجوري كه ميخواستم تونسته بودم توي اين دو هفته رابطم و با اين دو تا دوستي كه مدام به گيجي و گنگ بودنم دامن ميزدن رابطم و محدود كنم .

كاش دكترم يكي ديگه بود . يكي به جز حسام !

با صداي منشي كه اسمم و صدا ميكرد از جا بلند شدم . دلهره و ترس به قلبم هجوم آورد . هيوا گفت :

- تو برو من اينجا منتظرت ميمونم .

هيوا سرش و انداخت روي مجله اي كه دستش بود و التماس توي چشمام و نديد . كاش هيوا هم ميومد داخل . اونوقت دكتر ملاحظه ميكرد و حرفي نميتونست بزنه . ولي هيوا متوجه نشد و من تنهايي رفتم داخل .

حسام با ديدنم لبخندي كل صورتش و پر كرد و از جاش بلند شد . به صندلي كه كنار خودش بود اشاره كرد و گفت :

- سلام هورام خانوم . چه عجب . بفرماييد .

لبخند كم جوني بهش زدم و كنارش معذب نشستم . حسام با خنده گفت :

- خبري ازت نيست هورام خانوم . مدام از سرت بازم ميكني . چيزي شده كه من بيخبرم ؟

- نه . من از سرم بازت نكردم .

- خب وقتي تلفنام و جواب نميدي . اس ام اسامم يكي در ميون جواب ميدي يعني چي ؟ باور كنم سرت انقدر شلوغه كه حواست به من نيست ؟

- شرمنده .

تنها كلمه اي بود كه ميتونستم بگم . خدا خدا ميكردم گله و شكايتي ديگه نكنه ! انگار اونم همچين قصدي نداشت چون با همون لبخند هميشگيش گفت :

- دشمنت شرمنده .

حسام پوستم و معاينه كرد و يه سري پماداي ديگه برام نوشت كه استفاده كنم . انقدرام كه فكر ميكردم رو به رو شدن با حسام سخت نبود . خوشحال بودم كه زياد در مورد جواب ندادنام نپرسيد . خواستم از جام بلند شم كه گفت :

- هورام .

نگاهم و به صورت معذبش دوختم . دوباره گفت :

- راستش يه درخواستي داشتم . دوست دارم قبولش كني .

- چه درخواستي ؟

لبخندي زد و گفت :

- حقيقتش يكي از دوستام جشن نامزدي گرفته . ميخواستم اگه برات امكان داره من و همراهي كني ! ميدونم چقدر برات سخته كه توي جمع ها يا مهمونياي بزرگ شركت كني . ولي اين جشن فرق داره . يه جورايي مخصوص بچه هاي بيمارستان گرفته . يعني همه اونجا دكترن و فكر كنم تو باهاشون احساس راحتي كني . يعني از نگاهاي خاص و پر منظور در اماني . و من بهت قول ميدم كه اصلا اونجا احساس بد بهت دست نده . ميتوني همراهم بياي ؟

آب دهنم و قورت دادم . ابروهام به حالت تعجب بالا رفت . چرا من ؟! گفتم :

- آخه چرا من ؟!

- پس با كي برم دختر خوب ؟! اينجوري ميتونم بيشتر باهات در ارتباط باشم و به نوعي جبران اين چند روز پيچوندنم و كني ! چطوره ؟

لبخند از روي لباش كنار نميرفت . مردد گفتم :

- نميدونم كه ميتونم يا نه . . .

نفس عميقي كشيد و گفت :

- مهموني آخر هفتست . فكرات و بكن . تا فردا شب خبرم كن . باشه ؟

سر تكون دادم . دوباره رفت توي غالب دكتر مهربون و مسئول گفت :

- كارايي كه گفتم و مو به مو انجام بده و حسابي مواظب پوستت باش . فعلا احتياج به معاينه نداري . ميتوني 1 ماه ديگه بهم سر بزني .

از جام بلند شدم و گفتم :

- ممنون حسام .

- خواهش خانوم . وظيفمه .

بالاخره تونستم دلهره و ترس و كنار بذارم و واقعا بهش لبخند بزنم . خداحافظي كردم و از اتاق بيرون اومدم . هيوا با ديدنم از جاش بلند شد و گفت :

- چي شد ؟

- هيچي پمادام و عوض كرد . بريم مگه وقت دكتر نداشتي ؟

- چرا چرا . بريم .

با هم دوباره به سمت ماشين كيوان رفتيم . 1 ساعت بعد رو به روي مطب دكتر هيوا بوديم . هيوا و كيوان رفتن و من توي ماشين نشستم . به حرفاي دكتر فكر ميكردم . اگه 1 درصد احتمال داشت بتونمم به اين مهموني برم واقعا درست بود اونجا باشم ؟ ب همشون دكتر بودن ! من كه با دكترا مشكلي نداشتم ! از همون لحظه قلبم پر از استرس و هيجان شد . هميشه وقتي كه قرار بود توي يه جمع بزرگ قرار بگيرم همينجوري ميشدم . نفسم و بيرون دادم . اصلا چجوري بايد ميرفتم ؟! بايد به بابا چي ميگفتم ؟!

با صداي زنگ اس ام اس به خودم اومدم . گوشيم و از توي كيف در آوردم . اسم آراد و خوندم :

- سلام . خوبي ؟ هنوز تصميم داري ازم فاصله بگيري ؟

دوباره داشت نم اشك به چشمام مينشست . نگاهم و از صفحه ي گوشي گرفتم و با خودمم زمزمه كردم :

- آره ! تا وقتي كه تو تكليفت و با خودت مشخص نكردي !

ياد حرفامون افتادم . درست فرداي اون شب بهم زنگ زد . داد زد . دعوا كرد . آروم شد . خواست منظورش و بهم بفهمونه و من بالاخره تونسته بودم قاطعانه تصميم بگيرم . بهش گفته بودم :

- آراد بهتره تا وقتي با خودت كنار نيومدي خبري ازم نگيري . بهتره از هم فاصله بگيريم . اينجوري براي جفتمون بهتره .

سرد و جدي شده بود . رفته بود تو غالب بي تفاوت و مغرورش . قبول كرده بود . چند روزي هم ازش خبري نشده بود . تا جايي كه مدام به خودم بد و بيراه ميگفتم كه چرا بهش همچين چيزي گفته بودم ! ولي بعد دوباره سر و كلش پيدا شد . در حد احوال پرسي ! همونم خوب بود . لااقل ديگه گيچم نميكرد .

با اومدن هيوا و كيوان جوابي به آراد ندادم . كيوان راه افتاد و من رسوند دم خونه و خودش و هيوا رفتن .

وارد خونه شدم . بابا از سر كار برگشته بود . تعجب كردم . خيلي زود اومده بود ! داشت توي پذيرايي راه ميرفت و با تلفن حرف ميزد . ماه بانو از آشپزخونه بيرون اومد و با ديدنم گفت :

- اومدي ؟ دكتر چي گفت ؟

- سلام . هيچي پمادام و عوض كرد . چيزي شده ؟ بابا چرا زود اومده خونه ؟!

- نه مادر چيزي نشده . برو لباسات و عوض كن .

بدون توجه به حرف ماه بانو به سمت پذيرايي رفتم . با سر به بابا سلام كردم و جوابم و داد . به شخصي كه پشت تلفن بود گفت :

- نه كار تو نيست دايي جون . خودم بايد باشم . فقط خواستم بگم يه دو سه روزي شايد مهمونتون بشم .

يكم گوش داد و خنديد . گفت :

- تا ببينم چي ميشه . اگه اومدن اونارو هم ميارم .

- . . .

- باشه دايي جون . خداحافظ .

بابا گوشي رو قطع كرد گفتم :

- چيزي شده ؟

- نه . واسه كار بايد چند روز برم اصفهان . احتمالش زياده كه برم پيش مهبد . هم يه سري بهشون ميزنم هم كارمون و انجام ميدم . تو نمياي ؟

دلم نميخواست برم . من من كنان گفتم :

- راستش . . . نه . . . من ميمونم پيش ماه بانو .

- مطمئني ؟ يه مسافرتم هست . سه روزه برميگردم .

- خيالتون راحت باشه . شما برين . ماه بانو كه هست .

ماه بانو هم خيال بابا رو همه جوره راحت كرد . تصميم به اين شد كه بابا فردا صبح زود حركت كنه سمت اصفهان . شبونه به هيوا خبر داديم و گفت كه مياد و به من و ماه بانو سر ميزنه . بابا از هر جهت خيالش راحت شده بود .

داشتم به اين فكر ميكردم كه بابا هم خونه نيست . شايد ميشد يه جوري به اين مهموني رفت ! ولي بايد با هيوا حرف ميزدم . بالاخره ترديد و كنار گذاشتم و درست بعد از رفتن بابا با هيوا در مورد جشني كه حسام ازش حرف ميزد صحبت كردم . چند تا سوال پرسيد و با وجود اينكه هنوزم با شك و ترديد نگاهم ميكرد گفت :

- ميتوني بري . حسام و ميشناسيم . فكر نكنم مشكلي باشه .

من كه رو مخالفت هيوا حساب كرده بودم حالا با موافقتش حسابي جا خوردم ! يعني چي ؟! يعني حاضره من برم جشن ؟! حتي اگه ندونه كه براي چي حسام من و به عنوان همراه با خودش داره ميبره ؟!

كي به حسام كه انقدر ظاهر مودب و متيني داره شك ميكنه آخه ؟! با بيخيالي روي تختم دراز كشيده بودم و به هيوا كه جلوي كمدم دست به كمر وايساده بود و لباسام و نگاه ميكرد چشم دوخته بودم .

چند تا از لباسارو جابه جا كرد و گفت :

- تو كه لباس خوب نداري . با چي ميخواي بري مهموني ؟!

نيم خيز شدم و گفتم :

- اين همه لباس ! يكيش و ميپوشم .

هيوا با حالتي مسخره به سمتم برگشت و گفت :

- دقيقا ميشه بگي اين همه كجاست ؟! من كه چيزي نميبينم ! اينجا فقط همون لباس قرمزه كه واسه عروسي من پوشيدي هست و يه كت و شلوار مشكي . چيز ديگه اي نميبينم .

دوباره با خيال راحت دراز كشيدم و گفتم :

- همون كت و شلوارم و ميپوشم . هم خوش دوخته هم بهم مياد .

-مسخره نشو اين لباسه مال عهد دقيانوسه !

- هيوا جان غر غر نكن انقدر . من كه لباس لختي نميتونم بپوشم . آخرش مجبورم يه همچين لباسايي بخرم . خب پس چه كاريه ؟ من كه دارم . پس همين و ميپوشم .

-اصلا به من چه . هر چي ميخواي بپوش !

اين و گفت و از اتاق رفت بيرون . پيش خودم فكر كردم چه بهتر ! حوصله نداشتم مدام زير گوشم غر غر كنه .

" مگه تو نميخواستي ازشون فاصله بگيري ؟ پس براي چي ميخواي با حسام بري جشن ؟ "

غلتي روي تخت زدم و با خودم زمزمه كردم :

- يه شب كه چيزي نيست . تازه من بيشتر ميخواستم از آراد فاصله بگيرم . حسام هر چي كه هست گيجم نميكنه . ولي آراد . . .

" چه فرقي داره ؟ تو به خودت قول داده بودي . زير قولت زدي هورام . پس هر بلايي سرت بياد حقته !"

نگاهم و به سقف اتاق دوختم . اگه آراد اونجا باشه ؟! نه امكان نداره . حسام گفت همشون دكترن . پس نميتونن دوستاي مشترك آراد و حسام باشن .

دوباره داشتم دچار دلهره و ترس ميشدم . گوشيم و برداشتم و خبر اومدنم و به حسام اس ام اسي دادم . چيزي طول نكشيد كه سريع جواب داد :

- مرسي هورام . خيلي خوشحالم كردي . فردا شب حدوداي ساعت 8 ميام دنبالت .

چشم از گوشي برداشتم . ديگه نميشد كنسلش كرد .

*****

- موهات و بزن كنار . چقدر تو صورتت ريختيشون .

- اينجوري راحت ترم .

- راحت ترم چيه ! زشت شدي .

با تمسخر به هيوا نگاه كردم و گفتم :

- تورو خدا در مورد زشتي و خوشگلي باهام حرف نزن ! تا حالا روزي رو نديدم كه خوشگل شده باشم . اونم با اين صورت و . . .

- خيلي خب . آيه ي ياس نخون . پالتوت و بپوش .

پالتوي مشكي رنگي كه هيوا بهم قرض داده بود و تنم كردم . با اصراراي هيوا به جاي شال مشكي كه هميشه ازش استفاده ميكردم اين بار شال سفيد رنگ كه حاشيه هاي مشكي داشت و اونم مال هيوا بود و روي سرم انداختم . كيفم و برداشتم و دوباره چتري هام و روي صورتم پخش كردم . با نگراني گفتم :

- چطورم ؟

- خوبي . انقدر نگران نباش .

گوشيم زنگ خورد . به سمتش رفتم . حسام بود . رو به هيوا گفتم :

- اومد . من ميرم پايين . امشب كه خونت نميري ؟

- نه پيش ماه بانو ميمونم . به كيوانم گفتم امشب بياد اينجا .

سر تكون دادم . خيالم راحت شد . با قدماي لرزون پله ها رو پايين اومدم . ماه بانو با ديدنم گفت :

- خوش بگذره مادر . يه وقت از دكتر دور نشيا .

خنديدم . انگار داشت با بچه ي 4 - 5 ساله حرف ميزد گفتم :

- ماه بانو ! 26 سالمه ها !

- خب مادر نگرانم .

حق ميدادم بهش . تا حالا تنهايي جايي نرفته بودم . لبخندي به صورتش پاشيدم و گفتم :

- نگران نباش . صحيح و سالم برميگردم .

ماه بانو خيالش راحت شد . از در بيرون اومدم . ماشين حسام و ديدم . آسمون ابري بود و بارون ميومد . حسام توي ماشين نشسته بود . سريع به سمتش رفتم و خودم و تو ماشين انداختم تا كمتر خيس بشم . هم زمان سلام كردم . صداي مهربون حسام و شنيدم :

- سلام . بازم مرسي كه قبول كردي بياي .

سرم و پايين انداختم و خجالت زده گفتم :

- من ازت ممنونم كه دعوتم كردي .

خنديد و گفت :

- تعارف تيكه پاره كردن بسه . بريم ؟

سر تكون دادم و خندش و با يه لبخند جواب دادم . سر تكون دادم و خندش و با يه لبخند جواب دادم .

فضاي ماشين پر از سكوت بود . تنها صداي برخورد قطره هاي بارون كه به سقف ماشين ميخورد به گوش ميرسيد . احساس كردم آروم ترم . ديگه خبري از اون همه دلهره و نگراني نبود . شايد به خاطر دكتر بود ! پسري كه از نظر ظاهر چيزي كم نداشت . همين كه كنار من قرار گرفته بود باعث ميشد اعتماد به نفسم بالا بره و كمتر احساس ناراحتي بكنم . مخصوصا الان كه توي جمع آدماي عادي نميرفتم . همه دكتر بودن و مطمئنا برخورد غير حرفه اي باهام نميكردن .

حسام به حرف اومد :

- نگراني ؟

لبخند دست پاچه اي زدم و گفتم :

- نه زياد .

سرش و به سمتم برگردوند . چند ثانيه ي كوتاه بهم خيره شد و گفت :

- از چي نگراني ؟ من كنارتم .

سر تكون دادم و نگاهم و به بيرون دوختم . چيزي طول نكشيد كه به محل برگذاري جشن رسيديم . يه خونه ي دو طبقه ي نوساز بود . از ماشين پياده شدم . صداي آهنگ از خونه به گوش ميرسيد . ضرب آهنگ قلب منم به ريتم انداخت . تند تند و با استرس ميكوبيد . صداي حسام و توي گوشم شنيدم :

- بريم تو ؟

- بريم .

حسام دستش و جلو آورد و من مثل آدماي گيج بهش خيره شدم . انگار فهميد مغزم قفل كرده ! دستش و جلو آورد و دست من و گرفت و دور دستش خودش انداخت . خجالت ميكشيدم با اين فاصله ي كم ازش وايسم . از طرفي هم ديگه روم نميشد دستم و از رو دستش بردارم .

حسام با چند تا مرد كه دم در وايساده بودن سلام و احوالپرسي كرد . نگاه همشون توي يه لحظه روي من افتاد . من دستپاچه سرم و پايين انداختم و حسام گفت :

- بچه ها ايشون هورام خانوم هستن .

سرم و يكم بالا گرفتم . وقتي ديدم لبخند روي لباشون اومده و با قيافه هاشون ناراحتم نميكنن نفس راحتي كشيدم . حسام به يه مرد هم سن خودش ولي چاق اشاره كرد و گفت :

- ايشون دكتر احدي هستن . يكي از بهترين جراحاي قلب . دوست عزيزم هستن .

دكتر احدي دستش و جلو آورد وگفت :

- خوشبخت شدم هورام خانوم .

سر تكون دادم و نتونستم حرفي بزنم .

حسام به نفر بعدي كه عينكي بود و موهاي فري داشت اشاره كرد و گفت :

- ايشون دكتر افروز هستن . جراح مغز و اعصاب .

دست دكتر افروزم به نشونه ي آشنايي فشردم . حسام به نفر آخر كه قد كوتاه و قيافه ي خندوني داشت اشاره كرد و گفت :

- ايشونم دكتر زند هستن . جراح عمومي .

دست من و فشرد و گفت :

- خوشحال شديم زيارتتون كرديم .

سر تكون دادم و تشكر كردم . حسام رو به اون سه تا گفت :

- چرا پس بيرون وايسادين ؟

دكتر زند گفت :

- سر و صدا كرمون كرد . ديگه سر درد گرفتيم اومديم بيرون چند لحظه وايسيم .

حسام خنديد و گفت :

- دكتر بدجور به فكر خودتيا . انقدر پاستوريزه نباش . يه شب كه هزار شب نميشه .

دكتر زند هم خنديد و گفت :

- حالا توام برو تو . اگه دو دقيقه ديگه نيومدي پيش ما وايسي !

- من كه همراهم و تنها نميذارم .

دكتر افروز با خنده گفت :

- حالا كلاس همراهت و واسمون ميذاري ؟ باشه آقا حسام . داريم برات .

حسام سرخوش خنديد و با يه خداحافظي سر سري ازشون جدا شديم . با برخورد اين سه نفر احساس بهتري پيدا كرده بودم . اميدوار بودم بقيشونم به همين خوش اخلاقي باشن ! حسام زير گوشم گفت :

- خيالت راحت تر شد ؟!

- آره خيلي .

- خوبه .

لبخندي روي لب هر دومون نشسته بود . وارد خونه شديم . همه با رقص مشغول بودن و كسي حواسش به در ورودي نبود . دلم ميخواست سريع يه جايي بشينم . رو به حسام گفتم :

- بريم اونجا بشينيم ؟

و با دستم به يه جاي دنج توي سالن اشاره كردم . حسام سر تكون داد و من با سري كه تا آخرين حد ممكن پايين انداخته بودم و قدماي سريع به اون سمت رفتم . پالتو و شالم و در آوردم و پشت صندليم گذاشتم و نشستم . حسام با مكث و قدمايي آروم به سمت ميز اومد و نشست كنارم . نگاهي بهم انداخت ولي چيزي نگفت . يكم كه گذشت گفت :

- من برم به دوستم تبريك بگم . اشكال نداره ؟ اگه ميخواي توام باهام بيا . هوم ؟

سرم و به علامت نه تكون دادم و گفتم :

- تو برو من اينجا ميمونم .

حسام سر تكون داد و گفت :

- زود برميگردم .

از سر ميز بلند شد . تمام مدت سرم و پايين انداخته بودم تا ناخودآگاه نگاهم با نگاه كسي برخورد نكنه . تازه به معني واقعي غلط كردم پي برده بودم ! اصلا من اونجا چي ميخواستم ؟ كم كم ترس داشت تو وجودم ميريخت . سرم و بلند كردم تا ببينم ميتونم حسام و پيدا كنم يا نه . ديدمش كه با لبخند به سمتم ميومد . بي اراده لبخند روي لبم اومد . كنارم نشست و گفت :

- ببخشيد تنهات گذاشتم .

- خواهش ميكنم .

- خب از وضع صورتت راضي هستي ؟

- آره . ممنون . همش به خاطر زحمتاي توئه .

- من هر كاري كردم وظيفم بود هورام . تا 6 ماه ديگه ميتوني رو خوب شدن صد در صد فكر كني .

از فكرشم حس خوبي پيدا كردم . لبخندم عميق تر شد و ناخودآگاه سرم و بالا تر آوردم . نيم نگاهي به در ورودي انداختم . همون نيم نگاه كافي بود تا از چيزي كه ديدم شوكه بشم !

لبخندم كم كم جمع شد . چشمام و با تعجب به در دوخته بودم .

- چيزي شده ؟ خوبي ؟

نيم نگاهي به سمت حسام انداختم دستپاچه گفتم :

- خوبم . . . خوبم . . .

سرم و پايين انداختم و سعي كردم موهام و بيشتر تو صورتم بريزم تا شناخته نشم . به هر چي فكر ميكردم غير از اينكه امشب اينجا ببينمش . اونم نه تنها ! حسام دوباره گفت :

- هورام . چرا هول كردي ؟

بخند دستپاچه اي به روش زدم و گفتم :

- هول نيستم . خوبم .

نگاه حسام مشكوك بود . زير چشمي هنوزم نگاهم و به در دوخته بودم . حسام رد نگاهم و گرفت و چند لحظه مات منظره اي شد كه پيش رومون بود . كاش ميشد بهش بگم زياد نگاه نكن . شايد رد نگاهمون و بگيره و مارو ببينه . قلبم دوباره ديوونه وار تپشاش و از سر گرفت .

حسام روش و برگردوند ولي اخم ظريفي روي پيشونيش افتاده بود . زير لبي گفت :

- اينجا چيكار ميكنه ؟!

سوالي بود كه از خودم ميپرسيدم . از همه بدتر همراهش بود . دست دختره دور بازوش حلقه شده بود و با هم ميخنديدن . دختره لباس شب دكلته ي سبز رنگ تنش بود . كنار لباس تا بالاي رانش چاك داشت و وقتي قدم بر ميداشت كل پاش معلوم ميشد . پوست برنزه و خوش رنگي داشت . از خوشگليش حتي منم نگاهم بهش خيره مونده بود . احساس حسادت به دلم چنگ زد . موهاي مشكيش و دورش ريخته بود و با عشوه و ناز كنار آراد قدم بر ميداشت .

احساس ميكردم چشمام داره ميسوزه . سريع نگاهم و ازشون گرفتم . كاش همون لحظه از توي اون مهموني كذايي محو ميشدم . حسام به جلو خم شد و دستش و روي دستم گذاشت گفت :

- آّب ميخوري برات بيارم ؟

حتما اونم احساس كرد كه حال مرگ داره بهم دست ميده . سرم و به نشونه ي نه تكون دادم . هنوزم دستش روي دستم بود . ياد تيپ كذايي خودم افتادم . كت و شلوار مشكي ! موهام و شلوغ و فر دورم ريخته بود و چتري هامم روي صورتم ريخته شده بود تا پوست ناهموار صورتم معلوم نشه !

بدبختي رو جلوي چشمم ديدم . نفس عميق كشيدم كه اشكام روي گونم سرازير نشه . حسام سعي كرد حواسم و پرت كنه . گفت :

- فكر كنم به يه مسافرت احتياج داشته باشي . تو اين مدت همش تو خونه بودي . بايد بري يكم بگردي . خوش بگذروني . حيفه اين روزارو با تو خونه نشيني خراب كني .

دوباره نفس عميق كشيدم . هوا براي تنفس كم بود . قلبم هر لحظه ممكن بود از توي سينم در بياد . نميدونستم چرا انقدر حالم بد شد با ديدن آراد . شايد انتظار داشتم الان يه گوشه تنها نشسته باشه و از نبودن من غصه بخوره ! چه خيال باطلي . الان چي ميديدم ؟! اومده بود مهموني . اونم با خوشگل ترين دختري كه تا حالا تو عمرم ديدم !

لبخند كم جوني به حسام زدم و گفتم :

- نميدونم . شايد . . .

نميدونستم حتي چه جوابي درسته كه الان بهش بدم . دوباره زير چشمي نگاهم و به سمت آراد دوختم . كنار دختره روي صندلي نشست .

دندونام و ناخودآگاه روي هم فشار ميدادم . دختره بي اراده همون جا روي صندلي با ريتم آهنگ خودش و تكون ميداد . حسام گفت :

- دلت ميخواد برقصي ؟

نگاه هراسونم و بهش دوختم گفتم :

- نه . . . نه . . . راحتم همين جا . اگه تو ميخواي برو برقص .

- من كه گفتم امشب همراهم و تنها نميذارم .

لبخند تلخي روي لبم نشست . حتما اونم الان داشت فكر ميكرد چه اشتباهي كردم اين دختره ي از آدم به دور و با خودم آوردم جشن ! كاش يه دختر خوشگل مثل همراه آراد و با خودم مياوردم ! اگه همچين فكري هم ميكرد حق داشت .

نگاهم و دوباره به سمت ميز آراد اينا كشوندم . ولي اونجا نبودم . با چشم دنبالشون گشتم . بالاخره بين جمعي كه وسط مشغول رقص بودن پيداشون كردم . دختره به چشماي آراد زل زده بود و لبخند ميزد . آراد مثل هميشه مغرور و دوست داشتني بود !

" دوست داشتني ؟! صفت جديد داري ميدي به اين آقا پاركيه ! "

پلكام و برام چند لحظه بستم .

- سرت درد گرفت ؟ سر و صدا خيلي زياده . ميخواي بريم بيرون يه هوايي بخوريم ؟

چشمام و باز كردم گفتم :

- آره فكر خوبيه .

حسام كه بالاخره يكي از پيشنهاداتش با موافقت رو به رو شده بود لبخند به لب از جاش بلند شد . منم سريع بلند شدم . توي همون لحظه صداي جيغ مانند دختري باعث شد سرم و بالا بگيرم :

- حســـــــــــــــام !

دختر همراه آراد بود ! يعني حسام و ميشناخت ؟! ميخواستم خودم و گم و گور كنم . دلم نميخواست آراد من و ببينه . آراد كه تا اون لحظه پشتش به ما بود با جيغ دختر نگاه كنجكاوش و به عقب برگردوند . حسام با لبخند براي دختره دست تكون داد . واي خداي من نه ! آراد به وضوح با ديدن من جا خورد .

دختره دست آراد و كه شُل كنارش افتاده بود و گرفت و به سمت ما كشيد . هر يه قدمي كه بهمون نزديك ميشد قلب من كوبشش بيشتر ميشد .

رمان بانوی سرخ16

ميخواستم خودم و پشت حسام قايم كنم . تا شايد از دست نگاه متحير آراد دور بمونم . ولي به خودم نهيب زدم هورام تو ديگه بچه نيستي 26 سالته . تصميم گرفتي با حسام بياي مهموني . خوب پاش وايسا . در نرو . فرار نكن . نگاهم و دوختم به زمين . آراد و دختره هر لحظه بهمون نزديك تر ميشدن . نفس عميق كشيدم و سرم و آروم آوردم بالا . موهام و با يه حالت عصبي بيشتر روي صورتم ريختم .

بالاخره بهمون رسيدن . همراه آراد با هيجان دست حسام و تو دستش گرفت و گفت :

- سلام حسام . چطوري ؟ واي ميدوني چند وقته نديدمت ؟!

حسام لبخند رو لبش بود . خب هر كس ديگه اي هم بود با ديدن همچين دختر خوشگلي لبخند روي لبش مينشست . آراد نگاه متحيرش از بين رفت و حالا اخماش توي هم گره خورده بود . حسام رو به دختره گفت :

- فكر كنم 2 ماهي ميشه نديدمت . كجايي ؟

بازوي حسام و نوازش كرد و با نگاهي مهربون و مشتاق زل زده بود به چشماي حسام گفت :

- اوه . اون كه جريانش طولانيه . سر فرصت يادت باشه برات تعريفش كنم !

نگاهش تازه به من افتاد . با همون لبخند گفت :

- معرفي نميكني حسام ؟

آراد فكش منقبض شده بود . از چشماش آتيش ميباريد . حق داشت كه ناراحت باشه ؟!

" نه . . . معلومه كه نه ! چه حقي ؟! توام نبايد اين حق و بهش بدي . "

آراد با حرف همراهش قبل از اينكه حسام حرفي بزنه . پوزخندي زد و گفت :

- خانوم تهراني هستن . يكي از بيماراي حسام .

دختره نگاهش رنگ تعجب گرفت . دستش و جلو آورد و رو به من گفت :

- ببخشيد اسم كوچيكتون ؟

از طرز حرف زدن آراد داشتم حرص ميخوردم ! ميخواست چيو ثابت كنه ؟! حسامم دست كمي از من نداشت . اخماش تو هم بود . دست دختره هنوز روي هوا بلاتكليف بود . حسام گفت :

- هورام . ايشون سپيده خانوم هستن . همكار بنده .

سپيده با لبخند و شلوغي خاص خودش گفت :

- هورام ؟! واي چه اسم تكي . خوشبختم هورام جان .

دستش هنوزم جلوم دراز بود . بالاخره منم دستم و جلو بردم و با صدايي كه به زور زير نگاهاي عصبي و ناراحت آراد و اخماي در هم حسام در ميومد گفتم :

- منم همينطور .

دستاش انقدر نرم و لطيف بود كه نزديك بود گريم بگيره . با پوست زمخت دست خودم مقايسش كردم ! دستم و رها كرد و من سرم و پايين انداختم . جو بينمون سنگين بود . انگار تنها كسي كه توجهي به جمع نداشت سپيده بود . چون دوباره با لبخند رو به حسام گفت :

- جايي داشتين ميرفتين ؟ ببخشيد يهو گيرتون انداختم ! از دور ديدمت هيجان زده شدم .

حسام با لحن دوستانه گفت :

- واقعا خوشحال شدم ديدمت . اصلا فكر نميكردم به اين جشن بياي .

- هي آقاي دكتر يادت رفته كه عروس خانوم دوست جون جوني خودمه ؟!

حسام خنديد و گفت :

- حق با توئه . پاك يادم رفته بود .

آراد بالاخره وارد بحث سه نفره ي اونا شد و گفت :

- سپيده بهتر نيست بشينيم حرف بزنيم ؟

سپيده نگاهي به آراد انداخت و با لبخند گفت :

- چرا بهتره بشينيم . حق با توئه عزيزم !

دستش كه دور بازوي آراد حلقه شده بود كم بود ! حالا با اين عزيزم گفتنش بدتر ميخواست آتيشم بزنه . احساس گرماي شديد ميكردم . معذب بودم و دلم ميخواست زودتر از كنارمون برن . تا من بتونم رفتارا رو آناليز كنم . بتونم فكر كنم كه بايد چه رفتاري از خودم نشون بدم !

حسام نگاهي به من انداخت و گفت :

- تو ميخواستي بري بيرون . ميخواي بريم بيرون بعد بيايم پيششون ؟

سريع گفتم :

- نه اشكال نداره . بعدا ميريم .

حسام لبخند زنون صندلي من و بيرون كشيد و كمكم كرد دوباره سر جام بشينم . با هر حركت حسام آراد اخماش بيشتر توي هم گره ميخورد .

حسام درست روي صندلي كناري من نشست . آراد با كلافگي نفسش و بيرون داد . سپيده درست روي صندلي كناري آراد نشست . آراد دستش و پشت صندلي سپيده گذاشت . قلبم درد گرفته بود . سپيده با ناز نگاهي به آراد انداخت و دستش و روي پاش گذاشت گفت :

- حالت خوبه ؟

آراد لبخند نداشت . فقط سر تكون داد . نگاهم روي دست سپيده مونده بود . دلم ميخواست دستش و محكم پس بزنم . به چه حقي انقدر راحت با آراد برخورد ميكرد ؟ اصلا مگه چه نسبتي داشتن ؟! اصلا اون كنار آراد چيكار ميكرد ؟ كلافه بودم . دلم ميخواست از اونجا فرار كنم . سپيده رو به حسام گفت :

- چه خبرا ؟ تو اين مدت چيكارا ميكردي ؟

حسام با دستش آروم روي ميز ضرب گرفته بود . انگار زياد نميخواست در حضور آراد حرفي بزنه . گفت :

- هيچي هنوز همون بيمارستانم . تو راضي هستي از جايي كه هستي ؟

- اي به خوبي بيمارستان خودمون نيست . ولي بدم نيست . تنوعه !

حسام سر تكون داد . سپيده خندون گفت :

- فكر نميكردم با همراه بياي .

حسام خنديد . آراد هنوز ساكت بود . سرش و پايين انداخته بود و با دست چپش روي ميز ضربه هاي آروم ميزد . حسام نگاهي بهم انداخت و گفت :

- از هوارم خواستم باهام بياد اونم لطف كرد و قبول كرد .

سپيده يه لنگه ابروش و بالا انداخت و گفت :

- خبريه ؟!

حسام خجالت زده سرش و پايين انداخت و گفت :

- خب هنوز تو مرحله ي شناختيم .

بعد نگاهي به من انداخت . لبخندي بي اراده روي لبام نشست . نگاه مهربونش باعث شده بود منم قيافم و از اون حالت گنگ و گيج در بيارم . نگاهم به آراد افتاد . پوزخندي روي لباش نشسته بود . اخمام تو هم رفت . حسام بهش بي توجه بود . احساس ميكردم بي قراره . اين توي تك تك رفتارش معلوم بود .

سپيده با خنده گفت :

- حسام واقعا ازت ممنونم كه آراد و باهام آشنا كردي . اگه اون نبود الان مجبور بودم تنها بيام اينجا . از همه بهتر اينكه پايه ي مهموني هم هست .

آراد معذب خنديد . حسام نيشخند داشت . من مات و گنگ به سپيده و آراد خيره بودم تا بتونم رابطشون با هم و آناليز كنم . تنها كسي كه سر خوش و از همه جا بي خبر ميخنديد سپيده بود !

اگه آراد سپيده رو كنار خودش داشت پس چرا ميخواست من كنارش باشم ؟ اصلا نميفهميدم اينجا چه خبره ! كلافه بودم . حسام گفت :

- آراد هميشه همينطوره . اهل مهموني ، خوشگذروني ، رفيق بازي . . .

نگاهش و به آراد كه پر كينه به چشماش زل زده بود دوخت . همون لحظه سپيده گفت :

- حسام ! تو كه ديگه دوست صميمي آرادي ! يعني واقعا نديدي اين چند وقت چقدر عوض شده ؟ هر روز بهش زنگ ميزني ميگه كار دارم . شركتم . سر شبم كه ميره خونه مثل مرغ ميخوابه !

نگاه خندونش و به آراد دوخت . حالا از كلافگي بيرون اومده بودم . رفته بودم تو جلد خونسردي . آراد كه شبا زود نميخوابه . هميشه تا 12 - 1 پيش من بود . لبخند محو و بي اختياري روي لبام نشست . حسام ديد و اخماش و تو هم كشيد . حتما فكر ميكرد سپيده ضايع كردتش ! آراد هم لبخندم و ديد . ريلكس تر شد . اخماش باز شد . دستش و از پشت صندلي سپيده كشيد .

آراد به شدت ساكت بود . تنها حسام و سپيده بودن كه حرف ميزدن . يهو سپيده رو به حسام گفت :

- ببين كي اونجاست . دكتر پارسا . بيا بريم باهاش حرف بزنيم .

حسام گفت :

- تو برو . من پيش هورام ميمونم .

سپيده با سماجت گفت :

- هورام جون من براي چند دقيقه حسام و ازت قرض ميگيرم . از روي ناچاري سر تكون دادم . دلم نميخواست با آراد تنها باشم . سپيده به آراد گفت :

- زود بر ميگردم .

آراد موافقت كرد و بر خلاف من يه جور از رفتن سپيده و حسام استقبالم كرد . به ناچار و با عذر خواهي حسام از كنارم بلند شد ولي تمام مدت نگاهش و از روي آراد كه با نيشخند نگاهش ميكرد بر نداشت .

با رفتن سپيده ميزمون خلوت و ساكت شد . بي اراده دستام و توي هم ميپيچوندم . من كار خطايي نكرده بودم . بايد باهاش جدي برخورد ميكردم . نگاه خيره ي آراد روي من مونده بود . نگاهش پر از تمسخر بود . همينم من و ميترسوند .

- كه ميخواي از من فاصله بگيري ؟

با شنيدن صداش سرم و بالا گرفتم . مستقيم به چشمام زل زده بود . گفت :

- ميخواستي براي همين ازم فاصله بگيري ؟ كه بعدش بچسبي به حسام ؟

خواستم چيزي بگم كه پوزخند زد . همين كافي بود تا عقب نشيني كنم گفت :

- من ساده رو بگو . گفتم گيجت كردم . بذارم به حال خودت باشي . برات بهتره .

سرش و به چپ و راست تكون داد و با خنده اي عصبي گفت :

- نگو خانوم مارو خنگ فرض كرده !

چشماي پر از خشمش و به چشمام دوخت . گفت :

- يعني چي كه دنبال اين . . .

حرفش و خورد . دستش و محكم روي ميز كوبيد . با عصبانيت گفتم :

- به توام كه زياد بد نميگذره . خوب با سپيده گرم گرفته بودي .

دندوناش و رو هم فشار ميداد . نگاهامون تو هم قفل شده بود . هر دومون آماده ي حمله بوديم . مدام با خودم تكرار ميكردم كه نبايد عقب نشيني كني . نبايد بذاري هر چي دوست داره بگه .

- سپيده براي من يه دوسته فقط . حسام چي ؟ براي تو يه دوسته ؟!

- معلومه كه دوسته ! حسام تو زندگي من چي ميتونه باشه ؟

پوزخند زد بازم . داشت اين رفتارش اعصابم و به هم ميريخت .

- گفت تو مرحله ي شناختين . يا من بد متوجه شدم يا تو ميخواي يه جوري ماست مالي كني !

هر لحظه ناراحت تر ميشدم . بي اختيار از بين دندوناي كليد شدم گفتم :

- اصلا تو چه حقي داري كه تو زندگي من دخالت كني ؟ مگه من از تو ميپرسم كه كجايي و چيكار ميكني ؟يا اصلا ميپرسم كه سپيده خانوم كنارت چي ميگه ؟!

- اگه تو بپرسي حداقل من ماست مالي نميكنم چيزيو !

- من احتياج ندارم چيزي و از تو بپرسم . بهتره توام تو زندگي من دخالت نكني .

خودش و جلو كشيد . انگار با چشماش داشت كتكم ميزد گفت :

- من هر كار دلم بخواد ميكنم . حتي اگه اسمش دخالت تو زندگيت باشه . تو حق نداري با حسام راه بيفتي بري اين ور و اون ور . اون شب بهت چي گفتم ؟ يادت مياد ؟ گفتم حق نداري در مورد هيچ پسري حرف بزني . الانم ميگم حق نداري با هيچ پسري بري بيرون . فهميدي ؟

- كي همچين حقي رو به تو داده ؟! تو اصلا كي هستي كه بخواي همچين چيزي بهم بگي ؟

- من هر حقي دارم . همين كه گفتم . الانم بهتره پاشي از اينجا بريم .

از روي صندليش بلند شد . حالا من پوزخند بهش ميزدم :

- همراه عزيزت چي ؟ تنها ميذاريش ؟

خونسرد گفت :

- همراه عزيزم ميتونه خودش بره خونه . فعلا وظيفه دارم تورو برسونم خونه .

عصباني گفتم :

- به تو هيچ ربطي نداره كه من كجام . دست از سرم بردار .

- دست از سرت بردارم كه با حسام خوش باشي ؟ همه جا بري و به ريش من بخندي ؟

يخ كردم . اين چه حرفي بود زد ؟! مگه من با حسام كجا اومده بودم ؟! مگه اصلا من چجور دختري بودم ؟ نميدونم فهميد كه حرف بدي زده ؟ نگاهش رنگ عوض كرد . من ولي مات مونده بودم . حرفش برام گرون تموم شده بود . من از اون دخترا نبودم . من . . . بغض گلوم و گرفته بود . دستم ناخود آگاه به سمت گردنم رفت . احساس خفگي ميكردم . از آراد انتظار نداشتم . نبايد اين حرف و بهم ميزد . چشمام و روي هم گذاشتم . با صدايي كه ملايم تر بود گفت :

- هورام . . .

ولي صداي حسام حرفش و قطع كرد .

- هورام حالت خوبه ؟

چشمام و باز كردم نگاهم به دو تا دوست افتاد . يكيشون رو ميز به سمتم خم شده بود و با چشمايي نگران بهم زل زده بود يكي ديگشون دستاش و تو جيبش فرو كرده بود و ايستاده كنار ميز سعي ميكرد خشمش و مهار كنه . حسام دوباره با نگراني گفت :

- چيزي شده هورام ؟

سرم و به طرفين تكون دادم و به سختي گفتم :

- ميخوام برم خونه . . . ميشه برام ماشين بگيري ؟!

آراد و حسام هم زمان گفتن :

- من ميبرمت .

نگاهم بينشون به گردش در اومد . جفتشون با اخم همديگرو نگاه كردن . حسام با لحني قاطع گفت :

- خودم آوردمش وظيفه ي خودمه كه ببرمش .

با لحن قاطع حسام خيالم راحت شد . حسام با مهربوني گفت :

- پالتوت و بپوش بريم .

از جام بلند شدم . حسام سوييچش و به سمتم گرفت و گفت :

- تو برو تو ماشين . من ميرم خداحافظي كنم .

سر تكون دادم و بي حرف سوييچ و از دستش گرفتم . آراد هنوزم با فكي منقبض كنارم وايساده بود . با رفتن حسام منم به سمت در ورودي قدم برداشتم . وضعيت بدي بود . دلم ميخواست زود از دست آراد و اون مهموني خلاص بشم .

آراد دنبالم قدم برداشت . با صدايي كه به زور آروم نگهش ميداشت كه توي مهموني توجه جلب نكنه گفت :

- كجا داري ميري ؟

- به تو مربوط نيست .

- همين الان گفتم خوشم نمياد كه با حسام جايي بري . گوشات نميشنوه ؟

برگشتم سمتش . بغضم و پس زدم و گفتم :

- اين همه توهين و تحقير بسه . برو سراغ زندگي خودت و من و راحت بذار .

نگاهمون تو هم گره خورده بود . صداي ظريف سپيده از طرف ديگه اومد :

- آراد اينجايي ؟ ميخواي بري ؟

با اومدن سپيده پوزخندي به صورتش زدم . آراد به سمت سپيده برگشت تا جوابي بهش بده . همون لحظه پشتم و بهشون كردم و از در بيرون اومدم . صداي فرياد مانند آراد و شنيدم :

- هورام . . .

ولي قدماي سريع من و حضور سپيده نذاشت كه دنبالم بياد . سريع سوار ماشين حسام شدم و درارو قفل كردم . سرم و روي زانوم گذاشت تا يكم از حال بدم كم بشه . چند دقيقه گذشت با صداي كسي كه به پنجره ي ماشين ميزد سرم و هراسون بالا آوردم . با ديدن حسام نفس راحتي كشيدم و در و باز كردم . حسام سريع سوار شد . سوييچ و به سمتش گرفتم و سرم و به پشتي صندلي تكيه دادم . دلم آرامش اتاقم و ميخواست .

حسام سريع دور زد و از كوچه بيرون اومد . چشمام و باز كردم و از آينه ي كنار نگاهم و به پشت سر دوختم . كسي دنبالمون نبود . خوشحال بودم كه آراد نيومد و بازم پافشاري نكرد . حسام گفت :

- چي شد يهو ؟

سرم و به سمتش برگردوندم . گفتم :

- چيزي نبود . . . يكم معذب شدم اونجا . . . ببخش تورو هم از مهموني انداختم . كاش برام ماشين ميگرفتي و خودت ميموندي اونجا !

- اين چه حرفيه . من تورو تنها ول نميكردم . در ضمن مهموني اومدنم بهانه بود . دوست داشتم كنار تو باشم .

سرم و پايين انداختم . حسام چيزي نگفت . نزديك خونه رسيده بوديم . حسام گفت :

- هورام . دلم ميخواد اگه چيزي ناراحتت ميكنه بهم بگي .

سر تكون دادم و گفتم :

- حتما ميگم .

- نه قول الكي نده . جدي ميگم . رو من حساب كن . باشه ؟

نگاهم و تو چشماي مهربونش دوختم . گفتم :

- باشه . . . ممنون .

حسام لبخند زد و جلوي خونه پيادم كرد . با شب بخير آرومي كه گفت من و راهي خونه كرد . نزديك در كه رسيدم براش دست تكون دادم و اون با يه تك بوق كوچه رو دور زد و رفت .

وارد خونه شدم . خسته بودم . مغزم تير ميكشيد . نميفهميدم كه چرا آراد بايد اين رفتارارو از خودش نشون بده . اين كارا ديگه علاقه هم نبود . نميتونستم همچين حسابي روش باز كنم . بيشتر مثل كينه بود . انگار از اينكه من و با كسي ميديد كينه به دل ميگرفت . شايد همش به خاطر پنهون كارياي منه . ولي اين تپشاي بي اراده ي قلبم چي بود ؟ نكنه دارم از اون احساس عادت پا فراتر ميذارم ؟ نكنه اين حال و هواي ناشناخته مال . . .

سرم و تكون دادم . نه نه . . . نميتونه همچين چيزي باشه . . . خنده داره . . . بس كن هورام .

هيوا با ديدنم گفت :

- چقدر زود برگشتي . فكر ميكردم حالا حالا ها اونجا باشي .

با قيافه اي در هم گفتم :

- من ميرم بخوابم . خيلي خستم . ببخش هيوا .

- چيزي شده ؟

- نه . فقط خستم .

هيوا سر تكون داد . ولي مات و مبهوت نگاهم ميكرد . انگار از اين رفتار من هاج و واج مونده بود ! شب بخيري به ماه بانو كه تازه من و ديده بود گفتم و در مقابل چشماي حيرت زده و صداي ماه بانو كه از هيوا ميپرسيد چي شده به سمت اتاقم رفتم .

اون حق نداشت بهم توهين كنه . حق نداشت اينجوري باهام حرف بزنه . كيفم و يه گوشه پرت كردم . پالتو رو از تنم در آوردم . شالم و روي تخت گذاشتم . با همون كت و شلوار مشكي ساده به سمت پنجره رفتم . بارون گرفته بود . سيل آسا ميباريد . پيشونيم و به سرماي پنجره چسبوندم . چرا زندگيم داشت اينجوري ميشد ؟!

هيوا وارد اتاق شد . نگاهم و به سمت در كشيدم .

- خوابت مياد ؟

از پنجره فاصله گرفتم . دستم به سمت دكمه هاي كتم رفت . گفتم :

- آره . ميخوام بخوابم . كاري داري ؟

- نه . فقط به نظر زياد خوب نمياي .

- چرا خوبم ! نگران نباش .

كتم و از تنم بيرون آوردم . رو به روي آينه ي قدي كه از اتاق سابق هيوا آورده بودم وايسادم . حالا جراتم بيشتر شده بود و راحت تر ميتونستم از توي آينه به خودم خيره بشم . هيوا درست پشت سرم بود . وصله پينه هاي تنم حالم و بدتر كرد . دوباره هيوا گفت :

- شام خوردي ؟

به لباسم كه روي تختم افتاده بود چنگ زدم و برداشتمش . بدون نگاه اضافي به بدنم پوشيدمش . گفتم :

- آره !

دروغ گفته بودم ولي حقيقتا سير بودم . انقدر بغضم و خورده بودم كه احساس گرسنگي نميكردم ! شلوارم و در آرودم . هيوا هنوزم وايساده بود گفت :

- من كه ميدونم يه چيزيت هست .

شلوار راحتيم و برداشتم و پام كردم گفتم :

- هيوا ! چرا بايد چيزيم باشه ؟ من بعد از اين همه مدت يه مهموني رفتم و برگشتم . اين كجاش ناراحت كنندست ؟

- خوب منم ميخوام همين و بدونم .

به سمت تختم رفتم و زير لبي گفتم :

- ميري بيرون چراغم خاموش كن .

هيوا نفسش و كلافه داد بيرون و گفت :

- خيلي خب . نگو .

از اتاق بيرون رفت و آروم در و بست . توي تختم دراز كشيدم . خواب كجا بود ؟! مگه به اين راحتيا ميتونستم پلكام و ببيندم و با خيال راحت بخوابم ؟!

اين حس حسادت چي بود ؟! چرا وقتي ميديدمش قلبم پر تپش ميزد ؟! پلكام و بستم . نبايد انقدر بهش فكر ميكردم . اون هر روز يه جور بود .

صداي زنگ اس ام اس گوشيم بلند شد . پلكام و نيمه باز كردم . يعني كي ميتونست باشه ؟

خواستم بلند شم از جام ولي فكر كردم كي اين وقت شب با من ميتونه كار داشته باشه ؟ بيخيال دوباره پلكام و بستم . اين بار صداي زنگ گوشيم بلند شد .

از جام بلند شدم و به سمت كيفم رفتم . دنبال گوشيم ميگشتم كه صداي زنگ قطع شد . اين بار با كنجكاوي گوشي رو برداشتم و نگاهي به صفحش كردم . همون لحظه دوباره اس ام اس اومد . سريع بازش كردم

چشمم رو اسم آراد خشك شد . ميخواستم گوشي و بذارم سر جاش و بخوابم . دوباره حتما همون حرفاي ناراحت كننده رو برام نوشته بود . نگاهم بي اراده به سمت نوشته ها كشيده شد :

- بيا بيرون ميخوام باهات حرف بزنم .

قلبم لرزيد . يعني اينجا بود ؟! اس ام اس بعدي رو باز كردم :

- خوابيدي ؟

سريع به سمت پنجره رفتم . نگاهم بهش افتاد . سرش و بالا گرفته بود و به پنجره ي اتاقم زل زده بود . اشاره كرد كه برم بيرون . اخمام تو هم گره خورد . ديوونه ! با لباساي مهموني وايساده زير بارون . كه چي رو ثابت كنه ؟ از جلوي پنجره كنار رفتم .

گوشي و روي عسلي كنار تختم گذاشتم و كلافه روي تختم نشستم . دستام و مدام توي هم گره ميكردم . احساس بد همه ي وجودم و گرفته بود . چرا بيخيال نميشد ؟! پس سپيده جونش كجاست ؟

دوباره اس ام اس اومد . نگاهم و به گوشي انداختم . اس ام اسش و باز نميكنم ! همين الان دراز ميكشم تو تختم و ميخوابم . . . اما تو بارون وايساده ! داره خيس ميشه . . . نگاهم دوباره سرد و جدي شد ! خب خيس بشه ! مگه براش دعوتنامه فرستاده بودم كه بياد اينجا ؟!

هنوزم نگاهم به گوشي بود كه اين بار زنگ زد . سريع گوشي و برداشتم و صداش و قطع كردم . صفحه ي گوشي با اسم آراد هي روشن و خاموش ميشد و من همينطور زل زده بودم بهش .

دستم و كلافه به صورتم كشيدم . بايد جواب ميدادم ؟!

دستم داشت روي دكمه ي سبز رنگ ميرفت كه يهو تماس قطع شد . نفس عميق كشيدم . دوباره گوشي توي دستم لرزيد . 2 تا اس ام اس و 1 ميس كال داشتم . دستم روي اس ام اسا رفت .

- پاشو بيا پايين هورام . حالم خوب نيست . فقط بيا .

دستم رو اس ام اس بعدي رفت .

- باشه نيا . من تا صبح همين جا وايميستم .

خدا كنه جدي نگفته باشه . نه اينو الكي گفته كه من برم پايين .

نيشخندي روي لبم نشست . كور خوندي ! تا هر وقت دوست داري اونجا وايسا . من پايين بيا نيستم .

گوشيم و گذاشتم كنار بالشتم و روي تخت دَمَر دراز كشيدم . چشمام و بستم . به آراد فكر نكن . . . به آراد فكر نكن . . .

پلكام و بيشتر روي هم فشار دادم . صداي شُر شُر بارون مثل مته روي اعصابم ميرفت . داشت خيس ميشد . پتوي گرم و نرمم و بيشتر به خودم پيچيدم . بيرون سرد بود . . . خب . . . خب . . . بره تو ماشينش بشينه . . . با اين فكر دوباره سعي كردم بخوابم ولي وجدانم قبول نميكرد كه من اينجا راحت دراز بكشم و اون زير بارون خيس بشه . چشمام و باز كردم و نگاهي به گوشيم انداختم . صفحش خاموش بود . پتو رو كنار زدم . حتما رفته . از تختم پايين اومدم . به سمت پنجره رفتم . آروم پرده رو كنار زدم بدون اينكه ديده بشم نگاهي به بيرون انداختم . هنوزم همون جا وايساده بود . موهاي مشكي و خوش حالتش كه هميشه رو به بالا بود حالا به خاطر بارون ريخته بود تو صورتش . سرش پايين بود و با نوك كفشش به آسفالت ضربه ميزد . كتش و در آورده بود و با پيرهن سفيد مردونه و شلوار مشكي به ماشينش تكيه زده بود . دستم و روي قلبم گذاشتم . دلم براش سوخت . نميخواستم اينجوري ببينمش .

توي يه لحظه سرش و آورد بالا و دوباره نگاه به پنجره دوخت . سريع پرده رو انداختم و از پنجره دور شدم . به سمت لباسام رفتم . چه گناهي كرده بود كه زير بارون وايسه ؟!

دستم روي مانتوم خشك شد . صداي توي سرم با لجبازي گفت " سريع دلت براش سوخت ؟! نديدي توي مهموني چيكار كرد باهات ؟! نديدي چقدر خودخواه و مغروره ؟! سپيده چي ؟ اونم كنارش نديدي ؟ دختر تو چقدر احمقي ! كافيه يكي چراغ سبز بهت نشون بده و تو با كله بري طرفش ؟ به خودت بيا . دو دقيقه ي ديگه زير بارون وايسه ميره ! فكر كردي چي ؟! كه راست راستي خاطر خواهت شده ؟! "

چشمام به اشك نشست . دستم از روي مانتوم سُر خورد . همونجا كنار كمدم نشستم . زانوهام و تو بغلم گرفتم .

گوشيم دوباره روشن و خاموش شد . چهار دست و پا به سمت گوشي رفتم و برداشتمش :

- بانو . . . مهموني بالماسكه رو يادته ؟! هنوزم ماسكي رو كه از صورتت برداشتم و دارم . هنوزم يادگاري نگهش داشتم . . . تو كه نميخواي از من ببري . ميخواي ؟!

اشكام روي گونم ميريخت . گوشي و روي تخت كوبيدم . ازت متنفرم آراد . اينجوري با احساسات من بازي نكن . سرم و تو زانوهام فرو بردم .

قلبم بدجور بي قرار بود . دلم ميخواست از اون اتاق بزنم بيرون و تا جايي كه توان دارم بدوم طرف آراد . اصلا دوست داشتم از پنجره پرواز كنم سمتش . يه احساس بي قراري خاصي داشتم .

اشكام بي صدا توي تاريكي اتاق روي گونه هام ميريخت . پايين تختم خودم و جمع كرده بودم و براي بدبختياي خودم زار ميزدم . نگاهم به گوشيم افتاد . صفحش خاموش بود . اشك چشمام و تار كرده بود . ساعت از 1 گذشته بود . هنوز صداي بارون ميومد .

من سنگدلم . . . من بي احساس ترين آدم روي زمينم . . . چجوري ميتونم بذارم آراد زير بارون توي اين هواي سرد بمونه ؟! اصلا آراد بد . . . آراد خودخواه . . . آراد يه لعنتي به تمام معنا . . . من چي ؟

نگاه اشك آلودم و به سمت پنجره دوختم . با استرس پاهام و تكون ميدادم . لبم و به دندون گرفته بودم . حالم بد بود . نميدونستم چه كاري بهتره . نميدونستم بايد برم كنارش يا همون جا بمونم ؟ چي براي خود آراد بهتره ؟

پنجره ي اتاقم برام شكل يه موجود ترسناك شده بود . از جام بلند شدم . با قدماي آهسته به سمت پنجره رفتم . چشمام و بستم . زمزمه وار با خودم تكرار كردم :

- خدايا رفته باشه . . . خدايا رفته باشه . . .

چشمام و باز كردم . آروم پرده رو كنار زدم . با ديدن تصويري كه رو به روم بود داشتم پَس ميفتادم . دستم و روي دهنم گذاشتم تا جيغ نزنم . از پشت پنجره كنار اومدم . هاج و واج به يه گوشه زل زدم . مثل ديوونه ها چنگي به موهاي بلندم زدم و گفتم :

- حالا بايد چيكار كنم ؟ بايد چيكار كنم ؟!

اشك بدتر راهش و به روي گونه هام باز كرد . دور اتاق ميگشتم و دنبال راه چاره بودم . واقعا اون آراد بود ؟! اون كه به ماشين تكيه داده بود . . . چرا الان سُر خورده بود پايين ؟ موهاي خودش بود . سرش . حتي همون پيرهن سفيد رنگش كه حالا كثيف و گلي شده بود .

نفهميدم دارم چيكار ميكنم . سريع به سمت كمد لباسام رفتم . اولين لباسي كه جلوي دستم اومد كشيدم . سريع پوشيدمش . از اتاق هراسون بيرون زدم . حتي برام مهم نبود كه هيوا خوابه يا بيدار . يا اصلا كسي من و اين موقع شب ميبينه يا نه . . . شوخي نبود . آراد بيرون روي زمين افتاده بود .

قلبم تيكه و پاره شده بود . قدمام و تند تر كردم . حتي نديدم كه چراغا خاموشه يا روشن . فقط در خونه رو ميديدم . اشكام و پس زدم تا تاري ديدم برطرف شه . كم مونده بود روي پله ها بيفتم . ولي اون لحظه نيروي عجيبي گرفته بودم . حس اينكه يكي به كمكم احتياج داره . اينكه اون شخص آراده !

بي توجه به شُر شُر بارون به سمت آراد رفتم . با صدايي گرفته صداش زدم :

- آراد .. . آراد . . .

جوابي نميداد . كنارش نشستم . لباش به كبودي ميزد . بدنش سرد بود . ترسيده بودم . نگاهم و به خيابون خلوت دوختم . دستش و گرفتم . نبضش زير دستم ميزد . همين بهم جرات بيشتري داد . صورتش و تو دستم گرفتم . دوباره صداش كردم :

- آراد . . . آراد . . . پاشو . . .آراد خوبي ؟

پلكاش لرزيد . چشماش حركت خفيفي كرد با دستم صورت سردش و آروم نوازش كردم :

- آراد چشمات و باز كن . چي شدي يهو ؟

به چشماش فشار خفيفي آورد . كمي نيمه باز شد . مستقيم نگاهم كرد . لبش كشيده شد و شكل لبخند به خودش گرفت . با صداي كم جوني گفت :

- به . . . بانو . . . بالاخره . . . افتخار دادي ؟ . . . از اتاق . . . گرم و نرمت . . . اومدي بيرون ؟

مقطع مقطع و با لبهايي لرزون حرف ميزد عصبي بودم . از اينكه خودش و به اين وضع انداخته . ناراحت گفتم :

- پاشو برو تو ماشين بشين . همه ي بدنت يخ زده . پاشو .

خواستم كمكش كنم بلند شه . چشماش هوشيارتر شد . گفت :

- بايد حرف . . . بزنم . . . ميخوام . . . يه چيزي رو . . . بدوني . . .

عصبي تر از قبل گفتم :

- پاشو آراد . داري از سرما يخ ميزني . الان هيچي نميگي . اول گرم ميشي بعد كه حالت خوب شد حرف ميزني . پاشو .

بي حس و حال تر از چيزي بود كه بتونه خودش بلند بشه . انگار 2 ساعت توي سرما و بارون وايسادن بي جونش كرده بود . دستش و دور گردنم انداختم . توان مخالفت نداشت . نميتونستم بلندش كنم . سنگين بود و زورم بهش نميرسيد . يكم تقلا كردم نشد . نگاهم به آراد افتاد . دوباره پلكاش روي هم افتاد دستپاچه و پر ترس گفتم :

- چشمات و باز كن آراد . الان چه وقت خوابه ؟ بيدار شو . . . نميتونم اينجا ولت كنم . آراد .

چشماش يكم باز شد . يكم تقلا كرد و بالاخره تونستم از روي زمين بلندش كنم . همه ي وزنش روي شونه هاي نحيفم افتاده بود . در ماشين و باز كردم . نگاهي به جلو ماشين انداختم . حتي نميدونستم اين لامصب بخاريش چجوري كار ميكنه . نگاهي به آراد كه كم جون و سست سرش روي شونم افتاده بود انداختم . نگاهم و با دستپاچگي به خونه ي خودمون انداختم . همه ي چراغا خاموش بود .

يالا هورام . براي يه بار شجاع باش . . . واسه يه بار يه كاري انجام بده . . .

سريع تصميم گرفتم . حتي نذاشتم فكر ديگه اي ذهنم و منحرف كنه . در ماشين و بستم و با دزدگير قفلش كردم . به زور آراد و به در خونه رسوندم . به نفس نفس افتاده بودم . قطره هاي بارون سر تا پا خيسم كرده بود . پاهاي آراد روي زمين كشيده ميشد .

زير گوشم صداش و ميشنيدم . انگار هذيون ميگفت . يا انقدر توانش و نداشت كه حرفاش و بلند بگه . زمزمه وار ميگفت :

- هوا . . . سرده . . .

با زور همينجور كه به سمت خونه ميكشيدمش گفتم :

- آراد الان ميبرمت يه جاي گرم . . . نخواب باشه ؟ آراد ميشنوي چي ميگم ؟ كمكم كن زودتر برسيم بالا .

چشماش يكم نيمه باز شد . چند تا قدم كوچيك جلو اومد . همون كمك بزرگي بهم كرد تا از شَر بارون خلاص شيم . وارد خونه شديم . در و بستم و دوباره زير لبي كنار گوشش باهاش حرف زدم :

- يكم ديگه مونده . چند تا قدم ديگه كمكم كن . باشه ؟

چشماش بسته بود . با تمام تواني كه داشتم آراد و وارد خونه كردم . هواي مطبوع خونه تن يخ بسته ي من و يكم گرم كرد . دستام سِر شده بود زير بارون . حالا دوباره خون تو رگام جريان پيدا كرده بود . با صداي آروم گفتم :

- آراد رسيديم . طاقت بيار يكم ديگه .

جوابي ازش نيومد . داشتم تعادلم و از دست ميدادم . ولي هر طور بود خودم و سر پا نگه داشتم . ميدونستم اگه آراد از دستم سُر بخوره و بيفته ديگه نميتونم بلندش كنم . به سمت راه پله رفتم . چجوري بايد اين همه پله رو بالا ميرفتم ؟اشكم داشت در ميومد . پشيمون شده بودم .

با نگاهي به صورت رنگ پريده و معصوم آراد دوباره نيرو گرفتم . آراد به كمكم احتياج داشت .

يه پله بالا رفتم . به خاطر سر بالايي بودن و ارتفاع پله ها سنگيني آراد و بيشتر روي شونه هام حس ميكردم . سه تا پله رو بالا رفتم كه احساس كردم دستام بي جون شده . آراد داشت سُر ميخورد پايين . يهو چسبوندمش به ديواره ي راه پله و محكم خودم و بهش چسبوندم كه نيفته پايين . انگار دردش گرفت . اخماش تو هم رفت و ناله ي خفيفي كرد .

از نالش دلم ريش شد . دوباره با احتياط دستش و دور گردنم گذاشتم و با تمام قدرتم بالا كشيدمش . فقط خدا خدا ميكردم كه يه وقت حرفي نزنه . وگرنه همه رو بيدار ميكرد .

هر چي بالا ميرفتم اين پله ها تمومي نداشت . دو بار نزديك بود آراد پرت بشه پايين . ولي هر جور بود با چنگ و دندون تو بغلم نگهش داشتم .

بالاخره روي آخرين پله رسيديم . آراد و تقريبا ميكشيدم . به سختي وارد اتاقم كردمش . تمام انرژيم و جمع كردم و گذاشتمش روي تختم . نفس عميقي كشيدم . به سمت در رفتم و هراسون كل راه پله رو از نظر گذروندم . خدارو شكر كه كسي بيدار نشد . هنوز عصبي بودم . هنوز دستام ميلرزيد . ازم بعيد بود كه بتونم همچين كاري رو انجام بدم .

سريع وارد اتاقم شدم و در و قفل كردم . نگاهي به آراد كردم كه روي تختم افتاده بود و پاهاش از تخت آويزون بود . حالا بايد چيكار ميكردم ؟!

زير لب ناله ميكرد . نزديك تر رفتم دستم و روي پيشوني و گونش گذاشتم . داغ بود . دست و پام و بدتر گم كردم . حالا بايد چيكار ميكردم ؟!

نگاهم به سمت لباساش كشيده شد كه از خيسي به تنش چسبيده بود . حتي از فكري كه از سرم گذشته بود هم خجالت كشيدم . چه برسه كه ميخواستم عمليش كنم . از توي كمدم پتوي اضافه برداشتم و روش انداختم . شوفاژ اتاقم گرم بود . توي اتاق چند تا قدم مضطرب و نگران برداشتم . يه جاي كار درست نبود . آخه لباساش خيس بود . اگه با همونا ميخوابيد بدتر ميشد .

پلكام و بستم . زمزمه وار گفتم :

- هورام عجب غلطي كردي . به تو نيومده ناز كني . بيا حالا تحويل بگير ! اگه از اول رفته بودي پايين اين مصيبتارو نميكشيدي .

نگاهم بهش خيره مونده بود . نزديك تر شدم بهش . تكونش دادم گفتم :

- آراد . . .

جوابي نداد . حتي پلكاشم نيمه باز نشد . اين بار محكم تر بازوش و تكون دادم لبام و تر كردم و گفتم :

- آراد . بيدار شو . بايد لباسات و در بياري . وگرنه حالت بدتر ميشه .

دوباره اخماش تو هم رفت و ناله ي خفيفي كرد . انگار كابوس ميديد . بدنش داغ و داغ تر ميشد .

پتو رو از روش كنار زدم . دوباره نگاهم به لباساي خيس و گل آلودش افتاد . تختمم حسابي كثيف شده بود . كلافه زير لب گفتم :

- لعنتي .

بدون اينكه نگاهش كنم دستم و به سمت پيرهن سفيدش بردم . زير لب گفتم :

- فقط ميخوام كمكت كنم حالت بهتر شه .

دكمه هاش و باز كردم . نيم نگاهي بهش انداختم . قلبم تند تند ميزد . نميدونستم اين قلب لعنتي ديگه چه مرگشه ؟!

دستاش و از توي آستين پيرهنش در آوردم . احساس ميكردم صداي قلبم كل اتاق و برداشته . ناخودآگاه دستم روي سينش كشيده شد . داغ بود و با هر نفسش بالا پايين ميشد . مات نگاهم روش مونده بود . با ناله ي آراد نگاهم و ازش دزديدم . پيرهنش و برداشتم و به سمت شوفاژ رفتم . همون جا انداختمش كه خشك بشه . خواستم دوباره پتو رو روش بكشم كه دستم به شلوارش خورد . اونم خيس بود . كلافه شدم . گندت بزنن هورام . اين ديگه چه موقعيت كوفتي بود كه توش گير افتادي ؟

فكري كردم . سريع از اتاق بيرون رفتم . در اتاق بابا رو باز كردم . نگاهي داخل كمد لباسش انداختم . بابا نسبت به آراد خيلي چاق تر بود . با اين وجود گرمكن سرمه اي رنگ بابا رو از توش در آوردم و برگشتم سمت اتاق . بين راه نگاهم به ديواري كه آراد و بهش تكيه داده بودم افتاد ! واي اينجا چرا انقدر گلي بود ؟! نگاهم پايين تر كشيده شد . همه ي راه پله پر از گل و كثيفي بود . دست و پام و گم كرده بودم . هر لحظه ممكن بود يكي بيدار شه و وضع اونجا رو ببينه ! سريع وارد اتاق شدم . لباسايي كه دستم بود و اونجا گذاشتم و از اتاق بيرون اومدم . در و روي آراد با احتياط قفل كردم .

از پله ها سرازير شدم . دستام ميلرزيد . ولي مدام به خودم نهيب ميزدم كه تو ميتوني هورام ! قوي باش .

وسايل شوينده برداشتم و به سمت راه پله رفتم . نميدونم چند دقيقه بود كه داشتم اونجارو تميز ميكردم ولي وقتي به خودم اومدم كه از كمر درد به سختي سر پا وايساده بودم .

بالاخره كارم تموم شد و به سمت اتاق برگشتم . كليد و تو قفل چرخوندم و وارد شدم . نگاهم به آراد افتاد . سريع لباس و تنش كردم . دوباره نگاهم به شلوارش افتاد .

كم مونده بود از موقعيتي كه توش گير افتادم گريم بگيره . آخه من و چه به اين كارا ؟ دوباره آراد و تكون دادم . ولي انگار نه انگار . هر لحظه تبش داشت بالا تر ميرفت و من نميتونستم الكي دست دست كنم . كمربندش و باز كردم . نگاهم و به سمت راست چرخوندم تا چشمم بهش نيفته . حتي از برخورد دستم با شلوارش هم خودداري ميكردم . دكمه و زيپشم باز كردم و از پاش كشيدم بيرون . شلوار گرم كن و برداشتم . يكي از پاهاش و به زحمت داخلش كردم . حالا نوبت اون يكي بود . تا اينجاش آسون بود . ولي نميدونستم بايد چجوري از پاش بالا بكشمش .

بالاخره با كلي كنجار رفتن و بلند كردن و چرخوندن آراد تونستم شلوار و پاش كنم . احساس ميكردم يه كار بزرگي رو انجام دادم . بالاخره خيالم راحت شد و پتو رو روش انداختم . دستم و روي پيشونيش گذاشتم . هنوزم داغ بود . سريع وسايل آوردم اول يه تب بُر بهش دادم و بعد همونجور كه تو فيلما ديده بودم سعي كردم با حوله ي نم دار تبش و پايين بيارم . يكم كه گذشت احساس كردم خنك تر شده . نفس راحتي كشيدم و حوله ي نم دار و كنار گذاشتم . موهاش هنوز خيس بود . نگاهي به صورتش انداختم . ديگه از رنگ پريدگي خبري نبود . لباش رنگ گرفته بود . ولي هنوزم معصومانه خوابيده بود .

بي اراده دستم و به سمت موهاش بردم . با انگشتان كنارشون زدم . انگشتم پايين تر اومد و رو پيشونيش نشست . بازم حركتش دادم . از روي گونش سر خورد و به سمت لباش رفت . دستم و آروم روي لبش حركت دادم .

محو تماشاش شده بودم . من كه ازش ناراحت بودم . من كه از اين همه غرور و خودخواهيش متنفر بودم . پس اين احساس چي بود ؟ دلم ميخواست تا ابد بهش خيره بشم . دوست داشتم دستم و مدام روي اجزاي صورتش بكشم و با لذت نگاهش كنم .

احساس كردم لباش تكون خورد . انگشتم بوسيده شد . از حالت گيج و گنگي بيرون اومدم . دستم و پس كشيدم . نگاهم به پلكاي بستش افتاد . آب دهنم و قورت دادم . هنوز خواب بود . پس . . . سرم و تكون دادم . . . خيالات برم داشته . آره همينطوره . . . دوست نداشتم ازش دل بكنم . پلكام سنگين شده بود . بالاخره نگاهم و ازش گرفتم . خواستم از لبه ي تخت بلند بشم كه دستاش دور مچم حلقه شد . هراسون بهش خيره شدم . پلكاش نيمه باز بود . با صدايي گرفته گفت :

- كجا ميري ؟

به تته پته افتادم . بيدار بود ؟ خاك بر سرت هورام . چقدر عقده اي بازي در آوردي . همه رو حس كرده . خاك تو سر پسر نديدت ! گفتم :

- بيداري ؟ حالت خوبه ؟

سعي كردم نقاب خونسردي به چهرم بزنم . به سختي آب دهنش و قورت داد و پلكاش و باز و بسته كرد . گفتم :

- من ميرم يكم چايي بيارم بخوري . گرم ميشي حالت بهتر ميشه .

به محض اينكه خواستم پاشم دستش و دوباره محكم تر دور مچم قفل كرد و گفت :

- كجا بانو ؟ در نرو . هيچي نميخوام .

ديگه مقطع مقطع حرف نميزد . ولي صداش گرفته بود . احتمالا گلو درد هم داشت ولي به روي خودش نمياورد . شوخي نبود كه 2 ساعت زير بارون مونده بود .

بي اراده كنارش موندم . لبخند زد . سرم و پايين انداختم و با پايين بلوزم ور رفتم . با صداي آروم گفت :

- چجوري من و تا اينجا آوردي ؟

سرم و بالا گرفتم . گفتم :

- به سختي . نزديك بود چند بار از دستم سُر بخوري و از پله ها پرت شي پايين .

لبخند محوي روي لبش نشست گفت :

- بهتر . توام يه نفس راحت ميكشيدي .

نگاهي به چشماي شوخش انداختم . شايد به نظر اون شوخي بود . ولي ناراحت شدم . ناخودآگاه لبم و به دندون گرفتم . گفتم :

- من راضي به مرگت نيستم .

- پس چرا دو ساعت زير بارون كاشتيم ؟ هي گفتم الان مياد . . . الان ديگه دلش ميسوزه مياد . . . الان صداي بارون و ميشنوه دلش به رحم مياد . ولي بانوي من توجهي به بارون و سرما نداشت . حتي دلشم واسه اون بي نوايي كه داشت بارون ميخورد نسوخت .

سرم و پايين انداختم . من واقعا قلبم از سنگ بود . همش تقصير من بود كه آراد به اين روز افتاده بود . همش به خاطر من بود كه حالش بد بود . به خاطر من بود كه صداي بم دوست داشتنيش زمخت تر شده بود . هر چند كه جذابيت صداش و بيشتر كرده بود ولي بازم تقصير من بود كه به اين حال افتاده بود . قطره اشكي از گوشه ي چشمم سُر خورد . ياد بدن تب دارش افتادم . ناله هاي زير لبيش .

نميدونم از ناراحتي بود يا فشار عصبي كه توي اين چند ساعت تحمل كرده بودم ولي اشكم بي مهابا روي گونم ميريخت . حتي از بودن آرادم ابايي نداشتم . بي اراده اشكام پايين ميومدن . صداش و شنيدم . دستش و زير چونم گذاشت و گفت :

- ببينمت . داري گريه ميكني ؟!

صداش متعجب بود . مهربون بود . ناشناخته بود . اصلا با آرادي كه تو ذهنم ساخته بودم زمين تا آسمون فرق داشت .

سرم و بالا آورد . نگاهش و به چشمام دوخت . ناراحت شد . اونم پا به پاي من غمگين شد . اخماش و تو هم كشيد و گفت :

- گريه نكن هورام .

همين حرف كافي بود تا بازم اشكام سرازير بشه . بازم ناراحت تر از قبل بشم . آراد خودش و به سمتم كشيد . من و به خودش نزديك كرد . سرم و تو سينش پنهان كرد . دستم و محكم روي دستش گذاشتم كه ولم نكنه . كه ازش جدا نشم . احساس ميكردم تنها جايي كه آروم ميشم همون جاست . بوسه اي روي سرم گذاشت گفت :

- بانوي لوس من . گريه نكن . اصلا اين ناراحتيت به خاطر چيه ؟

با هق هق گفتم :

- همش تقصير منه .

با صدايي كه خنده ازش معلوم بود گفت :

- نخير بانو تقصير منه كه زيادي سيريشم . فكر كردم ميتونم روي بارون و كم كنم . ولي اون حالم و گرفت .

لبخند محوي روي لبم نشست . همينجور كه سرم و از روي سينش بر ميداشت گفت :

- ببينمت .

نگاهش و به چشمام دوخت . مهربون بود . با آراد توي مهموني زمين تا آسمون فرق داشت .

- آروم باش . دلم نميخواد ناراحت ببينمت . ديگه حق نداري گريه كني . نه جلوي من . نه جلوي هيچ كس ديگه . اين يه دستوره . فهميدي ؟

مات نگاهش كردم . داشتم حرفاش و تو ذهنم سبك سنگين ميكردم دوباره گفت :

- مهم نيست كه الان داري فكر ميكني چقدر من خودخواهم . يا آدم اعصاب خورد كنيم . مهم اينه كه حرفي كه ميگم بايد عملي بشه .

خودم و از توي بغلش بيرون كشيدم . اخمام تو هم رفت گفتم :

- هنوزم خودخواه و مغروري . اصلا بايد بازم زير بارون ميموندي .

خنديد . با خندش قلبم و زير و رو كرد . گفت :

- من خود خواهم . قبول دارم . سعي كن يه جوري باهاش كنار بياي .

خودم و نباختم گفتم :

- چرا بايد كنار بيام ؟ به من چه ربطي داره ؟ بهتر نيست سپيده باهاش كنار بياد ؟

خنده از روي لباش محو شد . اخم ظريفي كرد و گفت :

- ميشه تيكه نندازي ؟

- نخير نميشه . چطور تو راحت حرفات و ميزني .

نگاهش و روي صورتم گردوند . از اينكه زير نگاهش باشم عصبي ميشدم . با اخم گفتم :

- ميشه اينجوري نگاهم نكني ؟

با خونسردي گفت :

چجوري ؟

- همينجوري كه الان داري نگام ميكني .

- نخير نميشه .

زير لب غريدم :

- خودخواه .

- شنيدم .

با پررويي گفتم :

- ميدونم .

از جام بلند شدم و گفتم :

- خب انگار حالت خوبه . ديگه ميتوني بري .

- چجوري دلت مياد يه پسر مريض و اين وقت شب بذاري بره ؟ اگه بين راه تصادف كنم چي ؟

ميدونستم داره ادا در مياره ولي دلم راضي نميشد با اين حال دوباره بفرستمش بيرون . مستاصل گفتم :

- خيلي خب . پس بگير بخواب . ساعت 4 صبحه .

- هورام ؟!

همونجوري كه سرم توي كمد بود و داشتم براي خودم بالش و پتو بر ميداشتم گفتم :

- هوم ؟! چيزي ميخواي ؟

- ميشه بياي كنارم بشيني ؟

به سمتش برگشتم . چشماش هنوزم تب دار بود . انگار به زور خودش و بيدار نگه داشته بود . بالش و پتو رو روي زمين انداختم و با قدماي لرزون به سمتش رفتم . نميدونستم چرا وقتي به سمتش ميرفتم يهو دلهره و دلشوره و يه حس خاصي قلبم و قلقلك ميداد . كنار تخت دوباره نشستم . نگاهي به چشمام انداخت . گفت :

- من تند رفتم . يعني عصبي بودم . چطور بگم . . . وقتي ديدمت يهو ديوونه شدم .

تحمل نگاه كردن به چشماش و نداشتم . دستم و توي دستش گرفت و گفت :

- نميخوام طرف هيچ مردي بري . اگه ميخواي ديوونه نشم نرو .

زير لبي گفتم :

- تو هنوز تكليفت با خودت مشخص نيست . حتي نميگي چرا نبايد طرفشون برم . . .

دستش و روي لبم گذاشت . ساكت شدم . نگاهش از چشمام پايين رفت . انگشت اشارش و روي لبم كشيد . مات كاراش بودم . گفت :

- الان هيچي در اين مورد نگو . يكم بهم وقت بده . باشه ؟

دوباره نگاهش و به چشمام دوخت . انگشتش و برداشت . گفتم :

- بايد از هم فاصله بگيريم . اينجوري بهتره .

دستش توي موهاش رفت . گفت :

- نميتونم . من فاصله نميخوام . تو بهم فرصت بده . باشه ؟

- آخه . . .

- هورام !

لحنش تحكم داشت . ولي چشماش خواهش ميكرد حرفي در اين مورد نزنم .

اتاق پر از سكوت شده بود . ولي نگاهامون هنوز به هم خيره مونده بود . اين چشما چي داشت ؟ چرا ديوونم ميكرد ؟ چرا قلبم با ديدنشون ريتم ميگرفت و پر تپش ميزد ؟!

فاصلش باهام كم شد . ترسيدم . زير لب گفتم :

- آراد ؟!

- هيــــــــــس . . .

بيشتر نزديك شد . دلهره و استرس و يه عالمه احساسات ناشناخته سمتم هجوم آورد . دستام به لرزش افتاد . چشماش و از فاصله ي نزديك تر ميديدم . نگاهم پايين افتاد . لبهاش روي هم چِفت شده بود . دوباره گفتم :

- آراد . . .

نگاهم كرد . منم همينطور . نميدونم تو نگاهم چي بود . يا چه احساسي بهش دست داد . رنگ نگاهش عوض شد . سرش و كمي عقب كشيد . دستش به سمت موهام رفت . نوازش وار پشت گوشم بردشون گفت :

- جانم ؟!

صداش ميلرزيد ؟ درست فهميده بودم ؟! مثل دستاي من ؟! كه بي اختيار دچار لرزش شده بود ؟! يا مثل چشمام كه دنبال چشماش و اعضاي صورتش ميچرخيد ؟

قرار بود چه اتفاقي بيفته ؟ اون نزديكي به خاطر چي بود ؟ چرا نگاهم روي لباش قفل شده بود ؟

بيشتر خودش و عقب كشيد . هنوزم به صورتم نگاه ميكرد . ولي نه به لبهام . به چشمام زل زده بود . لبخند به لب گفت :

- هورام تو خيلي معصومي . . . تو خيلي پاكي . تو حيفي .

منظورش چي بود ؟! اينكه ميخواست ببوستم و نبوسيد ؟! چون پاكم ؟! چون حيفم ؟! يا چون زشتم ؟!

احساس بدي پيدا كردم . ولي به روي خودم نياوردم . گفتم :

- بهتره بخوابي . تو مريضي . استراحت بهترت ميكنه .

نفس عميقي كشيد . انگار ميخواست يه غمي رو از روي سينش پس بزنه . شايدم من اشتباه فكر ميكردم . گفت :

- تو كجا ميخوابي ؟

- روي زمين .

- كمرت درد ميگيره .

- من راحتم . تو بخواب .

- تو رو تختت بخواب . من رو زمين ميخوابم .

- آراد ! راحت باش . چيزيم نميشه .

آراد دو دل و پر شك و ترديد دراز كشيد . هنوز گوشه ي تخت يكم جاي خالي بود . نگاهم و بهش دوختم . گفت :

- ميتوني اينجا بخوابي . فكر كنم جات بشه . اينجوري خيالمم راحت تره .

ميترسيدم . خجالت ميكشيدم . كلي احساساي در هم و برهم داشتم كه بيشترياشون برام آشنا نبود . گفتم :

- روي زمين ميخوابم .

آراد خودش و بيشتر كنار كشيد و گفت :

- بخواب هورام .

خودش زودتر چشماش و بست . شايد ميخواست مطمئنم كنه كه تماسي در كار نيست . مگه همين چند دقيقه ي پيش . . . افكارم و پس زدم . انقدر بهش فكر نكن . شايد منظورش اون نبوده . منحرف نباش !

بي اراده كنارش دراز كشيدم . بوي آراد و گرماي حضورش قلبم و بيشتر به تپش مينداخت . چند تا نفس عميق كشيدم . پتوم و از پايين تخت برداشتم و روي خودم كشيدم . تا جايي كه ميشد خودم و گوشه ي تخت جمع كردم تا تماسي باهاش نداشته باشم . آرادم حسابي خودش و به ديوار چسبونده بود تا من راحت باشم .

پلكام و رو هم گذاشتم . بايد سعي ميكردم بخوابم . چشمام پر از خواب بود ولي شرايط غير عاديم خواب و از سرم پرونده بود .

صداي آروم آراد و شنيدم :

- راستي فكر نكن كه نفهميدم لباسام عوض شده ها !

همينجور كه پشتم بهش بود لبم و به دندون گرفتم . ديدي آبروت رفت هورام خانوم ! جوابي بهش ندادم . تا شايد فكر كنه خيلي سريع خوابم برده . اينجوري كمتر خجالت ميكشيدم . دوباره صداش و شنيدم :

- مرسي بانو . براي همه چي . شب بخير .

براي همه چي ؟! يعني براي لباسا ؟! انگار به خير گذشته بود . خودش كه راضي بود . من ديگه براي چي بايد با خودم و احساساتم كلنجار برم ؟!

پلكام و بستم . انگار شب بخير آراد مثل داروي خواب بود . چون خيلي سريع خوابم برد .

دستم و روي صورتم كشيدم . غلت زدم تو جام . سرم يه جاي گرم و نرم قرار گرفت . با خيال راحت دوباره داشت خوابم ميبرد كه صداي خنده هاي ريزي رو شنيدم . اخمام و تو هم كشيدم . اين ديگه صداي كي بود ؟! فكر كردم اشتباه شنيدم . ولي دوباره يكي ريز ريز كنار گوشم خنديد . هر كار ميكردم پلكام باز نميشد . خيلي خوابم ميومد . دلم ميخواست بيخيال كنجكاوي در مورد اين صداي خنده بشم ولي نميشد . به سختي پلكام و از هم باز كردم . نگاهم به گرمكن سرمه اي رنگ افتاد . اخمام و تو هم كشيدم تا يكم بيشتر تمركز كنم . اين ديگه چيه ؟! دستم و جلو بردم و بي هوا لمسش كردم . صدايي كه تا اون لحظه ريز ميخنديد حالا خنده هاش واضح تر شده بود . نگاهم و بالا آوردم . با ديدن صورت آراد توي چند سانتيم لبخندي بي اختيار روي لبم نشست . نميدونم توي اين لبخند مست و مَلَنگِ من چي بود كه بدتر به خنده انداختش . همينجوري با تبسم بعد از خواب داشتم نگاهش ميكردم كه انگار توي يه لحظه خواب از سرم پريد . يهو ازش فاصله گرفتم و تقريبا خودم و پرت كردم اون طرف تخت كه كم مونده بود بيفتم پايين . خنده اش بيشتر شد . تازه به خودم اومده بودم . من تو بغل اين چيكار ميكردم ؟! ديدم ديشب هي اصرار ميكنه رو تخت بخوابما . همش نقشه بود ؟! آراد با همون خنده اي كه روي لبش جا خوش كرده بود گفت : - سلام . صبح بخير . روي تخت نيم خيز شدم . دستي به موهام كشيدم و دستپاچه گفتم : - سلام . هنوزم خنده روي لباش بود . دستش و زير سرش گذاشته بود و نگاهم ميكرد . انگار سر حال تر شده بود . ديگه آثار تب توي چهرش معلوم نبود . دستپاچه گفتم : - به چي ميخندي ؟! همينجوري كه سعي ميكرد خنده اش و مهار كنه به آرومي گفت : - فكر كنم اگه ديشب روي زمين ميخوابيدم بيشتر در امان بودم ! گنگ و پر از سوال بهش خيره شدم گفت : - از بس كه ديشب لگد خوردم فكر كنم كل تنم كبود شده الان . سرم و پايين انداختم و با شرمندگي گفتم : - خيلي بد خوابيدم ؟! ببخشيد . - خواهش ميكنم بانو . نگاهش كردم . خيلي سرحال بود . نه خبري از غم ديشبش بود . نه خبري از اخم و عصبانيت . لبخندي بي اراده روي لبم نشست . دستگيره ي در اتاقم چند بار بالا و پايين شد . با وحشت برگشتم و بهش خيره شدم . بعد چند تا تقه به در خورد و صداي هيوا بلند شد : - هورام . . . زنده اي ؟ چرا در اتاقت قفله ؟ ميدوني ساعت چنده ؟ پاشو . . . جوابي ندادم . هراسون به آراد خيره شدم . اونم به من خيره بود . منتظر بود من بهش بگم چيكار كنه و اونم انجام بده . ولي من مثل ماست منتظر يه امداد غيبي بودم . ديشب فكر اينجارو نكرده بودم ! حالا چطوري بايد از جلوي چشماي هيوا و ماه بانو آراد و ميفرستادم كه بره ؟ هيوا دوباره به در زد و گفت : - هورام . . . بيداري ؟ جواب بده نگرانت شدم . از جام بلند شدم . چند تا قدم تو اتاقم برداشتم و بعد پشت در رفتم . از همون جا گفتم : - هيوا بيدارم . الان ميام پايين . پشتم و چسبوندم به در و رو به آراد با اشاره گفتم : - چيكار كنيم ؟! شونه بالا انداخت . پوفي كردم . چقدر خونسرد بود ! دوباره هيوا گفت : - در و باز كن ببينمت . اين در چرا قفله ؟ به سمت تخت رفتم . دست آراد و گرفتم و بلندش كردم . با كشيده شدن دستش آخ گفت كه سريع جلوي دهنش و گرفتم . تو همون حالت كه دور خودم ميچرخيدم و دنبال يه جايي ميگشتم تا آراد و قايمش كنم گفتم : - صبر كن هيوا . الان باز ميكنم . هيوا غر غر كنان گفت : - بدو باز كن ديگه . داري چيكار ميكني ؟ به سمت كمد لباسام رفتم . ولي انقدر كوچيك بود كه جاش نميشد . آخه من توي يه اتاق 12 متري چجوري ميتونستم يه پسر با اين قد و قامت و قايم كنم ؟! استرس به دلم چنگ ميزد . آراد نگهم داشت و اشاره به پشت در كرد . بعد زمزمه وار گفت : - ميرم پشت در . فقط نذار بياد تو . سر تكون دادم . آراد پشت در قايم شد . چند تا نفس عميق كشيدم كه آروم شم بعد در و باز كردم . هيوا مشكوك نگاهم كرد گفت : - در اتاق چرا قفل بود ؟! بدون اينكه خودم و ببازم شونم و بالا انداختم و گفتم : - همينطوري . چيزي شده ؟ هيوا سركي توي اتاق كشيد . تازه يادم افتاد كه لباساي آراد روي شوفاژه . جلوي نگاهش وايسادم و گفتم : - چيزي شده ؟ هيوا متعجب گفت : - چرا اينجوري ميكني ؟ برو كنار بيام تو . ميومد تو بدبخت ميشدم . گفتم : - هيوا تو برو الان ميام پايين . سريع در و روش بستم و بهش تكيه دادم . صداي هيوا رو شنيدم كه از پشت در گفت : - ديوونه شدي امروز ؟ باشه زود بيا پايين . بابا تا 1 - 2 ساعت ديگه ميرسه خونه . نگاهم به سمت آراد كه حالا به در تكيه داده بود افتاد . با نگراني گفتم : - چجوري از اينجا ببرمت بيرون ؟! آراد به سمت لباساش رفت . برداشتشون گرمكنش و در آورد . نگاهم و چرخوندم و پشتم و بهش كردم . هم زمان گفتم : - آراد ! ميشه مراعات كني يكم ؟! همينجور كه لباس تنش ميكرد گفت : - ديشب خودت اينارو تنم كردي . يادت رفته ؟! صادقانه گفتم : - بله ولي من نگاهت نميكردم ! با لحني شيطون گفت : - از حفظ تنم ميكردي ؟ انتظار داري باور كنم ؟! - آراد ! ميشه بس كني . الان بگو چجوري ميخواي از اين خونه بري بيرون ؟! - به راحتي بانو ! غصه نخور . به سمتش برگشتم . لباسش و پوشيده بود . گرمكن بابا رو روي تختم انداخت و گفت : - برو پايين سرشون و گرم كن من از در ميرم بيرون . - تنهايي گفتي ؟ - چاره ي ديگه اي نداري بانو . وقتي پسر مياري تو اتاقت بايد فكر اينجاهاشم بكني . قيافش شيطون شده بود دوباره . با اخم به سمتش رفتم و مشتي به بازوش كوبيدم گفتم : - ديشب اگه ولت ميكردم اونجا ميمردي . مجبور بودم ميفهمي ؟ خنديد و گفت : - بانو خشن ميشود . وقتي قيافه ي نگران و ترسيده ي من و ديد گفت : - برو پايين بانو . معمولي باش . مثل هميشه . منم آروم ميام پايين باشه ؟! با نگراني گفتم : - باشه . راه ديگه اي نداريم . موهام و مرتب كردم و به سمت در رفتيم . جلوتر و از آراد قدم بر ميداشتم . صداي هيوا و ماه بانو از آشپزخونه ميومد . نفس عميق كشيدم . نگاهي به آراد انداختم كه پايين پله ها وايساده بود و بهم اشاره ميكرد برم تو و نترسم . وارد آشپزخونه شدم . ماه بانو با ديدنم گفت : - صبح بخير. بيا صبحانت و بخور . صورت هيوا و ماه بانو دقيقا رو به جايي بود كه آراد بايد رد ميشد . با من من و دستپاچگي گفتم : - ماه بانو از تو بخچال برام خامه مياري ؟ ماه بانو با تعجب گفت : - تو كه خامه دوست نداري . - دلم خواست امروز بخورم . تنها چيزي كه به ذهنم رسيد همين بود . نميدونم اونام متوجه نگرانيم شدن يا نه . ولي به هر بدبختي كه بود هيوا رو هم دنبال چاي ريختن فرستادم و سريع به آراد علامت دادم كه رد شه . اونم با قدماي بلند از جلوي آشپزخونه گذشت و بيرون رفت . با رفتن آراد قلبم آروم گرفت . هيوا و ماه بانو هنوزم با نگاهي مشكوك بهم خيره شده بودن ولي من به حالت طبيعي برگشته بودم . ديشب جنجالي ترين شب زندگيم بود ! با حضور آراد ! با گرماي بودنش ! لبخند از روي لبم كنار نميرفت . چه اهميتي داشت هيوا و ماه بانو مشكوك بهم خيره بشن ؟! يا اينكه چه كاري درسته و چه كاري غلط ؟! مهم اين بود كه ديشب شب خوبي بود . - بابت ديشب بازم ازت معذرت ميخوام . واقعا نميدونستم سپيده ميخواد آراد و با خودش بياره . وگرنه ازت نميخواستم بياي . همينجوري كه به دستم خيره شده بودم گفتم : - اين چه حرفيه ؟ احتياج به عذر خواهي نيست حسام . با عذر خواهي حسام و پيش كشيدن دوباره ي قضيه ي مهموني دوباره همه چيز جلوي چشمم جون گرفت . رقص سپيده و آراد . . . دست تو دست همديگه وارد سالن شدنشون . . . لحن حرف زدن و خودموني بودن سپيده . . . چقدر راحت كنار اومده بودم باهاش ! چقدر احمق بودم كه ديشب انقدر راحت بخشيده بودمش . . . چقدر ساده بودم . . . چقدر صادقانه براي حالش دل سوزونده بودم و اون . . . صداي حسام افكارم و به هم ريخت : - الو . . . هورام ! هنوز پشت خطي ؟ افكارم و از آراد و رفتاراش گرفتم گفتم : - آره . . . چي گفتي ؟ - ميگم دلم ميخواد ببينمت . يه جوري هم ديشب و جبران كنم . اصلا نتونستم حتي باهات حرف بزنم . - خب . . . خب . . . كي ؟! خنده توي صداش پر شد . . . با سر خوشي گفت : - يعني موافقي ؟ مياي بيرون ؟ با اكراه گفتم : - آخه بيرون . . . نذاشت حرفم كامل بشه سريع گفت : - ميدونم . . . تو از بيرون و محيطاي شلوغ خوشت نمياد . . . قول ميدم ديگه همچين جاهاي پا نذاريم . ميبيني ؟ داريم كم كم همديگه رو ميشناسيم . . . الان بيشتر با روحياتت آشنا شدم . چرا وقتي حسام حرف ميزد اون حسي كه با آراد داشتم و ندارم ؟ شايد به خاطر تُنِ صداشه ! شايدم به خاطرِ . . . افكارم و پس زدم . . . اين فكراي مسخره چيه هورام ؟! بس كن . . . تو هيچ احساسي به اون نداري . بدون اينكه فكر كنم سريع گفتم : - آره . . . منم دوست دارم تورو بيشتر بشناسم حسام . حسام ذوق كرد . - پس يه برنامه جور ميكنم بهت خبر ميدم . امشب شيفت نيستم . به آرومي گفتم : - باشه . - پس خبرت ميكنم . فعلا . با قطع شدن تماس صداي آراد توي سرم پيچيد . ميگفت دلش نميخواد من با حسام رفت و آمد كنم . نه اون . . . نه هيچ مرد ديگه اي . دستام شُل شد . اون با سپيده بود . . . حتي توضيحي بهم در اين مورد نداده بود ! " هورام ! مگه تو كي هستي كه اون بهت توضيح بده ؟ چرا احساساتي فكر ميكني ؟ " چقدر زود خام رفتاراش شدم . . . ياد ديشب افتادم . . . اينكه چقدر بهم نزديك شده بود . اينكه ازم فرصت خواسته بود . . . براي چي ؟ كه بيشتر با دختراي ديگه جلوم مانور بده ؟ از حرص و عصبانيت پر شده بودم . از اينكه انقدر ساده بودم و سريع كوتاه ميومدم در مقابلش ! دلم ميخواست همه ي اتفاقاي ديشب و از ذهنم پاك كنم . دلم ميخواست حماقتام و از بين ببرم . من توي اتاقم راه داده بودمش . . . من ريسك كرده بودم . . . من به خاطرش زير بارون رفتم . . . احساس آدمايي رو داشتم كه ازشون سوء استفاده شده . . . هر وقت ميديدمش زبونم قفل ميشد . . . كافي بود حرف بزنه تا كلا يادم بره ازش دلخورم ! . . . وقتي خيره نگاهم ميكرد حتي خودمم فراموش ميكردم . . . كلافه دستي به صورتم كشيدم . . . نه ! ديگه بسه ! ديگه اين همه احمق بودن بسه ! ***** - احوال بانوي خودمون ؟ رو به راهي هورام خانوم ؟ سعي كردم خونسرد نشون بدم . سرد و جدي جوابش و دادم : - خوبم ممنون . پشت خط يكم مكث كرد . بعد با لحني مشكوك گفت : - چي شده بانو ؟ با ما قهري ؟ حال و احوال نميپرسي ؟ داشتم از اين لحن خونسردش عصبي ميشدم . . . يه جوري رفتار ميكرد كه باعث شد از كوره در برم . با لحني كه چندان خوش آيند نبود گفتم : - صبح ديدمت ! صحيح و سالم بودي . . . ديگه براي چي بايد حالت و بپرسم ؟ سوتي كشيد و گفت : - بانو باز جوش آورديا ! داري سَر ميري ! - كاري داشتي ؟ جدي شد گفت : - ميشه بپرسم از صبح تا حالا از بنده چه خطايي سر زده كه سزاوار خشم شمام ؟ - يعني خودت نميدوني ؟ نفس عميق كشيد . كلافگي رو حس ميكردم از حالاتش . ولي كوتاه نيومدم . . . گفت : - نخير من نميدونم ميشه ملتفتم كني ؟! دلم نميخواست بهش بگم . . . نميدونم اين چه حسي بود . . . ولي دلم ميخواست سكوت كنم ! - مهم نيست ! - هورام ! داري عصبيم ميكني ! چي شده ؟ تو تا صبح خوب بودي ! گوشيم بوق زد نگاهي به صفحش كردم . حسام اومده بود پشت خطم . سريع به آراد گفتم : - پشت خطي دارم فعلا . . . عصبي گفت : - جواب بده منتظر ميمونم ! شونه اي بالا انداختم و بدون گفتن كلمه اي آراد و گذاشتم پشت خط و به حسام جواب دادم . - الو . . . حسام . - سلام . اومدم پشت خطت ؟ - آره . چيزي شده ؟ - نه چيز خاصي نشده . اگه كاري داري بهش برس من بعدا بهت زنگ ميزنم . ياد آراد افتادم كه پشت خط منتظر بود . ولي از قصد گفتم : - نه كار مهمي ندارم . بگو . - راستش امشب ميخوام ببرمت يه جايي . ساعت 8 ميتوني آماده باشي ؟ - 8 ؟ نميدونم . . . بذار به هيوا بگم . . . ! - نگران اجازه نباش . خودم زنگ ميزنم به بابات ميگم . باشه ؟ ناسلامتي من دكترتم ! خنديد . منم لبخندي نشست روي لبم . گفتم : - باشه . چي از اين بهتر ؟ منتظرتم . گوشي و قطع كردم . اسم آراد هنوز روي صفحه بود . نفس عميقي كشيدم و دكمه ي hold رو زدم . گفتم : - خب ميشنوم ! - كي بود كه 10 دقيقه جواب دادن بهش طول كشيد ؟! عصبي بود . با شنيدن صداي عصبانيش احساس خوبي بهم دست داد . گفتم : - چرا ميپرسي ؟ مگه من از تو اينجور چيزا رو ميپرسم ؟ صداي نفس كشيدنش توي گوشي ميپيچيد . . . دوباره داشتم بي قرار ميشدم گفت : - هورام نگي چه مرگته پا ميشم ميام اونجاها ! بترس از اون زماني كه كنترلم و از دست بدم ! - از چي داري ميترسونيم ؟ تو فقط بلدي بياي اينجا و گولم بزني ! فقط همين ! - آخه گل بانو من كي تورو گول زدم ؟! لحن مهربونش آتيشم زد . احساساتي كه سعي ميكردم توي نطفه خفه كنم يهو سر باز كرد

گفتم : - اينجوري صدام نكن . خوشم نمياد ! نگفتم كه با اينجور صدا زدن بي تاب ميشم ، داغون ميشم ، قلبم پر تپش ميشه ! لحنش آروم شده بود گفت : - پس چي صدات كنم بانو ؟ تو بانويي ديگه . مگه نيستي ؟ انگار از قصد روي بانو تاكيد بيشتري ميكرد . ميدونست داره كلافم ميكنه ! گفتم : - همين الانم داري گولم ميزني . . . داري يه كاري ميكني كه عصبانيتم و فراموش كنم . . . داري كاري ميكني كه نامرديات يادم برم ! - بانو ! . . . بانو جان ! . . . اين حرفا چيه ؟! تو از عصبانيتت بگو . اصلا خودت و خالي كن . خودم دربست همه ي غمات و ميخرم . فقط ارزون حساب كن مشتري شيم ! - ببين ! همش داري مسخرم ميكني ! همش ميخواي عصبيم كني ! من فقط برات سرگرميم . . . اصلا هورام كيه ؟ مگه چقدر حال هورام مهمه ؟ همينقدر كه تو چند ساعت باهاش سرگرم بشي بسه ! مگه غير از اينه ؟ - هورام . معلومه چته ؟ بابا درست بگو منم بفهمم . . . مگه تو قرار نشد به من فرصت بدي ؟ پس اين حرفا ديگه چيه ؟ چرا انقدر ازم دلخوري ؟ - تو ديشب عمدا حواسم و پرت كردي . . . عمدا براي من توضيح ندادي . . . تو اصلا حرفي از سپيده نزدي . . . من پرسيدم تو جواب ندادي . . . حتي تو من و در حدي نميبيني كه بخواي در اين مورد بهم توضيح بدي . . . من حتي نميدونم تو چه موقعيتي هستم كه بايد ازت توضيح بخوام . . . حتي نميفهمم چرا به خودت اجازه ميدي كه من و بخواي كنترل كني . . . من اصلا هيچي نميفهمم . . . به جاي اينكه تو حس من و بهتر بكني بدتر داري گيجم ميكني . داري باعث ميشي كه احساس حماقت بكنم . . . تو با حرفات . . . بين حرفم پريد هنوزم لحنش آروم بود گفت : - هورام بانو ! آروم باش . . . من ميام اونجا همه چي و برات توضيح ميدم خوبه ؟ از جا پريدم نگاهي به ساعت انداختم 7 بود . تا 8 حسام ميومد و من بايد حاضر ميشدم ! سريع گفتم : - نه ! نيا ! يعني . . . نميخواد بياي ! - چرا هورام ميام . ميخوام توضيح بدم . تو حق داري ناراحت باشي . كلافه گفتم : - نميخوام بياي ! اصلا مهم نيست . - چرا مهمه ! قطع كن . من كارام و تو شركت سبك شه ميام پيشت . يكم دير ميشه ولي ميام .بهتره بيدار باشي . فعلا . نذاشت چيز ديگه بگم سريع قطع كرد . ناباورانه تو گوشي گفتم : - الو . . . آراد . . . آراد . . . ولي هيچ صدايي از اون طرف نمي اومد ! گوشي رو با عصبانيت و كلافگي پرت كردم روي تخت . هورام بميري ! شانس بياري با هم نرسن اينجا ! دستم و چند بار به صورتم كشيدم . داشتم ديوونه ميشدم . اصلا باعث و باني تمام دعواهاي اين دو تا دوست منم ! آراد اگه حسام و ميديد حتما ميكشتش ! يا نه ! اصلا من و ميكشت ! مگه نگفت دوست نداره با حسام جايي برم ؟! نميدونستم بايد چيكار كنم ! بايد به حسام زنگ ميزدم و قرار و كنسل ميكردم ؟ " هي هورامِ ضعيف ! مگه از آراد ناراحت نبود ؟ دوباره با يكم نرمشش خام شدي ؟ مگه نميخواستي ديگه نذاري حرف حرف ِ اون بشه ؟ پس الكي هول نشو ! " چند تا قدم با ترس و لرز تو اتاقم برداشتم . معلوم نبود امشب چي ميشه ! در باز شد برگشتم سمتش هيوا وارد اتاق شد گفت : - حاضر نميشي ؟ - حاضر شم ؟ -آره ديگه حسام زنگ زد به بابا گفت قراره جايي ببرتت ! نگاهم رو ساعت چرخيد . كاش حسام زودتر برسه ! كاش آراد و حسام همديگه رو نبينن ! نگاهي به هيوا انداختم عادي بود رفتارش . نميدونستم حسام چي بهش گفته كه انقدر راحت قانع شده بود تا من باهاش بيرون برم ! به سمت كمدم رفتم مانتوي مشكي رنگم و برداشتم و تنم كردم . هيوا گفت : - بايد برات چند دست مانتو بخرم . هر وقت ميخواي جايي بري اين مانتو مشكي رو ميپوشي . بدون توجه به حرف هيوا داشتم به اين فكر ميكردم كه اگه حسام دير برسه چي ؟ يا اگه با آراد برسه ؟ استرس و اضطراب داشت خفم ميكرد . هيوا دوباره گفت : - شال مشكي سرت نكن . وايسا ببينم . من و از جلوي كمد كنار زد . يكم لباسام و زير و رو كرد و آخر يه شال قرمز در آورد و دستم داد گفت : - اين بهتره . بدون حرف شال و ازش گرفتم ! برام مهم نبود چي ميپوشم . تنها چيزي كه الان اهميت داشت سر و سامون دادن اين گندي بود كه زده بودم ! نگاهم روي ساعت قفل شد . تازه 7:30 بود . تا نيم ساعت ديگه من ميمردم ! هيوا گفت : - صداي كيوان مياد . انگار اومد . من برم ديگه . خوش بگذرون حسابي . سر تكون دادم و گفتم : - باشه . مواظب خودتون باشين . هيوا سر تكون داد و رفت . حاضر بودم . براي بار صدم از پنجره به بيرون نگاه انداختم . كوچه خلوت بود . نگاهم به ساعت افتاد 5 دقيقه به 8 مونده بود . گوشيم و از روي تخت برداشتم . نگاهي به صفحش كردم . هنوز خبري از حسام نبود . زمزمه وار گفتم : - بيا ديگه . . . زود باش حسام . . . صفحه ي گوشيم روشن شد . نگاه هراسونم و بهش دوختم . با ديدن اسم حسام نفس راحتي كشيدم : - الو . حسام . - سلام هورام . - رسيدي ؟ - نه ترافيكه . زنگ زدم بگم تا 15 دقيقه ي ديگه اونجام . اشكال كه نداره ؟ با اين حرف استرس و نگرانيم دو برابر شد . قلبم محكم ميكوبيد . ترسيده بودم . نميدونستم آراد چجوري برخورد ميكنه . با صدايي كه سعي كردم لرزش ترس و ازش بگيرم گفتم : - ميخواي بذاريم براي يه روز ديگه ؟! خدا خدا ميكردم قبول كنه . ولي حسام گفت : - ترافيكش زياد بد نيست . نميخوام اين قرار كنسل بشه . قراره يه شب خاطره انگيز بشه . منتظرم باش . خداحافظ ! گوشي و قطع كردم . واقعا قرار بود چه شب خاطره انگيزي هم بشه !!! خدا كنه آراد مثل شباي ديگه دير بياد . مثلا 10 - 11 يا اصلا كاري پيش بياد براش نتونه بياد . انقدر تو اتاق راه رفته بودم پاهام درد گرفته بود . عقربه هاي ساعت بدون توجه به نگراني كه من داشتم جلو ميرفتن . ساعت 8:10 بود . زنگ گوشيم دوباره به صدا در اومد . اين بار اس ام اس بود . بازش كردم . آراد بود . وحشت همه ي وجودم و گرفت . - بانو من تا نيم ساعت ديگه اونجام . كارم زود تموم شد . حسام بيا ! پس تو كجا موندي ؟ ساعت 8:20 دقيقه شد . بازم خبري از حسام نبود . چند بار دستم سمت تلفن رفت تا بهش زنگ بزنم ولي سريع دستم و كشيدم . حتي دوست نداشتم حسام هم پي به استرس و نگرانيم ببره ! ديگه حتي ميترسيدم كه نگاهم و به پنجره بدوزم . هر لحظه ممكن بود اينا با هم برسن اينجا و من وايساده بودم و دست دست ميكردم . ساعت 8:30 شد . هنوز خبري از حسام نبود . ديگه كارم از استرس و دلهره گذشته بود و به جنون رسيده بود . با خاموش و روشن شدن گوشي قلبم فرو ريخت . ولي با ديدن اسم حسام روي گوشي خيالم راحت تر شد . گفتم : - حسام رسيدي ؟ حسام مكث كرد انگار از اين همه هيجان من شوكه شده بود گفت : - آره . . . چيزي شده ؟ - نه . . . نه . .. . الان ميام پايين . سريع قطع كردم . نفهميدم چجوري به سمت در پرواز كردم . خداحافظي سر سري با بابا و ماه بانو كردم و خودم و از خونه انداختم بيرون . نرسيده به در خروجي اس ام اس اومد . هنوز بين بيرون رفتن و نرفتن مردد بودم . با وحشت و دستايي لرزون اس ام اس و باز كردم . اسم آراد خودنمايي ميكرد . تا حالا انقدر از اين اسم نترسيده بودم ! - هورام شرمنده يه كاري پيش اومد برام . دير تر ميام . انگار با اين اس ام اس يه آرامش خاصي تو وجودم نشست . آراد قرار نبود به اين زودي بياد ! دلم ميخواست ديوانه وار بخندم . بعد از اون همه ترسي كه داشتم چقدر خنديدن خوب بود ! لبخند از روي لبم كنار نميرفت . باورم نميشد كه به خير گذشته بود . سر خوش گوشي رو توي كيفم سُر دادم و از در بيرون اومدم . حسام توي ماشين منتظرم بود . به سمتش رفتم . با ديدنم ماشين و روشن كرد . روي صندلي جلو نشستم . هنوزم لبخند روي لبم بود . حسام مشكوك نگاهم كرد و گفت : - سلام . چيزي شده ؟ خوشحال به نظر ميرسي ؟ هر كار ميكردم نميتونستم لبخندم و جمع و جور كنم . گفتم : - سلام . نه چيزي نشده . كجا ميخوايم بريم ؟ با اين سوال ذهن حسام و منحرف كردم . لبخند مهربوني زد و گفت : - يه جاي خوب ! صبر داشته باش . نفسي از روي راحتي كشيدم و نگاهم و به جلو دوختم . ***** - اينجا خونه ي كيه ؟ همينجور كه حسام دستش و به سمت زنگ ميبرد گفت : - صبر كن ميفهمي . نگاهي به خونه ي بزرگ و ويلايي كه رو به روم بود انداختم . به خاطر وارد شدن به يه جاي ناشناخته ضربان قلبم تند شده بود . يكمم ترسيده بودم . صداي يه زن از توي آيفن تصويري اومد : - بفرماييد داخل دكتر . در با تقه اي باز شد . حسام لبخند رو لبش بود . با دست به من اشاره كرد كه وارد بشم . جلوتر از حسام قدم برداشتم . منتظر موندم تا در و ببنده . همون لحظه يه مرد نسبتا مسن كه كت و شلوار پوشيده بود به سمتمون اومد . بي اراده و با ترس سرم و پايين انداختم . حسام كنار گوشم گفت : - راحت باش . اينجا كسي نگاهش به تو بد نيست . نيم نگاهي به مرد كت شلواري كه داشت بهمون نزديك ميشد انداختم . مودبانه سلام كرد . حسام جوابش و داد ولي من زير لبي سلام كوتاهي كردم . نگاهش به من خيره نموند . با دستش ما رو راهنمايي كرد و گفت : - خانوم منتظرن . حسام تشكر كرد و به دنبال مرد راه افتاد . منم همينطور . البته آروم تر . جوري كه ازشون عقب مونده بودم . بالاخره وارد سالن اصلي خونه شديم . حسام كه انگار چند باري اونجا اومده بود رو به مرد گفت : - ممنون . از اينجا به بعد خودمون ميريم . مرد سر خم كرد و رفت . حدس زدم بايد خدمتكار باشه . از اين قصر خوشگل بعيد نبود كه همچين خدمتكاراي اتو كشيده اي هم داشته باشه ! حسام به آرومي گفت : - دلم ميخواد يه كسي رو نشونت بدم . نميدونم حالت چجوري ميشه . يا اصلا دوست داري همچين چيزي رو ببيني يا نه . ولي . . . مكث كرد و گفت : - بهتره خودت ببيني . حسام با اين حرفاش كنجكاوم كرده بود . چي ميخواست نشونم بده كه ممكن بود حالم و بد كنه ؟! پشت سر حسام از راه رويي گذشتم و به يه سالن بزرگ رسيديم . دو تا زن كه كت و دامن هاي مشكي پوشيده بودن مشغول انجام كاري بودن . يه زن هم پشت به ورودي سالن رو به روي شومينه نشسته بود و من از اون فاصله فقط ميتونستم سر و دست چپش و ببينم كه از مبل بيرون زده بود . حسام بدون توجه به اون دو زن به سمت زني كه روي مبل نشسته بود رفت . لبخند زنون گفت : - سلام خانوم دكتر . خوبي ؟ زن تكوني خورد . از جاش بلند شد . من هنوزم نگاهم به پشتش بود . بلوز و شلوار ساده اي پوشيده بود و موهاي مشكي و لختش رو روي شونه هاش ريخته بود . از اون فاصله چيزي معلوم نبود . حتي نتونسته بودم سنش و تخمين بزنم . يكم چرخيد . حالا نيم رخش به من بود . چشمام از تعجب گرد شده بود . چيزي كه ميديدم و نميتونستم باور كنم . همون جا خشكم زده بود و به نيم رخ زني نگاه ميكردم كه حتي نميشناختمش . ولي يه درد مشترك باهاش داشتم ! با لبخند رو به حسام گفت : - سلام . چند بار بگم با اين لفظ صدام نكن ؟ - اختيار دارين خانوم دكتر . زن خنديد . بعد صورتش و كامل به سمت من برگردوند . با ديدن صورتش جا خوردم . پوستش چروك و تيره بود . نميتونستم نگاهم و از صورتش بگيرم . نميدونم تو نگاهم چي ديد كه با مهربوني گفت : - بيا اينجا گل دختر . چرا ماتت برده ؟ تا حالا صورت سوخته نديدي ؟ بعد خنديد . حسامم لبخند زد . نگاه حسام خيره روي من مونده بود . نميدونستم كجاي اين دردش خنده داشت ؟ نميدونستم چرا داره قهقهه ميزنه ؟ مگه من 22 سال قهقهه زدم ؟ مگه من اين همه مدت اشك نريختم ؟ خود خوري نكردم ؟ خودم و از عالم و آدم مخفي نكردم ؟ پس اين چرا ميخنده ؟ بازم نتونستم به خودم تكوني بدم . اين بار حسام گفت : - هورام . بيا اينجا بشين . صداش يه جوري بود . انگار ميگفت اين نگاه خيره رو از روي بنده خدا بردار . مگه خودم وقتي يكي اينجوري نگاهم ميكرد معذب نميشدم ؟ مگه سريع فرار نميكردم ؟ پس چرا اون انقدر راحت بود ؟ من خودم با اين مشكل دست و پنجه نرم كرده بودم ولي صورت اون حتي از منم بدتر بود . به آرومي قدم برداشتم و درست كنار حسام نشستم . اون زن هم رو به روي ما نشست . خيلي خودموني رو به حسام گفت : - قهوه ميخورين ؟ حسام سر تكون داد و تشكر كرد . من بالاخره تونسته بودم به خودم مسلط بشم . از خودم بدم اومده بود . اين چه كاري بود كه كردم ؟ چرا خيره نگاهش ميكردم ؟ مگه خودم از همين نگاها متنفر نبودم ؟ حسام گفت : - خانوم دكتر از خودت بگو . سرم و بالا گرفتم . ميل عجيبي داشتم كه صورتش و نگاه كنم . انگار اون همه راحتيش برام قابل هضم نبود ! جدي دكتر بود ؟! يا حسام الكي ميگفت ؟! با اين صورت ؟ نگاهم داشت رنگ عوض ميكرد . كنجكاو بودم . دلم ميخواست در موردش بيشتر بدونم . پاهاش و رو هم انداخت . دستاش و دور زانوش حلقه كرد و گفت : - خبري نيست . مثل هميشه . كار و كار و كار . . . حسام با لبخند رو به من گفت : - خانوم آرين استاد دانشگاه هستن . فلسفه تدريس ميكنن . حالا ديگه كاملا شكل علامت سوال شده بودم . اون با اين پوست چروك خورده دكترا داشت ؟ استاد دانشگاه بود ؟ مگه ميشه . سريع گفت : - حسام شلوغش نكن . بذار با هورام آشنا بشم . چند سالته خانوم ؟ سعي كردم من من نكنم . صدام نلرزه . كلا ذهنم از همه چي خالي بود . احساس حماقت ميكردم در كنارش . اون استاد بود . تازه چهرش از منم بدتر بود . اونوقت من . . . - 26 - من 35 سالمه . خوشحالم كه ميبينمت عزيزم . فقط تونستم يه لبخند كوتاه بهش بزنم . قهوه هامون و برامون آوردن . حسام از جاش بلند شد و گفت : - آقاي آرين بزرگ تشريف دارن من يه عرض ادبي خدمتشون بكنم ؟ - تو كه اينجارو بلدي . تو كتابخونست . مثل هميشه . نگاهي به حسام كردم . واقعا ميخواست تنهام بذاره ؟ نترسيدم . آروم بودم . احساس ميكردم با اين زن احساس راحتي شديدي ميكنم . حسام لبخند مهربوني بهم زد و گفت : - زود برميگردم . زن گفت : - برو نميخواد زود برگردي . من ميخوام با هورام حرفها بزنم . حسام ازمون دور شد . صداش و شنيدم : - قهوه ات و بخور . سرد ميشه . - ممنون . فنجون قهوم و برداشتم . يكم ازش خوردم . نگاهش عميقا به صورت من بود . گفت : - از حسام شنيدم كه تازگيا عمل داشتي . - بله . . . البته هنوز عمل ترميمي مونده . . . سري تكون داد و گفت : - خدارو شكر . نگاهم دوباره روي صورت چروك خوردش افتاد با من و من گفتم : - صورت شما . . . يعني شما هم سوختين ؟ نگاهم كرد لبخندي روي لبش بود گفت : - آره . تو آتيش سوزي خونمون . خيلي كوچيك بودم . شايد 5 سالم بود . تو فكر رفت . انگار داشت به بلايي كه سرش اومده فكر ميكرد . دوباره گفتم : - چطور باهاش كنار اومدين ؟ از فكر بيرون اومد . به سمتم برگشت و گفت : - اين جزيي از تقدير من بوده . براي خوب شدن تلاش كردم . ولي نشد . عملام موفقيت آميز نبود . چند بارم امتحان كردم . هيچ وقت نا اميد نشدم . ولي من درصد سوختگيم زياد بود . انگار به يه هم درد رسيده بودم . دلم ميخواست ازش بيشتر بدونم گفتم : - چجوري تو اجتماع ظاهر شدين ؟ چجوري مدرك گرفتين ؟ - انقدر اسمم و جمع نبند گل دختر . بهم بگو تينا . اسمم اينه . باهام راحت باش . لبخندي به روش زدم . چقدر روابط عموميش خوب بود . چقدر با من تفاوت داشت . چقدر زن قوي بود . . . گفتم : - باشه تينا جون . لبخندش جون گرفت . كل صورتش چروك افتاده بود . كل صورتش و پوست مرده گرفته بود . گفت : - اولش برام سخت بود . كه با نگاها كنار بيام . بعد ديدم اين تقديرم بوده . ولي قرار نيست من و خونه نشين كنه . هر جا ميرفتم براي نگاه اول همه يا دلسوزي ميكردن . يا خيره روم ميموندن . ولي كم كم كه باهاشون حرف ميزدم از اون حالت بيرون ميومدن و به عنوان يه آدم عادي كنارشون قبولم ميكردن . كافي بود يكم باهاشون بگو بخند كنم . كافي بود خودم و دست كم نگيرم . اونوقت اون نگاه اوليشون به كل از بين ميرفت . من ميخواستم پيشرفت كنم . نميخواستم چيزي مانعم بشه . ميبيني كه تا حدودي موفق شدم .

از حرف زدنش خوشم اومد . چقدر حرفاش پخته بود . يكم از قهوه اش و خورد گفت : - تو از خودت بگو . تو اين مدت چيكارا كردي ؟ شرمنده بودم . . . احساس حقارت ميكردم . . . با سري كه تا آخرين حد پايين افتاده بود گفتم : - من . . . من كاري نكردم . . . يعني اصلا از خونه بيرون نميرم . . . - چرا ؟ جوري پرسيد چرا كه انگار حسابي تعجب كرده بود . سرم و بالا گرفتم گفتم : - با اين وضعم نميتونستم برم بيرون . . . ميترسيدم . . . نگاهي پر از تاسف بهم انداخت و گفت : - هورام ! چرا در حق خودت ظلم كردي ؟ سرم و پايين انداختم . حرفي نداشتم كه بگم . چي ميتونستم بگم ؟ با ديدن تينا واقعا از خودم متنفر شدم كه انقدر ضعيفم . از اينكه اين همه مدت خودم و حبس كرده بودم . اشك داشت راه خودش و روي گونه هام باز ميكرد . تينا نگاه پر محبتي بهم انداخت . دلداريم داد . حرف زد باهام . راهكار جلوي پام گذاشت . چقدر خوب حرف ميزد . چقدر راهت ميتونست قانعم كنه . نه تشر زد نه نصيحت كرد . ولي من محو حرف زدنش بودم . حتي صورتشم به نظرم زشت نميومد . حتي دونه دونه ي چروكاي روي صورتش برام دوست داشتني بود . نميدونم چقدر گذشت كه با صداي حسام به خودمون اومديم : - خوب خلوت كردينا . سرم و برگردوندم . لبخندي به حسام زدم . احساسم بهتر شده بود . چرا كه نه . من ميتونم از الان رو خودم كار كنم . ميتونم آدم ديگه اي بشم . تينا گفت : - بابا كجاست پس ؟ - پايين نيومد . غرق مطالعه بود . تينا از جا بلند شد و گفت : - من برم يه سر بهش بزنم ميام . تينا رفت . حسام روي صندلي كناريم نشست . نگاهي بهم كرد و گفت : - چطور بود ؟ - مرسي كه من و آوردي اينجا . انگار فهميد كه حالم دگرگون شده . فهميد كه تينا حسابي برام حرف زده . حسام گفت : - ميخواستم يه چيزي رو بهت بگم هورام . - چي ؟ دستاش و تو هم گره كرده بود . جدي شده بود . داشت فكر ميكرد چجوري سر صحبت و باز كنه . همون لحظه اس ام اس اومد برام . بي توجه هنوز به حسام خيره بودم . كه گفت : - ميخواي جواب بده بعد حرفم و بگم . سر تكون دادم . گوشيم و در آوردم . اسم آراد ضربان قلبم و تند كرد : - بانو من رسيدم . از پنجره رُخ بِنَما . . . ! بين جواب دادن و جواب ندادن مونده بودم . آخرش هم گوشيم و توي كيفم سُر دادم و كيفمم گذاشتم پايين پام . نگاهي به حسام انداختم . لبخندي دستپاچه زدم و گفتم : - ميشنوم . - هورام من اين مدت كه تورو شناختم حسابي فكر كردم . حسابي تلاش كردم كه بهت نزديك شم . احساساتم و سبك سنگين كردم . من دلم ميخواد تورو بشناسم . واقعا دوست دارم هورام واقعي رو بشناسم . هورامي كه اين همه مدت سختي كشيده . نه هورامي كه توي اينترنت بوده و با دوست من حرف ميزده ! من دلم ميخواد بشناسمت و دوستت باشم . يه دوست خيلي صميمي . يه دوست خوبي كه تو بتوني حرفات و بهش بزني . بتوني دردات و بهش بگي . متوجه ميشي ؟ گنگ نگاهش كردم . منظورش چي بود ؟ نميدونم چي توي چشمام ديد كه گفت : - من تورو نميشناختم . من عاشق شناخت يكي ديگه شده بودم . عاشق چيزي كه شنيده بودم . ولي واقعيت با شنيده ها فرق داره . نميخوام بگم تو بدي . يا چيزي مثل اين ! ولي من دلم ميخواد خودم بشناسمت . و شناختمت . توي اين مدت شناختي كه ازت پيدا كردم . با اون چيزي كه قبلا داشتم فرق كرد . من فهميدم كه نميتونم نقش اصلي زندگيت باشم . من بايد كنارت باشم . يعني دلم ميخواد كه دوستت باشم . هنوزم دوست دارم بخشي از زندگيت باشم ولي نه بخش اصلي . نميدونم حرفام بي رحمانست يا نه . نميدونم از حرفام ناراحت ميشي يا نه . ولي فكر ميكنم به هيچ جا نميرسيم . يعني از اولم كار من اشتباه بود . برخورد من . هم در مقابل تو هم در مقابل آراد . سرش و پايين انداخت . انگار اسم آراد شرمندش ميكرد . گفت : - آراد بهترين دوست من بود . دلم ميخواد اين دوستي دوباره برگرده . توي اين مدت متوجه شدم كه اون كششي كه بايد باشه رو تو بهم نداري . هميشه من اصرار ميكردم همديگه رو ببينيم . هميشه من كششم بيشتر از تو بود . دلم ميخواست مثل هم باشيم ولي وقتي رد نگاهت و ميگرفتم و ميديدم به آراد ميرسه سر خورده ميشدم . عصبي ميشدم . ميخواستم بيشتر پافشاري كنم ولي الان منطقي تر شدم . علاقه زوري نيست . . . بين حرفش پريدم گفتم : - حسام اونجوري كه تو فكر ميكني . . . حرفم و قطع كرد گفت : - وايسا دختر خوب . هنوز حرف دارم . ساكت شدم . نگاهش و بهم دوخت و گفت : - من زيادي خودخواهم . هيچ وقتم عادت ندارم به اشتباهم اعتراف كنم . براي همين ميخواستم بيشتر ادامه بدم حتي وقتي فهميدم دارم اشتباه ميكنم . ولي الان اوضاع فرق كرده . نه زندگي تو بازيچه ي خودخواهي منه نه آينده ي من شوخي برداره . پس بذار رويايي فكر نكنيم . ما ميتونيم دوستاي خيلي خوبي براي هم باشيم . خنديد و گفت : - توام ميتوني به اون آراد خُل و چل برسي . لبخندي بي اراده روي لبم نشست . نميدونم به خاطر حرفاي حسام بود يا اينكه آراد و خُل و چل توصيف كرده بود . گفت : - اين لبخند يعني توام همين نظر و داري ؟ سرم و پايين انداختم و گفتم : - من و آراد احساسي بينمون نيست ! ولي خوشحال ميشم كه دوستت باشم . لبخندي به صورتم پاشيد . همون لحظه گوشيم زنگ خورد . سريع برداشتمش و با عذر خواهي از جام بلند شدم . يكم از حسام فاصله گرفتم . آراد بود . بين جواب دادن و ندادن مونده بودم كه قطع كرد . تا خواستم نفس راحت بكشم اس ام اس اومد : - معلومه كجايي ؟ چرا جواب نميدي ؟ باز رفتي تو قهر ؟ زنگ ميزنم جواب بده كارت دارم . تا اس ام اس و خوندم دوباره گوشيم زنگ خورد . اين بار نفس عميقي كشيدم و جواب دادم . - بله ؟ - سلام بانو . چرا جواب نميدي ؟ نيم نگاهي به حسام انداختم . سرش و با قاب عكسايي كه گوشه ي سالن روي يه ميز گرد بود گرم كرده بود . با صداي آرومي گفتم : - سلام . چيزي شده ؟ - به ليلي زن بود يا مرد ؟ يه ساعته من كاشته شدم دم در خونتون . بيا پايين حرف بزنيم . - من جاييم . - جايي هستي ؟ يعني چي ؟ چرا از اول نگفتي پس ؟ به من من افتاده بودم . نميدونستم بايد چي بگم . تينا وارد اتاق شد و با صداي بلند گفت : - حسام شام پيشمون هستين ديگه ؟ سكوت من و صداي بلند تينا باعث شد آراد با مكث بگه : - كجايي ؟ يعني شنيده بود ؟ عصبي اين بار تو گوشي فرياد كشيد : - ميگم كجايي ؟ با حسامي ؟ آره ؟ - آراد . . . - درد و آراد . زهر مار و آراد . ميگم كدوم گوري هستي ؟ - آراد صبر كن توضيح بدم . - توضيح بدي ؟ چي و ميخواي توضيح بدي ؟ كجايي ؟ انقدر رو اعصاب من نرو . بگو همين الان ميام اونجا . - آراد صبر كن من ميام خونه . الان ميام باشه ؟ تا حالا تا اين حد عصباني نديده بودمش . با فرياد گفت : - هورام اگه تا نيم ساعت ديگه اينجا بودي كه هيچ وگرنه . . . مكث كرد . اين بار عصباني تر گفت : - بهتره كه نيم ساعت ديگه اينجا باشي . بدون خداحافظي گوشي و قطع كرد . هراسون بودم . دستپاچه شدم . نميدونستم بايد چيكار كنم . تينا با ديدن حالم گفت : - هورام چي شده ؟ حسام توي صورتم دقيق شد گفتم : - من بايد برم . حسام سريع گفت : - الان ؟ - آره . تينا گفت : - شام بمون . كجا يه دفعه اي ؟ حسام از چشمام ترس و خوند چون سريع گفت : - بريم من ميرسونمت . اين بدترين پيشنهادي بود كه توي كل عمرم شنيده بودم ! ميدونستم آراد حسام و ميكشه ! سريع گفتم : - نه! خودم ميرم . ميشه برام ماشين بگيري ؟ - آخه . . . - حسام ! سر تكون داد و با قيافه اي در هم گفت : - خيلي خب . تينا زنگ بزن آژانس . تينا رفت . حسام تو اين فاصله گفت : - چي شده ؟ جوابي ندادم . گفتم : - از اينجا تا خونه ي ما خيلي راهه ؟ من ميتونم نيم ساعته برسم ؟ - هورام ميگم چي شده ؟ - هيچي نپرس حسام . نفس عميقي كشيد و گفت : - آره نزديكه . سريع ميرسي . نگران نباش . انقدر قدم زدم تا بالاخره ماشين اومد . حسام آدرس دقيق و به راننده داد . از تينا خداحافظي كردم و قرار شد شمارش و از حسام بگيرم تا با هم بيشتر در ارتباط باشيم . وقتي ياد لحن حرف زدن آراد ميفتادم مو به تنم راست ميشد . همش نگاهم به ساعت بود . قلبم تند ميزد . ديگه هيچ خبري از آراد نبود . نه زنگ ميزد نه اس ام اس . دعا ميكردم كه نرفته باشه . انقدر نگران و هيجان زده بودم كه حتي نگاهاي خيره خيره ي مرد راننده از توي آينه ي جلو هم برام مهم نبود . فقط ميخواستم سريع تر برسم . درست سر نيم ساعت جلوي خونه رسيدم . از ماشين پياده شدم . خواستم پول آژانس و بدم كه ديدم آراد با قدماي سريع و بلند به سمت ماشين اومد و با همون لحن عصبي و طلبكارش رو به راننده تاكسي گفت : - چقدر ميشه آقا ؟ راننده كه از اخماي تو هم آراد ترسيده بود قيمت و گفت و آراد سريع باهاش حساب كرد و رفت . تازه تونستم آراد و خوب ببينم . از اون اخماي تو هم واقعا ترسيدم . ولي قلبم از اين همه مردونگي به تپش افتاده بود . قبل از اينكه چيزي بگم آراد به سمتم اومد و بازوم و كشيد . دردم گرفت گفتم : - آي دستم . آراد . . . - بتمرگ تو ماشين . صدات و نشنوم فقط . چرا اينجوري باهام حرف ميزد اصلا به چه حقي ؟ اخمام رفت تو هم آماده ي پرخاش بودم ولي آراد سريع در ماشين و باز كرد و تقريبا من و انداخت تو ماشين . بعد سريع و محكم در و بهم كوبيد و رفت تا خودشم از طرف ديگه سوار بشه . نگاهم روي چراغاي خونه موند . هنوز همش روشن بود . آراد استارت زد . انگار رد نگاهم و گرفته بود چون با دندوناي كليد شده گفت : - بيخود نگران نباش . امشب شب طولانيه . حالا حالا ها خونه نميري . نگاهم به سمتش كشيده شد . پاش و تا ته روي پدال گاز فشار داد و ماشين با صداي بدي از جا كنده شد . چسبيدم به صندلي . خدايا امشب آراد ديوونه شده . از ترس كمربندم و بستم . ديوانه وار از بين ماشينا لايي ميكشيد . حتي نميدونستم داره كجا ميبرتم . صدام تو گلو خفه شده بود . حتي نميتونستم بهش بگم يواش بره . نگاهم و بهش با التماس دوختم . شايد نگاهم ميكرد و دلش به رحم ميومد . ولي اون جدي به جلو خيره شده بود . حتي براي يه ثانيه هم به جايي غير از شيشه ي جلو نگاه نميكرد . نيم رخش با اون فك منقبض شدش زيادي جذاب بود . لعنت به تو آراد . حتي وقتي باهام بد رفتاري هم ميكني نميتونم منكر جذابيتت بشم . ياد حرف حسام افتادم . من واقعا حسي به آراد داشتم ؟ چطور اون فهميد ولي خودم نه ؟! " چون همش تو انكاري خانوم ! به خودت بيا ! ديگه از دست رفتي ! " نگاهم و دوباره به جلو انداختم . بايد اين افكار موذي رو پس ميزدم . مسيري كه آراد ميرفت به نظرم آشنا بود . وقتي چند تا كوچه پس كوچه رو رد كرد و به يه شب تند رسيد يادم اومد كجا اومديم . همون جايي كه بهم گفته بود عروس ذخيرش بشم ! نفس راحتي كشيدم . حداقل قصد نداشت راهي قبرستون بكنتم ! سريع زد رو ترمز . نزديك بود سرم به شيشه بخوره . ولي سريع خودم و نگه داشتم . هنوز جرات حرف زدن نداشتم . پياده شد و سريع سمت من اومد . در و باز كرد . حركات شتاب زده و عصبانيش من و ميترسوند . مچ دستم و گرفت و باعث شد از ماشينش بپرم پايين . پاهام درد گرفته بود . با ضعف گفتم : - آراد . . . دستم و كشيد جوري كه چرخيدم و درست رو به روش سر در آوردم . نگاه ملتمسم و بهش دوختم ولي اثر نداشت با چشماي به خون نشسته و با فرياد گفت : - چند بار بايد بگم با حسام جايي نرو ؟ چند بار بايد بگم دلم نميخواد باهاش حرف بزني ؟ چقدر بايد حرف بزنم تا تو سرت فرو بره ؟ به چه زبوني بگم با اين كارت آتيشم ميزني ؟ نگاهش و بهم دوخت . از فريادش سر جام خشكم زده بود . فكر نميكردم اينجوري عكس العمل نشون بده . دوباره گفت : - ميخواي من و دور بزني ؟ كه چي ؟ فكر كردي من احمقم ؟ چرا يه كاري ميكني خُل بشم ؟ چرا داري ديوونم ميكني ؟ معلوم نبود از كجا ولي شجاعت پيدا كردم . اخمام و تو هم كشيدم و گفتم : - ميشه اول در مورد سپيده توضيح بدي بعد طلبكار بشي ؟ كلافه شد . احساس كردم الانه كه من و بكشه همون جا هم دفنم كنه ! گفت : - همش سپيده سپيده سپيده ! تو دردت اينه ؟ اون فقط يه دوسته نه چيزي بيشتر . - تو با دوستت انقدر صميمي رفتار ميكني ؟ با همه ي دوستات ميرقصي ؟ با همشون ميخندي ؟ انقدر راحت لم ميدن روت و تو هيچ اعتراضي هم نميكني ؟ - اون سپيده ي لعنتي تو نخ حسامه ! ميخواست كاري كنه حسام طرفش كشيده بشه ! - انقدر دروغ بهم نگو . من انقدرام كه فكر ميكني ساده لوح و احمق نيستم . فرياد زد و گفت : - چرا هستي ! وقتي اين فكراي مسخره رو ميكني يعني هستي . - با من درست حرف بزن . بهت اجازه نميدم هر چي كه ميخواي بگي . نزديكم اومد . شايد صورتامون 5 سانتم با هم فاصله نداشت . فرياد زد : - من هر جور بخوام حرف ميزنم . هر كاري بخوام ميكنم . تو من و احمق فرض كردي و من بهت اجازه نميدم بيشتر از اين مسخرم كني . چند ثانيه تو چشماي هم خيره شديم . قلبم دوباره ضربان گرفت . دوباره تند تند به قفسه ي سينم ميكوبيد . نگاهش داشت پايين ميرفت . نگاه منم همينطور ! 5 سانت خيلي سريع داشت كم و كم تر ميشد . يهو خودش و عقب كشيد . نگاهم به چشماش افتاد . كلافه چند بار دستش و بين موهاش فرو كرد . گفت : - تو ميخواستي از من فاصله بگيري . تقصير خودمه . اصرار كردم . پافشاري كردم . خواستم كه باشم . خواستم كه فاصله نگيري . . . بين حرفش كلافه با لحني پر بغض گفتم : - آراد . . . - وايسا . بذار حرفم و بزنم . حق با توئه . تو فاصله ميخواي . منم ازت فاصله ميگيرم . - من الان اين و نميخوام . . . نگاهم كرد . تو عمق چشماش ناراحتي موج ميزد گفت : - چرا . . . اين بهترين راهه . . . من تنهات ميذارم . بهتره يه مدت از هم دور باشيم . اينجوري بهتره . - آراد بذار حرف بزنم . دستش و روي بينيش گذاشت و گفت : - هـــــــــــــــــــــيس هيچي نگو . سوار شو . - آراد . . . . بدون توجه به من سوار شد . ناچار سوار شدم . سريع ماشين و روشن كرد . داشتم دنبال كلمات ميگشتم . من تازه احساساتم و فهميده بودم . نميخواستم ازش فاصله بگيرم . دلم ميخواست كنارم باشه . سر خيابون اصلي رسيديم . خواستم حرفي بزنم كه ديدم آراد از ماشين پياده شد . متعجب نگاهش كردم . رفت كنار خيابون وايساد . براي اولين تاكسي كه رد ميشد دست بلند كرد . تاكسي وايساد . آراد يكم با راننده تاكسي حرف زد و بعد به سمت من اومد . در ماشين و باز كرد . بدون اينكه نگاهم كنه گفت : - بيا پايين . - كجا ؟ - ماشين گرفتم بري خونه . - مگه تو . . . بين حرفم پريد : - زود باش هورام . چرا نگفت بانو ؟! دلم گرفت . دوست داشتم با همون لحن دوست داشتني بهم بگه بانو . گفتم : - آراد چرا اينجوري ميكني ؟ بازم نگاهم نكرد . ناچار از ماشين پياده شدم . سريع به سمت تاكسي رفت . در عقب و برام باز كرد و دست تو جيبش كرد . پول كرايه رو حساب كرد و رو به من گفت : - به سلامت . با قدماي سريع به سمت ماشينش رفت . پر بغض براي آخرين بار گفتم : - آراد . . . اما جوابي بهم نداد . از زور ناراحتي سريع سوار ماشين شدم اشكام روي گونم ميريخت . هق هق ميكردم . برام مهم نبود راننده در موردم چه فكري ميكنه . مرد راننده جعبه ي دستمال و به طرف گرفت و گفت : - بفرما آبجي . بدون اينكه سر بلند كنم يه برگ ازش كندم و دوباره اشكاي گرم روي گونم راه باز كرد . صداي آهنگ از ضبط ماشين ميومد . سرم و به پشتي صندلي تكيه دادم و چشمام و بستم : امشب دلم پُره، امشب مسافری فرصت نشد بگم چی می کشم بری چشمم به رفتنت، دلگیرم از خودم فرصت نشد بگم، من عاشقت شدم من عاشقت شدم، ما میرسیم به هم كاش مونده بودی و میشد بهت بگم ما عاشق همیم، ما میرسیم به هم كاش اینجا بودی و میشد بهت بگم میترسم از همه، ازین شبهای سرد تو فكر رفتنی، كاریش نمیشه كرد میخواستم بهت بگم، فكر كسی نباش میخواستم بهت بگم ، اما دلم نذاشت من عاشقت شدم ، ما میرسیم به هم كاش مونده بودی و میشد بهت بگم ما عاشق همیم، ما میرسیم به هم كاش اینجا بودی و میشد بهت بگم… کاش... انگار حرف دل من بود . فرصت نشد بگم من عاشقت شدم . . . فصل دوازدهم گوشيم و برداشتم و با لبخند نگاهي به صفحش انداختم لبخندي روي لبم نقش بست . تماس و برقرار كردم : - سلام حسام جان . دستت خورد اشتباهي شماره ي من و گرفتي ؟ خنديد گفت : - سلام . نيش و كنايه هات تمومي نداره نه ؟! قلمو رو توي رنگ آبي لاجوردي كه ساخته بودم زدم و با خنده گفتم : - براي جناب عالي نه . تمومي نداره ! - امشب اومدني هستي ؟ اخمام و تو هم كشيدم . سرم و عقب بردم و نگاه دقيق تري به بوم نقاشيم انداختم . هنوز گوشه ي آسمونم رنگش خوب نشده بود اخمام و باز كردم . قلمو رو روي بوم حركت دادم . تو همون حال گفتم : - امشب چه خبره باز ؟ - تينا جشن گرفته . همينجوري دور همي . گفت به توام بگم . - تينا نميخواد دست از سر اين جشنا برداره ؟ وقت و بي وقت جشن ميگيره ! حسام خنديد و گفت : - پول زيادي و دل خوش ببين با آدم چيكار كه نميكنه ! خنديدم گفتم : - جلوي خودشم اين و ميگي ؟ - پس چي ! من و تينا اين حرفارو نداريم . - من امشب حوصله ندارم . - بيخود . اين جشن مخصوصه . - هنوز كار اين تابلو آخريم تموم نشده . پس فردا اولين روز نمايشگاهه . - تو ميتوني هورام ! امشب و بيا مهموني . فردا رو از صبح عين خر كار كن . خنديدم گفتم : - دكتر بهت نمياد اينجوري حرف زدن . مودب باش ! اونم خنديد گفت : - از اثرات حرف زدن منزله ! - جرات داري جلوي خودش بگو منزل ! - مگه از جونم سير شدم آخه ؟! - خيلي خب رو منم حساب كنين . هستم . - پس راس 9 ميام دنبالت . - باشه ميبينمت . گوشي و قطع كردم . دوباره نگاهي به بوم نقاشي انداختم . لبخندي روي لبم نشست . آسمونش عالي شده بود . كمرم به خاطر نشستن زياد درد گرفته بود . از جا بلند شدم . نگاه آخرم و به بوم انداختم و از در رفتم بيرون . براي خودم قهوه ريختم . به كابينت تكيه زدم و مشغول خوردن شدم . نگاهم و از اُپن آشپزخونه به بيرون انداختم . توي سالن سوييت كوچيكم پر از بومهاي نقاشي تموم شده بود . تكيه ام و از كابينت برداشتم . دوباره سمت اتاق كارم برگشتم . از كنار بوم نيمه كاره اي كه تا اون لحظه داشتم روش كار ميكردم گذشتم روي صندلي كه درست رو به روي سه پايه ي نقاشي بود نشستم . پارچه ي سفيد رنگي كه روش بود و برداشتم . هر وقت خسته ميشدم اين كار نيمه تموم باعث ميشد حالم بهتر شه . كاري كه نزديك 3 سال كشيدنش وقتم و گرفته بود . مثل يه غذاي خوشمزه اي ميموند كه دلم ميخواست همينجور ادامه داشته باشه و گه گاه بهش ناخنك بزنم . نگاهي به تصوير مقابلم انداختم . صورت جذابي كه هنوزم برام خواستني بود . قلموي تميز برداشتم . پالت رنگم و توي دست گرفتم از جعبه ي رنگام تيوپ سفيد رنگ و برداشتم . يكم روي پالت ريختم . بعدش به مقدار كمتري زرد و قرمز . با هم مخلوطشون كردم . قلمو رو توي رنگ زدم . نفس عميق كشيدم . دستم و سمت بوم دراز كردم . با ضربه هاي كوچيكي كه به بوم ميزدم رنگ و به چهره اش تزريق ميكردم . زمزمه وار شروع به حرف زدن كردم : - داره 3 سال ميشه . . . اين همه فاصله بس نيست ؟ نفس عميق كشيدم . جلوي اشك و بغض و گرفتم . اين بي رحمي بود . . . تو بي رحم ترين آدمي هستي كه تا حالا ديدم . . . با وجود كمر دردي كه داشتم ولي دلم ميخواست يه دل سير به اين نقاشي نگاه كنم . كاش حداقل بود تا اين تابلو رو بهش بدم . كاش جا نميزد . كاش ميذاشت حرفام و بهش بزنم . . . صداي گوشيم من و از فكر بيرون آورد . از جام بلند شدم و گوشي رو برداشتم : - الو . - سلام هورام . - سلام تينا جون . خوبي ؟ - فداي تو . عزيزم امشب جشن گرفتم ميخواستم . . . با لبخند بين حرفش اومدم و گفتم : - بله خبراش رسيد خانوم . - اَي حسام دهن لق ! قهقهه زدم . گفتم : - گفت كه تو مسئولش كردي من و دعوت كنه ! - آخه من كي تا حالا تو عمرم از اين كارا كردم گل دختر ؟ - حسامه ديگه . - پس اومدني شدي ؟

- آره . حسام مياد دنبالم . - گول اين حسام و نخور خودت بيا . خنديدم گفتم : - چرا ؟ قراره بلايي سرم بياد ؟ نفس عميق كشيد و گفت : - از ما گفتن بود . - چيزي شده ؟ - نه بابا . منتظرم . امشب ميبينمت . باي هاني . - خداحافظ . تينا يكم مشكوك ميزد . معلوم نبود باز حسام چه خوابي برام ديده . هميشه قبلش تينا بهم يه جوري هشدار ميداد ولي باورم نميشد حسام كاري بكنه . اين بارم احساس كردم صداي تينا مثل زنگ خطر شده . ولي شونه بالا انداختم . با خودم گفتم حتما باز حسام يكي از اون دكتراي وا رفته ي بيمارستانشون و ميخواد بياره و به من بندازه . لبخندم عميق شد . بيچاره ها وا رفته هم نبودن ولي من دلم يه جاي ديگه گير بود ! ساعت 5 بود از جام بلند شدم . لباس كارم و در آوردم . پارچه ي سفيد و دوباره روي بوم كشيدم و رفتم دستام و شستم . از توي كمد كوچيكي كه توي اتاق كار بود مانتو و روسريم و در آوردم و پوشيدم . رو به روي آينه ي قدي وايسادم . همه ي موهام و بالاي سرم جمع كردم و بستم . پيشوني بلندم اينجوري بيشتر تو چشم ميومد و قيافم بهتر ميشد ! رژ قرمز رنگم و از توي كيفم برداشتم . به لبام زدم . سفيدي پوستم با رژ قرمز بدجور با هم همخوني داشت . رژ گونم و تجديد كردم . نگاه آخر و توي آينه به خودم انداختم . سوييچ و از روي ميز برداشتم و از در بيرون زدم . جلوي 206 نوك مداديم وايسادم دزدگيرش و زدم و سوار شدم . آينه هارو تنظيم كردم و به راه افتادم . فقط 3 - 4 ساعت وقت داشتم كه برم خونه و براي جشن حاضر بشم . كليد و توي قفل چرخوندم طبق معمول صداي سر و صدا ميومد . لبخندي بي اختيار روي لبم نشست . كفاشمو با سندلاي توي خونه عوض كردم و به سمت صدا رفتم دو قلو ها كنار ماه بانو نشسته بودن . سلام بلند بالايي كردم و به سمت دو قلو ها كه حالا 2 سالشون شده بود و دست و پا ميزدن رفتم . ماه بانو گفت : - خسته نباشي دخترم . سحر و تو بغل گرفتم و صورت تپل و دوست داشتنيش و بوسيدم و گفتم : - سلامت باشي . هيوا نيست ؟ از پشت سر صداي هيوا رو شنيدم . برگشتم سيني چاي به دست وارد پذيرايي شد و گفت : - بنده اينجام . - سلام . دلم براي اين دو تا وروجكت تنگ شده بود . - حالا خوبه همين ديروز اينجا بوديم . سحر و زمين گذاشتم و سهند و تو آغوش گرفتم گفتم : - خب خاله دلش تنگ ميشه زود به زود . اي جانم هيوا داره انگشتش و ميخوره . - حتما گشنشه . سهند و به هيوا دادم و نگاه ديگه اي به سحر كه داشت با عروسكش بازي ميكرد انداختم و گفتم : - من ميرم لباسام و عوض كنم زود ميام . ماه بانو بلند گفت : - راستي آقاي قريشي زنگ زد مادر . راه رفته رو برگشتم گفتم : - چطور زنگ زد خونه ؟ - نميدونم والا گفت گوشيت و گرفته نتونسته باهات حرف بزنه . كارت داشت باهاش تماس بگير . سر تكون دادم و دوباره از پله ها بالا رفتم . مانتو و شالم و از تنم در آوردم . گوشيم و برداشتم و شماره ي آرش و گرفتم . بعد از دو تا بوق جواب داد : - سلام هورام . - سلام . الان اومدم خونه . شنيدم زنگ زدي بهم . - آره . هر كار كردم گوشيت نگرفت مجبور شدم . - چي شده ؟ - فردا مياي آموزشگاه ؟ - آموزشگاه براي چي ؟ كلاس ندارم كه . - ميدونم . بيا جاي من وايسا . فردا بايد جايي برم . - كلاس بزرگسالا ؟ - نه . كلاس بچه هاي بين 10 تا 15 ساله . ميتوني از پسش بر بياي . - ميخواستم فردا كاراي نمايشگاه و تموم كنم . - اين همش دو ساعته . بعد ميتوني بري به كارات برسي . - خيلي خب . صبح ؟ - آره 10 تا 12 - باشه . خيالت راحت . - جبران كنيم يه روز اين لطفتون و هورام خانوم . خنديدم گفتم : - خواهش ميكنم استاد . شما به گردن ما حق دارين . خنديد گفت : - پس فعلا . گوشي و قطع كردم . گرماي هوا كلافم كرده بود . سريع بقيه ي لباسامم در آوردم و رفتم سمت حموم . يه دوش آب سرد گرفتم و حوله ام و تنم كردم . كمربندم و بستم و از اتاقم بيرون رفتم . همينجور كه موهام و با كلاه خشك ميكردم به سمت ماه بانو و هيوا رفتم . ماه بانو با ديدنم مثل هميشه گفت : - مادر سرما ميخوري خب . چند بار بگم بعد از حموم زود لباسات و بپوش ؟ - هوا گرمه ماه بانو . هيوا گفت : - آرش چيكارت داشت ؟ - هيچي ميخواست كلاس بهم بده . - خسته نشدي انقدر از صبح تا شب بيرون بودي ؟ - از تو خونه نشيني بهتره . حوصلمم سر نميره . شماها شام هستين اينجا ؟ هيوا نگاهش به سمت ساعت چرخيد با ديدن 6:30 سريع بلند شد و گفت : - واي من و بگو چه نشستم اينجا ! نه بابا ميرم . كلي كار دارم خونه . اومدم سر بزنم فقط . سحر و روي پام نشوندم و گفتم : - اين خوردنيارو بذار اينجا بمونن . - بيخود . اينارو اينجا بذارم باباشون از خونه بيرونم ميكنه . بوس محكمي رو لپ سهند و سحر كاشتم و گفتم : - با اين باباي عُنُقشون ! ماه بانو خنديد و گفت : - باباشونه خب مادر . هيوا خداحافظي كرد و رفت . به ماه بانو گفتم : - من امشب خونه ي تينا دعوتم . شما نمياين ؟ - كجا بيام ؟ شما جوونين ميخواين سر و صدا كنين من ديگه پير شدم طاقت سر و صدا ندارم . - خودت و دست كم نگير ماه بانو . - حقيقت و گفتم مادر . از كنار ماه بانو بلند شدم گفتم : - پس من برم به كارام برسم . پله هارو دو تا يكي بالا رفتم . در كمدم و باز كردم دنبال يه لباس مناسب گشتم . دامن سفيد رنگي رو انتخاب كردم كه كوتاهيش تا زير زانو بود . بلوز چسبوني به همون رنگ هم انتخاب كردم كه سمت چپ آستين داشت و كامل چروكا و سوختگي هاي دستم و ميپوشوند و سمت راستش كاملا لخت بود . روي تختم گذاشتم . جلوي ميز آرايشم نشستم . سشوار و برداشتم و موهام و خشك كردم . نگاهي به صورتم انداختم بعد از عملهاي ترميمي كه برام مثل يه عمر گذشته بود حالا صاحب يه پوست سالم شده بودم . حتي فكرشم نميكردم يه روز با لذت به صورتم نگاه كنم . از اين بابت هر روز خدارو شكر ميكردم و حالا قدر زيبايي پوستم و ميدونستم . به موهاي فِرَم نظم دادم و چتري هام و با كليپس جمع كردم . بعد از عملم با خيال راحت ميتونستم موهام و از روي صورتم كنار بزنم . ديگه منم يه آدم معمولي بودم . چقدر تو اين مدت با حرفاي تينا تونسته بودم روحيم و قوي كنم . چقدر براي ثبت نام تو كلاساي نقاشي بهم اصرار كرده بود . چقدر آرش توي اين مدت به عنوان استاد كمكم كرده بود . مدام تشويقم ميكرد و ميگفت استعدادم توي نقاشي خوبه . حالا بعد از سه سال ميخواستم براي اولين بار نمايشگاه بزنم و تابلوهام و به همه نشون بدم . ديگه واهمه اي از جمعهاي شلوغ نداشتم . حتي آرش براي كمك كردن بهم چند تا از كلاساي طراحيش و به من سپرده بود . هر چند كه بيشتر با بچه ها سر و كار داشتم ولي همونم برام به دنيايي مي ارزيد . مني كه تمام طول زندگيم جز توي اتاقم موندن كار ديگه اي بلد نبودم الان تبديل شده بودم به يه آدم ديگه . هورامي كه بعضي وقتا براي خودمم نا آشنا بود . براي خودمم قابل تحسين بود . من خودم و ساخته بودم . ديگه منزوي نبودم . تنها چيزي كه الان تو زندگيم اذيتم ميكرد نداشتن آراد بود . گه گاه ميديدمش ولي از دور . حس اينكه ندارمش خفم ميكرد ولي بازم صبوري ميكردم . شايد اين فاصله لازم بود . ميدونستم دوباره رابطش و با حسام از سر گرفته . ميدونستم كه ميدونه ديگه بين من و حسام چيزي نيست ولي بازم قدم جلو نميذاشت . شايد پشيمون شده بود . شايد احساسي بهم نداشت . ولي من قوي تر از گذشته احساس علاقه رو توي قلبم احساس ميكردم . همين كه از دور ميديدمش هم برام خوب بود . البته تا وقتي كه دختري كنارش نبود ! به محض اينكه كسي رو كنارش ميديدم ديوونه ميشدم ميخواستم برم جلو و بهش بگم كه چقدر منتظرش موندم ولي بازم صبر ميكردم . تينا ميگفت اينجوري بهتره . نفس عميقي كشيدم . ساعت 7:30 بود . هنوز كلي وقت داشتم . حوله رو از تنم در آوردم و لباسام و پوشيدم . با اون بلوز و دامن سفيد حسابي تو چشم بودم . موهام و كه آزاد دورم ريخته بود و روي شونه ي لختم ريختم . دوباره جلوي ميز آرايشم نشستم . اين روزا آرايش كردن برام لذت خاصي داشت مني كه به خاطر صورتم هيچ وقت دستم طرف لوازم آرايش نميرفت حالا براي رنگ دادن به چهرم با لذت از همه چي استفاده ميكردم . با دقت آرايش كردم . چند دقيقه يه بار نگاه كلي به خودم مينداختم . من دوباره از نو متولد شده بودم . حسرت اين روزايي رو ميخوردم كه از دست داده بودم ولي به قول تينا هيچ وقت دير نيست . هنوزم وقت داشتم كه از روزايي كه پيش رو دارم لذت ببرم . ساعت 8:30 بود . همه ي كارام و كرده بودم . مانتو و شالم و برداشتم و از پله ها سرازير شدم . ماه بانو با ديدنم لبخند زد . جوابش و با لبخند دادم گفتم : - بابا هنوز نيومده ؟ - نه الانا ديگه پيداش ميشه . اين زمان باقي مونده رو كنار ماه بانو نشستم و با هم حرف زديم . راس 9 حسام اومد دنبالم . از ماه بانو خداحافظي كردم و به سمت در رفتم . به سمت ماشين رفتم در عقب و باز كردم و گفتم : - سلام زوج خوشبخت . سپيده به سمتم برگشت و گفت : - هي خانوم چقدر به خودت رسيدي ميخواي همه رو از سكه بندازي ؟ يه كاري ميكردي كه منم به چشم بيام نامرد ! خنديدم گفتم : - تو كه شوهر كردي . همين كه به چشم آقاي دكتر بياي بسه . سپيده قهقهه زد . حسام با لبخند گفت : - چه شبي بشه امشب ! يه لنگه ابروم و بالا انداختم و گفتم : - تو و تينا امروز مشكوك ميزنينا . حسام با حالتي نمايشي دستپاچه شد و گفت : - من ؟! من ؟! اصلا بهم مياد ؟ به جون خودت هيچ نقشه اي برات ندارم . - خودتي . سپيده گفت : - هورام تو كنار من بشين نميذارم اين پليد هيچ نقشه اي رو عملي كنه . با شوخي و خنده و تيكه هايي كه سپيده به حسام مينداخت رسيديم خونه ي تينا . همون خونه ي ويلايي كه بار اول با حسام اومده بودم . همون شبي كه . . . افكارم و پس زدم . سعي كردم اون شب ناراحت كننده رو به خاطر نيارم . شبي كه با ناراحتي تا صبح با اشك سر كرده بودم . حسام گفت : - كجايي هورام خانوم ؟ پياده شو رسيديم . در و باز كردم و پياده شدم . اين خونه يه جوري مقدمه ي تغييرات من بود . چقدر از حسام ممنون بودم به خاطر آشنا كردنم با تينا !

رمان بانوی سرخ18

طبق معمول هميشه مهمونياي تينا حسابي شلوغ بود . به خاطر هواي تابستوني همه توي باغ بودن . حسام بين من و سپيده راه ميرفت گفت :

- حالا بين اين همه آدم تينا رو از كجا پيدا كنيم ؟

توي همين گير و دار بوديم كه تينا يه دفعه اي جلومون سبز شد و گفت :

- معلومه شماها كجايين ؟ ميدونين از كي منتظرتونم ؟

تينا رو بوسيدم و گفتم :

- همش تقصير حسامه . دير اومد دنبالم .

- بالاخره با اين پليد اومدي ؟

رو به حسام گفتم :

- راستش و بگو امشب چه خوابي ديدي كه همه بهت ميگن پليد ؟

حسام خنديد و گفت :

- باور كن اينا با من لجن !

سپيده گفت :

- ولش كن اينو هورام بيا بريم تو لباسامون و عوض كنيم .

من و سپيده از تينا و حسام جدا شديم . شنيدم كه تينا به حسام گفت :

- امشب جشن من خراب شه گوشت و بد ميپيچونم .

حسام خندون گفت :

- نترس . اون با من .

از چي حرف ميزدن ؟ نميفهميدم . خدا كنه حسام باز خوابي برام نديده باشه . همون يه بار كه دوست چُلُفتيش روم نوشيدني ريخته بود بس بود هر چند كه بدبخت كلي عذر خواهي كرد ولي مجبور شده بودم يكي از لباساي تينا رو بپوشم كه اونم به تنم زار ميزد !

مانتوم و در آوردم و رو به روي آينه ي اتاق وايسادم . موهام و دوباره ريختم رو شونم . رو به سپيده گفتم :

- بريم ؟

سپيده رژش و تجديد كرد و گفت بريم . كارت دعوتاي گالري رو كه از خونه آورده بودم و از كيفم در آوردم و شونه به شونه ي سپيده از اتاق بيرون اومدم . يه زمان حضور سپيده چقدر باعث حسادتم شده بود . مثل كورا رفتار كرده بودم و باعث شده بودم آراد عصباني بشه . باعث شده بودم كه بره . چقدر الكي گير داده بودم بهش . حتي گفته بودم دروغگوئه !

چقدر از كارام پشيمون بودم . چقدر خجالت زده ميشدم وقتي بهشون فكر ميكردم . به سپيده گفتم :

- تو برو پيش حسام من از همينجا به بچه ها دعوت نامه هاي گالري رو ميدم بعد ميام پيشتون .

- كمك نميخواي ؟

- نه چيزي نيست . خودم ميتونم .

- باشه پس زود بيا .

از سپيده جدا شدم . انقدر توي مهمونيا دوستاي تينا رو ديده بودم كه حالا همشون دوست منم شده بودن . تك تك با خوش رويي چند لحظه اي كنارشون مينشستم و بعد دعوت نامه رو به سمتشون ميگرفتم . چه احساس لذت بخشي بود . احساس اينكه منم بالاخره يه كاري براي انجام دادن داشتم . اينكه منم مفيد بودم . منم ميتونستم چيزي رو خلق كنم و بهش افتخار كنم .

كار دعوت نامه ها تموم شده بود دو تا دعوت نامه اضافي بود . به سمت باغ رفتم . حسام و سپيده رو پيدا كردم . روي صندلي كنار استخر لم داده بودن و حرف ميزدن . چراغايي كه دور تا دور باغ بود حسابي همه جا رو روشن كرده بود .

حسام با ديدنم گفت :

- تموم شد ؟

- آره دو تا اضافي اومد .

حسام از دستم گرفت نگاهي به دعوت نامه ها انداخت و گفت :

- ميشه منم از طرف خودم كسي و دعوت كنم ؟!

سپيده كارتارو از دست حسام كشيد و گفت :

- لازم نكرده . خود هورام اگه بخواد دعوت ميكنه .

بيخيال گفتم :

- چرا كه نه ! هر كي و دوست داري دعوت كن .

حسام يكي از كارتارو برداشت و اون يكي رو بهم پس داد گفت :

- نخواستيم . خانومم دعوام كرد . اين يه كارتم براي خودم بر ميدارم .

- بچه نشو حسام .

سپيده گفت :

- از كي تا حالا انقدر حرف گوش كن شدي تو ؟

- تابلو بودم يعني ؟

سپيده حالتي تدافعي به خودش گرفت كه باعث شد من بخندم . حسام گفت :

- باشه بابا من و نزن . گفتم شايد اين يه كارت امشب به كار هورام بياد .

با نيشخند به من نگاه كرد گفتم :

- من كه سر در نميارم از كاراي تو . ميرم يكم آب بخورم . خيلي گرممه .

سپيده به طرف ديگه ي استخر اشاره كرد و گفت :

- نوشيدنيا اونجاست .

به همون سمت رفتم . از روي ميز آب برداشتم و خوردم . همون لحظه اشكان يكي از دوستاي تينا نزديكم اومد . چند باري باهاش هم كلام شده بودم . پسر خوبي بود . گفت :

- بالاخره گالري رو زدي ؟

لبخند اومد رو لبم . گفتم :

- آره . با كمكاي تينا و آرش .

- آرش نيومده امشب ؟

- نميدونم . من تازه رسيدم . ولي فكر نكنم بياد . اين روزا حسابي سرش شلوغه .

- ولي تو آخرشم يه نقاشي از صورت من نكشيديا .

- دست بردار اشكان . فقط پيشنهادش و ميدي . يه روز بيا كارگاه چشم .

- به تينا ميگم من و بياره اونجا هي امروز فردا ميكنه .

- خب خودت بيا .

- چشم . چي از اين بهتر . آدرسش و برام بفرست .

- حتما . از مريم چه خبر ؟ نيومده ؟

- دست رو دلم نذار كه خونه ! اين خانوم نامزد ماست ولي هنوز اختيارش دست باباشه . ميخوايم آبم بخوريم بايد باباش اجازه بده .

- اون كه هميشه كنارته .

- امشب كه نيست !

- حالا يه استثنا بوده . شما پسره عادتونه هميشه همه چي و بزرگ كنينا ! توقعتون بالاست .

- نه باور كن من يكي كه هيچ توقعي ندارم . فقط مريم كنارم باشه هيچي نميخوام .

- پس سريع عروسي بگير .

خنديد گفت :

- تو فكرشم .

از اشكان جدا شدم . با نگاهم دنبال تينا گشتم . يه گوشه نشسته بود و داشت با پسر جووني كه كنارش نشسته بود حرف ميزد . رفتم پيشش با ديدنم خنديد و گفت :

- خوش ميگذره ؟

- بله مگه ميشه جشناي شما بد بگذره ؟

- قربون تو . حسام كجاست ؟

- كنار سپيده نشسته بود با هم حرف ميزدن .

تينا سر تكون داد و نگاهش و از من گرفت . در عوض چشمش به يه جايي پشت سر من بود . گفت :

- بالاخره اومد .

- كي اومد ؟

- خودت ببين . پشت سرته .

با كنجكاوي برگشتم . با ديدن آراد خشكم زد . باز خدارو شكر كه روي صندلي نشسته بودم وگرنه همون جا سقوط ميكردم !

زير لب گفتم :

- آراد اينجا چيكار ميكنه ؟

- از حسام بپرس .

چند باري توي جشناي مختلف ديده بودمش ولي توي جشناي تينا هيچ وقت حضور نداشت . هنوزم كه ميديدمش ضربان قلبم تند ميشد . با نگاهش دنبال كسي ميگشت . كت و شلوار دودي پوشيده بود و مثل هميشه دستش و توي جيب شلوارش كرده بود . مثل هميشه خونسرد و مغرور بود . انگار داشت همه رو از بالا ميديد .

چيزي طول نكشيد كه حسام با خوش رويي سمتش رفت . سريع نگاهم و ازش گرفتم . احساس كردم حرارت صورتم بالا رفته و حسابي قرمز شدم . از هيجان بود يا ناراحتي نميدونم .

تينا زير گوشم گفت :

- چقدر قرمز شدي .

- تينا آراده !

- ميدونم . توام هورامي . چرا دست و پات و گم كردي ؟ اگه كسي هم بايد دستپاچه بشه اونه نه تو . آروم بشين .

راست ميگفت . نبايد شُل ميشدم . اون بود كه بايد توضيح ميداد و خيلي چيزا رو مشخص ميكرد .

سپيده كنارمون اومد گفت :

- خوب من و تنها گذاشتينا . دارين غيبت ميكنين ؟ منم بازي .

تينا گفت :

- سپيده از دست اين شوهرت به خدا ؟

- وا ! چرا ؟ بيچاره شوهرم . باز چي شده ؟

- بيست بار گفتم اين پسره رو دعوت نكنه .

- كي ؟ آراد و ميگي ؟

- آره ديگه .

- آراد كه بچه ي خوبيه . مگه نه هورام ؟

لبخندي به من زد . تمام طول حرفشون من شنونده بودم . گفتم :

- من ميرم تو . اينجا هوا خيلي گرمه .

از كنار سپيده كه با تعجب بهم نگاه ميكرد گذشتم . سعي كردم از طرفي برم كه آراد من و نبينه . ولي به محض اينكه اولين قدم و برداشتم انگار تو چشمش اومدم . مخصوصا با اون لباساي سفيد . چند لحظه مكث كرد . روم خيره شد . بي احساس بود . بي تفاوت بود . همين آتيشم ميزد . نگاهم و ازش گرفتم . سرم و بالا نگه داشتم و سعي كردم غرورم و دوباره به دست بيارم . شدم همون هورامي كه محل به پسرا نميذاره .

قدمام و محكم برداشتم . ديدم كه هنوز بهم خيره مونده . سريع خودم و تو خونه انداختم . نميدونستم نيت حسام از دعوت آراد چيه . نميدونستم اصلا چه دليلي داره امشب آراد بياد اينجا ؟

تو خونه حسابي ساكت بود . بي هدف توي سالن اصلي قدم ميزدم و با تنها كارت دعوتي كه برام مونده بود خودم و باد ميزدم . چيزي نگذشته بود كه صدايي باعث شد از جا بپرم :

- سلام !

به سمت صدا برگشتم . آراد درست پشت سرم وايساده بود . دستاش هنوزم توي جيبش بود . برگشتم سمتش . درست مثل خودش جدي شدم . سعي كردم صدام نلرزه . يا چشمام زياد روش خيره نمونه . گفتم :

- سلام !

يه قدم جلو اومد و گفت :

- خلوتت و به هم زدم ؟

با بي خيالي ساختگي گفتم :

- نه ! بيرون گرم بود . اومدم اينجا يكم خنك بشم .

سرش و تكون داد و گفت :

- اوضاع رو به راهه ؟! خيلي عوض شدي .

- آره همه چي خوبه . نبايد عوض ميشدم ؟!

- چرا . . . چرا . اتفاقا خيلي هم خوب شدي !

يه لنگه ابروش بالا رفته بود و جور خاصي نگاهم ميكرد . انگار ميخواست سر به سرم بذاره . ابروهام و تو هم كشيدم و گفتم :

- من ميرم بيرون .

هنوز يه قدمم بر نداشته بودم كه صدام زد :

- هورام !

چرا بهم نميگه بانو ؟ چقدر دلم براي لحن بانو گفتنش تنگ شده . چقدر دلم ميخواست بدون هيچ ظاهر سازي بهش بگم كه دلم براش تنگ شده . . .

برگشتم سمتش . گفتم :

- چيزي شده ؟

نرو . . .

صداش با التماساي قلب من يكي شده بود . مگه من دلم ميخواست كه برم ؟ مگه دوست داشتم اين موقعيت و از دست بدم و فرار كنم ؟!

دوباره گفت :

- باهات حرف دارم .

تمام سعيم و كردم كه محكم جلوش وايسم . كه يه وقت متوجه حال قلبم نشه . اگه اون من و نميخواست ؟ اگه پَسَم ميزد ؟ اصلا چرا من بايد دست احساساتم و براش رو ميكردم ؟!

نزديك تر رفتم . تكيه اش و به ميز ناهار خوري داده بود . منم سمت ديگه وايسادم گفتم :

- چي شده كه اين افتخار بعد از سه سال نصيبم شده ؟! اين و مديون چي هستم ؟!

لحنم ستيزه جو بود . انگار همه ي دردايي كه توي اين سه سال از نبودنش كشيده بودم حالا سر باز كرده بود ! گفت :

- تو خودت دلت ميخواست ازم فاصله بگيري يادت رفته ؟!

اخمام و تو هم كشيدم گفتم :

- سه سال ؟! فكر كنم يكم دير اومدي .

كارتي كه دستم بود و روي ميز ناهار خوري گذاشتم و دستام و روي سينم قلاب كردم . نگاهش به كارت بود . همينجور كه خونسرد حرف ميزد كارت و برداشت و نگاهي بهش انداخت گفت :

- دير ؟! براي تو كه بد نشد . تونستي حسابي پيشرفت كني .

نگاهش و بالا آورد و به چشمام دوخت . كارت هنوز دستش بود . دندونام رو هم كليد شده بود . بعد از سه سال اومده بود اينجا كه اين حرفارو با خونسردي بهم بزنه ؟! كه چي ؟! هدفش چي بود ؟!

كارت و بالا گرفت و گفت :

- اين مال منه ؟!

- من اينجوري گفتم ؟

تو جيب كتش گذاشت و گفت :

- ميام !

چقدر پررو بود . گفتم :

- من اصلا منظورت و از اين رفتارت نميفهمم .

- به زودي ميفهمي ! انقدر حرص نخور !

داشت از كنارم رد ميشد كه عصبي غريدم :

- من بازيچه و سرگرمي تو نيستم . همون سه سال پيش كه بازيچم كردي بسه . ديگه بهت اجازه نميدم اين كار و بكني !

به سمتم برگشت . اخماش تو هم رفته بود . دلم يكم خنك شد . فاصلش و باهام كم كرد . بازوي راستم و تو دستش گرفت و گفت :

- انگار هنوز خيلي مونده تا بزرگ بشي . فكر كردم عوض شدي . ولي انگار هموني كه بودي هستي . در ضمن كسي نميتونه واسه من تكليف مشخص كنه . من اگه دست رو هر چيزي كه بذارم مال منه . هر وقت بهت حق انتخاب دادم ميتوني اينجوري بگي .

- توام هيچ فرقي نكردي . هنوز همون آراد كله شق و بي منطقي .

نيشخندي زد و گفت :

- يعني اينجوري دوستم نداري ؟

- كي گفته من تورو دوست دارم ؟

خنديد . از چي ؟ قلبم و لرزوند . مات شدم . هنوزم خنده هاش برام جذاب بود . كي ميگه من عوض شدم ؟ اگه عوض شدم پس اين احساسا چيه ؟ پس چرا هنوزم قلبم تند ميزنه وقتي ميبينمش ؟

سرم و پايين انداختم . كاش ميشد گوشامم بگيرم . دستش شُل شد و از روي بازوم سُر خورد پايين . گفتم :

- چي باعث شده كه اين سكوت سه سالت و بشكني ؟

يه لنگه ابروش و بالا انداخت و موذيانه خنديد گفت :

- فرض كن اومدم عروس ذخيرم و با خودم ببرم !

انگار قلبم با اين حرفش زير و رو شد . مات موندم . چهرش بدجنس بود . تورو خدا ديگه دست ننداز منو . گفتم :

- اون مال 10 سال ديگه بود نه 3 سال . 7 سال زود اومدي !

نزديك تر اومدو گفت :

- يعني هيچ جوري راه نداره زودتر بشه ؟ مثلا پارتي بازي كني ؟

از اينكه اين همه نزديكم بود ولي موضعش مشخص نبود عصبي شده بودم . اصلا معلوم نبود چرا 3 سال سكوت كرده . احساس ميكردم دارم خفه ميشم . صداي آهنگ از بيرون ميومد . بي قرار و كلافه بهش تنه زدم و از كنارش گذشتم . به سمت در رفتم . وارد باغ شدم . همه گرم رقص بودن و خندون . داشتم به سمت تينا و سپيده ميرفتم كه يكي دستم و گرفت . چرخ خوردم و رو به روي دو تا چشم مشكي قرار گرفتم .

دستش دور كمرم سفت شد . يه قدم به جلو برداشت . منم يه قدم به عقب . گوشه ي چشماش از لبخندي كه زد چروك افتاد . دوباره قلبم لرزيد . چند تا قدم سريع ديگه به جلو برداشت . منم همگام باهاش عقب رفتم . محو چشماش بودم . انقدر محو كه نفهميدم من و به سمت جمعيت رقصنده هُل ميده . دستش توي دست چپم قفل شد . فشار خفيفي به كمرم وارد كرد . تازه به خودم اومدم . نگاهم و ازش گرفتم . تند و گزنده گفتم :

- معلومه داري چيكار ميكني ؟ ميشه ولم كني ؟!

- هيـــــــــــس . . . دارم با عروسم ميرقصم !

كلافه گفتم :

- اين بچه بازيارو تموم كن . خودتم نميدوني داري چيكار ميكني !

هنوز لبخند به لبش بود . حركتي به خودش داد و گفت :

- چرا بانو ! خوب ميدونم دارم چيكار ميكنم .

دوباره گفته بود بانو . پاهام سست شد . انگار فهميد . محكم تر من و به خودش فشار داد . گرماي بدنش ، عطر تنش . . . داشتم ديوونه ميشدم . تحمل اين همه نزديكي برام سخت بود . . .

" هورام ! باز جوگير شدي ؟! پس اون يه سال چي ؟ واقعا اون مستحق چنين پاداشي هست ؟! كه بعد از سه سال به راحتي تورو در اختيار بگيره ؟! "

مستي عشق از سرم پريد . پاهام محكم شد . گفتم :

- ولم كن .

خنديد . سرش و كنار گوشم آورد و گفت :

- عروس به اين بداخلاقي ؟ حيف اين داماد خوش اخلاق !

صداي مردونش داشت دوباره مستم ميكرد . گفتم :

- قبلا بهت گفتم تو بيشتر شكل داماد فراريايي !

نگاهش و دوباره به چشمم دوخت . به خودم مسلط تر شده بودم . همينجور كه آروم و ريتميك بين دستاش تكون ميخوردم گفت :

- من اهل فرار نيستم . يه حرفي زدم پاش وايميستم !

حرفش برام گرون تموم شد گفتم :

- آها ! پس از روي وظيفه اينجايي ؟ خب پس بهتره كارت و راحت كنم ! مطمئن باش من مجرد نميمونم تا تو بخواي به قولت عمل كني ! قول تو مال 7 سال ديگست ! من اگه بخوام تا 1 سال ديگه ميتونم عروسي كنم !

اخماش و تو هم كشيد و گفت :

- اين حرفت و نشنيده ميگيرم . بهتره توام بهش فكر نكني !

- من حقيقت و گفتم .

نگاهمون تو هم گره خورده بود . انگار جفتمون آماده بوديم براي جنگ ! بين اون همه رقصنده من و آراد همينجور بي حركت وايساده بوديم . اول نگاهامون عصبي بود . . . . بعد كم كم رنگ نگاهش عوض شد . . . . مهربون شد . . . . ته چشماش عشق و علاقه رو ميديدم . . . . چرا اعتراف نميكرد ؟ . . . . چرا هيچ حرفي نميزد ؟ كم كم داشتم زير نگاهش ذوب ميشدم . احساس كردم گونه هام قرمز شده . . . . دستاش دور كمرم شُل شد . از فرصت استفاده كردم . . . . ازش فاصله گرفتم . يه نگاه ديگه بهش انداختم و سرم و برگردوندم . دويدم . . . . فرار كردم . . . . ترسيده بودم . . . . از چيزي كه ممكن بود توي چشمام باشه و اون تونسته باشه بخونتش . . . .

تينا سمتم اومد . بازوم و گرفت و من و به عقب كشيد . با دلسوزي گفت :

- خوبي ؟ چيزي شد ؟

- نپرس تينا . . . ميرم خونه . . .

سپيده اومد جلو و گفت :

- الان ؟

- آره .

- خب صبر كن . . .

پريدم بين حرفش . گفتم :

- سپيده من خودم ميرم . از حسام خداحافظي كن بگو بعدا براش دارم ! فعلا .

سريع به سمت ساختمون دويدم . حتي نذاشتم تينا و سپيده چيز ديگه اي بگن ! نميخواستم دوباره با آراد رو به رو بشم . تا اون حرفي نزنه منم نميتونم احساساتم و بهش بگم . . .

سريع مانتوم و پوشيدم و شالمم رو سرم انداختم . نگاهم و دور باغ گردوندم آراد نگاهش به اطراف بود . داشت دنبالم ميگشت ؟ قبل از اينكه قدمام شُل بشه از سمتي مه ديد نداشت به طرف در ورودي رفتم .

" فرار ؟! داري دوباره ترسو ميشي ! "

نه ! ترسو نه ! دارم از خودم و احساساتم دفاع ميكنم !

صدايي كه از پشت سرم اومد باعث شد بي اراده قدمام سست بشه .

- هورام ! كجا ميري ؟

تقريبا به در ورودي رسيده بودم . بايد سريع دربست ميگرفتم و ميرفتم . حسام از دست تو ! كاش با ماشين خودم اومده بودم !

صدا بهم نزديك تر شد گفت :

- هورام با توام . ميشه جواب بدي ؟

شانس آوردم خونه ي تينا اينا توي خيابون اصلي بود . گوشه اي وايسادم و نگاهم به ماشيناي تو رفت و آمد بود .

آراد اين بار خيلي بهم نزديك شد . دستش و دور بازوم انداخت و گفت :

- صدام و ميشنوي ؟ ميشه بگي اين فرارت به خاطر چيه ؟

كلافه بودم . بدون اينكه نگاهي به چشماش بندازم گفتم :

- بس كن !

از صداي بلندم تعجب كردم . بيشتر از اون چيزي كه فكر ميكردم عصبي بودم ! نگاهش مات موند ! دوباره گفتم :

- براي من ادا در نيار . . . سر راهم قرار نگير . . . دوباره سكوت كن ! مثل اين سه سال ! ولي برام ادا در نيار ! من سختي زياد كشيدم . نميتونم همش فكر كنم ببينم اين رفتاراي تو چه معني ميده . دركم كن . حداقل الان دركم كن !

سمند زرد رنگي از كنارمون گذشت . تك بوق زد . نگاهم و از آراد گرفتم و گفتم :

- دربست !

صدام ميلرزيد . ولي جلوي اشكام و گرفته بودم . تاكسي وايساد . دستم و با خشونت از بين دستاي آراد بيرون كشيدم . سريع خودم و توي تاكسي انداختم . ديگه حتي نگاهم بهش نكردم . حتي حرفي هم نزد !

راننده گفت :

- كجا برم خواهرم ؟!

كجا ميخواستم برم ؟! خونه ؟! با اين حالم ؟! با اين بغضي كه تو گلوم بود ؟! بي اختيار آدرس كارگاه و دادم . الان فقط به سوييت نقلي خودم احتياج داشتم .

ماشين حركت كرد . چشمام و بستم . اشك از كنار پلك بستم سُر ميخورد پايين .

پشيمون بودم ! از اينكه تند برخورد كردم پشيمون بودم ! اگه بره و دوباره سه سال ديگه بياد ؟! اگه ديگه حرفي نزنه ؟! مگه سه سال منتظرش نبودم ؟! پس چرا اينجوري حرف زدم ؟! اين همه خشم و ناراحتي از كجا اومده بود ؟! بايد به محض اينكه من و ميديد ميگفت عاشقمه ؟! منطقي بود ؟! خودم اين كار و ميكردم ؟! شايد بايد بهش زمان ميدادم ؟!

داشتم از اين همه فكر و خيال مختلف ديوونه ميشدم . با صداي راننده به خودم اومدم :

- بفرماييد رسيديم .

نگاهي به كوچه انداختم . آدرس و درست اومده بود . كرايه اش رو حساب كردم و پياده شدم . همينجور كه كليدم و توي قفل در ميچرخوندم گوشيم و در آوردم و شماره ي خونه رو گرفتم . ماه بانو جواب داد .

- سلام ماه بانو .

- هورام تويي ؟ سلام مادر . كجايي ؟

صدام از گريه دورگه شده بود . پلكاي خستم و چند ثانيه بستم و بعد با قدماي شُل از پله ها بالا رفتم گفتم :

- اومدم كارگاه .

- اين وقت شب ؟

در كارگاه و باز كردم گفتم :

- آره ماه بانو . كار دارم كلي . براي گالري پس فردا بايد تابلوهاي نيمه كاره رو تموم كنم .

- يعني امشب نمياي خونه ؟

- نه . منتظرم نباشين .

معلوم بود نگرانمه . گفت :

- باشه مادر . درو قفل كن . مواظب باش .

- چشم . شب بخير .

قطع كردم . دستم افتاد پايين . كليدم و روي ميزي كه توي هال بود انداختم . مانتوم و در آوردم و روي مبل انداختم . به سمت كمد لباسا رفتم . لباس كارم و در آوردم . با لباساي مهموني عوضش كردم . قهوه جوش و روشن كردم . خسته و دمغ به سمت سه پايه ي نقاشيم رفتم . نگاه به آسمون لاجوردي كه توي تابلو بود انداختم . صبح چه حسي داشتم و الان چه حسي دارم . قلمو رو برداشتم . نگاهم به بومي افتاد كه روش پارچه ي سفيد كشيده بودم .

داشتم وسوسه ميشدم كه برم سمتش و يكم روش كار كنم . ولي يه حسي ته قلبم ميگفت براي امشب بسه ! امشب زيادي آراد داشتي !

دوباره ياد رفتار خودم افتادم . پشيموني داشت سراغم ميومد . افكارم و پس زدم و به قلمو حركت دادم . مهموني و اتفاقاتش و پشت سرم جا گذاشتم . ذهنم و آزاد كردم و نگاهم و فكرم و احساسم و ريختم تو بومي كه رو به روم بود !

اين بار بلند تر گفتم :

- اصلا نميفهمم اين كارت چه معني داشت ! تو از اون مطمئنم نبودي اونوقت راحت دعوتش كردي ؟ كه چي ؟ شب من و خراب كني ؟

صداي حسام آروم و دوستانه از پشت گوشي ميومد :

- هورام ! منطقي باش . من فقط خواستم كمك كنم . . .

بين حرفش پريدم همينجوري كه مدام تو اتاق قدم ميزدم گفتم :

- چه كمكي ؟!

- اون گفت باهات حرف داره !

- چقدرم كه حرفاش خوب بود و به دردم خورد !

- اي بابا تو نذاشتي حرفش و بزنه ! سريع رفتي اصلا بنده خدا يهو خشكش زد . دنبالتم اومد . مگه نيومد ؟!

- حسام !

- خب بابا ببخشيد . ديگه كار خير نميكنم !

- اين كار تو همش شر بود !

- يعني بعد از سه سال نميخواي باهاش حرف بزني ؟ نميخواي ببيني چه مرگشه ؟ يا اصلا اين سه سال كجا بوده ؟

- مگه اهميتي هم داره ؟

- من هر چي بگم تو بازم حرف خودت و ميزني . اصلا بيخيال !

- كارات و كردي بعد ميگي بيخيال ؟

گوشي و قطع كردم و انداختمش رو ميز . دوباره مقابل سه پايه ي نقاشي نشستم . بوم و از روش برداشتم و گذاشتم زمين . زودتر از چيزي كه فكر ميكردم كارام تموم شده بود . عصبي بودم . اين عصبانيت و نميدونستم بايد چجوري خالي كنم .

نگاهم به تابلوي آراد افتاد . همش تقصير توئه . آخه چرا انقدر سنگ و سختي ؟ چجوري ميتوني ساكت باشي و بعد سه سال هيچي به زبون نياري ؟ داري امتحانم ميكني ؟ بسه ديگه دارم كم ميارم .

لباسام و عوض كردم و سريع سوييچ ماشين و از روي ميز برداشتم . نفهميدم چه جوري از كارگاه زدم بيرون . توي ماشين نشستم . ديوانه وار رانندگي ميكردم . صداي كر كننده ي بوق راننده هاي معترض دنبالم بود .

فقط گاز ميدادم . ميدونستم كجا آرومم ميكنه . با تمام سرعتم به همون سمت ميرفتم . همون كوچه پس كوچه ها . همون سربالايي تند . ترمز كردم . تهران زير پاي من بود . بدون اينكه به اطراف نگاه بندازم از ماشين پياده شدم . فقط چشمام رو به روم و ميديد .

دستام و از هم باز كردم . چشمام و بستم . مثل اين سه سال فرياد زدم . از ته دل . همه ي خواستنم و فرياد زدم . همه ي دلواپسيام و همه ي دلتنگيام و فرياد زدم .

درست همون جايي كه با خودش ميومديم وايساده بودم . درست همون جاي هميشگي كه تو اين سه سال ميومدم .

انقدر فرياد زدم كه احساس كردم گلوم ميسوزه . اشكم داشت روي گونم راه باز ميكرد . صدايي از پشت سر باعث شد از جا بپرم :

- بانو سلامت گلو و حنجرت به خودت ربط داره ولي حداقل نگاه بنداز كسي اينجاها نباشه . خواب بوديما چرتمون و پاره كردي .

آراد از پشت تنها درختي كه با فاصله ي نسبتا كمي از من قرار داشت بيرون اومد . اين ديگه از كجا سر و كلش پيدا شد ؟ سرم و به اطراف چرخوندم . انقدر عصبي و تو فكر بودم كه متوجه ماشينش نشدم كه با فاصله ي زياد از ماشين من پارك شده بود . سر به هوا ! اصلا معلومه حواست كجاست ؟! ماشين به اين بزرگي و مگه ميشه نديد ؟!

پشتم و بهش كردم . سعي كردم نامحسوس اشكام و پاك كنم . صداي قدماش روي زمين خاكي ميومد . سنگ ريزه ها زير پاش حركت ميكردن . دوباره سرم و به سمتش برگردوندم . گفتم :

- تو اينجا چيكار ميكني ؟

يه لنگه ابروش و بالا انداخت . دستاش و روي سينش قلاب كرد و گفت :

- من اينجا چيكار ميكنم ؟! شرمنده بانو اينجا خلوتگاه منه ها ! ميشه بپرسم اينجا چيكار ميكني ؟

راست ميگفت خب . اينجا مال اون بود . پس اين سه سال كجا بود كه خلوتگاهش يادش رفته بود ؟ پس چرا تو اين سه سال يه بارم باهاش برخورد نداشتم ؟!

- راست ميگي . من ميرم .

خواستم برم كه گفت :

- اينجا زمين خداست . مال هيچ كسي نيست . حالا كه تا اينجا اومدي پس به فريادات برس .

جدي شده بود . پشتش و بهم كرد و دوباره به سمت درخت رفت . زير لب غر غر كنون ميگفت :

- هي ميرم ميرم ! دختر انقدر لوس نوبره !

با من بود ؟! گفتم :

- دارم صدات و ميشنوم .

- مهم نيست . بالاخره يه روز يكي بايد بهت بگه لوس !

دندونام و رو هم فشار دادم و واسه ي تلافي گفتم :

- خب هر كسي يه عيبي داره . توام خودخواه و مغروري !

برنگشت سمتم . پايين درخت سُر خورد و نشست روي زمين . نگاهش و به رو به رو دوخت . گفت :

- چقدر دلم براي اينجا تنگ شده بود !

كنجكاو شدم . يعني سه سال اينجا نيومده بود ؟ چرا ؟

نگاهم و به رو به رو دوختم با لحني كه فضولي و كنجكاوي زياد از توش معلوم نباشه گفتم :

- خب ميتونستي بياي اينجا !

- دِ نميتونستم بانو !

با هر بار بانو گفتنش قلب من فرو ميريخت گفتم :

- چرا ؟ خاطر خواهات نميذاشتن يه ثانيه تنها باشي كه پاشي بياي اينجا ؟

برگشت نگاهم كرد . گفت :

- دنبال اينجور چيزا نبودم !

خيالم راحت شد . نفس عميق كشيدم . گفت :

- من فقط از تو فاصله نگرفتم . . .

مكث كرد . نگاهم به سمتش برگشت . ولي اون چشماش به رو به رو بود . دوباره گفت :

- من از هر چيزي كه تورو يادم مينداخت فاصله گرفتم .

- چرا ؟!

- چرا ؟! تو پيش حسام بودي . . .

كلافه گفتم :

- اون شب حسام گفت . . .

ميون حرفم اومد گفت :

- ميدونم . نميخوام چيزي و توضيح بدي . حسام اونجوري گفت . تو چي ؟ توام فقط ميخواستي دوستش باشي ؟ نبايد بهت فرصت ميدادم كه با خودت كنار بياي ؟ نبايد بهت حق انتخاب ميدادم ؟ ميگي خودخواهم ولي من رفتم كه تو راحت باشي . مگه تو همين و نميخواستي ؟

- سه سال ؟

- آره سه سال . بايد بهت زمان ميدادم . بايد مطمئن ميشدي .

- كه چي ؟

نگاهم كرد . از جاش بلند شد . شلوارش و تكوند و خاكاش و گرفت گفت :

- كه بفهمي احساست چيه . به حسام . . . به من . . .

قلبم تند ميزد . يه قدم به سمتم برداشت و گفت :

- خب ؟ چي شد ؟ فهميدي ؟

- فقط به خاطر اين سه سال رفتي ؟ كه من احساساتم و بفهمم ؟!

نگاهش خيره به من بود . دستش و توي جيبش فرو كرد . گفت :

- نه ! ميخواستم احساس خودمم بفهمم ! ما زمان بدي با هم آشنا شديم . جاي بدي آشنا شديم . انقدر اتفاقاي مختلف برامون افتاد كه حسابي گيج شده بوديم . تو نشده بودي ؟

منكر اين نميشدم . خودمم حسابي گيج بودم . توي لحظه لحظه ي رابطمون من گيج بودم . تاييد نكردم . ولي خودش حرفم و از توي چشمام خوند . دوباره گفت :

- من وقتي با تو چت كردم 28 - 29 سالم بود . يه نوجوون احساساتي نبودم . ولي جذب اين مرموز بودن بانوي سرخ شدم . جذب حرفاش . همه چي خيلي خوب بود . كاملا با چيزي كه فكر ميكردم و از يه آدم به عنوان طرف مقابلم ميخواستم داشتي . ولي گفتم آراد چرا بچه ميشي ؟ رابطه ي مجازي ؟! اين چيزيه كه تو دنبالش بودي ؟!

مكث كرد . دوباره گفت :

- بگذريم از اينكه چقدر با خودم درگيري داشتم . نميدونستم عاشقتم يا فقط دوست دارم برام يه دوست خوب باشي . وقتي ديدمت . وقتي او همه اتفاق افتاد . . .

نفس عميق كشيد . با پاش چند تا سنگ ريزه رو جابه جا كرد . گفت :

- نميتونستم هورام ! نميتونستم تركت كنم . حتي اگه صورتت زشت بود . حتي اگه بهم دروغ ميگفتي . حتي اگه با ذهنيت من يه عالمه فاصله داشتي ! من ميخواستم كنارت باشم . باهات درد بكشم . باهات شاد بشم .

بين حرفش اومدم گفتم :

- پس چرا اين همه مدت رفتي و هيچ خبري ازت نشد ؟ چرا هر جا من و ميديدي نگاهت و ازم ميگرفتي و سريع از اونجا ميرفتي ؟

- اگه نگاهم و نميگرفتم . اگه نميرفتم نميتونستم طاقت بيارم . نميتونستم نبودنت و تحمل كنم . نميتونستم سه سال صبر كنم .

- چرا مگه تو به من حسي داري ؟ مگه بهم حسي داشتي ؟

اخماش تو هم رفت گفت :

- هنوزم مثل سه سال پيشي ؟ هنوز بزرگ نشدي ؟ نميتوني رفتارم و بخوني ؟

- نه نميتونم . اگه چيزي هست بهتره رك بگي !

فكش منقبض شد . با خودش كلنجار ميرفت . نگاهش و از من گرفت . دوباره گفتم :

- پس هيچ احساسي نداري !

- هورام ! بس كن .

- بس نميكنم ! تو به خاطر هيچي من و سه سال ول كردي و رفتي . اصلا اون شب كه برام تاكسي گرفتي ميدونستي تو چه حاليم ؟ تو فقط بهم توپيدي . فكر كردي بين من و حسام خبريه . حتي نذاشتي توضيح بدم . صدات كردم . با التماس صدات كردم . ولي تو چيكار كردي ؟ رفتي . برام تاكسي گرفتي و رفتي . آخرشم گفتي من دلم ميخواست كه ازت فاصله بگيرم ! اون موقع كه داشتي گيجم ميكردي . اون موقع كه موضعت برام مشخص نبود ميخواستم ازت فاصله بگيرم . ميخواستم فرار كنم . ولي بعدش چي ؟ اصلا اون شب احساسات من برات مهم بود ؟! يا فقط به خاطر اينكه غرور مردونت جريحه دار شده بود من و پس زدي .

- من پست نزدم . . .

- چرا پس زدي . تو نميخواستي بموني . نه دوستم بودي . . . نه دوستم داشتي . . . حتي نموندي ببيني تو اون عملاي ترميمي چي كشيدم .

- اين درست نيست !

- چرا درسته . تو سه سال از من بي خبر بودي . منم تو بي خبري گذاشتي . تو با حسام دوباره صميمي شدي ولي بازم داشتي من و تنبيه ميكردي ! الانم جلوم وايسادي حرف نميزني . الان به خاطر چي دارم مجازات ميشم ؟ به خاطر اينكه سه سال منتظرت بودم و تو نيومدي ؟ به خاطر اينكه همش ياد آخرين ديدارمون ميفتادم و گريه ميكردم ؟ به خاطر اينكه توي هر عملم فقط صورت تو بود كه وقت بيهوشي استرس و نگراني و ازم دور ميكرد ؟ كه فقط به تو فكر ميكردم ؟! من دارم تاوان چي و ميدم ؟ چه گناهي كردم كه زندگيم همش بدبختيه . همش انتظاره . همش فلاكته .

نزديكم اومد بازوم و گرفت . انگار از عصبانيتم ترسيده بود . ميلرزيدم و فرياد ميزدم . تكونم داد و گفت :

- باشه هورام . آروم باش تو . . . . هورام حق با توئه . چند دقيقه آروم باش . . .

اشك از چشمم اومد . گفتم :

- مگه ميشه آروم بود ؟ تو هنوزم نسبت به من بي اعتنايي . هنوزم باهام سر لج داري . هنوزم به فكرم نيستي . هنوزم . . .

توي يه لحظه سر آراد نزديك صورتم اومد و لبام و با لباش قفل كرد !

شوكه شدم . اشكام بند اومد . چشماي آراد بسته بود . دستاش دو طرف صورتم بود و لباش آروم لبام و به بازي گرفته بود . قلبم ديوونه شده بود . احساس كردم هر لحظه ممكنه كه سكته كنم . انگار لحظه وايساده بود . داشتم مست ميشدم . داشتم خودم و تسليمش ميكردم . ولي يه دفعه به خودم اومدم . ازش جدا شدم .

فاصلمون يه قدم بود . ستيزه جو نگاهش كردم . اون ولي مات مونده بود . انگار حالا نوبت اون بود كه مست بشه ! نگاهش گنگ بود و مهربون . دوست داشتني بود و از ته چشماش ميتونستم قلبش و ببينم . زلال و پاك جلوم بود . چرا اينجوري نگاه ميكرد ؟ چرا آراد هميشگي نميشد ؟ چرا تغيير موضع نميداد ؟!

شايد منتظر بود من از خودم يه عكس العملي نشون بدم . تا خواستم لبام و از هم باز كنم و حرفي بزنم سريع دستاش و جلو آورد تا دستام و بگيره گفت :

- هورام . . . فكراي ناجور نكن .

دستام و كشيدم . يه قدم به عقب برداشتم گفت :

- وايسا برات توضيح بدم .

زبونم به كار افتاد . گفتم :

- چي و ميخواي توضيح بدي ؟

- تو داشتي ميلرزيدي . عصبي بودي .

- كي گفته كه اين كار تو حال من و بهتر ميكنه ؟!

- حداقل آروم تر شدي . ببين ديگه نميلرزي !

نيشخند زد . نفسم و كلافه بيرون دادم و گفتم :

- ميشه با اين كارات به شعورم توهين نكني ؟

عقب گرد كردم و به سمت ماشينم رفتم . صداي خندونش و پشت سرم شنيدم :

- وايسا هورام . انقدر زود قضاوت نكن دختر !

در ماشين و باز كردم . خودش و بهم رسوند و در و بست . گفت :

- با توام .

نگاهش كردم . چشماش توي چند سانتي من بود . گفت :

- داري فرار ميكني ؟!

- از كي ؟! از تو ؟!

حالت چشماش شيطون شد گفت :

- بازم ميخواي تكرار شه ؟

از حالت خندون و خونسردش حرصم گرفت گفتم :

- دستت و بردار ميخوام برم .

دستاش و به حالت تسليم بالا برد و گفت :

- ميتوني بري .

در ماشين و باز كردم و نشستم . داشتم استارت ميزدم كه سرش و پايين آورد و از شيشه ي باز پنجره گفت :

- هر جا دوست داري برو . ولي اين بار هر جا هم كه بري بازم نميتوني از دستم فرار كني . من بازم دنبالت ميام . شايد دفعه ي بعد انقدر مهربون نباشم كه بذارم راحت بري .

نفهميدم چجوري دنده عقب گرفتم و ازش دور شدم . اين بار از خجالت فرار ميكردم . باورم نميشد كه چند دقيقه ي پيش چه اتفاقي بينمون افتاد ! من . . . آراد . . . دستم بي اراده روي لبام سُر خورد . گفت بازم دنبالم مياد . . . از حرفاي آخرش قلبم زير و رو شد .

دستم و به پيشونيم كشيدم . سعي كردم لبخندم و جمع و جور كنم . خيلي زشت بود كه يه دختر از همچين اتفاقي انقدر ذوق كنه ؟!

سرم و به طرفين تكون دادم . بهش فكر نكن . بهش فكر نكن . ولي مگه ميشد ؟ نفهميدم چجوري و كي به كارگاه رسيدم . ولي وقتي روي راحتي هايي كه توي هال كوچكم قرار داشت لم دادم تازه احساسات مختلف به قلبم هجوم آورد !

شايد اين سه سال دوري لازم بود ! شايد همين فاصله باعث شده بود همه چي قشنگ به نظر بياد . كه بي قرار تر بشم . كه اونم بي تاب تر بشه . اين بي تابي توي رفتارش معلوم بود . نگاهاش مهربون بود . . .

سرم و توي دستم گرفتم . چشمام و بستم . دوباره و دوباره اون صحنه جلوي چشمم اومد . كلافه از جا بلند شدم . به سمت سه پايه ي نقاشي رفتم . پارچه ي سفيد و از روي بوم برداشتم . چهره ي آراد به من ميخنديد . نفس پر صدايي كشيدم . لباس كارم و پوشيدم . دلم ميخواست امشب تمومش كنم . از بين سي دي هايي كه داشتم يكيشون و انتخاب كردم و داخل ضبط گذاشتم . پشت سه پايه نشستم . با شروع آهنگ منم با قلمو به تابلو ضربه زدم . صورت آراد كامل و كامل تر ميشد . بس بود هر چي اين سه سال كشيدنش و طول داده بودم .

همراه خواننده آهنگ و با خودم زمزمه ميكردم :

- از كدوم خاطره برگشتي به من كه دوباره از تو رويايي شدم

همه ي دنيا نميديدن منو من كنار تو تماشايي شدم

بايد بهش حق ميدادم كه بخواد توي اين مدت فاصله بگيره . ما به هم عادت كرده بوديم . كه هميشه كنار هم باشيم . خود من تا وقتي نخواست بره نميتونستم به خودمم اعتراف كنم كه عاشقشم . كه دوستش دارم . . . اين فاصله براي جفتمون خوب بود . . .

از كدوم پنجره ميتابي به شب كه شبونه با تو خلوت ميكنم

من خدا رو هر شب اين ثانيه ها به تماشاي تو دعوت ميكنم

از توي تابلو هم چشماش شيطون نگاهم ميكرد . قلمو رو پايين آوردم . نگاه دقيقي بهش انداختم . موهاش ، پيشونيش ، ابروهاش ، چشماش ، بينيش ، لباش . . . لباش . . . نگاهم مات مونده بود .

با كلنجاري كه با خودم رفتم نگاهم و ازش برداشتم .

تو هوايي كه براي يك نفس خودم و از تو جدا نميكنم

تو براي من خود غرورمي من غرورم و رها نميكنم

صداي گوشيم من و از فكر و خيال در آورد . از جام بلند شدم . آهنگ و قطع كردم .

- الو .

- معلومه تو كجايي ؟

- كارگاهم هيوا . چطور؟

- امشب نميري خونه ؟!

- نه ! فردا نمايشگاهه ميدوني كه . كاراي عقب افتادم و انجام ميدم همين جا هم ميخوابم .

- ماه بانو كه ميگفت ديشبم نرفتي خونه ! اين چه جور كاريه كه داري خودكشي ميكني براش ؟

- من كه صبح خونه بودم .

- بله خبرش و دارم . دوش گرفتين سوييچتون و برداشتين و دوباره رفتين بيرون .

- كلاس داشتم خواهر من . چقدر شماها جديدا غر غرو شدين !

- به خاطر خودت ميگيم . تازه ماه بانو هم گناه داره . تو خونه به اون بزرگي از صبح تا شب تنهاست !

- خيلي خب . بذار كاراي گالري تموم شه از صبح تا شب خونم . خوبه ؟!

- ببينيم و تعريف كنيم !

- اون وروجكات چطورن ؟

يكم با هيوا حرف زدم . سعي كردم تمام مدت فكرم و از آراد پرت كنم . ولي دوباره با تموم شدن حرفام با هيوا همه ي ذهنم و آراد به خودش مشغول كرد . نگاه آخرم و به تصوير آراد دوختم . كامل شده بود .

لبخندي روي لبم نشست . بالاخره بعد از سه سال تمومش كرده بودم .

- آرش پس كي مياي اينجا ؟

- اومدم . اومدم . از خونه راه افتادم .

- تازه راه افتادي ؟ تو قرار بود 9 صبح اينجا باشي . الان ساعت 10 شده و تو هنوز نيومدي !

- خيلي خب اومدم ديگه .

- من كليد و ميذارم زير گلدوني كه كنار در كارگاهه . زنگ طبقه بالاييارو بزن بهشون ميسپرم در و برات باز كنن . كليدم بردار برو تو كارگاه تابلوهارو جمع كن . من بايد برم خونه . كلي كار دارم . هيچ كدومم انجام ندادم .

- چقدر هولي . حالا كو تا ساعت 5 !

همينجور كه كليد و زير گلدون ميذاشتم گفتم :

- به جاي اين حرفا دو تا دستت و بده به فرمون و زود برس اينجا . من رفتم . سفارش نكنم ديگه ها !

- چشم . تمام اوامرتون و انجام ميديم خانوم .

- خيلي خب . تو گالري ميبينمت . خداحافظ .

گوشي و قطع كردم و سوار ماشين شدم . امروز نقاشيام ديده ميشد و من هنوز كلي كار داشتم كه بايد انجام ميدادم . انقدر ذهنم از صبح درگير كارا بود كه وقت نكرده بودم به چيز ديگه اي فكر كنم .

وقتي وارد خونه شدم اول از همه صداي بابا رو از پشت سرم شنيدم :

- به سلام ! چه عجب ما دختر خودمون و ديديم .

برگشتم سمتش . بوسه اي رو گونش كاشتم و گفتم :

- ببخشيد بابا كلي كار رو سرم ريخته اين چند وقت .

بابا بهم لبخند زد . دستم و تو دستاي بزرگ و گرمش گرفت و گفت :

- ميدونم عزيزم . همين كه ميبينم انقدر فعال و پر انرژي هستي برام يه دنيا ارزش داره .

نفس عميق كشيد . پيشونيم و بوسيد و گفت :

- موفق باشي بابا .

- مرسي . امروز كه گالري مياين ؟

- مگه ميشه نيام بابا جون ؟ موفقيت دخترمه . بايد واسش جشنم بگيريم .

خنديدم . گفتم :

- چه خبره مگه ؟ يه نمايشگاهه هنوز !

- تو پدر نيستي . حال الان من و درك نميكني . من هيچ وقت اين هورام و نداشتم . بزرگ شدي بابا . براي خودت خانومي شدي . بايد تك تك اين لحظه هارو جشن بگيريم .

حق با اون بود . من هميشه براش غم و غصه داشتم . هيچ وقت دختر ايده آلش نبودم .

توي آغوش پدرانش فرو رفتم . چقدر دوستش داشتم . چقدر اين همه مدت اذيتش كرده بودم . زير گوشش گفتم :

- مرسي بابا . خيلي دوست دارم .

- منم همينطور گل دخترم .

از آغوشش بيرون اومدم گفتم :

- پس من ميرم حاضر بشم و كارام و بكنم . كم كم بايد برم گالري و به بقيه ي كارا برسم .

- برو بابا جون . ما هم راس 5 اونجاييم .

سريع پله ها رو بالا رفتم . وارد اتاقم شدم . دكور سفيد و ياسي اتاقم احساس امنيت بهم داد . چقدر از اون اتاق تيره و تار فاصله گرفته بودم . چقدر عوض شده بودم .

يه دوش سريع گرفتم . موهام و صاف كردم . لباسام و از توي كمد در آوردم . براي هزارمين بار چكشون كردم . هفته ي پيش با سپيده و تينا خريد كرده بودم و با سليقه ي سه تاييمون لباسام و انتخاب كرده بودم .

مانتو بلند و شيك شكلاتي رنگ و شال كرم با طرح هاي شكلاتي خريده بودم . كفش و كيف كرم رنگمم برداشتم . خب همه چي كامل بود . صداي ماه بانو از پايين ميومد . براي ناهار صدام ميكرد .

سريع از پله ها پايين رفتم . احساس عجيبي داشتم . امروز روز من بود . امروز من مركز توجه بودم . دلم از ذوق مالش رفت .

ناهارم و سريع و با عجله خوردم . ماه بانو و بابا مدام بهم ميگفتن آروم تر ولي دست خودم نبود دوست داشتم سريع به گالري سر بزنم . ميدونستم آرش كارش و حسابي بلده . ولي بازم دوست داشتم خودم اونجا باشم و همه ي كارا زير نظر خودم باشه .

دوباره برگشتم به اتاقم . ساعت 1 بود . آرايش كردم و موهام و بستم . چتري هاي كوتاهم و كج توي صورتم ريختم . لباسام و پوشيدم . چند بار جلوي آينه قدم زدم و از تمام زوايا خودم و نگاه كردم . به خودم عطر زدم . همه چي تكميل بود . ساعت حدوداي 2 بود كه از خونه بيرون زدم .

خيابونا خلوت بود . سريع به گالري رسيدم . حسابي هيجان زده بودم . وارد سالن شدم . آرش مدام به چند نفر دستور ميداد و تابلوهاي نقاشي من و به ديوار ميزدن . لبخند عميقي روي صورتم نقش بست .

توي تك تك تابلوها هويت خودم و ميديدم . توي همشون تغييرات و گذر زندگيم و ميديدم .

صداي آرش من و از فكر در آورد :

- سلام خانوم خانوما . چه زود اومدي .

- سلام . واي آرش اينجا محشره .

خنديد گفت :

- صبر كن . هنوز همشون و آويزون نكرديم . كلي كار مونده هنوز . من گفتم زودتر از 4 نمياي . چقدر زود اومدي .

- تو خونه طاقت نياوردم . دلم ميخواست خودم اينجارو از نزديك ببينم .

- چطور شده ؟

- معركست .

- ميدونم . من به كارم واردم .

لبخندي روي لبم نشست . گفتم :

- منم اينو ميدونستم كه كارم و دست تو سپردم .

- حالا كه ميخواي ببيني بيا يه نظر بده . چند تا تابلوهات و نميدونم جلوي ورودي بزنم بهتره يا پشت اون ستون .

- باشه . بريم ببينيم .

سالن بزرگ و يه سره اي بود كه چند تا ستون بلند وسطش داشت . تابلوهاي نقاشيم دور تا دور روي ديواراش نصب بود .

آرش توضيح ميداد و ميگفت هر كدوم و چرا اونجا زده . اشكالي توي كارش نبود . همه رو با نظم و ترتيب كنار هم گذاشته بود . چند تا نظر كوچيك دادم و آرش رفت تا به بقيه ي كارا رسيدگي كنه .

من نگاهم و به تك تك تابلو ها دوختم . هر كدومشون برام خاطره اي داشت .

از اولين كارام اونجا بود تا آخرين كاري كه كشيده بودم . همون آسمون لاجوردي . همون روزي كه بعد از سه سال آراد و ديده بودم .

نفسم و پر صدا بيرون دادم . به سمت تابلوي بعدي رفتم . اولين تابلويي كه كشيده بودم . سال اولي كه از آراد جدا شده بودم . اون شب دلم گرفته بود . تصوير يه منظره ي باروني بود . با ابراي تيره . دل منم مثل ابرا گرفته بود . چقدر پا به پاي اين تابلو گريه كرده بودم . چقدر با اين تابلو آهنگ گوش داده بودم و چقدر به ياد آراد بودم . حتي وقتي آرش كارم و ديد و گفت محشره باورم نميشد . از همون جا پيشنهاد گالري و بهم داد . از همون جا قرار شد من نقاشي بكشم و به كمك آرش به نمايش بذارمشون .

به سمت تابلوي بعدي رفتم . تصوير يه دختر بود كه لبخند رو لبشه . ولي چشماش يه غم خاصي داشت . چقدر احساس ميكردم كه شبيه خودمه . همون شب توي مهموني يكي از دوستاي مشترك حسام و آراد بود كه آراد و ديده بودم . وقتي نگاهش بهم افتاده بود از اون مهموني فرار كرده بود . از من . از خاطرات مشتركمون . از علاقه اي كه داشت توي قلبم ريشه ميكرد و اون حتي نذاشته بود ابرازش كنم . چقدر پا به پاي اين دختر وقتي ميكشيدمش لبخند زده بودم ولي توي دلم غم بيداد ميكرد .

نگاهم و از تابلوها گرفتم . اينا پر از خاطره بودن . بغض گلوم و گرفته بود . كاش آراد امشب بياد . گفته بود مياد . دلم ميخواست ببينمش . برام مهم نبود اگه بهم نميگفت دوستم داره . من اين و تو چشماش خونده بودم . دوست داشتم الان به عنوان همراه كنارم باشه . بس بود هر چي تنهايي كشيده بودم .

ساعت 5 بود . دراي گالري باز بود و من هيجان زده منتظر بودم . آرش ميگفت اين هيجان براي كار اول طبيعيه .

اول از همه بابا و ماه بانو همراه با هيوا و كيوان اومدن . دست گل بزرگي برام خريده بودن . با ديدن هيوا گفتم :

- پس بچه ها كجان ؟

- گذاشتيمشون پيش مامان كيوان . نخواستيم تو دست و پا بچرخن .

- واي دلم و صابون زده بودم كه ميبينمشون .

- فكر كردي به اين راحتياست ؟! شما تشريف بيارين خونه ي ما ببينينشون . الكي كه نيست خانوم .

خنديدم . كيوان بهم تبريك گفت . بابا با ديدن كارام من و تو آغوشش گرفت . نم اشك و تو چشماش ميديدم . احساس كردم چشماي منم داره باروني ميشه . ولي جلوي خودم و گرفتم . ماه بانو پيشونيم و بوسيد . اونم دست كمي از بابا نداشت . حسابي ذوق زده بود .

تينا و سپيده همراه با حسام هم اومدن . حسام دوباره لودگيش گل كرده بود و مدام سر به سرم ميذاشت ولي من نگاهم به پشت سرش بود . منتظر بودم . شايد فكر ميكردم آراد با حسام مياد ولي اشتباه كرده بودم . يكم نااميد شدم ولي اين كه دليل نميشه شايد خودش ميخواد بياد .

سرم و با بقيه گرم كردم . همه ي دوستام اومده بودن و مدام از كارام تعريف ميكردن و ازم سوال ميپرسيدن . سعي ميكردم با تمركز جوابشون و بدم ولي ذهنم همش درگير آراد بود . ساعت 6 شده بود و خبري از آراد نبود . بيا ديگه لعنتي . حالا كه منتظرتم من و تنها نذار . انتظار بد درديه . سه سال دردش و كشيدم . اين سه سال بسم بود

رمان بانوی سرخ19(قسمت آخر)

هيوا كنارم اومد . بازوم و گرفت و رو به دوستام گفت :

- شرمنده چند لحظه هورام و ازتون قرض ميگيرم .

دوستام سر تكون دادن و من به همراه هيوا كه بازوم هنوز تو دستش بود چند قدمي از دوستام دور شدم . گفتم :

- چيزي شده عزيزم ؟

- يكي اومده ميخواد ببينتت .

قلبم فرو ريخت . كي بود كه هيوا انقدر چشماش برق ميزد . با صدايي كه به زور در ميومد گفتم :

- كي ؟!

- بيا بايد خودت ببيني سورپرايز شي .

كشون كشون دنبال هيوا رفتم . از دور ديدم چند نفر كنار بابا و ماه بانو وايسادن . ولي پشتشون به من بود و خوب نميديدمشون . يكم نزديك تر شدم . اندام چهار شونه ي مردي رو از پشت سر ديدم . خيلي برام آشنا بود . كنجكاو شده بودم . نميدونستم كي هستن كه انقدر خوب بابا و ماه بانو رو ميشناسن .

نگاه موشكافانم و بهشون دوخته بودم كه يه دفعه زن كوتاه قدي كه كنار ماه بانو قرار داشت به عقب برگشت . باورم نميشد . اينا اينجا چيكار ميكردن ؟

عمه هيكل گردش و تكون داد و قدمي به سمتم برداشت . خوش برخورد و صميمي دستش و دور گردنم انداخت و بوسه اي روي صورتم كاشت گفت :

- واي عمه چقدر خوشحالم كه ميبينمت . از آخرين باري كه ديدمت خيلي ميگذره آخرين بار كي بود ؟

داشت فكر ميكرد . خودم خوب ميدونستم كي بود . زماني كه مشغول عملاي ترميمي بودم . عملاي پشت سر هم . اومده بود و يه احوال پرسي ساده باهام كرده بود . انگار از غريبه حالش و ميپرسيد . چقدر اون روز حرص خورده بودم . چقدر دلم ميخواست از اتاق بندازمش بيرون . نگاهم چرخ خورد . همون مرد چهار شونه حالا برگشته بود و با دقت و لبخند من و نگاه ميكرد . چشمم چرخيد و روي همراهش ثابت موند . يعني اين پوپك بود ؟ انگار آب و هواي اصفهان حسابي به پوپك و مهبد ساخته بود . چون هر دو تا يكمي تپل شده بودن . لبخند روي لبم نشست .

تازه فهميده بودم كه چرا انقدر مهبد برام آشنا بود . چقدر بچه بودم . چه روياهايي كه با مهبد تو سرم براي خودم نساختم . حالا بيشتر شكل يه جوك خنده دار بود برام .

بر خلاف دفعات قبلي كه پوپك و ميديدم اين بار با خوش رويي به سمتش رفتم و در آغوش كشيدمش . از ته قلب خدارو شكر كردم كه دنبال يه عشق كور كورانه نرفتم . از همه بهتر اين بود كه مهبد زود ازدواج كرد و همه چي برام مشخص شد . خدارو شكر كردم كه آراد كنارم بود .

دوباره با ياد آراد نگاه نامحسوسي به ساعتم انداختم 6:30 بود . بازم خبري ازش نبود .

مهبد با ديدنم خنده از روي لبش كنار نميرفت . گفت :

- واي تو هورام خودموني ؟! چند وقته نديدمت ؟

منم خندون گفتم :

- فكر كنم همون عملاي اوليم كه با پوپك اومدين ملاقاتم ديگه هم و نديديم . اصفهان چطوره ؟

- عاليه . الان ديگه ميتونم با لهجه ي اصفهاني حرف بزنم .

همگي خنديديم . مهسا از كنار پوپك گذشت و به سمتم اومد . بوسه بارونش كردم . چقدر دلم براش تنگ شده بود . چقدر از فاميل دور افتاده بودم . درست بود به خاطر رفتاراي عمه با مهسا قطع رابطه كنم ؟! مهسا رو دوست داشتم . حداقل همين كه اخلاقش به مامانش نرفته بود خودش خيلي بود .

پوپك گفت :

- واقعا ديدمت باورم نشد . دختر حسابي داري اينجا ميدرخشي .

چه حس خوبي بود كه جلوي عمه ، كسي كه يه روزي ميخواست من و قايم كنه حالا وايسم و از موفقيتم بگم . چشمام و تو چشماش بدوزم و بگم تو هموني كه يه روز با رفتارت دلم و سوزوندي . حالا ميبيني كجام ؟!

بابا گفت :

- مهبد جان نيوشا پس كجاست ؟

- نيوشا رو گذاشتيم خونه پيش بابا . گالري جاي بچه نيست .

كنجكاو گفتم :

- نيوشا كيه ؟

پوپك با خنده گفت :

- دخترمونه . 1 سالش تموم شده .

جيغ خفه اي كشيدم و خوشحال گفتم :

- واي تبريك . من چقدر از همه چي بي خبرم !

مهبد كه چشم از من بر نميداشت گفت :

- بي معرفتي ديگه . انگار نه انگار كه يه روزي ما با هم چه برو و بيايي داشتيم . ما كه رفتيم توام بوسيديمون گذاشتيمون كنار ! باز به دايي كه يه احوالي ازمون ميگيره .

پوپك به بازوي مهبد زد و گفت :

- مهبد جان غر نزن عزيزم . هورامم مشغله هاي خودش و داشته حتما . مگه نميبيني اينجارو ؟ هورام واقعا كارات معركست .

- خواهش ميكنم . لطف داري بهم . در ضمن مهبد خان دست پيش و ميگيري كه پس نيفتي ؟ اصلا از وقتي رفتي اصفهان ديگه خبري ازت نيست . اين رسمش بود ؟ من الان بايد بفهمم يه دختر 1 ساله داري ؟

مهسا گفت :

- بايد يه روز بياي خونمون ببينيش هورام . انقدر شيرين و خوردنيه .

لبخند به لب گفتم :

- تا كي ميمونين ؟

- فعلا هستيم .

- خب پس يه روز بايد بياين خونمون .

عمه گفت :

- عمه تو بيا . اينجوري بهتره . خيلي وقته خونمونم نيومدي .

نگاهم بهش افتاد . ته چشماش يه چيزي سو سو ميزد . پشيموني بود ؟ هنوزم محبت خالص و تو چشماش نميديدم ولي به قول بابا اگه همه بد بودن و در حقم بدي كردن من بايد خوب باشم . هر كار كردم نتونستم لبخند به صورتش بزنم ولي در عوض گفتم :

- باشه عمه . باهاتون هماهنگ ميكنم حتما .

هر كس چيزي ميگفت . ميدونستم بابا رابطش و با خواهرش حفظ كرده و خبر از حال و روزشون داره . حتي چند باري با هيوا و كيوان رفته بودن اصفهان ديدن مهبد . ولي من دلم نميخواست مثل قبل باهاشون ارتباط برقرار كنم . خيلي وقت بود عمه رو نديده بودم . ولي به نظر ميومد رفتارش بهتر شده . هر چند ميدونستم عمه حسابي ظاهر بينه ! مثلا الان كه چهرم خوب شده بود دوباره يادش اومده بود كه يه برادر زاده هم داره ! با اين وجود احساسم خوب بود . نميخواستم با فكراي بي خود در مورد عمه خرابش كنم .

نگاهم رو چهره ي مهبد موند . داشت با كيوان حرف ميزد . موهاي كنار شقيقش يكم سفيد شده بود . چقدر زود هممون بزرگ شده بوديم . چقدر احساس خوبي داشتم كه همه جا مهبد حامي منه . تنها تكيه گاهي كه داشتم . حالا ديگه پدر شده بود . حتي ميتونستم عشق به پوپك و توي چشماش بخونم . شايد چون خودم حالا عاشق بودم . ميتونستم بهتر دركش كنم .

دوباره نگاهم روي ساعتم خيره موند . 7 و نشون ميداد . نگاهي به در ورودي انداختم . همه اومده بودن . پس چرا آراد نميومد ؟! دلم حسابي شور ميزد . نكنه اتفاق بدي براش افتاده باشه ؟ يعني امكان داره كه نخواد بياد ؟!

دوباره هراسون نگاهم و به در دوختم .

از جمع خانوادگيمون دور شدم به سمت آرش كه يه گوشه جلوي در ورودي وايساده بود رفتم . تا من و ديد گفت :

- خسته شدي ؟

- نه خسته براي چي ؟

- چشمات به نظر خسته مياد .

لبخند زدم گفتم :

- نه بابا . خوبم .

نگاهم بين جمعيتي كه تابلوهام و ميديدن چرخ ميخورد . پس چرا آراد نمياد ؟

نگاهم از بين همه ي آدما روي حسام موند . كاش ميشد برم جلو و بپرسم آراد كجاست . ولي نه فكر خوبي نبود . بازم صبر ميكنم . . .

آرش دوباره زير گوشم گفت :

- فقط 1 ساعت ديگه مونده .

گنگ گفتم :

- چي 1 ساعت مونده ؟

- راس 8 در اينجا بسته ميشه ديگه .

- آها . ميدونم .

ميدونستم ! فقط 1 ساعت ديگه وقت بود تا آراد برسه . باورم نميشه كه توي همچين روز بزرگي نياد . باورم نميشه كه بخواد من و تنها بذاره ! مگه نگفت هر جا برم دنبالم مياد ؟ پس الان كجاست ؟ داره چيكار ميكنه ؟

كم كم نگران بودنم جاي خودش و به عصبانيت داد . يعني انقدر براش بي اهميته كه فراموش كنه من اينجا منتظرشم ؟

حسابي كلافه بودم . كم كم اين كلافگي توي رفتارمم بروز كرد چون تينا نزديكم اومد و با لبخند مصنوعي كه روي لبش بود كنار گوشم گفت :

- معلومه چته ؟ چرا هي ساعت و نگاه ميكني ؟

- تينا نيومده !

- كي نيومده ؟

- آراد !

نگاهش و به چشمام دوخت و گفت :

- مگه دعوتش كردي ؟

سر تكون دادم و گفتم :

- من دعوت نكردم . كارت دعوتش و ديد . برداشتش و گفت مياد . ولي نيومده . يعني نميخواد بياد ؟!

تينا پوفي كرد و گفت:

- خب نياد ! تو چي و از دست ميدي ؟ اونه كه اينجا بودن و از دست ميده نه تو ! انقدر ضعيف نباش هورام ! خواهشا به خودت بيا !

- تينا الكي حرف نزن . اگه خودتم بهش احساس داشتي همينا رو ميگفتي ؟

انگار فهميد ناراحت تر از اين حرفام . نگاهي به در ورودي انداخت و بعد به ساعتش . گفت :

- مياد . دير نشده كه . ساعت 7 و نيمه .

زمزمه وار گفتم :

- 7 و نيمه و گالري فقط تا نيم ساعت ديگه بازه !

دستش و روي شونم گذاشت و گفت :

- ميخواي به حسام بگم ازش خبر بگيره ؟

هراسون گفتم :

- نه ! اين كار و نكنيا !

- باشه باشه . پس انقدر حرص نخور .

- باشه تو برو پيش بقيه .

تينا هنوز نگاهش به من بود ولي با قدماي آهسته ازم دور شد . هر چي بيشتر به ساعت 8 نزديك ميشد كم كم همه ي حاضرين توي گالري اونجارو ترك ميكردن . مجبور بودم تمام وقت لبخند و روي لبم حفظ كنم و با همه خداحافظي كنم . ولي از درون داشتم آتيش ميگرفتم .

كم كم سالن خالي ميشد . تنها كسايي كه مونده بودن خانواده ي خودم با تينا و سپيده و حسام بودن . آرشم مشغول جمع و جور كردن سالن بود . بابا گفت :

- با ما مياي خونه ؟

گرفته و غمزده گفتم :

- نه بابا . شما برين . من خودم برميگردم . يكم كارارو انجام ميدم و ميام .

ماه بانو دستم و گرفت و گفت :

- پس مادر خودت و خسته نكن .

لبخند محزوني روي لبم نشست ! خستگي ! احساس ميكردم يه كوه روي شونه هامه . هيوا و كيوان هم خداحافظي كردن و رفتن . نوبت به حسام رسيد . جلو اومد و با لبخند موذيانه اي گفت :

- خب استاد بزرگ ما هم ديگه رفع زحمت كنيم .

- خواهش ميكنم . خوشحالمون كردين .

سپيده من و بوسيد و گفت :

- واقعا همه چي عالي بود . موفق باشي .

- مرسي سپيده جون .

داشتن خداحافظي ميكردن كه توي يه لحظه گفتم :

- حسام !

حسام به عقب برگشت . پرسشگر نگاهم كرد و گفت :

- بله ؟

بين گفتن و نگفتن دودل شدم . آراد كه نيومده بود . درست بود كه از حسام در موردش چيزي بپرسم ؟!

نه درست نبود . نميخواستم حسام بعدا به گوش آراد برسونه كه چقدر من و كِنِف كرده ! گفتم :

- هيچي . خداحافظ .

حسام مشكوك نگاهم كرد ولي چيزي نپرسيد و رفت .

تينا دستش و روي شونم گذاشت و گفت :

- ميخواي امشب بياي پيش من ؟ ميتونيم تا صبح كلي با هم حرف بزنيم . چند تا فيلم مسخره هم خريدم ميتونيم با هم نگاه كنيم و همش به كارگردان مزخرفش دري وري بگيم .

خنديدم . از ته دل . تينا هم لبخند زد . گفتم :

- نه عزيزم . مرسي . تو برو . منم ميرم كارگاه . اونجا راحت ترم .

- باشه . خودت و زياد اذيت نكن . هر ساعتي از شبانه روز هم خواستي بهم زنگ بزن . ميام پيشت .

- ممنون . حتما .

گونه ي تينا رو بوسيدم و رفت . نگاهم دور تا دور سالن خالي چرخيد . همه رفته بودن . ديگه خبري از اون همه هيجاني كه صبح داشتم نبود . احساس خستگي شديدي ميكردم . دلم ميخواست برم كارگاه و تنها باشم .

آرش به سمتم اومد . گفتم :

- همه ي كارا تموم شد ؟

- آره ميتونيم بريم .

سر تكون دادم . خواستم به سمت در برم كه گفت :

- كليداي كارگاهت و نميخواي ؟

- آخ حواس واسم نمونده .

كليدارو ازش گرفتم و گفتم :

- مرسي . امروز واقعا كمكم كردي

- كاري نكردم كه . ميخواي برسونمت ؟

- نه ممنون ماشين دارم . شب بخير .

- شب خوش .

از در گالري بيرون اومدم . چند بار به خيابون پر رفت و آمد نگاه كردم . پايين و بالاي خيابون و حسابي بر انداز كردم ولي اثري از آراد نبود . نا اميدانه نفس عميق كشيدم . سريع سوار ماشينم شدم .

از خودم بدم اومده بود . من انقدر احمق بودم كه كل احساساتم و بهش گفته بودم . ولي اون باهام چيكار كرده بود ؟

نفهميدم مسير گالري تا كارگاه و چجوري رفتم . تمام مدت آراد و كاراش توي ذهنم چرخ ميخورد . با كليد در كارگاه و باز كردم . مانتو و شالم و در آوردم و روي مبل انداختم . زير مانتوم يه تاپ سفيد پوشيده بودم با شلوار لي . همونجور به سمت اتاق رفتم . هنوزم تابلوي آراد روي سه پايه ي نقاشي بود . پارچه ي سفيد و از روش برداشتم . دلم ميخواست كل بوم و سياه كنم . دوست داشتم تلاشاي سه سالم و خراب كنم . عصبي بودم و كلافه . مگه من در حقش چه بدي كرده بودم كه با اين رفتاراش ميخواست ازم انتقام بگيره ؟

بوم و از روي سه پايه برداشتم . با چشمايي كه به اشك نشسته بود بهش نگاه كردم . انگار از تصوير خندونش جواب سوالام و ميخواستم . بايد جوابم و ميداد . بايد ميگفت . حتي اگه ازم متنفر بود بايد بهم ميگفت . اصلا اگه متنفر بود پس چرا دوباره برگشت ؟ ميخواست آتيشم بزنه ؟!

اشكام روي گونه هام سُر ميخورد . زنگ كارگاه به صدا در اومد . ترسيدم . يه دفعه بوم از دستم سُر خورد و افتاد روي زمين . اين وقت شب كي بود ؟!

نگاهم به بوم افتاد . از روي زمين برش داشتم . اون از من متنفر بود من كه نبودم . دستي بهش كشيدم و دوباره روي سه پايه گذاشتمش .

نفسم و بيرون دادم و با شونه هاي افتاده به سمت در رفتم . اشكام و با پشت دست پاك كردم . حتما تينا بود . ميدونستم دلش طاقت نمياره و مياد پيشم . ولي چجوري اومده بود تو ؟ شونه هام و بالا انداختم و در باز كردم .

از چيزي كه جلوم ميديدم شوكه شدم . نميدونستم بايد خوشحال باشم يا ناراحت . بايد عصباني باشم يا آروم و خونسرد ؟

آراد دستش و به چارچوب در تكيه داد و گفت :

- ميشه بيام تو ؟

انقدر ماتم برده بود كه خودش بدون اجازه از كنارم رد شد و اومد تو . دستم شُل شد و در بسته شد . آراد يكم نگاه به اطراف انداخت و بعد گفت :

- چه سوييت خوشگلي .

خشم و ناراحتي همه ي وجودم و گرفت . بعد از اون همه انتظار اومده بود اينجا ؟ كه چي بشه ؟ با لحني كه عصبانيت حسابي توش معلوم بود گفتم :

- تو اينجا چيكار ميكني ؟

نگاهم كرد . دستاش و رو سينش قلاب كرد و گفت :

- بايد حرف بزنيم .

يهو از كوره در رفتم . بايد حرف بزنيم ؟! كور خوندي !

در و باز كردم و گفتم :

- من هيچ حرفي با تو ندارم . بهتره كه بري بيرون .

متعجب بود . از چي ؟ يعني خودش نميدونست دليل رفتار من چيه ؟! جلو اومد و گفت :

- تا حرفام و نزنم جايي نميرم .

- يه كلمه از حرفات و نميخوام بشنوم . هر حرفي داره بهتره واسه خودت نگه داري . نميخوام ببينمت . حتي ديگه نميخوام صدات و بشنوم . ميفهمي ؟ برو بيرون .

اخم كرد گفت :

- معلومه چته ؟ در و ببند بشين با هم حرف بزنيم .

- گفتم كه نميخوام .

دستش و روي در گذاشت و سعي كرد ببيندتش . يكم مقاومت كردم ولي از پس زورش بر نميومدم . كلافه به سمت تنها اتاق كارگاهم دويدم .

آرادم محكم در ورودي رو به هم كوبيد و به سمتم دويد . خواستم در و ببندم كه پاش و لاي در گذاشت . در و روي پاش فشار دادم اخم كرد و گفت :

- باز كن در لعنتي رو . اين بچه بازيا چيه ؟

- اينا از نظر تو بچه بازيه . من ديگه نميخوام گول حرفات و بخورم .

با يه حركت در و هل داد و من تقريبا پرت شدم عقب . با اخماي در هم و عصباني اومد تو اتاق . رو به روم وايساد . دستاش و به كمرش زد و گفت :

- خودت ميفهمي داري چيكار ميكني ؟

از اين همه خونسرديش داشت خونم به جوش ميومد . فرياد زدم :

- آره ميدونم . همه ي رفتاراي خودم و ميدونم . چيزي كه نميفهمم رفتارا و كاراي توئه . چي از جون زندگيم ميخواي ؟ ديگه حالا از همه ي احساساتمم خبر داري . برو . تورو خدا از زندگيم برو . تو كه نميتوني واسه هميشه باشي پس برو . بازيم نده . ديوونم نكن .

نزديكم اومد بازوهام و گرفت و گفت :

- هورام چي داري ميگي دختر ؟ من كي بازيت دادم ؟ من و نگاه كن .

سرم و بالا آوردم . چرا تار ميديدمش ؟ اشك روي چشمام نشسته بود . پلك زدم . سُر خورد روي گونه هام . صورتش ناراحت بود . ولي هنوزم اخم داشت . گفت :

- من بازيت دادم ؟

بازوهام و از دستش بيرون كشيدم . ستيزه جو گفتم :

- ولم كن . بهت ميگم برو .

نگاهم كرد . طولاني . انگار ميخواست تمام قلبم و از توي چشمم بخونه . اشكام و پاك كردم و گفتم :

- بــــــــــــــــــــــــ ـــــرو .

نفسش و بيرون داد . كلافه شده بود . هق هق ميكردم . خواست برگرده به سمت در . ولي نگاهش به گوشه ي اتاق موند . مكث كرد . اخماش باز شد . مات موند . به چي خيره شده بود ؟ چرا نميرفت و راحتم نميذاشت ؟

سرم و برگردوندم .

نگاهم به تابلوي خودش افتاد . تصوير صورتش . نه ! اين ديگه آخر بد بياري بود . يه قدم به سمتش برداشت . زبونم قفل شده بود . حسابي دست خودم و براش رو كرده بودم . چرا مثل هميشه پارچه ي سفيد و روش نكشيدم ؟ چرا قايمش نكردم ؟!

من انقدر راحت دستم و براش رو كرده بودم ولي اون چي ؟!

برگشت سمت من . نگاهم كرد . يه نگاه به من يه نگاه به تابلو . بهت زده بود . انگار باورش نميشد كه كشيده باشمش .

عصبي با اخماي تو هم كنار زدمش . به سمت تابلو رفتم . بوم و از روي سه پايه برداشتم و به سمت آراد رفتم . به طرفش گرفتم و گفتم :

- بيا . اينم مال توئه . برو و اينم با خودت ببر . ديگه نميخوام چشمم حتي به تصويرت بيفته .

- هورام . . .

صداي مردونش طور خاصي بود . يه جوري كه قلبم و زير و رو ميكرد .تابلو رو ول كردم روي زمين و دستام و روي گوشام گذاشتم . گفتم :

- نميخوام هيچي بشنوم . نميخوام هيچي بشنوم .

گرماي تنش و حس كردم . به سمتم اومد . چشمام و بستم . كاش ميشد عطر تنشم بو نكشم . دلم ميخواست جرات اين و داشتم كه بلند بهش بگم ازش متنفرم . ولي نبودم ! چطور ميتونستم چيزي رو بگم كه واقعيت نداشت ؟

دستاش و روي دستام گذاشت . گرم بود . آروم دستام و پايين آورد . بازوهاش و دور شونم حلقه كرد و من و تو بغل خودش كشيد .

به پهلوهاش مشت كوبيدم گفتم :

- ولم كن . دلم نميخواد ببينمت . برو .

- حرف بزن باهام بانو . تو خودت نريز . من ولت نميكنم . مگه نگفتم هر جا بري دنبالت ميام ؟

قلبم يه جوري شد . چقدر اين لحن مهربون به صداي مردونه و بمش ميومد . دوباره مشت كوبيدم . لباش و روي موهام گذاشت و بوسيد . دوباره زمزمه وار گفت :

- هر چي تو بگي درسته . من سزاوار هر رفتاري هستم . حرص نخور بانو . آروم باش .

اشكام سُر خورد پايين گفتم :

- بسه . انقدر دو رو نباش . تو به خاطر من به گالري سر نزدي . من احمق مدام منتظرت بودم . هي ساعت و نگاه ميكردم . هي نگرانت بودم . احمق بودم مگه نه ؟ اين همه انتظار بي خود حماقت محضه !

دوباره با همون لحن خواستني گفت :

- نه عزيزم . من احمق بودم كه نيومدم . بگو هورام . بازم باهام حرف بزن . همه ي ناراحتيات و بريز بيرون . ميخوام همه رو بشنوم .

- اداي آدماي مهربون و برام در نيار . تو حتي حاضر نيستي بهم بگي حست چيه . چرا انقدر بازيم ميدي ؟ داري كلافم ميكني . خودت متوجه نميشي ؟ كلافگيام و حس نميكني ؟! بس نيست ؟! چرا نميري ؟ اصلا همين الان برو .

من و سفت تر توي بغلش كشيد . گفت :

- ميخواستم برم . ولي تو با اين نقاشي خوشگلت دلبري كردي . نذاشتي برم بانو . تو خواستي كه برم . امر امر توئه . ولي يكم به فكر منم باش . دلم ميخواد كنارت باشم . دلم ميخواد بعد از اين همه جدايي بهت برسم .

خشكم زد . كاش ميتونستم سرم و بلند كنم و صورتش و ببينم . واقعا داشت راست ميگفت ؟ انگار فهميد شوكه شدم . دستش و نوازش مانند روي موهام كشيد و گفت :

- ميخوام بانوي خودم باشي . فقط و فقط براي خودم . باشه بانو ؟! قول ميدي فقط به من فكر كني ؟ فقط مال من باشي ؟ من حسودم . نميتونم غير از اين و تحمل كنم . يا قبول ميكني و مال من ميشي يا اينكه . . .

مكث كرد . چشمام و بستم . ميخواست بگه يا اينكه جدا شيم ؟! دوباره به حرف اومد و گفت :

- يا اينكه قبول نميكني و من به زور متوسل ميشم و بازم بانوي خودم ميشي .

طاقت نياوردم . سرم و از روي سينش بلند كردم . نگاهم به چشماي سياهش افتاد . چقدر ممنونش بودم كه بهم حق انتخاب نداده بود .

اشكام هنوزم سرازير ميشدن رو گونه هام . لبخندي روي لبش نشست و گفت :

- فهميدي بانو ؟ مفهوم بود ؟!

آب دهنم و قورت دادم . همه چي مثل خواب و رويا بود . با صدايي كه به خاطر گريه و فريادايي كه زده بودم دورگه شده بود گفتم :

- بگو .

پرسشگر نگاهم كرد و گفت :

- چيو ؟

- هموني كه هنوز بهم نگفتي .

يكم فكر كرد . يه لنگه ابروش و بالا انداخت و گفت :

- چيزي به ذهنم نميرسه .

سرم و پايين انداختم و گفتم :

- بگو دوستم داري !

خنديد گفت :

- يعني با اين حرفام بهت اثبات نشد ؟

دوباره نگاهش كردم گفتم :

- ميخوام بشنومش .

- من از اين كارا بلد نيستم . دلم ميخواد با عمل احساسم و اثبات كنم نه با حرف .

اخم كردم و گفتم :

- بهت ميگم بگو .

بينيش و به بينيم چسبوند و گفت :

- نميگم .

- بايد بگي . وگرنه بانو بي بانو .

اخم مصنوعي رو صورتش نقش بست . گفت :

- نخير تا به زور متوسل نشم انگار نميشه .

خندم گرفته بود . راست ميگفت . حالا مگه چقدر مهم بود اين كلمه ؟ اين مهم بود كه كنارمه . كه با حرفاش و كاراش علاقش و ثابت ميكرد بهم .

ازش فاصله گرفتم . دستام و روي سينم قلاب كردم و گفتم :

- اصلا تو امروز كجا بودي كه گالري نيومدي ؟

- آخ آخ من ميميرم واسه اين بازجويياي زنونه .

خنديدم . از ته دل . به خاطر لحنش . گفت :

- ايشالله هميشه بخندي بانو . كنار همسرت . بچه هاي احتمالي و . . .

- خيلي داري تند ميري . حالا كي بله رو داد ؟

- خودم گرفتمش . از تو .

لبخند زدم و سرم و پايين انداختم . چشماش دوباره شيطون شده بود . گفت :

- امروز گالري نيومدم چون تمام روز داشتم تمرين ميكردم كه چي بايد بهت بگم . ميخواستم همه چي خوب باشه . ميخواستم خواستگاري كنم ازت . البته فكر برخورد تورو نكرده بودم . كلا برخوردت همه ي كاسه كوزمون و به هم ريخت . مجبور شدم في البداهه وارد عمل شم . بعدشم گفتم ميام دم خونتون به حسام زنگ زدم گفت به دوستت گفتي ميري كارگاه . حالا مگه آدرس اينجارو ميداد ! خودم و كشتم . به هزار تا چيز مديونش كردم تا داد . هي ميگفت اين بار هورام بفهمه من واسه تو كاري كردم من و ميكشه . منم گفتم آدرس و ندي خودم ميام ميكشمت . ديگه بنده خدا ترسيد و آدرس و داد .

خنديدم . آراد نگاهش به تصوير خودش افتاد كه روي زمين بود . برداشتش و گفت :

- چقدر شبيه خودمه . وقتي ديدمش خشكم زد . كي كشيديش ؟

نفسم و بيرون دادم و گفتم :

- سه سال پيش . از همون موقعي كه تنهام گذاشتي . ذره ذره كشيدمش . تا همين ديشب كه تمومش كردم .

دوباره نگاهم كرد گفت :

- هورام واسه منم اين سه سال سخت بود . حس كردم اينجوري براي جفتمون بهتره . زياد بود . منكرش نميشم ولي به موقع بود . تو توي اين رابطه گيج بودي من از تو بدتر . پس كي ميخواست اين رابطه رو مديريت كنه ؟! جفتمون بايد بزرگ ميشديم . بايد به احساسمون كاملا مسلط ميشديم . الان شديم . ميبيني ؟

سر تكون دادم زير لب زمزمه كردم :

- مرد پاركي خودخواه !

چشماش گرد شد گفت :

- چي گفتي ؟

مرد پاركي . . . مرد پاركي . . . اون مرد پاركي بود . . . هموني كه يه روز فقط بهم يه تنه زد . . . بعدش وارد زندگيم شد . . . بعد كم كم پر رنگ شد . . . نقش گرفت . . . رُل اصلي رو بازي كرد . . . عاشق كرد . . . عاشق شد . . . همه ي زندگيم شد . . .

نفس عميق كشيد . لبخند نشست روي لبام . چقدر خوشبخت بودم . اين بار با صداي بلند گفتم :

- مرد پاركي خود خواه !

- آخرشم نگفتي اين مرد پاركي چه كوفتيه ها !

خنديدم گفتم :

- كوفت نيست . تويي .

از پشت بغلم كرد . لباش و كنار گردنم گذاشت . نفساش به پوستم ميخورد . گفت :

- چرا مرد پاركيم ؟ . . . چرا خودخواهم ؟

نفساش كه به گردنم ميخورد قلقلكم ميگرفت . قهقهه زدم و گفتم :

- نكن آراد قلقلكم مياد .

خنديد گفت :

- ببين خودت سوژه دست آدم ميديا .

بوسه اي رو گردنم گذاشت و سرش و بلند كرد . به سينه اش تكيه دادم و گفتم :

- مرد پاركي چون اولين بار تو پارك ديدمت . خودخواهي چون . . .

فكر كردم . چرا خود خواه بود ؟! انگار همه چي از ذهنم پاك شده بود . آراد من پر از عشق بود . ديگه خودخواه بودن معني نميداد .

با شيطنت گفتم :

- خودخواهي چون بهم نميگي دوستم داري .

همينجور كه دستاش دور كمرم حلقه بود از روي زمين بلندم كرد . از ترس جيغ كشيدم گفتم :

- واي آراد من و بذار زمين . نميخوام اصلا بگي .

من و پايين آورد و با شيطنت گفت :

- اي بابا ميخواستم بگم ها . چون خودت گفت نميگم .

برگشتم سمتش . مشتاي آروم به سينش زدم و گفتم :

- خيلي پليدي .

مشتم و رو هوا گرفت و بوسيدش گفت :

- دوستت دارم بانو .

نگاهم مات شد بهش . بالاخره گفته بود . لبخندي روي لبم نشست . گونم و بوسيد و گفت :

- هميشه برام بخند بانو . هميشه دوستم داشته باش . هميشه كنارم باش .

- دوستت دارم مرد پاركي من .

پايان . . .

مصاحبه با نويسنده رمان بانوي سرخ

مصاحبه!

1.بیو کامل از خودت؟

مهرسا هستم 21 سالمه . از تهران بيو ديگه شامل چي ميشه ؟

2.کتاب مورد علاقه ت از بچه های سایت کدومه؟

پارلا ، پدر خوب ، آن نيمه ي ديگر ، نبض تپنده ، پانتي بنتي

3.ایده های مهرسا از کجا نشات میگیره؟

راستش يهو به ذهنم ميرسه . مثلا يه جا نشستم بعد يكي يه جمله ميگه يهو ميگم مثلا اگه يه رمان موضوعش اين باشه اين جمله چقدر به دردش ميخوره . بعد كم كم شروع ميكنم بهش فكر كردن . بعد تو ذهنم ميسازمش . شايد هم مسخره باشه ها . ولي من اينجوريم . يهو يه چيزي به ذهنم ميرسه . منم بهش پر و بال ميدم . بعضي وقتا هم هي بين آدماي اطرافم ميگردم ببينم زندگياشون چجوريه . از اونام خيلي ايده ميگيرم .

4.شخصیتهای رمانات چقدر تو زندگی شخصی خودت وجود دارن؟

هورام شخصيتش واقعيه . يعني از نزديك ديدمش و باهاش برخورد داشتم .

رادمهر هم تا حدودي واقعيه . يعني شخصيت رادمهر و از روي يه آدم واقعي ساختم .

سرمه ( بلبل ) رو هم از نزديك ديدم . يعني كسي بوده با همچين زندگي و همچين ظاهري .

5.اگه آره کدوم رمان؟کدوم شخصیت؟

بالا كامل جواب دادم

6.مهرسا کدوم رمان خودشو بیشتر از همه دوست داره؟

بيشتر از همه بانوي سرخ و دوست دارم . اصلا موضوعش و همه چيش برام خاص بود . توي زماني هم نوشتمش كه كلا حس و حال خوبي داشتم .

7.نظرت راجب وقتی او آمد چیه؟

من بايد يه اعلاميه سر در سايت بزنم . همه رو قسم بدم كه اين و نخونن

نه شوخي ميكنم خداييش . وقتي او آمدم خوب بود . يه جور استارت كارم بود . با اينكه نسبتا خوب استقبال شد ازش ولي مدام به خودم ميگم كاش مثلا اونجاش و يه جور ديگه مينويشتي يا فلان صحنه رو اصلا نميذاشتيش . جوون بوديم و كم تجربه ديگه . شما ببخشيد

8.چرا من نمیشه بخونمش؟

جادوش كردم بايد طلسمش و باطل كني

9.زندگی از نظر مهرسا چه جوره؟

راضيم . بعضي وقتا زيادي آروم و كسالت آور ميشه . بعضي وقتا هم يهو هيجان انگيز ميشه . در كل زندگيم و دوست دارم .

10.تا حالا عاشق شدی؟اگه آره اسمش چیه؟

از اين سوال خاك بر سري ها هم بود ؟ آقا ما پا ميشيم از روي اين صندلي

بلي . 1 بار . فربد

11.گل مورد علاقه مهرسا؟

گل مريم

12.کدوم نویسنده تو سایت مورد علاقه ت هستش و کاراش رو دوست داری؟

نويسنده ي خوب كه زياده . ولي من كاراي آنيتا رو خيلي خيلي خيلي زياد دوست دارم . كلا يه هيجان خاصي داره كاراش . مخصوصا وقتي در حال تايپ ميخوني يهو خبيث ميشه جاي حساس تموم ميكنه

ساني . قلمش به نظرم فوق العادست . وقتي پدر خوب و مينوشت فكر كردم موضوعش تكراريه ولي واقعا عالي بود . الان جز كتاباي مورد علاقمه . روي تك تك ديالوگايي كه توي رمانش مينويسه معلومه كه فكر ميذاره . واقعا كارش حرف نداره .

ژيلا جون . كاراش هدف داره و يه حرفي براي گفتن . نميشه سر سري ازش گذشت . تك تك جمله هاش و بايد خوند و حس كرد .

شايسته بانو . لحظه هاي احساسي رو توي رمانش فوق العاده مينويسه . واقعا از خوندن كتاباش لذت ميبرم

13.کدوم مدیر رو بیشتر از همه دوست داری؟

مديرا واقعا همشون خوبن . من هر جا مشكل داشتم از هر كدومشون پرسيدم حسابي راهنماييم كردن . چه مديراي بخش كتاب . چه مديراي جاهاي ديگه . همشون و دوست دارم . ولي خب نگار و بيشتر دوست صميميمه بايد پارتي بازي كنم واقعا اين دختر از مهربوني لنگه نداره .

14.نظرت راجب من چیه؟

مهربوني . زيادي درگير وقتي او آمد شدي فرزندم ولش كن . اين رمان به درد تو نميخوره . ولي در كل دوست خوبي هستي .

15.کدوم شخصیت رمانت رو خیلی دوست داری؟تو کدوم رمانت؟

عاشق شخصيت بلبلم . توي رمان هميشه يكي هست . با اينكه نوشتن بلبل با اون اخلاق و رفتار سخت بود ولي واقعا عاشقشم

16.چقدر به نوشتن علاقه داری؟؟؟

خيلي زياد . وقتي نمينويسم انگار يه چيزي كمه . ولي واقعا علاقه دارم به نوشتن .

17.نظرت در مورد سایت چیه؟؟؟

خوبه . اوايلش فكر ميكردم زيادي شلوغه و جوش خيلي سرده ولي الان كلا نظرم برگشته . فضاي خوبي داره

18.کلا چه رمان هایی و میپسندی؟؟؟

رمانايي كه يه حرفي واسه گفتن داشته باشه . يكمي هم عاشقانه باشه . يعني از اين كتابا نباشه كه ميخونيش بعد تهش قيافت اينجوري ميشه كه يعني چي ؟ خب الان ميخواستي چه حرفي بزني با اين رمان .

چی شد که شروع کردی به نوشتن؟؟؟

از بچگي مينوشتم . يه چند باري كه نوشتم داستانام و خواهرم و مامانم خوندن بعد ميگفتن خوب نوشتيا ولي ميگفتم نه بابا مارو چه به نوشتن بعد چند وقتي بود كه داشتم كلنجار ميرفتم يه داستان بذارم تو سايت . كه آخرشم تصميم گرفتم و گذاشتم .

19.چطور در خودت اینو دیدی ک میتونی یه رمان 300 400 صفحه ای بنویسه؟؟؟

اتفاقا اصلا فكر نميكردم كه بتونم بنويسم . چه برسه كه تا 300 - 400 صفحه برم جلو . مثلا وقتي او آمد خيلي كوتاه بود . شايد 100 صفحه بيشتر نشد . ولي كم كم ياد گرفتم چيكار كنم .

20.مهرسا اسم اصلیته؟؟؟

بلي

21.چند درصد خلوتت به نود و هشتیا اختصاص داره؟؟؟

شايد 30% كم پيش مياد خيلي بشينم پاي نودوهشتيا . البته وقتايي كه رمان تو سايت دارم كه خيلي بيشتر ميام . ولي حالت عادي شايد در روز 1 بار فقط سر بزنم به سايت .

22.ایا انتقاد پذیر هستی؟؟؟

فكر ميكنم هستم . البته انتقاد داريم تا انتقاد . اگه سازنده باشه آره ولي از روي غرض ورزي باشه نه . زياد زير بارش نميرم .

23.نقد مغرضانه رو چطوری جواب میدی؟؟؟

بارها شده ديدم بچه ها اومدن نقد كردن ولي اصلا حس خوبي از نقدشون بهم دست نميده . وقتي يكي 6 بار مياد نقد و هر 6 بار فقط ميگه داستان ايراد داره پس رو نقدش هيچ حسابي باز نميكنم . ببين من همه ي نقدام و جواب ميدم . تا جايي هم كه بشه تو داستانم ازشون استفاده ميكنم . اصلا معني نقد همينه . يعني جوري باشه كه داستانت و بسازه . ولي اون دسته اي كه نقدشون مغرضانست و جوابشون و با آرامش ميدم ولي زياد به حرفاشون تكيه نميكنم . يه جورايي نديد ميگيرمشون .

دوستی و با دوستی ... دشمنی و با دشمنی جواب دادن درسته؟؟؟

نه . من همه رو ميبخشم . با همه يكسان رفتار ميكنم .

24.مهرسا سفیده یا سیاهه یا خاکستری روشن یا خاکستری تیره؟

فكر ميكنم سفيدم .

25.تا حالا شده از حضورت و نوشتن در 98یا پشیمون بشی؟؟؟

نه تا حالا اين اتفاق نيفتاده برام .

26.با کسی خصومت داری؟؟؟؟

نه . با هيچ كس . نه تو سايت نه خارج از سايت .

27.چرا اینقدر ارومی و میتونی منو با ارامشت اروم کنی؟؟؟

لطف داري تو عزيز دلم بعضي وقتا بدجور طوفاني ميشم ولي خب سعي ميكنم هميشه آروم باشم . با اينكه ذاتا آدم آرومي نيستم

28.شیطون وشلوغ نیستی؟

چرا هستم . ولي نه هر جايي . بعضي جاها . بستگي به شرايط داره

29.بنظرت چند تا رمان دیگه مینویسی؟؟؟

شايد 10 تا . شايدم 20 تا

30.نظرت درمورد کلمات زیر در یه کلمه:

رمان سرگرمي

کتاب يار مهربان

داستان

عشق فربد

نوشتن هنر

نویسندگی عشق

شعر احساسات

ب31.هترین رمانی ک تو این سایت از کاربرا خوندی چی بوده؟؟؟

پارلا ، پدر خوب ، آن نيمه ديگر ، پانتي بنتي ، نبض تپنده

32.بهترین چیزی که نوشتی چی بوده؟؟؟

فكر ميكنم تا الان بانوي سرخ بود .

33.جا داره بهتر بشی یا میخوای تو این نقطه درجا بزنی؟؟؟

فكر ميكنم نسبت به رمان اولم خيلي پيشرفت كردم . فكر ميكنم هنوزم جا داره كه پيشرفت كنم .

34.نظر شخصیت در مورد زرشک پلو چیه؟؟؟

از زرشك متنفرم

35.رنگ مهرسا ؟؟؟

آبي

36.ایا مهرسا هدف بزرگی رو دنبال میکنه؟؟؟

دلم ميخواد يه روزي يه رماني بنويسم كه خيلي خاص باشه . از هر نظر بي نقص باشه . واقعا دوست دارم يه روزي به اونجا برسم .

37.مهرسا چرا نوشت؟؟؟

چون به شدت علاقه داشتم . يه مدت واسه دل خودم دل نوشته مينوشتم . بعد ديدم چقدر دوست دارم توي ذهنم يه زندگي رو بسازم و مديريتش كنم . آدماش اون كاري كه من ميگم و انجام بدن . كلا از بازي كردن با شخصيتاي رمانام خوشم مياد .

38.ایا نوشتن واسه ی مهرسا تفریحه یا هدف؟؟؟؟

اولاش تفريح بود . ولي كم كم داره برام تبديل ميشه به يه هدف

39.دوست داشتی جای کی باشه؟؟؟

جاي خودم و خيلي دوست دارم .

40.يه سوال ا ز خودت بپرس وجواب بده...

تا حالا با كدوم يكي از شخصيتايي كه خورشيد نوشته حسابي ارتباط برقرار كردي ؟

با ستاره ي كيلومتر . چون خودتي . اصلا من عاشق اين ستارم .

41.از ظاهرت بگو. قصد خاصی ندارم فقط می خوام مجسمت کنم.

ظاهرم ؟ پوستم سفيده . قدم متوسطه . حدود 165 . رنگ موهام روشنه . ديگه چي بايد بگم ؟ چشمامم قهوه ايه زيادم لاغر نيستم

ب42.چه بودی دوست داشتی چیکاره بشی؟

دكتر

43.کدوم یکی از بازی های بچگی رو دوست داشتی؟

بچه كه بودم يه سطل و پر از آب ميكردم بعد برگاي گلاي مامانم و ميكندم ميريختم تو اون سطله بعد كلا تفريح ميكردم . عاشق اون بازيه بودم يه بارم كلي آرد و مخلفات برداشتم با هم قاطي كردم ميگفتم ميخوام نون درست كنم يادش بخير . خيلي دوست داشتم اين بازيا رو . ولي زياد نميذاشتن از اين بازيا كنم نامردا همشم بهم ميگفتن خرابكار

44.خاله بازی می کردی؟ نقشت چی بود؟

آره من نقش خاله رو داشتم هي ميومدم خونه خواهرم دور هم چايي ميخورديم و غيبت ميزديم به بدن

45.یادمه گفتی خواهر داری یکی از دعواهای جانانه تونو تعریف کن.

شماها نشنيده بگيريد ولي يه بار داشتيم از بيرون ميومديم بعد بين راه من و مريم درگيري لفظي پيدا كرديم به شدت بعد خواستيم بيايم تو خونه مريم در و روي من بست گفت نميذارم بياي تو . منم حسابي شاكي بودم . درمون شيشه اي بود با مشت كوبيدم وسط در شيشه ها خورد و خاكشير شد . دستم از چند جا بريد ولي وقتي رفتم تو خونه بازم عصبانيتم نخوابيده بود . جوري عصبي بودم كه مريم رفت تو اتاقش پناه گرفت بعله يه همچين آدم اعصاب خرابي هستم من ولي در كل كم پيش مياد اينجوري عصبي بشم

46.روز اول ابتدایی یادت میاد؟ چطوری بودی؟ گریه می کردی؟

روز اول هي به مامانم ميگفتم تو برو من خودم دوست پيدا ميكنم . بعد ميديدم همه دارن گريه ميكنن . بچه بودم ديگه فكر ميكردم اينم رسمه . همه بايد گريه كنن . آقا يه ساعت داشتم به چشماي مبارك فشار مياوردم كه گريه كنم . آخرشم نتونستم اين رسم و انجام بدم . ولي كلي بهم تو مدرسه خوش گذشت . عاشق كيف و كفشم بودم .

47.دوران دبیرستان جزء کدوم دسته بودی؟

1- درسخون از اونایی که سرشون تو کتابه یه عینکم بزرگم زدن.

2- شیطون از اونایی که دم دفترن!

3- به موقع شلوغ به موقع آروم!

دبيرستان جز دسته ي سوم بودم

48.شلوغ کاری می کردین جزءکدوم بچه ها بودی؟

1- مطرب 2- رقاص 3- مجلس گرم کن( جیغ، سوت، دست) 4- دم کلاس مواظبن کسی نیاد. 5- تو هر دسته یکم بودی!

ما بيشتر نقش مطرب و داشتيم . من ضرب ميگرفتم يكي از دوستام ميخوند بقيه ي كلاسم مابقي كارارو انجام ميدادن . يادش بخير

استاد شپشتون خوبه؟ دبیر چیتون بود؟ اسمش چی بود؟ راستی اسم دبیرستانت چی بود؟

اون استاد شپشه يكي از معلماي كلاس كنكورمون بود . اسمش قنبري بود . اصلا اين موجود انگار حموم نميرفت يعني ما يه سال با فلاكت تحملش كرديم

اسم دبيرستانم خواجه عبدالله بود .

49.برای معلماتون لقب میذاشتین؟ با ناظماتون درگیر بودی؟ با انضباط بودی یا بی نظم؟

يه معلم زمين شناسي داشتيم بهش ميگفتيم رِكس از در كه وارد ميشد پاچه ي همه رو ميگرفت . اصلا يه جوري بود واسه خودش . با ناظمامون ولي هميشه درگير بودم . مخصوصا راهنمايي . سوم راهنمايي كه بوديم با دوستام نشسته بوديم داشتيم تخمه ميشكستيم سر كلاس . حالا هر كي ندونه فكر ميكنه داشتيم قتل ميكرديم . هيچي ديگه اين معلمه مارو از كلاس انداخت بيرون رفتيم بقيش و تو حياط شكستيم .

50.کدوم دانشگاه میری؟ رشتتو دوست داری؟

تا همين ترم پيش روانشناسي ميخوندم . دانشگاه پيام نور . با اينكه رشتم و فوق العاده دوست داشتم ولي به خاطر دانشگاه و محيط بدش بيخيالش شدم . تا اينكه امسال كنكور زبان دادم و مترجمي زبان فرانسه قبول شدم دانشگاه آزاد . ثبت نام كردم ايشالله از ترم بهمن ميريم سر كلاس .

51.تو دانشگاه سوتی دادی؟ کلا یکی از سوتیاتو تعریف کن.

تو دانشگاه كه سوتي ندادم . اصولا هم سوتي زياد نميدم . يكي از سوتيام كه البته ربطي هم به دانشگاه نداره اين بود : يه بار تو فاميل بحث سر گوسفند شد . منم با اعتماد به نفس كامل برگشتم گفتم گوسفند نرم تنه همه تا چند دقيقه به من خيره مونده بودن . منم براي اينكه بيشتر براشون توضيح بدم گفتم خب گوسفند نرمه ديگه . پس نرم تنه . كاش يكي اونجا من و به سكوت دعوت ميكرد

52.دانشگاه چقدر با تفکرات دوران دبیرستانت جور بود؟ یعنی اون جور که فکر می کردی بود؟

نه همه ميگفتن دانشگاه بهترين سال تحصيل هر كسيه . ولي براي من اينجوري نبود . البته تا الان كه نبود . من دوران دبيرستانم و ترجيح ميدادم .

53.تو دانشگاه شیطنت می کنی؟

نه . نميشه آخه . جوش مثل دبيرستان خودموني نيست .

54.تا به حال پیشنهاد بهت شده؟ از جمله ازدواج یا موارد دیگه؟!

بلي

55.اولین بار که برات خواستگار اومد چه حسی داشتی؟ چند سالت بود؟

همش در حد حرف بوده . بعد اينكه تا حالا خواستگار رسمي پا به خونمون نذاشته . ولي در كل ما حالا حالا ها قصد ازدواج نداريم

56.وقتی اولین رمانت تو نود تموم شد چه حسی داشتی؟

احساس ميكردم قله ي اورست و فتح كردم آخه هر چي قبلا مينوشتم تموم نشده ول ميكردم . ولي اين يكي رو تموم كرده بودم . خيلي حس خوبي بود . همشم مديون بچه ها هستم .

57.کدوم یکی از رماناتو بیشتر دوست داری؟

بانوي سرخ

58.تا به حال شده پیش خودت بگی ای کاش جای یکی از شخصیت های داستانت بودی؟

نه . جاي خودم و از همشون بيشتر دوست دارم

از دخترا بلبل و دوست دارم .

از پسرا رادمهر . از آرادم خوشم مياد

59.اولین کتابی که خوندی چی بود؟

برزخ اما بهشت كه خانوم نازي صفوي نوشتنش

60.به نظر خودت شخصیتت بیشتر شبیه کدوم یکی از شخصیت های رمانته ؟

شبيه هيچ كدومشون نيستم

61.خودت از نظر خودت چه جور آدمی هستی؟ خودتو نقد کن! هم خصوصیات مثبت بگو هم منفی!

آدم پيچيده اي نيستم . سادم . خصوصيات منفيم اينه كه بيشتر اوقات لجبازم . خيلي وقتا سر لجبازيام خيلي چيزارو از دست دادم . ديگه اينكه سريع به همه اعتماد ميكنم . بعضي وقتا از همين جا هم خيلي ضربه خوردم . عصباني شدنام وحشت ناكه . اينم يكي از خصوصيات منفيمه .

خصوصيات مثبتم ندارم زياد بعضيا ميگن مهربونم . تا حد خيلي زيادي صبورم . خونسردم . انتقاد پذيرم . خيليا هم ميگن مثبت فكر ميكنم .

62.اطرافیان بیشتر تو رو با کدوم ویژگی میشناسن؟

لجباز بودن

63.چه کاری حرصتو درمیاره؟( باور کن از پرسیدن سوال منظور خاصی ندارم!)

حرف زور و بي منطق شنيدن خيلي عصبيم ميكنه

64.چطور میشه مهرسا رو خوشحال کرد؟

كلا وقتي توي جمع هاي شاد قرار ميگيرم ناخودآگاه خوشحال ميشم . من با چيزاي خيلي كوچيك خيلي ساده خوشحال ميشم .

65.وقتی ناراحتی چه چیزی آرومت میکنه؟

يه گوشه بشينم و به هيچي فكر نكنم . بعضي وقتا ناراحت كه ميشم مينويسم . حرف دلم و ناراحتيام و اينجوري آروم ميشم .

66.دوست داری کادو چی بگیری؟

فرق نداره . مهم اينه كه بدوني يكي به يادته و انقدر برات ارزش قائله كه برات كادو بخره .

67.موقع ناراحتی آهنگ گوش میدی؟

كم پيش مياد . ولي چرا گوش ميدم

68.با کدوم آهنگ خیلی خاطره داری؟

با آهنگ ماندگار شادمهر عقيلي خيلي خاطره دارم . آلبوم جديد چاوشي . آلبوم جديد فريدون آسرايي . با اينا خيلي خاطره دارم كلا

ب69.یشتر چه نوع سبکی گوش میدی؟

سبكش برام مهم نيست . مهم شعريه كه خواننده ميخونه . بايد متنش خيلي قشنگ باشه تا جذبش بشم . مهم نيست ريتم آهنگ چيه فقط شعرش قشنگ باشه

70.سرگرمیات چیاست؟

رمان خوندن . فيلم ديدن . نوشتن . با دوستام بيرون ميرم . با دختر خاله هام دور هم جمع ميشيم . كلا از اينجور تفريحا

رمان مرثيه عشق

مصاحبه با نويسنده رمان مرثيه عشق

متن رمان مرثيه عشق

مصاحبه با نویسنده رمان مرثیه عشق

با عرض سلام خدمت همه ی دوستای گلم و یه سلام مخصوص خدمت ترنم بهارِ عزیز نویسنده کتاب دو جلدی

مرثیه عشق و واهه ی با تو نبودن .

خوب خانم ترنم بهار خوشحالم که افتخار دادین تا یه سفر کوتاه باهاتون همراه باشیم.

ممنون عزیزم لطف دارین ...

1- برای شروع با یک دوبیتی سفر دل رو آغاز کنید.

تو از من بی خبر من از تو بی تاب

نمی آیی مرا یک شب تو در خواب

یقین حال دل فایز ندانی

لب من تشنه و لعل تو سیراب

(فایز دشتستانی)

2- بیوگرافی مختصر اسم، سن، شغل، تحصیلات برای آشنایی بیشتر ( به هر کدام که دوست داشتین جواب بدین)

منصوره هستم 18 ساله پیش انسانی

3- شاعران مورد علاقه؟

حافظ و مولوی در راس همه ی شاعران

نیما مبدع شعر نو و دنباله رو اون سهراب ...

دکتر شفیعی کدکنی ، احمد شاملو فریدون مشیری

و یه عالمه شاعر دیگه که الان حضور ذهن ندارم ...

4- چند بیتی از شاعری که دوستش دارین برامون بنویسید.

این غزل از حافظ :

درد عشقی کشیده ام که مپرس

زهر هجری چشیدهام که مپرس

گشته ام در جهان و آخر کار

دلبری بر گزیده ام که مپرس

آنچنان در هوای خاک درش

می رود آب دیده ام که مپرس

من به گوش خود از دهانش دوش

سخنانی شنیده ام که مپرس

سوی من لب چه می گزی که مگوی

لب لعلی گزیده ام که مپرس

بی تو در کلبه گدایی خویش

رنج هایی کشیده ام که مپرس

همچو حافظ غریب در ره عشق

به مقامی رسیده ام که مپرس

5- سبک مورد علاقه (غزل، رباعی، مثنوی، تصنیف، قطعه و غیره....؟)

غزل رو بیشتر از همه دوست دارم و بعد از اون شعر نو ... اکثرا شعرای سهراب

6- چند بیت شعر از سبک مورد علاقتون.

نگاه کن غم درون دیده ام

چگونه رفته رفته اب می شود

چگونه سایه ی سیاه سرکشم

اسیر دست افتاب می شود ...

شراره ای مرا به اوج می برد

مرا به دام می کشد ...

نگاه کن تمام آسمان من پر از شهاب می شود ...

7- بین شعر نو، نظم، و نثر کدوم رو بیشتر میپسندین؟

خب ، بستگی به موضوع هر کدوم داره ولی به نوبه ی خودم شعر نو رو بیشتر از همه دوست دارم ...

8- تا حالا شده برای دل خودتون شعر بگید ؟اگه نوشتید خوشحال میشیم برای ما هم بنویسید تا با سبکتون آشنا بشیم.

نه ... ! باید تو حس و حالش باشم ... بیشتر دلنوشته دارم ...

یکی از دلنوشته هام :

روزهاي ابري ،

نگاهم تو را به ياد مي آورد ،

كه پشت ابر پنهاني ....

مهر من ،

متي مطلع الفجر ؟

9- بهترین رباعی که تا حالا خوندین؟

رباعی وقت است که در بر اشنایی بزنیم ...

از عطار

10- اگه قرار بود شاعر یا نویسنده باشین دوست داشتین جای کدوم شاعر یا نویسنده برجسته دنیا باشین؟

من دوست ندارم جای کسی رو پر کنم ... می خوام خودم باشم ... یه آدم جدید ... بدون اینکه تکرار بشم ...

11- وصف حالتون رو با چند بیت شعر بیان کنید.

دلم خانه ی مهر یار است و بس

از آن می نگنجد در آن کین کس

12- از کی نویسندگی رو شروع کردین؟ کتابهایی که تا بحال نوشتین؟

من از سیزده سالگی دوست داشتم کتاب بنویسم ... بیشتر می خواستم تخیلاتمو رو کاغذ بیارم ... دنبال انتخاب واژه های زیبا برای قشنگ شدن نثرم نبودم ...

امید وصل اولین کارم بود ... بعدم مرثیه ی عشق و واهمه ی با تو نبودن ...

13- چرا مرثیه ی عشق با واهمه با تو نبودن از هم جدا بود؟( منظور دو جلد و با دو اسم کاملاً متفاوت)

چون یهدای مرثیه ی عشق یه دختری بود که کاملا با واهمه ی با تو نبودن فرق می کرد ...

یکی از خوانند هام نظر جالبی داشت ... خیلی خوب تونست نکته ی نهفته ی رمانو بفهمه ... اون گفت فاضلی یه فرشته است چون همه چیز بر وفق مراد اون پیش رفت .... !

مرثیه ی عشق در واقع ، اولین عشق یهدا بود که هنوز سر نگرفته خاموش شد ... مقدمه ی رمان خیلی قشنگ بیان می کنه :

سرت را روی شانه ی دلم بگذاری ،

حرفها دارد برایت نجوا کند ...

حرفها از جنس سروده هایی که

در آغاز غزل شدن ، مرثیه شدند ...

اما واهمه ی با تو نبودن ... اسمشو از دو جا گرفتم ... یکی از اون جایی که یهدا تیر خورده بود و میثاق واهمه ی از دست دادن یهدا به دلش افتاده بود و یکی هم اخر کتاب ... توی عروسی که یهدا می ترسید میثاق هم مثل یوسف تنهاش بزاره ...

14- عشق رو برامون معنی کنید .

عشق ... یعنی گذشتن از دل خودت برای معشوقت ... گذشتن از اون چیزی که دوسش داری ولی معشوقت نمی خواد ...

عشق یعنی وقتی نگاه می کنی به چشمای معشوقت ، بند بند دلت ، بلرزه و خوشحال باشی از اینکه کنارته ... خدا رو شکر کنی از اینکه داریش ... عشق یعنی وقتی اون یه قطره اشک میریزه از چشمش ، تو دور از اون زار بزنی به خاطر خیسی چشمای اون ... عشق یعنی ... !

15- کتاب شما دو تا شخصیت مرد داشت که هر دو تاثیر زیادی روی زندگی یهدا گذاشت! یوسف و میثاق ، کدوم شخصیت رو بیشتر دوست داشتین ؟ چرا؟

خب ، هر دو در نظرم محترم بودن ولی میثاق رو بیشتر دوست داشتم !

چون مرد تر از یوسف بود ولی یوسف ... هنوز بچه بود !

16- یهدا یه شخصیت خاصی داشت خیلی شیطون، شلخته، دوست داشتنی و خیلی هم حاضر جواب بود. نظر خودتون راجب شخصیتی که خلق کردین چیه؟

بعضی وقتا از دستش ناراحت می شدم ... موقع شلختگیش ولی از حاضر جوابی و شوخ بودنش خوشم میومد ... در واقع یهدای واهمه رو بیشتر از مرثیه دوست داشتم ...

17-چقدر خصوصیت اخلاقی و احساسی یهدا به ترنم بهار نزدیکِ ؟

حاضر جوابی و شوخ بودنش و بعضی از اجزای صورتش ...

18-از الفاظ ژاپنی زیاد استفاده شده بود.. زبان ژاپنی رو کامل بلدین ؟

ژاپنی نه !!! کره ای !

کامل که نه ! به اندازه ی سلام و خداحافظی بلدم ...!

19- اکثراً تو این کتاب همه ژاپنی بلد بودن، زبان ژاپنی خیلی سخت و پیچیده اس کمتر کسی علاقه داره برای یادگیریش ..چرا همه ی شخصیتهای این کتاب ژاپنی بلد بودند؟

وای ! شعله جون این دختره کره ای حرف می زد ! اصلا بلد نبود ! مثل من ! همین چهار تا کلمه رو هم به خاطر فیلم کره ای نگاه کردنش بلد بود ! توی مرثیه اشاره کرده بودم که همیشه با لپ تاپش فیلم کره ای می دید و تخمه می شکوند ! شخصیتهای کتاب مثل طاها و محیا و دوستاش هم از اون تاثیر پذیرفته بودن ... چون از بس باهاشون اینجوری حرف می زد !

20- تو اولین پستی که برای جلد دو شروع کرده بودی یه جا توجهم جلب شد به اینکه متهم کرده بودنت به قاتل

که مربوط میشه به کشته شدن یوسف.....وقتی چشمت به کلمه قاتل خورد چه حسی داشتی؟

قاتل ؟!

من زیاد واکنش نشون ندادم ! بچه ها یه چیزی رو از من می خواستن که جز محالات بود ! حتی توی دنیای تخیلی رمان ! اینکه یوسف رو دوباره زنده کنم ! من که از عالم ملکوت و برزخ نمی نویسم ! برای همین کمی باهاشون برخورد کردم و اونا هم به شوخی گفتن قاتلم ! اصلا ناراحتی ای پیش نیومد ...

21- وقتی داشتی اون قسمتی که یوسف تصادف می کنه، احساس یهدا رو می نوشتی چقدر برات سخت بود ؟ خودت چه احساسی داشتی؟

خودم دقیقا همون حس یهدا رو داشتم ... چون حس تصورم قویه می تونستم درکش کنم چه عذابی می کشه ... پا به پاش گریه کردم ... ولی چون می دونستم قصه است و باید اینجوری می شد تا یهدا به میثاق برسه ، زیاد ناراحت نشدم !

22- تا حالا شده از انتقاد خواننده های کتابت دلخور بشی؟اصلاً انتقاد رو دوست داری؟

کمی تا قسمتی انتقاد برام موثره ولی نه وقتی که بخواد داستانمو از روند معمول خارج کنه ...

راستشو بخوای خیلی نه ! اخه بچه ها اکثرا نقد نمی کردن ... یا تعریف می کردن یا گله و یا نقداشون همه از دید خودشون بود ... حرفه ای نبود ...

23-محنا یه شخصیت واقعیه؟ آیا چنین شخصی توی زندگیتون وجود داره؟

نه ولی بعضی خصوصیات اخلاقیش به داداش کوچیکم شبیهه ...

24- من محنا رو خیلی دوست داشتم به خاطر درک بالایی که داشت به خاطر شعورش و نجیبیش و مظلومیتش، خودتون چی چه احساسی نسبت به محنا دارید؟

من همون حسی رو بهش دارم که یهدا بهش داشت ... عاشقش بودم ...

25- اکثر نویسنده ها شخصیتهایی که خلق می کنند از یه جا الهام میگیرند ...دوست دارم بدونم شخصیتهای داستان شما از کجا اومدن از دنیای واقعی یا دنیای زیبای تخیلی شما؟

همه تخیلی بودن شخصیت ها ، مکان ها ، رفتار ها ... همه چیز ...

26- یهدا خیلی دختر شیرین زبونی بود و تیکه پرونیهاش و شیطنت هاش واقعاً آدم رو جذب می کرد. آیا ترنم بهار هم این خصوصیت یهدا رو داره؟

تیکه پرونی هاش اره ! البته اگه حوصله اشو داشته باشم ... همیشه شر و شیطون نیستم ...

27- خاطره ای از بخش شعر و مشاعره سایت 98ia دارین؟ اگه دوست دارین برامون تعریف کنید.

من زیاد تو بخش شعر و مشاعره فعالیت نداشتم ... اوایل حضورم تو سایت کمی مشاعره می کردم ولی کم کم به بخش کتاب جذب شدم ...

28- نظرتون راجب مدیران وکاربران بخش فرهنگ و هنر چیه؟پیامی یا حرفی دارین که دوست دارین اینجا به بچه هایی که شما رو در این سفر همراهی می کنند بگین؟

همه ی مدیران به نظرم محترمن ... امیدوارم همیشه و هر جا که هستن ، هنری رو به تصویر بکشن که تجسم خدا باشه ... موفق باشن در همه حال و همه جا ...

29- سئوالی بود که دوست داشتی ازت می پرسیدم ...؟دوست دارم راحت باشی و اگه حرف نگفته ای داری اینجا بگی...!

نه ! اون سوالاتی که دوست داشتم رو پرسیدی عزیزم ... ممنونتم ...

30- شعر پایانی....

ماه من غصه چرا؟؟

آسمان را بنگر، که هنوز

بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

گرم و آبی و پر از مهر به ما میخندد…

یا زمینی را که،

دلش از سردی شبهای خزان

نه شکست و نه گرفت!

بلکه از عاطفه لبریز شد و

نفسی از سر امید کشید!

و در آغاز بهار،

دشتی از یاس سپید،

زیر پاهایمان ریخت

تا بگوید که هنوز،

پر امنیت احساس خداست…

ماه من غصه چرا؟؟

تو مرا داری و من هر شب و روز،

آرزویم همه خوشبختی توست…

ماه من، دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن

کار آنهایی نیست که خدا را دارند.

ماه من، غم و اندوه اگر هم روزی،

مثل باران بارید

یا دل شیشهایات

از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست

با نگاهت به خدا

چتر شادی وا کن

و بگو با دل خود

که خدا هست، خدا هست هنوز…

او همانیست که در تارترین لحظهی شب،

راه نورانیِ امید نشانم میداد

او همانیست که هر لحظه دلش میخواهد

همهی زندگیام،

غرق شادی باشد…

ماه من… غصه اگر هست بگو تا باشد

معنی خوشبختی

بودن اندوه است!

اینهمه غصه و غم

اینهمه شادی و شور

چه بخواهی و چه نه

میوهی یک باغند…

همه را با هم و با عشق بچین!

ولی از یاد مبر

پشت هر کوه بلند سبزه زاریست پر از یاد خدا

و در آن باز کسی میخواند

که خدا هست خدا هست خدا هست هنوز…

25- و کلام آخر....

نه تو می مــانی و نه انــدوه

… و نه هیچیـــــک از مردم ایــــن آبادی…

به حباب نگـــــران لب یک رود قســــم،

… و به کوتاهــــی آن لحظه شـــــادی که گذشت،

غصــــه هم می گــــذرد

آنچنــــانی که فقط خاطــــره ای خواهـــد ماند…

لحظه ها عریاننــــد.

به تن لحظـــه خود، جامه انــدوه مپوشان هرگــــز

متن رمان مرثيه عشق

فصل1

فصل2

فصل3

فصل4

فصل5

فصل6

فصل7

فصل8

فصل9

فصل10

فصل11

فصل12

فصل13

قصل14

فصل15

فصل16

فصل17

فصل18

فصل19

فصل20

فصل20

فصل21

فصل22

فصل23

فصل25

فصل26

فصل27

فصل28

فصل29

فصل30

فصل31

فصل32

فصل آخر

مقدمه :

سرت را روي شانه ي دلم بگذاري،

حرفها دارد برايت نجوا كند ...

حرفها ، از جنس سروده هايي كه ،

در آستانه ي غزل شدن ،

مرثيه شدند ...

پست آغازین :

صدای ازار دهنده ی گوشیم ،بیدارم کرد . با رخوت دستمو از زیر پتو در اوردم و گوشیمو برداشتم . هنوز خوب چشمامو باز نکرده بودم سریع دکمه ی اف رو فشار دادم و دوباره خزیدم زیر پتو .....

_ یهدا ... یهدا زود باش پاشو ساعت نزدیک هشته .

انگار جریان برق بهم وصل کردن . سریع رو تخت نشستم . مامان دوباره داد زد :

_ چند بار بگم اینطور بلند نشو ؟ سکته می کنی دختر ...

پتو رو کامل عقب زدم و از تخت پریدم پایین . جلوی ساعت وایسادم . ای خدا چرا همیشه دوشنبه ها دیر بیدار میشم ؟ در حالی که بدو از پله ها پایین می رفتم ، داد زدم ؟

_ چرا هیشکی تو این خونه منو بیدار نکرد ؟

محیا از دستشویی بیرون اومد و گفت :

_ از بسکه خانوم شنواییشون قویه . گوشیت خودشو کشت ! صداش تا توی اتاق منم می اومد اما جنابعالی ککتم نمی گزه . برو دکتر، خودتو نشون بده بگو کری مزمن دارم .

از کنار در دستشویی هلش دادم و جیغ زدم :

_ برو کنار دیرم شد ...

اخرین حرف محیا رو شنیدم که می گفت :

_ خدا اخر عاقبت امروزو ختم به خیر کنه ... باز دوشنبه شد ...

در عرض سه دقیقه هم صورتمو شستم ، هم مسواک زدم ، هم لباس پوشیدم ، و هم با محیا ، دعوا کردم . داشتم مقنعه ام رو سر می کردم که محیا با یه لقمه نون پنیر اومد تو اتاق .

محیا _ اونی(خواهر) وا کن... بلللی ( زود باش )

_ شیرو(نمی خوام ) تازه مسواک زدم .

بی توجه به حرفم ، لقمه رو تو دهنم چپوند . بعدم کیفمو با سوییچ ماشین به سمتم پرت کرد و گفت :

_ بلی بلی دیرت شد ...

یه جوراب از تو کشو برداشتم و بدو رفتم پایین . مامان از تو اشپزخونه گفت :

_ ماشین تو کوچه هس... بدو که کلاست شروع شد .

نتونستم جواب بدم . چون هنوز فکم درگیر لقمه ی گنده ای بود که محیا تو حلقم فرو کرد . کفشمو نصفه نیمه تو پاهای بی جورابم کردم و پریدم تو کوچه . در ماشینو باز کردم و کیفم رو پرت کردم تو صندلی عقب . خودمم پشت فرمون جا گرفتم . با صدای جیغ لاستیکا روی اسفالت ، ماشین هم از جا کنده شد . سرعتم خیلی زیاد بود فقط می روندم. جالب بود که مسیر دانشگاهم رو که اکثر اوقات اشتباه میومدم رو از حفظ بودم . خدایا یه چهار راه ... پنج ثانیه ی دیگه چراغ قرمز میشه ... وای باید برسم ... پامو بیشتر رو پدال گاز فشردم . اما تو لحظه های اخر ، چراغ قرمز شد و مجبور شدم به خاطر پلیس وایسم . تو ماشین داد زدم :

_ الهی بمیری فاضلی که هر چی بدبختی دارم از گور تو بلند میشه ....!

بالاخره بعد از یه ربع تاخیر به دانشگاه رسیدم . بدبختانه جای پارک گیر نمیومد . توی پارکینگ سهیلا رو دیدم . سریع شیشه رو پایین کشیدم و گفتم :

_ سهیلا ...

سهیلا با شنیدن صدام برگشت طرفم . از دیدنم تعجب کرده بود در حالی که به سمتم میومد گفت :

_ اِِاِاِاِ؟ یهدا .... تو چرا اینجایی ؟

_ جون مادرت بیا اینو یه جا پارک کن من هنوز جورابمم نپوشیدم .

سهیلا _ باشه .. زود باش . فاضلی رفته سر کلاسا ... بدو دختر ...

جیغ زدم :

_ نه ...

فرصت نکردم به سر و وضعم نگاه کنم . زود کیفمو از صندلی عقب برداشتم و دویدم سمت ساختمون . مثل همیشه همه ی نگاه ها به سمتم برگشت . یه دختر شلخته ای که در حال دویدن داره جورابای لنگ به لنگشو وارسی می کنه و کیفشم به دندون گرفته . خنده داره نه ؟ اره الان همه می خندن ولی من باید پشت در کلاس زار بزنم تا استاد فاضلی بی خاصیت راهم بده . بالاخره بعد از کلی پله بالا رفتن و دویدن ، رسیدم به در کلاس . محض احتیاط و از روی فضولی ، رو پنجه ی پام بلند شدم و تکیه دادم به در تا بتونم از شیشه ی در کلاس ببینم چه خبره . دیدم که فاضلی با اون قد بلند و قیافه ی نکره اش زل زده به بچه ها . برگه های امتحان هم تو دستش لوله کرده و منتظر وایساده . حالا منتظر چیه ؟ الله و اعلم . داشتم چند تا فحش به اون مرتیکه ی ناجوانمرد می دادم که یه دفعه در باز شد و پرت شدم تو کلاس . حالا باز خدا رو شکر که از رو به رو خوردم به صندلی نفیسه وگرنه وسط کلاس ولو شده بودم . خداییش بهترین راه واسه وارد شدن به کلاس بود . معاف از کسب اجازه و منت کشی !!! فقط خدا کنه بزاره بمونم . سکوت کل کلاسو گرفته بود . زیر چشمی به بقیه نگاه کردم . نفیسه و مهناز و الهام ، طوری نگام می کردن که انگار واسه اولین باره که این اتفاق افتاده . این جور کارا از من بعید نبود ولی این دیگه اخرش بود . هیچ سوتی ای نمی تونست از این بالاتر باشه . پسرای کلاسم که اگه فاضلی نبود ، از خنده روده بر می شدن و من می شدم سوژه ی متلک پرونی هاشون . البته فکر کنم الانم هستما ولی خب... به روم نمیارن ...! صدای قدمهای فاضلی رو میشنیدم که داشت بهم نزدیک می شد . یه بسم الله زیر لب گفتم و سرمو بالا گرفتم . قیافه اش دیدنی بود . معلوم بود که می خواد سر به تنم نباشه . اب دهنمو با صدا قورت دادم و با لبخند تصنعی گفتم :

_ سلام . خوبین ؟

جوابی نداد. فقط مات نگام می کرد . داشتم کم کم دستپاچه می شدم . یه نگاهی به اطراف کلاس کردم و گفتم :

_ مثل اینکه یه صندلی خالی اون اخر کلاس هست . میرم واسه امتحان اماده بشم .

عجیب بود که اعتراضی نکرد . منم با اعتماد به نفسی که معلوم نبود از کجا اوردمش ، رفتم به سمت صندلی . یه دفعه پام به بند کفشم گیر کرد و نزدیک بود کله پا بشم . ولی بخت باهام یار بود . فقط چند نفر صدای خندشون بلند شد که ایشالا میانترم امروزو صفر بشن . وقتی روی صندلی نشستم ، فاضلی دستاشو به سینه زد و فقط گفت :

_ بهتره به جای اینکه واسه امتحان اماده بشین واسه اومدن به کلاس خودتونو اماده می کردین .

ایییییشششش مرتیکه ننر . حالا خوبه واسه بار اول ، نه دوم ... شایدم سومه که دیر میام سر کلاس ! ولی خب ... تقصیر خودشه دیگه اگه اینقدر درسش سخت نبود تا کله ی سحر خط به خط کتابو حفظ نمی کردم .(اره جون عمه ی نداشتم !)

فاضلی واه اینکه حرص منو بیشتر دربیاره گفت :

_ خانوم بهنیا ... ما منتظریم شما حاضر بشین بعد برگه ها رو توزیع می کنیم .

باشه پس صبر کن تا بمیری مرتیکه ایکبیری! دلا شدم و بند کفشمو بستم می دونستم که کل کلاس دارن نگام می کنن ولی بیخیال یهدا ... بزار کل دنیا بهت نگاه کنن مشهور میشی دیگه ! پاچه های شلوارم رو صاف کردم و گفتم :

_ خب دیگه . تموم شد . برگه ها رو بدین .

کف کفشمو روی زمین می کشیدم و جلو میرفتم . الهام و نفیسه جلوی در دانشکده ریاضی وایساده بودن و با هم حرف می زدن . رفتم پیششون . الهام که دید دارم بهشون نزدیک میشم ، یه صلوات بلند فرستاد و گفت :

_ چه عجب از روی اون برگه بلند شدی . چی کار می کردی این همه وقت ؟

_ اَه الهام به خدا هیچی نگو که گند زدم به امتحانم .

نفیسه _ ما هم .

_ مرتیکه نردبونِ ایکبیری . سوال سخت تر از این نبود بده ؟

الهام _ آره خداییش خیلی سخت بود ولی من از ترم پیش عبرت گرفتم . ساختمان داده رو فقط باید با نذری و خرخونی پاس کرد .

_ اِ ؟ نذر کردی ؟ حالا چی ؟ حتما یه دونه صلوات اره ؟!

_ نه بابا . ده دور تسبیح صلوات نذر کردم .

_ از بس بیکاری . به جای نذر کردن بشین مثل ادم بخون که پاس بشی .

نفیسه اهی کشید و گفت :

_ ای ای ای . عجب روزایی رو از دست دادیما ...

_ واقعـــــــا؟ چه روزایی ؟

نفیسه _ دبیرستانو میگم دیگه . مفت و مجانی بیست میشدیم . اما حالا روزگارمونو ببین . باید به خاطر پاس شدن نذر کنیم . ای خاک تو سرمون .

_ اِه . خاک تو سر خودت ! چرا جمع میبندی ؟ من که نه دبیرستانو بیست میشدم نه دانشگاه پاس میشم .

تفیسه _ تو که دیگه رسما خاک تو سرت !

من و نفیثسه داشتیم کتک کاری می کردیم که مهناز و سهیلا اومدن پیشمون . سهیلا پرید جلو و گفت :

_ وای یهدا عجب ادم باحالی هستی دختر من اگه جای تو بودم خودمو با بند تنبون حلق اویز می کردم .

لب پایینمو گاز گرفتم و گفتم :

_ وِی ... مادر ، بند تنبون چیه ؟ زشته که ...ماشالا چادر که داری ، بگو کش چادر ! هم با ادب تره هم زودتر خلاصی میاره !

سهیلا زد زیر خنده و گفت :

_ خدا خفت کنه نیم وجبی !

با ذوق گفتم :

_ وای خدایا شکرت بالاخره یکی پیدا شد که بهم بگه نیم وجبی بقیه که بهم میگن بشکه ! خدایا چشم بصیرتو هیچ وقت از سهیلا جونم نگیر !

بچه ها داشتن به مسخره بازیای من میخندیدن . وقتی کم کم اروم شدن از سهیلا پرسیدم :

_ خب حالا بنال بینم چرا باحالم ؟

سهیلا _ ها؟ ... آهان . حواس نمی زاری واسم که . مهناز تعریف کرد که تو کلاس چطوری سوتی دادی . خداییش تو چطور زندگی می کنی ؟ من اگه جای تو بودم واقعا ترک تحصیل می کردم .

_ وا ! چه حرفایی میزنی پاستوریزه ! ادم عاقل که با چهار تا سوتی خودشو از زندگیش نمیندازه . تازشم امروز که خیلی اتفاق خاصی نیفتاد . بعضی وقتا سوتی هام خیلی پر ملات تر از ایناس !

سهیلا سرشو تکون داد و گفت :

_ اره خیلی وضعت حاده .

داشتیم صحبت می کردیم که دیدم فاضلی داره از در دانشکده میاد بیرون . عسگری هم باهاشه . اخ که من چقدر از این پسره بدم میاد . هر وقت این عسگری رو می بینم میخوام سر به تنش نباشه . پسره ی هیز بی خاصیت . رو به بچه ها گفتم :

_ اَه اَه باز این پسره اومد .

مهناز با تعجب پرسید ؟

_ کی ؟ فاضلی ؟

_ نه بابا تو هم ... فاضلی که همسن خر بابای مشتی حسن سن داره !

مهناز _ وا یهدا ؟ بیچاره که سنی نداره . هنوز که خیلی جوونه ماشالا خوشتیپم هست .

_ خیلی خب مبارک صاحبش باشه به من و تو چه ؟ من دارم این پسره ی جلف نچسب بی خودو میگم .

مهناز بازم مثل دیوونه ها بهم نگاه کرد . الهام یه تو سری بهش زد و بلند گفت :

_ پیچوسو(دیوونه) سامیارعسگری رو میگه !

پریدم دهن الهامو گرفتم و با صدای خفه ای گفتم :

_ هییییییییس ! الان می فهمه !

اما کار از کار گذشته بود . فاضلی و عسگری که تو یه متری ما وایساده بودن ، هر دوشون برگشتن و ما رو نگاه کردن . البته بیشتر روی من زوم کردن . حالا چرا ؟ الله و اعلم ! یه دفعه دیدم پهلوی چپم داره بد جوری میسوزه . نگاه کردم دیدم سهیلا دست گذاشته روی پهلوی بیچاره ام و هی نیشگون می گیره . جیغ زدم :

_ اوف ! چته دیوونه ؟ پهلوم سوراخ شد !

نفیسه و مهناز سرشونو انداخته بودن پایین و سعی می کردن بهم نگاه نکنن . الهام با زبون ، کف دستمو که روی دهنش بود خیس کرد . چندشم شد و سریع دستمو کشیدم و به چادرش مالیدم و دوباره داد زدم :

_ آی بمیری الهام چقدر کثیفی ! حقا که جفتتون خُلین !

داشتم دستامو بهم می مالیدم که دیدم فاضلی و عسگری بر و بر ما رو نگاه می کنن . تازه فهمیدم که چه سوتی های عظیمی ظرف سه ثانیه دادم ! خدایا این دفعه دیگه منو از روی کره ی زمین محو کن ؛ آمین ! نه یهدا ... تو بیدی نیستی که با این بادا بلرزی اتفاق خاصی که نیفتاده ! فقط دو تا سوتی دادی با اینی که امروز صبح تو کلاس دادی میشه چهار تا ! آسمون که به زمین نیومده ! ایشالا جفتشون فدات بشن ! ... برای اینکه حواسشون رو از این قضیه ، پرت کنم ، خواستم یه سوال درسی بپرسم واسه همین گفتم :

_ استاد فاضلی معذرت می خوام یه لحظه وقت دارین ؟

فاضلی که صورتش مثل یه تیکه یخ بود ، گفت :

_ بفرمایین .

ای به چشم . الان میام . یه دقه وایسا . خیلی اروم و با وقار به سمتش رفتم .هنوز خیلی بهش نزدیک نشده بودم که نمی تونم پام به چی گیر کرد و با شکم افتادم رو زمین ! صورتم دقیقا جلوی پای فاضلی بود دیگه از این بدتر نمی شد . خدایا دارم راست میگم خیلی بد خوردم زمین ! دارم اقرار می کنم که کم اوردم . حالا یکی بیاد منو از رو زمین جمع کنه ! صدای جیغ سهیلا رو شنیدم و بعدم صدای همه ی دوستام با هم :

_ یهـــــــــــــدا !

یهدا و مرض ! زانوم خرد شد ! چرا هیچکی نمیاد کمک ؟ ای به جهنم ! الهی به سرتون بیاد ! بالا تنه ام رو از روی زمین بلند کردم و خواستم که چهار زانو رو زمین بشینم که دیدم زمین و زانوم هر دو خونی شدن . وای وای وای این دفعه سوتیم خطری بودا ! فاضلی تا دید پام خونی شده ، سریع کنارم زانو زد و گفت :

_ صبر کن ... زانوتو خم نکن شاید شکسته باشه . بزار ببینم .

خواست دست ببره به سمت پام که خودمو عقب کشیدم و گفتم :

_ نه نه چیزی نیست . الان خونش وایمیسه .

با یه حالت خاصی نگام کرد . فاصلمون زیاد نبود . می تونستم خیلی واضح خطوط صورتشو ببینم . وای من تا حالا متوجه نشده بودم که چشاش سبز تیره اس . وای چه رنگ قشنگی داره ها ! تمام اجزای صورتشم رو ی هم دیگه متناسب و خوش فرمه . خیلی پخته و مردونه .... حالا که دارم خوب می بینم داره نظرم نسبت بهش عوض میشه ... اینکه بهش گفتم ایکبیری رو پس می گیرم . خداییش مبارک زنش باشه ! از دور زیاد قیافه ای نداره ها ولی از نزدیک ماشالا ! هنوز خیره تو چشماش بودم که نگاهشو ازم گرفت و به بالای سرم نگاه کرد :

_ خانوم اکبری میشه چند تا دستمال بدین ؟

الهام سریع از کیفش چند تا دستمال بیرون اورد و به سمت فاضلی گرفت ولی قبل از اینکه فاضلی بگیره ، دستمالو توی هوا قاپیدم و گذاشتم روی پام . درد زانوم لحظه به لحظه شدیدتر میشد . دستمالو بیشتر فشار دادم بلکه دردش اروم بشه ولی بیشتر خون میومد . یه دفعه صدای فین و فین گریه به گوشم خورد . سرمو بالا کردم و دیدم که همه ی دوستام دارن های های گریه می کنن . قیافه ی سهیلا از بقیه باحال تر بود طوری عزا گرفته بود که انگار مُردم ! یه دفعه پقی زدم زیر خنده . فاضلی که کنارم نشسته بود از این حرکت ناگهانیم جا خورد ولی عسگری بیشتر ترسید و از پشت افتاد زمین . حالا قیافه ی عسگری هم واسم خنده دار بود و هی می خندیدم . همه به خنده افتادن همه ی چه ها بین گریه می خندیدن اونقدر خندیده بودم که از چشام اشک میومد . یه دفعه نگام به فاضلی افتاد که میخ صورتم شده بود . وقتی دید دارم نگاش می کنم ، روشو اونطرف کرد . خنده رو لبام خشکید و خودمو جمع و جور کردم به به دست سهیلا چنگ زدم و اروم بلند شدم . مانتومو با کمک بچه ها تکون دادم و خیلی با جدیت به فاضلی گفتم :

_ استاد اشکالم یادم رفت . جلسه ی بعد ازتون می پرسم . فاضلی سری تکون داد و عسگری هم با یه لحن لوسی گفت :

_ خانوم بهنیا من ماشین دارم بفرمایین شما رو برسونم .

اَه . پسره ی نچسب ِ تفلون ! حالا فکر کردم فرغون داری ! یه بار به روش خندیدما چه زود پسر خاله شد واسم ! صاف تو چشاش زل زدم و با تحکم گفتم :

_ نخیر ، لازم نیست زحمت بکشین وسیله هست ، مرسی .

بعدم بدون اینکه خداحافظی کنم ، با کمک سهیلا و الهام ، لنگان لنگان ، به طرف پارکینگ رفتم .

_ مهناز انقدر تو این اینه منو نگاه نکن . اخرش تصادف می کنی این یکی پای سالمم هم چلاق میشه .

سهیلا که تازه گریه اش تموم شده بود با اشاره ی من دوباره زد زیر گریه و بنای های های گذاشت . نفیسه هم یکی زد تو سرش و گفت :

_ اَه بسه دیگه تو هم انگار زخم شمشیر خورده . چهار تا قطره خون اومدن که اینقدر اشوب نداره الان می رسیم خونشون .

سهیلا بینیشو کشید بالا و گفت :

_ من که به خاطر پای این اسکول گریه نمی کنم . به خاطر ضایع شدنمونه که عزا گرفتم .

همه با هم گفتن :

_ خاک تو سرت .

من کمی خودمو بالا کشیدم و گفتم :

_ یعنی حیف خاک ! اخه دختره ی نفهم ، این دیگه چه دلیل مزخرفیه ؟ مگه مریضی که ویتامین ث بدنتو مفت مفت میدی بره ؟ می دونی باید چقدر افتاب بگیری تا دوباره این ویتامینه برگرده سر جاش ؟

الهام _ یهدا ویتامین دی رو با افتاب می گیرن بی سواد !

_ حالا هر چی . تازه زمین خوردن من خیلی هم بد نشدا . حداقل ذهن اون دو تا از سوتی قبلیمون منحرف شد .

سهیلا _ ولی خیلی ابرو ریزی بود . فردا چطور می خوای بیای دانشگاه ؟

_ خوب معلومه . با پام . بزار یه چیزی بهت بگم واست درس عبرت میشه . من قبل از اینکه دانشگاه قبول بشم همیشه به خودم می گفتم واسه یه دختر تو محیط دانشگاه هیچ چیزی بدتر از اینکه تو ملا عام زمین بخوره یا دیر بره سر کلاس و صندلی نباشه نیست . الان از این دوتا یکش به سرم اومده باید منتظر بعدیش باشم ...!

نفیسه دستی رو پام کشید و گفت :

_ حالا خیلی درد می کنه ؟

_ نه زیاد . یه خرده میسوزه ولی شانس اوردم که با هیکل نیفتادم رو پام وگرنه پای بیچاره ام خرد و خاکشیر می شد !

مهناز _ یهدا تو که چاق نیستی .

_ می دونم من کی گفتم که چاقم ؟ ولی باربی هم نیستم .

مهناز _ حالا نمی خواد باربی بشی . اصلا به نظر من تو هیچ عیب و ایراد نداری .

_ واقعــــــــــا؟ کاش بقیه هم مثل تو فکر می کردن !

الهام رو به بقیه گفت :

_ اره راست میگه تازه بعضی وقتا خیلی خوشگل هم میشی .

_ بعضی وقتا ؟ مثلا کی ؟

الهام _ مثلا وقتی می خندی . دو تا چال ناز میافتته دو طرف صورتت . دندونای سفید و مرتبتم خیلی قشنگت می کنه . چشماتم که درشت مثلِ ...

پریدم تو حرفش :

_ مثل گاو اره ؟

الهام _ بی تربیت ! می خواستم بگم اهو !

_ اِه . تو گفتی و منم باور کردم ! این دندونایی هم که میگی ، همش صدقه سری ِ دایی جانمه . دو ردیف دندون منو مثل کاشی کرده . از بس سفید شده . تازشم هر شب باید کلی دهان شویه و لثه شویه و سفید کننده دندون بزنم .

نفیسه _ که تو هم دختر خوب ِ دایی، همه رو مصرف می کنی اره ؟

_ نه بابا مگه بیکارم ؟ دیشب نرسیدم مسواک بزنم . ساعت سه خوابیدم .

نفیسه _ واقعا ؟ پس میانترمو خوب دادی .

_ نه . منکه نگفتم تا ساعت سه درس می خوندم .

نفیسه _ پس روز قبل از امتحان چه غلطی می کردی ؟

دستامو بهم کوبیدم و با هیجان جواب دادم :

_ فیلم نامزد روباهو میدیدم ...

سهیلا برگشت و بهم نگاه کرد و گفت :

_ جدید گرفتی ؟

تحت تاثیر فبیلم کره ای قرار گرفته بودم واسه همین گفتم :

_ یههههههه(بله )

الهام یه پس گردنی بهم زد با اعتراض گفتم:

_ اِ... اونی ... کاچیمـــــــــا ( ابجی اینطوری نکن )!

بچه ها از بس من کره ای حرف زده بودم ، تمام کلماتشون رو از حفظ بودن .

الهام _ اخه پیچوسو ( دیوونه) کیو دیدی که شب امتحان میانترم ساختمان داده ، که ترم پیش هم افتاده ، بشینه فیلم کره ای ببینه هان؟

لبخند گل و گشادی زدم و گفتم :

_ یهدا !

_ مهناز انقدر تو این اینه منو نگاه نکن . اخرش تصادف می کنی این یکی پای سالمم هم چلاق میشه .

سهیلا که تازه گریه اش تموم شده بود با اشاره ی من دوباره زد زیر گریه و بنای های های گذاشت . نفیسه هم یکی زد تو سرش و گفت :

_ اَه بسه دیگه تو هم انگار زخم شمشیر خورده . چهار تا قطره خون اومدن که اینقدر اشوب نداره الان می رسیم خونشون .

سهیلا بینیشو کشید بالا و گفت :

_ من که به خاطر پای این اسکول گریه نمی کنم . به خاطر ضایع شدنمونه که عزا گرفتم .

همه با هم گفتن :

_ خاک تو سرت .

من کمی خودمو بالا کشیدم و گفتم :

_ یعنی حیف خاک ! اخه دختره ی نفهم ، این دیگه چه دلیل مزخرفیه ؟ مگه مریضی که ویتامین ث بدنتو مفت مفت میدی بره ؟ می دونی باید چقدر افتاب بگیری تا دوباره این ویتامینه برگرده سر جاش ؟

الهام _ یهدا ویتامین دی رو با افتاب می گیرن بی سواد !

_ حالا هر چی . تازه زمین خوردن من خیلی هم بد نشدا . حداقل ذهن اون دو تا از سوتی قبلیمون منحرف شد .

سهیلا _ ولی خیلی ابرو ریزی بود . فردا چطور می خوای بیای دانشگاه ؟

_ خوب معلومه . با پام . بزار یه چیزی بهت بگم واست درس عبرت میشه . من قبل از اینکه دانشگاه قبول بشم همیشه به خودم می گفتم واسه یه دختر تو محیط دانشگاه هیچ چیزی بدتر از اینکه تو ملا عام زمین بخوره یا دیر بره سر کلاس و صندلی نباشه نیست . الان از این دوتا یکش به سرم اومده باید منتظر بعدیش باشم ...!

نفیسه دستی رو پام کشید و گفت :

_ حالا خیلی درد می کنه ؟

_ نه زیاد . یه خرده میسوزه ولی شانس اوردم که با هیکل نیفتادم رو پام وگرنه پای بیچاره ام خرد و خاکشیر می شد !

مهناز _ یهدا تو که چاق نیستی .

_ می دونم من کی گفتم که چاقم ؟ ولی باربی هم نیستم .

مهناز _ حالا نمی خواد باربی بشی . اصلا به نظر من تو هیچ عیب و ایراد نداری .

_ واقعــــــــــا؟ کاش بقیه هم مثل تو فکر می کردن !

الهام رو به بقیه گفت :

_ اره راست میگه تازه بعضی وقتا خیلی خوشگل هم میشی .

_ بعضی وقتا ؟ مثلا کی ؟

الهام _ مثلا وقتی می خندی . دو تا چال ناز میافتته دو طرف صورتت . دندونای سفید و مرتبتم خیلی قشنگت می کنه . چشماتم که درشت مثلِ ...

پریدم تو حرفش :

_ مثل گاو اره ؟

الهام _ بی تربیت ! می خواستم بگم اهو !

_ اِه . تو گفتی و منم باور کردم ! این دندونایی هم که میگی ، همش صدقه سری ِ دایی جانمه . دو ردیف دندون منو مثل کاشی کرده . از بس سفید شده . تازشم هر شب باید کلی دهان شویه و لثه شویه و سفید کننده دندون بزنم .

نفیسه _ که تو هم دختر خوب ِ دایی، همه رو مصرف می کنی اره ؟

_ نه بابا مگه بیکارم ؟ دیشب نرسیدم مسواک بزنم . ساعت سه خوابیدم .

نفیسه _ واقعا ؟ پس میانترمو خوب دادی .

_ نه . منکه نگفتم تا ساعت سه درس می خوندم .

نفیسه _ پس روز قبل از امتحان چه غلطی می کردی ؟

دستامو بهم کوبیدم و با هیجان جواب دادم :

_ فیلم نامزد روباهو میدیدم ...

سهیلا برگشت و بهم نگاه کرد و گفت :

_ جدید گرفتی ؟

تحت تاثیر فبیلم کره ای قرار گرفته بودم واسه همین گفتم :

_ یههههههه(بله )

الهام یه پس گردنی بهم زد با اعتراض گفتم:

_ اِ... اونی ... کاچیمـــــــــا ( ابجی اینطوری نکن )!

بچه ها از بس من کره ای حرف زده بودم ، تمام کلماتشون رو از حفظ بودن .

الهام _ اخه پیچوسو ( دیوونه) کیو دیدی که شب امتحان میانترم ساختمان داده ، که ترم پیش هم افتاده ، بشینه فیلم کره ای ببینه هان؟

لبخند گل و گشادی زدم و گفتم :

_ یهدا !

طاها بازومو گرفت و کمکم کرد تا بالا بیام بعد از اینکه داخل خونه شدیم بی هیچ حرفی گذاشت و رفت اتاقش . زیر لب گفتم :

_ اوه اوه بمیرم واسه دل زنت! این دیگه چه ادمیه . یه بار بهش واقعیتو گفتم چه زود بدش میاد ... ایش اصلا ظرفیت نداره ... بی جنبه نمی دونه حقیقت تلخه ؟!

محیا _ چی داری واسه خودت بلغور می کنی ؟ مثل پیر زنا هی زیر لب چی می خونی ؟

برگشتم به محیا نگاه کردم . ماشالا چقدر لباسش بهش میومد . یه و ان یکاد خوندم و فوت کردم طرفش .

_ باز چی خوندی ؟

خواستم اذیتش کنم ، ابروهامو بالا دادم و با یه خنده ی شیطانی گفتم :

_ طلسم می خونم که ایشالا بختت کور بشه .

محیا _ تو غلط می کنی ... ایشالا برگرده به خودت چش سفید ..

از پله ها دوید پایین تا جنگ جهانی رو راه بندازه ولی زودتر پامو نشونش دادم و گفتم :

_ جلو نیایا ... میبینی که حریفت خونین و مالینه! بزار تقویت بشم ، شب ، نبردو شروع می کنیم .

محیا دلا شد و پاچه ی شلوارمو زد بالا .

_ اوه اوه چی کار کردی ؟ ببین چه حالی شده ؟

_ ردش می مونه ؟

محیا _ اره فکر کنم . داغونش کردی بیچاره رو .

_ وای حالا چی کار کنم ؟

محیا _ واسه چی ؟

_ واسه عروسی...

محیا _ عروسی ؟ منظورت عروسی منه ؟

_ اره لباسم که کوتاهس ... زانوم معلوم میشه ...

با غصه گفتم :

_ هادا کژوه ؟؟؟(چی کار باید بکنم ؟)

محیا با مشت اروم کوبید تو سرم .

_ پیچانا ( دیوونه ) این دیگه چیه که واسش عزا گرفتی ؟ خب برو یه لباس دیگه بخر .

براق شدم و گفتم :

_ پول که علف خرس نیست خواهر ... شما شوهرت مایه داره ما که از این خبرا نیست مجبوریم با پای باند کشی شده لباسمونو بپوشیم .

مامان در حالی که گوشی رو با شونه اش گرفته بودم و خربزه می خورد ، از اشپزخونه خارج شد . نگاهم به دست مامان افتاد . اب از لب و لوچه ام روون شد . چقدر گشنه ام بود . به غیر از یه لقمه نون و پنیر که صبح ، محیا هول هولکی تو دهنم کرده بود ، چیزی نخورده بودم . محیا زد به بازومو و گفت :

_ اینطوری نگاه نکن خدای نکرده میفته تو گلوش ...

تا محیا اینو گفت ، مامان شروع کرد به سرفه کردن . چشمای من و محیا با تعجب بهم هم خیره شد . من زدم زیر خنده و گفتم :

_ وای عجب چشمی دارما ...

محیا بهم توپید :

_ چشم شور داشتن افتخار هم داره ؟

با لحن حق به جانبی گفتم :

_ تهمت نزن . خودت موج منفی دادی چشم من شور نیس .

محیا _ بیا برو بینم بابا .

بعدم هم هولم داد و رفت پیش مامان . در حالی که لنگ می زدم ، رفتم تو اشپزخونه و سرمو کردم تو یخچال . ای بابا . یه بار نشد من در اینو باز کنم و یه چیزی باشه که بشه خورد . چیه همش سبزی ، کاهو ، کلم ؟! صدای بوق یخچال بلند شد : بیب ... بیب... بیب...ایــــــش پنج دقیقه باز بمون بعد صدا کن ... جا میوه ایِ یخچالو باز کردم . به به این شد یه چیزی . انبه رو میشه خورد . داشتم یکی از خوباشو جدا می کردم که صدایی گفت :

_ اگه می خوای بری تو یخچال چرا درشو نمی بندی ؟

طاها بود . مثلا خواستم یه حرکت هنری از خودم نشون بدم و بی توجه از کنارش رد بشم اما تا سرمو بالا اوردم ، محکم خورد به در فریزر . از دردی که تو سرم پیچیده بود ، اشک تو چشمام جمع شد . با اخم به طاها که در فریزرو باز کرده بود و توشو نگاه می کرد ، زل زدم . بعد از کمی مکث ، یه حلقه سوسیس دراورد . هم چنان نگاش می کردم اما انگار نه انگار که من داخل ادمم ... به جهنم که محلم نمی زاری . پسره ی ایکبیری ِ گاگول ! سرمو برگردوندم و خواستم جا میوه ای رو ببندم که طاها تقی در فریزرو بست و در دوباره خورد به سرم . این دفعه دیگه خیلی سرم درد گرفت . ای خدا چرا من امروز همش مصدوم میشم ؟ مرده شور این دوشنبه رو ببرن که اینقدر روز نحسیه ! از درد سر نشستم رو پام ولی تا نشستم فشار اومد روی زانومو و جیغم بلند شد . طاها سراسیمه برگشت و اومد کنارم و خواست دستمو بگیره ، ولی با قدرت دستشو پس زدم و با گریه گفتم :

_ خیلی بد ذاتی ... نا مرد . خدا رو شکر یه بار بهت گفتم خر و این طوری از پس و پیش بمبارونم می کنی ! الهی اون دستت بشکنه که دیگه نزنی تو سرم ...

بعد هم هق هقم بلند شد . طاها با چشمانی که از تعجب گرد شده بود بهم نگاه می کرد . می دونستم خیلی منظوری نداشته ولی امروز به اندازه ی کافی کشیده بودم باید یه جایی خالی می کردم یا نه ؟ چه دیواری کوتاهتر از طاها ؟! محیا و مامان که صدای گریمو شنیده بودن ، بدو اومدن تو اشپزخونه و منم مثل بچه دبستانی ها طاها رو به مامان نشون دادم و بریده بریده گفتم :

_ این.... بیشور... زد تو سرم !

طاها دیگه داشت کفری می شد . با داد و فریاد گفت :

_ نه مامان داره دروغ می بافه . من هیچ کاریش نکردم خودش بی احتیاطی کرد و سرش خورد به در یخچال، من چی کاره ام ؟

با جیغ گفتم :

_ تو ظالمی !

محیا تری زد زیر خنده . با عصبانیت گفتم :

_ درد !

محیا زود جلوی دهنشو گرفت . دیگه فهمید که اعصابم خط خطی شده و نباید یکی به دو کنه . اشکامو با پشت دست پاک کردم و دستمو به پاچه ی شلوار طاها گرفتم و پا شدم .

طاها _ آی آی صبر کن الان شلوارم در میاد . واسا دستتو بگیرم .

_ الهی دستت قلم شه ! اول میزنی تو سرم بعد می خوای دستمو بگیری ؟

طاها داشت گریش می گرفت . از سر عجز گفت :

_ ای خدا چه گیری هم داده . باشه من غلط کردم اصلا تقصیر منه خوب شد ؟

با رضایت گفتم :

_ حتما تقصیر توئه عزیزم . شک نکن . حالا که بخشیدمت بیا کمکم کن بریم اتاقم . بلی ( زود باش)

دیدم همه به خاطر غیبتم خیلی ناراحتین واسه همین دلم رحم اومد یه پست دیگه هم گذاشتم ولی اگه جانب انصافو در نظر بگیرین ، تشکراتون بی نهایت کمه ... بابا یه خرده مهربونتر باشین

با هزار تا بدبختی خودمو از پله ها بالا می کشوندم . طاها هنوز هم عذاب وجدان داشت ... انگار خودشم باور کرده بود که سر دردم تقصیر اونه ! برادر ما رو باش ... ساده اس دیگه ! وقتی رسیدم در اتاقم ، خودشو جلو انداخت و درو واسم باز کرد . نه بابا مودب!نیم نگاهی بهش انداختم و مثل شاهزاده ها رفتم تو اتاق . ماشالا عجب اتاقی دارم شبیه همه چی هست جز اتاق ... ! سبد لباس چرکا دمر شده بود و همه ی لباسا ریخته بود وسط اتاق . دستگاه هویه و لپ تاپ و پوسته تخمه و لیوان شیر و همه چیز موجود بود ! چرخیدم تا درو ببندم که دیدم طاها با چشم و دهانی که نیم متر باز شده وایساده و اتاقمو تماشا می کنه ... جلو رفتم و دست زیر چونش بردم و دهنشو بستم . یقه ی پیرهنشو صاف کردم و یه مشت کوچولو زدم رو سینه اش :

_ خب دیگه بیرون . می خوام تعویض لباس کنم .

انگار نه انگار که یهدایی هست و نطقی کرده . اومد جلوتر و وسط اتاق وایساد . به پوستای تخمه که دور تا دور لپ تاپم بود نگاهی کرده و با صدایی که تعجب توش موج می زد گفت :

_ یهدا ... تو چطوری اینجا زندگی می کنی ؟؟؟

شونه هامو با بی قیدی بالا انداختم و گفتم :

_ به راحتی ...

طاها به پوستای تخمه اشاره کرد و گفت :

_ یهدا ... اینا چیه ؟

خم شدم و یه پوست تخمه برداشتم و بردم جلوی صورتش :

_ تو ده کوره ی شما به این چی می گن ؟

طاها _ می دونم که پوست تخمه س . می خوام بدونم چرا اینجاست ؟

_ چرا ؟ اهان ... دیشب که داشتم نامزد روباهو می دیدم ، جاهای حساسش دیگه دست خودم نبود ... استرس گرفته بودم و هی تخمه می خوردم .... اه نمی دونی که ... قسمت اخرش خون ادمو تو شیشه می کرد ... ولی خدا رو شکر اخرش خوب تموم شد .

طاها_ تو امروز میانترم نداشتی ؟

_ چرا داشتم .

طاها _ اونوقت سریال شونزده قسمتی رو تو یه روز تموم کردی ؟ پس چطور درس خوندی ؟

_ کسی نگفت که درس خوندم .

طاها _ اخه دختره ی خوشحال ! درس به اون سختی که ترم پیش هم با همون استاد افتادی ، چرا نخوندی ؟

در حالی که مقنعه ام رو از سرم می کشیدم گفتم :

_ تو دیگه چرا اوپای من ؟ تو که باید منو بهتر از هر کسی بشناسی ... باید بدونی وقتی از یه درسی بدم اومد ، دیگه هیچ وقت نمی خونمش ....

طاها _ خیلی لجبازی دختر .... اخرشم به خاطر همین لج بازی ها کار دست خودت می دی .

جوابشو ندادم . موهای بلند و پرپشتمو که مثل جنگل امازون شده بود رو باز کردم . از بس شونه نکرده بودم ، نمی دونستم قدش تا کجا میاد . موهام وقتی شونه میشد ، خیلی حالت قشنگی می گرفت .. البته من که قشنگی ای ندیدم چون پشت سرم که چشم نداره ... !

طاها در حالی که زیر لب نچ نچ می کرد ، نگاهی بهم انداخت و گفت :

_ کاش فقط یه خرده به من می رفتی !

از توی اینه نگاهی بهش کردم و گفتم :

_ می دونی روزی چند هزار با خدا رو به خاطر اینکه من و تو رو از هم دیگه سوا افرید ، شکر می کنم ؟ ! اخه تو غیر از قیافه که ایشالا کوفتت بشه ، چی داری که من بهت برم ؟! یه پسر سوسول ِ لوس ِ بچه ننه که همش سرش تو این کتابای قانون هشتصد صفحه ایه و هی بند و اصل و چرت و پرت حفظ می کنه ... اه اه اه !

طاها سری از روی تاسف تکون داد و گفت :

_ می دونی بعضی وقتا واقعا دلم به حال زن از راه نرسیده ام می سوزه .

_ می دونی منم همیشه دلم واسش می سوزه که مجبوره سوسول بازی های تو رو تحمل کنه ... !

طاها تو چارچوب در وایساد و گفت :

_ من یکی که حریف زبونت نمی شم ... اگه یه برس توی این جنگل بکشی ثواب می کنیا ... بیا و این لونه ی شپشو خراب کن خواهر!

قبل از اینکه کتک بخوره یا جوابی بشنوه ، پا گذاشت به فرار . تو دلت واسه زنت می سوزه ها ؟ هه هه یه زنی نشونت بدم حظ کنی ... ! اخی ، کله ی من لونه ی شپشه ؟ کاش عکس سربازیتو داشتم نشونت می دادم اونوقت موهای بسیار زیبای (!)منو به کله ی براق خودت ترجیح می دادی گاگول!

ایییییییشششششششش! اه ... چقدر بده که هر وقت کم میارم اینو می گم . بعد این زبون دراز یه لا قبا بهم می گه حریف زبونم نمیشه ! هه هه هه ... جک سال !

لباسامو عوض کردم و با کمک نرده ها ، سر خوردم پایین ... یوهوووو! بابا که تازه از راه رسیده بود ، جلوی تلویزیون نشسته بود و طبق معمول اخبار می دید . با صدای سلام من روشو برگردوند :

_ سلام اَبا (بابا)

_ علیک سلام دختر گل بابا ... احوالت چطوره ؟ بدی نرسه خانوم ... بهتری ؟

وای که من چقدر عاشق بابا بودم . هر موقع ازم تعریف می کرد ، خیلی واضح صورت طاها از حسادت گل می انداخت . اما حفظ ظاهر می کرد ولی من که می دونم ته اون دلت چی میگذره اقا طاها ... داره تا اونجات می سوزه !

خودمو لوس کردم و رو کاناپه بین طاها و بابا نشستم . یه خرده هم فشار اوردم به طاها که یعنی برو اونور تر می خوام راحت باشم ! ناچارا یه کمی خودشو کنار کشید . پاهامو روی میز انداختم و گفتم :

_ نه ابایی ... هنوز درد داره ولی از صبح بهتره .

بابا باند رو باز کرد و گفت :

_ اخه دختر حواست کجا بود ؟ چرا بی احتیاطی کردی ؟

_ بی احتیاطی نکردم . فقط خوردم زمین .

طاها که هر وقت دلش بخواد گوشش خوب کار می کنه ، گفت :

_ لابد جلوی همه خوردی زمین اره ؟

_ به دو کلمه هم از مادر عروس ! بله محض خوشحالیت باید بگم جلوی استادم و ملا عام و یه جای بسی شلوغ پخش زمین شدم . حالا خوشحال شدی ؟

طاها قیافه ی مظلومی به خودش گرفت و گفت :

_ نه به جون یهدا ... وقتی شنیدم با کل هیکل افتادی رو زانوت خیلی ناراحت شدم .... !

_ ها ! جون خودت ! واسه کی ناراحت شدی ؟ واسه خودم یا واسه زانوم ؟

طاها _ خب ...

حرف طاها با صدای زنگ نا تموم موند . من با اینکه می دونستم کیه ، با لحن جالبی گفتم :

_ وا... یهنی کی میتونه باشه این وقت شب ؟

محیا در حالی که از اشپزخونه بیرون میومد ، گفت :

_ اه اه چقدر لوس ... !

_ خیل خب فهمیدم عاشق سینه چاکتون دم دره . بپر بیرون با یه بوسه ی عاشقانه بهش خوشامد بگو ... بدو .

مامان در حالی که دکمه ی ایفونو میزد رو به من گفت :

_ عمه خانوم هم باهاشونه ... تو رو خدا این شبو مراعات کن . نزار ابرومون بره . اصلا بیا برو تو اتاقت .

محیا چادر به دست حرف مامانو تصدیق کرد و گفت :

_ اره به جون من بیا برو فیلمی کوفتی چیزی ببین تا اینا برن ... تو رو خدا . لب پایینمو به دندون گرفتم و گفتم :

_ وای ... اصلا نمیشه عزیزم . من خواهر عروسم... بزرگتری گفتن ، کوچیکتری گفتن ، باید باشم دیگه . من نباشم که اصلا مامان و بابا تو رو مفتی مفتی و بی مهریه شوهر می دن .

بابا زود رفت استقبال مهمونا و محیا منو کشید تو اسانسور و گفت :

_ به جهنم . فقط برو یه لباس خوب بپوش

_ اِ... نکن اینجوری پول برق زیاد میشه ... با اسانسور نمیام . می خوام با پله برم .

دوباره هولم داد تو و گفت :

_ غلط می کنی .... برو تو ببینم . زود حاضر شو بیا کمک .

بعد هم درو بست . و دکمه طبقه بالا رو فشار داد . اوا ... عجب خواهر پررویی دارم من ! بیشعور میگه زود حاضر شو بیا کمک ! مگه من کلفت شوهرت و اون عمه خانوم افاده ایشم ؟ پولدارن که باشن ، پولشون بخوره تو فرق سرشون ! ایشششش ایکبیری ها ! ( فکر کنم باز کم اوردم !)

کمد لباسامو باز کردم . حوصله ی انتخاب کردن نداشتم . یه کت شلوار عنابی رنگ که فکر کنم وقتی دوم دبیرستان بودم ، مامان واسه تولدم خریده بود رو پوشیدم .( به من می گن یهدا، دختری قانع !) بعد هم با برس افتادم به جون موهام . نه خیر . اصلا برس توش نمی ره ! رفتم تو حموم اتاقم و کمی جلوی موهامو خیس کردم تا راحتتر شونه بشه . حدود نصفی از موهامو برس کشیدم . اخ از کت و کول افتادم ... ! اگه بابا موی بلند دوست نداشت الان موهام از طاها هم کوتاه تر بود . حیف که به احترام بابا موهامو کوتاه نمی کنم . بعد از شونه کردن موهام ، دلا شدم و با کش محکم بستمشون . موهای بلندم حتی با اینکه بالا بسته بودمشون تا گودی کمرم میرسید . از توی اینه به خودم نگاه کردم . ماشالا چه لعبتی شدم ! کاش همیشه حوصله داشتم موهامو شونه کنم ! حوصله ی روسری سر کردن نداشتم . سریع چادر خوشگلمو سر کردم و مثل مامان رو گرفتمو از اتاق زدم بیرون . هر چی بیشتر راه می رفتم ، درد پام کمتر می شد . کم کم دارم به حرف محیا می رسم که میگفت هیچیت به ادمیزاد نرفته ! خب راست گفته دیگه ... من سرور فرشته هام نه ادما !

خرامان خرامان از پله ها پایین اومدم . به کفش پاشنه بلند اصلا عادت نداشتم . یه بسم الله گفتم و خودمو سپردم به خدا . خدایا تو رو به خودت قسم نزار امشب سوتی بدم ! محیا تیکه پاره ام می کنه ! صدای پاشنه ی کفشم روی پارکت سرسرا بلند شد : تق تق تق ! تق و درد ! اه همیشه باید صدا تولید کنم ؟ ! وقتی به پذیرایی رسیدم همه سراشون بلند شد و نگاهشونو به من دوختند . منم که اِند خجالت ! صاف زل زدم تو چشم مهمونا و گفتم :

_ سلام خوبین ؟ خیلی خوش اومدین .

عادل ، نامزد محیا و شوهر خواهر اینده ام اولین نفر بود که جوابمو داد . بعد سیمین خانوم مادرش ، و باباشم که به رحمت ایزدی پیوسته بود و اما عمه خانومش که خدا نصیب هیچ برادر زاده ای مثل عادل نکنه ! همیشه امر و نهی می کرد . عادل پاشو ، عادل بشین ، عادل این کارو بکن ، عادل اون کارو نکن ، عادل دست تو دماغت نکن ! ( این فی البداهه بودا !) خلاصه غیر از دستور دادن کار دیگه ای بلد نبود . یه نگاه خیلی ناز بهش انداختم و مثل دخترایی که دنبال شوهر می گردن گفتم :

_ سلام عمه خانوم . خوش اومدین .

عمه خانوم بادی تو غبغبش انداخت و گفت :

_ علیک سلام ، مرسی .

نکن عمه خانوم اینقدر احوال پرسی نکن به جدم قسم من توپ ِ توپم ! از بس داری احوالمو می پرسی موندم چی کار بکنم ! چشامو به حالت ایش از روی صورتش کشیدم و کنار طاها روی مبل تک نفره ی سلطنتی نشستم . اه که من چقدر از این مبلا بدم میاد . از بس که بلنده پاهام به زمین نمی رسه ( توجه داشته باشین پاهای من کوتاه نیستا!!!)

نگاهی به طاها انداختم که داشت با چشاش ، خواهر عادلو می خورد . اه که من چقدر از این دختره ی هشت ساله ی چرقوز بدم میاد . حالا با این سن کمش شده کپی برابر اصل عمه اش ! هی ناز می کنه هی کرشمه میاد اه اه اه هر وقت بهش نگاه می کنم ، حالت تهوع بهم دست می ده ! این دختره ایناز هم مثل اینکه از داداش ما خوشش اومده ها هی کرشمه میاد بی حیا ! البته من می دونم طاها داره بی منظور نگاش می کنه . کوفتی این ایناز ، از بس خوشگله ، بیشتر به چشم خواهر کوچیکتر نگاش می کنه اخه سنی نداره که ! در هر حال طاها بیخود می کنه !

بدون اینکه کسی متوجه بشه ، با پا زدم رو پای طاها که یعنی حواستو بده به من . نگاهی بهم کرد و با صدای خفه ای گفت :

_ هان ؟

_ هان نه بی ادب ، بگو جانم .

یه نگاهی بهم کرد و گفت :

_ خب جانم ، بگو .

_ تو خجالت نمی کشی ، صاف صاف جلوی بقیه زل می زنی به ناموس مردم ؟ مگه خودت خواهر نداری ؟ ماشالا خواهرتم که مثل ماه شب چهارده اس . بیا به من نگاه کن جای اینکه به این بچه ی اوستخونی نگاه کنی !

طاها پقی زد زیر خنده که همه ساکت شدن و به ما دو تا نگاه کردن . عمه خانوم که با بابا مشغول صحبت بود ، حرفشو قطع کرد و یه نگاهی به من انداخت که نزدیک بود خودمو خیس کنم . واه ! زنیکه یه طورش میشه ها ! مگه من خندیدم ؟! طاها خودشو جمع و جور کرد و گفت :

_ معذرت می خوام .

بابا که نمونه ی یک پدر با گذشت و مهربانه و الهی که تمام درد و مرضاش بخوره تو فرق سر این عمه خانوم (!)، با مهربونی به ما دوتا نگاه کرد و گفت :

_ خواهش می کنم

بعد رو به هم صحبتش ادامه داد :

_ بله می فرمودین عمه خانوم ...

وقتی جمع اروم شد ، طاها سرشو نزدیکم اورد و خواست چیزی بگه که عروس خانوم سینی چایی به دست وارد سالن شد . سریع نگامو بین عادل و محیا چرخوندم ( دختره ی فضول !) آه خدای من ! یک نگاه عاشقانه از سوی یار و بی قراری اون یکی یار ! آه این چه سِری است که در بازتاب نگاه ها نهفته است ؟! آه خدای من ! داره حالم بهم می خوره ! اوووق !!! یکی نیست به این عادل خان بگه ، جناب ، بپا شست پات نره تو چشمت ! ولی نه خیر اینا تو فاز نگاه و اینا نبودن ... کار داشت به جاهای باریک کشیده می شد ! واسه ابرو داری هم که شده باید یه کاری بکنم . شروع کردم به سرفه ی الکی کردن . دو تای اول کسی بهم توجه نکرد ولی وقتی سه چهار تا سرفه کردم ، همه حواسشون رفت پی من . طاها با دست محکم زد تو کمرم که نا خوداگاه دادم بلند شد :

_ آآآآآآآآآی .... کمرم !

طاها دست و پاشو گم کرد و گفت :

_ خیلی محکم زدم ؟

کاش مهمون نداشتیم اون وقت یه محکمی بهت می فهموندم که حالت جا بیاد ! وای که چقدر دستت تلخه ! فقط پوست و استخونه جاشم که رو پوستم می مونه ! خدا ازت نگذره ! از بس سرفه کرده بودم اشک به چشام نشسته بود . سریع پا شدم و دویدم طرف دستشویی . تا رسیدم تو شروع کردم به فحشای ناموسی دادن . از صغار تا کبار مجلس ، همه بهره بردن ! به خصوص اقا داداشم و عمه خانوم جان عادل جان !

اه چرا این مهمونی تموم نمیشه ؟ کاش زودتر این محیا عروس بشه من راحت بشم هر چند بیچاره جامم رو تنگ نکرده ها ولی از اون نظر می گم راحت بشم (خودتون دیگه بفهمین دیگه ... بیشتر خواستگارای من واسه خاطر محیا نمی تونن بیان !!!) هر چند تا حالا یه تک سلولی هم عاشقم نشده ولی من امیدوارم که بالاخره اون شاهزاده ی رویا ها سوار بر اسب سفید میاد دنبالم !

محیا و عادل رفته بودن تو حیاط ادامه ی حرفا و نگاه های عاشقانه شون رو دور از چشم بزرگترا انجام بدن هرچند بابا به زور آینازو فرستاد رو حیاط تا مثلا بچه هوایی بخوره ! همه با یه چیزی خودشونو سر گرم کرده بودن . طاها با موبایلش ، مامان با سیمین خانوم ، بابای بیچاره ام هم که کله شو سپرده بود دست عمه خانوم و هی عمه خانوم شر و ور می بافت و شوت می کرد طرف بابام . اخ داره حوصله ام سر می ره . شروع کردم به تجزیه تحلیل قیافه ی حاضران . طاها که همیشه موهاشو بالا میزنه تا پیشونی بلندش بهتر تو دید باشه و جلوه ی پوست سفیدش با موهای پر کلاغیش بیشتر باشه . هر وقت نگاش می کردم اول به خاطر اینکه من شبیهش نیستم حسرت می خوردم ( فقط حسرتا حسودی نیست !) ولی بعد قربون صدقه اش می رفتم و دعا می کردم خدا حفظش کنه . طاها ترم اخر حقوق بود و یه پسر خر خون مودب و با نزاکت و در اصل اب زیر کاه که هر جا می رفت دخترا واسش بال بال می زدن ( چقدر دخترای امروزی کم عقلن . دو روز با این سوسول زندگی کنن اونوقت عشق و عاشقی رو می بوسن میزارن کنار !) چشمامو از روی طاها که داشت با موبایلش ور می رفت برداشتم و نگاهمو به سیمین خانوم ، دوست قدیمی مامان دوختم . سیمین و مامان ، تو دوران بچگی دوست جون جونی هم دیگه بودن ولی بعد از ازدواج مامان که رفت تهران ، از هم جدا شدن . الان شش سالی میشه که ما به خاطر مریضی مادر جون اومدیم زادگاه مامان و این دو تا دوست دوباره با همن . سیمین جونم واسه اینکه خیالش راحت بشه ، محیا رو داد به عادل که دیگه هیچ وقت از مامان جدا نشه . مامانمو خیلی دوست داشتم . به قول الهام « هیچ مامانی مثل فاطمه جون پایه نیست » کاملا با نظر الهام موافق بودم مامانم با اینکه به بعضی از اخلاقام گیر می داد ولی خیلی گل بود.... الهی بابام همه چیزشو به پاش بریزه !(از خودم ندارم که مایه بزارم!)

بابام یه مرد از یه خونواده ی ثروتمند و اصیل تهرانیه که توی یه سفر تجاری با بابابزرگ ، با مادرم اشنا میشه و بعد عروسی می کنن و بعد طاها میاد و بعدش محیا و در اخر سر یهدا ، فرشته ی روی زمین وارد میشود !!! ( وقت کردم خودمو تحویل بگیرم !)

عمه خانوم هر وقت دهنش باز میشد ، هم زمان دستاشم تکون می خورد و انگشتای پر از انگشترش تو نور چراغ برق می زد . خیلی واسم جالب بود تنها انگشتی که حلقه ای توش نبود ، انگشت شستش بود که فکر کنم حلقه ای اندازه ی انگشتش تو بازار پیدا نکرده بود ! ماشالا هیکل که نیست مثل بشکه ! از بس که تپل بود ، وقتی می خندید ، چشماش تو صورت چاقش ، محو میشد !

در حیاط باز شد و محیا و عادل دست در دست هم ، نه ببخشید هنوز کار به اونجا نکشیده ایشالا تا هفته ی اینده دست تو دست هم که هیچی تو بغل هم وارد می شن ! نگاهی به صورت محیا انداختم . لپهاش صورتی شده بود و یه لبخند هم رو لبش نشسته بود . اما عادل که سر از پا نمی شناخت . ماشالا لبخند که چه عرض کنم ؟ نیشش تا بنا گوش باز بود ! خب دیگه الان با خودش فکر کرده چه دختر خانمی نصیبش شده بیچاره خبر نداره از هفته ی دیگه چه بدبختی از جور محیا خانوم باید بکشه ! ولی از حق نگذریم محیا خونه داریش حرف نداشت خوشگل هم بود فقط یه خرده سوسول و اعصاب خرد کن بود که ایشالا طی همین یه هفته روش کار میکنم خوب میشه !

سیمین خانوم از محیا پرسید :

_ عروس خانوم دهنمونو شیرین بکنیم ؟

محیا هم سرشو با لبخند پایین انداخت که یعنی خجالت کشیدم ! عمه خانوم هم که معلوم بود گشنه اش شده گفت :

_ سکوت علامت رضاست !

من هم از بس که نشسته بودم داشت باسنم خواب می رفت ، سریع از روی صندلی پریدم پایین و ظرف شیرینی رو برداشتم . عمه خانوم طوری نگام کرد که یعنی به تو چه اخه ؟ منم جوری نگاش کردم که یعنی من هم خواهر زنم هم خواهر شوهر ! حرف نباشه ! شیرینی رو به همه تعارف کردم و بعد از اینکه نیم ساعت دیگه نشستن عزم رفتن کردن . اما معلوم بود عادل می خواست بیشتر بمونه ! من یکی که با خودم گفتم عجب روئی داره ها ! خدا رو شکر فقط اسمتون رو همه وگرنه شبم می خواست اینجا بمونه پسره ی پررو !

تا اینا رفتن ، با سرعت جت دویدم سمت اتاقم ... اینقدر از این خونه تمیز کردن بدم میومد که نگو ... مخصوصا اگه بعد از مهمونی باشه . لباسامو عوض کردم و پریدم رو تخت . خب امشب چی کار کنم ؟ خوابم که زیاد نمیاد . دیشب هم که نامزد روباهو دیدم . امشب بشینم یه فیلم درام کره ای ببینم بلکه دلم وا بشه . لپ تاپم رو باز کردم و رفتم تو فولدر فیلمام . درخت بهشتی رو که دیدم خیلی چرته ، دیوانه عاشق هم که از بازیگر زنش بدم میاد ، روزهای بهاری هم که زیادی عاشقانه اس ... اه هیچی ندارم ؟ اها چرا یکی هست که ندیدم ... به سوی بهشت . اولین قسمتو باز کردم و کاسه ی تخمه رو گذاشتم بغل دستم . اه چرا اینقدر اعصاب خرد کنه ؟ همش باید توی فیلما مادر دختره بمیره و بابای پسره ؟ ایشالا جفتتون بمیرین حالا دیگه ...زدم اخرای قسمت ... چی میگــــــــــی؟؟! دهنم افتاد کف زمین ! اخه دختری ک تو دبیرستان چشاش قد گاوه چطور تو بیست سالگیش میشه مثل موش؟؟؟! این کره ایا رشدشون به انسان شبیه نیستا ! اولین قسمتو که نصفه نیمه ول کردم و تا خواستم لپ تاپو خاموش کنم ،؛ با خودم گفتم بزار برای بار هزارم پسران برتر از گلو دوره کنم ! سریع فیلمو اوردم و شروع کردم به تخمه شکوندن . با اینکه خیلی از گوجونپیو خوشم نمیاد ولی عاشق جاندی ام . احساس می کنم من و جاندی با هم دیگه یه نسبتی داریم ! اخه این بیچاره هم همش مثل من سوتی میده !

با صداهای در هم ور همی که می شنیدم گوشه ی چشممو باز کردم . اه چتونه اینقدر صدا می کنین ؟ اسباب کشیه ؟ پتو رو دوباره کشیدم رومو و از همون زیر داد زدم :

_ بزارین یه دقیقه بخوابم دیگه ... چقدر صدا می کنین !

کم کم داشت چشام گرم میشد که طاها پرید تو اتاق و پتو رو از روم کشید .

_ اه نکن دیوونه ... ازار داری ؟ چرا نمی زاری بخوابم ؟

طاها _ مگه کلاس نداری ؟

اه تازه یادم اومد امروز سه شنبه اس نه چهار شنبه ....خوب ! ساعت اول انالیز دارم که استادش به درد عمه اش می خوره! ساعت دوم ایین دارم که همیشه سر کلاس خوابم ! دو ساعت وسط بیکارمو از دو تا چهار فارسی عمومی دارم . پس بیخیل امروز یونی نمی رم ! با چشم بسته پتو رو از دست طاها کشیدم و گفتم :

_ آنیو ... بلی ، کا...(نه زود باش برو)

طاها _ غلط کردی ... تو که همیشه سه شنبه ها کلاس داشتی ... زود باش حاضر شو کلی کار ریخته رو سرمون . پاشو جنگلی ...

ای تو روح عمه ات طاها ! کاش عمه داشتم و یه خرده فحش نثارش می کردم دلم خنک می شد (بیچاره عمه ها از دست این دختر!) حالا عیب نداره عمه خانوم جان عادل که هست ! تا اومدم دو تا فحش مَشتی واسه عمه خانوم جور کنم ، طاها دستمو زیر پتو کشید و با زور بلندم کرد .

_ اه نکن اسکلت ... با این هیکلت چه زوری هم داری ... ولم کن جای استخونات رو مچم موند !

طاها در حموم اتاقمو باز کرد و هلم داد توش :

_ سریع صورتتو بشور و حاضر شو خودمم باید برم واسه کارای دفترم ... بدو بابا گفته باید ببرمت دانشگاه .

خیل خب ، اگه بابا گفته باید حمالی منو بکنی ، پس خوب ازت کار می کشم ! با سرعت لاکپشت شروع به مسواک زدن کردم . اول بالا ، بعد پایین ، چپ ، راست ... نه مثل اینکه خوب تمیز نشد ! یه دور دیگه ... اهوم ... افرین دختر گل . حالا دهان شویه . و دوباره مسواک ! نه این بار به جای خمیر دندون روش سفید کننده اس ! فکر کنم یه ربع دارم مسواک می زنم . صورتم کثیفه ها ... صورتمم شستم و حالا شدم یه دختر ماه ! طاها با مشت کوبید به در :

_ یهدا ... بمیری الهی ! رفتی دوش بگیری ؟ یه ربع تو حمومی چه غلطی می کنی ؟

با ارامش بیرون اومدم و در حالی که دستمو خشک می کردم گفتم :

_ کم خوابی دیشبمو جبران می کردم اوپا ...!

با عصبانیت از اتاق بیرون رفت . نگاه به ساعت کردم . اوه کلی وقت دارم هنوز ساعت هفت و ربعه ! در کمدمو باز کردم و گفتم :

_ خوب چی بپوشم ؟

یه مانتوی قهوه ای سوخته و شلوار و مقنعه ی کرممو پوشیدم . طاها دوباره اومد تو :

_ باز تو مثل خر سرتو انداختی زیر اومدی تو ؟ در واسه چی اونجاست ؟

طاها که از فرط عصبانیت صورتی شده بود گفت :

_ یهدا ... به ولای علی زنده ات نمی زارم ! لعنتی دارم بهت می گم کار دارم ... واسه دفترم قرار گذاشتم ... بجنب دیگه اَه .

_ باشه دیگه دارم حاضر میشم تو بیا کیفمو اماده کن من برم یه لقمه صبحونه بخورم ... سر کلاس ضعف می کنما .

در حالی که از کنارش رد می شدم ، گفت :

_ کوفت بخوری !

باشه اوپای گلم ... یه کوفتی بهت نشون بدم ، ازش چک چک روغن بچکه ! من اگه صبحونه خوردنم نیم ساعت طول نکشه ، یهدا نیستم ! گاگول!

هنوز از در اتاق بیرون نرفته بودم که داد طاها بلند شد :

_ یهدااااااااااااا.... این کمده تو داری ؟

سرمو کردم تو اتاق و دیدم که کل کتاب دفترام ریخته وسط اتاق! با خنده گفتم :

_ اخی ! شبیه کمد اقای ووبی شده ! حالا برنامه ی امروزمو اماده کن تا دیرت نشده ... بلی اوپا !

طاها _ اخه من که نمی تونم بیا خودت حاضرش کن ...

تو چارچوب در وایسادم و دستمو مشت کردم و به تقلید از فیلمای کره ای گفتم :

_ تو می تونی اوپا ! آجا آجا فاینتیک !!! ( جنگ جنگ تا پیروزی/اصطلاح کره ای)

دقیقا ساعت بیست دقیقه به هشت بود که از پشت میز صبحونه بلند شدم . دیگه طاها گناه داره داشت گریش می گرفت !

طاها تو ماشین نشسته بود و سرش رو فرمون بود . رفتم جلو نشستم و گفتم :

_ خب دیگه بریم من اماده ام .

طاها با سستی سرشو از روی فرمون بلند کرد و گفت :

_ دیگه کار دیگه ای نداری ؟ دستشویی نمی خوای بری؟

_ نه هنوز تازه غذا خوردم ... بزار هضم بشه بعد !

طاها که دیگه رفته بود تو فاز قهر، روشو ازم برگردوند و ماشینو روشن کرد . دقیقا به خاطر همین بی جنبه بودنشه که ازش بدم میاد ! اخه پسر بی ظرفیت ، حالا که اسمون به زمین نیومده ! داری نوکردی خواهرتو می کنی که صد البته وظیفته ! واسه من قیافه می گیره ننر! اصلا به درک که دیر کردی ! اصلا دفتر نزن ! یه فوق لیسانس داره سریع می خواد کار گیر بیاره ... بابا دکتراشم تو خونه نشستن تو که تازه اول راهی جوجه!

پشت چراغ قرمز وایساد و اهی کشید که جیگرم که هیچی، تا کلیه ام سوخت ! چه کنم دیگه دل رحمم و عذاب وجدان بدجوری بیخ خرمو چسبیده! اروم ازش پرسیدم :

_ خیلی دیرت شده ؟

چشمای غمگینشو بهم دوخت و گفت :

_ فکر کنم وقت ملاقاتم تموم شده !

اخی....اینجوری نگام نکن دلم کباب شد ... حالا خواهرت نمرده که اینقدر غمگینی !

_ فقط خودت وقت داشتی ؟

طاها _ نه سپهرم هست قبل از من وقت داره ... فکر کنم حالا دیگه داره کاراشو انجام میده .

وای خدا چی کار کنم ؟ یه دفعه فکری به ذهنم رسید . نزدیک یه سوپری بودیم که داد زدم :

_ نگه دار!

طاها سریع زد روی ترمز که نزدیک بود با مخ برم تو شیشه ! چه سرعت عملی داری لامصب!

طاها _ چت شده ؟

_ امممم ... چیزه ... من تا چهار تو دانشگام ... غذای سلفم هم امروز خوب نیست . میشه یه بیسکوییت برام بخری ؟

طاها با بی رمقی گفت :

_ خب از بوفه ی دانشگاه بگیر .

تا خواست بره ، دست گذاشتم رو فرمون و گفتم :

_ بیسکوییت بوفه فاسده (مگه میوه اس که فاسد بشه !؟)... بلی پیاده شو ... ساقه طلایی هم بگیر ... ایرانــــــــــا (بلند شو)

بعد از اینکه طاها رفت تو سوپری ، سریع موبایلشو از جلوی ماشین برداشتمو شماره ی سپهرو گرفتم ..... اه بردار دیگه ....

بعد کلی بوق بالاخره برداشت ... معلوم بود عجله داره ...

سپهر _ الو طاها ... الان دارم میرم تو ... بعدا تماس بگیر ... بعد از من نوبت توئه .... زود خودتو برسون خداحافظ...

اوی اوی کجا داداش ؟ بزار ما هم دو کلوم حرف بزنیم بعد قطع کن ! سریع گفتم :

_ اقای شمس قطع نکنین ، قطع نکنین کارتون دارم .

سپهر _ اِ؟ سلام یهدا خانوم . چیزی شده ؟

_ نه فقط اگه ممکنه یه خرده کارتونو طولش بدین ... طاها باید منو ببره دانشگاه نمی تونه زود بیاد ... اگه یه کم معطل کنین ممنون میشم .

سپهر _ چشم حتما ... من باید برم امری نیست ؟

_ نه عرضی ندارم . خداحافظ .

اوف ... تموم شد . الهی خدا عمرم بده که کار طاها رو راست و ریس کردم !

سریع یه تیکه دیگه از بیسکوییتو گذاشتم تو دهنم .

الهام _ خفه میشی دختر ... ارومتر بخور .

شیر کاکائومو سر کشیدم و از مهناز پرسیدم :

_ ساعت چنده مَهی؟

مهناز_چهار و ربع .

_ ای خاک تو سرم ... شروع شد...

نفیسه _ نترس بابا دیگه اونقدرام قرار نیست دیر کنی ...

_ چی میگی بابا ؟ خنچه برون ساعت پنج شروع میشه ... تا من برسم خونه ساعت میشه یه ربع به پنج، یه ساعت هم کارمه تا حاضر بشم ... اوووووو چقدر کار دارم ...

سهیلا_ خب حالا ارومتر بخور میافته تو حلقت خفه میشی ...

اخرین تیکه بیسکوییتو چپوندم تو دهنمو و با قدرت تموم نی رو فشار دادم .

الهام _ نکن خواهر ... دیگه هیچی ته این نیست ...

اه من شیر کاکائو می خوام...! دهنم داره خشک میشه .

موبایلم زنگ خورد . طاها بود . گوشیمو جواب دادم و دست کردم تو کیفم .

طاها _ سلام . کجایی تو ؟

_ سلام تو پارکینگ یونی ...

طاها_ چرا هنوز اونجایی؟ تقریبا مهمونا دارن میرسنا ...

(اه چرا پیداش نمی کنم ؟)

_ خب بهشون بگو صبر کنن من اومدم .

طاها _ مثل اینکه حالت خوش نیست ... سریع خودتو برسون ... خدافظ

(اه کجاست این لعنتی ؟)

_ باشه بای.

بچه ها با تعجب دورم جمع شده بودن و به من که تا ارنجم تو کیفم بود نگاه می کردن . اخر سر الهام که دید دارم خودکشی می کنم پرسید ؟

_ یهدا دنبال چی می گردی ؟

با کلافگی کتابامو توی کیف جابه جا کردم و گفتم :

_ اه موبایلم نیست ...

بچه ها یه لحظه ساکت شدن و بعد یه دفعه همه از خنده پکیدن ! نفیسه با دست زد پس گردنم و گفت :

_ دیگه این سیمات قاطی کرده ها ! بیچاره، موبایلت که تو دستته اوسکل!

هان؟! اخ اصلا حواس ندارم که من ...! موبایلمو تو دستم گرفتم و خواستم شماره بگیرم که سهیلا پرسید ؟

_ به کی می خوای بزنگی؟

_ طاها ...

مهناز گوشی رو از دستم کشید و به بچه ها گفت :

_ این دیگه خیلی حالش بده ... حالا باز خدا رو شکر خنچه برون خودش نیست وگرنه چه می کرد !؟

مثل خلها ازش پرسیدم :

_ چرا نمی زاری زنگ به طاها بزنم ببینم مهمونا رسیدن یا نه ؟

نفیسه دوباره زد پس گردنمو گفت :

_ خاک تو سر حواس پرتت! این داداش بدبختت که الان بهت خبر داد ...

بعد رو به بقیه گفت :

_ کلا قاط زده !

تو این یه قلم باهاش موافق بودم !

.................................

با سرعت جت خودمو رسوندم خونه . اوه اوه تقریبا کل ایل و تبار اینور و اونور ریختن خونه ی ما . یه اس به طاها دادم :

«اوپا بیا در حیاط پشتیو واکن من حوصله سلام علیک ندارم»

یه دقیقه بعد طاها تک داد که یعنی می تونم برم . با مهارت توی کوچه بغلی پیچیدم و سریع پریدم تو حیاط پشتی . در راهرو باز بود . زود دویدم تو اسانسور و کلید بالا رو فشار دادم . تا اسانسور رسید طبقه ی دوم ، پریدم بیرون و خوردم به سروش ، پسر عموم . سها خواهرش هم کنارش وایساده بود . ایییییییش مرده شور قیافه ی جفتتون ! حالم از این کلاس گذاشتناتون بهم می خوره . سروش و سها دست به سینه وایسادن و زل زدن به من . نخیر مثل اینکه چون فیس تو فیس اینا شدم اول من باید سلام کنم ولی کور خوندن من سلام بکن نیستم . مثل خودشون یه نگاه به سروش کردم یه نگاه به سها . اوه من موندم سها یه موقع گرمش نشه با این لباسی که پوشیده ! نه بالا داره نه پایین نه جلو نه پشت ! اوه چی میشه ها ! سروش که حسابی کلافه شده بود ، ناچارا یه سلام مختصری کرد منم فقط با سر جواب دادم . سها هم که کوتاه بیا نبود . قری به سر و گردنش داد و گفت :

_ چه عجب حالا تشریف میارین یهدا جون ؟ می زاشتین با عروس میومدید دیگه !

سروش مثل مفتشا ازم پرسید :

_ کجا بودی تا این وقت ؟

جانم ؟ قبلنا اسممو جمع می بستا ! من کی بهش نیمچه لبخند زدم که شده بازپرس من ؟ اخه به تو چه بچه قرتی ؟ اصلا ور دل دوست پسرِ نداشتم بودم خوب شد؟ یه نگاه بهش کردم که یعنی برو تا نزدم ناقصت کنم ! خواهر و برادر هر دو تا دماغاشونو بالا گرفتن و مثل بوقلمون رفتن تو اسانسور . حالا هی برق مصرف کنین اسانسور ندیده ها ! کلا خونه ی بیچاره ی ما سه طبقه اس هر کی از راه میاد مثل ندید بدیدا می پره سوار اسانسور میشه ! الهی اسانسور خراب شه گیر کنین اونتو خفه شین ! ساعت توی راهرو زنگ زد :

_دینگ دینگ دینگ ...

آی بدبخت شدم ساعت یه ربع به پنج شد ... الان محیا از ارایشگاه میاد !

سریع دویدم به سمت اتاقمو چپیدم تو حموم . دوشو تا اخر باز کردم و تو حموم لباسامو در اوردم و پرت کردم یه گوشه . موهای بلند و پرپشتمو کردم زیر اب . ولی هر چی مالش می دادم اب به پوست کله ام نمی رسید که ! ای خدا ... کی بشه من کچلی بگیرم ! در عرض پنج دقیقه خودمو گربه شور کردم و پریدم بیرون . سریع با موبایلم به طاها زنگ زدم . هیچی وقت نداشتم .

طاها _ جانم یهدا جان .

ای خدا رو شکر مهربونه می تونم سواری بگیرم !

_ اوپا جون ننه ات پاشو بیا کمکم الان ابرومون میره ... بدو .

طاها _ اشکال نداره عزیزم . فدای سرت یکی دیگه بپوش .

_ اهان الان کسی پیشته ؟ به خدا دکش کن بیا ...

طاها _ باشه الان میام کمکت انتخاب کنی .

و بعد قطع کرد . از موهام چک چک اب می چکید . دوباره این جنگ امازون رشد زیادی کرد ! تقریبا دیگه از کمرم هم رد کرده بود ... کاش بابا میزاشت برم کوتاشون کنم . یکی نیست بهش بگه بابا جون من که نمی خوام توی جشنواره ی بلند موترین زن جهان شرکت کنم که نمیزاری پامو بزارم تو ارایشگاه .... حالا اگه کم پشت بود یه چیزی ، میشد تحملش کرد ولی شونه به پوست سرم نمی رسه با این موها ! برای اینکه بیشتر معطل نشم ، کت و شلوارمو از کمد بیرون کشیدم و هول هولکی تنم کردم . کت مشکی کوتاه که اگه زیرش چیزی نمی پوشیدم ، تا نافم معلوم میشد ! برای اینکه یقه اش خیلی باز نباشه ، یه سنجاق برداشتم و از زیر کمی بالاتر از سینه ام رو سنجاق زدم . خیلی بد نشد ... یعنی اصلا پیدا نیست که بد بشه ! شلوار خیلی خوش دوختی هم که با کتم ست بود رو پوشیم . تو اینه فقط هیکلمو برانداز کردم . من که اصلا چاق نیستم که همه بهم میگن تپل ! فقط یه کوچولو اضافه وزن دارم که اونم ایشالا خوب میشه . ولی راستیتش هیکلم خیلی هم متناسب بود و مادرجون بهم میگفت که خیلی خوش هیکلم . خیل خب امپر اعتماد به نفسم چسبید به سقف !

طاها اومد پشت در اتاق و در زد بعد هم اومد تو . جالبه یه پله پیشرفت کرده قبلا در نمی زد حالا هم که مثلا در میزنه منتظر جواب نمیشه مثل گاو کله شو میندازه پایین و میاد تو ! تا منو دید گفت :

_ ااا؟ تو که هنوز موهاتو درست نکردی ... الان محیا از ارایشگاه میادا .

_ طاها یه کاری بکن این کله حداقل تا یه ربع دیگه وقت میبره ها ...

طاها فکری کرد و گوشیشو از جیبش در اورد و شماره گرفت کمی بعد طرف جواب داد :

طاها_ الو عادل جون سلام .

به طاها اشاره کردم بزاره رو پخش .

عادل _ سلام طاها جان ما داریم میایم .

طاها _ باشه... محیا که باهاته ؟

عادل_ اره .

طاها _ می بخشی گوشی رو بهش میدی؟

.....

محیا _ بله طاها.

طاها_ میگما میشه یه خرده دیرتر بیاین ؟

محیا_ چرا؟

طاها _ اخه یهدا دیر کرده الانم باید زود بره پایین ولی هنوز حاضر نشده اگه یه کمی دیرتر بیاین همه چی جفت و جور میشه اوکی؟

محیا _ ارسو(باشه)

طاها لبخندی زد و قطع کرد .وای چه اوپای گلی دارم من .ماشالا یه پارچه اقاست ! الهی سها واست پرپر بشه (از خودت مایه بزار!)گل خواهر ! ( توجه داشته باشین قبل از این کارش کاکتوس خواهرم نبود!)

تا اومدم تشکر کنم ، دستمو گرفت و نشوندم رو صندلی . مثل ارایشگرای حرفه ای سشوارو دستش گرفت و سرمو خم کرد طرف اینه . نمی تونستم ببینم چه بلایی داره سر موهام میاره . کمی که موهام خشک شد ، طاها خواست که شونه پیچو بهش بدم همونطورکه روی میز توالت خم شده بودم ، شونه رو بهش دادم . حالا دیگه تقریبا موهام بهتر شده بود . طاها بعد از ده دقیقه گفت :

_ دستت درد نکنه که نرم کننده زدی وگرنه به این زودیا موهات صاف نمی شد .

ا؟ من نرم کننده زده بودم ؟ خب حتما حواسم نبوده که کدوم شامپوئه کدوم نرم کننده ... طاها نگاهی به ساعت مچیش کرد و گفت :

_ یهدا پنج دقیقه دیگه میانا ... چی کارت کنم ؟

با نگرانی به تصویرم تو اینه خیره شدم . تقریبا کارم تموم شده بود . نیازی نبود که موهامو ببندم . موهام که بر اثر سشوار و کمک طاها صاف و لخت شده بود ، به زیبایی دورم ریخته بودن . هیچ وقت اینقدر از اینکه موهام بلنده خوشحال نشده بودم . طاها گفت :

_ مدل موهات به لباست میادا ... تازه مراسم خیلی مهمی هم که نیست ... همینجوری خوبه ... زود ارایش کن و بیا بیرون . فقط دور و بر حیاط پیدات نشه ها ... یه راست میری پیش مامان ... خب؟

هه هه هه ... بچمون غیرتش گل کرده ! حق با طاها بود . نصفه فامیلامون که خیلی اپن بودن و جشن مختلط می پسندیدن ... بقیشون که اکثرا فامیل مامان بودن ، می گفتن دخترا با دخترا ، پسرا با پسرا ! ولی ما نه ... وسطی بودیم واسه اینکه فامیلای مامانیم ناراحت نشن ، مردا رو حیاط بودن و زنا تو پذیرایی ... و واسه اینکه اونوریا خیلی ناراحت نشن، شامو مختلط کرده بودیم . طاها که هنوز مثل بوق اونجا وایساده بود و بر و بر نگام می کرد دستی جلو صورتم تکون داد و گفت :

_ یهدا فهمیدی چی گفتم ؟

_ ها؟ اره ... کامساهامیدا اوپا (مرسی داداش)

درو باز کرد و در حالی که بیرون میرفت گفت :

_ یه دونه شال هم واسه وقت شام بردار دم دستت باشه .

_ ارسو (باشه)

تا رفت بیرون ، ریختم سر کشوی لوازم ارایشم و خیلی سریع ارایش کردم . خدا عمر محیا بده که یادم داد چطوری یه خط چشم خوشگل بکشم .

اخ مادر کمرم ... مگه سفره عقد این دختر چقدر خرت و پرت داره که تموم نمی شه ؟ دیگه داشت گریه ام می گرفت ... سینی کفش و گل و گلاب رو بعد از اینکه چرخوندم دادم به اکرم خانم خدمتکارمون . مامان بهم اشاره کرد که بیام این دو تا کله قند تو سینی رو هم بردارم و بگردونم . با حالی زار به مامانم خیره شدم . اخه چرا هر چی حمالی و تعارفه واسه خاندان بخت برگشته ی عروسه ؟ اه ...

موقع شام ، واسه محیا و عادل ، سرویس جداگونه رزرو شد که اونا داخل ساختمون غذا بخورن و بقیه هم این دو تا مرغ و خروس عاشقو تنها بزارن و برن تو حیاط . اییییییییش اینقدر بدم میاد از این ادا و اصولا ... !

قبل از اینکه برم تو حیاط ، موهامو با گل سر جمع کردم و شالمو سر کردم . یقه ی لباسمو جوری مرتب کردم که جایی از بدنم، معلوم نباشه . زندایی نغمه ، تا منو که شال سرم کردم دید ،شروع کرد به قربون صدقه رفتن :

_ ماشالا چه دختر فهمیده ای هستی یهدا خانوم . باریک اله خانوم ... ایشالا عروسی خودت !

منو بگو فکر کنم همون دو تا کله قندو تو دلم اب کردن ! اگه روم میشد بلند داد می زدم ایشالا ایشالا...!

بعد از اینکه خونمون از جمعیت خالی شد ، فقط اشغالای مهمونای بدرد نخور کل خونه رو برداشته بود ... اصلا واسه چی باید خنچه خونه ی مادر عروس باشه هان ؟! من مثل همیشه از زیر کار در رفتم و پریدم تو اتاقم ... سریع لباسمو عوض کردم و انداختم گوشه ی اتاق ... اخه می دونین ، اکرم خانوم تازه اتاقمو تمیز کرده ، هر وقت دور و بر نگاه می کنم ، میبینم همه چی شسته و رفته اس ... احساس پوچی بهم دست میده! قبل از اینکه بخوابم ، گوشیمو برداشتم تا خاموشش کنم . دیدم الهام یه پیام داده :

« فردا تولد سهیلاس ... یادت نره کادو بیاریا ... بعد از کلاس هم میریم بیرون که غافلگیرش کنیم ...اَرَجی اونی؟(فهمید آجی ؟)»

اه ... یادم باشه فردا قبل از اینکه برم کلاس یه چیزی تو راه واسش بخرم ... نه وقت نمی کنم که ... اشکال نداره یکی از روسریهامو کادو پیچ می کنم واسش می برم!

صبح با صدای اکرم خانوم از خواب بیدار شدم :

_ یهدا خانوم ... یهدا خانوم دخترم ، بیدار شین ... اقا داداشتون میگن باید برین دانشگاه ... پاشین خانوم . بلند شین ... زود باشین ...بیدار شین ...

ای بابا ! یه بار بگی بلند شین پا میشم چقدر میگی بلند شین ، پاشین ، بیدار شین ، شین شین شین ! اه ... با صدای خواب الودی گفتم :

_ اکرم خانوم یه دقیقه صبر کن ...الان پا میشم ...

اکرم _ بلند شین خانوم ... پا شین .... زود باشین ...

استغفرلله!!! اگه بزرگتر نبودی می زدم ناقص بشی ! دیدم نه خیر یه ریز داره میگه ...ای خدا یه روز نشد من با نوازشی عاشقانه بلند بشم ...! همش باید یکی یا با کتک بیدارم کنه یا مثل این رادیو پیام هی دم گوشم ور ور کنه ... اه!

حوصله دانشگاه رفتن نداشتم . امروز دوشنبه بود صبر کن ببینم ... دوشنبه ؟ وااااااااااای فاضلی !

تا فهمیدم امروز با فاضلی کلاس داریم ، از تخت جستم پایین ... اکرم خانوم که از دستپاچگی من تعجب کرده بود ، پشت سرم راه افتاد و گفت :

_ یهدا خانم... صبحونه یادتون نره ها ... اقا ناراحت میشن ...

همونطور که تند تند وسایلم رو جمع می کردم ، گفتم :

_ باشه ... باشه ... الان میام ...

خیلی سریع مسواک زدم و موهام که بعد از عمری صاف بود رو تو گل سرم جمع کردم . اه اینقدر بدم میومد موهام پشت مقنعه ام باد کنه ... ولی خب دیگه وقت واسه بافتن نیست ... باید زود حاضر بشم ... ساعت چنده ؟ وای هفت و نیم شد ... ای تو روحت فاضلی که اینقدر نحسی ....!

خدا رو شکر یه ربع به هشت رسیدم دانشگاه ... ولی این مرتیکه هیچیش مثل ادمیزاد نیست ... یه دفعه می بینی الان داره نمره ها رو می خونه .... ای خدا ، میانترمم ...

فکر کردن درباره ی گندی که هفته ی پیش بالا اورده بودم ، باعث شد راه رفتن عادیم اول تبدیل به دو ماراتن بعد هم دو سرعتی بشه !

ای خدا ... مثل الهام نذر می کنم که حداقل ده بشم ... میبینی خدا جون من به نصف نمره هم راضیم فقط جون زن این فاضلی بیا و یه کاری کن این ترمو دیگه نیفتم که بدبخت میشم ...!

در حال دعا و ثنا بودم که محکم خورم به یکی ... یه کیف گنده شبیه کیف گیتار دستش بود که هنگام برخورد با من از دستش افتاد و پخش زمین شد و صدایی کرد که نگو ... حتما یه چیزیش شکست ! پسری که بهش تنه زدم ، یه متر افتاده بود جلو ... تا برگشت و کیفشو دید که روی زمینه ، یه نگاهی بهم کرد که نگو ... اوف ... احساس می کنم ، دستشوییم گرفته ! اومد جلو و کیفشو برداشت و زیبشو باز کرد . درست فهمیدم کیف گیتار بود .ااا؟ نه گیتار که از این سیخا نداره ! چیه پس ؟ همینجوری داشتم به گیتار و سیخش نیگا میکردم که اقا برگشت و گفت :

_ اگه معذرت خواهی کنین اشکالی نداره ها ... نزدیک بود ارشه ی ویولونم بشکنه ...

بعدم یه نگاه مرموز به سر تا پام کرد و رفت . واه ... ملت خوددرگیری دارنا ... اصلا به من چه که عذر خواهی کنم ؟ تو توی راه بودی ایکبیری ِ چلغوز! اییییییییش با اون سیخ گیتارش! وای خاک به سرم ... فاضلی دیگه رام نمیده ... دوباره شروع کردم به دویدن تا رسیدم کنار اون پسره ... این دفعه تا صدای کفشامو شنید ، خودشو نیم متر از من دور کرد تا بهش نخورم ... اگه عجله نداشتم ، جوری بهت تنه می زدم که یه متر که هیچی از اینجا بیفتی قله ی دماوند ، پسره ی چوب کبریت ... اه اه ! اصلا من موندم چرا این روزا همه پسرا خودشونو لاغر می کنن ؟ اون از طاها اینم از این اسکلت ... الهی سیخ گیتارت از وسط نصف بشه !

وای نه ... دیر رسیدم ... فاضلی تو کلاس بود و تا من در زدم سرشو چرخوند طرف در . مثل دخترای خیلی خوب ، اول سلام کردم و گفتم :

_ میشه بیام تو ؟

استاد فاضلی مثل ازرق شامی بهم نگاه کرد و گفت :

_ خانوم بهنیا تا حالا کجا بودین؟

هه ، مرتیکه اوسکل باید کجا باشم ؟ تو بغل دوست پسر نداشته ام !

_ چطور مگه استاد؟

فاضلی _ الان چه وقت اومدن سر کلاسه ؟

دیگه داشتم کم کم جوش می اوردم :

_ استاد ساعت تازه هشته منم که درست سر وقت رسیدم . مشکلی از نظر دیر کردن ندارم درسته ؟

فاضلی هم که وضعش از من بدتر بود گفت :

_ شما که در جریان هستید کلاسای من یه ربع زودتر شروع میشه اون از جلسه ی پیشتون و میانترم شاهکارتون ... اینم از امروزتون . بفرمایین بیرون خانوم .

خیلی از دستش حرصم گرفته بود . همه ی شخصیتمو جلوی هم کلاسی هام خرد کرد . دندونامو روی هم فشار دادم و همه ی خشم و نفرتمو تو نگاهم ریختم و بهش خیره شدم . کمی چشم تو چشم هم شدیم و بعد دیدم صدای پچ پچ میاد . می دونستم قراره بعد از این بی احترامی ، تمام اعتبارمو از دست بدم . یه نگاه خیلی خفن هم به طرف بچه ها کردم که خودمم فهمیدم دارن از هم میپرسن کسی دو تا شلوار داره یا نه ؟! صدای فاضلی دوباره بلند شد :

_ از بی انضباطی خودتونه که هیچ وقت سر کلاس حاضر نمی شین . این جلسه رو می بخشم . دیگه تکرار نشه ...

اوه اوه ... تو رو خدا ... اگه نبخشی خودمو حلق اویز می کنم ... مرتیکه خر ننر فکر کرده محتاج کلاس و درسشم ... که البته بودم ! ولی زیادی اعصابمو بهم ریخته بود . با حرص جواب دادم :

_ نیازی به بخشش شما نیست جناب فاضلی .

و درو محکم بهم کوبیدم و رفتم تو سالن . می دونستم که الان همه به جز دوستای خودم که با اخلاقم اشنا بودن ، دهناشون افتاده کف کلاس ! چون واسه اولین بار بود که توی دانشگاه با یکی همچین برخوردی می کردم .

ساعت بعد تربیت بدنی داشتیم . این ساعتم که رفت ... حداقل برم یه خرده شنا تمرین کنم ارامش قبلیمو به دست بیارم . رفتم تو استخر و لباسامو عوض کردم . خدا رو شکر که هنوز موهام صاف بود وگرنه با چه رویی مقنعه ام رو در میاوردم ؟ غیر از من ، نگین، هم کلاسی ترم قبل، هم تو استخر بود . سلام و احوالپرسی کردیم و پریدم تو اب . یه خرده که شنا کردم ، به نگین گفتم :

_ نگین تو ترم قبل با فاضلی پاس کردی اره ؟

نگین کلاه شناشو صاف کرد و گفت:

_ اره با هزار تا بدبختی ... تازه لب مرز بودم شدم ده و بیست و پنج . تو با چند افتادی؟

پوزخند تلخی زدم و گفتم :

_ نه و نیم .

نگین _ خیلی بیشعوره ...

می دونستم که داره به فاضلی میگه تایید کردم :

_ اره نکبت ...

نگین_ راستی مگه الان باهاش کلاس نداری ؟

_ چرا ولی انداختم بیرون .

نگین با تعجب پرسید :

_ واه ... چرا ؟ کلاسا که تازه شروع شده ...

_ این مرتیکه کجاش شبیه ادمیزاده که کلاس برگزار کردنش باشه ؟ خبر عزاش ...ابرومو ریخت ...

بغض کردم .خیلی واسم عجیب بود ولی تا حالا کسی اینطور باهام برخورد نکرده بود . به خصوص من که تو تمام درسام تاپ کلاس بودم و فقط ساختمان داده بود که کفریم میکرد که اگر این مرتیکه منو از این درس زده نکرده بود ، بهترین نمره رو می گرفتم ... خراب کاری میانترمم هم تقصیر خودشه ! به فیلم کره ای چه ؟!

نگین که فهمید حال خوشی ندارم ، اومد کنارم و دلداریم داد . لبخند کج و کوله ای زدم و گفتم :

_ من خوبم .

یعنی دیگه می خوام تنها باشم ... نگین فهمید و از اب رفت بیرون .

نفسمو حبس کردم و رفتم زیر اب . با مهارت مسیر بین دو دیواره ی استخر رو شنا کردم . کمی زیر اب موندم تا وقتی که دیگه نفسم بیرون نمیومد . چه کنم مریضم دیگه! ولی خیلی گریه ام گرفته بود . اگه فاضلی دم دستم بود در جا خفش می کردم.

بعد از یه شنای درست و حسابی جیگرم حال اومد . لباسامو پوشیدم و موهای خیسمو جلوی سشوار گرفتم . داشتم موهامو خشک می کردم که الهام اس زد :

« سلام کجایی؟ نمیریم تربیتا ...بیا پارکینگ می خوایم سهیلا رو ببریم بیرون »

با حوله ی دستم کوبیدم تو کله ام ... ای خاک دو عالم تو سر فاضلی ! حالا چه غلطی بکنم ؟ کادو یادم رفت ... وااااااااای ابروم جلوی سهیلا رفت . زود به بچه ها اس زدم :

«بچه ها یه اتفاق بد افتاده ...»

بچه ها که مثل من دست و دلباز نبودن که بهم جواب بدن ، الهام اس داد :

« ای تو روحت یهدا...بچه ها میگن تا سهیلا نفهمیده یه خاکی تو سرت بکن ... حالا کدوم گوری تشریف داری؟»

جواب دادم :

«اگه می دونستم باید کدوم خاکو تو سرم بریزم که به شما خوشحالا اس نمی دادم ... الان میام پارکینگ»

سریع از استخر زدم بیرون . پشت موهام هنوز خیس بود ولی سریع از زیر مقنعه ام با گل سر بستمشون . چون حجم موهام زیاد بود ، می ترسیدم گل سرم بشکنه ولی شل بستم که بیچاره نشم . بدو دویدم طرف پارکینگ .

سهیلا _ سلام یهدا جونم چطوری ؟خوبی؟ طوریت که نشده ؟ وای امروز خیلی فاضلی باهات بد تا کرد الهی بمیرم ... هنوز ناراحتی نه ؟ خوب حقم داری به خدا ....

سهیلا یه ریز حرف میزد . مهلت جواب دادن نمی داد . رو به بقیه ادامه داد :

_ ولی نگاه اخر یهدا رو حال کردین ؟! من یکی که داشتم از ترس خودمو خیس می کردم ... چه چشایی داره لا مصب ...!

در حالی که از زیاد دویدن ، نفس نفس میزدم ، بریده بریده از الهام پرسیدم :

_ این صبحونه چی خورده ؟

الهام شونه اش رو با بی تفاوتی بالا انداخت و گفت :

_ هر چی خورده فکر کنم مغز گنجشک هم باهاش بوده ... از اون وقتی که از کلاس شوت شدی بیرون ، کلمونو خورد .

خم شدم تا سینه ام اروم بگیره ... همیشه دویدن زیاد باعث تنگی نفسم میشد و سینه ام تیر می کشید . الهام اهسته طوری که سهیلا نفهمه پرسید :

_ کادو رو چی کارش می کنی ؟

_ نمی دونم ... حالا بیاین بریم بیرون ...

همگی سوار ماشین من شدیم و رفتم به یکی از کافی شاپهای درجه یک . یه میز پنج نفره پیدا کردیم و نشستیم . سهیلا که معلوم بود می دونه مناسبت امروز چیه ، دستاشو بهم کوبید و گفت :

_ وااااااااای بچه ها نمی دونین چقدر امروز خوشحالم ...

_از اینکه فاضلی منو تو کلاس راه نداده خوشحالی ؟

سهیلا _ نه عزیزم ... الهی بمیرم برات هنوز از دستش دلخوری نه ؟ ولی خب میانترمتم که گند زدی بهش ...

با اشاره ی سهیلا سریع به طرفش خم شدم و پرسیدم :

_ نمره ها رو خوند ؟

سهیلا سرشو به علامت تصدیق تکون داد . ای تو روحت مرتیکه نفهم انتقام جوی گاگول ِ ایکبیری ... نه نه قرار بود این صفتو از روش بردارم هر چی هست ایکبیری نیست ... ولی الهی مرده شور ریخت و قیافتو ببرن!

_ خب ؟

سهیلا _ خب چی ؟

_ خب به جمال نداشته ات ... بنال ببینم چند شدم ؟

سهیلا _ نیدونم .

_ وا... مگه نمی گی نمره ها رو خوند ؟

سهیلا _ چرا خوند ولی چون تو سر کلاس نبودی ، نمره ی تو رو نخوند .

مهناز_ البته یه چیزی بگما ... بی انصافی نشه ... وقتی تو از کلاس رفتی بیرون ناراحت شدا ... تا چند دقیقه هیچی نگفت .

الهام با خنده گفت :

_ اره ... کل کلاس شده بودن چشم و به فاضلی نگاه می کردن . اما استاد کله اش مثلا رو کتاب بود ولی چشمش یه جای دیگه کلا معلوم بود حضور ذهن نداره ...

نفیسه_ لابد فکر کرده تو خیلی ناراحت شدی ...

با لحن حق به جانبی گفتم :

_ خب معلومه که ناراحت شدم . مرتیکه لوس بهم میگه این دفعه می بخشمت ... می خوام هزار سال سیاه نبخشیم ، مگه چی کارت کردم دیلاق؟!

سهیلا _ کم کم داره دوباره امپرت می چسبه بیا بستنی بخور اروم شی ...حرارتت بیاد پایین .

بعد هم زورکی قاشق بستنی رو تو حلقم فرو کرد .

_ اه نکن سهیلا کل صورتمو ریختی بهم...

الهام _ از اولش بهم ریخته بود !

_ غلط کردی ...

مهناز _ خیل خب ... جنگ نکنین دعوا میشه بعد باید بیایم لاشه هاتونو جمع کنیم ... من میگم بریم سر اصل مطلب .

نفیسه دستاشو بهم کوفت و با لحن کشداری گفت :

_ بــــــعله ... اصل مطلب ، سهیلا جون زن داداش من میشی؟

نفیسه داداش نداشت ... تک فرزند بود هر وقت می خواست کلاس بزاره ، پای داداشای نداشتش رو وسط می کشید . سهیلا با خجالت گفت :

_ وااااااای ! چه خواستگاری غیر منتظره ای ... نمی دونم چی بگم والا !

_ بگو بله !

الهام بسته ی کوچیکی از کیفش در اورد و گفت :

_ اره دیگه بعله رو بگو ...!

سهیلا خندید و گفت :

_ شما کی دومادی؟

_ هیچی ایشون ننه ی دوماده ...

سهیلا _ اااا؟ ماشالا میگم چقدر خوب موندنا .... مگه دوماد چند سالشه ؟

_ دوماد سنی نداره که ...هنوز به دنیا نیومده !

با حرف من همه زدیم زیر خنده . الهام گفت :

_ ایییییش چقدر لوسی یهدا ! همیشه خودتو می ندازی وسط ...

_بیا برو بینیم بابا !

مهناز _ اااا؟ همین الان صلح کردینا ... یه دقیقه گل دهن گیرین ما کادوی تولدتشو بدیم .

بقیه هم کادوهاشونو دادن و من مثل خر موندم تو گل ! زیر لب به الهام گفتم :

_ هاداکژو ؟؟؟( چی کار باید بکنم ؟)

الهام_ بولا (نیدونم)

سهیلا با لبخند به من خیره شد ... وای دارم از خجالت اب میشم ... با تته پته گفتم :

_ اممم .. سهیلایی ... چیزه... یعنی ... من تولدت یادم رفت ...

سهیلا یه خرده اخماش تو هم رفت و گفت :

_ خب اینکه چیز تازه ای نیست ...

_ بی انصافی نکن دیگه سهیلا ... اصلا جبران می کنم ... اصلا به عنوان کادوی تولد هر کاری خواستی برات می کنم .

سهیلا برقی تو چشماش نشست و گفت :

_ هر کاری ؟

_ اره هر کاری.

سهیلا _ قول ؟

_ قول ...

سهیلا _ پس با من میای کلاس موسیقی خب ؟

هان ؟ کلاس موسیقی ؟ کی ؟ من ؟ من که اسم الات موسیقی هم بلد نیستم، تلک تلک برم کجا ؟ اصلا دختره ی ور پریده مگه خودت پا نداری ؟ منو سننه ؟؟؟! ولی قول داده بودم باید پاش وایمیسادم ...لب و لوچه ی اویزونمو جمع کرد و گفتم :

_ خیل خب ... کجا هست ؟

سهیلا_ تو یونی .

_ تو دانشگاه از این کلاسای مزخرف میزارن ؟ مگه ملت بیکارن ؟

دیدم سهیلا چهره ش تو هم شد . اه اینم که دو دقیقه یه بار بدش میاد ... اگه تولدت نبود حالتو می گرفتم بچه ننر !

_ خیل خب جهنم ... بگو بینم کی باید بیام ؟ چی باید بزنم ؟ اسم اونی که باید بخرم چیه ؟ با دسته یا با سیخ ؟

سهیلا _ سیخ ؟ سیخ چیه ؟

_ همونی که دستگاش شبیه گیتاره ، بعد یه دونه سیخم داره روش میزارن و ساز می زنن دیگه ...

سهیلا با خنده گفت :

_ بی سواد ... اسمش ویولونه ...

_ حالا هر چی ... چی باید بزنم ؟

سهیلا _ گیتار

_ با دست می زنن ؟

الهام _ سهیلا بیخیال این یکی شو .... این اسم سازا هم بلد نیست چه برسه به کارشون.

سهیلا رو به من پرسید:

_ یعنی تا حالا هیچ وقت اسمشونم نشنیدی ؟

_ شنیدم ... یادم میره ...

سهیلا _ اخه چرا ؟

نفیسه _ چون واسش مهم نیست ... یهدا هر چیزی رو که دوست نداشته باشه فراموشش میکنه ...

_ سهیلا دستم کنده شد ... حالا واجبه همین امروز بری ثبت نام ؟ ولم کن آی .

سهیلا دستمو ول کرد و گفت :

_ رسیدیم .

اخ خدایا شکرت ... فکر کنم دست راستم دراز تر از اون یکی شد ! سهیلا با شوق جلوی در اتاق وایساد و مقنعه اش رو مرتب کرد و در زد . منم که مثل ندید پدیدا ، دور و برو وارسی می کردم کسی اطراف نبود ولی سالن تقریبا بزرگی داشت با چند تا در کوچیک که معلوم بود کلاسا اون تو برگزار میشه ... صدایی از تو اتاق گفت :

_ بفرمایین .

سهیلا درو باز کرد و دوباره دستمو گرفت . صدام به فریاد بلند شد :

_ سهیلا یه بار دیگه دستمو بکشی ، ناقصت میکنم ! بابا خودم میام دیگه ...

سهیلا یه نیشگون از کتفم گرفت و گفت :

_ هیییییس همه فهمیدن ...

_ همه کجا بود ؟! کتفمو سوراخ کردی... اینجا که هیچ کس نیست ...

یه پسره که اخم بزرگی رو صورتش بود، درو کامل باز کرد و رو به من گفت :

_ چه خبرته خانم؟ بچه ها سر کلاسن که شما داری داد میزنی ... یه کم مراعات کنین .

اه این از کجا سبز شد ؟ وایسا ببینم ... من این یارو رو میشناسما ... این همونیه که زدم بهش و گیتارش نزدیک بود پنچر بشه ! اه نه نه ببخشید ویولونش ... چقدرم اسمش عجیب غریبه ...!

مثل اینکه پسره هم منو شناخت . یه خرده نگام کرد و بعد رو به سهیلا گفت :

_ امری داشتین ؟

سهیلا _ بله برای ثبت نام مزاحم شدیم .

پسره _ بفرمایین تو .

سرمو انداختم پایین و مثل بچه ی ادم رفتم تو . یه مرد جوون دیگه پشت میز نشسته بود و داشت چیزی می نوشت . پسره به اون مرد اشاره کرد و گفت :

_ برای ثبت نام برین پیش ایشون.

و بعد خودش رو صندلی توی اتاق ولو شد . داشتم زیر چشمی نگاش می کردم . کوفتی عجب قیافه ی باحالی داشت . خوشگل نبودا ... عجیب بود ،قیافش تازه و جذاب بود . یه صورت معمولی که رنگ چشماش زمردی بود و قد تقریبا بلند و هیکل لاغر ولی شونه هاش پهن بود . طوری که تو چشم می زد . با سوال سهیلا نگاهمو از پسره گرفتم .

سهیلا _ چه روزایی می تونی با من هماهنگ کنی ؟

_ نمی دونم من اکثرا بی کارم . خودت بگو .

_ سه شنبه و پنج شنبه چطوره ؟

سه شنبه ها برنامه ام سبک بود . پنج شنبه ها هم که تعطیل بودم . عجب غطلی کردما ... حالا مجبورم به خاطر ایشون از روز تعطیلم بزنم .

_ خوبه .

وقتی چرخیدم تا ادامه ی دید زنیمو بکنم ، دیدم که پسره میخ من شده . نگاهش یه جور خاصی بود که نتونستم ازش چشم بردارم یا بهش اخم کنم . رنگ چشماش بدجوری خیره کننده بود . ولی اون تو کف کمرم بود . به صورتم نگاه نمی کرد . ای بابا ، بعد عمری فکر کردم یه ادمی عاشقمون شده که اونم پرید ... مثل اینکه عاشق کمرم شده ! حالا چرا زل زده به اونجا ؟ به کمرم نگاه کردم . وای ابرو ریزی از این بدتر نمی شد ... موهام باز شده بود و مقنعه ی کوتام ، نصفی از موهام که تقریبا خیس بود و حلقه حلقه شده بود ، به نمایش گذاشته بود . با عجله ، چرخیدم و به سهیلا گفتم :

_ من بیرون منتظرتم .

و در حالی که زیر نگاه پسره ذوب میشدم به حالت دو، رفتم بیرون .

_ ماماااااااااااااااااااااا ان ....

مامان با دست اروم زد پس کلمو گفت :

_ زهرمار ! چقدر کولی بازی درمیاری ،همش یه شاخه موت کشیده شدا ...

نمردیم و یه شاخه مو رو دیدیم ! تقریبا یه دسته از موهام کنده شده بود . دیگه غلط میکنم به مامان بگم موهامو ببافه ! اصلا این گیسا رو برم تا ته بزنم ، راحت بشم .

صبح کلی تیپ زدم و رفتم دانشگاه . یه مقنعه ی سورمه ای و مانتو شلوار لی ابی . سورمه ای خیلی بهم میومد . مخصوصا وقتی ست می کردم . ارایشم که نمی خواد . همینجوری خوشگلم (اعتماد به سقفو دارین !) موهامم که توئه ... به به چقدر دختر خانومی هستم ... مگه اینکه خودم واسه خودم تبلیغ کنم ... !

داشتم از ماشین پیاده میشدم که یکی با دست زد تو کمرم ... ااااااااه همونطور که دستم به در ماشین بود ، خشکم زد ....فکر کنم استخونام ریخت تو ریه ام ! هر کی بود الهی دستش قلم بشه ! برگشتم تا ببینم کدوم اسکلتی این بلا رو سر کمر نازنینم اورده ، دیدم مهناز وایساده و ریز ریز می خنده . داد زدم :

_ مهناز بیخاصیت بی شعور نمیگی جای دست استخونیت می مونه نفهم ؟

مهناز با خنده جواب داد :

_ آخی ... الهی حتما اقاتون دعوات می کنه ها ؟ میگه چرا مواظب تن و بدن بلوریت نبودی عشقم ؟!

و بلند تر خندید . در ماشینو با حرص کوبیدم بهم و گفتم:

_ زیر خاک بخندی ننر .

و به راه افتادم . عینک افتابی مارک دارمو در اوردم و در حین راه رفتن به چشمم زدم . نمی دونم چرا امروز اینجوری می کردم مثل اینکه سر دماغ بودم هی کلاس می زاشتم ! مهناز پشت سرم راه افتاد و گفت :

_ نه بابا ! افتاب از کدوم طرف دراومده خوشتیپ شدی ؟! ... پیس پیس ... خانوم خوشگله ، شماره میدی ؟

برگشتم و گفتم :

_ مزاحم شدنم بلد نیستی بی هنر ! منکه نباید شماره بدم اسکول! تو باید بیای التماس کنی که شمارتو بگیرم ... !

مهناز_ اااا؟ مثل اینکه واردینا !!

چرخیدم و با ناز گفتم :

_ بعـــــــــله ! پس چی فکر کردی ؟ من تو یونی که راه میرم امبولانس پشت سرم راه میفته !

مهناز دوباره رفت رو خط خنگی !

مهناز_ واسه چی ؟

_ واسه جمع اوری مصدوما !

مهناز _ خب چرا ملت پشت سر تو مصدوم میشن ؟

_ اخه خنگ خدا ! خب معلومه دیگه واسه اینکه از خوشگلی من غش میکنن... خیلی گیراییت پایینه ها من موندم چطور دانشگاه قبول شدی !

برگشتم که راه بیفتم دیدم که پسره ی دیروزی روبه روم وایساده و با یه پوزخند براندازم میکنه . عینکمو برداشتم و یه طوری نگاه کردم که یعنی شناسنامه بدم خدمتتون ؟! واسه چی داری با چشمات منو می خوری ؟

که دیدم پرروتر از این حرفا تشریف دارن . منم یه اخم خیلی خفن کردم و از کنارش رد شدم . اییییییییش مرتیکه هیز ! خجالتم خوب چیزیه تو روز روشن مزاحم ناموس مردم میشن ! یهو مهناز صدام زد . برگشتم سمتش و دیدم که کنار پسره وایساده و داره باهاش حرف میزنه . از همون فاصله ، بلند پرسیدم :

_ چیه مهناز ؟

مهناز حرفشو قطع کرد و بهم نگاه کرد و اشاره کرد برم پیششون . پسره هم داشت با لبخند نگام میکرد . بیشعور چرا این چشای سبز هیزتو درویش نمیکنی بی غیرت ؟ انگار تو صورتم جک نوشتن که هی لبخند ژکوند می زنه واسم ... ! دوباره اخمام به شدت رفت توهم و خیلی پر جذبه از مهناز پرسیدم :

_ جانم ؟

جانمی که گفتم از هزار تا فحش بدتر بود . مهناز یه ریزه ترسید که نکنه کاری کرده ولی زود یادش اومد که اخلاق سگی ام اینطوریه ! با دست همون پسره رو نشون داد و گفت :

_ یهدا جون ایشون پسر عمه ام هستن ... یوسف سعیدیان .

ااا؟ پس اسمش یوسف بود ها ؟ خب به من چه ؟ بیشعور هنوزم داره بر و بر نگاه می کنه ... اصلا خوشم نمیومد کسی اینطوری بهم خیره بشه ... اعصابم خرد میشد . با نگاه سردی به یوسف نگاه کردم و گفتم :

_ بله قبلا زیارتشون کردم .

انگار امامزاده اس که زیارتش کردم ! ولی خب تو اون حال باید خانومیمو حفظ میکردم دیگه ! یوسف در حالی که لبخندش پر رنگتر می شد گفت :

_ خوشبختم خانوم بهنیا . مثل اینکه امروز با هم کلاس داریم نه ؟

با گیجی پرسیدم :

_ مگه شما هم رشته ای مایین ؟

یوسف _ نه منظورم کلاس موسیقی بود . من معلم شما و دوستتون هستم .

اهان ... خیل خب ولی وایسا ببینم من که گیتار ثبت نام کردم ولی گیتار من که با اون فرق داره ... این از اون سیخا داره مال من و سهیلا که بی سیخه ...! اخ باز یادم رفت اسمش سیخ نیست ارشه هست ... اوف ملت چه اسمای اجق وجقی رو چیزاشون میزارن !

_ اشتباه نمی کنین ؟ من گیتار ثبت نام کردما شما که گیتار نمی زنین ...

یوسف _ نه من هم گیتار اموزش می دم هم ویولون ولی چون کلاس اموزش ویولون به حد نساب نرسیده و ازش استقبال نشده ، گیتارو اموزش میدم .

اهان ... خب فقط حرفش همین بود ؟ گردنمو کج کردم و پرسیدم :

_ خب ، دیگه عرضی ندارین ؟

وای باید میگفتم امری ولی من از همون اول خودمو بالا تر میگرفتم و میگفتم عرضی داری یا نه ؟!

دوباره لبخند زد و گفت :

_ نه دیگه فقط خواستم بهتون خبر بدم که اطلاع داشته باشین .

دست گلت درد نکنه پسر خوب ! خب حالا سد معبر نکن بزار ما بریم سر کلاس و استادمون .... چرا نمیری دیگه ؟ دیدم همون جا وایساده و بر و بر نگام می کنه . مهنازم که داشت با گوشیش اس بازی می کرد . نگاه منم که از صورت یوسف میرفت رو صورت مهناز و بعدم هوا و دار و درخت حیاط دانشگاه و دانشجوها و دوباره برمیگشت رو صورت یوسف . نه خیر مثل اینکه هنوز میخ منه ... ای بابا ... نگاهی به ساعتم کردم و گفتم :

_ خب دیگه مثل اینکه کلاسم شروع شده ... با اجازه ... مهناز جون بیا بریم .

مهناز همونطوری که چشش به صفحه ی موبایلش بود ، گفت :

_ سمایی نیومده ها ... آنالیز تعطیله .

ااا؟ چرا ؟ من یعد عمری دیشب انالیز خونده بودم تا بیام واسه رفع اشکال حالا استاد کجا رفته ؟

_ چرا ؟ من که یه عالمه اشکال داشتم ...

مهناز با پوزخند گفت :

_ حالا نه که سمایی خیلی چیزی بارشه اشکالت هم خوب واست رفع می کنه !

_ حالا چی کار کنم ؟ هفته بعد که میانترمه ...

مهناز بالاخره سرشو از روی موبایلش برداشت و به یوسف گفت :

_ یوسف انالیز که بلدی ؟

یوسف سرشو تکون داد و گفت :

_ اره یه چیزایی یادم هست ...

مهناز یه ادامس گذاشت تو دهنشو گفت :

_ پس بیا کار یهدا رو راه بنداز من یاید یه سر برم خونه جزوه سهیلا رو بیارم ...

بله ؟ این کار منو راه بندازه ؟ این که سر تا پاش پره گیره چطور می خواد رام بندازه ؟! مهناز مثل فرفره خداحافظی کرد و رفت سمت پارکینگ . اصلا امروز چش بود که منو داد دست پسر عمه ی هیزش ؟ یه نگاه به یوسف کردم دیدم دوباره زل زده به من ... به خدا اگه بخواد تو این دو ساعت هی زل بزنه بهم ، جوری میزنم ناقص بشه ها !

هر دو با هم دور شدنو مهنازو نگاه کردیم و من کم کم باورم شد که مهناز دیوونه منو با پسر عمه ی دیوونه تر از خودش تنها گذاشته . داشتم واسه مهناز دعا می کردم که گیر من نیفته وگرنه یه جوری به حسابش می رسیدم که اون سرش ناپیدا ، دختره ی اسکلت پابو(احمق)!

چشمام روی سنگ فرش پیاده رو قفل شده بود و داشتم نقشه های شوم واسه مهناز می کشیدم که یوسف گفت :

_ خب بریم .

مثل منگولا نگاش کردم و گفتم :

_ بریم ؟ کجا بریم ؟

یوسف دوباره لبخند زد ، ای الهی مرده شور دهنتو ببرن ! چته هی تر تر می خندی بچه ننر؟! تا خواست جواب بده ، مثل زودپز از جا در رفتم و گفتم :

_ ببخشید اقای سعیدیان ، چیزی توی صورت من خنده داره که هی می خندین ؟

بر خلاف انتظارم اصلا ناراحت نشد . یه ریزه اخمم نکرد . فقط یه لبخند گل و گشادتری زد و گفت :

_ نه ، فقط ... فقط ...

چرا حرف نمی زنه ؟ خب بقیشو بگو دیگه ....حرفشو نصفه رها کرد و سرشو انداخت پایین ... فهمیدم که دیگه از رو رفته ولی خواستم اذیتش کنم ، خیلی محکم ازش پرسیدم :

_ من هنوز منتظرم نمی خواین ادامه ی حرفتونو بزنین ؟

سرشو اورد بالا و با شیطنتی که توی صداش موج می زد گفت :

_ معذرت می خوام خانوم بهنیا ... مثل اینکه یادم رفت چی می خواستم بگم !

هه من خرو بگو که فکر کردم خجالت کشیده و سرشو انداخته پایین ! «یادم رفت چی می خوام بگم» ! بعله دیگه منم بوق ، حرف جنابعالی رو باور کردم ... بیا برو بینیم بچه ، بیا برو یکی همسن خودتو خر کن ! ما عمریه خودمون اینکاریه ایم لازم نیست شوما گنجشک رنگ کنی جا قناری بندازی بیخ ریش ما !

داشتم برو بر با خصومت نگاش می کردم که گفت :

_ بهتره بریم سالن مطالعات تا اشکالاتتون رو رفع کنم .

_ باشه بریم .

با هم دیگه سمت سالن مطالعات می رفتیم . یوسف درست کنار من قدم بر می داشت و در سالنو برام باز می کرد . افرین پسر خوب با ادب ! این یکی می فهمه که لیدیز فرست یعنی چی ! در حینی که داشتیم قدم میزدیم ، ازش پرسیدم :

_ شما هم رشته ای مایین ؟

یوسف نیم نگاهی بهم کرد و گفت :

_ نه ، من نرم افزار خوندم .

_ یعنی تموم کردین ؟

یوسف _ بله ... این ترم پایان نامه مو تحویل دادم بهمن واسه فوق کنکور می دم .

تو ذهنم ، سنشو حساب کردم . پس دو سال از ما بزرگتر بود . با گوشه ی چشمم براندازش کردم . نه ، بد تیکه ای نیست . به مهناز میاد . هر دوشون لاغر و استخونی . البته یوسف یه جوری بود نه می شد بگی لاغره نه هیکلی . تنها قسمت صورتش که خیلی ازش خوشم میومد ، رنگ چشماش بود . یه رنگ به خصوص ، چیزی بین سبز زمردی و تیره ...

مقابل هم پشت میز نشستیم و من جزوه مو بیرون اوردم و جلوش گذاشتم اون هم جزوه مو برداشت و بازش کرد . منم تو کیف دنبال یه خودکار می گشتم . هیچ چیزم منظم نبود . یادم میاد که از همون بچگی ، مداد خودکارام تو کیفم ولو بود . هر چی هم که مامان واسم جامدادی می خرید برنمی داشتم . اخه چه کاریه ؟ من که قراره با یه چیزی بنویسم حالا اون کجا باشه چه فرقی داره ؟!(نهایت تنبلی و بی نظمی به این میگن)

داشتم کیفمو زیر و رو میکردم که یه دفعه صدای خنده ی یوسف بلند شد ... واه ! کی اینو قلقلک داد ؟! همه تو سالن برگشتن و زل زدن به ما ! هر چند نگاه کردن بقیه واسم فرقی نمی کرد اما من به جای یوسف خجالت کشیدم . حالا این اقای خوش خنده هیچ تلاشی واسه تموم کردن خنده اش نمی کرد . دستمو زیر چونه ام گذاشتم و زل زدم بهش مگه از رو بره و گل دهن بگیره ! یه خرده که گذشت اروم شد و خنده هاش قطع شد . دستشو مشت کرد و جلوی دهنش گذاشت و گفت:

_ ببخشید خانوم بهنیا ... عذرمی خوام .

نفس عمیقی کشیدم و نگامو ازش گرفتم . جزوه رو از جلوش برداشتم و نگاه کردم . تا چشمم به صحفه ی جلو روم افتاد چشمام چهار تا شد ! واااااااااااای ابروریزی از این گنده تر نمی شه ! الهام بیشعور الهی گوربه گور بشی! اخه کی به تو گفته استعداد نقاشی داری که هی می خوای این توانایی نهفته رو شکوفاش کنی ؟! الهام کاریکاتور من با یه مرد شیکم گنده ی کچل با سیبیل چنگیزی رو کشیده بود که سر سفره نشستیم و یه کاسه و نون جلومونه . زیرشم نوشته بود :

« خوشبخت ترین زن و شوهر دنیا ... نان در کاسه ی عشق میزنن و می خورن !»

بیشعور چه کله ی تاسی هم واسه شوهر بدبخت من کشیده ! سه تا تار مو بیشتر رو کله اش نیست ! پس بگو اقا یوسف چش شده ...! خیلی خوشحال شده منو تو خونه ی بختم دیده ! یه نگاه بهش انداختم و دیدم که با دست جلو دهنشو گرفته تا قهقهه نزنه ... لوس! این که اصلا خنده نداشت ! اییییییییییش ! در جزومو محکم بستم و گفتم :

_ شما مشغول خنده باشین من میرم از یکی دیگه اشکالاتمو می پرسم . با اجازه .

داشتم با یوسف اشکلالاتمو برطرف می کردم . پسره ی ننر بالاخره نیششو بست و به جای اینکه هر هر به ریش من بخنده ، یه اخم کرده که می ترسم نگاش کنم! خداییش هیچیش به ادمیزاد نرفته ! وقتی اخرین سوالو واسم توضیح داد ، گوشیشو برداشت و از پشت میز بلند شد . جزومو بستم و خواستم ازش تشکر کنم که دیدم پشتش به منه و داره با تلفن حرف می زنه .

کیفمو حاضر کردم تا باهم بریم بیرون ولی دیدم همونطور که با تلفن حرف میزنه بدون اینکه به طرفم برگرده از سالن مطالعات خارج شد . هنوز سر جام وایساده بودم . فکر می کردم لابد کاری داره که رفته بیرون ولی هرچی منتظر شدم دیدم همه اومدن و رفتن جز این شازده . خیلی از دستش عصبانی شدم . بند کیفمو محکم فشار می دادم و زیر لب فحشای اب دار نثار خودش و جد و ابادش می کردم . پسره ی بیشعور ِ بچه ننه ی تیتش مامانی ... حالا خوبه یه بار منت کشی کردا ... اونم که من سریع بخشیدمش پس چه مرگش شده بود ؟ ملت طلب مغفرت می کنن و بعد با ادم قهر می کنن ؟ اه ...

ساعتمو نگاه کردم ....وای دیر شد الان طالبی میره سر کلاس ... این ساعت ایین داشتم . اصلا حواسم نبود که چقدر کلاسای این طالبی ما شلوغ میشه . ماشالا از هر رشته ایه چپیدن تو کلاس طالبی ...خداییش خیلبی خوب درس میده ولی زیادی اروم حرف میزنه ... من که همش سر کلاسش خوابم !

کسی تو سالن نبود . مطمئن شدم که کلاس شروع شده . زود خودمو به در کلاس رسوندم و با تقه ای به در اونو باز کردم . استاد طالبی که یه روحانی پیر و مهربون بود ، از بالای عینکش بهم نگاهی کرد و جواب سلاممو داد . نگاهمو توی کلاس شلوغ چرخوندم . نه! نگو که صندلی نیست! خدایا ... الهی بگم خداچی کارت کنن یوسف که همه ی برنامه هامو ریختی بهم ! (اصلا به اون بدبخت چه ربطی داشت ؟!) یکی از پسرا خنده ی کوتاهی کرد . تلاش نکردم ببینم کدوم بی ارزشیه ... با یه ببخشید از کلاس بیرون رفتم ودر به در دنبال صندلی گشتم .

داشتم با خودم غر غر می کردم و بی هوا در کلاسا رو باز می کردم که یهو بدون اینکه حواسم باشه ، در یه کلاسو باز کردم . فاضلی داشت برای چند نفر درس توضیح می داد . از تعواد کمشون ، معلوم بود دانشجوی فوق لیسانسن . تا من درو باز کردم همه ی نگاه ها به سمتم چرخید . فاضلی تا منو دید ، راست ایستادو چشماشو بهم دوخت . انگار منتظر بود حرفی بزنم . من و منی کردم ولی حرفی نداشتم که بگم ... اگه هم بدون اینکه چیزی بگم از کلاس میزدم بیرون ، با خودشون میگفتن این دیگه چه اوسکلیه ! فاضلی کارمو راحت کرد و گفت :

_ کاری داشتین خانوم بهنیا ؟

بی فکر جواب دادم :

_ صندلی می خوام .

فاضلی یه تای ابروشو با تعجب داد بالا . زود حرفمو اصلاح کردم .

_ منظورم اینه که ، توی کلاسم صندلی کم بود واسه همین دارم دنبال صندلی می گردم . اجازه میدین ؟

فاضلی یه صندلی از توی کلاس برداشت و با دو تا قدم بلند به سمتم اومد و صندلی رو بهم داد . سرمو کامل بالا گرفتم تا بتونم تشکر کنم . چشم تو چشم هم شدیم ... با نگاه به چشمای ماشی رنگش ، یاد یوسف افتادم و اخمام رفت تو هم . پسره ی بیشعور اگه وقتمو نمی گرفت الان مثل ادم سر کلاس نشسته بودم (انگار اون التماس کرده که اشکالمو رفع کنه !) تشکر مختصری کردم و صندلی به دست ، سلانه سلانه از کنارش گذشتم .

تقریبا انتهای راهرو بودم و فاصله ام با کلاسم زیاد بود . کیفمو با بدبختی رو شونه ام جابه جا کردم و صندلی رو با دو تا دستام نگه داشتم . داشتم به زور راه می رفتم که دیدم یه چند تا پسر میان تو سالن . ای به خشکی شانس ... عمرا یکیشون پیدا بشه واسم صندلی رو بیاره ... اصلا تو کلاس هیچ کدوم از پسرا بلند نشدن من بشینم جاشون (یکی نیست بگه اخه مگه نوکر پدرتن ؟!)واسه اینکه از شر نگای تمسخر بارشون در امان باشم ، سرمو پایین انداختم . یه دفعه صدای اشنایی گفت :

_ خانوم بهنیا...

سرمو بلند کردم دیدم یوسف داره نگام می کنه . دوستاشم دورش وایساده بودن . همشون یکی از این کیفای گیتار یا دستشون بود یا روی شونشون انداخته بودن . دو سه نفرشون بد جوری سعی می کردن تا بهم نخندن . احساس بدی داشتم یه اخم خفن کردم و گفتم :

_ بفرمایین .

یوسف نگاهی به دوستاش کرد و گفت :

_ شما برین من الان میام .

دوستاش سری تکون دادن و از کنارم رد شدن . یوسف دلا شد تا صندلی رو ازم بگیره . عقب کشیدم و گفتم :

_ نه ... خودم میارمش .

در حالی که سرش پایین بود ، بهم نگاه کرد . افتاب تو صورتش بود و رنگ چشماشو بیشتر مشخص می کرد . حالا درخشش دو تا زمرد رو به خوبی می تونستم ببینم ... لبخند محوی زد و گفت :

_ تعارف نکنین .

بعد با یه دست صندلی رو برداشت . کاراش واسم عجیب بود ... این چرا اینقدر ضد و نقیض رفتار میکنه ؟ همین الان بدون خداحافظی ازم جدا شدا ... نگاهی بهش انداختم . کیف گیتارش دستش بود . چرخید و گفت :

_ کلاستون کجاست ؟

_ ابتدای سالنه ...

تا خواست بره ، بی فکر رفتم جلو و کیف گیتارشو از دستش گرفتم . خودمم از کارم تعجب کرده بودم ولی می دونستم براش سخته که هر دوشونو بیاره . قبل از اینکه نگاش کنم گفتم :

_ من کیفتونو میارم .

حس کردم که داره لبخند می زنه . در کلاس که رسیدیم ، خواستم صندلی رو ازش بگیرم که خودش زودتر از من وارد کلاس شد و صندلی رو تو اولین ردیف گذاشت . من تو چارچوب در وایساده بودم و داشتم نگاش می کردم . تمام بچه ها با تعجب اول نگاهی به یوسف بعد به من انداختن . یوسف از استاد عذر خواهی کرد و اومد کنار من . کیفشو به طرفش گرفتم اروم از دستم گرفت و تشکر کرد . خواستم برم تو که اهسته گفت :

_ کلاسمون ساعت چهار شروع میشه ... می بینموتون .

فقط سرمو تکون دادم و اون رفت استاد دوباره شروع به توضیح کرد . عجیب بود که بعد از عمری ما نشستیم سر کلاس ایین و خوابمون نبرد !

وقتی استاد از کلاس بیرون رفت ، همه ی بچه ها متفرق شدن . اولین کسی که خودشو بهم رسوند ، سهیلا بود . با دست زد تو کمرم و گفت :

_ ای ناقلا ... حالا دیگه شما هم بله ؟

الهام با نیشگونی که ازم گرفت مهلت نداد تا جواب سهیلا رو بدم . خواستم برگردم که حساب الهامو برسم که نفیسه از پشت زد پس گردنم ! نزدیک بود با کله برم تو زمین ! مهناز دستمو گرفت و کمکم کرد تا صاف بشینم . با ترس عقب رفتم و گفتم :

_ جون من تو یکی دیگه نزن !

مهناز خندید و گفت :

_ الهی بمیرم ...

رو به بچه ها ادامه داد :

_ چی کارش دارین عروسمونو ؟

هر چهار تامون با هم گفتیم :

_ هاااا؟؟؟

سهیلا با خوشحالی گفت :

_ وای یه شیرینی دیگه افتادیم !

الهام _ ااا؟ پس بالاخره یه ملوکول عاشقت شد !

نفیسه _ حالا کی میرین سر خونه زندگیتون ؟!

من دستامو بالا اوردم و گفتم :

_ شما بریدین و دوختین و تنم هم کردین ... ببین به خدا چطور منو بستن به ریش این بیچاره !

سهیلا پشت چشمی نازک کرد و گفت :

_ حالا خیلی هم دلش بخواد ...

_ من با خواستن اون مشکلی ندارم مشکل اینه که اصلا خواستنی در کار نیست !... تازه همین امروز باهاش اشنا شدم .

الهام _ اوووووووه ! بابا اشنایی !

مهناز خندید و گفت :

_ تازه من دلالشون بودم !

همه با هم زدیم زیر خنده ! سرمو از روی تاسف تکون دادم و گفتم :

_ اخ اخ اخ ... ببین به چه فلاکتی افتادیم ... تا یکی واسمون حمالی می کنه همه فکر می کنن شوهرمونه !

نفیسه _ اگه تو شوهر حمال میخوای مشکلی نیست ، دیگه چرا جمع می بندی ؟

الهام با خنده _ بچه ها تصور کنین شوهر یهدا یه مرتیکه چاق سیبیلوی حمال باشه ...! خداییش چه زندگی ای میشه ها ... اونم واسه یهدا با این دک و پزش !

دوباره صدای خندمون به هوا رفت .

با شادی کلید انداختم و وارد خونه شدم . بلند داد زدم :

_ آنــــــــــیوسیو(سلام)

بعله ... ماشالا چه استقبال گرمی ازم شد ! رفتم تو اشپزخونه سرک کشیدم . رو یخچال یه کاغذ بود که دست خط طاها روش نوشته بود :

_ سلام ما رفتیم خونه ی خاله فائقه ... هر چی باهات تماس گرفتم گوشیت خاموش بود . اومدی خونه بیا اونجا . بای

کاغذو کندم و دستمو تو کیفم بردم . موبایلم شارژ نداشت و خاموش شده بود . اخ کاش یکی بهم می گفت نرم خونه ی خاله ... حوصله ی شمیمسا رو نداشتم . هی میومد ور دل من مینشست و سوال درسی می پرسید . فکر کرده من علامه ی دهرم !

با سستی از پله ها رفتم بالا و رفتم تو اتاقم . لباسامو عوض کردم و رفتم تو حموم . یه دوش سریع گرفتم و با سشوار افتادم به جون موهام . اصلا حس شونه کردن نبود فقط زود خشکشون کردم و با یه کش بستمشون . دور چشمام گود افتاده بود ولی احساس خستگی نمی کردم . واسه اینکه از اون قیافه بیام بیرون ، یه کم کرم پودر توی گوی چشمام زدم که معلوم نباشه ولی ای بابا پوستم دو رنگه شد ! اصلا ولش کن با گودی بهترم . دستمال کاغذی رو تفی کردم و کرم زیر چشامو پاک کردم . یه مانتوی نخی یشمی با شلوار لی مشکی و روسری ساتن مشکی سر کردم و زدم بیرون .

خونه هامون خیلی ازهم دور نبود . پیاده حدود یه ربع طول میکشید . تو راه اتفاقایی که سر کلاس موسیقی افتاد رو با خودم مرور کردم . کلاس خیلی جمعیت نداشت . شاید حدود پانزده نفر بودن . اکثرا پسرا بودن و تعداد انگشت شماری تو کلاس دختر . به خاطر کمی تعدادمون معذب بودم . اصلا من هیچ سر رشته ای تو موسیقی نداشتم . حالا با سهیلا پا شدم اومدم کلاس .

سهیلا از دوره ی دبیرستان عاشق موسیقی و اهنگ کلاسیک بود . من که با شنیدنش خوابم میگرفت . چیه این اهنگای مزخرف همش یه جوره دیگه ! هنوز واسم مجهول بود که چرا وقتی یوسف ازم سوال می پرسید یا چشم تو چشمش می شدم ، دست و پامو گم می کردم . نگاهش یه جوری بود . شفافیت خاصی داشت . وقتی ازم پرسید چرا گیتارو واسه یادگیری انتخاب کردم ، بی فکر گفتم :

_ خودم نخواستم سهیلا گفت .

اصلا حواسم نبود که اونجا کلاسه و من و اون با هم تنها نیستیم ... نه که همیشه خیلی حواسم جمع بوده که این باره دومم باشه ! همه تا این حرف منو شنیدن زدن زیر خنده و من اخمامو مثل همیشه تو هم کردم و دست به سینه نشستم . سهیلا دم گوشم گفت :

_ خاک تو سرت ... ابروی نداشتمونو بردی .

_ برو بمیر ! به من چه که بلد نیستم ؟

سهیلا با حرص گفت :

_ حالا اگه اومده بودی کلاس زبان کره ای اینقدر منگول بازی تو خودت در میاوردی ؟

ایشی گفتم و نگامو ازش گرفتم . یوسف با لبخند پهنی گفت :

_ خب پس هیچ سررشته ای توی موسیقی ندارین نه ؟

نگاهی به بقیه کردم . تقریبا همه گیتار دستشون بود . معلوم بود بار اولشون نیست . اما من چی ؟ اصلا دوست داشتم گیتار زدن یاد بگیرم ؟ به روحیه ام می خورد ؟

_ نه ندارم .

یوسف _ پس حتما دوست داشتین باهاش اشنا بشین نه ؟

_ علاقه ای ندارم ولی دارم میام بلکه بهش علاقه مند بشم .

یوسف نگاه اطمینان بخشی به روم زد و شروع کرد به توضیح دادن :

_ گیتار ، با چهار، هفت، هشت، ده، یازده، دوازده، سیزده و هجده رشته درست می شه و آلت اصلی موسیقی در سبکای مختلف، مثل فلامنکو، جاز و پاپه .

یادمه تو کلاس داشتم مثل دیوونه ها به توضیحاش گوش میدادم . اصلا معنی حرفاشو نمی فهمیدم . جاز و فلامنکو دیگه چیه خدا جون ؟! سهیلا الهی بگم خدا چی کارت بکنه با این ارزوت ! بمیرمم به تو یکی قول نمی دم ! بقیه هم زیاد به حرفاش اهمیت نمی دادن . چون از قبل اطلاعاتی درباره ی سازی که می خوان بزنن داشتن .

اخر کلاس ، کنار در وایسادم تا بچه ها برن بیرون . وقتی کلاس خلوت شد با سهیلا رفتیم پیش یوسف و ازش پرسیدم :

_ ببخشین اقای سعیدیان ، من باید کدوم مارک گیتارو بخرم ؟

یوسف _ فکر نکنم خیلی فرقی بکنه ، ولی مارکای مارتین و فندر و گیبسون از بقیه بهترن .

با گیجی گفتم :

_ میشه یه بار دیگه بگین یادداشت کنم ؟

یوسف با لبخند گفت :

_ مهم نیست . اگه براتون سخته من براتون تهیه می کنم .

وای دست گلت درد نکنه ! ولی کاش می گفتی مجانی برات می خرم که عیشم کامل بشه ولی ناچارا ازش پرسیدم :

_ خب پس باید بهم بگین قیمتش چند میشه .

یوسف خیلی معمولی گفت :

_ قابلی نداره .

می دونم که اصلا قابل منو نداره ولی خب حساب حساب ، کاکا برادر . دوباره گفتم :

_ خواهش می کنم .

مبلغی گفت و قرار شد واسه هفته ی بعد من پولو واسش ببرم اونم گیتارو بهم تحویل بده . فقط خدا کنه بلد باشم تو دستم بگیرمش !

نزدیک خونه ی خاله رسیدم . طاها دم در وایساده بود و داشت می رفت تا سوار ماشینش بشه . صداش زدم :

_ اوپا ...

سرشو برگردوند و منو دید . نزدیکم اومد و گفت :

_ سلام چرا اینقدر دیر کردی ؟ داشتم میومدم دنبالت .

شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

_ خواستم قدم بزنم .

وارد خونه ی خاله شدیم . اون جا واسم بوی مامان جونو میداد . هنوزم نتونستم روزی که تو همین خونه از پیشمون رفت رو فراموش کنم . چقدر اون شب شب بدی بود . نوبت من بود که پیش مامان جون و خاله فائقه بمونم . اخر شب دستامو رو دستای گرم مامان جون گذاشتم و گفتم :

_ مامانی ... میشه باز مثل قدیما که بچه بودم واسم قصه ی نارنج و ترنجو بگی ؟

چشمای مهربونشو بهم دوخت . هاله ای از اشک توی چشماش دیده می شد . لبخندی زد و ازم خواست تا بالشتشو صاف کنم تا بتونه بشینه . بعد همونطور که کنار تختش زانو زده بودم ، سرموروی پاهاش گذاشت و شروع کرد به نوازش موهام و قصه گفتن .

همیشه یادمه که چطور وقتی بچه بودم خودمو به زور بیدار نگه می داشتم تا بتونم اخر قصه رو بشنوم ولی موفق نمی شدم . حتی اون شبم نتونستم بیدار بمونم . روی پاهای مامان جون به خواب عمیقی فرو رفتم و صبح خیلی ناگهانی از خواب بیدار شدم . و این بار مامان جون خواب رفته بود و تنها تفاوتش این بود که من چه راحت بیدار شدم ولی اون دیگه هیچ وقت چشماشو باز نمی کرد ...

_ حالا نمی شه اینو نخریم ؟

مامان _ ن.....ه .

مثل بچه ها پامو به زمین کوبیدم و گفتم :

_ اُمـــــــــــــــا(مامان) ....من این مدلو دوست ندارم ...

مامان _ بیخود ... یعنی چی همش می خوای کت و شلوار ، بلوز شلوار و اینا بپوشی ؟ مثلا دختریا ... یه چیزی بپوش که مثل پسرا نباشی .

با التماس به مامان نگاه کردم مامان یه خرده نگام کرد و با خنده گفت :

_ اینجوری نگام نکن یاد گربه ی شرک میفتم .

_ اِ ... مامان ؟!

مامان دیگه داشت جوش میورد با حرص گفت :

_ یامان ...!

بعد هم دستمو کشید و زورکی بردم تو مغازه . بابا به کی بگم من از پیرهن خوشم نمیاد ؟! ای خدا ......! زورکی زورکی مجبورم کرد برم لباسو پرو کنم . جنس پارچه لیز و نرم بود . خیلی هم خوش دوخت بود ولی تو کَتم نمی رفت . با هزار تا بدبختی لباسو تو اون اتاق تنگ تنم کردم و مشغول برانداز کردن خودم تو اینه شدم .

یقه ی لباس حالت کج بود که یه طرف استین حلقه ای داشت وطرف دیگه اش بی استین بود . رنگ مشکی لباس درست هماهنگ با رنگ چشمام بود پیراهن خیلی خوب قالب تنم بود و بهم میومد . فقط تنها عیب لباس بالا تنه ی خیلی بازش بود . گل سرمو باز کردم و موهامو دور شونه هام و سینه ام ریختم . طوری که بازی یقه خیلی معلوم نبود . مامان تقه ای به در زد :

_ یهدا مامان لباسو پوشیدی ؟

درو تا نیمه باز کردم و مامان سرشو اورد تو و بهم خیره شد . لبخند نمکینی زد و گفت :

_ الهی دورت بگردم که اینقدر ناز شدی .

ناز شدم ؟! ابروهامو دادم بالا و گفتم :

_ از اولش ناز بودم ...

مامان خندید و گفت :

_ اونکه صد البته .... فقط زود لباستو عوض کن بیا بیرون بقیه معطل ما نشن .

درو بستم و شروع کردم به عوض کردن لباسام . نمی دونم این دیگه چه صیغه ای بود که باید خرید بازار عروس دومادو گله ای برن ؟! یکی نیست بگه اخه عزیز من مگه شما می خواین عروسی کنین که پشت سر این دو تا بیچاره راه میفتین میاین خرید ؟ از خاله و عمو و دایی و عمه و پدر بزرگ و مادر بزرگ ، تا بقال سر کوچه با محیا و عادل راه افتاده بودن که برن خرید واسه عروس و دوماد ! بیچاره محیا و عادل ! همه واسشون خرید می کنن جز خودشون ! اینم عروسیه دیگه فقط از نوع عصر قجر !

بعد از هزار کیلومتر پیاده روی و بعد از اینکه کل پاساژای شهرو متر کردیم ، بقیه راضی شدن که برگردن . اوف خدایا شکرت ! فقط کاش مامان تعارف نکنه شب بیان خونمون . تا این فکر از مغزم گذشت مامان رو به بقیه کرد و گفت :

_ خب دیگه ، خسته نباشین ... ایشالا پسندتون باشه ...

خاله فائقه _ سلامت باشی فاطمه جون....ایشالا به پای هم پیر بشن .

مامان یهو گفت :

_ شام که تشریف میارین خونه ی ما ؟

جانم ؟ کی گفته تشریف نحستونو بیارین خونه ی ما ؟ ای خدا من فردا کلی کار دارم باید زود بخوابم و فردا پاشم برم دانشگاه یا نه ؟ کجا می خواین بیاین ؟! تا خواستم اعتراض کنم ، عمه خانوم گفت :

_ بله فاطمه خانوم ... زحمتتون می دیم .

بابام دستشو گذاشت رو سینه اش و به رسم ادب گفت :

_ خواهش میکنم ... شما رحمتین نه زحمت .

خدا یکی منو بگیره تا نرفتم عصای این زنیکه رو تو فرق سرش خرد کنم ! مامان الهی من بمیرم که تو دیگه تعارف نکنی ! با چشمام شروع کردم به شمردن مهمونای آتی امشب خاله فائقه و شمیمسا و شایان و اقا سالار ، چهار نفر ، عمه خانوم و سیمین جون و آیناز ، سه نفر . دایی فواد و زن دایی نغمه و سینا و تینا ، چهار نفر ، خانواده ی عموی عادل ، چهار نفر ، با خودمون شیش نفر . سر جمع میشه چند ؟ بیست و یه نفر ! به به ! من رسما واسه اکرم خانوم بیچاره متاسفم ! اگه همه ی اینا رو با هم ببینه که سنگ کپ می کنه بدبخت !

نگاهی به ساعتم کردم . ده و نیم بود . الهی کارد بخوره به شیکمت عمه خانوم ! به خدا شام سنگین واسه سلامتیت بده ... اینو بفهم . اخرش سکته می کنی ایشالا ما از دستت راحت می شیم ! طاها در گوش بابا یه چیزی گفت و بابا سرشو تکون داد . بعدم یه خداحافظی دسته جمعی به همه کرد و به سمت من اومد و دستمو گرفت و با خودش کشوند و برد . اِوا ! این چرا همچین کرد ؟ همونطور که داشتم باهاش کشیده می شدم گفتم :

_ اوپا ... این اسمش دسته ها !کش شلوار نیست که هی داری می کشیش ... ولم کن ناقص شدم ...

طاها بی توجه به حرفم با غرغر گفت :

_ یکی دیگه گشنشه ، ما باید از جیبمون بزنیم ... اه اگه عروسی خودم باشه یه ریالم خرج نمی کنم .

_ کاملا باهات احساس همدردی می کنم عزیزم ولی دو تا خواهش دارم .

طاها با بی حوصلگی گفت :

_ بنال .

زهر مار ، بی تربیت !

_ اول اینکه ولم کن ، دوم اینکه بهم بگو کجا داریم می ریم ؟

طاها _ ولت نمی کنم چون می دونم اگه ول بشی گند کارت در میاد !

_ ااااااااااه چقدر تو کثیفی بچه ! ولم کن ببینم ... کجا داری منو میبری ؟

طاها مچ دستمو بیشتر فشار داد انگار می ترسید فرار کنم . نزدیک ماشین وایساد و گفت :

_ داریم خونه ، کمک اکرم خانوم شام درست کنیم .

تا حرفشو شنیدم ، جیغ کشیدم :

_ چــــــــــــــی؟ من شام درست کنم ؟ واسه این شکم گنده ها ؟! عمرا !

طاها _ اکرم خانوم دست تنهاست ... یه چیزی سر هم می کنیم و می خورن دیگه بیا زود سوار شو .

_ ببین آق داداش بزار روشنت کنم . من دست به گاز و قابلمه و کاسه و بشقاب ن ِ می زَ نم .

طاها به زور منو سوار ماشین کرد و بردم خونه . اکرم خانوم تا طاها رو دید که از پشت دو تا دستای منو گرفته تا فرار نکنم ، چشماش چهار تا شد و زد تو صورتش :

_ وای خدا مرگم بده .... چی شده اقا طاها ؟

تو این یه قلم باهاش موافق بودم . ارزوی مرگ کردن واسه یه ملت شام شاهانه درست کردن ، خیلی می ارزه !

طاها پیشبندو به طرفم پرت کرد . پیشبند رو تو دستم مچاله کردم و محکم تر به طرفش پرت کردم :

_ من دست به سیاه سفید نمی زنم .

طاها با عصبانیت :

_ می میری یه ذره کمک کنی ؟ خدا کنه من بمیرم و محتاج تو نشم .

_ ایشالا .

طاها دستمو کشید و یه کاسه ی بزرگ چینی گذاشت بغلم .

طاها _ این سیب زمینی ها رو رنده کن ... سالاد الویه درست کنم .

_ اخی ... سالاد الویه به نظرت خیلی فقیرانه نیست ؟

طاها _ از سرشونم زیاده .

_ پس نون پنیر کوفت کنن .

اکرم خانوم هاج و واج دعوا و غیبتای منو طاها رو میشنید و چشماش از صورت یکی به دیگری حرکت می کرد . وسط در گیریا و تیکه پرونی محیا اس داد :

«تا نیم ساعت دیگه خونه ایم . غذا حاضره ؟»

اخه عقل کل ... کدوم ادمی می تونه تو نیم ساعت یه عالمه چلو و پلو و خورشت بزاره جلوی این قحطی زده ها ؟! نخیر ، اینجوری هیچی درست نمی شه . ظرف زیر دست طاها رو کشیدم و گفتم :

_ تا نیم ساعت دیگه میرسن . من می رم پیتزا سفارش بدم .

طاها _ نه ... پیتزا خوب نیست ... عمه خانوم نمی تونه بخوره .

این دفعه دیگه واقعا امپرم چسبید :

_ به جهنم که نمی تونه بخوره ... قحطی زده ی سومالی که نیست همش می خواین بچاپونین تو حلق این زنک ! چهار روز دیگه که سکته کرد ، ممنونم هم می شین !

طاها فهمید که دیگه دارم جوش میارم و بحثو جایز ندونست . فقط گفت :

_ خیل خب برو میزو بچین من سفارش میدم .

پشقابا رو برداشتم و خواستم ببرم که اکرم خانوم اومد جلو و از دستم گرفت :

_ یهدا خانوم شما بفرمایین من خودم میزو میچینم .

حوصله ی تعارف نداشتم . بشقابا رو به دستش دادم و به اتاقم رفتم . سریع یه دوش گرفتم تا کمی از خستگیم بریزه . موهامو همونطور که خیس بود بالای سرم جمع کردم و یه شال نخی با مانتوی قهوه ای سوخته و شلوار لی مشکی پوشیدم . چشمام به خاطر حموم رفتن و خواب الودگی زیاد ، خمار تر شده بود . از پله ها پایین رفتم و به طاها برخوردم . طاها تا منو دید گفت :

_ اوه مجسمه ی خواب ! نمیری یهو !

_ نترس تا تو و عمه خانومو کفن نکنم ، نمی میرم!

تا اومد جواب بده ، زنگ زدن و اکرم خانوم درو باز کرد . اولین کسی که وارد شد ، عادل بود که آینازو که خواب بود رو بغل گرفته بود و اومد تو . طاها اروم کنار گوشم گفت :

_ اخی ... ببین بچه رو چه جوری بی خواب کردن ...

با تمسخر گفتم :

_ آخی ... طفـــــــــلکی ! می خوای بگم ببرتش تو اتاق تو، تا خوب بخوابونیش ؟!

طاها زیر چشمی نگام کرد و گفت :

_ یهدا ... برو خودتو اصلاح کن !

_ جون تو تا شوهر نکنم ، مامان اجازه نمی ده ... تازشم خیلی که مو رو صورتم نیست !

بعد از پنج دقیقه همه رفتن سر میز شام . من رو به روی عمه خانوم وایساده بودم . عمه خانوم لباشو جمع کرد و گفت :

_ وای این کش لقمه ها چیه گرفتین ؟ من که نمی تونم بخورم ...

دیگه خیلی از دستش حرصم گرفته بود . یکی نیست به این خرس پاندا بگه اخه مگه مجبورت کردن که امشبو بیای اینجا ؟! از دهنم در رفت و گفتم :

_ آخی بمیرم واستون عمه خانوم ... خودتونو بزارین جای ما ... توی سه ربع چطور می تونستیم غذای در شان شما آماده کنیم ؟! ... حالا هم اشکال نداره ، یه شب هزار شب نمی شه ... بفرمایین نوش جان کنین .

مامانم پشت سر عمه خانوم وایساده بود و لبشو به دندون گرفته بود . به جهنم که ابرومون رفت . مگه این خپل آبرو واسه ادم می زاره ؟ عمه خانوم ، نگاه پر غروری به من کرد و گفت :

_ حق دارین والا ... یه شبم که هزار شب نمی شه .

می خواستم اضافه کنم قرار نیست با یه شب پیتزا خوردن گور به گور بشی و من حال کنم !

اونشب بعد از رفتن مهمونا زود پریدم تو اتاقم می دونستم مامان قراره بیاد سر وقتم ...واسه همین تمام راه های ارتباطیو بستم ! ولمون کن بابا ... کی حوصله نصیحت شنیدن داره ؟!

_ مامان تو رو به ارواح طیبه ی مامان جون قسم ولمون کن !... اینا کین دعوت کردی ؟

با حرص کارتای عروسی رو جابه جا کردم و گفتم :

_ خانواده رستمی ، خانواده سعیدیان ،؛ خانواده رحمتی ، خانواده ی شلغم ، چغندر ، کوفت ، زهرمار ... ! فکر نمی کنی خانواده ی محترمه ی دیگه ای رو از قلم انداخته باشی ؟ یه بار کل شهرو دعوت می کردی دیگه....!

مامان در حالی که روسریشو مرتب می کرد گفت :

_ اه ... یهدا چقد غر می زنی مامان ... اینا چند نفر از همسفریای مکه هستن ... با هم دوست شدیم دارم دعوتشون می کنم . خانوم رحمتی مارو واسه عروسی دخترش دعوت کرد زشته که من واسه عروسی محیا دعوتش نکنم ...

دستامو با کلافگی تو هوا تکون دادم و گفتم :

_ من که یادم نمیاد رفته باشم عروسی این دختر خانوم

مامان کیفشو برداشت و گفت :

_ بله تو نیومدی اما محیا اومد ... حالا اگه خیلی زورت میاد ، واسه عروسی خودت دعوتشون نکن

بعد هم گذاشت و رفت تو ماشین . نفسمو با پوف بلندی بیرون دادم و کارتا رو توی کیفم گذاشتم . جمعه عروسی محیا بود و من از همین حالا حمالیم رسما شروع شده بود !

پشت رل نشستم و ادرس رو از مامان گرفتم . اولین ادرس ، خونه ی اقای رستمی بود . اقای رستمی رو دیده بودم . رئیس کاروان بود . خیلی مایه دار و خوش برخورد . خانومشم مثل خودش خیلی با شخصیت بود . از اون استخون دارای اصیل با دو جین بچه . دو تا دختر و دو تا پسر . پسراش که خیلی بچه بودن یکیشون تازه کنکور داده بود و اون یکی اول دبیرستان بود . دختراشم هر دو تا ازدواج کرده بودن .

نزدیک خونشون پارک کردم . مامان پیاده شد و کارتا رو بهشون داد . بعد از کلی تعارف تیکه پاره کردن ، مامان بالاخره رضایت داد که بریم . از زیادی ماشین روندن ، خسته شده بودم . هی دستمو تو صورتم می کشیدم و نفسمو با اه بلندی می دادم بیرون . مامان بالاخره طاقت نیورد و گفت :

_ آآآآآآآخ .... چته هی مث پیرزنا اه می کشی ؟!

_ مامان جون من ، عزیز من ، دور اون چشمای خوشگلت بگردم ... اخه مگه نمی تونستی با تلفن زدن ، دعوتشون کنی ؟ حتما باید منو تو خونه نگه داری نزاری برم سر کلاسم و بشم راننده شخصیت ؟

زیر لب ادامه دادم :

_ انگار می خواد اوباما رو دعوت کنه که حضوری می ره پیشش !

مامان سری تکون داد و گفت :

_ یهدا هر روز بیشتر از قبل متوجه میشم که تا سی سالگی باید زیر دست خودم بمونی ... اصلا نمی شه عروست کرد ... هیچی از زندگی سرت نمی شه .

درست مقابل خونه ای که بهم ادرس داده بود ، پارک کردم و با عصبانیت گفتم :

_ حالا من که واسه شوهر کرن بال بال نمی زنم .... به درک که عروسم نمی کنی !

مامان اروم ولی طوری که من بشنوم گفت :

_ کاملا از وجناتت معلومه که بال بال نمی زنی !

دور بهم کوبیدم و رفتم مقابل در خونه . یه در بزرگ مشکی بود با اینه کاریهای خوشگل . روسریمو مرتب کردم و تا خواستم زنگو فشار بدم ، در باز شد و سینه به سینه ی یه مرد جوون شدم . خوب که دقت کردم دیدم همون یوسف سعیدیان خودمونه ! آخــــــــــــی ... الهی ! چه حسن تصادفی شدا !( زهر مار دختر بی حیا چشاتو درویش کن !)

اونم از دیدنم تعجب کرده بود . با چشمانی گرد شده گفت :

_ یَه ... یعنی خانوم بهنیا ، اینجا چی کار می کنین ؟

وا ! عوض تعارفشه !؟ اخم ظریفی کردم و گفتم :

_ منزل اقای سعیدیانه دیگه ، درسته ؟

با گنگی نگام کرد و سرشو تکون داد . صدامو صاف کردم و گفتم :

_ ببخشید مزاحم وقتتون شدم . مثل اینکه مادرتون با مامانم دوست هستن ، واسه همین دعوتتون کردم واسه عروسی . بفرمایین اینم کارت .

اخم کرد و کارتو از دستم گرفت . با صدای بمی پرسید :

_ عروسی شماست ؟

تو دلم گفتم نه بابا دلت خوشه ؟ کی میاد منو بگیره ؟ البته باید از خداشم باشه ها ! ولی تا حالا کسی همچین ریسک بزرگی نکرده !

صدای خانومی که اومد ، مانع شد بهش جواب بدم .

_ یوسف کسی پشت دره مادر ؟

یوسف تا خواست جواب بده ، مامانم از ماشین پیاده شد و بلند گفت :

_ نسرین جون مزاحم نمی خوای ؟

همون زن که صداشو شنیده بودم ، با عجله اومد دم در و با خوشحالی گفت :

_ وای سلام فاطمه جون خوبی ؟ چه عجب از این ورا ... یادی از فقیر فقرا کردین ...

بعد هر دو هم دیگه رو بغل کردن و روبوسی کردن . به چهره ی نسرین خانوم دقیق شدم . یه زن حدود چهل و هفت هشت ساله بود که پوست گندمگونی داشت و یه عینک ظریف رو چشماش بود . ابروها و خط لبش تتو بود و موهاش رنگ قهوه ای خیلی نازی بود . ماشالا به این می گن روحیه ... مامانو بفرستم خونه اینا بلکه یه خرده خوشگل کنه و بیاد ور دلمون . البته مامانم خیلی خوشگل بودا ... ولی بابا هیچ وقت بهش اجازه نمی داد ابروهاشو نازک برداره یا رنگ کنه . ابروهای مامان همیشه دخترونه بود . اصلا نمی دونم بابا چه علاقه ی خاصی به موی بلند و ابروی پاچه بزی داشت ؟! من یکی که اصلا خوش نمیاد ...

چشمامو رو اون دو تا که تازه وقت خوش و بششون رسیده بود برداشتم و به یوسف نگاه کردم . دیدم کارتو از توی پاکت دراورده و تو دستشه و به من نگاه می کنه . یه لبخند نا محسوس هم چاشنی صورتش بود . با صدای نسرین خانوم نگاهمو از یوسف گرفتم :

نسرین _ به به چه دختر خانمی ... ماشالا به قد و بالای رعنات بیا جلو ببینمت عزیزم .

اوه اوه ... من این هندونه ها رو کجا بزارم ؟! نزدیکش رفتم و خواستم باهاش روبوسی کنم که اصلا مهلت نداد . دو تا ماچ ابدار از دو طرف صورتم کرد و وسط پیشونیمم بوسید . احساس کردم قرمز قرمز شدم . البته نه از خجالتا ... به خاطر رد رژلب نسرین خانوم که مثل مهر رو صورتم افتاده بود ! سرمو که بالا اوردم ، دیدم یوسف داره نگام می کنه . تا نگاش به صورتم خورد زد زیر خنده ولی خیلی زود جلوی خندشو گرفت . ببین باز داره تنت می خاره ها... مثل اینکه باز هوس قهرو متلک و تیکه به سرش زده ... بی شعور نیشتو ببند هر چی نگاش می کنم بیشتر تر تر می کنه ! بچه پررووو!

بعد از اینکه دعوتشون کردیم ، خواستیم برگردیم که نسرین جون اصرار کرد واسه ناهار بمونیم

نرین _ جون من این دفعه رومو زمین ننداز فاطمه ... به خدا اینقدر دلم هواتو کرده بود که نگو ... بیا تو من و یوسف و حبیب تنهاییم . بیا یه امروزو بد بگذرون .

نفسم تو سینه حبس شد ... به خدا مامان اگه قبول کنی نه من نه تو .... ای خدا من به کی بگم که هزار تا کار دارم ؟ هنوز پروژه ی فاضلی مونده ... هنوز لای جزوه آیینمو باز نکردم ... هنوز هیچی واسه میانترم نخوندم ... وااااااااای خدایا چهار دور تسبیح صلوات نذر میکنم که زودتر بریم باشه ؟ این تن بمیره رومو زمین ننداز ... الهی دورت بگردم !

خدایا شکرت ... اصلا به جای چهار دور هشت تا دور می خونم ... چشمم کور دندمم نرم ! به مامان نگاهی کردم که گوشه ی لبش لبخندی جا خوش کره بود :

_ مثل اینکه خیلی خوش به حالتون شد نسرین خانومو دیدین نه ؟

مامان _ اره .... ولی بیشتر از یوسفش خوشم اومده ... ماشالا چه پسر خوش چهره و مهربونیه ... چه خوب شد دعوتشون کردم .

اه اه اه اینقدر بدم میومد از این تعریفای صد من یه غاز ! بیشعور اصلا تعارف نکرد بمونیم . فقط راست راست زل می زنه تو صورت من ! با مامان یه چند جای دیگه هم رفتیم و شب دوباره مهمونی گرفتیم . اینبار فقط خونواده ی عادل بودن . اومده بودن تا بابا اخرین سفارشاتو به عادل بکنه و بعد عزیز دردونه ی شماره ی یکشو بسپره دست عادل جون . کی میشه بابا یه سفارش واسه من بکنه !

برای بار هزارم زنگ گوشیو خفه کردم . طاها با پا زد به اتاق و گفت :

_ یهدا خدا نکشتت ... بلند شو دختر کلی کار دارم ... پاشو برسونمت ارایشگاه خودم باید برم کت و شلوارمو از خشک شویی بگیرم ... بدو ...

_ اه ... نمی خوام بابا ... بیا برو بزار بخوابم دارم نفله میشم ...

طاها پتو رو کنار زد و شروع کرد به قلقلک دادن پام . تا انگشتشو گذاشت کف پام جیغم به هوا رفت :

_ طاها به من دست بزنی مردی ، فهمیدی یا نه ... دستتو بکش بی شرف ...!

طاها انگشتاشو به من که گوشه ی تخت کز کرده بودم نزدیک کرد و گفت :

_ تا سه میشمارم ، پا شدی که هیچی اگه بلند نشدی اینقدر قلقلکت می کنم تا خودتو خیس کنی ! یک ... د

نزاشتم شماره به دو برسه با یه جهش از تخت پریدم پایین و در حالی که به سمت دستشویی میدویدم یه لگد جانانه نثار طاها کردم . طاها مچ پاشو گرفت و با درد گفت :

_ ای بوفالوی وحشی !

... تقریبا زیر دست های تپل و ماهر زیبا خانوم خفه شدم . انگار داشت واسه عروسی خودم درستم می کرد ... بابا ولمون کن مگه چه خبره ؟ یکی سایه بکش و یه دونه خط چشم والسلام خودتو راحت کن . چته هی خودتو میندازی رو مردم اکسیژن کم میارم !

اخرای کارم بود که مامان باهام تماس گرفت . بهم خبر داد که طاها میاد دنبالم . منم زود وسایلمو جمع کردم و لباسمو توی یه اتاق پوشیدم . توی اینه قدی به خودم نگاه کردم . نه بابا ... خوشگلی شدم من ! زیبا خانوم بهم تبریک گفت و پنجاه تومن ازم گرفت . من نمی دونم غیر از سشوار کشی موهام و یه مثقال کرم رو صورتم چه کارم کرد که پنجاه تومن شد ؟ طاها اومد دنبالم . توی راهروی ارایشگاه منتظرم وایساده بود . داشتم از پله ها پایین می اومد که برگشت و نگام کرد . یه لبخند خیلی خوشگل رو صورتش کاشت و گفت :

_ به به چه خانوم زیبایی... شما احیانا یه دختر شلخته ای به اسم یهدا نمی شناسین ؟

دهنمو کج کردم و گفتم :

_ هه هه به خودت بخند یابو ...

داشتم مسخره اش می کردم که اومد نزدیکم . شالمو از رو سرم برداشت و دوباره مرتب کرد و موهامو پوشوند . بهم گفت :

_ موهات از پشت شالت پیداست . یه جوری درستش کن که معلوم نباشه .

لبخند گل و گشادی زدم و گفتم :

_ ای به چشم ... غیرت داداشو عشق است !

مانتومو تا روی کفتم پایین کشیدم و تمام موهای پشتمو زیر مانتوم پنهون کردم . بعد هم شالمو کشیدم جلوی جلو و گفتم :

_ چطوره خوبه ؟ عرض دیگه ای نیست ؟

طاها با خوشنودی لپمو کشید و گفت :

_ با تموم شیطنتات از همه عاقل تری . قربونت بره ...

_ کی ؟

طاها _ حالا یه کسی ... مهم اینه که من قربونت نمی رم .

ایشی گفتم و جلوتر از اون سوار ماشین شدم . قبل از اینکه روشن کنه گفتم :

_ اهان تا یادم نرفته بگم باید بری دنبال مهناز .

طاها _ مهناز ؟ چرا ؟ مگه خودش نمیاد ؟

نه اگه خودش میومد که من نمی گفتم بری دنبالش . مامان باباش کشیکن نمی تونن بیان . می خواست تنها بیاد من نزاشتم .

طاها _ باشه فقط ادرسو بده من خونشونو بلد نیستم.

ادرسو گفتم و اونم مسیرو عوض کرد . دقیقتر به طاها نگاه کردم و گفتم :

_ راستی چقدر خاکستری بهت میاد.... همیشه همین رنگو بپوش

طاها لبخندی زد و گفت :

_ من هر چی بپوشم بهم میاد ...

_ایـــــــــشششش ! باز مرض خودشیفتگی پاچه ی اینو گرفت !

نزدیک خونه ی مهناز توقف کردیم . به طاها گفتم منتظر بمونه تا من بیام . زود شاسی زنگو فشار دادم . مهناز جواب داد :

_ ا؟ تویی یهدا ؟

_ پَ ن َ پَ اکبر اقا قصابم ... زود بیا پایین نکاریما ...

_ باشه الان میام

منتظر مهناز وایساده بودم ، که دیدم یوسف اومد کنار در . من تو تاریکی وایساده بودم و چون لباسم تیره بود منو ندید ولی من داشتم نگاش می کردم کت و شلوار کرم اسپرت اما خوش دوخت با یه لباس سبز کمرنگ پوشیده بود . ترکیب رنگ لباسش خیلی جالب بود و بهش میومد . از توی تاریکی در اومدم و خودمو نشون دادم . تا منو دید سلام یادش رفت و زل زد به من . ای بچه ی هیز ! ... با بزرگترم اومدما ... چپ چپ نگاه کنی میگم طاها بیاد ادبت کنه . هر چند هر دوتاتون بی جونین . دماغتونو بگیرن جونتو بالا میاد ! تک سرفه ای کردم و گفتم :

_ سلام خوبین ؟ اومدین دنبال مهناز ؟

تازه اقا از عالم هپروت تشریف اوردن رو زمین و با دستپاچگی گفت:

_ بله ... راستش الان داشتیم خدمت می رسیدیم که مامان گفت از این طرف بیایم دنبال مهناز . شما چطور؟

_ لازم نبود زحمت بکشین من به مهناز گفتم قراره بیایم دنبالش الانم با برادرم اومدیم تا بریم سالن . شما بفرمایین زحمت نکشین .

یوسف _ خواهش می کنم چه زحمتی ...

داشت تعارف می کرد که مهناز اومد بیرون . تا یوسفو دید با تعجب گفت :

_ ااا؟ یوسف اینجا چی کار می کنی ؟

یوسف که معلوم بود می خواد زودتر بره خیلی سریع سلام کرد و گفت :

_ اومدم دنبال تو ولی داری با یهدا خانوم میری ... پس واسه برگشتن تو رو میرسونم خونه ... کاری نداری؟

مهناز دوباره حس فضولیش گل کرد و گفت :

_ واسا ببینم ... من که گفته بودم با یهدا میام ... باز چرا اومدی ؟

یوسف داشت با چشاش یه چیزی رو به مهناز حالی می کرد ولی زهی خیال باطل ! مهناز با زبون حرف ادمو نمی فهمه چه برسه با چشم و ابرو ! یوسف وقتی دید مهناز هیچی نمی گیره با عجله گفت :

_ حالا یادم رفته بود ... من دیگه برم تو ماشین مامان و بابا تنهان ... خداحافظ ...

بعد هم بدو از ما دور شد . . .واه ...منم اینجا بودما ... خواستی خداحافظی منم می کردی بد نمی شد . دست مهنازو گرفتم و بهش نگاه کردم . الهــــــــــی ! چه دختر سنگین رنگینی ... ماشالا ... روسریشو با یه مدل جالب بسته بود و ارایش دخترونه ی نامحسوسی کرده بود . رنگ مانتو و لباسش بر عکس من سفید بود . اونم تا منو دید گفت :

_ واه ... یهدا ... چرا اینقدر سیاده ارایش کردی ؟ لباستم مشکیه ؟

_ اره ... خوشگل شدم ؟

مهناز _ خوشگل بودی ... ولی مگه عزاست که سیاه پوشیدی ؟

_ بله واسه من عزاس ... مثل کوزت باید کار کنم و هی تعارف کنم ... خواهر عروس بودن یعنی کلفتی و بدبختی و بیچارگی ...شرط می بندم امروز پام به سن نمی رسه !

مهناز _ حالا نه که تو هلاک رقصی ؟

_ پس چی ؟؟؟ یه دونه خواهر بیشتر نداریما ... تو عروسی اون نرقصم پس کجا برقصم ؟

مهناز دستمو کشید و گفت :

_ خیل خب بیا زودتر بریم من این رقص تو رو نگاه کنم !

ای منحرف !

به به ... جمع نصفی از مهمونا جمعه و کلفت گلشون کمه ... تا من پامو گذاشتم تو سالن ، مامان دوید سمتم و گفت :

_ یهدا بدو مامان ... بدو بیا به مهمونا خوشامد بگو...

_ سلام مامان جونم ممنون منم خوبم ... مرسی اینقدر ازم تعریف نکن چشم می خورما ... !

مامان در حالی که به طرف زن عمو می رفت گفت :

_ به جای زبون ریختن کاری که گفتم بکن ...

لباسمو عوض کردم و دستی به موهام کشیدم . کنار در ورودی وایساده بودم و جلوی مهمونا خم و راست می شدم و تعارف می کردم تا بشینن . داشتم خانوم رستمی رو راهنمایی می کردم که بره پیش بقیه ی دوستاش که نسرین خانوم منو دید و اومد سمتم . شروع کرد به احوال پرسی کردن . اخی ... خستگیم در رفت ! مامانم که تحویلم نمی گره بازم صد رحمت به مرام نسرین خانوم !

سرمو برگردوندم و دیدم که عمه خانوم و دختر خواهرش که فوت کرده بود اومدن تو ... اوه اوه ... چه کلاسی می زارن ! ژیلا ، دختر خواهر عمه خانوم واسه تعطیلات اومده بود ایران . توی امریکا درس می خوند و یکی بود لنگه ی خاله جونش ! یه بسم ... گفتم و رفتم سمتشون . مثلا خواستم ابرو داری کنم و بعد عمری تعارف عمه خانوم کنم . با خوشرویی سلام و احوال پرسی کردم و گفتم :

_ خیلی خوش اومدین عمه خانوم ... صفا اوردین . دیر کردین نگرانتون شدیم ....

عمه خانوم یه نگاه سرسری بهم کرد و بادی تو غبغبش انداخت و با بی رحمی گفت :

_ عروسی خودمونه ... هر وقت دلمون بخواد میام هر وقت خواستیم می ریم .

تا اینو گفت ، ژیلا با بدجنسی خندید و پشت چشمی واسم نازک کرد دهنم باز مونده بود . اصلا انتظار این حرکتو از طرف عمه خانوم اونم تو جمعی که تموم فامیلامون بودن بزنه . خیلی ازش بدم اومد . بغض بدی گلومو گرفت . اما اب دهنمو قورت دادم تا بغضم بره پایین . نمی تونستم حرفشو بی جواب بزارم . یه لبخند تصنعی زدم وگفتم :

_ درست می فرمایین . پس بفرمایین تو مجلسی که متعلق به خودتونه بشینین عمه خانوم .

عمه خانوم اخرشو با تاکید گفتم و از کنارشون رد شدم . هر دوشون داشتن جای خالی واسه نشستن پیدا می کردن اما کو جا ؟! تقصیر خود ایکبیریش بود . خرس پاندای بی خاصیت ! اگه نمی زد تو برجکم یه جای خوب واسش پیدا می کردم ... حالا اینقدر اونجا با ژیلا جونش وایسه که جنگل امازون زیر پاش رشد کنه .

هر چی فحشش می دادم خالی نمیشدم . الهام و بچه ها اومده بودن وقتی تا قیافه ی برافروخته ی منو دیدن ، خشکشون زد . نفیسه اومد جلو و با مهربونی گفت :

_ مبارک باشه یهدا جون ایشالا عروسی خودت .

دستشو پس زدم و گفتم :

_ حالم خوب نیست ... من میرم یه اب به سر و صورتم بزنم .

بچه ها با سر تایید کردن و به طرف دستشویی رفتم . توی اینه به خودم نگاه کردم . بغضم هر لحظه بیشتر می شد و امکان گریه کردن و سرازیر شدن اشکام شدیدتر . سرمو بالا گرفتم تا اشکام نچکه . یهدا به خدای احد و واحد اگه گریه کنی جوری می زنمت که از چهارصد تا ناحیه ناقص بشی !

دلداری دادن ارومم نمی کرد . همش با خودم می گفتم بیچاره محیا که دست این عفریته افتاده ... خدا بهش صبر بده ! اه حالا ابم نمی تونم به صورتم بزنم ارایشم خراب میشه ! چند تا سیلی اروم تو گوشم زدم و اومدم بیرون . تا از دستشویی بیرون اومدم دیدم که عاقد داره میره خطبه ی عقدو بخونه . بدو بدو یه چادر کش رفتم و مثل فشنگ رفتم تو اتاق عقد . ماشالا همه کیپ کیپ هم وایساده بودن و زل زده بودن به عروس داماد . تا چشمم به محیا افتاد . تو اون لباس سفید عروسی مثل فرشته ها شده بود . نا خواسته بلند گفتم :

_ وای محیا ... چقدر ناز شدی بیشعور !

تا حرف از دهنم خارج شد ، همه برگشتن و با اخم بهم نگاه کردن . خاک به سر ندیده ام کنن ! اخه یکی نیست بهم بگه تو اگه حرف نزنی نمی گن لالی ! با چادر نصف صورتمو پوشوندم تا خیلی تو معرض نگاه شماتت بار بقیه نباشم . عاقد خطبه ی عقدو خوند و برای اولین بار پرسید :

_ عروس خانم وکیلم ؟

محیا طبق رسم همیشگی با ناز سکوت کرد . منم دیدم هیچکس حرفی از گل و گلاب عروس نزده . زود دهنمو باز کردم و قبل از اینکه فکر کنم که بزرگتری هم اونجا هست گفتم :

_ عروس رفته گل بچینه .

سنگینی نگاه پر حرص مامانو داشتم حس می کردم اما خب ، یه شب که هزار شب نمیشه ! بزار خوش باشیم بابا ... دل ملت هم وا میشه ! عاقد واسه بار دوم پرسید :

_ عروس خانوم وکیلم ؟

_ عروس رفته گلاب بیاره ...

این عروس هم روحش تموم این کارای مزخرفو می کنه خودش که مثل دسته ی گل بغل دوماد نشسته ! عاقد واسه اخرین بار پرسید :

_ عروس خانوم وکیلم ؟

منم اشتباهی دوباره دهنمو باز کردم و گفتم :

_ عروس دیگه کاری نداره ... البته اول زیر لفظی بهش بدین تا جواب بله رو بده !

همه زدن زیر خنده . یه دفعه دیدم مامان بغلم وایساده و یه نیشگون حسابی از رون پام گرفت که فکر کنم جاش سیاه شد . عادل یه جعبه ای رو داد به محیا و محیا از شوق زیر لفظی بدون اینکه منتظر باشه عاقد یه بار دیگه بپرسه ، جواب داد :

_ بله ...

واه چه بی تربیت ! حالا من که هیچی می بخشمت ، ولی از چهار تا بزرگتری که اینجان یه اجازه ای می پرسیدی ، چیزی ازت کم نمی شدا ... عروسم عروسای قدیم !

با خستگی مهمونا رو بدرقه کردیم و رفتیم خونه . ساعت درست سه نصفه شب بود . دستمو روی نرده ها گذاشتم و بالای پله ها رو نگاه کردم . خدایا ... کی حوصله داره اینهمه پله رو بالا بره ؟ طاها اومد کنارم و گفت :

_ چقدر داری سوزناک به بالا نگاه می کنی ...

_ باورت نمیشه دارم از خستگی میمیرم ...

طاها دستمو گرفت و در حالی که می کشید گفت :

_ باورم میشه چون وقتی خسته ای منگول هم میشی ... یادت میره از امکانات استفاده کنی .

بعد هم جلوی اسانسور وایساد و کلید پایین رو زد . تا پامو گذاشتم تو اتاقم ، رو تخت ولو شدم . اصلا حس لباس عوض کردنو نداشتم . با همون لباسا خودمو بالاتر کشیدم و بالشو زیر سرم گذاشتم . هنوز چشام خوب گرم نشده بود که صدای گریه بلند محیا به گوشم خورد ...

مثل فنر از جام پریدم ... یا مولا ! کسی طوریش شده ؟ خدایی نکرده تصادف که نکردن ؟ تا این فکر به ذهنم خطور کرد ، از روی تخت بلند شدم و سریع دویدم پایین . نزدیک پله ها دیدم محیا با لباس عروس مامانو بغل کرده و مثل ابر بهار گریه می کنه . زود رفتم سمتش که عادلو دیدم . عادل داشت با نگرانی محیا رو نگاه می کرد طاها هم پیشش بود و سعی می کرد دلداریش بده . بابا هم از پشت سر موهای محیا رو نوازش می کرد بلکه اروم بگیره . من مثل دیوونه ها اون وسط وایساده بودم و بهشون نگاه می کردم . اخه این دختره که همه جاش سالمه پس چه دردشه که گریه می کنه ؟! بلند پرسیدم :

_ چی شده محیا ؟

محیا تا منو دید از اغوش مامان بیرون اومد دستاشو باز کرد و با گریه گفت :

_ واااااای ، یهدا ... من خیلی دلم براتون تنگ شده !

جانم ؟! من که نیم ساعت پیش اینو دیدم کجای دلش واسم تنگ شده ؟! تا اومدم حرفی بزنم محکم بغلم کرد و دوباره شروع کرد به گریه کردن .... اشکاش روی شونه ام میریخت . حالا نمی دونم فقط اشک بود یا اینکه دماغشم داره با لباس من تمیز می کنه ! همونطور که دستام از تعجب باز بود به عادل که رو به روم بود اشاره کردم و پرسیدم :

_ این چه مر گشه ؟؟!

عادل _ چه می دونم به خدا .... وقتی پامونو گذاشتیم تو خونه ، شروع کرد به گریه کردن . هی می گفت من مامانو می خوام ( مثل بچه سه ساله !) منم هر چی بهش می گفتم عزیزم الان خسته ان می خوان بخوابن تو گوشش نرفت هر چی بهش گفتم بیا لباستو عوض کن بگیر بخواب ، گریه اش شدید تر شد . منم از سر ناچاری اوردمش اینجا ...

تا جمله ی اخر عادلو شنیدم ، زدم زیر خنده . محیا با تعجب از بغلم بیرون اومد و در حالی که سکسکه می کرد گفت :

_ تو اصلا یه احساس من اهمیت میدی ادم اهنی ؟!

ولی من از خنده دلا شده بودم رو زمین و قهقهه می زدم . محیا حرصش گرفت و رفت کنار مامان تا دوباره گریشو شروع کنه . اخ ... فکرشون بکن ... خب محیا حق داره بترسه ... معلوم نیست این عادل بیشعور چطور بهش گفته لباستو عوض کن و بیا بخواب که بچه ترسیده شده !!!

بالاخره بعد از نیم ساعت گریه و زاری ، محیا راضی شد که بره ادامه ی گریشو تو خونه ی خودش بکنه ... حالا معلوم نیست اینبار واسه چی گریه اش می گیره !

.................................

_ خیلی متشکر خانوم بهنیا ... عالی بود . خسته نباشین .

فاضلی داشت با تحسین و قدردانی نگام می کرد . سمینارمو خیلی خوب ارائه داده بودم . لبخندی گوشه ی لبش جا خوش کرده بود . یه خرده نگاش کردم . نه بابا خداییش خیلی مبارک زنش باشه ! هر وقت من این بیشعورو می بینم ، با خودم می گم عجب زن خرشانسیه که شوهر به این خوشتیپی داره ... ماشالا قد و بالا که نیست ، مثل یخچال ساید بای ساید می مونه کوفتی ! دستشو دراز کرد و گفت :

_ بفرمایین بشینین .

رفتم رو صندلی نشستم که نفیسه زد تو پهلوم .

_ چت مرگه دختر !؟

نفیسه _ زهرمار باز تو بی ادب شدی چشم چرون ؟ خجالت نمی کشی زل می زنی تو چش پسر مردم ؟

_ پسر مردم ؟ این که همسن بابابزرگ منه !

مهناز دم گوشم گفت :

_ نگو اینجوری ... اقا دکیمون تازه رفته تو سی ..

_ اِ؟ پس چقدر شکسته شده بچه ... تو خونه بهش خوب نمی سرن ؟!

مهناز _ غلط کردی ... خیلی هم خوب مونده ... خیلی هم خوشتیپه خیلی هم ....

_ خیلی هم تو فوضولی ... اخه به تو چه که این چه جوریه ؟!

مهناز _ تو هم که چقدر منحرفی ... همش از قیافش تعریف کردما نخواستم که زن بشم

_ حالا نه که خیلی خاطرتو می خواد ! از بس داری بال بال می زنی امشب میاد میگیرتت

مهناز پشت چشمی نازک کرد و گفت :

_ کی گفته من برای این دارم بال بال می زنم ؟ هزار تا از این بهترم واسه من صف کشیدن من نگاشون نمی کنم !

_ واه ... بگیر منو !

با هیسی که الهام گفت دیگه بحثو تموم کردیم ... اَه ضد حال !

عسگری با نعمت زاده داشتن نزدیکمون می شدن . الهام گفت :

_ هوی بچه ها ماهیتابه رسید .

_ شرمنده روغن نداریم ... حسش نیست . خودت یه جوری بپیچونش .

تا خواستم برم الهام دستمو کشید که از کمر تا شدم . زیر لب فحش خوشگلی نثارش کردم و صاف وایسادم . چرا من هر وقت می خوام جلوی این ایکبیری سنگین رنگین باشم نمیشه ؟

عسگری _ خسته نباشین خانوما .

مثل مادربزرگا گفتم :

_ زنده باشین .

عسگری لبخند نصفه ای زد و گفت :

_ فردا داریم میایم کوه ... بیشتر بچه های کلاس هستن میاین دیگه ؟

تا خواستم بگم نه ، نفیسه و سهیلا و الهام و مهناز گفتن :

_ بله .

بله و بلا ! من اینجا ذغالم که نظر نمی پرسین ؟

نعمت زاده اسامی رو نوشت و گفت :

_ فردا صبح زود بیاین دانشگاه که بریم کوهِ ....

و با عسگری دور شدن . دستامو به کمرم زدم و برگشتم بچه ها رو نگاه کردم . هر کدومشون یه جایی رو نگاه می کردن . سهیلا با کیف گیتارش بازی می کرد . الهام داشت چادرشو می تکوند . نفیسه کله اش تو موبایلش بود و مهناز سرشو طرف اسمون گرفته بود و اروم اهنگی زیر لب زمزمه می کرد . تا خواستم دهن وا کنم فحششون بدم ، سهیلا با شعف دستاشو بهم کوبید و گفت :

_ هااااااان یهدا ...

_ هان نه بی ادب ... چته ؟

سهیلا با خنده گفت :

_ درس خون شدی ... از فاضلی بیست می گیری ... ساختمان داده توضیح میدی مثل هلو ... نه بابا داری کم کم راه میفتی ....

ابروهامو با ناز بالا انداختم و گفتم :

_ چه کنم ؟ ما اینیم دیگه ...

سهیلا _ حالا راز موفقیتت در چیه ؟

_ راز موفقیت دیگه چه کوفتیه بابا ؟ من از این اداها ندارم که ... فیلمام تموم شده بود مجبور شدم بشینم پای درس حوصله ام سر نره !... وگرنه من عمرا ساختمان بخونم .

بعد یه چیزی یادم اومد و پرسیدم :

_ واسه چی گیتارتو اوردی ؟ امروز که کلاس نداریم .

سهیلا _ اهان .. داشت یادم میرفتا ... اقای سعیدیان امروز اینو داد به من که بهت بدم . گفت همون مارکیه که می خواستی ...

_ اخی چه پسر باحالیه یادش بود واسم بخره . حالا پولشو چه جوری بدم ؟

سهیلا _ نگفت که چند شده ، گفت شمارتو بهش بدم که قیمتشو بهت بگه .

_ باشه ... دستش درد نکنه ...

بعد سریع اضافه کردم :

_ من قرار نیست بیام کوها ... گفته باشم .

چهار تا کیف همزمان رو هوا بلند شد که رو سرم فرود بیاد . دستامو حفاظ سر بیچاره ام کردم و گفتم :

_ غلط کردم ... غلط کردم ... میام !

..............................

تازه هوشم برده بود که صدای اس ام اس نکره ی گوشیم بلند شد :

_you have a massage .

هنوز منگ خواب بودم . اس ام اسو باز کردم و دیدم شماره ی ناشناس برام نوشته :

_ سلام خوبین ؟ امروز چیزی رو که خواستین دادم دوستتون بهتون بده . مبلغش قابل نداره .... تومن .

با گیجی از خودم پرسیدم کدوم اوسگلیه که نزاشته من دو دقیقه استراحت کنم ؟ خواب بعد از ظهرم واسم خیلی مهم بود اگه بد خواب می شدم تا شب همه رو بیچاره می کردم . همونطور که چشام بسته بود جواب دادم :

_ شما ؟

دوباره چشام گرم شده بود و داشتم ادامه ی خواب قشنگمو می دیدم که جواب داد :

_ یوسفم .

_ اِ؟ منم زلیخام !

فقط یادمه همینو فرستادم و دوباره چشمامو بستم . دیگه نمی خواستم ادامه ی خواب خوشگلمو از دست بدم . دکمه ی افو فشار دادم و گوشی رو پرت کردم توی یه جای نا معلوم . خدا کنه نشکسته باشه !

_ یهدا همه چی رو برداشتی ؟ چیزی که جا نزاشتی ؟ لباس خوب پوشیدی ؟ سرما نخوریا ... بیا این یه لقمه دیگه هم بخور ... می خوای از کوه بالا بری جون داشته باشی ...

مامان منتظر نموند حرفم تموم بشه . تا دهنمو باز کردم بگم که تا خرخره خوردم ، یه لقمه کره مربا ، که مرباش چهار برابر کره اش بود فرو کرد تو دهنم . داشتم بالا میاوردم . هیچ وقت چیزهای شیرینو دوست نداشتم . سریع خداحافظی کردم و بیرون اومدم می ترسیدم مامان یه پرس دیگه هم بهم صبحونه بده .

تقریبا تموم بچه ها اومده بودن . الهام گفت :

_ دو نفر راهنما باهامونه . دو سه نفرم عضو انجمن کوهنوردی یونی همرامونه ...

_ چرا این همه ایل و تبار دنبال سرمون اوردن ؟

سهیلا _ می خوان مواظبمون باشن دیگه ...

_ اووووووووه بابا مراقب ! اینا که شلوارشونم نمی تونن بکشن بالا !

نفیسه _ تو این دوره زمونه همینشم گیر نمیاد .

_ اره والا !

مهناز که داشت کنارمون راه می رفت ، یه لحظه پرواز کرد به سمت دیگه .

_ ا ؟ این چش شد ؟

الهام _ نیدونم .

مهناز در حالی که کنار یوسف راه می رفت اومد سمتمون . تا یوسفو دیدم یادم اومد که باید پول گیتارو باهاش حساب کنم . وقتی کنارمون رسیدن ، بعد از سلام و احوال پرسی ، مهناز گفت :

_ یوسف هم جزو مراقبان ماست .

می خواستم بگم مگه خودمون شَلیم که ایشون مراقبمون باشه ؟ دو تا بندهای کولمو به پشتم انداختم و از یوسف پرسیدم :

_ ببخشید اقای سعیدیان ، فرصت نشد ازتون بابت خرید گیتار تشکر کنم ... ممنون و لطفا بگین قیمتش چند شده ؟

یوسف یه لحظه شکه شد و بعدش یه لبخند مرموز گوشه ی لبش نشست و گفت :

_ قابلتونو نداره ... ، حدود ... هزار تومن .

قیمتش یه خرده بالا بود ولی خب ، گیتار و میتار و این چرت و پرتا لابد گرونه دیگه . قبلا از بابا پول گرفته بودم . کیف پولمو در اوردم تا حساب کنم . تراولا رو بیرون اوردم و جلوش گرفتم و گفتم :

_ ممنون از محبتتون .

نگاش به دستم بود و پولا رو نگرفت . انگار داشت حرفشو سبک سنگین می کرد . بالاخره تو چشام خیره شد و گفت :

_ میشه چند لحظه باهاتون حرف بزنم ؟

همونطور که اونجا وایساده بودم گفتم :

_ بله . بفرمایین .

یوسف مردد نگاهی به بچه ها کرد . انگار با حضورشون معذب بود . مهناز به بقیه گفت :

_ بچه ها مثل اینکه دارن راه میافتن ... بیاین بریم .

و به همراه دوستام دور شدن . نگاهی به اطراف انداختم . دوست نداشتم کسی منو با یوسف ببینه . یوسف کمی جلوتر اومد . اوا ؟ چرا اینجوری می کنه ؟ کر که نیستم ! از همونجا حرفتو بزن دیگه ! چند قدم دیگه بهم نزدیک شد و من ابروهام بیشتر و بیشتر تو هم فرو می رفت . دیگه کاملا کنارم وایساده بود . اروم پرسید :

_ دیروز گوشیت باهات نبوده ؟

جانم ؟! میگم نباید به این پسرا آتو بدی ... ببین بیشعور هفت رنگ چه جوری جلوی بقیه شما شما و خانوم خانوم میکنه حالا اگه جلوشو نگیرم بهم میگه اجی ! با همون اخم خفن ، خیلی جدی پرسیدم :

_ چطور ؟

یوسف یه تای ابروشو بالا انداخت و گفت :

_ پس می دونی که قیمت گیتار چند بوده درسته ؟

نه این ادم بشو نیست ... با شک پرسیدم :

_ از کجا باید بدونم ؟

نگاش رنگ شیطنت گرفت :

_ جالبه ... من و تو دیروز باهم زیاد اختلاط کردیم ... چطور یادت نمیاد ؟

یه دقه واسا ببینم ! نکنه وقتی من خواب بودم این بهم اس داده و من نفهمیده چرت و پرت بهش گفتم ؟ گوشیمو از کیفم بیرون اوردم . واااااااای نه ! ارسال شده ها ذخیره نشده بود ... حالا چی بهش گفتم ؟ نکنه بهش فحش ناموسی داده باشم ؟ ای خدا ... ابروم رفت ... ! اصلا تقصیر خودشه ... کدوم خروس بی محلی ساعت پنج بعد از ظهر که همه خوابن اس میزنه ؟! خیلی ریلکس سرمو بالا اوردم و پرسیدم :

_ متاسفانه موارد ارسالیم پاک شده ... حالا اگه ممکنه بفرمایین چی بهتون گفتم .

یوسف دوباره لبخند مکش مرگ مایی زد و گفت :

_ یه خرده فکر کن یادت میاد چی گفتی ...

نه دیگه داری زیادی رو اعصابم رژه میری .... هی هیچی بهت نمی گم پررو تر میشی ! با عصبانیت گفتم :

_ اصلا مهم نیست . شما پولتونو بگیرین .

و دسته ی پولو به طرفش دراز کردم . عقب تر رفت و فقط یکی از تراولا رو برداشت و گفت :

_ بهتون گفتم که قابلتونو نداره و فکر کنم شما خواب بودین چون فقط اسممو پرسیدین و منم بهتون گفتم یوسفم ... و حدس میزنم داشتین خواب فیلم یوزارسیفو میدیدن که بهم گفتین منم زلیخام ! حرف دیگه ای نزدین . اگه هم الان کاری کردم که ناراحت شدین ، عذر می خوام ... بزارین به حساب شوخی .

هاج و واج نگاش کردم ... باز خدا رو شکر بهش فحش نداده بودما ! حالا راست راست وایساده بود و بهم نگاه می کرد . کلا این بشر غیر نگاه کردن کار دیگه ای نداره . منم مثل خودش پررو بازی در اوردم و زل زدم تو چشماش . نگام از یکی چشم به دیگری می لغزید . تو دلم گفتم :

_ کوفتت بزنن که اینقدر رنگ چشات خوشگله !

انگار حرف دلمو خوند . لبخندی زد و سرشو پایین انداخت و گفت :

_ بهتره بریم ... بقیه منتظرن .

سعی کردم با رفتار یوسف کنار بیام ... فکر کنم یه چیزیش میشه . بیچاره قاطی داره دیگه ... از بس این اهنگای نکره خورده به گوشش رو مخشم تاثیر داشته !

همه ی بچه ها داشتن با هم حرف می زدن . فقط من بودم که بی هم صحبت قدم میزدم الهام اومد کنارم و گفت :

_ پسر عمه مهناز چی کارت داشت ؟

_ هیچی می خواست بگه قیمتو اشتباه گفته ... یه خرده هم کرم ریخت .

الهام _ چطور؟ اذیتت کرد ؟

_ نه بابا ... مال این حرفا نیست !

بعد هم اروم طوری که مهناز متوجه نشه موبه موی قضیه رو واسه الهام تشریح کردم . الهام اخر سر گفت :

_ من فکر کنم می خواسته ببینه میتونه بازیت بده یا نه ولی تو خوب باهاش برخورد کردی ... می دونی یهدا ، تو این جور موارد من خیلی تو رو قبول دارم . خیلی جدی هستی همیشه منطقی عمل می کنی نه احساسی ... افرین

خودمو لوس کردم و گفت :

_ واقعـــــــــــا؟؟؟ چه لعبتی هستم من !!!

بعد هم یه لبخند خیلی خفن زدم که الهام گفت :

_ اَه ... بابا جمع کن اون دهنو ... تا لوزالمعدت پیدا شد ... فیلم جدید داری ؟ حوصله ام سر رفته فیلم می خوام ...

با ناراحتی گفتم :

_ نه ندارم ... دارم از بی فیلمی تلف می شم ... فیلم کره ای خونم افت کرده !

سهیلا اومد طرف راستمو دستشو دور گردنم انداخت .

_ اه ... نکن دختره ی سبک ... کمرم خورد شد ...

سهیلا _ غلط کردی مگه من همش چقدر وزن دارم ؟

_ نمی دونم ... ماشالا وزنت که زیاده فقط به چشم نمیای ... همچین تو پر !

سهیلا با دست زد تو کمرم که سه متر پرت شدم جلو ... سریع برگشتم تا ادبش کنم که اقایی که از حراست باهامون اومده بود ، یه نگاهی کرد که خودمونو خیس کردیم ! چته بابا ؟ مثل ازرق شامی !

دیگه دخترای خوبی شده بودیم و از مناظر زیبای طبیعت لذت می بردیم . یه تپه ی صاف خاکی بود که چند تا از پسرا رفته بودن بالای اون و داشتن رودخونه ای که زیرش جریان داشتو نگاه می کردن . سهیلا دستمو کشید و گفت :

_ بیا ما هم بریم بالا ...

_ مگه اب ندیده ای دختر ؟ خب رودخونه ابه دیگه ...

سهیلا مثل بچه ها لب برچید و گفت :

_ من می خوام برم ... منو ببر

عجب ادمیه ! خب مگه تو هر جا می خوای بری من باید مثل کش شلوار بهت اویزون باشم ؟ خب خودت بیا برو دیگه ... کلاس می خواد بره منو با خودش می بره ... کوه می ره منو می بره .... استخر می ره منو می بره کم مونده تو دستشویی هم بگه باهاش برم و سرپاش کنم ! تا یه ربع داشتیم کل کل می کردیم که من بیام یا نه ... اخر سر نفیسه گفت :

_ خب باهاش برو دیگه یهدا ... می بینی که ادم نمیشه و بروه چهار تا قطره اب ببینه ارزو به دل نمونه بچه ام !

با عصبانیت نفسمو بیرون دادم و گفتم :

_ خیل خب ... بیا بریم خبر مرگ جفتمون !

با هزار تا بدبختی از اون تپه ی چهار متری بالا رفتیم . از صخره نوردی هم سختتر بود . هیچ جای پایی واسه وایسادن نداشت با هزار تا بدبختی کف پاهاخمونو جابه جا کردیم که از لبه ی تپه پرت نشیم پایین . حالا می فهمم چرا فقط پسرا که کار بلد بودن رفتن بالا ... نگاهی به اطراف کردم . تقریبا همه داشتن می رفتن . رو به سهیلا گفتم :

_ آبتو دیدی ؟ حالا بیا بریم ... الان جا میمونیم .

سهیلا خیلی با احتیاط چرخید تا بره پایین دستشو گرفتم تا راحتتر بره . من دقیق پشتم به سراشیبی بود که اگه پام در میرفت با مخ میرفتم تو رودخونه !

یه دفعه پای سهیلا لیز خورد و داشت میفتاد که سریع دو تا دستاشو چنگ زدم ولی خودم نتونستم تعادلمو حفظ کنم و پام سر خورد و از پشت تپه که رو به رودخونه بود افتادم ولی دستمو به یه سنگ گرفتم و اویزون موندم . سهیلا با جیغ دستمو گرفت و خواست منو بکشه بالا :

_ وای ... یهدا چی شد ؟ ... خاک به سرم کنن ... بزار دستتو بگیرم ... دستتو بده به من ...

به سختی دستمو روی سنگهای لبه ی تپه جابه جا کردم تا دست سهیلا رو بگیرم . صدای سنگریزه ها رو می شنیدم . فهمیدم که سهیلا هم نمی تونه دوباره بیاد بالا داشت لیز می خورد . بلند داد زدم :

_ نمیشه سهیلا ... نمی تونی منو بگیری ... برو یکی رو بیار تا نیفتادم .

سهیلا در حالی که هق هق می کرد گفت :

_ یهدا الان میام .... دستتو ول نکنیا ... یهدا تو رو خدا نمیر !

زهر مار توهم تو این موقعیت حرف از مرگ و میر میزنه ! با جیغ گفتم :

_ برو گمشو تا نیومدم بالا ناقصت کنم !... برو یکی رو بیار .....

هنوز صدای گریه ی شدید سهیلا میومد . با خودم گفتم چقدر سریع این اتفاق افتاد . یادم باشه وقتی از اینجا بیرون اومدم ، دیگه هیچ جا با سهیلا نرم ! حتی تو بهشت ! دستام داشت کم کم بی حس می شد . دوباره خودمو جابه جا کردم تا بلکه جای پایی پیدا کنم . ولی هیچ سنگی روی دیواره ی صخره نبود . پاهامو تو هوا تکون دادم و با خنده گفتم :

_ خدایا اوضامو می بینی ؟ اینا همش تقصیر خودمه ... گفتم سهیلا چقدر اویزونه حالا خودم اویزونتر از اونم !

و صدایی شبیه خنده از گلوم خارج کردم . بیشتر شبیه گریه بود تا خنده . اصلا نمی تونستم موقعیتمو درک کنم . نگاهم به پایین پام افتاد . تازه رودخونه رو داشتم می دیدم . زیاد عمق نداشت ولی سنگهای تیز ته رودخونه مو به تنم سیخ کرد . کم کم اضطراب کل وجودمو فرا گرفت ... احساسی که خیلی کم برام پیش میومد . یه لحظه خودمو اون پایین تصور کردم که سرم شکافته و خون از سر و روم جاریه . چشامو بستم نه ... نه نباید بمیرم من هنوز خیلی جوونم هزار تا ارزو دارم .

دست راستم یخ کرده بود و تحمل وزنمو نداشت خدایا نگو که دارم میافتم .... خدایا خودت به دادم برس ... حداقل اگه افتادم یه کاری کن بی درد بمیرم . دستم دیگه داشت شل می شد . یه جیغ بنفش کشیدم ... انگار می خواستم بگم بیاین کمکم دارم تلف میشم ... ولی کسی نبود ... دوباره تمام توانمو تو صدام جمع کردم و جیغ بعدی رو با گریه سر دادم :

_ خدایا ... چرا هیچکی نمیاد کمکم ؟

دست راستم کامل از روی سنگ کشیده شد . دیگه هیچ امیدی واسم نمونده بود ... مطمئن بودم تا چند ثانیه دیگه میفتم . اشکایی که هیچ وقت اجازه ی ریختنشو نمی دادم حالا سرازیر شده بود . به هق هق افتاده بودم که یه نفر با فریاد گفت :

_ یهدا ... یهدا ... کجایی ؟

فکر کنم یوسف بود که صدام میزد ... با صدایی که از ترس و بغض دورگه شده بود جیغ زدم :

_ من اینجام ... تو رو خدا بیا کمکم ... دارم میفتم ....

در عرض چند ثانیه ، یوسف اومد بالای سرم و ساعدمو گرفت و با قدرت منو کشید بالا . صدای گریه های مکرر دخترا و فریادهای پر اضطراب بقیه تو گوشم می پیچید . فقط یادمه یوسف با احتیاط منو رو زمین خوابوند و خیلی زود همه چی پیش چشمم تیره و تار شد ...

با صدای فین فین گریه از خواب بیدار شدم . اه ... کیه که پوزشو اورده تو صورت من هی زر زر گریه می کنه ؟ ای بابا یکی به اینا بگه از روی من بلند شن دارم خفه می شم !

تو یه حرکت سریع چشامو باز کردم . سهیلا گونشو روی پیشونیم گذاشته بود و یه ریز گریه می کرد . ای خدا باز این راه اشکش باز شد ... دیگه تا امشب کار داریم ... فکر کنم حدود یه لیتر فقط گریه کنه !

چشم چرخودم تا ببینم دیگه کی راه نفسمو بند اورده ، دیدم مهناز و نفیسه و الهام بالای سرم نشستن و دارن گریه می کنن ... فکر کنم بلا نسبت مُردم ، نه ؟! اخه بالای سر جنازه هم اینجوری کسی گریه نمی کنه که اینا دارن شیون می کنن !

چشامو دادم بالا دیدم یوسف و چند تا از بچه های دیگه بالای سرم وایسادن . یوسف چشمش به من بود وقتی دید چشامو باز کردم ، نگاشو داد بالا و نفسی که معلوم بود خیلی وقته حبس کرده ، بیرون داد . دلا شد و در گوش مهناز اهسته گفت :

_ بالاخره بیدار شد .

مهنازکه سرش پایین بود و گریه می کرد با این حرف زود سرشو اورد بالا و تا منو دید ، با بغض گفت :

_ واااااای یهدا جونم ... الهی بمیرم واست ، تو که ما رو به کشتن دادی ...

سهیلا و بقیه هم تا دیدن بیدار شدم با هم دیگه به طرفم هجوم اوردن و بغلم کردن . احساس می کنم داره دنده هام خرد می شه ... از بچگی از اینکه کسی بغلم کنه یا ببوستم نفرت داشتم حالا بچه ها یکی یکی منو بغل می گرفتن و سر و صورتمو تفی می کردن ! دیگه داشت کفرم بالا میومد با صدای بلند گفتم :

_ اَه ولم کنین بابا ... حناق شدم !

بچه ها با صدای من کنار رفتن و من تازه تونستم کمی هوا استنشاق کنم . سهیلا بریده بریده گفت :

_ خاک به ... سر کم ....عقلم کنن ....

_ کم عقل نه بی عقل ! داشتی به کشتنم می دادی !

با این حرف من ، دوباره شروع کرد به گریه کردن ... اه این دختر چرا همچین می کنه ؟ جلوی ادم و عالم هی ابغوره می گیره که چی ؟ با بی حوصلگی گفتم :

_ سهیلا جون مادرت گریه نکن دارم سرسام می گیرم ...

سهیلا _ اخه ... داشتی می ... مردی ...

ا ؟ بچه پررو ! یه خدای نکرده بگه بد نیستا ! با ارامش گفتم :

_ عزیز دلم حالا که می بینی نمردم و از تو هم سالم ترم . تازشم من با جناب عزرائیل پارتی دارم به این زودی ها قرار نیست جونمو بگیره ... حالا هم کوهو به همه زهر نکن ... پاشین بریم قلمونو فتح کنیم ... پا شین ببینم .

هیچ کی از جاش تکون نخورد . نگاهی به صورت تک تک دوستام انداختم . الهام که رد اشک رو صورتش مونده بود . مهنازم که چشاش مثل وزغ باد کرده بود . نفیسه هم از بس دماغشو کشیده بود ، نوکش قرمز شده بود . سهیلا هم که دیگه هیچی ... انگار چهار پنج بار کتک خورده ! همچین صورتش ورم کرده بود که ادم وحشت می کرد نگاش کنه ! دیگه کم کم داشتم افسردگی می گرفتم . با حرص گفتم :

_ بلند میشین یا بلندتون کنم ؟! پاشین از دورم ببینم دارم از دستتون دیوونه میشم ... اه پابوها ! (احمق)

الهام بلند شد و به بقیه هم کمک کرد تا پاشن . بعد هر چهار نفر دستامو گرفتن و کمک کردن تا لباسمو بتکونم . یه لحظه وقتی بلند شدم ، چشام سیاهی رفت ولی به روم نیاوردم . نمی خواستم تفریح بقیه از اینی که هست خرابتر بشه . دستامو تو دست الهام و مهناز قفل کردم و به راه افتادیم . برگشتم تا ببینم یوسف کجاست ... می خواستم ازش تشکر کنم . دیدم درست پشت سر من وایساده و مراقبه دست از پا خطا نکنم . یه لحظه وایسادم و گفتم :

_ خیلی ازتون ممنونم . لطف کردین .

یوسف هیچ تغییری تو صورتش نداد و بهم زل زد و گفت :

_ وظیفمو انجام دادم فقط کاش شما یه کم همراهی می کردین .

بعد هم منتظر شد تا راه بیفتم . مهناز دستمو کشید و در حالی که قدماشو باهام هماهنگ کرده بود اهسته گفت :

_ نمی دونی وقتی سهیلا با اون قیافه اومد بهمون گفت افتادی پایین چه حالی شد . داشت پس میفتاد . کل راهو یه نفس دوید ... چند بار نزدیک بود خودشم لیز بخوره و بیفته ... حالا وقتی رسیده بود که نمی دونست از کدوم تپه اویزونی که بیاد بگیرتت ... وای مثل دیوونه ها شده بود هی پشت سر هم دیگه یهدا یهدا می کرد ... انگار زنش داره میمیره ... !

مهناز خنده ی ریزی کرد و ادامه داد :

_ جالبتر وقتی بود که کشیدت بالا ... نمی زاشت که هیچکی بیاد کنارت ببینه چته ... تا من یا الهام میومدیم بالا سرت ببینیم زنده ای یا مرده یه دادی سرمون می کشید که خودمونو خیس می کردیم .... ولی خودمونیما ... چه کارش کردی که اینجوری اسیرت شده ناقلا ؟!

حرفای مهناز خیلی واسم عجیب بود . یه حس خیلی خوب از اون ته تهای دلم داشت جوونه می زد . بالاخره یه تک سلولی که عاشقم بشه ، پیدا شد ! اونم چه تک سلولیه ی هلویی ! یه جورایی داشتم ذوق مرگ میشدم که یه حسی که فکر کنم باهاش میونه ی خوبی نداشتم از همون دلم بلند شد و گفت :

« هوی یهدا خیال خام نکنیا .... این بدبخت مسئولیت داشته هرکس دیگه هم در شرف مرگ بود همینجوری واسش بال بال می زد ... تو که تافته ی جدا بافته نیستی...»

دیدم که بله این حسه هم داره حرف درستی میزنه ولی حالا کدومشون درست تر میگن ؟ اه ... اصلا به جهنم نخواستم کسی عاشقم بشه ... همون حس بده بهتر میگه من که سوای دیگران نیستم ... پس نباید این کار یوسفو بزارم به حساب عشق و عاشقی . مهناز زد تو پهلوم :

مهناز _ هوی کجا سیر می کنی ؟ لابد سر سفره عقدی هان ؟!

در حالی که خیلی سعی می کردم صدام دپرس نباشه جواب دادم :

_ نه خیرم ... همینجا رو زمین دارم سیر می کنم ... سفره عقدم کجا بود ؟ حتما تا دو دقیقه ی دیگه ما دو تا رو می کنی تو اتاق خواب ها ؟!

مهناز _ قاعدتا باید بعد از عروسی همین کارو بکنن دیگه نه ؟!

چشم غره ای به مهناز رفتم و گفتم :

_ نمی دونم والا ... من اندازه ی جنابعالی تجربه ندارم .

مهناز _ برو بمیر تو هم ! حالا از خداتم باشه ... کی بهتر از پسر عمه ی ناناس من ؟!

_ اِ؟ اگه اینقدر خوبه برش دار واسه خودت .

بعد هم جلوتر از مهناز به راه افتادم . نمی دونم چرا یهو امپرم چسبید ؟!

داشتم با عجله از کنار بچه ها رد می شدم که یه دفعه پام لیز خورد . نزدیک بود دوباره از لبه ی کوه پرت بشم . با ترس اولین چیزی که تو دستم بود چنگ زدم . یه دست قوی بازومو گرفت و کمک کرد تا صاف بایستم . به نفس نفس افتاده بودم . خیلی می ترسیدم دوباره اون اتفاق تکرار بشه . سرمو بالا اوردم تا از کسی که کمکم کرده تشکر کنم که دیدم یوسف با چشمایی که به خون نشسته بود بهم نگاه می کرد . هنوز بازوم تو دستش بود . بقیه بی توجه به ما حرف می زدن و جلو میرفتن . خواستم بازومو از توی دستای یوسف بیرون بکشم که با عصبانیت تکونم داد و گفت :

_ هیچ معلوم هست حواست کجاست ؟ تا خودتو به کشتن ندی راضی نمیشی دختره ی حواس پرت ؟

حرفاش برام خیلی گرون تموم شد . فهمیدم که حق با همون حس بده . با لبخند تلخی گفتم :

_ نگران مسئولیتتون نباشین جناب سعیدیان .

دوباره تلاش کردم که خودمو از دستش ازاد کنم که فشار بیشتری به بازوم وارد کرد و با حرص از لای دندونایی که بهم می فشرد گفت :

_ اینقدر یاوه بهم نباف دختر ... فقط چشاتو واکن و ببین چقدر نگرانتم .

نگاه منم مثل خودش رنگ عصبانیت گرفت و خیلی جدی گفتم :

_ اصلا به چه حقی به من دست زدی ؟ به چه حقی داری با من اینطوری حرف می زنی ؟ مراقبمی که باش این بازیا چیه دیگه اقای سعیدیان ؟ به نفع خودتونه که ولم کنین .

جمله ی اخرمو خیلی سرد گفتم . معلوم بود که داشت تقلا می کرد با خودش کنار بیاد . باز چشم تو چشم شدیم . نگاهش داشت مثل قدیم گرم میشد ولی نگاه من جدی و خشک . حلقه ی انگشتاش دور بازوم شل شد و با گفتن ببخشید ترکم کرد .

دیگه نمی خواستم ببینمش . از دستش دلخور بودم . دلخوری واسه چی ؟ واسه اینکه دوستم نداشت ؟ مگه من چه چیز متفاوتی داشتم که دوستم داشته باشه ؟ حقو به اون می دادم که به عنوان یه مسئول نگرانم بشه ولی چرا اینقدر از دستم عصبانی بود ؟ کلافه سرمو به طرفین تکون دادم و خواستم برگردم . هر چی الهام و بچه ها اصرار کردن بمونم ، مخالفت کردم و سردردو بهانه کردم . سهیلا با نگرانی پرسید :

_ چرا سرت درد می کنه ؟

_ فکر کنم از فشار اضطرابه ... میرم خونه .

خواستم حرکت کنم که سهیلا صدام زد . برگشتم و دیدم چشاش پر از اشکه با ناراحتی گفت :

_ یهدا منو میبخشی ؟

به زور لبخندی زدم و سعی کردم صدام شاد باشه :

_ اره عزیزم .

سهیلا هم لبخند ارامش بخشی زد و گفت :

_ خیالم راحت شد ... مواظب خودت باش .

سرچهار راه ایستاده بودم و نگاهم به ثانیه های چراغ قرمز بود . چشام با ثانیه ها همراه بود ولی حواسم جای دیگری بود . هنوز داشتم رفتار خودمو مقابل یوسف حلاجی می کردم . مثل اینکه خیلی زود جوش اوردم نه ؟ خب چی کار کنم ؟ دست خودم نبود ... با صدای بوق های ممتد ماشینا زود به خودم اومدم و پامو روی پدال گاز فشار دادم .

یه نگاه به ساعت مچیم انداختم . واسه رفتن به خونه خیلی زود بود . برم خونه بگم چی ؟ اهان می گم رفتم یه تپه رو فتح کردم و بعدم با پسر دوست خانوادگیمون شاخ تو شاخ شدم ؟ اه من چم شده ؟ چرا اینقدر به یوسف فکر می کنم ؟ خب دعوا کردم که کردم اصلا خوب کردم می خواست پررو بازی درنیاره . اما وقتی یادم اومد که چطور نجاتم داد ، از رفتارم شرمنده می شم ...

خب ، بیشتر به خاطر اینکه مسئولیت داشته اومده نجاتم داده وگرنه خبر دیگه ای نیست ... اره من مطمئنم ... حتما همینطوریه بهتره مثل دخترای چهارده پونزده ساله خیال بافی نکنم .

با رسیدن به یه بریدگی دور زدم و تصمیم گرفتم برم استخر . کلا من هر وقت تو یه چیزی کم میاوردم یا نمی فهمیدم که باید چی کار کنم میرفتم شنا ... اب باعث ارامشم میشد .

نفسمو حبس کردم و خودمو توی اب انداختم . خیلی اروم مسیر دو دیواره ی استخرو طی کردم . به خودم قول دادم که دیگه کاری به کار یوسف نداشته باشم و اصلا درباره اش فکر نکنم . ولی کلاس موسیقی رو چی کار کنم ؟ بالاخره که می بینمش ... اه ... لعنت بهت سهیلا ...

حدود چهار ساعت تو استخر موندم . وقتی بیرون اومدم چشام به سختی باز می شد و به شدت خوابم میومد . لپام به خاطر گرمای زیاد سونا گل انداخته بود . به سختی از پله ها خودمو بالا کشوندم و رفتم تو خونه .

مامان بابا و طاها جلوی تلویزیون نشسته بودن و برنامه ی مشاعره رو نگاه می کردن . من بعضی وقتا به اینکه دختر این خانواده باشم شک می کنم . تا حالا یادم نمیاد سر کلاس ادبیات به شعری نخندیده باشم و شاعرشو مسخره نکرده باشم ...! خب راست می گم دیگه ! اخه ادم عاقل که پا نمیشه از خورد و خوراکش بگذره بره شعر بگه !

یه سلام کوتاه دادم و خواستم برم تو اتاقم که بابا گفت :

_ علیک سلام دختر گل بابا ... بیا پیش بابا ببینمت ... صبح تا حالا کجا بودی یه سری به این پیرمرد نزنیا ...

الهی که من دورت بگردم بابای مهربونم ! ولی امروزو بیخیل شو که اصلا حوصله ندارم ! دارم از خستگی تلف میشم انرژیمم کامل تحلیل رفته . ولی خب ، نمی شه که دست بابا رو رد کرد . با یه لبخند ساختگی ، رفتم کنارش نشستم و بوسه ای رو گونه اش کاشتم . بابا دستشو دورم حلقه کرد و فشار خفیفی بهم وارد کرد . نگاهی به صورتم انداخت و گفت :

_ کوه خوش گذشت ؟

_ اره جای شما خالی ...

تو دلم گفتم نه خدا نکنه خوب شد نیومدی پرپر شدن منو ببینی ...دیگه تا عمر دارم هیچ وقت کوه نمی رم !

طاها در حالی که داشت نارنگیشو با دقت پوست می کند گفت :

_ هوا سرد بود ؟

_ نه خیلی چطور ؟

در حالی که نارنگی کوچولو رو نصف می کرد و تو دهنش می زاشت گفت :

_ اخه مثل دهاتیا لپات قرمز شده !

پشت چشمی نازک کردم و گفتم :

_ هیچ مثال دیگه ای بلد نبودی بزنی ؟

طاها یه قطره اب نارنگی که دور لبش مونده بود با سر انگشت پاک کرد . اه که من چقدر از این سوسول بازیای این پسر چندشم میشه ! اصلا بلد نیست نارنگی بخوره ! باید نارنگی رو با دست پوست کند ، بعدم با همون مویه های زرد رنگش گذاشت تو دهن و درسته قورتش داد ! نه مثل این بشر لایه لایه خورد ... گریپ فروت که نیست ! گفت :

_ چرا اینقدر بی حالی ؟

مامان _ بچم خسته شده ... برو مادر برو لباستو عوض کن بیا ناهارتو بخور .

در حالی که به سختی از جام بلند می شدم گفتم :

_ میرم بخوابم فردا هم کلاس نمی رم ... لطفا کسی صدام نزنه می خوام استراحت کنم .

مامان که داشت رفتنمو نگاه می کرد گفت :

_ پس ناهار چی ؟ هنوز ساعت چهارو نیمه می خوای بخوابی ؟

_ اره کسی هم تا شب صدام نزنه خودم گوشیمو کوک می کنم ...

طاها با خنده گفت :

_ چقدرم که تو با صدای گوشیت بیدار میشی !

برگشتم و گفتم :

_ حوصله ندارم ولم کن ...

معلوم بود داره از تعجب شاخ در میاره ولی دیگه نای کل کل با طاها رو نداشتم . داشتم از پله ها بالا می رفتم که گفت :

_ راستی یهدا ...

بدون اینکه برگردم گفتم :

_ هوم ؟

طاها _ برات فیلم جدید گرفتما ...

_ حوصله ندارم ... بزار بعدا می بینم ...

طاها _ ولی جدیده ها ... شکارچی شهر... لی مین هو نقش اصلیشه نبینی از دستت رفته ...

دو تا پله ی دیگه رو بالا رفتم و گفتم :

_ گیر نده ...

طاها با صدای ارومی گفت :

_ اِ؟ این چشه ؟!

با تانی لباسامو عوض کردم و گوشه ای انداختموشون . کمرم خیلی درد گرفته بود . فکر کنم به خاطر فشار عصبی ای که بهم وارد شده بود ، عادتهام جلو افتاده بود . بالشو تو بغلم جمع کردم و تا چشام بسته شد ، خوابم برد ...

مامان دوباره پتو رو از سرم کشید و گفت :

_ ناهار که نخوردی ، حداقل پاشو نمازتو بخون

با چشم بسته پتو رو از دست مامان کشیدم و با بی حالی گفتم :

_ نمی خوام ....

مامان _ اِ؟ یعنی چی نمی خوام دختر ؟ مگه دل بخواهیه ؟ پاشو ببینم ...

تا خواست پتو رو دوباره کنار بکشه داد زدم :

_ مامان عذرم موجهس بزار کپمو بزارم دیگه ... اَه ...

مامان در حالی که بیرون می رفت گفت :

_ دو ساعت دیگه بیدار باشیا ... می خوایم بریم خونه ی نسرین .

قبل از اینکه بره بیرون پرسیدم :

_ چه خبره اونجا ؟

_ خبری نیست می خوایم دور هم باشیم .

_ خب برین دور هم باشین من خوابم میاد دارم از خستگی می میرم ...

مامان _ شما هم هر وقت خستگیتو در کردی میای مفهوم شد که ؟

_ مامان تو رو خدا بزار دو دقیقه بخوابم ... شما می خواین دور هم باشین به من چه ؟ من دورا دور همراهیتون می کنم ... برو بزار من امشبو با خیال راحت بخوابم ... دارم میمیرم از دل درد ...

مامان یه جوری نگام کرد که یعنی داره کم کم متقاعد میشه ... کمی ادا اطوار از خودم دراوردم و بالاخره مامان راضی شد که امشبو بخوابم ... اوف خدا به خیر گذروند اصلا دلم نمی خواست دوباره با یوسف رو به رو بشم . مامان چراغو خاموش کرد و من دوباره رفتم زیر پتو . کم کم چشام گرم شد و نفهمیدم کی خوابم برد .

سر و صدای محیا باعث شد بیدار بشم . محیا داشت بلند بلند اهنگ کره ای فیلم دختر منو می خوند . یه اهنگ خیلی تند و رپ که با صدای نکره ی محیا بدتر هم می شد . با دست گوشامو گرفتم و داد زدم :

_ محیا برو گشو بیرون بزار بخوابم .

طولی نکشید که محیا پرید رو تختم و شوع کرد به ورجه وورجه کردن . از تکونهای شدید تختم کلافه شده بودم . سریع بلند شدم و وایسادم که چشام طوری سیاهی رفت که تلوتلو خوران پرت شدم زمین . محیا جیغ خفیفی کشید و دوید بالای سرم . با نگرانی گفت :

_ یهدا ... یهدا خوبی ؟

چشامو باز کردم . کم کم داشتم بهتر می شدم . وقتی دیدم صورتشو بهم نزدیک کرده ، بلند داد زدم :

_ مرض داری اینجوری سرم میاری ؟

هر چی تف تو دهنم داشتم ، پخش شد رو صورتش ! چشاشو با نفرت بست و با حرص گفت :

_ مرده شور اون گاله رو ببرن ... اه حالمو بهم زدی ....

برو بمیر تو هم بچه سوسول ! خیلی هم از خدات باشه واست صورتتو تبرک کردم !

دقایقی بعد از توی دستشویی اتاقم اومد بیرون و گفت :

_ یه خرده دیگه بخواب ...

داشتم از تخت بالا می رفتم :

_ همین قصدم داشتم .

محیا با چشایی که از کاسه بیرون زده بود به سمتم حمله کرد و گفت :

_ من تازه از ماه عسل برنگشتم که جنازتو ببینم که هی خوابیدی ... پاشو برو ناهارتو بخور...

فکر کردم ساعت یازده هست ... دست یهدا رو پس زدم و گفتم :

_ تو برو به اکرم خانوم تو چیدن میز کمک کن ... منم تا نیم ساعت دیگه میام ...

محیا پوزخندی زد و گفت :

_ خواب دیدی خیر باشه خانوم خانوما ... ما دو ساعته که ناهارمونو خوردیم .

دوباره مثل فنر از جام پریدم که محیا زد تو سرم و گفت :

_ یه بار دیگه اینجوری پاشی از وسط نصفت می کنم ... بچه ننر !

با گیجی از محیا پرسیدم :

_ ساعت چنده ؟ امروز که دوشنبه نیست نه ؟

محیا در حالی که به سمت کمدم می رفت گفت :

_ ساعت نزدیک سه بعد از ظهره ... امروز هم پنج شنبه اس ...

نفسی از سر اسودگی کشیدم . محیا مانتو هامو جابه جا کرد و گفت :

_ تو چطوری اینهمه خوابیدی ؟ کمبود خواب پیدا کرده بودی ؟

سلانه سلانه از روی تخت پایین اومدم و گفتم :

_ مگه همش چند ساعت خوابیدم شلوغش می کنی ...

محیا _ می زنم تو سرتا ... از ساعت پنج عصر دیروز تا حالا خواب بودی ... چه مرگت شده ؟

_ از اون مرگا که درد همیشگی خانوماس ...

محیا _ آهان ... راستی سهیلا بهت زنگ زد گفت ساعت چهار حاضر باش بیاد دنبالت برین کلاس موسیقی .

داشتم موهای آمازونیمو می خاروندم که با این حرف خشکم زد :

_ نگفتی که من میام ؟

محیا _ نه اتفاقا گفتم میری ... حالا هم زود باش یه حموم بکن سر حال بشی ... برو ببینم .

با حرص به محیا نگاه کردم و زیر لب گفتم :

_ چرا وقتی عروستم کردیم همش اینجا پلاسی ؟

محیا سرشو برگردوند و گفت :

_ چیزی گفتی عزیزم ؟

همونطور که به سمت حموم می رفتم گفتم :

_ اره گفتم چقدر دلم برات تنگ شده بود و نمی دونستم .

محیا هم از اون نگاها که یعنی خر خودتی بهم کرد و با لحن لوسی گفت :

_ دل به دل راه داره آجی !

سریع دو تا قاشق غذا به عنوان ناهار گذاشتم تو دهنمو سوییچو از دست طاها گرفتم . مامان دنبالم راه افتاده بود و فریاد میزد :

_ به خدا اگه ضعف کنی من میدونم با تو دختره ی سر تق !

به به من ضعف می کنم مامان عوض ناز کشیدن ، تهدیدم می کنه . تو راه به سهیلا زنگ زدم و گفتم مهمون داریم و نمی تونم بیام کلاس ولی الان داشتم زود تر از اون میرفتم تا خودمو حذف بکنم . اصلا هم ربطی به یوسف نداره ها ، درسام زیاد نمی تونم بیام کلاس!

توی راهرو می دویدم و به ساعتم نگاه می کردم . هنوز نیم ساعت به شروع کلاس مونده بود . عمرا سهیلا اینقدر زود برسه . قبل از اینکه در بزنم نگاهی به سرو وضعم انداختم . یه مانتوی صورتی کمرنگ که خیلی خوشرنگ و اسپرت تنم بود با شلوار و شال سفید . کفشای صورتی کمرنگمم پا کرده بودم . به قول محیا بسیار ملیح و تو دل بروم کرده بود که البته تو دل برو بودم ! صورتمم که مثل همیشه خالی از ارایش بود . نفس عمیقی کشیدم و در زدم . کسی جوابمو نداد . اهسته دستگیره رو چرخوندم و سرمو لای در کردم . کسی پشت میز نبود .

وارد اتاق شدم و به درهای متعددی که هر کدوم برای یه کلاسی بود زل زدم . داشتم به درو دیوار نگاه می کردم که یه دفعه از دری که مجاورم بود ، نوای عاشقانه ای بلند شد . نمی دونم چه سازی بود که اینقدر رمانتیک و قشنگ نواخته می شد . اهسته به طرف در رفتم . اهنگ همچنان ادامه داشت . لای درو باز کردم خیلی دلم می خواست ببینم اهنگ برای کدوم سازه و کیه که داره اینقدر قشنگ سازو می زنه .

یه دفعه خشکم زد . دیدم که یوسف از همون گیتارایی که یه سیخ روشه رو می زنه ! پس صدا از این بود ؟! بهش دقیق شدم نمی دونم چرا اینقدر دلم می خواست نگاش کنم ... یه طرف سازو گذاشته بود روی شونه اش و اونو با چونه اش ثابت نگه داشته بود و دستش رو با اون سیخی که مال ساز بود روی سیمهای ساز ، حرکت میداد .

پنجره ی اتاق درست پشت سر یوسف بود و اون نیمرخش طرف پنجره بود نمی تونستم خطوط صورتشو واضح ببینم ولی اهنگی که می نواخت منو به خلسه برد ... نمی تونستم زیبایی اون اهنگو توصیف کنم . تا حالا یه همچین اهنگی نشنیده بودم . هنوز داشتم با بهت به اون اهنگ گوش میدادم که صدای تقریبا بلندی از پشت سرم گفت :

_ با کسی کار داشتین خانوم ؟

همزمان با شنیده شدن صدا ، اهنگ هم قطع شد . به طرف صدا برگشتم و همون مدیر اموزشگاهو دیدم . وقتی دید جوابی نمی دم دوباره سوالشو تکرار کرد :

_ پرسیدم با کسی کار دارین خانوم ؟

بی فکر از دهنم پرید :

_ با یوسف .

چشمای مرد کمی باریک شد و حالت شکاکیت به خودش گرفت . صدای یوسفو شنیدم که گفت :

_ یهدا بیا تو .

به طرف یوسف برگشتم و دیدم که سازو تو دستش گرفته و برگه های نت جلوی روش رو که به پایه ای وصل بودن جابه جا می کنه . همونطور که مشغول بود گفت :

_ محمد لطفا درو ببند .

همون مرده رفت بیرون و درو بست . منم مثل مونگلا اون وسط وایساده بودم و داشتم به افق می نگریستم ! تازه یادم اومد چه غلطی کردم . دیدم منو یوسف توی یه اتاق تنها ... دو نفری ... واااااااااای الان شیطون میادا ! پاشو یهدا پاشو برو بیرون تا اون نفر سومه نیومده! ... تکونی به خودم دادم و خواستم برم بیرون که صدای یوسف مانعم شد :

_ من هنوز منتظرم کارتو بگی .

ای بابا باز که این پسر پررو شد! ... خب تقصیر خودم بودا اگه نمی گفتم با یوسف کار دارم که جَلی پسر خاله نمی شد ! صدامو صاف کرد و گفتم :

_ ببیخشین که مزاحمتون شدم . کار خاصی باهاتون نداشتم .

حرکت کردم که برم ولی دوباره صدای اون اهنگ قبلی بلند شد . دستام بی اراده شد شل و برگشتم و به یوسف زل زدم . این دفعه دیگه اصلا نمی تونستم صورتشو ببینم . صورتش کاملا به طرف پنجره بود و فقط می تونستم اشعه های خورشیدو که روی طره های موهاش خودنمایی می کرد رو ببینم . قسمتی از موهای لختش رو بالا زده بود و بقیه اش روی پیشونیش ریخته بود . گه گاهی سرش با حرکت دستاش هماهنگ می شد و تکون می خورد . من مثل مسخ شده ها اهنگو با تمام وجودم گوش می کردم .

تازه رفته بودم تو حس که اهنگ قطع شد و یوسف به سمتم برگشت . حرکتش غیر منتظره بود . خودمو جمع و جور کردم . نگاه یوسف یه جوری بود ... انتظار داشتم بهم بگه چرا نرفتی بیرون ؟ ولی در کمال تعجب دیدم که گفت :

_ دیشب با خانواده تشریف نیاوردین خونمون . ما رو قابل ندونستین ؟

تازه یادم اومد دیشب خونه ی اینا دعوت بودیم ... جواب دادم :

_ متاسفانه حالم خوش نبود .

حالت نگاش عوض شد و گفت :

_ خیلی ترسیدی ؟

منگ بهش خیره شدم :

_ از چی ؟

یوسف _ از اینکه بیفتی تو رودخونه ...

اب دهنمو قورت دادم . از دیروز سعی می کردم به این موضوع فکر نکنم ... راستش رفتاری که یوسف بعد از اون حادثه باهام کرد ، باعث میشد زیاد نتونم به ترسی که اون زمان بهم چنگ زده بود ، توجه کنم و به یادش بیارم ... خیلی محتاط جواب دادم :

_ اره ...

یوسف _ من خیلی نگرانت شده بودم ...

سریع سرمو بالا گرفتم . یوسف ادامه داد :

_ البته نه به عنوان یه مراقب و کسی که مسئولیت داره ... به عنوان ِیه ...یه ...

نتونست ادامه بده و سرشو پایین انداخت . نمی دونم اون موقع چه حسی داشتم . انگار کسی وجودمو خالی کرده بود . نه ذوق داشتم نه غم . ولی یه جورایی خیالم راحت شده بود ... نمی دونم چطور از دهنم پرید :

_ چه اهنگی بود که میزدی ؟

دوباره نگاهش به من معطوف شد :

_ ویولون عاشقانه ...

و یه خرده سکوت بینمون افتاد نه من چیزی داشتم بگم نه اون تلاشی برای شکستن سکوت می کرد . دوباره بی مقدمه گفتم :

_ میشه به منم یاد بدی ؟

گیج پرسید :

_ چیو ؟

پیچ پیچیو حواس پرت ! خب همین گیتار و سیخش دیگه ! ای وای باز که اسمش یادم رفت ... چی بود مادر ؟! اریون بود ؟ چی بود ؟ اخرش یون داشت نه ؟! یوسف دید دارم خیلی به خودم فشار میارم بنابراین گفت :

_ می خوای ویولون زدن یاد بگیری ؟

اهان ویولون ! اره همینو می خوام با لبخندی که از سر شادی بود گفتم :

_ بله ... میشه کلاسمو عوض کنم ؟

یوسف گفت :

_ شرمنده ام ولی نمیشه .... تا حالا بیشتر از چند نفر برای ویولون ثبت نام نکردن ... این ساز خیلی سخته اکثرا ترجیح می دن اونو گوش کنن تا زدنشو یاد بگیرن .

_ اِ؟ ... حیف شد....

مثل اینکه خیلی سوزناک گفتم ... در واقع خیلی نمی خواستم ویولونو زدن یاد بگیرم فقط ازش خوشم اومده بود . یوسف که دید ساکتم گفت :

_ با گیتار مشکلی داری؟

_ ها؟ نه ... فقط صدای ویولونو بیشتر دوست دارم .... خیلی نازه .

لبخند نمکینی زد که باعث شد یه چال نامحسوس بیفته یه طرف گونه اش ... اخی !... اینم وقتی می خنده مثل من لپش سوراخ میشه ! ولی سوراخ لپ من خوشگل تره تازه دو طرفشم میفته !

یوسف _ خب اگه خیلی اصرار داری می تونم بهت یاد بدم ....

دستامو بهم کوبیدم و بلند گفتم :

_ واقعـــــــــا ؟

یوسف از شادیم خوشحال شده بود ... خیلی اروم گفت :

_ هیس چه خبرته ؟! یواش تر ...

لب پایینمو گزیدم و اون ادامه داد :

_ البته به صورت خصوصی ...

تدریس خصوصی یوسفو قبول کردم . کاملا عقلمو از دست داده بودم ولی خوب چه میشه کرد ؟ عاشقی بد دردیه که من گرفتارش شدم ! قرار بود یه ساعت قبل از شروع کلاس گیتار، بهم ویولون یاد بده ... منم که خوشحال و علاقمند به موسیقی در حد المپیک !

نمی دونم چه سری توی اون اهنگ نهفته بود که بعد از گوش دادنش نظرم درباره ی یوسف هزار درجه عوض شد ! بعد از قرار مدار واسه یادگیری ویولون بهش گفتم که امروز قصد اصلیم از اومدن به اونجا چی بوده . بهش گفتم به خاطر رفتارش که توی کوه باهام کرد ازش ناراحت شدم . اونم خیلی صمیمی باهام برخورد کرد و نصیحتم کرد . یادمه بهم گفت :

_ یهدا تو دختر عاقلی هستی فقط بعضی وقتا احساسی برخورد می کنی ... به نظرم تو تصمیمت عجله به خرج دادی تو می تونی هم ویولون و هم گیتارو با هم یاد بگیری ... و من عاجزانه دارم ازت در خواست می کنم که اگه بی ادبی کردم منو ببخش !... خب ؟

تو همین یه ربع ساعتی که باهم حرف زده بودیم ، سریع دختر خاله پسر خاله شدیم ! دیگه واسه اینکه بهم بگه شما بال بال نمی زدم ... خودمم تنم می خارید ولی خیلی نمی خواستم سریع پیش بره و البته اونم مراعاتمو می کرد و احتراممو نگه می داشت . بالاخره قرار بر این گذاشته شد که من توی مدت امتحانام جون خودمو بگیرم ... برنامه ام اونقدر فشرده شده بود که نمی تونستم سرمو بخارونم خب چه میشه کرد ؟ خودم کردم که لعنت بر یوسف باد ! وای ....خدا نکنه !

با سر خوشی وارد خونه شدم و سوییچ و کلیدمو روی میز شیشه ای پرت کردم . اینم یه راهه واسه اعلام وجود ! صدای داد و بیداد مامان که هراز گاهی به محیا اشکال می گرفت ، از توی اشپزخونه بلند میشد ... این خواهر ما هم هیچیش به ادمیزاد شبیه نیست ... همه اول کار خونه یاد می گیرن بعد عروس میشن اما ایشون برعکس تشریف دارن !

صدای جیغ بلند محیا از تو اشپزخونه بلند شد و بعد هم فریاد مامان :

_ دختر خرس گنده ! هنوز بلد نیستی پیاز داغ درست کنی ؟! برو کنار ببینم ...

محیا _ اِ ؟! مامان ...

مامان _ یامان ! اصلا برو بیرون اشپزخونمو به گند کشیدی ... نه صبر کن بیا سالادو درست کن ببینم این یه کارو بلدی یا نه ... مثل اینکه غیر از روانشناسی خوندن و چرت و پرت گفتن کار دیگه ای بلد نیستی ... اصلا عادل چطور تا حالا طلاقت نداده ؟

زدم زیر خنده و بلند گفتم :

_ اخه بیچاره هنوز تنش داغه نمی دونه چه کلاه گشادی سرش رفته !

صدای جیغ محیا دوباره بلند شد . مامان با نگرانی گفت :

_ چت شد دوباره ؟ اخه حواست کجاست دختر ... ببین چی کار با انگشتت کردی ....

محیا با عصبانیت گفت :

_ اخه این ته تغاری شما واسه من حواس میزاره ؟ اتیش پاره ....

در حالی که هنوز لبخند خوشگلمو حفظ کرده بودم ، از پله ها بالا رفتم و لب تابمو واسه دیدن یه فیلم کره ای جدید روشن کردم !

.........................

پس فردا امتحانام شروع میشد ... اولین امتحانم اتومات بود و من عین خیالمم نبود . داشتم قطعه ی جدیدی که توی کلاس موسیقی یاد گرفته بودم ، می زدم ... اولین بار که گیتار دستم گرفتم از صداهای نا بهنجارش همه سرسام گرفته بودن ولی بابا نمی زاشت کسی بهم اعتراض کنه چون خودش هم اهل موسیقی بود و جوونیاش سه تار میزد .

الان نواختنم بهتر شده بود . سرمو که بالا گرفتم دیدم بابا تو چارچوب در وایساده و دست به سینه با لبخند نگام می کنه . انگشتامو روی سیمها به حرکت دراوردم و پاسخ لبخندشو دادم . قطعه که تموم شد ، بابا برام کف زد و گفت :

_ می دونی یهدا استعداد موسیقیت خیلی خوبه ... کاش زودتر دنبالش رفته بودی ... موسیقی به ادم ارامش میده .

سرمو به عنوان تصدیق حرفش تکون دادم . جلوتر اومد و روی تختم نشست و گفت :

_ درسات چطور پیش میره گل بابا ؟

لبخندم پررنگتر شد و گفتم :

_ پس فردا اولین امتحانمه ...

بابا _ تموم کردی ؟

با تعجب پرسیدم :

_ چیو ؟

بابا _ درستو دیگه ...

با خنده گفتم :

_ هنوز شروع نشده که تموم بشه !

بابا ابروهای پرپشت خاکستریش رو بالا داد و گفت :

_ یعنی دختر گل من هیچی درس نخونده ؟

خودمو لوس کردم و گفتم :

_ این گل خوشبو اگر نخونه هم پاس میشه ...

بابا با یه ناراحتی تصنعی گفت :

_ ولی من پاس شدن نمی خواما ... باید شاگرد اول بشی .

سرمو کج کردم و گفتم :

_ حالا درباره ی درخواستتون فکر می کنم .

بابا دماغمو فشار داد و گفت :

_ ای شیطون ! اینو بزار کنار برو سر درست دختر ... بدو خانوم مهندس !

گیتارو سر جاش گذاشتم و پشت میز قرار گرفتم . بابا دستاشو پشت صندلیم گذاشت برگه های روی میزو مرتب کرد و گفت :

_ قبل از درس اتاقتو یه کم تمیز کن تا یکم درس بفهمی دختر !

سریع گفتم :

_ نه نه دست به وسایل من نزنینا ... به خدا اگه اتاق تمیز باشه هیچی درس نمی فهمم ! ... بزار شلخته بازار خودمونو داشته باشیم ... نوکرتم !

بابا با خنده ضربه ی ارومی به سرم زد و گفت :

_ چی میشه بهت گفت دختر !؟

از جلسه بیرون اومده بودم و جوابها رو با بچه ها چک می کردیم . خیلی خوشحال بودم . نمره ام تقریبا بیست می شد ... که اگه اون اشکال کوچولو رو تقدسی جونم نبینه دیگه همه چی حله ... نفیسه یه ان زد تو صورتش و گفت :

_ وای خاک به سرم ...

_ چی شد ؟

نفیسه _ دیدی یادم رفت از فاضلی اشکالمو بپرسم ... وای الان دیگه رفته ...

_ اخ حالا فکر کردم چی شده ... بیا از خودم بپرس !

نفیسه _ نه که تو همیشه ساختمانو بلدی از تو هم بپرسم !

_ ایـــــــــشششش! خیلی هم دلت بخواد !حالا از چی مشکل داری ؟

نفیسه _ از پروژه ام ... تا حالا هزار بار درست کردم و هر بار میرم پیشش ایرادای بنی اسرائیلی می گیره ...

_ اره از منم تا دلت بخواد ایراد گرفته .

سهیلا _ تو که پروژه ات از همه کاملتر بود ...

_اوهوم اخه روی همون پروژه ی ترم قبل دارم کار می کنم همه ی حرفاشو حفظم ... یادم نمیره چند بار این دفتر فاضلی رو متر کردم و اومدم و رفتم تا نمره ام بده که خبرش نداد ...

الهام _ حالا حرص نخور گوشت تنت اب میشه ... بشین واسه این ترم کاملش کن که اگه اینبارم بیفتی دیگه مشروطی ...

_ باشه یه کاریش می کنم .

بعد از یه مدت از بچه ها جدا شدم و رفتم خونه . بعد از این امتحان ، ایین داشتم که ایشالا اونم خوب میدم و هفته ی بعد ... ساختمان ! از اسمش حالم بهم می خوره ولی دیگه دارم خودمو متقاعد می کنم که بهتره بخونمش .

تا رسیدم به خونه دیدم اکرم خانوم داره مثل فرفره تو خونه می چرخه و از اینور به اونور میره ... صبر کن ببینم ، واااااااااای نکنه باز مهمون داریم ؟؟؟؟ ای خدا ....! با حالی زار داشتم از پله ها بالا می رفتم که مامان از توی اشپزخونه داد زد :

_ یهدا .... یهدا رسیدی خونه ؟ زود بیا اینجا کلی کار دارم ... بدو ... نخوابیا ...

ببین خدا جون من ذاتا دختر خوبی ام اما شرایط نمیزاره من درس بخونم می بینی که ؟! نزدیک پله ها جیغ زدم :

_ باشه مامان بزار دو دقیقه خستگی در کنم الان میام ...

در خونه باز شد و طاها اومد تو . کیف سامسونتش دستش بود و کتشو روی ساعدش انداخته بود . مثل دکترا راه میرفت ! حالا خوبه یه دفتر فکستنی گیرش اومد وگرنه چه جوری خودشو تخلیه می کرد بیچاره ؟ سلام کردم و زیر لب جوابمو داد و به طرف پله ها رفت . منم دنبالش روون شدم و از همینجا داد زدم :

_ مامان طاها اومد خونه ... ازش بخواین کمکتون کنه ... من خیلی خسته ام .

مامان از اشپزخونه اومد بیرون و جواب سلام طاها رو داد . بعد در حالی که اخم کرده بود گفت :

_ مگه نمیبینی داداشت خسته اس ؟ بچه ام تازه از سر کار اومده ...

جانم ؟ مگه من از پارتی اومدم که سر حال باشم ؟! همیشه از اینکه بین دختر و پسر فرق گذاشته بشه حرص می خوردم با عصبانیت گفتم :

_ آخی الهی عمه اش واسه پرپر بشه بچه ی بیچاره ... هی تو اون دفتر عرق میریزه ... یه دفعه مریض نشه ها ...!

طاها چرخید سمتم و گفت :

_ تو که شاغل نیستی ببینی من چی می کشم ؟

_ اوهو !بابا شاغـــــــــــــــل! راستشو بگو ،تو اون دفتر غیر از مگس پروندن کار دیگه ای هم داری بکنی ؟ اصلا بگو ببینم تو این ماه چند نفر ارباب رجوع داشتی هان ؟

طاها من منی کرد و گفت :

_ خب ... من تازه اول راهم ... تا شناخته بشم وقت میبره ...

_ اهان یعنی هنوز کسی به تواناییات پی نبرده ؟ عـــــــــزیــــــــــــز م ! اکشال نداره اوپا خودتو ناراحت نکن الان که کلی با مامان خونه رو سابیدی استعدادات تو حمالی واسه همه روشن میشه! ... کاری نداری ؟ خدافظ !

بعد هم کولمو به تنش کوبیدم و از پله ها رفتم بالا ... بعضی وقتا به این حرف مامان میرسم که میگه چرا اینقدر تو دختر نانجیبی !؟

…………………………………………

به لباسام که روی تخت ریخته شده بودن نگاه کردم ... اه هیچی به درد بخور پیدا نمیشه ؟ اصلا واسه چی مامان نسرین خانوم اینا رو دعوت کرد ؟ حالا من چی بپوشم ؟ دلم می خواست در نظر یوسف بهترین باشم ... تا حالا یادم نمیاد واسه مهمونی ای اینجوری وسواس به خرج بدم . همیشه اولین چیزی که به دستم میرسید رو می پوشیدم . دوباره کمدمو زیر و رو کردم و تمام لباسامو ریختم رو تخت . موهامو که به خاطر حموم رفتن هنوز خیس بود رو باز گذاشتم تا کمی هوا به این کله ام برسه !

بالاخره یکی از لباسا چشمو گرفت . یه بلوزی که تا رون پام میرسید و قهوه ای بود و گلدوزیهای سفید سر استینش داشت . شلوار لی تیره ام رو باهاش ست کردم و یه شال قهوه ای تیره رو سرم انداختم . خداییش خیلی این رنگ بهم میومد . شبیه شکلات شده بودم ! خواستم یه کمی ارایش کنم ولی دیدم همینجوری ساده تر باشم بهتره ... تازه ممکنه مامان شک کنه با خودش بگه چی شده شیک و پیک کردم ...

واسه اینکه از پذیرایی معاف باشم ، یه کفش پاشه بلند ده سانتی پوشیدم و از اتاقم خارج شدم . صدای زنگ بلند شد و تپش قلب من هم همزمان شدت گرفت . اه ... جمع کن خودتو دختر ! مگه پیرزن نود ساله ای که تپش قلب بگیری ؟! دستامو باز کردم و شروع کردم به نفس گرفتن ... دستام رو هوا بود که یه دفعه یکی بهم سیخونک زد ... اِاِاِاِ؟ زد تو حالم ! برگشتم دیدم طاها داره هر هر میخنده ... شیطونه می گه با همین کفشم بزنم فرق سرشو از وسط نصف کنما ... اما نه بچه گناه داره حمالی کرده خسته شده !

همراه طاها از پله ها پایین رفتیم . هال ساکت بود و من فهمیدم که مهمونا رفتن نشستن . تنها چیزی که صدای سکوتو میشکوند و رو اعصاب من و طاها رژه میرفت صدای پاشنه های کفش من بود . اخر سر طاها طاقت نیورد و گفت :

_ اه ...چیه اینا پوشیدی ؟ داره رو مخم ماراتن میره ...

یه لبخند ژکوند تحویلش دادم و به تقلید از فیلمای تاریخی گفتم :

_ بعدا خواهی دانست برادر !

همراه طاها وارد سالن پذیرایی شدم . نسرین خانوم با دیدن ما از جاش بلند شد و به سمتم اومد . وای میخواد دوباره بغلم کنه !... حتم دارم اگه بوسم کنه زحمتم واسه ارایش کردن هم کم میشه ! درست حدس زدم تا به من رسید جواب سلام احوال پرسیامو با یه ماچ گنده و یه بغل خفن داد . واقعا یه جوریایی داشت حالم بهم می خورد . قشنگ می تونستم خنده ی یوسفو که پشت سر مامانش وایساده ببینم . به چی می خندی بچه ننر ؟! مامانت داره منو خرد و خاکشیر می کنه تو هر هر می خندی ؟!

با هزار تا بدبختی خودمو از بین بازوهای تپلش بیرون کشیدم و یه لبخند به روش زدم . بعد هم تعارفش کردم بشینه . همونطور که میشست دستم هم توی دستش نگه داشته بود . با همون حالت با بابای یوسف احوالپرسی کردم . مرد کوتاه قد و تپلی بود که صداش یه کم خش داشت . کله اشم کچل بود و برق می زد ولی بی نهایت خوش پوش و خنده رو بود . صورتش یه جوری بود که ادم دوست داشت بغلش کنه ... (دختره ی بی حیا !)

اخر سر نگاهمو به سمت یوسف سوق دادم و احوالپرسی مختصری باهاش کردم . بابا با حبیب اقا(پدر یوسف) گرم صحبت شده بود و مامان با نسرین خانوم و یوسف هم با طاها . قبل از اینکه مامان گرم صحبت بشه ، اشاره کرد که برم چایی بیارم . منم هر چی نقشه واسه از زیر کار در رفتن کشیده بودم ، نقش بر اب شد . با تانی از جام بلند شدم و سینی رو از اکرم خانوم گرفتم . یه سینی خیلی بزرگ که سنگین هم بود و گهگاهی دستم می لرزید و چایی هام توی سینی می ریخت . دسته های سینی رو محکم تو دستم فشار دادم و به راه افتادم . فقط خداخدا می کردم که پاشنه ی کفشم روی پارکت سالن نشکنه !

اول چایی رو به حبیب اقا و بعد به بابا و نسرین جون و مامان تعارف کردم . اخر سر رفتم جلوی یوسف ولی هنوز نگاهم به نسرین جون بود که داشت تشکر می کرد و منم جوابشو میدادم . وقتی برگشتم دیدم خیلی نزدیک یوسف وایسادم و اونم سیخ نشسته و یه خرده قرمز شده .

این قرمزی واسه خجالته ؟ بعید می دونم ... پس چه مرگشه که هی مثل افتاب پرست رنگ به رنگ میشه ؟! وقتی داشت استکانو برمی داشت لرزش دستاش مشهود بود . همونجا وایساده بودم و سینی رو به طرف طاها گرفتم . اونم چاییشو برداشت و واسه اینکه دیگه تنها نشینم گفتم استکان منم برداره و بزار کنار خودش تا بعدا بیام پیششون بشینم .

تا از جام تکون خوردم ، یوسفو دیدم که بی معطلی ، نفسشو بریده بریده بیرون داد و یه اخ کوچولو گفت . دیدم که خم شد و انگشتای پاشو ماساژ داد . یه اخم نشست رو صورتم ... چی شده بود ؟ قبلا که طوریش نبود ... از اشپزخونه بیرون اومدم و کنار طاها نشستم . هنوز اون اخم رو صورتم بود و با کنجکاوی به یوسف نگاه می کردم . اونم سعی می کرد نگاش با من تلاقی نکنه ... اون حس اشنای فضولی بدجوری بهم چنگ زده بود و می خواست سر از کار یوسف دربیاره ... با صدای نسرین جون به خودم اومدم :

_ یهدا جون چرا پریشب نیومدی خونه ی ما ؟ به خدا خیلی از دستت ناراحت شدم ...

دستپاچه شدم و گفتم :

_ ببخشین تو رو خدا نسرین جون ... راستش رفته بودم کوه و خیلی خسته بودم ... اصلا امادگی مهمونی اومدن نداشتم باید منو ببخشین ...

نسرین جون لبخند مهربونی به روم زد و گفت :

_ اشکالی نداره عزیزم ... فرصت واسه دیدار هست ... امتحانا چطور پیش می ره ؟

مامان به جای من جواب داد :

_ وای نمی دونی نسرین جون این بچه رو ما شب به شب نمی بینیم ... همش خودشو تو اتاق حبس کرده ...

جانم ؟! من کی خودمو تو اتاق حبس کردم ؟ مامان جون به خدا اینجوری حفظ ظاهر نکن بالاخره یه جایی ابرومون میره ها ! نسرین جون پرسید :

_ الهی بمیرم ... مگه ترم چندمی ؟

_ ترم شیش...البته به خاطر یکی از درسامه که بیشتر اذیت میشم وگرنه زیاد به خودم سخت نمی گیرم ...

این وجدان ما نمیزاشت با دروغ مامان موافقت کنم !

نسرین جون _ حالا کدوم درس هست ؟

_ ساختمان داده ... بیشتر روی پروژه اش مشکل دارم .

نسرین جون رو به یوسف گفت :

_ یوسف تو این درسو گذروندی ؟

یوسف که داشت با طاها حرف میزد و حواسش به ما نبود گفت :

_ چیو مادر جون ؟

نسرین جون حرفشو تکرار کرد . یوسف جواب داد :

_ بله ... من باهاش مشکلی نداشتم ... شما کجاشو بلد نیستین ؟

حق به جانب گفتم :

_ بلدم ... فقط توی پروژه اش اشکال دارم .

نسرین جون پیشنهاد داد :

_ خب به یوسف بگو کمکت کنه ...

جانم ؟! دیگه چه خبر ؟! نگاهی به یوسف کردم از چهره اش نمی شد چیزی فهمید ... نسرین جون دوباره گفت :

_ اصلا برین تو اتاقت با هم مشکلتونو رفع کنین ...

هاااااااااااان ؟! من با این پسر شما مشکلی ندارم که هی منو می بندی به ریش این ! حالا کجا بریم ؟! یوسفم معلوم بود کمی هول شده ... سریع گفتم :

_ راضی به زحمت شما نیستم ....

نسرین جون _ چه زحمتی بابا ؟ یوسف جان مادر پاشو پسرم ...

عجب مادر باحالیه ها ! هی حال بده به این پسرت ! دیدم یوسف از روی صندلیش بلند شد ... کجا می خوای بری عمو ؟ عمرا بزارم پاتو بزاری تو اتاق من ... همین ابروی نداشتم هم با دیدن اون اتاق از بین میره ...! سعی کردم یادم بیارم که چند هفته پیش اکرم خانوم اتاقمو به زور تمیز کرد !...فکر کنم حدود دو هفته میشه ... اوه بلا به دور پس خیلی کثیفه ! سریع از یوسف جلو زدم و اهسته گفتم :

_ لطفا همینجا منتظر باشین من لپ تاپمو میارم اینجا ...

یوسف با ارامش خاطر گفت :

_ باشه حتما .

یوسف یه نفس عمیق کشید و پرسید :

_ متوجه شدین ؟

گوشه ی ابرومو خاروندم و گفتم :

_ خب اینی که شما گفتین همینیه که من توی برنامه پیاده کردم چه فرقی داره ؟

یوسف نگاه دقیق تری به صفحه انداخت و گفت :

_ خب اره یه اشاره ی کوتاه کردین ولی بازترش کن که ایرادی نداشته باشه .

لپ تاپو به سمت خودم چرخوندم و دست به کار شدم . تو این مدتی که داشتم کار می کردم ، سنگینی نگاشو رو خودم حس می کردم ولی نمی خواستم بفهمه که می دونم داره دیدم می زنه . بعد از یه مدت ، کارم تموم شد و برنامه ی جدیدو سیو کردم . یوسف بی مقدمه پرسید :

_ نوازندگیت بهتر شده ؟

_ اره یه خرده ... ولی هنوز دست به ویولن نبردم . صداش گوش خراشتر از گیتاره .

یوسف لبخند محوی زد و گفت :

_ خب همه ی مبتدی ها یه کمی لنگ میزنن ولی به مرور زمان بهتر میشه .

سر شالمو صاف کردم و گفتم :

_ اوهوم .

یوسف بعد از چند لحظه سکوت دوباره گفت :

_ میشه گیتارتم بیاری بزنی تا من ببینم ؟

تعجب کردم . خب توی کلاس که می تونست کارمو بشنوه .

_ نمی خواین تا فردا صبر کنین ؟ توی کلاس میزنم .

یوسف _ می خوام که فردا نیای .

چشام گرد شد :

_ واسه چی ؟

یوسف _ تو بشین ادامه ی پروژتو کار کن و درستو بخون ... شنیدم که استادتون خیلی بد عنقه ، کار هر کسی رو قبول نمی کنه .

_ اما ...

یوسف _ اما و اگر نداره ... من مطمئنم اگه فرصت بیشتری داشته باشی نتیجه ی مطلوبتری هم به دست میاری ...خب ؟

حق با یوسف بود . سرمو به علامت تصدیق تکون دادم و گفتم :

_ باشه ممنون از لطفتون . حالا اگه میخواین بریم بالا .

یوسف از پشت صندلی بلند شد و به همراهم راه افتاد . توی مدتی که اشکالمو رفع کرده بود ، توی هال نشسته بودیم و بقیه هم توی پذیرایی بودن . وقتی به طبقه ی بالا رسیدیم ، به طرفی اشاره کردم و گفتم :

_ شما بفرمایین توی هال خصوصی من الان میام .

یوسف سری تکون داد و روی یکی از مبلا نشست . رفتم توی اتاق تا گیتارمو بردارم . از توی اینه نگاهی به خودم انداختم و نفس عمیقی کشیدم . باز خدا رو شکر نیومد تو اتاقم همه چیزم دورو بر اتاق ریخته اس ...

گیتار به دست از اتاق خارج شدم . از دور دیدم که روی مبل نشسته و چشماش بسته اس . نا خوداگاه ایستادم تا براندازش کنم . یه کت اسپرت مشکی پوشیده بود و زیرش یه تیشرت سبز تیره پوشیده بود که جلوه ی خاصی به صورتش داده بود و کمی با چشماش هماهنگ بود . هنوزم نتونستم خوب بفهمم رنگ چشماش چه جوریه ... زمردیه ، سبز روشنه ، جلبکیه !....اوف بی خیال به من چه ؟ حالا دارم از فضولی میمیرما ! در حال دید زدن بودم که چشاشو باز کرد و صاف نشست :

_ اومدی؟

اب دهنمو قورت دادم و به سمتش حرکت کردم . روی مبل رو به روش نشستم و گیتارو از توی کیف در اوردم و روی پام گذاشتم . انگشتامو روی سیمهای گیتار به حرکت در اوردم . یه قطعه ی خیلی کوتاه نواختم و منتظر جواب یوسف شدم . دستشو زیر چونه اش گذاشته بود و به حرکت دست من نگاه می کرد . خیلی اهسته گفت :

_ استعدادت عالیه . افرین .

خیلی خوشحال شدم که از کارم خوشش اومده . پرسید :

_ هیچ قطعه ی دیگه ای هست که خودت بخوای بزنیش ؟

کمی فکر کردم وگیتار یکی از اهنگای محسن یگانه رو تو ذهنم اوردم . هر شب با همین اهنگ تمرین می کردم . هر شب هم با همین صدای گوش خراش گیتار من طاها و مامان دادشون در میومد ! چشامو بستم و حس گرفتم و انگشتامو اهسته روی سیمها به حرکت در اوردم ..... نه بابا کم کم دارم به خودم امیدوار میشم ! یه چیزایی بارم هستا ! بعد از اینکه اهنگو تموم کردم ، چشامو باز کردم و دیدم که بقیه توی هال وایسادن و برام دست می زنن . نسرین جون اومد جلو و یه ماچ ابدار از گونه ام کرد و گفت :

_ ماشالا چه دختر هنرمندی داری فاطمه جون !

وااااااااای یکی بیاد منو جمع کنه ! دیگه هر چی قند و شکر بود تو دلم اب کردن ! حبیب اقا به یوسف گفت :

_ فکر نکنم خیلی وقت باشه که یهدا خانوم میاد کلاس تو اره ؟

یوسف نگاهی پر از تحسین بهم کرد که سرخ شدم بعد هم با لبخند گفت :

_ نه بابا فکر نکنم بیشتر از یه ماه باشه ...

حبیب اقا هم گفت :

_ خیلی استعدادت خوبه ها ...

مامان با تعجب پرسید :

_ مگه تو میری کلاس اقا یوسف ؟

_ بله ...

مامان _ پس چرا هیچ وقت نگفته بودی ؟

_ چون هیچ وقت نپرسیده بودی مامان جون .

راست می گفتم . مامان هیچ وقت به اهنگ و اینا علاقه ای نداشت ... بیشترین هنری که می پسندید خیاطی و گلدوزی و اشپزی بود که من فقط اشپزیم از نظر مامان مقبول بود بقیه اش صفر ! حتی درز شلوارمم نمی تونستم کوک بزنم !

بابا گفت :

_ دخترم تو این مورد به خودم رفته .

حق با بابا بود من فقط این استعدادو از بابا به ارث برده بودم وگرنه هیچ چیزم شبیه بابا نبود . یعنی هیچ چیزم شبیه ادمیزاد نبود ! فرشته ای بودم واسه خودم !

پریدم رو تخت و به شب خوشی که داشتم فکر کردم . بهتره کم کم فکر یه برنامه ریزی حسابی واسه درسام باشم . باید از فردا صبح زود بیدار بشم و بشینم پای ساختمان . نمی دونم چرا درس خون شده بودم ...

لابد به خاطر این بود که می خواستم پوز این فاضلی رو به خاک بمالم و بهش ثابت کنم که من درسم خیلی خوبه تو نمره نمیدی ! ولی ته تهای دلم می دونستم که به خاطر یوسف میخوام درسمو بخونم

_ ولی نه ... نباید به این دلیل باشه ...

_چرا ؟ ....

_خب ، چون ...چون اصلا ربطی به اون نداره ... اون توی زندگی من جایی نداره که من بخوام به خاطرش کاری بکنم ...

_ جایی تو زندگیت نداره ؟ هه ! بدبخت اگه اون نبود که تو هم الان اینجا نکپیده بودی و هی تو گوش من ور نمی زدی ... همون موقع از تپه پرت می شدی پایین منم از دستت راحت می شدم !

_هان ؟ اره خب راست میگیا ...

_بله که راست می گم حالا هم بگیر بخواب ...

_ باشه کاری نداری ؟....

_از همون اولم نداشتم مزاحم ! ...

_به به همه وجدان دارن ما هم وجدان داریم اصلا اعصاب نداره !...

_بکپ!...

_اوه اوه باشه بابا چشم !

چشامو باز کردم . هنوز هوا تاریک بود . ااا؟پس چرا من به این زودی بیدار شدم ؟ حتما نصفه شبه و تشنه ام شده . گوشیمو از روی عسلی کنار تختم برداشتم و به ساعت نگاه کردم . دو دقیقه دیگه ساعتم زنگ میزد . دیگه خوابیدن فایده نداره . نمازم رو خوندم و تصمیم گرفتم واسه شادابیم برم توی پارک روبه روی خونمون و یه خرده ورزش کنم . مانتوی نخی سفید با شلوار سفید پوشیدم و یه شال نخی سفید هم سرم انداختم . شبیه ارواح شده بودم ! اهسته از در خارج شدم و کفشای ورزشیمو پا کردم .

نیم ساعت بعد از کلی دوندگی و ورزش صبحگاهی برگشتم خونه . تا درو باز کردم ، با طاها سینه به سینه شدم . بیچاره از ترس سکته کرد . یه هِنی کرد که گفتم الانه که نفسش بند بیاد ! با دیدن قیافه اش زدم زیر خنده . طاها بعد از چند لحظه اروم تر شد و با داد گفت :

_ معلوم هست اینجا چه غلطی میکنی ؟ این چه رنگیه پوشیدی ؟ اَه زهره ام ترکید !

از شدت خنده ، گوشه ی چشمم اشک نشسته بود .

طاها _ کوفت بسه دیگه ... چقدرم بد میخندی تا زبون کوچیکت معلوم شد !

با دست بهش اشاره کردم و گفتم :

_ خیلی قیافت باحال شده بود .... انگار جنی شدی !

طاها از جلوی در کنارم زد و گفت :

_ بسه دیگه ... اول صبحی کجا رفته بودی ؟

_ رفته بودم پارک ورزش ...

چشمای طاها اندازه ی در قابلمه شد :

_ ورزش ؟ کی ؟ تو ؟ الان ؟

بعد هم با ناباوری به ساعت مچیش نگاه کرد و دوباره گفت :

_ یهدا ... مطمئنی خودتی ؟ احیانا روحت که نیست ؟ ها ؟ نکنه من دارم خواب میینم ؟

رفتم و جلوش وایسادم . کپشو لای انگشتام گرفتم و با قدرت کشیدم . صدای داد و هوارش تا کوچه ی بغلی رفت !

طاها _ آآآآآآآی دیوونه چی کار می کنی ؟ لپمو کندی !

_ می خواستم بفهمی که خواب نیستی اوپا ... حالا هم بدو برو نون بگیر بدو ...

با یه لبخند موزی ، رفتم تو خونه و اونو که هنوز دستش رو لپش بود تنها گذاشتم .

مامان داشت موهاشو می بست که با دیدن من که در حال چیدن میز صبحانه بودم ، خشکش زد ... ای بابا عجب سابقه ی بدی داشتما ... مگه من ادم نیستم ؟ خب از پس کارام بر میام دیگه چرا همه تا میبینن یه کاری رو خودم میکنم دهنشون میافته کف زمین ؟!

مامان سرشو چرخوند و به ساعت توی سالن نگاه کرد و دوباره برگشت و بهم خیره شد . با تعجب پرسید :

_ یهدا....چرا اینقدر زود بیدار شدی دختر ؟

قوری چایی رو روی میز گذاشتم و گفتم :

_ خیلی غیر قابل باوره ؟

مامان با صداقت گفت :

_ خیلی !

همونطور که از اشپزخونه خارج میشدم گفتم :

_ تا طاها میاد من یه دوش میگیرم و میام .

بعد از یه دوش سریع ، افتادم به جون موهام . تو حموم اونقدر نرم کننده زده بودم که یه کمی شونه میشد . با کلی درد بالاخره تونستم موهامو شونه کنم . سرمو تکون دادم و توی اینه به خودم نگاه کردم .موهام خیلی نرم و خوش حالت شده بود .

تو دلم گفتم چقدر این یهدا با اون یهدای شلخته فرق می کنه ... ولی یه طرف دلم هنوز می خواست که همون یهدای همیشگی باشه . شلوغ و شلخته و حواس پرت . بیخیال بابا ... دو روز که بیشتر نیست امتحان ساختمانو که دادم بازم میشم یهدای قبلی ... با این فکر لبخند شیطنت امیزی به لبم نشست و از اتاق خارج شدم .

ای بابا ... از اول صبحونه تا حالا یه لقمه هم از گلوم پایین نرفت . چرا همه به من زل زدن ؟!

طاها از همه جالبتر بود . بین من و مامان بابا نشسته بود و یه نیگا به من می کرد یه نیگا به مامان و بابا . می خواستم همین کاسه ی عسلو خالی کنم رو کله اش ! بالاخره طاقت نیورد و پرسید :

_ یهدا ... دیشب از کدوم دستت خوابیدی ؟

_ دست راست ... چطور ؟

طاها _ هیچی ... میگم چرا انقدر عوض شدی دلیلش به همون بد خوابیت بر میگرده .

_ مگه چه جوری شدم ؟

طاها _ هیچی دیگه ... عوض شدی ... یعنی یه جورایی خانوم شدی ...

خواستم یه لگد بزنم تو ساق پاش که دیگه زر زیادی نزنه اما حرف بابا مانع شد :

_ دخترم از همون اول خانوم بوده ... باید بگی خانوم تر شده .

طاها به حالت ایش چشاشو از من گرفت و به صبحونه اش زل زد . بترکی ایشالا حسود خان ! اگه شفاعت بابا نبود الان پا نداشتی ! مامان بی مقدمه پرسید :

_ خب حالا نگفتی دلیلش چیه ؟

_ دلیل چی ؟

مامان _ همین تغییر و تحولات دیگه ... افتاب از کدوم طرف در اومده خانوم ؟

_ امتحان داشتن من که ربطی به افتاب نداره مامان جون...هیچ اتفاق خاصی نیوفتاده فقط من تصمیم گرفتم پوز این استاد گراممو به خاک بمالم .

مامان _ ایشالا موفق باشی ... اهان تا یادم نرفته بهت بگم که امروز عصر خالت اینا با دایی فواد میان اینجا ....

وا رفتم .

_ تا کی تشریف دارن ؟

مامان _ خب معلومه دیگه تا اخر شب که شام بخورن .

_ مناسبت این سور چیه ؟

مامان اخم ظریفی کرد و گفت :

_ سور که نیست یهدا ... فواد و فائقه مثل همیشه دارن میان اینجا بهمون سر بزنن ... حتما باید مناسبتی داشته باشه ؟

نمیدونم والا ... نه مثل اینکه حق با شماس ...خراب شدن رو سر مردم که دلیل و برهان نمی خواد ! با حرص یه لقمه ی دیگه خوردم و با خودم عهد کردم که دیگه هیچ وقت به برنامه ریزی فکر نکنم . به من درس خوندن نیومده .

بعد از صبحونه سریع رفتم سر درسم تا قبل از تشریف اوردن این لشکر بتونم کمی بخونم .... میدونم یه خرده داشتم شلوغش می کردم ولی حق داشتم صدایی که این هشت نفر تولید می کردن از هزار تا پارتی بلند تر بود . باید یه فکری واسه امشب بردارم ... ای خدا یکی به دادم برسه !

گوشیا رو توی گوشم جا به جا کردم . الهی خدا یه عمر با عزت به الهام بده . الهام سه تا برادر کوچیکتر از خودش داره و یه خواهر بزرگتر که ازدواج کرده و یه پسر داره و هر روز خونه ی الهام اینا پلاسه ... من نمیدونم این چه رسمیه که دختر بعد از ازدواج با قبل از ازدواج هیچ فرقی نمیکنه ؟! غیر از من هیچکی نیست بگه که شما دخترا اگه می خواین هر روز خونه مامانتون پلاس باشین و مزاحمت ایجاد کنین پس اصلا واسه چی عروس شدین ؟! بابا جون ، شما رو عروس کردن که ادم دو دقیقه از دستتون نفس راحت بکشه .... (قابل توجه محیا خانوم!)

اه .. حواس نمی زارن واسه ما ... کجا بودم ؟ اهان داشتم واسه الهام طلب خیر می کردم اخه می دونین ، این دختر یه گوشی خریده که وقتی درس می خونه اینو میزاره تو گوشش و دیگه سر و صدا اذیتش نمی کنه . این گوشی بیشتر واسه کارگرای کارخونه هایی که دستگاهای پرسر و صدا دارنه ... میبینین به خدا ؟ دانشجوی حاضر و مهندس اینده ی مملکت کارش به کجا کشیده ؟!

گذشت زمان و سر و صدای مهمونا رو حس نمی کردم . بلند بلند واسه خودم مسئله ها رو توضیح می دادم و تند تند می نوشتم . داشتم روی یه مسئله ی حساس فکر می کردم که یهو یه پس گردنی محکم خورد تو سرم و پیشونیم چسبید به میز !

_ آآآآآآآآخ ....

سرمو برگردوندم و دیدم طاها با عصبانیت بهم زل زده ... وای باز این چشه که می خواد پاچه ی منو تیکه پاره کنه ؟! یاد پس گردنیش افتادم و براق شدم :

_ چه مرگته !؟ چرا میزنی !؟

طاها با عصبانیت گفت :

_ زهر مار و چه مرگمه! ... تو خجالت نمیکشی جوابمو نمیدی ؟ نمیگی حنجره ی من پایین اون پله ها پوسید و تو نشستی داری اهنگ گوش میدی ؟!

بعد با عصبانیت گوشی رو از گوشم بیرون کشید . پلاستیک سر گوشی تو گوشم موند ! همونطور که سعی میکردم اون پلاستیک نازکو از گوشم خارج کنم ، جواب دادم :

_ خب می خواستی یه تکونی به خودت بدی و پاشی بیای سراغم ... اه اه انقدر بدم میاد از این پسرای تنبل ...

طاها با حرص نگام کرد و منم یه شکلک واسش دراوردم .

طاها _ پاشو بریم شام الان وقت گوش تمیز کردن نیست .

در حالی که انگشتمو تا ده سانت تو گوشم فرو کرده بودم گفتم :

_ گوشمو تمیز نمی کنم که ... دارم دست گلی که جناب عالی به اب دادیو رو درست می کنم .

طاها _ غلط کردی من اونقدرا بلند سرت داد نزدم که کر بشی ...

_ اولا غلطو خودت کردی در ثانی ربطی به صدای نکره ی تو نداره .

طاها دستمو کشید و گفت :

_ حالا هر چی من یکی اگه با تو یکی بدو کنم که تا فردا صبح باید جواب پس بدم ... زود بیا شام .

_ تا شما میزو بچینین منم میام .

طاها با تمسخر گفت :

_ میزو چیدیم منتظر شرفیابی شاهزاده خانمیم .

قری به سر و گردنم دادم و گفتم :

_ پس تا پرنسس اماده میشه هری بیرون .

طاها یه چشم غره بهم رفت و از اتاق خارج شد . رفتم جلوی اینه و سعی کردم گوشمو نگاه کنم . ای تو اون روحت طاها ... ببین چه بلایی سرم اوردی ... حالا وقت ندارم اون پلاستیکو پیدا کنم . سریع یه پیرهن تقریبا بلند و چارخونه ی سبز پوشیدم و شلوار لی سبز تیره ام رو پا کردم . یه روسری ساتن یشمی هم سرم کردم . تازگیا به رنگ سبز علاقه ی خاصی پیدا کردم ... اوه جای یوسف خالی !

پله ها رو یکی دو تا کردم و رفتم پایین . وقتی رسیدم همه سر میز نشسته بودن و صدای تق و توق کاسه بشقابا و خنده و گفت و گوشون بلند بود . یه سلام بلند کردم که باعث شد همه صد و هشتاد درجه سرشونو بچرخونن تا منو رویت کنن . یه لبخند ژوکوند زدم و رفتم طرف میز .

بین شایان و شمیمسا یه جای خالی بود . معلوم بود دوباره خواهر برادر با هم قهر کردن که جدا نشستن . شایان سال اول دبیرستان بود و شمیمسا امسال کنکور داشت . دختر خوبی بود ولی یه خرده کلاس میزاشت . خاله فائقه لبخند پهنی به روم زد و منم جوابشو دادم . دایی فواد دیس برنجو رو به روم گذاشت و گفت :

_ چه خبرا خانوم مهندس ؟ کم پیداییا .... حالی از ما نمی پرسین ...

کاش زندایی نغمه اونجا نبود اونوقت میتونستم راحت حرف بزنم اما زندایی نغمه از اون لفظ قلمیای خفن و خوش برخوردای کلاس بالا بود . ناچارا یه جوری جواب دایی رو دادم که کسر شان نباشه :

_ متشکرم دایی جون ... نفرمایین . من که همیشه جویای احوالتون از مامان هستم ... خبری هم غیر از سلامتی شما و خوانواده نیست ایشالا که همیشه تندرست باشین ...

اوه فکر کنم یه ریزه زیاده روی کردم ... اصلا این تریپ حرف زدن به من نمیومد . طاها که داشت قاشقو به سمت دهنش میبرد با این حرف من نزدیک بود از خنده منفجر بشه . با یه قیافه ای که سرخ شده بود بهم نگاه کرد و قاشق بزرگو تو دهنش چپوند . اخ من باز نگام به دهن جمع و جور طاها افتاد و امپر حسودیم بالا زد . البته دهن خودمم کپی طاها بودا ولی میگم چرا طاها باید مثل دخترا اینقدر خوشگل باشه !؟( به تو چه اخه؟)

زندایی نغمه چادرشو مرتب کرد و مرغو بهم تعارف کرد . هول گفتم :

_ به خدا نغمه خانوم زحمت نکشین ... من خودم برمیدارم .

مامان یه جور بدی نگام کرد که یعنی تو میزبانی یا اونا ؟ خجالت نمیکشی از اول مهمونی تا حالا تو اون اتاقت بودی میز شامم مهمونا چیدن ؟ والا قباحت داره ...

( البته توجه کنین که من چقدر استعدادم توی حرف نگاه خوندن بالاس !!!)

تند تند شاممو خوردم و خواستم به اتاقم برم که طاها خیلی اروم بهم اشاره کرد که مامان اعصاب نداره ظرفا پای توئه . ای اکرم خانوم کجایی به دادم برسی ؟ اخه یکی نیست به این دخترت بگه الان وقت زائیدن بود ؟! واسه چی مادرتو کشوندی بیمارستان که من از درس و مشقم بیفتم ؟

دوباره شروع کردم به کولی بازی :

_ مامان ... دارم کر میشم !!!

مامان در حالی که سرمو دوباره روی پاش میزاشت با عصبانیت گفت :

_ اه ... یه لحظه اروم بگیر ببینم بچه ...

و درحالی که میل بافتنی رو توی گوشم فرو می کرد برای بار هزارم پرسید :

_ آخه این چه جوری رفته تو گوش تو ؟!

با حرص گفتم :

_ دست گل اقا طاهاتونه دیگه ... مامان به خدا اگه من کر بشم خودش باید بشینه و زبون کر و لالی یادم بده ... پسره ی گاگول !

مامان _ باز که داری تکون می خوری ... اه سرتو بزار ببینم ...

صدای چرخش کلید توی قفل در بلند شد و بابا در حالی که چند تا پاکت دستش بود اومد تو . تا دید سر من رو پای مامانه هول شد و با نگرانی اومد جلو :

_ سلام چه خبره فاطمه جان ؟ چرا یهدا رنگش پریده ؟ یهدا خوبی بابایی ؟

دیدم خیلی ناراحته خواستم اذیتش کنم ... خودمو زدم به بیچارگی و گفتم :

_ چیزیم.... نیست فقط.... من ام...والمو به نام شما میزنم ... فکر .... کنم دیگه ... هیچ امیدی به زنده..... بودنم نیست ...

بعد در حالی که نفس نفس میزدم با یه ژست خفن گفتم :

_ بابا ... من خیلی دلم براتون تنگ ... میشه ... من ... اونجا ... منتظر شما ... می مونم ... فقط ... قبل از ... رف...تنم ، ( صدامو بلند کردم و با حرص ادامه دادم ) اون طاهای بی خاصیت رو با من دفن کنین ! ...

بابا که از مسخره بازیای من سر در نمیاورد با تعجب به مامان نگاه کرد . مامانم سرشو تکون داد که یعنی واسه بالاخونه اش اجاره نشین پیدا شده ! بابا پرسید :

_ طاها چی کارت کرده بابایی ؟

با بغضی ساختگی گفتم :

_ دیشب که طاها اومده بود واسه شام صدام کنه گوشی ای که الهام بهم داده بودو بی هوا از گوشم کشید و بعد پلاستیکش تو گوشم گیر کرد ...

بابا پرید وسط حرفم :

_ چی گیر کرد ؟ پس چرا دیشب نیومدی بگی تا درش بیاریم ؟

_ اخه یادم رفت صبح که بیدار شدم فهمیدم یه خرده گوشم سنگینه ولی دلیلش یادم نمیومد تازه فهمیدم .

بابا با مهربونی دستمو کشید و گفت :

_ حالا اشکال نداره حاضر شو بریم دکتر باید گوشتو شست و شو بدن .

مامان _ کجا بریم شب جمعه ای ؟

_ دکی دیگه ... به خدا زود باشین من دارم از دست میرما ...

مامان با شیطنت گفت :

_ نترس دختر ... بادمجون بم افت نداره ...

عجب مامان باحالی دارم من ! همیشه گفتن دختر هووی مادره نمی دونستم مادر هم هووی دختره !

با ناراحتی از توی اتاق اورژانس بیرون اومدم . بابا پرسید :

_ چی شده ؟ چرا ناراحتی ؟ درد گرفت ؟

_ نه ... اصلا هیچ کاریم نکرد گفت باید برم پیش متخصص اگه تا فردا ، پس فردا نرم شست و شو بدم ، پرده ی گوشم پاره میشه ...

بابا ترسید و گفت :

_ پس باید بریم پیش متخصص نه ؟

_ اره دیگه ولی اینوقت شب که متخصص نیست ...

بابا کلافه کیفو تو دستش جابه جا کرد و با نگرانی پرسید :

_ الان خیلی گوشت درد می کنه ؟

نمی خواستم بیشتر از این دلواپسش کنم ، با اینکه داشتم از درد گوش دیوونه میشدم ، جلوی خودمو گرفتم و با لبخند تصنعی گفتم :

_ نه بابا جون اصلا چیزیم که نیست ... فقط یه خرده از دست طاها عصبانی بودم پیاز داغشو زیاد کردم وگرنه درد زیادی نداره ...

نزاشتم بابا اعتراضی کنه نگاهی به ساعتم انداختم و گفتم :

_ وای ... بابا دیر شده ساعت دوازده و نیمه بیاین بریم خونه من باید بخوابم فردا امتحان دارم .

بابا دستشو پشت کمرم گذاشت و به بیرون هدایتم کرد . وقتی رسیدیم خونه ، طاها هم از شب نشینی با دوستاش اومده بود . داشت توی هال قدم میزد و کلافه به نظر میومد . معلوم بود به خاطر من عصبیه . کنار میز ناهار خوری ایستاد و دستاشو ستون بدنش کرد . پشتش به در بود و اومدن من و بابا رو ندیده بود . شیطونه میگفت برم بزنم پس کله اش که گردنش از وسط نصف بشه پسره ی خر ! ولی وجدان مهربونم میگفت ببخشمش چون از عمد این کارو نکرده الانم معلومه داره عذاب میکشه .... بابا اهسته گفت :

_ مجازاتش خیلی سنگین نباشه ها خب ؟

لبخندی زدم و سرمو تکون دادم . بابا رفت که بخوابه و منم اروم اروم خودمو پشت طاها رسوندم . درست زمانی که می خواست یه نفس عمیق بکشه ، دو تا انگشتامو محکم تو پهلوش فرو کردم و دم گوشش جیغ کشیدم . نمی خوام حال اون بیچاره رو توصیف کنم فقط یادمه از خنده روده بر شده بودم و طاها هم بالا تنه اش رو میز افتاده بود و داشت از ترس نفس نفس میزد ! خب نمیشد که بی تنبیه ولش کرد ! بالاخره باید یه کسی این بچه ها رو ادب کنه یا نه ؟!...

دوباره سرمو بالا اوردم و صورت فاضلی رو موازات صورت خودم دیدم . اه برو کنار دیگه مرتیکه حواسم پرت میشه ! چه جوری کله شو فرو کرده تو برگه ی من !... داشتم می نوشتم که فاضلی بیشتر دلا شد تا بتونه سوال ته برگمو بخونه . عصبی شدم و خواستم یه چیزی تحویلش بدم ... نگاهم به موهاش افتاد . موهای مشکیش مثل خودم مجعد بود و جلوش بلند و پشت سرش کوتاه بود . به جرات میگم که فاضلی یکی از خوشتیپترین استادای ما بود و من از نظر قیافه ، تکرار می کنم فقط از نظر قیافه(!) خیلی دوسش داشتم . خوب به خودش می رسید و خوش پوش بود .

داشتم قیافشو حلاجی می کردم که یه دفعه چشاشو بالا اورد و بهم زل زد . بعد هم دستشو دراز کرد و من ناخوداگاه کمی عقب کشیدم . نمی دونم چرا یه دفعه واکنش نشون دادم . ولی دیدم که انگشت کشیده اش روی برگه ام خورد و به سوال یک اشاره کرد و گفت :

_ بیشتر دقت کن .

اوه ! چقدر ذهن من منحرفه ! استغفر... خدایا توبه ! دیدم همونطور وایساده و دستاش تو جیبشه و به من زل زده . انگار منتظر بود بگم مرسی یا اینکه سریع جوابمو اصلاح کنم . نگاهی به سوال انداختم و دیدم که قسمت دوم سوالو حل نکردم . سرمو بالا گرفتم و با قدرددانی نگاش کردم . الهی قربون قد و بالات بره زنت !

بالاخره امتحان تموم شد و من برگمو تحویل دادم و از سالن امتحانات بیرون اومدم . فاضلی رو دیدم که داشت از پله ها بالا می اومد . لبخندی زدم و چند تا پله رو پایین رفتم که دیدم فاضلی بلند صدام کرد . با تعجب برگشتم . مگه بلندگو قورت داده بود ؟!

_ بله استاد ؟

فاضلی اخماش تو هم بود ... اه اینم که تا تقی به توقی می خوره این پاچه های بزو تو هم می کنه !

فاضلی _ حواستون نیست ؟ دو بار صداتون کردم .

تازه به یاد معلولیت جسمانیم افتادم ! به بابا قول داده بودم بعد از امتحان میرم دکتر و نیازی نیست بیاد دنبالم . شرمنده جواب دادم :

_ نه استاد حواسم نبود معذرت می خوام . کاری داشتین ؟

فاضلی _ امتحانو چطور دادین ؟

_ خوب بود . خدا کنه مصححش هم دست بالا صحیح کنه ...

فاضلی لبخند نصفه ای زد و گفت :

_ من انتظار بهترینها رو از شما دارم پروژتون بی نقص بود . اشکالات ترم قبلو جبران کرده بودین . نمره ی کامل متعلق به پروژه ی شماست .

الهی پرپر بشه واست زنت ! از خوشحالی تو پوست خودم جام نمیشد ! می خواستم بپرم لپشو بوس کنم ! ( پدر سوخته ی بی حیا !)

بالاخره نتونستم خودمو کنترل کنم و با لبخند گل و گشادی گفتم :

_ واااااای مرسی استاد ....خیلی خوشحالم کردین .

چند لحظه فقط بهم خیره شد و یه دفعه سینه اشو صاف کرد و سری تکون داد و شق و رق از کنارم گذشت . اوا ؟! چرا زد تو حالم ؟! مردک تخس !

با خوشحالی مثل بچه ها از پله ها پایین رفتم و دویدم توی حیاط دانشکده . خدا رو شکر خلوت بود . با خیال راحت می تونستم خودمو تخلیه کنم . دستامو از هم باز کردم و هوای پاییزی رو به داخل ریه هام کشیدم . بعد هم شروع کردم به بالا و پایین پریدن . مثل دیوونه ها می خندیدم و دور حوض می دویدم . تا خواستم دستمو ببرم توی اب دیدم که چند تا پسر اومدن تو حیاط ... ای بابا شانس نداریم که ! کیفمو روی شونه ام جابه جا کردم و خیلی سنگین رنگین رفتم توی سالن .

دستم زیر مغنعه ام بود و گوشمو می خاروندم . بارون چند وقتی بود که شروع شده بود . الان داشتم فکر می کردم چه جوری برم دکتر که مهناز زد تو حال فکرم :

مهناز _ هوی کجایی ؟

_ جلو چشت .

مهناز که توسط خبر گزاری ها از بدبختی من اطلاع کامل داشت با دلسوزی پرسید :

_ خیلی درد می کنه ؟

_ اره

مهناز _ توی امتحان که اذیتت نکرد ؟

_ نه بابا این فاضلی جلوی روم وایساده بود و هی کمک های اولیه می داد !

مهنار پشت چشمی نازک کرد و گفت :

_ خدا نصیب کنه !

با خنده گفتم :

_ چیه ؟ می خوای زن دومش بشی ؟ هوو می خوای ؟

مهناز هم خندید و گفت :

_ نخیر فاضلی رو می خوام !

دستشو کشیدم و گفتم :

_ بیا بریم سوپری سر کوچه واست بخرم ! بدو مامانی ...!

مهناز شونه به شونه ی من حرکت می کرد و پرسید :

_ ماشین داری ؟

_ نه بابا ما مفلس بیچاره ها ماشینمون کجا بود ؟

مهناز با تمسخر گفت :

_ اخی ... بیچاره ها ! چقدر سختی می کشین و مزدا سه جدید سوارین !

اخمی کردم و گفتم :

_ چرا میگی سوارین ؟ ماشین منه ها !

مهناز گفت :

_ خب حالا چرا خودت نیومدی ؟

_ با این حالم بابا نزاشت رانندگی کنم گفت یه دفعه تصادف می کنم .

مهناز با خنده گفت :

_ راست میگه دیگه حتما دستتو فرو می کنی تو گوشت و از فرمون غافل میشی !

_ زهر مار مسخره !

مهناز _ حالا بیا با هم بریم .

_ باشه ... تو که می دونی من تعارف ندارم بیا بریم .

و بازوی مهنازو گرفتم و با هم از سالن بیرون رفتیم . بارون شدت گرفته بود و باد قطره هاشو مثل شلاق به زمین میزد . به وجد اومدم و گفتم :

_ وااااااای مهناز بیا یه خرده بدوییم ...

و بدون اینکه به مهناز اجازه ی اعتراض بدم دستشو کشیدم و بدو رفتیم طرف پارکینگ . مثل بارون ندیده ها ورجه وورجه می کردم و می خندیدم . مهناز می خواست دعوام کنه ولی وقتی نگاش به صورت خندونم میافتاد ساکت می شد بالاخره طاقت نیورد و گفت :

_ یهدا ... چرا وقتی می خندی اینقدر خوشگل میشی ؟

ابروهامو بالا بردم و گفتم :

_ ادم خوشگل همه جوره خوشگله !

مهناز رفت زیر سایبان پارکینگ و گفت :

_ باز تو خود شیفتگی پیدا کردی بچه ننر ؟!

واسش شکلک دراوردم و گفتم :

_ با چی اومدی ؟

مهناز دستاشو به سینه زد و گفت :

_ با خر بابام !

نگامو به اطراف چرخوندم ولی کسی رو ندیدم که در شان خر بابای مهناز باشه !

_ خب حالا چرا تشریف نمیاره ؟

مهناز_ کی ؟

_ اقا خره دیگه !

مهناز تکیشو از روی ماشین برداشت و به پشت سرم اشاره کرد :

_ تشریف اوردن .

سرمو برگردوندم تا بتونم اقای خرو رویت کنم که دیدم به به یوسف داره میاد ! دست مهنازو تو هوا گرفتم و با حرص گفتم :

_ چه خر خوشتیپی هم دارین !

مهناز با شیطنت گفت :

_ مرسی عزیزم ! اتفاقا قصد فروش داریم ! خریداری ؟

_ باید جوانب امرو بسنجم !

مهناز با خنده گفت :

_ وقتی سنجشت تموم شد خبرم کن ! بیچاره خیلی مشتاق فروخته شدنه !

_ ا ؟ چرا ؟ خب همینجا کنار صاحباش بمونه دیگه !

مهناز _ نمی شه دیگه بدجوری عاشق صاحب جدیدش شده !

فکر کنم کمی تا قسمت قابل توجهی سرخ شدم . خواستم جوابی واسه مهناز دست و پا کنم که یوسف از ماشین پیاده شد و همونطور که دستشو به در گرفته بود گفت :

_ پس چرا نمیاین ؟

نگاهی به ماشین آوانتای نوک مدادیش انداختم . رنگ لباس و ماشنش ست بود ! واقعا که !! مردم میرن با رنگ لباس زنشون ست می کنن این یا با رنگ چشماش ست می کنه یا ماشینش ! از همون فاصله داد زدم :

_ مزاحم نمی شیم .

با خودم فکر نکردم که بچه این که هنوز بهت تعارف نکرده که تو میگی مزاحم نمیشی ! یوسف لبخند پهنی زد و گفت:

_ خواهش می کنم بفرمایین تا سرما نخوردین !

مهناز زود به طرف ماشین رفت و تو صندلی عقب نشست و منم کنارش جا گرفتم . اهسته در گوشم گفت :

_ یهدا فکر نمی کنی یوسف بدش اومده ؟

فکم منقبض شد و گفتم :

_ همش یه باره ماشین نیاوردم و ایشون منو می رسونه ها !

مهناز _ نه منظورم این بود که انگار راننده مونه که هر دو تامون عقب نشستیم . اخه چرا نرفتی جلو ؟!

یه دفعه بلند گفتم :

_ جانم؟!

مهناز هیس بلندی گفت و یوسف از توی اینه نگاهی بهم انداخت . چشماش می خندید .

مهناز اروم نیشگونی از پام گرفت . منم بی جواب نزاشتم و در گوشش گفتم :

_ پسر عمه ی جنابعالیه یا من که برم ور دلش بشینم ؟!

مهناز با شیطنت نگاهی کرد و گفت :

_ عاشق منه یا جنابعالی که من برم جلو بشینم ؟

اروم پس گردنی بهش زدم و گفت :

_ ای خاک تو سر خیال بافت کنن !

مهنازم اروم به گوشم زد که دادم بلند شد . درست همون گوشم بود که باید میرفتم به دکتر نشون می دادم . یوسف و مهناز دستپاچه پرسیدن :

_ چی شد ؟

ای تو روحت مهناز ! اون از داداشمون اینم از دوستمون ... خدایا مرسی که منو از دشمن بی نصیب کردی !

یوسف برگشت و با چهره ای نگران پرسید :

_ حالت خوبه ؟ چیزیت شده ؟

قشنگ می تونستم گرد شدن چشمای مهنازو حس کنم . نیمچه لبخندی زدم و گفتم :

_ خوبم . بریم .

یوسف دقیق تر نگام کرد تا مطمئن بشه و بعد برگشت و ماشینو روشن کرد . کمی که دور شدیم مهناز روی صورتم زوم کرد و اهسته گفت :

_ راستشو بگو ... تا کجاها پیش رفتین ؟

مثل مونگلا پرسیدم :

_ کجا پیش رفتیم ؟

مهناز انگار که داشت با خودش حرف میزنه نجوا کرد :

خاک به سرم ... بچه ی مردمو بی ابرو کردم ! حالا جواب پدر و مادرشو چی بدم ؟ چند بار بهت گفتم دختر ... نرو کلاس ویولون ... اما کو گوش شنوا ؟ گوشت کر که بود بدترم شد !

_ مهناز چی میگی واسه خودت ؟ چرا اراجیف می بافی ؟

مهناز _ چی چیو اراجیف می بافی ؟ اگه یه بلایی سر یوسف بیاد من خرخرتو می جوم ... عمه نسرین این بچه رو به من سپرده .

به ! ما رو باش ! فکر کردیم داره واسه من دل می سوزونه که یوسف کاریم نکرده باشه اما زهی خیال باطل ! رومو برگردوندم و تقریبا بلند گفتم :

_ خیلی بیخودی مهناز .

بچه ها می دونستن که از این جور شوخیا به هیچ وجه خوشم نمیاد . البته خودم با بقیه تا دلم می خواد شوخی می کردم ولی کسی حق نداشت از گل نازکتر به من بگه ( عجب پرروییه !)

مهناز اونقدر بهم سیخونک زد و نازمو خرید که خر شدم و اشتی کردم . یوسف مقابل خونه ی مهناز توقف کرد و گفت :

_ یهدا خانم اشکال نداره چند لحظه تشریف بیارین داخل ؟ من با دایی کار دارم اگه ممکنه بیاین تو .

موافقت کردم و با مهناز داخل خونشون شدیم . مهناز یه داداش بزرگتر از خودش داشت که توی نیویورک کامپیوتر می خوند و الان یه سالی می شد که اونجا بود . مهیار و مهناز اصلا شبیه هم نبودن . مهناز لاغر و استخونی ولی مهیار قد بلند و هیکلی بود . کلا خیلی خوشتیپ نبود ولی مثل مهناز به دل می نشست . اخلاقشم یه چیزی بین مامان و باباش بود . مامان مهناز پرستار بود و باباش متخصص قلب و عروق . مامانش خیلی زن خانوم و مهربونی بود . خیلی هم ساده بود . ولی باباش یه کمی مغرور بود و بی شک مهیار هم بیشتر روحیاتش به باباش رفته بود .

با آرزو خانوم مامان مهناز سلام و احوال پرسی کردم و باهاش دست دادم .

آرزو _ خوبی یهدا جون ؟ از این ورا ... پس فاطمه جون کجان ؟

_ ممنون . ما که همیشه مزاحمتونیم . مامان خونه هستن من از دانشگاه دارم میام . داشتم میرفتم خونه که گفتم مزاحمتون بشم .

آرزو خانوم لبخند گرمشو به روم پاشید و گفت :

_ مزاحم چیه عزیزم ؟ من خیلی دلم برات تنگ شده بود . لطفا بیشتر با خانواده ات بهمون سر بزن .

همیشه عاشق این ابراز احساسات صادقانه ی آرزو خانوم بودم . مثل مهناز لاغر و استخونی بود و چهره ی دلنشینی داشت . اونقدر مهربون بود که بعضی وقتا دلم می خواست مریض بشم و اون پرستارم باشه .

اقا نوید پدر مهناز برای پیشواز اومده بود کنار ما و با یوسف سرگرم حرف زدن بود قد بلند و هیکلی درشت داشت و موهاش یکدست خاکستری بود . چهره اش خیلی مقتدرانه بود ولی گاهی وقتا اونقدر مهربون می شد که ادم تعجب می کرد کدوم یکی از این دو تا شخصیت اصلیشه . باهام احوالپرسی کرد و خوشامد گفت .

روی یکی از راحتیای هال نشستم و دستمو روی گوشم گذاشتم . بعضی وقتا دردشو فراموش می کردم ولی الان دیگه خیلی درد گرفته بود . بعد از اینکه پذیرایی شدیم ارزو خانوم از دانشگاه پرسید . کمی بعد انگار چیزی یادش اومده باشه بلند گفت :

_ اهان... راستی داشت یادم می رفت ... مهناز دوستاتو واسه پنج شنبه دعوت کردی که ؟

مهناز اخمی کرد و معترضانه گفت :

_ اِ؟ مامان ... چرا گفتی ؟ می خواستم غافلگیرشون کنم .

آرزو خانم خنده ای کرد و گفت :

_ پس زدم تو حالت اره ؟

مهناز هنوز اخم رو صورتش بود :

_ دقیقا .

من از این دو نفر پرسیدم :

_ مگه پنج شنبه چه خبره ؟

مهناز بی حوصله دستشو زیر چونه زد و گفت :

_ من که دیگه اشتیاقمو از دست دادم . مامان خودت براشون بگو .

ایش چه بچه ی لوسیه این مهناز ! آرزو خانم با شعف گفت :

_ حالا که کسی به جز یهدا خبر نداره پس بزار بهش بگم بعد برو بقیه رو سورپریز کن .

مهناز کمی از شدت اخمش کاسته شد ولی هنوز دستش زیر چونه اش بود و حالتی قهر گونه داشت .

آرزو خانوم ادامه داد :

_ چند وقت پیش واسه مهناز خواستگار اومده بود کیس مناسبی هم هست ... از طرفی مهیار هم زنگ زده گفته می خواد واسه تعطیلات یه چند وقتی بیاد ایران . ما هم گفتیم واسه اینکه باب اشنایی بیشتر باز بشه یه مهمونی ترتیب بدیم هم به افتخار اومدن مهیار و هم برای اشنایی خانواده ها .

مطمئن بودم که فکم به سینه ام چسبیده ! مهناز بیشعور خواستگار داشت و به ما هیچی نگفت ؟ ای اب زیر کاه موزی ! اونقدر به صورتش زل زدم تا بالاخره نگاه کوتاهی بهم کرد و براش یه خط و نشون کشیدم که فهمید از دست من در امان نیست ! با ترس توی مبل جابه جا شد و اب دهنشو قورت داد . ارزو خانوم که داشت میوه پوست می کند گفت :

_ یادم باشه امشب به مامانت اینا زنگ بزنم دعوتشون کنم

_ نیازی نیست زحمت بکشین من خودم بهشون خبر می دم .

آرزو خانم _ نه عزیزم ... خودم می خوام بهشون بگم اینطوری بهتره .

یه دفعه گوشم بدجور تیر کشید . نا خوداگاه دستم زیر مغنعه ام رفت و لاله ی گوشمو تو دستم فشردم . انگار با این کار دردشو تسکین میدادم ولی افاقه ای نکرد . دندونامو رو هم فشار دادم و تو دلم گفتم خدا کنه زودتر یوسف زودتر کارش تموم بشه می خوام برم دکتر ...

یوسف با اقا نوید از اتاق خارج شدن در حالی که یه پرونده ی پزشکی دست یوسف بود . تا نگاه یوسف بهم افتاد ، لبخندی که روی لبش بود ماسید و بلند گفت :

_ یهدا چیزی شده ؟

همه بهم نگاه کردن . آرزو خانوم سریع از جاش بلند شد و گفت :

_ وای خدا مرگم بده چرا اینقدر رنگت پریده عزیزم ؟ حالت خوب نیست ؟

دستمو روی گوشم برداشتم و گفتم :

_ نه چیزی نیست ... فقط...

تا اومدم ادامه ی جملمو جور کنم ، گوشم طوری تیر کشید که یه دفعه صدای آخم بلند شد . مهناز و ارزو خانوم به طرفم هجوم اوردن و با نگرانی سعی داشتن چیزی بهم بگن ... ولی من حرفاشونو نصفه می فهمیدم . ترس از اینکه پرده ی گوشم راس راستی پاره بشه کل وجودمو پر کرد . دو تا دستامو روی سرم گذاشتم و به پایین خم شدم . نمی دونم چقدر گذشته بود که مهناز و ارزو خانوم منو کشون کشون به طرف ماشین یوسف بردن و یوسف تا من سوار شدم ، بی معطلی به سمت اورژانس راه افتاد .

دکتر پلاستیکو جلوی صورتم گرفته بود و گفت :

_ بگیرش .

یه خرده به پلاستیک نگاه کردم و گفتم :

_ چی کارش کنم اقای دکتر ؟

دکتر بی حوصله گفت :

_ گفتم بگیرش .

اروم پلاستیک کوچیکو از دستش گرفتم و زمزمه کردم :

_ حالا چی کارش کنم ؟

دکتر رفت طرف میزش و گفت :

_ بنداز تو سطل اشغال نکنی تو گوشتا !

مرض ! مرتیکه ننرِ بداخلاق ! منتظر بودم تو بگی نکن منم بگم به روی دیده !

دکتر چند تا قطره برام نوشت و با جدیت گفت :

_ دفعه ی دیگه از این بی احتیاطیا بکنی جدی جدی پرده ی گوشت پاره میشه . فهمیدی دختر ؟

لحنش خیلی تحقیر کننده بود انگار من کلفت باباشم ! برگه رو از دستش کشیدم و با بدخلقی گفتم :

_ مطمئن باشین از قصد این بلا رو سر خودم نیوردم . خداحافظ .

تقریبا شوکه شده بود . انتظار نداشت با اون همه کولی بازی ای که اول دراوردم و بعد مثل مونگلا ازش پرسیدم پلاستیکو کجا بزارم ، اینجوری با غرور رفتار کنم . کمی سینه اش رو صاف کرد و گفت :

_ می دونی که داروخونه کجاست ؟

دیگه داشت روی سگمو بالا میاورد . این مرتیکه غلط کرده سر یه دقیقه باهام تو تو حرف میزنه . برگشتم و یه نگاه خیلی خفن بهش انداختم و وقتی فهمیدم اثر کرده از اتاق بیرون رفتم و درو بهم کوبیدم . از هیچی توی این دنیا بیشتر از مسخره شدن وبی احترامی بدم نمیومد .

وقتی وارد سالن شدم ، یوسف با نگرانی جلو اومد و تا اخمای تو هم و چشمای وحشتناکمو دید سنگ کپ کرد ! حقم داشت چون بقیه هم بهم گفته بودن که هیچ وقت خشمناک به کسی خیره نشم ممکنه شلوارشو خیس کنه ! با این فکر به خنده افتادم و پوزخند کمرنگی روی لبم نشست . یوسف محتاطانه پرسید :

_ چیزی شده ؟

به چشماش که نگرانی و ترس ازش می بارید نگاه کردم . یعنی من انقدر جذبه دارم که ازم می ترسه ؟ جای ترس تو این چشما نیست . بعضی وقتا خیلی دلم می خواست ساعتها بشینم و بدون اینکه کسی مزاحمم بشه تو چشاش زل بزنم . صدای زنگ موبایلم منو از توی فکر بیرون اورد . بابا بود :

_ سلام دختر بابا خوبی ؟ رفتی دکتر ؟

_ سلام اره بابا جون ممنون . الان تو اورژانسم .

بابا _ می خوای بیام دنبالت ؟ محیا اومده اینجا ها ...

هه! بابا رو ! فکر کرده محیا بعد از عمری اومده خونه ما . نمی دونه صبحا که میره سر کار ، دخترش تو خونه ی ما پلاسه !

_ نه بابایی خودم میام . دارم راه میفتم .

_ باشه عزیزم . مواظب خودت باش .

_ شما هم همینطور خداحافظ .

به یوسف نگاهی انداختم و با لبخند گفتم :

_ ببخش که معطلت کردم .

یوسف اهی از سر اسودگی کشید و گفت :

_ مثل اینکه بهتری نه ؟

_ اوهوم .

یوسف نفسشو با پوف بیرون داد و گفت :

_ تقریبا داشتم می مردم .

با صدایی پر از تعجب پرسیدم :

_ چرا ؟

و خدا نکنه اش رو توی دلم گفتم .

یوسف نیم نگاهی بهم کرد و سرشو پایین انداخت و در حالی که به طرف ماشینش می رفت خیلی اروم گفت :

_ دلواپست بودم .

صدای ارومش به گوشم خورد . چون تازه گوشمو شست و شو داده بودن کاملا پیام صداشو دریافت کردم و کیلو کیلو قند تو دلم اب شد ! لبخند پهنی رو صورتم نشست و در جلو رو باز کردم . ماشینو روشن کرد و عینک افتابیشو زد . خیلی تابلو بود که می خواد کلاس بزاره چون تازه بارون بند اومده بود و اصلا خورشید تو اسمون نبود . حیف این چشا نیست که زیر عینک یه متری پنهون بشه ؟! ( یکی این دخترو جمعش کنه !)

یوسف از اولی که توی ماشین نشست لام تا کام حرفی نزد . اووووف این بچه چشه ؟! انگار به عشق هزار ساله اش اعتراف کرده که اینجوری قیافه می گیره ! داشتم از سکوت خفقان اور ماشین دیوونه می شدم . بی اختیار دست بردم و دکمه ی پخشو فشار دادم . اهنگ ملایم ویولونی فضای ماشینو پر کرد . فورا شناختمش . همون قطعه ای بود که من به خاطرش حاضر شدم ویولون زدن رو یاد بگیرم . بعد از لختی سکوت ، یوسف پرسید :

_ قشنگه ؟

می دونستم منظورش به اهنگه صادقانه جواب دادم :

_ محشره .

یوسف با تعجب گفت :

_ واقعا ؟

_ معلومه ... من خیلی دوسش دارم .

یوسف _ خب ... نظرت راجع بهش چیه ؟

_ خیلی قشنگه ... واقعا دارم از ته دل می گم من خیلی مشکل پسندم پس وقتی میگم چیزی قشنگه پس حتما بدون که عالیه .

یوسف اشکارا خوشحال شد و گفت :

_ واقعا بهم دلگرمی دادی ... این اولین کار من با ویولونه .

با تعجب پرسیدم :

_ این اهنگو تو نوشتی ؟

یوسف سرشو تکون داد و گفت :

_ ممنونم که کارمو دوست داری یه هفته ی دیگه تو سالن ِ... اجرا دارم .

نه بابا ... نمی دونستم یوسف اینقدر حالیشه ! با کنجکاوی پرسیدم :

_ از کی اهنگ می زنی ؟

یوسف _ خب ، خیلی وقته ... تا اونجایی که یادمه از هشت سالگی شروع کردم به گیتار زدن و توی ده سالگی هم ویولون بهش اضافه شد .

نا خوداگاه سوتی زدم و گفتم :

_ خوش بحالت ... پس با این حساب من هنوز هیچی بلد نیستم .

یوسف با اطمینان گفت :

_ اولا که هیچ وقت برای یادگیری دیر نیست . درثانی ، استعدادی که تو داری من مطمئنم که خیلی زود راه میفتی ... پیشرفتت واقعا قابل تحسینه .

جلوی در خونه توقف کرد . خیلی دلم میخواست بیشتر کنارم باشه واسه همین فکر کردم و گفتم :

_ امم چیزه ...

یوسف عینکش رو برداشت و بهم زل زد . با این کارش حرفمو سختتر کرد . به یقه ی لباسش خیره شدم و گفتم :

_ جلسه ی پیش کلاسمون واسه امتحان من رفت ... میشه امروز بیای باهام ویولون کار کنی ؟

جوابی نشنیدم . وقتی نگاهمو بهش انداختم دیدم که با یه لبخندی که از سر رضایته بهم خیره شده . می دونستم الان هر دومون جو گرفته شدیم و نمی خوایم نگامونو بگیریم . اب دهنمو قورت دادم و با بیخیالی گفتم :

_ البته اگر کار داری مزاحم نمیشم ...

یوسف _ نه نه ... بریم .

با خوشحالی زنگو فشار دادم و در با صدای تیکی باز شد . اول به یوسف تعارف کردم و بعد پشت سرش راهی شدم . سر و صدای محیا و مامان میومد . تا در هالو باز کردم صدای محیا بلند شد :

_ مامان این یهدا خله اومد !

لب پایینمو به دندان گرفتم و گفتم خدا کنه محیا زیاد چرت و پرت نگه الان ابروم میره . دوباره صدای محیا از اشپزخونه بلند شد :

_ هوی اونی ، آنیوسیو ... کِنچانا ؟ ( سلام اجی . خوبی ؟)

وای این یه قلمو کم داشتم حتما الان یوسف با خودش میگه اینجا تیمارستانه !

محیا دوباره گفت :

_ میگم مامان حتما زده امتحانشو خراب کرده که بو توش درنمیاد .

تو دلم گفتم می دونی خدا من یه زری زدم بیا بیخیل شو ! این تا پاک ابروی منو نبره ول کن نیست !

و بلند تر داد زد :

_ باز چه گندی زدی به امتحانت ؟! شماره ی یک یا دو ؟! ای بابا ... دختر چند بار بهت بگم قبل از امتحان برو دستشویی که رو برگه هر کاریو نکنی هان !؟؟؟

و در حالی که یه تیکه خیار سبز تو دهنش بود از اشپزخونه بیرون اومد . لباس بیرون تنش بود . معلوم بود که دیگه داره میره . با دیدن یوسف ، دهنش از جویدن باز موند ! با صدای پر حرص من به خودش اومد :

_ تشریف می برین دیگه ؟

محیا با دهنی که نصفش از تعجب باز مونده بود و پر از خیار بود ، نگاهشو از یوسف گرفت و به من چشم دوخت . من کارد میزدی خونم در نمیومد . محیا همون خیاری که خوب جویده نشده بود رو پایین فرستاد و با صدای خش داری سلام کرد :

_ سلام اقا یوسف ... خوبین ؟ مامان خوبن ؟ چه بی خبر تشریف اوردین ... ببخشین من اطلاع نداشتم شما هستین وگرنه ...

با اومدن مامان حرف محیا نصفه موند . مامان با خوشرویی از یوسف استقبال کرد و گفت :

_ بفرمایین بشینین الان به اکرم خانوم میگم چایی بیاره خدمتتون .

یوسف _ نه زحمت نکشین .

مامان چادرشو صاف کرد و گفت :

_ نه پسرم چه زحمتی ... بفرمایین بشینین .

یوسف نگاهی بهم کرد و من گفتم :

_ لطفا برو بالا الان خدمت می رسم .

یوسف سری تکون داد و با اجازه ای گفت و به طرف پله ها حرکت کرد . مامان و محیا که از رفتار من تعجب کرده بودن با رفتن یوسف پرسیدن :

_ اینجا چه خبره ؟

_ سلامتی ... من روزنامه ندارم .

محیا یه گاز به خیارش زد و گفت :

_ زهر مار بی مزه .

با حزص نگاش کردم و گفتم :

_ تو روت میشه تو چشای من نگاه کنی ؟

محیا _ چرا روم نشه ؟ همش یه سوتی دادما ... تو که خودت خدای سوتی ای ! اینا که موردی نداره ... پسر خوبیه به روت نمیاره ... حالا واسه چی اوردیش خونه ؟

_ کلاس موسیقیم عقب افتاده بود اومده باهام کار کنه .

مامان _ الان که سر ظهره ...

_ چی کارش کنم ؟ بگم بره ؟

مامان _ نه بابا ... ناهار که داریم دور هم می خوریم دیگه . محیا یه زنگ به عادل بزن بگو نره خونه بیاد اینجا .

محیا با خوشحالی گفت :

_ ایول خدا عمر یوسف بده ... اصلا حس ناهار درست کردن نداشتم .

نگاهی به ساعت انداختم و گفتم :

_ ساعت دوازده اس ... حس هم داشتی نمی رسیدی درست کنی تنبل خانوم.

از پله ها بالا رفتم . یوسف همون جای قبلی روی مبل هال خصوصی نشسته بود و به نقاشی های روی دیوار نگاه می کرد . نقاشی اول یه پرتره از من توی کودکی بود که محیا از روی عکس دوران بچگیم کشیده بود . چند سالی بود که محیا نقاشی میکرد و واقعا کارش حرف نداشت . من توی اون عکس یازده ساله بودم و موهای بلندمو باز گذاشته بودم . یه لباس عروس هم تنم بود . فکر کنم عکسشو واسه عروسی دایی فواد گرفته بودم . دوباره به یوسف نگاه کردم . داشت نقاشی رو ارزیابی می کرد .

جلو رفتم و گفتم :

_ چطوره ؟

یوسف بی انکه نگاهشو از روی نقاشی بگیره گفت :

_ خیلی خوشگله . چه چشایی داری یهدا ...

سرخ شدم . منظورم عکس خودم نبود . منظورم کار نقاشی بود . خودمو جمع و جور کردم و کمی جدیت به صدام اضافه کردم :

_ منظورم نقاشی بود .

یوسف دستپاچه از جاش بلند شد . انگار تازه منو دیده . سوالمو بی جواب گذاشت و در عوض پرسید :

_ می خوای ویولون کار کنی یا گیتار؟

حرف قبلیشو فراموش کردم و گفتم :

_ ویولون . بفرمایین الان میام .

زود به اتاقم رفتم و دست و رومو با اب و صابون حسابی شستم . مانتو شلوارمو گوشه ای پرت کردم و دستمو به کمد لباسام بردم . اصلا وقت برای انتخاب کردن نداشتم . یه تونیک نوک مدادی استین بلند و شلوار خاکستری پاچه گشاد پوشیدم و شال نقره ایمو سر کردم . ویولونمو برداشتم و زدم بیرون .

یوسف داشت فنجون چاییشو به لبش نزدیک می کرد که با دیدن من دستش توی راه خشک شد و بهم زل زد . منم نگاهی به لباسام کردم و بعد به یوسف چشم دوختم . خیلی اتفاقی باهم ست شده بودیم . سرمو پایین انداختم و خودمو به اون راه زدم و رفتم پیشش . یادت باشه اقا یوسف امروز من چند بار به خاطر تو خودمو به نفهمی زدم !

یوسف دستاشو بهم مالید و گفت :

_ خب ، شروع کنیم ؟

سرمو تکون دادم و اونم شروع کرد به توضیح دادن درباره ی اهنگ . نتی که به عنوان تمرین بهم داده بود رو جلوی خودش گذاشت و ویولونو تو دستش گرفت . چونشو روی بالشتک گذاشت با کمک شونه اش ، جای ویولون رو توی دستش تنظیم کرد . ارشه رو روی سیم ها به حرکت در اورد و در حالی که می نواخت گفت :

_ حواست به انگشتام باشه .

چشمامو به انگشتای دستش دوختم که خیلی ماهرانه روی سیمها جا به جا می شد . بعد از اتمام کار گفت :

_ حالا نوبت توئه .

ویولونو به دستم داد و منم مثل خودش سعی کردم درست نگهش دارم . دستم رو روی سیمها گذاشتم و ارشه رو بالا بردم . هنوز خیلی نزده بودم که یوسف گفت :

_ داری اشتباه پوزیسیون رو عوض می کنی ... حواستو جمع کن .

با بیچارگی به یوسف نگاه کردم و گفتم :

_ ببخشین ولی انگشت چهارمم واقعا ضعیفه ... نمی تونم زیاد به کار بگیرمش .

یوسف _ تکنیک خاصی نداره ... تنها راه حلش اینه که زیاد تمرین کنی ...

ارشه رو برداشتم و گفتم :

_ ولی من نمی تونم توی خونه تمرین کنم .

یوسف _ چرا ؟ کسی با صداش اذیت می شه ؟

_ اونکه اره ولی من مشکلم فقط این نیست . کسی نیست که کمک حالم باشه ... من نمی تونم رتیمو با حرکات ارشه هماهنگ کنم ، انگشتام خیلی روی گریف هلالی نمی شینه و صدای ارشه ام هم واضح نیست و خیلی مشکلات دیگه ... بعضی وقتا فکر می کنم بهتره بی خیالش بشم .

یوسف تکیشو از روی مبل برداشت و به طرف من خم شد . دستاشو تو هم قلاب کرد و گفت :

_ من دلیل این همه نا امیدی رو نمی فهمم ... چرا می خوای ازش دست بکشی ؟ تو که هنوز اول راهی .

یه دفعه از دهنم پرید :

_ خب ، وقتی می بینم تو اینقدر خوب میزنی ، از خودم ناامید می شم ... من هیچی بارم نیست .

یوسف با شنیدن حرفم چشماش گشاد شد و بعد از چند لحظه شروع کرد به خندیدن . میون خنده گفت :

_ اخه اینم مشکله که واسه خودت می تراشی ؟ تو می دونی که من چند ساله دارم ویولون می زنم ؟ از ده سالگی تا حالا همش باهام بوده ... بایدم عالی بزنم ولی تو هنوز یه ماه هم نشده که ویولون دستت گرفتی اونوقت می خوای مثل ویوالدی بزنی ؟

و دوباره شروع کرد به خندیدن . خب راست می گفت دیگه ... انگار من بچه هفتی بودم ! یوسف بعد از مدتی ، بلند شد و ازم خواست وایسم . بعد هم گفت :

_ ویولونو تو دستت بگیر و همون نتو بزن .

دوباره ژست مناسبو گرفتم و ارشه رو حرکت دادم . این دفعه کامل هوش و حواسمو به انگشتام و ریتم اهنگ دادم . طول ارشه رو با اهنگ نتم تنظیم می کردم و تنها مشغله ی ذهنم ، این بود که نتم رو عالی بزنم .

داشتم انگشتامو روی سیم جابه جا می کردم و نگام به ارشه بود که یه دفعه داغی یه چیزی رو روی دستم حس کردم . یوسف با یه دست ارنجمو گرفته بود و با دست دیگه اش انگشت کوچیکمو صاف روی سیم می زاشت و اصلا حواسش به من نبود . ارشه از حرکت ایستاد و اهنگ قطع شد . یوسف هم همونطور که داشت جای انگشت منو روی سیم تثبیت می کرد ، بهم نگاه کرد تا علت تموم شدن اهنگو بفهمه . بعد از چند لحظه تازه فهمید چی کار کرده . سریع دستشو عقب کشید و به انگشتم نگاه کرد و گفت :

_ نباید ناخنت روی سیم قرار بگیره ...

وقتی دید جوابی نمی دم نگاشو بالا اورد و بهم زل زد . انگار می خواست بی کلام عذر خواهی کنه ولی من اصلا ناراحت نشدم . نمی دونم چه مرگم شده بود . اگه هر کس دیگه ای غیراز یوسف به جاش بود ، حتما یه کاری می کردم ولی الان ذهنم کار نمی کرد . هنوز به هم خیره بودیم ولی من خیلی زود عقلمو به کار گرفتم و به خودم نهیب زدم :

زهر مار چته تو دختر؟ انگار چی کارت کرده ... اون به عنوان یه معلم خواسته بهت یاد بده که دستتو چطور بگیری ... خودتو جمع کن بچه !

نفس عمیقی کشیدم و با بازیگری گفتم :

_ چرا نباید ناخنم به سیمها بخوره ؟

یوسف انگار نشنید که چی پرسیدم . هنوز محو من بود . اسمشو صدا زدم و اون به خودش اومد و گفت :

_ هان ؟ ... چیزی گفتی ؟

خودم هم تو وضعیت مناسبی نبودم . انگار قلبم واسه خودش ایروبیک می کرد از بس بالا و پایین می پرید ! ولی با این حال دوباره سوالمو تکرار کردم . یوسف چند لحظه فکر کرد تا تونست جوابمو بده و بعد از این پلیور دودیشو برداشت و گفت :

_ واسه امروز بسه ... خسته شدی .

اصلا دلم نمی خواست که بره ولی صلاح بود که بیشتر اینجا نمونه . اصرار زیادی نکردم و یوسفو تا پایین همراهی کردم . اکرم خانوم و مامان داشتن میزو می چیندن . مامان با دیدن ما با لبخند پرسید :

_ کارتون تموم شد ؟ می خواستم واسه ناهار صداتون کنم

یوسف زودتر از من گفت :

_ نه نیازی به ناهار نیست فاطمه خانوم . دیگه من باید رفع زحمت کنم .

مامان اخم ظریفی کرد و پلیور یوسفو از دستش گرفت و به اکرم خانوم داد :

_ شما شکم خالی هیچ جا نمیری ... باید دور هم یه لقمه غذا بخوریم الان علی و بقیه هم میان .

یوسف _ اخه ...

مامان _ دیگه اخه و اما نداره پسرم

و رو به من گفت :

_ یهدا جان مامان اقا یوسفو ببر تو سالن ازشون پذیرایی کن تا بقیه بیان واسه ناهار .

چشمی گفتم و یوسفو به طرف سالن هدایت کردم . یوسف روی مبل نشست و نفسشو با اه بیرون داد . داشتم براش میوه می چیدم که با شنیدن اهش گفتم :

_ لابد خیلی خسته ات کردم ... ببخشین .

یوسف صاف نشست و بشقابو از دستم گرفت و گفت :

_ نه نه ... اصلا اینطوری نیست . من خواستم تو استراحت کنی .

لبخند بی جونی زدم . هر دومون می دونستیم چمونه ولی اعتراف کردن به وضع خرابمون ، واسه هردوتامون سخت بود .

چه خوشگل شدم امشب ! به به ! برای بار هزارم خودمو تو اینه نگاه کردم . کت و شلوار قهوه ای تیره رنگی پوشیده بودم که رگه های کرم رنگ توش بود . لباسم فوق العاده شیک بود . مثل سیاست مدارا شده بودم ! موهامو گوجه ای کرده بودم و شال کرم رنگمو روی سرم انداخته بودم . می دونستم خانواده ی مهناز و اینا جشناشون مختلطه . اما خود مهناز دوست نداشت حجابشو توی مهمونیاشون برداره . بودن با ما روش اثر گذاشته بود ! کفشهای کرم رنگ پاشنه چهل سانیتیمو پوشیدم و دوباره روبه روی اینه وایسادم . اوه اوه خیلی بلنده ها مثل نردبون شدم ! قد خودم بلند بود با این کفشا بلند تر هم شده بود ولی خب دیگه هیچ کفشی نداشتم که رنگش با لباسم ست باشه همین خوبه ...

تقه ای به در خورد و طاها وارد اتاق شد . بهش نگاه کردم . کت و شلوار مشکی و پیرهن قهوه ای سوخته پوشیده بود . خیلی بهش میومد . این بچه هر چی بپوشه بهش میاد . کوفت زنش بشه !

طاها سر تا پامو برانداز کرد و گفت :

_ نه بابا ... تو خوشتیپی به خودم رفتی !

پالتوی کرم رنگمو از روی تخت برداشتم و با بدجنسی گفتم :

_ منو با خودت مقایسه نکن کسر شانمه !

طاها پشت سرم حرکت کرد و گفت :

_ اوه ! وقت کردی خودتو تحویل بگیر!

_ واسه تحویل خودم همیشه وقت دارم !

من و طاها در حال کل کل با هم پایین اومدیم . بابا و مامان منتظر نشسته بودن و محیا و عادل هم خونه ی ما بودن قرار بود با هم بریم وقتی پایین اومدیم محیا پرسید :

_ حالا این مهمونی واسه نامزدی مهنازه ؟

_ میگن برای اومدن مهیاره ... ولی به نظرم برای اینکه خانواده ها با هم بیشتر اشنا بشن یه مهمونی گرفتن ...

بچه ها وقتی فهمیدن مهناز خواستگار داشته و نم پس نداده کلی باهاش دعوا کردن و کار به کتک کاری کشید ! بعد هم قرار شد به شرط مجازات ببخشنش ! امشب نوبت من بود که مجازاتش کنم . می خواستم تا خواستگارش می خواد با مهناز حرف بزنه بپرم وسط و بزنم تو حالشون !

تو کل راه مامان هی نگاه به من می کرد و دهنش می جنبید و فوت می کرد سمت من . اخرش طاها عصبی شد و گفت :

_ مامان من چنار نیستما !

یه خنده ی خبیثانه تحویلش دادم و گفتم :

_ اتفاقا کپی همین ! بچه تو چقدر حسودی ! تو کل عمرت همش واسه تو دعا و ثنا خوندن حالا یه بار که من خوشگل کردم چش نداری ببینی ؟! الهی چشم حسود و بخیل درجا بیفته پشت پاش !

طاها ایشی گفت و سرشو سمت پنجره چرخوند . منم زیرزیرکی می خندیدم . توی هیچ مهمونی به اندازه ی امشب به خودم نرسیده بودم . تنها فرقمم این بود که مهمونی های دیگه اصلا ارایش نمی کردم ولی امشب فقط یه دونه ریمل و رژلب زدم . ارایشم از دور اصلا به چشم نمیومد ولی از نزدیک چشمام خیلی قشنگ شده بود . طول مژه هام به حالت طبیعی تا ابروم می رسید حالا که با ریمل بهشون حالت داده بودم عالی شده بود و چشمای خمارمو مثل قاب دربرگرفته بود .

وقتی رسیدیم ، طاها دست گلو بهم داد و گفت :

_ اینو تو میاری .

منم دسته گلو تو بغلش انداختم و گفتم :

_ بیخود ... خودت بیار .

طاها با حرص گفت :

_ من اینجوری معذبم میمیری بیاریش ؟!

مثل خودش جواب دادم :

_ نخیر ولی بقیه فکر می کنن خبریه .

طاها _ اخه بقیه مگه مخشون پاره سنگ برداشته که درباره ی تو فکر کنن ؟!

_ طاها یه کاری نکن بزنم ناقص العضو بشیا !

بابا دست گلو از دست طاها گرفت و گفت :

_ اصلا بده خودم میارم .

با این کار بابا من و طاها هر دو یورش بردیم تا دست گلو از بابا بگیریم ولی تا در باز شد بابا بی توجه به ما دسته گلو گرفت و به مامان گفت :

_ فاطمه خانوم تشریف نمیارین ؟

مامان هم واسه ما سری تکون داد و از بینمون رد شد . تا خواستیم بریم تو ، محیا و عادل هم از وسطمون رد شدن و من و طاها با هم خواستیم از در رد بشیم که گیر کردیم . یه فشار من می دادم یکی طاها . طاها با حرص گفت :

_ یه رژیم بگیری بد نیست .

_ قبل از رژیم اول دهن تو رو گِل میگیرم !

طاها _ برو کنار

_ تو برو کنار !

طاها _ اصلا من بزرگترم من باید اول برم تو .

_ منم خانومم ، لیدیز فرست !

طاها دستشو مشت کرد و گفت :

_ اینقدر دلم می خواد با این بکوبم ...

پریدم وسط حرفشو گفتم :

_ کجا ؟ هان ؟؟؟ کجا میخوای بکوبی ؟ هر جا این مشتت فرود بیاد ، از همون جا ناقصت می کنم !

محیا و عادل که وسط حیاط وایساده بودن و شاهد دعوای ما با حرص به طرفمون اومدن . محیا دست منو کشید و عادل هم دست طاها رو و بدین ترتیب همه چی به خیر و خوشی تموم شد و بالاخره ما از در خونه ی مهناز اینا رد شدیم !

مهناز به پیشوازمون اومد و خوش امد گفت من پشت سر مامان بابام وایساده بودم و بعد از اینکه اونا وارد شدن ، من پریدم جلوی مهناز و گفتم :

_ به به ! عروس خانوم ... ا؟ پس لباس سفیدت کو مهناز ؟ این چیه پوشیدی ؟

بعد هم به تونیک بنفش و شلوار یاسیش اشاره کردم و سری تکون دادم . مهناز گره ی روسری صورتیشو درست کرد و گفت :

_ اول پذیرایی بشو بعد شروع کن به اذیت کردن .

_ ما با شکم خالی هم از پس کارمون برمیام تو نمی خواد نگران ما باشی !

بعد هم ابرومو واسش بالا بردم و با خنده وارد سالن شدم . آرزو خانوم کنار مامان وایساده بود و داشت احوال پرسی می کرد . منم کنارشون رفتم و سلام کردم . ارزو خانوم تعارف کرد کنارشون بشینم که سهیلا اومد پیشم . یه ماکسی اناری رنگ پوشیده بود و روش یه کت زرشکی واسه پوشوندن بازوهاش و یقه اش . شال قرمز رنگ قشنگی هم سرش کرده بود . لباسش خیلی بهش میومد . فکر کنم تموم بچه ها به جز سهیلا هم تیپ من اومده بودن ولی سهیلا همیشه با پوشیدن شلوار مخالف بود . کلا روحیه اش خیلی لطیف و زیادی دخترونه بود . سهیلا دستمو گرفت وگفت :

_ بیا پیشمون می خوایم علیه مهناز تبانی کنیم !

با یه عذر خواهی ، از کنار مامان و ارزو خانوم ، بلند شدم و رفتم پیش بچه ها .

سهیلا منو سمت نفیسه و الهام برد . نفیسه داشت طبق معمول تلفنی با مامانش حرف میزد . چون بچه ی یکی بود ، مامان باباش خیلی روش حساسیت به خرج می دادن . الهام هم تنها نشسته بود و در و دیوارو نگاه می کرد . الهام که از خانواده ی مذهبی ولی روشن فکر و تحصیل کرده بود . باباش شرکت هوایی داشت و مامانش هم دبیر بود . خودش همیشه چادری بود ولی توی اینجور مهمونی ها می دونست جای روسری هم نیست چه برسه به چادر !

خوب بهش دقیق شدم . یه کت خیلی خوشدوخت سورمه ای که با انواع سنگ دوزیها تزیین شده بود و بلندیش تا رون پاش می رسید رو با شلوار سر کت پوشیده بود و روسری ابی نفتی ابریشمیش رو مثل لبنانیا سر کرده بود . در کل الهام خوشگل بود . پوستی سبزه و چشمای کشیده ی میشی رنگ و بینی و دهن متناسب و خوش فرم . صورتش هم مثل من ، ارایش خیلی کمی داشت . همه ی دوستام چشماشون هر رنگی بود جز مشکی ! منم از همون بچگی حسرت چشم رنگی رو به همرام داشتم . با الهام سلام و احوال پرسی کردم و با چشمک گفتم :

_ اوووه چه خبرته بابا ؟ می خوای چند نفرو به کشتن بدی ؟

الهام قری به سر و گردنش داد و خندید . خم شدم و گفتم :

_ راستی راستی نفس چند نفرو بریدی ؟

سهیلا روی مبل کناری جای گرفت و گفت :

_ صفر نفر !

_ اووووه ! چقدر زیاد ! پس جسداشون کو ؟

الهام با جدیت گفت :

_ زیاد کسی از دور و بر ما رد نمیشه ... می فهمن که همراه خوبی واسه اونا نیستیم پس راشونو میگیرن و میرن .

نفیسه که تازه از حرف زدن با موبایلش فارغ شده بود گفت :

_ البته با دیدن اخمای ما هم میترسن بیان جلو .

تازه تونستم صورت نفیسه رو دقیق ببینم . اونم یه بلوز و شلوار شیری رنگ پوشیده بود و روسری سفیدشم مثل الهام دور سرش بسته بود . از بس ناز شده بود ادم می خواست یه بوس ازش بگیره ! با دستم لپشو گرفتم و کشیدم و گفتم :

_ چطور مطورایی عروسک ؟

نفیسه اخم کوچیکی کرد و گفت :

_ اصلا به خودت زحمت فکر کردن درباره ی اینکه ممکنه لپمو بکَنی نکنیا !

خنده ای کردم و گفتم :

_ از بس خوشمزه شدی !

بچه ها هم از دیدن خنده ی من لبخندی رو صورتشون جا گرفت و تازه اونوقت بود که سهیلا گفت :

_ راستی یهدا یادم رفت بگم خیلی خوشگل شدیا !

با بدجنسی گفتم :

_ چطور چیزی به این مهمی رو یادت رفت بگی ؟!

الهام خنده ای کرد و بعد گفت :

_ ولی جدی میگما خیلی خیلی خوشگل شدی ... تا حالا به جز عروسیا ندیده بودم ریمل بزنی که الحق خیلی چشاتو ناز کرده !

از تعریفاشون به وجد اومدم و خنده ای مستانه سر دادم . با بچه ها داشتیم غیبت میکردیم که مهناز اومد پیشمون و من از همون جا طوری که مهناز بشنوه بلند گفتم :

_ وای بچه ها این کیه داره میاد ؟

الهام کلکمو گرفت و گفت :

_ نمی دونم ولی قیافش یه خرده اشناس ... بچه ها می شناسینش ؟

نفیسه _ اره من می شناسمش ... یه بچه ی بی معرفتیه که نگو !

مهناز توی چند قدمی ما ایستاد و نفسشو با حرص داد بیرون . سهیلا از دیدن حرص خوردن مهناز عذاب وجدان گرفت و اروم گفت :

_ بچه ها بیاین بیخیل شین ناراحت میشه ها ...

_ سهیلا به خدا امشبو به وجدانت بگو تو کار بزرگترا فضولی نکنه می خوام یه خرده حال گیری کنم بهم بچسبه !

مهناز با قیافه ی گرفته ای پیشمون اومد و شرمنده گفت :

_ بچه ها نمی خواین دیگه امشبو بیخیال مجازاتم بشین ؟ من واقعا استرس دارم .

حق با اون بود . دلهره رو میشد از توی چشاش خوند . برای عوض کردن جو بلند شدم و دستمو دور گردنش انداختم و با شادی گفتم :

_ بیا من ببینمت عروس کوچولو .... چقدر ناز شدی عزیزم !

بعد هم کشیدمش تو بغلم . مهناز اهسته التماس کرد :

_ یهدا به جون عزیزت اذیتم نکنیا ... الان زیر ذره بین خواهر و مادر ایلیام .

از خودم جداش کردم و گفتم :

_ ا ؟ پس جناب عاشق پیشه ایلیا نام دارن ها ؟ بیشتر به اسم بچه کوچولوها می خوره ! حالا این دوماد شاخه ی درخت کو ؟!

مهناز هنوزم ازم مطمئن نبود . با چشاش به سمتی اشاره کرد و گفت :

_ اونی که کنار شومینه وایساده .

چشم چرخوندم و دیدم کنار شومینه یه پسر جوون شاید بیست و پنج شیش ساله با ظاهری مرتب که کت و شلوار نوک مدادی پوشیده وایساده و داره با طاها حرف می زنه . طاها کلا هر جا میرفت با قیافه اش و نوع رفتارش توی سه سوت همه باهاش صمیمی می شدن . ایلیا هم قد طاها بود و پوستی گندمگون داشت . یه عینک مارک دارم رو چشمش بود که به صورتش میومد . یه نگاه به مهناز کردم و دوباره نگاهمو به ایلیا دوختم . نه مثل اینکه بهم میومدن . با لبخند گفتم :

_ خب از نظر من که تاییده ... میتونی خوشبختش کنی !

مهناز اروم زد به بازومو گفت :

_ مرض ! دختره ی ننر !

رو به بچه ها کردم و گفتم :

_ میگم بلند شین بریم پیش اقا داماد بهش بگیم ما خواهر شوهرای مهنازیم ! بلند شین بریم ...

سهیلا با تعجب گفت :

_ واسه چی بگیم ما خواهر شوهراشیم ؟!

_ خنگ خدا ! واسه اینکه ما طرف ایلیاییم نه این شیر برنج وارفته !

و به مهناز اشاره کردم و سری از روی تاسف تکون دادم . مهناز با اعتراض گفت :

_ چرا شیر برنج ؟ مگه من چمه ؟

_ مگه من گفتم طوریته ؟! فقط می گم شیر برنجی ... اخه این چه قیافه ایه واسه خودت درست کردی ؟ چرا هیچی ارایش نکردی ؟ اینجوری پسره میره پشت سرشم نگاه نمیکنه تا توی گاگولو واسه اخرین بار ببینه !

مهناز دست برد و گره ی روسریشو درست کرد و گفت :

_ ارایش کردم فقط روی صورتم نمی مونه . زود پاک میشه ... حالا بیاین بریم بقیه رو بهتون معرفی کنم .

هنوز معرفی نصف فامیلای مامان مهناز تموم نشده بود که سهیلا و نفیسه و الهام به نفس نفس افتادن . با تعجب بهشون نگاه کردم و گفتم :

_ چتونه ؟ چرا مثل پیرزنا وایسادین ؟

الهام لبخند کجی زد و بریده بریده به مهناز گفت :

_ ماشالا فامیلای مامانت تمومی ندارن که ... هر کدومشونم یه جان ... یکی بالا یکی پایین یکی رو حیاط ...

بعد هم نفس عمیقی کشید و گفت :

_ من دیگه نا ندارم ... بقیشونو بعدا معرفی کن .

مهناز سری تکون داد و از سهیلا و نفیسه پرسید :

_ شما نمیاین ؟

نفیسه که معلوم بود حالش واسه عادتش خوب نیست ، دست به کمرش کشید و گفت :

_ نه من که رسما دارم تلف میشم ... اگه سهیلا باهات میاد برین .

سهیلا هم خستگی رو بهونه کرد و من موندم و مهناز . فامیلای روده دراز مامانش که تموم شد گفت :

_ خب ، حالا خودتو واسه رویارویی با فامیلای برجسته ی بابام اماده کن ... شاید در اینده این اشنایی به کارت بیاد .

منظورشو نفهمیدم و یه قلپ اب از لیوانی که مهناز بهم داده بود خوردم و دوباره شروع کردیم به گز کردن خونه ی مهناز اینا . مهناز اروم در گوشم گفت :

_ برعکس خونواده ی مامانیم این طرفیا توش پر از پسر مجرده ... خودتو خوب بساز !

یه فحشی زیر لب نثار مهناز کردم و با خنده ی مهناز راهی شدیم . مهناز رو به روی دو تا پسر گنده و قلچماق وایساد و اونا هم با دیدن ما حرف زدنو قطع کردن و با یه لبخند منو برانداز کردن . نگاه پسری که موهای مرتبی داشت و قدش نسبت به دیگری بلند تر بود واسم اشنا بود . بعد از اینکه کمی حافظمو به کار گرفتم فهمیدم که بله این جناب مهیار خان ِ مهناز جانه که ! یه لبخند نازی زدم که باعث شد دندونای مرتب و سفیدم به نمایش گذاشته بشه و رو به مهیار گفتم :

_ سلام اقا مهیار رسیدن به خیر . خوش اومدین .

مهیار هم بیشتر نگاش به شال من بود و با یه لبخند که می دونستم از سر رضایته گفت :

_ خیلی متشکر یهدا خانوم . حالتون خوبه ؟

_ ممنون . شما خوبین ؟

مهیار _ مرسی سلامت باشین .

قبل از اینکه مهیار حرف دیگه ای بزنه ، پسر کناریش رو به مهناز گفت :

_ مهناز جان معرفی نمی کنی ؟

دیدم یه اخم نامحسوس روی صورت مهناز نشست ولی زود کنار رفت و گفت :

_ یهدا جان ایشون پسر عموم بهرام هستن .

و رو به بهرام ادامه داد :

_ این خانوم هم از دوستای خوبم یهدا بهنیاست .

منم ساکت منتظر بهرام بودم تا اون ابراز خوشبختی کنه ! مثل اینکه فهمید تا چیزی نگه حرفی نمی زنم . کلا روشم در مقابل پسرا این بود . تا از من حرفی خواسته نشه ، صحبتی نمی کردم .بهرام لبخند کجی زد و گفت :

_ از اشناییتون خوشوقتم یهدا خانم .

نگاهش به حجاب من و مهناز یه جورایی مسخره بود . واسه همین خیلی سرد جواب دادم :

_ همچنین .

و قبل از اینکه حرف دیگه ای رد و بدل بشه ، رو به مهناز گفتم :

_ خب مهناز جون بیا بریم .

و با متانت از مهیار و بهرام خداحافظی کردم . وقتی دور شدیم مهناز اروم گفت :

_ می دونی یهدا به نظرم زیادی سریع رم می کنی !

خنده ام گرفته بود ولی خودم خیلی این اخلاقمو دوست داشتم کوتاه جواب دادم :

_ می دونم .

مهناز هم اوفی کرد و گفت :

_ حالا واسه من قیافه نگیر با این اخمات می ترسم فامیلامو فراری بدی .

با خنده گفتم :

_ چرا می ترسی خانوم ؟ شما که کفتر عاشق خودتو پیدا کردی !... پس دُنت وُرری پلیز !

مهناز یه ایشی گفت و روبه روشو نگاه کرد یه دفعه لبخند پررنگی رو لبش نشست و دستمو گرفت و با خودش کشید خواستم اعتراض کنم که دیدم یوسف با فاصله ی نسبتا کوتاهی جلوم وایساده . فکر کنم سرخی ملایمی صورتمو پر کرد چون کاملا داغ شده بودم .

می دونستم از اول مهمونی تا حالا واسه اونه که دارم دنبال مهناز میام و قوزک پام به شدت تو اون کفش ورم کرده ولی یوسف ارزششو داشت . صاف وایسادم و خیلی رسمی سلام کردم . چون توی جمع بودیم نمی خواستم بقیه بفهمن که اون باهام اشنائه . لبخند زیبایی رو صورتش نقش بست و چشمای زمردیش درخشید و جوابمو داد .

نگاهمو از روی صورتش برداشتم و تیپشو برانداز کردم . یه پیرهن اسپرت ابی اسمونی و شلوار جین سورمه ای پوشیده بود . استینای پیرهنشو با بی قیدی تا ساعد بالا زده بود . در عین سادگی مثل خودم حسابی شیک بود . بوی ملایم ادکلنش ، مشاممو نوازش می داد . یه لبخندی گوشه ی لبم جا خوش کرده بود و وقتی سرمو بالا گرفتم دیدم که یوسفم داشته منو برانداز می کرده . با شنیدن یه صدای ببخشید برگشتم تا ببینم کیه که یه دفعه یکی از خدمتکارای بهم تنه زد و من که کلا حواسم نبود پرت شدم جلو . به خاطر پاشنه ی کفشم پام پیچ خورد و نزدیک بود بیفتم که دیدم دو تا دست محکم بازومو چسبید . سرمو بالا اوردم و دیدم یوسف منو نگه داشته تا تعادلمو حفظ کنم . یه چیزی توی گلوم گیر کرد ... فکر کنم قلبمه که مثل الاغ میاد بالا و هی پیشروی می کنه ! نگام روی دستاش لغزید و اونم سریع دستشو کشید . خیلی زود موقعیت قبلیمونو به دست اوردیم و مهناز هم اومد کنارمون وایساد . یه لبخند خبیثانه هم گوشه ی لبش بود . سرمو انداختم پایین که یه دفعه مهناز گفت :

_ وای یهدا چرا تو اینجوری شدی ؟

با تعجب سرمو بالا گرفتم و پرسیدم :

_ چجوری ؟

مهناز با خنده یه نگاه به یوسف کرد و گفت :

_ هیچی شدی مثل لبو ! قرمز و آبدار !

و خودش زد زیر خنده . دوباره قرمز شدم ولی این دفعه از حرصی بود که به مهناز داشتم نه خجالت . یه نگاه کوتاه به یوسف انداختم و دیدم که اهسته داره می خنده . دلخور نگاهمو ازش گرفتم و سکوت کردم که یه دفعه صدای نازک ملوسی توجهمو جلب کرد :

_ وای ... یوسف چرا تنها وایسادی ؟

تنها کجا بود ؟ مگه ما برگ چغندریم اینجا ؟!

سرمو برگردوندم و دیدم یه دختر با هزار تا ناز و ادا داره به سمتمون میاد . قیافش خیلی خنده دار بود . یه پیرهن چسبون ولی بلند رنگین کمونی پوشیده بود و موهای کوتاه و لختش رو مثل رنگ پیرهنش هفت رنگ کرده بود . وقتی نزدیکتر شد دیدم که رنگ رژلب و سایه اش هم رنگین کمونیه ! خیلی سعی کردم بلند نخندم ولی نشد و یه لبخند بی صدا که تمام دندونامو نشون میداد نشست رو لبم . دختره یه نگاه مسخره بهم انداخت و از مهناز پرسید :

_ این کیه ؟

لحنش بوی تحقیر میداد . خیلی زود خنده از روی لبام پاک شد و ابروهام رفت تو هم . می دونستم که نگاهم دیگه هیچ شادمانی و احساسی نداره و اونم می دونستم که وقتی اینجوری به کسی نگاه کنم خودشو خیس می کنه چون همه بهم گفته بودن که نگاه سردم خیلی وحشتناکه . مهناز بهم نگاه کرد و اب دهنشو قورت داد . با چشماش ازم التماس می کرد که خودمو کنترل کنم ولی خیلی از اون دختره بدم اومده بود انگار نه انگار برای اولین باره که منو دیده واسه چی باید مسخره ام کنه ؟ اونم جلوی یوسف ؟ مهناز اروم گفت :

_ دوست عزیزم یهدا بهنیا .

دختره به سمتم چرخید و بهم نگاه کرد . اولش یه خرده ازم ترسید ولی کم کم خودش. جمع کرد و لبخند مزخرفی رو لبش نشست . کاش می تونستم کلشو از تنش بکنم ! مهناز با صدای پژمرده تری ادامه داد :

_ دختر عمه ام ... ملیسا .

ملیسا بی توجه به من رو به یوسف گفت :

_ چرا اینجا وایسادی ؟ بیا بریم پیش بقیه دیگه ...

و قبل از اینکه به یوسف اجازه ی حرف زدن بده دستشو کشید و خواست بره ... رو به مهناز کرد و دستور داد :

_ تو هم باهامون بیا ... ایلیا هم اونجاست .

احساس کردم خرد شدم ولی اهمیتی ندادم . بدون اینکه حرفی بزنم یا حتی نگاش بکنم راهمو گرفتم و از بین یوسف و ملیسا رد شدم موقع رفتن خیلی با وسواس از هر دوشون گذشتم حتی نمی خواستم گوشه ی لباسم به ملیسا بخوره دختره ی بی ارزش . یه دفعه کسی از پشت سر دستمو گرفت برگشتم و دیدم که مهناز وایساده و داره با چشمای نگران نگام می کنه . به ملیسا اشاره کردم و گفتم :

_ چرا نمی ری ؟ منتظرتن که .

مهناز نگاه خشمناکی به ملیسا انداخت و گفت :

_ ترجیح می دم از مهمونم به نحو احسن پذیرایی کنم تا اینکه برم .

ملیسا با پررویی تمام گفت :

_ وا... مهناز جون؟ مگه ما مهمونت نیستیم ؟

مهناز خنده ی عصبی ای کرد و گفت :

_ نه کی همچین حرفی زده ؟!

بعد هم مکثی کرد و دوباره با طعنه ادامه داد :

_ شما صاحبخونه ای .

ملیسا خودشو زد به نفهمی و گفت :

_ پس وقتی کارت تموم شد بیا پیشمون . منتظرمون نذاریا .

مهناز با حرص گفت :

_ فکر نکنم کارم به این زودیا تموم بشه .

و بعد از این حرف دستمو کشید و با خودش برد اون طرف سالن . کنار یکی از میزا وایساد و برای خودش اب میوه ریخت و داشت جرعه جرعه می نوشید که یه دفعه صدایی از پشت سرمون گفت :

_ مهناز خانوم ...

مهناز هول شد و اب میوه افتاد تو گلوش . شروع کرد به سرفه کردن منم دستپاچه با دست محکم زدم تو کمرش . اولش ساکت شد و وقتی صورتشو نگاه کردم دیدم قرمز قرمز شده و نفس نمی کشه با نگرانی پرسیدم :

_ وای ... مهناز چی شد ؟ زنده ای ؟

مهناز چشماشو با حالت عصبی چرخوند و همونطور واسم خط و نشون کشید و بعد برگشت تا جواب اونی که صداش زد رو بده . وقتی حرف مهنازو شنیدم منم سیصد و شصت درجه چرخیدم :

مهناز _ سلام اقا ایلیا ... حالتون خوبه ؟

تازه تونستم از نزدیک چهره اش رو ببینم . قدش تقریبا بلند بود و موهاش کمی ژل داشت ولی خیلی موقر بود . ابروهای هشتی پرپشتی داشت که به خاطر عینکش زیاد از دور قابل تشخیص نبود چشماشم مشکی بود . از اون مشکی هایی که دیگه رنگی بالاش نیست ... خیلی سیاه بود و همین باعث جذابی چهره اش و گیرایی چشماش شده بود . دهن و بینیش هم متناسب بود . وقتی حرف زد از ارزیابی چهره اش دست کشیدم :

ایلیا _ ممنونم . با دختر عمتون تشریف نیاوردین سمت ما این بود که من اومدم پیشتون .

بعد هم نگاهی به من انداخت و دوباره از مهناز پرسید :

_ مزاحم که نیستم ؟

مهناز _ نه ابدا ... ایشون یکی از صمیمی ترین دوستام هستن خانوم یهدا بهنیا .

ایلیا به رسم ادب سری خم کرد و گفت :

_ خیلی خوشبختم یهدا خانم منم ایلیا کرمی هستم .

باز گلی به گوشه جمال این اقا ! بقیه ی فامیلای مهناز که انگار نه انگار ... زیادی مغرور بودن . با اینکه از بودن در اون جمع راضی نبودم ولی خریت کردم و خواستم به خاطر دیدن یوسف ، مهنازو همراهی کنم که بدجور خورد تو پرم ! ولی ایلیا باهام خوب برخورد کرد . منم لبخند محوی زدم و گفتم :

_ مرسی منم همینطور اقا ایلیا ...

بعد هم سکوت بینمون حاکم شد . خواستم یه خرده سر به سر مهناز و ایلیا بزارم واسه همین گفتم :

_ اممم ببخشین ولی می تونم بپرسم شما چه نسبتی با هم دارین ؟

مهناز سرخ شد و ایلیا عینکشو جابه جا کرد . هر دوشون هول کرده بودن و منم از فرصت استفاده کردم و حسابی تو دلم مسخرشون کردم و بهشون خندیدم !( دختره ی پلید !) مهناز با تته پته گفت :

_ خب ، اقای کرمی ... یعنی ایلیا خان یکی از دوستان نزدیک ما هستن .

خودمو زدم به بزرگراه علی چپ و با تعجب گفتم :

_ واقعا ؟ خبر نداشتم ...

مهناز یکی از اون نگاه های خطری بهم انداخت که یعنی من حالتو می گیرم . واسه اینکه زیاد حرص نخوره اروم دم گوشش گفتم :

_ حرص نخور گوشت نداشته ات اب میشه ! این یه چشمه ی کوچولو از مجازاتت بود !

مهناز از حرص لبشو به دندون گرفت تا چیزی بارم نکنه . ایلیا هم واسه خالی نبودن عریضه گفت :

_ شما نمیاین پیش بقیه ی بچه ها ؟

تا خواستم بگم نه دیدم که الهام و نفیسه و سهیلا دارن بهمون نزدیک میشن . لبخندی زدم و دستمو واسشون تکون دادم . ایلیا و مهناز رد نگاهمو دنبال کردن و بچه ها هم بهمون رسیدن . مهناز تک به تک اونا رو معرفی کرد و بچه ها هم در حالی که شیطنت و خنده از نگاهاشون می بارید سلام دادن . ایلیا با لبخند پهنی رو به مهناز گفت :

_ مهناز خانوم نمی دونستم که این همه دوست صمیمی دارین ... واقعا باعث مسرته .

این همه ؟ مگه قوم تاتاریم ؟! همش پنج نفر که چیزی نیست ! مهناز با خنده گفت :

_ بله جای خوشحالیه، ولی دوستای گلم مثل خواهر بهم نزدیکن و از سال اول دبیرستان تا حالا همه با همیم .

ایلیا با تعجب گفت :

_ واقعا ؟ چه سابقه ی دیرینه ای !

آره دیگه اثار باستانی ای بودیم واسه خودمون !

داشتیم با ایلیا در مورد رشتمون صحبت می کردیم که آرزو خانوم گفتن موقع شامه ... مهناز هم ما رو به میز سلف هدایت کرد و بعد تعارف کرد که ایلیا سر میز ما بشینه . می دونستم که مهناز فقط رسم ادبو به جا اورد و همینجوری رو هوا تعارفی داد ولی ایلیا تیری تو تاریکی زد و گفت :

_ بله حتما ... باعث افتخاره .

و روی صندلی خالی کنار ما نشست . من عادت داشتم موقع شام سکوت کنم و سرم به خوردنم گرم باشه واسه همین زیاد تو بحثای بچه ها شرکت نمی کردم یه دفعه دیدم که یه پسری از کنار میزمون رد شد و با دیدن ایلیا وایساد و با خنده گفت :

_ ایلیا جون بهت بد نگذره ؟!

ایلیا هم سرشو بالا گرفت و با خنده ی کمرنگی گفت :

_ نه چرا بد بگذره ؟

پسره هم در کمال پررویی و بی ادبی گفت :

_ اخه بین یه مشت طلبه ی حوزه ی علمیه نشستن که صفایی نداره ...

حس کردم که نگاه تمام بچه ها از روی بشقاباشون بلند شد و به پسره زل زدن . فقط من هنوز سرم رو بشقابم بود . بعد از جویدن لقمه ام لیوان دوغمو به لبم نزدیک کردم و جرعه ای خوردم . هنگام بالا دادن دوغم نگاهم به چشمای تمسخر امیز پسره خورد . همونطور که نگاهم بهش بود ، لیوانمو روی میز گذاشتم و با پوزخند کمرنگی سر تا پاشو برانداز کردم . از نگاهم تاسف می بارید . تاسف واسه طرز فکر احمقانه اش و شعوری که نداشت و نمی دونست توی اون دهنش چه حرفی باید بیرون بیاد . اونم نگاهش به چشمای من بود . خیلی آروم نگاهمو ازش گرفتم و دوباره با بشقابم مشغول شدم . باز صدای اون پسره به گوشم خورد :

_ مهناز جون معرفی نمی کنی ؟

سرمو بلند نکردم و به بشقابم زل زدم . خیلی دلم می خواست مهناز هیچ جوابی بهش نده . صدای ایلیا رو به جای مهناز شنیدم :

_ چی شده بهزاد خان ؟ فکر می کردم علاقه ای به اشنایی نداشته باشی .

بهزاد خنده ی چندش اوری کرد و گفت :

_ خب دیگه نظرات تغییر می کنن !

صدای زنگ موبایلم بلند شد . بهزاد حرفشو ادامه نداد . بی هیچ حرفی موبایلمو برداشتم و از پشت میز بلند شدم و چند قدم اونطرف تر وایسادم و جواب دادم :

_ بله ؟

طاها بود .

طاها _ خبریه کنار میزتون ؟

_ نه فقط یه انگلی اومده کرمشو که ریخت می ره .

طاها _ اون کیه وسطتون نشسته ؟

_ خواستگار مهناز .

طاها _ اهان ایلیاس ... خیل خب .

سکوت کردم . حوصله ی حرف زدن نداشتم . از اول مهمونی تا حالا اصلا بهم خوش نگذشته بود . طاها که سکوتمو دید گفت :

_ حالت خوبه ؟

_ اره .

طاها _ پس چرا این شکلی شدی ؟

_ چه شکلی ؟

طاها _ مثل اونایی که کشتیاشون غرق شده .

_ از پشت تلفن هم می تونی قیافه ی ادمو بفهمی ؟!

طاها _ نه ولی از روبه رو که می تونم .

سرمو که بالا اوردم و دیدم که طاها جلوم وایساده . گوشی رو قطع کردم و از جام تکون نخوردم . پکر بودم . اون از اول مهمونی که با دیدن ملیسا خورد تو حالم اینم از حالا که این پسره ی بیکار داره ننر بازی درمیاره کاملا اعصابمو داغون کرده بود . هر وقت هم که عصبی می شدم ، احساس خستگی کل وجودمو می گرفت . طاها با لبخند بهم نزدیک شد و گفت :

_ نبینم نونای (اجی) گلم ناناحت باشه ها ...

شونه هامو با بی قیدی بالا انداختم . طاها یه نگاه کوتاه به پشت سرم انداخت و دستاشو رو شونه هام گذاشت و با جدیت گفت :

_ حرفی شنیدی ؟

_ اره .

طاها _ از کی ؟

_ از همه .

طاها _ چی بهت گفتن ؟

_ خوشامد گویی جانانه .

طاها لبخندی زد و با انگشت زد رو دماغم و گفت :

_ منو مسخره نکن بچه ... شامتو تموم کردی ؟

_ آره کی میریم ؟

طاها _ می خوای بریم ؟ هنوز زوده ها .

_ می دونم ولی خسته ام .

طاها _ باشه منم حوصله ام سر رفته به مامان بابا میگم پا شن . تو هم خداحافظی کن و زود بیا .

لبخند ارامش بخشی صورتمو پوشوند . درسته طاها رو اذیت می کردم ولی خیلی دوسش داشتم . واسم مثل یه حامی خوب بود .

به سمت میز رفتم خیلی گذرا نگاه کردم و دیدم که هنوز اون پسره وایساده . تا منو دید به مهناز گفت :

_ و ایشون کی هستن ؟

یه نگاه به مهناز کردم . خوشم نیومد که بچه ها رو به این معرفی کرد . قبل از اینکه مهناز چیزی بگه گفتم :

_ مهناز جون مثل اینکه بابا خسته اس باید بریم . زحمتت دادم عزیزم .

اصلا بهزادو ادم حساب نکردم و جلو رفتم تا با مهناز روبوسی کنم . اهسته دم گوشم گفت :

_ می دونم ناراحت شدی ولی ببخش . درکم که می کنی ؟ نمی تونم به همه جواب بدم .

لبخند گذرایی زدم و گفتم :

_ اشکال نداره باید پوستم کلفت بشه یا نه ؟

مهناز با شرمندگی لبخند زد و یه دفعه انگار چیزی یادش اومده باشه گفت :

_ از یوسف دلگیر نباشیا ....

خیلی جدی جواب دادم :

_ چرا باید دلگیر باشم ؟ ایشون که حرف بدی بهم نزد .

طوری رفتار کردم که انگار از اول مهمونی تا بحال با یوسف هیچ برخوردی نداشتم و اصلا نمی شناسمش . مهناز دهن باز کرد تا چیزی بگه ولی حرفشو خورد و دستاشو از روی بازوم برداشت . از بقیه ی بچه ها هم خداحافظی کردم و ایلیا هم از جاش بلند شد منم برای اینکه به بهزاد یاد بدم که حرمت می شناسم خیلی مودبانه از ایلیا تشکر کردم و از کنارش گذشتم . فقط توی اخرین لحظه صدای پوزخند عصبیشو شنیدم ولی بی توجه بهش راهمو ادامه دادم . یه همچین ادمی لایق نگاه کردن هم نبود چه برسه به همکلام شدن .

به یکی از خدمتکارا گفتم پالتومو واسم بیاره . نفسمو بیرون دادم و منتظر خدمتکار وایسادم . یه دفعه توی اون جمعیت نگاهم به یوسف افتاد که چند نفر دورشو گرفته بودن . از جمله ملیسا . میشه گفت تقریبا به گردنش اویزون بود . نگاهمو با حرص ازش گرفتم و برگشتم که دیدم مامان داره با نسرین جون حرف میزنه . جلو رفتم و سلام کردم . نسرین جون تا منو دید با خوشحالی و صدای بلندی گفت :

_ وای سلام به روی ماهت عزیز دلم ! حالت چطوره ؟ کجا بودی از اول مهمونی تا حالا ندیدمت ؟

با خودم گفتم اگه می دونستم تو اینقدر تحویلم میگیری همون اول ور دلت می نشستم و از کنارت جم نمی خوردم ! ولی لبخند مهربونی زدم و گفتم :

_ با مهناز و دوستام بودم .

دستمو کشید و گفت :

_ خوب کاری کردی حالا بیا نزدیکتر من تو رو ببینم خانوم خوشگله !

و منو تو بغلش گرفت و با محبت فشارم داد . بازوهای تپلش نفس کشیدنو واسم سخت می کرد . بالاخره منو از خودش جدا کرد و تونستم کمی هوا داخل ریه هام بکنم ! بعد از مدتی که کنارش وایسادم گفتم :

_ ببخشین نسرین جون من دیگه برم پالتومو از خدمتکار بگیرم . با اجازتون .

نسرین جون با گفتن برو گلم بهم اجازه داد و دوباره گرم صحبت با مامان شد . چرخیدم تا دنبال خدمتکاری که پالتومو بهش سپرده بودم بگردم که با ملیسا سینه به سینه شدم . با تمسخر سرتاپامو برانداز کرد و گفت :

_ چه حقه ای زدی که تونستی اینقدر تو دل خاله نسرینم جا باز کنی ؟

خونسرد نگاش کردم . در حالی که دورنم مثل گلوله ی اتیش شده بود و حال خوشی نداشتم . ملیسا در نظرم خیلی حقیر اومد . خودش ، طرز فکرش ، نگاهش به مردم ، اویزون بودنش از یوسف ، همه و همه باعث شدن که حرفاش و رفتارش پشیزی هم واسم ارزش نداشته باشه .

با اعتماد به نفس پرسیدم :

_ چند سالته ؟

ملیسا _ بیست ... چطور ؟

نگاهی به سرتاپاش انداختم و گفتم :

_ بچه تر نظر میای . خیلی بچه تر .

اخماش رفت تو هم :

_ چرا ؟ مگه خودت همسن ننه ی فتحعلی شاهی ؟!

پوزخندی زدم و گفتم :

_ از نظر رفتار بچه ای دختر ... نه از نظر هیکل .

و سرمو از روی تاسف تکون دادم و خواستم از کنارش رد بشم که با حرص شونمو گرفت :

ملیسا _ وایسا جوابتو بگیر بعد برو خانوم بزرگ ...

به دستش که روی شونه ام بود نگاهی انداختم و بعد نگاه سردمو به چشماش دوختم . از سردی نگام ترسید و دستشو کنار کشید منم نگاهم روی چشماش ثابت مونده بود . وقتی شونه ام از دستش ازاد شد بدون اینکه بهش مهلت حرف زدن بدم ، از کنارش عبور کردم و از پله های بالا رفتم . می دونستم چشمام بعضی وقتا جادو می کنه . جذبه ای که داشت قدرت تکلم رو از هر کسی می گرفت .

از خودم راضی بودم . از اینکه بدون مشاجره با ملیسا تونستم سر جاش بشونمش . ولی انگار انرژیم تحلیل رفته بود چون وسط راه سرم گیج رفت و مجبور شدم کنار پله ها بشینم . چشمام بسته بود که گرمی یه چیزی مثل پتو رو روی خودم حس کردم . چشمامو باز کردم و دیدم پالتوم روی شونه هامه . نگاهم به سمت بالا رفت و یوسفو دیدم . برق چشماش آتیش خاموش شده ی دلمو باز روشن کرد . خیلی کوتاه گفتم :

_ ممنون .

کنارم روی پله ها نشست و گفت :

_ حالت بده ؟

جوابی ندادم چون پاسخش واضح بود . دوباره یوسف گفت :

_ از رفتار ملیسا شرمنده ام .

_ مهم نیست .

یوسف کلافه بود . دستی به موهاش کشید و گفت :

_ من باید یه چیزی بهت بگم .

حرفی نزدم . فقط منتظر نگاش کردم . یوسف چند لحظه مات نگاهم کرد و ناخواسته گفت :

_ چرا همیشه چشات یه نم اشک داره ؟

تپش قلبم بالا رفت ولی به خودم مسلط شدم و پرسیدم :

_ چطور ؟

یوسف _ انگار یه قطره اشک توی چشمات خوابیده .... همیشه یه جاذبه ی خاصی داره که آدمو محو می کنه ...

داشت میزد تو جاده خاکی ! واسه همین نفس عمیقی کشیدم و گفتم :

_ چی می خواستی بهم بگی ؟

یوسف به خودش اومد و نگاهشو ازم گرفت . دست توی جیبش کرد و یه پاکت دراورد و به سمتم گرفت . پاکتو از دستش گرفتم و باز کردم . یه دعوتنامه بود واسه همایش موسیقی که توی یه سالن خیلی معروف برگزار می شد . یوسف گفت :

_ واسه دوشنبه است ... اجرا دارم ... همون قطعه ی ویولونی که تو دوستش داری .

دعوتنامه رو بستم و نفس عمیقی کشیدم .

_ خب ؟

یوسف با تردید نگاهم کرد و گفت :

_ میای ؟

حالا نوبت من بود که نگاهم رنگ تردید بگیره ... همش یه سوال تو ذهنم چرخ می زد :

«ملیسا هم دعوته ؟...»

با این حال گفتم :

_ اگه تونستم میام .

برقی از امید توی چشمای یوسف درخشید و لبخند زیبایی به لب اورد .

باز صدای نکره ی مهناز بلند شد :

_ بجنب دختر داری چی کار می کنی اون تو ؟

در حالی که زیر لب فحشش می دادم داد زدم :

_ الان میام ....ساعت چنده ؟

مهناز _ پنج و نیم ... نیم ساعت دیگه اجرا شروع میشه بدو دیگه .

_ اومدم تو برو ماشینو روشن کن تا من بیام .

مهناز _ فقط بدو لباسات رو هم گذاشتم رو تخت .

دیشب از بس فکرای جورواجور به مخچه ام راه دادم خوابم نبرد . صبح هم به لطف خواهر و برادر گرامیم ، رفتیم خونه ی خاله فائقه و تا لنگ ظهر هم اونجا بودیم . عصر که اومدم خونه ، دیگه بیهوش شدم و اصلا یادم نبود که امروز دعوتم تا اجرای یوسفو ببینم .

بعد از یه دوش سریع ، از حموم دویدم بیرون و موهامو خشک کردم و بدون اینکه شونه کنم ، با کش بستمشون . موهام بالای سرم اندازه ی تخم مرغ شتر مرغ باد کرده بود ! نگاهی به لباسایی که مهناز روی تختم گذاشته بود انداختم . شال نارنجی ملایم ابریشمی ، مانتوی کرم رنگ ساده ، شلوار قهوه ای . ترکیب رنگ جالبی داشت . با عجله حاضر شدم و کفشای عنابی رنگم رو پوشیدم و از خونه زدم بیرون . مهناز پشت فرمون منتظرم بود . تا منو دید پیاده شد و طرف کمک راننده نشست و سوییچو به سمتم انداخت .

_ چرا خودت نمیشینی ؟

مهناز _ خم و چم ماشینت دستم نیست ... می ترسم تصادف کنیم . زود بپر بالا هنوز باید بریم گل فروشی گل هم سفارش دادم . بدو .

با سرعت جت خودمو به گل فروشی رسوندم و از مهناز خواستم گلو بگیره . تو این فاصله تونستم از اینه نگاهی به خودم بندازم . چشمام به خاطر خواب عصر و حموم ، خمار به نظر میومد . جون می داد واسه خط چشم ! کیفمو برداشتم و زیر و روش کردم . اما امان از یه دونه لوازم ارایش . هیچی تو کیفم نبود . وقتی مهناز برگشت کیفشو از دستش کشیدم و شروع کردم به گشتن . صدای اعتراض مهناز دراومد :

_ نکن بابا کیفم پاره شد ... چی می خوای ؟

_ خط چشم .

مهناز _ وایسا ... بده به من بهت بدم ... اِ... نکن الان میدم بهت دیگه .

بعد هم کیفو از دستم کشید و یه زیپ کوچولو توی جیب کیفش باز کرد و خط چشمو در اورد . با خنده گفتم :

_ استتار می کنی ؟!

ابروهاشو بالا داد و گفت :

_ دیگه دیگه ... چشاتو ببند .

اطاعت کردم و اونم خیلی ماهرانه واسم خط چشم کشید بعد هم گفت :

_ اووووه بمیری یهدا با این چشات ! عینهو چش گوسفنده از بس گنده اس !

_ مرسی از تشبیه شاعرانه ات !

و سریع به طرف سالن حرکت کردیم .

توی سالن جای سوزن انداختن نبود . نمی دونستم موسیقی بی کلام هم اینقدر طرفدار داره . بالاخره صندلیمونو پیدا کردیم و نشستیم . فکر نمی کردم یوسف برام ردیف جلو رو انتخاب کنه . توی صندلیم جابه جا شدم که یه دفعه صدای اشنایی به گوشم خورد :

_ ا؟ شما هم که اومدین ... خبر نداشتم می دونین که یوسف امروز اجرا داره .

به سمت صدا برگشتم و دیدم که دختر عمه ی عتیقه ی مهناز ، ملیسا وایساده و بر و بر منو نگاه می کنه . یه لبخند استهزا امیز هم گوشه ی اون لب کوفتیش بود ! نگاهی به همراهاش انداختم . دو تا پسر و دو تا دختر دیگه هم باهاش بودن . یکی از پسرا رو توی مهمونی دیده بودم . بهزاد ،برادر بهرام و پسر عموی مهناز بود . جواب ملیسا رو ندادم و به صحنه خیره شدم . صدای یکی از پسرا باعث شد که دوباره به سمتشون بچرخم :

_ شما یهدا خانومین ، درسته ؟

یه پسر مو بور بود که چشمای مشکیش توی اون صورت سفید و موهای روشن جلوه می کرد . جواب دادم :

_ بله . شما ؟

لبخند گرمی به روم پاشید و گفت :

_ من عرشیا هستم . پسر عموی یوسف . باید حدس می زدم که شما یهدا خانوم باشین .

حدس می زده ؟ از کجا ؟ با اینکه داشتم از فضولی هلاک میشدم ، مودبانه گفتم :

_ خوشبختم .

نگاهم روی دو تا دختر دیگه لغزید . یکی از اونا با لبخند جلو اومد و گفت :

_ سلام یهدا خانوم من آذر هستم . همسر عرشیا و ایشون هم خواهرم آذین .

و به دختر کناریش اشاره کرد . با احترام از جام بلند شدم و دستشو به گرمی فشردم و دختر خوبی به نظرم اومد . با صمیمیت گفتم :

_ خیلی از اشناییتون خوشحال شدم .

با شنیدن صدای بهزاد نگاهمو از اون دو تا خواهر گرفتم :

بهزاد _ یهدا خانوم ، کی شما رو دعوت کرده ؟ فکر نکنم با یوسف رابطه ی انچنانی داشته باشین .

توی کلامش تحقیر موج میزد . نمی دونم من چه هیزم تری به این اقا و ملیسا خانوم فروخته بودم که چشم دیدن منو نداشتن . دلم می خواست کلشو بکنم پسره ی ایکبیری دیلاق ! دیدم اگه حرفشو بی جواب بزارم پررو تر میشه واسه همین با خونسردی گفتم :

_ منم فکر نمی کنم که لازم باشه علت حضورمو به شما توضیح بدم جناب .

و قبل از اینکه بهش اجازه ی جواب دادن بدم ، سر جام نشستم و نفس عمیقی کشیدم تا ارامش از دست رفته ام برگرده .

یه دفعه چراغای سن روشن شد و سکوت کل سالن رو پر کرد . یوسف از پشت پرده بیرون اومد و توی جایگاهش ایستاد . جمعیت شروع به کف زدن ، کردن . معلوم بود که یوسف برای بار اول نیست که اجرا داره چون خیلی بین تماشا چیاش محبوب بود . تعظیم کوتاهی کرد و وقتی سرشو بالا اورد نگاهش با نگاهم تلاقی کرد . لبخند گرمی تحویلم داد و چشمشو به جمعیت دوخت و گفت :

_ می خوام این اهنگو به کسی که عاشقانه دوستش دارم تقدیم کنم ... ازش می خوام که عشقمو باور کنه .

صدای جیغ و دست و سوت بلند شد . من یکی که هنگ کرده بودم . اب دهنمو قورت دادم و صدای ملیسا به گوشم خورد که با شوق دست می زد و می گفت :

_ وای ، باورم نمی شه یوسف بالاخره زبون باز کرد !

خون تو تنم یخ بست . یعنی یوسف عاشق ملیساس ؟ یعنی اهنگی که من به خاطرش حاضر شدم ویولون زدن یاد بگیرم ، واسه ی ملیسا نوشته شده ؟

صدای اهنگ فضای سالن رو پر کرد . با هر حرکت آرشه روی سیمها لرزش تنم بیشتر می شد . حسادت مثل خوره به جونم افتاده بود . نمی خواستم باور کنم که یوسف عاشق این دختره ی احمقه . ولی باید قبول می کردم که این طور هست و من هیچ نقشی توی این بازی ندارم . حالا باز خدا رو شکر که به یوسف دل نبسته بودم ... اما واقعا دل نبسته بودم ؟!

اونقدر با خودم کلنجار رفتم که دیدم اهنگ تموم شده و همه دارن یوسفو تشویق می کنن . مهناز گلو به سمتم گرفت و گفت :

_ اینو بده به یوسف و بیا .

چند لحظه خیره گل رو نگاه کردم و با خودم گفتم :

به من چه که به یوسف گل بدم ؟ اهنگ برای من نیست واسه ملیساس ...

نگاهم روی ملیسا چرخید که مثل بچه ها ذوق کرده بود و یه دسته گل بزرگ رو داشت به طرف سن می برد . با خنده گل رو به سمت یوسف گرفت و اون هم با لبخند ازش تشکر کرد و شروع کردن به حرف زدن . دیگه مطمئن شدم که جای من اونجا نیست . اصلا از همون اول هم نباید میومدم . مهناز گلو جلوی صورتم تکون داد و گفت :

_ بگیرش دیگه دستم خسته شد .

بی توجه بهش بلند شدم و گفتم :

_ من باید یه زنگ بزنم . میرم بیرون .

و قبل از اینکه اعتراضی بکنه ، از سالن بیرون رفتم .

_ به خدا یهدا اگه بری دیگه نه من نه تو ...

در حالی که تقلا می کردم دست کنه ی مهنازو از روی ماشین بردارم گفتم :

_ اخه به من چه ؟ یکی دیگه یه جای دیگه با یه نفر دیگه می خواد یه جشن بگیره ! من سر پیازم یا ته پیاز ؟ بزار برم خونمون مامانم نگران میشه .

مهناز با حرص دستمو تکون داد و گفت :

_ به خاطر من .

_ به خاطر توئه که اصلا نمیام .

مهناز _ یهدااااااااااا

_ یهدا و حناق ! چته هی یهدا یهدا می کنی ؟ بابا جون به چه زبونی بگم من ... شام ... نمی ... خو... رَم . اَرسو ؟(فهمیدی؟)

مهناز با حرص دستمو ول کرد و گفت :

_ به جهنم که نمیای . من و بچه ها میریم شام تو هم بمون تو خونه اونقدر حرص بخور تا بمیری .... بچه ی ننر ! اوم .

بعد هم مثل بچه ها زبونشو تا اخر بیرون اورد و به طرف سالن رفت . اوف خدا رو شکر ولم کرد ! داشتم از دستش دیوونه میشدم ...

با تانی توی ماشینم نشستم و شیشه ها رو پایین دادم . وقتی داشتم می پیچیدم ، یه پژو 206 کنارم ترمز کرد و شیشه اشو پایین داد . دیدم بهزاد پشت فرمون نشسته و با یه پوزخند مسخره براندازم می کنه . تقریبا راهمو سد کرده بود ولی اگه حرفه ای می پیچیدم ، حتی ماشینم یه خش هم برنمی داشت . صدای پر تمسخر بهزاد رو شنیدم که بهم گفت :

_ ماشین خودته خانوم خانوما ؟

از حرص انگشتامو دور فرمون فشار دادم . پسره ی بی لیاقت هر چی بهش کم محلی می کنی پرروتر میشه . با نفرت بهش زل زدم . دوباره دهن باز کرد :

_ اوووووه ! چه خبرته ؟ اینجوری نگاه نکن میترسم !

نگاهمو ازش گرفتم و شیشه رو بالا دادم و با خودم محاسبه کردم که چجوری از کنارش رد بشم که حالش جا بیاد . خیلی خونسرد دنده عقب دادم و دور زدم ولی سیریش تر از این حرفا بود . درست اومد جلوی راهم پارک کرد و از ماشین پیاده شد و دست به سینه منو نگاه کرد . منم ترمز کردم . این بشر ادم بشو نیست . الان هم که اصلا حوصله ی دهن به دهن شدن رو ندارم . اونم با یه همچین اشغال کنه ای ! گوشیمو برداشتم و به مهناز زنگ زدم . صدای دلخور مهناز تو گوشی پیچید :

_ چی میخوای ؟ من هنوز قهرم به این زودی هام اشتی نمی کنم .

تو دلم گفتم به درک ولی بعد خیلی جدی جواب دادم :

_ مهناز من الان حوصله ندارم گوش کن ببین چی می گم .

صدای مهناز کمی نگران شد و گفت :

_ چیزی شده ؟

_ نه خیلی خاص نیست فقط بیا بیرون و این پسر عموی بی کارتو از سر رام جمع کن . امروز اعصاب ندارم یه دفعه میبینی با ماشین زیرش کردم .

مهناز _ تو الان کجایی ؟

_ هنوز تو پارکینگم . لطفا با نیروی کمکی بیا .

و قطع کردم . بهزاد تکیشو از ماشین برداشت و با یه لبخند چندش اور به سمت ماشینم اومد . جلوی چشمش و جوری که معلوم باشه قفل در رو فشار دادم . کاملا از وجناتش معلوم بود که بهش برخورده . به جهنم بر بخوره تا جونش دربیاد ! شالمو مرتب کردم و جوری سر کردم که یه شاخه موم هم بیرون نباشه . توی اینه ی بغل دیدم که عرشیا و آذر و بقیه بیرون اومدن . بهزاد با دیدن اونا جا خورد و از ماشین فاصله گرفت . عمدا از ماشین پیاده نشدم و شیشه رو پایین دادم.

به مهناز نگاه کردم و در کمال پررویی گفتم :

_ مهناز جون به پسرعموت بگو ماشینشو از سر راه برداره می خوام رد بشم .

بهزاد خون خونشو میخورد . با حرص گفت :

_ تو خودت زبون نداری ؟

یه دفعه مثل زود پز در رفتم . این بشر اصلا ادم بشو نیست ! با صدای بلند گفتم :

_ اولا تو نه و شما . در ثانی ارزش نداری باهات همکلام بشم .

همه جا خوردن . عرشیا واسه جلوگیری از دعوا دست بهزادو کشید و با خودش به سمت ماشین برد . منم فقط یه سر واسه بچه ها به جز ملیسا تکون دادم و شیشه رو بالا کشیدم . در حینی که شیشه بالا می رفت شنیدم که ملیسا تقریبا بلند گفت :

_ اوه که این دختره چقدر مغرور و خود خواهه !

تو دلم گفتم :

اگه مثل تو همیشه به یه نفر اویزون باشم میشم خاکی و افتاده ؟! دختره ی نفهم !

بعد از اینکه راهم باز شد پامو روی پدال گاز فشار دادم و مثل جت از کنار بقیه رد شدم .

سی دی ای رو که چند تا از اهنگای ویولون رو توش ذخیره کرده بودم رو توی ضبط گذاشتم . اعصابم حسابی از دست بهزاد خط خطی بود . پسره ی سیریش عوضی ندید پدید ! پشت چراغ قرمز توقف کردم و به ثانیه شمار خیره شدم . گوشیم زنگ خورد . شماره ی یوسف روی صفحه خودنمایی می کرد . تعجب کردم . مگه الان نباید با بچه ها توی جشن باشه ؟ با تانی گوشی رو جواب دادم :

_ بله ؟

صدای شاد یوسف پشت خط پیچید :

_ سلام یهدا خانوم .

_ سلام خوبین ؟

یوسف _ خیلی ممنون من که به لطف تو عالی ام ...

_ چطور ؟!

یوسف _ می خواستم ازت به خاطر شرکت توی اجرام تشکر کنم ....

_ خواهش میکنم . کاری نکردم .

یوسف با کمی تردید گفت :

_ راستش یه کار کوچولو باهات داشتم میتونم ببینمت ؟

تا خواستم جواب بدم چند تا بوق پی در پی مانع حرف زدنم شد . سریع گفتم :

_ گوشی ...

و با سرعت از کنار ماشینایی که داشتن با فحشاشون تیر بارونم می کردن ، رد شدم . گوشی رو دوباره به گوشم چسبوندم :

یوسف _ چی شد ؟

_ هیچی تو چهارراه بودم .

یوسف _ می تونی بیای ؟

_ کجا ؟

یوسف _ نمی دونم هر جا تو راحتتری .

عجب ادمیه ! مگه من گفتم میام که تو میگی جاشو تعیین کن ؟!

با دودلی گفتم :

_ خب شما بگین کجا من اگه جور شد میام ...

صداش رنگ خواهش گرفت :

_ لطفا خودتو برسون من واقعا باهات کار دارم ...

آخی طفلکی ! حالا گریه نکن زودی میام !

_ بسیار خب ، شما جاشو بگین .

یوسف _ تو کدوم خیابونی ؟

_ خیابون ِ...

یوسف _ منم نزدیک همونجام ... چند متر جلوتر یه کافی شاپه اونجا منتظر باش تا خودمو برسونم . ممنونم ازت . خداحافظ .

و بدون اینکه منتظر جوابم باشه قطع کرد ! می گم نباید به این پسرا رو دادها حالا بیا جمعش کن !

واسه خالی شدنم چند تا فحش به خودمو و یوسف و اون دختر خاله ی ایکبیریش فرستادم و جلوی کافی شاپ پارک کردم . فضاش تقریبا سنتی بود . درو که باز کردم زنگوله ی بالای در به صدا دراومد . چشم چرخوندم و یه میز دو نفره ی کوچیکو که جای دنجی هم بود انتخاب کردم . داشتم در و دیوارو نگاه می کردم که گارسون اومد :

_ چی میل دارین ؟

نگاهی به منو انداختم و چون سردم شده بود اسپرسو سفارش دادم . روی میزم با ناخن طرحهایی می کشیدم که یه نفر از پشت سرم یه شاخه گل اورد جلو . سرمو بالا گرفتم و دیدم که یوسف داره با لبخند مهربونی نگام میکنه . منم نا خوداگاه لبخند گرمی به روش پاشیدم . ولی وقتی یاد حرفش توی اجرا افتادم سریع خودمو جمع و جور کردم و گفتم :

_ نمی شینی ؟

با همون لبخند بدون اینکه نگاهشو ازم برداره پشت میز نشست و همونطور بهم خیره موند . به خودم لعنت فرستادم که چرا قبول کردم بیام . این حالش خوب نیست ! تک سرفه ای کردم و برای عوض کردن جو گفتم :

_ خوبین ؟

بی توجه به سوال من گفت :

_ خیلی ممنونتم که اومدی .

جوابی نداشتم که بهش بدم . گارسون اومد و سفارشاتمونو داد . از یوسف پرسید چیزی می خوره که یوسف نپذیرفت . داشتم به فنجونم نگاه می کردم که دیدم خیلی وقته اینجا منتظر حرف اقام و ایشون به جای فکش داره از چشماش استفاده ی بهینه رو می کنه ! خیلی جدی بهش خیره شدم و گفتم :

_ خب میشنوم .

یوسف سینه اشو صاف کرد و گفت :

_ اول می خواستم واسه اینکه به اجرام اومدی و همچنین این دعوتمو قبول کردی ازت تشکر کنم .

بی حوصله گفتم :

_ کاری نکردم .

و تو دلم ادامه دادم :

کاش اصلا نمیومدم که حالم گرفته نشه !

یوسف با شوق پرسید :

_ نظرت راجع به اهنگم چی بود ؟

_ مثل همیشه قشنگ بود .

خیلی دروغ گو شده بودم . اصلا اهنگو که گوش نداده بودم !

یوسف ادامه داد :

_ خدا رو شکر .... امیدوار بودم دوسش داشته باشی و باورش کنی .

با تعجب پرسیدم :

_ چیو باور کنم ؟

یوسف کمی دستپاچه شد و با تته پته گفت :

_ مگه ... تو ، حرفی رو که قبل از اجرا زدم ، نفهمیدی ؟

فنجونو به لبم نزدیک کردم و با حرصی که نتونستم پنهونش کنم گفتم :

_ بله شنیدم ... مطمئنا مخاطبتون خیلی خوشحال شدن .

یوسف کمی با تردید نگام کرد و گفت :

_ ولی مثل اینکه تو خوشحال نیستی ...

_ به من چه ربطی داره ؟

و یه جرعه از قهوه امو نوشیدم . یوسف گفت :

_ خب چون این اهنگ و حرفم مال تو بود .

یه دفعه قهوه تو گلوم گیر کرد و به سرفه افتادم .... داشتم خفه می شدم ! یوسف با عجله بلند شد و یه دونه محکم تو کمرم خوابوند . راه تنفسم باز شد و تازه تونستم کمی هوا به مغزم برسونم و حرف یوسفو هضم کنم ! یعنی چی که واسه من بود ؟ یعنی ، مخاطبش من بودم ؟ یعنی ... یعنی من ...عشق ِ... یوسفم ؟!

با بی حالی کلید انداختم و وارد خونه شدم . از دست یوسف حرصم گرفته بود . انگار این بشر ثبات شخصیت نداره ... ا ا ا ؟ پسره ی بی شعور نه صبری نه حوصله ای همینجور زل می زنه تو چشای من میگه زنم میشی ؟! اصلا فرصت نفس کشیدن نمیده چه برسه به جواب دادن !

داشتم از پله ها بالا می رفتم و حرفایی که بینمون رد و بدل شد رو به خاطر میاوردم .

یوسف _ می دونی یهدا من از همون اولی که دیدمت یه حسی نسبت بهت داشتم ... اولش واسم عجیب بودی ... یادته وقتی تو دانشگاه به هم برخورد کردیم تو فقط وایسادی و بهم زل زدی ؟ اصلا یادت رفته بود معذرت خواهی کنی ...

تا خواستم یه چیزی بگم مهلت نداد :

_ هنوزم یادمه که وقتی شنیدم تو دوست مهنازی چقدر خوشحال شدم ... می خواستم از هر فرصتی واسه نزدیک شدن بهت استفاده کنم ولی همونطور که فکرشو می کردم تو دختری نبودی که بشه راحت به دستت اورد... خیلی غرور داری و با شخصیتی .... نگاهت جوریه که ادم نمی تونه بهت پیشنهاد بدی بده ...

چه پیشنهاد بَدی ؟؟؟!!! این پسر مثل اینکه از جونش سیر شده ها !!! پاشم یکی بزنم تو سرش بلکه هوش و حواسش سر جاش بیاد !

یوسف بدون فوت وقت حرف میزد :

_ راستش ... راستش من خیلی وقته که از طرز کارات و رفتارت و کلا همه چیزت خوشم اومده . رفتارت در عین مغرور بودنت محجوبانه اس ... نمی دونم چه طور می تونم حسی رو که بهت دارم توصیف کنم ولی خواهش می کنم باورم کن ...

دوباره دهن باز کردم ولی یوسف با صدای گفت :

_ خواهش میکنم باهام ازدواج کن !

حرف تو دهنم ماسید . نگاهم به اطراف افتاد . کافی شاپ نسبتا خلوت بود ولی با این ولوم بلند یوسف همون تعداد معدود هم برگشته بودن و با یه لبخندی که دست لبخند ژکوندو از پشت بسته بود نگامون می کردن ! یوسف بی توجه به اطراف گفت :

_ نظرت چیه یهدا ؟ قبول می کنی ؟

یادم میاد اون موقع دستام حسابی عرق کرده بود و اب دهنم خشک شده بود . اولین بار بود که همچین موقعیتی رو تجربه می کردم . چند دقیقه بینمون به سکوت گذشت . یوسف داشت با بی قراری بهم نگاه می کرد انگار می خواست جوابمو از توی چشمام بخونه . نمی دونم چرا ولی به جای اینکه بگم باید فکر کنم یه دفعه سیمهای مغزم اتصالی کرد و بلند گفتم :

_ نــــــه !!!

یوسف مثل بادکنی که بادشو خالی کنن وا رفت . خودم هم از حرفم تعجب کرده بودم . اخه دختره ی دیوانه کدوم ادم عاقلی اینجوری خواستگار می پرونه که تو دومیش باشی ؟ چرا یه کاری می کنی که جوون مردم چهار روز دیگه به انواع فسادهای اجتماعی مبتلا بشه ؟؟؟ واسه چی اینجوری زدی تو پر پسر مردم ؟!؟! خدایا بیا یه دونه بزن پس کله ی من بلکه ادم بشم و یاد بگیرم درست حرف بزنم ! یوسف سرش پایین بود و هیچی نمی گفت . منم داشتم با پشیمونی نگاش می کردم . یه خرده بعد بلند شد و اروم گفت :

_ ببخشین که مزاحمتون شدم .

و بدون هیچ حرف دیگه ای بیرون رفت . مثل منگولا نشسته بودم و به در زل زده بودم . فکر می کردم الان برمی گرده . صدای زنگ گوشیم منو از عالم فکر و خیال بیرون اورد . طاها بود . تماسو رد کردم و از در کافی شاپ زدم بیرون .

الان که زیر دوش اب وایسادم با خودم فکر می کنم چرا باید دهن گشاد من بی موقع باز بشه ؟ خدایا تو نمی تونی بعضی وقتا به جای فکم ، عقلمو به کار بندازی تا حرف بیخود نزنم ؟! ببین ... اگه این کارو بکنیا مطمئن باش چیزی از کرمت کم نمیشه ! همونجور داشتم فکر می کردم که یه دفعه مامان با شدت به در حموم کوبید . از ترس چسبیدم به سقف ! به نفس نفس افتاده بودم ... خدایا من غلط کردم دیگه پیشنهاد نمیدم فقط یه کاری کن که من تو حموم از ترس نمیرم! ... لخت و عورم زشته !!! صدای عصبی مامان اومد :

_ هیچ معلومه کجایی تو ؟؟؟ چرا گوشیتو جواب نمیدادی ؟؟؟؟ نمیگی دلم هزار راه رفت ؟؟؟

دل مامان اصولا هزارتا راه نرفته رو طی می کنه ! شیر ابو بستم و گفتم :

_ شوما نمی دونی که نباید کسی رو تو حموم بترسونی ؟ اگه میمردم جواب خواستگارامو چی میدادی ؟

مامان _ هیچی به اون خواستگاری که امروز زنگ زد میگم دیگه امشب نیاد چون خدا بهش رحم کرد و تو مردی !

_ خیلی زَح...

حرفم نصفه موند . الان مامان چی گفت ؟! گفت امروز خواستگار اومده ؟ هول هولکی حولمو تن کردم و پریدم تو اتاق :

_ چی ؟ چی گفتی مامان ؟

مامان در حالی که به سمت کمدم می رفت گفت :

_ هیچی گفتم امروز خواستگار داری .

_ چرا ؟

مامان _ چرا خواستگار داری ؟! نمی دونم به خدا ... حتما مردم مخشون پاره سنگ برداشته که میخوان بیان تو رو بگیرن !

_ حالا کی هست ؟

مامان سوالمو بی جواب گذاشت و شروع کرد به نصیحت کردن :

_ خوب گوشاتو وا کن ببین چی میگم بهت ، میای این لباسی که گذاشتمو میپوشی و مثل بچه ی ادم میری تو اشپزخونه . اونا که اومدن مثل شوهر ندیده ها پانشی بیای بیرونا ... همون تو میمونی تا وقتی صدات کردم . میری چایی رو از اکرم خانوم میگیری و سنگین رنگین میای تو پذیرایی . بلند سلام نمیکنی ، تو چشم پسر مردم زل نمی زنی ، واسه مامان و بابای پسره قیافه نمیگیری ،با این صورت بی ارایش هم بیرون نمیای گرفتی که ؟

بعد هم بدون اینکه منتظر عکس العمل من باشه لباسو تو بغلم پرت کرد و از اتاق بیرون رفت . مثل اینکه همه امروز مغزشون عیب کرده ! دو تا دو تا میان خواستگاریم !!! هه ! فقط موندم بابا چه جوری راضی شده که خواستگار بیاد ؟ قبلا که چند نفر زنگ میزدن تا بیان خواستگاریم ، بابا پشت تلفن مخالفت صریحشو اعلام میکرد که اینا دیگه میرفتن و پشت سرشونم نگاه نمی کردن !

به قیافه ی خودم تو اینه خیره شدم . ارایش ملایمی که به صورتم داده بودم باعث شده بود یه تیکه ای بشم واسه خودم !!! جلوی اینه چرخیدم و دستامو باز کردم .لباس انتخابی مامان یه پیرهن بود که بلندیش تا رون پام میرسید و رنگش گل بهی بود و استینای کلوش داشت . شال و شلوارم هم رنگ سفید بود . یه صندل پاشنه کوتاه راحت صورتی کمرنگ پوشیدم و از اتاق خارج شدم .

محیا تازه رسیده بود و داشت تو اتاق قبلیش ارایشش رو تجدید می کرد . داشتم از سالن رد می شدم که در اتاقش باز شد و بیرون اومد . نگاه خریدارانه ای به سر تا پام انداخت و اومد جلو سفت بغلم کرد . داشتم تهوع می گرفتم ! ... با حرص گفتم :

_ محیا دارم خفه میشم ولم کن !

محیا یه خرده اغوشش رو شل کرد و منم از فرصت استفاده کردم و خودمو از توی بازواش بیرون کشیدم . یه هاله ی اشکی فضای چشماشو پر کرده بود . با خنده گفتم :

_ باز کی مرده که اینجوری ابغوره میگیری ؟

محیا به بازوم زد و گفت :

_ زهر مار تو هم ! وای ... یهدا باورم نمیشه خواهر کوچولوی من می خواد عروس بشه ... الهی دورت بگرم چقدر تو بزرگ شدی !

داشتم با یه قیافه ی مسخره براندازش می کردم . بعد از حرفش گفتم :

_ ایـــــــــشششش! محیا خیلی خودتو دست بالا میگیریا ... انگار جنابعالی منو تر و خشک کردی ! همش دو سال از من بزرگتری چقدر دور برت داشته !

محیا با عصبانیت بهم خیره شد و گفت :

_ تو اصلا ادم نیستی که من ازت تعریف کنم ... اصلا قیافشو نگاه ! خودتو کشتی تا یه دونه مداد بکشی تو چشمت نه ؟ چرا ریمل نزدی ؟ چرا رژگونه نزدی ؟ این چه رنگیه ؟ ادم یاد لب میت میفته !!! اه اه اه برو لباتو پاک کن اصلا ارایش کردن بهت نیومده !

رژلبم رنگ صورتی ناز بود که بهم خیلی میومد . به ارایش محیا نگاه کردم . چون تازه عروس بود بیشتر از من ارایش داشت . رژلب جگری رنگی هم زده بود که به کت و شلوار زرشکی رنگش خیلی میومد . سایه ی مشکی اطراف چشماش هم رنگ چشمای عسلی و درشتش رو بیشتر به نمایش می زاشت ... بازم حسرت چشم رنگی به سراغم اومد و تو دلم یه آه سوزناک کشیدم که فقط جگر و کلیه و کیسه صفرام سوخت !

طاها از اتاقش بیرون اومد و چون محیا پشتش به اون بود ندیدش . از قیافه ی خبیثانه ی طاها معلوم بود که می خواد بدجوری محیا رو بترسونه . به سر و وضعش نگاهی انداختم . بیشعور مثل همیشه خوشتیپ بود ! یه پیرهن اسپرت استین کوتاه عسلی پوشیده بود که دقیق هم رنگ چشماش بود . شلوار اسپرت کرم رنگش رو هم باهاش ست کرده بود . پاورچین پاورچین به محیا نزدیک شد که من بلند گفتم :

_ واااااااای طاها این دیگه چیه پوشیدی ؟؟؟

طاها رسما میخواست از عصبانیت خفه ام کنه ! با حرص دستاشو به سینه زد و نگام کرد . منم از رو نرفتم و زل زدم تو چشاش و گفتم :

_ ها ؟؟؟ چیه ؟؟؟ خیلی خوشگل شدم که اینجوری نگام می کنی ؟؟؟ ولی گفته باشم من صاحب دارم بردار ! چشاتو درویش کن !

طاها مثل زنا پشت چشمی نازک کرد و گفت:

_ من موندم که تو چقدر حرف گوش میدی ! من از تو بیشتر ارایش کردم دختر ! برو یه چیزی رو این صورت وامونده ات بمال !

با پشت دست رژلبمو پاک کردم و گفتم :

_ اصلا به تو چه ؟ مگه تو میخوای منو برداری که اینجوری نصیحت میکنی ؟! به خدا مردم داداش دارن ما هم داداش داریم ! وقتی واسه ی الهام خواستگار میاد ، همون امیر محمد شیش سالشون هم با هزار و پونصد تا اخم و تخم راضی میشه الهام بره چایی بیاره ... حالا داداش خرِ ما رو باش ! میگه بیا برو یه مَن ارایش بکن بلکه این پسره به سرش بزنه و بیاد بگیرتت ! نخیر داداش ِ من ، من کلاه سر مردم نمیزارم ! همونطوری ام که باید باشم صاف و پاک و ساده و خاکی ! شیر فهم شد؟

طاها یه لبخند که از سر رضایت بود بهم زد و گفت :

_ می دونم اجی جون می خواستم امتحانت کنم که شما از بیست نمره صد گرفتی ! شما ما رو عفو بفرمایین !

پشت چشمی نازک کردم و گفتم :

_ دیگه تکرار نشه !

طاها دستشو تو جیب شلوارش کرد و گفت :

_ ای به چشم .

_ چشمت بلا گیر !

طاها در حالی که از کنارم رد میشد یه لگد کوچولو به پام زد که منم نامردی نکردم و با دستم همچین زدم تو کمرش که نزدیک بود بخوره زمین ! با چهره ای که از درد مچاله شده بود برگشت و بهم گفت :

_ الهی خدا به شوهرت بخت برگشته ات صبر بده ! چجوری میخواد این دست سنگین و تلختو تحمل کنه ؟! کمرم سوراخ شد !

_ حقته !

و به اصرار محیا به اتاقم رفتم تا دوباره ارایش کنم اما به جای رژلب فقط یه برق لب زدم و بیرون اومدم . اصلا حوصله ی ارایش کردن نداشتم . به قول مامان من حوصله ی هیچ چیزو نداشتم چه برسه به ارایش که صبر ایوب می خواد !

کنار میز اشپزخونه چمپاته زده بودم و به کار کردن اکرم خانوم خیره شده بودم . اکرم خانوم از پشت گاز کنار رفت و ملاقه به دست بهم لبخند زد :

_ یهدا خانوم چرا رو صندلی نمی شینین ؟ پاهاتون درد میگیره ها ...

راست میگفت چرا به ذهن خودم نرسید ؟! با آه از روی زمین بلند شدم و خودمو روی صندلی ولو کردم . از موقعی که زنگ آیفون خبر ورود خواستگارای گرامیمو اعلام کرد ، مامان منو هول داد تو اشپزخونه و نذاشت حتی ببینم خواستگارا چند نفرن ... محیا هم به اکرم خانوم سفارش کرد که نزاره بیام بیرون ! دختره ی ننر ! انگار بچه ی دو سالشو می خواد بسپاره به مهد که سفارش می کنه !

داشتم تو دلم بد و بیراه نثار خانواده ی عنبر خودمو خواستگار محترم می دادم که محیا با یه لبخند پت و پهن اومد تو اشپزخونه .

_ چیه ؟ مثل اینکه خیلی پسندت شده نه ؟ نیششو نیگا تا کجای کله اش رفته !!!

محیا لبخندشو پررنگتر کرد و گفت :

_ از بس این خونواده ماهن !

در حالی که از روی صندلی بلند میشدم یه اوق زدم و گفتم :

_ جنابعالی تو همین مدت کم به ماهی اینا پی بردی ؟

محیا سینی رو از اکرم خانوم گرفت و به دستم داد و گفت :

_ بیا برو اینقدر حرف نزن ... ببینمت

بعد هم صورتمو به طرف خودش برگردوند و سر شالمو مرتب کرد . تو نگاش تحسین نشست .

_ بسه دیگه دستم خشک شد ...

محیا _ تو بعد از من بیا ...

_ باشه فقط برو تا چایی رو نریختم روت !

حسابی از دست مامان و بابام عاصی بودم . اصلا بهم نگفته بودن کی داره میاد . همینجوری در خونشونو باز گذاشتن و جار زدن :

_ ما دختر ترشیده ی رد شده از بخت داریم بیاین بگیرینش !

بله ! این از مامان بابامون اونم از اون پسره ی خل هفتی ! اصلا مهلت نداد من بگم غلط کردم ! مثل گاو کله اشو انداخت زیر و گفت :

_ ببخشین که مزاحمتون شدم !!

می خوام صد سال سیاه نبخشم پسره ی خر ِ گاگول ِ چشم سبز ِ خوشگل !!! اااااااه ! چرا باید به جای یوسف اینا بیان خواستگاریم ؟! بابا به کی بگم من ؟! من یوسفمو می خوام !!!! ( چه مرگته دختر ؟! یوسفمو می خوام ، یوسفمو می خوام ! خودتو جمع کن !!!)

پشت سر محیا در حال غیبت کردن با خودم بودم که سرمو بالا اوردم و دیدم که یوسف روبرومه ! نه مثل اینکه راست راستی دارم در حین فحش دادن توهم هم می زنم ! هی بقیه بهم گفتن عصبی نشو واست خوب نیست گوش نکردم حالا بیا بخور ! حالا چرا این تصویر خیالی از ذهنم محو نمی شه ؟!

دیدم یوسف یه پاشو رو اون یکی پاش انداخت و بهم زل زد . چندین بار پلک زدم ولی انگار راست راستی خودش بود ! یه صدای اشنا باعث شد نگاه خیره امو از یوسف بگیرم :

_ سلام عروس گلم چطوری عزیزم ؟ بیا اینجا من ببینمت !!!

سرمو برگردوندم و دیدم نسرین خانم رو مبل کنار مامان نشست و با مهربانی منو نگاه می کنه . اب دهنمو قورت دادم ... اینجا چه خبر بود ؟ یعنی ... یعنی یوسف اینا اومده بودن خواستگاری من ؟ مگه این پسره دو ساعت پیش با من قهر نکرد و رفت ؟! پس اینجا چه خبره ؟؟؟ دیدم دستم سبک شده . نگاهی به روبه روم انداختم و دیدم محیا داره با چشماش منو می خوره ...وقتی از کنارم رد می شد با عصبانیت گفت :

_ خاک تو سر خواستگار ندیده ات کنن !

نه مثل اینکه راست راستی اینجا خبراییه !!!( اه چقدر این دختره مخش آکبنده !)

بالاخره تونستم با این همه خبر خوش کنار بیام و برم مثل دخترای خواستگار ندیده ها کنار مامانم بشینم . ولی متاسفانه تا خواستم کنار مامان بشینم ، صندلی کنار مامان به وسیله ی لولو سر خرمن اشغال شد ! یه چشم غره به محیا رفتم و اونم خودشو زد به اوتوبان علی چپ !

چشم چرخوندم و دیدم تنها جای خالی کنار طاها و یوسفه . درست مبل کناری طاها رو انتخاب کردم و نشستم . یوسف و طاها موقع نشستن من صحبتشونو قطع کردن و یوسف نیم نگاهی بهم انداخت و زیر لب سلام کرد . ای بابا چقدر این پسره نازک نارنجیه ! اینجوری بخواد قطع امید کنه باید تا چهل سالگی ور دل ننه اش تو خمره بمونه ها ! منم جوابشو دادم و کنار طاها نشستم . سکوتی که به خاطر حضور من سالنو گرفته بود با صدای حبیب اقا شکسته شد :

_ خب یهدا خانوم ... خوبی دخترم ؟

یکی از اون لبخندای نازمو که به کمتر کسی تحویل میدادم زدم و گفتم :

_ به لطف شما حبیب اقا ...

حبیب اقا هم با لبخند گفت :

_ زنده باشی دخترم .

بعد هم دوباره شروع کردن به حرف زدن با بابا ... دقیق نمی دونم اونجا مجلس خواستگاری بود یا حرف زدن اقایون درباره ی کار و رونق بازار و کسب و کار و چرت و پرتای همیشگی ... مامان و نسرین خانوم هم طبق معمول کله هاشون تو کله ی هم بود و داشتن تند تند حرف میزدن . محیا هم مثل شوهر ذلیلا برای عادل میوه پوست می کرد و عادل با یه لبخند مکش مرگ ما کل بشقابشو میداد بالا ... منم اگه اینجوری خدمت شوهرمو بکنم و خرش کنم شیش دنگ اقا در اختیارمه ! ولی واقعا این محیا یه موزماری بود که دومی نداشت ! توی جمع همش تعارف عادل میکرد ولی امان از دل عادل وقتی از سر کار برمیگشت خونه و این دختر غذای سوخته میذاشت جلوش ! وقتی هم که به محیا میگفتم حواستو جمع شوهر داریت بکن میگفت :

_ زن گرفته کلفت که استخدام نکرده !

دختره ی خیره سر ! تو خودم بودم که طاها زد به تیپ و تار ِرشته ی افکار و فحشام !

طاها _ چه خبرا یهدا خانوم ؟

دیدم یوسف نگاش به موبایلشه و مثلا داره اس بازی می کنه ! منم گفتم به درک که قهری ! باش تا اموراتت بگذره پسره ی ننر ! اصلا بلد نیست ناز خانوما رو بکشه ! اگه اینجوری پیش بره تو زندگی ایندمون دچار مشکل می شیما ! ( بعد هم میگه من عقده ی شوهر ندارم !)

رومو طرف طاها کردم . این داداش بی خیر من هم نباید بگه اینا خواستگارمن که از سر شب تا حالا خودمو نکشم ؟! لبخند شیطانی زدم و با حرص گفتم :

_ خبرا که دست شماست اقا داداش !

طاها حساب کار دستش اومد و پیش بینی کرد که طی چند ساعت اینده اسمانی پر از طوفان و رعد و برق و تگرگ پیش رو داره ! با حرف حبیب اقا نتونست جوابمو بده :

حبیب اقا _ خب با اجازه ی علی اقا بریم سر اصل مطلب ؟

بابام دستشو رو سینه اش گذاشت و با تواضع گفت :

_ اختیار دارین حبیب خان... بفرمایین .

منم تو دلم گفتم :

_ بعله ما هم که بوقیم ! مثل اینکه من می خوام عروس بشم اینا اجازشو میگیرن ! ولی خودمونیما ... مامان من عجب هفت خطیه !

بعد از یه سری صحبتایی که همش به نوعی پاچه خواری از من بود ، نسرین خانوم گفت :

_ ولی هر چی ما بزرگترا از خوبی و متانت این دو تا جوون بگیم کم گفتیم ...

خب بیشتر بگین ما هم ذوق مرگ میشیم !

نسرین خانوم _ من از همون اول که یهدا رو دیدم به دلم نشست ... به خدا تو دلم گفتم کاش میشد این دختر خوشگل بشه عروس من و یوسفمو خوشبخت کنه ...

صدای نسرین خانوم بغض دار بود . انگار از خوشبختی یوسف مطمئن نبود ... ای بابا این حرفا رو نداریم که... اگه نخواست خوشبخت بشه با پا میام تو کلیه اش ! شوما حرص نخور نسرین جون !

حبیب اقا دنباله ی حرف نسرین خانوم رو گرفت و ادامه داد :

_ راستیتش یوسف هم انگار به یهدا خانوم علاقه داره .

اینجای حرف حبیب اقا زیر چشمی یوسفو نگاه کردم . دیدم داره دستاشو بدجوری تو هم می پیچونه . ای ای ای ! پدر عاشقی بسوزه ! عجب بچه ی محجوب و خجالتی ایه !

حبیب اقا _ حالا علی جان میمونه نظر شما و دختر گلت ...

بابام سینه اشو صاف کرد و گفت :

_ حبیب اقا شما و خانومتون خیلی در نظر ما محترمین ... اما باید دید نظر یهدا چیه . بالاخره زندگی اونه و نظر خودشه که تاثیر گذاره ... ما که کاره ای نیستیم .

ای بابا شکسته نفسی نکن پدر من ! شما که تاج سر من و یوسفین ! الهی یوسف نوکرتون باشه !

نسرین خانوم با لبخند مهربونی گفت :

_ پس با اجازه ی شما و فاطمه جون این دو تا جوون برن حرفاشونو بزنن .

من که رسما می خواستم از خوشی پرواز کنم ! مامان با احترام گفت :

_ خواهش می کنم حتما .

بعد هم رو به من گفت :

_ یهدا جان مامان اقا یوسفو به طرف حیاط راهنمایی کن .

چقدر حیاطشو با تاکید گفت ! نترس نمی برمش تو اتاقم که اغفال بشه !

بلند شدم و یوسفو به طرف حیاط راهنمایی کردم . به خواست بابا ، حیاطمون سنتی ساخته شده بود . کلا دیزاین خونه خیلی جالب بود . یه خونه ی سه طبقه ی جنوبی که داخل خونه حسابی شیک و خارجی بود ولی حیاطشو سنتی درست کرده بودن مخصوصا توی شب که زیبایی حیاط خیلی بیشتر میشد .

با یوسف روی تخت گوشه ی حیاط نشستم و بهش خیره شدم . یوسف مشغول دیدن حیاط بود . معلوم بود تعجب کرده و منم فرصت برانداز کردن اونو داشتم . یه کت و شلوار اتو کشیده ی نوک مدادی پوشیده بود و پیرهنش هم سفید بود . تو دلم گفتم کاش یشمی می پوشیدی که رنگ چشمات بارز تر باشه ... داشتم نگاش می کردم که سرشو برگردوند و با چشماش غافلگیرم کرد . سرمو پایین انداختم . صدای صاف کردن سینه اش رو شنیدم .

یوسف _ حیاط قشنگی دارین .

_ ممنون .

یوسف _ راستش ... راستش من اصلا نمی خواستم دوباره مزاحمتون بشم ... ولی مثل اینکه مادر از قبل هماهنگ کرده بودن و مجبور شدیم بیایم .

چی داشت بلغور می کرد ؟ مجبور شده ؟ این مثل اینکه حتما کتک می خواد ! عصبانیتمو خوردم و خیلی معمولی گفتم :

_ ببخشین من متوجه منظورتون نشدم .

یوسف کمی دستپاچه گفت :

_ نه اشتباه برداشت نکنین ... منظورم این بود که من از قبل به مامان گفته بودم که می خوام باهاتون ازدواج کنم و منتظر یه فرصت مناسب بودم ... اما امروز ... شما جواب رد بهم دادین ...

ناخوداگاه دهن وامونده ام باز شد و گفتم :

_ من جواب رد ندادم .

یوسف هم از حرفی که زده بودم خشکش زد ...

یوسف _ ولی شما که تو کافی شاپ گفتین ....

اه ، عجب گندی زدم ! حالا با خودش فکر میکنه من کشته مرده اشم که داره جواب قبلیمو پس می گیرم ... ( مگه نیستی ؟!)

با تته پته گفتم :

_ خب ... خب تقصیر شما بود که منو شوکه کردین ...

یوسف چند لحظه ساکت موند و کمی بعد پرسید :

_ یعنی الان جوابت مثبته ؟

ها ؟! حالا که فقط دارم باهاش حرف میزنم نباید اینقدر زود جواب بدم فکر می کنه هولم ! واسه همین با ارامش گفتم :

_ به نظرم برای جواب دادن زوده ... اجازه بدین کمی فکر کنم .

یوسف لبخند ارامش بخشی زد و مثل اونایی که از یه بدبختی بزرگ نجات پیدا کردن یه آه کشید ... الهی بگردم که آه میکشی !( این دختره اصلا جنبه نداره ! )

کمی بعد از خودش گفت . درباره ی کارش و اینکه موسیقی اصلا حرفه ی اصلیش نیست و داره برای فوق لیسانس می خونه گفت بعد از اتمام درسش مستقل از باباش کار می کنه . اخه روزایی که دانشگاه نداشت تو شرکت حبیب اقا مشغول بود . یادمه اولین بار که بابا گفت حبیب اقا شرکت مهندسی داره چقدر خنده ام گرفت ... اخه به حبیب اقا با اون قد کوتاه و هیکل چاقش ، هر شغلی می خورد جز مهندسی !

بعد از اینکه یه خرده حرف زد ، محیا اومد رو حیاط و یه سینی میوه دستش بود . قبل از اینکه بشقابا رو جلومون بزاره ، یوسف گفت :

_ زحمت نکشین محیا خانوم ... حرفای ما تموم شد .

محیا یه لبخند از سر خوشی به رومون زد و جلوتر از ما به راه افتاد . وقتی وارد پذیرایی شدیم ، نسرین خانوم رو به من گفت :

_ چی شد یهدا جون ؟ دهنمونو شیرین کنیم دخترم ؟

اینا مثل اینکه خانوادگی هولن ! با یه لبخند گفتم :

_ اجازه بدین فکرامو بکنم ایشالا جواب نهایی رو بعدا خدمتتون میگم .

بابا با رضایت نگام کرد . منم برای اینکه نسرین خانم خدایی نکرده ناراحت نشه گفتم :

_ اما دهنتونو شیرین بکنین !

با دست کوبیدم پشت کله ی الهام :

_ خاک تو سرت نفهمت کنن !

الهام سرشو مالوند و گفت :

_ ااا؟ خاک تو سر خودت کنن ! چرا میزنی وحشی ؟

_ بسکه خری !

الهام _ خب راست میگم دیگه .

با حرص گفتم :

_ می خوام راست نگی ! دختره ی بی منطق !

نفیسه در حالی که با ارامش کافی میکسش رو می خورد گفت :

_ حالا تو چرا جوش میاری یهدا ؟ تو که دیگه اب از سرت گذشته و شوهر کردی ...

دستمو مشت کردم جلوی دهنمو با اعتراض گفتم :

_ اِاِاِاِ؟؟؟ عجب ادم پستی هستی ! من که فقط اومدن خواستگاری هنوز جوابی ندادم که شوهر داشته باشم ... لابد وقتی جوابشو دادم می خواین بگین تو که بچه هم داری پس تو مسائل مجردی دخالت نکن هان ؟

سهیلا با خنده گفت :

_ نه دیگه تا اونجا نمی تونیم پیش بریم ! از اونجا به بعدش دیگه خانوادگی میشه !

یه نیشگون از بازوش گرفتم و گفتم :

_ حیا هم خوب چیزیه والا !

مهناز که تازه از حرف زدن با گوشی موبایل فارغ شده بود ، به میز نزدیک شد و گفت :

_ باز چته یهدا ؟ کافی شاپو گذاشتی رو سرت !

_ از این خانوم بپرس !

و با دست به الهام اشاره کردم . الهام سرشو پایین انداخت و لبشو ورچید . در حالی که قهوه اشو هم میزد گفت :

_ خب مگه شیه ؟! نِیخوام شوهر کنم !

مهناز با چشمای ورقلمبیده گفت :

_ چه خبره ؟؟؟ خواستگار داشتی و پروندی ؟

پریدم وسط حرفش و گفتم :

_ اره ... دختره ی خرف ! می دونی چی شده ؟ یه پسر اقا ، سر به زیر ، درستکار ، نجیب ، از همه مهم تر خر پول (!) ، اومده این اوسکولو بگیره اما خانوم جواب رد داده ... چرا ؟ چون اقا تحصیلات عالیه نداشتن !

الهام با لحن حق به جانبی گفت :

_ اوا ، یهدا چرا اینجوری میکنی ؟ خب هر کسی واسه ازدواج یه ملاکی داره ... من مثل تو مادی گرا نیستم !

با حرص گفتم :

_ برو بمیر ! مگه من مادی گرام ؟ من یه تار موی یوسفو به صدتا شاهزاده نمیدم ! اونم گندیده اش !

بچه ها با تعجب نگام کردن ... مثل اینکه زیادی حرف زده بودم . یه هفته از خواستگاری یوسف می گذشت و قرار بود فردا مامان جواب مثبت منو به نسرین خانوم بگه . تو این چند روز از خوشی داشتم بال درمیاوردم ولی برای اینکه خیلی خودمو لو ندم هیچی نمی گفتم ولی مثل اینکه امروز خودم دستمو رو کردم ... بالاخره نفیسه به حرف اومد :

_ میگم با خودم این دو سه روزه رو هم نیست پس بگو چه مرگته ... نه بابا ! خوشمون اومد ... یهدا هم بالاخره رفت قاطی مرغا !

سهیلا با شادی دستاشو به هم کوبید و مثل بچه ها ذوق زده گفت :

_ وااااااااای یهدا خیلی خوشحالم کردی !!! ای خدا جون شکرت !!!

دیگه همه تو کافی شاپ برگشته بودن و زل زده بودن به ما ! ای دختره ی سبک جلف ! حالا اگه جلوشو نگیری مثل پیر زنا یه کلی میکشه که چهار ستون اینجا بلرزه ! تک سرفه ای کردم و گفتم :

_ نه ... اصلا اونجوریایی که شما فکر می کنین نیست !

مهناز در حالی که داشت با گوشیش ور می رفت گفت :

_ متاسفانه دیگه دیر گفتی دارم حرفتو به یوسف ارسال می کنم .

با شنیدن این حرف مثل فنر از جام پریدم و داد زدم :

_ چــــــــــــــی؟؟؟؟!!!!

مهناز صفحه ی موبایلو رو به روم تکون داد و گفت :

_ لئوناردو داوینچــــــــــــی !

وقتی دید که شوک زده به نوشته ی "درحال ارسال " که روی گوشیش خودنمایی می کرد ، زل زدم ، ادامه داد :

_ خب بیچاره ام کرد دیگه ... هر روز دم به دقیقه زنگ می زد میگفت یهدا هیچی نگفت ؟ یهدا داره چی کار می کنه ؟ مواظبه یهدایی ؟ یهدا غذا می خوره ؟ کم مونده بود ساعتای توالتت هم ازم بپرسه ! حالا هم که بعد یه هفته تونستم یه حرفی زیر زبون وامونده ات بکشم بیرون لوس بازی درنیار بزار بهش بگم یه خرده دل خوش بشه!

چند باز پلک زدم تا بتونم با حرفایی که مهناز گفت کنار بیام . تو این یه هفته خودمو قرنطینه کرده بودم . گوشیمو مثلا گم کرده بودم و نمی دونم کجاست و هر روز یه جایی پلاس بودم . نمی خواستم یوسف به ذهنش بیفته که دوسش دارم ... دوست داشتم اولین اعترافو اون بهم بکنه . ( دختره ی نامرد ! مگه تو کنسرتش نگفت دوست داره ؟! _ نه اونجا ایهام داشت معلوم نبود عشقش کیه !)

خیلی جدی روی صندلی نشستم و رو به مهناز گفتم :

_ خب ، خودت خواستی از قدیم گفتن کوه به کوه نمیرسه اما ادم به ادم میرسه !

مهناز _ بسه بابا تو هم !

_ تو که می دونی من بالاخره تلافیشو سرت درمیارم جاسوس !

مهناز شکلکی دراورد و گفت :

_ به گور خودت خندیدی !

_ حالا خنده ام هم میبینی اجی !

مهناز _ مال این حرفا نیستی ...

_ حالا وقتی یه بلایی به سرت نازل شد می فهمی مالش هستم یا نه ... قضیه ی طاها رو که یادت نرفته ؟! تا دیروز تو دستشویی بود !

سهیلا اخرین قطره ی اب هویج بستنیشو خورد و با ناراحتی گفت :

_ خیلی ننری یهدا ... اخه کی تو چایی داداشش مسهل میریزه که تو دومیش باشی ؟

_ اه مگه حتما باید یکی قبلا این کارو بکنه که من نفر دوم باشم ؟! ولمون کن بابا ! هنوز تنبیه محیا مونده ... !

الهام _ چقدر تو انتقام جویی پست فطرت !

زبونمو واسش دراوردم و گفتم :

_ نه اینکه شما فرشته ی روی زمینی !

الهام با اعتماد به نفس گفت :

_ البته !

_ البته که شما فرشته ای ! اونم از نوع عزرائیلش !

الهام _ الهی یرقان بگیری با اون زبونت !

_ هه دعای گربه سیاه بارون نمیاد .... اصلا اینا به کنار ، یه سوال ازت میکنم مثل ادم جوابمو بده ، خب ؟ اگه یه ادمی که قدش تا شونه ات باشه و دکترا داشته باشه بیاد خواستگاریت قبول می کنی ؟

چون می دونستم الهام مرد قد بلند خیلی دوست داره عمدا این سوالو کردم . اخه دختره ی نفهم یه خواستگار مایه دار واسش اومده بود ولی چون اقا دانشگاه نرفته بود الهام جواب رد داد . می خواستم با بند تنبون حلق اویزش کنم ! اخه تو این دوره بی شوهری دختر باید خودشو به همچین ادمی حسابی اویزون کنه !

الهام بدون هیچ تعللی گفت :

_ اره میشدم .

دهنم باز موند :

_ الهام ... گرفتی چی گفتم ؟ قدش تا شونه ات باشه ! می فهمی یعنی چی ؟

الهام با امیدواری گفت :

_ من مطمئنم که شعورش خیلی بیشتر از قدشه !

رسما خاک دو عالم تو اون فرق سرت با این امیدواریت !

تازه از استخر برگشته بودم . امشب شب بله برونم بود . وقتی در خونه رو باز کردم ، از صحنه ی ای که دیدم دستم شل شد و کیفم رو زمین افتاد . باز چه خبر شده ؟چرا اینجا این شکلیه ؟ کل سالن پر بود از میز و صندلی مهمونی که بابا واسه ی مهمونی های بزرگ خریده بود . بعد از عروسی محیا تونسته بودم یه خرده نفس راحت بکشم ولی الان دوباره مهمونیای مزخرف شروع شدن !

چند تا خدمتکار در حال گردگیری سالن پذیرایی بودن و مامان هم داشت به اکرم خانوم دستوراتی می داد . سرشو برگردوند و تا منو دید بلند داد زد :

_ هیچ معلوم هست کجایی ؟

_ قبلا که گفتم یه سر میرم استخر و میام .

مامان جلو اومد و گفت :

_ خیلی دیر کردی ... تا دو ساعت دیگه مهمونا میرسن . برو بالا حاضر شو .

راهمو به سمت اشپزخونه کج کردم و گفتم :

_ اووووووه کو تا دو ساعت ؟ هنوز کلی وقت دارم ...

بعد هم یه دونه کاهو از توی سبد برداشتم و شروع کردم به خوردن . مامان دستمو کشید و گفت :

_ بیا برو حاضر شو ببینم ... چقدر باید از دست تو حرص بخورم دختر !

و منو به سمت پله ها هول داد . وقتی در اتاقمو باز کردم دیدم که محیا نشسته و داره ارایش می کنه . درو بستم و گفتم :

_ باز که تو داری از اموال من استفاده می کنی ... این ارایشا غصبیه ها !

محیا در حالی که داشت با دقت خط پایین چشمش رو می کشید گفت :

_ اینقدر زر نزن ببینم ... برو حموم دوش بگیر و بیا اینجا درستت کنم .

در حالی که به سمت حموم می رفتم گفتم :

_ من درست شدن نمی خوام . پاشو برو خدا روزیتو یه جای دیگه حواله کنه ... بلند شو ببینم .

محیا _ اه ... اینقدر حرف نزن دختر حواسم پرت می شه !

زیر لب گفتم :

_ اینگار داره مسئله انتگرال حل می کنه که تمرکز می خواد !

بعد از یه دوش سریع ، نتونستم از دست محیا فرار کنم و مجبور شدم تن به ارایش بدم ! بالاخره بعد از یه ساعت محیا در حالی که با رضایت بهم خیره شده بود گفت :

_ خیلی خوشگل شدی ... الهی که من قربونت برم !

_ الهی آمین !

تقه ای به در اتاقم خورد و طاها وارد شد . دو تا کت و شلوار دستش بود . با دیدن من سوتی زد و گفت :

_ وای ... ببین محیا چه کرده ! می گما این غش در معامله نیست ؟! به نظرت سر یوسف کلاه نمی زاریم ؟!

_ به نظر من اگه شما اونجا وایسی و فقط زر بزنی سلامتیت تضمین نمیشه !

طاها _ واه چه عروس خانوم خشنی هستیا !

داد زدم :

_ طاها ...

طاها با لحن لوسی گفت :

_ جان ...؟

_ جونت بالا بیاد ! چی می خوای ؟

طاها کت و شلوار سفید رنگ زنونه ای رو روی تخت گذاشت و گفت :

_ چیزی نمی خوام اومدم اینو تحویل بدم و برم خودمو خوشگل کنم ! امشب می خوام امار تلفات بره بالا !

_ چی کارت می شه کرد ؟ مرض خودشیفتگی داری دیگه !

طاها شکلکی برام دراورد و از اتاق بیرون رفت . محیا رفت سمت لباس و گفت :

_ کی اینو خریدی ؟ چه خوش دوخت هم هست ...

در حالی که دستبندمو دست می کردم گفتم :

_ نخریدم . پریروز سفارش دادم . سولماز خانوم برام فرستاد .

محیا _ خیلی قشنگه . پاشو بپوش ببینم .

بعد از پوشیدن لباس ، خودم هم از دیدن خودم به وجد اومدم . کت و شلوار سفید رنگم خیلی بهم میومد . روی سر استیناش و یقه اش مروارید دوزی و کار دست بود و خیلی شیک بود . یه شال شیری رنگ رو سرم انداختم و صندلهای سفیدم رو هم باهاش ست کردم . سر و صدای زیادی از پایین میومد . معلوم بود که مهمونا رسیدن . استرس زیادی داشتم . بیشتر بزرگترای فامیل یوسف هم اومده بودن . محیا با مهربونی دستامو گرفت و گفت :

_ چرا اینقدر یخ کردی دختر ؟ نمی خوان که سرتو ببرن !

_ نمی دونم چرا اینقدر اضطراب دارم ...

محیا _ خب معلومه دیگه خنگ خدا ! داری با یه مشت غریبه فامیل میشی ... اونم یه گله ادم ! به خدا یهدا بعد از ازدواجت مهمونی ندیا ... بدبخت میشی !

لبخند محوی زدم و از محیا خواستم زود تر از من به سالن بره . می خواستم تو خفا تا جایی که میشه به خودم و ضعفم بد و بیراه بگم ! تو اینه به خودم خیره شدم و نفس عمیقی کشیدم . با خودم گفتم :

_ الان میرم پایین . اول از همه میرم سراغ نسرین خانوم . بعد هم با کمک نسرین جون با بقیه ی قوم تاتار اشنا میشم ! اخر سر هم یوسفو میبینم .

به اینجای حرفم که رسیدم تپش قلبم شدت گرفت . با مشت روی سینه ام کوبیدم و گفتم :

_ زهرمار تو هم ! اسمش که میاد اینجوری بی تابی می کنی وای به حال وقتی که خودشو ببینی !

با صدای پاشنه های کفشم روی پله ها کم کم سر و صداها خوابید . چشمامو به زمین دوخته بودم و با متانت پله ها رو طی می کردم . زمانی که سرمو بالا گرفتم ، تونستم تحسینو تو چشمای پر از اشک مامان ببینم . مامان به سمتم اومد و بعد از بوسیدن گونه ام اهسته طوری که فقط خودم بشنوم گفت :

_ یعنی این خانوم خوشگل همون یهدا کوچولوی منه که بزرگ شده ؟

لبخندی زدم و سرمو زیر انداختم . صدای نسرین خانوم باعث شد منو مامان از هم جدا بشیم :

_ سلام .

نسرین خانوم _ سلام به روی ماهت عزیزم . چقدر ناز شدی امشب !

و یه ماچ ابدار از گونه ام کرد . یه خرده چندشم شد ولی زود خودمو جمع و جور کردم . نسرین خانوم دستمو گرفت و منو با خودش به سمت چهار تا خانوم تپل مپل مثل خودش برد . زن سمت راستی با دیدنم از جاش بلند شد و بعد از روبوسی به نسرین خانوم گفت :

_ ماشالا چه دختر خانومی واسه یوسف جان پیدا کردی ...

نسرین خانوم نگاه پر عطوفتی به طرفم انداخت و گفت :

_ آره یهدا واقعا لنگه نداره ...

اوووووه ... خدایا یکی منو جمع کنه !!! از خوشی دارم پخش زمین می شم ! لبخند نمکینی زدم و ازشون تشکر کردم . نسرین خانوم دست روی شونه ی همون زنه گذاشت و رو به من گفت :

_ ایشون خواهر بزرگتر من نسترن هستن .

دستمو به طرف خاله نسترن گل یوسف جانم دراز کردم و تو دلم قربون صدقه ی اخلاق خوبش رفتم ! نسرین خانوم یکی دیگه از خانوما رو نشون داد و گفت :

_ ایشون هم خواهر وسطیمون نوشین ،

و به زن اخری که جوون تر از بقیه بود اشاره کرد و گفت :

_ و خواهر کوچیکمون نگار ...

خواهر وسطی که نسرین خانوم گفت اسمش نوشینه سلام و احوال پرسی های مودبانه ی منو با یه سر تکون دادن جواب داد . یه دفعه با رفتار سردش همه ی اشتیاقی که برای جشن داشتم فرو کش کرد . بد جوری جلوی بقیه خرد شدم . ولی نگار خوش اخلاق تر از اون بود به جبران رفتار خواهرش بلند شد و صورتمو بوسید . منم خودمو کنترل کردم و تو دلم گفتم :

_ گور پدر نوشین خانوم و اخلاق گندش !

نسرین خانوم منو با زن عموی یوسف هم اشنا کرد . پسرش عرشیا و عروسش ، آذر رو قبلا توی کنسرت یوسف دیده بودم . زن مهربونی به نظر میومد . به اصرار نسرین خانوم یه خرده کنارشون نشستم . چون توی هال خصوصی بودم نمی تونستم مردا رو خوب ببینم . بدجور می خواستم ببینم یوسف داره چی کار می کنه ... میشه گفت از فضولی در حال انفجار بودم ! اما با توجه به شانس گند من این دو تا سر درد دلشون باز شده بود و هی حرف می زدن . بین حرفاشون هم از من بدبخت نظر می پرسیدن . خواهی نخواهی مجبور بودم بهشون گوش بدم و واقعا هم که چقدر چرت و پرت می گفتن ! اصلا معلوم نبود اینجا چه جور مجلسیه ! اگه بله برونه که باید درباره ی مهریه و شیر بها و کار و بار و هنر عروس و دوماد حرف بزنن ... ولی درباره ی هر بنی بشری حرف زده شد جز مهریه ی بدبخت من ! داشتم حرص می خوردم که صدای اس ام اس گوشیم بلند شد . صفحه ی گوشیمو نگاه کردم . طاها بود:

« چرا گم و گور شدی عروس خانوم ؟ این یوسف داره در به در دنبالت میگرده ... یه چشش خونه یه چشش اشک ! بیا یه دقیقه اون چشم اشکی مجنون به جمالتون منور بشه...!»

تو دلم گفتم چقدر تو یخی نمکدون ! تا اومدم جوابشو بفرستم ، مامان اومد تو حال خصوصی :

مامان _ اوا ... شما چرا اینجا نشستین نسرین جون ؟ بیاین بریم تو پذیرایی حبیب اقا می خوان صحبت کنن .

نسرین خانوم بلند شد و منم به تبع اونا از جام بلند شدم . تو راه مهتاب خانوم ( زن عموی یوسف ) پرسید :

_ یهدا خانوم چند سالته عزیزم ؟

_ من بیست و یک سالمه .

مهتاب خانوم _ ماشالا ... شنیدم یوسف معلم موسیقیتون بوده ...

_ بله ...

داشتم باهاش درباره ی کلاس هام صحبت می کردم و وارد سالن شدیم . یه دفعه نگام به سمتی کشیده شد . انگار چشمام یه تیکه فلز بودن که اهنرباشون یوسفه ... ناخوداگاه نگام به طرف یوسف کشیده شد و ضربان قلبم اوج گرفت . اونم به من نگاه می کرد . دلم نمی خواست یه لحظه رو هم از دست بدم . چقدر تو اون کت و شلوار کرم رنگ خوش تیپ شده بود ... جایی که وایساده بود نورش نسبت به اطراف بیشتر بود . چشماش توی اون نور سفید درخشش خاصی گرفته بود ... درست مثل یه دو تیکه زمرد درخشان .

لبهاش به لبخندی از هم باز شد و سرشو با احترام خم کرد . منم لبخندی زدم و ناچار چشم ازش گرفتم ولی گهگاهی که بهش نگاه مینداختم میدیدم که اون حواسش بهم هست و غرق در خوشی می شدم .

بزرگترا حرفاشون شروع شد و قرار شد مهریه ام رو خودم تعیین کنم . با این حرف حبیب اقا همه ی حاضران به سمت من چرخیدن و منتظر جواب من بودن . دست و پامو گم کرده بودم . به یوسف نگاه کردم . انگار با نگام اش کمک می خواستم ... اخه حبیب اقا ، پدر من این چه سوالی بود که تو پرسیدی ؟ ! نمی گی من دچار معذورات اخلاقی و مالی میشم و نمی تونم صادقانه جوابتو بدم ؟! اب دهنمو قورت دادم و گفتم :

_ اگه اجازه بدین در این مورد با اقا یوسف حرف بزنم ... بعدا نتیجه رو بهتون می گم .

حبیب اقا گفت :

_ باشه دخترم ... حرفی نیست ... تا شما دو تا صحبتاتونو با هم می کنین ما هم به ادامه ی حرفامون می رسیم ... شما برین ... راحت باشین .

داشتم با یوسف توی حیاط قدم میزدم . سوگل ، دختر خاله ی کوچیک یوسف هم تو حیاط داشت بازی می کرد . به عبارت دیگر ، یه سر خر درست و حسابی بود ! اول یوسف سکوت بینمونو شکست :

_ خوبی ؟

_ مرسی .

باز هم سکوت . من که کاملا در ارامش بودم ولی می دیدم که گهگاهی یوسف از شدت کلافگی با دکمه ی کتش بازی می کنه .... صدای صاف کردن سینه اش اومد :

_ این چند روز نبودی ... نتونستم باهات تماس بگیرم .

با زیرکی خاص خودم گفتم :

_ چطور ؟ کارم داشتی ؟

یوسف دوباره دستپاچه شد :

_ کار که نه ... فقط می خواستم احوالتو بپرسم ...

_ ممنون ... من خوبم .

یوسف _ خدا رو شکر .

کمی بعد دوباره پرسید :

_ خب ... حالا چه تصمیمی داری ؟

_ بابت چی ؟

یوسف _ مهریه ...

آهان ... مهریه ... اصلا یادم رفته بود واسه چی باهاش اومدم بیرون ! فقط دلم می خواست کمی باهم باشیم ... حالا چی بهش بگم ؟ به اندازه ی تاریخ تولد میلادیم سکه ی بهار ازادی بده خوبه دیگه نه ؟! .... نه فکر کنم بیچاره اینجوری از خواستگاریش پشیمون بشه !... ولی ارزش من از اینا خیلی بالاتره ها !

_ خب ، راستش ... می خوام مهریه ام یه چیز خیلی خاص باشه ...

یوسف وقتی دید ادامه نمی دم گفت :

_ می دونی که از نظر پولش مشکلی نیست ...

_ بله ... فقط دلم می خواد مهریه ام خیلی خاص باشه مثلا هزار و نهصد و نود و یکی ،

اینجای حرفم مکث کردم و یوسفو نگاه کردم . دیدم داره کمی متعجب میشه ... لابد با خودش فکر کرده من چقدر ادم پول دوستی ام ! ولی نخیر الان بهت میگم که من چقدر خاصم ! نفسمو بیرون دادم و گفتم :

_ مثلا بال مگس !

یوسف با تعجب و صدای بلند پرسید :

_ چـــــــــــــی؟؟؟؟!!!

حالا که نگفتم این همه بال مگس مهرم کن که اینجوری می کنی ! با خنده گفتم :

_ فقط مثال زدم حرص نخور !

یوسف نفسشو با پوف بیرون داد و گفت :

_ نزدیک بود به کشتنم بدی ! حالا جدی واسه مهریه ات چه برنامه ای داری ؟

نگاهی به گلهای محبوب شب و رز توی باغچه انداختم . ریه هامو با عطر محبوب شب پر کردم و ناگهان فکری تو اون مغز پوکم جرقه زد ! با خوشحالی به سمتش برگشتم و گفتم :

_ فهمیدم ...

یوسف _ چیو ؟

دستامو تو هم گره کردم و در حالی که دور ابنمای کوچیک حیاط قدم می زدم گفتم :

_ مهریه ام باید هزار و نهصد و نود و یکی شاخه ی گل رز باشه .

یوسف چند لحظه چیزی نگفت و دستاشو تو جیب شلوارش کرد . انگار داشت حرفمو سبک سنگین می کرد . از پشت قطرات اب که توی فواره ی ابنما به رقص دراومده بودن ، نمی تونستم صورتشو واضح ببینم . اخر سر نگاهشو به من دوخت و با کمی شیطنت گفت :

_ اونوقت فکر نمی کنی من از شدت گل خریدن ، ورشکست بشم ؟

با خنده گفتم :

_ پس همون بال مگس بهتره نه ؟!

یوسف ابنما رو دور زد و در حالی که می خندید گفت :

_ از دست تو !

وقتی رو به روم قرار گرفت کمی بهم خیره شد و گفت :

_ گل ها رو دوست داری ؟

همونطور که نگاهم به چشمای خوشرنگش بود گفتم :

_ اره مخصوصا رز...

یوسف اهسته پرسید :

_ رز ؟... خب چه رنگیشو دوست داری ؟

تو دلم گفتم کاش رزی که رنگ چشمای تو بود وجود داشت ... با این فکر لبخندی رو لبم نشست و گفتم :

_ همه ی رنگاشو دوست دارم ولی بیشتر رنگ ِ...

با جیغ سوگل ، هراسان به پشت سرم نگاه کردم و دیدم سوگل در حالی که با خنده سوسکی رو تو دستش گرفته ، به سمتمون میاد ... اوف ! فکر کردم چیزیش شده ... وقتی نزدیک یوسف رسید با ذوق کودکانه اش گفت :

_ عمو یوسف ... عمو یوسف ببین چی پیدا کردم ...

یوسف در حالی که می خندید گفت :

_ این چیه دختر ؟؟؟ برو بندازش تو باغچه یهدا می ترسه ...

با تعجب گفتم :

_ من کی گفتم می ترسم ؟

حالا نوبت یوسف بود که متعجب بشه :

_ تو واقعا از این موجود چندش اور نمی ترسی ؟

شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

_ نه چرا از چیزی بترسم که هیچ ازار و اذیتی به من نمی رسونه ؟ من از این ادا و اطوارهای الکی که زنا دارن خوشم نمیاد ... تازه اگه خوب بهش نگاه کنی میبینی چقدر خوشگل هم هست ...

بعد سوسکو از دست سوگل گرفتم و شاخه های نازکشو نوازش کردم . از سوسکا نمی ترسیدم ... یعنی یادم نمیاد تا حالا از حشرات ترسیده باشم ... تازه خیلی هم دوسشون داشتم ! یادمه طاها همیشه مسخره ام می کرد و می گفت :

_ به خاطر نزدیک بودن به همه که دوسشون داری ... بالاخره هر چی باشه شما از یه گروهین !

همونجور که سوسکو نوازش می کردم یوسفو دیدم که واسه ی یه لحظه ی کوتاه از شدت چندش پشتش لرزید ! ... با خنده گفتم :

_ پس معلومه از اینا خیلی بدت میاد ... خدا رو شکر مهرمو همون بال مگس نزاشتم وگرنه چه جوری می خواستی مهرم کنی ؟!

یوسف دستاشو با حالت بامزه ای بالا گرفت و گفت :

_ اره بازم خدارو هزار مرتبه شکر ... ولی یهدا اخلاقات خیلی برام جالبه ... یه چیز خیلی تازه ای ... اینو مطمئنم که هیچ وقت از انتخابم پشیمون نمی شم ... ممنون که قبولم کردی .

با شنیدن این اعتراف صادقانه ی یوسف ، غرق در خوشی و لذت شدم ... می خواستم بهش بگم منم از اینکه تو رو قبول کردم دارم از خوشی له له می زنم ! ولی نمی دونم چرا دلم راضی به گفتن نمی شد ...

اون شب شب خیلی خوبی برام بود . حتی وقت شام هم منو یوسف کنار هم نشستیم و غذا خوردیم . هر لقمه ای که تو دهنم می زاشتم با لبخند یوسف مواجه می شدم ... یادمه دیگه خیلی داشت ضایع بازی درمیاورد واسه همین با بازیگری گفتم :

_ وای یوسف سوپ ریخت رو کتت ...

یوسف دستپاچه به کتش نگاه کرد و وقتی دید تمیزه ، با تعجب نگام کرد . با خنده ابروهامو بالا بردم و گفتم :

_ حواستون کجاست اقای محترم ؟ بهتون نگفتن وقتی یکی داره غذا می خوره چشم به لقمه اش ندوزی ؟! فکر کنم این قاشق اخرین لقمه ای باشه که میره تو دهنم !

یوسف کمی به جلو خم شد و گفت :

_ من به لقمه اش چشم ندوختم ... به صاحب لقمه اشه که نگاه می کنم ...

یه دفعه ناگهانی گفت :

_ یهدا خیلی ناز غذا می خوری عزیزم ...

اونقدر یه دفعه ای گفت که من اصلا امادگی شنیدنشو نداشتم . غذا تو گلوم گیر کرده بود و نزدیک بود خفه بشم ! یوسف هم دستپاچه شد و سریع لیوان دوغو به سمتم گرفت ... این بچه اصلا بلد نیست جو سازی کنه ! یه بار دیگه این شکلی ابراز علاقه کنه باید برم سینه ی قبرستون !

بعد با چشمایی که از شدت سرفه سرخ شده بود بهش نگاه کردم ... تشویش و نگرانی از چشماش می بارید ... خنده ام گرفت و گفتم :

_ تا تو باشی از من تعریف نکنی !

بعد از شام ، نسرین خانوم از توی کیفش یه جعبه ی کوچیک زرشکی رنگ خارج کرد و به سمتم اومد . از سر جام بلند شدم . نسرین خانوم رو به مامان و بابا گفت :

_ با اجازه ی شما ...

در جعبه رو باز کرد و حلقه ی زیبایی رو از توش بیرون اورد و به طرفم گرفت . حلقه ی خیلی قشنگی بود و زیادی روش کار شده بود و یه نگین بزرگ برلیان هم به شکل الماس روش حک شده بود . تشکر کردم و حلقه رو به دستم انداختم . وقتی سرمو بالا اوردم نگام با نگاه خندون و راضی یوسف تلاقی کرد . لبخندی از سر عشق بهم تحویل داد . با خجالت شالمو صاف کردم ولی نگین انگشتر به شالم گیر کرد و شالم نخ کش شد . اه ... اینم از عاقبت خجالت کشیدن !

حالا دیگه من رسما نامزد یوسف بودم . به یوسف نگاه کردم . حواسش به طاها بود و داشت باهاش حرف میزد . بهش دقیق شدم . نیم رخ جذابش توی دید من بود . صورتش همیشه سه تیغ بود . دماغ و دهن گوشتی و کوچیکش و اون چشماهی خوش فرم سبزش واسم اندازه ی دنیا ارزشمند بود .... کی این همه علاقه توی من شکل گرفته بود ؟ چرا دوسش داشتم ؟ واقعا حسی که نسبت بهش دارم رو می شه عشق تعبیر کرد ؟

با جیغ من طاها گوششو گرفت و خودشو عقبتر کشید :

_ وااااااای داره برف میاد !

طاها _ اه ... برف ندیده ی جیغ جیغو ... کر شدم !

و دوباره خم شد روی کتاب هشتصد صفحه ای قانون و تند تند نوت برداری کرد . حق به جانب گفتم :

_ مگه مرض داری اینجا بشینی ؟

طاها _ کوری ؟ نمی بینی برق رفته ؟

_ خب برق رفته باشه باید اینجا تلپ شی ؟

طاها عینکشو برداشت و گفت :

_ یهدا تو رو خدا بیخیال کل کل شو فردا وقت دادگاه دارم ...

اه این دیگه کی بود ؟! همیشه حال بهم زن بوده و خواهد بود ! وقتی دانشجو بود که همش کله اش تو کتاب و درس و مشق و امتحان ، حالا هم که وکیله هی پرونده میگیره تا معروف بشه و کارش بگیره ... بیچاره زنش از دست این !

اون ذات خبیثم هی می خواست کرم بریزه و خودشو خالی کنه ... ساعت کاری یوسف ، تو شرکت باباش بود و نمی تونستم مزاحم عشقم بشم ! پس میمونه طاها تا مورد اصابت ننر بازیهای من واقع بشه ! رفتم پشت کاناپه وایسادم و بندهای بلند کلاه پلیورشو به دست گرفتم . حواسش به نوشتن بود و توجهی به من نداشت . بندها رو دور گردنش گره زدم . می دونستم که داره میبینه باهاش بازی می کنم ولی مشغول نوشتن بود . اعصابم از دستش خرد شد ... اه چقدر لوسه این پسر ! با حرص یه پس گردنی بهش زدم . زود خودشو صاف کرد و دوباره کله اشو کرد تو کتاب کوفتیش . دیگه دادم در اومده بود :

_ مگه با تو نیستم ؟

طاها بدون اینکه سرشو از روی کتاب برداره اروم زمزمه کرد :

_ بنال

_ مرگ ... بی تربیت !

طاها خیلی جدی عینکشو برداشت و بهم زل زد و با خشم گفت :

_ یهدا چرا زبون ادمیزاد حالیت نمی شه ؟ چرا وقتی بهت میگم کار دارم مثل کَنه بهم می چسبی و بیکاریتو با ازار رسوندن به من جبران می کنی ؟ چرا بعضی وقتا اینقدر بچه می شی ؟ اگه حوصله ات سر رفته برو بیرون دنبال یوسف، بزار منم به کارام برسم ...

و صورتشو از من برگردوند . بدجوری تو ذوقم خورده بود . ولی می دونستم که حق با طاهائه . با تانی از تکیه امو از روی کاناپه برداشتم و به طرف اتاقم رفتم . بی حوصله اولین چیزی رو که پیدا کردم پوشیدم و از اتاق زدم بیرون . طاها که لباس بیرون تنم دید گفت :

_ میری پیش یوسف ؟

همونطور که داشتم کتونی هامو می پوشیدم گفتم :

_ هان .

طاها _ به سلامت .

تو دلم گفتم برو بمیر پسره ی بی خاصیت به درد نخور ! یه بار خواستم باهات بازی کنم که اونم لیاقتشو نداری بدبخت !

وقتی تو حیاط رسیدم تازه فهمیدم یه مانتوی نخی و شال پوشیدم . حتی ژاکت هم واسه سرما نداشتم ولی دیگه حس رفتن تو خونه و پوشیدن یه لباس تازه نبود . زود سمت پارکینگ دویدم و ماشینو روشن کردم . به سمت شرکت حبیب اقا روندم . یه هفته از نامزدی من و یوسف می گذشت و قرار بود دو ماه بعد از دوران نامزدی ، عقد و عروسی رو با هم برگزار کنیم . توی این مدت خیلی نتونسته بودیم هم دیگه رو ببینیم . مامان بابا که همش مشغول تهیه ی جهزیه ی شیک و پیک من بودن و منو دنبال خودشون اینور اونور می بردن و نمی تونستم خیلی یوسفو ببینم . اگه هم می دیدمش بیشتر توی جمعهای خانوادگی بود . ماشینو توی پارکینگ شرکت پارک کردم و به طرف اسانسور رفتم . تا درو باز کردم ، یوسف رو دیدم که تو اسانسور کنار وایساده و سرش پایینه و منتظره تا من رد بشم ... معلوم بود که حواسش به من نیست ... الهی دور اون چشم پاکت بگردم من ! چقدر تو محجوب و پاکی فدات شم !!! چند وقته ندیدمش اینا تو دلم عقده شده !!! تازه نگام به دستش افتاد . فهمیدم داشته اس ام اس بازی می کرده که سرش پایینه !!! یه خرده تو ذوقم خورد ولی بیخیال شدم و بلند گفتم :

_ ســـــــــــلام !

یوسف با شنیدن صدای من زود سرشو بالا گرفت و با شوق گفتم :

_ سلام عزیزم ... حالت خوبه ؟

با یه لبخندی که مطمئن بودم تا دندون عقل ناقصم پیداست ، گفتم :

_ مرسی تو چطوری ؟

یوسف در حالی که جز به جز صورتمو از نظر می گذروند گفت :

_ ای بد نیستم ... شما که هیچ حالی از من نمی پرسی گوشیت هم که خاموشه ...

با تعجب پرسیدم :

_ کی گوشیم خاموش بوده ؟ من که همیشه روشن می زارم .

یوسف _ چند شب پیش که باهات تماس گرفتم خاموش بود .

_ واقعا ؟ ساعت چند زنگیدی که یادم نمیاد ...

یوسف در حالی که از در شرکتو باز می کرد گفت :

_ فکر کنم حول و حوش دوازده و نیم بود .

بعد سریع یقه ی پالتوشو بالا داد و با لرز گفت :

_ اوووف چه سوزی میاد ...

بدون توجه به سرما گفتم :

_ من که دوازده و نیم خوابم یوسف ... یه خرده زودتر زنگ بزن که با هم بحرفیم .

یوسف _ باشه عزیزم ...

و به موازات هم توی پیاده رو شروع به حرکت کردیم . کمی بعد با لحنی که چاشنی خنده داشت گفت :

_ این دیگه چه مدل حرف زدنه ؟ بحرفیم و بزنگیم و ... !

_مدل تاریخیه ...!

دستامو از هم باز کردم و نیم چرخی زدم ... با لبخند گفتم :

_ وااااااای چه هوای خوبیه ...

یوسف شالگردنشو دور گردنش محکم تر پیچید و گفت :

_ ترجیح می دم زودتر برم یه جای گرم ...

به شوخی گفتم :

_ پسر تو چقدر سرمایی هستی ! تازه ببین چجوری خودتو لحاف پیچ کردی ! از من یاد بگیر !

یوسف تازه نگاهی به سرتا پام انداخت و اخماش تو هم رفت و گفت :

_ ااااا؟ این دیگه چه وضعشه ؟ می خوای سرما بخوری ؟ بیا اینجا ببینم ...

و بعد دستمو گرفت و با خودش به طرف پارکینگ کشوند . از این حرکت ناگهانیش خیلی شوکه شده بودم . برای اولین بار بود که ارادی دستمو می گرفت ... پاهامو شل کردم و وایسادم . وقتی دید دنبالش نمیام برگشت تا ببینه چی شده . با اینکه این کارا بهم نمیومد ولی خیلی خجالت کشیده بودم . بعد از چند لحظه یوسف حلقه ی دستشو باز کرد و به جاش دست چپمو گرفت و فاصله اشو باهام کم کرد و درست روبه روم وایساد . سرم پایین بود و نمی خواستم چهره اشو ببینم چون میدونستم با نگاه کردن بهش درست مثل لبو میشم ! یوسف با انگشتاش حلقه ی نامزدیمو چرخوند و پرسید :

_ یادم رفت ازت بپرسم ... حلقتو دوست داری ؟

از اینکه همیچین موضوعی به ذهنش رسیده بود تعجب کردم . اهسته گفتم :

_ اوهوم ... خیلی قشنگه .

یوسف گفت :

_ قابلتو نداره عزیزم ... ولی می دونی که این حلقه چه معنی میده مگه نه ؟

منظورش چی بود ؟! سرمو به علامت تصدیق تکون دادم . یوسف سرشو نزدیک گوشم اورد و اهسته زمزمه کرد :

_ پس میدونی که این یعنی تو مال منی ... پس دلیلی واسه ناراحتی نیست مگه نه خانومی ؟

از گوشام هرم داغ بیرون میزد و نفسهام از شدت هیجان به سختی بالا میومد . اروم عقب کشیدم و دستمو از توی دستای گرمش خارج کردم . می تونستم لبخند یوسف رو حس کنم . انگار از دیدن خجالت من خوشحال میشد درست برعکس خودم ! شالمو کمی جلو کشیدم و با من من گفتم :

_ امم....چیزه ... میگم یوسف ... قبل از عروسی ... بیا زیاد به هم نزدیک نشیم ... می فهمی که چی میگم ...

یوسف با صدایی که تهش خنده موج می زد گفت :

_ باشه من که حرفی ندارم ... حالا بیا تا یخمک نشدی خوشگله ...

و دوباره دستمو از توی هوا قاپید . ناخوداگاه وایسادم و پرسشگرانه بهش خیره شدم یوسف با مظلوم نمایی گفت :

_ دختر جون دستت یخ کرده بزار یه خرده گرمش کنم ...

_ نه نه ... نمی خواد .... خوبه .

یوسف چپ چپ و با خنده نگام کرد . انگار از رفتارم خوشش اومده بود . تا پارکینگ دیگه حرفی نزدیم و وقتی به ماشین رسیدیم گفت :

_ بیا با ماشین تو بریم فردا لازمت میشه .

سوییچو به طرفش گرفتم و گفتم :

_ پس لطف کن خودت برون .

یوسف _ به روی دیده مادمازل ...

توی ماشین ازم پرسید :

_ خب ، کجا بریم ؟

_ می دونی ، من می خوام یه ریزه برف بازی کنم .... بیا بریم پیست ...

یوسف با تعجب گفت :

_ پیست ؟؟؟ الان که شبه یهدا ... بزار واسه فردا صبح ...

مثل بچه ها لب برچیدم و گفتم :

_ ولی من برف بازی می خوام ...

یوف یه خرده جدی شد و گفت :

_ اون که دیگه حرفشم نزن ... با این لباسا بخوای برف بازی کنی حتما زات الریه می کنی .

ناراحت شدم ... نا خواداگاه گفتم :

_ من عادت دارم ... تازشم من ذات الریه میگیرم تو که نمی گیری پس ناراحت نباش ...

یه دفعه برگشت و با تعجب نگام کرد . انگار اصلا انتظار این حرفو نداشت .خودم هم منظوری از حرفم نداشتم . کم کم رگه های خشم تو نگاه سبزش جون گرفت و روشو از من برگردوند . با حرص زمزمه کرد :

_ انگار اصلا متوجه نیستی نه ؟ هر چیزی که مربوط به تو باشه به منم مربوطه شنیدی که ؟

اصلا نمی خواستم ناراحتش کنم . احساس بدی بهم دست داد . از اینکه ناراحتش کردم از دست خودم دلخور بودم . اهسته گفتم :

_ من نمی خواستم ناراحتت کنم ... به خدا منظورم اونی که تو فکر می کنی نبود ... ببخشین .

اونقدر اروم گفتم که تصور کردم نشنیده چون عکس العملی نشون نداد . هجوم اشکو تو چشمام حس کردم . اه ... این قرتی بازیا چیه که من درمیارم ؟ تا حالا به یاد نداشتم کسی رو دلخور کنم و بعد خودم بشینم زانوی غم بغل بگیرم اما درمورد یوسف وضع فرق می کرد ... چرا ؟

از دست خودم کلافه شدم . صورتم داغ شده بود و به هوای تازه نیاز داشتم وگرنه مطمئنا بغضم می ترکید . شیشه رو تا اخر پایین دادم و اجازه دادم هوای سرد روی گونه هام بشینه . یه دفعه باد تندی اومد و تا مغز استخونم یخ زد ... شیشه بالا رفت و یوسف دستمو کشید . به طرفش چرخیدم . یه اخم روی صورتش نشسته بود . برگشت و بهم نگاه کرد . نمی دونم تو صورتم چی شد که اخم صورتش جاشو به یه خنده ی پررنگ داد . با انگشت به نوک دماغم زد و گفت :

_ ببین با قیافت چی کار کردی دختر !!!

سریع افتابگیر ماشینو پایین دادم و از توی اینه ی تعبیه شده توی افتابگیر صورتمو ورانداز کردم . مثل دلغکا دماغم قرمز قرمز شده بود ! خنده ی کوتاهی کردم و یه دفعه ای گفتم :

_ منو بخشیدی ؟

یوسف به جای جواب دادن به من یه گوشه پارک کرد و از ماشین پیاده شد . در سمت منو باز کرد و گفت :

_ افتخار همراهی نمی دی پرنسس ؟

اوه مای گاد !!! اگه قراره بعد از هر قهری اینجوری نازمو بخره پس همیشه باهم قهر کنیم ! از ماشین پیاده شدم و دنبالش به راه افتادم . منو توی یه پاساژ شیکی برد و رو به روی مغازه ای وایساد .

به دکور مغازه نگاه کردم . مانتو ها و پالتو های رنگارنگ و زیبا از پشت ویترین بهم چشمک می زدن . از هیچ چیزی بیشتر از خرید خوشم نمیومد . دوست داشتم عابر بانک بابا رو بردارم و کل یه پاساژو بخرم !

یوسف در مغازه رو باز کرد و منتظر شد اول من رد بشم . زیر لب تشکری کردم و نگاهمو با دقت به لباسای اطرافم دوختم . مدلهای مختلف مانتو رو زیر و رو می کردم و دنبال یه چیزی که به دلم بشینه می گشتم . یوسف پشت سرم صدا زد :

_ یهدا بیا اینجا .

به طرفش چرخیدم و دیدم نزدیک پیشخوان وایساده و داره با یه پسر هم سن و سال خودش حرف می زنه . خوب که دقت کردم دیدم این عرشیا پسر عموی یوسفه . جلوتر رفتم و سلام کردم . عرشیا تا منو دید جوابمو با لبخند گرمی داد و گفت :

_ خیلی خوش اومدین یهدا خانوم .

پسر خیلی مودب و مهربونی بود . گفتم :

_ ممنونم ...

عرشیا _ آه راستی داشت یادم می رفت بهتون تبریک بگم ... امیدوارم خوشبخت بشین ...

من و یوسف همزمان تشکر کردیم و با راهنمایی عرشیا یه چند تا مانتو انتخاب کردم از مدلایی که به دستم می داد خوشم نمیومد . زیادی سنگین و رسمی بود . مانتو ها رو به سمتش برگردوندم و گفتم :

_ مرسی از محبتتون ولی اگه اشکال نداره می خوام چند تا مانتو اسپرت انتخاب کنم .

عرشیا _ نه چه اشکالی ؟ الان میارم خدمتتون .

وقتی عرشیا رفت دستامو تو جیبم کردم و با نگاه به دنبال یوسف گشتم . کنار یه چند تا پالتو وایساده بود نزدیکش رفتم و گفتم :

_ نگفتی عرشیا اینجا کار می کنه ...

یوسف _ کار نمی کنه ... مغازه ی خودشه ...

_ اااا؟ مانتوهاش خوبه ...

یوسف پالتوی سورمه ای شیکی رو برداشت و جلوی من گرفت . یقه ی پالتو بلند و قشنگ بود . یه مدل جالب و تازه ... ازش خوشم اومد . یوسف گفت :

_ این رنگ خیلی بهت میاد ... برو پروش کن ...

بی هیچ حرفی پالتو رو گرفتم و بعد از چند دقیقه پوشیده و حاضر از اتاق پرو بیرون اومدم . یوسف منتظرم بود وقتی منو دید سر تا پامو با یه لبخند که نشونده ی رضایتش بود برانداز کرد و گفت :

_ خیلی بهت میاد عزیزم . مبارکت باشه .

_ مرسی .

خواستم برگردم تو اتاق پرو و درش بیارم که یوسف گفت :

_ کجا ؟ مگه نمی خواستی بریم برف بازی ؟ پالتو باید تنت باشه والا نمی برمت .

باورم نمی شد یوسف منو اورده واسم لباس بخره تا بریم برف بازی !... از خوشی رو پام بند نبودم اگه مکان عمومی نبود و عرشیا هم سر خرمون نبود حتما یه کاری دست خودمو یوسف می دادم !

بعد از خرید از پاساژبیرون اومدیم . دوباره برف شروع شده بود . با خوشحالی از پله های پاساژ پایین اومدم و صورتمو سمت اسمون گرفتم . اجازه دادم برفهای نرم و کوچیک روی گونه هام بشینن . یوسف استینمو کشید و با ناراحتی ساختگی گفت :

_ بیا ببینم بچه ادم برفی شدی !

مثل بچه ها اصرار کردم :

_ نه نه بزار یه ریزه دیگه بمونم ...

یوسف قاطع گفت :

_ نه ... بدو برو سوار شو ...

با التماس نگاش کردم . یه خرده تو چشمام خیره شد . بعد انگار برقش گرفته باشه کمی فاصلشو با من بیشتر کرد و با تشر گفت :

_ ببین چه قیافه ای واسه خودت درست کردی ... خدا می دونه چقدر سردته ...

در واقع اصلا سردم نبود . اگر هم بود به چشمم نمیومد . دوست داشتم زیر برف تا میتونم بمونم و یخ بزنم بعد یهویی برم یه جای گرم ! الاغی بودم واسه خودم ! صادقانه جواب دادم :

_ نه به خدا ... من زیاد سردم نیست ...

یوسف بی هوا دستمو گرفت و گفت :

_ قسم نخور دختر ! ببین چه جوری یخ کردی

بعد هم دستمو سمت دهانش برد و توش ها کرد و تو دستای گرمش فشار داد . هنگ کردم ! چند دقیقه طول کشید تا بفهمم داره دقیقا چی کار می کنه ! با یه حرکت خودمو ازش دور کردم و گفتم :

_ من حالم ... خوبه... سردم نیست .

و خواستم تا دستای گرم شده با عشق یوسفو تو جیب های پالتوم مخفی کنم تا گرمای عشق از دستام خارج نشه ... ولی بدجوری خورد تو پرم ! پالتوم جیب نداشت ! اه گندت بزنن یوسف با این سلیقه ی کجی که داری ! یوسف با خنده جلو اومد و گفت :

_ مثل اینکه خانوم ما بدجوری ایرادات شرعی می گیرن ! ... ای بابا چه جوری بگم یهدا تو زن منی اشکال نداره که دستتو بگیرم .

میگم این هوله میگین نه !!! اخه هنوز نه به داره نه به باره می خواد زنش هم بشم ! اگه کوتاه بیام لابد میخواد تا فردا منو ببره خونه خودش !!!

سعی کردم کمی جدی تر باشم . دلم نمی خواست قبل از ازدواجمون خیلی به هم نزدیک بشیم . اهسته سینه امو صاف کردمو گفتم :

_ چرا یوسف ، واسه من اشکال داره ... می خوام دیگه این کارو نکنی ... دو ماه که خیلی زیاد نیست نه ؟

یوسف مهربون نگام کرد . نمی دونستم داره به چی فکر می کنه فقط مطمئن بودم از دستم دلخور نیست . همونطور که نگاهش به چشمام بود خم شد و اهسته در گوشم گفت :

_ خیلی دوستت دارم خانومم ...

کل وجودم گر گرفت . دیگه اصلا سرمای زمستونو حس نمی کردم . خودم و قلب عاشقم مثل یه بخاری گرما بخش بود ... و چه گرمای لذت بخشی به وجودم هدیه می کرد ...

وقتی به خودم اومدم دیدم یوسف کنارم نیست . اطرافو نگاه کردم ولی تو پیاده رو هم نبود . کجا رفته بود ؟ با قدمهام برفهای تازه نشسته روی زمین رو کوبیدم و جلو رفتم . هر جا می رفتم پیداش نمی کردم . روبه روی چند تا مغازه وایسادم ولی یوسف نبود ... نگران برگشتم سرجام . یعنی چی ؟ یهو کجا رفت ؟ کلافه زیر لب صدا زدم :

_ یوسف...

نمی دونم چندمین بار بود که دور تا دورمو نگاه می کردم تا بلکه یوسفو پیدا کنم . یه دفعه صدای اشنای یوسف به گوشم خورد . سریع چرخیدم :

_ چرا نرفتی تو ماشین دختر ؟

بی توجه به سوالش ، دویدم جلو و با عصبانیت گفتم :

_ کجا رفته بودی ؟ چرا منو اینجا تنها گذاشتی و بدون اینکه هیچی بگی رفتی ؟

یوسف با چشمای گشاد شده از تعجب نگام کرد و گفت :

_ هان ؟ خوبی یهدا ؟

_ الان وقت احوال پرسیه !؟ نمی دونی چقدر نگران شدم ؟؟؟ دیگه اینجوری منو نپیچون ... اصلا خوشم نمیاد .

و دلخور رومو ازش گرفتم و به سمت ماشین رفتم . کمی بعد یوسف سوار شد و بسته ای که تو دستش بود رو به سمتم گرفت :

_ بفرمایین خانوم بداخلاق .

بدون اینکه به بسته نگاه کنم از دستش گرفتم و پایین پام گذاشتم . یوسف چند لحظه سکوت کرد و خم شد و بسته رو برداشت و از توش یه جفت دستکش بیرون اورد و گفت :

_ به خاطر اینکه نگرانت کردم معذرت می خوام ... می خواستم برم اینا رو برات بگیرم ... حالا بچرخ طرفم .

با کنجکاوی به دستکشا نگاه کردم . یه جفت دستکش دخترونه ی سبز روشن بود که یه دونه گل گنده پایینش بافته شده بود و هر جفت با یه نخ بافتنی بهم وصل می شدن . خیلی خوشگل بود . با ذوق دستکشا رو دستم کردم و دلخوری چند دقیقه پیش فراموشم شد :

_ واااااای چقدر نازه ! مرسی یوسف !

یوسف با لبخند به بچه بازیام نگاه کرد و گفت :

_ هر وقت من نبودم یا مثل الان نخواستی که من دستتو بگیرم اینو دستت کن ... این مثل دستای من گرمت میکنه اشکال شرعی هم نداره ! ...

بهش نگاه کردم . می شد عشق رو از لابه لای نگاه پر حرارتش خوند ....

اونشب بهترین شب زندگیم بود . اونقدر با یوسف برف بازی کردم که دیگه جونی تو تنم نمونده بود . اخر سر هر دومون روی نیمکت گوشه ی پارک افتادیم و از خستگی رو به موت بودیم ... در حالی که نفس نفس می زدم گفتم :

_ اخ... چقدر خوش گذشت ...

یوسف هم در حالی که داشت برفای شالگردنشو می تکوند و اونو روی گردنش مرتب می کرد گفت :

_ اره ... ولی تو خیلی جر زنی یهدا ! ... تا دو دقیقه ازت غافل میشم هی منو با گلوله برفی می زنی ... حقت بود مثل خودت برف بارونت می کردم !

با خنده گفتم :

_ پس چرا نکردی ؟

یوسف _ خب نمی خواستم مثل من دکوراسیونت بریزه بهم ... ببین با موهام چی کار کردی ؟...

و به موهای ژلیده ی روی پیشونیش اشاره کرد و سعی کرد یه جوری بهشون حالت بده ولی تلاشش بیهوده بود . صاف نشستم و دستمو جلو بردم و موهاشو از روی پیشونیش کنار زدم . تقریبا روش خم شده بودم و داشتم موهای مجعدش رو مثل قبل مرتب می کردم که صدای پر شیطنتش به گوشم خورد :

_ ای بدجنس ! اگه من دستتو بگیرم اشکال داره ولی تو موهای منو صاف میکنی اشکال نداره ؟!

یه خرده تو چشمای سبزش خیره شدم و در حالی که لبخند معنا داری رو لبم بود گفتم :

_ من که به موهات دست نمیزنم ... خودت داری درستشون می کنی !

یوسف پرسوال نگام کرد . عقب کشیدم و دستامو که توی دستکش پوشیده بود نشونش دادم و گفتم :

_ مگه نگفتی این دستای خودته ؟! خب پس اشکالی نداره !

یوسف تازه منظورمو فهمید و بلند شد تا به حساب زبون درازم برسه ! ... با جیغ و خنده شروع کردم به دویدن که یه دفعه گوشیم زنگ خورد . با دست به یوسف اشاره کردم که وایسه :

_ یه دو دقیقه تنفس بده !

و گوشیو جواب دادم :

_ بله ؟

محیا بود :

_ سلام خوبی ؟ کجایی دختر ؟

_ بیرون ... چطور ؟

محیا _ هیچی با یوسفی اره ؟

_ اره چیزی شده ؟

محیا _ نه فقط با شوشوت بیاین خونه . نسرین خانوم اینا هم اینجان ...

_ اِ؟ باشه الان میایم .

محیا _ کاری باری ؟

_ نه بای ...

و دکمه ی افو فشار دادم . یوسف یقه ی پالتوشو بالا داد و گفت :

_ کی بود ؟

_ محیا

یوسف _ چی گفت ؟

_ گفت بریم خونه ی ما ... مامانت اینا هم اونجان .

یوسف لبخندی زد و گفت :

_ ا؟ چه خوب ... پس مامان داره بهشون میگه ...

_ چیو ؟

یوسف در حالی که از پارک خارج میشد گفت :

_ هیچی ... فعلا زود بیا سوار شو بریم خونه ... بدو تا قندیل نبستی ...

من نمی دونم چرا یوسف اینقدر سرمایی بود ؟ موقعی که برف بازی می کردیم هم همش چشماش پر اب می شد . فکر کنم چون چشماش روشنه برف و سرما اذیتش می کنه ... امشب یه خرده اذیتش کردم ... یادم باشه دیگه ازش نخوام بریم برف بازی ... ولی حیف شد تو این مورد با هم تفاهم نداریم !

وقتی رسیدیم خونه و سلام دادیم ، همه با یه رنگ خاصی نگامون می کردن ... چتونه ؟! دو تا زوج خوشگل و ترگل ورگل ندیدین ؟! وقتی داشتم به سمت پذیرایی می رفتم ، طاها هم از اشپزخونه بیرون اومد و سلام کرد . جوابشو ندادم یعنی من باهات قهرم ! خداییش پررو بودما ! به جای اینکه اون باهام قهر کنه من قهر کردم ! طاها همونطور که پشت سرم میومد گفت :

_ عشقت کو ؟

_ گلاب به روم دستشویی !

طاها نگاهی به سرتا پام انداخت و گفت :

_ این پالتو رو تنت ندیده بودم .

_ چون تازه خریدم .

طاها _ امشب ؟

_ پَ نَ پَ پس پریشب !

طاها _ بامزه ! حتما خیلی بهت خوش گذشته که اینقدر کوکی و لپات گل انداخته !

_ اره ... چیه حسودیت میشه ؟

طاها _ به چیت حسودیم بشه ؟

_ به شوهرم !

طاها _ نه مرسی من شوهر نمی خوام !

_ والا ! اگه خواستی تعارف نکنیا !!! خودم یکی خوبشو میرم واست می خرم !

طاها _ دیشب تو جورابات خوابیدی که انقدر نمک میریزی ؟!

_ تو چقدر نق میزنی بچه ! یه کلام بگو داری از حسودی اتیش میگیری و خلاص !

طاها با شنیدن صدای مامان متلکمو بی جواب گذاشت و رفت تا چایی بیاره !

رفتم کنار مادر شوهرم نشستم ! قبلنا وقتی می دیدم عروس میره ور دل مادر شوهرش میشینه و هی تعارف تیکه پاره می کنه چندشم می شد ! ولی حالا کار دنیا رو ببین ! نسرین جون لبخند گرمی به روم پاشید و گفت :

_ کجا رفته بودین ؟

_ اولش می خواستیم بریم پیست ولی دیگه دیروقت بود رفتیم پارک برف بازی کنیم .

نسرین جون با تعجب پرسید :

_ یوسف هم اومد ؟

_ خب اره دیگه تنها که نرفتم

نسرین جون _ عجیبه ها ... قبلنا وقتی برف میومد ، همیشه تو خونه میموند . هیچ وقت یادم نمیاد بره برف بازی یا پیست اسکی ...

بعد با خنده ادامه داد :

_ معلومه که حسابی دلشو بردیا !

مثلا خجالت کشیدم و سرمو پایین انداختم ! ولی دلم خیلی واسه یوسف سوخت . کاش قبلش بهم میگفت دوست نداره بیاد ... لابد خیلی اذیت شده ... یوسف از دستشویی بیرون اومد و کنارم نشست . اکرم خانوم یه فنجون نسکافه ی داغ گذاشت جلو روش . همونجور داغکی کل فنجونو داد بالا و بیشتر توی مبل خودشو مچاله کرد . به لیوان اب سردم نگاه کردم و یه نگاه هم به سر وضع خودمو یوسف انداختم . یوسف پلیور پشمی یقه اسکیشو در نیاورده بود و درست روی مبل کنار شومینه نشسته بود ولی من پالتومو با یه بلوز استین بلند نخی عوض کرده بودم تازه به خاطر گرمای شومینه داشتم می پختم !!! نمی دونم چرا اینقدر سرمایی بود ... یا اینکه من خیلی گرمایی بودم !

حبیب اقا تازه از بازی شطرنج با بابا فارغ شده بود اومد کنار یوسف نشست و شروع کرد به سخنرانی :

_ خب یهدا خانوم گل ، بیرون خوش گذشت ؟

_ بله جای شما خالی ...

حبیب اقا _ زنده باشی بابا جون . راستی نسرین خانوم به فاطمه خانوم درباره ی سفرمون گفتی ؟

سفر ؟ کدوم سفر ؟ یوسف که جایی نمیره ؟!

نسرین جون فنجونشو روی عسلی کنار دستش گذاشت و گفت :

_ نه منتظر بودم شما بیاین تا بگم .

من بی قرار پرسیدم :

_ جایی قراره برین نسرین جون ؟

نسرین جون با لبخند مهربونی گفت :

_ اره ولی شما هم باید بیاین ...

_ کجا ؟

نسرین جون _ قشم .

یوسف هماهنگ کرده بود که برای دو روز اینده بریم قشم . قرار گذاشته بودن تا با یه مسافرت چند روزه هم خریدامونو بکنیم هم اب و هوایی عوض بشه . منم که از بچگی عاشق دریا بودم حالا که قرار بود با یوسف برم خوشحالیم صد چندان شده بود . با ذوق دستامو بهم کوبیدم و گفتم :

_ وای مرسی ! خیلی می خواستم برم دریا ...

یوسف لبخند مهربونی تحولیم داد و گفت :

_ پس خدا رو شکر که داریم با هم می ریم ...

برای بار هزارم رفتم جلوی اینه و شالمو عوض کردم . سر و صدای طاها بلند شد :

_ چرا نمیای دختر ؟ الان جامون میزارن ...

با کلافگی گفتم :

_ اه ... طاها یه دقیقه بیا بالا ...

نمی دونم چرا اینقدر استرس داشتم . شاید چون واسه اولین بار بود با خانواده ی یوسف اینا مسافرت می رفتیم اینجوری شده بودم ... همش فکر می کردم قیافه ام یه عیب و ایرادی داره . شال سورمه ای رو روی تخت انداختم و رفتم سراغ چمدونم تا یه چیز به درد بخور توش پیدا کنم . یه دفعه در باز شد و طاها اومد تو . منم که اصلا اعصاب نداشتم بهش توپیدم :

_ باز تو کله اتو انداختی پشت پات و مثل گاو اومدی تو ؟!

طاها با بی حوصلگی گفت :

_ اه ... ولم کن بابا ... بنال ببینم چه مرگته که صدام کردی ....

_ بعد سه ساعت که صدات زدم تازه میای ؟!

طاها وسایل روی میز توالتم رو با سر انگشت کمی زیر و رو کرد و گفت :

_ به جای اینهمه نق زدن کارتو بگو و زود حاضر شو تا یه ربع دیگه عشقت می رسه .

شال و روسریهای روی تختمو نشون دادم و گفتم :

_ چرا امروز هیچی بهم نمیاد ؟!

طاها در حالی که چهره اشو تو هم کشیده بود و به برسم نگاه می کرد گفت :

_ کی به تو بد قواره چیزی میومده که حالا دومیش باشه ؟!

این ادم نیست که باهاش حرف بزنم ! پسرک خر مفت خر ِ بد سلیقه ! کیف دستیمو به سمتش پرت کردم که درست خورد تو سرش و مدل موهاش ریخت بهم ! با حرص دست به سرش برد و داد زد :

_ چرا رم می کنی دختر ؟!

_ حرف مفت نزن ! بیا اینجا بهم بگو کدومو سر کنم ... زود باش دیرم شده !

طاها با مسخرگی گفت :

_ نه بابا ... دیر و زود هم سرت می شه ؟

_ به جای نطق کردن بگو تا ناقص نشدی !

طاها با هزار جور ادا اطوار یه شال کرم و یاسی رنگ انتخاب کرد و رو سرم انداخت . نزاشت خودم سر کنم . با انگشتاش تارهای موی پریشون رو صورتمو داخل داد و با لبخند گفت :

_ چقدر قد کشیدیا ...

بعد هم لپمو اروم کشید و با خنده گفت :

_ آجی کوچولوی خر من !!!

مرض ! ابراز احساساتش هم مثل خودش می مونه ! چمدونمو تو بغلش انداختم و گفتم :

_ به جای حرف زدن ، بارتو بیار حمال !

فحش زیر لبشو نشنیده گرفتم و رفتم دم در . وقتی تو کوچه رسیدم ، ماشین یوسف و حبیب اقا هم رسیده بود . داشتم با شوق به سمت ماشین یوسف می رفتم که در جلو باز شد و از دیدن کسی که پیاده شد ، فکم به اسفالت کوچه چسبید . این دخترک جلف بی خاصیت اینجا چی کار می کنه ؟ اونم تو ماشین یوسف ؟! نازه صندلی جلو ؟؟؟لبخند از روی صورتم کنار رفت و یه نگاه به ملیسا و یه نگاه به یوسف انداختم . یوسف مثل همیشه خندون جلو اومد و با انرژی گفت :

_ سلام خانومم ... صبحت بخیر . خوبی ؟

اما من حرفشو بی جواب گذاشتم و به ملیسا نگاه کردم . دخترک بی شعور به خودش زحمت سلام دادن هم نداد . با چشماش در حال ارزیابی نمای خونه بود که صدای یوسف اونو متوجه خودش کرد :

یوسف _ با ملیسا که اشنا هستی نه یهدا ؟ ... ملیسا ایشون نامزد عزیزم یهدا هستن ...

ملیسا با اون چشمایی که از شدت ریمل ، خوب باز نمی شد نگاهی بهم انداخت و با لبخند کجی گفت :

_ بله ، معرف حضورم هستن .

خشم و حسرت و تنفر از صداش می بارید ... مثل خودش جبهه گرفتم و از یوسف پرسیدم :

_ خبری شده ایشون تشریف اوردن خونه ی ما ؟

یوسف یه خرده با تعجب نگام کرد و با شکاکیت پرسید :

_ اشکالی داره دختر خاله ی من بیاد خونه ی شما ؟

ملیسا به شک یوسف دامن زد و با معصومیت ساختگی گفت :

_ لابد یهدا جون از من خوششون نمیاد که نمی خوان مزاحمشون بشم .

دیدم داره بدجوری از موقعیت سواستفاده می کنه . خیلی خونسرد گفتم :

_ نه عزیزم ... این چه حرفیه ؟ اتفاقا از تعجبه که شما رو اینجا دیدم ...چون هیچ وقت افتخار نمی دادین ...

کلمه ی افتخارو با یه لحن خاصی ادا کردم که خود ملیسا به خصومت نهفته ی حرفم پی برد . خواست حرفی بزنه که نسرین جون گفت :

_ سلام عروس گلم ... چطوری خانوم ؟

چرخیدم طرفش و با دیدن نوشین ، مادر ملیسا عصبانیتم به اوج رسید سرسری احوال پرسی کردم و به بهونه ی کمک کردن به هال رفتم . مامانو کناری کشیدم و با حرص گفتم :

_ اینجا چه خبره مامان ؟

مامان در حالی که گره ی روسریشو درست می کرد گفت :

_ خبر خاصی نیست داریم با هم میریم مسافرت .

_ ا؟ من فکر کردم داریم میریم قبرستون ! این همه لشکر کشی می خواد چی کار ؟!

مامان اخمی کرد و گفت :

_ ا؟ یعنی چی یهدا ؟ خب خاله ی نامزدته دیگه ... اشکالی داره باهامون هستن ؟ تازه خیلی وقت هم هست که شوهرش فوت شده ... بیچاره نوشین خانوم تنهایی یه دخترو بزرگ کردن خیلی سخته ...

از بین دندونای تو هم چفت شده ام گفتم :

_ مشخصه که چقدر این سختی بهش فشار اورده ... چون هر کاری کرده جز تربیت و بزرگ کردن درست و حسابی شازده خانومش !

و مامانو با بهت تنها گذاشتم ... با حرص پله ها رو یکی دو تا کردم و به اتاقم رفتم . اگه ملیسا بخواد تو این سفر باهامون باشه من دیگه نمیام ... تا به در اتاقم رسیدم ، موبایلم زنگ خورد . مهناز بود . حوصله اش رو نداشتم ولی با این حال جواب دادم :

_ بله ؟

مهناز _ سلام به تازه عروس و عشق دیرینه ی یوسف ما ... خوبی ؟ خوش میگذره نه ؟

_ نه !

مهناز _ ا ؟ چرا ؟ یوسف واست قاقا لی لی نخریده و باهاش قهری ؟!

جدی گفتم :

_ مهناز حوصله ندارم ... کارتو بگو .

لحن مهناز عوض شد :

_ چرا ؟ طوری شده ؟

_ اره ... این دختر عمه ی بدترکیبت زده تو حالم .

مهناز _ کی ؟!

_ زنیکه خیکی ! خب این ملیسا دیگه ... با اون اسم زاقارتش !

مهناز تک خنده ای کرد و گفت :

_ چرا ؟ مگه چی کارت کرده ؟

_ کاریم نکرده داره به نامزدم خودشو اویزون می کنه و باهامون میاد قشم .

صدای جیغ مهناز باعث شد گوشی رو یه متر از گوشم دورتر بگیرم :

مهناز _ چـــــــــــییییی ؟؟؟؟ ملیسا هم هست ؟

_ اره ... مگه نمی دونستی ؟

_ نه به خدا ... من فکر می کردم قراره فقط ما باهاتون بیایم ... اَه .. . الان که دیگه مسافرت نمی چسبه ... این دختره اینقدر فیس و افاده داره که خدا می دونه ... هر بار باهاش رفتم مسافرت ، زهرم کرد ... بد عنق !

_ شما هم باهامون میاین ؟

مهناز _ اره ... زنگ زدم بگم صبر کنین تا باهم بریم . بابا و مامان کاری نداشتن منم از فرصت استفاده کردم .

_ فک و فامیل دیگه ای نیست که بخوای با خودت بیاریش؟!

مهناز _ زهرمار! از خداتم باشه که من باهات میام ... تازه میام اونجا هواتم رو دارم ... نمی زارم ملیسا اذیتت کنه ... نگران نباش .

_ باشه . مرسی مَهی .

مهناز _ خواهش ... منتظر تماسم باش . بابای ...

گوشی رو قطع کردم و به سمت اینه رفتم . حالا که ملیسا هم هست باید بیشتر خودمو به یوسف نزدیک کنم که بفهمه این اقا مال منه . پس بهتره دورشو یه خط قرمز گنده بکشه و علامت ورود ممنوع هم بندازه تنگش !

جلو اینه رفتم و به خودم نگاهی انداختم . اگه یوسف عاقل باشه منو انتخاب می کنه . ماشالا بزنم به تخته کم خوشگل نیستم !!! ( اعتماد به نفس !) هیکلم هم که خوش فرم و تو پر ... قدم که دیگه هیچی ... بالای صد و هفتاد !!! غولی ام واسه خودما !!! ولی اگه یوسف از اون پسر درپیتی ها باشه که نیست ، میره طرف ملیسا ...

شکل و شمایل ملیسا رو به ذهنم اوردم . لاغر بود و قد متوسطی داشت ولی اندامش در عین لاغر بودن عالی بود . درست مثل مانکنای فرانسوی . ابروهای باریک رنگ کرده و موهای لخت فانتزیش اطراف صورتشو گرفته بود . فکر کنم دماغشو عمل کرده بود چون سرش رو هوا بود و لبهاش پهن و قلوه ای بودن . چشماش رنگ عسلی روشن بود . وقتی نگاش می کردم یاد خون آشاما می افتادم ! روی هم رفته جذاب بود اما خوشگل اصلا و ابدا !

خواستم یه کم خودمو واسه یوسف خوشگل کنم که ملیسا از چشش بیفته . ریمل رو به مژه هام نزدیک کردم ولی عقل ناقصم نهیب زد که این کارا رو بزارم سر وقتش ... در ریملو بستم و از اتاق بیرون رفتم

همه توی پذیرایی نشسته بودن و صدای گفت و گو و خنده شون بلند بود . چشم چرخوندم تا ببینم یوسف کجاست که دیدم ملیسا درست کنارش نشسته و به طاها که روبه روشه چشم دوخته . مثل اینکه این دختره خیلی اشتهاش زیاده ! هم طاها هم یوسف ؟! رودل نکنی یه وقت ؟! شق و رق رفتم روی مبل کنار طاها و جلوی یوسف نشستم و پامو روی پام انداختم .

به طاها نگاه کردم . امروز خیلی خوشگل شده بود . یه تی شرت عنابی رنگ و پلیور قهوه ای سوخته پوشیده بود و استیناشو تا ساعد بالا زده بود . روی مچ دست چپش ، ساعت اسپرت و گرون قیمتش خودنمایی می کرد . اونم پاهای درازشو مثل من روی هم انداخته بود و سرشو با موبایلش گرم کرده بود . مثلا می خواست بگه متوجه نیست که ملیسا داره با چشاش میخورتش ! پسره ی هفت خط موذی ! به یوسف نگاه کردم . حواسش به من بود . لبخندی به روم زد و بشقاب میوه اش رو بهم تعارف کرد . نگاهی به ملیسا انداختم . از عصبانیت و حسادت قرمز شده بود . عمدا لبخند پرمهری به یوسف زدم و گفتم :

_ ممنون عزیزم .

معلوم بود که هر چی قند و شکر بوده تو دل یوسف اب کردن ! یه مدت که گذشت صدای ملیسا بلند شد :

_ اقا طاها قبلا شما رو ندیده بودم .

طاها حتی زحمت بلند کردن سرشو هم نداد . الهی قربون غرورت برم البته بعد صد سال ! همونجور که با موبایلش کار می کرد گفت :

_ می دونم .

ملیسا حسابی تو ذوقش خورده بود ولی خودشو زد به اون راه و گفت :

_ شما فارغ التحصیل شدین ؟

طاها _ بله .

ملیسا با خنده گفت :

_ ا ؟ ولی من دارم هنر می خونم .

خب ، چه ربطی به طاها داره ؟!

طاها حرفی نزد . ملیسا بازم ادامه داد :

_ به قیافتون می خوره که به هنر علاقه داشته باشین .

طاها بازم با گوشیش ور رفت و جوابی نداد . مثلا می خواست بگه من حواسم به تو نیست ! ای مارمولک ! ملیسا دیگه از کوره در رفت و گفت :

_ حواستون با منه ؟

یه دفعه گوشی طاها زنگ خورد و اونم در حالی که بلند می شد جواب داد :

_ سلام سپهر چطوری ؟

و از توی پذیرایی بیرون رفت . من و یوسف نگاهی بهم انداختیم و زیرزیرکی خندیدیم . ملیسا که از فرط عصبانیت مثل هندونه قرمز شده بود گفت :

_ چیز خنده داری دیدین ؟

من که نتونستم خنده امو کنترل کنم و بلند تر خندیدم . البته واسه اینکه حرص ملیسا رو بیشتر دربیارم اینجوری می کردم وگرنه من اصلا پلید نیستم !( جون عمه ات !) ملیسا با عصبانیت گفت :

_ خب معلومه وقتی بردار شما باشن چه رفتاری دارن .... شما هیچ کدومتون بویی از ادب نبردین .

خنده ام از روی صورتم محو شد . دخترک بیشعور اون دهن گشادشو باز می کنه و هر چی دلش می خواد می گه . بدون توجه به زمان و مکان گفتم :

_ تا حالا به خودت نگاه کردی ؟ بهتره اول خودتو درست کنی بعد از دیگران انتقاد کنی ... اصلا ما بی ادب ، اشکال نداره ولی حداقل از تو که هیچی نجابت و پاکی سرت نمیشه بهتریم .

بعد هم نگاهمو ازش گرفتم و از پذیرایی بیرون اومدم . طاها پشت در وایساده بود و مشخص بود که حرفامونو شنیده . این توهین ملیسا بدجوری عاصیم کرده بود . طاها جلو اومد و دستمو گرفت :

_ یهدا ...

با صدایی که از خشم می لرزید گفتم :

_ ولم کن طاها ...

طاها دستمو رها کرد و قدمی به عقب برداشت . خودمو به حیاط رسوندم و هر چی فحش تو دلم تلنبار شده بود و به ذهنم می رسید نثار جد و اباد اون دختره ی نفهم کردم !

وقتی خوب خودمو تخلیه کردم ، برگشتم تا برم داخل که صدای زنگ بلند شد . به سمت در رفتم و مهناز و ارزو خانوم پشت در وایساده بودن و اقا نوید تو ماشین نشسته بود . دیگه کم کم باید بار و بنه مونو جمع می کردیم . از توی حیاط صدا زدم :

_ مامان ... بابا ... بیاین بریم ... مهناز هم اومده ...

بعد از اینکه چمدون هرکس تو ماشین ها قرار گرفت ، مهناز بهم گفت :

_ با کی میای ؟

قبل از جواب به سوالش ، به یوسف نگاه کردم . یه اخم بزرگ رو چهره اش نشسته بود . ملیسا پشتش به من بود و داشت با یوسف حرف میزد ولی یوسف از بالای شونه ی ملیسا منو دید که بهش نگاه می کردم . سریع ملیسا رو کنار زد و به سمتم اومد ... وقتی رو به روم قرار گرفت ، آهسته پرسید :

_ بهتری ؟

فقط با تکون دادن سر جوابشو دادم . یوسف گفت :

_ با من میای ؟

می خواستم بگم اره که صدای نوشین خانوم مانع شد . در حالی که ساک به دست به سمت ماشین یوسف می رفت دستور داد :

_ خاله بیا این درو باز کن ... منو ملیسا با تو میایم .

نمی دونم این مادر و دختر این همه وقاحتو از کجا اورده بودن ... با حرص به نوشین خانوم نگاه کردم . قبل از اینکه چیزی بارش کنم ، طاها دستمو کشید و گفت :

_ چرا سوار نمی شی ؟

و منو با خودش به سمت ماشین برد . معلوم بود که اونم مثل من عصبانی شده . وقتی روی صندلی عقب نشستم با حسرت به یوسف نگاه کردم . لبخند بی جونی تحویلم داد و با معذرت خواهی نگام کرد . بعد هم دستشو اروم بالا اورد و خداحافظی کرد . با حرکت سریع ماشین نتونستم جواب خداحافظیشو بدم ... طاها با صدای اهسته ولی پر حرص گفت :

_ اینا دیگه کین ... تعجبم از یوسفه که هیچ کاری نکرد ...

با بی حالی گفتم :

_ اره ... ولی خوبیش اینه که منو دوست داره .

طاها از کوره در رفت :

_ دوستت داره که داشته باشه ... یعنی چی همش به این دختره میدون میده ؟

سعی کردم ساکتش کنم :

_ هیییییسسسس مامان بابا می فهمن ...

طاها لب پایینشو از شدت حرص به دندون گرفت و به بیرون خیره شد . منم سرمو به پنجره تکیه دادم . خنکای شیشه روی پوستم نشست . روی شیشه ها کردم و روی بخار شیشه نوشتم :

_ بی معرفت ...

راستش دلم می خواست با یوسف می رفتم ... کاش یوسف جلوی خاله اش درمیومد و میگفت این همه ماشین خالی خب با یکی دیگه برین ... اما می دونستم که اون به بزرگترا چه احترامی می زاره و این مهربونیش داشت اذیتم می کرد ...

.

............................

دیشب به قشم رسیدیم و یراست به هتل رفتیم . هتل خیلی شیک و مدرنی بود . ولی هوای شرجی و طوفانی دریا ، نمی زاشت از سفر لذت ببرم . همیشه از هوای گرم و افتاب بدم میومد . مانتوی نخیم به تنم چسبیده بود و تنها به سمت ساحل می رفتم . گمون کنم این سفر به عنوان بدترین خاطره ی زندگیم ثبت بشه ...

از همون وقتی که رسیدیم ، نوشین خانوم و ملیسا خودشونو به نسرین جون بند کردن و اصرار پشت اصرار که اتاق اونا یکی باشه ... هنوز که بهش فکر می کنم می خوام از حرص بترکم ! من نمی فهمم خدا کلمه ی نه رو واسه چی افریده ... خب نوشین خانوم پررو بازی دراورد یوسف و نسرین جون نمی تونستن یه کلمه بگن نه و جون منو به لبم نیارن ؟! اصلا چه معنی داره که ملیسا و یوسف توی یه اتاق هتل باشن ؟ مگه اتاق قحطه ؟ می مردن یه اتاق جدا واسه خودشون بگیرن ؟؟؟

با پام ضربه ای به شن های ساحل زدم و راهمو با حرص ادامه دادم . نزدیک دریا وایسادم و به ابی بی انتها و لاجوردی خیره شدم ... تو حال و هوای خودم بودم که یه دفعه یه دیوونه ای از پشت هولم داد تو اب . من که حواسم نبود با صورت رفتم تو اب و کل دکوراسیونم ریخت بهم ! سریع صورتمو بالا اوردم و درحالی که هوا رو می بلعیدم به پشتم نگاه کردم . مهناز وایساده بود و ریز ریز می خندید طاها هم چند قدم اونطرف تر با دوربینش از این صحنه ی زیبا فیلم برداری می کرد . با مشت کوبیدم تو اب و با لباسهایی خیس بلند شدم و به طرف مهناز حمله کردم . مهناز جیغ بلندی کشید و پا گذاشت به فرار . پشت سر هم التماس می کرد :

_ واااای یهدا ... چرا رم می کنی دختر ؟! خب شوخی کردم بابا .... بیخیال ... اه ... عجب غلطی کردما ... بابا جون من بیخیال شو ...

بی توجه به حرفاش به مانتوش چنگ زدم و پرتش کردم رو زمین . مهناز با جیغ و خنده سعی داشت جلومو بگیره . می دونستم مهناز چقدر قلقلکیه ... چند تا قلقلک حسابی از پهلوش کردم و بعد از ریسه رفتنش ، مثل یه فرش لوله شده ، انداختمش تو اب . طاها هم در حالی که می خندید مثل خبرنگارا با دوربین دنبالمون راه میافتاد و از تک تک لحظه هامون فیلم برداری می کرد ... بعد از اینکه مهنازو خوب چزوندم ، کمی از دریا فاصله گرفتم و با زرنگی خودمو پشت طاها رسوندم .

توی یه حرکت دوربینو از دستش چنگ زدم و با تیپا پرتش کردم تو دریا . بیچاره همونجور با صورت تو ماسه ها پخش شده بود و موجها بی وقفه روش اب می پاشیدن . یه دفعه مثل فشنگ از زمین بلند شد و عین دخترا شروع کرد به جیغ و فریاد و هی لباسشو تکون داد . انگار یه چیزی تو تنش رفته بود . جیغ و دادش تا اسمون هفتم می رسید . واقعا این پسر مایه ی ابرو ریزی بود ! من و مهناز هم دستپاچه به طرفش رفتیم . هنوز داشت بالا و پایین می پرید که یه دفعه یه چیزی از توی پیرهنش بیرون افتاد . طاها ساکت به حلزون ابی کوچولویی که داشت خودشو تو صدفش پنهون می کرد خیره شد . من و مهناز یه خرده بهم نگاه کردیم و بعد مثل بمب از خنده منفجر شدیم . هی وسط خنده ام طاها رو به مهناز نشون می دادم و با قهقهه می گفتم :

_ وای ... چه ادایی از خودش دراورد ... انگار مار تو تنش رفته ! ...

طاها با چشایی به خون نشسته نگام کرد و با حرص نفسشو بیرون داد . بعد هم با انزجار ماسه ها رو از توی صورتش کنار زد و با تهدید بهم گفت :

_ بیچارت میکنم یهدا ...

با تمسخر نگاش کردم و گفتم :

_ وای نگو به خدا می ترسم !

طاها قسم خورد :

_ به خدا یهدا بلایی سرت میارم که هر روز بیای بهم بگی غلط کردم ...

_ اینهمه حرص نخور دادا ... واسه ات خوب نیست ! تازشم بلاهای تو از مسهل که بالاتر نیست نه ؟!

طاها انتظار این حرفو اونم جلوی مهناز نداشت . حسابی خجالت کشید و به راه افتاد . وقتی کنارم رسید با حرص دوربینو از دستم گرفت و با تنه ای من و مهنازو تنها گذاشت . مهناز وقتی دید طاها ازمون دور شده با خنده گفت :

_ آخی ... چقدر هم روی قیافه و تیپش حساسه ...

شکلکی واسه طاها دراوردم و گفتم :

_ واسه همین اداهاشه که حرصم میگیره ... اه ! عینهو دخترای چهارده ساله ! ایــــــــششششش!

یه خرده دیگه با مهناز اب بازی کردیم و وقتی از سر تا نوک پامون حسابی خیس شد به طرف هتل رفتیم . از سر و رومون اب میچکید با هر قدمی که برمی داشتیم ، اب از توی کفشامون بیرون می زد و حسابی به قیافه هامون می خندیدیم . پذیرش هتل ، که پسر جوون و سوسولی بود ، با تمسخر سر تا پامونو برانداز کرد و نگاه خیره اش روی مانتوی من ثابت موند . سریع به سر و وضعم نگاه کردم و یهو اه از نهادم بیرون اومد . از بس گرمایی بودم زیر مانتوم لباسی نپوشیده بودم و حالا با خیس شدنم ، لباسم کامل به تنم چسبیده بود و یه صحنه ی هالیوودی خفن واسه اقا درست کرده بود . زود چرخیدم تا بیشتر از این کیف عالم و ادمو نکرده .

در حالی که زیر لب زیچار بار خودم و اون پسره می کردم به طرف لابی هتل رفتم . یه لحظه چرخیدم تا ببینم مهناز هم مثل منه یا نه ولی دیدم که مانتوی اون مثل من سفید و نازک نیست . خداییش خیلی خجالت کشیدم . هنوز به پشت سرم خیره بودم که محکم به یکی برخورد کردم . برگشتم و دیدم یوسف وایساده و با تعجب بهم نگاه می کنه . یه دفعه نگاشو از سر تا نوک پام به حرکت دراورد و با دیدن لباسم از عصبانیت قرمز شد . سریع موضوع رو فهمید و خواست سرم داد بزنه که صدای ملیسا مانعش شد :

_ ا ؟ یوسف ... زودتر از من اومدی ؟ گفتم صبر کن کارت رو بردارم و بریم ...

بریم ؟؟؟ کجا می خوان برن ؟ مگه من نامزد یوسف نیستم ، پس چرا ملیسا بیشتر از من اونو میبینه ؟ یوسف با صدایی که از عصبانیت دو رگه شده بود گفت :

_ خودت تنها برو من کار دارم ...

و بدون اینکه منتظر اعتراض ملیسا بمونه دست منو گرفت و کشون کشون بالا برد . با تموم قدرت منو دنبال خودش می کشید ازش ترسیدم ... نکنه به سرش بزنه و بلایی سرم بیاره ... نه یوسف همچین ادمی نیست ... اما الان شبیه همه چی هست جز ادم !

جلوی در اتاق ما توقف کرد . متوجه شدم کارت اتاق خودش دست ملیساست و نسرین خانوم و مامان اینا رفتن بیرون . به طرفم چرخید و از لای دندونای بهم چفت شده اش گفت :

_ درو باز کن ...

اون لحظه خیلی ترسیده بودم پس بی چک و چونه دستورشو اجرا کردم . دستشو رو کمرم گذاشت و تقریبا هولم داد تو اتاق و درو بست . درست رو به روم وایساد و با صدایی اهسته ولی پر خشم گفت :

_ یه نگاه تو اینه به خودت کردی ؟ قبل از اینکه بری بیرون حواست بود که چی تنت می کنی ؟

سرمو پایین انداخته بودم . طاقت نگاه به چشماشو نداشتم . جوابی هم نداشتم که بهش بدم . یوسف اینبار با فریاد گفت :

_ چرا جوابمو نمیدی دختر ؟

یه دفعه با صدای فریادش ترسم ریخت و نگاه منم مثل خودش رنگ خشم گرفت . اصلا مگه من عمدا خودمو اون ریختی کرده بودم که صداشو واسم میبره بالا ؟ سرمو بالا اوردم و تو چشماش زل زدم . انگار دو تیکه زمرد وسط یه کوره ی اتیش بود . یوسف دوباره داد زد :

_ دِ یه چیزی بگو یهدا ... داری دیوونم میکنی ...

_ صداتو بیار پایین الان همه می فهمن ... فکر کردی اینقدر بی حواسم که نفهمم چی می پوشم ؟

یوسف با این حرفم اتیش گرفت :

_ پس از عمد اینو پوشیدی اره ؟

از شکاکیت مزخرفش دلم گرفت . با صدای لرزون گفتم :

_ واقعا که یوسف ... از تو انتظار نداشتم ... فکر کردم تو این مدت دیگه منو خوب شناختی ... واقعا دیدت نسبت به من اینه ؟ یعنی من اینقدر کوته فکرم ؟...

یوسف چند لحظه تو چشمام خیره شد و سرشو پایین انداخت ... بعد از یه مدت سکوت ، اروم گفت :

_ می دونی از چی ناراحتم ؟ از اینکه اجازه نمی دی من که نامزدتم دستتو بگیرم ولی امروز با دیدن سر و وضعت جلوی اون همه ادم ، بهم ریختم ... فکر می کنم تو خودتو فقط از من دریغ می کنی ...

_ اونی که خودشو دریغ می کنه تویی نه من ... یوسف تا حالا متوجه شدی که از دیروز تا حالا این دفعه ی اوله که من تو رو خوب می بینم ؟ همش پیش ملیسایی ...

یوسف با اخم هایی درهم بهم نگاه کرد و گفت :

_ منظورت چیه ؟

_ به نظرت منظورم واضح نیست ؟ من نامزدتم یا ملیسا که همش با اونی ؟

یوسف _ صبر کن ببینم یهدا ... تو دچار سو تفاهم شدی ...

_ نه ... تو صبر کن ، من نه دچار سو تفاهم شدم نه کوررنگی ... دارم ناز و عشوه های اون دختر خاله اتو واست میبینم ...

یوسف _ نه ... ملیسا همچین ادمی نیست ... مطمئنا به خاطر دیروز از دستش ناراحتی و این حرفا رو میزنی ...

_ من ادم کینه ایی نیستم که این حرفا رو از روی ناراحتی بزنم ... دارم واقع بینانه باهات صحبت می کنم ...

یوسف _ ولی یهدا من ملیسا رو مثل خواهرم دوست دارم ...

حرصم گرفت ... جلوی من بهم میگه دوسش داره ...حالا مهم نیست مثل خواهر یا مادر ! مهم اینه که نباید جلوی من این حرفو بزنه ...

_ هه ! ... نه تو رو خدا بیا مثل زنت دوسش داشته باش !

یوسف از این حرفم وا رفت ... زمزمه کرد :

_ یهدا ...

دیگه نتونستم با ارامش جواب بدم . صدام از تنفر و خشم می لرزید :

_ هان ؟ چیه ؟ مگه دروغ می گم ؟ ... اصلا حرف تو درست ، مگه ملیسا هم مثل داداشش تو رو دوست داره ؟ کی رو دیدی که واسه داداشش هی ناز و عشوه ی خرکی بیاد ؟ ... اصلا گیرم که اون فقط دوستت داره و مثل خواهرته ... ولی تو چرا وایسادی و هیچ کاری نمی کنی ؟ چرا از خودت دورش نمی کنی یوسف ؟

یوسف _ خب ، من با همه ی دخترای فامیل اینجوری ام ... حتی با مهناز ... فکر کردم خودت می دونی ...

_ بله می دونم ... ولی به نظرت این رفتاری که تو با کل دخترای فامیلت داری درسته ؟ ببینم تو خوشت میاد که من با پسرای فامیلم اونقدر جیک تو جیک بشم که اونا فکر کنن من عاشقشونم ؟

یوسف _ ببین یهدا من مشکلتو می فهمم ولی به خدا قسم فقط به خاطر اینکه ملیسا پدر نداره و بیشتر عمرشو تو تنهایی گذرونده باهاش مهربونتر از بقیه ام .

_ اخه اینم شد دلیل ؟! اینکه بدتر از قبل شد ... تو تا حالا متوجه ی نگاه اون به خودت نشدی ؟ نگو نه که باورم نمی شه ...

یوسف با صداقت گفت :

_ باور کن نه ...

با خنده گفتم :

_ پس گیراییت از منم پایین تره !

یوسف که دید دیگه عصبی نیستم ، موقعیتو مناسب دید و گفت :

_ حالا منو می بخشی ؟

یه خرده از خودم خجالت کشیدم . درسته کار اون هم اشتباه بوده ولی منم باید به خاطر لباسم ازش معذرت خواهی کنم . دوباره با به یاد اوردن سر و وضعم گونه هام از خجالت گر گرفت و سرمو پایین انداختم . ای خاک دو عالم وسط فرق سرم ! با این ریخت و قیافه جلوش وایسادم و چه خطابه ای هم واسش ایراد می کنم ! صدای یوسف با ته خنده ای همراه بود :

_ پس چی شد این جواب ؟ اره یا نه ؟

فکر کنم بیشتر قرمز شدم که بهم نزدیک شد . همونطور که سرم پایین بود بهش نگاه کردم . صورتش بهم نزدیک بود و هرم نفسهاش به گونه هام می خورد . وای خاک تو سرم ! نکنه بخواد کاری بکنه ؟ وای اگه از اون کارا بکنه من غش می کنم !!! برخلاف ذهن منحرف من یوسف لبشو به گوشهام نزدیک کرد و اروم زمزمه کرد :

_ عصری حاضر شو بریم بیرون ... فقط ما دو تا ...

قبل از اینکه جوابی بدم ، عقب رفت و دستشو بالا اورد و گفت :

_ یادت نره ها ... بای بای !

به جای خالیش نگاه کردم و نفسی رو که خیلی وقت بود تو سینه ام مبحوس بود ازاد کردم . ای یهدا خیلی وضعت خرابه ها ! تا بهت نگاه می کنه تو تا اخرش میری ! خاک تو سر منحرفت ! داشتم به خودم بد و بیراه می گفتم که صدای طاها از پشت سرم اومد :

_ جنگ و دعواتون تموم شد ؟!

مثل فنر از جام در رفتم و به سمتش چرخیدم . طاها جلوی اینه ی توی هال وایساده بود و موهاشو با حوله ی کوچیکی خشک می کرد . وای بی ابرو شدم ! این از کی تا حالا اینجاس ؟! بریده بریده گفتم :

_ چند وقته اینجایی ؟

طاها در حالی که با دقت کرم موشو می زد گفت :

_ تازه از حموم بیرون اومدم ... البته صدای جیغ و ویغ تو که تا توی حموم هم میومد ... بیچاره یوسف ! چه جوری می تونه با این صدای نکره ات تحملت کنه ؟!

مرض ! به تو چه اخه ؟! نکنه چیزی هم دیده باشه ؟! از این موزمار هفت خط هیچی بعید نیست !

_ دقیقا کی اومدی بیرون ؟

طاها با شیطنت از توی اینه نگام کرد و گفت :

_ چیه ؟! داشتین کاری می کردین که نمی خواستی من ببینم ؟!

ای بی حیا !!! راست راست زل زده تو چشم من چه چیزایی می گه !!! دست و پامو گم کرده بودم ولی با اینحال گفتم :

_ نه بابا ... چه کاری ؟

طاها دوباره با موهاش مشغول شد و گفت :

_ مثلا کارای دو نفره !

جیغ زدم :

_ طــــــــــــاهــــــــــ ا!!!!

طاها با ارامش گفت :

_ اه ! چته تو ؟ منظورم از کارای دو نفره حرف زدنه !

_ مگه فقط دو نفر با هم حرف می زنن که میگی دو نفره ؟!

طاها سشوارو تو برق زد و با خنده گفت :

_ نمی دونم ... تا حرفشون چی باشه ! فکر کنم حرفای شما دو نفره بود نه ؟!

نخیر ! مثل اینکه تا منو از خجالت اب نکنه دست بردار نیست ! به طرف حموم به راه افتادم و وقتی از کنارش رد می شدم ، یه پس گردنی نثارش کردم و پریدم زیر دوش !

حوله رو مثل قیف بستنی دور موهام پیچیده بودم و تازه به خواب رفته بودم که صدای طاها بلند شد :

_ هوی ... اهای بستنی بلند شو عشقت اومده ...

سریع چشمامو باز کردم . وای خاک تو سرم ! چقدر زود عصر شد ! همونطور که هول هولکی دنبال لباسام بودم پرسیدم :

_ چند وقته خوابیدم ؟

طاها در حالی که از اتاق بیرون می رفت گفت :

_ نمی دونم فقط می دونم مثل خرس قطبی خوابیدی ... ناهارتم نخوردی !

_ خرس عمته ! به یوسف بگو واسته من دارم میام ...

زود شلوار لی ابی روشنمو پام کردم و مانتوی کرم رنگم رو پوشیدم . اینبار محض احتیاط ، زیر مانتوم یه تاپ تنم کردم با اینکه می دونستم از گرما می پزم ! یه شال ابی کمرنگ هم سرم کردم و قط وقت کردم تا یه مداد تو چشمام بکشم . بدو بدو کیفمو برداشتم و زدم بیرون .

یوسف عینک افتابیشو روی چشمش گذاشته بود و به ماشین تکیه داده ، منتظر من بود . از دور واسش دستی تکون دادم اونم با لبخند ازم استقبال کرد .

_ ببخش معطل شدی ... خواب موندم .

یوسف _ عیب نداره ... بیا بریم .

و بعد در جلو رو واسم باز کرد . زیر لب تشکری کردم و نشستم . خودش هم پشت فرمون قرار گرفت و ماشینو به حرکت دراورد . یه مدت که گذشت پرسیدم :

_ خب ، کجا داریم میریم ؟

یوسف _ میریم تا من یه چیزی که خیلی وقته می خوام بهت بدم رو امروز تقدیمت کنم ...

ته دلم از خوشی قلقلک شد ... چقدر از اینکه کنار یوسف بودم ، خوشحالم ... حالا می فهمم که چقدر تو این دو روز دلم واسش تنگ شده بود ... یوسف جلوی یه مرکز خرید پارک کرد و پیاده شد . با هم به سمت پاساژ رفتیم . توی پاساژ پر بود از مغازه های مختلف ... از مبل فروشی گرفته تا لوازم ارایش . یوسف روبه روی یه مغازه ی جواهر فروشی وایساد و بهم گفت :

_ همینجا بمون تا من بیام ...

داشتم از پشت ویترین ، زیور الات جورواجورو نگاه می کردم که چشمم به یه حلقه افتاد . یه حلقه ی نازک و ظریف بود که نگینشو به شکل قلب دراورده بودن . همیشه دلم می خواست حلقه ی ازدواجم ظریف باشه . نگاهی به حلقه ی خودم انداختم . بیشتر شبیه انگشتر بود تا حلقه . برلیان ها با طرحهای مختلف روی انگشترم کار شده بود . خیلی شیک و قشنگ بود ولی زیادی تو چشم میزد . اما چون کادوی یوسف بود دوسش داشتم . صدای یوسف از پشت سرم اومد :

_ بریم ؟

_ کارت تموم شد ؟

یوسف _ ها ؟ اره ... سفارش داده بودم حالا گرفتم ... بیا بریم دریا خب ؟

_ باشه .

توی ماشین یوسف ازم پرسید :

_ مثل اینکه موسیقی رو گذاشتی کنار اره تنبل خانوم ؟

با خنده گفتم :

_ من که نزاشتم کنار اقا ... ما یه معلم سر به هوا داریم که هیچ وقت سر کلاسش حاضر نمیشه ... اخه معلممون دارن دوماد میشن !

یوسف _ ا؟ خب چرا یه معلم خصوصی نمی گیری ؟!

_ گرون میشه اقا ! نامروتا ساعتی بیست هزار تومن از ادم میگیرن ! ما که رو گنج ننشستیم !

یوسف _ حالا جدا از شوخی یهدا ... کی می خوای دوباره شروع کنی ؟

_ من که کنار نزاشتم ... الان توی تعطیلی هام هر شب تمرین می کنم .

یوسف _ خیلی عالیه ... حالا کدومو تمرین می کنی ؟ ویولون یا گیتار ؟

_ هر دوش ولی بیشتر ویولون ... اخه توی ویولون ضعیفترم .

یوسف _ خوبه ... اتفاقا منم الان گیتارم باهامه ... دوست داری یه کم با هم تمرین کنیم ؟

_ اره ... ولی تو ماشین ؟

یوسف _ نه وقتی طبیعت به این قشنگی جلوته دیگه چرا تو ماشین ؟ پیاده شو ...

گیتارشو از توی صندوق عقب دراورد . کنار ساحل ، یه جای خلوتو پیدا کرد و با هم روی تخته سنگ بزرگی نشستیم . اول گیتارو به دست من داد و گفت :

_ خب ، اینبار تو شروع کن .

گیتارو از دستش گرفتم و گفتم :

_ چی بزنم ؟

یوسف _ هر چی خودت دوست داری ...

یه اهنگ کلاسیک رو انتخاب کردم و اروم تارها رو به حرکت دراوردم . صدای دل نوازی از گیتار بلند شد . این اهنگ رو تازه گوش داده بودم و هر شب باهاش تمرین می کردم . بعد از تمومم شدن کارم ، یوسف گفت :

_ خیلی عالی زدی ... روز به روز داری پیشرفت می کنی ... این خیلی خوبه .

گیتارو به حالت نمایشی توی دستم چرخوندم و گفتم :

_ خواهش می کنم ...خواهش می کنم ... من متعلق به همتونم ... شرمنده ام نکنین !

یوسف _ خیل خب دیگه دور برت نداره ! ... بده من ببینم .

گیتارو از دستم گرفت و با یه ژست مناسبی شروع به زدن کرد . اول فکر کردم مثل بقیه ی کارهاش یه قطعه ی بی کلامه اما با شنیدن طنین خوش صداش واقعا غافلگیر شدم ....

خیلی وقته دلم میخواد بگم دوستت دارم،

بگم دوستت دارم،بگم دوستت دارم

از تو چشمای من بخون که من تو رو دارم ،

فقط تو رو دارم،بی تو کم میارم

نبینم غم و اشکو تو چشمات،نبینم داره میلرزه دستات

نبینم ترس توی نفسهات، ببین دوست دارم

منم مثل تو با خودم تنهام ،منم خسته از تمومه دنیا

منم سخت میگذره همه شبهام ،ببین دوستت دارم

دوست دارم وقتی که چشماتو میبندی ،

با من به دردای این دنیا میخندی

آروم میشم ببین ازغم و دلتنگی،

بیا به هم بگیم دوستت دارم

دوست دارم من تو چشمای قشنگ تو ،

دارم واست میخونم این آهنگ تو

هرچی می خوای بگو ازدل تنگ او ،

بیا بهم بگیم دوست دارم

دوست دارم ....

تموم مدتی که می خوند چشمام بهش بود . کاملا معلوم بود که واسه من می خونه . به محض تموم شدن اهنگ چشماشو باز کرد . حرف نگاهشو خوندم . ازم می خواست که منم به شیرینی اون به عشقم اعتراف کنم اما ... فکر کنم نمی تونم ... آب دهنمو قورت دادم و با بازیگری گفتم :

_ واااااو چقدر قشنگ زدی ... پس نامزد ما یه ته صدایی هم داره ! نه بابا ... ماشالا به این همه استعداد !

یوسف لبخند محوی زد ولی مشخص بود که می خواد همون سه کلمه ی کوتاه رو از زبونم بشنوه ... اما من الان امادگیشو ندارم ... پس بهتره بمونه به وقتش . یوسف یه جعبه ی ریزی رو از توی جیبش خارج کرد و به دستم داد . با کنجکاوی به جعبه ی مخمل یاقوتی نگاه کردم . پرسیدم :

_ این چیه ؟

یوسف _ چرا بازش نمی کنی ؟

درشو باز کردم و یه گردنبند از توش در اوردم . زنجیر بلندی داشت و آویزش دو تا شکل کوچیک از حرف اول اسمم به انگلیسی بود . یکیشون پلاتین و دیگری طلای زرد ، با نگینای کوچیک توی حاشیه اش بود . خیلی به دلم نشست با ذوق گفتم :

_ مال منه ؟

یوسف سرشو به علامت تصدیق تکون داد . با خوشی گفتم :

_ وااااااای چقدر قشنگه ... خیلی دوسش دارم ...

یوسف با صدای نجوا مانندی گفت :

_ خیلی خوبه که ازش خوشت اومده ...

دوباره با لبخند به گردنبند خیره شدم . با تعجب پرسیدم :

_ راستی چرا دو تا اویز تو یه دونه زنجیره ؟

یوسف با خنده گفت :

_ نگو که نفهمیدی ...

_ ولی نفهمیدم !

یوسف _ معلومه عزیز دلم ... اویز طلای زرد مال توئه و اون یکی مال من .

_ چرا مال تو ؟ مگه این حرف اول اسم من نیست ؟

یوسف از این حالت بچگانه ام به خنده افتاد و گفت :

_ به نظرت اسم من مش اصغره ؟! خب اسم من و تو که حرف اولش یکیه دختر ! تازه دوریالیم افتاد ! وای چقدر من خنگم ! بچه هامون به من نرن !!! ولی اسمامون چقدر بهم میاد :

یهدا و یوسف .... به یوسف نگاه کردم و توی چمنزار سبز نگاش گم شدم ....

بر خلاف تصورم این سفر چند روزه خیلی بهم خوش گذشت . یوسف دیگه مراعاتمو میکرد و خیلی با ملیسا گرم نمی گرفت ... شاید به نظرتون خبیثانه باشه ولی از اینکه میدیدم ملیسا مثل اسفند رو اتیش جلز و ولز می کنه کیف می کردم !

تنها چیزی که تو سفر یه خرده اشفته امو کرد ، درد قلب حبیب اقا بود . اقا نوید (بابای مهناز ) پزشک معالج حبیب اقا بود و گفت که بهتره برای سلامتی حبیب اقا برگردیم خونه . نسرین خانوم هم مدادم اشک می ریخت . یه خرده تعجب کرده بودم اخه واسه ی یه درد قلب ساده که اینهمه ابغوره نمی گیرن ! ... راستش رفتارای نسرین خانوم و حبیب اقا واسم مشکوک بود . همش میدیدم که به یوسف خیره میشن و اشک تو چشم هر دوشون میاد ... انگار برای یه چیزی نگرانن ... حالا اون چیز چیه ، الله و اعلم !

روزی که برگشتیم باید می رفتم کلاس . الهام و بچه ها واسه من و مهناز انتخاب واحد کرده بودن . وقتی فهمیدم اصول سیستم رو با فاضلی برداشتن می خواستم کلشونو بکنم :

_ الهی گور به گور بشین ! من تازه داشتم این مردک نحس رو فراموش می کردم اما انگار باید تا صد سالگیم این استادم باشه ! اصلا مگه استاد قحط یود ؟ خب با مروتی می گرفتین دیگه ...

الهام داشت سعی می کرد ارومم کنه :

_ یهدا ....

با جیغ گفتم :

_ ها ؟

سهیلا دو قدم پرید عقب ! نفیسه گفت :

_ اینقدر کولی بازی درنیار بچه ! خدا وکیلی فاضلی بهتره یا اون زنیکه مروتی ؟ اه اه حالم از ریخت و قیافه اش به هم می خوره ... به پشتش میگه دنبال من نیا که بو میدی !

با این حرف نفیسه خنده ام گرفت و گفتم :

_ خب حتما بو میده دیگه !!!

سهیلا _ اااااااااااه ! یهدا ... حالمونو بهم زدی !

_ این حرفا به کنار ... من سر کلاس این مرتیکه نر غول نمیرم ...

الهام _ اخه چرا ؟ ترم قبل که پاست کرد

_ نه به خدا نکنه ! از چهار روز قبل امتحان تا بوق سگ نشستم خوندم بعد می خواد پاسم نکنه ؟! خودم شوتش می کنم مرتیکه الدنگ ایکبیری رو !

بعد مثل کسایی که خود درگیری دارن بلند گفتم :

_ مرده شور برده ایکبیری هم نیست که بهش بگم !

مهناز با دست زد تو سینه اش و با قربون صدقه گفت :

_ الهی بگردم که اینقدر خوشتیپه !

_ بله بله ؟ چشم اقا ایلیاتو دور دیدی که قربون شوهر مردم میری ؟! برم به ایلیا بگم پوست کله اتو بکنه ؟!

مهناز سر مغنعه اش رو درست کرد و گفت :

_ من به چشم برادری گفتم ...

_ هان جون دختر عمه ات !

مهناز با اشاره ی من به ملیسا صورتش جمع شد و گفت :

_ وای گفتی ملیسا یاد یوسف افتادم ...

_ تو بیخود کردی با اوردن اسم اون ایکبیری یاد نامزد من بیفتی ! هر وقت اسم من اومد باید پشت بندش اسم یوسف باشه افتاد ؟

مهناز _ اینقدر چرت و پرت نگو بزار حرفمو بزنم ...

و خبر داد که دیشب حبیب اقا زیاد حالش خوب نبوده و مجبور شدن ببرنش بیمارستان . من مثل خنگا زدم تو صورتم و گفتم :

_ وای یهو پدر شوهرم نمیره ! عروسیم تا یه سال میفته عقب !

بچه ها به ترتیب یه دونه پس گردنی نثارم کردن و مهناز گفت :

_ میمیری بگی خدای نکرده ؟

_ خب حالا که الحمدالله چیزیشون نیست نه ؟

مهناز _ ای سود جو ! نه طوریشون نیست .

سریع گوشیمو دراوردم و شماره ی یوسفو گرفتم . دیشب یه خرده صداش گرفته بود اما نگفت که چشه . با سومین بوق جواب داد :

_ بله ؟

_ الو یوسف ... خوبی ؟ حبیب اقا بهتره ؟

با خنده جواب داد :

_ علیک سلام گل من ... ممنون اره اقا جون بهتره ... از کجا فهمیدی ؟

_ از مهناز ... الان کجایی ؟

یوسف _ چطور ؟

_ بگو می خوام بیام پیشت ...

یوسف _ مرسی عزیزم ولی به خودت زحمت نده ... مگه الان کلاس نداری ؟

_ نه دوست ندارم برم سر کلاس بگو کجایی تا بیام ...

یوسف بدجنسی گفت :

_ واسه من میخوای بیای یا نمی خوای بری سر کلاس ؟!

_ ا ؟ یوسف ...!

یوسف جواب نداد و چند لحظه بعد بوق ازاد تو گوشی پیچید . با تعجب به گوشی زل زدم و زمزمه کردم :

_ چرا قطع کرد ؟

یه دفعه با صدایی که درست در گوشم بود از جام پریدم :

_ سلام گلم ...

یوسف وایساده بود و با یه لبخند گشاد نگام می کرد . بقیه ی بچه ها هم که از سر کار گذاشتن من خبر داشتن ، از خنده مرده بودن ... با حرص به بچه ها بعد به یوسف زل زدم و گفتم :

_ بی مزه ها ...

یوسف یه دست گل رز از پشت سرش بیرون اورد و گفت :

_ گل واسه گل .

دست گلو ازش گرفتم و بوش کردم ... با خنده گفتم :

_ چیه ؟ هنوز ورشکست نشدی نه ؟

یوسف _ نه حساب کتابش دستمه ... تا امروز سی و چهار تا گل واسه ات خریدم ... هزار و نهصد و هفتاد و پنج تا دیگه مونده !

_ خوشم میاد که سرت به حسابه ! ... مرسی عزیزم ... خیلی خوشگلن .

سهیلا تک سرفه ای کرد و گفت :

_ ببخشین وسط معاشقتون ! ولی اینجا دانشگاس و حراست الان میاد یقه تونو میگیره !

پریدم جلوی یوسف و گفتم :

_ پس بیا زودی بریم .

یوسف _ کجا ؟

_ پیش حبیب اقا دیگه .

یوسف _ واسه چی بریم اونجا ؟ مگه تو الان کلاس نداری ؟

_ چرا ولی حبیب اقا واجبتره !

یوسف یه اخم تصنعی کرد و گفت :

_ کلاست از هر چیز دیگه واجبتره ... بدو برو سر کلاس ... چی دارین ؟

با انزجار گفتم :

_ اصول سیستم .

یوسف _ اینکه خیلی اسونه ...

_ اسون هست ولی وقتی این فاضلی استادت باشه همه چی واست سخت میشه ... مردک نحس !

یوسف با دست هولم داد جلو و گفت :

_ بیا برو سر درست بچه ...

و رو به مهناز گفت :

_ حواست باشه فرار نکنه !

مهناز با بدجنسی گفت :

_ من هیچ تضمینی نمی کنم ... خودت بیا ور دلش میبینی چجوری نفستو میگیره !

_ غلط کردی من کی نفستو گرفتم ؟

مهناز _ نکردی ؟

یوسف پادرمیانی کرد و گفت :

_ ا ؟ خانوما ... یعنی چی هی کردم ، نکردم ؟؟؟؟!!!! کوتاه بیاین زشته !

بعد هم درحالی که کیفمو می کشید گفت :

_ بیا بریم تو کلاس منم باهات میام ... بدو تا رات نداده .

نیم ساعت گذشته بود و بحمدلله هنوز چشم ما به جمال استاد گرامیمون روشن نشده بود ! از وقتی که با یوسف پامو تو کلاس گذاشته بودم کل بچه ها داشتن با چشاشون منو می خوردن . چیه ؟ مگه ندیدین یکی عروس بشه ؟! حالا یوسف هم عین خیالش نبود و کلشو کرده بود تو صندلی من و هی جزوه امو ورق می زد . کلاس کمی شلوغ بود ولی زیاد از کسی صدا در نمیومد . یه دفعه یوسف با صدای تقریبا بلندی گفت :

_ اااا؟ یهدا چرا استادت نمیاد ؟!

در حالی که از بازوش نیشگونی می گرفتم گفتم :

_ چه خبرته بابا ؟ کل بچه ها فهمیدن ... یه خرده صبر کن الان میاد ...

یوسف دستشو روی جای نیشگون من گذاشت و در حالی که مالش می داد گفت :

_ اوه ... چقدر زور داری دختر ... جاش سیاه شد !

ته دلم ریش شد ! ( دخترننر !) دستمو رو بازوش گذاشتم و اروم گفتم :

_ خیلی درد گرفت ؟

یوسف _ نه بابا ... شوخی کردم ...

بعد دستشو روی دسته ی صندلیم گذاشت و زیر چونه اش مشت کرد و برو بر بهم خیره شد . اهسته گفتم :

_ می دونی چیه ؟

یوسف _ چیه ؟

_ با این ضایع بازی که داریم درمیاریم مجبور میشم همه ی بچه های کلاسو واسه عروسی دعوت کنم ... به من رحم نمی کنی به جیب بابات رحم کن !

یوسف خنده ی نازی کرد و تا خواست چیزی بگه ، در کلاس باز شد و قامت بلند فاضلی توی چارچوب در خودنمایی کرد ...

جایی که با یوسف نشسته بودم کامل تو دید فاضلی بود و اولین نفری که فاضلی چشمش بهش خورد ، من بودم . دستش که روی دستگیره گذاشته بود ، شل شد و کنار بدنش افتاد . با بلند شدن من از روی صندلی ، اون هم نگاهشو از من گرفت و با چند تا قدم بلند خودشو به پشت میز رسوند . جواب سلام بچه ها رو با یه حرکت اروم سر داد و به لیستش خیره شد . کمی بعد شروع به خوندن اسامی کرد . برام جالب بود تا حالا هیچ وقت حضور غیاب نمی کرد اما امروز چی شده ؟

بعد از اتمام حضور غیاب به یوسف که کنار من نشسته بود نگاه کرد و با جدیت پرسید :

_ اسم شما توی لیست نیست ؟

یوسف _ نه استاد .

فاضلی _ خب ، پس توی کلاس من چی کار می کنین ؟

اینقدر رک و راست سوالشو مطرح کرد که جا خوردم . یادم میاد هیچ وقت با دانشجویی که برای خودش نبود اینجوری برخورد نمی کرد . یوسف خودشو نباخت و مثل فاضلی جواب داد :

_ قبلا شنیده بودم که حضور یه دانشجوی دیگه سر کلاستون موردی نداره .

فاضلی با شنیدن این حرف ، چشماشو به من دوخت . نگاهش مثل نگاه یه بازجو بود . همونطور که به من خیره بود گفت :

_ اشتباه به عرضتون رسوندن . لطفا بفرمایین بیرون . من دوست ندارم جمع کلاسم با حضور یه غریبه به هم بخوره ...

با ناباوری به فاضلی نگاه کردم . خیلی خونسرد نگاهشو ازم گرفت و به در کلاس اشاره کرد :

_ بفرمایین .

یوسف خیلی موقر از روس صندلیش بلند شد و بدون هیچ حرفی به طرف در رفت . تقصیر من بود که یوسفو تو کلاس کشوندم . قبل از اینکه بفهمم دارم چی کار می کنم از روی صندلی بلند شدم و به طرف در رفتم . قبل از اینکه دستگیره رو پایین بکشم ، صدای فاضلی به گوشم خورد :

_ یادم نمیاد بهتون اجازه داده باشم که برین بیرون .

این مردک چشه ؟! چرا اینجوری می کنه ؟ اصلا مگه اجازه ی من دست اینه که هر جا میرم ازش کسب تکلیف کنم ؟ با حرص برگشتم سمتش و گفتم :

_ الان برمی گردم استاد .

و قبل از اینکه مخالفتشو بشنوم از کلاس خارج شدم . چشم چرخودنم تا ببینم یوسف کجاست . دیدم داره از سالن خارج میشه و کنار کلاس داد زدم :

_ یوسف ...

دیدم سر جاش وایساد و به طرفم چرخید . بدو به سمتش رفتم . یوسف با تعجب نگام کرد و گفت :

_ چرا نمی ری سر کلاست ؟

بی توجه به سوالش گفتم :

_ ببخشید ...

یوسف سر از حرفام درنمیاورد :

_ چی رو ببخشم ؟

_ تقصیر من بود که اصرار کردم بیای سر کلاس ...

یوسف مثل منگا پرسید :

_ مگه تو بهم گفتی بیام ؟!

اه ... حالا درست دم بزنگاه این خرفت میشه ! بیخیال عذر خواهی شدم و گفتم :

_ ناراحت شدی ؟

دوباره مثل دفعه ی قبل تکرار کرد :

_ چرا ناراحت بشم ؟!

دیگه جوش اوردم و گفتم :

_ یوسف چرا دیوونه بازی از خودت درمیاری ؟! سه ساعته دارم نازتو می کشم اما انگار نه انگار ... یه چیزی بگو عذاب وجدانم بخوابه دیگه !

یوسف زد زیر خنده و گفت :

_ اخه وقتی حرص می کنی خیلی باحال میشی !!!

اصلا همون بهتر که فاضلی پرتت کرد بیرون ! اومدم برم که دستمو کشید و گفت :

_ خیل خب ... چقدر هم زود بدش میاد ! مثل من باش ببین استاد گند اخلاقت از کلاس بیرونم کرد ولی من که عین خیالم هم نیست !

_ باشه حالا ولم کن که منم رو دیگه راه نمی ده !

یوسف _ بعد از کلاست منتظرم بریم ناهار ...

_ اوکی ... حالا برم ؟

یوسف _ نه نه وایسا ... اون گردنبندتو بده من می خوام واسه اویز خودم زنجیر بخرم ...

دست بردم سمت یقه ام و گفتم :

_ تا ناهار پسش بدیا ...

یوسف گردنبندو گرفت و گفت :

_ نترس خسیس خانوم ... برو گلم .

و با اکراه دستمو ول کرد . همینکه ولم کرد مثل جت پریدم سمت کلاس . یه کوچولو در زدم و بدون اینکه منتظر جواب باشم درو باز کردم . فاضلی پای تخته داشت درسو توضیح می داد . وقتی وارد کلاس شدم ، کل بچه ها نگاهشو به سمتم برگشت ولی صدای فاضلی قطع نشد و بچه ها مجبور شدن دوباره به اون نگاه کنن . فاضلی اصلا به من توجه نکرد . انگار بود و نبودم اونجا فرق نمی کنه . منم مثل منگولا دم در ویساده بودم تا ایشون اجازه ی شرفیابی بدن ! ولی وقتی دیدم سرش به کار خودشه منم درو محکم به هم زدم و شق و رق رفتم رو صندلیم . مهناز یه نگاه بهم کرد و اهسته گفت :

_ دختره ی بی حیا ! مثل شوهر ندیده ها دم کلاس یوسف یوسف می کنی که چی ؟!

_ خفه ! ندیدی این مرتیکه چجوری یوسفمو انداخت بیرون ؟ مردک عقده ای !

مهناز تا اومد جواب بده ، صدای خشن فاضلی مانع شد :

_ خانوم بهنیا اگه حرف دیگه ای هم مونده که نزده باشین ، می تونین با دوستتون تشریف ببرین بیرون ... به هر حال شما که مختارین !

از طعنه ای که بهم زد ، تا اونجام سوخت ! در حالی که دندونامو بهم می فشردم بهش خیره شدم . تا خواستم جوابی بزارم کف دستش ، روشو برگردوند تا درسشو ادامه بده . فقط می خواست یه چیزی بارم کنه ! مرتیکه خر ایکبیری ! دیگه فرق نمی کنه واقعا ایکبیری هست یا نه واسه من که مثل الاغ میمونه ! الاغ ِ ایکبیری !!!

توی مدتی که درس می داد انگار کلافه بود و هی رشته ی کلام از دستش در می رفت . بعد از تموم شدن ساعت کلاس بدون اینکه به سوالات بچه ها توجه بکنه از کلاس خارج شد . الهام که از استاد سوال داشت با این حرکتش ، در جزوه اشو بست و با تعجب پرسید :

_ این چش بود ؟

نفیسه _ انگار حالش خوب نبود ...

با انزجار گفتم :

_ به درک ... بره بمیره !

الهام _ تو چته ؟!

نفیسه _ انگار تو هم حالت خوب نیست !

مهناز _ به درک برو بمیر!!!

شکلکی واسه مهناز دراوردم و گفتم :

_ برو دختر عمه اتو مسخره کن خوشمزه !!!

مهناز تا اومد یه چیزی بهم بگه ، گوشیش زنگ خورد و با نگاه به صحفه اش صورتش قرمز شد . الهام اومد کنارم و اهسته گفت :

_ مثل اینکه اقاشونن !

مهناز قبل از اینکه جواب بده با تهدید گفت :

_ به خدا اگه حرف بزنین ، می کشمتون !

تا گفت الو ، منم بلند زدم زیر خنده . بقیه ی بچه ها هم کلکمو گرفتن و با من الکی الکی خندیدن ! چه کنیم دیگه ؟! الکی خوش بودیم ! مهناز هم هی چپ و راست می رفت و انگشتشو تو گوشش فرو می کرد تا صدای ایلیا رو بشنوه ولی مگه ما میزاشتیم ؟ مثل جوجه پشت سرش راه می رفتیم و هی جوک مورد دار می گفتیم و هرهر می کردیم . تا اونجایی که دیگه خود مهناز هم خنده اش گرفته بود . وقتی تلفنش تموم شد با عصبانیت به سمتم برگشت و گفت :

_ یهدا ... به خدای احد و واحد قسم ، از وسط جرت می دم !

منم دیدم که واقعا میخواد تهدیدشو عملی کنه و پا گذاشتم به فرار ... در حالی که می دویدم ، گوشیم زنگ خورد ... بدون اینکه سرعتمو کم کنم با نفس نفس جواب دادم :

_ الو ...

یوسف _ سلام یهدا ... کلاست تموم شد ؟

_ ها ... اره ...

یوسف _ چرا نفس نفس می زنی ؟

حواسم به سوالش نبود مهناز داشت بهم نزدیک میشد جیغ بلندی کشیدم و با خنده به طرف پله ها دویدم . صدای یوسف تو گوشی پیچید :

_ یهدا حالت خوبه ؟!

_ هان ... کجایی ؟

یوسف _ من توی سالن پایینم ... چقدر سر و صدا راه انداختین ...

وقتی دیدم چند تا پله بیشتر با سالن پایین فاصله ندارم ، گوشی رو قطع کردم و تند تند پایین رفتم که محکم به یه چیز سفت خوردم و تعادلمو از دست دادم و تلو تلو خوران پایین افتادم . قبل از اینکه نقش زمین بشم ، یوسف از پشت منو گرفت و بلند گفت :

_ مواظب باش ...

در حالی که نفس نفس می زدم و ترسیده بودم ، سرمو بالا اوردم و دیدم فاضلی روی پله خم شده و جزوه امو که روی زمین افتاده بود برمی داره . پس من خوردم به این غول بیابونی ؟ یوسف کمک کرد تا صاف وایسم و همونطور که دستمو نگه داشته بود گفت :

_ بهتری ؟ ... اخه حواست کجاست ؟

قبل از اینکه جواب یوسفو بدم ، فاضلی دو قدم بهم نزدیک شد و جزوه امو به سمتم گرفت و با پوزخند گفت :

_ مثل اینکه اینجا رو با دبستان اشتباه گرفتین خانوم بهنیا ...

یوسف به جای من جزوه رو گرفت و با این حرکتش ، فاضلی نگاهشو به اون دوخت . نگاهشون هیچ صمیمیتی نداشت . انگار با هم سر جنگ داشتن . با صدای مهناز چشمشونو از هم گرفتن :

_ یهدا بیچاره ات می کنم !...

و وقتی یوسف و فاضلی رو اونجوری دید ، روی پله ها با بچه ها وایساد و با تعجب بهمون نگاه کرد . الهام که دید فاضلی کاری نداره به سمتش اومد تا سوالی که توی کلاس نتونست بپرسه رو مطرح کنه . ولی فاضلی حواسش به دستای من و یوسف بود . منم وقتی نگاهش رو دیدم با خجالت دستمو از توی دست یوسف بیرون اوردم . نور افتاب که از پنجره میومد ، به حلقه ی نامزدیم خورد و من انعکاسش رو توی چشمای ماشی رنگ فاضلی دیدم و بعد هم نفس عمیقی که کشید ...

الهام هنوز داشت اشکالشو می پرسید که فاضلی با لحن عذرخواهانه ای گفت :

_ ببخشین خانوم اکبری من یه کار مهم دارم ...

و بدون حرف دیگه ای ما رو گذاشت و رفت . الهام خیلی بهش برخورده بود . با حرص جزوه اشو بست و گفت :

_ اگه نمی خواست جواب بده قبلش بهم می گفت که اینقدر حلقمو پاره نکنم !

یوسف در حالی که جزوه امو به دستم می داد گفت :

_ ازش خوشم نیومد ...

منم در جوابش گفتم :

_ وااااای چه تفاهمی ! منم می خوام سر به تن بی خاصیتش نباشه !

یوسف بی توجه به شوخیم ، دستمو با حالت مالکانه ای گرفت و یه خداحافظی سرسری با بچه ها کرد و منو بیرون کشید . توی ماشین هم توی فکر بود و چیزی نمی گفت . کنار یه رستورانت پارک کرد و قبل از اینکه پیاده بشم بهم نگاه کرد . انگار داشت صورتمو وارسی می کرد . بعد از کمی درنگ گفت :

_ یه خرده مغنعه اتو بده جلو ...

جانم ؟! بابا غیرت !!! سریع به اینه ی توی افتابگیر ماشین نگاه کردم و دیدم که مغنعه ام بیشتر از حد معمول عقبه . زود جلو کشیدم و سرشو صاف کردم . یوسف هم با یه لبخند که حاکی از رضایتش بود ، در طرفم رو باز کرد و با هم به سمت رستوران رفتیم ... تا به امروز تعصب یوسف رو ندیده بودم ولی فکر کنم به خاطر برخوردم به فاضلی کمی ناراحت شده بود و خواست مالکیتش رو اثبات کنه .

بعد از سفارش غذا یوسف دستشو زیر چونه زد و گفت :

_ نمی دونم چرا از این استادت هیچ خوشم نیومد

بعد هم سرشو بالا اورد و بهم نگاه کرد . قبل از اینکه چیزی بگه موضوعو عوض کردم :

_ اهان ... حبیب اقا رو کدوم بیمارستان بردین ؟

یوسف _ بیمارستان دایی نوید . پزشک معالجش هم داییه .

_ قبلا هم اینجوری شده بودن ؟

یوسف _ اره ... قبلا که خیلی قلبش درد می گرفت ولی تا بحال اینقدر جدی نشده بود ... به هر حال سن و سالی ازشون گذشته ...

نا خوداگاه گفتم :

_ چرا تو اینقدر دیر به دنیا اومدی ؟

یوسف با لحن شوخی گفت :

_ به خدا من درست سر نه ماه دنیا اومدم !

_ نه ... منظورم اینه که چرا مامان بابات اینقدر دیر بچه دار شدن ؟

یوسف شونه اشو بالا انداخت و گفت :

_ بابا میگه دلشون نمی خواست بچه دار بشن ... اخه اون موقع ها بابا توی پاریس درس می خوند ... نمی خواستن با بچه دار شدن دست و بالشون بسته بشه ... خب اینم از غذا ...

پیشخدمت بعد از چیدن میز رفت و من هم مشغول خوردن شدم . در حین خوردن نگام به ساعد یوسف افتاد . یوسف کت و پالتشو دراورده بود و یه تی شرت بیشتر تنش نبود . روی ساعدش یه جراحت بزرگ بود . انگار خیلی قدیمی بود ولی ردش روی پوستش مونده بود .

_ اون جای چیه ؟

یوسف _ چی ؟

و به دستش نگاه کرد و گفت :

_ اهان ... این ؟

_ اره ... تازه اینجوری شده ؟

یوسف _ نه بابا ... مال خیلی وقت پیشه ...فکر کنم از دوچرخه افتادم ...

_ خراش ناجوریه ...

یوسف _ دیگه بهش عادت کردم ... تو غذاتو بخور بریم .

پنج دقیقه بعد مامان بهم زنگ زد و گفت خاله فائقه دعوتمون کرده و بهتره برم خونه . یوسف گفت :

_ باشه بزار برم حساب کنم ، بریم ...

وقتی برگشت ، در حالی که پالتوشو می پوشید ، گوشیش زنگ خورد . جواب داد :

یوسف _ جانم مامان ؟

.....

یوسف _ اره کار زیادی ندارم چطور ؟

.....

یوسف _ چی ؟!

.....

یوسف _ چش شده ؟

....

یوسف _ من الان میام ...

وقتی گوشی رو قطع کرد آشفته به نظر می رسید . با نگرانی پرسیدم :

_ یوسف ، حالا حبیب اقا بده ؟

یوسف با کلافگی دستشو تو موهاش کشید و گفت :

_ نمی دونم ... مامان گفت باید ببرنش ای سیو ... باید برم .

زود گفتم :

_ پس بیا بریم تا دیر نشده ...

یوسف _ نه من اول تو رو میبرم خونه ... بعد می رم ... فقط زود باش .

با لحن محکمش نتونستم مخالفت کنم . سرمو تکون دادم و مطیع دنبالش راه افتادم . تو طول راه سراسیمه بود و خیلی تند می روند . خدا رو شکر خودم عاشق سرعت بودم وگرنه با این سرعت یوسف حتما بالا میاوردم . یوسف جلوی خونه پارک کرد و قبل از اینکه پیاده بشم گفت :

_ ببخش که تند رفتم ... خیلی عجله دارم ... واسه اقا جون دعا کن ...

سرمو تکون دادم و گفتم :

_ بی خبرم نزار .

باشه ای گفت و رفت ...

تازه از خواب بعد از ظهر بیدار شده بودم . ظهر هر چی منتظر موندم خبری از یوسف نشد . حتی با تلفنم هم تماس نگرفت . دلم مثل سیر و سرکه می جوشید و نسرین خانوم هم موبایلشو جواب نمی داد . با حرص گوشی رو روی تخت انداختم و روی کاناپه ولو شدم . یه دفعه ذهنم به سمت مهناز پر کشید زود رفتم سراغ موبایلم و شماره اشو گرفتم . دیگه نا امید شده بودم که جواب داد . صداش خش دارش بیشتر نگرانم کرد :

_ الو ... ؟

_ الو مهناز ... خوبی ؟

مهناز _ اره ... تو چطوری ؟

_ ببینم چیزی شده ؟

مهناز _ ها ؟ اره ... داره گلوم از درد سوراخ میشه می دونم چه مرضی افتاد به جونم و سرما خوردم ...

و چند تا سرفه ی خشک کرد .

_ ببینم از یوسف خبری نداری ؟

مهناز _ نه مگه با تو نبود ؟

_ چرا ولی خبر دادن که حبیب اقا حالش بده نگران شد رفت بیمارستان ... تا حالا خبری ازش ندارم .

مهناز با تعجب گفت :

_ حبیب اقا که زود بهتر شد ... فقط یه خرده ضربان قلبش کند شده بود بابا ردیفش کرد الان خوب شده ... من خودم تو بیمارستان بودم ...دیدم که بهتر شد ...

_ یوسفو هم تو بیمارستان دیدی ؟

مهناز _ نه من زود رفتم ولی فکر کنم عمه نسرین با اون حالش بهش خبر داده ... اوه نبودی ببینی که عمه نسرین چه غش و ضعفی کرد ...

_ من الان میرم بیمارستان ...

مهناز _ خنگ خدا الان که وقت ملاقات نیست ... بری هم رات نمی دن که ... بشین تو خونه ات .

صدای مامان اومد :

_ یهدا حاضر نشدی ؟ بجنب دیگه ...

_ مهناز من باید برم خونه خاله فائقه ...اگه از یوسف خبری شد بهم بگیا ...

مهناز با صدایی که رو دست خروس زده بود گفت :

_ باشه ... فعلا من باید برم بیهوش بشم ... داره جونم بالا میاد ...

گوشی رو گذاشتم و زود اماده شدم . هر چند هیچ میلی به مهمونی نداشتم . توی مهمونی که دیگه بدتر ... همش با گوشیم ور می رفتم . طاها که کنارم نشسته بود طاقت نیاورد و گوشی رو از دستم کشید :

_ ا ؟ مگه ازار داری ؟ بدش به من ببینم ...

طاها گوشی رو تو جیبش گذاشت و گفت :

_ یه پنج دقیقه بهش تنفس بده دختر ... گوشیت داغ شد از بس زنگ زدی ... حالا چرا طرف جواب نمی ده ؟

_ نمی دونم یوسف کجاست ... از عصر تا حالا هر چی بهش زنگ می زنم جواب نمی ده ...

طاها اخم کرد و گفت :

_ چرا ؟ چیزی شده ؟

_ نه ...

و ماجرا رو براش تعریف کردم . طاها با گوشی خودش به یوسف زنگ زد و اینبار گفت :

_ در دسترس نیست ...

گوشیشو گرفتم و دوباره خودم تماس گرفتم . اینبار صدای زنی که می گفت :

_ دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می باشد ...

بیشتر از پیش خسته ام کرد ... یعنی یوسف کجا رفته ؟ چرا خبری ازش نیست ؟...

شب برای چند لحظه می خوابیدم و دوباره بیدار میشدم ... دلشوره امانمو بریده بود و خواب راحت نداشتم . نمی دونم تا حالا چند بار بهش زنگ زده بودم و جواب نداده بود . دم دمای صبح از خستگی زیاد به خواب رفتم و با صدای تکبیر اذان از خواب پریدم . دلم گواهی بد می داد . یه دفعه گریه ام گرفته بود ... نکنه یوسف طوریش شده ؟ دیشب خونشون هم کسی جواب نمی داد ... امروز باید برم سر وقتشون ... خدایا ... نکنه اتفاقی افتاده باشه ...

ماشینو جلوی در خونشون پارک کردم و بدو پیاده شدم . تک تک سلولهام از اشفتگی فریاد می زدن ... دل تو دلم نبود تا زودتر یوسفو ببینم . دستمو روی زنگ گذاشتم و بی وقفه فشار دادم . انتظار باز شدن نداشتم ولی باز هم مّصر بودم که یه دفعه با صدای تیک در جا خوردم . با سراسیمگی وارد حیاط شدم و صدا زدم :

_ یوسف ... نسرین جون ...

و پله های ایوون رو یکی دو تا طی کردم . در سالنو باز کردم . هال توی یه سکوت غم انگیزی فرو رفته بود . پرده ها کشیده شده بود و از هیچ روزنه ای نور به اتاق نمی تابید . اب دهنمو قورت دادم و دوباره صدا زدم :

_ یوسف ... حبیب اقا ... نسرین جون ... کجایین ؟

صدای قدمهایی خسته که از پله ها پایین میومد توجهمو جلب کرد دیدم

نسرین جون با چشمایی گریون نزدیکم اومد و درحالی که سفت بغلم می کرد زار زد ... از این حرکت تنم سفت شده بود . یعنی چی ؟ چی شده که اینجوری گریه می کنن ؟ ... نکنه یوسف ...

با فشار نسرین خانومو از خودم دور کرد و با صدای بلند پرسیدم :

_ یوسف کو نسرین جون ؟

نسرین خانوم عینکشو برداشت و اشک هاشو پاک کرد . درحالی که سعی می کرد هق هقشو بخوره با صدایی خش دار گفت :

_ نمی دونم یهدا جان ... نمی دونم کجا رفته ...

یعنی چی ؟ اینجا چه خبره ؟

نسرین جونو از سر راه کنار زدم و به دو به اتاقها خیز برداشتم . پله ها رو با سرعت تمام طی کردم و به اتاقی رسیدم که درش نیمه باز بود و درو با یه حرکت هل دادم . در به دیوار خورد و دوباره به طرفم برگشت . حبیب اقا روی تخت دراز کشیده بود و چهره اش درد مند بود . با شنیدن صدای در صورتشو به سمتم چرخوند و گفت :

_تویی یهدا ؟

جلوتر رفتم و گفتم :

_ یوسف کجاست حبیب اقا ؟

حبیب اقا با چشمهایی اشکبار بهم اشاره کرد تا بهش نزدیک تر بشم . کنار تختش وایسادم و دوباره گفتم :

_ شما میدونین کجا رفته نه ؟

حبیب اقا _ نمی دونم کجا رفته ولی فکر کنم باید با خودش کنار بیاد ...

این حرفا چه معنی داشت ؟ چرا به هرکسی که می رسم یه چیزی تحویلم میده که گیجتر بشم ؟ خدایا ... دارم دیوونه می شم ...

حبیب اقا _ نگرانش نباش ... فقط برامون دعا کن ...

با صدایی که انگار از ته چاه درمیومد گفتم :

_ بهم بگین اینجا چه خبره ...

حبیب اقا چشماشو بست و گفت :

_ هیچی دخترم ... فقط بدون که یوسف به خاطر اشتباه ما الان آواره است ... براش دعا کن تا برگرده ... مطمئنم به خاطر تو هم که شده برمی گرده ...

زانوهام شل شد و روی زمین چمپاته زدم ... با صدایی پر بغض گفتم :

_ چی شده ؟ ...

چشمای حبیب اقا از التماسی که توی صدام بود ، به اشک نشست ...

حبیب اقا _ اینقدر اصرار نکن یهدا ... نمی تونم چیزی بهت بگم ... نمی تونم دوباره جلوی یکی دیگه شرمنده بشم ... فقط برام دعا کن یوسف ببخشتم ...

با تمام توانم فریاد زدم :

_ این حرفا چه معنی ای میده ؟

و بدون اینکه منتظر جواب باشم از اتاق بیرون زدم و بقیه ی اتاقها رو مثل دیوونه ها وارسی می کردم . زیر تخت ، کمد ، توی حموم و دستشویی ، همه جا رو میگشتم ... انگار یوسف داره با من قایم باشک بازی می کنه و من مجبورم تا پیداش کنم ... در اخرین اتاقو محکم باز کردم . یه اتاق که در و دیوار و کفش سنگ پوش سفید بود و پیانوی سفید بزرگی توی اون خودنمایی می کرد . گوشه ی اتاق تخت یه نفره ی نسبتا بزرگی که روکش اون هم سفید بود ولی طرحهای مواج مشکی روی روکش زیباش کرده بود . صدام توی اتاق منعکس شد :

_ یوسف ...

اما اینبار هم جواب نداشت ... به سمت پیانو رفتم و در حالی که کنارش راه می رفتم ، انگشتمو روی شاسی ها گذاشتم . صدایی ناهنجار از پیانو بلند شد . محکم دستامو روی شاسی ها زدم و بغضی که راه گلومو سد کرده بود فرو خوردم . وقتی چشممو باز کردم ، نمی تونستم چیزی رو که میبینم باور کنم ... گردنبندم روی پیانو بود ولی فقط اویز خودم بهش بود ... پس اویز یوسف چی ؟ ...

با دستانی لرزان گردنبندو برداشتم و بهش خیره شدم . خاطره ی روز سفرمون کنار دریا برام تداعی شد . شنیدن صدای زیبای یوسف ، که اهنگ عشقو برام زمزمه می کرد ، بهم جون تازه داد . انگار یه نوری به قلبم تابید و ندایی تو گوشم گفت :

_ اون برمی گرده ...

به قفسه هاش نگاه کردم . پر از سی دی بود . یکی از اونها رو بیرون اوردم و دیدم که روش نوشته :

البوم چهارم ... یوسف سعیدیان ...

فهمیدم که یوسف تمام کارهاشو ضبط می کرده . کل سی دی ها رو برداشتم و توی کیفم ریختم . نمی دونستم دارم چی کار می کنم فقط می دونستم که کارام از روی اراده نیست . وقتی بیرون رفتم صدای نسرین جون رو شنیدم که داشت به حبیب اقا می گفت :

_ کاش توی این موقعیت بهش نمی گفتیم ...

حبیب اقا _ فکر کنم روز های اخر عمرمه ... من به یوسف مدیونم ... باید بهش می گفتم و حلالیت می طلبیدم ...

خیلی دلم می خواست بدونم چی یوسفو فراری داده ... اما می دونستم از نسرین خانوم و حبیب اقا چیزی دستگیرم نمی شه ... اهسته در زدم و سرمو بردم داخل :

_ نسرین جون من دارم میرم دنبال یوسف ...

نسرین جون _ فکر نکنم بفهمی کجاست ...

_ من دنبالش می گردم اگه پیداش نکردم که هیچ و اگه کردم ازش می خوام درباره ی این بساطی که به پا شده توضیح بده ...

و با خداحافظی کوتاهی اونها رو ترک کردم .

................

صدای ملایم یوسف فضای ماشینمو عطر اگین کرده بود ... به چند تا از دوستاش که میشناختم سر زده بودم ولی می گفتن که ازش بی خبرن ... تو این چند روز کارم شده بود پیدا کردن عشق گمشده ام ... دیگه نه دانشگاه می رفتم ، نه غذا می خوردم نه تو جمع های خانوادگی شرکت می کردم . چون روز بعد از ناپدید شدن یوسف ، توی خونه ی نسرین جون ملیسا و خاله نوشین رو دیدم . هیچ وقت زخم زبون خاله نوشین از خاطرم پاک نمی شه :

خاله نوشین _ وا نسرین جون ... مگه یوسف بچه ی چهار ساله اس که گم بشه ؟

من فکر می کنم یهدا خانوم یه چیزی گفته که یوسف ناراحت شده و چند روز رفته سفر ... واقعا که چه دور و زمونه ای شده ... فکر نمی کردم بند و بساط این عروسی به این زودی جمع بشه ...

مامان خون خونشو می خورد . نسرین جون هم همه اش داشت پا درمیونی می کرد بلکه خواهرش اون دهنشو ببنده اما زخم زبونهای خانوم تمومی نداشت اخرش هم طاها قد علم کرد و گفت :

_ خیلی ببخشین ولی میشه بفرمایین کی گفته بند و بساط این عروسی جمع شده ؟ مثل اینکه شما از بهم خوردن این وصلت خیلی خوشحال میشین .

نوشین خانوم دست و پاشو گم کرد و نتونست جوابی بده ولی در عوض پشت چشمی نازک کرد و گفت :

_ خوبه والا .... زمونه ما یه احترام به بزرگتر حالیمون میشد اما جوونای امروزی ...

بابا از جاش بلند شد و در حالیکه از حبیب اقا عذر خواهی می کرد خیلی جدی گفت :

_ امیدوارم هر چه زودتر اقا یوسف برگرده والا دیگه من با این وصلت موافقت نمی کنم ...

حبیب اقا و نسرین جون با شنیدن حرف بابا وا رفتن حال من هم که غیر قابل توصیف بود . می دونستم که بابا به خاطر عذاب ندیدن من می خواد یوسفو رد کنه ولی من کسی رو به جز یوسف نمی تونم تو قلبم راه بدم . به زور از روی صندلی بلند شدم بدون خداحافظی از خونشون خارج شدم . تو راه برگشت ، وقتی از بابا پرسیدم که چرا اون حرفو زده گفت :

_ اون اگه دوست داشته باشه تا قبل از عروسی باید خودشو برسونه و تموم این حرفو حدیثا رو بخوابونه ... این مسخره بازی ای که راه انداخته چه معنی ای می ده ؟ ... حالا چه مشکلی واسش پیش اومده و چی شده بماند ... ولی من اجازه نمی دم بقیه به گل دخترم توهین کنن ...

از اون روز به بعد قدر بابا رو بیشتر می دونم . برای ابروی خودم هم که شده باید دنبال یوسف بگردم . تو این مدت تنها همدمم ویولونمه و نتهای موسیقی یوسف ... ولی هر شب با یه خوف عظیم به خواب می رم ... اونم واهمه ی نبودن یوسفه ...

نفسمو با اه سردی بیرون دادم و با پام لگدی به سنگ گوشه ی حیاط زدم . یه هفته بیشتر به عروسیم نمونده بود و بیشتر از شش روز بود که از یوسف بی خبر بودم . مثل یه قطره تو دل خاک فرو رفته بود و هیچ جوری نتونستم پیداش کنم . چقدر تو این مدت به خاطرش حرص خوردم . چقدر از ملیسا و حتی سها ، دختر عموی خودم زخم زبون شنیدم . یادمه یه روز سها خیلی رک و راست بهم گفت:

_ خب معلومه با این اخلاقی که تو داری هیچ کی قبولت نداره ... من جای تعجبمه که چطور اومده خواستگاریت !

مثلا می خواست شوخی شوخی بچزوندم ولی محیا پشتم دراومد و خوب جوابشو داد :

_ بالاخره یکی بیاد خواستگاری خواهر من خیلی بهتر از اینه که مثل شما هیچ کس ، واسش نیاد !

سها با عصبانیت لبشو جوید و چیز دیگه ای نگفت . از وضعیت تاسف بارم حالم بهم می خوره ... ژاکتمو بیشتر دور خودم پیچوندم و نگاهمو به اسمون دوختم . مامان و بابا تو این مدت پا به پای من و نسرین خانوم دنبال یوسف بودن . گهگاهی اشکهای مامان و محیا رو برای خودم میدیدم ولی خودم تا حالا یه قطره اشک هم نریخته بودم . چون ایمان داشتم که یوسف میاد و فقط یه چیز کوچولو توی این ماجرا تکون خورده وگرنه یوسف من برمی گرده ... اینو مطمئنم ...

نمی دونم چقدر به اسمون خیره شده بودم که یه دفعه قطره ای روی صورتم چکید ... داشت بارون می گرفت . موهای بلندمو از توی ژاکتم بیرون اوردم و بازشون کردم . دلم میخواست بارون توی موهام شبنم بکاره ... چشمامو بستم و دوباره سرمو بالا گرفتم . ناخوداگاه این اهنگو زیر لبم زمزمه کردم :

ببار ای نم نم بارون

ببار امشب دلم خسته است

ببار امشب دل تنگه،

همه درها به روم بسته ست

ببار ای ابر بارونی،

ببار و گونه مو تر کن

ببار ای ابر بارونی،

ببار این بغضو پرپرکن

چشمام از هجوم اشک گرم شد و یه قطره اشک از لای چشمای بسته ام با قطره های بارون روی صورتم یکی شد ... یه دفعه دو دست از پشت سر شونه هامو گرفت و اهسته فشار داد . دستای طاها رو تشخیص دادم . صداش اروم در گوشم گفت :

_ سرما می خوری ... بیا بریم تو .

چشمامو باز نکردم . دلم نمی خواست گریه امو ببینه . همونطور که با کمکش به داخل ساختمون می رفتم ، صدام زد :

_ یهدا ...

وایسادم ولی چشمام همچنان بسته بود . منو سمت خودش برگدوند و با مهربانی گفت :

_ اشکال نداره اگه گریه کنی و اشکال هم نداره اگه برای یه بار مثل بقیه ی دخترا داداشتو بغل کنی ... بیا اینجا اجی ...

اهسته چشمامو باز کردم . دستاشو باز کرده بود و منتظر من بود که به اغوش حمایتگرش پناه ببرم و از زمونه شکایت کنم ... اروم بهش نزدیک شدم و چونه ام رو روی شونه اش گذاشتم . دستای مهربونش موهای خیسمو نوازش داد و گفت :

_ از هیچی نترس ... به نامزدت شک نکن ... مطمئنم یوسف قبل از عروسی برمیگرده ... باشه ؟

صدامو صاف کردم و گفتم :

_ باشه ... داداش .

فکر کنم واسه اولین بار بود که اینطور با محبت داداش صداش می زدم . فشار دستشو بیشتر کرد و بعد منو از خودش جدا کرد و گفت :

_ حسابی خیس شدی ... برو لباستو عوض کن حاضر شو بریم بیرون ...

با خنده گفتم :

_ ولی الان که داره بارون میاد ... دوباره خیس میشم .

طاها روی دماغم زد و گفت :

_ بچه جون من که مثل تو بی احتیاطی نمی کنم ... پس چتر واسه چی خوبه ؟

با لبخند گفتم :

_ صبر کن الان میام .

اروم مشغول عوض کردن لباسام شدم . نمی دونم چرا امروز بدجوری دلم هوای یوسفو کرده بود . پالتویی که با هم خریده بودیمو پوشیدم و برای اینکه یوسفو پیش خودم حس کنم همون دستکشها رو دستم کردم . با لبخند بهش خیره شدم حرف اون روز یوسف به خاطرم اومد :

« هر وقت من نبودم یا مثل الان نخواستی که من دستتو بگیرم اینو دستت کن ... این مثل دستای من گرمت میکنه اشکال شرعی هم نداره ! ...»

دستکشها واقعا گرمم کرد . از اتاق بیرون اومد و دیدم طاها دم در منتظرم وایساده

با دیدنم گفت :

_ شب که کاری نداری ؟

_ نه چطور ؟

طاها _ مامان زنگ زد گفت بریم خونه دایی فواد .

با اینکه حوصله اشو نداشتم ولی قبول کردم . وقتی ماشینو روشن کرد ، آلبوم ششم یوسفو توی ضبط گذاشتم و پخشو فشار دادم . صدای ملودی بی کلام یوسف سکوت ماشینو شکست طاها وقتی دید موسیقی بی کلامه با خنده گفت :

_ اخی ... خواننده اش لاله !

لبخند محوی زدم و سرمو به شیشه چسبوندم . طاها متوجه حالم شد و گفت :

_ راستی این همه رفتی کلاس موسیقی هیچی یاد گرفتی ؟

فقط سرمو به نشونه ی اره تکون دادم طاها باز گفت :

_ ببینم نکنه خواننده ی این اهنگ تویی که لال شدی ها ؟!

برگشتم سمتش و گفتم :

_ چیه ؟ خیلی دوست داری صدامو بشنوی ؟

طاها با خنده گفت :

_ البته اگه صدایی داشته باشی ! فقط قبل از خوندنت بهم اطلاع بده که گوشامو بگیرم ! اخه صدای ویولون و گیتارت که خیلی نکره است وای به حال اوازت !

بی توجه به شوخی مسخره اش ، ریتم اهنگو توی ذهنم با ترانه ای که باهاش بود هماهنگ کردم و کمی بعد صدای محزونم سکوت ماشینو شکست :

میترسم پشت اون نقاب زیبا .

تو نباشی

میترسم که دلم با این حقیقت رو به رو شه

بـــرام نقش عاشق پیشه رو بازی کنی باز

میتــــــرسم که یهو برای من دست تو رو شه

مثل دیوونه ها چشمامو بستم

که حقیقتو نبینم

یک رازی پشت حرفاته که هنوزم من ازش ..

چیزی نفهمیدم …

ولی ای کاش اتفاق های زمونه جوری می افتاد

که یک روز میــــشد

حتی تو خواب هم شده آیندمو یک روزی

من از نزدیک میدیدم

این اهنگ وصف حال من بود ... واقعا می ترسیدم یوسف اونچیزی که فکر می کردم نباشه ... صدای طاها منو از فکر و خیال بیرون کشید :

_ صدای خیلی قشنگی داری ... ولی دیگه اینجور اهنگیو نخون ... چون مناسب تو نیست ... تو نباید به یوسف شک کنی یهدا ... اون پسر خوبیه ...

فقط در جواب حرفش آه کشیدم . که یه دفعه صدای خودم منو غافلگیر کرد . طاها با خنده ام پی تری رو جلوم تکون داد و گفت :

_ چیه انتظار نداشتی صداتو ضبط کنم ؟ ... ولی باید بگم این صدای بی نظیر واسه من یکی خیلی مهمه ... چرا تا به حال برامون نخونده بودی ؟

_ به همون دلیلی که تا به حال گیتار و ویولون نمی زدم ... من فقط به خاطر یوسف حاضر شدم موسیقی یاد بگیرم ... و حالا هم به خاطر احساسم به یوسف این اهنگو خوندم ...

طاها سرشو تکون داد و گفت :

_ درکت می کنم یهدا ... خب دیگه تریپ غم بسه ... کجا می خوای بری ؟ دوست داری بریم پیست ؟

با گفتن پیست یاد برف بازی اون روزم با یوسف افتادم با لبخند بی جونی گفتم :

_ نه برو پارک ِ...

طاها هم موافقت کرد و به راه افتاد ... هر چی بیشتر به پارک نزدیک می شدیم ، قلبم تند تر می زد ... انگار داره واسه خودش جشن میگیره ... موبایل طاها زنگ خورد :

طاها _ بله ؟

....

_ سلام جناب ... حال شما ؟

.....

_ بله من به اقای مجیدی هم در رابطه با پروندتون گفتم حالا باید دید نظر ایشون چیه ...

.....

_ چی ؟ هنوز تنظیم نکردن ؟ ... ای بابا ...

....

_ باشه منم نزدیک همونجام لطفا تشریف داشته باشین من تا ده دقیقه ی دیگه خودمو میرسونم .

....

خواهش می کنم . خداحافظ .

فهمیدم که کار داره . بی اراده دستمو به سمت در بردم و بازش کردم . پارک توی چند قدمیم بود . طاها با تعجب صدام زد :

_ ا ؟ یهدا چرا پیاده شدی ؟

_ تو کارتو بکن ... نیم ساعت دیگه بهم زنگ بزن تا بیام بیرون .

فرصت حرف دیگه ای رو بهش ندادم . نمی دونم چرا عجله داشتم که زودتر خودمو به پارک برسونم . سرعت قدم هام لحظه به لحظه زیادتر می شد . از دور نیمکتی که با یوسف روش نشسته بودیم رو نگاه کردم . دیدم که یه مردی روی نیمکت نشسته و دستاشو تکیه گاه سرش کرده . با احتیاط جلو رفتم . با شنیدن صدای پاهام ، مرد سرشو بلند کرد . چیزی رو که می دیدم ، باور نمی کردم ... این یوسف بود ؟؟؟؟

با ناباوری بهش زل زدم . تک تک اجزای صورتشو از نظر گذروندم . نه ... خودش بود . بعد از دوهفته دوری ، چقدر فرق کرده بود ... چقدر غمگین به نظر میومد . موهاش کمی ژولیده بود و بلندتر شده بود . ته ریشی روی صورتش خودنمایی می کرد و چشماش ، پای اون دو زمرد رویایی من ، به اندازه ی یه بند انگشت گود شده بود . چشماش سرخ سرخ بود . معلوم بود که گریه کرده . با به حرف اومدنش ، از توی بهت دراومدم :

_ چقدر لاغر شدی ...

منم تغییر کرده بودم . توی این یه هفته حتی یه اب خوش هم از گلوم پایین نرفته بود . فقط زمزمه کردم :

_ یوسف ...

از جاش بلند شد و با تانی به سمتم اومد . دستاشو روی شونه هام گذاشت و توی چشمام خیره شد . نمی دونم از سر دلتنگی بود یا دلخوری اما قطره ی اشکی از چشمم چکید . یوسف با یه لبخند محزون دست برد و رد اشک روی گونه ام رو دنبال کرد و با صدایی ارامش بخش گفت :

_ بالاخره سد چشمات شکست ...

با گریه گفتم :

_ تو این مدت کجا بودی ؟ نمی گی از ترس مردم ... هزار جور فکر و خیال به سرم زد ... هر جا که به ذهنم میرسید دنبالت گشتم اما نبودی ... چرا ؟ چرا رفتی یوسف ؟...

یوسف دستاشو از روی شونه هام برداشت و با خستگی روی نیمکت نشست . من از جام تکون نخوردم و فقط بهش نگاه کردم . بعد از چند لحظه شروع به حرف زدن کرد غم توی صداش موج می زد :

_ یهدا یه سوالی ازت دارم ... دلم می خواد که رک و راست بهم جواب بدی ... باشه ؟

با تکون دادن سر بهش جواب دادم . ادامه داد :

_ تو واسه چی منو قبول کردی ؟

بدون لحظه ای تامل جواب دادم :

_ چون دوست دارم .

خودم و یوسف از حرف ناگهانیم شوکه شدیم . ولی من حرف دلمو زدم . چیزی که واقعا بود ...

یوسف _ چرا دوستم داری ؟

_ چون ... چون ...

خودم هم جوابی براش نداشتم ... فکر کنم چون اون عاشقم بود منم دوستش داشتم ... ناچار ساکت شدم . یوسف دوباره گفت :

_ اگه من اون ادمی که فکر می کنی نباشم ، بازم حاضری باهام ازدواج کنی ؟

_ منظورت چیه ؟

یوسف _ اول جواب منو بده ...

_ من نمی تونم بگم ... تو چت شده ؟ حبیب اقا چی بهت گفته که اینجوری شدی ؟ ...

جوابمو نداد . داشت عصبانیم می کرد با حرص گفتم :

_ اصلا می دونی حبیب اقا چه زجری می کشید ؟ چرا باباتو اونجوری ول کردی و رفتی نمی گی قلبش مریضه ؟ ... با خودت فکر نکردی که ...

یوسف با فریاد حرفمو قطع کرد :

_ نه فکر نکردم ..... تو اون لحظه اگه تو هم جای من بودی همین کارو می کردی ... تو نمی دونی من چه حرفایی شنیدم ... میفهمی یهدا ؟ ... تو هیچی نمی دونی ...

صداش لحظه به لحظه بلند تر میشد . از خشمش ترسیدم ... زیر لب گفتم :

_ یوسف ...

سرش بین دستاش بود و موهاشو توی مشتش فشار می داد . نمی دونم چی اینقدر عصبانیش کرده بود ... می خواستم ارومش کنم . اهسته کنارش رو نیمکت نشستم و زمزمه کردم :

_ چی شده یوسف ؟ ... باهام حرف بزن ... خواهش می کنم .

نمی دونم توی صدام چی بود که باعث شد دهن باز کنه :

_ اگه یکی کل عمرتو بهت دروغ می گفت می بخشیدیش ؟

_ یعنی چی ؟ واضح حرف بزن ببینم ...

یوسف نگاهشو بهم دوخت و گفت :

_ اگه بفهمی بابات یه دزد بوده ، می بخشیش ؟

با این حرفش ضربه ی سختی خوردم . دستام دو طرف بدنم افتادن ... لبهام تکون خورد :

_ یعنی حبیب اقا ...

یوسف _ منو دزدیده ...

صدای فریادم برای خودم هم نااشنا بود :

_ چی ؟؟؟؟

یوسف پوزخند تلخی زد و گفت :

_ چیه ؟ انتظارشو نداشتی ؟ انتظار نداشتی اقا جون مهربون من اینجوری از اب دربیاد ؟ حق هم داری ...

دستمو روی بازوش گذاشتم و محکم تکونش دادم :

_ چی داری می گی ؟ ... درست حرف بزن منم بفهمم ... این اراجیف چیه که بهم می بافی ؟

یوسف _ کاش اراجیف بود ... ولی حقیقت داره ...

مغزم از کار افتاده بود . حتما یوسف داره اشتباه می کنه ... حبیب اقا یه همچین ادمی نیست ... ولی پس چرا داشت ضجه میزد که یوسف ببخشدش ؟ ... خدایا چی شده ؟ ... نفس عمیقی کشیدم و گفتم :

_ همه چیزو برام تعریف کن ... می خوام بدونم .

یوسف لبشو با زبون تر کرد و گفت :

_ اون روز که تو رو گذاشتم خونه رفتم بیمارستان ... وقتی رسیدم دیدم اقا جون حالش اونقدر ها هم بد نیست ... خواستم باهات تماس بگیرم تا از نگرانی دربیای که مامان گفت اقا جون می خواد باهام حرف بزنه ... زود خودمو بالای تختش رسوندم . دستمو گرفت و با صدایی پر درد بهم گفت که می خواد یه چیزی رو بهم اعتراف کنه ....

اینجای حرفش که رسید ساکت شد . سعی کردم به حرف بیارمش :

_ خب ، بعد ؟

یوسف دست روی صورتش گذاشت و گفت :

_ بدترین لحظات زندگیم همون موقع بود ... حرفای اقاجون مثل پتک به سرم فرود میومد ... اولش فکر کردم داره باهام شوخی می کنه ولی مدرکی که بهم نشون داد جای هیچ شکی رو باقی نذاشت ...

_ مگه چی بهت گفت ؟

یوسف به سختی گفت :

_ اقا جون گفت ... گفت که وقتی پنج سال از ازدواجش با مامان گذشته بود و بچه دار نشد ، فهمید که مشکل از خودشه ... خواست مامانو طلاق بده اما مامان قبول نکرد . تصمیم گرفتن برای درمان برن پاریس ...هه ! میبینی یهدا ؟ حتی درباره ی سفرشون هم بهم دروغ گفتن ... بگذریم ... اونجا درمان نمیشه و درسشو ادامه میده . بعد از ده سال میان ایران ... به مناسبت سالگرد ازدواجشون میرن شمال که زلزله میشه ...

حرف زدن براش سخت شده بود . با صدای لرزانی ادامه داد :

_ من اصالتا اهل رودبارم ... اقا جون گفت پیدام کرده ... ولی ، منو به بهزیستی تحویل ندادن ... خانواده ام گم شده بودن ... من بی سرپرست بودم ولی اقاجون بدون اینکه هیچ تلاشی برای پیدا کردن خانواده ام بکنه منو پیش خودش اورد ...

صداش از شدت بغض خش دار بود :

یهدا ... بیست سال بدون اینکه هویتمو بدونم زندگی کردم ... می فهمی چه دردی داره ؟ می فهمی ؟ ...

_ ولی یوسف ... تو داری اشتباه میکنی ؟

یوسف با عصبانیت گفت :

_ چی رو دارم اشتباه می کنم ؟ ... حقیقت عوض نمی شه ... اقاجون منو دزدیده درحالی که می تونست با وجود این خیلی راحت خانواده امو پیدا کنه...

و پلاکی رو که به گردنش اویزون بود بهم نشون داد . یه پلاک نقره ای یادگار جنگ بود ...

_ این ...چیه ؟

یوسف پلاک رو توی دستش فشرد و گفت :

_ گفت وقتی پیدام کرده این گردنم بوده ... اگه الان هم بتونم خانواده امو پیدا کنم ، شک دارم که دیگه پدرمو ببینم ...

_ یعنی ... این پلاک ...

یوسف _ گمون کنم برای پدر واقعیمه ...

دهنم باز موند ... چرا یه دفعه همه چی بهم ریخت ؟ حالا تکلیف من چی میشد ؟ اب دهنمو قورت دادم و پرسیدم :

_ تو این مدت دنبال خانواده ات بودی؟

یوسف اروم سرشو تکون داد و گفت :

_ نه ، رفته بودم شمال ... مثل دیوونه ها هر روز میرفتم لب دریا ... هیچ کاری نمی تونستم بکنم ... عقلم به هیچ چیز قد نمیداد ... فقط می خواستم تنها باشم ....

_ الان می خوای چی کار کنی ؟

یوسف _ نمی دونم ... دیگه هیچی نمی دونم ... همین حالا از شمال برگشتم . به یاد اون روزی که باهم اومدیم پارک اومدم اینجا ... یادت میاد ؟

لبخند تلخی زدم . مگه میشد فراموش کنم ؟ یوسف نگاهی بهم کرد و گفت :

_ چقدر لاغر شدی ...

_ قبلا گفتی .

یوسف به دستام نگاه کرد و وقتی دستکشا رو تو دستم دید، گفت :

_ بی اجازه هم که دستمو می گیری !

دستمو عقب کشیدم :

_ مال خودمه !

یوسف خنده ای کرد و سرشو تکون داد . دلم برای خنده هاش تنگ شده بود . ناخوداگاه جلو رفتم و سرمو روی شونه اش گذاشتم . برای چند لحظه حرکتی نکرد . کمی بعد گونه اشو روی سرم گذاشت و زمزمه کرد :

_ خیلی دلم برات تنگ شده بود ... می خواستم بیام پیشت ولی نتونستم ... منو می بخشی ؟

قاطع جواب دادم :

_ نه .

یوسف _ نه ؟!

_ نچ ...

یوسف _ اخه چرا ؟!

_ چون تو حتی جواب تلفنامو هم ندادی ... خیلی نامردی .

یوسف _ اگه تو هم جای من بودی همینکارو می کردی ... اما دلم به زنگ زدنت خوش بود . شماره ات که روی گوشیم میفتاد ، بال درمیاوردم اما نمی تونستم بهت زنگ بزنم ... موقعیتم خیلی ناجور بود ... داشتم دیوونه می شدم .

_ ولی ، من دلم می خواست اولین نفری باشم که توی شرایط سخت کنارته ... یوسف ، من و تو داریم ازدواج می کنیم ... بهتر نیست مشکلاتت رو تنهایی به دوش نکشی ؟ ... من اینجام تا سختی ها و شادیها رو با هم قسمت کنیم ... مگه نه ؟

یوسف با عشق بهم خیره شد ... تک تک اجزای صورتمو زیر نظر گذروند و گفت :

_ چرا اینقدر مهربونی ؟ با اینکه دیگه می دونی که من پدر و مادری ندارم ... می دونی ، توی این دو هفته ، تنها چیزی که بهم تسلی میداد این بود که سر راهی نیستم ... اونجوری فکر می کردم که شاید یه بچه ی نامشروع باشم و این خیلی بد تر از الان بود ...

دلم براش سوخت ... واقعا شراسط سختی داشت . بیست سال بدون اینکه یادش بیاد مادر و پدر واقعیش کین سر کرده بود... بدون اینکه بدونه با خانواده ی دروغینش زندگی می کنه ... اروم پرسیدم :

_ حالا می خوای چی کار کنی ؟

یوسف _ نمی دونم ... واقعا مغزم کشش نداره ... هر چی فکر می کنم به جایی نمی رسم .

_ من میگم بیا با هم دنبالشون بگردیم .

یوسف با تعجب گفت :

_ با هم ؟

_ اره ... بعد از ازدواج تو منو می بری ماه عسل شمال و منم به عنوان هدیه ی عروسی خانواده تو دو دستی تقدیم می کنم ... به من میگن کاراگاه یهدا !!!

یوسف لبخند محوی زد و گفت :

_ می تونی با من ازدواج کنی ؟ برات فرقی نمی کنه من واقعا کی هستم ؟

_ نه ... چون تو چیزی هستی که الان اینجایی ... تو یوسف منی ... فرق نداره مادر یا پدرت کیه ... فقط مهم اینه که نامزد منی ...

می خواستم بگم عشق منی ولی نمی دونم چرا این زبون صاحب مرده به گفتنش نمی چرخید !

یوسف _ ولی یهدا ...

_ ولی و اما نداره ... یادت باشه من هنوز تو رو نبخشیدما ... تازشم من و تو قراره با هم ازدواج کنیم منم میشم زنت می خوام مادر شوهر راست راستکیمو بشناسم !

یوسف خنده ی زیبایی کرد و گفت :

_ خیلی دوست دارم ...

چشمای نسرین خانوم برای یه ثانیه هم از روی یوسف بلند نمی شد . تازه خبر برگشتن یوسف رو به بقیه داده بودم و با هم به خونشون اومده بودیم . یوسف خیلی داشت سعی می کرد خودشو کنترل کنه . از اون وقتی که پاشو تو خونه گذاشته بود نسرین جون با چه شوق و ذوقی یوسفو تو بغل گرفته بود و پسرم پسرم می کرد . یوسف بعد از مدتی از اغوش نسرین خانوم بیرون اومد و با یه عذر خواهی کوتاه به اتاقش رفت .

نسرین جون با این حرکت یوسف در هم شکست . من نمی دونستم باید طرف کیو بگیرم . اگه نسرین جونو دلداری بدم یوسف میگه چرا اینقدر زود می بخشیشون و اگه پیش یوسف برم ، نسرین جون بیشتر از قبل غصه اش می گرفت . خب تا حدودی حق رو به نسرین جون هم می دادم . ولی یوسف هم حق داشت ... با کلافگی روی مبل نشستم و با خودم گفتم بهتره زمان این مشکلات رو حل کنه ...

بابا از اول مجلس کمی سرسنگین بود . مامان هم همه ی تلاششو می کرد تا نسرین جونو اروم کنه . حبیب اقا به خاطر تاثیر داروهاش هنوز خواب بود و کسی قصد بیدار کردنشو نداشت . کمی بعد زنگ خونه به صدا در اومد . مامان برای باز کردن در رفت و با طاها و محیا و عادل برگشت .

طاها تا منو دید از دور واسم خط و نشون کشید که بعدا به حسابم می رسه . حق هم داشت . بدجوری تو پارک پیچونده بودمش . با نگاهم ازش عذر خواهی کردم ولی کوتاه بیا نبود . منم شونه هامو با بی خیالی بالا دادم و تو دلم گفتم به درک که نمی بخشی ! از یه چیزی خیلی خوشحال بودم اونم این بود که با برگشتن یوسف زندگی گذشته ی منم دوباره برگشته بود . باز شده بودم همون یهدای پر شر و شور و موذی !

نسرین خانوم بالاخره تونست گریه اشو بخوره و با صدایی که از شدت گریه خش دار شده بود بهم گفت :

_ یهدا جان ، دخترم اگه میشه برو بالا حبیبو صدا کن ... تا الان دیگه باید بیدار شده باشه ... دلم می خواد تو این خبر خوشو بهش بدی ...

صداش موقع گفتن کلمه ی خبر خوش ، بغض داشت . با ناراحتی سرمو تکون دادم و از پله ها بالا رفتم . دیدم در اتاق حبیب اقا نیمه بازه . اهسته لای درو بیشتر باز کردم تا بتونم توی اتاقو ببینم . یه دفعه با شنیدن صدای گریه های مردونه ی یوسف قلبم فشرده شد .... داشت با ضجه با حبیب اقا حرف می زد :

_ می خواین بازم بهتون بگم اقا جون ؟ .... به نظرتون توقع بی جایی نیست ؟ ....

صدای هق هق های خسته ی حبیب اقا هم به گوشم می خورد و دلمو بیشتر ریش می کرد . یوسف وقتی دید حبیب اقا حرفی نمی زنه ادامه داد :

_ باشه اقا جون ... من که این همه سال از حقم گذشتم اینم روش ... ولی شما رو به جون مامان قسم میدم ، ... بهم بگو تا حالا هیچ وقت رفتی پی این ؟

فهمیدم که داره درباره ی پلاک حرف می زنه . دوباره صدای ناله اش بلند شد :

_ آخه چرا ؟ ... یه عمر توی بی خبری بودن من ارزششو داشت ؟ ... هیچ وقت با خودت فکر کردی اگه یه جور دیگه می فهمیدم چی میشد ؟ ... اقا جون تا حالا فکر کردی اگه نخوام ببخشمت باید جواب چند نفرو توی اون دنیا بدی ؟

صدای هق هق خشک حبیب اقا لحظه به لحظه بالاتر می رفت . دلم می خواست پا در میونی کنم و به یوسف بگم تمومش کنه ... دیگه خفت کشیدن حبیب اقا بس بود ... اما نمی تونستم دخالت کنم . حبیب اقا با صدای لرزانش جواب داد :

_ اره ... فکر کرده بودم ... اما نمی تونستم ازت دست بکشم ...

یوسف با صدایی لرزون که نمی دونم از شدت بغض بود یا خشم فریاد زد :

_ د اخه میوه ی زندگی یکی دیگه چه لذتی برات داشت لعنتی ؟ ...

صدایی جز گریه جوابش نبود . خودش هم با تمام قدرت دستشو جلوی دهنش فشار میداد تا صدای زار زدناش رو بقیه نشنون ... دست و پامو گم کرده بودم . عشقم داشت گریه می کرد و من نمی تونستم هیچ کمکی واسه اروم شدنش بکنم . بی اراده چشمای منم شروع به باریدن کرد . دست منم به سمت دهنم رفت تا صدای هق هقم بقیه رو متوجه ی خودش نکنه ... یوسف بعد از کمی قدم زدن دوباره از سر شروع به حرف زدن کرد :

_ کاش حداقل کمی زودتر بهم می گفتی .... کاش فرصت میدادی تا با خودم کنار بیام ... کاش می زاشتی قبل از اینکه با یهدا اشنا بشم بفهمم کیم ... بدونم چی ام که خودمو حلاجی کنم ببینم به درد یهدا می خورم یا نه ... اقا جون ، اگه من وصله ی تن یهدا نباشم چی ؟ ... اگه لیاقتشو نداشته باشم چی کار کنم ؟ ... می دونی دارم توی چه منجلابی دست و پا می زنم ؟

فریاد اشکارای یوسف باعث شد همه به طبقه ی بالا هجوم بیارن . نسرین خانوم بدو خودشو به اتاق رسوند و با التماس از یوسف می خواست اروم باشه ... یوسف با چشمایی اشکی از اتاق بیرون اومد که نگاهش به من افتاد . واسه اولین بار بود که گریه ی یه مردو میدیدم ... چقدر دردناک بود . چهره ی دوست داشتنیش خیس از اشک بود و چشمای سبزش رو هاله ای سرخ دربرگرفته بود . یه لحظه جلوم ایستاد ولی بعد با حالتی عصبی خودشو به اتاقش رسوند . ناخواسته دنبالش رفتم و صداش زدم :

_ یوسف ....

ایستاد ولی برنگشت . با صدایی که می لرزید جواب داد :

_ تو ماشین منتظرم باش ... الان میام .

و بدون اینکه صبر کنه تا جواب بدم رفت تو اتاقش . برگشتم و دیدم که حبیب اقا با شونه های خمیده از روی تخت بلند شد تا به سمت اتاق یوسف بره . جلوشو گرفتم و گفتم :

_ نه حبیب اقا ... الان نه ...

نسرین جون با بغض گفت :

_ تو رو خدا برو ببین چشه مادر ... تنهاش نزار ...

سرمو به علامت تصدیق تکون دادم و گفتم :

_ خیالتون راحت ... حواسم بهش هست ...

و بعد از کسب اجازه از بابا رفتم سمت بیرون و به ماشین تکیه دادم . پنج دقیقه گذشت و یوسف بیرون اومد . فقط لباساشو عوض کرده بود . سوییچو به سمتم گرفت و با لحن خسته ای گفت :

_ می رونی ؟

بدون تعلل قبول کردم و پشت رل نشستم . بعد از رسیدن به خیابون اصلی پرسیدم :

_ کجا برم ؟

یوسف همونطور که ارنجشو به شیشه تکیه داده بود و با انگشت پشت چشماشو ماساژ میداد گفت :

_ نمی دونم ... ساعت چنده ؟

_ شیش و نیم ...

یوسف زمزمه کرد :

_ الان اذان می گن ... برو امامزاده ...

و سرشو به شیشه تکیه داد و چشماشو بست . بی هیچ حرفی به سمت امامزاده روندم و بعد از اینکه ماشینو پارک کردم به سمت یوسف برگشتم . به گنبد طلایی خیره شده بود و زیر لب سلام میداد . اروم از ماشین پیاده شد و چند قدم جلو رفت . انگار یادش رفته بود منم باهاشم . یه دفعه برگشت و گفت :

_ میای ؟

جوابمو با بستن در ماشین دادم و نزدیکش رفتم . قبل از اینکه بره استین کاپشنشو گرفتم و اهسته گفتم :

_ تکلیفتو با خودت روشن کن یوسف ... نزار کسی که بیست سال مثل پدر بهت خدمت کرده بیشتر از این رنج بکشه ... درکش کن .

یوسف اه سردشو بیرون داد . بخار تنفسش رو با چشمام دنبال کردم که کمی بعد توی هوا گم شد . یوسف با صدای لرزانی گفت :

_ دو هفته اس دارم راجبش فکر می کنم ...

قبل از اینکه مهلت حرف دیگه ای رو بهم بده داخل حرم شد . منم دنبالش توی حرم رفتم . قبل از اینکه وارد ضریح بشم چادر سفیدو از روی یه جالباسی برداشتم و روی سرم انداختم . اهسته وارد مقر ضریح شدم . قدمهامو اروم برمی داشتم و به ضریح چشم دوخته بودم . عطر خوش گلاب فضا رو عطر اگین کرده بود . زیر لب دعا می کردم ... برای یوسف ، برای خودم ، برای حبیب اقا و نسرین جون ... خودمو به ضریح اویختم و به نور سبزی که توی مقبره روشن بود خیره شدم ... نمی دونم چقدر همونجا وایساده بودم که صدای اذان اومد . بعد از نماز ، سلام اخرو دادم و از توی حرم بیرون اومدم و به سمت ماشین رفتم . پشت رل منتظر یوسف نشسته بودم . بعد از نیم ساعت اونم بیرون اومد . بعد از سوار شدن پرسید :

_ معطل شدی ؟

_ نه زیاد .

به صورتش نگاه کردم . اثار خستگی تقریبا از چهره اش رخت بر بسته بود ولی غم عمیقی توی چشماش موج می زد . تقریبا نزدیک خونشون بودم که گفتم :

_ فکراتو کردی ؟

نفس عمیقی کشید و جواب داد :

_ اره ...

_ خب ؟ نتیجه ؟

یوسف _ همونی که تو می خوای شد ...

_ من اون چیزی رو می خوام که تو می خوای ... دل خودت به بخشش راضی میشه ؟

یوسف به جای جواب دادن سوالم گفت :

_ می دونی بعد از این جریان هنوز باورم نشده که یه گمشده ام ؟ ... روزای اول با خودم فکر می کرد اقا جون داره باهام شوخی می کنه ولی وقتی این پلاکو می دیدم مطمئن میشدم که خواب نیستم ... ولی ... هر چی هم می خوام با منطق تصمیم بگیرم ، نمی شه ... وقتی اقا جونو روی تخت دیدم که نمی تونه از جاش بلند بشه ، وقتی دیدم از نگاه کردن به چشمای من خجالت می کشه ، دلم زیر و رو شد ... هنوز هم جای بابام می بینمش ... چون نمی شه خاطرات بچگیمو فراموش کنم ... یعنی نمی تونم ... تا دو هفته ی پیش با خودم فکر می کردم که اقا جون بهترین پدر دنیاست ... چون همه چی واسم فراهم کرد کافی بود تا من لب تر کنم و کل خواسته هام براورده بشه ... همیشه پشتم بود ... اما الان حقیقت داره روشن میشه ولی بازم نمی تونم از اقا جون کینه به دل بگیرم ... حتی اگه حق بزرگ شدن تو خانواده ی خودمو ازم گرفت ... یهدا ... من از اقا جون می گذرم ولی می خوام بدونم مادر پدر اصلیم کیه ... کمکم می کنی پیداشون کنم ؟

لبخند گرمی به روش زدم و گفتم :

_ ممنون که بهترین راهو انتخاب کردی ... همینو ازت انتظار داشتم ... این رو هم بدون که من هیچ وقت تنهات نمی زارم ... مطمئن باش حتی اگه تو هم دیگه نخوای بری دنبالشون من برات پیداشون می کنم ... قول ِ قول !

یوسف خنده ی دلنشینی کرد و گفت :

_ واسه چی نخوام ؟ مگه عقلم کمه ؟

با شوخی گفتم :

_ لابد عقلت کمه که دارم می گم !

لپمو گرفت و محکم کشید و با حرص ساختگی گفت :

_ که من عقلم کمه ها ؟

_ نکن یوسف نکن ... عجب زوری داریا ! بابا لپم کنده شد ...

لپمو رها کرد و بعد جای انگشتاشو بوسید . دوباره این بچه رو جو گرفت ! یه خرده نگاش کردم و دیدم که عاشقانه بهم خیره شده ... نمی دونم چرا ولی همیشه یه جورایی از زیر رفتارای عاشقانه ی یوسف در می رفتم ...دوست داشتم عاشقم باشه و بمونه ولی نمی دونم چرا نمی خواستم یه همچین برخوردایی داشته باشیم . با شوخی دستمو روی گونه ام مالیدم و گفتم :

_ عجب خشنی هستیا ! یادم باشه هیچ وقت در اینده با تو شوخی نکنم ! سیاه و کبودم می کنی !

برگشتم و دیدم همینجوری خیره خیره منو نگاه می کنه . بدجوری معذب شدم . نا خوداگاه کمی شالمو جلوتر کشیدم و دستمو روی گونه های گر گرفته ام گذاشتم . داشتم دنده رو عوض می کردم که داغی دستشو روی دستم حس کردم . دنده رو توی مشتم فشار دادم و دعا کردم یوسف خودشو کنترل کنه ... خدا جون این امشب حالش خوب نیست بیا و عقلشو بهش پس بده ! دیگه غلط بکنم به روش بخندم بار اخرم بود ! سعی کدم ذهنشو منحرف کنم :

_ اهان ... بهت گفته بودم وقتی نبودی رفتم خونتون و کل البوماتو برداشتم ؟ ... همیشه توی ماشین گوششون می دادم ... خیلی خوب میزنیا ... راستی چرا قبلا نگفته بودی پیانو هم بلدی ؟ ... واسه خودت یه پا بتهوونیا ! ...

یوسف دستمو از روی دنده برداشت و بوسه ی گرمی به روش زد . نزدیک بود فرمونو ول کنم ! ( ای بی ظرفیت !) لب پایینمو محکم گزیدم تا هر چی فکرای ناجور توی اون مغز منحرفم بود دود بشه بره هوا ! یوسف با لحنی که چاشنی خنده داشت گفت :

_ یه چیزی رو می دونی ؟

در حالی که سعی می کردم صدام عادی باشه جواب دادم :

_ چیو ؟

یوسف _ خیلی خوب از زیر کار درمیری !

استغفرلله !!! خدایا توبه !!!! چه کاری اخه ؟! اصلا ما کاری می کردیم ؟! یه حس غریبی داره بهم میگه امشب سالم نمی رسم خونه ! بهتره یوسفو همینجا پیاده کنم قدم بزنه یه خرده اون مغزش هوا بخوره ! اروم دستمو از دستش بیرون کشیدم و گفتم :

_ من استعداد های نفهته ی زیادی دارم ! مونده به همش پی ببری !

یوسف _ ایشالا تا یه هفته ی دیگه به کال استعدادهات پی می برم !

با حواس پرتی گفتم :

_ یه هفته ی دیگه ؟ مگه هفته ی بعد چه خبره ؟

یوسف چپ چپ نگام کرد و گفت :

_ تاریخ عقد ننه بزرگمه !

زدم زیر خنده و گفتم :

_ واقعـــــــــــا؟؟؟!!! چه ننه بزرگ باحالی داری ! ماشالا چه دل جوونی داره ، تو این سن و سال می خواد شوهر کنه !

یوسف یه لبخند کج زد و با کمی دلخوری گفت :

_ یعنی یادت رفته هفته ی بعد عروسیمونه ؟

خب ، من همیشه دختر راستگویی بودم ولی اینجا باید یه دروغ مصلحتی تحویل بدم ! خدایا ببخش !

_ نه ! مگه میشه اتفاق به این مهمی رو یادم بره ؟؟؟ حرفا می زنیا !

یوسف _ یهدا اینقدر مسخره نکن ...

خدا رو شکر زودتر رسیدیم خونه ی حبیب اقا و من تونستم بازم از زیر جواب دادن به یویف در برم ! همونطور که پیاده میشدم گفتم :

_ حالا اینا رو ول کن ... پیاده شو بریم پیش مامان شوهرم دلم واسه اش یه ریزه شده !

یوسف در حالی که در ماشینو می بست نفسشو با پوف بیرون داد و گفت :

_ امان از دست تو !

از اینکه یوسف تونسته بود با خودش کنار بیاد و حبیب اقا رو ببخشه خیلی خوشحال بودم ولی هنوزم وقتی به حبیب اقا نگاه می کردم رگه های پیشمونی رو توی نگاهش حس می کردم ... با وجود اینکه برای پیدا کردن ردی از خانواده ی یوسف خیلی تلاش کرده بود ولی هنوز هم از دست خودش ناراحت بود .

نسرین خانوم توی این روزا کم حرف تر شده بود و بیشتر با فراهم کردن مقدمات عروسی خودشو سرگرم می کرد . این روزا منم سرم به دانشگاه گرمه ... بعد از دو هفتته غیبت اولین جلسه ام رو تاریخ اسلام دارم و بعد هم اصول کامپیوتر با فاضلی ... خدا عاقبتمو ختم به خیر کنه . حوصله ی تاریخو نداشتم . کل بچه های کلاس دختر بودن و استادمون یه روحانی پیر بود که همیشه موقع درس دادن چشماشو می بست تا بلکه با دیدن ما حوریهای زمینی ، گناه نکنه ! منم فکر می کردم خوابه و نمی فهمه همش با بچه ها مسخره اش می کردم ! اگه الان برم سر کلاس بیکار می مونم و حوصله ام سر میره ... پس همون بهتر که نرم !

یه خرده تو خیابونا چرخیدم و نگاهم به تابلوی مزون عروسی افتاد که لباسمو بهش سفارش داده بودم . صاحب مزون یکی از اشناهای زندایی نغمه بود و باهاش پارتی داشتیم . با خودم گفتم حالا که وقت دارم بهتره برم و لباسمو یه امتحانی بکنم . ماشینو یه گوشه ای پارک کردم و رفتم تو مزون . دیدم ایدا خانوم ( صاحب مزون ) پشت میزش نشسته و با تلفن حرف می زنه . کمی بین لباسا چرخ زدم و وقتی شنیدم که تلفنو قطع کرد برگشتم سر میزش . به احترامم از جاش بلند شد و باهام دست داد . ازش پرسیدم :

_ ایدا خانوم سفارش من اماده است ؟

ایدا خانوم از بالای عینکش نگاهی بهم انداخت و با لبخند گفت :

_ اماده هست ولی مگه شما قرار نیست با اقا داماد بیاین پرو ؟

تو دلم یه استغفرلله گفتم !... هنوز که با یوسف محرم نشده بودم ... حالا درسته یوسف گاهی وقتا میزنه تو جاده خاکی و دستمو میگیره ولی تا حالا منو با لباس دکلته ی عروس ندیده .

_ نه ایدا خانوم ... الان من سرم خلوت بود ، اومدم پرو ... اگه میشه بهم بدینش ...

ایدا خانوم در حالی که به گوشه ی سالن می رفت گفت :

_ اخه تنهایی پوشیدن که مزه نمی ده عروس خانوم ! بالاخره یکی باید باشه که ازت تعریف کنه یا نه ؟!

با خنده گفتم :

_ خب ، کی بهتر از شما ؟!

ایدا خانوم لبخند نازی زد و با مهربونی گفت :

_ من که بدون دیدن شما توی این لباس هم بهتون میگم که بهترینی !

تو دلم گفتم :

_ باید هم بگی ... پس واسه چی پول میگیری !؟

لباس عروس سفارشی رو از توی جعبه ای که به دستم بود در اوردم و با کمک دستیار ایدا خانوم پوشیدم . وقتی خودمو تو اینه دیدم باورم نمی شد که این لباس اینقدر بهم بیاد ...

هیکلم ظریفتر به نظر میومد و قد بلندم توی اون لباس خیلی تو چشم نمی زد . روی شکم تاپ ، تور دوزی بود و یقه ی نداشته ی تاپ ، شونه ها و گردنمو به زیبایی به نمایش گذاشته بود . کمی راه رفتم و خودمو بیشتر برانداز کردم . از اینکه دامن لباسم روی زمین کشیده می شد خیلی خوشحال بودم ! ارزوم این بود که دامن لباسام به این بلندی باشه . سنگ دوزی های روی لباس واقعا بی نظیر بود . دامنش از مدلای پف پفی که ازشون متنفرم نبود . یه پارچه ی لیز که برق خاصی داشت و رنگ سفیدش ، بیشتر به نقره ای میزد .... می دونستم که باید برای این لباس پول زیادی خرج بشه ... ولی خب ، چه میشه کرد ؟! هر که طاووس خواهد جور هندستان کشد !

از برهنگی زیاد تاپ ناراضی بودم . رو به ایدا خانوم گفتم :

_ ایدا خانوم کُتی که روی لباس سفارش داده بودم رسید ؟

ایدا خانوم در حالی که داشت با تحسین نگام می کرد گفت :

_ نه هنوز ... تا فردا حاضر میشه ...

کت روی لباسم هم محافظ خوبی واسه ی سرمای هوا بود هم وسیله ای واسه راحت بودن بیش ازحد من ! نگاهی به موهای بافته شده ی بلندم کردم و با خودم فکر کردم مدل موهام چی باشه بهتره ؟ گیس بافته شده ام رو دو لایه کردم و بالای سرم اوردم تا یه شینیون فرضی واسه خودم بسازم ... دیدم اصلا موی بسته بهم نمیاد ... دستیار ایدا خانوم که داشت بهم نگاه می کرد گفت :

_ فکر کنم مدل باز بیشتر مناسبتون باشه...

کش پایین موهامو باز کردم و با کمک همون دختره موهای پرپشتمو باز کردم و اطرافم ریختم . چون موهام مجعد بود خیلی زود حالت می گرفت و به خاطر بافته شدن ، حالت فر درشت داشت . سیاهی زیاد موهام با لباس سفیدم تضاد خیره کننده ای ایجاد کرده بود . ایدا خانوم با لبخند گفت :

_ واقعا که معرکه شدین ... با چهره ای که شما دارین ، به نظرم ارایش هندی خیلی برازنده اتون باشه ...

حق با اون بود . چشمای درشت مشکیم و موهای پر کلاغی و پوست گندمگونم بی شباهت به هندیا نبود ... البته باید از گذاشتن خال هندی صرف نظر کنم چون اصلا به لباس عروس نمیاد !

لباس رو با همون مشقتی که پوشیده بودم دوباره بیرون اوردم و خیلی سریع مانتو شلوارمو پوشیدم . بعد از خداحافظی کردن با ایدا خانوم از مزون بیرون اومدم و زود به طرف دانشگاه به راه افتادم .

از بخت بدم به خاطر ترافیک دیر کرده بودم تقه ای به در کلاس زدم و بدون شنیدن جواب درو باز کردم . فاضلی روی لیستش خم شده بود و داشت اسامی رو می خوند . با اجازه ای گفتم و به طرف نزدیک ترین صندلی ای که در دسترسم بود رفتم و زود نشستم . بعد از اینکه اسامی رو خوند به طرف تخته رفت و قبل از اینکه گچ رو برداره رو کرد سمتم و گفت :

_ خانم بهنیا بهتر نیست توی برنامه ی کلاساتون بیشتر دقت کنین ؟

از اینکه اینقدر واضح مخاطبم قرارداده بود کمی جا خوردم . پرسیدم :

_ چطور مگه استاد ؟

گچ رو برداشت و اهسته به تخته زد تا گردش بریزه و همونطور که پشتش به من بود گفت :

_ اخه اگه بیشتر از پنج جلسه غیبت داشته باشین ممکنه حذف بشین ...

اب دهنمو قورت دادم . تا حالا چهار جلسه ی کلاسم دود شده بود هوا ... از حالا به بعد باید بیفتم دنبال این شازده تا بازم نمره گدایی کنم ... اه دوباره مثل ترم قبل !

بعد از درسی که تقریبا هیچی ازش نفهمیدم ، بچه ها شروع کردن به تمرین حل کردن . منم مثل بچه های مظلوم به تمرینای مزخرفی که جلو روم بود خیره شده بودم و داشتم فکر می کردم چجوری جوابو کش برم . زیر چشمی بقیه رو نگاه کردم . نفیسه و الهام ردیف جلو نشسته بودن . مهناز و سهیلا هم درست پشت سر اونا ... فقط من بودم که مثل منگولا روی اولین صندلی خالی ردیف پسرا جا خوش کرده بودم . یه دفعه یادم اومد که کارتای دعوت عروسی رو باید بین بچه ها پخش کنم ... دست تو کیفم کردم تا ببینم به اندازه ی همه هست یا نه که حضور فاضلی رو کنار خودم حس کردم :

_ حل کردین ؟

با حواس پرتی پرسیدم :

_ چیو ؟

سری واسم تکون داد و نفس عمیقی کشید و گفت :

_ الان واسه ی چی بهتون وقت دادم خانم بهنیا ؟

یادم اومد که باید تمرین حل میکردیم ... لب پایینمو محکم به دندون گرفتم تا حرصم خالی بشه و کمی بعد گفتم :

_ متاسفانه من جزوه ی شما رو نتونستم بگیرم ... الان متوجه ی مطلبی که گفتین نشدم ...

فاضلی بر و بر نگام کرد و بعد چشماش روی کارت دعوتهایی که تا نصفه از توی کیفم بیرون اومده بود ثابت موند . بدون اینکه نگاهشو از روی کارتها برداره گفت :

_ به نظرم ازدواج برای شما هنوز خیلی زوده ... شما حتی نمی تونین واسه درستون برنامه ریزی مناسبی داشته باشین ... چطور در اینده از پس زندگی برمیاین ؟

با شنیدن حرفش تکون سختی خوردم .... اصلا انتظار این حرفو اونم از جانب فاضلی نداشتم ... در حالی که ابروهام از ناراحتی تو هم رفته بود ، سرمو روی کتابم خم کردم واینجوری بهش حالی کردم که بهتره بره بزاره باد بیاد ! ... نظرت هم واسه خودت نگه دار ! مردک بد اخلاق ! بعد از مدتی از رو به روم کنار رفت و من تونستم نفسی رو توی سینه ام نگه داشته بودم بالاخره ازاد کنم ... نمی دونم چرا حضورش بدجوری معذبم می کرد .... طوری که دچار استرس شدیدی می شدم ...

بعد از اتمام کلاس زود سمت بچه ها رفتم و کارتها رو پخش کردم . همه ی دخترا واسم ارزوی خوشبختی کردن . مهناز در حالی که داشت شعر روی کارتو بلند می خوند و مسخره ام می کرد از توی کلاس بیرون اومد . با خنده گفت :

_ واه یهدا ... فقط از هشت تا یازده و نیم ؟! چقدر خسیسی تو دختر !

_ دیگه تا کی میخوای تو خونه ی ما پلاس باشی ؟ شامتو بخور و بزار زندگیمونو بکنیم !

مهناز با شیطنت گفت :

_ اوه ! یکی اینو جمع کنه ! چه زود میخواد زندگیشو شروع کنه ! بمیرم واسه دل یوسف !!!

داشتیم میرفتیم سلف که فاضلی رو دیدم داشت با یکی از پسرا توی سالن حرف می زد . خواستم راهمو کج کنم و از یه راه دیگه برم که سهیلا منو با خودش کشید نزدیک فاضلی و گفت :

_ وایسا می خوام درباره ی کنفرانسم بهش بگم ...

فاضلی صحبتشو با پسره تموم کرد و رو به ما کرد و گفت :

_ بفرمایین .

سهیلا _ ببخشین استاد اون کنفرانسی که گفتین ...

فاضلی حرف سهیلا رو قطع کرد و گت :

_ اه بله ... ببخشید بین صحبتتون میام ولی اجازه بدیم این نکته رو به خانم بهنیا متذکر بشم که جلسه ی اینده با شما کنفرانسشونو تحویل بدن ... برنامه باید بی نقص باشه .

با ناباوری گفتم :

_ من ؟

فاضلی با خونسردی جواب داد :

_ بله شما ...

_ ولی استاد من .... نمی تونم .

فاضلی با بی رحمی ذاتیش گفت :

_ اون دیگه به من مربوط نیست ... باید برنامه رو ارائه بدین وگرنه نمی تونم توی میانترمتون که مطمئنا مثل دفعات قبل خراب می کنین کمکتون کنم ...

نقطه ضعف درسی من دستش اومده هی میامنترم میانترم می کنه ! اصلا صفرم بده به درک ! ... وااااای یه بار خواستیم عروس بشیما باید هفت خان رستمو رد کنیم ! بعد از اینکه سهیلا و فاضلی حرفشون تموم شد زود دستمو از توی دست سهیلا بیرون کشیدم و شماتت بار نگاش کردم . سهیلا مظلومانه گفت :

_ به خدا من نمی دونستم ...

_ می دونم تو نمی دونستی که می خواد ازم بیگاری بکشه ولی واقعا نمی دونی که من از این مردک متنفرم ؟! بابا جون به کی بگم نمی خوام درسی که این مرده شور برده می ده رو بخونم حالا بهم میگه واسه جلسه ی بعد کنفرانس اماده کن ... اَه !

و قبل از اینکه منتظر بقیه ی بچه ها بمونم زود به طرف پارکینگ رفتم ....

دنده رو با حرص جا به جا کردم و واسه اینکه از ذهنم رفتار فاضلی رو پاک کنم ، صدای اهنگو زیاد کردم . گوشیم برای چندمین بار زنگ خورد و من بی اعتنا به اون می روندم . پشت چراغ قرمز دیگه زنگش کلافه ام کرده بود خواستم خاموشش کنم که چشمم به اسم یوسف افتاد که روی صحنه خودنمایی می کرد . دلم نیومد بی خبر بزارمش . بالاخره جواب دادم :

_ بله .

یوسف با نگرانی از اون طرف خط گفت :

_ الو ... یهدا ... کجایی دختر ؟ سه ساعته دارم زنگ می زنم ... چرا تلفنتو جواب نمیدی ؟

حوصله ی حرف زدن نداشتم فقط گفتم :

_ کارم داری ؟

یوسف _ چیزی شده یهدا ؟ حالت خوبه ؟ ...

_ یوسف من تو چهارراهم ... اگه زنگ زدی احوال پرسی کنی ، قطع کن چون حالم اصلا خوب نیست ... خداحافظ .

صدایی از یوسف بلند نشد و من گوشیو قطع کردم و رو صندلی انداختم . یه دقیقه بعد صدای اس ام اس گوشیم بلند شد . پیامو باز کردم . یوسف بود :

« باشه خانوم بداخلاق ... اگه حالت خوب نیست بیا به این ادرس تا خوب خوب بشی ... دیر نکن چون همه منتظر توان ... لطفا بیا ...»

و ادرس باغ مادرجونو داده بود . اون این ادرسو از کجا اورده ؟ یادم میاد فقط روزای عید و جشن توی باغ مادر جون جمع می شدیم ولی بعد از فوت مادر جون فقط نوروز می رفتیم تا اب و هوایی عوض کنیم و سبزه ی سیزده رو گره بزنیم .

دیدم تنها جایی که می تونه افکار مشوشم رو اروم کنه باغه . با رسیدن به اولین بریدگی دور زدم و به طرف باغ روندم . باغ مادرجون توی زمستون هم صفای خودشو داشت ...

ماشین رو جلوی در باغ پارک کردم و پیاده شدم . نم نم بارون خیلی وقت بود که شروع شده بود و بارون اهسته توی زمین سپید پوش فرو می رفت . دلم واسه دیدن درختای باغ تنگ شده بود . زود به سمت در رفتم و زنگو فشار دادم . در با صدای بلندی باز شد . در بزرگو هل دادم و قدم توی باغ گذاشتم . برف همه جا رو پوشونده بود . وای که چقدر این طبیعت سفید قشنگ بود .... دلم می خواست تا ابد همینجا وایسم و بوی بارون رو به ریه هام بکشم . خم شدم و برفای ریز رو توی دستام گرفتم . چه حس خوبی داشت ... سردی برف ، اتیش خشممو مهار کرد ...

با سر خوشی برف بیشتری تو دستم گرفتم و پخش هوا کردم که یه دفعه یه گلوله برف مستقیم خورد به صورتم . برف و اب بارون با هم قاطی شده بود و گلوله های برف بیشتر حالت تگرگ داشتن و حسابی سنگین بودن ... صورتم تقریبا بی حس شد ... ولی به روی خودم نیوردم و چشم چرخوندم تا ببینم کی جرات کرده به منی که هیچ کس زیر دست گلوله برفی هام جون سالم به در نمی بره ، قد علم کنه ... دیدم طاها و یوسف کنار هم وایسادن و صدای هرهر خنده شون لحظه به لحظه بلند تر میشه ... با خشم به طرفشون رفتم و گفتم :

_ مرض ! زیر برف بخندین !

یوسف دستاشو یه حالت تدافعی بالا اورد و با لحن بامزه ای گفت :

_ به خدا من بی تقصیرم ... این داداشت دکوراسیونتو اورد پایین !... سعی کردم عواقب کارو بهش گوشزد کنم اما تو گوشش نرفت .

طاها محکم زد تو سر یوسف و گفت :

_ ای آدم فروش ! ... حالا برادر زنتو به نامزدت میفروشی ؟ نمی دونستم اینقدر دورویی !

دستامو به کمرم زدم و در حالی که چشمامو با سو ظن باریک کرده بودم گفتم :

_ مهم نیست کی بی تقصیره کی مقصر ، بالاخره جفتتون باید کتکه رو بخورین !

یوسف یه قدم عقب رفت و اروم گفت :

_ یهدا من باید برم دستشویی ... مامان داره صدام می کنه !

_ نسرین خانوم تو دستشویی تو رو می خواد چی کار ؟!

یوسف _ ها ؟! نه... یعنی ، ...

طاها زیر گوش یوسف یه چیزی رو زمزمه کرد و قبل از اینکه من بتونم عکس العملی نشون بدم ، هر دوشون مثل فنر از جا در رفتن ... با جیغ و داد پشت سرشون دویدم :

_ وایسین ببینم ... یه پدری از جفتتون درآرم اون سرش ناپیدا ...!

طاها زود خودشو تو ساختمون انداخت و درو محکم بهم کوبید . من که درست پشت در بودم با این ضربه ی ناگهانی بینیم خورد به در ... اوه اوه ! کل صورتمو ریخت بهم ! من چجوری اخر هفته با این قیافه عروس بشم ؟!

در حالی که دستمو روی بینیم گذاشته بودم درو با یه حرکت باز کردم . همزمان با باز کردن در ، صدای ترکوندن یه فشفشه کنار گوشم بلند شد و بعد همه جلو اومدن و شروع کردن به دست زدن . مثل دیوونه ها به جمعیت روبه روم نگاه کردم و دهنم از تعجب باز مونده بود . کل خونه پر از بادکنک و اویز تولدت مبارک بود ... کمی به ذهنم فشار اوردم تا فهمیدم که بله ... امروز یه فرشته از اسمون خدا تلپی افتاده پایین ! وااااااااای ! امروز تولدمه ! با سرخوشی به بقیه نگاه کردم و دستامو بهم کوبیدم ... طاها با صدای بلند گفت :

_ به افتخار خانوم مهندس اینده ی جمع یه سوت بلند !

و خودش که توی سوت زدن دست همه رو از پشت بسته بود شروع کرد به سوت زدن . یه دفعه صدای یه سوت بلبلی بلند شد ... طاها انگشتاشو تو دهنش دراورد و با تعجب به یوسف نگاه کرد و گفت :

_ نه بابا شما هم اره ؟!

یوسف با خنده ابرویی بالا انداخت و گفت :

_ پس چی فکر کردی بردار زن ؟!

اولین نفر محیا جلو اومد و بعد از اینکه سفت بغلم کرد و دو تا ماچ گنده از لپام کرد بهم تبریک گفت . با لبخند جوابشو دادم و به پشت سرش نگاه کردم دیدم که به به ! واسه ماچ کردن من تو صف وایسادن ! با خودم فکر مردم اگه همه ی اینا بخوان ببوسنم و بغلم کنن که رسما از تهوع هلاک میشم ! قبل از اینکه مامانم واسه بغل کردنم جلو بیاد ، دستامو بلند کردم و طوری که همه بشنون گفتم :

_ قبل از تبریکات صمیمانه ی شما بزارین بگم که من خیلی از لطفتون ممنونم ... واقعا سورپرایز جالبی بود ... مرسی از همگی ، فقط یه لطف کوچولو دارم و امیدوارم ناراحت نشین ... خواهشا بدون اینکه منو بغل کنین و ببوسینم تبریک بگین ! ... اخه من دارم احساس می کنم که کمی گلوم داره میسوزه و سرما خوردم... میترسم شما هم خدایی نکرده از من وا بگیرین! بفرمایین بشینین خواهش می کنم ...

طاها با شنیدن حرفم ، یه خنده ی بلند کرد ولی تا چشم غره ی منو دید زود خودشو جمع و جور کرد و گفت :

_ اره ... دیشب هم یه خرده تب داشت ... لفظی تبریک بگین ، سلامتی خودتون تضمین میشه !

بعد از خوش و بش کردن با مهمونا مامان به سمتم اومد و گفت :

_ برو بالا لباساتو عوض کن و زود یه دستی به سر و روت بکش ...

بی حوصله روی اولین مبل ولو شدم و گفتم :

_ ولم کن مامان ... بزار خستگی در کنم بعد ...

مامان که داشت مثل همیشه حرص میخورد گفت :

_ بلند شو ببینم با این قیافت ابرو واسم نزاشتی ! دماغت چرا اینقدر قرمز شده ؟ واسه سرماخوردگیه ؟

در حالی که درد بینیمو به یاد میاوردم ، یه نگاه خشمناک به طاها انداختم و گفتم :

_ نخیر ، دست گل اقا پسر خل جنابعالیه !

مامان در حالی که سعی می کرد بدون جلب توجه بلندم کنه گفت :

_ خوبه تو هم ، هی به بچه ام تهمت بزن ... زود هم پاشو وگرنه وقتی برسیم خونه حسابت با کرام الکاتبینه !

غر زدم :

_ اخه من که اینجا لباس ندارم ...

مامان به سمت پله ها هلم داد و گفت :

_ تو اتاق اخر یه دست لباسه ... تازه خریدم کادوی تولدته ... مبارکت باشه ...

از بوسیدن مامان نتونستم خودداری کنم . برگشتم و سفت بغلش کردم و گونشو بوسیدم .

مامان به شوخی منو از خودش جدا کرد و گفت :

_ اه ... برو عقب الان سرما می خورم!

توی پله ها با نغمه خانوم روبه رو شدم . تینا تو بغلش خواب بود و سینا هم از پشت سر چادر مامانشو گرفته بود و قطار بازی می کرد . یه خورده با نغمه خانوم احوال پرسی کردم و رامو به سمت اتاق بالایی کج کردم که صدای سینا رو شنیدم :

_ ماما منم بغل کن ...

نغمه خانوم همونطور که تینا رو روی کولش جابه جا می کرد و با زحمت چادر لیزشو نگه داشته بود گفت :

_ نمیشه گلم ... نمیبینی تینا تو بغلم خوابیده ...

سینا با دلخوری پا رو زمین کوبید و گفت :

_ منم بغل می خوام ... تو همش مامان تینایی نه من !

نغمه خانوم دلا شد تا لپ سینا رو ببوسه ولی سینا خودشو عقب کشید و دست به سینه با اخم وایساد . نغمه خانوم به کشیدن دستی روی سر پسرش اکتفا کرد و با مهربونی گفت :

_ پسر گلم من مامان هر دو تای شمام ولی مگه نمیبینی تینا دل درد داشت نمی تونست بیدار بمونه و حالش خوب نبود ... واسه همین من بغلش کردم تا زود خوب بشه ... اما تو که چیزیت نیست ...

سینا با لجبازی پاهاشو به زمین کوبید و گفت :

_ نه منم مریضم ... منم رو بغل کن !

نغمه خانوم دیگه داشت از دست سینا کلافه می شد ... به پایین پله ها نگاه کرد تا شاید دایی فواد رو پیدا کنه اما من می دونستم دایی فواد وقتی مهمونی میره حواسش فقط و فقط به حرف زدن و نطقای باارزش خودشه نه چیز دیگه . به سمت سینا رفتم و روی زانو نشستم تا بتونم خوب ببینمش . کمی با اون چشمای عسلی خیسش بهم زل زد و با بغض گفت :

_ من تینا رو دوس ندالم !

الهی که من بخورمت ! بی اراده تو بغلم گرفتمش و نوازشش کردم . دیدم داره گریه می کنه ولی با این سن کمش دوست نداشت بغضش سر باز کنه . اروم بهش گفتم :

_ مرد خوشگل خانواده ! ناراحت نباشیا ... الان خودم کولت می کنم و دور سالن می گردونمت چطوره ؟!

سینا سرشو از روی شونه ام برداشت و با چشمایی که از فرط خوشی برق می زدن گفت :

_ راست می گی ؟

_ معلومه که راست می گم .... بپر تو بغلم .

و دستامو واسه در اغوش گرفتنش باز کردم . با ذوق تو بغلم پرید و از گردنم اویزون شد . موقع بلند شدن از روی زمین ، حواسم به سنگینی وزن سینا نبود و نزدیک بود بندازمش اما زود کمرشو گرفتم و اون هم به اولین چیزی که به دستش اومد چنگ زد تا از سقوطش جلوگیری کنه ... صدای پاره شدن یه زنجیر رو شنیدم و بعد سوزش بدی رو روی گردنم حس کردم . سینا با صدایی بلند گفت :

_ وای ... یهدا جون داره گردنت قرمز میشه !

زود سینا رو پایین گذاشتم و گره ی روسریمو باز گردم . فهمیدم که گردنبند با ارزشم پاره شده و به خاطر فشاری که به گردنم اورده بود ، قسمت کوچیکی از گردنم خراش برداشته . بعد از سپردن سینا به نغمه خانوم به دستشویی رفتم و گردنمو اب کشیدم . بعد هم گردنبدو از توی جیب پالتوم بیرون اوردم . بدجوری پاره شده بود . سر خورده زنجیرو توی جیبم گذاشتم و با خودم گفتم که بعدا درستش می کنم .

بعد از عوض کردن لباسام با یه بلوز شلوار بژ خوشدوخت ، روسری خاکستری رنگمو سر کردم و به صورت فانتزی درستش کردم . این مدل خیلی بهم میومد . واسه سرخوشی یوسف هم که شده یه ریزه ارایش کردم و از اتاق بیرون اومدم .

اولین کسی که متوجه حضورم شد یوسف بود . با دیدنم لبخند عاشقانه ای تحویلم داد و به سمتم اومد :

_ به به ... چه لباس قشنگی ... خیلی بهت میاد ... چه ناز شدی !

در حالی که داشتم به شوخی عرق خیالی پیشونیمو میگرفتم گفتم :

_ وای ... نگو دارم از خجالت میمیرم ! کادوی مامانه ...

یوسف یه نگاه اجمالی دیگه بهم انداخت که لرز خفیفی به بدنم نشست . بعد هم با لبخندی که گوشه ی لبش جا خوش کرده بود گفت :

_ ماشالا به سلیقه ی مامانت ! ... واقعا جای تبریک داره ! راستی دوستات با مهناز اومدنا ...

یاد رفتار امروزم با سهیلا افتادم و لب پایینمو به دندون گرفتم . صدای سرخوش مهناز به گوشم رسید :

_ وای یوسف ، باز چی به این عروس خانوم ما گفتی که شده عین چغندر ؟!

سرمو بلند کردم و دیدم که مهناز و بقیه ی بچه ها در حالی که لبخند پهنی به لب دارن و هر کدوم یه بسته کادو دستشونه به سمتمون اومدن . مهناز بی اجازه بغلم کرد و دو تا ماچ ابدار از گونه ام کرد ... به زور پسش زدم و اروم گونه های خیسمو پاک کردم و واسش خط و نشون کشیدم . اونم با یه چشمک اهسته در گوشم گفت :

_ چه بخوای چه نخوای بالاخره باید عادت کنی !

الهام و نفیسه هم جلو اومدن و هر کدوم بعد از دادن کادو هاشون بهم تبریک گفتن الهام جلو تر اومد و گفت :

_ نگران کنفرانست هم نباش ... خودم واست جورش می کنم ... اب تو دلت تکون نخوره ها !

لبخند شادی رو لبم نشست و به پشت سر الهام نگاه کردم . سهیلا در حالی که سرش پایین بود به طرفم اومد و دست گل رز رو به سمتم گرفت . می دونستم که دوباره شرمنده اس ... اروم دسته گلو ازش گرفتم و قبل از اینکه اجازه بدم بهم تبریک بگه ، محکم بغلش کردم ... دلم نمی خواست از رفتارش خجالت بکشه چون می دونستم از عمد منو با خودش اینور اونور نمیکشه ... کلا آویزون بودن تو خونشه ! مهناز با اعتراض گفت :

_ ااا؟ چرا بین ما فرق میزاری ؟

سهیلا رو از خودم جدا کردم و گفتم :

_ چون این خوشگل یه کادوی عالی واسم اورده ولی شما ...

و به صورت نمایشی سری از روی تاسف تکون دادم . سهیلا اروم گفت :

_ من که هنوز کادومو ندادم ...

زیر لب گفتم :

_ هیس ... صدات درنیاد !

یوسف با نگاهی پرسشگرانه سوال کرد :

_ مگه کادوی سهیلا خانوم چی بوده ؟

ابروهامو بالا دادم و گفتم :

_ خود شما !

یوسف با دست به خودش اشاره کرد و درحالی که نمی تونست جلوی تعجبش رو بگیره گفت :

_ من ؟

_ بله ...

و داستان ثبت نام کلاس موسیقی رو به یوسف گفتم . اگه سهیلا نبود مطمئنا با یوسف اشنا نمی شدم ... یوسف با لبخند عاشقانه ای که به لب داشت ازم تشکر کرد ولی به خاطر حضور بچه ها نتونست به طور کامل خوشحالیشو بروز بده !

قبل از اینکه جوابشو بدم ، طاها دستشو دور گردن یوسف انداخت و در حالی که نصف وزنش روی یوسف انداخته بود گفت :

_ باز تو داری جلوی من با خواهرم لاس میزنی ؟ اخه تو کی می خوای ادم بشی ؟

یوسف با خنده گفت :

_ محض اطلاعت بگم ایشون تا سه روز دیگه رسما و عقدا و کتبا زن من میشه ...

طاها _ خب بشه ! مهم اینه که الان نیست ! الانو دریاب پسر خوب !

یوسف سری تکون داد و انگار که چیزی یادش اومده باشه گفت :

_ راستی طاها ، تو کی می خوای از این تجرد چندین و چند ساله ات دست برداری ؟

طاها با همون دستی که دور گردن یوسف حلقه بود از توی سینی چای تعارف شده بهش ، یه فنجون برداشت و در حالی که با زور داشت به لبش نزدیک می کرد گفت :

_ یه جوری میگی تجرد چندین و چند ساله انگار پیر پسرم ... بابا من تازه اول خوشی و جوونیمه مگه مثل تو مغز خر خوردم که برم زن بگیرم ؟!

یوسف بیشتر داشت تلاش می کرد تا دست طاها رو که داشت خفه اش می کرد رو از گردنش باز کنه . دیگه دیدم داره بی خودی زور می زنه واسه همین وارد عمل شدم و همونطور که فنجون چایی رو از دست طاها می گرفتم بهش توپیدم :

_ اوی ! می خوای شوهرمو بکشی ؟! مگه اون یکی دستت چلاقه ؟ با اون یکی بخور !

طاها مثل بچه ها لب برچید و به یوسف نگاه کرد و در حالی که دستشو از دور گردنش باز می کرد گفت :

_ می دونی چیه یوسف ؟! گاهی وقتا با خودم فکر می کنم تو مهربون ترین فرشته ی زمینی !

یوسف با تعجب پرسید :

_ چرا ؟

طاها _ اخه داری بزرگترین ارزوی من که نجات پیدا کردن از دست این یهدا خله هست رو براورده می کنی ! عاشقتم بابا !

و پرید بغل یوسف . من که بهم شمشیر می زدی یه قطره خونم بیرون نمیومد ! همچین کفری شده بودم که اگه یوسف اونجا نبود مطمئنا طاها رو مثل هندونه ی شب یلدا قاچ می کردم ! طاها بعد از اینکه صورت قرمز شده از خشمم رو دید ، چند قدم از من فاصله گرفت و در حالی که عقب عقب می رفت گفت :

_ من کادوت رو تو ماشینم جا گذاشتم ... الان میام .

بچه ها هم هر کدوم از خنده ریسه رفته بودن ولی چون میدونستن این ارامش من ارامشی قبل از طوفانه ، هر کدوم یه بهانه ای اوردن و از محدوده ی خطر خارج شدن !

چشمای خشمگینمو به صورت خندون یوسف انداختم هنوز داشت با خنده به حرکات من نگاه می کرد . وقتی نگاه عصبیم رو دید ، خنده اش رو خورد و گفت :

_ داداشت یه سنگ تمومی برات گذاشته که نگو ...

_ سنگ تمومش بخوره تو ملاجش پسره ی بیخود !

یوسف با مسخرگی گفت :

_ نگو بچه گناه داره !!! یه کادویی برا خریده که انگشت به دهن بمونی ...

_ بله ... من سلیقه ی اینو میشناسم ... با خریداش چش بازارو کور می کنه !

یوسف _ این دفعه منم باهاش بودم ... یه گردنبند خوشگل واست خریده که اسم من و تو روش حک شده ... خیلی ظریفه ...

تا گفت گردنبد یاد گردنبد خودم افتادم و گفتم :

_ اهان ... تا یادم نرفته بزار اینو نشونت بدم .

یوسف با کنجکاوی به دستم نگاه کرد و گفت :

_ چیه ؟

زنجیر پاره شده رو نشونش دادم و ماجرا رو براش تعریف کردم . به شوخی گفت :

_ هی هی هی ، یه بار یه هدیه واست گرفتما .... ببین چه به روزش اوردی !

با شرمندگی گفتم :

_ ببخش ... به خدا تقصیر من نبود ...

یوسف با انگشت روی دماغم ضربه زد و گفت :

_ اشکال نداره عزیزم ... بده به خودم میدم واست درستش کنن ...

با خوشحالی گردنبدو به سمتش گرفتم و گفتم :

_ ممنون ... تا کی بهم می دی ؟

یوسف فکری کرد و گفت :

_ میخوای به عنوان زیر لفظی سفره عقد بهت بدم ؟!

_ زحمت میکشی ! خودم که می دونم چیه ... دیگه زیر لفظی نمیشه ...

یوسف _ شاید یه چیزی هم ضمیمه اش کردم ... ولی سر سفره بهت میدم ... باشه ؟

قبول کردم و بعد با صدای عادل همه به سمتش برگشتیم :

_ خب ... حالا همه به افتخار ورود کیک خوشمزه سکوت کنین !

و خودش به اشپزخونه رفت و درحالی که با کمک محیا یه کیک بزرگ رو حمل میکرد ، از اشپزخونه بیرون اومد . همه شروع به دست زدن کردن ... من با یوسف به سمت میزی که کیک رو گذاشته بودن رفتیم و به کیک خیره شدیم . تا طرح کیک رو دیدم لبخند رو لبم ماسید و یوسف زد زیر خنده . طرح روی کیکم عکس پو ( خرس زرد عروسکی ) بود که مثل همیشه یه کاسه عسل هم دستش بود و روی شیکم گنده اش با شکلات نوشته بودن :

« تولد خاله خرسه یهدا مبارک »

می دونستم این لوس بازیا کار طاهاست . چشم چرخوندم تا پیداش کنم که دیدم رو به روم وایساده و داره غش غش می خنده . تو دلم گفتم الان بخند وقتی نوبتت رسید یه پدری ازت درمیارم که کامل کیفور بشی !

محیا گفت :

_ یهدا یه ارزو بکن و شمعا رو فوت کن ... زود باش

چشمامو بستم تا شمعا رو فوت کنم ... اصلا به ارزو و اینا اعتقاد نداشتم ... اما نمی دونم چرا توی دلم این عبارت پیچید :

« خدایا به من و یوسف خوشبختی بده ...»

و با یه فوت ، شمعا رو خاموش کردم . همه شروع به دست زدن کردن و یه دفعه صدای یه اهنگ ملایم ، سالن رو پر کرد . سرمو چرخوندم و دیدم پیانوی بزرگ زیبایی گوشه ی سالنه و یوسف پشتش نشسته و داره اهنگ تولدت مبارک رو برام میزنه ... کمی بعد صدای گرمش با اهنگش همراه شد :

تولد تولد تولدت مبارک ،

مبارک مبارک تولدت مبارک

لبت شاد و دلت خوش،

چو گل خوش خنده باشی

بیا شمعا رو فوت کن

که صد سال زنده باشی

تولد تولد تولدت مبارک

مبارک مبارک تولدت مبارک

داشتم با خوشحالی دست می زدم که صدای سوت بلند طاها کنار گوشم باعث شد که دیگه کنترلمو از دست بدم و یکی محکم بزنم پس کله اش !

اون شب بهترین جشن تولدی بود که توی عمرم داشتم . خنده هرگز روی لبای من و یوسف کنار نمی رفت ... هنوز هم باورم نمی شد که تا چند روز دیگه قراره با یوسف ازدواج کنم ...

_ یادت نره ها ساعت سه و نیم ارایشگاه باش با هم بریم آتلیه ...

یوسف بازم سرشو تکون داد و گفت :

_ باشه یهدا ... پیاده شو ارایشگر منتظرته ...

دستمو به دستگیره بردم و ناخوداگاه باز تکرار کردم :

_ پس قرارمون ساعت سه و...

دیگه یوسف از کوره در رفت . حق هم داشت از وقتی که سوار شده بودم تا حالا بیشتر از پنجاه بار گفتم یادت نره بیای دنبالم ! می دونستم از شدت هیجان و استرسه که اینجوری می کنم وگرنه کلا بی آزار بودم !

بازم مثل همیشه ارایشگاه زیبا خانومو انتخاب کرده بودم و داشتم زیر دستای تپلش خفه می شدم . نمی دونم در ان واحد چند تا کارو با هم می کرد ! داشت واسه من کریماس میکشید و با تلفن هم حرف می زد و ادامس هم می جوید ! بالاخره بعد از سه ساعت ارایش صورتم تموم شد و من تونستم یه خرده عضلات صورتمو به حرکت دربیارم . زیر دست زیبا خانوم تا میخواستم بخندم میگفت دهنتو ببند تا پلک می زدم میگفت چشمتو ببند تا عطسه ام می گرفت می گفت دماغتو ببند ! کلا مجبور بودم همه جامو تخته کنم !

نزدیکای ظهر بود که با یوسف تماس گرفتم تا یه چیزی بیاره من گشنه نمونم . بعد از سه تا بوق جواب داد . صداش خواب آلود بود :

یوسف _ بله ؟

_ الو ؟ خواب بودی ؟

یوسف _ علیک سلام ... تموم شد ؟

_ چی ؟

یوسف _ کارت ؟

_ نه بابا ...تازه ارایش صورتم تموم شده ...

یوسف _ اوووف ! پنج ساعته اون تو چی کار می کنی ؟!

_ وقتی بیرون اومدم می فهمی دارم چی کار می کنم !!!

یوسف با خنده گفت :

_ حالا امر خانم بنده ؟

_ من گشنمه !

یوسف _ قربون شکلت برم من مهندسم نه اشپز !

_ اینو می دونم ولی شکم من که مهندس و اشپز سرش نمی شه ... یه چیزی بگیر من ناهار بخورم از صبح تا حالا هیچی نخوردم ... الان پس میفتم بی عروس میشیا !

یوسف _ ای به چشم ... حالا چی می خورین ؟

_ چی دارین ؟

یوسف _ منوی ما کامل کامله شما هر چی دوست دارین سفارش بدین !

_ من هوس ماهی کردم ...

یوسف با صدایی که معلوم بود حالش بد شده گفت :

_ آه ! هوس چه چیزی هم کردیا !

_ دیگه دیگه ... حالا میاری برام ؟

یوسف _ باشه تا نیم ساعت دیگه اومدم ...

_ راستی یوسف ؟

یوسف _ جانم ؟

_ اون گردنبند منم یادت نره بگیری ...

یوسف _ نه حواسم هست ... الان میارم ...

بعد از خداحافظی گوشی رو قطع کردم و روی کاناپه ی توی سالن ولو شدم . کمرم از بس که نشسته بودم بی حس شده بود . درست نمی دونم چقدر گذشته بود که زنگ در خورده شد و همکار زیبا خانوم رفت تا درو باز کنه . دویدم سمت ایفون که دیدم طاها به جای یوسف پشت در وایساده گوشی رو برداشتم و بلند پرسیدم :

_ ا ِ ؟ طاها تویی ؟

طاها با خنده گفت :

_ پ ن پ ! بردار دوقلوشم !

_ پس یوسف کو ؟

طاها _ وقت ارایشگاه داشت اینو داد من واست بیارم ...

_ گردنبند منو بهت نداد واسم بیاری ؟

طاها _ نه ... چیزی دست من نداده ...

_ خیل خب برو ... بای .

بعد از خوردن ناهار دوباره رفتم زیر دست زیبا خانوم و دو ساعتی هم با موهام ور رفت . وقتی بالاخره دست از کار کشید و یه نگاه خریدارانه به سر تا پام انداخت ، نفس راحتی کشیدم و از جام بلند شدم . با کمک همکارش لباسمو پوشیدم و از توی اینه به خودم نگاه کردم ... ماشالا چه خوشگل شدما ! پوستم با بند انداختن روشن تر شده بود و با ارایش ساده ای که زینت صورتم بود ، زیباییمو دو چندان می کرد . از حالت دلربای چشمام خیلی خوشم اومد ابروهای پر و پیوسته ام جاشونو به دو تا ابروی هشتی ِ بلند داده بود و مژه های پرم با اون آرایش کولاک می کرد ! ... موهام هم باز گذاشته بود و فقط فر درشت کرده بود . ارایشم در نهایت سادگی خیلی قشنگ بود . همونی بود که میخواستم ... بالاخره چشم از اینه کندم و از زیبا خانوم تشکر کردم . بعد از اینکه کت لباسمو پوشیدم به یوسف زنگ زدم . خیلی زود جواب داد :

_ الو ... دارم میام عزیزم ...

_ گردنبندمو گرفتی ؟

نمی دونم چرا اینقدر به اون گردنبند گیر داده بودم ؟ ... واسم مهم بود ... دوست داشتم هر دومون گردنبندهای مثل هم رو سر سفره ی عقد به گردن کنیم ...

یوسف _ آخ ... دیدی یادم رفت ...

مثل بچه ها نق زدم :

_ وای نه ...برو بگیرش ...

یوسف _ آخه ساعت سه و نیم وقت آتلیه استا ... دیر نمیشه ؟

_ نه دیر نمیشه ... هنوز نیم ساعت مونده ...برو برو .... تو رو خدا ...

یوسف با کلافگی نفسشو بیرون داد و گفت :

_ از دست تو دختر ...

_ یوسف ؟

یوسف _ بله ؟

_ مرسی !

یوسف _ خواهش می کنم ...

_ یوسف ؟

دیگه داشت کلافه میشد :

_ جان ؟

_ سارانگهه !( عاشقتم / به کره ای )

و گوشی رو قطع کردم . از عمد کره ای گفتم که نفهمه ! کمی بعد صدای اس ام اس گوشیم بلند شد یوسف بود :

« منم دوست دارم !»

چشمام چهار تا شد ... این از کجا فهمید چی گفتم ؟! نکنه کره ای بلده ؟! وااااای خاک تو سرم ! تو این مدت نامزدیمون اینقدر جلوی روش به کره ای قربون صدقه اش رفتم که نگو ! خدایا یکی منو از رو زمین محو کنه ! خیلی خجالت کشیدم !!!

واسه اینکه ذهنمو از اون قضیه منحرف کنم ، شروع کردم به بازی کردن با گوشیم . یه بازی جنگی جدید نصب کرده بودم که کلی هیجان داشت ... چنان تو بهرش فرو می رفتم که از زمین و زمان غافل میشدم ...

دیدم زیبا خانوم داره صدام می کنه . در حالی که هنوز سرم روی صفحه موبایلم بود و سعی می کردم پلیرم رو از دست چند تا جنگنده رها کنم ، جواب دادم :

_ بله زیبا خانوم ؟

زیبا خانم _ ببخشین یهدا جون ساعت سه و چهل دقیقه استا ... اقا داماد کی میاد دنبالتون ؟

با شنیدن این حرفش ، گوشی از دستم افتاد و سیخ نشستم . زود به ساعت دیواری نگاه کردم تا صحت حرفش واسم روشن بشه ... نه مثل اینکه واقعا ساعت بیست دقیقه به چهاره ... مگه میشه ؟ یوسف باید تا الان کارش تموم شده باشه ... زود تلفنمو از روی زمین برداشتم و شماره یوسفو گرفتم ... اشغال بود . دوباره گرفتم اما فایده ای نداشت . دلم مثل سیر و سرکه میجوشید ... شماره ی طاها رو گرفتم ... جواب نمیداد ... دیگه داشتم ناامید می شدم که گوشی رو برداشت :

_ یهدا من الان خیلی سرم شلوغه کارگرا دارن باغو درست میکنن ... دو دقیقه دیگه باهات تماس میگیرم ...

و خیلی راحت قطع کرد . گوشی تو دستم موند . اروم سر خوردم و لبه کاناپه نشستم . چرا هیچکس جوابمو نمی ده ؟ دستم یخ کرده بود ... چشمامو به ساعت دوختم . ثانیه شمار زودتر از اونی که فکر می کردم می گذشت ... زیبا خانوم به همراه یه لیوان اب قند جلوم وایساد ... همکارش کنارم نشست و شروع کرد به مالش دادن کمرم ... زیبا خانوم همونطور که تند تند لیوانو هم می زد گفت :

_ حالا عیب نداره ده دقیقه دیر کرده اینقدر نگرانی نداره که ... ببین چه جوری رنگت پریده ...

و به زور خواست اب قند رو بریزه تو دهنم . دستشو کنار زدم و دوباره از سر جام بلند شدم . طول و عرض اتاق رو با قدمهام طی کردم . افکارم مشوش و درهم بود و می ترسیدم که حبیب اقا باز به یوسف چیزی گفته باشه که الان نیومده . با گذشتن این فکر از مغزم ، سریع شماره ی نسرین خانومو گرفتم . بعد از چندین بوق بالاخره گوشی رو جواب داد :

_ بله ؟

_ الو نسرین خانوم ...منم یهدا .

نسرین خانوم با صدایی متعجب گفت :

_ ا ؟ تویی یهدا ؟ سلام عزیزم ... کجایین شما ؟ مگه الان اتلیه نیستین ؟

پس اون هم نمی دونست یوسف کجاست ... بیشتر از این نخواستم دلواپسش کنم و بعد از خداحافظی مختصری گوشی رو قطع کردم ... ساعت چهار و ربع بود ... بالاخره به نشستن راضی شدم ولی چیزی نخوردم . گوشی رو روی میز جلوم گذاشتم و بهش زل زدم ... انگار منتظر بودم که یوسف باهام تماس بگیره و به خاطر دیر کردنش معذرت خواهی کنه ... لحظات خیلی سختی رو میگذروندم ... عذاب اور ترین انتظاری بود که می کشیدم ... اجازه نمی دادم فکرم به سمت حوادث ناگوار متمایل بشه ... فقط می خواستم فکر کنم که یوسف کارش توی طلا فروشی طول کشیده ... یا شاید ، ماشینش بین راه خراب شده ... ولی چرا گوشیشو جواب نمی ده ؟ ... حتما شارژش تموم شده ... اره هیچ اتفاق بدی نیفتاده ... من مطمئنم ... و کاش مطمئن بودم ...

دوباره نگاهمو به ساعت دوختم ... چهار و نیم ... درست دو ساعت تاخیر ... تا نیم ساعت دیگه جشن شروع میشد ... و من هنوز تو ارایشگاه بودم . یه دفعه با صدای زنگ زدن گوشیم به هوا پریدم و سریع موبایلمو چنگ زدم ...

بدون اینکه صفحه ی تلفن رو نگاه کنم جواب دادم . طاها بود . به تندی پرسیدم :

_ دو دقیقه ات اندازه ی یه ساعت و نیم طول کشید ... هیچ معلوم هست تو کجایی ؟

برای چند لحظه صدایی نیومد . فکر کردم طاها حرفمو نشنیده بلند تر از قبل داد زدم :

_ الو ؟ چرا جواب نمی دی

صدای لرزانش توی گوشی پیچید :

_ یهدا ...

با شنیدن لرزه ی توی صداش ، زانوهام سست شد و بی اراده روی کاناپه نشستم . پرسیدم :

_ یوسف کو ؟

جواب نداد ... با لجاجت پرسیدم :

_ با توام ... میگم یوسف کو ؟ چرا نمیاد دنبالم ؟ ...

باز هم جوابم سکوت بود ... داد کشیدم :

_ مگه کری ؟؟؟

طاها کوتاه جواب داد :

_ بیا پایین ... منتظرتم ...

و بعد تنها صدای بوق ممتد اشغال بود که توی گوشی پیچید . برای چند لحظه به دیوار رو به روم خیره شدم ... تا وقتی که محیا رو دیدم که رو به روم وایساده و چند تا سیلی محکم به گوشم میزنه ... محیا اینجا چی کار می کنه ؟ ... باز چی شده ؟ چرا یوسف نمیاد دنبال من ؟ محیا با چشمای اشکی دکمه های کتم رو بست و به زور شنلم رو روی سرم انداخت ...

با کمک زیبا خانوم منو که مثل یه عروسک متحرک شده بودم از روی کاناپه بلند کردن و به سمت در بردن ...

منتظر بودم که وقتی در ارایشگاه رو باز می کنم ، پایین پله ها یوسف با دسته گل من که تو دستاشه ، وایساده باشه ... اما به محض باز کردن در دو جفت چشم عسلی غرق در اشک رو دیدم ...زانوهام توان نگه داری وزنم رو نداشت ... به زحمت سعی می کردم که غش نکنم ... فقط می خواستم این کابوسو دنبال کنم تا ببینم تهش چی انتظارمو می کشه .

بی هیچ حرفی توی صندلی عقب جای گرفتم . وقتی دیدم مسیر باغ رو نمیریم تمام حدسم به یقین مبدل شد ولی هیچ چیز نگفتم ... نمی خواستم اون افکار مسموم ذهنمو باور کنم ... همه چیز یه کابوسه نه واقعیت ... وقتی بیدار بشم تموم این دردی که روی قلبم سنگینی می کنه برداشته میشه ... باز هم حرفی نزدم .

تنها صدای هق هق خفه ی محیا بود که سکوت عذاب اور ماشینو میشکست . وقتی طاها جلوی اورژانس پارک کرد ، ناخوداگاه تنفسم ، نامنظم شد ... گرمای بدی کل وجودمو گرفته بود و احساس می کردم که دارم خفه میشم ... زود در ماشینو باز کردم و بیرون اومدم .به صدای اعتراضهای مکرر طاها و محیا گوش ندادم ... فقط می خواستم خنک بشم ولی اون داغی ، اون التهاب ازار دهنده ، دست از سرم برنمی داشت ... شروع کردم به دویدن ... سوز بدی توی هوا بود و باد مثل شلاق به پیکرم فرود میومد ...

با اون هیبتم ، وارد اورژانس شدم . همه نگام می کردن و هر کسی چیزی می گفت . از بین تموم اون نگاه ها دنبال نگاهی اشنا گشتم ... شاید به دنبال دو جفت زمرد کمیاب بودم اما زهی خیال باطل ...

بابا رو دیدم که با عجله به سمتم دوید . چشماش قرمز قرمز بود ... نگاهمو از چشماش گرفتم و به روبه روم دوختم . گوشه ای از سالن اورژانس ، چندین نفر تجمع کرده بودن اکثرا لباسای فاخر مهمونی تنشون بود . مردا کت و شلوار های اتو کشیده و زنا با صورتهایی بزک کرده و مانتوهای گرون قیمت و روسری هایی که به زور روی سرشون بند میشد ... عده ای سعی می کردن دو نفر رو که تقریبا از شدت گریه در حال بیهوش شدن بودن به حال بیارن و بقیه داشتن اون طرف پرده رو دید می زدن ... خواستم از کنار بابا رد بشم تا منم بتونم برم سمت اون ادمها که بابا زود بازومو چنگ زد و منو محکم کنار خودش نگه داشت .

بهش نگاه نمی کردم . تنها تصویری که توی چشمم نقش می بست ، رفت و امد های مداوم پرسنل بیمارستان به اون طرف پرده بود ... اونجا چه خبر بود ؟ صدای قدمهای چند نفرو شنیدم و بعد هم صدای عصبی بابا که گفت :

_ واسه چی اینو اوردی اینجا ؟ اونم با این سر و وضع ؟ ... مگه نگفتم برو دنبالش ببرش خونه ؟

صدای طاها خش داشت :

_ نتونستم بابا ... یه نگاه بهش بندازین ... داغونه ...

کی رو می گفت ؟ با من بود ؟ من داغون شدم ؟ نه ... من فقط منتظر یوسفم ...

به دست بابا فشاری وارد کردم ولی فایده نداشت . صدای گریه ی محیا باعث شد چشمامو ببندم ... کاش یکی گوشهامو می گرفت تا این صدای عذاب اورو نشنوم ...

_ بابا حالا چی کار کنیم ؟ ای خدا چرا یهو اینجوری شد ؟؟؟

صدای بابا با اینکه اروم بود ولی به گوشم خورد :

_ گریه نکن ... گریه نکن الان یهدا تو شوکه ... می فهمه حالش بد میشه ... بیاین ببرینش تو محوطه ... اینجا نباشه بهتره ...

نتونستم سوالی که از بابا شد رو بشنوم ولی جواب بابا و اون صدای غمناکش مثل پتک تو سرم خورد :

_ تا حالا دو بار ایست قلبی داشته ...

با شنیدن این حرف انگار خون تو تنم یخ بست ... یه دفعه دیدم جمعیت از جلوی پرده متفرق شدن و صدای جیغ بلند زنی به گوشم رسید و بعد تخت روانی رو دیدم که توسط چند پرستار حمل میشد ... دست بابا یه دفعه بازومو ول کرد و من آزاد شدم ... میدیدم که تخت داره از چشمام دور میشه ... دستمو واسه نگه داشتنش بلند کردم انگار می خواستم از این فاصله مانع رفتنش بشم ... صدای جیغ بلند نسرین خانوم رو از بین اون همه هیاهو تشخیص دادم :

_ یوســـــــــف ....

نه ... بهم نگو که اونی که روی تخته ، یوسف منه ...نه ... نسرین خانوم نگو که یوسف منه که دو بار ایست قبلی کرد و الان هم ... مرده ؟! ... پاهام بی اراده به سمت تخت کشیده میشدن ... قدمهای ارومم کم کم داشت به دو تبدیل میشد . یه دفعه دو تا دست محکم جلومو گرفت و نزاشت قدم دیگه ای بردارم ... صدای گریون طاها رو کنار گوشم شنیدم :

_ نه ... نه ، یهدا ...

نمی دونم چه قدرتی توی وجودم حس کردم که با تمام توانم طاها رو عقب روندم . صدای برخورد محکمش با دیوار رو شنیدم ولی اهمیت ندادم و دویدنو شروع کردم . دامن بلندم از سرعتم می کاست ولی من هر کسی رو که دستمو می گرفت به شدت پس می زدم ... تا خودم نبینم باورم نمیشه ... اصلا این کابوسه نباید باورش کنم ... این ... این ...

به تخت رسیدم و پرستاری رو که سر تخت رو هل می داد به کناری زدم و لبه ی تخت ایستادم . این صورت سفید و بی رنگ و رو یه زمانی واسم اشنا بود ... وقتی برام اشنا بود که رگه هایی از حیات توش دیده می شد ولی الان ....

این واقعا یوسف منه که رنگ لبش سفید شده ؟ ... این واقعا یوسف منه که چند تا خراش عمیق رو گونه اشه ؟ ... این واقعا یوسف منه که واسه همیشه اون دو تا جواهرو ازم دریغ کرده ؟ .... یوسف ، تویی ؟ ...واقعا خودتی ؟!

سریع چرخیدم و سمت راست تخت وایسادم . دست یوسف رو از زیر ملحفه بیرون اوردم . دستاش سرد سرد بود مثل یخ . التهاب وجودم با گرفتن دستای سردش خاموش شد ... مثل بهت زده ها به پیکر خونی و زخم الودش خیره شدم ... دو نفر دست یوسفو به زور از دستام بیرون اوردن و کمی بعد جسم بی جان یوسف روی تخت روان ، به آرومی از کنارم دور شد ...

به جای خالی تخت خیره مونده بودم . امکان نداشت که یوسف مرده باشه ... مگه مردن به همین راحتیه ؟! خودم یه ساعت پیش باهاش حرف زده بودم ... یه ساعت ؟! نه فکر کنم کمی دیرتر بود ... شاید دو ساعت ... اما اون موقع که چیزیش نبود چطور می تونست بمیره ؟

صدای شیون و گریه زاری بدجوری آزارم میداد . دستام بی اراده به سمت گوشام رفت و محکم گوشامو گرفتم . چشمام رو هم بستم تا ضجه های نسرین خانوم و بقیه رو نبینم ... اما تا چشمامو بستم ، صورت سر و بی روح یوسف جلوی چشمام زنده شد ... با کلافگی چشمامو باز کردم و چرخیدم تا دکترو ببینم ... باید برای یوسف کاری کرد ... همینجوری که ادم نمیمیره ...

شروع به راه رفتن کردم و از بین پرسنل بیمارستان دنبال یه دکتر می گشتم ... همه بهم نگاه می کردن بعضیا با تعجب ، بعضیا با تاسف ، بعضی ها هم منو به کناریشون نشون می دادن و چیزی در گوش هم پچ پچ می کردن ... از گشتن خسته شدم و روی نیمکتی نشستم .

در اورژانس درست رو به روم بود ... یه دفعه دیدم مهناز و ملیسا در حالی که چشماشون از گریه سرخ شده و رد اشک با ریمل روی صورتشون خشک شده بود به سمتم اومدن ... مهناز با دیدن من همونجا ماتش برد و کمی بعد سریع به سمتم دوید و منو محکم بغل کرد و زد زیر گریه ... بلند بلند گریه می کرد و یوسفو صدا می زد . در حالی که مهناز توی بغلم بود ، ملیسا رو دیدم که با چشمایی به خون نشسته نگام می کنه . وقتی نگاهمو متوجه خودش دید با خشم به طرفم اومد و مهنازو از بغلم کند و کمی بعد برق سیلی بود که از چشمام پرید .

با ناباوری دست روی گونه ام گذاشتم و به ملیسا خیره شدم . سینه اش از خشم بالا و پایین می رفت و اشکهاش تند تند روی صورتش سر می خوردن . صدای فریاد مهناز بلند شد :

_ معلوم هست چه غلطی می کنی ؟

ملیسا بدون اینکه به اعتراض مهناز توجه کنه دو قدم بهم نزدیک شد و فاصله ی بین من و خودش رو از بین برد . در حالی که نفسهای خشمگینش روی صورتم پخش می شد بهم توپید :

_ بالاخره کار خودتو کردی نه ؟ یوسفو از من گرفتی بس نبود باید از خانواده اش هم میگرفتی ؟ تو مسبب مرگشی ... می فهمی ؟ توی نحس ، با اون پا قدم شومت ، باعث شدی که یوسف بمیره ... وگرنه کدوم دامادی رو دیدی که روز عروسیش تصادف کنه ؟ ... تو نحسی ... تو شومی و اخر سر هم زهر خودتو به زندگیمون پاشیدی ... ازت متنفرم ... می فهمی ؟ از خودت و قیافت حالم بهم می خوره ... تو باید به جای یوسف می مردی ... تو ...

صدای وقیحش با کشیده شدن دستش توسط مهناز قطع شد . مهناز ملیسا رو به عقب هل داد و با فریاد گفت :

_ این چرت و پرتا چیه میگی ؟ برو بیرون ببینم ...

و تا خواست به سمتم بیاد ، دستمو بالا اوردم تا وایسه ... دیدم که طاها و محیا هم در حالی که با چشمای اشکی می دویدن به سمتم اومدن مهناز با اشاره ی من جلوشونو گرفت . نمی تونستم نزدیکی هیچ کسو تحمل کنم ... نفسهام بریده بریده شده بود ... انگار یه سیب بزرگ تو گلوم گیر کرده بود و داشت خفه ام می کرد . دستمو به سمت گلوم بردم و محکم فشار دادم . حرفای ملیسا بد جوری روی قلبم سنگینی می کرد . با مشت روی سینه ام کوبیدم تا این نفس لعنتی بالا بیاد ولی فایده ای نداشت . دو قدم برداشتم و یه دفعه زانوهام شل شد و دیگه هیچ چیز حس نکردم ....

با مرگ ناگهانی یوسف انگار روح از زندگی منم پر کشیده بود . بیشتر از یک هفته بیهوش بودم . بیهوش که نه فقط چشمامو می بستم . سعی می کردم چشمامو روی حقیقت ببندم اما قرار نبود با ندیده گرفتن من حقیقت عوض بشه . هر وقت شب میشد چشمامو باز می کردم . از ترس کابوسهای وحشتناکی که میدیدم نمی خواستم بخوابم . توی تاریکی فکر می کردم که آیا واقعا همچین بلایی سر زندگیم اومده یا من هنوزم دارم توی یه کابوس دست و پا می زنم ؟

یه هفته توی بخش اعصاب و روان بیمارستان بستری بودم و روانکاوهای مختلف روم کار می کردن تا زبون باز کنم . اما هیچ صدایی از دهن من خارج نمی شد . همه به دیدنم اومده بودن ... با لباسهای سیاه ... کاش می فهمیدن که وقتی به لباساشون نگاه می کنم و چشمای سرخشون رو میبینم زبونم از حرکت می ایسته ... تو این مدت بیشتر دوستام بودن که کنارم بودن و سعی می کردن با یاداوری روزای خوبی که باهم داشتیم منو از اون حصاری که دور خودم کشیده بودم خارج کنن . سهیلا زیاد پیشم نمیموند . نمی تونست خودشو کنترل کنه و هر وقت بهم نگاه می کرد میزد زیر گریه ... دیگه این ترحم های همیشگی واسم عادی شده بود .

غذاهایی که مامان با دلسوزی واسم درست می کرد رو نمی خوردم . هیچ حسی نداشتم حتی تشنگی و گرسنگی واسه همین روز به روز لاغرتر می شدم . فقط به یه جا خیره می شدم و هی اب دهنم رو قورت می دادم تا بلکه اون سیب لعنتی که راه گلومو بسته از بین بره ولی همیشه این بغض تو گلوم بود و شکسته نمی شد ...

روز هفتم شنیدم که مهناز با الهام حرف می زنه . چشمامو بسته بودم و اونا هم به خیال اینکه خوابم ، راحت گفت و گو می کردن :

الهام _ مراسم کی شروع میشه ؟

مهناز با صدایی که بغض داشت گفت :

_ حول و حوش پنج و نیم ... تو هم میای ؟

الهام _ نمی دونم ... به نظرت یهدا بهم احتیاج نداره ؟

مهناز _ نه دیگه ... اون هنوز به هیچ کس احتیاج نداره ... لام تا کام که حرف نمی زنه ... دکتر گفته باید هر چه زودتر از این شوک خارج بشه و گریه کنه وگرنه آسیب جسمی میبینه ...

الهام آهی کشید و گفت :

_ اصلا باورم نمیشه که این اتفاق با زندگیش افتاد ... ضربه ای که خورده داغونش کرده ...

مهناز _ کم چیزی نیست الی ... فکرشو بکن ... تو لباس عروسی منتظر داماد باشی بیاد دنبالت ... تو بهترین روز زندگیت ببینی که تصادف کرده ... وای که وقتی بهش فکر می کنم دلم ریش میشه ...

و صدای هق هقش بلند شد . الهام سعی می کرد تا ارومش کنه :

الهام _ هیس ... یواشتر مهناز ... خودتو کنترل کن ... الان بیدار میشه ...

مهناز نتونست جلوی خودشو بگیره و همونطور که گریه می کرد گفت :

_ الهی بمیرم واسه عمه نسرینم ... نمی دونی چی میکشه ... میگفت یوسفم نتونست خانواده اشو ببینه و ناکام از دنیا رفت ... یادت نیست خود یهدا واسمون با چه اب و تابی می گفت که واسه ماه عسل میرن شمال دنبال خانواده ی یوسف ؟ ... حالا ببین چی شده ؟ ... الهی واست بمیرم یهدا ...

حالا الهام هم پا به پای مهناز گریه می کرد . دستامو زیر پتو مشت کرده بودم ... پس واقعا یوسف من دیگه زنده نبود ؟ ... مهناز دوباره به حرف اومد :

_ دیروز وسایل یوسفو اوردن خونه عمه اینا ... اونایی که تو ماشینش پیدا کردن ... پلاکش هم تو داشبورد ماشین بوده ...

الهام _ الان کجاست ؟

مهناز _ من اوردم که هر وقت یهدا بهتر شد بهش بدم ... شاید بخواد بره دنبالش ...

الهام _ اره اگه شماره پلاک رو بده بنیاد شهید رودبار شاید بتونه خانواده یوسفو پیدا کنه ...

مهناز _ پس میزارمش توی کشوی کمد ... بعدا یادم بنداز بهش بدم ...

الهام _ باشه ... میگم مهناز عمه ات رضایت میدن ؟

مهناز _ واسه کامیونیه ؟

الهام _ اره ... به هر حال از قصد که نبوده ...

مهناز _ نمیدونم ولی الان نباید حرفی از رضایت زد ... میدونی که چه حالین ...

الهام _ اره حق با توئه ... راستی دیرت نشه ؟

مهناز _ چرا دیگه باید کم کم راه بیفتم ... تو هم که میای؟

الهام _ میخوام بیام اما ...

مهناز _ نگران یهدا نباش ... فکر نکنم حالا حالاها بیدار بشه ... بیا یه نیم ساعت بیشتر نمیشینیم ... زودی میایم ... شب هفته باشیم یه تسلیت بگیم بهتره ...

الهام _ باشه ... بریم .

کمی بعد با صدای بسته شدن در اتاقم چشمامو باز کردم . نگاهی به کشوی کنار تختم انداختم . دست بردم و درشو باز کردم . پلاک نقره ای رنگ یوسف توش خودنمایی می کرد . حق با الهام بود حداقل می تونستم خانواده ی یوسفو ببینم . بهش قول داده بودم حتی اگه خودش همرام نباشه من پیداشون کنم ... با یه تصمیم ناگهانی از جام بلند شدم و به سمت جالباسی رفتم . لباسمو پوشیدم و اروم بدون اینکه کسی رو متوجه خودم بکنم از بیمارستان بیرون اومدم . بدو به سمت خیابون رفتم . دیدم مهناز و الهام تازه سوار ماشین شدن . دستمو برای اولین ماشینی که از کنارم گذشت بلند کردم و یه دربست گرفتم . در حالی که پلاک رو تو دستم میفشردم گفتم :

_ اقا دنبال اون تیبا ابیه برو ....

یه ربع بعد جلوی ارامگاه پیاده شدم . پشت سر مهناز و الهام راه افتادم به سمت جمعیت شلوغی که رو به روم بود . هیچ کس متوجه من نبود . مداح با میکروفنش بلند اسم یوسفو صدا میزد و سعی می کرد چشمای خیس بقیه رو بیشتر به اشک بشونه .

مداح _ حالا هفت روز از نبود اون شاه دوماد میگذره ... اقا یوسف کجایی که بی تابی مادرتو ببینی ؟ ...

صدای فریاد بلند نسرین خانوم از بین گریه های بقیه هم به گوش میرسید :

_ یا فاطمه ی زهرا ... یا خدا ... یوسفم ... واااای ...

عجیب بود که دیگه مثل هفت روز پیش زانوهام سست نمیشد ... فقط می خواستم برم جلو ببینم ایا واقعا این سر و صداها واسه یوسف منه ؟ می خواستم خودم ببینم که یوسف دیگه زنده نیست . با جراتی که در من سابقه نداشت جلو رفتم و جمعیتو شکافتم . کم کم گریه ها قطع شد و صدای پچ پچ و همهمه ای اهسته بین جمعیت پیچید . یه دفعه صدای متعجب طاها بلند شد :

_ یهدا ...

بدون اینکه بهش نگاه کنم ، جلو رفتم و کنار نسرین خانوم که هنوز داشت گریه می کرد وایسادم . لباس سیاه نسرین خانوم خاک خورده بود و خاله نوشین که کنارش بود با نگاهی خصمانه سر تا پامو برانداز می کرد . نگاهمو ازش گرفتم و به قبری که سنگ سیاه بزرگی روش قرار داشت دوختم . کاش هیچ وقت سواد نداشتم و اون اسمو تشخیص نمی دادم . روی سنگ سیاه مرمر نوشته شده بود :

« جوان ناکام ، یوسف سعیدیان...»

چشمامو بستم تا تاریخ وفات و شعر روی مزارش رو نخونم ... قلبم به تندی میزد و بغضی که به گلوم چنگ انداخته بود بیشتر اذیتم می کرد . یه دفعه صدای دریده ی ملیسا به گوشم رسید :

_ باز که این دختره ی نحس اومده ... مگه نگفتم نذارین بیاد ... به چه حقی اومدی اینجا هان ؟

فرود اومدن دو دست قوی رو روی سینه ام حس کردم و بعد تلو تلو خوران عقب افتادم . ملیسا هولم داده بود . اهسته چشمامو باز کردم . چشمام به شدت می سوخت ولی اشکی درکار نبود . انگار چشمه ی اشکم خشک شده بود با وجود اینکه برای این مصیبت حتی یه قطره اشک هم نریخته بودم .

دو تا دست مهربون بازوهامو گرفت و منو از روی زمین بلند کرد و بعد صدای حمایتگر بابا رو شنیدم که با لحن قاطعی می گفت :

_ نوشین خانوم بهتره جلوی دخترتو بگیری ... می دونم عزادارین ولی اگه یه ذره چشماتونو باز کنین میبینین که کی بیشتر از همه تو این مصیبت زخم خورده است ...

ملیسا پوزخند عصبی زد و گفت :

_ زخم خورده ؟ این زخم خورده است ؟! اره از قیافش معلومه ... ببینم مگه شوهرت نمرده هان ؟ پس چرا گریه نمی کنی ؟ مگه ادعات نمیشه عشقت مرده ؟ پس چرا بر و بر وایسادی منو نگاه می کنی ؟ تو اگه ادم بودی حداقل چهار تا قطره اشک میریختی ...

همهمه ای که توی جمعیت بود بالا گرفت . هر کسی یه چیزی میگفت . بیشتر از همه دلم از نسرین خانوم و حبیب اقا گرفت... چرا اونا هیچی نمی گفتن ؟ صدای طاها که از خشم دورگه شده بود بلند شد :

_ اهای خانوم ... احترام خودتو نگه دار ... وقتی که علم چیزی رو نداری الکی حرف نزن ...

ملیسا با پررویی جواب داد :

_ نه من علم سحر و جادو بلد نیستم این خواهرته که پا قدمش نحسه ...

طاها دیگه از کوره در رفته بود و اگه دو نفر جلوشو نگرفته بودن مطمئنا سیلی محکمی به ملیسا می زد . نوشین خانوم اصلا جلوی وقاحت دخترشو نگرفت . چه بسا با نگاهش ازش حمایت می کرد ... پلاک رو از توی جیبم محکم فشار دادم خودمو از زیر دست بابا بیرون کشیدم . وقتی داشتم از بین جمعیت رد می شدم ، فهمیدم که بعضیا خودشونو کنار می کشن تا بهم نخورن ... با این کار غم عمیقی به دلم چنگ زد ... طاها خودشو بهم رسوند و پشت سرم راه افتاد . وقتی کمی از بقیه فاصله گرفتیم دست دراز کردم و بهش گفتم :

_ سوییچ .

طاها با ارامش گفت :

_ خودم می رسونمت ...

دوباره تکرار کردم :

_ سوییچ .

نگرانی از چشماش می بارید فکر کردم نیاز به توضیح داره واسه همین اضافه کردم :

_ میرم خونه .

طاها _ خب خودم می رسومت .

داشتم از کوره در میرفتم . درحالی که دندونامو رو هم فشار میدادم گفتم :

_ سوییچ ... خودم میرم . تنها .

اینقدر صریح گفتم که طاها پی به حال خرابم برد و بی هیچ حرفی سوییچ مزدامو تو دستم گذاشت . از اینکه ماشین خودم بود کمی خوشحال شدم و زیر نگاه های نگران طاها به سمت ماشینم رفتم و بعد از روشن کردنش بی معطلی از اونجا دور شدم .

نمی تونستم خوب رانندگی کنم . انگار یه سنگ اسیاب رو سینه ام گذاشته بودن . دوباره اسم روی قبر یادم اومد . دوباره نفسهام بریده بریده شد . بوق کشدار ماشینی کنار گوشم به صدا دراومد و ناسزاهای مردی باعث شد ماشینو منحرف کنم و به صورت اریب کنار خیابون پارک کنم ... سرمو به پشتی صندلی چسبوندم . تنها صدای نفسهای نامنظم و عصبیم سکوت تلخ ماشینو میشکست .

تو یه لحظه تمام صداهای سر مزار تو گوشم میپیچید و لحظه ای بعد تمام خاطرات خوشم با یوسف جلوی چشمام رژه می رفت . حال خودمو نمی فهمیدم . وقتی صدای یوسف تو گوشم میپیچید که اسممو صدا می زد ، از خود بی خود می شدم .. تصور اینکه واقعا از پیشم رفته ، رعشه بر اندامم می انداخت ... چشمامو بستم تا دوباره حقیقت تلخی که مثل آوار روی زندگیم خراب شده بود رو ندیده بگیرم ... ترمز دستی رو کشیدم و توی یه تصمیم ناگهانی به خارج از شهر روندم .

به رودبار رسیده بودم . بدون وقفه تمام راهو اومدم . بدون احساس خستگی . یه هفته بود که هیچ حسی نداشتم چه برسه به خستگی . تمام مدت صدای یه اهنگ تو ماشینم می پیچید. اون رو برای اروم کردن خودم گذاشته بودم . می خواستم همیشه اون نوای عاشقانه ی ویولن تو ذهنم بمونه ... وقتی یه دور اهنگ تموم میشد دوباره برمیگردوندم رو همون اهنگ . اجازه نمی دادم تا اهنگ بعدی شروع بشه . فقط و فقط ویولن یوسف رو گوش می دادم . چون این اهنگ واسه ی من نوشته شده بود ...

به کنار دریا که رسیدم از ماشین پیاده شدم و قدم تو ساحل خیس و ماسه ای گذاشتم . اینجا همون جاییه که بیست سال پیش یوسف من خانواده اشو گم کرد و فقط یه پلاک ازش موند . پلاک نقره ای رنگ رو از جیبم دراوردم و بهش خیره شدم ... حالا باید از کجا شروع می کردم ؟ اصلا چرا اومدم اینجا ؟! حالا اگه خانواده اش رو هم پیدا کنم که دیگه فایده ای نداره ... بهشون چی بگم ؟ بگم من و پسرتون با هم قرار گذاشته بودیم واسه ماه عسل بیایم اینجا تا با یه تیر دو نشون بزنیم ؟! هه ! چه مسخره ! ماه عسل ؟! راستی مگه من الان رودبار نیستم ؟ پس اومدم ماه عسل اره ؟! برگشتم تا ماشینو ببینم ... اما ماشین من که گل نداره ... ماشین عروس نیست ... تازه داماد هم که باهام نیست ... یه عروس تنها و بی کس و بیوه .... جدیدا یه چند تا صفت تازه هم پیدا کردم ... شوم و بدقدم و نحس !

پوزخند تلخی زدم و بلند رو به اسمان گفتم :

_ مرسی یوسف ... مرسی که با رفتنت باعث شدی اینهمه مشهور بشم ! می خوام واسه جبران این لطفت برات مامان باباتو پیدا کنم می فهمی؟!

حرفمو قطع کردم . با کی حرف می زدم ؟ با کسی که مرده ؟! نه ... یوسف من نمرده ... شاید دوباره گم شده ... به ابی بی انتهای دریا خیره شدم ... سوز سردی که اومد مجبورم کرد تا توی خودم مچاله بشم ... دستامو بغل کردم و دوباره به نبود یوسف فکر کردم ... یوسف قبلا همین جایی که من وایسادم وایساده بود ... با همین حالی که من داشتم . پس اگه اینجا بوده ، اگه الان صداش بزنم شاید بشنوه ... شاید برگرده پیشم مگه نه ؟! مثل کسی که کشف مهمی کرده باشه دستامو دو طرف دهنم قاب کردم و داد کشیدم :

_ یوسف ... یوسف ... کجایی ؟؟؟

دریای طوفانی با موجهای سهمگینش انگار تنها موجود محرک کنار من بود ... پس یوسف ... ، دوباره فریاد کشیدم :

_ یوسف ... منم یهدا ، نامزدت ... اونی که دم از عشقش می زدی ... اونی که ادعا می کردی عاشقشی ... حالا بیا ببین چم شده ... می بینی ؟! میگن من جادوگرم ... میگن شومم ... نحسم ... میبینی ؟ ... آره ؟!

انگار فریادهام ، گلومو خراش می داد و می خواست بغض چند روزه امو در هم بشکنه ... از سر عجز و ناتوانی روی زانوهای تا شده ام افتادم و بلندتر از قبل گریه و زاری سر دادم . هیچ وقت یادم نمی اومد که اینجوری گریه کرده باشم ... مثل جنینی از سرما گلوله شده بودم و زار می زدم . با مشت روی ماسه های خیس ساحل می کوبیدم و شکایتهامو فریاد می کردم ...

اونقدر گریه کرده بودم که به سکسکه افتادم . سعی نکردم از روی زمین بلند بشم . بلکه طاق باز دراز کشیدم و دستامو از هم باز کردم . هنوز لایه ای از اشک توی چشمام موج می زد . به اسمون ابری خیره شدم و با غم زمزمه کردم :

_ چرا رفتی ؟...

چشمامو بستم و اشک از لای پلکهای بسته شدم روی صورت خیسم چکید . نفس عمیقی کشیدم و پلاک رو بالای سرم گرفتم . بهش خیره شدم . شماره ی روش رو خوندم ... یعنی با این شماره می تونم خانواده تو پیدا کنم یوسف ؟ چشمامو دوباره بستم و نمی دونم چی شد که به خواب عمیقی فرو رفتم ...

........................

با پاشیده شدن یک خروار اب سرد روم ، بالافاصله از خواب پریدم و تو جام نشستم . کمی طول کشید تا بفهمم چی شده و کجام ... روی ساحل به خواب رفته بودم ... دستام از سرما یخ کرده بود و هوا گرگ و میش بود . روسریم و موهام خیس شده بودن و کل لباسهام با آب دریا و شن و ماسه ها کثیف شده بود . اما ... یه چیزی سر جاش نبود . پلاک ... پس پلاکم کو ؟

دور خودم چرخیدم و به روی زمین خیره شدم ... نه ... نمیتونه گم بشه ... مثل دیوونه ها افتادم به جون ساحل و ماسه ها رو با پنجه هام کنار زدم . از یه قسمت که ناامید می شدم به سراغ یه جای دیگه می رفتم و با گریه اونجا رو می کندم ... اما هیچ جا پیدا نشد . یه دفعه فکری تو ذهنم جرقه زد .

با چشمایی که ازشون اتیش میبارید به دریا خیره شدم ... انگار دریا مسبب گم شدن پلاک بود ... فهمیدم وقتی که خواب بودم و موج روم ریخته پلاک تو دستم بوده و دستام هم باز بودن . چه راحت پلاکو از دست داده بودم ... چه راحت از دستم گرفتی ... اینو فریاد زدم و به سمت دریا دویدم ... اصلا تو حال طبیعی نبودم ... وسط زمستون ، با اون هوای سرد و لباس کم تو دریا دست و پا میزدم و سعی می کردم پلاکو پیدا کنم ...

هر از گاهی زیر اب می رفتم ولی از شدت سرما و سوزش چشمام نمی تونستم چشمامو باز کنم و دنبالش بگردم ... ناچار سرمو بیرون اوردم . دندونام از شدت سرما بهم میخوردن . یه دفعه احساس کردم بازومو نمی تونم درست حرکت بدم ... شروع کردم به دست و پا زدن ولی در نهایت باعث شد درد بازوم بیشتر بشه . لبخند تلخی زدم و فهمیدم که دیگه کارم تمومه ... ماهیچه ی بازوم گرفته بود و نمی تونستم شنا کنم ...

چند بار به زیر اب رفتم و تقلا کنان دوباره بیرون اومدم ولی بار اخر با خودم فکر کردم که دیگه زنده موندنم فایده ای نداره ... نه یوسف پیشمه و نه پلاک ... پس همون بهتر که منم برم ... و با گذشتن این فکر از مغزم ، به زیر اب رفتم ....

.............................

با پیچیده شدن صداهای خفه ای تو گوشم ، اهسته چشمامو باز کردم ... اولین چیزی که به چشمم خورد سفیدی سقف بزرگی بود که چشمامو زد و باعث شد سریع پلک هامو رو هم بزارم . من کجام ؟ بهشت ؟ نه ...اگه بهشت بودم دیگه درد و غمی نداشتم ... پس این همه بغض و درد چیه تو گلوم ؟ چرا هنوز قلبم پر از غمه ؟...اشک از زیر پلکهام به بیرون تراوش کرد و گونه هام تر شد . تمام تنم کوفته شده بود و نمی تونستم دستامو واسه پاک کردن صورتم حتی یه میلیمتر جابه جا کنم . صدای باز و بسته شدن در اومد و یه مرد با ته لهجه ی شمالی گفت :

_ هنو بیدار نشد ِ ؟

و صدای یه زن جوون که می گفت :

_ نه هنوز ...

صداها از فاصله ی تقریبا دوری میومد . این دفعه با کنجکاوی چشمامو باز کردم مژه های خیسم روی پلکام سنگینی می کردن . سعی کردم کمی سرمو تکون بدم اما درد بدی تو گردنم پیچید و باعث شد صدام دربیاد :

_ آخ ...

همه ی افراد حاضر تو اتاق به سمتم هجوم اوردن . یه زن جوون با چشمایی ابی و صورتی سفید و کمی تپل ، مرد چهارشونه با سبیلهایی کلفت و قدی تقریبا بلند و یه پیرزن که صورتش پر از چین و چروک بود و تسبیحشو دور دستش پیچیده بود و مدام ذکر می گفت . در حالی که نگاه تعجب بارشون روم بود توی گوش هم پچ پچ می کردن . کمی نگران شدم . شاید صورتم چیزیش شده . می خواستم به صورتم دست بکشم ولی نتونستم . با تیر کشیدن درد بدی تو دستام صورتم مچاله شد . زن جوون با دستپاچگی به سمتم متمایل شد و با نگرانی پرسید :

_ خوبی ؟

اروم زمزمه کردم :

_ چیزیم نیست ...

و با کمکش تو جام کمی بلند شدم و پشتمو به بالش تکیه دادم . زن پتوهایی که روم بود رو مرتب کرد . تازه نگام به سر و وضعم افتاد . با تعجب به لباسهایی که تنم بود نگاه کردم . یه پیرهن شمالی بلند زرد تیره تنم بود و روسری مشکی بلند که گلهای بزرگ قرمز توی حاشیه هاش بود سرم انداخته بودن . صدامو صاف کردم و پرسیدم :

_ چرا اینجام ؟

بالاخره پیرزن دست از ذکر گفتن برداشت و با لهجه ای غلیظ که حتی یه کلمه اش رو هم متوجه نشدم گفت :

_ مَر همین الانه ی از دریا ت َ بَردیم جُر . . . حالا خدا رو شکر غرقَ نوبوبی ...

خیره خیره بهش نگاه کردم . زن جوون فهمید که چیزی از حرفای پیرزن سر در نمیارم لبنخد نمکینی زد و گفت :

_ ننه می گه که همین الان از تو دریا اوردیمت بیرون ... حالا خدا رو شکر غرق نشده بودی ...

پیرزن سری تکون داد و دوباره ذکر گفتنو شروع کرد . صداش بلند و کمی جیغ مانند بود زن جوون بهم گفت :

_ خیلی درد داری ؟

کمی سرمو تکون دادم و زمزمه کردم :

_ نمی تونم تکون بخورم ...

این دفعه مرد به حرف اومد :

_ برای اینکه تو این سرما داشتی تو دریا شنا می کردی ... چرا ؟

دیگه ته لهجه ی شمالی نداشت . سوالش مثل کسی بود که داره از یه متهم بازجویی می کنه . حوصله ی اخم و تخم نداشتم . بی حال گفتم :

_ بخاطر یه مسئله ی شخصی ... شما نجاتم دادین ؟

مرد با ابروهایی که درهم گره خورده بود با طلبکاری گفت :

_ بله ... عیبی داره ؟

سرمو که دیگه از درد سنگین شده بود و گردنم تحمل وزنش رو نداشت به دیوار تکیه دادم و با همون صدای اهسته ولی قاطع گفتم :

_ بله داره ... من صدا زدم کمک که شما نجاتم دادین ؟

مرد ابروهاش بیشتر تو هم رفت و گفت :

_ نمی گفتی هم اجازه نمی دادم کسی تو ملک من خودکشی کنه ...

در حالی که یه تای ابرومو بالا می دادم گفتم :

_ دریا ملک شماس یا خدا ؟

زن جوون بین بحث ما اومد و با لحن صلح جویانه ای گفت :

_ ای بابا ... حالا چیزی نشده که همه جا ملک خداست ...

پیرزن دوباره با صدای جیغ مانندش شروع کرد به نطق کردن :

_ حجت تَ بَرده بیرون ... بوشو بو ماهیگیری بَدِه بَکَتی آبِ مِن . . . نزدیک بو خفه بَبی مَر . . . ولی اینه قبل بی هوشَ بوبو بی . . . آهان از ترس بو ؟

دوباره به زن نگاه کردم تا برام ترجمه کنه . زن جوون سری تکون داد و گفت :

_ ننه میگه شوهرم ، ( و به مردی که حجت نام داشت اشاره کرد ) رفته بوده ماهیگیری که دیده تو دریا افتادی و داری دست و پا می زنی ... مثل اینکه از ترس بیهوش شده بودی ...

کمی فکر کردم . حق با اون بود . از ترس خودکشی جلوجلو مرده بودم ! لبخند محوی زدم و رو به مرد گفتم :

_ ممنون واسه کمکتون ...

مرد اینبار با تعجب نگاهم کرد . براش توضیح دادم :

_ درست فکر کردین ... می خواستم خودکشی کنم ولی قبل از اون ماهیچه ی بازوم گرفته بود و داشتم غرق می شدم .

زن جوون با دلسوزی نگام کرد و گفت :

_ الان خیلی درد داری ؟

لبخند کجی زدم و گفتم :

_ به اندازه ای که نمی تونم تکون بخورم .

زن نچی گفت و شروع کرد به ماساژ دادن تنم . پیرزن هم دستی به سرم کشید و زیر لب دعایی خوند و به سمتم فوت کرد . زن جوون در حالی که بهم خیره شده بود لبخندی زد و گفت :

_ خیلی وقته که یه چشم سیاه مثل شما ندیده بودم ...

جواب لبخندشو با لبخند ضعیفی دادم و زمزمه کردم :

_ مرسی .

با لحن ناراحتی گفت :

_ می خوای گریه کنی ؟

از بس زار زده بودم گلوم موقع حرف زدن می سوخت . جواب دادم :

_ الان نه ...

_ پس بعدا می خوای گریه کنی نه ؟

با فراغ یوسف اگه گریه نکنم چی کار کنم ؟ نگاهمو به دستام انداختم وای ، حلقه نامزدیم دستم نبود . با نگرانی به اطراف نگاه کردم . زن جوون فهمید دنبال چیم . اروم دست کرد تو جیبش و حلقه ی درخشانمو در اورد و با لبخند به دستم داد . زیر لب تشکری کردم و حلقه رو به انگشتم انداختم . زن جوون گفت :

_ با شوهرت اومدی ؟

با یاد اوری واژه ی شوهر غم عمیقی به دلم چنگ زد . شوهر ... قرار بود داشته باشم ولی ، شوهر نکرده بیوه شدم !

زن جوون دست به گونه ام کشید و با ناراحتی گفت :

_ ببخشید ... نمی خواستم ناراحتت کنم ...

تازه فهمیدم که گونه هام از اشک خیس شدن . اهسته سری تکون دادم و زن هم از کنارم بلند شد و با پیرزن به اشپزخونه رفت . مرد هم قبلا به یکی از اتاقا رفته بود . فرصت خوبی بود تا خونه رو دید بزنم . جام توی یه اتاق تقریبا کوچیک بود که روی دیوار سفید رنگش دو تا تفنگ بزرگ شکاری نصب شده بود . پوشش کف اتاق فرش پشمی بود و جالباسی کهنه ای گوشه ی اتاق جاخوش کرده بود و کنار دست اتاق چند تا مخده ی بزرگ قرمز و یک بخاری بزرگ قرار داشت که تا ضرب اخر می سوخت . چند تا ترک روی سقف هم خبر از کهنگی خونه میداد . در کل ساده و جمع و جور بود . از توی پنجره که درست کنار لحافم بود به بیرون نگاه کردم . شب شده بود و قرص ماه درست وسط اسمون بود . با خودم زمزمه کردم :

_ دیگه اینجا جایی ندارم ... پلاک گم شد . باید برگردم .

چشمامو بستم ولی نبود یوسف مثل فرفره تو ذهنم می چرخید . دیگه نمی خواستم ازش فرار کنم ... فقط باید باهاش کنار میومدم ولی اخه چطوری ؟.... مگه میشه با همچین چیزی کنار اومد ؟

کمی خودمو بالاتر کشیدم . تصویر چهره ام توی پنجره ی مه گرفته افتاد . چشمام همون برق گذشته رو داشت البته با نم اشک که از غم یوسف خبر می داد . صورتم لاغر شده بود و پای چشمای گود رفته ام کمی سیاه شده بود . لبهای قلوه ایم که همیشه رنگ لبخند زیباش می کرد الان دیگه پژمرده بود . تنها چیز جدیدی که توی صورتم بود ، ابروهای خوش حالت هشتیم بود که برای عروسی رنگ قهوه ای کرده بودم... هه چه عروسی ای ! عروسی که برپا نشده عزا شد !

نگاهمو از پنجره گرفتم . زن جوون رو به روم وایساد بود و با لبخند در حالی که سینی غذا دستش بود کنارم نشست . پیرزن هم دوباره به اتاق برگشته بود و اومد کنار پنجره ، رو به روم نشست و بهم خیره شد . زن جوون کاسه رو برداشت و کمی با قاشق محتویاتش رو هم زد و بعد در حالی که اهسته فوتش می کرد به لبم نزدیک کرد . از بوی غذا ، حالت تهوع بهم دست داد ... می دونستم اشکال از غذا نیست از منه ... تو این مدت اصلا از راه دهان چیزی نمی خوردم . همش بهم سرم وصل بود و هرازگاهی از روی اجبار یه تکه نون تو دهنم میزاشتم با چند جرعه اب . حالا خوردن همچین غذایی برام سنگین بود .

قاشقو پس زدم و سرمو برگردوندم تا حالت تهوعم بهتر بشه . پیرزن بالافاصله گفت :

_ چَرِه تی غَذَ نوخونی ؟ ... دوست نَدَ نی ؟ مو بَپَتَم

ناچار به زن جوون نگاه کردم . کمی ناراحت بود که دستشو پس زدم ولی حوصله ی دلجویی نداشتم .

_ ننه میگه چرا غذاتو نمی خوری ؟ میزا قاسمی رو خودش درست کرده ... از دستش میدیا ... خیلی عالیه ...

سعی کردم با لبخند محوی ازشون تشکر کنم . اهسته گفتم :

_ نمی تونم بخورم ...

زن جوون در حالی که می خواست بلند بشه گفت :

_ اصلا حواسم نبود ... حامله ای نه ؟ ... دیدم صورتت کمی تو هم شد ... ویار داری ؟

هه ! حامله ؟! پوزخند تلخی زدم که تلخیش اشک رو دوباره به چشمام اورد . اروم گفتم :

_ نمی خواد ... نرو ... فرقی نمی کنه ...

_ ولی داری از دست میریا ...

تو دلم گفتم بهتر ! و سعی کردم از موضوع غذا و حاملگی کذایی بیرون بیام :

_ تلفن میخوام ... دارین ؟

زن جوون از جا بلند شد و بیرون رفت . موندیم من و پیرزن کمی بعد گفت :

_ تی مردَه کِ بِه خَ تلفن بوکنی ؟

با اینکه از حرفاش سر درنمیاوردم ولی فکر کردم می پرسه میخوای به کی زنگ بزنی . جواب دادم :

_ به خانواده ام ...

زن جوون اومد تو اتاق و گفت :

_ نه ، ننه می پرسه می خوای به شوهرت تلفن کنی ؟

نمی دونم چرا اینقدر این واژه برام عذاب اور بود ... کاش دیگه اینو نشنوم . درحالی که تلفن رو ازش می گرفتم زمزمه کردم :

_ نه .

و با شماره گرفتن خودمو سرگرم نشون دادم تا دیگه سوالی نپرسه . بعد از اینکه خونه رو گرفتم ، هنوز بیشتر از یه بوق نخورده بود که صدای مشوش طاها تو گوشم پیچید :

_ الو ؟...

خدا می دونه چقدر نگرانشون کرده بودم . اهسته گفتم :

_ طاها ...

مثل اینکه نشنید چون بلند تر گفت :

_ الو ...الو ... یهدا ، تویی ؟

نمی تونستم بلند حرف بزنم . گلوم بدجوری می سوخت . ناچار گوشی رو به زن دادم و اشاره کردم که بگه بیان دنبالم ... زن جوون گوشی رو گرفت و گفت :

_ الو ... نخیر من یهدا نیستم ... ایشون اینجاست ...

......

_ نه ... افتاده بودن تو دریا ...

به ! بهتر از این نمی تونست خبرگزاری کنه ! اخه به تو چه که میگی ؟!

_ نه نه چیزیشون نیست ... بله ...بله ...

....

_ نه رودبار ...

....

_ بله ، یادداشت کنین .

و ادرسو گفت و قطع کرد . منم نفسی از سر اسودگی کشیدم و ازش تشکر کردم . دیدم که پیرزن تو اتاق نیست . تو این فرصت از زن پرسیدم :

_ ببخشین ... من هنوز اسم شما رو نمی دونم .

زن خنده ی مهربونی کرد و گفت :

_ اسمم ، گلناره . اسم شما هم یهداس اره ؟

سرمو تکون دادم و اونم دنباله ی حرفشو گرفت :

_ دیدم داره شوهرتون اسموتونو صدا می کنه ... معلوم بود چقدر نگرانتونه .

باز گفت شوهر ! در حالیه سعی می کردم از جا بلند بشم گفتم :

_ گلنار خانوم ... لباسهای من کجاس ؟

به جای گلنار صدای جیغ مانند پیرزن به گوشم خورد :

_ ای لباسون تی هَمرَه هَنه . . . ولی اینه قد کوتاهه ..ماشالله عجب قد و بالای رعنایی دَنی بزنم به تخته

گلنار خواست ترجمه کنه که با دستم اشاره کردم که لازم نیست . فقط می خواستم از اون محیط که فقط اسم شوهر و یاداوری تلخ مرگ یوسف بود بیرون برم . گلنار هم چیز دیگه ای نگفت و به اتاق دیگه ای رفت و با لباسم که خشک شده بود برگشت . با کمکش لباسای خودم رو پوشیدم و سر جام نشستم . گلنار با تعجب گفت :

_ از حالا منتظر نشستی ؟

راست میگفت ... ولی انقدر عجله داشتم که از اونجا بیرون برم که حواسم به زمان نبود . بی حرف به زیر پتو خزیدم و گفتم :

_ وقتی اومدن دنبالم بیدارم کنین ... ممنون .

و اونا هم بی هیچ حرفی چراغو خاموش کردن و از اتاق بیرون رفتن .

همه جا خاکستری بود ... حتی اسمون و زمین هم خاکستری شده بود و انگار کسی منو اونجا رها کرده ... قدمهای لرزانم دیگه توان همراهی کردن با منو نداشتن . توی قربستان بودم و همه ی قبرها رو از نظر می گذروندم . نمی دونستم کجا میرم فقط چشمم به یه جای اشنا بود . یه دفعه نگاهم روی یه زن سیاه پوش که بالای مزاری وایساده بود ثابت موند . دو سه گام جلوتر رفتم و پشت سرش وایسادم . صداش زدم ولی برنگشت . در عوض خم شد و سنگ سیاه رو از روی قبر برداشت . از ترس نفسم تو سینه ام حبس شد . زن به طرفم برگشت ولی من چشمم به سنگ سیاهی بود که از روی قبر کنار رفته بود و توی قبر خالی از خاک بود و گودی عمیقش به چشم می خورد .

نگاهمو روی صورتش لغزوندم . باورم نمیشد ... این ملیسا بود . رد خون جاری شده از چشماش تا پایین صورتش می رسید . دستمو گرفت و منو جلوتر کشید . از ترس به دستش چنگ زدم و با نگاهم ازش التماس کردم کاری به کارم نداشته باشه . لبخند کجی زد و بی رحمانه گفت :

_ مگه نمی خوای شوهرتو ببینی ... بیا نشونت بدم ...

با شنیدن این حرف چشمامو روی قبری که دیگه سرپوشی نداشت دوختم و یه قدم جلوتر رفتم . هنوز دستم اسیر انگشتای ملیسا بود . کمی به سمت قبر خالی متمایل شدم و سعی کردم توشو ببینم . یه دفعه جسم بی جان یوسف با صورتی خونین و یخ زده و چشمایی باز که دو زمرد رو به رخ می کشید ، در قعر قبر خودنمایی کرد . سریع دست ازادمو روی دهنم گذاشتم تا جیغ نزنم . این ... این یوسفه ؟... هرم نفسای ملیسا رو حس کردم که به گوشم می خورد . لبهاش روی لاله ی گوشم به حرکت دراومد و زمزمه اش رو شنیدم :

_ دیدار به قیامت ...

دستمو ول کرد و بعد منو هول داد توی قبر ....

.......................

با صدای جیغ بلندی از خواب پریدم . از سوزش کشنده ی گلوم و نیم خیز شدنم تو رختخواب فهمیدم که خودم جیغ کشیدم . مثل ماهی که از اب بیرون افتاده باشه تند تند نفس می کشیدم . چند نفر به سرعت به سمتم هجوم اوردن . ولی من فقط به یه نقطه خیره شده بودم و تک تک صحنه های کابوسم جلوی چشمم رژه می رفت . قربستون .... اسمون خاکستری ... ملیسا ... صورت خونیش ... قبر یوسف ... چشمای یوسفم ... حس پرت شدن توی قبر ... با یاد اوری اینا لرزش بدی سر تا پامو گرفت و تمام دندونام از شدت لرز به هم می خوردن . یه نفر منو سفت تو بغلش گرفت و صدای بغض دارش به گوشم خورد که سعی می کرد لرزش بدنم رو بخوابونه :

_ اروم ... یهدا تو رو خدا اروم باش ... هیچی نیست ... الان خوب میشی .

به سختی سرمو که از لرز متشنج شده بود بالا اوردم تا بتونم ببینمش . طاها با چشمایی اشکبار و صورتی که نگرانی ازش می بارید نگاهم می کرد . دستامو گرفت و از سردی بیش از حدشون شوکه شد . دست دیگه ای داشت شونه هامو ماساژ می داد . از مهربونی دستاش فهمیدم که ممکنه کی باشه . زیر لب زمزمه کردم :

_ بابا ...

دستها از حرکت ایستادن و کمی بعد خودمو توی اغوش پر مهر و محبت بابا یافتم . شونه هاش از گریه می لرزید و با مهربونی سرمو نوازش می کرد .

_ جانم بابایی ... جانم ...

بغض ِ تو گلوم سر باز کرد . با صدایی خش دار به زحمت گفتم :

_ می خوام بمیرم ...

دستای بابا از حرکت ایستاد و یه دفعه از اغوشش کنده شدم . دیدم که به سرعت از اتاق بیرون رفت . می دونستم که نمی خواد جلوی جمع بزنه زیر گریه ... مرد ها که گریه نمی کنن ... اما من گریه ی یوسفو دیدم ... چه دردناک بود . قلبم از درد فشرده شد و دوباره روی لحاف ولو شدم . صدای تیز پیرزن به گوشم خورد :

_ خواب بد بِدِه بو شومو بومَین ... الان تشنج بوده ... می پِسَره بوگوم دکتُره خَبَرَه کُنه ؟

گلناز بلافاصله گفت :

_ میگه می خواین حجت دکتر خبر کنه ؟

طاها لبخند مهربونی زد و گفت :

_ نه مادر جان ، نیازی به دکترنیست ...

گلناز با یه کاسه ی بزرگ به سمتم اومد و کنار رختخواب زانو زد . تا قاشقو خواست به لبم نزدیک کنه ، با صورتی درهم مانعش شدم . گلناز مستاصل به من نگاه کرد و گفت :

_ تو رو خدا بخور... اگه نخوری حالت بدتر میشه ها ...

پیرزن رو به طاها گفت :

_زود باش تی زنه بوگو خو غَذَ بُخورِه وَگَرنَه اینه حال دوباره بَد بونِه ها . . . مَر بِیِه بُخور خوب بَبی....

گلناز _ بیا ... ننه هم میگه بخور تا خوب بشی ...

سرمو چند بار به طرفین تکون دادم و با نگاهم ازش التماس کردم که ولم کنه . گلناز سرشو با تاسف تکون داد و از کنار رختخوابم بلند شد .

طاها دست گرمشو رو پیشونیم گذاشت و بهم خیره شد . نگاهش به من مثل کسی بود که عزیزشو از دست داده ... حق داشت دیگه از دست رفته بودم . به زحمت دستمو بالا اوردم و سعی کردم بیشتر سرشو جلو بیارم . منظورمو فهمید و زود خم شد . گوششو نزدیک دهنم اورد و گفت :

_ جانم یهدا ... بگو میشنوم .

_ خونه...

احساس می کردم اگه یه کلمه بیشتر حرف بزنم گلوم پاره میشه ... طاها سرشو بالا اورد و موهای روی پیشونیمو کنار زد و گفت :

_ میریم خونه عزیزم ... حالت که بهتر شد میریم ...

دستشو که توی دستم بود کمی فشاردادم تا اینجوری اعتراضم رو بفهمه ... فهمیدم که کمی کلافه است و نمی خواد منو ببره خونه . گونمو بوسید و با لحن مهربانی گفت :

_ کمی دیگه صبر کن ممکنه تو ماشین حالت بد بشه .

اخم ضعیفی کردم . و تو چشماش خیره شدم . طاها نفسشو با پوف از دهنش خارج کرد و دستش روی صورتش کشید و گفت :

_ باشه الان راه میفتیم ... واسا بابا بیاد .

اب دهنمو قورت دادم و تمام قوامو جمع کردم و گفتم :

_ ماشینم ...

طاها سریع گفت :

_ جاش خوبه نترس ... من و تو با ماشین من میریم ... بابا هم ماشین تو رو میاره . حالا بخواب .

و به زور چشمامو بست و وادارم کرد تا کمی بخوابم .

باز سیاهی بهم هجوم اورد و داشتم تو منجلاب کابوس فرو می رفتم ولی همش به خودم می گفتم اینا کابوسه بیدار شو ... فریاد می کشیدم و تقلا می کردم تا بیدار بشم . بالاخره با تکونهای شدیدی از خواب پریدم و دیدم طاها دو تا بازوهامو گرفته و منو تکون میده . وقتی دید چشمامو باز کردم ، چشمای عسلیش از خوشحالی درخشید ولی من داشتم همه جا رو تار میدیدم ... کم کم همه چی داشت در نظرم سیاه می شد . چشمام کم کم رو هم افتادن و گوشهام بدون اینکه به التماس های طاها مبنی بر اینکه نخوابم توجه نکردن و خلسه ای تلخ منو در بر گرفت ....

..........................

سوزشی رو توی دستم حس کردم . انگار یکی نیشگونم گرفته . کم کم چشمامو باز کردم . دکتری روی من خم شده بود و داشت با چراغ قوه ی کوچیکش چشمامو وارسی می کرد . تا نور چراغ قوه به چشمم خورد سریع چشمامو از درد بستم . صدای هیجان انگیز دکتر رو شنیدم :

_ یا خدا ... معجزه شده ... بیداره ...

صدای مسن تری اومد :

_ مگه میشه ؟

دکتر با همون هیجان تکرار کرد :

_ بله دکتر ... بیاین ببینین .... علائم حیاتیش برگشته .

صدای قدمهایی رو شنیدم و کسی نبضم رو گرفت و علائم حیاتیمو چک کرد . دستی روی پیشونیم نشست و صدای پر مهری گفت :

_ دخترم ، صدامو میشنوی ؟

کمی لای چشمامو باز کردم . پیرمردی با ریش پروفسوری سفید و موهایی که کمی از جلو ریخته بود بهم خیره شده بود . صورت مهربونش با دیدن چشمای بازم با لبخند از هم باز شد و بعد گفت :

_ نمی دونم چقدر خدا دوستت داره ... می تونی حرف بزنی ؟

سرمو با بیحالی تکون دادم و زبون خشکم رو به لبهام کشیدم و گفتم :

_ من کجام ؟

_ بیمارستان ...

اخم ظریفی روی صورتم نشست و گفتم :

_ کی اومدم ؟

_ حدود ده روزه که توی اغمایی ... درجه ی هوشیاریت روز به روز کمتر می شد ... الان می خواستم برم و خانواده ات رو ناامید کنم که بحمدلله بهوش اومدی ... الان درد داری ؟

نمی دونستم به جز درد همیشگی روی قلبم و زخم خنجر روزگار روی روحم ، جای دیگه ای از بدنم درد می کنه یا نه . دستمو کمی حرکت دادم ولی نه ... درد نداشت . خیلی راحت دستمو بالا اوردم . دکتر مسن دستمو گرفت و با لبخند گفت :

_ خدا رو هزار بار شکر که پیش پدرت شرمنده نشدم ...

سرمو با تعجب کمی کج کردم . چه ربطی به بابا داشت ؟ دکتر متوجه سوالم شد و با خنده گفت :

_ یعنی این یهدا خانوم بزرگ عمو رضاشو فراموش کرده ؟

عمو رضا ؟ عمو رضا دیگه کی بود ؟ کمی به خودم فشار اوردم تا ببینم کسی به اسم عمو رضا تو گذشته ها بوده یا نه ... چیزی دستگیرم نشد . با شرمندگی به دکتر خیره شدم و گفتم :

_ متاسفانه شما رو به جا نمیارم .

دکتر لبخندی زد و دندونای مرتب و ریزش خودنمایی کرد .

_ حق هم داری ... منم کسی رو که توی چهار سالگی باهاش کلی بازی می کردم به یاد نمیارم . ببینم ، لیلی رو چطور ؟ لیلی رو یادت میاد یا نه ؟

چهار سالگی ؟ توی چهارسالگی من چه اتفاق مهمی افتاده که با این اقا اشنا بودم ؟ ... لیلی ؟ اسمش آشناست ولی خوب توی ذهنم نیست .

سرمو با کلافگی به طرفین تکون دادم . دکتر دستی روی پیشونیم کشید و گفت :

_ اشکال نداره ... به خودت فشار نیار ...

کمی غم توی چشماش بود . فکر کردم شاید به خاطر اینکه من فراموشش کردم ناراحت شده . بهش گفتم :

_ از دست ناراحتین ؟

با تعجب جواب داد :

_ نه ... چرا ناراحت باشم ؟

قبل از اینکه بتونم جوابی بدم ، در باز شد و همون دکتر جوون که چراغ قوه توی چشمم روشن کرد ، با خانواده ام ریختن توی اتاق . دکتر جوون داشت سعی می کرد سر و صداها رو کمتر کنه . هی با التماس می گفت :

_ هیس ... خواهش می کنم اقا ، خانوم ، ارومتر ... اینجا بیمارستانه ... بالای سر مریض نباید سرو صدا باشه ... لطفا خودتونو کنترل کنین .

کمی بعد وقتی دید تلاشش ثمری نداره ، سری تکون داد و از در بیرون رفت . دکتر مسن یا همون عمو رضا پیش بابا رفت و گفت :

_ علی ، چرا نمیای جلو ؟ گریه های شبونت بالاخره نتیجه داد ... خدا بهت نظری کرد و دخترت خوب شد .

چشمای درشت و سیاه بابا آبستن اشک بود ولی اجازه ی باریدن نداشت . مامان با گریه جلو اومد و محکم منو بغل کرد و سر و صورتمو بوسید و با صدایی لرزون گفت :

_ خدایا شکرت که دخترم دوباره بیداره ... خدایا هزار مرتبه شکرت

و دوباره منو به سینه اش چسبوند . عطر مادرمو با تموم وجود به ریه هام کشیدم . همه فکر می کردن من خوب شدم . نمی خواستم از تصور خوبشون رو خراب کنم . نمی دونستم چرا توی این ده روز بیهوش بودم ولی اینو می دونستم که قرار نیست با مرگ یوسف به این راحتی کنار بیام . اونقدر این ضربه برام ثقیل بوده که جسممو برای یه مدت از کار انداخته و ساکن بیمارستان شدم . حالا کی قراره روحم دوباره خوب بشه ؟...

همونطور که تو اغوش مامان بودم ، دست نوازش بابا رو روی سرم حی می کردم . بابا خم شد و بوسه ای عمیق روی پیشونیم کاشت . نگاه همه بهم با مهر و عطوفتی خاص همراه بود ... مهری که می تونستم به جرات بگم اسمش ترحمه ... خدایا کی می تونم از دست این دلسوزی نجات پیدا کنم ؟!

صدای خندون طاها اومد :

_ شما مادر و پدر نمی خواین دو دقیقه این خواهر ما رو بهمون قرض بدین ؟! ما به نگاه کردن هم راضی ایم !

نگاهش کردم . معلوم بود داره بغض تو گلوش سنگینی می کنه چون هی اب دهنشو قورت می داد و لبخندش با نهایت سعی ای که می کرد باز هم مصنوعی بود . دکتر با شوخی بابا رو کنار کشید و گفت :

_ چرا نمی شه عمو جون ؟ من خودم این علی رو گرفتم بدو خواهرتو بغل کن !

طاها _ ای قربون شما عمو جون که هوامو دارین .

پرسشگرانه به رفتار صمیمی دکتر و طاها نگاه کردم . این کی بود که طاها اونو یادش میومد ولی من نه ؟ ...

کمی بعد تو اغوش طاها بودم . طاها با محبت بغلم کرد و در گوشم گفت :

_ دیگه نمی خوام خودتو عذاب بدی یهدا ... می خوام بازم همون یهدای همیشگی باشی . خندون و شاداب . باشه ؟

با صداقت گفتم :

_ سعی می کنم .

و واقعا هم می خواستم سعی خودمو بکنم ولی نمی دونم نتیجه ای داشت یا نه ؟...

با تعجب به دکتر نگاه کردم و گفتم :

_ واقعا ؟؟؟؟

بابا به جای عمو رضا جواب داد :

_ بله ... خب تو کوچیک بودی ، حق داری یادت نیاد .

راست می گفت . هیچی از اون وقتا یادم نمیومد . اصلا یادم نبود اون روزای بچگیم تو تهران ، چه همبازی خوبی داشتم . لیلی یه دختر عین خودم بود . پر شر و شور و بابای مهربونش مثل بابای خودم . عمو رضا همسن بابا بود . با بابا دوست مدرسه بودن ولی بابا توی دانشگاه تغییر رشته داد و رفت مدیریت بازرگانی خوند . چون می دونست از همون اول به درد تجربی نمی خوره چه برسه به پزشکی . ولی هنوز با عمو رضا رابطه داشت . حتی خونه هامون هم کنار هم بود .

یادم اومد که هر روز صبح زود بیدار میشدم و هول هولکی صبحونه می خوردم و می رفتم خونه ی عمو رضا تا با لیلی گرگم به هوا بازی کنم . ولی همه ی رابطه ی خوبمون با رفتن عمو رضا به امریکا واسه گرفتن تخصص تموم شد . من که دیگه کم کم فراموش کردم که لیلی زمانی همبازیم بوده چون همیشه بعد از یه مدت مسائل رو فراموش می کردم . دست خودم نبود . هنوز تو گذشته ها سیر می کردم که در باز شد و محیا و عادل با یه دختر جوون و خوشگل اومدن تو اتاق . محیا با دیدنم پر کشید سمتم و منو بغل کرد . با گریه قربون صدقه ام می رفت و منو به خودش می فشرد ولی یهو یه دفعه منو ول کرد و در حالی که داشت اشکاشو پاک می کرد گفت :

_ ببخشین ... یادم نبود دوست نداری کسی بغلت کنه ...

لبخند محزونی زدم و گفتم :

_ دیوونه ! ... اون مال قدیما بود .

چه راحت می گفتم قدیما ! انگار نه انگار که این قدیما همین یه ماه پیش بود ! محیا منو بوسید و بعد به سمت دختر چرخید . دستشو گرفت و اونو جلوتر اورد . با لبخند به من گفت :

_ خب ، یهدا خانوم ... این دختر خانم خوشگلو میشناسی ؟

به دختر خیره شدم . پوست سفیدی داشت .و چشمای کشیده ی مشکی رنگش ، زیباترین اجزای صورتش بودن . مژه های فرش تا نزدیک ابروهای کمونیش می رسید و قدش نسبت به من کوتاه بود . شاید تا سر شونه ام برسه . دماغش کمی سر بالا بود و لبهاش با لبخندی زیبا از هم باز شده بود . یه مانتوی ساده ی زیتونی با شال مشکی و شلوار کتون مشکی پوشیده بود . بدون هیچ آرایشی . سر و وضعش به دختر یه دکتر متخصص که چندین سال توی امریکا زندگی می کرده شباهتی نداشت . پس از فکر لیلی بیرون اومدم . رو به محیا گفتم :

_ نه .

محیا با چشمایی گشاد شده گفت :

_ وا ؟ مگه میشه لیلی رو یادت نیاد ؟

اصلا باورم نمیشد این لیلی باشه ... اخه این همه سادگی و خاکی بودن به منزلت اجتماعیش نمی خورد . با لبخند محوی گفتم :

_ اولش فکر کردم ممکنه لیلی باشه ولی با دیدن سر و وضعش نظرم عوض شد .

لیلی با تعجب و کمی شوخی که از حرکاتش پیدا بود به سر و وضعش نگاه کرد و گفت :

_ وا ؟؟!! یهدا ؟؟؟!!! مگه سر و وضعم چشه ؟؟؟

این برخورد صمیمانه اش بعد از چندین سال به دلم نشست . چقدر دلم می خواست منم با شوخی بگم :

_ چش نیست ! ادم یاد دختر کارگرا میفته ! مگه بابات پولش کمه که اینهمه ساده می گردی ؟؟!!

ولی نمی تونستم بگم . من دیگه اون یهدا نیستم .... نمی تونم بعد از یوسف باز هم مثل قبل باشم . چشمام رنگ غم گرفت . به لیلی نگاه کردم . حواسش به من بود . انگار داشت از صورتم فکرمو می خوند . با لبخند بهم نزدیک شد و سرمو تو اغوشش گرفت . بوسه ای روی موهام زد و گفت :

_ خیلی دلم واست تنگ شده بود همبازی !

دستشو که روی شونه ام بود فشار دادم و اروم گفتم :

_ منم .

لیلی ازم جدا شد و با خنده گفت :

_ خیل خب ، دور خانوم به اصطلاح مریضو خلوت کنین ! من و یهدا حرفا با هم داریم ! باید واسم روشن کنه چرا منو یادش نیومده !!! ای چش سفید ! این بود جواب اینهمه محبت ؟ یادت رفته چقدر تو اون قوری پلاستیکی واست چایی ریختم ؟؟!! بشکنه این دست که نمک نداره !

روحیه ی شادابش منو یاد خودم می انداخت . خنده ام گرفت و در حالی که می خندیم به بقیه گفتم :

_ راست می گه ... برین استراحت کنین .

اما بقیه یه میلیمتر هم تکون نخوردن . مامان و بابا چشمایی که نور امید بهش تابیده بهم خیره شده بودن و طاها و محیا از خوشی با لبخند نگام می کردن . خنده ام خشکید و گفتم :

_ چیزی شده ؟

محیا با احساس گفت :

_ آره ... دوباره اون خنده ی قشنگتو دیدیم ...

و بلافاصله بعد از این حرف ، بغضش شکست و با معذرت خواهی کوتاهی از اتاق بیرون رفت . عادل با نگرانی به رفتنش خیره شد و گفت :

_ میرم پیشش .

و دنبال محیا از اتاق خارج شد . باز فضا رو غم برداشته بود . پوزخند تلخی زدم . لیلی با همون لحن قبلی گفت :

_ ای بابا ... هنوز که وایسادین ... بیاین برین دیگه !

مامان و بابا سری تکون دادن و بعد از بوسیدن من از اتاق خارج شدن . ولی طاها هنوز همونجا وایساده بود . لیلی دست به سینه زد و گفت :

_ ای خدا ! باید دونه به دونه بیرونتون کنم ؟!

طاها با ژستی دختر کش روی صندلی کنار تختم نشست و پاهاشو روی پاش انداخت و گفت :

_ نه ، من از کنار خواهرم جم نمی خورم .

لیلی با لحن عصبی گفت :

_ چرا ؟؟؟ مگه جنابعالی وکیل وصی شی ؟؟؟

طاها یه تای ابروشو بالا انداخت و جواب داد :

_ فکر کن اره .

لیلی _ من حوصله ی فکر کردن درباره ی شما رو ندارم ... بفرمایین بیرون .

طاها لبخند عصبی زد و گفت :

_ نه والا منم کشته مرده ی اینم که درباره ی من فکر کنی ! در ثانی من خواهرمو تنها نمیزارم .

از بین این دو تا قیافه ی من از هر دوشون جالبتر بود . تا طاها حرف میزد به سمتش می چرخیدم و با جواب دادن لیلی ، برمی گشتم طرفش ! تا لیلی خواست حرفی بزنه با داد گفتم :

_ اااااه ... بس کنین دیگه ! گردنم خرد شد بسکه چرخیدم !

طاها و لیلی با تعجب به قیافه ی عصبانی من نگاه کردن . کمی بعد لیلی اومد کنار طاها وایساد و گفت :

_ بیاین بیرون کارتون دارم .

طاها لب باز کرد تا بگه چی که لیلی مهلت نداد و گفت :

_ زود باش دیگه !

و بالاخره از اتاق کشیدش بیرون . چند دقیقه گذشت و نیومدن . دلم داشت پیچ و تاب می خورد و نیاز شدیدی به دستشویی داشتم . دستشویی درست کنار در اتاقم بود . بعد از اینکه کارم تموم شد و داشتم از دستشویی خارج می شدم که صدای طاها که درست بیرون اتاقم وایساده بود به گوشم خورد :

_ یعنی می تونی براش کاری بکنی ؟

لیلی _ تمام سعی خودمو می کنم .

طاها _ اخرش چی میشه ؟ خوب میشه ؟

لیلی _ نمی دونم ... امیدوارم درمانمو بپذیره ... ولی گمون کنم باید یه مدت از شما دور باشه ... واسه خودش خوبه .

طاها _ دور باشه ؟ یعنی چی ؟

لیلی _ یعنی ، یه جایی باشه که دیگه کمتر به یوسف فکر کنه ... کمتر خاطراتشو به یاد بیاره ... با افراد جدید اشنا بشه و سعی کنه زندگیشو دوباره بسازه ...

طاها با صدای ناراحتی گفت :

_ اره ... حق با توئه ... راستی ببخشین واسه ی برخوردم ... نمی دونستم تو روانشناسشی .

روانشناس ؟! لیلی روانشناسه ؟! پس ، اشنا شدن دوباره ی لیلی با من ، برگشتن عمو رضا و اون ، همه ی اینا بازی بوده تا من بدون اینکه بفهمم درمان بشم ؟ ... اخه چرا به خودم نگفتن که می خوان واسم روانشناس بگیرن ؟ من که مخالفتی نداشتم ...

دلم گرفت . به سمت تختم رفتم و روش نشستم . یعنی توی این مدت اینقدر رفتارم بد بوده که مامان بابا به سلامت روانیم شک کردن ؟

اصلا متوجه ی برگشتن لیلی به اتاق نبودم . دیدم که کنارم زانو زده و با نگرانی نگام می کنه . به دلم نشسته بود . خودش ، رفتارش ، حرف زدناش ، ... همه چیزش مثل خودم بود . دوسش داشتم و ازش دلگیر نبودم . می دونستم می خواد کمکم کنه . یه دفعه گفتم :

_ باشه ... من با درمان حرفی ندارم ولی یه کاری نکن یوسفمو فراموش کنم ... نمی تونم ازش دل بکنم ....

و زدم زیر گریه ... فراموش کردن یوسف برام از هر چیزی سختتر بود ... خودش که رفت ، دیگه دوست نداشتم خاطراتش هم بره ... لیلی اشکامو پاک کرد و منو تو اغوش گرفت . همونطور که سرمو نوازش می کرد گفت :

_ نگران نباش ... همه چی درست میشه ....

****************************************

پایان جلد اول مرثیه ی عشق .

منصوره . ک .

7/1/1391

ساعت 9.42 دقیقه ی صبح .

منبع رمان

http://www.forum.98ia.com/t383633-9.html

عاشق اسير

فصل1

فصل2

فصل3

فصل4

فصل5

فصل6

فصل7

فصل8

فصل9

فصل10

فصل11

فصل12

فصل13

فصل14

فصل15

فصل16

فصل17

فصل آخر

به چهرش كه نگاه مي كنم............... اه از نهادم بلند مي شه

از طرز حرف زدنش متنفرم.....انقدر تن صداش نازك و دخترون است كه گاهي صداشو نمي شنوم

مدل موهاشو اصلا دوست ندارم

دستاش خيلي ظريفن انگار تا به حال باهاشون يه ميخم بلند نكرده چه برسه به اجر

هيكلي و توپره..... ولي شكم نداره...اره شكم نداره چيزي كه من به شدت ازش بدم مياد

بهش نگاه مي كنم .....كنارمه... داره رانندگي مي كنه ......خيلي خيلي خوشحاله .. حقم داره اون خوشحال نباشه كي باشه.(نيلا جون باشه )

دوباره صورتمو بر مي گردونم و به جدول كشي هاي خيابون نگاه مي كنم

صورت كشيده و سبزه ای داره ... چشماي قهوه ای

.موهاي مشكيشو فشن زده

نمي دونم چه اصراري به پوشيدن لباساي سفيد داره

دندوناي سفيدش بس كه رفته دندون پزشكي به سراميك كف اشپزخونشون گفته زكي...

مفت خوره خونه باباشه... اگه باباش نبود تا حالا از بي عرضگي خودش... جون به عزرائيل داده بود....

مثلا مدير داخليه شركت باباشه

كاش بابام به جاي اينكه سنگ اينو انقدر به سينه مي زد... سنگ منو به سينه مي زد حالا به سينه نمي زد به سرش مي زد... فكر كنم به سرشم زده كه داره دستي دستي بد بختم مي كنه

همه چي از اين عيد نحس شروع شد ............اي كاش قلم پام مي شكستو نمي يومدم ايران ..

منو پدرم اي يه 10 سالي ميشه كه براي كار و زندگي از ايران رفتيم ... مادرمم هم وقتي من 8 ساله بودم تو سانحه رانندگي جونشو از دست داد و براي هميشه تركمون كرد .. حالا فقط من موندمو پدرم

پدرم يكي از كارخونه داري مطرح و به نام بود.... و به قول معرف كارو بارش سكه است

و از اونجايي كه من تنها فرزند پدرم هستم بي برو برگردد وارث تمام ثروتش مي شم و همين امر باعث مي شه خيليا سعي كنن به منو پدرم نزديك بشن

اوه خواستگارا رو كه نگيد.... كه وقتي يادم مياد هر تازه به دوران رسيده اي براي خواستگاري از من پا پيش مي زاره تمام تنم مور مور ميشه

دقيقا داستان بد بختي من از اونجايي شروع ميشه كه عمو جوووون قادر از ما مي خواد براي عيد بيايم ايران

پدرمم كه حسابي سرش شلوغ بود از همون اول در خواست عمومو رد مي كنه

ولي اين عموي ما مگه ول كن بود ....هي اصرار پشت اصرار كه براي عيد بايد بيايد كه دلم براتون تنگوليده و از اين چرت و پرتا ( درست حرف بزن ...عزيزم نيلا جون تو كه جاي من نيستي بدوني چه زجري مي شكم )

.... عموم وضع مالي بدي نداره ولي نسبت به پدرم هيچه ....چندباري هم تو اين 10 سال همراه زن و پسرش براي ديدن ما امده بودن..... ولي ما يه بارم تو اين مدت براي ديدنشون نرفته بوديم .....

همون موقعه ها چندباري عموم و زن عمو منو عروسم خطاب كرده بودن ... اما من كه چندان تو باغ نبودم اصلا به حرفاشون اهميت نمي دادم و حرفاشونو گذاشتم سر ارزوهاي پدر و مادري كه هيچ وقت قرار نيست بهش برسن

از همون بدو ورود از نگاه هاي گاه و بي گاه بابك فهميدم فكر نزديك شدن به منو داره ...اوه ببخشيد به منو نه ....به ثروت پدريم كه يه روزي قراره به من برسه ... بابك پسر عمومه .....هميني كه الان كنارمه و شخصا مي خوام خودم با دستام خفش كنم

بعد از مرگ مادرم خيلي به پدرم وابسته شدم واقعا جاي مادرمو برام پر كرده بود تا اونجايي كه مي تونست برام هر كاري مي كرد و نمي زاشت غم از دست دادن مادرمو حس كنم.

كم كم كه بزرگ شدم اين وابستگي و علاقه دو طرفه پدرو فرزندي اوج گرفت و هيچ كدوممون راضي به ناراحت كردن ديگري نبوديم .

به طوري كه حتي قادر به يه نه گفتن ساده هم بهش نبودم ....و این بزرگترين بدبختيم بود ....چيزي كه باعث شده الان كنار كسي بشينم كه حتي كوچكترين حسي بهش ندارم

همين نه نگفتنه و سر تعظيم فرود اوردن دربرابر خواسته هاي دو برادره

***

اگه دقيق دقيق دقيق بخوام بگم ماجرا از

روز سيزده بدر ...از ويلاي عمو قادر شروع شد

يه گوشه دنج براي خودم پيدا كرده بودم و از ديدن مناظر اطراف لذت مي بردم كه صداي بابك منو بخودم اورد

بابك – مي بينم خوب خلوت كردي

برگشتم و بهش نگاه كردم كه ادامه داد

بابك – جاي خوبي براي خودت پيدا كردي منم گاهي ميام اينجا

- اه پس بايد ببخشي جاتو غصب كردم

بابك- این چه حرفيه دختر عمو همه جاي اينجا متعلق به شماست

اوه چه چابلوس

-صد بار بهت گفتم انقدر نگو دختر عمو بدم مياد... من اسم دارم ...حالا كاري داشتي كه امدي اينجا

بابك- اره راستش مي خواستم بگم....

كه سكوت كرد و ادامه ندادم

با بي حوصلگي بهش نگاه كردم

-مي خواستي بگي چي؟

همونطور كه رو صندلي نشسته بودم امدو رو به رو وايستاد ..... كمي خم شد و دسته هاي صندلي رو گرفت و سرشو اورد پايين به طوري كه رخ به رخ شديم.

كمي خودم به عقب كشيدم

- چرا اينطوري مي كني چي مي خواستي بگي؟..... بگو ... ديگه داري حوص......

قبل از به پايان رسوندن جمله ام لباي شو گذاشت روي لبام و اجازه هر حركتي رو ازم گرفت.

بدجوري غافلگير شده بودم ... معني اينكارشو اصلا نمي فهميدم ... با دستام زدم وسط سينه اش و خواستم پسش بزنم

ولي اون سمج تر از این حرفا بود و به جاي اينكه عقب بكشه با دستاش منو تو اغوشش كشيد و محكم به خودش فشار داد ....دوباره خواست لبامو ببوسه كه

داد زدم

- بابك داري حالمو بهم مي زني..... گمشو عوضي ....

بابك- نازي من دوست دارم .. مي خوام مال من باشي

- تو بي خود كردي كه مي خواي من مال تو باشم ....تو به چه جراتي با من اينكارو مي كني ...

.فكر مي كني پدرم بفهمه برادر زاده عزيزش با دخترش چيكار كرده ..ساكت مي شينه

بابك- نازي عشق تو خواب و خوراكو ازم گرفته... ديگه نمي تونم دوريت تحمل كنم

به درك ... برو بمير-

بدون اينكه ديگه به حرفاش گوش كنم به طرف ساختمون راه افتادم

-پسره مزخرف

مي خواستم زودتر خودمو به پدرم برسونم و بهش بگم برادرزاده عزيزش چقدر گستاخي كرده ...

صداي قدماي بابكو پشت سر خودم مي شنيدم كه داشت دنبالم مي يومد

وارد خونه كه شدم پدرمو عمو و زن عموم ديدم كه نشستن و با ديدن من هر سه تاشون شروع كردن به دست زدن ...زن عموم بلند شد و در حالي كه دست مي زد به طرفم مي امد و منو بغل كرد و گونمو بوسيد

زن عمو- مبارك باشه عروس گلم .....

-عروس گلم؟

با تعجب به پدرم نگاه كردم كه داشت مي خنديد و هنوز دست مي زد...حسابي گيج شده بودم

تو این گيرو بير بابك هم وارد شد و پدرم از جيبش يه دسته اسكناس 5 تومني در اورد و رو سر منو بابك ريخت

داشت اشكم در مي يومد ...چه اتفاقي افتاده بود .. این چه بلايي بود كه داشت سر م مي يومد

همه خوشحال بودن و دست مي زدن .......به بابك نگاه كردم كه داشت با يه لبخند بهم نگاه مي كرد ...

بابا من ... من- -

پدرم انگشت اشاره شو گذاشت رو لباش و گفت

بعدا درباش حرف مي زنيم الان نه

اما-

پدرم- نازي گفتم بعد ا

به مرز سكته زدن رسيده بودم و اينو هيچ كس نمي خواست قبول كنه كه چقدر حالم بده

اخر شب پيش پدرم رفتم

- بابا من بايد باهات حرف بزنم

پدرم - واجبه

-بله خواهش مي كنم

پدرم- خيل خوب برو كتابخونه الان منم ميام

با وجود پدرم احساس بي پناهي مي كردم.... وارد كتابخونه شدم منتظر بودم كه پدرم بياد

پدرم- چي شد نازي؟

-شما چتون شده بابا ... معني اينكاراتون چيه؟

پدرم- كدوم كارام

-ازدواج منو بابك

پدرم- خوب این كجاش مشكلي داره

-نداره

پدرم- من كه اشكالي توش نمي بينم

بابا من بابكو دوست ندارم -

پدرم- عزيزم بابك پسر خوبيه مي دونم كه خوشبختت مي كنه

-ولي من اونو دوست ندارم

پدرم- بذار كمي بگذره خودت يه دل نه صد دل عاشقش مي شي

بابا من خودمو مي شناسم بابك كسي نيست كه من باهاش بتونم زندگي كنم-

پدرم- نازي داري حوصلمو سر مي بري

توروخدا بابا ....من نمي تونم-

پدرم- چرا مي توني يعني بايد بتوني

-اخه چرا

پدرم- چرا نداره بابك پسر برادرمه كسي كه از گوشت و خون خودمه

-این چه ربطي داره بابا ....من مي گم دوسش ندارم .......اونوقت شما از گوشت و خون حرف مي زنيد

پدرم- نازي ديگه حرفا زده شده شما يه مدت نامزد مي كنيد بعدش هم ازدواج ...قابل تغيير هم نيست

-نه .. نه ..امكان نداره خواهش مي كنم بابا

پدرم با لحن عصبي كه كمتر ازش سراغ داشتم

پدرم- هميني كه گفتم تو با بابك ازدواج مي كني .....نكنه انتظار داري كه هر كي از راه رسيد بدمت بهش و ثروت منو بكشه بالا و به ريشمم بخنده

-يعني شما فقط به خاطر ثروتون اينكارو مي كني

پدرم- عزيزم من دوست دارم ولي دوست ندارم تمام زحمتايي كه براي كارخونه كشيدم وانقدر تلاش كردم بيفته دست يه غريبه

این پدرم بود كه این حرفا رو مي زد و مي خواست دختر كوچولوش به خاطر از بين نرفتن ثروتش بده به كسي كه هيچ علاقه ای بهش نداره

مي دونستم حرف زدن با پدرم ديگه فايده ای نداره اون تصميمشو گرفته بود.

با چشايي كه حلقه اشك توشون جمع شده بود به پدرم خيره شدم

پدرم- من هفته ديگه بر مي گردم تو لازم نيست بياي ... اينجا پيش عمو اينا مي موني تا من برگردم و براتون مراسم بگيريم ....فهميدي چي گفتم

هنوز بهش نگاه مي كردم

با دستاش بازوهامو گرفت

پدرم- عزيزم مي دونم خوشبختت مي كنه همه كه از روز اول عاشق هم نبودن .....تو هم بهتره خودتو براي زندگي تو اينجا اماده كني ....به چشام نگاه كرد

پدرم- باشه.. دلم مي خواد نازيم مثل هميشه باشه ....يه دختر شاد و شيطون كه از ديدنش لذت مي بردم

بعض كرده بودم و حرفي براي گفتن نداشتم .... از نظر پدر و عموم پرونده منو بابك بسته شده بود و مهر تاييد هم روش زده شده بود.

هنوز منتظر جواب من بود و من فقط با بستن چشام جوابشو دادم... و پدرم خوشحال از تصميمم پيشونيمو بوسيد

پدرم- مبارك باشه دخترم و با گفتن این حرف از كتابخونه خارج شد

وقتي چشمامو باز كردم این قطره هاي اشك بود كه از چشام مي يومدن و با هر قطرشون فرياد مي زدن.......... نه........... نه

پدرم قرار بود به مدت 4 ماه بره و بعد از اون كه برگشت منو بابك باهم ازدواج كنيم و تو این مدت نامزد باشيم .

روزي كه براي بدرقه پدرم به فرودگاره رفتيم باورم نمي شد حالا ديگه تنهام و بايد تنهايي به جنگ مشكلاتم برم

وقتي بابا گفت براي ثروتش داره اينكارو مي كنه برام يقين شد كه خوشبختي و يا بدبختي من براش مهم نيست.. شايدم فكر مي كرد اينطوري خوشبخترم.. اما اون پدرم بود و من دوسش داشتم و فقط به خاطر اون به این وصلت تن داده بودم.

پدرم رفته بود و حالا من مونده بودم و بابك و خانوادش

عمو قادر- خوب عروس گلم احساس غربت نكني از حالا تو دختر و عروسمي

-ممنون عمو جون ولي ترجيح مي دم همون دخترتون باشم تا عروستون

عموم اخماش تو هم رفت

زن عمو- واي نازي جون بابات راست مي گفت كه خيلي شوخ و شيطونيا

منم فقط يه پوزخند زدم و دنبال عمو كه به سمت ماشينش مي رفت راه افتادم كه بابك دستمو گرفت

بابك- بابا اگه اجازه بدي منو نازي باهم برگرديم مي خوام يكم تو شهر بگردونمش

عمو - باشه پسرم خيليم خوبه ... هرچي باشه ديگه زنته خودت مي دوني و خودش

واي خدا جون داشتم ديونه مي شدم ... يه هندونه اوضاش از من بهتر بود

...من بد بخت بله رو هنوز نگفته اينا خوشونو صاحبم مي دونستن خدا به دادم برسه بله رو بگم

هنوز دستم تو دستاي بابك بود

-ميشه دستمو ول كني

بابك- نه نميشه ..من دوست دارم دستات تو دستم باشه

-ولي من اصلا راحت نيستم

بابك- نازي تو از این حرفا نزن كه بهت نمياد تو كه بزرگ شده اونوري بهت نمياد از این چيزا بدت بياد.

دستمو به زور از دستش كشيدم بيرون... هنوز كه ايراني هستم خدا رو شكر زبونم يادم نرفته .. يه چيزايي هنوز حاليمه

دوباره بي توجه به حرفام دستامو گرفت و به طرف ماشينش رفتيم

مي دونستم فقط دلش به اون ثروت خوشه وگرنه ، نه عاشق چشم و ابروم شده بود و نه اون دماغ عمل كردم

اره این مصيت من بودم و برگ جديد از زندگيم شروع شده بود... از بودن در كنارش احساس راحتي نمي كردم ....با مرور گذشته و چيزي كه رو به روم بود تصميممو گرفته بودم .... من حاضر به ازدواج با بابك نبودم

بابك شنيدم اينورا بابات يه پاساژ بزرگ داره بريم اونجا -

بابك با غرور

اره عزيزم چرا نريم

عزيزم بخوره تو سر و اون هيكل يه لا قبات

ماشينو كه نگه داشت زودي پريدم پايين

بابك- نازي صبر كن ماشينو پارك كنم الان ميام

بابشه تا تو بياي من مي رم تو پاساژ-

بابك- صبر كن

ولي من به حرفش گوش نكردم و سريع رفتم تو پاساژ .........مي خواستم يه مدتي كه بيرونم از دستش راحت بشم ...

سريع قبل از اينكه چشمش به من بيفته از پله ها رفتم بالا كه گمم كنه از بالا كه نگاش مي كردم داشت دنبالم مي گشت سرشو يه دفعه اورد بالا و منم كشيدم عقب دوباره اروم رفتم جلو ديدم هنوز داشت مي گشت

چون پسر صاحب اون پاساژا بود مدام با اين اون سلام و عليك مي كرد .

منم از فرصت استفاده كردم و كمي جلوتر از پله ها امدم پايين و از پاساژ زدم بيرون ...

خوب بگرد اقا بابك تا جونت در بياد ...

با سر خوشي براي خودم راه افتادم تو خيابونا و از این مغازه به اون مغازه مي رفتم و جنساشونو مي ديدم

به ساعتم نگاه كردم 7 بود ..... مي تونستم حالا حالا ها بيرون باشم .. اگه مشكلي هم پيش مي يومد عمو تقصيرارو مي نداخت گردن بابك ....كه مواظبم نبوده

يعد از يه ساعت خيابون گردي احساس گشنگي كردم سر چرخوندم ببينم جايي پيدا مي كنم كه دلي از عزا در بيارم يا نه

كه چشمم خورد به يه پيتزا فروشي

يه پيتزا مخصوص سفارش دادم ... منتظر شدم تا اماده بشه تو همين حين هم با گوشيم ور مي رفتم

دلم مي خواست با كسي حرف بزنم .....همينطور كه داشتم با گوشيم ور مي رفتم ياد سحر افتادم

سحر دوست قديميم ....كه تو همسايگيمون بود و هميشه باهم بازي مي كرديم .....دو سال اولي كه رفته بودم مدام برام نامه مي نوشت و منم جوابشو مي دادم اما به مرور همديگرو فراموش كرديم نمي دونم چرا ...

و این نامه نگاريا يهو قطع شد ...وقتي اخرين نامه رو براش فرستادم ديگه جوابي ازش نگرفتم

شماره خونشونم يادم نمي يومد كه لااقل زنگي بزنم و حالي بپرسم ... دستمو زير چونم گذاشتم و به بيرون نگاه مي كردم كه پيتزامو اوردن

بفرمايد خانوم

ممنون

يه تيكه از پيتزا رو برداشتم و گاز زدم

خوب خره برو محل قديمتون حتما هنوز اونجان ... با خوشحالي و ذوق اينكه الان مي رم محل قديمي و سحر و مي بينم پيتزامو تند تندخوردم

نمي دونستم بايد از كجا برم .....براي همين بهترين كار اين بود كه يه اژانس بگيرم تا منو مستقيم برسونه اونجا

وقتي ادرسو دادم به راننده اژانس

راننده - ادرستون اينه

بله-

راننده - اينجا ها كه خانوم اسماشون عوض شده

- اخه من تازه از خارج امدم .... این تنها ادرسيه كه دارم... يعني الان نمي دونيد كجا بايد بريم

راننده - چرا ولي بايد ببينم همونجا هايي هست كه فكر مي كنم يا نه

-خيلي طول مي كشه كه برسيم

راننده - با این ترافيك احتمالا كمي طول بكشه.... عجله كه نداريد

نه -

دست به سينه شدم و به صندلي تكيه دادم

بعد از گذشت 1 ساعت اينور اونرو رفتن و پرسشاي مداوم راننده از راننده هاي ديگه به محلمون رسيديم .

خداي من چقدر تغيير ....ديگه خبري از اون كوچه ي پر دارو درخت نبود ...حالا شده بود خيابون با يه عالمه ساختموناي رنگا وارنگ ....كه بينشون خونه هايي ويلايي هم به چشم مي خورد

بعد از حساب كردن كرايه ....نگاهي به خيابون انداختم ..سعي كردم خونه خودمونو پيدا كنم يه خونه ويلايي بزرگ كه توش پر بود از درخت با يه استخر بزرگ ...اما چنين خونه ای رو پيدا نكردم .خونه سحر رو هم نمي تونستم پيدا كنم .

سعي كردم به ياد بيارم دقيقا كجام ولي با اين همه تغييرات امكان نداشت . يعني سحر اينا هم از اينجا رفتن ؟

خسته از گشتن روي پله ي خونه ای نشستم تا نفسي تازه كنم گوشيم هزار بار زنگ خورده بود.... همشم از طرف بابك بود .

چندتا هم اس زده بوده ........كه كجايي ..........بگو دارم از نگراني ديونه مي شم .

فاميليه سحرو فراموش كرده بودم ...واقعا دوستاي باحالي بوديم فقط از دوستيمون اسمشو يادم مونده بود

سحر يه دختر ريزه ميزه شيطون بود .... كه زمين و زمانو بهم مي ريخت .

بهتره از يكي دو نفر سوال كنم شايد بدونن دنبال كي مي گردم .اما مگه ادم پر مي زد تو اون خراب شده....

بازم بابك داشت زنگ مي زد به گوشي خيره شدم

- نترس پولاتو از دست ندادي... مي خوام يكم چربياتو اب كني...... خودم ميام خونه

ببخشيد خانوم

سرمو اوردم بالا

يه دختر نسبتا خوشگل و با نمك رو به رو وايستاده بود

-بله

دختر- شما جلوي در خونه ما نشستيد اجازه مي ديد من برم تو

-اوه ببخشيد

از جام بلند شدم كه بره تو ...داشت تو كيفش دنبال كليد مي گشت

-ببخشيد خانوم

دختر- بله

-مي خواستم بپرسم شما يه همسايه نداريد كه اسم دخترشون سحر باشه

بهم خيره شد

دختر- سحر چي؟

فامليشو نمي دونم..........فقط مي دونم تك فرزنده و پدرشم شركت داره يعني داشت الانو نمي دونم

دختر- شما چيكارشون مي شيد؟

من خاله قزيشم.... چرا انقدر سوال مي كني))

-خانوم مي شناسيدش

دختر- شناختن كه اره مي شناسمش

خوشحال شدم.......... ميشه ادرسشو بهم بديد

دختر- نه

-چرا

دختر- چون الان جلوي درب خونشون وايستاديد

اينجا-

دختر- اره

-مي گيد زنگشون كدومه

دختر- نيازي به زنگ نيست

-ای بابا چرا

دختر- چون داري با خود سحر حرف مي زني

-نه بابا.....سحر خودتي؟

سحر- فكر كنم امروز صبح كه تو اينه خودمو ديدم سحر بودم الانو نمي دونم

يه ضربه محكم زدم پس گردنش ... تو هنوز ادم نشدي ...

دردش امد و دستشو گذاشت پشت گردنش و با حالت ناراحت و عصبي....ببخشيد شما؟

-خيلي خري منو نمي شناسي

سحر- درست صحبت كنيد

-نه بابا كلاستم رفته بالا

سحر- شما؟

-اون مخ مورچه ايتو كار بنداز

سحر- مخم داره كار مي كنه ولي چيزي يادم نمياد

-هي مي خوام بهت فحش ندم خودت نمي زاري كه

بازم نگام كرد

-خره منم.... نازي ... نازي لوسه....

ديدم داره با چشاي گشاد بهم نگاه مي كنه

-ديونه جان.... نازنينم.... نازنين محتشم..

يه كشيده محكم خوابوند دم گوشم

بي شعور چرا مي زني ..-

سحر-.اين براي اينكه به هر كي كه مي رسي نزني پس كلش ....هنوز این عادت خركيتو فراموش نكردي ...

يكي ديگه خوابوند دم گوشم.... اينم براي اينكه تا حالا كدوم گوري بودي بي معرفت و خودشو انداخت تو بغلم و تمام صورتمو غرق بوسه كرد .

سحر- نازي نازي بي معرفت چرا هر چي برات نوشتم جواب ندادي

-هوي هوي ارومتر مثل اينكه بايد من شاكي باشم نه تو ...تو ديگه جوابمو ندادي

سحر- باور كن من برات مي نوشتم ولي ديگه نامه اي از طرف تو به دستم نرسيد ............چه قدر عوض شدي

-اره تو هم عوض شدي ...زشت بودي زشتر شدي

محكم كوبيد پس گردنم ... زشت خودتي.... جوجه اردك زشت ....

- پس يعني الان خوشگلم ديگه ....بلند خنديد دستمو كشيد.... بدو بريم تو... مامان ببينتت.. خيلي خوشحال ميشه

-خونتون چرا انقدر عوض شده ..

سحر- تو توي اين 10 سال شدي يه دراكولا مي خواي خونمون عوض نشه

-استغفرالله از دست تو بذار دهنم بسته باشه

سحر- باشه بچه مودب.... بدو كه كلي حرف باهات دارم

سحر شده بود يه خانوم به تمام معنا و از شيطونياش چيزي كم نشده بود.

مادرشم مثل هميشه بود فقط كمي چهره اش شكسته تر شده بود...مادرش تا منو ديدي كلي دوق كردو از بي وفايي من گفت كه چرا يهو فراموششون كردم .

بعد از كلي حرف و شوخي سحر منو برد تو اتاقش

سحر- نمي دوني چقدر دلم برات تنگ شده بود...كي برگشتيد ايران؟... راستي بابات كو ؟...... چي شد امدي اينجا؟ ... درس خوندي؟ ....ازدواج چي ؟ ازدواج كردي ؟

-اوه بابا يواشتر چه خبرته

منم قد يه گردو دلم برات تنگ شده بود ....با مشت زد پهلوم ...

سحر- بي مزه اندازه يه گردو

- خيلي خوب چون تويي اندازه يه گاو ...

داستاشو مشت كرد و اورد بالاي سرم ..... منم دستمو بردم بالا... باشه باشه شوخي كردم

-خيلي دلم برات تنگ شده بود..... قبل از عيد امديم ايران

سحر- قبل از عيد امدي و حالا داري مياي اينجا؟

بابا قضيه اش مفصله بعد ا برات مي گم-

بابام الان ايران نيست-

سحر- پس تو الان كجا زندگي مي كني

- خونه عموم ....امدم كه خير سرم براي هميشه بمونم.....درس هم نخوندم يعني ادامه ندارم ...ازدواجم كه...

سحر- ازدواجم كه چي؟

-خودت چي؟

سحر- خوب وقتي حرفو عوض مي كني.... يعني نمي خواي جواب بدي ....منم اصراري نمي كنم چون مي دونم تو دلت نمي مونه و زودي بهم مي گي

من كه سال دوم رشته زبانم

هنوز شوهر نكردم با خنده ادامه داد عوضش كلي دوست پسر دارم خواستم دوباره بزنم پس كلش

سحر- هوي نزن.... گردن غاز كه نيست ...هي مي زني

با گفتن اين حرف افتاديم به جون هم و تا مي تونستيم همو زديم

اخه عادتمون بود ...از همون بچگي هم براي ابزار علاقه به هم ديگه سر و دست همو مي شكستم (مي بينيد براي خودمون يه پا ديونه بوديم .... والبته هنوزم هستيم)

پدرش براي يه سفر كاري رفته بود شهرستان ...دلم مي خواست شب اونجا مي موندم ولي مي ترسيدم كه عموم به بابا اطلاع بده كه نيستم و دوباره دردسر تازه ای برام ايجاد بشه

تا اخر شب اونجا موندم

خواستم دوباره اژانس بگيرم كه سحر گفت خودم مي رسونمت تا هم خونه عموتو ياد بگيرم هم تنها نري

نزديك ساعت يك بود كه رسيديم جلوي در خونه عمو

سحر- نازي بيا این شماره منه هر وقت كارداشتي باهام تماس بگير... باز نري حاجي حاجي مكه ها

منم شماره خومو بهش دادم و بعد از كلي شوخي و حرف زدن ازش خداحافظي كردم

به طرف در رفتم

بابك -چرا با من اينكارو مي كني

-تو اينجا چيكار مي كني

بابك -مي دوني كل تهرانو دنبالت گشتم چرا گوشيتو جواب نمي دي

- اوه ببخشيد ... گوشيم شارژش تموم شده بود اينكه خاموش شد ....بميرم خيلي نگران شي

بابك -نازي داشتم از دلشوره مي مردم

-اره بهت حق مي دم ...فكر شو كن يه عالمه پول سيار....بيفته تو خيابونا ...يهو هم يه بلايي سرش بياد ............چيييي ميشه ..تمام نقشه هات نقش بر اب ميشه

بابك- نازي

-به عمو گفتي كه با هم بوديم ديگه .. ايول مي دونستم ...تو عاقل تر از این حرفايي ...تو كه شام خودي ..منم خوردم ...اوه شب فوق العاده ای بود ممنون بابت امشب پسر عمو.

بابك زبونش لال شده بود .....مي دونستم الان به جز حرص خوردن كار ديگه ای نمي تونه بكنه

عمو قادر داشت با تلفن حرف مي زد ..... من با سر بهش سلام كردم و به طرف اتاقم رفتم

زن عمو-خوش گذشت عروسم ...مثل اينكه دوتايي كلي خوش گذرونديد

برگشتم و به چهره درهم بابك نگاه كردم و با نفرت

-اوه كلي زن عمو.............. عاليييي بود ......كاري با من نداريد زن عمو خيلي خستم مي رم بخوابم

زن عمو- نه عزيزم برو بخواب

وارد اتاق شدم .... شالمو از سرم برداشتم و به در تكيه دادم ...داشتم خفه مي شدم بايد كاري مي كردم ...به طرف تختم رفتم ....خودمو روش ولو كردم.... به سقف اتاق خيره شدم

كه در اروم باز شد ..... سريع از جام پريدم

- به تو ياد ندادن اول در بزني بعد اگه اجازه صادر شد وارد بشي

بابك - بين زن و شوهرا كه از این حرفا نيست عزيزم

-كو تا زن و شوهر... شما فعلا پسر عموي مني نه چيز ديگه

اروم امد كنام نشسشت

بابك -خيلي سخت مي گيري دختر عمو .....انقدر خودتو به درو ديوار نزن.... تو اول و اخر مال مني.... چه الان چه 4 ماه ديگه

از اتاق من برو بيرون-

بابك -سعي نكن با من ديگه از این بازيا در بياري.... من هميشه اروم نيستم نازنينم

- این كه معلومه هر كي جاي تو هم بود... به خاطر ثروت پدرم لال موني مي گرفت

بابك- اون زبونتم كوتاه مي كنم

-برو بيرون

بابك -به خاطر تلافي كار امروزتم.... هر جوري شده پدرمو راضي مي كنم كه بابات راضي كنه..... قبل از امدنش تو رو عقدم كنه كه ديگه رسما زنم بشي

-كور خوندي جناب

بابك -حالا مي بيني كي كور خونده

با دستم درو نشونش دادم......برو بيرون

بابك -در ضمن من براي ديدن نامزدم هر وقت بخوام ميام... نيازي هم به در زدن و اجازه گرفتن ندارم چه شب باشه چه روز

-گمشو بيرون

از كنارم بلند شد و دستاشو كرد تو جيب شلوارش

بابك -چشم عزيزم ...مي رم وگم مي شم ....

كمي روم خم شد

و لباشو نزديك گوشم اورد..... اميدوارم خوب بخوابي و خواباي رنگي ببيني .....

و اروم گونمو بوسيد

با عصبانيت بهش نگاه كردم در حالي كه مي خنديد از اتاق رفت بيرون و برام دست تكون داد

كثافت هرزه بي شعور

روزها از پي هم مي گذشتنو و من نتونسته بودم كاري كنم جز سرو كله زدن با بابك كه اين كارمم نتيجه اي در بر نداشت .....غير از سر و كل زدن با بابك كارم شده بود گشتن و خريد كه اونم با همت مضاعف سحر همراه بود ...تو اون مدت جايي نمونده بود كه منو نبرده باشه و من نديده باشم ( اخ كه چقدر اين دختر ماهه )

بعد از مدتي.... كم كم زمزمه ي حرفاي بابك كه اونشب دم گوشم زد و مي شنيدم .نمي دونم چه وردي دم گوش عمو خونده بودكه عمو هم در تلاش بود پدرمو راضي كنه تا قبل از امدنش منو عقد كنه ....جالب اينم بود كه كسي من ادم حساب نمي كرد كه حداقل نظرمو بدونه

شده بودم يه عروسك خيمه شب بازي كه هر جور دوست دارن تكونم بدن

و بلاخره اون چيزي كه نبايد مي شد شد

پدرم در اوج ناباوري من رضايت داد ....كه من به بدون حضور اون و توسط يه رضايت نامه ای كه مي فرسته ايران به عقد پسر عموي عزيزم در بيام .

حالا بعد از جواب پدرم من به چشم امده بودم .... البته نه براي اجازه گرفتن براي عقد ...بلكه براي خريد و رفتن براي ازمايش

بابك و ماردش كه سر از پا نمي شناختن و عمومم كه انگار با این كار به تمام ارزوهاش دوران طفوليتش كه در حسرتشون بود مي رسيد .

تو این مدت تمام جريانو براي سحر تعريف كرده بودم و اونم جز دلداري چيزي ديگه ای نداشت كه بهم بگه و همش مي گفت يه جوري پدرمو راضي كنم

ولي مي دونستنم ديگه پدرم راضي بشو نيست كه نيست

چه روز گندي بود اون روز .... منو بابك براي خريد حلقه رفته بوديم

مثلا عمو و زن عمو مي خواستن عروس و داماد تنها باشن و ما رو باهم فرستاده بودن براي خريد حلقه

واقعا چه محبتي در حقمون كرده بودن ..كه من تا دنيا دنيا س مديونشونم.(نه تو رو خدا مي خواستن بيان....منو كه تو هيچ كاري ادم حساب نكردن خوب اينم مي يومدن چرا انقدر به خودشون سختي دادن)

بابك با افتخار هر چه تمام پشت فرمون بابا جونش نشسته بودو رانندگي مي كرد و منم در ارزوي يه اتفاق ...هر چند كوچيك براي از هم پاشيدن این مراسم بودم.

جلوي يكي از طلا فروشياي بزرگ نگه داشت

با هم وارد شديدم

صاحب مغازه به محض ديدن بابك با خوش رويي بلند شد و سلام و عليك كرد.

و از حال عمو و زن عمو پرسيد

پس از چند دقيقه از مون خواست بشينيم تا كاراي جديدشونو بياره

به در و ديوار مغازه نگاه كردم انگار داشت ازشون طلا مي باريد

صاحب مغازه با يه جعبه نسبتا بزرگي امد و روبه رومون نشست در جعبه رو باز كرد

به انگشترا نگاه كردم ...وقعا زيبا بودن اما وقتي مي دونستم این انگشترا قرار بشن نشونه بد بختيم ديگه به دلم نمي نشستن و از ديدنشون امتناع مي كردم

بابك دستمو گرفت

بابك- عزيزم كدومشو دوست داري؟

- هيچ كدومشو

صاحب مغازه - خانوم اينا از بهترين كارامونه

-اقا گفتم كه... خوشم نمياد

بابك- عزيزم يه بار ديگه نگاه كن شايد يكي رو پسند كردي

شيطونه مي گه اون زبونشو از حلقومش بكشم بيرون انقدر عزيزم عزيزم نكنه

-از نظر من همشون اتاشغالن

بابك- نازي

- خوب عزيزم منم نظرمو گفتم ديگه

صاحب مغازه حسابي بهش بر خورده بود اما منم تقصيري نداشتم دلم به این ازدواج رضا نبود

بابك خودش يكي از حلقه ها رو برداشت و براندازش كرد دوباره دستمو گرفت و خودش حلقه رو تو دستم كرد ..

بابك- ببين چقدر به دستت مياد

-گفتم كه خوشم نمياد اگه تو مي خواي بگيري بگير ولي من دستم نمي كنم

از جام بلند شدم

بابك- بتمرك سر جات تا اون روم بالا نيومده

-خوب بياد بالا فوقش مي خواي چيكار كني ..... يه كشيده ابدار بزني

بابك- اقاي رسولي همينو بر مي داريم .

-الحق كه بي شعور ي

با عصبانيت سوار ماشين شدم

بابك ارامششو حفظ كرده بود ....خوب مي دونست چيكار كنه......

مي دونستم بعد از عقد تلافي همه ي كارمو سرم در مياره

قرار شد فردا بريم ازمايشگاه و بعد از گرفتن جواب كه دو سه روز بعدش مي شد بريم و يه عقد محضري كنيم

نازي نازي ديدي هيچ غلطي هم نكردي و الكي الكي داري زنش مي شي.

بايد امشب به بابا زنگ بزنم شايد دلش به رحم امدو راضي شد

به خونه كه رسيديم عمو و زنمو نبودن به طرف اتاقم رفتم و سريع شماره بابارو گرفتم بعد از 4 تا بوق كشيده برداشت

-الو سلام بابا

پدرم- سلام دخترم خوبي

بابا خواهش مي كنم.... من نمي خوام با بابك ازدواج كنم-

پدرم- باز چي شده........ چرا عين این بچه ها بهونه مياري

بابا من نمي تونم........ نمي خوام............ دوسش ندارم -

پدرم- نازنين يه بار بهت گفتم كه بايد با با بك ازدواج كني و ديگه هم روي حرف من حرف نيار

-بابا من نمي...

پدرم- نازنين من رضايت نامه رو هم فرستادم كار من اينجا طول ميكشه ...شايد تا 6 ماه اينده هم نتونم بيام

اينطوري خيالم جمع كه اونجا ازدواج كردي و شوهر داري

خوب من ديگه كار دارم بايد قطع كنم دوباره با هات تماس مي گيرم فعلا خداحافظ

پدرم گوشي رو گذاشت و من فقط به صداي ممتد بوق اشغال گوش مي كردم كه تمومي نداشت.

به سحر زنگ زدم نمي دونم اون كجا بود كه جواب نمي داد

پريشون بودم سرم درد مي كرد راه فرار نداشتم.... شايدم داشتم و لي نمي دونستم چيكار بايد كنم

كه ديدم باز بابك بدون اجازه وارد اتاقم شده

-واقعا كسي بهت ادب ياد نداده..... تو با این سنت بلد نيستي در بزني و بعد وارد اتاق بشي

بابك- با این سنم فهميدم زنمي و نيازي به اجازه ندارم

من-27 سالته ولي عقلت اندازه يه بچه هم نمي كشه

بابك- بهتر مواظب حرف زدنت باشي تا دو سه روز ديگه زنم مي شي بازم مي خوام بدونم اون موقعه اينطوري حرف مي زني

بلند شدم و به طرفش رفتم... اره اون موقعم همين جوري حرف مي زنم.... تو لياقت مهربوني و اروم حرف زدنو نداري

با چهره عصبيش بهم نزديك شد به حدي كه صداي نفس زدناي عصبيشو مي شنيدم

بذار عقدت كنم انوقت حاليت مي كنم .......زندگي يعني چي .....كه انقدر برام بلبل زبوني نكني

بهش پوزخند زدم مگه خوابشو ببيني من زنت بشم.... شايد تو خواباي رنگيت به چنين ارزويي برسي ولي تو واقعيت هرگز

بابك- حالا مي بينيم عزيزم (عزيزمشو با صداي كشداري گفت )

-مي بينيم

موقعه خارج شدن چنان دركوبيد كه احساس كردم در از جاش كنده شد.

از حرفاش ترسيده بودم......... اگه كاري نمي كردمو زنش مي شدم چي؟..... اگه بلاهايي كه گفته بودو سرم مي يورد چي ؟

واي سحر كجايي الان بيشتر از هر موقعه ای بهت احتياج دارم دوباره شماره سحرو گرفتم ولي بازم جواب ندادم

معلوم نيست كدوم گوري رفته كه جواب نمي ده

موقعه شام سردردو بهونه كردمو پايين نرفتم.... بايد يه نقشه درست و حسابي مي كشيدم..... .من تن بده به این ازدواج نبودم

مدام تو اتاق راه مي رفتم و فكر مي كردم هزار جور فكر به ذهنم خطور كرد اما بازم به نتيجه ای نمي رسيدم

خودمو انداختم رو تخت و به فكر فرو رفتم

خوب فردا مي رم شايد ازمايش داديمو مشكل داشتيم ...زرشك این مي خواد پولتو بالا بكشه اونطوريم بشه كه با این شانسي كه من دارم نميشه ...ميگه عزيزم تو از همه چيز برام مهمتر و عزيز تري

من حاضرم به خاطرت قيد بچه رو بزنم

نه اينم نميشه پس چيكار كنم

ديگه به اخر خط رسيده بودم ..... هيچ اميدي نداشتم

با افكار درهم و برهم به خواب رفتم. نزديكاي صبح از خواب بيدار شدم .

هنوز بقيه خواب بودن ...بلند شدم و به طرف دستشويي رفتم ابي به صورتم زدم به تصوير خودم تو اينه نگاه كردم.

يا حالا يا هيچ وقت ديگه ... تصميمتو بگير دختر ..

اره....

من با بابك ازدواج نمي كنم .. بابا منو ببخش ولي نمي تونم

.كوله امو برداشتم چند دست لباس و لوازم شخصيمو گذاشتم توش

شناسنامه و مدارك ديگمو هم ريختم تو كيف بغليم

قبل از اينكه كسي متوجه بشه كوله امو صندلي عقب ماشين بابك قايم كردم و به سرعت خودمو به اتاق رسوندم .قرار نبود كه صبحونه بخوريم پس اول يه دوش حسابي گرفتم چون معلوم نبود تا كي بايد بي حمومي بكشم

وقتي لباسامو مي پوشيدم به ساعت نگاه كردم 7:30 بود و من اماده اماده بودم

نقشم كاملا از نظر خودم درست برنامه ريزي شده بود و مو لا درزش نمي رفت

با اولين صداهايي كه از پايين مي يومد از اتاق امدم بيرون

زن عمو در حال اماده كردن صبحونه بود

زن عمو- چه زود بيدار شدي عزيزم ......بميرم صبحونه كه نمي توني بخوري شامم كه نخوردي

-بابك بيدار نشده

زن عمو - چرا عزيزم الان مياد پايين..........مثل اينكه تو از اون عجولتري

اره نه اينكه دوسش دارم.... دارم از دوريش دق مي كنم

بعد از 10 دقيقه ای اقا تشريف اوردن و از همون بالاي پله ها صبح بخير بلندي گفت و به سمت پايين امد

همونطور كه نشسته بودم پشتمو بهش كردم و خودمو با رو ميزي سر گرم كردم و متوجه ورودش به اشپزخونه نشدم

بابك- سلام بر همسر عزيزم نازي جون

این بشر بدجوري داره رو اعصابم راه مي ره .......تحملش كن نازي تحملش كن تا يه ساعت ديگه از دست همشون راحت مي شي

با تلاشي بي سابقه حرصمو فرو دادم تو..... كه كسي بهم شك نكنه

- خوب بريم من اماده ام

بابك- بريم عزيزم

مرض............خودم اگه این كلمه عزيزمو از ذهنت پاك نكنم دختر بابام نيستم

تو راه يه اهنگ مسخره گذاشته بودو با خوشي سرشو تكون مي داد و برام ادا در ميورد .بابك- ...ديدي داري زنم ميشي ...نمي خواي از الان به پام بيفتي كه كاري به كارت نداشته باشم...

.نه بايد اينو ادم مي كردم ..... زيادي داره بهش خوش مي گذره

چهرمو مظلوم كردم به طوري كه انگار از عجر و ناتوانيم بخوام حرفي بزنم و شروع كردم

-اوه عزيزم خواهش مي كنم.................... التماس مي كنم بهت.... به من بدبخت رحم كن

ابروهاشو بالا انداخت و بهم نگاه كرد... باورش شده بود كه دارم تسليم ميشم

بابك- خوب بگو عزيزم هر كاري بگي با جون دل برات انجام مي دم

-اوه تو چقدر خوبي بابك ... من واقعا نمي دونم چطور بگم

بابك- هر جور كه راحتي

دارم همين كارو مي كنم اگه اجازه بدي -

بابك- باشه عزيزم بگو

-بهت خواش مي كنم...... التماس مي كنم...... تا رسيدن به ازمايشگاه خفه شي و بذاري من يكم بخوابم .........مي دونم كاره سختيه ......ولي باور كن اصلا حس گوش كردن به صداي مزخرفتو ندارم

با عصبانيت شروع كرد به نفس زدن

بابك- تحمل كن عزيزم ......چيزي نمونده..... بعد ازاون خودم با دستاي خودم خفت مي كنم كه براي هميشه راحت بخوابي

-عرضيه همونم نداري جونم پس برام كر كري نخون

بابك- نازي بلاخره مي بيني كي.... تو این بازي برنده ميشه

-اره مي بينم.... از حالا مي بينم كه تو مثل همون شكاري هستي كه زير پاهام داري دست و پا مي زني و منم با تفنگم تير خلاصه تو مغز پوكت خالي مي كنم ......البته حيف اون تير كه حروم تو مي شه

بابك- نازي ....

با ارامش و عشوه به طرفش برگشتم

چشاش از شدت عصبانيت قرمز شده بود..

قسم مي خورم .... به جون مادرم قسم مي خورم.... قبل از اينكه پات به حجله برسه خودم يه تير تو اون مخ هرزت خالي كنم

اب دهنمو قورت دادم واقعا ترسيده بودم ....

-.اقا يواشتر ....كوتاه بيا ...كو ووووووو.....تا اون موقعه... مراقب باش خودت تا قبل از رسيدن به ازمايشگاه بلايي سرت نياد

ديگه ضبطو خاموش كرده بود و با عصبانيت رانندگي مي كرد ...به جون بابام ....اگه فكر و ذهنش پولا و ثروت من نبود.... همونجا گوشه خيابون ترتيبمو داده بود و الان بايد مي رفتيم پزشكيه قانوني تا ازمايشگاه

پس ترجيح دادم بقيه راه و خفه خون بگيرم تا كاري دستم نداده

به ازمايشگاه كه رسيدم از ماشين پياده شدم و جلوتر از اون راه افتادم كمي شلوغ بود و مي دونستم به این زوديا نوبت به ما نمي رسيد ....رو يكي از صندليا كه خالي بود نشستم براي بابك جاي نبود كه بشينه

همونطور كه نشسته بودم داشتم پاهامو تكون مي دادم و بقيه رو برانداز مي كردم

اكثرا زوجاي جوني بودن كه براي ازمايش دادن امده بودن

بابكو ديدم كه به ديوار تكيه داده داره و با گوشيش ور مي ره

منتظر يه فرصت بود يه فرصت طلايي....

همونطور كه درو ديوارو ادما رو ديد مي زدم......كه دوتا مرد از اتاق رو به رويم امدن بيرون

يكيشون روپوش سفيد پوشيده بود و يكيشون كت و شلوار تنش بود و يه كيفم دستش بود

مرد كت و شلواري - باور كن مي تونستم امروز مي موندم ولي بايد برم خيلي كار دارم

مرد روپوش پوش -اشكالي نداره پرهام جان از شما به ما بيشتر از اينا رسيده

مرد كت و شلواري - قربونت حسين جان

در حين حرف زدنشون اون كت و شلوري با سوئيچ تو دستش در ماشينشو باز كرد

از صدا و چراغاي كه با زدن دكمه روشن شد فهميدم ماشينش همون پرايد نقره ای كه جلوي ماشين بابك پارك شده بود .

يه لحظه يه جرقه تو مخم زده شد.

- بابك سوئيچ ماشينو بده

بابك- چي مي خواي

اينه ام افتاده كف ماشينت لازمش دارم-

بابك- فوريه

-اره

بابك- بيا

سوئيچو گرفتم و به سرعت باد خودمو به ماشين رسوندم .... كوله امو كه پشت صندلي جا سازي كرده بودم برداشتم

به در ورودي ازمايشگاه نگاه كردم هنوز طرف نيومده بود

خواستم برم طرف ماشين جلويي..... ولي به فكر بابك افتاد اول سوئيچو انداختم رو صندلي و با ارامش باد يكي از لاستيكارو خالي كردم

شانس اوردم كه هنوز طرف نيومده بود در صندوق عقب ماشينشو باز كردم و خوب اطرافو نگاه كردم چون صبح زود بود كسي متوجه من نمي شد

خودمو به زور جا دادم تو صندوق عقب و درشو با هزار بد بختي بستم و منتظر امدنش شدم

بعد از 3- 4 دقيقه ای صداي در ماشين امد فهميدم سوار ماشينش شده

ماشين كه شروع كرد به حركت... حسابي تكون مي خوردم بوي دود و بنزين كه تو بينيم رفته بود حسابي كلافم كرده بود و نفسمو داشت بند ميورد

فقط خدا خدا مي كردم حسابي از ازمايشگاه دور بشه كه بابك نتونه پيدام كنه

باور نمي شد كه تونسته باشم انقدر راحت از دست بابك فرار كنم. حالا چطور از دست اين صندوق عقب راحت بشم

تا اينجا كه شانس اوردم بقيه اشم خدا بزرگه

كيفمو تو بغلم گذاشته بودم و زانوهامو تا مي تونستم به طرف شكم برده بودم كه جا باز كنم

اگه امد صندوق عقبو باز كرد و منو ديد چي؟... بايد تا مي تونم دور بشم ...

فكر كنم قبل سوار شدن يه پارچه يا روكشي ديدم اينجا

با تقلا روكش ماشين كه زيرم بود در اوردم و رو خودم كشيدم كه اگه احيانا در عقبو باز كرد منو نبينه .

گوشيم زنگ مي خورد به زور از جيب شلوارم در اوردمش بابك بود مثل اينكه تازه فهميده بود جا تره و بچه نيست.

گوشي رو خاموش كردم كه باعث دردسرم نشه ........فكر كنم يه ربع ساعتي اون تو بودم ...

كه ماشين متوقف شد

صداشو مي شنيدم

سلام اكبر اقا... گوني برنجي كه گفته بودي اماده است

بله اقاي دكتر

حميد بپر این گوني رو ببر بذار تو ماشين اقاي دكتر

صداها نزديك مي شد چشامو بستم و سعي كردم خودمو بيشتر جمع كنم يكي در صندوق عقبو باز كرد

هرچي دعا و اسم امام بود به زبون اوردم

كه يه لحظه احساس كردم رود هام داره مياد تو دهنم

چشام داشتن مي زدن بيرون ولي با كف دست كوبيدم تو دهنم كه صدام در نياد .

شانس اوردم گوني رو روي مخم پياده نكرد .

وگرنه بايد با دنيا با این همه قشنگيش خداحافظي مي كردم

تورو جون جدت درو ببند كه دارم نفس كم ميارم ..... د يالا ديگه

انگار دعام به درگاه خدا رسيد و طرف در بست و من نفس حبس شدمو دادم بيرون و اخ ام در امد

ای مامان این چي بود افتا د رو پهلوم.... دقيقا روم انداخته بود..... كارگره گوني رو با حالتي كه پرت كنه روم انداخته بود و شدت ضربه رو بيشتر كرده بود

گوني رو با دست و پا پس زدم كنا و شروع كردم به مالش دادن پهلوم

فقط خدا كنه هوس نكنه 4 تا جعبه ميوه بذار این عقب

كمي نگذشه بود كه دوباره ماشين وايستاد

ای خدا به خدا جون ندارم بهم رحم كن ......دوباره صندق عقب باز شد و چيز نسبتا نرم و سنگيني رو صورت گذاشته شد

احساس كردم يه بويي مياد ولي تا درو نبسته بود نمي تونستم روكشو بزنم كنار كه دوباره يه چيز ديگه رو پاهام گذاشته شد

واي خدا جون نكنه قرار امروز پرس بشم و خودم خبر ندارم

منتظر بودم چيزي ديگه ای بذاره ولي در عين ناباوري درو بست و خيالمو راحت كرد

رو كشو زدم كنار

ای واي يه مشمباي بزگ كه توش مرغ و ماهي بود رو صورتم گذاشته بود نزديك بود بالا بيارم.... حيف اون حمومي كه صبح رفتم

رو پاهام سبزي گذاشته بود

ديگه تا اخر صندوق عقبو باز نكرد ولي همچنان ماشينو متوقف مي كرد و پياده مي شد

بوي بنزين، ماهي ،مرغ ،دود و سبزي داشت ديونم مي كرد به حالت تهوع شديد رسيده بودم..... پهلوم درد مي كرد

چشام داشت سياهي مي رفت حقم داشتم

صبح ساعت 8:30 كجا ...حالا كه ساعت 12 بود كجا ...

با شرايط موجود به كل بابك و عمو اينا رو فراموش كرده بودم گوشيمم كه خاموش بود .

انقدر تكون خورده بودمو جا به جا شده بودم كه تمام موهاي جلوم از شالم ريخته بود بيرون نمي دونستم چه چيزي در انتظارمه

اما این راهي بود كه خودم انتخاب كرده بودم...و بايد تحمل مي كردم

مي دونستم اگه مدتي گم و گور بشم پدرم مي فهمه كه بابك عرضه نگه داشتن منو نداره و قيد این ازدواجو مي زنه

چيزي كه عمو اينا نمي خواستن و به صلاحشون بود كه حالا حالاها بوشو در نيارن كه من فرار كردم

احتمالا از فردا ميفتن دنبالم .....پدرمم كه بعد از 4 روز ببينه خبري از من نيست به همه چي شك مي كنه و زودي بر مي گرده

نقشم حرف نداشت و كاملا بي نقص بود .... اما من خام نمي دونستم شايد كسايي باشن كه نقششون از من بهتر باشه و رو دستم بلند بشن و تمام نقشه هامو بهم بريزن

بلاخره ماشين بعد از طي مسافتي نگه داشت و صداي بوق ماشين در امد فكر كنم منتظر چيزي بود كه بوق مي زد احتمالا پشت دري بود كه مي خواست درو براش باز كنن

كه خودش دوباره از ماشين پياده شد و بعد از چند دقيقه دوباره سوار شد

دوباره ماشين حركت كرد حالا صداي سنگ ريزه هايي كه به كف ماشين مي خورد و زير لاستيكا مي رفتو مي شنيدم

اينجا ديگه كجا بود .....بر خلاف انتظارم كه منتظر شدم تا بياد و بارشو خالي كنه ولي كسي نيومد و من همونجا موندم

خوابم گرفته بود.... تو نفس كشيدن مشكل پيدا كرده بودم ....سكوت بود كه اونجا داشت فرمانروايي مي كرد .. جام بد بود و بيتابي مي كردم كه هرچي سريعتر از اونجا در بيام.

به ساعت نگاه كردم نزديك يك بود

بلاخره صداي كسي امد

به به چه عجب يادي از ما كردي ....

..........................

نه بابا این حرفا چيه

..................

....تا شما نري من جايي نمي رم

...............

بابا بزرگتري گفتن...شما كه سرور مايي

..............

فهميدم داره با گوشيش حرف مي زنه حين حرف زدن يكي از دراي ماشينو باز كرد

چي يه بار ديگه بگو ...........صبر كن صبر كن

گوشيشو گذاشت رو ايفون

داشتم بالا ميوردم ديگه نمي تونستم خودمو نگه دارم مخصوصا كه از صبح هم چي نخورده بودم

....

طرف پشت خط- مي گم پير پسر شدي چرا زن نمي گيري

تو گرفتي كه من بگيرم

طرف پشت خط- تو چيكار به من داري تو بگير بعدش منم مي گيرم ...حالا داري چيكار مي كني انقدر نفس نفس مي زني

پسر كت و شلواريه - هيچي دارم خريدايي كه براي مامان كردمو خالي مي كنم

طرف پشت خط- چه پسر خوبي ميگم وقت زن گرفتنته تو هي مي گي نه

پسر كت و شلواريه - جلال كمتر بنال

طرف پشت خط- باشه الان داري چيكار مي كني

با اجازت صندوق عقبو دارم باز مي كنم

طرف پشت خط- پرهام فكر كن داري در صندوق عقبو باز مي كني كه

ديدم در صندوق عقب داره باز ميشه ديگه نمي تونستم يه زور خودمو نگه داشتم هجوم معدمو تو دهنم حسي كردم

پسر كت و شلواريه -كه يهو چي

طرف پشت خط- كه يهو يه دونه از اون خوشگلاش جلوت سبز بشه

تا كيسه ماهي و مرغا رو برداشت از جام بلند شدم كه بالا بيارم

پسر كت و شلواريه - واااااااااااااااااااااااا ااااااااااااااااااااي يا خدا

سرمو اورده بودم بيرون و همه محتواي معدمو داشتم خالي مي كردم كه صداي اب امد

طرف پشت خط- پرهام پرهام چي شد الو الو

همون پسر كت شلواري بود كه افتاده بود تا اب استخر و داشت دستو پا مي زد

تازه حالم جا امده بود و مي تونستم همه چي رو ببينم

پسر كت و شلواريه - كمك كمك من شنا بلد نيستم

طرف پشت خط- پرهام اونجا چه خبره الو يكي نيست به من جواب بده

صداي پسره و جيغ جيغاي مدوام دوست پسره كه تو گوشي داد مي زد حسابي رو مخم بود گوشي رو از روي سقف ماشين برداشتم

- يه لحظه خفه مي شي يا نه

كه يهو ساكت شد ببخشيد شما

-عزرائيل حالا خفه بمير ببينم چي شده

اون بيچاره كه پشت تلفن سنگ كوپ كرد تمام این اتفاقات يه يه دقيقه هم نرسيد

اون يكي هم كه داشت دست و پا مي زد سريع يه جهش زدم تو اب استخر .......واي چقدر سرد بود .... به طر فش رفتم در حال غرق شدن بود فكر نمي كردم عمق استخر انقدر زياد باشه

يقه لباسشو گرفتم و به طرف خودم كشيدم حسابي نفس كم اورده بود و ديگه تقلا نمي كرد خودمو به لبه استخر رسوندم وكشيدم بالا

حالا بايد اونو مي كشيدم بالا هواي سرد و اب كه تمام هيكلشو خيس كرده بود حسابي سنگينش كرده بود اما بلاخره بالا كشيدمش و خوابوندمش

چند باري به صورتش ضربه زدم ولي تكون نخور

نمرده باشه

كف دستامو گذاشتم رو سينشو و دو سه باري فشار دادم بازم تكوني نخورد

دهنمو گذاشتم رو دهنش و تنفس مصنوعي بهش دادم و دوباره به قفسه سينش فشار دادم

اينجا چه خبره

سرمو اوردم بالا يه زن و يه دختر چادري بالاي سر دوتامون وايستاده بودن

دختر شروع به فرياد كرد ....پرهام........... پرهام

زنه- واي خدا مرگم بده پرهام چت شده...... چرا این خيسه؟ تو كي هستي؟

اما من بدون توجه به سرو صداشون به كارم ادامه دادم و دوباره تنفس مصنوعي دادم

كه زن با دستش منو هل داد.... داري چيكار مي كني ؟

خانوم چرا نمي زاريد اگه اينكار نكنم نفسش بالا نمياد

زن با رنگي پريده نگاهي به پسرش انداخت ..و تكونش داد ولي پسر جوم نمي خورد

دختر- مامام بذار كارشو بكنه..... پرهام نفس نمي كشه

زن بهت زده كنار پسر نشست و دختر با گريه ازم خواست كاري كنم

دوباره كارايي رو كه بلد بودم و انجام دادم

مگه چقدر اب قورت دادي پسر .....اي كوفتت بشه اون همه اب ....كه نفست بالا نمياد

اب از سرو صورتم مي چكيد ولي هنوز داشتم كارمو مي كردم ....سرما تا مغز استخونم رسيده بود ....داشتم كم كم بي حس مي شدم

این دفعه دهنمو گذاشتم رو دهنش و با قدرت بهش نفس دادم و با فشاري محكمتر يه قفسه سينه اش فشار اوردم

كه يهو اب از دهنش پريد بيرون دوباره فشار دادم و باز اب امد بيرون و شروع كرد به سرفه كردن

زن- پرهام مادر چت شده

تازه چشاشو باز كرد و بود نفس مي كشيد كه نگاش به من خورد

پسر- تو كي هستي ؟

با این سوالش هر سه تايي يه من نگاه كردن

-من ... من...

زن- پرهام مادر اينجا چه خبره

پسر- خودمم نمي دونم

دوباره به من نگاه كردن و منتظر جواب من

زبونم قفل شده بود مي گفتم براي فرار از دست پسر عموم سوار صندق عقب ماشينتون شدم.نه بابا خيلي ضايع است

زن- چرا ساكتي حرف بزن

خواستم چيزي بگم كه يهو عطسه كردم و احساس لرز

-من ...

بازم عطسه و اينبار سه بار پشت سر هم

بينيمو كمي بالا كشيدم كه اون پسره هم كه اسمش پرهام بود عطسه كرد

زن- بلند شيد....... بلند شيد....... اينطوري نميشه.... فكر كنم دوتايتون سرما خورديد بريد تو تا بعد ببينم اينجه چه خبر بوده

پرهام به زور خودشو از روي زمين بلند كرد تو همين موقعه اون دختر دوتا پتو برامون اورد و يكي رو به من داد و يكي هم به پرهام ...داشتم مي لرزيدم

زن با دستاش از پشت منو گرفت و به طرف شومينه برد

بيا اينجا بشين تا برات شير گرم بيارم پرهام تو هم بيا اينجا بشين با این شنايي كه دوتاييتون كرديد فكر كنم تا اخر هفته افتاديد تو رخت خواب .

پتو رو حسابي دور خودم پيچونده بودم قطره هاي اب از موهاي جلوم كه رو صورتم ريخته بودن مي چكيد

نگام به پسره افتاد كه سرش پايين بود و نگام نمي كرد

مادر پسر برام يه ليوان شير داغ اورد

بيا بخور وقتي خوردي برو اتاق پريناز و لباساتم عوض كن

بعدم روشو كرد طرف پسرش

من نمي دونم تو كه شنا بلد نيستي چرا رفتي تو استخر... نمي گي ميفتادي مي مردي من چه خاكي بايد مي ريختم رو سرم

چشاشو با نارحتي بست و از روي اجبار گفت... بازم خدا روشكر این خانوم اونجا بود به دادت رسيد.

پسر- ولي همين خانوم باعث شد من تو اب بيفتم

مادر و پسر با هم به من نگاه كردن

دهن باز كردم كه چيزي براي دفاع از خودم بگم

زن- نمي خواد چيزي بگي فعلا برو لباستو عوض كن ........ تا بعد

پريناز كه تا حالا ساكت بود به طرف امد و دستمو گرفت و منو به طرف اتاقش برد

باهم وارد اتاق پريناز شديم به طرف كمدش رفت منم لبه تختش با پتو نشستم

اتاق گرم و سرماي درونم باعث مي شد كه چشام سنگين بشه و خودمم نفهميدم كي چشمامو بستم و به خواب رفتم.

چشام داغ بودن و مي سوختن اروم چشمامو باز كردم گلوم درد مي كرد

به دور و برم خوب نگاه كردم اتاق تاريك بود

كمي تو جام تكون خوردن خبري از اون لباساي خيس نبود و همه ي لباسام عوض شده بود.

يه كم طول كشيد كه تا بفهم كجام ...نمي دونستم ساعت چنده

فكر مي كردم شايد يكساعت خوابيده باشم

طبق عادت هميشگي دست كشيدم رو جيب شلوارم تا موبايلمو بردارم كه فهميدم تمام لباسام عوض شده

گوشيم گوشيم كجاست

اگه گوشيم زنگ خورده باشه و بابك باهاشون حرف زده باشه چي ...

اخ تمام برنامه هام بهم ريخت ....پس كيفم كو ... اتاقو از نظر گذروندم اما خبري از كيف نبود

بلند شدم و شروع به گشتن كردم كه در اتاق باز شد

پريناز- سلام بلاخره بيدار شدي

-سلام

پريناز- دنبال چيزي مي گردي؟

-چيزه......... اره دنبال كيفمم

پريناز كه سيني تو دستش بود به طرف ميز كوچيكي رفت و سيني رو روش گذاشت به سيني نگاه كرد يه بشقاب سوپ و كمي دارو و يه ليوان اب

پريناز- بذار الان برات ميارم اينجاست تو كمد گذاشته بودمش

به صورتش نگاه كردم تا ببينم كه ايا بابك باهاشون تماس گرفته يا نه

ولي اون ارامشي كه تو وجودش موج مي زد مانع از فهميدن من مي شد

كيفو به دستم داد

پريناز- حالت چطوره

-گلوم خيلي درد مي كنه

پريناز- با اون شيرجه ای كه تو بايد زده باشي ....فكر مي كردم كارت به بيمارستان بكشه بازم خداروشكر زودي خودتو كشيدي بيرون

ببخش ساعت چنده -

به ساعت مچيش نگاه كرد 6 بعد ظهره

6-؟

پريناز- اره

-يعني من از صبح تا به حال خواب بودم

پريناز- از صبح نه از ديروز كه امدي توي اتاق تا الان

-راست مي گي

پريناز- اره خيلي حالت بود انقدر تب و لرز داشتي كه مي ترسيدم بلايي سرت بياد

اما از اونجايي كه دادشي من دكتره خيلي شانس اوردي و كارت به دكتر نكشيد

-حال خودش چطوره اونم مثل من مريض شده

پريناز- سرما كه خورده ولي حالش مثل تو نيست اون زود به خودش رسيد كه به درد تو گرفتار نشه

-راستي گوشيمم تو كيفه؟

پريناز- متاسفانه گوشيت موقعه پريدن تو اب همرات بوده.... هم سيم كارتت سوخته هم گوشيت

نفسمو راحت دادم بيرون...اوه خدا رو شكر

پريناز با تعجب پرسيد خداروشكر كه گوشيت سوخته.....والا حيف اون گوشي به نظرم خيلي گرون بود

دست پاچه شدم نه نه از این خوشحالم كه این بلا سرش امده چون فكر مي كردم جاي ديگه گمش كردم

-يه كيف بغلي هم داشتم اون كجاست

پريناز- همين جاست بلند شد و به طرف كمد رفت و كيفو برام اورد

از دستش گرفت و درشو باز كردم كه ديدم داره نگام مي كنه

پريناز- همچيت سرجاشه ما كيفتو باز نكرديم بعد از اينكه خوابيدي دوتا كيفتم اوردم گذاشتم تو كمد

گوشيتم پرهام براي اينكه فكر مي كرد شايد نسوخته باشه برداشت تا ببينه سالمه يا نه كه متاسفانه اب كارشو كرده بود.

كمي خجالت كشيدم

پريناز- تو نزديك دو روزه كه اينجايي ولي اسمتو هم نمي دونيم

اسمم نازنينه ولي همه بهم ميگن نازي

پريناز-...نازنين ...نازنين..... چقدر بهت مياد

و با يه لبخند با نمك ............منم پريناز

بيا سوپتو بخور.............. از ديروز هيچي نخوردي زير چشات گود افتاده

واي بوش كه عاليه-

با ولع شروع كردم به خوردن

پريناز- سوپتو خودي این داروها رو هم بخور

نيازي نيست يكم ورجه ورجه كنم حالم جا مياد-

پريناز- ولي پرهام گفته بايد بخوري

تو دلم گفتم پرهامتون بي جا كرده اگه راست ميگه به خودش برسه

-باشه تونستم مي خورم

پريناز- تونستن نه......... بايد بخوري نازنين اينطوري اصلا حالت خوب نميشه

چند بار چشامو بستمو باز كردم ...........چشم مي خورم

پريناز- ناراحت نشو از دستم.... اخه اگه خودتم مي ديدي تو خواب و بيداري چطور هذيون مي گفتي و مي لرزيدي...... حتما داروهاتو مي خوردي كه زودي خوب شي .....بدنت خيلي ضعيفه ممكنه دوباره حالت بد بشه.... اگه بخودت نرسي

وقتي گفت هذيون گفتي ترسيدم

و قاشق از دستم افتاد

پريناز- چي شد

-من تو هذيونام چي مي گفتم

پريناز- واضح نبود

-يعني نمي دوني چي مي گفتم

ديدم پرينا به خنده افتاده .......يه سوال ديروز تو صندق عقب خيلي اذيت شدي

-چطور؟

پريناز- اخه همش مي گفتي جون مادرت اون كيسه رو روم نذار

واي دارم له مي شم......... كمك ...............در صندوقو ببيند

نگوووووووووو همه اينا رو من گفتم -

در حالي كه مي خنديد سرشو تكون داد

بازم شكر اسم اون عذب اقلي رو(بابك) نياوردم

پريناز- خوب خانومي كمي استراحت كن

-كجا مي ري

پريناز- فردا امتحان دارم بايد برم بخونم

-دانشجويي ؟

پريناز- اره .......ترم 5 ادبيات ........تو چي؟

-منم ليسانس بي سوادي دارم

پريناز- چقدر شوخي

.خنديدم......پريناز

پريناز- جانم

-بقيه كجان ؟

مامان كه اشپزخونه .......پرهام يا تو اتاقشه يا تو حياط

چقدر این دختر بر خلاف من ارومه سر به زيره ......... خدا براي بابا ننش نگهش داره

سوپمو كه خوردم نگاهي به داروها انداختم بسته اي از قرصا رو برداشتم و با خودم گفتم

ای دل غافل ببين حالا كارم به كجا ها كه نكشيده .....يه الف بچه داره برام دارو تجويز مي كنه

ای ای ای چقدر بهت گفتم نازي خله درس بخون........ دكتر شو .........كه تو هم سري تو سرا در بياري ........هي هي ای روزگار جفا كار چقدر تو حقم ظلم كردي

چندتا قرصو در اوردم شربتو هم نصفشو خالي كردم تو ليوان اب

همونطور كه رو تخت نشسته بودم به پنجره پشت سرم نگاه كردم كه كمي باز بود

دوباره رومو به طرف در كردم و بي هوا قرصا رو به طرف پنجره پرت كردم

این بره تو معدم....... اينم بره تو روده ام

ليوانو برداشتم ........حالا نوبت توه جيگر طلا......... رومو كردم به طرف پنجره و محتواي ليوانو به خارج از پنجره پرت كردم ...... افرين برو بغل عمو

ای داد من بيداد.............. تو از كجا پيدات شد.

ديدم تمام اب و شربتو ريختم رو صورت پرهام

-واي ببخشيد نمي دونستم اينجاييد

قيافش خنده دار شده بود مخصوص با اون حرصي كه مي خورد

باور كنيد گفتم برن بغل عمو ولي احتمالا راهشونو گم كردن كه امدن بغل شما

و پقي زدم زير خندم

با عصبانيت از پنجره دور شد

وا چقدر عصبي........ بچه تو جوني این همه حرص خوردن برات خوب نيست

اوه اوه صدام شده مثل این خروساي بي محل يه دوتا اب نمك قر قر كنم راه ميفتم دوباره مي شم همون هايده هميشگي و با خودم زمزمه كردم

اره عاشقم

يه تپش ....دو تا تپش....... سه تا تبش

حال و هوام

دلم شد عاشق و ديوووووووونه

يه بوسه .......دوتا بوسه........ سه تا بوسه

رو گونه هام

دلم خواست كه بشي همخونهههههههه

اره اره

اه اينكه صداي شهره جون بود ميگم خروسك گرفتم.... واقعا حالم بده ها حق با پريناز بود

يه امشب شب عشقه لا لالاي

نگاهي به خودم تو اينه انداختم دماغم قرمز شده بود چشام باد كرده بود به لباسا كه بهم پوشنده بودن نگام كردم .............دستامو باز كردمو چرخي دور خودم زدم

منو دامن.... نچ نچ ....پيرهنش يكم بلنده ولي خوشگله ....واي تو این حالم كه دارم از گرما مي پزم این شال چي رو سرم

شالو از سرم برداشتم .........در كمد پرينازو باز كردم و دنبال يه شلور گشتم ....چون لباساي خودم بوي دود و بنزين گرفته بودن مجبور شدم از كمد پريناز چيزي پيدا كنم .... شلوار جين خوش رنگي رو پيدا كردم ....خداروشكر پريناز جون هم هيكليم

دامنو در اوردم و رو تخت انداختمش و شلوارو پام كردم .....موهاي بلندمو با برسي كه رو ميز توالت بود شونه كردم و حسابي براي خودم پريشون بازي در اوردم.

استيناي لباسمو كمي تا زدم دوباره خودمو تو اينه نگاه كردم

نازي جون با این دماغ قرمز ....دوتا لپ قرمز كم داري كه بشي دلقك سيرك

به بدنم كش و قوسي دادم كمي گلوم درد مي كرد... اما مي دونستم هر چي بيشتر بخوابم حالم بدتر ميشه

از اتاق خارج شدم دستامو از پشت بهم گره زدم و اروم اروم وارد پذيرايي شدم صدايي نمي يومد

با سر تو اشپزخونه سرك كشيدم كسي نبود اشپزخونه رو كه رد كردم به پذيرايي رسيدم خونه بزرگي بود ولي عيوني نبود ......... همه چيز تميز و مرتب بود.

داشتم دورو برمو خودب نگاه مي كردم كه با صداي در يكي از اتاقا رومو كردم طرف در .........پرهام جلوي در وايستاده بود مثل اينكه رفته بود و دوش گرفته بود و لباساشو عوض كرده بود تا در اتاقو بست روشو كرد طرف من ...... دهنش باز موند

با يه لبخند عريض

-سلاممممممممممممممم خوبي

ببخش قصد نداشتم رو صورتت بريزم فكر نمي كردم اونجا وايستاده باشي

اما اون همونجا وايستاده بود و با چشاي از حدقه زده بيرونش داشت منو نگاه مي كرد

به بابا م مي گم خيلي خوشگلما...............ولي هي مي زنه تو ذوقم و ميگه زيادي تو هم مي زني دختر

..ببين دارم چه مي كنم جوووون مردمو از خوشگليم به كشتن ندم خيليه

الان مي گه تو فوق العاده ای دختر

دبگو ديگه..... كه خر كيف بشم

اما پرهام با يه حركت سريع خودشو پرت كرد تو اتاقش

ای بي ادب زورت امد بگي خوشگلم..... لااقل يه سلام خشك و خالي مي كردي

چشمم خورد به ميوه هاي رو ميز كه خيلي قشنگ تو ظرف چيده شده بودن يه سيب سرخ بزرگ برداشتم و بهش گاز زدم

حالا اگه از من بپرسن از كجا امدم چي بگم

اممممممممم ميگم حافظمو از دست دادم و چيزي يادم نمياد .....نه ابله تو كه به پريناز اسمتو گفتي

فكر كن ........فكر كن ........تا نيومدن

يه گاز ديگه به سيب زدم

و چشمامو تنگ كردم

مادر پرهام- این چه سرو وضعيه

به طرف صدا برگشتم

دوباره لبخند نازمو حواله كردم

-سلاممممممممممممممممم

مادر پريناز بود كه رنگش پريده بود

با صدايي كه از ته چاه در مي يومد....... سلام

و با درموندگي و دهني باز سرتا پامو نگاه كرد

مادر پرهام- پريناز......... پريناز

پريناز با دو خودش به پذيرايي رسوند............ چي شده مامان ؟

همين كه چشمش به من خورد مامان گفتنش به ريپ افتاد

مادر پرهام- مگه تو به این لباس ندادي

پريناز- چرا

مادر پرهام- پس اينا چين؟

پريناز- بخدا من اينا رو بهش ندادم

-ببخشيد مي پرسم چيزي شده

پريناز- نازنين اينا چيه كه پوشيدي؟

-لباسه ديگه ....ببخش شلوارتو بي اجازه برداشتم ....چون چيز ديگه ای پيدا نكردم

پريناز- پس شالت كو

-داشتم از گرما مي پختم نمي تونستم تحملش كنم

چشمم به مادرش خورد كه حالا از فرط عصبانيت صورتش قرمز شده بود

مادر پرهام- پريناز همين حالا برو وسايلشو بهش بده ....از این خونه بفرستش بره

چشام باز شد

-اخه چي شده من كار اشتباهي كردم؟....باور كن نمي خواستم شلوارتو بردارم ....خودم يكي ديگه برات مي گيرم.... يه دونه خوشگلترشو

اما پريناز با دهني باز منو نگاه مي كرد

مادر پرهام- پريناز مگه با تو نيستم زود باش......بايد از همون اول كه مي ديدمت مي فهميدم كه چيكاره ای

-يعني چي خانوم منظورتون چي؟

مادر پرهام- پريناز زود باش

پريناز دستمو كشيد و منو برد اتاقش

پريناز- چرا اينا رو پوشيدي ؟

مگه چيكار كردم.......... به خدا با اينا راحتترم -

پريناز- عزيزم يعني مي خواي باور كنم كه منظور ما رو نفهميدي

-اره باور كن..... من نمي دونم درباره چي حرف مي زنيد

پريناز- ببين شايد تو خانواده يا فاميلاتون راحت مي گردي.... ولي ما به این چيزا مقيديم.... تو نمي توني انقدر راحت تو خونه ای كه يه نامحرمه توشه بگردي

نامحرم-

پريناز- اره پرهام.... تو نمي توني جلوش اينطوري بگردي مخصوصا با موهاي باز

-من بازم نمي فهمم...... اخه چه اشكالي داره

پريناز- تو اگه تو خونتونم انقدر راحت باشي.... بازم بايد بفهمي چي مي گم ....مثلا داري تو این كشور زندگي مي كني

-من 10 ساله ايران نبودم

پريناز يه لحظه ساكت شد

پريناز- يعني مي خواي بگي تو تازه امده ايران

حالا بهترين زمان براي سر هم كردن داستان خياليم بود

-اره من تازه امدم ايران......داشتم ميومدم كه براتون توضيح بدم..... ولي نمي دونم چرا يهو همه چي بهم ريخت

پريناز- اما خوب فارسي حرف مي زني

-معلومه چون پدر و ماردم ايراني بودن

پريناز- پس چطور سر از اينجا در اوردي؟..... يعني اينكه ... نمي دونم منم حسابي قاطي كردم

الان بايد چيكار كنم -

پريناز- تو يه لحظه صبر كن

پريناز از اتاق خارج شد

اينم شد شانس اخه .... امديم از دست يكي راحت بشم گرفتار يكي بدتر از اون شدم

ای خدا كرمتو شكر ....با ما ديگه چرا

حالا من با اينا چيكار كنم

جلوي اينه وايستادم وبا انگشت اشاره و سبابه لبامو جمع كردم ....و مخ نخوديمو فعال كردم.

داشتم به نتايج قابل قبولي مي رسيديم كه پريناز وارد شد

- چي شد؟

پريناز- فعلا اتش بسه .....ولي بايد بياي توضيح بدي

- عزيزم منم كه مي خواستم همين كارو كنم ....ولي نمي دونستم با يه سونامي بزرگ مواجه ام

پريناز- تو هميشه همه چيزو انقدر شوخي مي گيري

- تا جايي كه بتونم yes

پريناز - مي دونم عادت نداري ولي يه شال بنداز رو سرت هر وقت امدي اتاق برش دار

- واقعا این كار لازمه خانومي؟

پريناز- اره ... راستي اين شلوارو هم در بيارم

دستمو مشت كردم وبردم كنار لبام

-ههههههههههه...... واي پريناز پس من چي بپوشم...

پريناز به خنده افتاد و به طرف يكي از كشوهاي ميز توالتو رفت و بعد از كمي جستجو

بيا اينم شلوار ... این چسبون نيست

- قربون بشم ...الان اين چه فرقي با اون يكي داشت

پريناز- ببين من هرچي فكر مي كنم بهت نمياد از خارج امده باشي ....بايد ببخشي رك حرفمو مي زنما

اخه ماشالله فارسي رو داري مثل بلبل حرف مي زني ... براي كسي كه 10 سال خارج بوده يكم غير عاديه... بعدشم تمام ضرب و المثلا و تيكه ها ايراني رو خوب بلدي

-پرينازززززززززززززززززززز زززززززز

پريناز- بله

- يعني تو فكر مي كني من بهت دروغ گفتم

پريناز- ناراحت نشو... باورش يكم برام سخته... اما مطمئنم اگه بياي و برامون توضيح بدي حتما از اشتباه در ميام

- خوب اون موقعه كه از اشتباه در امدي ديگه چه توفيقي براي من داره

پريناز به طرفم امد و لپمو كشيد

ببين این شيرين زبونيات به شكم مي ندازه

- فدات شم اصلا من نميام توضيح بدم همين الان لباسامو مي پوشم و مي رم

پريناز- پس همه حدسياتم در موردت درست بود

- كدوم حدسيات

پريناز-اينكه از اول به ما دروغ گفتي

نه نشد تو داري با این حرفات منو ترور شخصيتي مي كني

پريناز-ترور شخصيتي؟

- چندتا سرفه كردم............. سينه امو دادم جلو و صدامو صاف كردم و با صداي بلند

من براي نجات غرور و حيثيتم كه در مرز نابوديه مي مونم و توضيح مي دم

پريناز دست به سينه شد و با لبخند بهم خيره شد

-عزيزم........... قربون بشم اونطوري نگام نكن......... هول مي شم و مي ترسم متن سخنرانيمو فراموش كنم

حالا كه پريناز ديگه به خنده افتاده بود و مي خنديد

تو جلوي من هول كني جلوي مامان و دادشم چيكار مي كني

-واي پري پري ... نگو كه بايد جلوي اونا هم سخنراني كنم

پريناز به قهقه افتاده بود

نازنين شوخي بسه اونا منتظرتن

واي خدا جون اگه مي خواستم نامزد رياست جمهوري بشم.... انقدر استرس نداشتم كه حالا دارم

با دست پرينازو به سمت در اتاق هل دادم

برو برو بيرون .....خيلي كار دارم بايد سرو وضعمو درست كنم.... و يه بار ديگه متن سخنرانيمو مرور كنم

پريناز-پس زودي بيا ما منتظرتيم

انداختمش بيرون و با درموندگي وسط موهامو خاروندم كه دوباره در باز شد

پريناز با خنده- خانوم رئيس جمهور شال يادت نره

-اوه عزيزم خوب شد يادم انداختي..... داشتم فكر مي كردم بايد با این موها چيكار كنم اگه نيومده بودي و به يادم نمي يوري مي خواستم همشو بزنم

به شلوار پاچه گشادي كه تو دستم بود نگاه كردم

خوب سلام بر مراد بيك راهزن ... سلام بر روز روزگاري....... .....

چه مي شد كرد براي يه شب موندن چاره ای نداشتم.... فردا كه قراره برم پس يه امشبي رو به ساز اينا بر رقصم ......به جايي كه بر نمي خوره ....

شلوارو پوشيدم موهامو با كش .....دم اسبي بستم و شالو رو سرم انداختم

اينطوري هم بدم نميشما

خوب يه نفس عميق ... دستامو تو هم گره زدم و جلوي لبم اورم و چشمامو بستم

نازي خرابش نمي كني.......... زبونتو كوتاه مي كني........زيادي ور نمي زني .. كم خالي مي بندي ..

وسعي مي كني اداي يه دختر مظلومو در بياري كه گرگاي تهرون بهش حمله كردن و يه كيف ديگشو ازش دزديدن ......و تو ديگه ادرسي براي پيدا كردن فاميلاي مادريتو نداري و مي خواي تو اولين فرصت برگردي ...برم نگشتي به جهنم ..... مي گي مي خواي خودت تنها بري دنبالشون

همين........... همين.......... و همين.......... چيزي زيادي نمي گي فهميدي

اره به جون مادرم فهميدم...

مي دونم بازم زياد از حد فك مي زنم ولي به اميد موفقيت

و از اتاق خارج شدم

به طرف ميز محاكمه نزديك مي شدم

يه قاضي سر سخت(مادر پريناز).. يه دادستان اخمو(اقا پرهام گل گلاب ) و يه وكيل تو دل برو(پريناز.... جيگر جون خودم ) اوه خدا جونم خوشيم كامل كامله

سعي كردم به خودم مسلط باشم و همونطوري كه در دفاعيه تزم پشت تريبون رفته بودم با قدمهاي استوار و بدون لرزش به طرف جايگاه رفتم

(بازم خالي بستي.... كدوم دفاعيه؟......... كدوم تز؟.... ای تو روحت نيلا مي خوام به خودم روحيه بدم .... اخه نازي جون تو گورت كجا بود كه كفنم داشته باشي ..... نيلا مي خواي يه فحش اساسي بهت بدم ..... نه نه تو برو به خودت روحيه بده اصلا به من چه ....افرين پس كمتر فك بزن و رو مخ منم راه نرو )

با صداي ارومي سلام كردم وسعي كردم نقش يه دختر مظلومو بازي كنم.

هنوز داشتن نگام مي كردن به پريناز نگاه كردم كه با لبخندش بهم قوت قلب داد

نفسمو دادم بيرون

اسمم نازنينه..........ولي همه بهم مي گن نازي .... شما هم هرچي دوست داشتيد بهم بگيد ...... 10 ساله كه ايران نبودم ... مادرم تو 8 سالگي مرده مي دونم خيلي خيلي متاسفيد ........ خدا رفتگان شما رو هم بيامرزه .... ولي جاي تاسف برانگيز ترش مونده

بابايي ببخش از اينجابه بعدش مجبورم حذفت كنم ...

پدرمم دو هفته پيش عمرشو به شما داد....... اون ايراني نبود .... حالا قصه عشق بابا و مامانم بماند كه خودش يه شاهنامه است

فقط همينو بگم كه خانواده مادريم راضي به این وصلت نبودن ولي عشق كه این چيزا حالش نميشه .. يعني به نظرتون ميشه؟..... مي دونم كه با نظرم موافقيد ....و مي گيد نميشه ....منم حاصل این عشق اتشين و طوفانيم....البته رو دريا به دينا نيومدما... رو سطح كره خاكي بود به گمونم ... حالا مريخ يا زمين بودنمو هنوز يكم شك دارم

كمي سرمو اوردم بالا و به قيافه هاشون نگاه كردم ....پريناز كه از خنده در حال انفجار ه.............

پرهامم انگار داره خودشو كنترل مي كنه و مادرشون هنوز مثل كوه يخه و قابل اب شدن نيست

خودمم خندم گرفته بود اب دهنمو قورت دادم و سعي كردم شيطنتو از چشمام دور كنم

سعي كردم كمي اشك چاشني حرفام كنم

اشك بيا ديگه ....چرا اشكام از كار افتادن..... هر چي زور مي زدم كه دو تا قطره اشك از چشام بياد ولي دريغ از يه قطره .. به درك نيا فكر كردي محتاج تو ام ايكبيري

-خوب بريم سر قضيه خودمون كه اصل مطلبه

پدرم قبل از مرگش از من خواست به ايران برگردم و خانواده مادريمو پيدا كنم اما تو همون فرودگاه يه كيف ديگمو زدن هموني كه توش ادرس بود

من موندم و این بدبختي.... داشتم مي رفتم به همون حوالي كه تو ادرس بود چون همين طور روزنامه وار خونده بودم و يه چيزايي تو ذهنم بود

اما به نتيجه ای نرسيدم ..........صبح شده بود و من هنوز تو خيابونا بودم كه دو نفر قصد كردن يه كيف ديگمو بزنن..... ولي شانس اوردم و از دستشون فرار كردم ..اما چندتا خيابون این طرف تر دو باره ديدمشون راستش ازشون ترسيدم تو همون موقعه ديدم ماشين شما دراش باز شد

منم از ترس براي اينكه منو نبينن تو صندق عقب ماشينتون قايم شدم . .... والبته این از بد شانسيه من بوده كه هر چي خريد داشتيد اون روز انجام داديد و خدا رو صد هزار مرتبه شكر كه قصد نكرديد براي خونه يه گوساله بگيرد كه اونم بذاريد صندوق عقب

.........نفسمو دادم بيرون و با لبخند بهشون نگاه كردم ...

خوب این بود داستان من..... خوش بود دوستان من ........

پريناز با این حرفم تركيد و شروع كرد به خنديدن... پرهام سرشو انداخته بود پايين و به زور خندشو كنترل مي كرد

مادر- يعني براي ما تا الان داشتي داستان ميگفتي

نه نه به جان عزيزم ...( حالا این عزيزم كي هست ؟.....خفه نيلا ) ... اينو محض شوخي گفتم خانوم .....

پرهام سرشو بالا اورد و دستي به چونش كشيد و بعد از كمي مكث

به زبان انگليسي

شما و پدرتون تو كدوم كشور زندگي مي كرديد و شغل پدرتون چي بود؟

خندم گرفته بود ... حالا نوبت تست گرفتن ايشون بود.... خواستم كمي سر به سرش بذارم بد نبود ............ يكم اذيتشون مي كردم

-نمنه .... چي گفتيد....ميشه به زبون خودمون حرف بزنيد

پرهام به مادرش نگاه كرد........... با این حرفم به يقين رسيدن كه من سر كارشون گذاشتم

پرهام- من از تون پرسيدم

خوب امل بازي بس بود بايد باور مي كردن كه من راست مي گم

و قبل از اينكه پرهام سوالشو به فارسي دوباره بپرسه

با اراش و متانتي خاص كه ويژه خودم بود همونطور به زبان انگليسي

منو پدرم تو .... زندگي مي كرديم پدرم يه مهندس آرشیتکت بود و حدودا 30 سال پيش با مادرم ازدواج كرد

خواهرتون فكر مي كنه من يه دروغگوي قحارم ... چون فارسي رو داردم به قول ايشون مثل بلبل چح چح مي زنم .

با اينكه بزرگ شده اونجام.... اما هنوزم عاشق شعراي ايرانيم ....من مي ميرم براي شعراي حافظ.. همشونو حفظ نيستم اما دوست دارم شما بدونيد كه كدوم شعرشو بيشتر دوست دارم

اوه ببخشيد شما الماني هم بلديد.. چون مي خوام به زبان الماني براتون شعرو بخونم

بهش خيره شدم

پرهام – نه متاسفانه الماني بلد نيستم

خوب اشكالي نداره با همون انگليسي هم كارمون راه ميفته و خوندم

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

بازآید و برهاندم از بند ملامت

خاک ره آن یار سفرکرده بیارید

تا چشم جهان بین کنمش جایاقامت

فریاد که از شش جهتم راه ببستند

آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت

امروز که در دست توام مرحمتی کن

فردا که شومخاک چه سود اشک ندامت

ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق

ما با تو نداریم سخن خیر وسلامت

درویش مکن ناله ز شمشیر احبا

کاین طایفه از کشته ستانند غرامت

در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی

بر میيشکند گوشهمحراب امامت

حاشا که من از جور و جفای تو بنالم

بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت

کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ

پیوسته شداین سلسله تا روز قیامت

وقتي شعرو خوندم بهشون خيره شدم

مادرش به پرهام نگاه كرد ....پرهام با این كارم ديگه خلع سلاح شد و چيزي نگفت

پريناز- واي دختر چقدر رون حرف مي زني

ببخش پريناز جون خير سرم 10 سال بين اجنبي ها بودما .....نكنه انتظار يه تپق جانانه از طرف منو داشتي

پريناز- يعني تو زبون الماني رو هم بلدي ....

-ای بگي نگي

پريناز- واي بايد به منم ياد بدي

-خيلي دوس داشتم ولي من فقط همين امشبو مزاحمتون هستم از فردا بايد برم دنبال فاميلاي مادريم

مادر پريناز- تو كه جاي ديگه ای رو نداري

-خوب تا يه مدت مجبورم برم هتل .... اگه پيداشون هم نكردم كه بر مي گردم

مادر پريناز- دخترم قسمت بوده كه بياي این خونه..... تو كه فعلا كسي رو نداري ادرستو هم گم كردي... پس بهتره اينجا باشي... ما هم كمكت مي كنيم تا بتوني اونا رو پيدا كني

اما من كه نمي خواستم بمونم قصد داشتم تو این مدت.... برم براي خودم چندتا شهرو بگردم وكلي صفا كنم اينطوري توي يه زندان ديگه مي يو فتادم

-نه خانوم اگه اجازه بديد من فردا مي رم نمي خوام مزاحم خانواده خوبي چون شما بشم .

مادر پريناز- چه مزاحمتي عزيزم تو مهمون مايي و قدمت رو چشم ماست .......

بايد ببخشي نمي دونستم با فرهنگ كشورت بيگانه ای وگرنه اونطوري باهات حرف نمي زدم

-نه شما بايد منو ببخشيد يادم رفته بود كه نبايد بدون حجاب وارد جايي بشم كه ..

به پرهام خيره شدم كه با تفكر بهم نگاه مي كرد

كه يه نامحرم توش هست

تا اينو گفتم پرهام چشاشو به زمين دوخت

مادر پريناز- عزيزم از حالا تو هم عضوي از خانواده ما هستي... مي خوام راحت باشي و هرچي خواستي بدون تعارف بگي ...در مورد حجابتم نمي گم كامل حفظ كن... ولي اون شال سرت باشه پرهامم راحتره..... وقتي نبود تو مي توني برش داري

-نه خانوم جون اگه اجازه بديد من برم اينطوري باعث دردسرم... دوست ندارم مزاحمتون بشم .

مادر پريناز- عزيزم چقدر تعارفي هستي من جدي گفتم

ای خدا حالا این خاك جديدو كجاي سرم بكوبم .....چه اصراي به موندنم داره كاش همون موقعه كه بيرونم مي كرد مي رفتم

مادر پريناز-.تو این مدت هم مي توني از اتاق مهمون كه طبقه بالاست استفاده كني ....

ناچارا بايد مي گفتم باشه و فردا قبل از اينكه بيدار مي شدن فلنگو مي بستم

-چشم هر چي شما بگيد ....

مادر پريناز- افرين دختر خوب به منم اگه دوست داري بگو ثريا.... انقدر خانوم خانوم نكن

-چرا دوست نداشته باشم........... من كه از خدامه ....ولي شما ناراحت نمي شيد اخه من زود خودموني ميشم.. پشيمون نشيد از این پيشنهاد

در حالي كه از كنارم مي گذشت دستشو گذاشت رو شونم... نه عزيزم مطمئنم هيچ وقت پشيمون نميشم

مادر پريناز- پريناز جان بيا كمك تا شامو اماده كنيم

خيلي ذوق كردم... نه به اون برخورد اولش و نه به حالاش كه شده بود مثل فرشته ها

بعد از اينكه پرينار و مامانش رفتن اشپزخونه سرجام درست نشستم... كه متوجه پرهام شدم كه هنوز متفكر بود......

-ناراحت نباشيد .... الماني بلد نيستيد كه نيستيد.. زمين كه به اسمون نرسيده ..اگه قول بدي پسر خوبي باشي خودم بهتون ياد مي دم ...ولي بايد بگم من سر كلاس اينطور شوخ نيستما...

منتظر بودم كه اظهار خوشحالي كنه

پرهام- خانوم من برخلاف شما اصلا با ادم زود خودموني نميشم مخصوصا با خانوما...لطفا تا زماني كه اينجا هستيد براي اينكه موردي پيش نياد دور من افتابي نشيد..

-اگه مهتابي بشم چي؟

پرهام- خانوم من با شما شوخي ندارم

خوب منم ندارم اقا .... فكر مي كنيد من كشته مرده امثال شمام ... نه اقا من كه اونجا بودم هزارتا مثل شما جلوم خمو راست مي شدن..... انتظارم ندارم ادمي مثل شما برام بال بال بزنه

پرهام بدون اينكه ديگه جوابمو بده به سمت اتاقش رفت

جوجه تيغي اخمو

وا این كجاش به جوجه تيغي مي خوره ....خدايش خيلي سر تره از بابكه

خوب همون اخمو رو بهش بگم بهتره ... بايد تو اولين فرصت يه اسم مناسب براش گير بيارم.....اسم پرهام براش زياديه... خوب اينم از پرونده این

بلند شدم و به طرف اشپزخونه رفتم

واي این بوي چيه .... معدم كه حسابي داره تحريك ميشه... تا دو دقيقه ديگه اب دهنم راه افتاده .....تو روخدا زودتر غذا رو بياريد كه با اب دهنم اينجا رو به لجن نكشيدم

پريناز خنديد و ظرف سالادو گذاشت تو دستام

پريناز- نازنين جون تا اينجا رو به لجن نكشيدي ... بيا بقيه این سالادو درست كن تا من ميزو بچينم

چاقو رو داد به دستم و بقيه مواد سالادو كنار دستم گذاشت

من همونطوري چاقورو بالا نگه داشته بودم و ظرف سالدو تو دست ديگم

پريناز- چرا منو نگاه مي كني

-عزيزم ... دقيقا بايد الان چيكار كنم؟

پريناز- تو دقيقا بايد سالادو درست كني

-مي دونم سالاد چيه و انواعشو هم مي دونم

پريناز- خوب

-خوب به جمال منورت... من كه بلد نيستم درست كنم

پريناز- يعني يه خرد كردن ساده رو هم بلد نيستم

-فقط خردشون كنم ؟

پريناز- اره خردشون مي كني و همه رو مي ريزي تو ي اين ظرف

-چه خوب ...پس برو... و با خيال راحت ميزو بچين كه الان خودم سالاد و به همراه سسش درست مي كنم

پريناز- مطمئن باشم

-خيالت تخت تخت ....يه دونه هم بزن به تخته كه تختش تخت بشه

پريناز هي مي رفت و ميومد و وسايلو مي برد

واي این چه كار سختيه ها ... اينارو چطور بايد خرد كنم

بعد از اينكه كارم تموم شد سرمو كمي بردم عقب و به ظرف سالاد نگاه كردم....چرا مثل سالاداي زن عمو نشد

يه دونه از برگاي كاهو رو برراشتم و بالا اوردم ...

این چرا انقدر بزرگه ...خوبه ديگه ...مگه مي خوان چيكار كنن ...قرار بخوريم ديگه... چه فرقي مي كنه بزرگ باشه يا كوچيك

خوب بريم سر سس.....اهان از این 4تا قاشق...كمي نمك... فلفل ... ابليمو .... این چيه.. حتما بايد اينم بهش اضافه كنم...خوب يكمم از این ..حالا بينندگان عزيز مواد را با هم مخلوط كرده و اجازه نفس كشيدنو به مواد نمي ديم كه تو نطفه خفه بشن

سسو هم مي زدم در حالي كه زبونمو كمي از گوشه لبم داده بودم بيرون و با تلاش فراوون در حال درست كردن سس بودم .

پريناز - تموم شدي

-اره جيگر جونم

به ظرف سالاد نگاه كرد

پريناز- خيارارو پوست نكردي؟

-بايد مي كردم پري جون؟

پريناز- نه خوب اما..... نه اينطوري هم خوبه...

سسو ريختم تو جاش و با غرور بي سابقه كه از خودم سراغ داشتم به طرف ميز ناهار خوري رفتم و سالاد گذاشتم وسط ميز ..

از اينجاي داستان به مامان پريناز و پرهام مي گم ثريا جون

ثريا جون نگاهي به سالاد كرد و كمي سرشو تكون داد..

ممنون دخترم

خواهش ثريا جون ،.........-واي چه فسنجوني ، رنگ و بوش كه داره ديونم مي كنه

ثريا جون -پريناز پرهامو صدا كردي

پريناز- اره الان مياد

پرهام با اون چهره بق كردش امد و دقيقا روبه روي من نشست پريناز كه كنار من بود داشت تو بشقاب برنج مي كشيد

-بسه بسه من زياد نمي خورم

پريناز- نازنين جون براي تو نمي ريزم ... توبايد يه چيز ديگه بخوري غذاي هاي روغني اصلا برات خوب نيست

-چيييييييي ...........ولي من فسنجون مي خوام

نگاهي به ثريا جون انداختم....

-فقط يكم ...... از من نخوايد بي تفاوت از این فسنجون بگذرم

ثريا جون -ولي اصلا برات خوب نيست عزيزم يه چيز ديگه برات درست كردم.

مثل بچه يتيما به فسنجون تو بشقاب پرهام با حسرت نگاه كردم ...بدجوري داشت چشمك مي زد

بعد از اينكه بشقابشو ديدم...... نگام به چشماش افتاد كه معلوم بود از ته دل دلش خنك شده بود

پريناز- نازنين جون تو اينو بخور حالت كه بهتر شد خودم يه فسنجون مخصوص برات درست مي كنم .

پرهام اروم قاشقشو پر مي كرد و مي ذاشت تو دهنش و با يه لبخند كه براي حرص دادن من بود.. بهم گاهي نگاه مي نداخت

چشامو تنگ كردم و گوشه لبمو با دندونام كمي گاز گرفتم

اقا پرهام اگه من نتونم بخورم تورو هم نمي زارم اين فسنجونو كوفت كني ...روي ميزو نگاه كردم ليوان كناريشو با نوشابه پر كرده بود ...نه ليوان كمشه بايد كاري كنم كه تو ذهنش براي هميشه هك بشه.

كمي اينطرفترش يه ظرف ماست با پارچ نوشابه بود ...ميز چندان بزرگ نبود بنابراين فاصلمون كم بود به طوري كه اگه از زير ميز پا مو دراز مي كردم مي خورد به پاي پرهام ....

بهش نيم نگاهي انداختم به چشام نگاه كرد ... انگاري داشت از چشام يه چيزايي رو مي خوند كه لبخندشو ديگه نمي زد ...

خوب نازي .نازي جون اماده شو براي عمليات كبرا 2010 ....

ليوانمو برداشتم و به بهانه ريختن نوشابه از جام بلند شدم و به طرف پارچ نوشابه خم شدم ...

دستم به طرف پارچ دراز كردم

پريناز - واي نازي جون نوشابه مي خواي بخوري ؟

با حرف پريناز بهانه هول شدنم خود به خود درست شد

-هان؟ چي پريناز؟

و به بهانه هول شدن دستم خورد به پارچ و طوري ضربه زدم كه به طرف پرهام كج شدو با صدا به بشقابش برخورد كرد و تمام ظرفش پر از نوشابه شد و دوباره چرخيد و به طرف پرهام رفت و قبل از اينكه غلطي بتونه كنه نوشابه رو پيرهن و شلوارش ريخت ...

پرهام- اي واي

و زودي خودشو كشيد كنار.... هرچي هم خودشو عقب كشيد فايده ای نداشت و كار از كار گذشته بود

اخ كه دلم خنگ شد

ثريا جون - چي شد

و سريع پارچو از روي پاهاي پرهام برداشت

پرهام از جاش بلند شد و شلوارشو تكون داد

- اخ ...اخ ببخشيد چي شد

با خشم بهم نگاه كرد ....ثريا جون و پريناز بلند شده بودن و داشتن خرابكاري منو جمع و جور مي كردن و حواسشون به ما نبود

به پرهام نگه كردم و بهش چشمك زدم

- واي شرمنده نمي خواستم اينطوري بشه ....

پرهام اخ كه چقدر حرص مي خورد....خندم گرفته بود و داشتم به زور خندمو قورت مي دادم..

ثريا جون -اشكالي نداره مادر جون بيا بشين ...پريناز برو يه بشقاب ديگه بيار

پرهام- نه من سير شدم

ثريا جون -وا مادر تو كه چيزي نخوردي

پرهام- نه به اندازه كافي سير شدم

-ای بابا من كه گفتم ببخشيد ....تو روخدا از دستم ناراحت نباشيد ...

پرهام - نخير ناراحت نيستم

-خوب اگه نيستيد بمونيد و سالادي رو كه من درست كردم بخوريد

پريناز و ثريا جون بهش نگاه كردن

بالاجبار نشست و ظرف سالادو كشيد طرف خودش تا كمي بريزه تو بشقابش.... با گيره كمي سالاد برداشت

تا بالا اورد كاهوها در سايزاي متنوع (بزرگ،كوچيك،متوسط ،ريز،درسته )از ظرف خارج شدن..... گيره رو كمي برد بالا و با كنكاش بهشون نگاه كرد ...

با دندنامو لبمو گاز كردم و در حالي كه مي خواستم نخندم

-واي خدا جونم باور مي كنيد خودمم نمي دونستم تو سالاد درست كردن انقدر تبحر داشتم ....اصلا فكرشو هم نمي كردم كلاساي اشپزي انقدر تاثير گذار باشن ....خوشحالم پولام حيف و ميل نشدن ..

پريناز در حالي كه قاشق تو دهنش بود و ثريا جون دستاش رو ميز و پرهام گيره سالاد تو دستش بهم نگاه كردن ...

دستامو رو ميز گذاشتم و به طرفشون كمي خم شدم

-چيز عجيبي گفتم ... سرمو تكون دادم......نه

اهان بهم نمياد كلاس اشپزي نرفته باشم... درسته......دوباره سرمو تكون دادم..... نه

اهان از كارم رضايت داريد مگه نه ..........سرمو به طرف بالا تكون دادم .......... ...نه

اهان فهميدم مي خوايد بگيد حيف كه پدرو مادرم نيستن كه به دخترشون افتخار كنن...........

دوباره نگاشون كردم ........................بازم نه

كمي گونمو خاروندم ..........يهو تو هوا يه بشكن صدا دار زدم ...كه از صداش خودم خندم گرفت

اه اين كه صداش تنظيم بود .... شما ببخشيد هول شده ... تنظيماتش بهم ريخته

خوب چي مي خواستم بگم...اهان ديگه به جان مادرم فهميدم

ای بلاها مي خوايد خودم سالادو براتون سرو كنم...... خوب از اول بگيد .....ظرف سالادو از پرهام گرفتم و گيره رو كه هنوز تو دستش بود از دستش كشيدم بيرون

خوب این براي اقا ي دكتر.... این براي ثريا جون عزيزم.... اينم براي پريناز خوشگله

و بعد تا جايي كه مي تونستم رو سالاداشون از سسي كه ساخت خودم بود ريختم

- خوب عزيزانم بخوريد......گواراي وجودتون... بخوريد بازم بگيد نازي بده ...

هنوز سه تايي داشتن نگام مي كردن.... خاك تو سرت نازي ببين اينا هم تو داشتن عقلت به شك افتادن..

- نمي خوايد بخوريد...

ثريا جون- چرا چرا عزيزم .........بايد خيلي خوشمزه شده باشه...... بخوريد بچه ها نازنين خيلي زحمت كشيده .. ناراحت مي شه نخوريم و اولين چنگالو كه روش كاهو و گوجه و به همراه سس غليظم بود گذاشت تو دهنش و چشاشو بست..... بهش خيره شدم تا نتيجه رو ببينم كه يه لحظه فكش از حركت وايستاد... چرا ديگه تكون نمي خوره سر چرخوندم پرهام و پرينازو ديدم ..

پريناز كه چشاش از حد معمولي گشادتر شده بود پرهام كه قربونش برم لپاش باد كرده بود...

دوباره به ثريا جون نگاه كردم ...

- چي شد چرا ساكت شديد ...نمي خوايد چيزي بگيد ...

كه تويه لحظه هر سه تاشون با سرعت از ميز دور شدن يكي دستشويي ...... يكي اشپزخونه و اون يكي حياط

-وا چي شد..... چرا همچين كردن ....اي بي جنبه ها يه سالاد كه انقدر ادا و اطوار نداره ....كمي سالاد براي خودم ريختم و روش سس ريختم

-خودم همشو مي خورم ...و اولين برگه كاهو رو گذاشتم تو دهنم ....

-اينا قدر نمي دونن......... بيا و خوبي كن و هنر به خرج بده ..كه يهو فك منم از كار افتاد و چشام به حد گشادي چشاي پريناز رسيد ....

وايييييييييييييييييييي ددم . ..................

با سرعت به طرف دستشويي رفتم و دستگيره رو كشيدم ولي پريناز درو بسته بود و ميگفت الان نه دارم مي سوزم...

با سرعت به اشپزخونه رفتم .....

-واي سوختم سوختم....بريد كنار ثريا جون

ثريا جون -..نه نه نه نازنين ... دارم اتيش مي گيرم برو ..

-واي واي واي سوختم و با سرعت خودمو به حياط رسوندم.... پرهام شلنگ ابو گرفته بود تو دهنش .... و كنار استخر داشت دهنشو مي شست...

كه شلنگو از دستش كشيدم و سرشو گرفتم به دهنم واي سوختم سوختم ....

ای خدا چي ريخته بودم توش ....احساس مي كردم سرم اتيش گرفته و شلنگو رو سرم گرفتم...

پرهام- ديونه اينكارا چيه دوباره سرما مي خوري....

ولي به حرفش گوش نكردم و مدام هي دهنمو و سرمو زير شلنگ اب مي گرفتم كه شلنگو به زور از دستم گرفت....

پرهام- تو كه بلد نيستي چيزي درست كني چرا درست مي كني ....

-بلدم خوبم بلدم ... این سالاد بايد سسش تند باشه ....

پرهام- انقدر تند كه بايد اتيش بگيريم؟

تو كه جنبه خوردن نداري مي خواستي نخوري؟

پرهام- خوبه والا ......رو كه نيست سنگ پاي قزوينه

دهنمو براش كج كردم ...

پرهام- خيلي پرويي.........برو تو خونه دوباره سرما مي خوري؟

با سرو صورتي خيس وارد خونه شدم....

ثريا جون و پريناز در حال جمع كردن ميز شام بودن...

-بايد منو ببخشيد فكر نمي كردم انقدر فلفل زده باشم....

پريناز- نه عزيزم تقصير منه نبايد از مهمون كار مي كشيدم ....

ثريا جون- تو كه باز خيسي ....

به خودم نگاه كردم ..

ثريا جون- برو لباستو عوض كن تا دوباره حالت بد نشده

با سرافكندگي به اتاق پريناز رفتم و حوله رو برداشتمو موهامو خشك كردم

ای خاك تو گورت .....خواستي كوفت يه نفر كني .... كوفت همه كردي...اشكالي نداره.... نازي جون خودتو ناراحت نكن ...يادگاري ميشه براي سال ديگه همين موقعه ها كه نيستي.... انوقت كلي به يادت مي خندن....

پريناز – موهاتو خشك كردي

-اره

بيار بريم اتاقتو نشون بدم

باهم وارد اتاق شديم ...

-چه جاي دنج و راحتيه....از پنجره به حياط نگاه كردم

خيلي باحاله ....صبحا با صداي باد كه بين برگ درختا مي پيچه بيدار بشي ....خونتون معركه است.

-راستي يه چيز بپرسم

پريناز- بپرس

-بابات كجاست؟

پريناز- پيش باباي توي

-اخيه تسليت مي گم نمي خواستم ناراحتت كنم

پريناز- نه عزيزم ناراحت چيه .. چندين ساله ...

يه جهش رو تخت زدم و چار زانو نشستم مي گم... برادرت حالا تخصصش چي هست ؟...چند سالشه؟... هميشه انقدر اخمو؟.... از من خيلي بدش مياد؟.....

پريناز- چرا بايد از تو بدش بياد

-احساس كردم زياد از بودنم تو این خونه راضي نيست

پريناز- نه اينطوري نيست ..اصلا هم اخمو نيست.... نمي دونم چي ازش ديدي كه بهش مي گي اخمو ...تخصصشم قلب و عروقه و 34 سالشه

-بهش نمياد

پريناز- اينكه 34 سالشه.... بهش نمياد يا تخصص قلب و عروق

با خنده دوتاش

پريناز- مگه بايد بهش بياد

- نه خوب فكر مي كردم دكتراي قلب و عروق بالاي چهل سالو دارن ... كلك شايدم دادشت 40 سالشه با جراحي پلاستيك خودشو خوب نگه داشته

پريناز- وا نازي جون شوخي... شوخي اونم با دادشي من

- ای بابا شوخي كردم به دل نگير به قلوه بگير

پريناز- خيلي با نمكي نازي.... تو از چيزي هم ناراحت مي شي ....

-اره ... يكش همين شام كه كوفتتون كردم....... انقدر ناراحتم كه فكر نكنم تا صبح خوابم ببره

پريناز- حالا چرا انقدر فلفل ريخته بودي توش دختر

-عزيزم من هرچي كه اونجا گذاشته بودي تو سس ريختم ....فكر كردم دارم درسترين كارو مي كردم

پريناز كنارم نشست ...پس خدارو شكر جلوت سيا نور نزاشتم

با خنده و طبق همون عادت خركيم زدم پس گردنش ...اره ها به جون تو اگه گذاشته بودي حتما مي ريختم توش و بعد زدم زير خنده

پريناز- ماشالله يه ريزه ای.... ولي دستت خيلي سنيگنه ها

- اخ شرمنده من باز اينكار و كردم... حواسم نبود پري جون .. ببخش يه عادت قديميه

پريناز- بهتره تركش كني.... چون مي ترسم تا وقتي كه بخواي از اينجا بري ديگه سري رو تنم نمونده باشه

دوباره به خنده افتادم و خواستم باز به شوخي بزنم پس گردنش.... كه جا خالي داد و اون يكي خوابون پس گردنم.

-واي

پريناز- خيلي مزه مي ده.... بي هوا كتك بخوري .......نه

- پري تو هم............ و با بالش افتادم دنبالش ...با خنده از اتاق زديم بيرون و باهيجان دنبالش از پله ها دويدم پايين ..

-وايسته اگه راست مي گي

پريناز- اه زرنگي اگه تونستي منو بگير

ديگه رفته بوديم حياط و دنبالش مي كردم

كه رسيديم به يه ميز اهني قديمي ...كه دوتا صندلي اهني زنگ زده كنارش بود

-وايستا

پريناز- نه نه

هي پريناز مي رفت این ور ....منم خلاف جهتش .............هي دور ميز مي چرخيديم و وايميستاديم..

خواستم بالشو پرت كنم طرفش كه به طرف دوتا درخت تو باغ دويد ...

- من نفس كم نميارم پري .....واي به حالت اگه دستام بهت برسه ...

پري تو تاريكي بين درختا رفت...... ومنم دنبالش در حالي كه داد مي زديم و مي خنديدم به يكي از درختا نزديك شدم

چون تو تاريكي به این سمت امده بود ....متوجه نشدم پشت كدوم درخت رفت ..

كه يهو سايه ای پشت درخت ديدم ...

-خيل خوب شيطون بلا گرفته ...پيدات كردم

و بالشو با تمام قدرت به طرفش پرت كردم و خودمم به طرفش يورش بردم ..

-ديدي ديدي گرفتمت و با تمام قدرت پريدم روش كه دوتايي افتاديم رو چمناي تازه خيس شده

حالا تو تاريكي با مشت افتادم به جونش

-بازم هوس مي كني ...بهم پس گردني بزني

اخ ....واي .....

چشم باز كردم و خوب تو تاريكي به كسي كه روش افتاده بودم نگاه كردم

-تو .....

پرهام با خشم - بازم تو

سريع قبل از اينكه پريناز ما رو ببينه از روش بلند شدم..... اونم زودي خودشو جمع و جور كرد .

پريناز از پشت درختي كه قايم شده بود در امد و به طرف ما امد

پريناز- نازي چي شد ...

-بخدا...... ببخشيد من ... من ... من فكر كردم پرينازه و به پريناز نگاه كردم ... پريناز از خنده در حال انفجار بوده...

پريناز- تو نيت كردي برادر بدبخت منو بكشي

پرهام با عصبانيت از روي چمنا بلند شد ....صورتش قرمز شده بود... بدون اينكه حرفي بزنه به طرف خونه رفت....

پريناز- حواست كجاست چرا با بالش افتادي به جون پرهام ...

هنوز به رفتن پرهام نگاه مي كردم .....

پريناز- با توام نازي ....

برگشتم طرفش و يه پست گردني زدم به گردنش ....

پريناز- اخ چرا مي زني ...

-چرا مياي تو تاريكي كه از این اتفاقات ميمون بيفته ؟....

پريناز- هان؟تو چي گفتي ؟

-من چيزي نگفتم ...

پريناز- چرا يه چيزي گفتي

- نه ... اشتباه مي كني ؟

پريناز با لشو از روي زمين برداشت ...وقتي مي گم يه چيزي گفتي يعني گفتي و با بالش دنبالم كرد.... دوباره با خنده و جيغ تا اتاق دنبال هم دويديم ..

پريناز- واي بسه چه جوني داري تو دختر ....

با هم پريديم رو تخت .. داشتيم نفس نفس مي زديم

پريناز- براي امشب بسه ديگه .... بايد صبح زود بيدار شم ....

بلند شد و به طرف در رفت و بالش تو دستشو به طرفم پرت گرفت.. تو هوا گرفتمش ..

پريناز- خوب بخوابي شيطون ...

- تو هم خو ب بخوابي پري جون

برق اتاقمو خاموش كرد و دربست و منو تو تاريكي اتاق تنها گذاشت ...

رو تخت دراز كشيدم ... بالشو تو بغلم گرفتم و ياد لحظه ای افتادم كه افتاده بودم تو بغل پرهام...

-واي خوب شد پريناز نديدا...پرهام نره به مامانش بگه ...نه مگه بچه ننه است ...به پهلو چرخيدم... و ياد چهره پرهام افتادم....

-خره............... خر نشي ......... يه اتفاق بود.... فكر كن بابك بوده كه مي خواستي خفش كني ...

قلب و عروق ... 34 ساله

واي واي نازي مي خوام بخوابم ...خوب بتمرك .....دارم كم كم خل ميشما(نازي جون بودي .... نيلاااااااااااااااااااااا اااا...................مرض داد نزن .....)....

بايد فردا صبح زود بزنم بيرون ... تو اولين فرصت هم به سحر زنگ بزنم...

چه خانواده خوبي ....اگه اينكارو كنم فكر مي كنن چقدر بي ادب بودم و همه ي حرفام دروغ بوده

خوب يه نامه مي نويسم و ازشون تشكر مي كنم و مي رم اينطوري بهتره

....خوب بريم لالا كه از نون شبم واجبتره ...

بالشو محكمتر تو بغلم فشار دادم و با خسس گلوم به خواب فرو رفتم

ای مگس مزاحم انقدر وز وز نكن...صورتمو كردم طرف ديگه....اه برو انور ... چه مگس سرتقي ...دوباره تو جام چرخيدم و رو شكم خوابيدم .....احساس كردم داره مي ره تو دماغم با كف دست خواستم بكوبم رو مگس كه شترق كوبيدم تو دماغم ....اخ.....اشك از چشمم در امد...و چشامو اروم باز كردم

هنوز ديدم تار بود ...و به زور سعي كردم روبه رومو ببينم...كمي دقت كردم ديدم يه چوب نازك داره رو دماغم تكون مي خورم ...

چشامو بيشتر باز كردم.....پريناز بود كه داشت اذيت مي كرد .....

-تويي

پريناز- ساعت خواب ....

بالشو از زير سرم كشيدم و اروم به طرفش پرتاپ كردم ....تو كه بدتر از مني دختر ....

كي اول صبح انقدر اذيت مي كنه

پريناز- اول صبح؟....خانوم خوش خواب الان ساعت 11 است

از جام پريدم 11....مرگ من ...شوخي نكن

پريناز- نه ساعت 11 است

چشامو با دست ماليدم و به ساعت رو ميز نگاه كردم ....چرا انقدر من خوابيدم ...

پريناز- لابد خسته بودي

واي خدا مي خواستم جيم بشم....چه برنامه ريزيم من

....دستي تو موهام كشيدم و دوباره خودم رو تخت ولو كردم..

پريناز- تو كه باز خوابيدي ....

-پس چيكار كنم......

پريناز- مگه نمي خواستي بري دنبال فاميلاي مادريت...

-اوه چرا ....و به زور دوباره از جام بلند شدم....ثريا جون كجاست...

پريناز- كمي كار و خريد داشت رفته بيرون

و داداشي جونت؟

سركار

- اه سركارم مي ره چه خوب...افرين از اينجور پسرا خوشم مياد

پريناز- بيا بريم صبحونه بخور

- تو مگه نمي خواستي بري دانشگاه ...

پريناز- رفتم و امدم

- باشه تو برو من يكم ديگه بخوابم ميام و پتو رو خودم كشيدم

پتو رو از روم كشيد د پاشو تنبل ...

.- به خدا خوابم مياد....

پريناز- تو با این خوابت كه امروز به كاراي خودتم نمي رسي حداقل پاشو صبحونه بخور ....بعدم اماده شو باهم بريم بيرون

-بيرون چه خبره

پريناز- خبري نيست مي خوام بياي باهم بريم خريد......... مي خوام از سليقه نداشتت استفاده كنم

- خودت مي گي نداشتم.... پس بي خيال من..... و دوباره افتادم رو تخت

پريناز- باشه خودت خواستي

- اره خودم خواستم حالا برو تا من بخوابم ...

چشام بستم و طاق باز خوابيدم

اوه چه حس خوبي.... هواي خوب... خواب خوب .. جاي نرم و گرم.........واقعا بي نظيره ...اومممممم... به به

واي پرينازززززززززززززززززززز ززززززززززز

پريناز- گفتم كه خودت خواستي

به خودم نگاه كردم كه پريناز نصف اب ليوانو رو صورتم خالي كرده بود.....

و حالا داشت بهم مي خنديد

- باشه تسليم هرچي تو بگي ....

پريناز- افرين حالا مثل دختراي حرف گوش كن بيا بريم صبحونتو بدم بخوري.... بعدم باهام بريم بيرون براي خريد ...دستشو به طرفم دراز كرد و من با سستي دستمو به طرفش بردم كه تو يه لحظه دستشو كشيدم كه روم افتاد و بقيه اب ليوانو رو صورتش ريختم ...

- يادت باشه ديگه با من از این شوخيا نكني بلا

پريناز- واي خيس شدم ...منم يادم باشه هيچ وقت بهت اعتماد نكنم و دوتايي خنديدم

پشت ميز نشتسه بودم كه پريناز برام چايي بياره ...

پريناز- - چه موهاي خوشرنگي داري

-ممنون قابلي نداره عزيزم

پريناز- نه فدات صاحبش لازم داره

- نگفتي حالا این خريدت چيه كه بايد امروز انجام بشه

پريناز- خوب جونم برات بگه كه تو موقعه ای امدي خونمون كه قراره يه اتفاق بيفته

-قراره چه اتفاقي بيفته

پريناز- حدس بزن

- اممممممممم قراره يه سال پير تر بشي

پريناز- نه تولد من نيست

-تولد برادرته

سرشو تكون داد نه ...قضيه تولد نيست

-ای شيطون مي خواد برات خواستگار بياد

پريناز- نه بابا من هنوز دهنم بوي شير مي ده

-قرار يه مهموني براي مادرتون بگيريد

پريناز- نه

-درست تموم شده

پريناز- نه

- خسته شدم خوب خودت بگو

همونطور كه داشت براي خودم و خودش چايي مي ريخت

باشه من ازت مي خوام باهام بيا بريم خريد كه لباس بگيرم

چون مي خوام این لباسو تو مراسم خواستگاري برادرم بپوشم كه از قضا مراسم همين امشبه

-چي؟تو چي گفتي؟

پريناز- گفتم خواستگاري

-مگه داداشت مي خواد زن بگيره

پريناز- اره خانومي

نمي دونم چرا ته دلم يهو خالي شد....

-طرف از همكاراشه ؟....

پريناز- نه

-فاميله؟

پريناز- نه

-هم دانشگاهيشه؟

پريناز- نه

-همسايه است ؟

پريناز- نه

-پس حتما از ارواحه

پريناز- وا نازي

-خوب هرچي مي گم مي گي... نه

پريناز- در واقعه مي شن يكي از اشناهاي دور مامانم

-خوب باب این اشنايي چطور بوده؟

پريناز- خيلي اتفاقي ...مادرم كه سال گذشته ميره سفر حج با خانوم پازوكي كه تو كاروان بوده....اشنا مي شه و مي فهم از دوستاي قديميه خانوادگي هستن ... اونجا دختروش مي بينه ..اونا خانوادگي امده بودن

مادرمم كه دختره رو پسنديد و به پرهام پيشنهاد كرد.

-يعني داداشت با نظر مامانت زن مي گيره

پريناز- خوب راستش مي دوني ...

صداي زنگ تلفن نذاشت بقيه حرفشو بزنه....

نمي دونم چرا كمي از این قضيه ناراحت شدم ولي به خودم قبولندم اينا همش يه احساس زودگذره..

خوب نازي ...نازي خدا بگم چيكارت كنه امروز كه هيچ ....حداقل فردا فلنگو ببند....ولي بدم نشدا .....بعد از مدتا مي رم يه مراسم خواستگاري...حداقل برم ببينم این عروس خانوم سرش به تنش مي ارزه يا نه ...

پريناز بعد از اينكه جواب تلفنو داد دوباره به اشپزخونه امد...

پريناز- هنوز صبحونتو نخوردي ..

-چرا خوردم.... بزن بريم كه منم هوس كردم براي خودم ولخرجي كنم

پريناز- چه خوب بريم

بعد از 10 سال دور ي از ايران این اولين باري بود كه با وسايل حمل و نقل عمومي اينطرف و اونطرف مي رفتم ... حس خوشايندي داشت ...مخصوصا مترو .. پريناز برخلاف تفكري كه نسبت به چادريا داشتم اصلا بسته نبود...شوخي ميكرد و مي خنديد ..ولي هيچ وقت از خوش جلف بازي در نمي يورد و در مورد حجاب و طرز پوششم نظر نمي داد يا هي غر نمي زد

خيلي عادي رفتار مي كرد.. مادرشم همين طور بود ....سوار مترو شديم و دوتايي يه ميله رو چسبيديم

-مي گم داداشت خودش هيچ كسي رو دوست نداشت كه حالا با انتخاب مادرت داره زن مي گيره

پريناز دهن باز كرد كه حرفي بزنه كه باز من

مي دوني به نظر من بايد يه پسر عاشق بشه و خودش براي خودش استين بالا بزنه.... والا...

پسر كه نبايد انقدر بچه ننه بشه كه هرچي مادرش گفت بگه چشم...

بابا خودت مي خواي زندگي كني نه مادرت ...حرف يه روز دو روز كه نيست ....حرف يه عمره (تو كه لالايي بلدي چرا خوابت نمي بره ....بچه ها شاهد باشيد من نمي خوام بهش چيزي بگم ولي این نيلا ديگه شورشو در اوردي......)

این پسرا ابروي هرچي مرد و پسره.... بردن ....غيرتت كجاست مرد ... خجالت داره مرد ... به خودت بيا مرد ...گذشت اون دوره زمون كه مرد و زن شب عقد تازه هم ديگرو مي ديدن ... الان ديگه براي چي ...

سرمو با تاسف تكون دادم و به پريناز نگاه كردم...

كه با ناراحتي بهم نگاه مي كرد...

بازم زياده روي كرده بودم و فك بي خاصيتمو به حركت در اورده بودم

يه سوال پريناز جون...هنوز بهم نگاه مي كرد......ما الان داريم در مورد برادر نازنينت حرف مي زنيم ديگه ؟

پريناز اروم سرشو تكون داد كه يعني بله

واي دختر برادرت چه انسان وارسته ايه....چه فداكار... چه با شخصيت .....تو این دوره زمان كم پيدا ميشه از این پسرا كه حرف گوش كن باشن ...

بايد قدر برادرتو بدوني و مادرت به داشتن چنين پسري افتخار كنه و من به خاطر اشنايي با همچين مردي به خود ببالم..و هي بال بال بزنم ...ايول پس امشب قراره ما دوتا مرغ عشقو بهم برسونيم ....ايول .. ايول

زير چشمي به پريناز نگاه كردم كه كمي لبخند رو لباش نشسته بود...

تو دلم گفتم... ای خاك بر سرت پرهام ...يه همچيني جگري رو (خودم ) ول كردي رفتي سراغ دختراي مورد علاقه مادرت ...خاك تو گورت هرچي بهت بگم كمه ....

منو پريناز وارد پاساژا مي شديم و در مورد لباسا نظر مي داديم و بعضي از مدلا رو هم حتي مسخره مي كرديم...

بلاخره بعد سر كلا زدن و بالا و پايين پريدن دوتاييمون چيزايي رو كه مي خواستيم خريديم ...

اونروز هرچي كه رنگ سفيد داشت منو بيشتر به خودش جذب مي كرد ...شال سفيد مانتوي سفيد ،شلوار سفيد ...كفش سفيد،كيف سفيد....حتي اگه دست خودمم بود مي خواستم برم موهامو مش يخي كنم ...اما به خريد يه مانتوي فوق العاده قشنگ سفيد يه شلوار جين ابي به رنگ تيره و يه شال ابي بسنده كردم ...

ظهر هم دوتاييمونو به پيتزا مهمون كردم ...

پريناز چهره شاد و تو دلبرويي داشت و با صداش با ادم انژي مي داد....از بودن در كنارش لذت مي بردم ....هيچ وقت فكر نمي كردم يه روز با يه دختر چادري براي خريد بيام بيرون....و به اين نتيجه اخلاقي رسيدم كه هيچ وقت از روي ظاهر افراد در موردشون قضاوت نكنم

موقعه برگشتن چشمم به ارايشگاه سر خيابون افتاد...خيلي وقت بود به خودم نرسيده بودم

ديگه داشتيم به خونه نزديك مي شديدم

-پريناز جون ساعت چند بايد بريم؟....راستي منم مي بريد ديگه؟

پريناز- اره دختر ... تو توي خونه ما مهموني پس هرجايي مي ريم بايد تو رو هم با خودمون ببريم ..

-نمي برديد هم من ميومدم.... مي دوني كه پرويي از سرو صورتم مي باره

تا اماده شيم و پرهام بياد فكر كنم ساعت9 بشه...

قربونت من يادم امد بايد برم يه جايي من تا يه ساعت ديگه خونم اوكي

پريناز كه فهميده بود چي مي گم

پريناز- برو عزيزم ...فقط راهو گم نكني ...

-نه عزيزم ..

پريناز- پس مراقب خودت باش ..

-چشم

پريناز به طرف خونه رفت و منم مثل قحطي زده ها رفتم ارايشگاه ...

هيچ وقت با ابروي نازك موافق نبودم ...پس ابرو هاي كشيدمو فقط گفتم مرتب كنه و صورتم اصلاح ... كمي هم موهامو كوتاه كرد ...

به خونه كه رسيدم خبري از پرهام نبود...چه داماد عجولي فكر كنم از خوشحالي اينكه مي خوايم بريم خواستگاري از صبح نيومده

با صداي بلند سلام كردم

-سلام بر اهل خانه...ثريا جون ....پريناز جونم كسي نيست ... پريناز با يه ليوان چايي از اشپزخونه امد بيرون ...

پريناز- به به.... بابا خوشگل ... البالو.....تمشك ....خوشگل بودي.. خوشگلتر شدي ...

- اوه داري اميدوارم مي كني كه يعني يه روز براي منم خواستگار مياد...

پريناز-نه دارم اميدوارت مي كنم تا اخر عمرت مجرد بموني

-ثريا جون كجاست ؟

پريناز- مامان داره شام درست مي كنه

-مگه شام اونجا نيستيد

پريناز- نه

-پرهام هنوز نيومده

پريناز- نه

-گل و شيريني موقعه رفتن مي گيريم؟

پريناز- پرهام گفت داره مياد خونه خودش مي گيره

-پس این اق داداشت كي مي خواد به خودش برسه ؟

پريناز- نگران نباش دير نشده هنوز ...

ساعت 8 شد اما هنوز پرهام نيومده بود....

داشتم تلويزيون نگاه مي كردم

پريناز- بيا شام بخوريم ...

-منتظر برادرت نمي شيم

پريناز- نه گفت ما بخوريم اون خودشو تا 9 مي رسونه تا اون موقعه ما هم اماده مي شيم

-باشه ...

پريناز- گلوت چطوره؟

-خيلي خيلي خوبه الان امادگي اجراي يه كنسرت زنده رو با تمام وجود دارم

پريناز- ... پس لطفا يه بليط براي من نگه دار ...

-چشم ......چرا يكي...... سه تا....... نه 4 تا نگه مي دارم...

پريناز- چرا 4 تا

خوب تو و مامانت و داداشت و زنش مي شيد 4 تا ديگه

پريناز يهو ناراحت شد.

-بازم حرف مفت زدم

نه عزيزم بيا بريم شام بخوريم كه دير ميشه

براي جبران خرابكاري ديشب تمام ظرفا رو خودم شستم ... به ساعت نگاه كردم 8:30 بود ... دستامو با پيشبند خشك كردم و به طرف اتاقم رفتم ...

اول يه دوش اب گرم كه پوست صورتمو نازنينمو جلا بدم.....با حوله موهامو جمع كردم و بالا سرم بردم... گونه هام قرمز شده بود و چشاي خمارم كمي خمارتر..

جلوي اينه وايستادم ...چي ميشد يه حوريه بهشتي بودم...انوقت این اقا پرهام يه نگاهي به ما مي نداخت ...

حالا مگه چته... سفيد رو نيستي كه هستي ...دماعت عمل نكردي كه كردي....خوب ديگه....خوب همين دوتا ديگه بازم بگم ....نوبري به والله

با وسايل ارايشم شروع كردم به خوشگل كردن خودم ... باز خوب بود تو ارايش كردن افراطي نبودم... لباسايي كه خريده بودمو پوشيدم

اوه اوه امشب يه تيكه از ماه گم شده ....نازي خودت خودتو تحويل نگيري كي بگيره صداي زنگ درو شنيدم ..

پريناز- .نازي بدو بيا پرهام امد...

شالمو رو سرم انداختم و چتريامو كمي ريختم بيرون .....كيفمو برداشتم و تو اخرين مرحله نيم كيلو ادكلون خالي كردم رو سرو صورتم...

چرا هر چي مي زنم بو نداره ... نكنه اثرش از بين رفته .. ....بيا انقدر پول مي دي اينم وسط كار كم مياره...

شيشه ادكلونو به بينيم نزديك كردم و هي بو كردم..... نه ذليل مرده بو نداره ...دوباره بو كردم و به خودم زدم

پريناز- نازي...... نازي

-امدم امدم....

از اتاق خارج شدم پامو گذاشتم رو اولين پله و از همون بالا پائين نگاه كردم ...

پرهام وسط سالن وايستاده بود...

خشكم زد.... چه كت شلوارشيكي تنش كرده ....موهاشو كمي كوتاه كرده بود و صورتشم اصلاح...اين چقدر ناز بوده و من نمي دونستم ...

هر كي اينو تور كرده خوب مي دونسته داره چيكار مي كنه ... الهي كه از گلوت پايين نره ..يه همچين هلويي

هنوز داشتم نگاش مي كردم ...

ثريا جون - نازي تو اون بالايي هنوز... بدو دير شد

-چشم امدم...

پريناز- چه ناز شدي نازنين جون..

-ممنون

پرهام چشمش به من افتاد

-سلام

بهم نگاه كرد و بعد از چند ثانيه كمي اخم كرد سلام بريم دير شد...

به این پريناز مي گم اينو نميشه با يه من عسل هم خورد ....مي گه اشتباه مي كني .... انگار نه انگار كه امشب شب خواستگاريشه

منو پريناز عقب نشستيم و ثريا جون هم جلو ...

دم گوش پريناز- خونشون خيلي دوره؟

پريناز- نه ولي این نزديكيا هم نيست

-خودت دختر رو ديدي ؟

پريناز- اره

-چطوره ؟

پريناز- خوبه

-خوبه يعني چطوره؟

پريناز- بذار برسيم خودت مي بيني

-برادرت ديدتش ..

پريناز- اره

-دوسش داره

جوابي نداد...

-حالا چرا اين داداش جونت انقدر اخم كرده؟

پريناز نگاهي به پرهام انداخت و بعد بهم نگاه كرد خواست چيزي بگه كه سكوت كرد...

يه اهنگ شادم نمي زاره ...مثلا داريم مي ريم خواستگاري ... از توي اينه نگام به چشاش افتاد.....كه متوجه نگام شد .... سرمو پايين ننداختم و بهش خيره شدم... اونم براي چند ثانيه ای بهم خيره شد...

ماشينو جلوي يه خونه اپارتماني نگه داشت ....خواستن پياده بشن

با صداي بلند ... استپ . استپ .. يه لحظه .....ببخشيد ببخشيد

سه نفري دوباره سرجاشون نشستن و بهم نگاه كردن

-نمي دونم بايد بپرسم يا نه.... ولي من تو خرابكاري كردن اوستام ...الان رفتيم بالا من بگم چيكارتونم؟ ...

سه تايي بهم نگاه كردن

ثريا جون- مي گم دختر يكي از دوستان جديدمون هستي كه تازه از خارج امدي و يه مدت مهمون مايي

به سمت ثريا جون خم شدم و گونشو يه ماچ صدا دار كردم ... فدات ثريا جون

با خنده كمي لپمو كشيد خدا نكنه نازنين جون

همگي از ماشين پياده شديم ..جعبه شيريني و گل دست پريناز بود

-وا دختر مگه تو مي خواي بري خواستگاري؟... اينا براي چي دست توه؟

گلو از دست پريناز گرفتم.. و رومو كردم طرف پرهام...

اقاي دكتر مي دونم چشم ديدن منو نداري... ولي چه بخواي چه نخواي اش كشك خالته ....بايد گل خودت بگيري ما كه نوكر شما نيستيم ..و گلو انداختم تو بغلش ....

حالا چون دلم براتون مي سوزه شيريني رو خودم مي گيرم كه از هول ديدن عروس خانوم از دستتون نيفته

ثريا جون و پريناز داشتن به حرفام مي خنديدن ولي پرهام اخمو تر و بد عنقتر از هميشه بود

نگاهي بهم كرد و بدون حرف دسته گلو با دست راستش اويزون گرفت و زنگو فشار داد..

-ای بي ذوق

منو پريناز كنار هم نشسته بوديم ... ثريا جون با مادر عروس خانوم در حال حرف زدن....پرهام هم سرش پايين بود و حرفي نمي زد ...پدر عروس خانومم گاهي از پرهام سوالايي مي كرد و پرهام با جواباي كوتاه جواب مي داد

پريناز- نازي چند كيلو ادكلن رو خودت خالي كردي ؟

-نيم كيلو ...

پريناز- خودت مي توني نفس بكشي؟

اره كمي چطور؟

پريناز- دختر خيلي به خودت زدي انقدر كه بوي ادكلن بقيه توش گمه

-ولي اينكه اصلا بو نداره... هرچي مي زدم بازم بي بود بود..

پريناز- نازي تو داروهاتو مي خوري؟

-نه

پريناز- چرا؟

-چون خوب شدم

پريناز- اره خوب شدي.... خيليم خوب شدي............. فقط به احتمال زياد بينيت كيپ شده

-نگوووووووووووووووووووو پس براي همينه هيچي حاليم نيست

پريناز خنديد ...

برادر عروس خانوم كه اسمش مهدي بود با ظرف ميوه وارد شد و يه سلام جمعي كرد ....

-عروس نمياد

پريناز- مي ياد....چرا تو انقدر عجله داري

-من عجله ندارم ...

مهدي كنار پرهام نشست

خانوم پازوكي –با اشاره سر به طرف من ... از اشناهتون هستن ؟

ثريا جون-درختر يكي از دوستان هستن كه تازه از خارج امده

خانوم پازوكي –تنها يي تشريف اوردن

ثريا جون - بله

همچين بهم نگاه كرد كه انگار تنها امدنم يه گناه كبيره است

نمي دونم از چي خجالت كشيدم كه با نگاه همه به طرف خودم موهاي جلومو كه از زير شالم ريخته بود بيرون دادم تو

خانوم پازوكي با حالتي مسخره نگام كرد و منم فقط يه لبخند خشك زدم...

اينم از سرتم زياديه....دماغ گنده

اوففففففففففف چرا نمي رن سر اصل مطلب

همه داشتن با هم حرف مي زدن مهدي بلند شد و رفت پيش باباش و پرهام باز تنها شد...

خيلي عصبي بود و با دستمال كاغذي كه تو دستش بود ور مي رفت

بهش خيره شدم .....چشاي خاكستري موهاي مشكي صورتي سفيد ...لب و بيني ميزون و درست

متوجه نگام شد و بهم خيره شد.

دلم نمي يومد انقدر ناراحت باشه ... برا ي همين با حركت اروم سر از ش پرسيدم چي شده ؟

اما پرهام فقط نگام كرد و بعد سرشو انداخت پايين ..

اقاي پازوكي -خوب اصل مطلبو كه همه مي دونيم چيه.... و براي چي اينجاييم.

دستمو گذاشتم زير چونم تا ببينم چي مي گن

گاه گاهي مهدي نگام مي كرد معلوم بود از بودنم تو اون جمع بيزاره ..و با این نگاه كردناش منو كمي معذب مي كرد.. يقه لباسوشو محكم بسته بود ....به حدي كه من داشتم به جاش خفه ميشم... با اون ريش و پشمي كه بهم زده بود من تو صورتش فقط دوتا چشم تيله ای و يه دماغ و لب مي ديدم ..حتي نمي تونستم تشخيص بدم رنگ پوست صورتش چيه

ثريا جون.- پرهام عزيزمو كه ميشناسيد ... دكتره....و مشغول به كاره

خانوم پازوكي- مطبم دارن؟

ثريا جون- بله نزديك همون بيمارستاني كه مشغول به كارن مطب دارن

مهدي - اقا داماد ماشين و خونه هم دارن ؟

ثريا جون- ماشين كه بله داره ..... خونه ما رو هم كه ديديد طبقه بالا براي پرهامه... بچه ها البته اگه عروس خانوم موافق باشن مي تونن تا موقعي كه وضعشون بهتره بشه .... همون بالا زندگي كنن تا...

كه مادر عروس خانوم.- نمي گيم حتما بايد خونه بگيره .... ولي ما دوست داريم دخترمون خونه جدا داشته باشه.... حتي اگه اجاره ای باشه.... درسته ماشالله خونتون بزرگه

....ولي خونه جدا داشته باشن بهتره

ثريا جون چشاشو بست ... تا كمي اروم بشه و دوباره .............بله براي پرهام كاري نداره ....مي تونه يه خونه اجاره كنه..

در مورد كار و تحصيلشم بايد بگم كه شايد يه 4 سالي براي گرفتن فوق تخصصش مجبو بشه بره خارج

خانوم پازوكي - يعني دختر ما هم با ايشون بره؟

ثريا جون- اگه قرار باشه بره..... بله

خانوم پازوكي - ولي ما نمي تونيم 4 سال دوري دخترمونو تحمل كنيم ....ايشون مي تونن اينجا بمونن و فوق تخصصشونو بگيرن

به پرهام نگاه كردم دسته صندلي رو گرفته بود و با دست بهش فشار مي يورد انقدر كه تو دستش ديگه جريان خوني نبود و دستش حسابي سفيد شده بود

ثريا جون- معلوم نيست كه حتما 4 سال باشه ...كه اونم مي تونن زن و شوهر درموردش تصميم بگيرن

خانوم پازوكي - ما مي دونيم دخترمون راضي نيست...

ثريا جون كمي نفسشو داد بيرون ... خوب عروس خانوم نمي خوان برامون چايي بيارن..

خانوم پازوكي – بله الان.....مريم جان...... مريم ...

پس اسمش مريمه

مريم و پرهام ...پرهام و مريم ...نه اصلا بهم نميان

نازي و پرهام ..پرهامو نازي ...نه نه... نازنين و پرهام ...پرهام و نازنين ....اي خدا چقدر بهم ميايم ....حيف دير ديدمت اخمو جان .. حيف ....

منتظر بودم كه يه دختر رويايي از اشپزخونه دربياد... كه همه ي نگاه هارو به خودش خيره كنه ...اونطوري كه خانوم و اقاي پازوكي ....حرف مي زدن فكر مي كردم بايد الان يه فرشته زميني جلوم ظاهر بشه ....كه منم تحسينش كنم

سريع به پرهام نگاه كردم كه ببينم اونم منتظره يا نه.... ولي اون تو این دنيا نبود و بهتره منظره ای كه مي تونست توجهشو جلب كنه ....جوراباي سفيدش بود كه رو هم انداخته بود و خيره به اونا نگاه مي كرد...

خدا كنه شسته باشتشون ... كه علاوه بر ديدنشون مجبور نشه بوي گندشو هم تحمل كنه

انتظار به پايان رسيد و دختر شاه پريون از اشپزخونه خارج شد و با صداي ارومي كه حتي منم به زور شنيدم سلام كرد

دختري لاغر ...كمي قد بلند... كه خودشو در پستوي چادري سفيد پنهون كرده بود با سيني چاي كه به زور گرفته بود واردشد.

هنوز محو تماشاش بودم كه برادرش سريع بلند شد و سيني رو از دستش گرفت و خودش چايي رو به بقيه تعارف كرد..

وا پس چايي اوردنت چي بود ..

شايد اون بد بخت (پرهام )بخواد چهره ي دخترو ببينه

هرچند ما هم عاجز از ديدن چهره مباركشون بوديم .. من كه به زور صورت دخترو مي ديدم ...

ثريا جون- اقاي پازوكي اگه اجازه بديد دختر پسر و برن با هم سنگاشون باز كنن

اقاي پازوكي - ...فكر نمي كنم نيازي باشه ما كه همه ي حرفايي كه دخترمون مي خواست بگه رو گفتيم ... احتمالا شما هم حرفاي اقا پسرتونو زديد

ثريا جون - بله ولي خوب شايد حرفايي داشته باشن كه روشون نشه تو جمع بهم بگن

مهدي -خانوم يه مراسم خواستگاريه... مگه قرار چي بهم بگن كه روشون نشه ... اگه همو پسنديدن .. تو مراحل بعد بيشتر با هم اشنا مي شن

خانوم پازوكي - اينا نامحرمن ...درست نيست برن و باهم يه جاي ديگه حرف بزنن

ديگه نقطه جوشم به 100 رسيد.....نه مثل اينكه ما هر چي ساكت بشيم اينا بدتر جولان مي دن

سرفه ای كردم كه نظر همه به من جلب شد

- ببخشيد ا ...

ثريا جون و پرينار با نگراني بهم نگاه كردن ...

با خودم گفتم قربون اون نگاهاتون.. نترسد نمي خوام گند بزنم ... يعني سعي مي كنم گند نزنم

ما كه نگفتيم برن تو اتاق دربسته كه ....مي تونن كمي اونطرفتر بشين و باهم حرف بزنن.. و ما هم قول مي ديدم اصلا بهشون نگاه نكنيم ... فقط با چشامون حرفاشونو لب خوني مي كنيم ...كه خدايي نكرده ...استغفرالله حرفاي نامربوط نزنن ....در هر صورت شايد عروس خانوم از شغل اقا داماد خوشش نياد و يا اقا داماد از ميزان تحصيلات عروس خانوم.... شايدم روشون نشه بلند ....جلوي شما بهم بگن كه از هم متنفرن پس بهتر نيست بهشون يه فرصت طلايي بديم كه حرفاشون باهم بزنن

و این ضرب المثل قديمي رو كه مي گن يه نظر حلاله رو به پاس اونايي كه این حرفو زدن والان زير خروارها خاك مدفون شدن ...زنده نگه داريم

چشمم به پرهام افتاد كه خندش گرفته بود و با دست صورتو پوشنده بود و مي خنديد پريناز از اون بدتر .... بر عكس اين دوتا خانواده پازوكي با نگگاهاشون اماده تيك تيكه كردن و تبديل كردنم به خورشت قيمه بودن

خانوم پازوكي كارد ميوه خوردي دستش بود و داشت به عرايضم گوش مي كرد

خانوم دختر من ليسانس شيمي داره

-ماشالله... انشالله كه فوقشم بگيرن....

خانوم پازوكي -همينه ديگه هركي از اونور مياد فكر مي كنه هر كي به هركيه... نه ادب سرشون ميشه نه حجب و حيا

خواستم چيزي بگم كه پريناز دستشو گذاشت رو دستم و با ارامش ازم خواست خفه بشم

نگام به پرهام افتاد ... ديگه با عصبانيت نگام نمي كرد ...ولي خوشحال هم نبود

ولي حرفم كارشو كرده بودو اونا براي نشون دادن سطح فرهنگي خانواده مجبور شدن كه بذارن دختر و پسر با هم حرف بزنن

(اگه فكر كرديد مي زارم اين اقا دامادو با اين حرفا زودي عقد كنيد و پسر ما رو صاحب بشيد كور خونديد )

اقاي پازوكي - دخترم بلند شو بريد اون اتاق ...بلند شيد اقاي دكتر

امشب چرا اين لال موني گرفته .... مرد يه حرفي بزن... داري حالمو بهم مي زني ....همش كه مادرت حرف زد ... اه اه اه .....

دوتايي دنبال اقاي پازوكي راه افتادن و تو اتاق رو به رويمون نشستن و اقاي پازوكي درو باز نگه داشت و خودش به جمع ما پيوست..

بيچاره پرهام مي خواد با این خانواده چطوري سر كنه

خانوم پازوكي - ثريا خانوم نگفته بوديد از این دوستا هم داريد..

ثريا جون- تازه اشنا شديدم جايي رو تو ايران نداشت ...قدم رو چشم ما گذاشت و براي يه مدت به منزل ما امدن

خانوم پازوكي - با وجود اقا پرهام يه دخترو اورده ايد خونه؟

ثريا جون رنگش پريد...

و بهم نگاه كرد .....

.اين امشب دست منو به خونش اغشته نكنه ول كن نيست....ثريا جون خواست حرفي بزنه

-اجازه بديد ثريا جون ... بنده ازدواج كردم يعني تقريبا مي شه 4 سال و 7 ماه و 17 روز.... شرمنده شمار هفته و ساعت از دستم در رفته ها مي دونستم بايد يه روز جواب پس بدم حتما ثبت مي كردم .. ....ايشونم خيلي دوست داشتن تو اين جمع صميمي حضور موثر داشته باشن ....ولي چه مي شد كرد... قسمت نبوده كه شما از ديدار ايشون مستفيض ببريد...... چون نمي تونست كاراي شركتو ول كنه و بياد ...منم دست این خانواده امانتم و حد خودمو مي دونم خانوم

اقا پرهامم كه ماشالله انقدر سرشون شلوغه كه ما از 24 ساعت يه ساعتم ايشونو نمي ببينم مطمئن باشيد از نظر داماد واقعا شانس اورديد ...هم تحصيل كرده ... هم كاري ...از نظر سلامتي و سالم بودن كه همه چي تمومن ..... خيليا ارزوي داشتن چنين دامادي رو دارن (از جمله من كه دارم از داماد شدن نا بهنگامش دق مرگ مي شم ... اب قند بدم خدمتون..... برو بمير نيلا) ...

پريناز كه از حرفاي من كلي ذوق كرده بود به مادرش نگاه كرد...مادرشم با يه لبخند كم رنگ بهم لبخند زد...

مهدي كه داشت بهم چشم غره مي رفت..... همچين حرف مي زنيد كه انگار خواهر من در خور اقا داماد نيستن

من چنين گستاخي نكردم ... در حدي هم نيستم كه بخوام در مورد كسي كه شناختي نسبت بهشون ندارم نظري بدم....

هنوز شايد از رفتن پرهام و مريم 10 دقيقه ای هم نگذشته بود كه امدن

-بابا اينا خيلي يا كار درستن يا خيلي خجالتي.... چه زود امدن

پريناز- واي نازي ارومتر مي شنون

اقاي پازوكي - چي شد دخترم ...

مريم - ما حرفامو نو زديم... ولي اقا ي فرهادي اصرار دارن كه بيشتر رفت و امد داشته باشيم تا بيشتر همو بشناسيم

اقاي پازوكي - پسر م وقتي از هم خوشتون امده ديگه چرا هي رفت امد..

وا چرا حرف مي زاري تو دهنش... كي گفت از این دختر افاده ايت خوشم امده

پرهام- بله ولي در هر صورت شناخت لازمه

ثريا جون- اگه اجازه بديد يه مدت بچه ها در كنار خانواده رفت امد داشته باشن تا بيشتر با هم اشنا بشن .

خانوم پازوكي - اما .. اگه در و همسايه ببين... فردا پس فردا برامون حرف در ميارن

ثريا- مي تونيم براي بچه ها يه صيغه محرميت بخونيم كه رفت و امدشونم راحتر بشه

خانوم پازوكي - خانوم اصلا حرفشو نزنيد.... من به شدت مخالفم

ثريا جون - من براي اينكه راحت باشن گفتم خانوم پازوكي

خانوم پازوكي - نه نه اصلا

ايشششششششششششششششششش افاده ها طبق طبق سگا به دورش وق وق...يعني .انقدر دخترشون تفحه است ...

(پرهام جون مادرت پاشو بريم.... اينا به درد تو نمي خورن ....بابا نمي دونم چي از اينا ديدي كه امدي خواستگاري.... اينا ظاهرا عين شمان ولي زمين تا اسمون باهاتون فرق مي كنن

واقعا شب وحشتناك و خفقان اوري بود....موقعه برگشت هممون اروم بوديم و حرفي نمي زديم ....

ثريا جون- تو نامزد داري نازي جون...

با این حرف پرهام سريع از اينه به من نگاه كرد .

- راستش چيزه........... چيزه.... ديدم حرفي ندارم بگم مجبور شدم دروغ بگم ... شرمنده ....

پريناز- يعني نداري ...

- با خنده.... نه كه ندارم اگه داشتم اينجا چيكار مي كردم..

ثريا جون - دخترم در هر صورتي گفتن دروغ اصلا خوب نيست

- بله ديگه دروغ نمي گم

ثريا جون- من با خانوم پازوكي حرف زدم بالاخره راضيشون كردم يه مدت بريد و بيايد ولي نمي خوان زياد این قضيه كش بياد...حالا نظرت چيه در موردش

پرهام با بي حوصلگي - هنوز نمي دونم

ثريا جون - نمي دوني ؟

پرهام - نه

تو فكر فرو رفتم.....خوب بگو نمي خوامش و خلاص... چرا لقمه مي چرخوني دور كله ات ... قربون اون قد و بالاي رعنات

از فرط خستگي رو تخت ولو شدم..

نازي خواب نموني.....بايد فردا صبح زود جيم بزني ....فهميدي ....اره ...

ساعت مچيمو تنظيم كردم كه قبل از بيدار شدن همه بيدار شم

4:30 ساعتم زنگ زد.... خاموشش كردم و خواستم بخوابم كه يادم امد من ديگه تو این خونه كاري ندارم و بايد برم پي بد بختياي خودم

سريع شروع كردم به نوشتن يه نامه ....تو نامه ای كه نوشتم سعي كردم طوري بنويسم كه بفهمن مجبور به رفتن شدم و بابت همه چي هم ازشون تشكر كردم

وسايلمو برداشتم و يواش يواش از پله ها امدم پايين..... تو هال نور افتاده بود... به اتاق پرهام نگاه كردم كه چراغش روشن بود ... ترسيدم كه منو ببينه براي همين روپله ها وايستادم .

.بايد جوري رد بشم كه منو نبينه ..كه اگه يهو ديد بگم براي اب خوردن امدم پايين ...اگه ديد كه همينو مي گم .... اگه هم مارو نديدي پرهام جون ......ما رو بخير و شما رو به سلامت

وسايلمو رو پله ها گذاشتم و اروم از كنار اتاقش رد شدم ...

حسي قلقلكم مي داد تا تو اتاقش سرك بكشم ......سرمو كمي بردم تو ولي در زيادي بسته بود و راحت تو اتاق ديده نمي شد ...كمي درو هل دادم كه در با صدا باز شد..محكم كوبيدم تو سرم.....خاك و چو ....الان مي فهمه من بودم ...اما صدايي نيومد

بيشتر سرمو دادم تو ....... خبري از پرهام نبود ...پس این كجاست ...چونمو خاروندم و از در فاصله گرفتم...احساس تشنگي كردم

به اشپزخونه ر فتم ...در يخچالو باز كردم و بطري ابو برداشتم و يه راست گذاشتم تو دهنمو و قلوب قلوب دادم تو خندق بلام

پرهام- بهت ياد ندادن با دهن از بطري اب نخوري... شايد بقيه هم بخوان از اون بطري اب بخورن

اب تو گلوم پريد ....و به سرفه افتادم و چندتا ضربه زدم به سينه ام...

- تو اينجايي

پرهام نشسته بود و داشت يه چيزي مي خوره....

- تو هميشه صبحونه انقدر زود مي خوري....حالا چرا تو تاريكي ...

خواستم برقو روشن كنم ...

پرهام- بذار خاموش باشه الان همه رو بيدار مي كني ...

- باشه روشن نمي كنم

رفتم روي يكي از صندليا كه دقيقا رو به روش بود نشستم

پرهام- صبحونه نمي خورم.... ديشب شام نخوردم گشنم بود امدم يه چيز بخورم ...

-حالا چي مي خوري ....

پرهام- از شام ديشبه

-گرمش كردي

پرهام- نه ...

-چرا.......... بده برات گرمش كنم ...

پرهام- نمي خواد

-تعارف مي كني ..

پرهام- تنها چيزي كه با تو ندارم همين يه مورده

شونه هامو انداختم بالا و دستامو رو ميز رو هم گذاشتن

-تو از من بدت مياد

جوابي نداد

-حتما مياد كه با من اينطوري حرف نمي زدي

پرهام- بدم نمياد... از اينكه خواهر و مادرمو سركار گذاشتي بدم مياد

- من اونارو سر كار نذاشتم

پرهام- ببين اونارو بتوني گول بزني.... منو نمي توني .....قصه ات خيلي مسخره و خيالي بود

-تو فكر مي كني .... من بهت دروغ گفتم

پرهام- فكر نمي كنم... مطمئنم به هممون دروغ گفتي

داشت حرصمو در ميورد

- تو دلت از يه جاي ديگه پره.... حق نداري با من اينطوري حرف بزني

پرهام- دلم بايد از كجا پر باشه

- به خاطر مراسم ديشب

پرهام- مگه ديشب چش بود كه دلم پر باشه

- معلوم بود از دختره خوشت نمياد...توكه خوشت نمياد چرا رفتي خواستگاري

پرهام- اولا تو مسائلي كه به تو مربوط نيست دخالت نكن...دوما من چيز بدي از اون و خانوادش نديدم كه حالا دلم ازشون پر باشه

- سوما خودتو گول نزن ....معلوم بود به زور و اجبار امدي اونجا

پرهام- قاشقشو پرت كرد تو بشقابش ...تو از جون من چي مي خواي

- من؟ ... هيچي ...حالا چرا جوش مياري؟

-غذاش خوشمزه است....

چيزي نگفت و دوباره قاشقو برداشت و مشغول خوردن شد..

-معمولا كسي كه چيزي مي خوره... اگه كسي رو به روش باشه يه تعارف شاه عبدالعظيمي مياد

پرهام- مگه گشنه اته..

- نه

به ظرفاي شسته شده نگاهي كردم و بلند شدم ....از جا قاشقي يه قاشق برداشتم و دوباره سر جا نشستم و به طرف ظرف غذاش خم شدم و قاشقمو پر كردم

پرهام- چيكار مي كني ؟

- دارم كمكت مي كنم زودتر غذات تموم بشه

پرهام- اين چقدر هست كه كمكم بخوام .....در ثاني من ازت كمك خواستم؟

-يعني نمي خواي؟

پرهام- من بدم مياد .... كسي تو غذام دست ببره

- من كه دست نمي برم ..... قاشق مي زنم

دوباره قاشقمو بردم طرف ظرفش كه ظرفشو كشيد طرف خودش

پرهام- دست نزن حالم بد ميشه

- اما من مي خوام....

پرهام- خوب برو براي خودت بيار .....به غذاي من دست نزن

- ديگه چيزي تو يخچال نمونده

پرهام- به من چه...تو كه گفتي گشنه ات نيست

- حالا هست و مي خوام از این غذا بخورم

دست بردم و ظرفو كشيدم طرف خودم

پرهام- بهت ميگم به غذاي من دست نزن

و بشقابو كشيد سمت خودش.... منم دستمو گذاشتم گوشه بشقاب و كشيدم طرف خودم

پرهام- مي گم دست نزن و دوباره كشيد طرف خودش

- منم هزار بار ......مي گم گشنمه و مي خوام و ظرفو كشيدم طرف خودم

تو همين موقعه پرهام محكم با دست كوبيد رو ميز كه دومتر پريدم رو هوا...

- هوي چه خبره همه بيدار شدن

پرهام- مي گم دست نزن ....يعني نزن...

- مي زنم...... خوبم مي زنم

و به تقليد پرهام با كف دست كوبيدم رو ميز.... ولي از اونجايي كه بنده در انجام هيچ كاري مقلد خوبي نيستم ....قبل از اينكه به ميز بخوره به لبه بشقاب خورد و بشقاب به شكل جالبي به سمت بالا پرت شد و توي يه حركت غذا از بشقاب جدا شد و كله ملق زد و به سمت پايين حركت كرد ...

منو پرهام توي يه چشم بهم زدن به هم نگاه كرديم و به طرف بشقاب شيرجه زديم كه بين زمين و هوا بود

تو اين لحظه ياد كارتون فوتباليست ها افتادم ... من شده بودم سوبا سا و پرهام كاكرو نه من تيره ترم پس من كاكرو....( ادم شو نازي )

دست من اول به بشقاب رسيد و تو هوا قاپيدمش.... ولي تعادلمو از دست دادم و بازوم خورد به گلدوني كه رو كابينت بود ..... و باعث شدم كه گلدون هم به سمت پايين بيفته من كه محكم به زمين خوردم ..تا چشم باز كردم ديدم گلدونم داره مياد طرف صورتم .....كه رو هوا معلق وايستاد ..

واي خدا جون چقدر منو دوست داري ....كه به خاطرم قانون جاذبه زمينو از بين بردي ...يعني قانون اول... دوم ....سوم.... الي اخر نيوتن كلا در هم شكست .....

پرهام- قانون نيوتن چيه؟ .... زود باش.... پاشو دارم ميفتم.... دستم خسته شد

اوه كسي كه بر جاذبه زمين و قانون نيوتن مقابله به مثل كرده بود پرهام جونم بود

خوب كه چشم باز كردم ديدم .....اونم توي يه حركت كاملا هوشمندانه خودشو به سمت گلدون پرت كرده

و با چهارتا انگشتش يه طرف گلدونو گرفته و طرف ديگه توسط لبه هاي كابينت نگه داشته شده ...تصورش چندان هم وحشتنا ك نيست

من زير گلدون ،پرهام كنارم رو زمين به حالت دراز كش ..... در حالي كه به زور يه طرف گلدونو گرفته و دست ديگش رو زمين.... اهرم خودش كرده كه رو من نيفته

پرهام- داري چي رو مي بيني پاشو الان ميفتم ....زود باش گلدونو بگير

واي اگه بيفته چه حالي مي ده (خاك تو سرت دختره گيس بريده ورپريده.......)

وضعيت من و گلدون واقعا عالي بود ........تنها كسي كه داشت زجر كش مي شد و به نظرم حقش بود پرهام بود ......فقط كافي بود دستامو دراز كنم و گلدون مثل اب خوردن بگيرم تو دستم..... و به همه ي این عرق ريختنا پايان بدم.

بشقابو با دستام رو سينه ام نگه داشته بودم و به منظره شاهكار ايجاد شده بالاي سرم نگاه مي كردم.

پرهام- نازنين كري دارم ميفتم

سريع سرمو به طرفش چرخوندم..... چشاشو بسته بود و متظر امداد غيبي بود

واي خدا جونم اسممو صدا كرد ... يعني الان من زنده ام؟ ...يعني دارم نفس مي كشم؟....يعني زندگي با تمام خوبيا و بدياش داره بهم لبخند موناليزايي مي زنه ؟....و اينا رو تو واقعيت مي بينم ...اوه خدا دارم كم ميارم ...چه لحظه ي فراموش نشدني

.مرگ من ...جان خودت... يه بار ديگه... يه بار ديگه اسممو بگو ...اگه تو دهنت چرخيد نازنين نگو... بگو نازي ...

پرهام- دختر بدو دارم ميفتم

فقط يه بار ... فقط يه بار .....

بگو ديگه نزار غرورم بشكنه و ازت بخوام ... تو روخدا فقط يه بار ديگه ...(كاش روم ميشد با زبون ادميزاد مي خواستم كه اسممو بگي ولي چه ميشد كرد دارم با زبون دل حرف مي زنم ....فقط يه بار ....فقط يه بار لامصب )

پرهام- نازي دارم ميفتم...

واييييييييييييييييييييييي يييييييييييييييييييي بلاخره گفت ...مامان جونم... بابا جونم ...بلاخره گفت ...هوراااااااااااااااااااا��اااااااااااااااااااااااا� �ااااااااااا

با دست گلدونو گرفتم و اجازه نفس كشيدنو به پرهام دادم سريع از جام بلند شدم و رو به روش نشستم

به چهره عرق كرده پرهام با ذوق نگاه كردم ..كه داشت نفس مي زد ...

سرشو اورد بالا و بهم نگاه كرد...

پرهام- تو هميشه انقدر خوب....... غذا خوردن ادما رو كوفت مي كني

من هنوز داشتم با هيچان و شوق غير قابل وصفي به پرهام نگاه مي كردم

وقتي ديد حرفي نمي زنم و فاصله صورتمون به اندازه يه بند انگشته

پرهام- تا حالا ادم نديدي؟

با این حرف قفل دهنم شكست ...چرا ديدم خوبشم ديدم ....ولي ايني كه الان روبه رومه ادم نيست ..

با تعجب بهم نگاه كرد.... سريع رو دوتا پام به حالت نشسته نشستم و دستامو از دو طرف رو زمين گذاشتم

با يه پوزخند..... پس رو به روت چي نشسته ؟

- رو به روم يه فرشته نشسته

دهنش از تعجب باز شد و بهم خيره شد

ومن بي جنبه تو يه لحظه گونه اشو بوسيدم و فرارو بر قرار ترجيح دادم و به سرعت به طرف پله ها دويدم ....

وسط راه فهميدم وسايلم رو پله ها مونده... دوتا پله را پريدم پايين و زودي برشون داشتم و تو حين فرار به اشپزخونه نگاه كردم...

پرهام هنوز به جاي خالي من با دهني باز نگاه مي كرد و سرجاش نشسته بود.

***

اوه خدا جون چه غلطي كردم... فرداست كه صبح زود منو با اردنگي از خونه بندازه بيرون ...ميمردي تحمل مي كردي و خود واموندتو نگه مي داشتي...

اخ اخ ... چه خريتي كردم.....

به اينه نگاه كردم با لبو هاي قرمز داغ كه بخار ازشون بلند مي شد هيچ فرقي نداشتم دوتا محكم كوبيدم رو سرم ...

من كه مي خواستم فرار كنم پس چي شد... چرا اينكارو كردم ....واي واي اگه به ثريا جون و پريناز بگه..... ديگه تو این خونه جايي ندارم .....

لبه تخت نشستم و به لحظه هاي ايجاد شده توسط خودم فكر كردم....

لبخندي رو لباي خندونم نشست.....

و از خجالت خودمو همونطور كه نشسته بودم رو بالش پرت كردم و سعي كردم سرمو تو بالش قايم كنم

كه خودمم خودمو نبينم و از خجالت كاري كه كرده بودم كم بشه....

چرا خجالت مي كشي ...تو كه انقدر راحت بابكو بوس مي كردي و مي زاشتي اونم تورو ببوسه ...پس از چي خجالت مي كشي ...

نمي دونم... نمي دونم ... این فرق مي كرد .... ای خدا كاش اينكارو نمي كردم

پاشو برو تا دير نشده برو .... اونا از ادمايي مثل من خوششون نمياد ...احمق نفهم اون مي خواد زن بگيره ....معني اينكارت چي بود....

راستي اون مي خواد زن بگيره ..... چرا شخصيتمو له كردم و غرورمو زرتي شكستم...

واي نازي ...نازي .... تو يه احمقي ...

طاق باز دراز كشيدم و به سقف نگاه كردم.....

اما....اما....

.اما چي نازي؟

من ...من ..دوسش دارم ... خيليم زياد ....اون بايد براي من بشه ....تا بحال هيچ كسيو انقدر دوس نداشتم...من دوسش دارم.....پرهام دوست دارم

با دست گلدونو گرفتم و اجازه نفس كشيدنو به پرهام دادم سريع از جام بلند شدم و رو به روش نشستم

به چهره عرق كرده پرهام با ذوق نگاه كردم ..كه داشت نفس مي زد ...

سرشو اورد بالا و بهم نگاه كرد...

پرهام- تو هميشه انقدر خوب....... غذا خوردن ادما رو كوفت مي كني

من هنوز داشتم با هيچان و شوق غير قابل وصفي به پرهام نگاه مي كردم

وقتي ديد حرفي نمي زنم و فاصله صورتمون به اندازه يه بند انگشته

پرهام- تا حالا ادم نديدي؟

با این حرف قفل دهنم شكست ...چرا ديدم خوبشم ديدم ....ولي ايني كه الان روبه رومه ادم نيست ..

با تعجب بهم نگاه كرد.... سريع رو دوتا پام به حالت نشسته نشستم و دستامو از دو طرف رو زمين گذاشتم

با يه پوزخند..... پس رو به روت چي نشسته ؟

- رو به روم يه فرشته نشسته

دهنش از تعجب باز شد و بهم خيره شد

ومن بي جنبه تو يه لحظه گونه اشو بوسيدم و فرارو بر قرار ترجيح دادم و به سرعت به طرف پله ها دويدم ....

وسط راه فهميدم وسايلم رو پله ها مونده... دوتا پله را پريدم پايين و زودي برشون داشتم و تو حين فرار به اشپزخونه نگاه كردم...

پرهام هنوز به جاي خالي من با دهني باز نگاه مي كرد و سرجاش نشسته بود.

***

اوه خدا جون چه غلطي كردم... فرداست كه صبح زود منو با اردنگي از خونه بندازه بيرون ...ميمردي تحمل مي كردي و خود واموندتو نگه مي داشتي...

اخ اخ ... چه خريتي كردم.....

به اينه نگاه كردم با لبو هاي قرمز داغ كه بخار ازشون بلند مي شد هيچ فرقي نداشتم دوتا محكم كوبيدم رو سرم ...

من كه مي خواستم فرار كنم پس چي شد... چرا اينكارو كردم ....واي واي اگه به ثريا جون و پريناز بگه..... ديگه تو این خونه جايي ندارم .....

لبه تخت نشستم و به لحظه هاي ايجاد شده توسط خودم فكر كردم....

لبخندي رو لباي خندونم نشست.....

و از خجالت خودمو همونطور كه نشسته بودم رو بالش پرت كردم و سعي كردم سرمو تو بالش قايم كنم

كه خودمم خودمو نبينم و از خجالت كاري كه كرده بودم كم بشه....

چرا خجالت مي كشي ...تو كه انقدر راحت بابكو بوس مي كردي و مي زاشتي اونم تورو ببوسه ...پس از چي خجالت مي كشي ...

نمي دونم... نمي دونم ... این فرق مي كرد .... ای خدا كاش اينكارو نمي كردم

پاشو برو تا دير نشده برو .... اونا از ادمايي مثل من خوششون نمياد ...احمق نفهم اون مي خواد زن بگيره ....معني اينكارت چي بود....

راستي اون مي خواد زن بگيره ..... چرا شخصيتمو له كردم و غرورمو زرتي شكستم...

واي نازي ...نازي .... تو يه احمقي ...

طاق باز دراز كشيدم و به سقف نگاه كردم.....

اما....اما....

.اما چي نازي؟

من ...من ..دوسش دارم ... خيليم زياد ....اون بايد براي من بشه ....تا بحال هيچ كسيو انقدر دوس نداشتم...من دوسش دارم.....پرهام دوست دارم

به ساعت نگاه مي كنم 8 شده..... روم نميشه از اتاق برم بيرون..يعني پرهام رفته ... چرا هيچ خبري نيست ..حتما بهشون گفته

وسايلمو تو دستم مي گيرم و سعي مي كنم خاطره بودن تو این خونه رو فراموش كنم...قدم اولو بر مي دارم و به طرف در مي رم....اما يه نفر مي گه نه بمون و حقتو بگير...

چه حقي چه كشكي من اينجا حقي ندارم...اوني رو كه مي خواي ازت گرفتن....صداي پاي كسي مياد كه داره به اتاق نزديك ميشه ..... تا به خودم بيام در باز ميشه

پريناز- اه تو بيداري ....فكر كردم الان خواب 7 پادشاه رو هم رد كردي ...

به وسايل تو دستم و لباساي پوشيدم نگاه كرد ...

پريناز- جايي مي خواي بري ؟ چرا همه ي وسايلتو برداشتي ؟

منتظر جواب من شد...

ديگه پاي رفتن نداشتم و بايد مي موندم پس

با يه لبخند زوركي ...نه نمي خوام برم جايي..... داشتم وسايلمو جمع و جور مي كردم .....اخه مي خوام برم بيرون ....دوروز خوردم و خوابيدم بسه ..

پريناز- مي ري دنبال فاميلاي مادريت

-اره

پريناز- تو كه ادرس نداري پس چيكار مي كني ؟

-شماره يكي از اشناها رو دارم شايد اون بتونه كمكم كنه

پريناز- صبحونه نمي خوري ؟

-نه عزيزم ميل ندارم

پريناز- مي خواي منم باهات بيام

-نه فدات ...من ديگه برم....

در حياطو كه بستم كوچه رو نگاه كردم ....خوب اول مي رم سراغ سحر جون كه كسب اطلاعات كنم...بعدشم ...بعدشم مي رم پيش عشقم.(چه رويي داري تو بشر ......نيلا عاشق نشدي كه بفهمي چي مي گم......نمرديمو معني عاشقي رو هم فهميديم..)

اما قبل از همه ي اينا نياز مبرم به يك عدد گوشي دارم با يه خط اعتباري ....

(دختر مايه دار بودن براي همين چيزا خوبه ها .........)

خوب اولين تماسو با شماره سحر افتتاح مي كنم.

چرا بر نمي داري خبرت بياد

بعد از 10 تا بوق كشيده....

سحر- سلام بفرمائيد؟

- السلام عليك ای دوست خوشگله

سحر- واي نازي نازي خودتي

-واي اره اره خودم .. جيگرتو...

سحر- كجايي تو دختر مي دوني چقدر شمارتو گرفتم ولي همش يه زن تو گوشيت داشت چرت و پرت مي گفت

-احيانا اون زن خودت بودي

سحر- نازيييييييييييي

-جونمممممممممممممممممممم

سحر- خوب داري خوش مي گذرونيا

-از كجا مي دوني دارم خوش مي گذرونم

-ادم با تور بره سفر... اونم چندتا شهر چرا بد بگذرونه

-تور؟........ مسافرت ؟..........شهر؟........ من؟

سحر- اره ...

-تو از كجا مي دوني ؟

سحر- منو دست كم گرفتيا

- پ نه پ مي خواي دسته بالا بگيرم

سحر- مي زاري زر بزنم يا نه

-بفرمايد زر بزنيد

سحر- وقتي ديدم جوابمو نمي دي.... رفتم خونه عموي عزيزتر از جونتون و جوياي حال اردك زشتم شدم ....و آنجا بود كه كاشف به عمل امد خانوم هوس ايران گردي كرده و براي مدتي خانه و كاشانه خود را ترك كرده بيدن ...نامرد حالا چرا تنها تنها...منم مي بردي كه بيشتر خوش مي گذشت

-خوب ديگه؟

سحر- خوب هيچي ديگه عمو اينات گفتن رفتي سفر

-شوخي مي نه ؟

سحر- نه به جان عزيزت كه مي خوام دنيا ت نباشه

-بابام چي؟

سحر- باباي توه ....... من بدونم بابات چي؟

-خره يعني بابام مي دونه رفتم سفر ؟

سحر- بيلمرم

-بايد ببينمت سحر

سحر- الان كدوم شهري

-تهران

سحر- اوه عزيزم این همه هزينه به تور دادي كه تهرانو بهت نشون بدن و زرتي زد زير خنده

-كوفت رو نمك بخندي بي نمك ...من كه جايي نرفته بودم

سحر- يعني چي جايي نرفته بودم ...

- این ادرس يه كافي شاپه كه من اونجا منتظرتم زودي بيا ..... به كسي نگو كه با من حرف زدي

سحر- چي شده نازي

-يه لحظه اون فكو ببند ....ببين چي مي گم زودي پاشو بيا فقط زود..... من زياد نمي تونم منتظر بشم

سحر- اوكي من تا 20 دقيقه ديگه اونجام ...

پس زودي بيا

كه اينطور ....پس اينطوري از دستم خلاص شدن حتما به بابايي هم همينو گفتن ....اي نامردا....

بعد از نيم ساعت سحر امد....

سحر- سلام

-سلام

سحر- چي شده نازي؟..... به من همه چي رو بگو

-نمي گفتي هم همه چي رو بهت مي گفتم... چون به كمكت احتياج دارم....من سه روز مي شه كه از خونه عمو اينا فرار كردم

سحر- جان من................ اوه اوه .....پس چرا به من گفتن رفتي سفر؟

-عقل كل با خودت فكر نكردي كه من قرار بود همين روزا عقد كنم.. سفر رفتنم چي بود..؟

سحر- اره ها حالا چه كاري از دست من بر مياد....

-من با تنها كسي كه مي تونم ارتباط داشته باشم تويي و تو هم مي توني از خونه عموم برام خبر بياري

سحر- من كه نمي تونم برم خونشون..

-لازم نكرده بري خونشون ....فقط بتوني ازشون برام خبر بياري كافيه ..فعلا شماره بابامو بگير و گوشيتو بده من...

. سحر- خودت مگه گوشي نداري ..

-.نههههههه ... زود باش

شماره رو گرفت بيا

بابا- بله

-سلام بابايي

بابا- سلام نازي .........معلوم هست تو كجايي؟

-تو دل شما

بابا- شوخي نكن دختر... سه روزه منتظر تماست هستم ..گوشيتم كه خاموشه

-گوشيم افتاد تو اب وسوخت

بابا- خوب نمي تونستي از يه جاي ديگه باهام تماس بگيري.... مي دونم تو سفري ولي هر جايي هم كه باشي مي تونستي باهام تماس بگيري...

-بله حق با شماست.... گفتم بيام تهران ... گوشي و يه خط بگيرم ....بازم عمو اينا واردترن تو این كارا

بابا- بابك كجاست؟

-بابك؟

بابا- اره ديگه عمو گفت دوتايي باهام رفتيد خوش گذروني....افرين دخترم ... تو سفر مي تونيد بيشتر باهام اشنا بشيد... حالا كه زن و شوهريد ...ديگه سر ناسازگاري بزار كنار و سعي كن يه همسر خوب براي بابك باشي

(جان... زن و شوهر؟ كي من عقد كردم كه خودم خبر ندارم)

بابا- روز عقدت هرچي تماس گرفتم ... گوشيت خاموش بود.... با بابكم كه تماس گرفتم گفت خوابيدي دلم نيومد بيدارت كنه...نازي صدامو داري...نازي....

-بله بابا ببخشيد بايد برم ..كاري نداريد...

بابا- نه عزيزم تماس يادت نره

-راستي شما كي بر مي گرديد...؟

بابا- حالا كه خيالم از بابتت راحت شده......... احتمالا تا 6 ماه ديگه بيام

با ناراحتي و بغض... باشه بابا ... پس فعلا

بابا- فعلا دخترم

گوشي رو به سحر دادم و به گلدون روي ميز خيره شدم

سحر- چت شو يهو ...

-عمو اينا بهت نگفتن كه من ازدواج كردم

سحر- نه حرفي نزدن ...فقط گفتن رفتي سفر..... تو این مدت كجا بودي دختر .؟....

با صدايي گرفته از روز اول كه پشت صندوق عقب ماشين پرهام قايم شده بودم و تا امروزو مو به مو گفتم.... البته به جز برخورداي منو پرهام

سحر- چه شانس اورديا ...

با خودم گفتم اره يه شانس ديگه هم اوردم... اینكه دلمو باختم

سحر- حالا مي خواي چيكار كني ؟.... بابات كه فكر مي كنه تو ازدواج كردي

-هنوز نمي دونم

سحر- بايد به بابات بگي... همين دروغي رو كه بهش گفتن كافيه بگي تا بفهمه چه ادمايي هستن..

-اره ولي الان نه

سحر- چرا

- مي دونم بابام حسابي اونجا كار داره... بذار يه مدت بگذره به وقتش خودم بهش مي گم

سحر- پس تو این مدت مي توني بياي خونه ما ..

- نه هنوز من تو اون خونه كار دارم

سحر- چيكار داري؟

به چشاي سحر نگاه كردم

سحر- شيطون كار داري يا دلت اونجا مونده

بايه نيش خند........ كوفت

سحر- واي واي نازي ما هم قاطي مرغا شد ... و بلند زد زير خنده

-ديونه اينو به مردا مي گن

سحر- من كه تو زن بودن يا مرد بودنت شك دارم

-زهرمار ديونه.... ارومتر بخند همه دارن مارو مي بينن

سحر- حالا این اقاهه سرش به تنش مي ازره

-مي خواي ببينيش

سحر- اوه ... از خدامه

-ماشين كه اوردي

سحر- بعــــــــــــــــله

-ايول بزن بريم

سحر- اينجا كار مي كنه

-نمي دونم ولي اولين بار اينجا ديدمش

سحر- يعني برخورد اولين نگاه عاشقانه

با خنده يه پس گردني زدم به سحر

سحر- اخ....عزيزم ديگه نبايد منو بزني.... اوني رو كه قراره خرش كني ... اونو بايد پس گردني بزني ....بيا بريم تو

-نه بابا بريم يهو مارو مي بينه

سحر- پس چطور مي خواي بهم نشونش بدي

-بذار ببينم اصلا اينجا امده يا نه

خيابونو نگاه كردم كه چشمم به ماشينش خورد

با خنده به سحر نگاه كردم

سحر- چيه جوجه اردك گل از گل پژمردت شكفت

این دفعه محكمتر كوبيد پس گردنش

سحر- اخ اخ .... نزن فهميدي اينجاست ....الهي دست بشكنه انقدر محكم مي زني

-من مي رم تو باهاش كار دارم.... شايد باهم امديم بيرون تو نياي طرفمونو ...من گفتم هيچ كسيو ندارم

سحر- خاك تو گورت از اول زندگي درو.غ ... دروغ

-مرض خفه مي شي يا نه

ديدم لپاشو باد انداخت و بهم خيره شد ... كم كم داشت قرمز مي شد

-داري چه غلطي مي كني

دارم خفه مي شم كه تو به كاراي عشقولانت برسي

-واي خيلي خري و محكم با خنده زدم تو سرش

سحر- بدو برو تا اقا خوشگله نرفته

حالا با چه رويي برم تو ...

تو برو ببين اصلا بهت محل سگ مي ده يا نه

-سلام خانوم

پرستار- سلام بفرماييد

-ببخشيد اقاي دكتر پرهام فرهادي اينجا كار مي كنن؟

پرستار- كي؟

-اقاي دكتر فرهادي ... پرهام فرهادي

پرستار- نه...اينجا دكتري با این اسمي كه گفتيد نداريم..

(اه ولي اون كه ماشين خودش بود...)

-ميشه دقت كنيد

پرستار- خانوم من اينجا 3 ساله دارم كار مي كنم.... چنين دكتري نداريم...برگشتم و به دور وبرم نگاه كردم

چشمم خورد به در اتاقي كه اونروز پرهام از اون امده بود بيرون

اروم به طرف در رفتم و خواستم در و باز كنم كه در باز شد ....

چشام با چشاي پرهام گره خورد ... نگاش اروم بود.... ولي يهو اتيشي شد. .و بدون حرفي از كنارم رد شد...

دنبالش دويدم... جرات صدا كردنشو نداشتم به طرف ماشينش مي رفت... كه سحر زنگ زد ...

-چيه؟

سحر- این جيگرو از كجا پيداش كردي؟...

.نمي تونستم جواب سحرو بدم ..چشمم به پرهام بود كه داشت مي رفت

.سح- ببين من يه دوست پسر دارم از خوشگلي چيزي كمتر از این اقا پرهامت نداره فقط نصف صورتش سوخته اون مال تو این مال من ....

سحر براي خودش حرف مي زد و مي خنديد ....و منم دنبال پرهام ...

- .صبر كن ...ولي اون گوش نمي كرد

-صبر كن

نزديك ماشينش شده بود ....

-پرهام توروخدا ...

كه با كلافگي وايستاد و سرشو به طرفم برگردوند

و منتظر شد كه حرف بزنم...

-من ... مي دونم كه كار.م...

صداي زنگ موبايلش در امد....

به صفحه موبايلش نگاه كرد و با دست بهم اشاره كرد كه ساكت شم

پرهام- جانم پريناز

پرهام- نه هنوز وقت نكردم...كاش خودت مي بردي من وقتشو ندارم...

پرهام- چي ؟گذاشتي تو ماشين ..

در عقب ماشينو باز كرد و دنبال گشتن شد

پرهام- اره پيداش كردم ..

با خودش يه پارچه مشكي در اورد ...همونطور كه حرف مي زد به پارچه تو دستش هم نگاه مي كرد ...

پرهام- باشه اگه وقت كردم .....چي بگم ... بلنده

پارچه رو ول كرد و قد پارچه رو نگاه كرد تازه فهميدم پارچه نيست و يه چادر عربيه

پرهام- پسش بدم... بعدا خودت مي ري يكي ديگه مي گيري ...باشه باشه اگه رفتم

كاري نداري قربونت............ خداحافظ

گوشيشو خاموش كرد و بهم خيره شد

لال شده بودم

داشت چادرو جمع مي كرد

پرهام- گوشيه نو مبارك

گوشيه تو دستمو نگاه كردم...

پرهام- مي خواستي حرف بزني بگو مي شنوم...

هنوز سر جام وايستاده بودم ..

- من بايد يه چيزايي رو بهتون بگم...

با يه پوزخند..... نكنه مي خواي بگي فوق فرشته ام...

با ناراحتي بهش نگاه كردم

- نخير درباره خودمه ... بايد در مورد خودم بهتون يه چيزي بگم...

پرهام- ببين من خيلي كار دارم ... وقت ندارم ....بعدشم برام مهم نيست چي مي خواي بگي..

-بايد بشنويد ....

پرهام- چرا بايد بشنوم

-چون بهم گفتيد دروغگو

دوباره با كلافگي به ماشين تكيه داد

به چادر تو دستش نگاه كردم ..

مي خواستم واقعيتو بهش بگم ...ولي نمي دونستم چطور شروع كنم...

به چشاش خيره شدم....

كه گوشيه منم زنگ خورد...

پرهام- جواب بده طرف خودشو كشت ...

همونطور كه نگاش مي كردم گوشي رو اروم بردم كنار گوشم و دكمه سبزو فشار دادم

سحر- اونجا چه خبره نازي ...

حرفي نزدم

سحر- نمي خواي بنالي ننال.... ولي بايد عرض كنم الان ماشين بابك دقيقا پشت سرت پارك شد

چشام گشاد شد و اب دهنمو قورت دادم

پرهام از ديدن چشام به خنده افتاد...

و با تمسخر بهم نگاه كرد..

گوشي رو سريع گذاشتم تو جيبم و چادرو از دستش قاپيدم .. و انداختم رو سرم .

..اه پس جاي دستش كجاست ...چادر بلند و گشادي بود ...

پرهام متعجب زده به كارم نگاه مي كرد ....

بلاخره جاي دستو پيدا كردم و دستمو با يه حركت دادم تو ....كه اخ پرهام در امد

به زور از زير چادر بهش نگاه كردم پرهام كمي خم شده بود .. تازه دوهزاريم افتاد كه با دست كوبيدم تو شكمش ...

هم خندم گرفته بود هم ترسيده بودم ..

- تو رو جون ثريا جون كمكم كنيد ....

پرهام به پشت سرم نگاه كرد و دوباره به من نگاه كرد

- نذاريد این اقا منو ببينه.... كمكم كنيد بعد ا همه چي رو بهتون مي گم ...خواهش مي كنم....

كه صداي بابك امد ... ببخشيد..

چشامو بستم و كيفو از ترس گرفتم جلوي شكمم و چادرو حسابي دور خودم پيچوندم و تا مي تونستم چادرو كشيدم بالا ...كه چشمم خورد به كفشاي سفيدم ....

(با ديدن كفشام ياد زماني افتادم كه بابك به كفشام نگاه كرده بود..چند هفته پيش

بابك- چه كفشاي قشنگي..... تا حالا تو ايران نديدم .

..- .اره نبايد م ببيني چون از اونجا خريدم )

واي همين كفشا برام دردسر شد ...

صداي قدماي پاي بابكو مي شنيدم كه از پشت نزديك مي شد .. باعجز به پرهام نگاه كردم

پرهام - صد بار بهت گفتم تو این ماه هاي اخر انقدر از این پله ها بالا و پايين نرو

جان این چي مي گفت ...

پرهام - مي ميري بياي خونه مامانم اينا ...نه پله داره ..نه سرده .. لازم نيست كار خونه هم كني

تازه متوجه بازي شده بودم

-ای ای داد نزن ....واي مردم دستمو تكيه دادم به ماشين

بابك - ببخشيد اقا ...

پرهام با داد بلههههههههه

- واي مردم دارم ميميرم ...بچه اتم به خودت رفته.... ديرشه يه دو سه روز ديرتر بياد تو این دنياي فاني ...

بابك حالا كنارم وايستاده بود سريع خم شدم كه صورتمو نبينه

- پرهام خير نديده به دادم برسه.... پدر سوخته داره لگد مي زنه

پرهام به طرفم خم شد و با نگراني .....چپ يا راست؟...

-راست نه نه چپ ...

بابك- ببخشيد

پرهام - چيه اقا ؟....مگه نمي بيني حال خانومم خوب نيست

پرهام در ماشينو برام باز كرد

پرهام - بيا بشين ببينم چه خاكي بريزم تو سرم

-ای ای ...واي خدا منو بكش و راحتم كن

چادرو كه جمع كرده بودم ول كردم كه رو پاهام بيفته تا ديگه كفشام ديده نشه

بابك اصلا نمي دونم براي چي امده بودطرف ما ...ولي ديگه حرف نمي زد ...

پرهام - بيا سوار شو ديگه ...

خواستم برم طرف در ماشين كه پام گير كرد به چادر.... انقدر بلند بود كه رفته بود زير پام ..... به طرف پرهام پرت شدم .....قبل از اينكه خودم بيفتم تو بغلش ... پرهام دستاشو از هم باز كرد و منو تو بغلش گرفت..

پرهام - ببين مي توني يه كاري كني .... كه داغ این بچه رو تو دلم بذاري ..

- واي مامان مردم ....

ازخنده داشتم مي مردم

بابك- اقا

پرهام - اقا چته ؟چيه؟ چي مي خواي از جونم تو این گيرو بير

همونطور كه تو بغلش بودم منو رو صندلي جلو نشوند و درو برام بست و خودش به در تكيه داد كه چهره ام ديده نشه

اما صداهاشونو مي شنيدم

بابك- شما این خانومو این طرفا نديد این عكسشه

پرهام مكثي كرد.... اقا من انقدر درگير زندگي خود م هستم ....كه ديگه وقت ديد زدن مردمو ندارم ....من اصلا ايشونو نديدم ...چيكارتون ميشه ؟... نكنه خواهرتونه كه از خونه فرار كرده ؟

باباك- ببخشيد مزاحم شدم ...

پرهام - خواهش ...

بابك از ماشين دور شد و من يه نفس راحت كشيدم...

كه گوشيم زنگ خورد ..

سحر- رو تخت نشورننت دختر تركيدم از خنده ....

-خفه شو الان قطع كن بعدا خودم باهات تماس مي گيرم ....

بابكو ديدم كه رفت تو ازمايشگاه ... و پرهام سريع بعد از رفتنش امد و سوار ماشين شد و حركت كرد...

چادرو از روي سرم كمي كشيدم كنار و مناظر بيرون نگاه كردم

پرهام - من سراپاگوشم ....بگو

-شما اينجا كار نمي كنيد؟

پرهام - نه براي ديدن يكي از دوستام امده بودم

-پس اون پرستاره بيچاره حق داشته كه مي گفت شما رو نمي شناسه

پرهام - منو با حرفاي متفرقه بازي نده .... قرار بود يه چيزايي رو بهم بگي ..

-خوب نقش بازي مي كنيدا ... من كه اولش كپ كردم .... واقعا نقش باباهاي بچه نديده رو خوب بازي كرديد؟

صورتش به روبه رو خير ه بود و دنده عوض مي كرد...

كه يه دفعه ماشينو گوشه خيابون متوقف كرد.

بهش نگاه كردم ... هنوز به جلو نگاه مي كرد...

پرهام - برو پايين

-چي؟

پرهام - مي گم برو پايين ....

-اخه چيكار كردم؟ ....

پرهام - بيش تر از این وقت منو نگير .... از روز كه امدي تمام زندگيمو بهم ريختي .. يالا برو پايين...

- تو كي هستي..... كه با من اينطوري حرف مي زني

پرهام - تو كي هستي كه به خودت اجازه مي دي... سه تا ادم گنده رو سر كار بذاري و هرچي دروغ بچگونه است تحويلشون بدي ....

پرهام - بايد مي فهميدم تو هم از اون دختراي ول خيابوني هستي ...معلوم نيست با این يارو چيكار كردي ؟.....چي ازش بلند كردي؟..... كه دربه در دنبالته؟..

-تو حق نداري درباره من اينطوري حرف بزني ....

پرهام - مي خواي منو خانواده امو چقدر سر كيسه كني ....بگو خودم الان بهت بدم.... كه راهتو بگيري و بري ..... راستي امثال شما ها.... بايد درامدتون از من دكتر بيشتر باشه ....

اشكم داشت در ميومد بدترين توهينا رو داشت بهم مي كرد ....

برگشت و نگام كرد ... اشكام صورتمو خيس كرده بودن .....

يه لحظه ساكت شد.

پرهام - اينم جز نقشه هاتونه.... كه خوب گريه كنيد.... تا دل طرفو كباب كنيد ....

-من هرچي باشم هنوز انقدر هرزه نشدم.. كه به خاطر پول دست به اينكارا بزنم..

پرهام - پس با پول بابات مي ري براي خودت خريد مي كني و از هرچيز بهترين و گرونترينشو بر مي داري

(بيا نازي...... به قول سحر خاك تو گورت..... عاشق كي شدي ..

بدترين حرفا رو بهت زد ... تو هنوز براي چي نشستي ...)

در ماشينو باز كردم .....

كنار در وايستادم و نفسمو دادم بيرون ... با اينكه همه جا افتاب خودنمايي مي كرد ولي هوا سرد بود......

با يه دستم در بازو نگه داشتم و دست ديگمو رو سقف گذاشتم و به داخل ماشين خم شدم

اسمم نازنين محتشمه.....21 سالمه.... پدرم نمرده ...زنده است داره به زير دستاش سروري مي كنه.... يه هفته قبل از عيد امديم ايران.... مادر ندارم.....تنها كس و كارم تو این شهر بي درو پيكر ...عموم و خانوادشه ...

كه انقدر پولاي بابامو مي خواد منو نمي خواد...

به هزار ترفند مخ بابامو شستشو داد تا من زن پسرش بشم....

پدرم رفت و منو اينجا گذاشت تا وقتي كه بر مي گرده من با پسر عموي عزيزم ....هموني كه امروز ديديش ازدواج كنم.

ولي كارش اونجا طول كشيد و قرار شد من با يه رضايت نامه كه از طرف پدرم مياد بدون حضورش عقد كنم..

اونروزم كه سوار ماشينتون شدم امده بوديم براي ازمايش ....حالا هم كه فرار كردم به پدرم گفتن من با پسرشون عقد كردم و با پسر عموم تو مسافرت هستيم

اگه پولدارم و چيزاي گرون مي خرم چون بابام خر پوله ... بچه مايه دارم

حالا هم اگه چيزي از خونتون كم شده.... ليست كنيد تا پولشو بهتون بدم....ديگه .نيازي به وسايلم هم ندارم ....فقط فردا مي يام همين ازمايشگاه..... لطف كنيد مدارك شخصيمو برام بياريد

تو همون كيف كوچيكه است ...

اگه حرفامو باور نكرديد مداركم هست.. مي تونيد استعلام بگيريد ..... تا هويتم براتون مشخص بشه... و بفهميد من از این دختراي خيابوني نيستم كه هر روز منتظر يه ماشين مدل بالان .......نه يه پرايد مدل 87

از طرف من از مادر و خواهرتون بابت همه چي تشكر كنيد..

داشت جلو رو نگاه مي كرد......... چند ثانيه ای بهش خيره شدم

و با گفتن خداحافظ

درو بستم و از كنار جدول كشياي خيابون راه افتادم.....

گوشيمو از جيبم در اوردم و اروم شروع كردم به گرفتن شماره سحر.....

ای بتركه اون چشات سحر چقدر چشم شور بودي و من نمي دونستم .... ديدي چطور عشقمو چشم زدي ...

سحر- بله

- بله و بلا..بله و درد .....بله و زهرمار.....بله و مرگ

سحر- هوييييييييييي چه خبرته.؟.....باز كدوم كشتيتو غرق كردي كه من گناهكار شدم..

-كجايي ؟

سحر- خونه بابام

بينيمو كشيدم بالا .....مياي دنبالم

سحر- مگه خونه اونا نيستي

-نه تو خيابونم

سحر- كدوم خيابون؟

-نمي دونم....حالا مياي دنبالم؟

سحر- عزيزم تو تهران این همه خيابونه ......من بيام كدوم خيابون كه توي عتيقه رو پيدا كنم

هق هق گريه ام بيشتر شد

با صداي گرفته و داد مانند مياي يا برم زير كاميون

سحر- نازي حداقل اسم خيابونو بگو به خدا شاهكاري تو ..

..به اطراف نگاه كردم با دستم اشكامو پاك كردم ....

-ببين اينجا يه تابلو زده روش نوشته كوچه شهيد بابايي

سحر- به جون همون تابلو كه خيلي تابلويي نازي ....

-باشه پس من رفتم زير كاميون

سحر- حداقل از يه نفر بپرس كجايي كه من زودي بيام دنبالت...

- باشه پرسيدم بهت زنگ مي زنم

سحر- منتظرم نزاري من دارم اماده مي شم ...باشه؟

- باشه

گوشي رو خاموش كردم ...حالا من جك و جونور از كجا پيدا كنم كه جوابمو بده...

سردم شده بود و دنبال كسي مي كشتم..... تازه متوجه شدم هنوز چادر سرمه ....

پايين چادرو جمع كردم و با يه دستم نگه داشتم و كمي رو سريم و چادرو جلو كشيدم و موهامو كه زياد ريخته بودن بيرون دادم تو...

سحر دوباره زنگ زد...

-بله

سحر- چي شد؟

-هنوز كسي رو پيدا نكردم

سحر- اصلا دنبال كسي هم گشتي؟

-نه

سحر- منتظري يكي از اسمون بياد بهت ادرس بده؟

-سحر وقتي حوصلتو ندارم... چقدر فكر مي زني

سحر- خيلي خوب كسي رو پيدا كردي با من تماس بگير

به پشت سرم اصلا نگاه نكرده بودم ....و مستقيم از ماشين پرهام تا جايي كه الان بودم ...بدون برگشت به عقب راه امده بودم.... حتي نمي دونستم چقدر ازش دور شدم...

جلوتر ديدم يكي منتظره ماشينه

خوب اينم ادميزاد برم كه خدا از غيب برام يكي رو رسوند...

هنوز به طرف نرسيده بودم كه صداي بوق ماشين امد..

برگشتم پرهام بود...

محلش ندادم و راهمو ادامه دادم..

اونم اروم با حركت من دنبالم ميومد

پرهام- بيا سوار شو...

چادرو كه كمي عقب رفته بود كشيدم جلو و جوابي بهش ندادم

پرهام- نازنين بيا

بازم چيزي نگفتم دلم از دستش گرفته بود

پرهام- لج نكن بيا سوار شو ... ببخش مي دونم خيلي تند رفتم ...دوباره بوق زد....

به مردي كه منتظر ماشين بود رسيدم

موهاي نامرتبي داشت... يه كاپشن كه رنگو و رو رفته بود تنش كرده بود و يه سيگارم بين انگشتاش بود كه در هر 3 ثانيه يه پوك مي زد

-ببخشيد اقا

در حالي كه سيگار بين لباش بود به طرفم برگشت

مرد- بله ابجي

-اينجا كجاست؟

مرد- بله؟

-اينجايي كه هستيم دقيقا ادرس چيه؟

مرد- كجا مي خوايد بريد؟

-اقا من ادرس اينجا رو پرسيدم

بازم بوق ماشين پرهام

پرهام- مي گم بيا سوار شو ....این مسخره بازيا چيه كه راه انداختي

مرد- ابجي مزاحمتون شده

-اقا ادسو مي ديد ؟

مرد- بگيد كجا مي خوايد بريد خودم مي رسونمتون

مرد تيكه نفهم من چي مي گفتم... اون چي مي گفت...چه اعتماد به نفسي هم داشت نه ماشيني نه چيزي تازه مي خواست .... با دست خالي منو تا يه جايي هم برسونه .....

پرهام از ماشين امد پايين و به طرفم امد...

پرهام- چرا سوار نمي شي

-از كي تا حالا اقاي دكتر دختراي هرزه رو سوار مي كنه

پرهام - برو سوار شو

- نمي خوام

مرد- اقا چيكار داري؟ چرا مزاحم ناموس مردم شدي؟

و يقه پرهامو چسيبد

پرهام- ولم كن تو چيكار داري

مرد- مگه هركي به هر كيه؟.... از هركي كه خوشت امد بياي سوارش كني

پرهامم با مرد دست به يقه شد

پرهام- برو سوار شو..

ترسيدم و خواستم سوار شم..

مرد- كجا ابجي؟..... من اينجام نترس ....

پرهام- مي ري سوار شي يا با كتك سوارت كنم...

مرد- چشمم روشن.....مي خواي با زور دختر مردمو سوار كني

و يه مشت خابوند تو صورت پرهام ...

پرهام- اخ ... به تو چه

مرد -به من چه؟..... الان حاليت مي كنم

واي دعوا داشت بالا مي گرفت

مرد خواست باز بزنه تو صورت پرهام ....پرهام جا خالي داد و با پا يه ضربه زد زير شكمش ...مرد به طرف پايين خم شد و خواست دهن باز كنه كه پرهام يه مشت خوبوند تو فكش....

پرهام با داد به طرفم برگشت ...مي ري سوار ميشي يا نه

-من با ترس .....اره اره تو داد نزن.....من هنوز فكمو دوست دارم و

مثل موشاي ابكشيده پريدم تو ماشين ....

(اخه دختر چرا مي ري رو مخش .....از اول ميميري سوار مي شدي )

پرهام يقه مردو گرفت و به طرف جدولاي كنار خيابون هل داد ....و با عصبانيت سوار شد .

به طرفم برگشت كه از ترس يهو دستامو حايل صورتم قرار دادم و چشامو بستم

ماشينو روش كرد

از كنار مرد كه ولوي زمين شده بود رد شديم

مرد- كوفتت شه ...الهي كه درسته تو گلوت گير كنه... ما كه زورمون نرسيد لاقل تو بهرشو ببر

به طرف پرهام برگشتم ......... اين چي گفت؟

پرهام- فقط ساكت شو و جيكتم در نياد ...

حسابي ترسيده بودم و تو خودم مچاله شدم

گوشش زنگ زد

پرهام- بله...

........

سلام خانوم صدري

...........

نه امروز نمي تونم بيام ....

....................

...به بيمارستان هم خبر بديد برام گرفتاري پيش امده .. امروز نمي تونم بيام..

.......................

تمام نوبتاي امروز رو هم كنسل كنيد ..

...

ممنون

همون طور كه گوشي دستش بود دنده رو عوض كرد....

پرهام- امروز خيلي رو اعصابم راه رفتي ... حتي از كارو زندگيمم افتادم به خاطر تو ...

-من..

پرهام- هيسسسسسسسسسسس هيچي نگو ...هيچي ....فقط ساكت شو... ساكت

ديگه صدام در نمي يومد

انقدر ترسيده بودم كه دهنم قفل شده بود و احساس مي كردم زبونم تلخ شده .. تا حالا پرهامو انقدر عصباني نديده بودم ....

گوشيم صداش در امد ...قلب هوري ريخت ...

دستام از ترس بي حس شده بود..... فكر كنم قندم داشت مي يو فتاد ... اخه سابقه داشتم از ترس و يا هيجان زياد.... زودي قندم مي يوفتاد ....

گوشيم هي زنگ مي زد ...

ولي من نمي تونستم جواب بدم ...

پرهام گوشي رو از دستم كشيد

پرهام- بلهههههههههههههههههه

با دادش حالم بدتر شد و احساس سردي كردم رنگم صورتم زرد شد

به احتمال زياد سحرم با داد پرهام قلبش از حركت وايستاده و كارش به سي سي يو يه اب قندي مامانش كشيده

وقتي جوابي از طرف سحر نشنيد گوشي رو خاموش كرد و اونو كنار دستمال كاغذي رو داشبرد پرت كرد...

چشامو به زور باز نگه داشته بود...سرم داشت گيج مي رفت

پرهام برگشتو منو نگاه كرد

پرهام- چت شد؟

چند بار هي جلو رو ديد هي منو

پرهام- نازنين خوبي؟

به زور دستمو گذاشتم رو گونه ام

پرهام- چرا زنگ پريده؟

تو این ميسر این چندمين باري بود كه ماشينو نگه مي داشت

سريع به طرفم برگشت

پرهام- نازنين چت شو ...

نبض دستمو گرفت و دستشو گذاشت رو پيشونيم ...

پرهام- نازنين چشماتو باز كن

سرم گيج مي رفت

مثل قرقي از ماشين پياده شد...

فقط ديدم رفت توي يه مغازه.... موبايلم شروع كردن به زنگ زدن ...

پرهام با يه ليوان اب كه توش قند بود برگشت .. در طرف منو باز كرد قند ای توي ليوان و با قاشق هم زد

پرهام- نازنين سرتو بيار بالا ... چيزي نيست نترس قندت افتاده ....

ليوانو گذاشت رو لبام.. چشام ديگه بسته شده بود و به زور مي تونستم باز كنم.

پرهام- باز كن دهنتو

كمي از اب ليوان از كنار لبام ريخت

دستشو انداخت دور گردنم و سرمو كمي داد جلو كه بتونه اب قندو به خوردم بده ....

صداي قلبشو مي شنيدم كه تند مي زد

دو سه قلوب كه خوردن

-بسه ديگه نمي تونم

پرهام- نه تا تهش بخور

-نمي تونم

پرهام- مي گم بخور

و مجبورم كرد تمام ليوانو بخورم

پرهام- هميشه اينطوري مي شي

-گاهي

دستشو از دور گردنم برداشت و سرمو تكيه داد به صندلي و بهم خيره شد

پرهام- حالت بهتره

با حركت سر گفتم اره

پرهام- صبر كن الان ميام

در و بست و به طرف مغازه رفت

كم كم داشت حالم جا مي يومد كه برگشت ...

پرهام- خوبي؟

-اره بهترم فقط سردمه

بخاري رو زياد كرد و كتشو در اورد و روم انداخت چشام سنگين بود ولي خوابم نمي يومد ....مي دونستم تا 10 دقيقه ديگه حالم بهتر مي شد

20 دقيقه اي بود كه داشت مي روند.... بدون اينكه مقصدمون معلوم باشه..

كتشو از روم برداشتم... گرماي كت و بوي ادكلنش مثل این بود كه تو بغل پرهام باشم

- كجا مي ري؟

پرهام- بيدار شدي؟

-خواب نبودم

پرهام- خوبي؟

-اره ممنون .

به ساعت نگاه كردم 2 بود...

-نمي ريد خونه؟.........ساعت دوه ... ثريا جون و پريناز نگرانم مي شن ..چون بهشون گفتم ظهر بر مي گردم ...

موبايلشو در اورد و مشغول شماره گرفتن شد...

پرهام- سلام ...خوبيد

...

ممنون

......

...كي نيونده

پرهام نگام كرد

نگران نباشيد پيش منه

.........

اومده بود بيمارستان...... نه چيزي نشده .... ديروز بهش گفته بودم بياد بيمارستان ... اره

............

تا برگرديم كمي طول ميكشه

كاري نداريد ...

چشم ... خداحافظ

تا پرهام خداحافظي كرد گوشيه من صداش در امد

پرهام- این كيه انقدر زنگ مي زنه......از وقتي چشاتو بستي چند باري زنگ زده

- پس چرا من نشنيدم .....

پرهام- ديدم زياد زنگ مي زنه.... گذاشتمش رو ويبره كه اذيت نشي

گوشي رو برداشتم ...سحر بود ... مي خواستم پرهام بدونه طرف دختره و دوست منه براي همين گذاشتم رو ايفون

-سلام

سحر- سلام و بلا....الهي كه من بميرم و از دست تو خلاص بشم .....كه انقدر حرصم مي دي

از نگراني هزار بار مردمو زنده شدم...... فكر كنم الان به اندازه 10 سال پير شدم

نمي گي يهو جواب نمي دي....... دل من هزار راه مي ره ..

حالا اينا رو بي خيال .....اون غول بي شاخ و دم كي بود جواب داد.....چرا داد مي زد

تو خوبي نازي ؟ندزديدنت كه؟

چرا يه زري نمي زني............. بفهم زنده ای ...سالمي.... يا خبرت مرده اي كه من راحت بشم

....به پرهام نگاه كردم كه با لبخند نگام مي كرد...

از خجالت قرمز شدم

-سحر يه لحظه

چيه چيو يه لحظه ......مي دوني از كي منتظرم تا تو يه تماس بگيري .... تا الان دوتا تانكر اب قند خوردم ...تا فشارم ثابت بمونه...

- سحر...

هي نگو سحر سحر .... من چه گناهي كردم كه دوست توي بي عقل بي شعور شدم.... دريغ از يه جو ارزن كه برام ارزش قائل بشي ؟

به زور يه لبخند زدم ...... و لبامو تكون دادم .......زهرمار عزيزم يه لحظه خفه شو ...

سحر- چرا صدات اينطوريه ؟ كسي پيشته؟

پرهامه؟اره؟

ای بي شعور ....رفتي پي يللي تلليت .... منو فراموش كردي ...

-سحر بعدا باهات تماس مي گيرم

سحر- نه نه همين حالا جواب بده

-سحررررررررر

سحر- باشه عزيزم هر وقت خواستي تماس بگير ....حالا ميشه دنبال منم بيايد با هم بريم صفا سيتي

-سحررررر

سحر- اهان باشه مي خوايد كاراي بد بد كنيد من مزاحمم

-سحرررررررررر

سحر-خوب باشه براي عروسيتون مي خوايد دعوتم كنيد

-سحررررررررر

سحر- جانم عزيزم

-خواهشا برو ....براي دو سه ساعتي بمير

سحر- چشم من مي رم مي ميرم... فقط هنوز تصميم نگرفتم كجا دفنم كنن ...تو از همون راه دور برام يه فاتحه بفرست و برام خيرات كن

-سحررررر

سحر- باشه باشه.... فهميدم الان عشقت مي خواد ببوستت من مزاحمم

سحر- ببين فقط بگو هاليودي ماچت كنه... دقيقا مثل اونا فيس تو فيس .....نگاه تو نگاه.... بعدم لب................... و ای خداااااااا يا.... بعدم ايست قلبي عشقولانه

-سحرررررررررررررر

مي دونم نمي توني فعلا فك لقتو تكون بدي..... پس فكر كردي چرا دارم يه بند چرت و پرت مي گم ....چرت نيست اينا در و مروايده كه داره از دهنم مي باره

پرهام خندش گرفته بودو اروم مي خنديد

-سحر بميري كه بي ابروم كردي

سريع گوشي رو خاموش كردم

دوباره زنگ زد ...

رد تماس زدم ...

با خجالت به پرهام نگاه كردم .....زياد حرفاشو جدي نگيريد ..... انگشت اشارمو گذاشتم كنار شقيقم ...مي دونيد يكم از نظر عقلي مشكل داره ....دختر ترشيده است ديگه...... بس كه مونده خونه يه بند چرت و پرتي مي گه

پرهام هنوز مي خنديد

-نمي خوايد بريم خونه

پرهام- تو گشنه ات نيست ...

- چرا يكم

...بدون اينكه حرفي بزنه حركت كرد ...

پرهام- غذاهاي اينجا خوشمزه است ....

-يعني بريم غذا بخوريم ؟

پرهام- ادما ميان رستوران كه چيكارا كنن؟

-غذا بخورن

پرهام- پس چرا مي پرسي

رستوران بزرگ و قشنگي بود

هنوز چادر سرم بود.... با هم نشستيم

پرهام- سختت نيست؟

-چي؟

پرهام- چادر سرت كردي؟

به چادر نگاه كردم ...

-هنوز كه اذيتم نكرده

پرهام- بهت مياد

لبخندي زدم ... ممنون

-هميشه ميايد اينجا؟

پرهام- اره.... معمولا اخر هفته ها .... با مامان و پريناز ميايم...

-با كساي ديگه چي؟

پرهام- بعضي وقتا هم با بعضي از همكارا ...كه با هاشون صميمي ترم

-و ديگه

پرهام- وديگه هيچكس

منو رو طرف گرفت ...چي مي خوري؟

-من از وقتي امدم ايران.... هرجا كوبيده گير بيارم......... دو لپي مي خورم ...الانم كوبيده مي خوام...

پرهام گارسونو صدا كرد و بهش گفت دو پرس كوبيده با مخلفاتش برامون بياره

-شما هم كوبيده دوست داريد

پرهام- من جوجه رو بيشتر ترجيح مي دم

-پس چرا كوبيده سفارش داديد

پرهام- دوست ندارم وقتي با كسي هستم ...دو نفري غذاهاي متفاوت بخوريم ...چون يا اون چشمش به غذاي منه يا من چشمم به غذاي اون

-چه استدلال جالبي

برامون سالادو كه اوردن من شروع كردم به خوردن ....

-ممنونا حسابي گشنم بود ....

پرهام- نمي خواي به پدرت همه ي ماجرا رو بگي ..

-به موقعش مي گم الان نه

پرهام- تا كي مي خواي این بازي رو ادامه بدي ؟...

-خودمم نمي دونم.... ولي فعلا همينو مي دونم ...كه اگه الان بگم ..عمو اينا يه نقشه ديگه مي كشن و باز با يه دروغ ديگه سر بابامو كلاه مي زارن

بازم خداروشكر شناسنامه خودمو اوردم..... وگرنه تا الان اسم بابك توش ثبت شده بود.. از این عموي من هر كاري كه بگي بر مياد ...این سسش چيه.... چقدر خوشمزه است...

پرهام- مي خواي بگم باز برات بيارن

- نه بايد براي كوبيده هم يه جا داشته باشم يا نه

پرهام- هيجان زده مي شي.... قندت ميفته ؟

-اوهوم .....

غذامونو اوردن .....موقع خوردن چون چادر بزرگ بود ....دستهاش هي ميفتاد جلو و اذيت مي كرد ...

ومن مجبور بودم هي بكشم بالا

- پريناز چطور با این سر مي كنه .....

پرهام- خوب اندازت نيست...... براي پرينازم بزرگه...

-ولي خوشگله.....مخصوصا این دستهاش

موقع خوردن از پشت سرم صداي كسي امد

به به اقاي دكتر مي بينم كه داري بالا بالاها مي پري

به پرهام نگاه كردم كه داشت به پشت سرم نگاه مي كرد...

پرهام- سلام جلال جان خوبي ......سلام خانوم رادمنش

برگشتم و به پشت سرم نگاه كردم

يه مرد و زن پشت سرم بودن

مرد كه اسمش جلال بود رفت كنار صندلي پرهام نشست و زنه كه هنوز اسمشو نمي دونستم پيش من

جلال- مي بينم حالا زن مي گيريو به ما نمي گي ...

به زني كه كنارم نشسته بود نگاه كردم .......

زن با صداي كشداري كه ناراحتي توش بود

از همكار هستن؟....... يا بچه هاي دانشكده؟

جلال – ببخشيد این خواهر ما زهره زود مي ره سر اصل مطلب

به پرهام نگاه كردم كه ببينم چي مي گه

پرهام- بچه ها شما چيزي خورديد؟

جلال- نه ما تازه امديدم

جلال گاهي نگام مي كرد و دوباره با پرهام حرف مي زد ....اخرم نمي دونم دم گوشش چي گفت كه پرهام قرمز شد.

زهره- نگفتيد كجا اشنا شديد ؟

پرهام- از دوستان خانوادگي هستن

زهره- اه خوشبختم از اشنايتون..... من زهره هستم

-همچنين........ منم نازنين

زهره- حتما تحصيلات عاليه داريد كه دل اقاي دكترو برديد.... چون چندان چهره زيبايي نداريد...كه بگم اقاي دكتر عاشق چهره و جمالتون شده

جلال- زهره

زهره- داشتم نظرمو مي گفتم

ای كينه ای حالا خوبه زشت نيستم ....وگرنه بايد با این حرفات..... تا الان گورمو با دستاي خودم كنده بودم

پرهام- نازنين هم رشته ما نيست....

زهره - پس رشته اشون چيه؟

قبل از پرهام من گفتم زبان

زهره - اه زبان ......الان كه هر جايي بريد تو هر موسسه تازه تاسيسي زبان ياد مي دن ....نازنين جون چندان كار شاقي نمي كنن

جلال با خنده - زهره تو خودتو نگاه نكن كه هزارتا موسسه رفتي ..... اخرشم هنوز مي لنگي ....

زهره به جلال چشم غره رفت

پرهام- نازنين چرا ساكتي چرا خودت درباره رشته ات چيزي نمي گي

- خوب من .....من ......زبان خوندم ....اين اولين باري بود كه داشتم كم مي يوردم ....

زهره با تمسخره به زبان انگليسي گفت من دندان پزشكي خوندم..... برادرم مثل اقاي دكتر قلب و عروق

منم مثل خودش جواب دادم ......اوه عاليه پس هر وقت لازم شد دندوناي كرم خورده و به درد نخورمونو بندازيم دور بيايم خدمت شما

بايد ور روفتن با دندون و دهناي بد بوي مردم كار سختي باشه ... من كه نمي تونم فكرشو كنم كه حتي جاي شما باشم.... اگه جاتون بودم از خورد و خوراك مي يو فتادم ..

جالال شروع كرد به بلند خنديدن...خوب زديد تو خال

زهره لبشو گاز گرفت ...

زهره- تو داري به من توهين مي كني

- وا چرا زديد تو جاده خاكي ....... يهو با زبون مادريتون حرف زديد

پرهام و جلال مي خنديدن

پرهام- نازنين زبان المانيشم حرف نداره

جلال به طرفم برگشت واقعا ...عاليه

-ممنون

زهره با غذاش شروع كرد به بازي كردن و ديگه با من هم كلام نشد ... يه جوري غريب افتاده بودم ...مخصوصا كاري مي كرد كه من تو حرفاشون نباشم ... و همش حرفاي پزشكي و تخصصي مي زد

پرهام متوجه شد و ظرف غذاشو برداشت و امد كنار من نشست

جلال - چي شد پرهام از هم صحبتي با من خسته شدي

پرهام- نه تو رو كه ولت كنن.... تا صبح حرف مي زني ...

جلال- اهان ای زن ذليل رفتي پيش زنت كه بگي هواتو دارم....... ای ای زز ...

متوجه زهره شدم كه با پاشنه پاش كوبيد رو پاي جلال

به پرهام نگاه كردم

پرهام- بخور مگه دوست نداشتي

و از بشقاب خودش يه تيكه كباب گذاشت تو بشقابم ...

جلال- واي واي...... زهره منم بايد از این اقاي دكتر ياد بگيرم كه هواي زنمو داشته باشم ...

جلال برخلاف خواهرش خوش برخورد و خنده رو بود....

ديگه چيزي از غذا نفهميدم و تا اخر زير نگاهاي زهره ....لقمه لقمه كباب كوفتم شد...

موقعه خداحافظي زهره زودتر از ما جدا شد و به طرف ماشينشون رفت

جلال- ببخشيدش..... اخلاقش يكم تنده ولي هيچي تو دلش نيست...يه فضولي

پرهام- تو كه فضولي بپرس

جلال- اونروز شما پشت خط بوديد كه گفتيد خفه شم

خندم گرفت...... واي شما بوديد

جلال بلند زد زير خنده

وقتي گفتيد عزرائيل ايد اشهدمو خوندم

- ببخشيد اخه شما نمي دونيد اونجا چه اتفاقي افتاده بود و هي مدام الو الو مي كرديد ...

بله پرهام همه چي رو برام تعريف كرده

به پرهام نگاه كردم...

سرشو با خنده انداخت پايين

جلال- هي بهش مي گم....... مردگنده برو شنا ياد بگيره ........زشته........ برات افت داره يه خانوم محترم بياد نجاتت بده

از خجالت صورتم قرمز شد

جلال- بازم بهتون تبريك مي گم به پاي هم پير بشيد

پرهام دهن باز كرد كه من

اقا جلال ...من و ايشون نامزد نيستيم ....من يكي از دوستان خانوادگيشون هستم

جلال يه لحظه جدي شد

پرهام پس چرا چيزي نمي گي

-ماشالله شما كه يه سر داريد حرف مي زنيد به اقا پرهام اجازه نمي ديد

جلال- عوضش شما داريد تلافي بي حرفاشو در مي ياريد

- نمي خواستيم شما برداشت اشتباه بكنيد.... ولي خودتون سريع قضاوت كرديد ...

جلال با لبخند و يه چشمك به پرهام ....نه اتفاقا خوب شد... زهره هم يه مدت حرص بخوره براش خوبه..... لاغر تر مي شه ...و ديگه نيازي به رژيم غذايي نداره

-البته به همين زوديا اقا پرهام بايد دعوتتون كنه براي مراسم عقدش

جلال- اوه چقدر خبر ....حالا این خانوم خوش اقبال كي هست

-به زودي مي بينيد ...

زهره دستشو گذاشته بود روي بوق و هي جلالو صدا مي كرد..

جلال به پرهام دست داد و گفت :

پرهام جان فردا مي بينمت انشالله كه خوشبخت بشيد

پرهام فقط سرشو تكون داد

بعد رو به من....از ديدار شما هم خوشبخت شدم...راستي فاميلتون چي بود..

محتشم

نگاه جلال حالا تغيير كرده بود

خانوم محتشم اميدوارم بازم ببينمتون خداحافظ

- خداحافظ

-چه دوست خوبي داريد

پرهام- اره اون بر خلاف من زود با ادما مي جوشه

-معلومه......... فقط اميدوارم جوش زدنش به دماي 100 در جه نرسه ...كه غير قابل تحمل ميشه

پرهام خنديد

-راستي شما كه نمي خوايد درباره من به مادرتون چيزي بگيد

پرهام- نه قراره خودت بگي

-من مي گم ولي الان نه ...اگه اشكالي نداره

پرهام- مادرم بفهمه بهش دروغ گفتي ناراحت ميشه

-من كه دروغ زيادي بهشون نگفتم .....فقط اون فكر مي كنه پدرم مرده و دارم دنبال فاميلام مي گردم

پرهام- اينم كم دروغيه

-مي دونم قول مي دم زود بگم.... ولي الان نه

باشه هر جور راحتي

به خونه كه رسيدم ...پريناز درو برامون باز كرد.....

پريناز- سلام

سريع دستاشو گرفتم و گونشو بوسيدم سلام پري جونم

پريناز هنوز دستام تو دستاش بود..... دو سه قدمي عقب رفت... و از پايين تا بالاي هيكلمو نگاه كرد...

-چي رو نگاه مي كني ؟

پرهام- این چادرو سر كردي چقدر عوض شدي

-اره فقط نمي دونم چرا توش گمم

پريناز بلند خنديد من مي دونم چون برات بزرگه ...بعد به پرهام نگاه كرد مگه قرار نبود پسش بدي

- ای واي باز من ....تو اموالت دخل و تصرف داشتم

پريناز- فدات عزيزم قابلتو نداره..... ولي این اندازه ات نيست ....

چادرو از سرم در اوردم ...پس بيا مال خودت...

پريناز- حالا كه چروكش كردي ...پاينشم گلي به چكارم مياد...

پائين چادرو نگاه كردم....عزيزم مي خواستي بلند بر نداري... این ديگه تقصير من نيست

پريناز دوباره خنديد و دستشو انداخت دورگردنم ....خودم يكي خوبشو برات مي گيرم البته اگه دوست داشته باشي...

-راست مي گي.... پس وقتي خواستي بگيري این دستاش اينطوري توري و سنگ دوزي شده باشه ... مثل همينم اينطوري براق باشه .. اندازه ام باشه ...

پريناز- چشم ديگه

-چشمت بي بلا خانومي.... فعلا همينو برام بگير تا دستوراي بعدي رو بدم

پريناز- خيلي پرويي نازي

-حالا ناراحت نشو... این چادروتو به من ميدي

پريناز- ولي این كه اندازه ات نيست

-ولي من خوشم مياد ازش

پريناز- باشه اگه دوست داري بيا براي تو

-ممنون گلم

هنوز دست پريناز دور گردنم بود كه به عقب برگشت و رو به پرهام....

راستي اقاي پازوكي زنگ زد...

تا گفت پازوكي منم به پرهام نگاه كردم..

پرهام- چيكار داشت

پريناز- گفت امروز مي توني با دخترش بري بيرون و باهم حرفاتونو بزنيد

- اه اجازه دادن... بهشون نمياد دموكراسي طلب باشن

پريناز به من نگاه كرد ...

-اخ اخ....... اصلا ديدي از ثريا جون غافل شدم .....

و قبل از اينكه حرفي بزنه با سرعت به طرف خونه رفتم

ثريا جون روي يكي از راحتيا نشسته بود و داشت كتاب مي خوند...

يواش يواش رفتم طرفش و چشاشو با دستام گرفتم ...

دستاشو گذاشت رو دستام....

ثريا جون- انقدر دستات كشيده و نرمه كه دلم نمياد لوت بدم ....

دستامو از روي چشاش برداشتم و دور گردنش قلاب كردم و سرمو به طرفش بردم

-سلام به بهترين مامان دينا

ثريا جون- سلام به بهترين بچه شيطون دينا

لبمو گذاشتم رو لپشو و يه ماچ محكم گرفتم

دختر لپمو كندي ...خيلي خوشحالي .......ادرسو فاميلاتو پيدا كردي ؟

-اومممممممم هم اره هم نه ...

ثريا جون- .يعني چي؟

-يعني اينكه دارم به يه جاهايي مي رسم

ثريا جون- انشالله كه زودي پيداشون كني

- دوست داريد از دستم .....زودي خلاص شيد

ثريا جون- نه خوشگلم اينجا خونه خودته هر وقت دوست داشتي بيا

-اگه بخوام تا اخر عمرم اينجا بمونم چي ؟

ثريا جون- من كه از خدامه بچه هام ميشن 3 تا

-بچه هاتون ...3 تا ...

ثريا جون- اره ديگه..........تو پريناز و پرهام تازه عروسم بياد ميشد 4 تا

-عروستون ؟

ثريا جون- چرا امروز حرفاي منو هي تكرا مي كني ....ياد رفت مريمو مي گم ...

-اون كه بياد ديگه جاي من اينجا نيست

ثريا جون- چيزي گفتي

-نه ثريا جون....

ثريا جون- برو لباساتو عوض كن و بيا پايين

-چشم الان ميام

با دستاي اويزون و كيفي كه رو زمين مي كشيدم به طرف پله ها رفتم ... پرهام وارد شد ...با ناراحتي بهش نگاه كردم ....اونم بهم نگاه كردم

از پله ها بالا رفتم

حالا این دختره دماغو رو ...كجاي دل تيكه تيكه ام جا بدم ...

چي شده كه اجازه دادن با پرهام بره بيرون ...... نكنه قرار ه اول صيغه محرميت براشون بخونن بعد برن بيرون ....نه نه .....اونطوري كه من بد بخت مي شم...

-پريناز پريناز پريناز

پريناز با سرعت درو باز كرد

پريناز- چي شده نازي چرا داد مي زني؟

-مي خواستم كه...

پريناز- مي خواستي كه چي؟

چي بايد بهش مي گفتم .....مي گفتم داداشت كي ميره پيش دختره.....اين كه خيلي تابلوه

-هيچي يادم رفت

پريناز- يادت رفت؟ .....

-اره يادم رفت

پريناز داشت درو مي بست

-پري

پريناز- بله

-ميشه يه چيزي بپرسم

پريناز- بپرس

-اميدوارم فكر بدي نكني.... فقط يه سواله؟

پريناز- بپرس

-بيا تو

پري امد تو و درو بست و كنارم نشست

-چرا داداشت مي خواد این دخترو رو بگيره؟

چشاشو كمي تنگ كرد و بهم خيره شد

-من فكر مي كنم برادرت اصلا ازش خوشش نمياد..حتي حاضرم قسم بخورم اونشبم به زور امد ....مشكل چيه ... يه جاي كار مي لنگه...

پريناز- نمياي پايين مي خوام برا همه چايي بريزم

- این يعني ....ديگه نپرسم؟

پريناز- لباستو عوض كن بيا ... مامان برات يه دست لباس گذاشته تازه امروز برات خريده ...بپوش..... فكر كنم بهت بياد...

****

اينا چرا حرفي نمي زن؟....چه اجباري تو این ازدواجه ؟.....هر مشكلي هم كه باشه من نمي زارم پرهاممو از چنگم در بياريد ....

در كمدو باز كردم ...لبخند رو لبام نشست ....پيرهن سفيدي به همراه دامني به رنگ كرم

-دامن پوشيدنم بايد مثل چادر تجربه جالبي باشه ....

پيرهن از كمر باريك مي شد و از استين دستهاش گشاد مي شد و هيكلمو خوب نشون مي داد. دامن هم نه تنگ بود نه گشاد ... شال كرم رنگي كه خودم داشتم و سرم كردم...... ودو سر شالو از دو طرف به عقب انداختم.... ..

تو اينه قدي خودمو نگاه كردم ... قدم بلند تر و كشيده تر شده بود...

....از اتاق امدم بيرون .....از پله ها كه ميومدم پايين صداي پرهام و مادرشو شنيدم..

ثريا جون - نه خودشون زنگ زدن گفتن يه دوساعتي باهم بريد بيرون ....نمي دونم چطور شده رضايت دادن...

پرهام- حالا كي بايد برم..

ثريا جون -ساعت 7 برو مادر ....حرفاتونو بزنيد اگه همو مي خوايد ....ديگه انقدر كشش نديد .......اقاي پازوكي مي گفت اگه بتونيم اخر این هفته عقد كنيد كه خوبه ...

صداي پرهام نمي يومد....

ثريا جون -بهتر امروزو همه چي رو بهش بگي

پرهام- چرا خودتون نگفتيد....

ثريا جون - خودت بگي بهتره از اينكه از زبون كس ديگه بشنوه...

پرهام- شما از دختره خوشتون مياد

ثريا جون - از نظر من كه خوبه...... اصل خود دختره است ...نظر خودت چيه؟

پرهام- هر چي شما بگيد

(يعني چي هر چي شما بگيد ... تو اونو نمي خواي ...من مي دونم ....

دلم يه جوري مي شد وقتي حرف اون دختر مي زدند)

-دوباره سلام

پرهام و ثريا جون سرشونو بالا اوردن

ثريا جون -سلام به روي ماهت مادر ...این لباسا چقدر بهت مياد

-ممنون دستتون درد نكنه

پرهام هنوز بهم نگاه مي كرد ..

ثريا جون -بيا دخترم الان پريناز م مياد...

رفتم و كنار دست ثريا جون نشستم ....ثريا جون حرف مي زد و مي خنديد و منم گاهي همراهيش مي كردم و مي خنديدم

اما پرهام ساكت بود و به تلويزون نگاه مي كرد ....مي دونستم حواسش به برنامه تلويزيون نيست ...

چون هيچ مردي علاقه به اموزش اشپزي... اونم اموزش كيك خانگي رو نداره

به ساعت نگاه كردم 6 بود....

بدو نازي كه نبايد كم بياري .....برو ببينم چيكار مي كني ....

تا اماده بشم ساعت 6:15 شد

شماره سحرو گرفتم

سحر- بنال

- زهرمار..... سلامت كو

سحر- بهت سلام نيومده دخمله

-كجايي؟

سحر- يه جاي خوب...........دارم براي ننم پياز داغ .....داغ مي كنم ..

-اونو ول كن بدو بيا پيشم كارت دارم

سحر- اینو ول كنم مامانم به جاي پيازا داغم مي كنه

-سحر ....جون همون مادرت بدوبيا دنبالم

سحر- چي شده؟...... دوباره شما دوتا پراتون به هم خورده؟

- سحر زودي بيا....... فقط يه دونه از اون كلاه گيساي خوشگلت با يه عينك افتابي بزرگ بردار و بيار

سحر- قراره این دفعه نقش زناي حامله گيس بريده رو در بياري

-سحر از اون خالاي خوشملتم برام بيار............ ماشين يادت نره ...............من تا 10 دقيقه ديگه سر ميدون هميشگي منتظرتم

سحر- اوكي ...تا 20 دقيقه

- مي گم 10 دقيقه

سحر- باشه 15 دقيقه

گوشي رو قطع كردم

بيچاره شوهر ش ...چي بايد از دست این بكشه

****

پريناز- كجا نازنين جون ...

بايد برم يه چيزي بگيرم .....راستي این شماره جديدمه... يكي از دوستاي قديميمو هم پيدا كردم..... بايد امشب ببينمش...شايد كمكم كن ....سعي مي كنم زود بيام

پريناز- باشه عزيز ...خوش بگذره

***

- چرا انقدر دير امدي

سحر- زودتر از این نمي تونستم بيام

-پس ماشين خودت كو ؟

سحر- تو تعمير گاه ......ماشين بابامو اوردم

-چه شاسي بلند باحاليه ام هست

سحر- نزني ماشينو داغون كني

-نه............ اونايي رو كه گفتمو اوردي ؟

سحر- اره بيا

- پياده شو

سحر- چي ؟

- پول كه همرات اوردي

سحر- اره

- افرين.... اژانس همين سر كوچه است ....برو يه ماشين بگير برو خونه ....من فردا پس فردا ماشينتو ميارم

سحر- نازي.....دستت درد نكنه

-نارحت نشو جقله....... امدم همه چي رو برات تعريف مي كنم ....ولي الان بايد تنها برم

سحر- باشه برو موفق باشي .....فقط به خاطر عشقت..... خودتو به كشتن نديدي

براش يه بوق زدم و رفتم نزديك خونه ماشينو پارك كردم و منتظر پرهام شدم...

20 دقيقه به 7 بود ...داشتم رو فرمون ضرب ميومدم كه در باز شد و پرهام با ماشين خارج شد...

سرمو دزديم

تا حركت كرد منم افتادم دنبالش

بعد از 15 دقيقه جلوي در خونشون بوديم ..

رفت و زنگشونو زد ...

يكم حرف زدنش طول كشيد ... بعدشم رفت طرف ماشين و منتظر شد ..

دستشو تو موهاش برد و چند بار ي دستشو رو چشاش و صورتش كشيد

منم تو این فرصت كلاه گيس رو سرم گذاشتم..... خالو هم كنج لبم گذاشتم و عينكو گذاشتم رو چشمام ... لباسايي رو هم پوشيده بودم كه پرهام تا حالا نديده بود

تا اينكه مريم بانو امد بيرون و پشت بندش مادر عزيز تر از جانش ...

معلوم بود داره تعارف مي كنه كه پرهام بره تو ...

بعد از 5 دقيقه چاخ سلامتي و تعارف رضايت دادن كه سوار ماشين بشن ...

در جلو رو براي مريم باز كرد

(ای ذليل مرده...... چرا درو براي من باز نمي كني .... خون این از من رنگي تره)

و بعد خودش سوار شد..

دنبالشون راه افتادم...

نكنه مي خوان باهم شام بيرون بخورن

گوشيمو در اوردم و شماره خونه رو گرفتم پريناز برداشت

سلام پري جون

سلام نازي جون...

مي خواستم بگم من براي شام ميام چيزي درست نكنيدا..... همه شام مهمون من ممنون عزيز لازم نبود به زحمت بيفتي

چه زحمتي

فقط برادرتم هست ديگه ؟كه من 4 تا عذا بگيرم

اره هست

مگه با مريم بيرون غذا نمي خوره

نه

اوكي پس من با غذا ميام

باشه عزيزم

اخيش خيالم راحت شد...

حالا كار من شروع مي شود....وارد بزرگ راه شدن .....منم دنبالشون ...كمي سرعتشو زياد كرد....

منم سرعتمو زياد كردم ...

صداي ضبطو تا مي تونستم بلند كردم ....و به ماشين پرهام نزديك بشم

سعي كردم داخل ماشينو ببينم ....پرهام كه رانندگي مي كرد و جلو رو نگاه مي كرد ... مريمم كه تو چادرش داشت خودشو خفه مي كرد بس كه خودشو بسته بود...

فقط چشاش با بينيش ديده مي شدو كمي از لبش

مريم جون خوش باش از لحظه هاي بودن با پرهام ......كه تا چند دقيقه ديگه خبري از این لحظه ها ناب نيست

اهنگي كه گذاشته بودم بري باخ منصور بود... چون تند مي خوند و شاد بود.... وبا حال من تو اون موقع سازگار بود

سرعتم زياد كردم طوري نزديكش شدم كه اونم مجبور بشه براي اينكه بهم نخوره سرعتشو زياد كنه...... ايول سرعت زياد خوبه

حالا دوتامون داشتيم با سرعت مي رونديم..... من دقيقا كنارش بودم .....كه پرهام چندتا بوق كشيده زد و به من نگاه كرد...

منم بي خيال بوقاش ....با سرعتش تنظيم شده بودم و همزمان با اون مي روندم و صداي ضبطو هي بلند تر مي كردم ...

نمي تونست سرعتشو كم كنه چون ممكن بود تو بزرگراه با ماشين عقبي تصادف كنه

(من این دو ساعتو برات زهر مي كنم مريم جون .... جز من كسي حق نداره باهاش حرف بزنه)

پرهام چند بار ديگه بوق كشيده زد....

وقتي ديد فايده نداره با داد....

بكش كنار نمي بيني داري چيكار مي كني

(داد نزن گلوت پاره ميشه پرهام جون)

ديگه چيزي نمونده بود كه از بزرگراه خارج بشيم ..اونم همينو مي خواست ...

تا زودتر از دستم خلاص بشه

تا از بزرگراه خارج شد منم پشت سرش خارج شدم

سحر جون با ماشين بابا..... باي باي كن....فقط يه ضربه كوچولو

پامو گذاشتم رو گاز و سرعت گرفتم و توي يه لحظه زدم به چراغ عقب ماشين پرهام

...

و وايستادم ....

اونم وايستاد و با عصبانيت از ماشين پياده شد

و به طرف ماشين امد...

با ارامش از ماشين پياده شدم ...

پرهام - كي به تو گواهينامه داده

صدامو كلفت كردم و سعي كردم مثل پسرا حرف بزنم

-هموني كه به تو داده

به عقب ماشين نگاه كرد

-چيزي نشده كه

پرهام - چيزي نشده ببين چيكار كردي

-تقصير خودته كه يهو سرعتتو كم كردي

پرهام - من سرعتمو كم كردم يا تو عين....

-عين چي؟....نه شما ادب نداري .....الان زنگ مي زنيم پليس بياد... تا مشخص كنه كي مقصره

زودي با گوشيم الكي با پليس تماس گرفتم

-الو

-پليس

و يه سري چرت و پرت بلغو ر كردم تا پرهام باور كنه من تماس گرفتم

بعد از حرف زدن با پليس خيالي ...به ماشين تكيه دادم

و يه ادامس انداختم تو دهنم و شروع كردم به تكون دادن فكم

پرهام - خانوم من كار دارم .....بيايد خودمون قضيه رو فيصله بديم

-نه اقا تا مقصر شناخته نشه... من از جام تكون نمي خورم

پرهام - شما كه به ماشينتون خسارت وارد نشده ...من بد بخت ماشينم داغون شد

-به هر حال بايد پليس بياد

به مريم كه سر جاش نشسته بود و از جاش تكون نمي خورد نگاه كردم

چه زن بي بخاري..... نمياد ببينه شوهرش چقدر افتاده تو خرج

پرهام رفت طرف ماشينش و خم شد و به مريم يه چيزي گفت

(خدا كنه فقط ماشين پليس از اينورا رد نشه ...)

پرهام دوباره طرف من امد ...خانوم من كار دارم بايد برم

يعني با مريم حرف زدن كار واجبيه

جوابشو ندادم

و موهاي مصنوعيمو بيشتر ريختم رو صورتم و بهش بي محلي كردم

وقتي ديد من سمجم و از جام تكون نمي خورم

كمي از ماشينا فاصله گرفت و منتظر شد...... يه سواري سمند امد براش دست تكون داد ...ماشين وايستاد

پرهام باهاش حرف زد و رفت طرف ماشين خودش و از مريم خواست پياده بشه و اونو سوار ماشين كرد ...از جيبش كيف پولشو در اورد و پول راننده رو حساب كرد .... ...

داشتم از خوشحالي پر در ميوردم ...

مريمو از ميدون به در كرده بودم .....و اين تنها چيزي بود كه مي خواستم

پرهام به طرفم امد...

خانوم این پليس نيومد...

-نه انگاري سرشون شلوغه

كيفمو برداشتم و 20 تا تراول پنجاهي از توش در اوردم ...

-اقا منم ديرم شده بايد برم ...راست مي گيد به ماشين من خسارتي وارد نشده

پرهام - اينو نمي تونستيد زودتر بگيد

-بفرمايد بگيريد .... من بايد برم

پرهام - این زياده

- هرچقدر لازم داريد... برداريد ....من تازه يادم افتاد حوصله پليسو ندارم

شايد از خوشي فكر مي كردم پرهامم خوشحاله و اصلا عصباني نيست

پرهام مقداري كه لازم داشت و برداشت و رو به من

بهتره يه بار ديگه بري گواهينامه بگيري ....

-تو فكرش هستم ...انشالله باهم توي يه كلاس ثبت نام مي كنيم

خواست چيزي بگه ولي نگفت و به طرف ماشينش رفت

كيفو از پنجره پرت كردم رو صندلي ....و دستامو مشت كردم و پريدم رو هوا ......ايول ايول .....همينه ..............همينه و يه جيغ خفه كشيدم و پشت فرمون پريدم

پامو رو گاز گذاشتم ......ماشين از جا كنده شد و براي پرهام 10 تا بوق پشت سر هم زدم و صداي اهنگو تا اخرين ولوم بردم بالا و شروع كردم به ويراژ دادن

خواننده مي خوندو من مي خنديدم وشاد بودم ....

بيا به دادم برس

دلم برات تنگ شده

دلم برات تنگ شده

من زير بارون ....زير بارون.... به خيابون مي زنم... هنوزم يادم مي يو فته روزاي با تو بودنم

من زير بارون...... زير بارون.......... به خيابون مي زنم ......... بزار دنيا بدونه ...عاشق با تو بودن ....عاشق با تو بودنم ....عاشق با تو بودنم

سرمو از پنجره اوردن بيرون.... نم نم بارون مي خورد به صورتم و دلمو هوايي مي كرد...

دلم.... آی دلم ... دلم برات تنگ شده

يوهوووووووووووووووووووووو ووووووووووووووووووووووووو وووووو

عاشقتم ....عاشقتم .. تو فقط مال مني ....

دوباره با خواننده همخوني كردم ... دلم نمي خواست اون لحظه ها تموم بشه

من زير بارون ....زير بارون.... به خيابون مي زنم... هنوزم يادم مي يو فته روزاي با تو بودنم

من زير بارون...... زير بارون.......... به خيابون مي زنم ......... بزار دينا بدونه ...عاشق با تو بودن ....عاشق با تو بودنم ....عاشق با تو بودنم

با دستاي پر وارد خونه شدم... جوجه... كوبيده ... بختياري..... سلطاني.... سالاد ...ماست نوشابه ...دوغ ....با پا در هالو بستم و سلام كردم..

-سلام ..

پريناز- اوه اوه.... ببين چه كرده.... دختر مگه مي خواي يه ايلو شام بدي

-الانشم يه ايليم

پريناز- خيلي ولخرجي

-ای بابا در برابر محبتاي شما كه هيچه... اشپزيم كه افتضاحه... وگرنه يه چيزي براتون درست مي كردم كه انگشتاتونو باهاش بخوريد

پريناز- نه عزيزم.... همون يه بار كه معدمونو با غذا قورت داديم برا هفت پشتمون بسته

پريناز كمك كرد كه غذاها رو ببريم اشپزخونه

-چه خبر

پريناز- سلامتي

-بعد از سلامتيت

پريناز- سلامتي تو

-بعد از سلامتي من

پريناز- سلامتي مامان

-پريناز بعد از خبر سلامتي همه چه خبر

پريناز- سلامتي اونايي كه نمي شناسمشون

-پرييييييي

شروع كرد به خنديدن

مي خواي چه خبر باشه ...دختر خوب ...

-ثريا جون كجاست

پريناز- داره با مادر مريم تلفني حرف مي زنه

-مامان مريم

پريناز- اوهوم....مثل اينكه پرهام و مريم داشتن با ماشين مي رفتن كه يكي با ماشين مي زنه بهشون

-واي چيزيشم شده

پريناز- مثل اينكه دو نفر بودنا

-اهان ..... چيزيشونم شده

پريناز- نه بابا طرف يكي از دختراي سوسول مايه دار بوده..... كه پولش از پارو بالا مي رفته...حسابي علافشون كرده تا پليس بياد كه نمياد ....اخرم پرهام مجبور ميشه مريمو با يه ماشين ديگه بفرسته خونه....

تو رو خدا اينجا رو باش ....دختره نفهم تا پرهام مريمو مي فرسته.... ميگه كار داره بايد برم و خسارت مي ده.......ادم تو كار بعضيا مي مونه ....

- چه دختر نفهم و بي شعوري بوده كه مانع حرف زدن دوتا قمري عاشق شده .....-حالا داداشت خيلي ناراحته؟

پريناز- براي چي؟

-كه نتونسته با مريم حرف بزنه

پريناز- من كه این روزا اصلا از اخلاقش سر در نميارم..... قبلا زياد باهام حرف مي زد ولي الان حتي به زور مي بينمش چه برسه به حرف زدن

-الان كجاست؟

پريناز- از بيمارستان زنگ زدن بايد مي رفت ...

-براي شام نمياد؟

پريناز- چرا مياد

با این اتفاقي كه افتاده مامان بهشون زنگ زده كه اگه بشه فردا شب اونا بيان اينجا ....اينجا نه ديگه خيابونه........ نه تو ماشين ...........مزاحمم ديگه ندارن

پريناز كه حرفشو زد .....مثل تيوپ سوراخ شده .....بادم خالي شد و تموم خوشيم يهو زايل ...

و با ناراحتي از اشپزخونه امدم بيرون

پريناز- كجا؟

-من گشنم نيست مي رم اتاقم

پريناز- نازي

-بله

پريناز- خيلي ميزبان بدي هستي

بهش نگاه كردم

پريناز- تو مثلا مارو دعوت كردي بعدش بدون اينكه ما رو همراهي كني مي زاري ....ميري

- راست مي گي ..... پس بيا اماده كنيم تا داداشت بياد..

داشتم ظرفا رو بر مي داشتم كه ثريا جون امد تو اشپزخونه

پريناز- چي شد مامان

ثريا جون- فردا شب ميان

پريناز- به پرهامم گفتي

ثريا جون- هنوز نه.....امد بهش مي گم

ثريا جون- نازنين عزيزم .... راضي به زحمت نبوديم

چه زحمتي ثريا جون ... قابل شما رو نداره

ثريا جون- حالا چرا این همه گرفتي

- نمي دونستم كي چي دوست داره... براي همين از هر نوع گرفتم

ثريا جون- انشالله كه عروس شي

-فكر نمي كنم

ثريا جون- چي ؟

خنده الكي كردم ...شوخي كردم

ميزو چيديم و منتظر پرهام شديم كه بياد ...يكي از كتاباي پرهامو كه كنار ميز تلفن جا گذاشته بود برداشتم ...به زبان اصلي بود ...

چيزي از متن نمي فهميدم ... چون ذهنم جاي ديگه بود ....

( حالا فردا شبو چيكار كنم .... اينجا كه نمي تونم تغيير چهره بدم....)

اهي از سر استيصال كشيدم و كتابو چند برگ زدم

زمان از دستم در رفته بود و متوجه اطرافم نبودم....

پرهام- چيزي هم ازش مي فهمي ؟

سرمو اوردم بالا..پرهام امده بود .........انتظار چهره ای درهم و ناراحتي رو ازش داشتم ....ولي لبخند مي زد

- هيچي نمي فهمم ..... چطوري اينو مي خونيد ..

پرهام- پس چرا گرفتي دستت

شونه هامو با بي قدي انداختم بالا .....فكر كردم شايد بعدها بخوام منم تخصص قلب و عروق بگيرم ...

پريناز- كه شخصا فلفلا رو بريزي تو قلب مردم

- خدارو چه ديدي شايدم شدم و فلفلا رو ريختم تو دل مردم ....كه زود دل نبازن

پرهام نگاش بهم افتاد و لبخندش محو شد

پريناز- پس دعا مي كنم هيچ وقت دكتر نشي ....كه مردمو خونه خراب مي كني دختر ......

بدويد بيايد شام اماده است..

پرهام- چه خبره

پريناز- از نازنين بپرس امشب همه مهمون اونيم ...

پرهام- ممنون دستتون درد نكنه

-خواهش

يه تيكه كباب برداشتم ... قبل از اينكه بيام خونه فكر مي كردم با این همه ذوق و شوقي كه دارم تمام غذاها رو بخورم...... اما حالا يه لقمشم به زور از گلوم پايين مي رفت

همه مشغول خوردن شديدم .....

به بشقاب پرهام نگاه كردم هم جوجه برداشته بود هم كوبيده ...

(چرا هيچ وقت من نمي تونم براي يه مدت طولاني خوش باشم ...)

هنوز بقيه داشتن مي خوردن كه بلند شدم..

ثريا جون- كجا نازنين جون..

- ببخشيد اشتها ندارم ...يكمم سرم درد مي كنه مي رم بالا

پرهام- حالتون خوبه؟

-بله ممنون فقط يكم خسته ام...

به اتاقم رفتم... شماره بابارو گرفتم ...

مشغول بود...

كنار پنجره رفتم و دست به سينه به حياط نگاه كردم...

سرمو به شيشه چسبوندم و اروم رو شيشه ( ها ) كردم .....روي قسمت بخار گرفته با انگشت نوشتم .......دوست دارم ..........مال من باش ....و چشامو بستم

صداي در اتاق امد...... زودي با كف دست شيشه رو پاك كردم

-بله

پريناز- بيا..... این قرصو پرهام داد ...گفت بخوريش............امروز حالت بد شده بود؟

-نه چيز مهمي نبود

پريناز- پس اينو بخور

-ممنون...... باشه....... مي خورم ...

پريناز- تو كه امدي خونه ....حالت خوب بود

-الانم خوبم ...........فقط زياد راه رفتم.......... براي همين خسته ام

پريناز- چيزي نمي خواي برات بيارم ؟

-نه

پريناز- پس كاري داشتي صدام كن

-حتما

***

تو كه انقدر بال بال مي زني .. خودتو به در و ديوار مي زني ......يعني اونم مثل تو ...تو رو دوست داره .....خودشو به درو ديوار مي زنه ..... شايدم واقعا اونو مي خواد...اصلا پرهام از سرو وضع من خوشش مياد؟..

خوش خيال اون از دختراي محجبه خوشش مياد

من كه نه محجبه ام نه چادري ....

اما من از مريم قشنگترم...

خوب خري ديگه .... اون يه دختر چادري و سر به زير مي خواد .....نه توي جفنكو كه سرو گوشت مي جنبه

من مي دونم پرهام اونو نمي خواد

به قرص كف دستم نگاه كردم .....ياد تپش قلب پرهام افتادم ..

به خنده افتادم .....خدا كنه هميشه قندم بيفته

قرصو تو مشتم گرفتم ...... مشت رو سينه ام گذاشتم و به ياد چشماي پرهام ....چشمامو بستم ....

طبق معمول دير تز ار همه بيدا شدم ...

سلام ثريا جون سلام نازنين خانوم

-چيكار مي كنيد

ثريا جون - دارم سبزي پاك مي كنم ...

رو به روش نشستم و دست دراز كردم و سبزي برداشتم ...

خسته ميشي دخترم خودم تميزشون مي كنم...

نه دوست دارم كمكتون كنم........... پريناز نيست

ثريا جون - نه رفته دانشگاه

-يعني دخترتون امروز منم

ثريا جون - برم برات صبحونه بيارم

-نه .....نه............. مگه خودم چلاقم ... بخوام مي رم براي خودم ميارم

ثريا جون - پس برو صبحونتو بخور ... بقيه اينو خودم تميز مي كنم..

- نه بذاريد اينو باهم تموم كنيم ... بعدش مي رم مي خورم......اينو چطور پاك بايد كرد ..

جعفري رو از دستم گرفت ... و بهم نشون داد كه چطور بايد پاك كنم

-خوب پس جعفريا با من ...

ثريا جون - تونستي ادرسي از فاميلات پيدا كني

دلم نمي يومد بهش دروغ بگم

-بله

دست از كار كشيد و بهم نگاه كرد...

ثريا جون - خوب

با لبخند بهش نگاه كردم ...منو نمي خوان

ثريا جون - اخه چرا؟

نمي دونم ....

و ديگه هيچي بهش نگفتم .... ناراحتي از دست دادن پرهام ... كاراي عموم و رفتار پدرم باعث مي شد بغض كنم..

ثريا جون - مي گم نازي وقتي موهات بازه چقدر ملوس ميشي

-مگه شما ازم تعريف كني ..

قطره ها اشك داشتن به چشمام زور ميوردن ... نفس عميق مي كشيدم كه گريه نكنم ... اما چشام قرمز شده بود ...... در حال پاك كردن سبزي شروع كردم يواش يواش به گريه ...

ثريا جون - الهي من بميرم برات .....خودتو ناراحت نكن عزيزم ....

و امد كنارم نشست و سرمو گرفت تو بغلش

دلم پر بود و بهانه خوب دستم امده بود .....و با صداي بلند زدم زير گريه ..

ثريا جون - قربون بشم گريه نكن.....نخواستنت كه نخواستن مگه ما مرديم ...

-شما خيلي خوبي ثريا جون ...

ثريا جون - خوبي از خودته دخترم ......نبينم ناراحت باشي... منم جاي مادرت

من كه چيززيادي از مادرم يادم نمياد ... ولي مي دونم اگه بود به اندازه شما مهربون نود

ثريا جون - اين حرفو نزن همه مادرا بچه هاشونو دوست دارن.....حالا گريه نكنم دختر لوس ... با این سن و سال گريه مي كنه

سرمو از روي شونه اش برداشت و اشكامو پاك كرد...

بين چه بلايي سر چشات اوردي ... چه بادكنكايي شدن...

جون مي ده بتركونيشون .... با هم خنديدم...

پريناز- مي بينم قاپ مامانمو خوب دزدي..... پاشو پاشو برو اونور.... نوبت منه

پريناز- واي مامان مامان ...

به طرف ما امد و منو با ادا زد كنار .... سرشو گذاشت رو شونه ثريا جون

پريناز- مامان...من به كي بگم كه شوهر مي خوام .....دارم ترشي ليته مي شم...

و با صدا مثلا شروع كرد به گريه..

چرا من سرمو گذاشتم رو این شونه... اون يكي شونه اتو بده مامان اون مال من بود

ثريا جون يه دسته از سبزيا رو برداشت...... دختره چشم سفيد شوهر مي خواي و اروم زد رو سر پريناز

پريناز- نه .......نه .......غلط كردم من يه ليوان چاي با قند مي خوام.....حالا سه تايي داشتيم مي خنديدم

تا عصري سه تايي خونه رو جمع و جور كرديم ... و همه چي رو اماده كرديم ....

پريناز- نازي جون برو دوش بگيرو خوشگل كن كه داره عروس خانوم مياد

بعد از اينكه دوش گرفتم شروع كردم به خشك كردن موهام ...

پريناز با يه لباس امد تو اتاق..... ببين برات چي اوردم

-چي اوردي

پريناز- كشمش و نخود

-با صداي چي

پريناز- بع بع

كش موهامو كه رو ميز توالت بود به سمتش پرت كردم ..

پريناز- چه چوپان بد اخلاقي.........ببين خوشت مياد...

-چه قشنگه

پريناز- اره تازه اگه تو بپوشي قشنگتر هم مي شه ...

-من؟

پريناز- اره براي تو اوردم

- ممنون پري جون ...... همين لباسا هست مي پوشم

پريناز- ای كيو منم مي دونم لباس داري ولي تو این خوشگلتر مي شي ...

-پس خودت چي

پريناز- اوه من تنها همين يك عدد را داشتم... و به تو مي بخشم باشد كه مورد الطاف خداوندگار قرار گيرم...من خوشگلتر از تو دارم كه بپوشم ....انقدر برام ادا اطوار دار نيار بدو بپوش ببينم بهت مياد

يه لباس بلند عنابي رنگ بود كه از كمر باريك مي شد .... استيناش بلند و گشاد بود كه رو شون به طرز زيبايي سنگ دوزي شده بود

- اينو از كجا گرفتي

پريناز- مامان تو سفر مكه برام گرفته ....مثلا به قول خودش برام سنگ تموم گذاشته

اينم شالش

لبه هاي شال هم سنگ دوزي شده بود و هم رنگ لباس بود...

-يعني اندازه امه

پريناز- خوب امتحان كن ...

-باشه تو برو بيرون..... تا من عوض كنم

پريناز- نمي شه منم باشم

- نه نميشه

پريناز- چرا نميشه

-برو بيرون....وبا حنده انداختمش بيرون ... لباسو پوشيدم دقيقا شده بودم مثل عربا فقط من از اونا سفيد تر بود يعني خيلي سفيد تر

پريناز سرشو از در اورد تو

ووووووووووووووووووييييييي يييييي بخورمت... چي شدي

-بهم مياد ...

پريناز- ماه......... مامان ... این شالو هم بندازي رو سرت ديگه همه چي تموم ميشي...

شالو به سبك لبنانيا بست كمي از موهاي جلوم ريخته بود بيرون و با نمك شده بودم

به خودم تو اينه نگاه كردم ...پريناز از پشت شونه هامو گرفت ....تو چرا انقدر عوض شدي

-نمي دونم يعني این منم

پريناز- خيلي خوشگل شدي خدايش این رنگ خلي بهت مياد...فكر كنم مامان از روز اول هم اينو به نام تو گرفته بود..........من برم مامانو صدا كنم بياد تو رو ببينه

-نه نه

ولي پريناز رفته بود...... كه صداي زنگ خونه امد....از پنجره نگاه كردم پرهام امده بود ...داشت در حياط مي بست .. خيلي عصبي بود .... .. همزمان به پنجره اتاق من نگاه كرد..... زودي كشيدم كنار كه منو نبينه ...

با امدن پرهام ........پريناز هم يادش رفت ثريا جونو خبر كنه

منم وقت كردم .... كمي صورتمو ارايش كردم و خودم دوبار ه شالو سرم كردم ....ولي این دفعه موهاي جلومو كامل دادم تو ...حتي يه تار مو هم بيرون نبود...و با گيره ای كه پريناز داده بود لبه شالو محكم كردم كه از سرم نيوفته

(تو اينو دوست داري.......... مگه نه پرهام)

....

20 دقيقه بعد از امدن پرهام دوباره صداي زنگ امد.....

این دفعه خودشون بودن ....از پنجره ورودشون نگاه مي كردم (من بايد این دشمنو از ميدون به در كنم ......)

هنوز تو اتاقم بود م كه پريناز امد ...

داشت چادر خونگيشو رو سرش درست مي كرد....... نازي بدو كه ام.....

و هاج واج بهم نگاه كرد....

با اون چهره متعجب كه داشت بهم نگاه مي كرد ... خيلي با نمك شده بود ...به طرفش رفتم

چرا وايستاديي بدو بريم پايين..........كه عروس خانوم امده.... و از كنارش رد شدم

پريناز سريع خودشو به من رسوندن و دوباره نگام كرد... و يه لبخند زد ....

و زودتر از من از پله ها پايين رفت .... صداي سلام و احوال پرسي ياشونو مي شنيدم

همه نشسته بودن مهمونا پشتشون به من بود

پريناز رفته بود اشپزخونه و ثريا جون و پرهام .... دقيقا رو به روم نشسته بودن ... ثريا جون درحال تعارف كردن و حرف زدن بود و متوجه من نشد .....كه نزديك پله ها وايستاده بود..

پرهام سرش پايين بود براي يه لحظه سرشو اورد بالا كه چشمش به من خورد و محو تماشاي من شد

نمي دونم چه تغييري كرده بودم كه هم پرهام و هم پريناز اينطوري نگام مي كردن ...

با يه لبخند نزديكشون شدم و سلام كردم...

- سلام خوش امديدن

همه سرشو نو چرخوندن ... خانوم و اقاي پازوكي هم با تعجب نگام كردن ... به ثريا جون نگاه كردم كه با يه لبخند شيرين بهم نگاه مي كردم...... بيا دختر م بيا اينجا بشين ...

رفتم كنار ثريا جون نشستم دستشو گذاشت رو دستم و اروم دستمو نوازش كرد...

مهدي تا بشينم همين طور نگام مي كردم ......

بعد از گذشت چند دقيقه

-من برم ببينم پريناز كمك نمي خواد

ثريا جون باشه عزيزم برو ...

داشتم مي رفتم اشپزخونه كه صداي خانوم پازوكي رو شنيدم

خانوم پازوكي - ايشون همون دختري هستن كه اونشب با شما امده بودن

ثريا جون- بله همونه......... نازنين

يعني من چه تغييري كرده بودم كه انقدر براي هم تعجب اور بود...

پريناز داشت چايي مي ريخت ....

-تو شيريني ببر .....من چايي ميارم ...

پريناز- باشه پس زودي بيا باشه

قبل از اينكه بره گونمو كمي كشيد ........امشب چه ناز شدي

توي اخرين فنجون چايي ريختم... خدا رو شكر تو این مدت ديگه ياد گرفته بودم چايي بريزم

به جاي 8 تا فنجون 6 تا ريختم و با سيني چايي امدم بيرون

خانوم پازوكي انگار داشت دختر مي پسنديد و قد و بالام نگاه مي كرد .... از نگاههاي خصمانه مهدي هم خبري نبود......

جاي مريم طوري بود كه مي تونستم به عنوان اخرين نفر بهش چايي تعارف كنم

اول از خانوادش تعارف كردم به مهدي كه رسيدم .... بهم نگاه كرد و با ارامش چايي شو برداشت...

بعدم ثريا جون كه بازم همون لبخند بهم زد ..... بعدم پريناز و حالا به پرهام رسيده بودم جلوش با لبخند خم شدم ...

چشاش برق مي زد ... نمي دونم چي تو دلش مي گذشت ولي اگه من به خودش نمي وردم سوتي مي داد... با نوك كفشم اروم روپاش فشار اوردم ...

كه يعني سه بازي بسه همه دارن نگات مي كنن

كه به خودش امد و سريع فنجونو برداشت

- اه چرا يه فنجون كم اوردم ....ببخشيد مريم خانوم الان براتون ميارم

(يه فنجون چاي پر ملاتي برات بريزم .....كه قلبت يه جا از حركت وايسته كه حتي پرهامم نتونه برات كاري كنه )

فنجونو گذاشتم وسط سيني و به طرف مريم رفتم .....پريناز و پرهام داشتن ميوه و شيريني تعارف مي كردن ...

به لباساي زير چادر مريم نگاهي كردم ..

( عزيزم خوشبختانه لباسات تيره است ......پس فقط دچار درجه سوختگي 70 درصد مي شي ...........و خسارت مادي نمي بيني ...)

داشتم نزديكش مي شدم....پاي چپو گذاشتم جلوي پاي راستم و خودمو به طرف مريم كه تو يه قدميم بود پرت كردم ...

سيني تو دستم موند و فنجون افتاد تو بغلش

مريم- واي سوختم .... بلند شد و شروع كرد به تكوندن لباساش

- اخ اخ ببخشيد ... نمي دونم چي شد ... شرمنده ...

مادرش با نگراني امد طرف مريم ...

خاموم پازوكي - خانوم حواست كجاست...

-ببخشيد نمي خواستم اينطوري بشه ... فكر كنم امشب چشم خوردم وگرنه من از این كارا نمي كردم...

خانوم پازوكي -خوبه والا

-اره بخدا...........بتركه اون چشمي كه منو چشم زد .... مي بينيد حاج خانوم انقدر چشمش شوره كه هرچي اسپند دود كرديم.......... افاقه نكرد كه نكرد .. الله اكبر از این چشمام .....واي واي

پريناز- بفرمايد بريم اون اتاق ...براتون چادر بيارم .....چادرتون عوض كنيد

مريم با ناراحتي و كينه بهم نگاه كرد........ نه ممنون خودم چادر اوردم فقط راهو بهم نشون بديد

پريناز دنبال مريم راه افتاد و يه لحظه برگشت طرفم .....حواست كجاست

-همينجا

سريع فنجونو برداشتم و رفتم اشپزخونه..

(این اوليش منتظر دو ميش باش)

دوباره براش چايي بردم ...

مريم- نه ممنون ديگه نمي خوام

-اه وا چرا من براتون ريختم ......این دفعه مراقبم

مريم- نه ممنون چايي نمي خورم

-هر جور راحتيد

با سيني چايي رفتم و كنار ثريا جون نشستم...

پريناز امد كنارم نشست

پريناز- بيچاره رو سوزوندي

-بزار بسوزه..... تو زندگي بايد بيشتر از اينا بسوزه ....اينا كه چيزي نيست

پريناز- نازي مي فهمي چي مي گي ..

- اون چيزي كه من تو خشت خام مي بينم ....تو عمرا بتوني تو اينه جيبيت ببيني دختر.......... پس غر غر نكن

پريناز- يعني مخصوصا ريختي

فقط خنديدم

پريناز- نازي خيلي خطرناكي ...

-هيس صداشو در نيار

پريناز- فقط نگو براي امادگي براي زندگيش .......مي خواي ظرف سوپم روش خالي كني

-نه عزيزم هنوز انقدر سنگ دل نشدم.... اونو مي زاريم بعد از عقدشون ...كه از تب و تاپ عشق نيفتن

سرمو تكيه دادم به مبل كه نگام به پرهام خورد ...چشاش خندون بود به گمونم حرفاي منو پرينازو شنيده بود..... ....به مهدي نگاه كردم در حال حرف زدن با پرهام بود ...

گاهي هم منو نگاه مي كرد...

(پسره هيز ....چشاتو درويش كن ... ولش كنن درسته قورتم مي دن)

همه از هر دري حرف زدن..... الي این دوتا ..من كه حوصلم سر رفته بود ..........

.به پريناز گفتم كي شام مي خوريم

پريناز- .. مامام بريم وسايل شامو اماده كنيم

ثريا جون- اره ....

منو پريناز بلند شديم ...

ثريا جون- اقاي پازوكي اگه اجازه بديد بچه ها تا ميزو مي چينن ... اين دوتا كمي باهم حرف بزنن

اقاي پازوكي- خواهش مي كنم

همچين گفت خواهش مي كنم كه گفتم الان این دوتا رو بفرستن اتاق پرهام..

اقاي پازوكي- مريم جان ...اقا ي دكتر ما اينجا نشستيم شما هم مي تونيد اونجا پشت ميز ناهار خوري بشينيد و حرفاتونو بزنيد ...

به پرهام نگاه كردم ....ناراحت شد معلوم بود كه بهش بر خورده ......ولي مريم انگار نه انگار تازه راضي تر هم بود...

ثريا جون چيزي نگفت .. چون نمي خواست همين فرصتو هم از دست بده...

ثريا جون- بلند شو پرهام جان ...

حالا جا قحط بود ....ما كه داريم ميزو مي چينيم....

-معذرت مي خوام ما داريم ميزو مي چينيم .....انوقت مشكلي نداره

همه نگام كردن..

خوب لابد نداره ديگه ...منم كه چه چيزا كه نمي پرسم ...... ما كه قرار نيست بشينيم حرفاشونو گوش كنيم .....فقط ميزو مي چينيم ...

بفرمايد .......بفرمايد.......... اقاي دكتر... خانوم مهندس...... راستي مهندس بوديد ديگه ..من نمي دونم به كارشناس شيمي مهندس هم مي گن يا نه.... ولي ما در هر صورت به عنوان مهندس قبولتون داريم..

پريناز استين لباسمو كشيد و منو برد تو اشپزخونه

- چرا انقدر لباسمو مي كشي ...

ببين امشبو مي توني خراب كني ...

-تو وسايلو زودي اماده كن ........من تزئينات داخلي رو انجام مي دم

پريناز- مثل سالاد درست كردن

-نه به جان تو واردم

پريناز- خدا كنه....پس من هر چي مي زارم برو بچين

بشقابا رو برداشتم و به طرف ميز رفتم ...

با ارامش شروع به چيدن بشقابا كردم ....تا نزديكشون شدم ....ساكت شدن

-واي مزاحم شدم...لطفا دستا بالا مي خوام بشقاب بذارم ...

دوتايي كمي دستاشونو بردن بالا...

خواستن دستاشونو بذارن پايين

-نهههههه

هنوز سوپ خوريا رو نزاشتم...

دوباره دستاشونو بردن بالا

مريم با صداي عصبي ......حالا اجازه هست

-بفرمايد راحت باشيد .... اجازه ما هم دست شماست

حالا نوبت قاشقا بود

داشتم سر ميز با قاشق و چنگلا ور مي رفتم ... قاشقو و چنگال و كارد رو برداشتم و به طرف پرهام رفتم

-بازم شرمنده عروس خانوم..........ببخشيد اقاي دكتر من يه مشكلي دارم

پرهام- بله

چنگالو مي زارن اينور يا اونور قاشقو كارد و چي

پرهام خندش گرفته بود

خواست بگه كه هر كدومو كجا مي زارن

مريم با حرص ..... قاشق و چنگالو از دستم گرفت و با عصبانيت هر كدوم جاي خودش گذاشت و بهم نشون يعني هر كدوم كجا

بشكنكي زدم ...ايول همينه ... از اولم بايد از شما مي پرسيدم....بفرمايد حرفاتونو بزنيد ...

خوب حالا سالاد و سس

سالاد گذاشتم رو ميز يه قاشق كوچيك برداشتم

- واي واي دارم از خجالت اب مي شم .... انقدر مزاحم مي شم ....اقاي دكتر لطف مي كنيد مزه این سسو بچشيد ... هموني هست كه مي خوايد ..

با چشاي متعجب بهم نگاه كرد ...

-نمي خوايد مزه كنيد ...

قاشقو اروم از دستم گرفت و در حالي كه بهم نگاه مي كرد ...مزه كرد

مريم دست به سينه به صندلي تكيه داد و به ما دوتا چشم غره رفت

با هيجان..... چطوره؟

سرشو تكون ارومي داد و گفت خوبه

گفتم خدايي نكرده تند نباشه كه معدتون دچار عذاب بشه..

-ای بابا چرا حرفاتونو نمي زنيد.... الان شام اماده ميشه... ولي شمادوتا هنوز حرفاتو نزديد

ادامه بديد راحت باشيد....... فكر كنيد كسي پيشتون نيست

فكر كردن الان مي رم اشپزخونه كه با صداي بلند

ثريا جون شام اماده است .... اقاي پازوكي......... خانوم پازوكي.... لطفا تشريف بياريد .. مهدي رو هم اصلا ادم حساب نكردم ... كه بهش بگم بياد سر ميز

به مريم كارد مي زدي خونش در نمي يومد ...

ميز ناهار خوري 8 نفره بود..اقاو خانوم پازوكي و مريم كنار هم نشسته بودن پريناز و ثريا جون هر كدوم دو سر ميز ....و منو پرهام و مهدي كنار هم ....

البته طبق نقشه قبلي تمام تلاشمو كردم كه من كنار پرهام بشينم.

سر ميز خانوم پازوكي نگاهي به من كرد ... نگاهي هم به دخترش ....

در حال خوردن مريم كمي بلند شد تا براي خودش سو پ بريزه كه نگاه منو پريناز بهم افتاد و يواشكي خنديدم كه این خنده ما از چشم مريم دور نموند....

سكوت مطلقي كه موقعه خوردن بود با هيچ چيزي شكسته نمي شد به جز با صداي قاشقا و گاهي ملچ ملوچايي كه مي يومد....

زير چشمي پرهامو ديدم كه با خيال راحت مشغول خوردن بود....

حالا نوبت خود شيرين كردن بود...

بشقابم و برداشتم و به طرف پرهام گرفتم

- ببخشيد لطف مي كنيد برام يكم از اون باقالي پلو بكشيد... اخه دستم نمي رسه .....

پرهام- خواهش مي كنم..... و بشقابمو گرفت و مشغول ريختن شد...

به مريم نگاه كردم كه با خشم بهم نگاه مي كرد منم كمي سرمو كج كردم و بهش لبخند زدم ...

پرهام- كافيه ؟

- اوه بله بله بايد به فكر هيكلمم باشم ... و با نگاه به مريم ادامه دادم ..... كه روز عروسيم تازه يادم نيفته بايد لاغر كنم ....ثريا جون و پريناز شروع كردن به خنديدن

مريم سريع خودشو نگاه كرد...

- عزيزم شما كه لاغري... با این روندي هم كه در پيش گرفتي مي ترسم روز عروسي نتوني سر پا وايستي .....پس بخور كه جون بگيري

- اقا داماد عروس لاغر مردني نمي خواد... و بدون اينكه به كسي نگاه كنم شروع به خوردن كردم ...

پريناز از زير ميز به زانوم ضربه زد....

كه صدامو در اورد

-ايييييي

با صدام همه به من نگاه كردن ... با خجالت به همه نگاه كردم

- ايييييييييي ...يعني اييييييييييييينجا به نظرتون گرم نيست

(خدا چرا اينا مي خوان سر به تنم نباشه من كه كاري به كارشون ندارم ....)

چشم چرخندونم

- كسي نظري نداره؟

ثريا جون- نه گرم نيست ..

- .پس من زيادي خوردم.... مي رم بيرون يه هوا بخورم ...نه نگرانم نباشيد ....همه چي خوبه ... فقط يه هوا خوريه ساده است...

از جام بلند شدم...نه توروخدا پا نشيد... غذاتونو بخوريد ...

خانوم پازوكي با ناراحتي نفسشو داد بيرون كه همه متوجه نارحتيش شدن ...

تو حياط زير درخت بيد نشستم...

(چرا پرهام هيچي از خودش نشون نمي ده...

چرا مثل كوه يخه ... نه حرفي نه لبخندي ... حتي به كارامم اعتراضي نمي كنه...

چوب نازوكي رو برداشتم و شروع كردم روي زمين به كشيدن خطوط نامعلوم....

كه صداي زنگ در حياط امد...

پا شدم و با دست پشت لباسمو تكوندم ..........يعني كيه این موقعه شب

به طرف در رفت......... و درو باز كردم ...

مردي پشت در وايستاده بود و پشتش به من بود..

لبه شالمو با دست كمي دادم تو

-بله

مرد به طرفم برگشت

- اه شمايد سلام

جلال يه لحظه ساكت شد و بهم خيره شد

جلال- سلام شما چرا .. پرهام نبود كه درو باز كنه

- من تو حياط بودم ..........براي همين درو باز كردم بفرماييد تو ...

جلال- نه مزاحم نمي شم با پرهام كار داشتم..

- بفرمايد ....الان دارن شام مي خورن ..

جلال- ميشه صداشون كنيد...

الان وقت شامه ... همه دارن شام مي خورن بهتره شما هم بيايد ..

جلال- نه الان خوب نيست اگه ميشه پرهامو صدا كنيد

-چشم پس بفرمايد تو حياط .......تا برم صداشون كنم...

جلال- خيلي ممنون مي شم....

به طرف در ورودي رفتم كه خود پرهام امد

جلال- كي بود؟

-اقاي رادمنش .... با شما كار دارن

پرهام- جلال؟.... الان ؟چي شده كه این موقعه شب امده

-نمي دونم هرچي اصرارم كردم نيومد تو...

پرهام به طرف جلال رفت و منم رو تاپ فلزي كنار استخر نشستم و با پاهام شروع كردم به تكون دادن تاپ ...

داشتن با هم حرف مي زن ....از پنجره داخل خونه رو ديدم ....بقيه هنوز در حال خوردن بودن ...دوباره رومو كردم طرف پرهام و جلال ...

كه ديدم پرهام داره مياد طرفم ....وقتي بهم رسيد ......به پشت سرش نگاه كرد.... مي گم این جلال امشب يه چيزش ميشه .. به تو ميگه با من كار داره...... من كه مي رم پيشش مي گه با تو كار داره

- با من؟

پرهام- اره مي گه يه متن تخصصي به زبان الماني داره مي خواد براش ترجمه كني

- .ولي اون تخصصيه فكر نمي كنم كاري از دست من بر بياد ...

پرهام- چي بگم..... بهتره خودت بري بهش بگي ...

جلال كنار يه درخت وايستاده بود...

بلند شدم .....فكر مي كردم پرهام مي ره پيش مهمونا ولي با من امد...

جلال تا نگاش به ما خورد كمي دلخور شد....

- بفرمايد من در خدمتم..

جلال- به پرهام جان گفتم .... يه مدتيه این متن دستمه ....فرصت نكردم ببرم دار الترجمه ....اگه لطف كنيد برام ترجمه كنيد ممنون مي شم..

-من به اقاي دكتر هم گفتم.. اينا تخصصيه... شايد ترجمه هايي كه من بكنم زياد درست از اب در نياد..

جلال- پرهام گفته شما10 ساله كه تو... زندگي مي كنيد...و كاملا به زبان آلماني مسلط هستيد .... براي همين گفتم مزاحمتون بشم

-اونكه بله .....باشه براتون ترجمه اش مي كنم .... .....

جلال- كي مي تونم بيام بگيرم....

پرهام- هر وقت ترجمشون كردن من براتون ميارم ..

جلال يهو ساكت شد....

جلال- باشه ....پس شماره تلفن منو داشته باشيد كه اگه مشكلي بود بهم بگيد...

پرهام- جلال جان انگار منم مثل تو تخصص قلب و عروق دارم ..... اگه مشكلي بود از من مي پرسه..

جالاي دستي تو موهاش كشيد ...

جلال- بله ..حتما همين طوره ....خانوم محتشم به نظرتون كي تموم ميشه...

-خوب..

پرهام- بذار شروع كنن به ترجمه..... بعدا قطعي جوابتو مي دن

جلال- من از ايشون سوال كردم ......فكر كنم خودشون بتونن بگن كي تموم مي كنن

(اينا چرا به من اجازه حرف زدن نمي دن ....)

-ببخشيد يه لحظه

دوتاشون به من نگاه كردن

برگه ها رو شروع كردم به شمردن بعد نصفه برگه هارو گذاشتم تو دست جلال و نصفه ديگشو تو دست پرهام

- دوتا متخصص... دوتا كار بلد .... منم كه لولوي سر خرمن ... حالا مي تونيد بريد ترجمه كنيد

جلال- ببخشيد قصد بدي نداشتم..

- اگه قرار من ترجمه كنم .... پس كاراو به خودم واگذار كنيد .....

جلال- بله پس من برم ممنون مي شم زود ترجمه كنيد

-چشم..... با توجه به حجم برگه ها من تا پس فردا تمومش مي كنم ...

جلال- پس فردا

- بله.....خيلي ديره

جلال- نه عاليه ....پس من پس فردا همين موقعه ها ميام دنبال برگها

و قبل از اعتراض منو پرهام خداحافظي كرد و رفت

- وا این چند ماهه است

پرهام با كنايه و پوزخند ...... هر چند ماهه باشه سنش كه از من كمتره ..... خيليم شيطونه ....از نظر فرهنگي و اقتصادي هم چيزي از خانواده شما كم ندارن

و بدون توجه به من به سمت خونه رفت

-این يعني چي؟

.شونه هامو انداختم بالا و با برگها تو دستم به طرف ساختمون رفتم

بعد از شام و يه گفتگوي مختصر خانواده پازوكي قصد رفتن كردن ....

خيالم راحت بود كه این بارم نذاشتم این دوتا باهم حرف بزنن....

منو پريناز باهم ظرفا رو شستيم و خونه رو مرتب كرديم .... بعد از تموم شدن كارا 4 تا چايي ريختم و به طرف پذيرايي رفتم ...پرهام دستشو گذاشته بود رو سرش و تو فكر بود... ثريا جون هم رو به روش نشسته بود...

- بفرما ثريا جون...

ممنون عزيزم امشب خيلي زحمت كشيدي ...

بهش لبخند زدم و سيني رو به طرف پرهام گرفتم

دستشو از روي سرش برداشت ... و بهم نگاه كرد.... با لبخند بهش نگاه كردم ولي اون ناراحت بود...

پرهام- ممنون اگه خواستي مي توني براي ترجمه از كتابخونه اتاق من استفاده كني

- تا شما هستي چرا كتابخونه

پرهام- من كه هميشه نيستم... اخر شب ميام ... كه اون موقعه هم شما خوابي و من نمي تونم كمكت كنم...

-من كه هميشه دير مي خوابم ....اگه اشكالي داشتم منتظر ميشم تا بيايد ...

كنترل تلويزيون و برداشتم و تلويزيونو روشن كردم و خودمو مشغول تماشاي برنامه ها نشون دادم

ثريا جون- حرفاتونو زديد؟نظرت چيه؟

پرهام هنوز ساكت بود.. گوشامو تيز كردم ....

پرهام- هرچي شما بگيد

ثريا جون- تو كه باهاش مشكلي نداري؟

پرهام- گفتم مادر هر جور خودتون صلاح مي دونيد

ثريا جون- اون قضيه رو بهش گفتي

پرهام- نه نشد كه بگم ...

ثريا جون- چرا مادر این كه درست نيست

پرهام- گفتم كه نشد.... بهتر نيست خودتون بهشون بگيد

نه پرهام بهت گفتم بايد خودتت بهش بگي

ثريا جون نگاهي به من كرد و دوباره به طرف پرهام خم شد...

ثريا جون- اگه قبل از عقد بگي بهتره شايد بعد برات دردسر بشه مادر

پرهام- چيكار كنم ....پدرش كه حتي يه اجازه تلفني حرف زدنو هم بهم نمي ده .....من چطور بهش بگم

ثريا جون- من باز باهاشون صحبت مي كنم ولي اينبار حرفتو بزن ..اونا هم حق دارن كمي سخت بگيرن.... يه دختر كه بيشتر ندارن ...

(يعني چي رو بايد بهش بگه ... كه انقدر مهمه ....بايد تهشو در بيارم )

****

صبح كه پاشدم كسي خونه نبود....براي خودم يه ليوان چايي ريختم و به اتاق برگشتم برگهايي كه رو عسلي گذاشتمو برداشتم و از خط اول شروع كردم به خوندن...

موقعه ترجمه ديدم كه بايد يه سري از مطالبو يادداشت كنم....

من كه برگه نداشتم خواستم برم اتاق پريناز ولي ترجيح دادم از اتاق پرهام خودكارو برگه بردارم...

با برگه ها و ليوان چايي پايين رفتم ... وارد اتاقش شدم...وسط اتاق وايستادم و در و ديوارو خوب برانداز كردم...

اروم لبه تختش نشستم و چند باري خودمو بالا و پايين كردم .. چشمم به كتابخونش افتاد برگه و ليوانا رو گذاشتم رو ميزش و به طرف كتابخونه رفتم... كتاباي بزرگ و قطوري داشت.... اكثرا به زبان اصلي بودن ....يكي از كتابارو رو در اوردم و چند برگي از شو ورق زدم ....گذاشتم سر جاش و يه كتاب ديگه برداشتم... اتاقشم... بوي خودشو مي داد...كشوي ميزو باز كردم دوتا سر رسيد و يه البوم عكس توش بود

البومو برداشتم و در حال باز كردن چهار زانو نشستم رو تخت ...

عكسا از كوچيكيش شروع ميشد تا نوجوني و جواني ....دانشگاه رفتن و بيمارستان ....

چيز جالبي كه تو همه عكسا ديده مي شد ...اين بود كه پشت همه عكسا توضيحي در مورد مكام و زمان عكس نوشته شده بود....حتي سنشو تو اون عكس قيد كرده بود...

تو بيشتر عكسا كنار دوستاش و همكاراش بود..... از ثريا جون و پريناز هم بود ولي كم ..فقط تنها چيزي كه تو عكسا نديدم عكس باباش بود...

چون پشت عكسا حتي اسم اونايي رو كه كنارشون وايستاده بودو نوشته بود..

به جز اسم باباش

چشمم به يكي از عكساش خورد ... لباس كوهنوردي تنش بود ....كنار يه تپه در حالي كه با دست بهش تكيه داده بود وايستاده بود و به دور بين مي خنديد

كيفيت عكس فوق العاده بود انگار منم اونجا بودم ...

موهاش رو پيشونيش ريخته شده بود ..... عكسو برداشتم ....پشتشو خوندم...

سال 85 ... شهميرزاد(سمنان)....يه هفته از تولد 29 سالگيم مي گذره

دوباره عكسو بر گردوندم و به چشاي خندونش نگاه كردم....

اقا پرهام این مال من ... بدجوري چشممو گرفته

عكسو برداشتم و البومو گذاشتم سر جاش و يكي از سررسيدا رو براشتم

اوه اوه چه خبره.... چقدر توش نوشته

به تاريخاي كه نوشته بود نگاه كردم ..... اخرين نوشته رو اوردم ...مال ديشب بود...

به زيبايي دلت نديدم دل ديگر

نگاه كن به روياي دلم

كه يك نظر كافيست

شاد كن دل بي درمانم را

فقط يك نگاه كافيست

فقط يك نگاه از پس ديوار دلت

به اميد رويايي كه هرگز نخواهد بود

چشمانم را بستم به دنياي تو

و گشودم دلي به روياي تو

........

چرا نمي تونم باهاش حرف بزنم....

منظورش كيه؟ نكنه منظوررش مريمه كه نمي تونه باهاش حرف بزنه...

با نارحتي سر رسيدو انداختم تو كشو و پشت ميزش نشستم ....

دوسش داري كه داري

نمي توني باهاش حرف بزني به جهنم

تو مال اون نيستي .... مال خودمي ....

با عصبانيت برگه ای رو برداشتم وشروع كردم به ترجمه

چنان مشغول شدم كه زمانو فراموش كردم ....تو حين ترجمه از بعضي از كتاباي پرهام هم استفاده مي كردم...هندزفري هم تو گوشم و با نواي موسيقي حسابي تو ترجمه غرق شدم

حسابي رو ميزشو شلوغ كرده بودم ....

خيلي خسته شدم چشمم به ساعت رو ديوار افتاد ساعت شده بود 4 بعد ظهر

اوه من از اون موقعه اينجام ... پس چرا كسي صدام نكرده ...

به چايي نصفه خورم نگاه كردم.. گردنمو كش و قوس دادم....

انگشتامو تو هم قلاب كردم و به سمتو جلو كشيدمشون كه صدا دادن ....هنوز دستام به صورت كشيده جلوي صورتم بودن كه در باز شد...

پرهام- تو اينجايي؟

-سلام

پرهام- پس چرا هر چي صدات مي كنيم جواب نمي دي

هندزفري رو از گوشم در اوردم ...كي منو صدا كرده

پرهام- مامان بيا اينجاست

ثريا جون و پريناز با اضطراب امدن

-چيزي شده

ثريا جون- دختر تو كه مارو نصف جون كردي

پريناز- چرا هرچي صدات كرديم جواب ند ادي

....

-من صداي كسي رو نشنديم

پرهام- تو از كي اينجايي؟

- از صبح.........براي ترجمه نياز به كتاب داشتم امدم از كتاباي شما استفاده كنم...

پريناز- این چه ترجمه كردنه كه همونو داشتي به كشتن مي دادي دختر....

-فكر كنم هندزفري تو گشوم بوده كه نشنيدم

هر سه تايي نفسي از راحتي كشيدن

پريناز- هر چي صدات كردم ديدم نيستي ....لباسات بود حتي لباساي بيرونت ولي خودت نبودي........... ترسيدم بلايي سرت امده باشه...

بعدش فكر كردم شايد رفته باشي بيرون... كه به پرهام زنگ زديم اونم فهميد نيستي زود خودشو رسوند...

شمارتم نمي دونم كجا نوشته بودم كه حداقل باهات تماس بگيرم

-ببخشيد باعث نگرانيتون شدم...انقدر سرگرم شده بودم كه زمان فراموش كردم..

پرهام- اون ترجمه انقدر ارزش داشت كه بخاطرش همه مارو و نگران كردي

- نه نه باور كنيد

پرهام بدون اينكه منتظر حرفم بشه اتاق ترك كرد

ثريا جون- ازش ناراحت نشو...همچين گفتيم همه چيت هست خودت نيستي كه با هول و ولا خودشو رسوند...

-ببخشيد من همش باعث دردسرم...

پريناز- تو از صبح گشنت نشده

-چرا اتقافا............ به خاطر گشنگي دست از كار كشيدم

ثريا جون- بازم خدا پدر گشنگي رو بيامرزه كه يادت افتاد مايي هم هستيم..

ثريا جون رفت طرف اشپزخونه...

-خيلي بد شد

پريناز- نه ولي پرهام خيلي نگرانت شد... بهتره بري از دلش در بياري

-حالا چطور در بيارم

پريناز- با قاشق يا با چنگال...كارد ميوه خوري هم بد نيست

-اما ساتور كارامد تره ها

پريناز- برو انقدر زبون نريز ...

پرهام تو اشپزخونه بود و بطري ابم دستش ... چشمش كه به من خورد سر بطري رو گذاشته تو دهنش

- خوبه خودتون دهني دوس نداريد كه داريد با دهن مي خوريد..

اب پريد تو گلوش..و سرفه كرد...

پرهام- هيچ وقت براي كار ديگران خودتو اذيت نكن...ترجمه نكردي كه نكردي لازم نبود انقدر خودتو اذيت كني و مارو نگران ..

- حق با شماست نبايد زياد توش غرق مي شدم

بطري رو برد زير شير اب و ابشو خالي كرد و دوباره پرش كرد..

پرهام- تموم شد يا هنوز بايد ترجمه كني ؟

-فكر كنم تا شب تموم بشه

پرهام- چه سريع ... جايي هم اشكال داشتي

- يه چندتا جايي بله ...گفتم شب ميايد از تون مي پرسم ...

پرهام- الان كه هستم ...

ثريا جون- بذار بياد يه چيزي بخوره بعد

- نه ثريا جون زياد نيست الان ميام

ثريا جون- باشه عزيزم

***

-ببخشيد رو ميزتونو چه كردم ....

لبخندي زد اشكال نداره ...

پرهام- بيا بشين بگو اشكالات كجاست

رو صندلي نشستم ... يكي از دستاشو تكيه داد به پشت صندلي و اون يكي رو هم رو ميز و به طرف من و برگه ها خم شد..

كمي برگه ها رو جابه جا كردم كه متوجه شدم زير این برگه ها عكس پرهامه...

اوه ماي گاد بدبخت و بي ابرو شدم..رفت.

پرهام- چي شد بگو ديگه ...

سعي كردم اروم باشم و هيجانو از خودم دور كنم

-خوب این اصطلاحو شما تو علم پزشكي چي بهش مي گيد ... شايدم از همين كلمه استفاده مي كنيد ...

پرهام شروع كرد به توضيح دادن...

اصلا نمي فهميدم چي مي گه...حالا این عكسو چطور از گمرك چشاش رد كنم.

چيزايي رو كه مي گفت مي نوشتم...

دستام رو برگه ها بود كه عكس ديده نشه

پرهام- خوب ديگه؟

به زور برگه هارو زير ور و كردم

- اينجا معنيش ميشه این.... حالا نمي دونم درست ترجمه كردم يا نه....ببينيد ربطي به قلب داره

از بدشانسي ترجمه رو زير متن نوشته بودم ...دست برد و برگه رو برداشت..... واي الان مي بينه

برگه ها رو برداشت و صاف وايستاد....چشام خورد به لبه عكس كه از این پايين ديده مي شد ....

پرهام- درسته.... ولي مي تونستي اينطوري بنويسي ....خم شد و با خودكار بعضي از كلمه ها رو تغيير داد...

دوباره برگه ها رو برداشت ...

كه عكس از بين كاغذا افتاد و رو زمين..

چشامو بستم....و زير چشمي بهش نگاه كردم

پرهام يه لحظه مكث كردم وبعد خم شد و عكسو از روي زمين برداشت...و نگاش كرد....منتظر داد و بيدادش بودم..

پرهام- يادش بخير با يكي از بچه ها رفته بوديم خيلي خوش گذشت .......

چشمامو اروم باز كردم

چيزي نگفت و عكسو گذاشت كنار گلدون رو ميز و بقيه ترجمه رو خوند....

همه ي اشكالمو ازش پرسيدم....

و اونم با ارامش جواب داد...

كارمون كه تموم شد...

- الان اتاقتونو مرتب مي كنم ...

پرهام- نه نيازي نيست خودم جمعش مي كنم....

- نه خودم بهم ريختم ..........بايد خودمم مرتبش كنم

و زودي پا شدم ...... كتابارو تو قفسه گذاشتم....رو صندلي نشست و كاراي منو زير نظر گرفت ... حسابي هول كرده بودم و هي دستم به این ور اونور مي خورد 3بار ليوان خودكار و قلماشو ريختم و هي جمع كردم... دست به سينه نشسته بود..

-نمي ريد بيرون يه هوايي بهتون بخوره

پنجره رو باز كرد .. اينم هوا

-گشنتون نيست

پرهام- نه ناهار خوردم ديگه تا شام چيزي نمي خورم

تمام برگهايي كه روي زمين ريخته بودم و مچاله شده بود.... جمع كردم ..... رو ميزشو مرتب كردم ...هنوز عكس رو ميز بود....

گوشيمو برداشتم...... خوب با اجازتون ...

پرهام- برگها رو نمي بري ...

برگشتم و برگه ها رو از دستش گرفتم چشمم خورد به عكس .... اونم متوجه شد ...

با ارامش بهم نگاه كرد و منتظر بود من كاري كنم...دستم بدجوري رو شده بود

پرهام- اگه خواستي بازم مي توني بياد از كتابخونه استفاده كني

-نه ديگه نيازي نيست....و زودي از اتاق خارج شدم

درو بستم و كوبيدم رو سرم...

-چقدر تو بي ابرويي دختر

در پشت سرم باز شد..

دستم رو سرم بود...

با خنده بهم نگاه كرد...

پرهام- چيزي جا گذاشتي ....

بهش با ترس و خجالت نگاه كردم... دوتا پا داشتم ....دوتا ديگه هم قرض كردمو و تا مي تونستم يه نفس تا اتاقم دويدم ....

تا شب كار ترجمه رو تموم كردم پرهام براي شام نيومد....اخر شب بود..... سه نفري داشتيم فيلم مي ديدم كه پرهام امد...

سرم پايين بود....و زير زبوني سلام كردم...

رفت تو اتاق و لباسشو عوض كرد ..... امد كنار يكي از راحتياي بغليم نشست ...راحت نبودم از سر قضيه عكس از بعد ظهري تا به الان .....دلم مثل سيرو سركه مي جوشيد...

يهو مثل فنر از جام بلند شدم ...

پريناز- كجا

سه تايي نگام كردن

- كسي چايي مي خوره...

ثريا جون – من كه نمي خورم

پريناز- منم الان خوردم

پرهام- ممنون مي شم براي من بياريد

-چشم الان ميارم

پرهام- لطفا ليواني باشه

وارد اشپزخونه شدم

توف تو روت نازي با چه رويي داري براش چايي مي بري

يه ليوان برداشتم ....

اصلا به من چه مي گم.... اون اونجا بود..... اونم باور كرد ...

ليوانو گرفتم زير شير سماور و باز كردم...

چشامو به سقف اشپزخونه دوختم و به فكر فرو رفتم و هي سرمو تكون مي دادم

ای ای سوختم...

اب داغ از ليوان سرا زير شد ه بود و رو دستم

دستمو زير شير اب نگه داشتم

عرضه يه چايي ريختن هم نداري.... اون وقت مي خواي خير امواتت شوهر كني ... اي خاك تو سر دست و پاچلفتيت بكنن

وقتي چايي رو بردم ثريا جون رفته بود بخوابه........پريناز م كه داشت كتاب مي خوند و پرهام به تلويزيون نگاه مي كرد..

-بفرمايد..

پرهام- ممنون................ ترجمه ها تموم شد

-بله

پرهام- جاي ديگه كه مشكلي نداشتيد.

-چرا اتفاقا

پرهام- خوب بياريد

-نه باشه براي بعد...... عجله ای نيست

پرهام- من كه الان هستم.. خسته هم نيستم..... بياريد...

به پريناز نگاه كردم مشغول خوندن بود

-باشه پس صبر كنيد من برم بيارم ...

-بفرمايد جاهايي كه اشكال داشتم زيرشون خط كشيدم....

خواستم برم كه خودشو روي مبل دو نفر تكون داد و براي من جا باز كرد...

باز به پريناز نگاه كردم .... نه توي يه عالم ديگه سير مي كرد ..

دستي به شالم كشيدم و كنارش نشستم.. پاشو روي اون يكي پاش انداخت ... و شروع كرد به خوندن ترجمه ها

خودكاري رو از توي جيب پيرهنش در اورد .....و بعضي جاهارو تغيير داد.. بعد از 15 دقيقه پرينازم عزم رفتن كرد..

پريناز- من كه رفتم بخواب شما دوتا نمي خوابيد ..

پرهام با تحكم......نه هنوز كارمون تموم نشده....

پريناز- پرهام مامان گفت با خانوم پازوكي حرف زده فردا شب مي توني بري دنبال مريم... هم بيرون يه چيزي بخوريد هم حرفاتونو بزنيد

به پرهام نگاه كردم اخماش تو هم رفت و با قيافه ای عصبي به كارش ادامه داد

(تو كه دوسش داري اخم كردنت ديگه چيه ؟)

حالا منو پرهام مونده بوديم

پرهام- اگه بعضي از اصطلاحاتو بدوني ......خوب مي توني ترجمه كني... ترجمه ات خيلي رونه...

-ممنون ...

دستام يخ كرده بود ... و خدا خدا مي كردم زود كارش تموم بشه تاب نگاهاشو نداشتم...

ترجمه ها رو مي خوند و بعضي جاها كه بايد تغيير مي كردو بهم مي گفت

منم فقط سرمو تكون مي دادم ...

برگشت بهم نگاه كرد ... خسته ای؟ ...

-نه نه

پرهام- پس چرا حرف نمي زني

چيزي نگفتم

پرهام- جلال امروز حالتو مي پرسيد و از ترجمه ها خبر گرفت..

-سلامت باشن

پرهام- ازش خوشت مياد؟

رنگم پريد انتظار چنين حرفي رو از طرف پرهام نداشتم...

به چهره ام نگاه كرد از خجالت سرمو انداختم پايين...

پرهام- مي خواست بدونه مي تونه باهات حرف بزنه .......و بيشتر باهم اشنا بشيد

-براي چيه؟

پرهام- يعني نمي دوني چي مي گم.....

-نه

كلمه اي رو روي برگه اصلاح كرد...

پرهام- تو كه از اون خوشت مي ياد به احتمال 100 درصدم اونم از تو ..پس بايد بفهمي چي مي گم...

از ت9سال بزرگتره ...مثل خودته شاد و سرزنده ...پس بايد پسنديده باشي...

تازه معني نگاهاي جلال مي فهميدم..

دوباره رو برگه يه چيز نوشت و گفت

مي خواست اگه تمايل داشته باشي اخر هفته با خانواده خدمت برسن

چشام چهارتا شد ...اين جلال ديگه كي بود

با پوزخند بهم نگاه كرد .....چيه انتظار نداشتي انقدر زود دست به كار بشه

خيلي خوشحالي نه

من هنوز ساكت بودم ....

برگه ها رو دسته كرد...

پرهام- سكوتت يعني موافقي...

هنوز بهش نگاه مي كردم... برگه ها رو گذاشت تو دستام... شمارشو رو برگه ها نوشتم ...خودت بهش زنگ بزن و بگو ترجمه ها ش اماده است...

دست تو جيب شلوارش كرد و به طرف اتاقش رفت..

به برگه هاي تو دستم نگاه كردم...شماره جلالو بزرگ نوشته بود... انچنان با خودكار موقعه نوشتن فشار اورده بود كه جاي اعداد فرو رفته بود تو برگه

.....

برگه ها رو برداشتم و پشت سرش دوديدم ...

-پرهام..

به طرفم برگشت..

به من من افتادم ..

ولي تو يه لحظه با قدرت به چشاش خيره شدم

-تا تو هستي لزومي نمي بينم بايه مرد غريبه هم صحبت بشم... خودت بهش بده و بگو ديگه چيزي ترجمه نمي كنم ...

برگه ها رو انداختم تو دستش ...خوب بخوابي

و به طرف اتاقم رفتم

رفتاراي پرهام دو پهلو بود.......خودمم نمي دونستم بايد چيكار كنم....

جلالم قوز بالا قوز شده بود...

پسره بوق ...يه بار منو ديده مي خواد بياد خواستگاري ...حتما فكر مي كنه بي كسو كارم كه انقدر راحت به پرهام گفته بيايم خواستگاري.

حالا این به جهنم ... باز بيرون رفتن این دوتا رو چيكار كنم...ديگه خسته شدم... چقدر این بازي موش و گربه را بايد ادامه بدم...

پرهام اگه منو مي خواي فقط يه قدم بردار... بقيه رو خودم ميام...با تريلي ام ميام...

اه مرد ام انقدر بي بخار

....

يعني چي رو بايد به مريم بگه .... ..

امشب بايد تهشو در بيارم .....با سحر تماس گرفتم

تا گوشيشو برداشت

سحر- نه ماشين دارم..... ..نه كلاه گيس.........نه عينك.......خال مالم تعطيل... دور رفاقتم يه خط بزرگ قرمز كشيدم...به اسم ورود رفيق با كلك ممنوع

ماشين بابام بردارو بيار...... نگو بلا سرش اوردي كه بايد فاتحه تو بخوني...

عاشقي كه عاشقي............. مردم چه گناهي كردن كه بايد پا به پاي تو بسوزنو بسازن...

حرفي نمي زدم و به حرفاش گوش مي كردم

وقتي ديد چيزي نمي گم

سحر- خودتي پشت خط ديگه....چرا حرف نمي زني ....من كه مي دونم بازم كارت گير كرده ...و بايد این سحر در به در كارتو راه بندازم...

ولي موقعه خوشي .............سحر بره به گور........... بره به قبر ...

من بقيشو ادامه دادم................ بره خونه بخت ...بره خونه شوهر... بره خونه ارزوهاش ...

با صداي ذوق كرده گفت .....مي دوني باز م قراره كجا برم

- اره عزيزكم قراره بياي پيش من.... تا با هم يه كار بزرگ كنيم..

سحر- ديدي ديدي بازم خرم كردي....... این انصاف نيست .... و صداي گريه كردن از خودش در اورد...

-گريه نكن ديگه ببين امشب مي خوام ببرمت يه جاي خوب ...

مثل بچه ها گفت... ..توتجا

-يه جاي خوب ...

سحر- بلام علوسكم ميگيلي

-اله ..............فقط تو او چيزي رو كه مي گم برام بيار ...

سحر- قول

-قول

سحر- خوب بايد كجا بيام و چي برات بيارم ....

منم شروع كردم به گفتن ماجرا و اينكه چه نقشه ای كشيدم .....و بايد چي بياره ...

سحر- نازي ول كن تو روخدا ... ضايع بازي مي شه خفن ...

- نترس اگه تو همون چيزي رو كه گفتم انجام بدي هيچي نميشه

سحر- اگه بفهمه كار تو بوده خيلي بد مي شه ها

-ای بابا از كجا مي خواد بفهمه

سحر- اخه مغز فندقي .. برو مثل بچه ادم بگو بيا با من ازدواج كن.... چرا داري براش اينطوري له له مي رني

-زهرمار ........درست حرف بزن

سحر- عزيزم هر كي جاي من بود....... الفاظ زيباتري به كار مي برد.... مرگ تو هواتو داشتم زياد بارت نكردم...

-حالا هستي

سحر- اره داش... ما خراب رفاقتاي دو زاريم ............هستمت خفن

-پس منتظر باش تا من بگم كي بياي ...

*****

خوب اينم از این.....

تا ظهر حسابي نقشه كشيدم.... براي ناهار منو ثريا جون تنها بوديم....

ثريا جون- نازنين جون مي خواستم بگم اينجا رو مثل خونه خودت بدون ... ولي ببخش مي پرسم حالا كه مي دوني فاميلات نمي خوانت مي خواي چيكار كني ...

با غذام كمي ور رفتم..

-مي خوام بر گردم....

ثريا جون- يعني هيچ اميدي نيست... مي خواي منو پرهام بيايم حرف بزنيم

-نه نيازي به این كار نيست...............يه مدت مي مونم ايران و بعدش بر مي گردم.... زندگي من اونجاست...

البته اگه مزاحمتون نيستم........ مي خوام این مدت پيش شما بمونم..

ثريا جون- نه عزيزم خيليم خوشحال مي شم كه بموني.......فقط نگو به همين زوديا مي خواي بري...بايد براي مراسم پرهام بموني...

-مراسم پرهام...

ثريا جون- اره ...امشب ديگه حرفاشونو مي زنن... اگه خدا بخواد اخر این هفته ديگه این دوتا رو بهم برسونيم...دوست دارم تو هم باشي... بعد از اونم بموني خيلي خيلي خوشحالمون مي كني ....

-حالا چرا انقدر زود..

ثريا جون- پدر و مادرش اصرار دارن.....

-اقا پرهام... مريمو دوست داره؟

ثريا جون- از بچگيش تا به حال فهميدم وقتي ساكته.... يعني اينكه يا ترديد داره يا اون چيزيو نمي خواد

-الان چي ؟

ثريا جون- تا الانم كه مخالفتي نكرده.... حتما مي خوادتش

-ولي گفتيد وقتي ساكته يعني نمي خواد..

ثريا جون- پسرم از حياشه كه چيزي نمي گه

(اه .... پس حيا و شرم مانع ميشه ...نتوني راحت ابراز علاقه كني اقا پرهام )

ثريا جون- ولي بايد بگم از بچگيش خيلي از رفتار و اخلاقشو نمي تونستم پيش بيني كنم...

-انشالله كه اقا پرهام خوشبخت بشه

ثريا جون- بگو خوشبخت بشن

... فقط لبخند زدم...و تو دلم گفتم انشالله دوتايي خوشبخت مي شيم...وبا خوشبختي مونم چشم مريم جونو در مي ياريم

ساعت 6 بود كه پرهام امد....

ثريا و پريناز با هم رفته بودن خونه يكي از همسايه ها و من تو خونه تنها بودم.....روي يكي از راحتيا نشسته بودم و داشتم ميوه مي خوردم ...

تا ديدمش از جام بلند شدم ..........سلام....

پرهام- سلام تنهايي؟

- بله مادر و پريناز رفتن خونه يكي از همسايه ها ........چايي مي خوريد براتون بيارم ...

پرهام- نه ممنون...

كيف به دست به طرف اتاقش رفت كه يه لحظه وايستاد و به طرفم برگشت...

پرهام- ترجمه ها رو دادم ... اصرار داره كه باهات حرف بزنه...

اب دهنمو قورت دادم...من كه بهتون گفتم....

پرهام- ازم شماره اتو خواست ... بهش گفتم بهت مي گم اگه خواستي خودت باهاش تماس مي گيري ....

-من ديشب جوابمو دادم... هيچ علاقه ای هم به حرف زدن و توجيه كردن ندارم..

پرهام- ولي پسر خوبيه....معلومه خيليم دوست داره.....از وقتي ديدتت مدام ازتو حرف مي زنه.... اگه دست خودش بود الانم مي يومد تو خونه

- مگه الان بيرونه...

پرهام- نه ماشينم خراب شده بود ...منو با ماشينش رسوند.....چرا نمي خواي باهاش حرف بزني ....

-شما چرا اصرار داريد من باهاش حرف بزنم....

پرهام- ادم مورداي خوبو از دست نمي ده

- من ازش خوشم نمياد...

پرهام- تو كه تا حالا درست و حسابي باهاش حرف نزدي ...چرا بهش يه فرصت نمي دي كه خودشو نشون بده ...شايد اوني بود كه مي خوايش

سرمو انداختم پايين ...با نوك انگشتام ور رفتم..

-اوني كه من مي خوامش زمين تا اسمون با جلال فرق مي كنه... جلال اوني نيست كه من مي خوامش...

با گونه ها يي قرمز كرده سرمو اوردم بالا....

دو سه قدم به طرف امد .. مي خواست چيزي بگه....

اما وسط راه برگشت و به اتاقش رفت....

***

با حالتي شل خودمو انداختم رو مبل .... و به درختاي توي حياط خيره شدم...

وقتي پريناز و ثريا جون امدن.... پرهام هنوز تو اتاقش بود.....

از قبل به سحر زنگ زده بودم كه چه ساعتي بيرون منتظرم باشه

همه چي رو اماده كرده بودم و منتظر بودم كه پرهام بره و منم به دنبالش برم....

كيف و مانتومو كنار اتاقك كنار در حياط گذاشته بودم...و سحر تو ماشين منتظر من بود...

بلند شدم و به بهانه سر درد به اتاقم رفتم و بهشون گفتم كه گشنه نيستم و مي خوام بخوام....

مي دونستم وقتي خوابم اونا به اتاق من نمي يان.... از پنجره كشيك مي دادم ...

كه پرهامو تو حياط ديدم... داشت مي رفت بيرون...

تيپ زدنش مثل هميشه نبود ... يه جور اشفتگي تو چهرهش بود... موهاشم خيلي معمولي مرتب كرده بود و همون لباسي رو پوشيده بود كه صبح پوشيده بود....

اماده بودم ..... شلوار جين بايه پيرهن كوتاه با يه شال سرم بود... پنجره رو باز كردم ..

خودمو از نرده ها اويزون كردم و اروم اروم به طرف پايين رفتم ... وسط راه نزديك بود دستم ول بشه و بيفتم كه خدا بهم رحم كرد ...

نزديك زمين نرده ها رو ول كردم....كه با پشت خوردم زمين...

-ایيييييييييييييي...... خوبه پوكي استخوان ندارم وگرنه الان مي پوكيدم

بلند شدم و كمي پشتمو ماساژ دادم..

و اروم و بدون جلب توجه به سمت اتاقك رفتم ...مانتو كيفمو برداشتم ...مانتومو زودي پوشيدم و بدون اينكه دكمه هاشو ببيندم اروم درو باز كردم ....سحرو تو ماشين باباش ديدم ....سوئيچم از قبل جايي گذاشته بودم كه برداره

تا منو ديد برام چراغ داد... دويدم به سمت ماشين ...

-كجا رفت...

سحر- اوناهاش داره پياده مي ره...... مگه ماشين نداره

-چرا ... ولي امروز خراب شده...

سحر- يعني پياده داره مي ره ....

-نمي دونم ....يالا راه بيفت ببينم كجا مي ره....

پرهام تا سر خيابون پياده رفت.... كمي وايستاد دستشو تكون داد يه تاكسي براش وايستاد... سوار شد و منو سحر دنبالش افتاديم...

حدود 5 دقيقه ای دنبالش بوديم كه تاكسي جلوي يه تعمير گاه نگه داشت پرهام پياده شد...

بعد از گذشت زماني با ماشين خودش از تعميرگاه خارج شد...

سحر- داره مي ره خونه مريم ؟

-اره ....اورديش؟

سحر- اره.... چطوري مي خواي جا سازيش كني؟...

-من نمي خوام جا سازيش كنم... تو زحمتشو مي كشي...

سحر- شوخي نكن نازي من نمي تونم

-چرا مي توني خوبم مي توني

اون دو نفر منو مي شناسن...... نمي تونم نزديكشون بشم ...

سحر- نازي بلاخره با این كارات دو تامونو بدبخت مي كني ...

-بردش چقدره...؟

سحر- انقدر هست... كه صداي بال بال زدن مگساي توي دستشويي رستونو بشنويم

-اه اه .... حال بهم زن..

سحر- عزيزم خواستم بدوني چقدر قويه...

-حالا از كجا گيرش اوردي ...

سحر- گيرش نيوردم ....خريدمش ...

كارش عاليه فقط كافيه ... (يه جسم كوچيكو از تو جيبش در اورد ... و به طرفم گرفت )

اينو يه جايي رو ميزشون بذاري كه ديگه صداي تپش قلباشونو م بشنويم...

-كه اينم دستاي هنرمند تو رو مي بوسه

سحر- امشبو كه نمي توني بهم بزني

-شايد نتونم بهم بزنم......... حداقل مي فهم قراره چي رو بهش بگه...

پرهام بعد از سوار كردن مريم حركت كرد...

-حتما مي خواد ببرش همون رستوران هميشگيش

سحر- رفتي

-اره با خودش

سحر- پس ادرسشو بده ما زودتر از اونا بريم...

-اشه... خواستم بگم بپيچه كه ديدم پرهام يه مسير ديگه رو رفت

سحر- بگو ديگه

-فكر نكنم بره اونجا ..

سحر- مطمئني

-اره مسيرش اونجا نيست...

سحر- نفهمن نيستي؟

-تختمو جوري درست كردم ...كه اگه درو باز كنن فكر مي كنن خوابن...

سحر- تو ديگه چه عجوبه ای هستي...

بلاخره به رستوارن رسيديم..

سحر- نكنه تو راه باهاش حرف زده باشه

-نه بابا ..حتما چيزي رو كه مي خواد بگه مهمه ...پس نمي تونه موقعه رانندگي بگه ....پرهامي رو كه من مي شناسم.... حرفاي مهمو تو ماشين و موقعه رانندگي نمي گه...

سحر- حالا به ما شام مي دي.... يا بايد فقط خر حمالي كنم

-شامم بهت مي دم... تو فقط برو ببين كجا مي شينن و اينو اونجا بذار ...

سحر- مي گم نازي كاش پرهام نبود راحتر مي تونستم برم.......

-بذار ببينم... يه لحظه تو از جات تكون نخور....

منو سحر ميزي رو انتخاب كرده بوديم كه از اونو به اندازه 7 تا ميز فاصله داشت و تازه با يه گلدون بزرگ از ديد اونا مخفي مي شديم...

خودمو به يكي از گارسونا رسوندم...

-اقا

گارسون- بله خانوم امري بود؟

-لطف مي كنيد بريد به اون به اقا بگيد كه ماشينشون جاي بدي پارك كردن..... ما نمي تونيم ماشينمونو در بياريم ...

اينم شماره ماشينشه ..

گارسون - .مطمئنيد ماشين ايشونه

بله خودم ديدم با این خانوم از ماشين پياده شدن ...

گارسون- چشم الان بهشون مي گم

يه پنج تومني گذاشتم تو سيني تو دستش

-ممنون

سحر- چي شد

-الان مي ره فقط زود عمل كني ....

گارسون به طرف ميزشون رفت و با پرهام حرف زد ... پرهام بعد از حرفاي گارسون پا شد و از رستوران خارج شد...

-بپر برو ببينم چه كار نمي كني

سحر- ای به چشم فقط نمايشو داشته باشه

از پشت گلدون نگاه كردم....

سحر رفت و جاي پرهام نشست.... ميكروفو نو روشن كرده بود و مي تونستم بشنوم چي مي گه ....

سحر- خانوم خجالت نمي كشي

مريم- ببخشيد

سحر- خوب بلدي نقش خانوماي مظلمو در بياري..... حتما همين كارا رو كردي كه خرش كردي

مريم- درست حرف بزنيد ...شما كي هستيد؟

سحر- چيكار به نامزد من داري ؟ هان؟

(محكم كوبيدم رو پيشونيم ...سحر بياي اينجا ...گيساتو دونه دونه با ناخون گير مي كنم...)

مريم- نامز شما...؟

سحر-بله

مريم- اگه اينطوريه... اسمشون چيه ....؟

سحر- يعني نمي دوني ...نقش بازي كردن بسه ....

سحر از جاش بلند شد و محكم با دستش رو ميز كوبيد

كه پرده گوشم پاره شد...

ای تو روحت سحر ..كرم كردي

مريم- خانوم اشتباه گرفتيد ....نامزد من با امثال شما كار نداره...

(اوه اوه.... نامزدم چايي نخورده پسر خاله شدي .......مريم جون )

سحر- نه بابا خيلي خودتو تحويل گرفتي

ديدم سحر به بهانه درست گردن گلدون روي ميز ...كه با دستش واژگونش كرده بود .....ميكروفونو جا سازي كرد ....

به بيرون نگاه كردم پرهام داشت مي يومد....

(بدو بيا ديگه....)

پرهام وارد رستوارن شد و به سمت سحر و مريم رفت...

به سحر نگاه كرد و بعد از مريم پرسيد.......ايشون كي هستن...؟

مريم- نمي دونم از ايشون بپرسيد... ادعا دارن نامزد شما هستن

پرهام با تعجب به سحر نگاه كرد...

سحر رنگش پريده بود.....و رو به پرهام گفت ..شما نامزد اين خانوم هستيد...؟

پرهام .....مشكلي هست؟

سحر- اه... فكر كنم ... اشتباه شده .... من این خانومو با يكي ديگه عوضي گرفتم ....ببشخيد خانوم .....شرمنده اقا.... این نامزدم كه برام حواس نمي زاره...معلوم نيست پدر سوخته سرش كجا گرمه ....بازم ببخشد ....

و با عجله از رستوران خارج شد....

....

مريم- مي شناختينش...؟

پرهام- نه اولين بار بود كه مي ديدمش...

مريم طوريي به پرهامو نگاه كرد... كه انگار بهش بگه .....داري دروغ مي گي...

گارسوني با ميز چرخ دار كوچيكي به سمت ميزشون رفت و شروع كرد به چيدن ميز ...

تمام مخلفات رو ميز گذاشت و منتظر سفارش غذا شد

بفرمايد انتخاب كنيد...

مريم- من جوجه مي خورم....

پرهامم -يه جوجه و يه كوبيده

.(..تو كه كوبيده خور نبودي )

چه تفاهمي... مريمم جوجه دوست داره...پس اقاي دكتر استدلالت كجا رفت...اي شيطون.... تو كه كوبيده خور بودي.... ديگه چرا انقدر برام افه ميومدي

مريم شروع كرد به خوردن سالاد....

پرهام با سالادش ور مي رفت...

مريم - نمي خوايد شروع كنيد؟

پرهام كه تو خودش فرو رفته بود به خودش امد و چنگالو گذاشت لبه ظرف و سعي كرد تمركز كنه...

مريم- اقاي فرهادي همون طور كه خانواده ام گفتن.... من دوست ندارم از خانواده ام دور بشم و براي اينكه شما فوق تخصص بگيرد... همراتون بيام خارج...

بايد بگم من به داشتن يه خونه جدا هم خيلي اهميت مي دم .... نه اينكه با كسي مشكلي داشته باشم ....اما دوست دارم از روز اول رو پاهاي خودمون وايستيم ...

(اره جون عمه ات)

پرهام- خانوم پازوكي قبلا درباره این چيزا حرف زديم.. علت حضور شما اينجا چيزي ديگه ای

من بايد مطلب مهمي رو بهتون بگم... بايد از روز اول مي گفتم...فكر نكنيد قصد فريبتونو داشتم...

هر وقت خواستم بگم نشده... مي تونستم از مادرم بخوام كه بهتون بگه ولي .. ترجيح دادم از خودم بشنويد كه تصميم گرفتن براتون راحت بشه...

مريم دست از خوردن كشيد و به پرهام خيره شد...

صداي زنگ موبايلم امد

سحر- چي شد؟

-تو كجايي

سحر- تو ماشين..

-پس اونجا باش

سحر- من گشنمه

-برو براي خودت يه چيز سفارش بده... تو ماشين بخور

سحر- من نيام تو؟

-نهههه

سحر- پس منو تو جريان حرفاشون بذار

باشه

پرهام دوتا دستشو گذاشت رو ميز و نفس عميقي كشيد .... از پنجره به بيرون نگاه كرد دست راستشو تو موهاش فرو برد و كشيد رو گردنش ...

مريم- من منتظرم بگيد....

پرهام – ادم وقتي بچه است... خيلي چيزا رو به چشمش مي بينه و خيلي حرفا رو مي شنوه ...

بعضي وقتا بعضي حرف و يا بعضي كارا ناراحت كننده است و انقدر رو دلت سنگيني مي كنه كه هيچي نمي تونه از سنگينيش كم كنه

تو بچگي به خودت مي گي عيبي نداره بزرگ مي شم.... و همه ي اينا رو فراموش مي كنم

با روياي فراموش كردن همه زخم زبونا و نا ملايمات انتظار بزرگ شدنو مي كشي ...اما وقتي بزرگ مي شي مي بيني ...كاش تو همون بچگيت مونده بودي و بزرگ نمي شدي

مريم- من منظورتونو نمي فهم

پرهام- اجازه بديد بهتون مي گم...

دوباره يه نفس عميق كشيد

من و خواهرم وقتي چشم باز كرديم و تونستيم ادماي اطرافمونو تشخيص بديم ... تازه فهميديم كسي رو تو این دنياي به این بزرگي نداريم...

دوتامون از كوچيكيمون فقط يه پرورشگاه يادمونه... كه هميشه قسمت پسرونه و دخترونش جدا بود .... تو طول روز من و خواهرم فقط موقع صرف غذا همديگر و مي ديدم....

از پدر و مادرم چهره هاي مبهمي يادمه .... اخرين تصويري كه از مادرم به يادم مونده يه چادر گل گلي بود... كه من با دستاي كوچيكم يه گوششو گرفته بودم... كه خدايي نكرده گمش نكنم.....خواهرم تو بغلش بود و مدام گريه مي كرد...

بعدم يه اتوبوس و اخرشم در بزرگ پرورشگاه ....

مادرم خواهرمو گذاشت تو بغلم و منو كمي هل داد به طرف در و خودش به طرف خيابون رفت...براي اخرين بار به طرف ما برگشت.... فكر مي كردم زودي بر مي گرده ولي اون رفت و من تا غروب اونجا موندم....تا اينكه نگهبان متوجه ما شد و مارو برد تو...

نمي دونم چرا با ما این كارو كرد...

حتي اسمامونو ازمون گرفت ...پرهام و پرينازم اسمايي كه تو پرورشگاه برامون گذاشتن....

وقتي من به سن مدرسه رفتن رسيدم ....يكي قيم ما شد ... بزرگترين شانسمون این بود كه........ چون بزرگ بوديم و قدرت تشخيص داشتيم ...هر كسي حاضر نبود ما رو به عنوان فرزند خونده قبول كنه

قيممون همه جوره هوامونو داشت ...تا اينكه وارد مقطع راهنمايي شدم ..قيمم همش به ما سر مي زد و سعي مي كرد هر چي رو كه لازم داريم برامون محيا كنه ....

بعد از مدتي با تلاشايي كه كرد تونست مارو تو هفته چند روزي ببره خونش.......زن و شوهر تنهايي بودن ... كه نمي تونستن بچه دار بشن ...دوتا شون خيلي مهربون بودن .....با گذشت زمان و بالا رفتن سن من و خواهرم .... ديگه مي تونستيم از پرورشگاه در بيايم ......فكر مي كرديم با بيرون امدن از پرورشگاه قيممونم مارو ول مي كنه... ولي بزگترين نعمتي كه خدا بهمون داد این بود كه اونا با روي باز پذيراي ما شدن........ناپدريم .... بعد ازيكسال به خاطر بيماري مرد و ما مونديم و نا مادريمون ... دلم نمياد بهش بگم نامادري ......از هر مادري برامون بيشتر مادري كرد....ا.ولين كاري كه كرد فاميلي مارو تغيير داد و به نام همسرش برامون شناسنامه گرفت..... ......قيم من و خواهرم كسي نيست جز خانوم فرهادي ...مادرم ثريا ...

اشك تمام صورتمو گرفته بود .....نمي تونستم باور كنم .... پرهام و پريناز بچه هاي ثريا نبودن .......

به مريم نگاه كردم... ساكت شده بود و حرفي نمي زد...

ولي پرهام سبك شده بود....

گارسون غذاها رو اورد ....

مريم چيزي نمي خورد...اما پرهام تازه سر اشتها امده بود...انگار سنگين ترين بار دنيا رو از روي دوشش برداشته بودن ... .....و مي خواست تلافي تمام كم خوردنشو حالا در بياره ....با دستمال بينيمو گرفتم ....

مريم- چرا من...

پرهام بهش نگاه كرد...

مريم- چرا منو برا ازدواج انتخاب كرديد..

پرهام- من تاروزي كه مادرم شما رو معرفي نكرده بود... نديده بودمتون...

مريم- يعني براتون مهم نيست كه با كي ازدواج مي كنيد؟

پرهام- معلومه كه هست...

مريم- پس چي؟

پرهام- ايشون حق مادري به گردنم داره .... مطمئنم به فكر منه ....و برام بهترينا مي خواد .... ...و منم به نظرشون احترا م مي زارم...

(پس به خاطر همين ...هيچي نمي گي ....حاضري بخاطر ثريا جون از خواسته هاتم بگذري)

....

پرهام بيشتر غذاشو خورده بود ...ولي مريم يه لقمه هم نخورده بود....

پرهام- حالا تصميم با خودتونه ... مي تونيد جواب رد بديد....مطمئن باشيد هر جوابي كه بديد... من و خوانواده ام مي پذيريم...

مريم- اجازه بديد كمي فكر كنم......الان نمي تونم جوابي بهتون بدم

دوتايي بلند شدن و رفتن

من و موندم و حرفاي پرهام... كه يهو سحر امد...

سحر- چي شد ... فهميدي چي مي خواست بگه...

سحر- ميكروفونه برداشتي ...

بهش نگاه كردم

سحر- چرا گريه كردي ؟...ديدنت؟....خاك تو سرت نتونستي قايم بشي كه نبيننت

با شونه هايي اويزون از جام بلند شدم ...و به طرف در خروجي رفتم...

در عقب ماشينو باز كردم.... و رو صندلي دراز كشيد.....سحر امد....

سحر- چت شده؟ ... حالت خوبه؟ ...چرا عقب دراز كشيدي ...؟

-سحر برو ...

سحر- خونه پرهام برم

با حركت سر ...اره

(قيمم خانوم فرهاديه ....مادرم ثريا )

چرا اصلا من متوجه نشده بودم .....هيچ وقت ثريا جون بدون روسري تو خونه نمي گشت...

پس براي همينه كه حتي يه عكسم از پدرش نداره....

تو كه به نظر ثريا جون مي خواي زن بگيري ....پس منظور ت كي بود كه مي گفتي چرا نمي توني باهاش حرف بزني...

دستامو گذاشتم دو طرف سرمو و تكون دادم ...

نه نه همش دروغه تو سر راهي نيستي

تو پرهامي .......پسر ثريا جون..... كسي كه من عاشقشم ...

سحر يه يك ساعتي منو تو خيابونا چرخوند و اخرش منو جلوي در خونه پياده كرد..

در خونه باز بود اروم وارد شدم....در حين راه رفتن دكمه هاي مانتوموباز كردم

چراغا روشن بود... صدايي به جز صداي سنگ ريزاي زير پام نمي يومد...

بغض كرده بودم .... نفسم بالا نمياد ...... احساس خفگي مي كردم....

نزديك در ورودي پريناز داد زد ايناهاش تو حياطه

ثريا جون و پرهام به طرف حياط امدن ...

چشام قرمز شده بود...نگام افتاد به پرهام ..... بهم لبخند زد ..... اما لبخندي رو لبام نمي يومد....

كمي سرمو چرخوندم و ثريا جون كه داشت بهم نگاه مي كرد نگاه كردم..

پريناز- چرا اونجا وايستادي ؟.....كجا رفتي بودي دختر؟ ..حداقل مي ري بيرون بهمون خبر بده...... كه نگران نشيم...

دوباره به پرهام نگاه كردم ...معلوم بود نگران حالمه ....

مي دونستم كه دلش مي خواست بپرسه چمه....اما نپرسيد

با قدماي سست به طرف در رفتم .... سرمو اند اختم پايين ....ثريا جون و پرهام رفتن كنار ...

بند كيفو از روي شونه هام رهام كردم....كه افتاد روي زمين ....... دستمو تكيه دادم به نرده و از پله ها بالا رفتم ...

پريناز- نازي حالت خوبه ....؟

جوابشو ندادم و به راهم ادامه دادم....

سه تايي پايين پله ها وايستاده بودن و منو نگاه مي كردن .... به اخرين پله رسيدم .......پرهام كيفو از روي زمين برداشت و خودشو بهم رسوند..

دقيقا يه پله پايين تر از من وايستاده بود

كيفو به طرفم دراز كرد... تو خوبي ؟

... سرم گيج مي رفت ... دستمو گذاشتم رو سرم و اروم به طرفش برگشتم...

به چشاي خاكستريش ............كه ديونشون بودم نگاه كردم...

نمي تونستم باور كنم.....نمي دونم چرا انقدر حالام بد شده بود....اشك تو چشام جمع شد.... بغضم اجازه ازاد شدن مي خواست ...هنوز سه تايي بهم نگاه مي كردن ....مي خواستم گريه كنم كه احساس كردم دل پيچه وحشتناكي به جونم افتاده ....دستمو گذاشتم زير شكمم و كمي خم شدم ... سعي كردم كه راست وايستم ...اما چشام سياهي رفت..... تعادلمو از دست دادم و به طرف عقب افتادم ...فقط موقع افتادن فهميدم تو بغل پرهام افتادم

****

...وقت چشم باز كردم رو تختم بودم ....يه سرمم بالاي سرم ....مي دونستم باز قندم افتاده ...ثريا جون با نگراني بالاي سرم نشسته بود...پرينازم كنار پنجره ...

پرهام طرف راستم نشسته بود و داشت با سرنگ يه چيزي رو به دستم تزريق مي كرد..

وقتي ديد كه چشم باز كردم ...بهم لبخند زد ..

به چشاش نگاه كردم....

مي خواستم حرف بزنم ولي قادر نبودم.... دهنم سنگ شده بودو باز نمي شد...

پرهام با خنده- با اين قندت چيكار مي كني كه هي مي يوفته ....

به پريناز و ثريا جون نگاه كردم ...مي خنديدن ...

ثريا جون- خداروشكر حالت بهتره ...فكر كنم این چند روزه حسابي اذيت شدي... استراحت كن .

پريناز اون جوشنده ای رو كه گفتم برو بيار...

پريناز- چشم الان ...

ثريا جون از كنارم بلند شد و دستي به صورتم كشيد...

ثريا جون- بايد به این پرهام بگم كه قندتو درست كنه..... زيادي خطريه ...

ثريا جون- پرهام جان تا پريناز جوشندشو بياره حواست بهش باشه ...من برم نمازمو بخونم

پرهام- چشم شما بريد خيالتون راحت ...

پرهام با چشاش رفتن ثريا جونو تا در بدرقه كرد...

وقتي درو بست... پرهام بهم نگاه كرد...

.....

-تمام حرفايي رو كه به مريم زدي واقعيت داشت

پرهام- كدوم حرفا؟

-همونايي كه امشب بهش گفتي

پرهام- تو از كجا مي دوني؟

-مهم نيست...... فقط بگو حقيقت داشت

پرهام- تعقيبم كردي ؟

- تو جواب منو بده

با اينكه هنوز سوالش در مورد اينكه من از كجا مي دونستم بر طرف نشده بود سرشو تكون داد

پرهام- اره واقعيت بود...همش

-پس چرا به من نگفتي ...

خنديد

تو هيچ وقت در مورد زندگيم چيزي ازم نپرسيدي

-تو كه دوسش نداري.... چرا مي خواي باهاش ازدواج كني

جوابي نداد

فقط به خاطر اينكه ثريا جون نظر داده و براي احترام به حرفاش پا رو خواسته دلت مي زاري

پرهام- من خواسته ای ندارم كه پا روش بذارم...

تو جام نيم خيز شدم.....يقه لباسوش گرفتم

-دورغ مي گي .... دروغ مي گي ....من مي دونم ..تو هيچ علاقه ای به مريم نداري ......همش به خاطر ثريا جونه....

-بگو داري دروغ مي گي ......چرا سكوت مي كني .... بگو اونو دوست نداري .....با گريه ادامه دادم ....دو دستي يقشو چسبيدم ...بگو.... بگو دوسش نداري .....

با ناراحتي دستامو از يقه اش جدا كرد ... از كنارم بلند شد....و به طرف پنجره رفت .... دست راستشو كرد تو جيبش و دسته ديگشو به لبه پنجره تكيه داد و سرشو انداخت پايين..

-چرا داري این كارو مي كني ......چرا به ثريا جون نمي گي ....اون كه انقدر دوست داره و حاضره برات همه كار كنه ......چرا بهش نمي گي ....

به طرفم برگشت و سرشو به سرم نزديك كرد .....

چشاش برق مي زد ..... اشك تو چشاش جمع شده بود .......تو اشتباه مي كني ... من دوسش دارم .... خيليم زياد دوسش دارم .....

با بهت بهش خيره شدم.....

ازم فاصله گرفت و به طرف در رفت ...

صداش كردم... پرهام...

ايستاد..... و لي به طرفم بر نگشت

-فقط اينو مي دونم انقدر دوست دارم كه بدون تو نمي تونم نفس بكشم

من دوست دارم ... عاشقتم ..........پرهام

سرجاش بدون اينكه حرفي برنه وايست و بعد از چند ثانيه

پرهام- بخواب نازي.... .بخواب .....و .برق خاموش كرد و از اتاق خارج شد...

به در بسته شده نگاه كردم...

چشمام باروني شدن....

تو دوسش نداري .... نداري

با عصبانيت سرمو از دستم كشيدم بيرون تمام ملافه رو خوني كردم و ... خودمو انداختم رو تخت و پتو رو كشيدم رو صورتم ....

و با صداي بلند شروع كردم به گريه .كردن ...

صداي در امد يكي امد تو

پريناز- نازي

-برو بيرون .........نمي خوام كسي رو ببينم..... برو بيرون

پريناز- باشه..... باشه .....تو خودتو ناراحت نكن رفتم

با نور افتاب كه به صورتم مي خورد از خواب بيدار شدم ...صبح شده بود ...به ملافه هاي زيرم نگاه كردم گوشه گوششو خوني كرده بود....

گوشيمو در اوردم و شماره پدرمو گرفتم

-الو بابا

بابا- توي نازي

-سلام

بابا- تو كجايي ؟داري چه غلطي مي كني

-من

بابا- عمو اينات چي مي گن....چرا هر وقت خونشون زنگ مي زنم تو نيستي ...تو كجايي ؟...

صدام مي لرزيد...

-بابا

بابا- انقدر نگو بابا....مي گم بگو كجايي؟ ...

-من ..من فرار كردم ....

بابا- تو چه غلطي كردي...

-من فرار كردم...چون دوست نداشتم با باك ازد.واج كنم ....

بابا- پس چرا عمو اينات مي گن تو با بابك عقد كردي ...

-دروغ مي گن.... عقدي در كار نبوده ....من قبل از عقد فرار كردم..

-بابا- پس الان كجايي

جام خوبه نگران نباشيد..

بابا- يعني چي نگران نباشم..

بابا- پس اينكه عموت مي گه شناسنامه ات گم شده و ازم اجازه مي خواد كه بره برات المثني بگيره چيه

-بابا شناسنامه ام پيش خودمه ....من اونارو نزديك يه هفته ای ميشه كه نديدم...حتي بعد از فرار كردنم به پليسم خبر ندادن

بابا- چرا زودتر از اينا بهم نگفتي ...تو كجايي ..؟

-گفتم جام خوبه ...

بابا- من با پرواز امشب حركت مي كنم ...فردا اونجام ....

اونا تمام این مدت به من دروغ گفتن

بابا- ادرس جايي رو كه هستي رو بهم بده

-مي خوايد به عمو اينا بدي

بابا- نه اردسو بده...

ادرسو به پدرم دادم....

بابا-.نگران نباش دخترم من فردا ميام....فكر نمي كردم از امانتم اينطوري مراقبت كننن...

-بابا زود بيا دلم برات تنگ شده

بابا- باشه عزيزم من فردا ميام.

***

ملافه هاي خوني رو از روي تخت جمع كردم و به طبقه پايين رفتم ...

ثريا جون از اتاقش داشت مي يومد بيرون ..

ثريا جون- بيدار شدي ؟

--ثريا جون بايد يه چيزي رو بهتون بگم

بهم نگا كرد....

-من بهتون يه چندتا دروغ گفتم

پدر من نمرده...

اونروزم از دست پسر عموم فرار كرده بودم نه كيف قاپا....

ثريا جون- مي دونم عزيزم

-مي دونيد؟

ثريا جون- اره... اوني كه بهم گفته ...... ازم قول گرفت تا خودت بهم نگفتي چيز بهت نگم ...

-پرهام بهتون گفته

ثريا جون- اره

-شما هميشه منو شرمنده مي كنيد

ثريا جون- دشمنت شرمنده عزيزم ..حالت چطوره ؟

-خوبم ...

ملافحه ها رو گرفتم طرفش

-اينا روم تا جايي كه مي تونستم خوني كردم...

ثريا جون- فداي سرت.... الان مي ري كنار استخر ...مثل كوزت چنگ بهشون مي زني كه ياد بگيري ملافه هاي مردمو خوني نكني

به صورتش نگاه كردم ...

-واقعا برم این كارو كنم؟

ثريا جون- بله.....همه ي لكا رو از بين ببر

-چشم

به طرف حياط رفتم ....

پريناز- نازنين

-بله

پريناز- دختر دوره بردگي به سر امده تو كجاي كاري ...

به ثريا جون نگاه كردم دونفري زدن زير خنده

-حالا منو مي زاريد سر كار با ملافه ها افتادم دنبال پريناز كه هي دور ثريا جون مي چرخيد ...

ثريا جون- بسه بچه ها سرم گيج رفت ...

ثريا جون ملافه ها رو از دستم گرفت....و به طرف اشپزخونه رفت

به در اتاق پرهام نگاه كردم......بسته بود مثل هميشه ...

به اشپرخونه رفتم ....ثريا جون من ديگه فردا رفع زحمت مي كنم ...

با نارحتي از كنار ماشين لباسشويي بلند شد..

-فردا پدرم مياد ...

به طرفم امد...حالا بابات امد ما رو فراموش كردي

دستامو انداختم دور گردنش ....من هيچ وقت مامانمو فراموش نمي كنم

پريناز- پس منو پرهامو فراموش مي كني

نه امكان نداره .... شما ها هيچ وقت از ذهنم پاك نمي شيد ...

به اتاقم برگشتم لباسامو از كمد در اوردم و شروع كردم به جمع كردنشون ...لباس پريناز و كه شب مهموني پوشيده بودم با دست نوازشش كردم..

پريناز- چرا موس موس مي كني برش دار...همون شب كه اوردم بپوشي... اوردم كه براي خودت شه ...

با خنده لباسو برداشتم....

پريناز- راستي اينو ديروز پرهام براي تو گرفته بود ... وقت نكرد بهت بده امروز صبح ازم خواست بهت بدم

يه بسته كادو شده بود

از دستش گرفتم ....من مي رم كمك مامان

كادو رو پاره كردم ....يه چادر عربي بود ... هموني كه مي خواستم .... بازش كردمو رو سرم انداختم دقيقا اندازم بود...

تو اينه خودمو نگاه كردم از شب مهموني به بعد هميشه روسروي و شالمو طوري مي بستم كه موهام بيرون نباشه

-من براي دل تو این كارا رو كردم... پرهام....پس ديگه لازمش ندارم

چادرو از سرم برداشتم و پرتش كردم روي تخت و بقيه وسايلمو جمع و جور كردم ....

و سعي كردم از اخرين روز موندن تو اونجا استفاده كنم...

بعد از ظهر بود ... منو پريناز و ثريا جون كنار هم نشسته بوديم ...اونا حرف مي زدن و من فقط شنونده بودم... دل و دماغ حرف زدنو نداشتم....كم كم مي خواستم پاشم و به اتاقم برم

كه تلفن خونه صداش در امد

ثريا جون كنارم نشسته بود.... گوشي رو برداشت...

ثريا جون- سلام خانوم پازوكي

............

بله در جريان هستم.

.........

بايد از پسرم بپرسم...

...................

خودشون مي دونن خانوم....

................

نخير خانوم

............

شما هم بهتره به دختر خانومتون ياد بديد اول حرفشو مزه مزه كنه ...بعد حرف بزنه

..............

مگه داريد معامله مي كنيد خانوم

در حين حرف زدن رفت اشپزخونه وقتي امد بيرون........... گوشي دستش بود و داشت شماره مي گرفت

من و پريناز به هم نگاه كرديم

ثريا جون- سلام مادر خوبي...

كي مياي خونه؟

نه بايد درمورد يه چيز مهمي باهات حرف بزنم...

خوبه پس تا يه ساعت ديگه ....

خداحافظ

.......

ثريا جون- بچه ها من مي رم اتاقم اگه پرهام امد بگيد بياد اتاقم ....

پريناز- به نظرت چي شده ...

-نمي دونم

پريناز- من برم به غذا سر بزنم ....

-باشه

بلند شدم برم حياط كه چشمم خورد به در نيمه باز اتاق پرهام ....

به طرف اتاقش رفتم...

ياد اون روزي كه تا بعد ظهر اينجا بودم افتادم...

دستي به كتاباش كشيدم ....

بين كتابا ،يه كتاب حافظ بود

از قفسه بيرون كشيدمش ...

لايه كتاب چيزي بود ..كتابو كه باز كردم داشتم از تعجب شاخ در مي يوردم

-اينو از كجا اورده ....؟

عكسي از من.... موقعه ای كه هنوز به ايران نيومده بودم...كلاه و شال گردن بافتنيه سفيدي رو سر و گردنم بود ... پالتوي سفيدي رو هم كه پدرم از المان برام گرفته بود پوشيده بودم .. دستامو كرده بودم تو جيب پالتوم ... و بين برفاي دست نخورده پارك ايستاده بودم ....در حالي كه از سرما گونه هام و دماغم قرمز شده بود ....براي پدرم كه داشت عكس مي گرفت شكلك در مي يوردم

این عكسو حتي چاپ نكرده بودم ....

پشت عكسو نگاه كردم ......همون شعري رو نوشته بود كه براش خونده بودم.....

چرا بامن اينكارو مي كني ... این با دست پس زدن وبا پا پيش كشيدنت چيه ....عكسو سر جاش گذاشتم و از اتاق امدم بيرون ....

بعد از يكساعت پرهام امد

با عجله وارد شد

من تو اشپزخونه بودم براي همين منو نديد

پريناز بهش سلام كرد

پرهام- سلام مامان كجاست

تو اتاقش منتظرته

****

بعد از اينكه پرهام وارد اتاق ثريا شد به حياط رفتم ....هوا سرد بود و برف مي باريد

سرمو به طرف اسمون گرفتم ..... دستامو از هم باز كردم و دور خودم چرخيدم .......نازي براي هميشه ...... همه چي تموم شد....

جلال - سلام خانوم محتشم ...

سر برگردوندم ....سلام

جلال – خيلي منتظر تماستون بودم.....ولي انتظار بي نتيجه اي بود.....لايق يه جواب نه هم نبودم

-من به اقا پرهام جوابتونو دادم ... ايشون بايد به شما گفته باشه

جلال – بله گفت.. ولي دليلتونو نگفت....ميشه دليلتو نو به خود من بگيد....

-اقاي رادمنش

جلال - فقط قبل از جواب دادن خواهشا ....نگيد الان قصد ازدواج ندارم و من به درد شما نمي خورم

يه دليل قانع كننده برام بياريد ...

-شما هميشه برگشتني با اقا پرهام ميايد

....كمي خنديد... هميشه نه از وقتي كه مي دونم شما تو این خونه ايد ميام به اميد اينكه شما رو ببينم..

-اقا ي رادمنش........ شما منو دو بار بيشتر نديد......... چرا بايد چنين درخواستي رو به من بديد ...

جلال - بهتر نيست بريم زير الاچيق

با هم رفتيم زير الاچيق

جلال - از این كه راحت حرف مي زنم بايد منو ببخشيد....اما من از همون روز كه شما رو تو رستوران ديدم ازتون خوشم امد...

-پس ترجمه متنا بهانه بود...

جلال - كمي تا قسمتي

- شما در مورد من چي مي دونيد...؟

جلال - اينكه با پدرتون زندگي مي كنيد و براي يه مدت امديد ايران....

-و ديگه

جلال - به نظرتون بايد بيشتر از این بدونم..

-براي يه زندگي .....بله...

جلال - مي شه خواهش كنم يه بار ديگه به درخواست من فكر كنيد ...من فكر مي كنم شما همون كسي هستيد كه دنبالش بودم

به پرهام فكر كردم ......اون ديگه مال من نبود... خودش این راهو انتخاب كرده بود...بيش از این نمي تونستم خودمو بهش تحميل كنم..

به جلال نگاه كردم .... شايد از نظر ظاهر به پرهام نمي رسيد .... اما در برابر ديگران مي تونستم بگم مورد خوبيه ...

به برف شديدي كه مي باريد نگاه كردم .............من بايد فكر كنم

چشاش خندون شد ...

جلال - يعني مي تونم اميدوارم باشم...

-بايد فكر كنم اقاي رادمنش ..

جلال - كي جواب مي ديد ....

انقدر عجول نباشيد ....

جلال - تا اخر هفته خوبه

ته دلم راضي نبودم ..... بله خوبه ...

جلال - عاليه پس من باهاتون تماس مي گيرم... نه ...نه خودم ميام جوابمو مي گيرم..

از كارش خندم گرفته بود....

-اقاي رادمنش گفتم بايد فكر كنم ..........نگفتم جوابم بله است

جلال - اميدوارم بله باشه............ مطمئن باش خوشبختت مي كنم

جلال - از طرف من از پرهام و خانواده خداحافظي كنيد

از الاچيق بيرون رفت و با خوشحالي با پاش چند تا ضربه به برفاي جمع شده روي نرده هاي چوبي زد و با خنده ازم دور شد .....

اون خوشحال بود و من غمگين...

روي يكي از صندلي چوپي نشستم ... شايد جلال همه چي رو برام عوض كنه .....

ولي هيچ وقت نمي تونه جاي اون چشاي خاكستري رو برام بگيره ....

چقدر از اينكه من بهش بله بگم ذوق مي كنه....بهتره حداقل دل يه نفرو شاد كنم...

گوشيمو در اوردم ... شماره ای كه پرهام رو برگه ها نوشته بود به ياد اوردم و شروع كردم به شماره گيري ...بوق اول كشيده شد

از سرما تو خودم جمع شدم .... كه تو يه لحظه گرم شدم ...كت پرهام بود رو دوشم...برگشتم و بهش نگاه كردم .

پرهام- چرا اينجا نشستي ....؟

بوق دوم كشيده شد....

پرهام- ديشب يادت مياد بهم چي گفتي؟

بوق سوم

پرهام- بهم گفتي دوسم داري

بوق چهارم

پرهام- مي دوني وقتي گفتم دوسش دارم..... خيليم زياد ...... منظورم كي بود؟

سرمو تكون دادم ...نه

جلال- خانوم محتشم....

پرهام- منظورم تو بودي ....

جلال- نازنين خانوم

پرهام- از همون روز ي كه امدي دلمو بردي ... بدبختم كردي ... روز و شبمو ازم گرفتي ... به هزار مصيبت رمتو دادم درست كردن ... فقط سه تا عكسو.... چندتا فايل صوتيت سالم مونده بود ...نمي تونستم هميشه چشم تو چشم نگات كنم .... تمام دل خوشيم عكست بود كه زنده ام نگه مي داشت

نازنين با من ازدواج مي كني ...

با دهني باز به پرهام نگاه كردم

جلال- خانوم محتشم صدامو مي شنويد..

-بله اقاي رادمنش مي شنوم .....

جلال- چيزي مي خواستيد بگيد

- من فكرامو كردم مي خوام جوابتونو بدم

صداي نفساي جلالو از پشت گوشي مي شنيدم

جلال – جوابتون چيه ؟

-جوابم نه است......و تماسو قطع كردم ....

پرهام-و جواب من ؟

-پس مريم چي؟

ثريا وارد الاچيق شد....اگه مي دونستم این شازده از اول تو رو مي خواد اصلا حرف مريمو پيش نمي كشيدم...

ثريا جون- قضيه مريم منتفيه... دختري كه بخواد براي حفظ ارامش خياليش از اينكه به پرهام چيز ي مي رسه يا نه ... بخواد كل خونه رو به نامش بزنم به درد پرهام من نمي خوره

ثريا جون- حالا نمي خواي جواب پسر منو بدي ....

پريناز و ثريا جون كنار هم وايستاده بودن ... پرهام به چشام نگاه كرد...

-پدرم؟

پرهام با نگراني-پدرت چي؟

-نمي دونم نظر اون چيه .... اون كمي سخت گيره؟

ثريا جون-خدا بزرگه ...مطمئن باش اونم به فكر خوشبختي توه ....الان جواب خودتو بده....انقدر پسر منو عذاب نده

سرمو انداختم پايين

من نمي خوام خونه به نامم بزنيد... ولي اگه قول بديد اون طبقه بالا به اضافه اتاق پرهام به اضافه اتاقك كنار در با استخر و این الاچيق تو تصرف منو اقام باشه ......

ديگه من حرفي نداريم

پريناز- يعني بله؟

باخنده سرمو تكون دادم

پريناز شروع كرد به دادزدن .و دست زدن ....ثريا جون صورتمو بوسيد و بهم تبريك

گفت

پرهام همونطور كه دست به سينه به ستون الاچيق تكيه داده بود بهم مي خنديد...و نگام مي كرد

***

قراربود پرهام باهام بياد فرود گاه.... استرس داشتم

اماده شدم خودمو تو اينه برانداز كردم ...خواستم از اتاق برم بيرون كه پام به صندلي گير كرده ....متوجه چادري كه پرهام برام گرفته بود شدم...

با خوشحالي چادرو برداشتم و سرم كردم ....پرهام كنار ماشينش منتظرم بود...

منو كه با چادر ديد لبخند زد

درو برام باز كرد و بعد خودش سوار شد

قبل از حركت به طرفم برگشت...

پرهام- این چادرو براي چي سرت كردي ...؟

-چون قشنگه

پرهام- بعد

-چون تو دوست داري

پرهام- يعني فقط به خاطر من سر كردي

-اره

پرهام- پس برش دار

-چرا؟

پرهام- مي دوني چرا مامان و پريناز چادر سر مي كنن

شونه هام به نشونه ندونستن بالا انداختم

پرهام- چون بهش اعتقاد دارن و براش ارزش قائلن

اگه تو هم به این نتيجه رسيدي كه چادر برات بهترين پوششه و برات مهمه سر كن ....من روز اولي كه ديدمت چادري نبودي ...پس مطمئن باش قبل از چادر سر كردن پسنديدمت ...

من هيچ وقت چيزي رو بهت زور و اجبار نمي كنم ...دوست دارم خودت تصميم بگيري و تشخيص بدي چه چيزي برات بهتره....فهميدي

بعد از گفتن اين حرف ماششينو روشن كرد و راه افتاد...

****

با اضطراب منتظر بودم پدرم بياد....

وقتي از دور ديدمش تازه فهميدم چقدر دلم براش تنگه ... به طرفش دويدم و پريدم تو بغلش

بابا- تويي نازي چرا انقدر عوض شدي........ این چي سرت كردي ...؟

پرهام- سلام اقاي محتشم

پدرم با ترديد بهش دست داد ..سلام

-بابا تو این مدت منزل اقاي فرهادي و مادرشون بودم...

پدرم به چهره پرهام خيره شد ...پرهام دسته چرخ چمدونا رو گرفت...و چرخو حركت داد.... بفرمايد اقاي محتشم ....

بابا- این كيه نازي ... ؟

-گفتم كه ...بابا ...

بابا- يه جوري نگات مي كرد....

چه طوري ؟

بابا- نازي بهم نگاه كن

-بريم بابا.... خسته ای و دستشو كشيدم به طرف ماشين ....

***

.ثريا جون-خيلي خوش امديد اقاي محتشم ....بايد بابت داشتن چنين دختري بهتون تبريك بگم

پدرم هنوز سر در گم بود...

ثريا جون-خوب شد امديد شايد الان وقتش نباشه ..... اما ديگه پسرم تحمل نداره ....مي خواستم اگه اجازه بديد از نازنين براي پسرم پرهام خواستگاري كنم ....

پدرم سريع بهم نگاه كرد

سرمو پايين انداختم....

بابا- پس براي همين فرار كردي

-نه بابا

پدرم با عصبانيت از جاش بلند شد

به طرفش دويدم .. بابا

ثريا جون- اقاي محتشم خواهش مي كنم

- بابا به خدا اينطوري نبوده

ثريا جون- اجازه بديد اقاي محتشم ....از شما بعيده ...كمي صبر و تحمل داشته باشيد

بابا- كه چي بشه خانوم؟

ثريا جون-ما وقتي نازنينو ديديم اصلا نمي دونستيم كيه؟

بابا- دخترم از خونه عموش فرار كرده ... مي خوايد باور كنم شما ها... محض رضاي خدا بهش پناه داديد...از تون شكايت مي كنم

به طرف پدرم رفتم و دستشو گرفتم ...بابا

كه پدرم با همون دستش هولم داد و خوردم زمين ..

پرهام براي بلند شدنم از زمين ...امد كمكم

ولي من خودم زودي بلند شدم

- چيه ناراحتيد از اين كه برادرتون كه از گوشت و خون خودتون بود ...باهاتون این كارو كرد ...

ولي يه غريبه بدون هيچ چشم داشتي به دخترتون پناه داد....

پدرم در حالي كه پوزخند مي زد ...... بدون هيچ چشم داشتي ...تو دختر مني لابد مي دون وارث چقدر ثروت هستي..... كه با دو سه شبا نه روز مراقبت قضيه رو ماست مالي كردن

-بابا شما حق نداريد دربارشون اينطوري حرف بزنيد...

پرهام- اقاي محتشم ...من اولين باري كه ايشونو ديدم اصلا نمي دونستم دختر شماست ......اگر هم ازتون مي خوام اجازه بديد با دخترتون ازدواج كنم به خاطر خودشه نه ثروتي كه قراره يه زماني بهش برسه ..خواهش مي كنم كه.......

قبل از تموم شدن حرف پرهام به پدرم نزديك شدم .....

-بابا من ثروت تور نمي خوام .... ثروتي كه باعث نزديكي من و تو بشه رو نمي خوام .....ثروتي كه بخوام به واسطش براي كسي عزيز باشمو نمي خوام ...من ....

بابا- يعني حتي يه پاپاسي هم نمي خواي

با صداي اروم و گرفته اي گفتم- نه نمي خوام....

بابا- شنيدي پسر جون... دخترم ثروتمو نمي خواد ...حالا چي؟ حالا هم مي خوايش

پرهام لبخند ي زد ...

بله اقاي محتشم شنيدم ....اما من همچنان تو حرفم مصرم ......من دخترتونو مي خوام ...پدرم سيلي محكمي دم گوش پرهام خوابوند....

به طرف پرهام دويدم.... ولي پرهام با دستش مانع نزديك شدن من شد

پرهام- حق داريد بزنيد.... شايد از نظر شما گستاخيه ....ولي بازم مي گم ....من دخترتونو مي خوام

بابا- نازي ديگه دختر من نيست ...هيچ ارثي هم بهش نمي رسه...

پرهام - بازم مي خوامش

بابا- حتي جهازم بهش نمي دم.... اندازه يه هزار تومني هم كمك مالي نمي كنم

پرهام- اقاي محتشم من دخترتونو ...نازنينو مي خوام

بابا- فكر مي كني من شوخي مي كنم

پرهام - نه اقاي محتشم ..هيچي پدري.. سر قضيه ازدواج دخترش شوخي نمي كنه

بابا- نازي تو اينو مي خواي

سرمو انداختم پايين

بابا- با توام.... مي خوايش؟

سرمو به نشونه اره اوردم پايين

بابا- پس من فقط رضايت مي دم.... بعد از اون ديگه دختر من نيستي ...

شنيدي نازي اگه با این ازدواج كني .... ديگه دختر من نيستي

بازم مي خوايش؟

با چشاي گريون به پدرم نگاه كردم ...

بابا- مي خوايش؟...جواب بده

- بله مي خوامش

پدرم كيف دستيشو برداشت و از خونه خارج شدم....

پرهام بهم نزديك شد

-ديدي گفتم اون هيچ وقت قبول نمي كنه ...

پرهام - تو ثروت پدرتو مي خواي؟

هيچ ثروتي نمي تونست خوشحالي الانو برام بخره.... نه من نيازي به ثروت پدرم ندارم ..

**

قراره امروز من و پرهام به عقد هم در بيايم .... با وجود علاقه شديدي كه بهش دارم احساس غربت و دلتنگي مي كنم....

پدرم هنوز نيومده .... بعد از كاري كه عموم كرد .....پدرم تو هتل ساكن شده ....از اون روز به بعد نديدمش... فقط تلفني روز عقد و بهش گفتم كه فقط براي رضايت بياد...

به پرهام گفتم جشن عروسي نمي خوام همين عقد برام از هر عروسيي شيرينتره ...

عاقد امده ....حتي اجازه تزئين كردن خونه ...و انداختن سفره عقد و ندادم...در كمال سادگي قراره مراسم بر گزار بشه

تو اتاقم نشستم و منتظرم.... ثريا جون با چادر سفيدي كه دستشه به طرفم مياد ...

چادرو رو سرم مي ندازه و صورتمو مي بوسه ....

ثريا جون- بريم پايين همه منتظرن

-بابام چي امده

ثريا جون- هنوز نه

پرهام زيباتر از هميشه است... ثريا جون منو كنار پرهام مي نشونه .....فقط منمو و پرهام ...پرينازو ثريا جون ...... عاقد و دفتردارش و دوست عزيزم سحر ....

پريناز مي خنده و شيريني تعارف مي كنه ولي غم تو چهره همه امون هست...

بغض كردم ...پرهام كنارم نشسته...

صداي زنگ خونه مياد .....

ثريا جون درو باز مي كنه و براي استقبال پدرم مي ره بيرون..... بعد از دقايقي ثريا جون همراه پدرم و وكيلش داخل مي شن... و دور تر از ما ميشينن

وكيل پدرم شناسنامه پدرمو به عاقد مي ده .... به پدرم نگاه مي كنم ...ولي نگام نمي كنه ....

پدرم خيلي تنها شده با كاري كه عموم كرد ...ديگه به كسي اعتماد نداره.... دخترشم كه داره ميره ...

عاقد براي بار سوم جملشو تكرا مي كنه .... بدنم سرده ....احساس ضعف ..دوباره سراغم امده.....به پرهام نگاه مي كنم.... اونم نگام مي كنه...نگرنه...... و سعي مي كنه با يه لبخند بهم ارامش بده ...

دوباره به پدرم نگاه مي كنم ..حالا داره نگام مي كنه .... دلم براي رفتن تو اغوشش پر مي كشه ...

همه منتظر جواب منن

و من با گفتن يه كلمه نفس حبس شده تو سينه ها رو ازاد مي كنم

- با اجازه پدرم بله

پريناز و سحر دست مي زنند و رو سرمون نقل مي پاشن ....

پدرم هموز همونطور نشسته و بهم نگاه مي كنم

عاقد خطاب به ثريا جون.- پس حاج خانوم يه بار ديگه ببينيد چيزايي كه گفتيد درسته

یک جلد کلام الله مجید...... یک آینه و یک جفت شمعدان ..... یک هزینه سفر حج واجب...... 1400سكه.... 4 دونگ خانه ... ويلاي شمال.........و باغ لواسان... همه به عنوان مهريه عروس خانوم

ثريا جون- بله درسته حاج اقا

عاقد - پس با اجازه ما رفع زحمت مي كنيم

ثريا جون- خيلي زحمت كشيد حاج اقا

به ثريا جون نگاه كردم ....

يه گردنبند بزرگ و گرون قيمتو به گردن مي ندازه ... مباركتون باشه .... و منو مي بوسه ...

پرهام از توي جيبش يه جعبه كوچيك در مياره و دروش باز مي كنه

انگشترو از تو جعبه اش در مياره و براي اولين بار دستمو تو دستش مي گيره بدنم گر مي گيره ...و انگشترو تو انگشتم مي كنه ....

خجالت ميكشم من چيزي براش ندارم

پدرم هنوز داره نگاه مي كنه ... كه با يك حركت از جاش پا ميشه ... منو وپرهامم از جامون بلند مي شيم ... پدرم چيزي نمي گه و مي ره حياط

اما وكليش كيفشو باز مي كنه ... يه جعبه كوچيك در مياره

وكيل- بفرمايد این از طرف عروس خانوم براي اقاي داماد و... بعد يه سند خونه و به همراه كليدشو به طرفم مي گيره اينم هديه پدرتون به شما ....يه سونيچ ماشين در مياره اينم هديه اقاي محتشم به اقا داماد... جعبه رو باز مي كنم يه حلقه براي پرهام.... به طرف در مي دويدم

- بابا ..بابا....

دوتاشون به طرفم بر مي گردن ... بابام چشاش پر اشكه

مي پرم تو بغلش

وكيلش از حياط خارج شد...من تو اغوش بابامه و گريه مي كنم .... اونم منو نوازش مي كنه ...

بابا- خوشبخت بشي بابايي

- تنهام نزار ......

بابا- نمي تونم تنهات بزارم ..... تو دختر مني ....

-بابا.......... بابا جونم ....دوست دارم ....

پرهام امده بيرون ...و كنار ما وايستاده

بابا- خوشبختش كن ....

پرهام- چشم .... تلاشمو مي كنم ....

چشماي بابا هنوز بارونيه.... منو از تو بغلش در مياره و مي ره سوار ماشين ميشه و با وكيلش از ما دور مي شن...

به ماشينشون نگاه مي كنم كه از ما دور دور تر ميشن ....

از پشت سر گرماي بدن پرهامو حس مي كنم.... دستاشو دور كمرم حلقه مي كنه و سرشو مي زاره رو شونه ام و منو به خودش فشار مي ده ...

پرهام- ناراحت نباش بازم مياد..

با دستمام دستاي پرهامو كه دور كمرم قلاب شده مي گيرم ...

-يعني بازم مياد

پرهام- اره مياد ......يه نازك نارنجي كه بيشتر نداره

اروم همونطور كه دستاش دورمه منو به طرف خودش بر مي گردونه ... نگام تو چشاشه

دستامو مي زارم رو شونه هاش و اونم حلقه دستشاشو تنگ ترم مي كنه و منو به خودش بيشتر مي چسبونه

پرهام- حالا مال مني................. براي هميشه .... و لباشو مي زاره رو لبام

7 ماه بعد

پرهام- نازي.... نازي....

از بالاي پله ها مي بينمش كه دنبالمه ....

پرهام -كجايي دختر...

به طرف پله ها مياد....صداي زنگ تلفن باعث مي شه كه به يه طرف ديگه نگاه كنه

كه زود ميشينم رو لبه نرده ها و خودمو به پايين سر مي دم

-يوهوووو.......من امدم....

پرهام سريع روشو به طرف من بر مي گردونه...

و چشاش گشاد ميشه ...همين كه به پايين مي رسم براي حفظ تعادل پاي راستمو مي زارم و رو زمين و خودمو پرت مي كنم تو بغل پرهام

گوشمو مي كشه

پرهام - هزار بار بهت نگفتم از اينكارنكن..

-ای ای ولم كن...

پرهام- كمرمو به خاطر خانوم داغون كردم....و.سايلو اوردم پايين كه هي بالا نري... بازم مي ري بالا براي سر سره بازي

-اخه نمي دوني چه كيفي داره

دو باره مي خوام برم از بالا سر بخورم

كه با دستاش از پشت منو مي گير ه و مي كشه تو بغلش

پرهام- به خودت رحم نمي كني ... لااقل به پسرم رحم كن..

-حالا شد پسرت ...من بد بخت شدم كنيز زر خريدت

با يه حركت از زمين بلندم مي كنه... دستامو دور گردنش مي ندازم

پرهام- اخه فسقلي تو مگه به كسي هم اجازه مي دي سروت باشه.... كه حالا تو كنيزش باشي...

-اره به تو ...

اروم لبامو مي بوسه

پرهام- تو عشق مني ...عزيز مني ...خانوم و خوشگل خودمي ...

و دوباره منو مي بوسه

و منو با خودش به سمت اتاقش كه حالا اتاقمون شده مي بره و درو با پاش مي بنده

******

به تو شك ندارم....تو خوبي ...تو ماهي

واسه خستگي هام تو يه جون پناهي

تويي كه ستاره تو چشمات قشنگه

تويي كه نگاهت هنوزم يه رنگه

واسم بهتريني ،سراپا غروري

هميشه تو خوبي ،تو چه با شكوهي

ببين آسمونو ستاره مي باره

حالا كه همه روزگار با ما ياره

بذار دستاتو توي دستام بگيرم

چشامو ببندم بگم بهترينم

هواي دل من بهاريه با تو

ازم بر نداري يه لحظه نگاتو

عزيزم يه لبخند نازت

مي ارزه به هرچي كه دارم

به هر چي كه ديدم

چي مي شد كه هرگز .....ديگه نازنينم

به جز تو.......تو دنيا كسي رو نبينم

پايان

ز.ب (نيلا...)

25/6/90

داستان کوتاه

صدای دلنشین مادر

ارزش واقعی انسان

هدیه فارغ التخصیلی

طمع

بهلول و اب انگور

شراب فروش

پیک نیک لاکپشتی

بهلول و فروش بهشت

نامه خدا

ماهي گيري

اعتصاب

قصاب و سگ باهوش

بدون شرح

مش صفر

دیشب خواب پریشونی دیده بودم. داشتم دنبال کتاب تعبیر خواب می‌گشتم

که مامان صدا زد امیر جان مامان بپر سه تا سنگک بگیر.

اصلا حوصله نداشتم گفتم من که پریروز نون گرفتم. مامان گفت خوب دیروز مهمون داشتیم زود تموم شد. الان هیچی نون نداریم. گفتم چرا سنگگ، مگه لواشی چه عیبی داره؟ مامان گفت می‌دونی که بابا نون لواش دوست نداره.

گفتم صف سنگگ شلوغه. اگه نون می‌خواهید لواش می‌خرم. مامان اصرار کرد سنگک بخر، قبول نکردم. مامان عصبانی شد و گفت بس کن تنبلی نکن مامان حالا نیم ساعت بیشتر تو صف وایسا.

این حرف خیلی عصبانیم کرد. آخه همین یه ساعت پیش حیاط رو شستم. دیروز هم کلی برای خرید بیرون از خونه علاف شده بودم. داد زدم من اصلا نونوایی نمیرم. هر کاری می‌خوای بکن!

داشتم فکر می‌کردم خواهرم بدون این که کار کنه توی خونه عزیز و محترمه اما من که این همه کمک می‌کنم باز هم باید این حرف و کنایه‌ها رو بشنوم. دیگه به هیچ قیمتی حاضر نبودم برم نونوایی. حالا مامان مجبور میشه به جای نون برنج درسته کنه. این طوری بهترم هست. با خودم فکر کردم وقتی مامان دوباره بیاد سراغم به کلی می‌افتم رو دنده لج و اصلا قبول نمی‌کنم. اما یک دفعه صدای در خونه رو شنیدم. اصلا انتظارش رو نداشتم که مامان خودش بره نونوایی. آخه از صبح ده کیلو سبزی پاک کرده بود و خیلی کارهای خونه خسته‌اش کرده بود. اصلا حقش نبود بعد از این همه کار حالا بره نونوایی. راستش پشیمون شدم. کاش اصلا با مامان جر و بحث نکرده بودم و خودم رفته بودم. هنوز هم فرصت بود که برم و توی راه پول رو ازش بگیرم و خودم برم نونوایی اما غرورم قبول نمی‌کرد.

سعی کردم خودم رو بزنم به بی‌خیالی و مشغول کارهای خودم بشم اما بدجوری اعصبابم خورد بود. یک ساعت گذشت و از مامان خبری نشد. به موبایلش زنگ زدم صدای زنگش از تو آشپزخونه شنیده شد. مامان مثل همیشه موبایلش رو جا گذاشته بود. دیر کردن مامان اعصابمو بیشتر خورد می‌کرد. نیم ساعت بعد خواهرم از مدرسه رسید و گفت: تو راه که می‌اومدم تصادف شده بود. مردم می‌گفتند به یه خانم ماشین زده. خیابون خیلی شلوغ بود. فکر کنم خانمه کارش تموم شده بود.

گفتم نفهمیدی کی بود؟

گفت من اصلا جلو نرفتم.

دیگه خیلی نگران شدم. یاد خواب دیشبم افتادم. فکرم تا کجاها رفت. سریع لباسامو پوشیدم و راه افتادم دنبال مامان. رفتم تا نونوایی سنگکی نزدیک خونه اما مامان اونجا نبود. یه نونوایی سنگکی دیگه هم سراغ داشتم اما تا اونجا یک ساعت راه بود و بعید بود مامان اونجا رفته باشه هر طوری بود تا اونجا رفتم، وقتی رسیدم، نونوایی تعطیل بود. تازه یادم افتاد که اول برج‌ها این نونوایی تعطیله. دلم نمی‌خواست قبول کنم تصادفی که خواهرم می‌گفت به مامان ربط داره. اما انگار چاره‌ای نبود. به خونه برگشتم تا از خواهرم محل تصادف رو دقیق‌تر بپرسم.

دیگه دل تو دلم نبود. با یک عالمه غصه و نگرانی توی راه به مهربونی‌ها و فداکاری‌های مامانم فکر می‌کردم و از شدت حسرت که چرا به حرفش گوش نکردم می‌سوختم. هزار بار با خودم قرار گذاشتم که دیگه این اشتباه رو تکرار نکنم و همیشه به حرف مامانم گوش بدم وقتی رسیدم خونه انگشتم رو گذاشتم روی زنگ و با تمام نگرانی که داشتم یک زنگ کشدار زدم. منتظر بودم خواهرم در رو باز کنه اما صدای مامانم رو شنیدم که داد زد بلد نیستی درست زنگ بزنی …..؟

تازه متوجه شدم صدای مامانم چقدر قشنگه …..

یه نقس عمیق کشیدم و گفتم الهی شکر

و با خودم گفتم قول‌هایی که به خودت دادی یادت نره ….

علامه جعفری می‌گفتند:

عده‌ای از جامعه‌شناسان دنیا در دانمارک جمع شده بودند تا در باره‌ی موضوع

مهمی به بحث و تبادل نظر بپردازند. موضع این بود: ارزش واقعی انسان به چیست؟

معیار ارزش انسان‌ها چیست.

هر کدام از جامعه‌شناسان، صحبت‌هایی داشتند و معیارهای خاصی را ارائه کردند.

بعد، وقتی نوبت به بنده رسید، گفتم: اگر می‌خواهید بدانید یک انسان چه‌قدر ارزش دارد، ببینید به چه چیزی علاقه دارد و به چه چیزی عشق می‌ورزد. کسی که عشق‌اش یک آپارتمان دوطبقه است، در واقع، ارزش‌اش به مقدار همان آپارتمان است. کسی که عشق‌اش ماشین‌اش است، ارزش‌اش به همان میزان است. اما کسی که ‌عشق‌اش خدای متعال است ارزش‌اش به اندازه‌ ی خداست.

علامه فرمودند: من این مطلب را گفتم و پایین آمدم. وقتی جامعه‌شناسان صحبت‌های مرا شنیدند، برای چند دقیقه روی پای خود ایستادند و کف زدند. وقتی تشویق آن‌ها تمام شد، من دوباره بلند شدم و گفتم: عزیزان! این کلام از من نبود، بلکه از شخصی به نام علی (ع) است. آن حضرت در نهج‌البلاغه می‌فرمایند: «قِیمَةُ کُلِّ أمْرِئٍ مَا یُحْسِنُهُ» / «ارزش هر انسانی به اندازه‌ی چیزی است که دوست می‌دارد».

وقتی این کلام را گفتم، دوباره به نشانه‌ی احترام به وجود مقدس امیرالمؤمنین علی (ع) از جا بلند شدند و چند بار نام آن حضرت را بر زبان جاری کردند.

علامه در ادامه می‌گفتند: عشق حلال به این است که انسان (مثلاً) عاشق ۵۰ میلیون تومان پول باشد. حال اگر به انسان

بگویند: «آی، پنجاه‌میلیونی!» .

چه‌قدر بدش می‌آید؟ در واقع می‌فهمد که این حرف، توهین در حق اوست.

حالا که تکلیف عشق حلال، اما دنیوی، معلوم شد

ببینید اگر کسی عشق به گناه و معصیت داشته باشد، چه‌قدر پست و بی‌ارزش است.

داستان کوتاه و آموزنده (قهوه مبادا)

با یکی از دوستانم وارد قهوه‌خانه‌‌ای کوچک شدیم و سفارش‌ دادیم…

بسمت میزمان می‌رفتیم که دو نفر دیگر وارد قهوه‌خانه شدند… و سفارش دادند: پنج‌تا قهوه لطفا… دوتا برای ما و سه تا هم قهوه مبادا… سفارش‌شان را حساب کردند، و دوتا قهوه‌شان را برداشتند و رفتند…

از دوستم پرسیدم: ماجرای این قهوه‌های مبادا چی بود؟

دوستم گفت: اگه کمی صبر کنی بزودی تا چند لحظه دیگه حقیقت رو می‌فهمی…

آدم‌های دیگری وارد کافه شدند… دو تا دختر آمدند، نفری یک قهوه سفارش دادند، پرداخت کردند و رفتند…

سفارش بعدی هفت‌تا قهوه بود از طرف سه تا وکیل… سه تا قهوه برای خودشان و چهارتا قهوه مبادا…

همان‌طور که به ماجرای قهوه‌های مبادا فکر می‌کردم و از هوای آفتابی و منظره‌ی زیبای میدان روبروی کافه لذت می‌بردم،

مردی با لباس‌های مندرس وارد کافه شد که بیشتر به گداها شباهت داشت… با مهربانی از قهوه‌چی پرسید: قهوه‌ی مبادا دارید؟

خیلی ساده‌ ست! مردم به جای کسانی که نمی‌توانند پول قهوه و نوشیدنی گرم بدهند، به حساب خودشان قهوه مبادا می‌خرند…

سنت قهوه‌ی مبادا از شهرناپل ایتالیا شروع شد و کم‌کم به همه‌جای جهان سرایت کرد…

بعضی‌ جاها هست که شما نه تنها می‌توانید نوشیدنی گرم به جای کسی بخرید،

بلکه می‌توانید پرداخت پول یک ساندویچ یا یک وعده غذای کامل را نیز تقبل کنید…

نتیجه اخلاقی:

گاهی لازمه که ما هم کمی سخاوت بخرج بدهیم و قهوه مبادا… ساندویچ مبادا… آب میوه مبادا… لبخند مبادا و مباداهای دیگر… که دل خیلی ها از اونا می خواد… و چشم انتظارند… که ما همت نموده و قدمی در سرزمین صورتی محبت و عشق بگذاریم …و به موجودات زنده… و بخصوص به انسانهای امیدوار و آرزومند توجهی کنیم…

مرد جوانی، از دانشگاه فارغ التحصیل شد. ماه ها بود که ماشین اسپرت زیبایی، پشت شیشه‏ های یک نمایشگاه به سختی توجهش را جلب کرده بود و از ته دل آرزو می کرد که روزی صاحب آن ماشین شود. مرد جوان، از پدرش خواسته بود که برای هدیه فارغ التحصیلی، آن ماشین را برایش بخرد. او می دانست که پدر توانایی خرید آن را دارد. بلأخره روز فارغ التحصیلی فرا رسید و پدرش او را به اتاق مطالعه خصوصی اش فراخواند و به او گفت:...

من از داشتن پسر خوبی مثل تو بی نهایت مغرور و شاد هستم و تو را بیش از هر کس دیگری در دنیا دوست دارم. سپس یک جعبه به دست او داد. پسر، کنجکاو ولی نا امید، جعبه را گشود و در آن یک انجیل زیبا، که روی آن نام او طلاکوب شده بود، یافت. با عصبانیت فریادی بر سر پدر کشید و گفت: با تمام مال و دارایی که داری، یک انجیل به من می دهی؟ کتاب مقدس را روی میز گذاشت و پدر را ترک کرد.

سال ها گذشت و مرد جوان در کار و تجارت موفق شد. خانه زیبایی داشت و خانواده ای فوق العاده. یک روز به این فکر افتاد که پدرش، حتماً خیلی پیر شده و باید سری به او بزند. از روز فارغ التحصیلی دیگر او را ندیده بود. اما قبل از اینکه اقدامی بکند، تلگرامی به دستش رسید که خبر فوت پدر در آن بود و حاکی از این بود که پدر، تمام اموال خود را به او بخشیده است. بنابراین لازم بود فوراً خود را به خانه برساند و به امور رسیدگی نماید. هنگامی که به خانه پدر رسید، در قلبش احساس غم و پشیمانی کرد. اوراق و کاغذهای مهم پدر را گشت و آنها را بررسی نمود و در آنجا، همان انجیل قدیمی را باز یافت. در حالیکه اشک می ریخت انجیل را باز کرد و صفحات آن را ورق زد و کلید یک ماشین را پشت جلد آن پیدا کرد. در کنار آن، یک برچسب با نام همان نمایشگاه که ماشین مورد نظر او را داشت، وجود داشت. روی برچسب تاریخ روز فارغ التحصیلی اش بود و روی آن نوشته شده بود: تمام مبلغ پرداخت شده است.

یک مرد روحانی، روزی با خداوند مکالمه‌ای داشت: خداوندا، دوست دارم بدانم بهشت و جهنم چه شکلی هستند؟ خداوند آن مرد روحانی را به سمت دو در هدایت کرد و یکی از آنها را باز کرد؛ مرد نگاهی به داخل انداخت. درست در وسط اتاق یک میز گرد بزرگ وجود داشت که روی آن یک ظرف خورش بود؛ و آنقدر بوی خوبی داشت که دهانش آب افتاد.! افرادی که دور میز نشسته بودند بسیار لاغر مردنی و مریض حال بودند. به نظر قحطی زده می‌آمدند. آنها در دست خود قاشق‌هایی با دسته بسیار بلند داشتند که این دسته‌ها به بالای بازوهایشان وصل شده بود و هر کدام از آنها به راحتی می‌توانستند دست خود را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پُر کنند. اما از آن جایی که این دسته‌ها از بازوهایشان بلندتر بود، نمی‌توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند… مرد روحانی با دیدن صحنه بدبختی و عذاب آنها غمگین شد. خداوند گفت: تو جهنم را دیدی! آنها به سمت اتاق بعدی رفتند و خدا در را باز کرد. آنجا هم دقیقا مثل اتاق قبلی بود. یک میز گرد با یک ظرف خورش روی آن، که دهان مرد را آب انداخت! افراد دور میز، مثل جای قبل همان قاشق‌های دسته بلند را داشتند، ولی به اندازه کافی قوی و تپل بوده، می‌گفتند و می‌خندیدند. مرد روحانی گفت: نمی‌فهمم! خداوند جواب داد: ساده است! فقط احتیاج به یک مهارت دارد! می‌بینی؟ اینها یاد گرفته‌اند که به همدیگر غذا بدهند، در حالی که آدم‌های طمع کار تنها به خودشان فکر می‌کنند!

روزی یکی از دوستان بهلول گفت: ای بهلول! من اگر انگور بخورم، آیا حرام است؟ بهلول گفت: نه! پرسید: اگر بعد از خوردن انگور در زیر آفتاب دراز بکشم، آیا حرام است؟ بهلول گفت: نه! پرسید: پس چگونه است که اگر انگور را در خمره ای بگذاریم و آن را زیر نور آفتاب قرار دهیم و بعد از مدتی آن را بنوشیم حرام می شود؟ بهلول گفت: نگاه کن! من مقداری آب به صورت تو می پاشم. آیا دردت می آید؟ گفت: نه! بهلول گفت: حال مقداری خاک نرم بر گونه ات می پاشم. آیا دردت می آید؟ گفت: نه! سپس بهلول خاک و آب را با هم مخلوط کرد و گلوله ای گلی ساخت و آن را محکم بر پیشانی مرد زد! مرد فریادی کشید و گفت: سرم شکست! بهلول با تعجب گفت: چرا؟ من که کاری نکردم! این گلوله همان مخلوط آب و خاک است و تو نباید احساس درد کنی، اما من سرت را شکستم تا تو دیگر جرات نکنی احکام خدا را بشکنی!!

سرمایه داری در نزدیکی مسجد قلعه فتح الله کابل رستورانی ساخت که در آن موسیقی و رقص بود و برای مشتریان مشروب هم سرو می شد ملای مسجد هر روز در پایان موعظه دعا می کرد تا خدا صاحب رستوران را به قهر و غضب خود گرفتار کند و بلای آسمانی بر این رستوران نازل یک ماه از فعالیت رستوران نگذشته بود که ... رعد و برق و توفان شدید شد و رستوران به خاکستر تبدیل گردید ملا روز بعد با غرور و افتخار نخست حمد خدا را بجا آورد و بعد خراب شدن آن خانه فساد را به مردم تبریک گفت و اضافه کرد: اگر مومن از ته دل از خداوند چیزی بخواهد، از درگاه خدا ناامید نمی شود ما خوشحالی مومنان و ملای مسجد دیری نپایید صاحب رستوران به محکمه شکایت برد و از ملای مسجد خسارت خواست ملا و مومنان چنین ادعایی را نپذیرفتند قاضی دو طرف را به محکمه خواست و بعد از این که سخنان دو جانب دعوا را شنید، گلویی صاف کرد و گفت : نمی دانم چه بگویم؟! سخن هر دو را شنیدم یک سو ملا و مومنانی هستند که به تاثیر دعا و ثنا ایمان ندارند وسوی دیگر مرد شراب فروشی که به تاثیر دعا ایمان دارد

یکروز خانواده لاک پشتها تصمیم گرفتند که به پیکنیک بروند. از آنجا که لاک پشت ها به صورت طبیعی در همه ی موارد یواش عمل می کنند، هفت سال طول کشید تا برای سفرشون آماده بشن! در نهایت خانواده لاک پشت خانه را برای پیدا کردن یک جای مناسب ترک کردند. در سال دوم سفرشان (بالاخره) پیداش کردند. برای مدتی حدود شش ماه محوطه رو تمیز کردند، و سبد پیکنیک رو باز کردند، و مقدمات رو آماده کردند. بعد فهمیدند که نمک نیاوردند! پیکنیک بدون نمک یک فاجعه خواهد بود، و همه آنها با این مورد موافق بودند. بعد از یک بحث طولانی، جوانترین لاک پشت برای آوردن نمک از خانه انتخاب شد. لاک پشت کوچولو ناله کرد، جیغ کشید و توی لاکش کلی بالا و پایین پرید، گر چه او سریعترین لاک پشت بین لاک پشت های کند بود! او قبول کرد که به یک شرط بره؛ اینکه هیچ کس تا وقتی اون برنگشته چیزی نخوره. خانواده قبول کردن و لاک پشت کوچولو به راه افتاد. سه سال گذشت... و لاک پشت کوچولو برنگشت. پنج سال ... شش سال ... سپس در سال هفتم غیبت او، پیرترین لاک پشت دیگه نمی تونست به گرسنگی ادامه بده . او اعلام کرد که قصد داره غذا بخوره و شروع به باز کردن یک ساندویچ کرد. در این هنگام لاک پشت کوچولو ناگهان فریاد کنان از پشت یک درخت بیرون پرید، دیدید می دونستم که منتظر نمی مونید. منم حالا نمی رم نمک بیارم.

بهلول هر وقت دلش می گرفت به کنار رودخانه می آمد. در ساحل می نشست و به آب نگاه می کرد…پاکی و طراوت آب، غصه هایش را می شست. اگر بیکار بود همان جا می نشست و مثل بچه ها گِل بازی می کرد.آن روز هم داشت با گِل های کنار رودخانه، خانه می ساخت. جلوی خانه باغچه ایی درست کرد و توی باغچه چند ساقه علف و گُل صحرایی گذاشت.

ناگهان صدای پایی شنید برگشت و نگاه کرد. زبیده خاتون (همسر خلیفه) با یکی ازخدمتکارانش به طرف او آمد. به کارش ادامه داد. همسر خلیفه بالای سرش ایستاد و گفت: بهلول، چه می سازی؟

بهلول با لحنی جدی گفت: بهشت می سازم.

همسر هارون که می دانست بهلول شوخی می کند، گفت: آن را می فروشی؟!

ظهر يك روز سرد زمستاني، وقتي اميلي به خانه برگشت، پشت در پاكت نامه اي را ديد كه نه تمبري داشت و نه مهر اداره ي پست روي آن بود. فقط نام و آدرسش روي پاكت نوشته شده بود. او با تعجب پاكت را باز كرد و نامه ي داخل آن را خواند: «اميلي عزيز، عصر امروز به خانه ي تو مي آيم تا تو را ملاقات كنم. با عشق، خدا» اميلي همان طور كه با دستهاي لرزان نامه را روي ميز مي گذاشت، با خود فكر كرد كه چرا خدا مي خواهد او را ملاقات كند؟ او كه آدم مهمي نبود. در همين فكر ها بود كه ناگهان كابينت خالي آشپزخانه را به ياد آورد و با خود گفت: «من، كه چيزي براي پذيرايي ندارم.» پس نگاهي به كيف پولش انداخت. او فقط 5 دلار و 40 سنت داشت. با اين حال به سمت فروشگاه رفت و يك قرص نان فرانسوي و دو بطري شير خريد. وقتي از فروشگاه بيرون آمد، برف به شدت در حال بارش بود و او عجله داشت تا زود به خانه برسد و عصرانه را حاضر كند. در راه برگشت، زن و مرد فقيري را ديد كه از سرما مي لرزيدند. مرد فقير به اميلي گفت: «خانم، ما خانه و پولي نداريم. بسيار سردمان است و گرسنه هستيم. آيا امكان دارد به ما كمكي كنيد؟» اميلي جواب داد: «متاسفم، من ديگر پولي ندارم و اين نان ها را هم براي مهمانم خريده ام.» مرد گفت: «بسيار خوب خانم، متشكرم» و بعد دستش را روي شانه هاي همسرش گذاشت و به حركت ادامه دادند. همانطور كه مرد و زن فقير در حال دور شدن بودند، اميلي درد شديدي را در قلبش احساس كرد. به سرعت دنبال آنها دويد: «آقا، خانم، خواهش مي كنم صبر كنيد» وقتي اميلي به زن و مرد فقير رسيد، سبد غذا را به آ‎نها داد و بعد كتش را در آورد و روي شانه هاي زن انداخت. مرد از او تشكر كرد و برايش دعا كرد. وقتي اميلي به خانه رسيد، يك لحظه ناراحت شد چون خدا مي خواست به ملاقاتش بيايد و او ديگر چيزي براي پذيرايي از خدا نداشت. همانطور كه در را باز مي كرد، پاكت نامه ديگري را روي زمين ديد. نامه را برداشت و باز كرد: «اميلي عزيز، از پذيرايي خوب و كت زيبايت متشكرم، با عشق، خدا

مردی باهمسرش در خانه تماس گرفت و گفت:”عزیزم ازمن خواسته شده که با رئیس و چند تا از دوستانش برای ماهیگیری به کانادابرویم” ما به مدت یک هفته آنجا خواهیم بود.این فرصت خوبی است تا ارتقائ شغلی که منتظرش بودم بگیرم بنابراین لطفا لباس های کافی برای یک هفته برایم بردار و وسایل ماهیگیری مرا هم آماده کن. ما از اداره حرکت خواهیم کرد و من سر راه وسایلم را از خانه برخواهم داشت ، راستی اون لباس های راحتی ابریشمی آبی رنگم را هم بردار. زن با خودش فکر کرد که این مساله یک کمی غیرطبیعی است اما بخاطر این که نشان دهد همسر خوبی است دقیقا کارهایی را که همسرش خواسته بود انجام داد.. هفته بعد مرد به خانه آمد ، یک کمی خسته به نظر می رسید اما ظاهرش خوب ومرتب بود. همسرش به او خوش آمد گفت و از او پرسید که آیا او ماهی گرفته است یا نه؟ مرد گفت :”بله تعداد زیادی ماهی قزل آلا،چند تایی ماهی فلس آبی و چند تا هم اره ماهی گرفتیم . اما چرا اون لباس راحتی هایی که گفته بودم برایم نگذاشتی؟” جواب زن خیلی جالب بود… زن جواب داد: لباس های راحتی رو توی جعبه وسایل ماهیگیریت گذاشته بودم.

سه تا زن انگليسي ، فرانسوي و ایرانی با هم قرار ميزارن كه اعتصاب كنن و ديگه كارای خونه رو نكنن تا شوهراشون ادب بشن و بعد از يك هفته نتيجه كارو بهم بگن. زن فرانسوي گفت: به شوهرم گفتم كه من ديگه خسته شدم بنابراين نه نظافت منزل، نه آشپزي، نه اتو و نه … خلاصه از اينجور كارا ديگه بريدم. خودت يه فكري بكن من كه ديگه نيستم يعني بريدم! روز بعد خبري نشد ، روز بعدش هم همينطور . روز سوم اوضاع عوض شد، شوهرم صبحانه را درست كرده بود و اورد تو رختحواب من هم هنوز خواب بودم ، وقتي بيدار شدم رفته بود . زن انگليسي گفت: من هم مثل فرانسوي همونا را گفتم و رفتم كنار. روز اول و دوم خبري نشد ولي روز سوم ديدم شوهرم ليست خريد و كاملا تهيه كرده بود ، خونه رو تميز كرد و گفت كاري نداري عزيزم منو بوسيد و رفت. زن ایرانی گفت : من هم عين شما همونا رو به شوهرم گفتم اما روز اول چيزي نديدم روز دوم هم چيزي نديدم روز سوم هم چيزي نديدم شكر خدا روز چهارم يه كمي تونستم با چشم چپم ببينم.

قصاب با دیدن سگی که به طرف مغازه اش نزدیک می شد حرکتی کرد که دورش کند اما کاغذی را در دهان سگ دید.

کاغذ را گرفت. روی کاغذ نوشته بود «لطفا ۱۲ سوسیس و یه ران گوشت بدین». ۱۰ دلار همراه کاغذ بود.

قصاب که تعجب کرده بود سوسیس و گوشت را در کیسه ای گذاشت و در دهان سگ گذاشت.

سگ هم کیسه را گرفت و رفت.

قصاب که کنجکاو شده بود و از طرفی وقت بستن مغازه بود تعطیل کرد و به دنبال سگ راه افتاد.

سگ در خیابان حرکت کرد تا به محل خط کشی رسید. با حوصله ایستاد تا چراغ سبز شد و بعد از خیابان رد شد.

قصاب به دنبالش راه افتاد.

سگ رفت تا به ایستگاه اتوبوس رسید نگاهی به تابلو حرکت اتوبوس ها کرد و ایستاد.

قصاب متحیر از حرکت سگ منتظر ماند.

اتوبوس امد, سگ جلوی اتوبوس آمد و شماره آنرا نگاه کرد و به ایستگاه برگشت. صبر کرد تا اتوبوس بعدی امد دوباره شماره آنرا چک کرد. اتوبوس درست بود سوار شد.

قصاب هم در حالی که دهانش از حیرت باز بود سوار شد.

اتوبوس در حال حرکت به سمت حومه شهر بود و سگ منظره بیرون را تماشا می کرد. پس از چند خیابان سگ روی پنجه بلند شد و زنگ اتوبوس را زد. اتوبوس ایستاد و سگ با کیسه پیاده شد. قصاب هم به دنبالش.

سگ در خیابان حرکت کرد تا به خانه ای رسید. گوشت را روی پله گذاشت و کمی عقب رفت و خودش را به در کوبید. این کار را باز هم تکرار کرد اما کسی در را باز نکرد. سگ به طرف محوطه باغ رفت و روی دیواری باریک پرید و خودش را به پنجره رساند و سرش را چند بار به پنجره زد و بعد به پایین پرید و به پشت در برگشت.

مردی در را باز کرد و شروع به فحش دادن و تنبیه سگ و کرد.

قصاب با عجله به مرد نزدیک شد و داد زد: چه کار می کنی دیوانه؟ این سگ یه نابغه است. این باهوش ترین سگی هست که من تا به حال دیدم.

مرد نگاهی به قصاب کرد و گفت: تو به این میگی باهوش؟ این دومین بار تو این هفته است که این احمق کلیدش را فراموش می کنه.

اینو جایی خوندم دیدم قشنگه برا شما هم بگم:)

توی مبل فرو رفته بودم و به یکی از مجلات مُدی که زنم همیشه می خرد نگاه میکردم. چه مانکن هائی، چقدر زیبا، چقدر شکیل و تمنا برانگیز.

زنم داشت به گلدان شمعدانی که همیشه گوشه اتاق است ور می رفت. شاخه های اضافی را می گرفت و برگ های خشک شده را جدا می کرد. از دیدن اندام گرد و قلنبه اش لبخندی گوشه لبم پیدا شد. از مقایسه او با دخترهای توی مجله خنده ام گرفته بود.

… زنم آنچنان سریع برگشت و نگاهم کرد که فرصت نکردم لبخندم را جمع و جورکنم.

گلدان شمعدانی را برداشت و روبروی من ایستاد و گفت:

نگاه کن! این گل ها هیچ شکل رزهای تازه ای نیستند که دیروز خریده ام. من عاشق عطر و بوی رز هستم. جوان، نورسته، خوشبو و با طراوت. گل های شمعدانی هرگز به زیبائی و شادابی آنها نیستند، اما می دانی تفاوتشان چیست؟

بعد، بدون این که منتظر پاسخم باشد اشاره ای به خاک گلدان کرد و گفت:

اینجا! تفاوت اینجاست. در ریشه هائی که توی خاک اند. رزها دو روزی به اتاق صفامی دهند و بعد پژمرده می شوند، ولی این شمعدانی ها، ریشه در خاک دارند و به این زودی ها از بین نمی روند. سعی می کنند همیشه صفابخش اتاقمان باشند.

چرخی زد و روی یک صندلی راحتی نشست و کتاب مورد علاقه اش را به دست گرفت.

کنارش رفتم و گونه اش را بوسیدم. این لذت بخش ترین بوسه ای بود که بر گونه یک گل شمعدانی زدم.

تلوزیون دیشب اعلام کرد که دولت این‌بار یارانه‌ها را کمی زودتر به حساب مردم واریز کرده و از فردا قابل برداشت است. صبح زود مَش‌صفر قبض‌ آب و برق و گاز را که زنش همه را با یک سنجاق ته‌گرد به دیوارِ گلی اتاق وصل کرده بود، کَند و چپاند ته جیبِ شلوار کارش. ظهر، وقت ناهار که شد، از بالای ساختمان نیمه‌کاره‌‌ای که مَش صفر مشغول سفید کردن درو دیوارهایش بود، نگاهی به عابربانک آن سمت خیابان انداخت، وضعیت بهتر از صبح بود، اما هنوز هم حداقل نیم‌ساعتی معطلی داشت، چاره‌ای نبود. دست از کار کشید و راه افتاد سمت عابر بانک، مَش صفر خدا خدا می‌کرد که یک دختر مهربانِ چادری که عجله هم نداشته باشد، بیاید پشت سرش بایستد تا او بتواند به راحتی ازش بخواهد که علاوه بر کار خودش، قبض‌های مَش صفر را هم پرداخت کند، توی این یکسالی که بانک‌ها دیگر قبض‌ها را نمی‌گرفتند و هر دفعه با تشر بهش می‌گفتند که برود با عابربانک یا تلفنبانک پرداخت کند، مَش صفر کاملا میدانست که توی صف عابر بانک باید منتظرِ چه جور آدمی باشد که به راحتی بتواند ازش درخواست پرداخت قبضهایش را بکند، مردهای جوان اگرچه که قبول می کردند اما همیشه عجله داشتند و همین معذبش می‌کرد، زن و مردهای پیرتر یا خودشان هم بلد نبودند یا حوصله نداشتند و بهانه‌ می‌آوردند، فقط دختران جوان بودند که بیشتر و مهربان‌تر و راحت‌تر برایش وقت می‌گذاشتند و قبض‌های مش صفر را سر حوصله پرداخت می‌کردند و حتی موجودی آخرش را هم می‌گرفتند و می‌دادند دستش. این‌بار هم شانس با مَش صفر همراه بود، زن جوان تا از راه رسید به مَش صفر گفت: «شما آخرِ صفید؟!» مش‌صفر گفت: «ها باباجون» نوبتش که شد قبضها‌ و کارت را داد دست زن و گفت: باباجون اگه زحمتت نیست اینا رو هم پرداخت کن! زن، چَشمِ مهربانانه‌ای گفت و به سرعت همه را پرداخت کرد و رسید هر کدام را یکی یکی به دست مش صفر داد و آخر کار هم به درخواست مش صفر یک موجودی هم برایش گرفت و گفت: پدرجان فقط چهل تومن دیگه توی حسابته، میخوای برات بگیرمش؟!! مش صفر فکری کرد و گفت فقط سی تومنشو برام بگیر، ده تومنشو بذار باشه، زن، همین کار را کرد.

مش صفر سی تومن را باید میداد به «حاجی» که هفته ی پیش دستی ازش قرض گرفته بود. بعد فکر کرد که کاش ده تومن را هم گرفته بود و برای خانه کمی خرید می کرد، دیشب سرفه‌های زنش بدجوری اعصابش را خرد کرده بود، با خودش گفته بود که حتما امروز ببردش درمانگاه محل و بعدش هم کمی شلغم و لیموشیرین بگیرد، اما دوباره یاد تبلیغِ تلوزیون افتاد، به یاد پیرمردی که شبی چندبار تلوزیون 14 اینچ خانه‌ی مش صفر نشانش میداد که کنار یک ماشین خداتومنی ایستاده بود و می‌گفت که خیلی خوشحال است که پولش را توی بانک کشاورزی گذاشته و الان هم این ماشین را توی قرعه کشی برنده شده! مش صفر اگر چه هیچ وقت اسم ماشین را یادش نمی ماند اما «جمعه» پسرک افغان که یک جورهایی شاگرد مش صفر به حساب می آمد گفته بود که این ماشین خیلی گران است و اگر کسی برنده بشود می تواند از خاک بلند شود. به اینها که فکر کرد دلش گرم شد، تلوزیون گفته بود تا مبعث حضرت رسول قرعه کشی بانک انجام می شود، چیزی نمانده بود، تقریبا 20 روز دیگر! زنش هر طور بود تا یک هفته‌ی دیگر خوب می شد، به دخترها می سپرد که برایش شلغم باربگذارند از خانه بیاورند، بعد به خودش می گفت اگر که ماشین را برنده شود، می فروشدش و با زنش به حج می رود، از این فکر، دلش غنج میرفت، تازه می‌توانست یک خط تلفن هم بکشد، یک کمد برای زنش بخرد، دیوارهای خانه را سفید و رنگ کند و یک کاناپه برای خودش بخرد که رویش دراز بکشد و تلوزیون تماشا کند و کارهای دیگری که هر شب مرورشان می کرد و گاهی اولویتهایش را عوض میکرد.

شب که به خانه رسید دید حال زنش بدتر شده، زنش با صدای گرفته گفت: شرمنده‌م، نتونستم واسه فردات غذا درست کنم، حال نداشتم والا! مش صفر گفت عیبی نداره، فردا ظهر یه چیزی می خورم.

فردا ظهر مش صفر چیزی برای خوردن نداشت، از طرفی هم خجالت می کشید به غذای «جمعه» و «حاجی» دست بزند، غذای آنها هم به قدر خودشان بود، اگرچه که خیلی اصرار کردند اما مش صفر به جز دو سه لقمه دیگر رویش نشد به غذاها دست بزند یک جوری خودش را با تکه نانهای کنار سفره مشغول کرد، بوی کباب مغازه ی روبرویی بدجوری توی هوا پخش بود، مش صفر یک لحظه به ذهنش رسید برود از عابر بانک ده تومن را بگیرد و دو سیخ کباب بخرد و دلی از عزا درآورد، اما باز قیافه ی پیرمردِ برنده‌ی قرعه کشی بانک، آمد جلوی چشمش و بی خیالش شد.

شب، وقت برگشتن به خانه، «پیرزنِ چهاراه صمصامی» را دید، این اسم را مش صفر رویش گذاشته بود. پیرزنی که وقت تاریک شدن هوا می‌آمد به دیوار خیابان سمت چپ چهارراه تکیه می‌داد و چادرش را روی صورتش میکشید تا کسی نشناسدش، حرف هم نمیزد، اما همه می‌دانستند که مستحق هست و باید کمکش کنند، سالها بود که همانجا بود، آدمهایی که مسیر همیشگی‌شان از خیابان سمت چپ چهارراه صمصامی بود، حتما پیرزن را دیده بودند و بهش کمک کرده بودند، مش صفر هم حداقل هفته ای یکبار صدتومن دویست تومنی به پیرزن کمک می کرد، این بار چشمش که به پیرزن خورد، دستش را برد توی جیبش، یک دفعه یادش آمد که فقط پانصد تومن دیگر ته جیبش مانده که آن را هم باید بگذارد برای خرید بلیت اتوبوس! بعد به ذهنش رسید که برگردد و ده تومن را از عابربانک بگیرد، پانصد تومن را بدهد به پیرزن و با ده تومن هم چیزهایی برای خانه بخرد، هم بلیت اتوبوس! اما دوباره پشیمان شد، اگر کمی دندان روی جگر می‌گذاشت، احتمال داشت توی قرعه کشی برنده شود، آنوقت میتوانست به پیرزن بیش از این حرفها کمک کند، مثلا صد هزارتومن، یا شاید هم دویست هزارتومن، اصلا نذر کرد که اگر برنده شود، پانصد هزار تومنش را بدهد به پیرزن. بعد زیر لب صلواتی فرستاد و رد شد.

آن شب مش صفر قبل از خواب که البته فرصت چندانی هم نبود، چون آنقدر خسته میشد که خیلی زود خوابش میبرد، کمی راجع به برنده شدن فکر کرد و مقداری هم در مورد خرج کردن پولش رویا بافت. شب خواب دید که کسی دارد زنگ خانه‌شان را میزنند، محبوبه خانم بود که با هیجان میگفت از بانک تلفن کردند خانه‌شان و گفتند صفر ابراهیم زاده را میشناسد یا نه و بعد گفته اند که برنده ی ماشین شده است. آنقدر توی خواب هیجان زده شده بود که از صدای تپش قلبش از خواب بیدار شد. همه جا تاریک و ساکت بود، تنها صدای خس خس سینه‌ی زنش می‌آمد، سخت نفس می کشید، دلش سوخت، اما باید تحمل میکرد.

دو سه روز دیگر به همین منوال گذشت، مش صفر و زنش به بی پولی عادت داشتند، به قناعت، به ساختن، اما اگر پولی هم دستشان می آمد دریغ نمی کردند از هم، خرج میکردند و لذتش را می بردند. به همین خاطر چشم پوشی از این ده تومن کار ساده ای نبود، اگر چه که مش صفر میدانست این ده تومن به جایی نخواهد رسید و فوقش بشود یک کیلو شلغم، یک کیلو سیب زمینی و یک بسته سرماخوردگی بزرگسالان و کرایه ی دو سه روز رفت و آمدش به محل کار، اما با این حال انگار دائم با خودش در یک جنگ دائمی بود، روزی چندبار وسوسه میشد که برود عابر بانک و پول را بگیرد.

«دوشنبه» تازه یک موبایل خریده بود و کلی ذوقش را داشت، شماره‌اش را داده بود به مش صفر که بدهد به دخترهایش تا اگر کارش داشتند زنگ بزنند. یک ساعتی از کار نگذشته بود که موبایل دوشنبه زنگ خورد، دختر مش صفر پشت گوشی بود، مش صفر سلام نکرده، صدای گریه ی دخترش را شنید، دلش ریخت، چندبار پشت سر هم گفت: چی شده، چی شده چی شده؟!! و دخترش میان بغض و هق و هق هایش گفت که شوهرش مفصل کتکش زده و کارشان به صدوده و کلانتری کشیده و الان هم لازم است که مش صفر برود آنجا تا این شوهرِ معتاد مفنگی فکر نکند دخترش بی کس و کار است. مش صفر تماس قطع کرده و نکرده داشت سفارشهایش را به دوشنبه می کرد و می گفت که چه کارهایی بکند و حواسش باشد به همه چیز!

توی کلانتری دخترش با صورتی کبود روی یکی از صندلیها نشسته بود و داماد معتادش روی یک صندلی دیگر، سکوت خفقان آوری حاکم بود، مش صفر از خودش بدش آمده بود، یادش آمد که چقدر این دختر را دوست داشت، چقدر عزیز کرده بود این ته‌تغاری! اشکش داشت در می‌آمد، به خودش قول داد که اینبار حتما طلاق دخترش را می گیرد، اصلا بگذارد بماند توی خانه تا موهایش هم مثل دندانهایش سفید شود بهتر از زندگی با این بی مروت نیست!!

گویا دخترِ مش صفر هم طاقتش طاق شده بود دیگر دلش به طلاق راضی بود، تا کارشان توی کلانتری تمام شود، ظهر شده بود. با دخترش راهی خانه شدند، توی راه یادش آمد که چیز درست و حسابی توی خانه ندارند، این دختر هم اگر بیاید مادرش را توی آن وضع ببیند که ناراحت تر می شود، یادش آمد که دخترک، بچه که بود عاشق ماکارونی بود، به فکرش رسید توی راه ماکارونی و سویا بگیرد و بدهد به زنش تا برای دخترک ماکارونی درست کند. بعد یادش آمد که پول چندانی ندارد، بعدترش فکر کرد به ده تومن توی بانک، زیر لب فحشی داد به شانس و اقبال نداشته‌اش، انگار تسلیم شده بود و می‌خواست تکلیف ده تومن را روشن کند، به دخترک گفت: «همینجا وایسا برم اون‌ور خیابون از عابربانک پول بگیرم و بیام» دخترک توی این حال و هواها نبود، گیچ می‌زد، حواسش پی چیز دیگری بود. مش‌صفر کنار خیابان ایستاده بود تا ماشینها رد شوند، در همین حین داشت فکر می کرد که تنها چهار روز دیگر مانده تا قرعه‌کشی و کاش برمی‌گشت و می‌رفت از محبوبه‌خانم اینا پنج‌تومنی قرض می‌کرد، بعد فکر کرد که نه! شوهر محبوبه خانم بددهن است، ممکن بود چیزی بگوید بهش، پا شل کرد که قدم بردارد به سمت عابر بانک، هنوز یک قدم نرفته بود که صدای جیغ لاستیک و بوق ماشین پیچید توی سرش، بعد پرت شد گوشه‌ی بلوارگرمی خون، شقیقه‌هایش را گرفت و چشمهایش تار می‌داد، تنها از پشت پرده‌ی خون پسری را دید که از ماشینی قرمز رنگ، شبیه ماشین همان پیرمرد برنده‌ی قرعه‌کشی بانک، توی سر زنان پیاده می‌شد ...

سرگرمی

دانش و فناوری

مجله خبری روز

تست روانشناسی

ورزشی

مصاحبه...

فال و طالع بینی

فناوری نوین

موزیک

بیوگرافی

بخونی ضرر نکردی!

میدونستی؟

فرهنگ و هنر

کد پیشواز

دهه شصتی ها و هفتادی ها

باشگاه شادی

کار و زندگی

دانش و فناوری

اگر می خواهید یک وبلاگ خوب داشته باشید پس بخوانید !

روش خارج کردن درست فلش مموری از دستگاه

نکات کاربردی برای خرید لپ تاپ به زبان ساده!

نکات مهم جستجو کردن در گوگل را یاد بگیرید

۴۷ کلید میانبر مشترک کاربردی برای تمام مرورگرها

ترفندی جالب برای باتری گوشی

لپ‌تاپ بهتر است یا تبلت؟

هشدار: دزدها، کارت‌ بانکی را شبیه‌سازی می‌کنند!

گارتنر: کار مایکروسافت تمام است

نحوه باز کردن Lock Code که یادمان رفته

آموزش باز کردن PIN2 Code

نمونه هایی از کدهای مخفی سامسونگ

آشنایی و آموزش با ویندوز موبایل (Windows Mobile)

نصب همزمان در ویندوز ویستا اینگونه است

کلمه عبوری که هک کردن آن سخت باشد

کارهایی که نمیدانستید VLC media player میتواند انجام دهد

پیدا کردن فایل ذخیره‌شده WOrdروی رایانه

اینگونه امتیاز سایت خود را در گوگل افزایش دهید

وقتی ظرفیت هارد کم است

اگر می خواهید یک وبلاگ خوب داشته باشید پس بخوانید !

دوستان مختلف در دنیای مجازی در مورد این موضوع که چگونه می توان یک وبلاگ خوب تهیه کرد، نوشته اند. من هم بد ندیدم به موضوعی بپردازم که مدت هاست برای من یک دغدغه جدی است. مخاطب این نوشته طبعا بیشتر وبلاگ نویسان حوزه مدیریت و آی تی هستند که من بیشتر دنبالشان می کنم،…

دوستان مختلف در دنیای مجازی در مورد این موضوع که چگونه می توان یک وبلاگ خوب تهیه کرد، نوشته اند. من هم بد ندیدم به موضوعی بپردازم که مدت هاست برای من یک دغدغه جدی است. مخاطب این نوشته طبعا بیشتر وبلاگ نویسان حوزه مدیریت و آی تی هستند که من بیشتر دنبالشان می کنم، اما نکاتی که می نویسم در وبلاگ های سایر حوزه ها هم احتمالا معنادار است.

احتمالا وقتی عنوان این پست را خوانده اید در ذهنتان این سؤال پیش آمده که خوب وبلاگ نوشتن یعنی چه؟ با سابقه بیش از یک سال رصد هفتگی بسیاری از وبلاگ های حوزه مدیریت و آی تی به ۵ مشکل مشترک میان این وبلاگ ها برخورد کرده ام. بد ندیدم که یک جا مستندشان کنم؛ شاید حداقل باعث شود تا دیگران هم کمی به آنها فکر کنند. بیایید نگاهی بیندازیم به برخی اشکالات وبلاگ نویسی تخصصی در حوزه های مدیریت و آی تی در دنیای وب فارسی:

▪ ضعف ادبیات فارسی: این مشکل به نظر من مهم ترین و آزاردهنده ترین مشکل وبلاگ های این حوزه است. این مشکل خودش چند وجه دارد:

▪ ضعف املایی: اشتباهات املایی ظاهرا برایمان خیلی مهم نیست؛ احتمالا هم در اغلب اوقات درست اش را بلد نیستیم!

▪ ضعف در نگارش: طبعا انتظار نمی رود یک وبلاگ نویس مدیریت یا آی تی مثل یک وبلاگ نویس حوزه ادبیات، نگارش خوب، جذاب و روانی داشته باشد؛ اما نگارش بد هم برای خودش تبدیل به معضلی شده است. بارها به مطالبی با محتوای بسیار عالی برخورد کرده ام که از بس از نظر نگارش ضعیف بوده اند، مشتریان احتمالی شان را از دست داده اند. چه بهتر که بتوانید یک سبک نگارشی خاص خودتان هم ایجاد کنید.

استفاده نادرست از واژه گان تخصصی: واقعا از خواندن مطلبی که در آن واژه گان تخصصی دارای معادل فارسی بسیار زیبا و مصطلح، با حروف انگلیسی یا از آن هم بدتر، با حروف فارسی نوشته شده اند، رنج می برم. خواهش می کنم کمی با زبان تخصصی حوزه وبلاگ نویسی تان آشنا شوید. کتاب ها و مقالات نوشته شده یا ترجمه شده توسط دیگران را بخوانید تا با معادل های درست این گروه از واژه ها آشنا شوید. این جوری نوشتن باکلاس بودن نیست؛ نشان دهنده ضعف زبانی و نگارشی شماست. حالا بگذریم که شاید ناآگاهی شما را هم نسبت به ادبیات روز حوزه ای که دارید در مورد آن می نویسید، نشان دهد!

▪ ضعف درست نویسی: ظاهرا برای بسیاری از وبلاگ نویسان این حوزه ، درست نویسی فارسی در دنیای مجازی (مخصوصا رعایت نیم فاصله ) اصلا اهمیتی ندارد. یاد بگیریم که در دنیای مجازی (و از جمله دنیای وب)، درست فارسی بنویسیم.

به نظرم اشکالات املایی و نگارشی، متأسفانه اغلب ریشه در جدی مطالعه نکردن ما دارند. خیلی از ما حتی حوصله خواندن رمان و داستان کوتاه را هم نداریم. عادت کردن به نوشته های دنیای مجازی (که بسیاری شان دقیقا همین اشکالات ادبیات فارسی را دارند) هم که دیگر اوضاع را بدتر می کند. بنابراین برای بهتر شدن ادبیات فارسی تان، لطفا بیشتر کتاب بخوانید!

▪ معجون کپی بعلاوه پیست: منظورم وبلاگ هایی است که ذاتا برای کپی پیست ایجاد شده اند. هر مطلب خوبی که در وب تولید می شود در هزاران وبلاگ ـ و اغلب بدون ذکر منبع اصلی ـ بازنشر می شود. یک ژانر جدیدی هم در این زمینه پیدا شده که کارشان کپی پیست مقالات چند ده صفحه ای ارائه شده در کنفرانس ها و نشریات تخصصی است. من واقعا بارها و بارها به این فکر کرده ام که این حضرات، با این کارشان چه نیاز روحی و روانی را از خودشان ارضا می کنند.

▪ تکرار مکررات: این موضوع در وبلاگ های متمرکز روی فناوری بسیار دیده می شود که یک خبر و یک مطلب، بارها و بارها بدون هیچ نکته اضافی با ادبیات متفاوت نویسندگان منتشر می شود. بخشی از این مساله به نظرم برمی گردد به کمبود ایده برای نوشتن (که پایین تر به آن خواهم پرداخت)؛ بخشی هم برمی گردد به جذابیت خبرها و شاید انتشار همزمان آنها توسط وبلاگ های مختلف. شخصا برای حل این یکی ایده خاصی ندارم؛ جز این که لطفا ایده های خوب و تک داشته باشید.

▪ ضعف ایده ها: این هم از مشکلات بسیار جدی وبلاگ های این حوزه است. به نظرم قاعده درست وبلاگ نویسی این است که وبلاگ، یک ایده کلی داشته باشد و همین طور هر پست هم ایده مشخصی داشته باشد. اما… در عمل چند اشکال زیر رخ می دهد:

▪ نداشتن ایده کلی: خیلی از وبلاگ ها، از نداشتن ایده کلی رنج می برند. پراکنده نویسی و نداشتن هدف مشخص، هم خود نویسنده را گیج می کند و هم خواننده گانش را. در این حالت یا باید سبک نگارشی تان خیلی جذاب باشد، یا جنجالی بنویسید یا خوش شانس باشید که مشتری هایتان را از دست ندهید!

▪ نوشتن، بدون ایده: بعضی پست ها را که می خوانم؛ آخرش از خودم می پرسم: خوب که چی!؟ نویسنده قرار بود به من چه چیزی را انتقال بدهد؟ این که خود را به نوشتن متعهد کنید خوب است؛ اما خواهش می کنم وقتی واقعا ایده ای ندارید، ننویسید!

▪ نوشتن با ایده های تکراری: نوشتن با ایده های تکراری و حتی ادبیات تکراری (!) جز خسته کردن مخاطب، نتیجه ای ندارد. البته نوشتن در مورد ایده های تکراری خوب است اگر از زاویه دید جدیدی می خواهید به ماجرا وارد شوید و واقعا نکته ناگفته ای دارید.

▪ نوشتن با ایده های ضعیف: وبلاگ نویسی هم بازاریابی دارد. یک وبلاگ نویس، هر چقدر هم انگیزه های قوی داشته باشد به بازخوردهای مخاطبان زنده است. شما باید بتوانید مشتریان تان را جذب کنید و سپس آنها را نگه دارید. با ایده های ضعیف، هیچ وقت در این راه موفق نخواهید شد. وبلاگ های موفق دنیای وب، آنهایی هستند که نه همیشه ولی اغلب ایده های منحصر به فرد و یکتایی دارند که در هیچ جای دیگر دنیای وب فارسی پیدا

نمی شوند.

▪ تعهد نداشتن به نوشتن: بدون هیچ تعارفی اگر می خواهید وبلاگی داشته باشید که سالی یک بار به روز شود، ننویسید بهتر است. اما ماهی حداقل سه چهار مطلب خوب داشته باشید تا هم فراموش نشوید و هم مخاطب جدید پیدا کنید.

در هر حال لطفا وبلاگ بنویسید؛ اما خوب!

روش خارج کردن درست فلش مموری از دستگاه

به گزارش ایران ویج ، شما وقتی یک حافظه یو اس بی را به کامپیوتر متصل می کنید برای جدا کردن آن چه می کنید؟ در ویندوز روی دکمه Safely Remove Hardware کلیک می کنید یا در مک و لینوکس آن را Eject می کنید؟ یا اینکه بدون هیچ کدام از آنها حافظه را از…

به گزارش ایران ویج ، شما وقتی یک حافظه یو اس بی را به کامپیوتر متصل می کنید برای جدا کردن آن چه می کنید؟ در ویندوز روی دکمه Safely Remove Hardware کلیک می کنید یا در مک و لینوکس آن را Eject می کنید؟ یا اینکه بدون هیچ کدام از آنها حافظه را از کامپیوتر جدا می کنید؟ به نظر شما انجام این کار لازم است یا نه؟

کاربران مک و لینوکس همیشه دکمه Eject را می بینند اما موضوع در مورد ویندوز به نظر کمی عجیب می رسد. گاهی اوقات گزینه جدا کردن امن وجود دارد و گاهی اوقات آنقدر ها هم دم دست نیست. در ادامه متوجه می شوید که چرا ویندوز در این مورد متفاوت عمل می کند.

ماجرای کش نوشتن اطلاعات

جدا کردن حافظه فلش وقتی که کامپیوتر بیچاره مشغول نوشتن اطلاعات روی آن است اصلا کار اخلاقی نیست و ممکن است سبب شود که اطلاعات شما خراب بشوند. به صورت پیش فرض بسیاری از سیستم عامل ها دارای امکانی هستند که به آن کش (Cache) نوشتن اطلاعات می گویند تا سرعت بیشتری داشته باشند.

وقتی شما اطلاعاتی را روی یک درایو دیگر مثلا روی یک فلش کپی می کنید، سیستم عامل ابتدا صبر می کند تا این درخواست ها به میزان معینی برسد و همه آنها را با هم انجام بدهد. (به خصوص برای کپی کردن فایل های کوچک) وقتی شما دکمه Eject را میزنید در واقع به سیستم عامل می گویید که این کش را خالی کند و کارهای در لیست انتظار را به پایان برساند. بنابراین اگر بدون زدن این دکمه، حافظه را جدا کنید ممکن است برخی کارهای انجام نشده باقی مانده باشد و اطلاعاتی را از دست بدهید.

چرا ویندوز متقاوت است؟

سیستم عامل مک و لینوکس از سیستم کش برای نوشتن اطلاعات به صورت پیش فرض برای تمام درایو ها استفاده می کنند. اما ویندوز در این مورد کمی متفاوت عمل می کند و این امکان را برای درایوهایی که به عنوان removable شناسایی می کند غیرفعال می کند. چرا که به این نتیجه رسیده که ممکن است افراد بدون اینکه به این پیچیدگی ها توجه کننده حافظه را از کامپیوتر جدا کنند! بنابراین با این کار احتمال آسیب دیدن به اطلاعات شما کمتر می شود.

به همین خاطر است که شما برای بعضی از حافظه های یو اس بی گزینه Safely Remove Hardware را نمی بینید. چون ویندوز آن را به عنوان یک حافظه پرتابل شناسایی کرده و برای آن سیستم کش را خاموش کرده تا با خیال راحت حافظه را متصل و هر وقت که خواستید از کامپیوتر جدا کنید!

اما با این وجود ویندوز همچنان بعضی از حافظه های فلش را به عنوان removable نمی شناسد و به همین دلیل برای آن امکان کش نوشتن اطلاعات را روشن می کند تا سرعت بیشتری داشته باشد. برای همین شما برای برخی حافظه های فلش دکمه جدا کردن امن را فعال می بینید.

در واقع در سیستم عامل ویندوز ۷ شما می توانید خودتان این تنظیم را برای هر کدام از حافظه های فلش تان جداگانه تنظیم کنید. کافی است به Device Manager رفته و در بخش Disk Drives روی درایو مورد نظرتان کلیک راست کنید و در بخش Properties روی برگه Policies گزینه Quick Removal را انتخاب کنید تا بتوانید از این به بعد این حافظه را سریع تر از کامپیوتر جدا کنید.

به هر حال…

دانستید که بر خلاف لینوکس و مک، سیستم عامل ویندوز به شما این امکان را می دهد که بتوانید با خیال راحت تر بدون زدن یک دکمه اضافی، حافظه فلش را از کامپیوتر جدا کنید. اما ماجرا فقط در مورد کش نوشتن اطلاعات نیست. گاهی اوقات یک نرم افزار مشغول استفاده از یک فایل روی حافظه شما است و در چنین مواقعی این امکان ویندوز هم دیگر به درد شما نمی خورد. بنابراین بهترین کار این است که کاربر هر سیستم عامل که هستید حافظه های یو اس بی را با یک کلیک و با خیال راحت از کامپیوترتان جدا کنید.

نکات کاربردی برای خرید لپ تاپ به زبان ساده!

این ماجرا به یکی از برنامه های روزمره تبدیل شده است. دوستان، آشنایان و همکاران تقریبا هر روز از من درباره خرید لپ تاپ سوال می پرسند و می خواهند بدانند چطور می توانند یک «لپ تاپ خوب» بخرند. پاسخ همه این سوال ها یکی است. من به آنها می گویم حتی با وجود تمام…

این ماجرا به یکی از برنامه های روزمره تبدیل شده است. دوستان، آشنایان و همکاران تقریبا هر روز از من درباره خرید لپ تاپ سوال می پرسند و می خواهند بدانند چطور می توانند یک «لپ تاپ خوب» بخرند. پاسخ همه این سوال ها یکی است. من به آنها می گویم حتی با وجود تمام تلاش هایی که چینی ها به کار می بندند هنوز از نظر فنی هیچ لپ تاپ بدی ساخته نشده است.

به گزارش ایران ویج ، از نظرمن لپ تاپ بد یعنی شما پول تان را برای خرید چیزی هدر بدهید که به کارتان نمی آید. یعنی پول بی زبان را برای خرید لپ تاپ صورتی هدر بدهید، یعنی خرید لپ تاپ قسطی از یک فروشنده بی انصاف. پس بی خود وقت عزیزتان را صرف اسم و برند لپ تاپ نکنید.

وقتی می خواهید این همه پول خرج کنید قبل از هر چیز باید تکلیف تان را با خودتان معین کنید. از لپ تاپ تان چه انتظاری دارید و قصد دارید با آن چه کاری انجام دهید؟ پس کلید حل معما فقط پیش خودتان است.

● گول تبلیغات را نخورید

اگر همین حالا به بازار بروید و کمی مغازه ها را بالا و پایین کنید، خیلی زود متوجه می شوید تعداد برندهایی که لپ تاپ تولید می کنند بسیار محدود است. این قضیه نشان می دهد که کیفیت چقدر می تواند روی تولید و فروش محصول تاثیر مثبت داشته باشد.

همه تولیدکننده ها می دانند که تنها یک اشتباه می تواند برای همیشه تصویری بد از آنها در ذهن مصرف کننده باقی بگذارد. سونی مثل همیشه اسم بزرگی است ولی در بازار فقط یکی از معروف ترین ها به حساب می آید. دل دوشادوش سونی پیش می رود و سرانجام یاد گرفته برای فروش بیشتر باید به تولیداتش تنوع بدهد. اچی پی، کامپک، فوجیتسو – زیمنس، توشیبا و ایسر تولیدکننده های دیگری هستند که کمابیش نامی برای خود دست و پا کرده اند.

لنوو را همه نمی شناسند ولی تا به حال هیچ کس از آن بدی ندیده است. ایسوز و MSI هم کم کم با نگاه اقتصادی خودشان را به گود رقابت نزدیک می کنند. ال جی و سامسونگ هم تازه وارد بازار شده اند. اگر اپل را هم به این لیست اضافه کنیم سر جمع تمام انتخاب ها را روی یک دایره ریخته ایم.

متاسفانه بزرگ ترین اشتباه ممکن وقتی رخ می دهد که خریدار بخواهد مثل خرید گوشی تلفن همراه به اسم تولیدکننده توجه کند. حقیقت این است که هرکدام از تولیدکننده ها مدل های مختلفی می سازند. پس امکان دارد فلان مدل ایسر خیلی بهتر از بهمان مدل سونی یا دل کارکرد داشته باشد. حتی بعضی از مدل های یک شرکت نسخه های مختلفی دارند که با نشانه های A و B و C معرفی می شوند. این علامت نشان دهنده یک سری اختلافات جزئی در مشخصات لپ تاپ است. مثلا ممکن است مدال اول بایک دیسک سخت بزرگ تر تولید شده باشد یا روی آن سخت افزار بلوتوث نصب کرده باشند. خریدار باهوش کسی است که گول تبلیغات کاذب را نخورد، پول نقد داشته باشد و لپ تاپ صورتی نخرد.

● به گارانتی احترام بگذارید

اینقدر نگویید گارانیت توی ایران مفهومی ندارد. نه! انصافا در بازار کامپیوتر خیلی ها به گارانتی شان مثل یک تعهد پایبند هستند. فقط کافی است گارانتی خود را از بین شرکت های معتبر انتخاب کنید. متاسفانه این اواخر مد شده کارت های گارانتی شرکت های معتبر را کپی می کنند و در مغازه های کوچک شان می فروشند. اگر زحمت بکشید و از یک فروشنده معتبر خرید کنید به خودتان محبت کرده اید. شرکت های گارانتی کارکرد سالم همه چیز لپ تاپ شما را ضمانت می کنند. حتی بعضی از آنها باتری، شارژ و نرم افزار را هم در برگه گارانتی شان لحاظ کرده اند.

تازه در صورت بروز مشکل، اطلاعات تان پیش یک شرکت معتبر از امنیت بیشتری برخوردار هستند. از این گذشته لازم نیست به وقت خرابی لپ تاپ تان را زیر بغل بزنید و از این مغازه به آن مغازه بروید تا شاید محض رضای خدا یکی دلش برای تان بسوزد و با قیمتی نجومی آن را تعمیر کند.

● قسطی نخرید

باور کنید خرید لپ تاپ با خرید رب گوجه فرنگی تفاوت دارد. به همین دلیل نمی توانید پول های تان را بریزید داخل کیف دستی، به بازار بروید و یکی را با خودتان به خانه بیاورید. قبل از این حرف ها خوب تحقیق کنید. از یک نفر که به کار آشناست بپرسید. به او بگویید قصد دارید لپ تاپ تان را برای چه کاری استفاده کنید. ا ین کار به او کمک می کند لپ تاپ مناسب با شرایط تان را معرفی کند. به حرف دوستان تان تحت هیچ شرایطی گوش ندهید. متاسفانه همه ما عادت کرده ایم درباره همه چیز متعصبانه اظهارنظر کنیم و آنچه را خودمان داریم به هر طریق ممکن بهترین معرفی کنیم. سایت های اینترنتی مرجع مناسبی برای کسب اطلاعات بیشتر هستند. جمله قبل را یک بار دیگر با دقت بخوانید. گفتم: برای کسب اطلاعات! این یعنی قیمت ها روی فضای مجازی چندان منطبق با واقعیت نیستند. علاوه بر این به دلیل رشد سریع تکنولوژی و به روز شدن بازار نمی توانید خیلی روی پیداکردن لپ تاپ های روی اینترنت در بازار حساب باز کنید.

سایت های اینترنتی را برای مقایسه عملکرد فنی و دیدن ظاهر لپ تاپ استفاده کنید. در بعضی از انجمن های گفت و گو بحث های داغی درمورد خرید لپ تاپ جریان دارد. بعضی از آدم های باسواد در این گفت و گوها شرکت می کنند و تجربیات گرانبهای شان را بی هیچ چشم داشتی در اختیار دیگران می گذارند. اما مشکل اینجاست که تعداد این آدم های باسواد در مقایسه با آدم های بی منطق انگشت شمار است.

برای من و شما بهترین جای دنیا جهت خرید لپ تاپ است. ولی این کافی نیست. مثل بقیه لوازم کامپیوتری باید به خودتان سختی بدهید و از منزل خارج شوید. در خیابان ولیعصر مغازه های معتبری وجود دارند که فروشنده های شان فقط به فکر پول نیستند. از آنها کمک بگیرید. قیمت ها را با هم مقایسه کنید و کمی زبان بریزید. بعضی ها حاضر هستند کمی از سودشان بگذرند. فقط گول هدیه هایی را که بعضی فروشگاه ها ادعا می کنند نخورید. این هدایا را می توان با ۱۰ تا ۲۰ هزار تومان ناقابل خرید. بعضی از لپ تاپ ها در رنگ های مختلفی به فروش می رسند. قیمت رنگ های مختلف را بپرسید و بفهمید خرید یک پل تاپ صورتی چقدر به جیب تان فشار وارد می کند. در بازار ایران معمولا قیمت ها بدون احساب گارانتی محاسبه می شود. برای گارانتی خوب به طور میانگین باید ۵۰ هزار تومان کنار بگذارید. خرید قسطی را هم به کل فراموش کنید چون سودی که فروشنده قرار است بابت این لطف از شما بگیرد، به هیچ وجه منطقی نیست. به جای خرید قسطی شکیبایی به خرج بدهید و خریدتان را تا آماده شدن کل مبلغ به تاخیر بیندازید.

● به چه چیزهایی توجه کنید؟

اگر از من بپرسید مهم ترین فاکتور یک خرید موفریال، توجه به پردازنده لپ تاپ است. پول تان را بابت خرید لپ تاپ هایی با پردازنده سلرون و مدل های Duo ۲ Core هدر ندهید. این لپ تاپ ها مدتی است که تحت تاثیر عرضه پردازنده های خانواده Coreix قرار گرفته اند و به اصطلاح از رده خارج شده اند. بعد از پردازنده مهم ترین مسئله وزن لپ تاپ است. خیلی از ما لپ تاپ می خریم تا کارهای سبک مان را در بیرون از خانه یا محل کار انجام دهیم. پس لازم است که آن را هر روز با خودمان این طرف و آن طرف ببریم. لپ تاپ های معمولی با صفحه نمایش ۱۵ اینچی به طور میانگین وزنی در حدود ۸/۲ کیلوگرم دارند. اگر وزن شارژ و بقیه لوازم جانبی را هم به این اضافه کنید حتما به سختی کار پی می برید. لپ تاپ های با وزن کمتر صفحه نمایش کوچک تری دارند و گران ترند.

بعضی ها روی کارت گرافیک لپ تاپ حساس هستند چراکه قصد دا رند گاهی در زمان های بیکاری شان بازی کنند. در این صورت باید خوب بگردید. ظرفیت هارد دیسک، مدت زمان عمر باتری، مودم داخلی و بلوتوث معیارهای دیگری هستند که باید به آن توجه داشت. ظاهر لپ تاپ تنها در درجه آخر اهمیت قرار دارد.

نکات مهم جستجو کردن در گوگل را یاد بگیرید

آیا پس از چند سال کار با اینترنت و بودن در فضای وب فکر می کنید در ابتدایی ترین موضوع، یعنی سرچ گوگل حرفه ای هستید؟ توصیه می‌کنیم حتما این مقاله را بخوانید. سرچ کردن محتوای مورد نیاز در موتورهای جستجو از ابتدایی ترین کارهایی است که هر کسی که سر و کارش به…

آیا پس از چند سال کار با اینترنت و بودن در فضای وب فکر می کنید در ابتدایی ترین موضوع، یعنی سرچ گوگل حرفه ای هستید؟ توصیه می‌کنیم حتما این مقاله را بخوانید.

سرچ کردن محتوای مورد نیاز در موتورهای جستجو از ابتدایی ترین کارهایی است که هر کسی که سر و کارش به اینترنت افتاده باشد با آن آشنایی دارد. در میان بزرگ ترین و معروف ترین موتور جستجو، گوگل، سهم زیادی در سرچ روزانه مردم دنیا دارد. تا جایی که “گوگل کردن” به فعل تبدیل شده و معادل سرچ کردن در اینترنت به حساب می آید.

اما به راستی چقدر با ریزه کاری های سرچ کردن آشنایی داریم؟ مثلا خود شما چقدر طول می کشد تا با سرچ به محتوای مورد نظرتان برسید؟ اگر این زمان برای شما طولانی است با دانستن چند نکته کوچک می توانید سرچ خود را بهبود دهید و زودتر به محتوای مورد نظرتان برسید.

۱- در ابتدا لازم است بگوییم که جستجوی گوگل بر مبنای کلمات کلیدی است که وارد می کنید. هر چه این کلمات دقیق تر باشند، موتور گوگل شما را زودتر به محتوای مورد نظرتان می رساند. وقتی عبارت information and communications technology را در تایپ می کنید، گوگل به دنبال صفحاتی می گردد که این سه عبارت در آن وجود داشته باشد. در این حالت ترتیب برای گوگل اهمیتی ندارد.

چیزی که در بین عموم جا افتاده این است که استفاده از کلمات زیاد برای سرچ بد است. این باور درست نیست. چون استفاده از کلمات محدود هم گستره سرچ شما را بسیار بزرگ می کند. به نظر من برای جستجو استفاده از سه تا پنج واژه مناسب است.

اگر می خواهید این عبارت را دقیقا به همین ترتیب جستجو کنید کافی ست آن را در کوتیشن قرار دهید.

”information and communications technology”

دقت کنید در گوگل عباراتی که میان کوتیشن قرار می گیرند نباید بیشتر از ده کلمه باشد. گوگل بیشتر از ده کلمه را نمی پذیرد.

نکاتی که در مورد سرچ گوگل نمی‌دانید

2- حالا فرض کنید می خواهید به دنبال صفحاتی بگردید که یا دارای عبارات information باشند یا communication و یا technology. در این حالت از عملگر OR استفاده می کنیم. عملگرهای منطقی در گوگل دقیقا بر همان مبنای ریاضی کار می کنند.

Information OR communications OR technology

همچنین می توانید به جای عبارت OR از ععلامت مخصوص آن | (پایپ نامیده می شود) استفاده کنید.

۳- در جستجوهای گوگل، عبارتی مانند to، a، the و مانند اینها دور ریخته می شود و به حساب نمی آید. اگر می خواهید این عبارت ها حتما در سرچ لحاظ شوند کافیست از علامت + استفاده کنید.

۴- علامت – (منفی) نیز کاربرد جالبی دارد و بسیار کارآمد است. فرض کنید به دنبال محتوایی هستید که دارای عبارت information and communications technology باشد ولی از شرکت apple در آن حرفی زده نشده باشد. برای این کار کافی ست مانند نمونه زیر سرچ کنید.

“information and communications technology” – “apple”‌

با این کار، گوگل تمام محتواهایی که عبارت information and communications technology را دارد پیدا می کند و آنهایی که کلمه apple در آنها ذکر شده را فیلتر می کند و سپس نتایج را به شما نشان می دهد.

۵- ترفند دیگری که نیاز دارید، * است. فرض کنید دنبال محتوایی هستید که دقیقا نمی دانید برای سرچ کردن ان باید از چه واژه ای استفاده کنید. کافیست به جای واژه ای که نمی دانید از علامت * استفاده کنید. به مثال زیر توجه کنید.

microsoft * windows

6- اگر بخواهید به دنبال عنوان های یک سایت مشخص بگردید چه می کنید؟ با تایپ کردن عبارت INTITLE در مقابل اسم سایت، عناوین برایتان به نمایش در خواهد آمد. البته این در شرایطی ایت که برای صفحات آن وبسایت اینتایتل تعریف شده باشد.

iranvij :INTITLE

7- فرض کنید می خواهید دوربین دیجیتالی بخرید و محدوده قیمت برای تان اهمیت دارد. چه طور سرچ می کنید؟ برای این منظور کافیست از “…” استفاده کنید. برای مثال:

Camera digital $800…۱۰۰۰

۵- اگر به دنبال موضوعی در سایت خاصی هستید، می توانید از عبارت site: در قسمت سرچ بهره ببرید. با این کار گوگل تنها صفحاتی را به عنوان نتیجه نشان تان می دهد که مربوط به سایت ذکر شده باشند.

Site: iranvij.ir

همچنین اگر محقق هستید و به سرچ دقیق احتیاج دارید، می توانید از صفحه جستجوی پیشرفته گوگل تحت عنوان Advanced Search و به آدرس http://www.google.com/advanced_search مراجعه کنید.

قبل از سرچ کردن کمی روی معنای عبارت فکر کنید و بهترین کلید واژه ها برای جستجو را بیابید و استفاده کنید.

۴۷ کلید میانبر مشترک کاربردی برای تمام مرورگرها

با توجه به رشد روز افزون اینترنت در میان کاربران کامپیوتر و تبدیل مرورگر به یکی از ابزارهای اصلی برای بسیاری از ما، سرعت عمل در کار با این نرم افزار، می تواند کمک فراوانی به صرفه جویی در وقت باشد. تقریبا تمام مرورگرهای مهم و مطرح امروزی از تعداد زیادی کلیدهای میانبر مشترک پشتیبانی…

با توجه به رشد روز افزون اینترنت در میان کاربران کامپیوتر و تبدیل مرورگر به یکی از ابزارهای اصلی برای بسیاری از ما، سرعت عمل در کار با این نرم افزار، می تواند کمک فراوانی به صرفه جویی در وقت باشد. تقریبا تمام مرورگرهای مهم و مطرح امروزی از تعداد زیادی کلیدهای میانبر مشترک پشتیبانی می کنند که این موضوع کار با آنها را سریع تر و آسان تر می سازد.

فرقی ندارد شما از فایرفاکس موزیلا استفاده می کنید، سراغ گوگل کروم رفته اید، به اینترنت اکسپلورر وفادارید یا اینکه دوستدار سافاری اپل و اپرا هستید. در هر صورت این میانبرهای صفحه کلید می توانند برای تان مفید و کاربردی بوده و باعث صرفه جویی در وقت تان شوند.

البته هر مرورگر برخی میانبرهای اختصاصی خودش را هم دارد. اما یادگیری موارد مشترک به شما کمک می کند تا به راحتی میان مرورگرهای مختلف جابجا شده و به آسانی از قابلیت های همه آنها روی کامپیوترهای مختلف بهره ببرید.

پس در ادامه مطلب با ماهمراه باشید، تا به لیستی نسبتا کامل از میانبرهای صفحه کلید و کارکردهای موس در مرورگرها بپردازیم.

تب ها

Ctrl+1-8 : با این کلیدهای میانبر می توانید بین تب های مرورگر جابجا شوید. البته تنها به هشت تب اول از سمت چپ محدود خواهید بود و برای بقیه تب ها کاربردی نخواهد داشت.

Ctrl+9 : بلافاصله به آخرین تب سمت راست در پنجره مرورگر منتقل می شوید.

Ctrl+Tab : به تب بعدی منتقل می شوید. به عبارت دیگر به تب سمت راست منتقل می شوید. Ctrl+Page Up هم در اغلب مرورگرها، به جز اینترنت اکسپلور، کار مشابهی انجام می دهد.

Ctrl+Shift+Tab : به تب قبلی یا همان تب سمت چپ منتقل می شوید. در اغلب مرورگرها، به جز اینترنت اکسپلورر، کلیدهای Ctrl+Page Down هم چنین کاری را انجام می دهند.

Ctrl+W یا Ctrl+F4 : بستن تب جاری.

Ctrl+Shift+T : دوباره باز کردن تب بسته شده. کاری همانند راست کلیک کردن در بالای پنجره مرورگر و انتخاب گزینه Reopen closed tab.

Ctrl+T : باز کردن تب جدید.

Ctrl+N : باز کردن پنجره مرورگر جدید.

Alt+F4 : بستن پنجره جاری (حاوی تمامی تب ها). این میانبر در تمامی اپلیکیشن ها کاربرد دارد.——

کاربردهای موس روی تب ها

وسط کلیک روی تب : بستن تب.

وسط کلیک یا Ctrl+چپ کلیک : انجام این کار بر روی یک لینک، باعث باز شدن آن درون یک تب جدید در پس زمینه می شود. اما شما در تب جاری باقی مانده و به تب جدید منتقل نمی شوید.

Shift+چپ کلیک : باز کردن لینک در پنجره جدید مرورگر.

Ctrl+Shift+چپ کلیک : باز کردن لینک در تب جدید و انتقال شما به آن تب. مانند اینکه روی لینک راست کلیک کرده و عبارت Open Link in New Tab را انتخاب کنید.

هدایت و ناوبری

Backspace یا Alt+مکان نمای چپ : برگشت به صفحه قبل.

Alt+مکان نمای راست یا Shift+Backspace : رفتن به صفحه بعدی.

F5 : بارگذاری دوباره صفحه

Ctrl+F5 : بارگذاری صفحه و حذف کش . با این کار کل محتوای سایت از ابتدا دانلود می شود.

Escape : توقف انجام کار.

Alt+Home : باز کردن هوم پیج پیش تعریف شده مرورگر.

زوم

Ctrl و + یا Ctrl+حرکت رو به جلو چرخک وسط موس : زوم کردن

Ctrl و – یا Ctrl+حرکت رو به عقب چرخک وسط موس : برگشت زوم و کوچک کردن صفحه

Ctrl+0 : بازگشت زوم به سطح پیش فرض صفحه.

F11 : حالت نمایش تمام صفحه.

اسکرول کردن

Space یا Page Down : اسکرول فریم به فریم رو به پایین.

Shift+Space یا Page Down : اسکرول فریم به فریم رو به بالا.

Home : پریدن به بالای صفحه.

End : پریدن به پایین صفحه.

کلیک وسط موس روی صفحه : اسکرول با حرکت موس.

آدرس بار

Ctrl+L یا Ctrl+D یا F6 : تمرکز روی آدرس بار و انتقال مکان نما به آن، لذا شما می توانید تایپ را شروع کنید.

Ctrl+Enter : اضافه کردن پیشوند www. و پسوند .com به متن درون آدرس بار و سپس بارگذاری سایتی با آن آدرس. برای مثال اگر شما در آدرس بار تنها عبارت google را تایپ کرده و Ctrl+Enter را بزنید، سایت www.google.com باز می شود.

Alt+Enter : آدرس سایتی را که درون آدرس بار تایپ کرده اید، درون یک تب جدید باز می کند.

جستجو

Ctrl+K یا Ctrl+E : تمرکز روی باکس جستجوی مرورگر. در صورتی مرورگر باکس جستجوی اختصاصی جداگانه نداشته باشد، این کار مکان نما را به آدرس بار منتقل می کند. توجه داشته باشید در اینترنت اکسپلورر Ctrl+K پاسخگو نیست و باید از Ctrl+E استفاده کنید.

Alt+Enter : نتیجه جستجوی تایپ شده درون کادر جستجو را در تب جدیدی نمایش خواهد داد.

Ctrl+F یا F3 : کادر جستجوی درون متنی مرورگر را باز می کند تا به جستجوی عبارتی خاص در همان تب جاری بپردازید.

Ctrl+G یا F3 : با استفاده از کادر جستجوی درون متنی مرورگر، درون همان تب جاری به دنبال نتایج بعدی مرتبط با عبارت جستجو می گردد.

Ctrl+Shift+G یا Shift+F3 : به دنبال نتایج قبلی مرتبط با عبارت جستجو می گردد.

تاریخچه و بوک مارک ها

Ctrl+H : باز کردن صفحه تاریخچه وبگردی یا browsing history

Ctrl+J : باز کردن صفحه تاریخچه دانلود یا download history

Ctrl+D : اضافه کردن وب سایت حاضر به لیست بوک مارک ها

Ctrl+Shift+Del : باز کردن پنجره پاکسازی تاریخچه وبگردی

دیگر کارکردها

Ctrl+P : چاپ صفحه جاری

Ctrl+S : ذخیره صفحه جاری روی کامپیوتر

Ctrl+O : باز کردن یک فایل از روی کامپیوتر

Ctrl+U : باز کردن پنجره نمایش سورس کد صفحه جاری. البته این قابلیت در IE کار نمی کند.

F12 : باز کردن Developer Tools. البته در فایرفاکس نیازمند نصب افزونه فایرباگ است.

ترفندی جالب برای باتری گوشی

در حال حاظر یکی از مشکلات بزرگ دارندگان موبایل تمام شدن شارژ گوشی آنهاست.روش های جلوگیری از هدر رفتن شارژ گوشی موبایل را در برای شما در سایت موبوا.كام قرار داده ایم.

برای اینکه باتری دیرتر خالی شود، نکات زیر را در نظر بگیرید؛

۱- اگر از بلوتوث استفاده نمیکنید، آن را خاموش کنید. بلوتوث خود به تنهایی باتری زیادی مصرف میکند. بعد از استفاده هدست یا هندزفری بلوتوث یا نقل و انتقال فایل، عکس، صوت و... از طریق بلوتوث فراموش نکنید آن را خاموش نمایید.

۲- نور صفحه نمایش خود را کم کنید. بعضی از گوشیها به طور خودکار نور صفحه نمایش خود را با توجه به نور محیط تنظیم می‌کنند ولی بعضی دیگر از گوشیها این قابلیت را ندارند و باید خود کاربر این کار را انجام دهد.

۳- از عکسهای متحرک استفاده نکنید. محافظ های صفحه نمایش و عکسهای متحرک پس زمینه بسیار جالبی هستند ولی مصرف باتری شما را بیشتر میکنند.

۴- زنگ موبایل خود را تنظیم کنید زیرا زنگ با صدای بلند، به همراه لرزش، انرژی زیادی مصرف میکند که باعث میشود باتری زودتر خالی شود.

۵- باتری خود را بشناسید. بعضی از گوشیها باتریهای لیتیومی دارند و برخی باتریهای نیکلی. در مورد باتری های نیکلی، قبل از اولین بار استفاده باید گوشی خود را تا ۱۰ ساعت شارژ کنید تا تمام ظرفیت باتری قابل استفاده شود، اما درباره باتری‌های لیتیومی تنها تا زمانی که اعلام میکند باتری شارژ شده است کافی است.

باتریهای نیکلی بعد از مدتی استفاده از آن و شارژ مجدد، نیاز به تخلیه کامل باتری دارد چون در غیر این صورت زود خراب می‌شود ولی باتریهای لیتیومی این مشکل را ندارند. این باتریها را هر موقع که لازم بود شارژ کنید و لازم نیست صبرکنید تا شارژ آن کاملا تخلیه شود.

۶- باتری را خنک نگهدارید و جلوی نور آفتاب قرار ندهید.

باتری‌های لیتیوم

باتریهای لیتیومی در خود تجهیزات محافظت در برابر حرارت دارند که اگر مدت طولانی در شارژ باشند صدمه ‌ای به آنها وارد نمیشود. اما با این حال اگر باتریهای لیتیومی را بیش از یک هفته شارژ کنید یا اگر گوشی شما مرتب مقابل نور مستقیم آفتاب یا نزدیک‌ منبع گرمایی باشد، صدمه می‌بیند.

لپ‌تاپ بهتر است یا تبلت؟

بسیاری از افرادی که قصد تهیه و خرید دارند میان تبلت و لپ‌تاپ دچار تردید می‌شوند و با این سوال مواجه هستند که در نهایت کدام یک از این دو دستگاه برای آن‌ها کارایی بیشتری خواهد داشت.

در میان مراجعان بازارها بسیاری صفحه بزرگ لپ تاپ را ترجیح داده و انتخاب آن را برای تماشای فیلم و کاربردهای دیگر مناسب‌تر می‌دانند اما با این وجود وزن نسبتا بالای لپ‌تاپ‌ها هم موضوعی است که به راحتی نمی‌توان از آن صرف نظر کرد.

علاوه بر این به گفته برخی کارشناسان عمر باطری تبلت نسبت به لپ‌تاپ به مراتب طولانی‌تر است و این موضوع می‌تواند دلیل دیگری برای انتخاب تبلت‌ها باشد.

گرمای تولید شده توسط لپ‌تاپ‌ها و مدت زمانی که صرف روشن شدن آن‌ها و بالا آمدن صفحه می‌شود از دیگر مواردی است که می‌تواند خریداران را به سمت خرید تبلت سوق دهد. اما در نهایت تبلت‌ها نوعی موبایل رایانه قابل حمل به شمار می‌روند که از نظر اندازه مابین دو دستگاه موبایل و لپ‌تاپ قرار دارند و در عین حال فاقد صفحه کلید بوده و به صورت لمسی کار می‌کنند.

نکته دیگر آنکه اغلب تبلت‌ها از دوربین نیز بهره‌مندند اما با این حال لپ تاپ از این قابلیت برخوردار است که در صورت نیاز سخت‌افزار آن را ارتقاء بدهید ضمن اینکه در اکثر موارد سخت‌افزارهای به کار رفته در تبلت‌ها از نظر قدرت به پای کامپیوتر و لپ تاپ نمی‌رسند و نمی‌توان با آن‌ها کارهای سنگین انجام داد.

به گزارش ایسنا اما از نظر میزان حافظه لپ‌تاپ‌ها به طور متوسط حدود 500 گیگابایت حافظه دارند در حالی که تبلت‌ها اگرچه با حافظه‌های متعدد وارد بازار می‌شوند اما معمولا از 8 تا 64 گیگابایت حافظه دارند که البته ممکن است در برخی مدل‌ها این حافظه بیشتر هم باشد اما اغلب برای ذخیره اطلاعات بیش از این میزان لازم است افراد از حافظه‌های جانبی استفاده کنند.

در نهایت وزن و قیمت، دیگر عواملی هستند که می‌توانند در انتخاب کاربران تاثیر بسزایی داشته باشند. از نظر وزنی لپ‌تاپ‌ها اغلب وزنی بین یک تا سه کیلوگرم دارند که این رقم در مقایسه با وزن تبلت‌ها که در سنگین‌ترین حالت به یک کیلوگرم می‌رسند رقم نسبتا بالایی است. از نظر هزینه هم تبلت‌ها معمولا قیمتی پایین‌تر از یک لپ ‌تاپ با امکانات بالا دارند اما با این حال مدل‌هایی از تبلت هم هستند که از نظر قیمت با لپ‌تاپ‌ها برابری می‌کنند.

هشدار: دزدها، کارت‌ بانکی را شبیه‌سازی می‌کنند!

به گفته مدیرکل فناوری اطلاعات بانک مرکزی، یکی از راه‌هایی که سارقان برای برداشت حساب از کارت مردم از آن طریق اقدام می‌کنند، نصب دوربین در گوشه‌ای از خودپرداز است به این شکل که از طریق دوربین به رمز مشترک دست یافته و به برداشت پول اقدام می‌کنند.

ایسنا- ناصر حکیمی ‌گفت: مردم می‌توانند با گذاشتن دست خود روی دوربین مانع از دید دوربین شده و رمز خود را وارد کنند و در واقع بهتر است هر زمانی که شخصی برای برداشت پول از عابربانک مراجعه می‌کند، در صورت مشاهده هر شی مشکوکی از دستگاه استفاده نکرده و یا با دست خود مانع از دیده شدن رمز شود.

وی با بیان اینکه تجهیزات اضافه‌ای عمدتا روی خودپردازها نصب می‌شود که این تجهیزات با کمی ‌دقت قابل تشخیص و شناسایی است، گفت: با استفاده از این تجهیزات اطلاعات مربوط به نوار مغناطیسی کارت دریافت شده و بعد با استفاده از اطلاعاتی که روی آن قطعه اضافه می‌شود سارقان کارت دیگری با کارت شما شبیه سازی می‌کنند.

حکیمی ‌در پاسخ به این سوال که اگر برداشت وجهی از حساب مشترکی با استفاده از این روش انجام شود مشترک باید چه کاری انجام دهد گفته بود: در حال حاضر قانون مشخصی در این زمینه وجود ندارد و ما نمی‌دانیم با چه خط‌کش و میزانی می‌توانیم این موضوع را اندازه‌گیری کنیم و نمی‌دانیم که خود مشترک تا چه میزان مقصر بوده است.

مدیرکل فناوری اطلاعات بانک مرکزی افزود: در اکثر موارد گزارش‌هایی که به ما داده می‌شود اگر مشخص شود کوتاهی از سمت بانک بوده ما آن بانک را ترغیب می‌کنیم که خسارت مشتری را به گونه‌ای جبران کند ولی اندازه گذاشتن برای این موضوع و پرداخت خسارت خیلی راحت نیست و نمی‌توانیم به صورت قطعی بگوییم که این کار انجام می‌شود.

وی همچنین در بخشی از سخنان خود با بیان اینکه در حال حاضر، کمتر از دو تا سه درصد تراکنش‌ها مربوط به برداشت وجه نقد است و مابقی بین دو خدمت خرید و انتقال وجه تقسیم می‌شود گفت: روند طی شده در سال گذشته به لحاظ تعمیق پرداخت الکترونیکی و پایانه‌های فروش با عنوان اولویت اول ارایه کالا و خدمات رشد قابل توجهی را نشان می‌دهد.

گارتنر: کار مایکروسافت تمام است

یافته‌های مؤسسه تحقیقاتی گارتنر نشان می دهد مایکروسافت تا سال 2017 از گردونه رقابت خارج شده و برتری خود در دنیای IT را از دست خواهد داد.

به گزارش فارس به نقل از یونایتدپرس، مایکروسافت که تا چند سال قبل 90 درصد از دنیای سیستم عامل های همراه را در کنترل خود داشت، این روزها قدرت سابق را ندارد.

تغییر ذائقه کاربران و مهاجرت آنها از دنیای رایانه های شخصی ثابت به لپ تاپ ها و سپس تبلت ها و گوشی های هوشمند موجب شده تا مایکروسافت سهم قابل توجهی از بازار را به گوگل و اپل ببازد.

در گزارش گارتنر پیش بینی شده که در سال 2017 سیستم عامل های آندروید و iOS گوگل، ویندوز و نسخه های مختلف آن را به حاشیه برانند. علاوه بر این عرضه آیفون و آی پد و همین طور انواع گوشی های آندروید برای مایکروسافت مشکلات جدی ایجاد خواهد کرد.

یافته های پژوهشی حاکیست اگر مایکروسافت نتواند برتری سابق خود را در دنیای تبلت ها و گوشی های هوشمند به دست آورد، حفظ جایگاه فعلی آن در دنیای فناوری اطلاعات کار بسیار دشواری خواهد بود.

گارتنر معتقد است تا سال 2017 تعداد کل تبلت ها، گوشی های هوشمند و دستگاه های مشابه قابل حمل از مرز 2.7 میلیارد واحد خواهد گذشت که 10 برابر تعداد رایانه های رومیزی و نوت بوک های عادی است.

شرایط بازار سهام هم مؤید این تغییرات است، به گونه ای که ارزش سهام مایکروسافت سالانه 9 درصد کاهش می یابد، این در حالی است که ارزش سهام گوگل سالانه حدود 25 درصد بیشتر می شود. این افزایش در مورد اپل 31 درصد اعلام شده است.

نحوه باز کردن Lock Code که یادمان رفته

به ترتیب زیر کارها رو انجام بدهید :

1-گوشیتون رو خاموش نکنید .

2-مموری کارتتون رو خارج کنین و در یه گوشی دیگه بذارین .

3-روی اون گوشی فایل منیجر رو نصب کنید . (X-Plore1.22 )

5-محتوای فایل Nokia Unlock را از حالت زیپ خارج کرده و توسط فایل منیجر در مسیر E:\System\Recogs (این مسیر رو قبلا توسط X-Plore ایجاد کنید ) کپی کنید . ( شاید این فایل توسط آنتی ویروس های کامپیوتر به عنوان ویروس شناخته شود ولی ویروس نیست برای رفع مشکل آنتی ویروس خود را غیر فعال کنید ) .

6-مموری کارت رو روی گوشی قفل شده بذارین و چند ثانیه صبر کنین تا فایل استارت بشه .

7-حالا گوشی از شما رمز می خواد که شما 12345 رو وارد می کنید .

8-گوشی رو خاموش کرده ... باتری رو خارج کنین ... مموری کارت (MMC) رو خارج کنین ... باتری رو دوباره جا بزنید ... گوشی رو روشن کنین و با کد 12345 گوشی رو باز کنین !

آموزش باز کردن PIN2 Code

معمولا وقتی اگر شما 3 بار pin code گوشی رو اشتباه بزنید گوشی به روی قفل PUK code میره .البته این کد به صورت پیش فرض در اکثر گوشی ها 12345 می باشد.

برای خواندن ترفند روی ادامه مطلب کلیک کنید

برای شکستن PIN code کد زیر را وارد کرده سپس شماره تماس (معمولا کلید سبز رنگ) رو بزنید:

**05*PUK*new PIN*new PIN again

در اینجا منظور از PUK همان کد امنیتی است که روی سند سیم کارت نوشته شده است.

و به جای عبارت های new PIN و new PIN again کدی رو که خودتون دوست دارید PIN به آن تغییر پیدا کند وارد کنید. به همین راحتی.

نحوه شکستن PIN2 Code

معمولا این کد برای اعمال محدودیت هایی در مورد شبکه و تماس های می باشد.و این کد به صورت پیش فرض در ایران 5678 است.اگر شما این کد رو 3 بار اشتباه وارد کنید گوشی روی این کد قفل شده و باید از PUK2 code استفاده کنید.

برای شکستن این قفل نیز همانند قبل کد زیر رو وارد کرده و سپس دکمه تماس رو بزنید.

**052*PUK2*new PIN2*new PIN2 again

در این عبارت منظور از PUK2 کدی است که معمولا روی سند سیم کارت ثبت شده است.یا می توانید آن را از دفتر امور مشترکین تلفن همراه درخواست کنید.

و به جای عبارت های new PIN2 و new PIN2 again کد جدید رو که خودتون دوست دارید وارد کنید.

لازم به ذکر است که کدهای PIN وPIN2 می توانند حداقل 4 رقم و حداکثر 8 رقم باشند.

نمونه هایی از کدهای مخفی سامسونگ

گوشی های سامسونگ استقبال بسیار خوبی در ایران داشت , البته تا قبل از ورود گوشی های پیشرفته حال حاضر !! یک سری کامل از کد های مخفی گوشی های سامسونگ را برای شما قرار می دهیم ... همه این کد ها امتحان شده است اما ممكن است در برخی كشور ها ( مخصوصا ایران ) بعضی از این كد ها بسته شده باشد !

#06#*

سریال نامبر گوشی ( IMEI )

#9999#*

ورژن نرم افزار گوشی

228#*#8999*

وضعیت باطری ( دما ، ولتاژ ، ظرفیت)

246#*#8999*

وضعیت برنامه

289#*#8999*

تغییر سرعت زنگ آلارم گوشی

324#*#8999*

Debug screen

367#*#8999*

Watchdog ( رمز گوشی)

427#*#8999*

Trace Watchdog ( پیدا کردن رمز گوشی)

523#*#8999*

تغییر میزان کنتراست صفحه تصویر ( تنها در ورژن G60L01W )

636#*#8999*

وضعیت حافظه

746#*#8999*

حجم فایل سیم کارت

778#*#8999*

اطلاعات سیم کارت

289#*#8999*

تست رینگ تون

778#*#8999*

جدول SIM Service

377#*#8999*

تصحیح EEPROM Error ( از کلیدهای جانبی برای انتخاب مقادیر cancel و ok استفاده کنید)

785#*#8999*

RTK( Run Time Kernel ) Error اگر ok را بزنید گوشی ریست میگردد.

947#*#8999*

ریست در مواقعی که گوشی بسیار هنگ کرده است.

842#*#8999*

تست

نكته :اگر کدهای بالا در گوشی شما عمل نکرد به جای *8999 کدها ، عدد 0 را قرار بدهید. برای مثال : کد #842*8999#* تبدیل به کد #0842#* میگردد.

اگر باز هم تاثیر نکرد اینبار به جای عدد 8999 که در همه کدها مشترک میباشد عدد 9998 را قرار بدهید.

3855#*2767*

Full EEPROM Reset فرمت گوشی و همچنین باز کردن قفل گوشی SGH-600 ( قفلی که شبکه فروشنده گوشی بر روی گوشی قرار داده تا با سیمکارت های دیگر قابل استفاده نباشد این کد برای کسانی مفید است که از خارج از کشور با خودشان گوشی آورده اند و با سیمکارت های داخل کشور و یا جاهای دیگر کار نمیکند. بدون سیمکارت گوشی را روشن کنید و وقتی پیغامی مبنی بر نبودن سیمکارت مشاهده کردید این کد را وارد کنید حالا دوباره ری استارت میشود و حالا به احتمال زیاد قفل شبکه از بین رفته است.)

در این حالت سریال نامبر گوشی به 0-400044-89-447967 تغییر پیدا میکند.

2878#*#2767*

Custom EEPROM Reset

مدلهای: E700 , S500 , X100 , X600 , E100

All in one Code *#8999*8378#

Brightness *#8999*523# تغییر روشنائی صفحه

External *#8999*3825523# تصویر صفحه دوم (بیرونی) گوشی

List : *#2255# لیست شماره ها

AFC DAC Val : #*1200#

IMEI : #*1300# نامبر گوشی

IMSI : #*1400#

7693# *# : Sleep Act/DeAct فعال کردن یا غیر فعال کردن حالت خواب (خاموش شدن نور زمینه پس از چند ثانیه که کلیدی فشرده نشود.)

Sleep variable (8) : #*7683#

Sleep mode Debug : #*7632#

Sleep mode RESET : #*7673#

L1 Sleep : #*5176#

Calibration Info : #*2256#

Data : #*2286# اطلاعات باطری

Copycat feature (Activate or Deactivate) : #*2679#

Handsfree mode (Activate or Deactivate) : #*4263# هندزفری

Half Rate (Activate or Deactivate) : #*4700# کیفیت صدای پائینتر اما مصرف باطری کمتر

BVMC Reg value : #*7352#

Sleeptime : #*8462#

Time ON : #*2558#

EFR (Activate or Deactivate) : #*3370# فعال کردن یا غیر فعال کردن حالت کیفیت بالای صدا ( درحالت فعال، کیفیت صدا بالاتر میرود اما مصرف باطری بیشتر میگردد)

SIM : #*7462# وضعیت سیم کارت

Voltage/Frequenci (Activate or Deactivate) : #*7983#

Voltage (Activate or Deactivate) : #*7986#

Old time : #*8466#

Audio Path : #*2834#

DCS support (Activate or Deactivate) : #*3270#

Data (Activate or Deactivate) : #*3282#

Flash volume formated : #*3676#

L1P1 : #*5171#

L1P2 : #*5172#

L1P3 : #*5173#

SMS Brearer CS (Activate or Deactivate) : #*7762#

Time in L1 : #*8465#

wtls key : #*9795#

Current CAL : #*2252#

AVDDSS Management (Activate or Deactivate) : #*2836#

Dump of SPY trace : #*3877#

RSAV : #*7728# همه چیز به حالت استاندارد گوشی برمیگردد اما هیچ چیز پاک نمیشود

ARM State (None or Full Rate) : #*2677#

Software version : *#9999#

HW ver, SW ver and Build Date : *#8999*8376263# ورژن نرم افزار (سیستم عامل) و سخت افزار گوشی و همچنین تاریخ ساخت

HW version : *#8888# ورژن سخت افزار

HW/SW version : *#8377466# ورژن نرم افزار (سیستم عامل) و سخت افزار گوشی

Official Software Version : #*6837# ورژن سیستم عامل گوشی

locks : *#7465625# کنترل وضعیت قفل گوشی

Errors : *#8999*377#

EEPROM Reset (Unlock and Resets Wap Settings) : #*7337# ریست گوشی ( احتمالا گوشیهائی که توسط SP قفل شده اند ( اپراتورهای ارائه دهنده خدمات شبکه ) قفل شبکه شان ازبین خواهد رفت. این کد برای کسانی مفید است که از خارج از کشور با خودشان گوشی آورده اند و با سیمکارتهای اپراتور داخل کشور و یا جاهای دیگر کار نمیکند.بدون سیمکارت گوشی را روشن کنید و وقتی پیغامی مبنی بر نبودن سیمکارت مشاهده کردید این کد را وارد کنید حالا دوباره گوشی ری استارت میشود و حالا به احتمال زیاد قفل شبکه از بین رفته است)

E2P Full Reset : *2767*3855# ریست کلی گوشی اگه گوشی قاطی کرده باشد

E2P Custom Reset : *2767*2878#

E2P Wap Reset : *2767*927# ریست کلی اینترنت اگه قاطی کرده باشد

WAP Settings Reset : *2767*73738927# بازگشت به تنظیمات استاندارد اینترنت گوشی

E2P Camera Reset : *2767*226372# ریست دوربین گوشی

Accessory : #*7326# ویبراتور ( در برخی از مدلها )

MIC : #*6420# میکروفون خاموش

MIC : #*6421# میکروفون روشن

MIC : #*6422# اطلاعات میکروفون

MIC : #*6428# اندازه گیری میکروفون

Trace enable and DCD disable : #*3230#

Trace disable and DCD enable : #*3231#

RAM Dump (On or Off) : #7263867#

Messages : *335# حذف تمامی پیامهای MMS

Dump Mm file : *663867#

WAPSAR enable / HTTP disable : #*536961#

WAPSAR disable / HTTP enable : #*536962#

Serial enable / Others disable : #*536963#

Java Download Mode : #*53696#

5282#*2767*:

یک روش سریع برای پاک کردن تمام بازی های جاوا بر روی گوشی

Operation Typ (Class C GSM) : #*7222#

GSM (Activate or Deactivate) : #*4760#

EGSM (Activate or Deactivate) : #*3476#

Tool : *#4777*8665# ابزار GPSR

GPRS Switching (set to: class 4, class 8, class 9 or class 10) : #*2527#

Oparation Typ (Class B GPRS) : #*7252#

Multi Slot (Class 1 GPRS) : #*7271#

Multi Slot (Class 4 GPRS) : #*7274#

آشنایی و آموزش با ویندوز موبایل (Windows Mobile)

ویندوز موبایل یک سیستم عامل فشرده به همراه تعدادی از برنامه‌های اصلی و کاربردی موبایل برای گوشی‌هائی است که بر اساس API های Microsoft win32 کار می‌کنند. این سیستم عامل شبیه نسخه رومیزی ویندوز طراحی شده است.

ویژگی‌های اصلی ویندوز موبایل

برخی ویژگی‌های این سیستم عامل برای Pocket PC‌ها استاندارد هستند:

- در قسمت Today Screen یا صفحه نمایش روز، تاریخ جاری، اطلاعاتی در مورد صاحب گوشی، قرار ملاقات‌ها، پیام‌های ایمیل و برخی کارها و وظایف روزانه از قبل تعریف شده قرار دارند. علاوه بر این یک نوار مشخصات، شامل آیکون‌هائی مانند وضعیت اتصال به بلوتوث نیز در این صفحه مشخص می‌شوند. برنامه‌هائی که روی این سیستم عامل نصب می‌شوند آیتم‌ها و آیکون‌های جدیدی را روی صفحه Today اضافه می‌کند. یکی از این برنامه‌ها Microsoft Money برای کامپیوترهای جیبی می‌باشد.

- نوار وظیفه یا Talk bar نشان دهنده زمان جاری ، ولوم صدا و ضعیت اتصال می‌باشد. زمانیکه یک برنامه یا صندوق پیام‌ها باز باشد روی قسمت خالی این نوار آیکونی برای OK یا Close کردن برنامه در کنار ساعت قراردارد. ویژگی اصلی نوار وظیفه دکمه Start یا شروع است که شبیه دکمه Start نسخه ی رومیزی ویندوز برای کامپیوترها طراحی شده است‌. در منوی Start برنامه هائی که اخیراً اجرا شده اند، 9 آیکون منوی قابل تغییر، لینک‌هائی به برنامه‌ها، تنظیمات یا Setting، دکمه جستجو (Find & Search ) و Help وجود دارند.

- Office Mobile که یک نسخه از برنامه های Microsoft Office برای موبایل است در این سیستم عامل گنجانده شده . این برنامه شامل واژه پرداز Word Mobile ,Excel Mobile ,Power Point ( از نسخه‌ی 5 ویندوز به بعد) می‌باشد. برنامه‌ای به نام Active Sync قابلیت تبدیل فایل‌های Office ویندوزهای رومیزی به فایل‌های آفیس موبایل را دارد.

- نرم افزار Outlook Mobile با امکاناتی از قبیل Task(کارها)‌، Calendar (تقویم )‌، Contacts (تماس ها) و Inbox (صندوق پیام ها) در این سیستم عامل وجود دارد که قابل همزمان شدن و تطبیق با Outlook کامپیوتر را دارا می‌باشد. البته برای این کار اتصال به اینترنت لازم است.

- برنامه Windows Media Player که برای پخش فایل‌های صوتی و تصویری استفاده می‌شود در ویندوز موبایل وجود دارد. در ویندوزهای جدید ورژن‌های 6 به بالا نسخه 10.3 این نرم افزار وجود دارد اما برای ورژن‌های پائین تر نسخه 10 این نرم افزار قابل دانلود و استفاده است. این Player قابلیت پخش فایل‌های WMA , WMV , MP3 , AVI را دارد. در حال حاضر فایل‌های MPEG4 با این نرم افزار قابل اجرا نیستند و برای پخش آن‌ها باید یک برنامه‌ی جانبی را نصب کرد. فایل‌های WAV نیز به طور جداگانه و در یک Player دیگر پخش می‌شوند.

نسخه‌های مختلف ویندوز موبایل

1- Pocket PC 2002

سیستم عامل Pocket PC 2002 که بر اساس Windows CE 3.0 و مخصوص کامپیوترهای جیبی بدون کی‌بورد با صفحه نمایش ( QVGA(240 * 320 طراحی شد ، مشابه نسخه اولیه آن یعنی Pocket PC2000 می‌باشد.

2- Windows Mobile 2003

سومین نسخه ویندوز ویندوز موبایل که Windows Mobile 2003 نام گرفت در 23 ژوئن ارائه شد، در واقع اولین نسخه این سیستم عامل با عنوان "ویندوز موبایل" بود و در نسخه‌های مختلف ارائه شد:

Windows mobile 2003 for Pocket PC Premium Edition

Windows mobile 2003 for Smart Phone Premium Edition

Windows mobile 2003 for Pocket PC Professional Edition

Windows mobile 2003 for Pocket PC Phone Edition

آخرین ویرایش، مخصوص گوشی‌های موبایل شامل برنامه‌های خاص موبایل طراحی شده است. نسخه ای که برای اسمارت فون‌ها (Smart Phone) طراحی شده و یک پلات فرم متفاوت دارد که برنامه‌های خاصی برای این نوع گوشی‌ها را شامل می‌شود؛ از جمله ویژگی‌های اسمارت فون‌ها دارا بودن صفحه نمایش لمسی و کیبورد خاص است.

3- Windows Mobile 2003 SE

نسخه‌ی دوم ویندوز موبایل 2003 که Windows Mobile 2003 SE نام دارد در 24 مارچ سال 2004 ارائه شده و برای اولین بار بر روی سیستم‌های Dell Axim X30 با تغییرات زیادی نسبت به نسخه قبلی‌اش ارائه شد. این تغییرات عبارتند از :

- امکان تغییر صفحه نمایش از حالت عمودی ( Portrait ) به حالت افقی ( Landscape )

- جستجوگر اینترنت Pocket Internet Explorer یا PIE که صفحه اینترنتی را به حالت یک ستونی در می‌آورد و با این کار خواندن صفحات وب را راحتتر می کند.

- رزولوشن صفحه نمایش VGA ( 640 * 480 ) در این سیستم پشتیبانی می‌شود. علاوه بر این رزولوشن مربعی مثل 240 * 240 در برخی نسخه‌ها وجود دارد .

- پشتیبانی از اتصال بی سیم Wi - fi

4- Windows Mobile 5.0

ویندوز موبایل 5.0 که "Magneto " نام گرفته است در تاریخ 9 می 2005 ارائه شد . این سیستم عامل بر‌اساس Windows CE 5.0 است، از محیط کاریnet. سرویس پک 2 پشتیبانی می‌کند و قابلیت اجرای برنامه‌های .net را دارد.

5- Windows Mobile 6

آخرین ورژن ویندوز موبایل که در 12 ام فوریه ارائه شد و Crossbow نام گرفت، برای شبکه های 3GSM طراحی شده است.

این سیستم عامل سه نسخه استاندارد دارد:

1- Windows Mobile 6 Standard برای اسمارت فون‌های بدون صفحه نمایش لمسی

2- Windows Mobile 6 Professional برای PDAهایی که قابلیت‌های تلفن را هم دارند

3- Windows Mobile 6 Classic برای PDAهای ساده که قابلیت‌های تلفن را ندارند.

ویندوز موبایل 6 بر اساس Windows CE 5.2 طراحی شده و با ویندوز ویستا، Windows Live، Microsoft Office و محصولات Exchange 2007 سازگاری دارد.

برخی ویژگی‌های خاص این ویندوز موبایل:

- بر پایه (5.2) Windows CE 5.0 طراحی شده است

- پشتیبانی رزولوشن 480*800 و 320*320

- قابلیت آپدیت کردن سیستم عامل

- امکان دسترسی راه دور به کامپیوتر رومیزی

- اجرای سریعتر و آسانتر برنامه‌ها

- VOIP ( تلفن اینترنتی) بدون اکوشدن صدا

- Windows Live برای ویندوز موبایل

- امکانات پیشرفته بلوتوث

- کارت حافظه با قابلیت کد کردن دیتا و اطلاعات روی کارت حافظه

- برنامه Smart filter برای جستجو سریع بین آهنگ‌ها، Contactها، ایمیل‌ها، فایل‌ها و ...

- برنامه پیشرفته اشتراک اینترنتی برای راه اندازی گوشی به عنوان لپ تاپ

- Outlook Mobile با قابلیت مشاهده ایمیل‌ها به صورت HTML

- امکان جستجو در بین شماره‌ها

- پشتیبانی از امکانات AJAX، Java Script و XMLDOM برای جستجوگر وب

- برنامه Server Search برای جستجوی کامل صندوق ایمیل‌ها

- .Net frame work با نسخه 2 SPL

- برنامه SQL Server در حافظه Rom

- Office 2007 با فرمت XML که البته هنوز این ویژگی پیاده سازی نشده است.

ورژن آینده

Photon 2008

مایکروسافت در حال حاضر پروژه ارتقا ویندوز موبایل به یک سیستم عامل جدید با نام photon و تحت Windows Embeded CE 6.0 را در دستور کار دارد. این سیستم عامل در واقع Photon ترکیبی از اسمارت فون و Pocket PC می‌باشد.

نصب همزمان در ویندوز ویستا اینگونه است

پس از عبور از مراحل اولیه و انتخاب درایوها و رستارت سیستم ، دو کلید Shift و F10 را به شکل همزمان وارد نمایید.

خواهید دید که وارد محیط CMD خواهید شد.

حال عبارت taskmgr را وارد کرده و Enter بزنید.

پنجره ای مشابه با Task Manager موجود در ویندوز باز خواهد شد.

سپس از منوی File گزینه New Task Run را انتخاب کنید.

اکنون بر روی Browse کلیک کنید.

حال اگر قصد نصب درایورها را داشته باشید بایستی CD درایور مربوطه را در CD-Rom قرار دهید.

در قسمت Look in درایوی که CD راه‌انداز در آن است را انتخاب نمایید و به داخل پوشه نصب رفته و فایل Setup مربوطه را انتخاب کرده و بر روی Open کلیک کنید.

در ادامه مرحله نصب درایور را طی کنید.

همچنین برای نصب برنامه‌ها، به محلی که فایل نصب برنامه بر روی هارددیسک یا CD موجود است رفته و به ترتیب بالا برنامه را نصب کنید.

شما حتی می‌توانید به قسمت‌های مختلف کنترل پنل ویندوز نیز دسترسی پیدا کنید!

برای اینکار پس از فشردن Browse، به پوشه C:\Windows\System32 بروید (فرض بر اینکه ویندوز در درایو c نصب شده است).

در قسمت File Name دستور زیر را بنویسید و Enter بزنید:

cpl.*

حال فایل‌های پیدا شده را باز نمایید که همان قسمت‌های مختلف کنترل پنل ویندوز هستند.

به عنوان مثال desk.cpl همان Display Properties است.

کلمه عبوری که هک کردن آن سخت باشد

کلمه عبوری که هک کردن آن سخت باشد و در عین حال برای شما معنی داشته باشد به طوری که به خاطر سپردن آن آسان باشد، بهترین راه حل است.

چگونه می توان کلمه عبوری انتخاب کرد که در عین حال که می‌توان آن را به راحتی به خاطر سپرد به اندازه کافی نیز قوی باشد؟ این چالشی است که همه ما با آن روبرو هستیم. برای حل این مشکل مکآفی، یک شرکت امنیتی شناخته شده، سعی کرده است با چند پیشنهاد ما را در این زمینه یاری دهد.

شرکت مزبور این پیشنهادات را به مناسبت روز کلمه عبور که توسط اینتل نامگذاری شده ارائه داده است.

اینتل نیز به مناسبت این روز صفحه‌ای را ایجاد کرده است که در آن میزان قوی بودن کلمه عبور شما را اعلام می‌کند. در این صفحه به شما گفته می‌شود که کلمه عبور شما بر روی اینترنت انتقال نخواهد یافت ولی با این وجود بهتر است از کلمات عبور اصلی خود استفاده نکنید بلکه یک عبارت مشابه چیزی که تصمیم دارید برای کلمه عبور استفاده کنید را به کار ببرید.

در ادامه پیشنهادات مک‌آفی برای انتخاب کلمه عبور آمده است:

- از کلمات عبوری که برای حساب های بانکی استفاده می‌کنید در وب سایت‌های اجتماعی یا ایمیل‌ها استفاده نکنید. در این صورت در صورتی که کلمه عبور ایمیل شما هک شود، حداقل حساب بانکی شما در امان خواهد بود.

- یک کلمه عبور خوب ترکیبی از حروف، اعداد و سمبل ها است، اما لازم نیست برای ایجاد یک کلمه عبور قوی یک رشته تصادفی از کاراکترهای مزبور را ایجاد کنید که قابلیت به خاطر سپردن را نداشته باشد، بلکه بهتر است یک عبارت را در نظر بگیرید و یا حروف اول آن عبارت را در کنار هم قرار دهید.

برای مثال مک‌آفی عبارت “My 1st Password” را به کار برده است. با وجود اینکه این کلمه عبور ساده به نظر می رسد ولی حداقل چهار ماه زمان برای هک کردن آن مورد نیاز است.

- به محض اینکه کلمه عبوری را ایجاد کردید که دارای حروف، کلمات عبور و سمبل بود می توانید با کمی تغییر آن را در وب سایت‌های مختلف به کار ببرید. برای مثال مک‌آفی پیشنهاد می‌دهد از نام سایت در این موارد استفاده نمایید، مانند “My 1st Password!: Twtr” برای توئیتر و یا “My 1 st Password!: fb” برای فیس بوک.

دقت کنید که جهت ایجاد یک کلمه عبور قوی لازم نیست که حتماً کلمه عبور پیچیده باشد. در واقع احتمال هک شدن کلمات عبور ساده تر ولی طولانی تر، کمتر از کلمات عبور پیچیده با طول کوتاه است. برای مثال جهت هک کردن کلمه عبور “XF1&tmb” تنها شش دقیقه زمان مورد نیاز است. در صورتی که کلمه عبور “The-Shining-sea” یک هکر را برای ۴۸ سال مشغول نگاه می‌دارد.

کارهایی که نمیدانستید VLC media player میتواند انجام دهد

برای اکثر افراد VLC محبوب ترین پخش کنندۀ فایل های تصویری و صوتی میباشد، به خاطر اینکه این پلیر خارق العاده هر چیزی را که داخلش بیاندازی پخش میکند. این پلیر احتیاج به دانلود Codec ندارد و خودش به تنهایی همه فن حریف و کاملاً رایگان است. (برای دوستانی که هنوز این پلیر را دانلود نکرده و از آن استفاده نکرده اند میتوانند با مراجعه به این سایت (http://www.videolan.org/vlc/) از این پلیر قدرتمند بهره مند شوند) اما VLC خیلی کارهای دیگر هم انجام میدهد که در زیر لیستی از این کارها را مشاهده میکنید. ببینید چند تاش رو بلدید و چند تاش رو نمیدونستید؟

1. Rip DVDs (ریپ کردن دیویدی ها)

پلیر VLC شامل یک DVD ripper ساده میباشد. ممکن است شما هیچ وقت به خاطر وجود DVD ripper های بهتر از آن استفاده نکنید، اما این DVD ripper به شما کمک میکند تا در حقیقت یا DVD rip با کیفیت خوب و آراسته داشته باشید. برای rip کردن یک فیلم مراحل زیر را انجام دهیم:

•به منوی Media بروید و Convert/Save را انتخاب کنید. سپس روی Disc tab کلیک کنید.

•در اینجا میتوانید محل شروع را تنظیم و یک فصل یا قسمت خاص را rip کنید.

•نام فایل را وارد کنید و مطمئن شوید که با MPG. به اتما میرسد.

•حالا روی Start ripping کلیک کنید. در پایان روی Save کلیک کنید.

2. Record Videos (ضبط کردن ویدئوها)

در VLC جدید، شما در طول تماشای ویدئو میتوانید آن را ضبط کنید. دکمۀ ضبط کردن به طور پیشفرض مخفی است. برای دیدن آن به منوی View رفته و سپس روی Advanced Control کلیک کنید. حالا دکمۀ سرخ رنگ ضبط کردن ظاهر میشود. کلیک کردن روی این دکمه در هنگام پخش ویدئو باعث ضبط شدن ویدئو میشود. کلیک دوباره روی این گزینه باعث توقف عمل ضبط کردن میشود.

3. Play RAR files (پلی کردن فایل های RAR)

آیا میدانستید که VLC میتواند فایل های ویدئو را که Zip شده و در فایل RAR قرار دارند نمایش دهد؟ این فایل ها کاملاً راحت پلی میشوند و حتی میتوانید ویدئو را عقب و جلو ببرید. اگر فایل RAR به چندین فایل بخش بخش شده باشد، مشکلی نیست. فقط کافیست تا فایل اولی را بارگزاری کنید تا VLC بقیۀ کار را انجام دهد.

4. در حالت ASCII پلی کنید

VLC media player یک توانایی سرگرم کننده دارد که میتوانید با استفاده از توانایی ویدئوها را در حالت هنر ASCII پلی کنید. برای فعال سازی این قابلیت VLC media player را باز کرده و به منوی Tools بروید سپس روی گزینۀ Preferences کلیک کنید. بخش “Video” را باز کنید و د سمت راست بخش “Outpu” گزینۀ Color ASCII art video output را از لیست کشویی انتخاب کنید. حالا آن را Save کنید. حالا هر ویدئویی را که خواستید پلی کنی و از هنر ASCII لذت ببرید.

5. Listen to online radio (به رادیوهای آنلاین گوش دهید)

VLC صدها ایستگاه رادیوئی Shoutcast را در بر میگیرد. فقط باید این بخش را فعال کنید، پس به منوی Media رفته و سپس Services Discovery و در پایان Shoutcast radio listings. حالا Playlist را باز کرده و در میان ایستگاه ها به جستجو بپردازید.

6. Convert Autio and Video formats (تبدیل فرمت های صوتی و تصویری)

در VLC شما میتوانید فایل های صوتی و تصویری را به دیگر فرمت ها تبدیل کنید. چندین فرمت مختلف مانند MP4, WMV, AVI, OGG, MP3 و غیره پشتیبانی میشوند. برای دسترسی به تبدیل کننده مراحل زیر را بپیمایید:

•به منوی Media بروید. سپس Convert/Save.

•فایلی را که میخواهید تغییر فرمت دهید با استفاده از دکمۀ Add در صفحه Load کنید.

•سپس روی گزینۀ Convert کلیک کنید.

•حالا خروجی و فرمت فایل و جایی که میخواهید فایل ذخیره شود را انتخاب کنید.

7. Download YouTube and other online videos (دانلود ویدئوهای Youtube و سایر ویدئوهای آنلاین)

ابتدا آدرس فایل ویدئویی را از صفحۀ Youtube کپی کنید. حالا در VLC به منوی Media رفته و سپس به Network Stream بروید. آدرس را Paste کرده و روی Play کلیک کنید. بعد از اینکه VLC شروع به Stream کردن ویدئو کرد به منوی Tools رفته و سپس Codec Information در پائین پنجره شما یک جعبۀ موقعیت میبینید. آدرس را از آنجا کپی کرده و در آدرس بار مرورگر خود Paste کنید. حالا مرورگر شما شروع به ذخیره کردن فایل در هارد دیسک شما خواهد کرد. اگر دانلود منیجر داشته باشید که چه بهتر میتوانید با کپی آدرس در دانلود منیجر خود فایل ویدئویی را دانلود کنید.

پیدا کردن فایل ذخیره‌شده WOrdروی رایانه

یكی از مشكلاتی كه بسیاری از كاربران پس از بایگانی اسناد متنی خود با آن مواجه می‌شوند، پیدا‌كردن نسخه دیجیتال (فایل ذخیره‌شده روی رایانه) سند موردنظر است.

فرض كنید به زونكن یكی از شركت‌های موردنظرتان در بایگانی مراجعه كرده و نامه‌ای را از آن بیرون می‌كشید. حالا می‌خواهید نسخه ذخیره‌شده از همین نامه در رایانه را نیز پیدا كنید؛ اما هرچه جستجو می‌كنید نمی‌توانید آن را بیابید! بروز این مشكل ممكن است ساعت‌ها وقت شما را تلف كند، اما اگر بتوانید هنگام تهیه نسخه چاپی از

فایل‌هایتان، نام و محل ذخیره‌سازی آنها روی هارد‌دیسك رایانه را نیز به نسخه چاپی اضافه كنید، هرگاه نسخه چاپی را در اختیار داشته باشید به نسخه دیجیتال نیز براحتی دسترسی خواهید یافت. برای انجام این كار می‌توانید مراحل زیر را دنبال كنید تا نام و مسیر ذخیره‌سازی فایل‌های متنی به‌طور خودكار به بالا یا پایین (یا هربخش دیگر) آنها اضافه شود:

1ـ ابتدا فایل متنی موردنظرتان را در نرم‌افزار Word فراخوانی كنید.

2ـ از ریبون بالای نرم‌افزار، تب Insert را برگزینید و با توجه به سلیقه خودتان یكی از حالت‌های موجود در بخش Header & Footer را انتخاب كنید.

3ـ پس از فعال‌شدن Header & Footer به بخش Text از همان تب مراجعه و روی گزینه Quick Parts كلیك كنید.

4ـ از منوی به‌نمایش درآمده روی گزینه Field كلیك كنید.

5- از میان گزینه‌های موجود در ستون سمت چپ، گزینه FileName را انتخاب كرده و پس از آن از بخش سمت راست، علامت چك‌مارك كنار عبارت Add path to Filename را فعال كنید.

6ـ در نهایت روی گزینه OK كلیك كرده، مشاهده می‌كنید كه نام و محل ذخیره‌سازی فایل مربوط روی هارد‌دیسك رایانه به‌طور خودكار در بخش انتخابی شما تایپ‌شده است.

اینگونه امتیاز سایت خود را در گوگل افزایش دهید

در شرایطی که میلیون ها سایت و وبلاگ در اینترنت بر سر تصاحب جایگاه بالاتر در بین نتایج جست و جوگرها رقابت و مبارزه می کنند ، کسب رتبه در موتورهای جست و جو کار سخت و دشواری است و کسانی در این میان توفیق به دست می آورند که بر نحوه عملکرد موتورهای جست و جو آگاه باشند و خود را با اصول مورد نظر جست و جو گرها سازگار کنند .

معیار گوگل برای این ارزیابی یا «رنکینگ»، لینک ها، اسم ها و اعتبار شما نزد دیگر صفحات اینترنت می باشد و بر اساس نمره یا رنک(RANK) مخاطبانتان و تعداد آنان، اهمیت شما را مشخص می کند. این ارزیابی ثابت نمی باشد، در واقع گوگل هر چند ماه یک بار در اینترنت جستجو (SURF) می کند و رنک صفحات را کم و زیاد می کند.

سایت ها و وبلاگ ها پیج رنک های مختلفی دارند. معتبرترین سایت‌های اینترنتی اعم از گوگل، یاهو، بی بی سی، W3.ORG، نیویورک تایمز، MSN، بلاگر و چندین و چند سایت دولتی و غیر دولتی دیگر دارای نمره 9 یا 10 می باشند که دارنده بیشترین رنک پیج در اینترنت می باشند.

PAGE RANK چه کاربردی دارد؟

اینکه PAGE RANK به چه دردی می خورد !! ساده است ، رتبه بندی گوگل بر صورت می‌گیرد.

سوال این است ، پس از یک درخواست کلمه کلیدی از گوگل ، آدرس وب سایت‌ها و صفحات دیگر چگونه نمایش داده می شود، جواب راهگشا است ، براساس PAGE RANK یا رتبه هر صفحه اینترنتی که شامل نتیجه جستجو می شود.

فرض کنید صفحهA دارای رنک2، صفحه B عدد 6 و C نمره 4 را داراست ، کلمه یزد در تمام صفحات بعنوان کلمه کلیدی لحاظ شده است

یک کاربر کلمه یزد را جستجو می کند در میان آدرس صفحات یافته شده صفحات A, B , C لحاظ می شود اما گوگل ابتدا B بعد صفحه C و در نهایت A را نمایش می دهد ، پس رنک گوگل در جستجو ها حرف اول را می‌زند.

وقتی ظرفیت هارد کم است

تا چند سال پیش وقتی كاربران مبتدی می‌خواستند ظرفیت یك هارد‌دیسك را مورد سنجش قرار دهند با تعدادی سی‌دی یا دی‌وی‌دی قابل كپی در آنها این مقدار را تشخیص می‌دادند؛ اما این روزها آنقدر ظرفیت هارد‌دیسك‌ها افزایش یافته است كه كسی به تمام‌شدن ظرفیت هارد فكر نمی‌كند، چه برسد به این‌كه آن را با تعداد سی‌دی بسنجد!

با این حال كاربرانی هم وجود دارند كه در عرض كمتر از یك ماه ظرفیت یك هارد یك ترابایتی را با انبوهی از نرم‌افزارها، فیلم‌ها و... اشغال كرده و با كمبود فضای خالی مواجه می‌شوند! گاهی اوقات نیز كاربران حواسشان به این كمبود فضا نیست و در این شرایط است كه ویندوز به‌طور خودكار پیغامی را مبنی بر كم‌بودن ظرفیت درایو مورد نظر به ‌نمایش درمی‌آورد.

نمایش این پیغام بسیار مفید است؛ اما در بسیاری از موارد نمایش این پیغام برای یك‌بار كافی است و دفعات بعدی كه تكرار می‌شود موجب آزار كاربران می‌شود. اگر شما هم از جمله كاربرانی هستید كه ترجیح می‌دهید این پیغام را مشاهده نكنید و خودتان كنترل ظرفیت هارد‌دیسك را به عهده می‌گیرید، می‌توانید با استفاده از ترفند زیر نمایش این پیغام را غیرفعال كنید:

1 ـ روی گوی استارت كلیك كرده و در كادر جستجو عبارت regedit را وارد كنید تا ویرایشگر رجیستری ویندوز باز شود. (در ویندوز اكس‌پی ‌باید از ابزار Run كمك بگیرید)‌

2 ـ مسیر زیر را در رجیستری دنبال كنید:

HKEY_CURRENT_USER\SOFTWARE\Microsoft\

Windows\CurrentVersion\Policies\ Explorer

3 ـ در ستون سمت چپ روی گزینه Explorer لیك راست كرده و از منوی New گزینه DWORD (32bit) Value را انتخاب كنید.

4 ـ نام NoLowDiskSpaceChecks را به گزینه جدید اختصاص دهید و پس از آن از سمت راست روی آن دوبار كلیك كنید.

5 ـ در پنجره به‌نمایش درآمده مقدار كلید جدید را از صفر به یك تغییر دهید و با كلیك روی OK تغییرات را ذخیره كنید.

6 ـ در نهایت رایانه را یك‌بار راه‌اندازی مجدد كنید و مطمئن باشید چنانچه تمام مراحل را بدرستی انجام داده باشید، هیچ‌گاه پیغام هشدار كمبود ظرفیت در درایوهای هارد‌دیسك را مشاهده نخواهید كرد!

مجله خبری روز

صفحه احمدی‌نژاد در ویکی‌پدیا فیلتر شد

سه پیشنهاد برای مقابله با دیپلمات مست سعودی که یک ایرانی را کشت!

آغاز حذف کارت‌های بانکی/ پرداخت‌های بانکی با تلفن همراه

رفتارهای غیرمتعارف مجری زن برنامه «جوان ایرانی سلام» !!

زنانی که محرم ندارند، پیاده شوند!

حذف صفر از واحد پولی زمان دیگری موکول شد

حکم اعدام در انتظار فوتبالیست مشهور

صفحه احمدی‌نژاد در ویکی‌پدیا فیلتر شد

صفحه محمود احمدي نژاد رييس جمهور در دانش نامه جهاني ويكي پديا فيلتر شده است.

صفحه محمود احمدي نژاد در ويكي پديا حاوي اطلاعات زير است كه از نظر كميته تعيين مصادق حاوي مطالب غير مجاز بوده و فيلتر شده است:

۱.۱ کودکی و خانواده

۱.۲ تحصیلات

۱.۳ تألیفات

۱.۴ شایعه شرکت در تصرف سفارت آمریکا و ترور قاسملو

۱.۵ حضور در جنگ

۱.۶ مسئولیت‌ها پس از اتمام جنگ

۱.۶.۱ دوران استانداری

۱.۶.۲ شهرداری تهران

۱.۶.۳ فهرستی از مسئولیت‌ها و سمت‌ها پیش از ریاست جمهوری

۲ انتخابات

۳ انتخابات ریاست‌جمهوری دوره نهم

۳.۱ شعارها و برنامه‌ها برای انتخابات

۳.۲ دور اول و دور دوم

۴ ریاست جمهوری

۴.۱ دور اول

۴.۱.۱ آغاز ریاست جمهوری

۴.۱.۲ گزینش وزرا

۴.۲ دور دوم

۴.۲.۱ امضای حکم ریاست جمهوری

۴.۲.۲ گزینش وزرا

۴.۳ عملکرد ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد

۴.۴ موافقان و مخالفان

۵ احمدی‌نژاد در دوران ریاست جمهوری

۵.۱ آزادیهای اجتماعی

۵.۲ حضور در سازمان ملل

۵.۳ هولوکاست

۵.۴ الگوی نو تعداد فرزندان خانواده و راهبرد جمعیتی دولت نهم

۵.۵ نامه‌های خارجی

۵.۶ لحن گفتار

۵.۷ فرهنگ و دانشگاه

۵.۸ سفر به نیویورک (۲۰۰۷)

۵.۹ سفر محمود احمدی‌نژاد به لبنان (۱۳۸۹)

۶ حضور احمدی نژاد در مجلس

۶.۱ سؤال نمایندگان مجلس از محمود احمدی‌نژاد

۶.۲ پخش فیلم ملاقات مرتضوی با فاضل لاریجانی در مجلس

۷ انتخابات ریاست‌جمهوری دوره دهم

۷.۱ آینده بعد از ریاست‌جمهوری

عبدالصمد خرم‌آبادی، دبیر کمیته تعیین مصادیق محتوای مجرمانه در گفت‌وگو با فارس گفته است: تنها مرجع قانونی در کشور که در خصوص فیلترینگ تصمیم‌گیری می‌کند، کمیته تعیین مصادیق محتوای مجرمانه است و غیر از آن نیز مرجعی وجود ندارد.

سايت پيوندها (فيلترينگ) هم اكنون ششمين سايت پربينده ي ايراني است.

سه پیشنهاد برای مقابله با دیپلمات مست سعودی که یک ایرانی را کشت!

یک دیپلمات مست عربستانی در تهران، یک شهروند ایران را در تصادف اتومبیل به قتل می رساند. عده ای معتقدند که باید وی را بر اساس قوانین ایران به اشد مجازات رساند! عده ای دیگر معتقدند چون مصونیت داشته هیچ کاری نمی توان انجام داد! هر دو در اشتباه هستند. سه راه حل در این زمینه وجوددارد.

در روزهای اخیر موضوع کشته شدن یکی از هموطنان تهرانی در سانحه تصادف با یکی از کارمندان و یا دیپلمات های سفارت عربستان در تهران افکار عمومی ایران را به خود مشغول کرده است. این در حالی است که اکثر هموطنان در تعطیلات به سر می برند و فرصتی برای واکنش مناسب به این اقدام نداشته اند.

این در حالی است که این موضوع باید در راس اولویت های وزارت خارجه قرار گیرد و این موضوع را نه در قالبی سیاسی که عمدتا در قالبی حقوقی مورد بررسی قرار دهند.

بر اساس گزارش، در روز های اخیر برخی معتقدند که چون وی دیپلمات بود نمی توان با او برخورد کرد و برخی هم معتقدند که بر اساس قوانین مجازات اسلامی باید وی را مجازات کرد که هر دو گروه در اشتباه هستند.

اینکه این تبعه عربستانی نقض قوانین بین المللی کرده است در آن تردیدی نیست. چرا که بر اساس کنوانسیون وین، دیپلمات های مستقر در یک کشور باید قوانین داخلی یک کشور را رعایت کنند. همراه داشتن مشروبات الکی و همچین رانندگی کردن در حالت مستی بر اساس قوانین داخلی ایران تخلف و جرم محسوب می شود. پس این فرد عربستانی قطعا تخلف کرده و مجرم است.

اما چاره چیست ؟

اولین کار این است که وزارت خارجه از عنوان شغلی وی مطلع شود. اینکه وی مامور دیپلماتیک بوده، مامور کنسولی بوده و یا کارمند اداری بوده است. چرا که نحوه برخورد دولت پذیرنده در این مورد ایران ، با فرد خاطی متفاوت خواهد بود و ممکن است وزارت خارجه عربستان وی را در عنوانی جعلی برای عدم احضار و باز جویی جا بزند. پس آگاهی از عنوان شغلی وی بسیار مهم است .

اگر شخص مذکور مامور دیپلماتیک باشد، به دلیل داشتن مصونیت دیپلماتیک نمی توان وی را بازداشت و بازجویی کرد.اگر مامور کنسولی باشد، اگر جرم بزرگ مرتکب شده باشد، می توان وی را احضار کرد. اما ظاهرا قتل غیر عمد در زمره جرم بزرگ نیست. اگر هم کارمند ادرای باشد می توان وی را احضار کرد.

اما به فرض اینکه وی مصونیت دیپلماتیک داشته باشد و نتوان وی را احضار یا بازجویی کرد، ایا این بدان معنا است که هیچ کاری در این باره نمی توان انجام داد ؟

راه های متفاوتی در این مورد خاص وجود دارد که برای آشنایی مخاطبان چند رویکرد در این زمینه معرفی می شود:

اولین و شایدشدید ترین برخورد با وی این است که وی را به عنوان عنصر نامطلوب معرفی کرده و وی را از کشور اخراج کنند. این یک راه حل سیاسی است که احتمالا مقابله به مثل طرف مقابل را در پی خواهد داشت و احتمالا برای خانواده مقتول فایده ای نخواهد داشت.

دومین راه حل این است که به این احتمالا دیپلمات سعودی اجازه خروج از ایران داده نشود، چون اگر وی از کشور خارج شود احتمالا باز نخواهد گشت. می توان به صورت نمادین و تا زمانی که دولت عربستان خسارت و دیه مقتول را پرداخت نکرده است، وی را ممنوع الخروج کنند. شاید این کار به نتیجه منتج شود و خانواده مقتول بتوانند از دولت عربستان دیه دریافت کنند.

راه حل سوم هم این است که با استفاده از راه حل های حقوقی و نه سیاسی ، با دولت عربستان برای پرداخت خسارت به خانواده مقتول ، به توافق رسید. در این بین رسانه ها نقش مهمی را ایفا خواهند کرد. رسانه ها می توانند با روشنگری در این زمینه فضا را برای پرداخت خسارت به خانواده مقتول با جدیت دنبال کنند.

اینکه یکی خواستار مجازات این دیپلمات بر اساس قوانین داخلی است و عده ای دیگر بر اساس کنوانسیون وین معتقدند که هیچ کاری در این زمینه نمی توان انجام داد ، سخنان اشتباهی است که نباید تکرار شود.

آغاز حذف کارت‌های بانکی/ پرداخت‌های بانکی با تلفن همراه

مدیرعامل بانک ملی ایران از آغاز حذف کارت های بانکی خبرداد و گفت: برای اولین بار در پایانه های فروشگاهی، تلفن همراه جایگزین کارت های بانکی شده است.

به گزارش خبرنگار مهر، فرشاد حیدری امروز در جمع خبرنگاران گفت: امکان بهره گیری از تلفن همراه به جای کارت های بانکی در پایانه های فروشگاهی فراهم شده است و استفاد از این خدمت از سال آینده در خودپردازها هم امکانپذیر می شود.

مدیرعامل بانک ملی با بیان اینکه برای اولین بار است که در پایانه های فروشگاهی، تلفن همراه جایگزین کارت های بانکی شده است، افزود: حذف کارتهای بانکی برای نخستین بار در کشور به صورت منحصر به فرد در بانک ملی اجرا شد.

وی گفت: سرمایه بانک ملی در هفته جاری از 22 هزار میلیارد ریال به 99 هزار میلیارد ریال افزایش یافت و بر همین اساس فاصله بانک ملی که بزرگترین بانک کشور است با بانک دوم پنج برابر شد و افزایش سرمایه بانک ملی از محل تجدید ارزیابی دارایی های بانک ملی محقق شده است.

حیدری از گسترده تر کردن بانکداری میان جوانان و نوجوانان از طریق راه اندزای سایتی در این بانک خبر داد و افزود: بانک ملی با افتتاح این سایت بانکداری را از مدارس آغاز کرده و بر همین اساس بعد از رونمایی از کلوپ نوجوانان و جوانان، حجم وسیعی از این قشر از این نوع بانکداری استقبال کرده اند.

مدیرعامل بانک ملی با اعلام اینکه پنجاه و دومین شعبه الکترونیکی شهاب ملی امروز افتتاح می شود، ضمن اینکه صرافی الکترونیکی بانک در حال راه اندازی است، از اختصاص 15 میلیارد ریال به زندانیانی که مرتکب جرایم غیرعمد شده اند توسط این بانک خبر داد.

وی با اشاره به اینکه این بانک در بافت های مسکن مهر بر اساس آمایش سرزمینی تعدادی مدرسه و مسجد بنا می کند، در مورد مصارف و منابع بانک ملی گفت: منابع این بانک 739 هزار میلیارد ریال و مصارف آن 640 هزار میلیارد ریال بوده است که بخش مصارف با 32 درصد رشد همراه بوده است.

به گفته حیدری میزان مطالبات این بانک در آبان ماه امسال 175 هزار میلیارد ریال بوده که از آن زمان تاکنون بیش از 49 هزار میلیارد ریال از مطالبات وصول و یا تعیین تکلیف شده است، به نحوی که مانده مطالبات هم اکنون کمتر از پایان سال گذشته است.

رفتارهای غیرمتعارف مجری زن برنامه «جوان ایرانی سلام» !!

یکی از مجریان زن برنامه های صدا و سیما، از گفت و گو با مردان منع شد. این مجری دیگر اجازه ندارد در برنامه های خود با مهمانان مرد گفت و گو کند و فقط می تواند با زنان گفت و گو داشته باشد.

در سال های اخیر رفتارهای صمیمانه برخی مجریان زن با مهمانان مرد، در شبکه های رادیویی و تلویزیونی به شدت حساسیت برانگیز شده و در آخرین نمونه آن، «حسین مظفر» رییس شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما، نسبت به رفتارهای مجری زن برنامه «جوان ایرانی سلام» با انتشار نامه ای خطاب به رییس سازمان صدا و سیما به شدت انتقاد کرد.

در آخرین نمونه هم یکی از مجریان کم سن و سال زن که در شبکه های مختلف تلویزیونی برنامه زنده اجرا می کند، از گفت و گو با مهمانان مرد منع شده است!

این مجری زن که در کنار کار اجرا، به ترانه سرایی هم اشتغال دارد، در یکی از برنامه های خود با مهمان مرد به شدت صمیمی شده بود اما درست در همان زمان، یکی از مسوولان سیما در حال تماشای برنامه وی بود و این فرد مسوول، با دیدن این رفتار صمیمی برآشفته شده و برای جلوگیری از حواشی احتمالی، ضمن تماس با مسوولان برنامه به آنها اعلام می کند که این خانم مجری دیگر حق گفت و گو کردن با مهمانان مرد را ندارد.

طبق اطلاعات رسیده، این مجری زن هم به دلیل نداشتن جایگاه شغلی در خارج از سازمان صدا و سیما تسلیم این ابلاغ شده و در برنامه خود که جمعه ها پخش می شود، صرفا با مهمانان زن گفت و گو می کند.

زنانی که محرم ندارند، پیاده شوند!

یک مسافر عربستانی در پرواز جده به دمام، اصرار داشت که مهماندار و تمامی زنانی که محارم آنها همراهشان در پرواز حضور ندارند باید از هواپیما پیاده شوند و گرنه به آنها اجازه پرواز نخواهد داد.

به گزارش نشانه نبوز، عصر ایران این خبر عجیب را منتشر کرده و نوشته است: هنگامی که مهماندار هواپیما برای راهنمایی‎های پرواز به سراغ این مسافر رفت با سوال عجیب این مرد روبرو شد؛ او از مهماندار پرسید چرا تو بدون وجود شخصی از محارمت در پرواز حضور داری؟

او سپس مانع پرواز هواپیما شد و اعلام کرد تمامی زنانی که یکی از محارم خود را بهمراه ندارند باید از هواپیما پیاده شوند

این اصرار پرواز را با ۲ ساعت تاخیر روبرو کرد و در نهایت ماموران امنیت فرودگاه مجبور شدند این مرد را که پسرش نیز همراهش بود، با اعمال زور از هواپیما خارج کنند تا این هواپیما به سمت مقصد پرواز کند

حذف صفر از واحد پولی زمان دیگری موکول شد

خبرگزاری فارس: سیدشمس‌الدین حسینی با اشاره به مصوبه دولت در خصوص حذف صفر از واحد پولی کشور در کمیسیون اقتصاد گفت: با توجه به نوسانات ارزی به این جمع‌بندی رسیدیم که صفر از واحد پولی کشور حذف شود اما این موضوع به فرصت دیگری موکول شد.

خبرگزاری فارس: حذف صفر از واحد پولی با توجه به نوسانات ارزی به زمان دیگری موکول شد/ مردم به پول رأی نمی‌دهند

به گزارش خبرنگار حوزه دولت خبرگزاری فارس، سید شمس‌الدین حسینی در حاشیه جلسه امروز هیئت دولت در جمع خبرنگاران در پاسخ به سؤالی اعلام کرد که پیگیری بحث رفرم پولی به زمان دیگری موکول شده است.

وی توضیح داد: حذف صفر از واحد پولی کشور در کمیسیون اقتصاد دولت تصویب شد و لایحه‌ای نیز به دولت ارائه کردیم اما با توجه به نوسانات ارزی به این جمع‌بندی رسیدیم که موضوع به فرصت دیگری موکول شود.

وزیر اقتصاد و دارایی در خصوص بحث آخرین تحولات مربوط به معوقات بانکی، اظهار داشت: همیشه به صورت متعارف بحث مطالبات معوقه بانک‌ها پیگیری و اقداماتی نیز انجام می‌شود.

حسینی افزود: بانک‌ها وثایق کافی مطالباتی که دارند به اجرا می‌گذارند که خود اینها بر اساس رقم اعلام شده از سوی وزیر دادگستری بالغ بر 27 هزار میلیارد تومان است.

وی ادامه داد: پرونده برخی بدهکاران که ارقام بدهی آنها بالاتر بود، در کارگروه مشترک در حال بررسی است که نیازمند کار حقوقی مجدد است و برخی پرونده‌ها نیز در مرحله قضایی قرار دارند که پیگیری می‌شوند.

وزیر اقتصاد و دارایی درباره آخرین تحولات مربوط به پیامد‌های تحریم‌ها، اظهار داشت: اقتصاد ایران اقتصاد بزرگی است و تحریم‌کنندگان هم این را می‌دانند.

حسینی با بیان اینکه آنها وارد یک بازی شدند که باید با تدبیر هم از آن خارج شوند، افزود: در برخی حوزه‌ها سختی‌هایی داریم که از جمله آنها بحث تأمین مواد اولیه دارویی است که برخلاف ادعای غربی‌ها به مردم ایران فشار وارد کردند که کار غیر اخلاقی و غیر انسانی بود.

وی ادامه داد:‌ نقل و انتقال پول حتی برای دارو را دشوار کردند که البته با مجموع تلاش‌های صورت گرفته، این مضایق برطرف شده است.

وزیر اقتصاد و دارایی گفت: پیش‌بینی می‌کنم سال آینده را هم با توفیق پشت سر بگذاریم و نکته حائز اهمیت این است که تحریم‌ها در دراز مدت به سود ما بوده است.

حسینی افزود: ایران بازیگر اصلی در حوزه نفت و گاز است و چشم‌پوشی از تجارت و تبادل با کشورمان کار سختی است و الان بالغ بر 150 کشور با ما ترانزیت و تجارت دارند.

وی تصریح کرد: اقدامات خوبی انجام شده و اشتیاق برای اجرای خطوط انتقال برق و گاز و انرژی حکایت از آن دارد که در این مناسبات ایران و شرکای تجاری‌اش راه تداوم فعالیت‌ها را می‌پیمایند.

وزیر اقتصاد و دارایی در واکنش به ادعای شائبه انتخاباتی بودن افزایش یارانه‌ها و پرداخت سهام عدالت، اظهار داشت: مردم ایران به پول رای‌ نمی‌دهند و اگر کسی چنین تصوری دارد، باید آن را اصلاح کند.

حسینی افزود: قوه تشخیص مردم ما فراتر از معیارهای مادی است و اگر کسی غیر از این معتقد است، شفاف بگوید.

وی در پایان با اشاره به تصویب بودجه سه دوازدهم در مجلس تصریح کرد: هنگامی که این مصوبه به تایید شورای نگهبان رسید و قانون شد، وظیفه ما این است که در چارچوب این قانون بهترین خدمات را به ملت ادامه دهیم.

حکم اعدام در انتظار فوتبالیست مشهور

پس از تشکیل دادگاه دروازه بان مشهور فوتبال برزیل که متهم به قتل دوست دخترش بود پس از گذشت 3 سال و 2 ماه به اعدام محکوم شد و حکم وی روز دوشنبه 11 مارس اجرا می شود.

به گزارش باشگاه خبرنگاران به نقل از سی ان ان، برونو فرناندز دسوزا در دسامبر 2010 به دلیل کشتن دوست دختر خود و تکه تکه کردن بدن او و استفاده از جسد قربانی برای غذای سگ ها توسط پلیس دستگیر شد.

به گفته این خبرگزاری دوست دختر 25 ساله وی از مدلهای سرشناس لباس در برزیل بود.

به گفته این خبرگزاری فرناندز در دادگاهی که 3 سال پیش برگزار شد و به صورت موقت به 4 سال و 6 ماه حبس محکوم گردید.

به گزارش این خبرگزاری وکلای وی که در تلاش برای آزادی وی بودند اما خانواده دختر تقاضای اشد مجازات برای فرناندز بودند به گفته مقامات پلیس ژوهاسبورگ به نقل از این خبرگزاری فرناندز همدستان دیگری هم هنگام ارتکاب جرم داشته است.

دایان رودریگرز همسر سابق فرناندز، لوئیز رومائو دوست و مدیر برنامه های او و همچنین یک افسر پلیس از همدستان وی بوده اند.

در این دادگاه همسر سابق وی نیز به دلیل شکنجه کردن و مشارکت در قتل به 4 سال زندان محکوم شده است.

به گفته پلیس به نقل از خبرگزاری انگیزه این قتل وحشیانه سلب مسئولیت در قبال پدر بودن فرناندز اعلام شده و وی ادعا می کرد که پدر فرزندی که این مانکن 25 ساله چند ماه قبل از مرگش به دنیا آورده بود نیست.

تست روانشناسی

تست: اعتیاد بد غذا

شخصیت شناسی مردان از روي لباس

شخصیت شناسی دست دادن!

شخصیت شناسی از روی اثر انگشت!

رابطه شکل کفش و ویژگی‌های روحی!

تست خودشناسی: دیداری، شنیداری یا لمسی هستید؟

خط خطی های شما شخصیت تان را لو می دهد

شخصيت تان را از روي موهايتان بشناسيد

تست: اعتیاد بد غذا

نمی‌توانید دست از غذا خوردن بکشید؟ حتی وقتی سیر هستید و دلتان حتی یک ذره هم ضعف نمی‌رود، باز هم دوست دارید خوراکی در دهان بگذارید؟ اگر این حالت شما در موقعیت‌های استرس‌زا بیشتر می‌شود، باید به این فکر کنید که ممکن است به غذا خوردن معتاد شده باشید. اگر می‌خواهید از این موضوع مطمئن شوید، می‌توانید آزمون زیر را انجام دهید تا ببینید به غذا اعتياد دارید یا نه! این آزمون بر اساس معیارهایی که محققان دانشگاه ییل برای افراد معتاد به غذا در نظر گرفته‌اند، طراحی و البته کمی مختصر شده که پاسخ دادن به آن وقت زیادی از شما نگیرد. با انجام دادن این تست مشخص می‌شود که شما پرخور هستید یا به غذا اعتیاد دارید.

به هر کدام از سؤالات زیر امتیازی بین صفر تا 4 بدهید و یادتان باشد که روند امتيازدهی‌تان به شکل زیر است:

هیچ‌وقت = صفر

یک بار در ماه = يك

دو تا چهار بار در ماه = 2

دو تا سه بار در هفته = 3

چهار بار بیشتر در هفته= 4

سوالات:

1. حتی وقتی گرسنگی‌ام برطرف می‌شود، به غذا خوردن ادامه می‌دهم.

2. وقتی به کاهش مصرف بعضی خوراکی‌ها فکر می‌کنم، استرس می‌گیرم.

3. از پرخوری خسته و کسلم.

4. به جای اینکه وقتم را برای کارهایی مثل گذران وقت با خانواده، دوستان، کار و فعالیت‌های خلاقانه بگذرانم، وقتم صرف کنار آمدن با احساسات منفی‌ای شده که بعد از زیاده‌روی در خوردن برخی خوراکی‌های خاص سراغم آمده است.

5. وقتی مصرف برخی خوراکی‌ها را محدود می‌کنم، اختلالات فیزیکی مثل استرس سراغم می‌آید و تحریک‌پذیر می‌شوم. (این نکته شامل نوشیدنی‌های کافئین‌داری مثل چای، قهوه، نوشابه، نوشابه‌های انرژی‌زا و امثال آن نمی‌شود.)

6. اگر در انتخاب غذا و خوردن غذا ملاحظه‌کاری کنم، دچار اضطراب محسوسی می‌شوم.

7. موضوع‌هایی که با غذا و خوردن ارتباط دارد، (موارد روزمره، از کار روزانه، فعالیت در مدرسه، اجتماع یا خانواده گرفته تا بیماری‌ها) احتمال موفقیتم را کم می‌کند.

به پرسش‌های 8 و 9 با «بله» و «خیر» پاسخ دهید.

8. با وجود مشکلات روحی- جسمی مختلفی که به دليل عادات غذا خوردنم برایم به وجود آمده، همچنان همان نوع غذاها/ همان مقدار غذاها را مصرف می‌کنم.

9. با اینکه مقدار غذایم تغییر نکرده، اما دیگر مثل سابق احساسات منفی‌ام را کم نمی‌کند/ به اندازه سابق برایم خوشایند نیست.

امتیازها:

برای بررسی معیارهای اعتیاد به غذا، باید به سؤال 8 یا 9 (یا هر دو) پاسخ مثبت داده باشید و همچنین باید به ترتیب زیر به3 سؤال (یا بیشتر) از 7 سؤال اول این آزمون به ترتیب زیر پاسخ داده باشید:

اعتیاد بد غذا

اگر جواب‌های شما با الگوی ذکر شده، مطابقت دارد، شما قطعا به غذا اعتیاد پیدا کرده‌اید و باید هرچه زودتر این عادت را ترک کنید. حتما می‌پرسید چطور؟ ترک اعتیاد به غذا هم مثل سایر اعتیادها نیاز به راهکارهای عملی و علمی دارد تا بتواند مفید واقع شود. در ادامه 7 راه خانگی معرفی شده که شما به تنهایی و بدون نیاز به کمک کارشناس، می‌توانید آنها را عملی کنید تا هرچه سریع‌تر از شر این اعتیاد تناسب‌اندام سوز (!) راحت شوید.

گوش به زنگ باشید!

یک معتاد، همیشه معتاد است؛ حتی اگر پاک هم شوید، معتاد درونی‌تان ممکن است وسوسه‌تان کند و با جملاتی مثل «این فقط یک شیرینی کوچولوست!» شما را اغوا می‌کند! اما حواس‌تان باشد که ممکن است با آتش بازی کنید. مغز دارای یک حافظه کوتاه‌مدت است که وقتی بعد از پاک شدن، دوباره می‌خواهید غذای مورد علاقه‌تان را- که به آن اعتیاد داشته‌اید- امتحان کنید، به طور بالقوه واکنش‌های هیجانی‌تری از خود بروز می‌دهد. البته این عکس‌العمل هیجانی در برخی مردم اتفاق نمی‌افتد و علتش این است که اعتیاد این افراد به غذا کمتر است؛ بنابراین بهتر است در حاشیه امنیت بمانید و تا مدتی دور غذاهایی که به آنها اعتیاد داشته‌اید را خط بکشید. برای اینکه همیشه یادتان بماند در دوره بازدرمانی هستید و مغز معتادتان هنوز نیاز به کنترل شدن دارد، یک یادآور بصری برای خود درست کنید؛ مثلا یک دستبند که رویش نوشته باشد شما در دوره ترک قرار دارید. وقتی دست‌تان را دراز می‌کنید که یک شیرینی یا چیپس بردارید، نوشته روی دستبند به شما یادآور می‌شود که از خط قرمز رد نشوید. وقتی رژیم دارید، مهم نیست که حواس‌تان هست یا نه اما وقتی در دوره بهبودی (ریکاوری) هستید، کارتان نباید متوقف شود و مطمئن باشید که فقط با تمرین و تکرار است که کارتان راحت‌تر خواهد شد.

افزایش مصرف خوراکی‌های دوپامین‌ساز!

در بیشتر مواقع ممکن است محدود کردن یا قطع مصرف غذاهایی که به آنها اعتیاد دارید، باعث بروز حالت‌های عصبی- استرسی شود. کارشناسان تغذیه معتقدند که شما باید حواس‌تان به سطح دوپامین خون‌تان باشد زیرا یک مغز معتاد هر نوع محرومیتی را به عنوان استرس تحلیل می‌کند که به دارویی در قالب شیرینی یا چیپس نیاز دارد.

سعی کنید بیشتر از غذاهایی که حاوی ویتامین B6 و اسید آمینه فنیل‌آلانین و تیروزین- ذرات سازنده دوپامین- است، استفاده کنید. مرغ، بوقلمون، گوشت بی‌چربی، تخم‌مرغ، سالمون، ماهی تن، میگو، توفو، سبزیجات برگ تیره و لبنیات کم‌چرب منبع خوبی برای هر 3 ماده غذایی ذکر شده است.

تمرکز کنید

این تمرین، استرس را کم کرده و قدرت کنترل فشار و ضربه‌های ناگهانی روحی را تقویت می‌کند. مدیتیشن رشد سلول‌های جدید مغزی را در بخش جلوی پیشانی- بخش مدیریتی مغز- تحریک کرده تا هیجان‌ها کاهش یابد و شما سرحال بمانید؛ بنابراین وقتی استرس می‌گیرید، دیگر خودتان را با چیپس و شکلات خفه نمی‌کنید! اگر روزی 2 بار، هر بار 10 دقیقه تا 20 دقیقه، مدیتیشن کنید، بسیار عالی خواهد بود. برای شروع می‌توانید از کتاب‌های خودآموز مدیتیشن که در بازار موجود است، کمک بگیرید.

جویدن آدامس

انجام حرکات تکراری و متداوم، مغز را به ترشح سروتونین وامی‌دارد و این هورمون به استرس‌زدایی شما کمک می‌کند. به این ترتیب بهانه‌ای برای غذا خوردن عصبی و استرسی برایتان نمی‌ماند!

قید قند و شکرهای پنهان را بزنید!

شکر از آن موادی است که مصرف مداومش منجر به سوء‌مصرف می‌شود، زیرا ما میلی ذاتی به مواد شیرین داریم و حتی از همان سال‌های بچگی یاد می‌گیریم که از غذاها و خوراکی‌های شیرین برای خود‌درمانی (پایین رفتن فشارخون، درمان اضطراب و...) استفاده کنیم. شکر در خوراکی‌های فراوری شده فراوان و البته پنهان است؛ حتی آنهایی که طعم شیرین ندارند؛ از سس‌های کچاپ و باربیکیو گرفته تا سس روی سالاد، نان و حتی چیپس! بنابراین باید برچسب غذایی خوراکی‌ها را خوب نگاه کنید و به دنبال اسم‌های مستعار شکر بگردید؛ مثل کنسانتره آبمیوه و نیز تمام کلماتی که با «اوز» تمام می‌شود؛ مثل فروکتوز یا دکستروز.قطع مصرف این مواد، شکر زیادی را از رژیم غذایی روزانه شما حذف خواهد کرد. به این ترتیب، بعد از چند هفته، کمتر دلتان هوس نوشابه می‌کند و دسرهای مورد علاقه‌تان کم‌شیرین‌تر از همیشه خواهد بود و این همان نقطه آغازی است که شما به آن نیاز دارید. میل به شیرینی‌خوری با خوردن شیرینی بیشتر و بیشتر می‌شود اما شما همیشه می‌توانید با کمتر کردن مصرف شکر، این میل را کاهش دهید.

اینترنتی خرید کنید!

خرید اینترنتی خوار‌‌بار نمی‌گذارد گول تبلیغات را بخورید و مواد غذایی بخرید که معمولا در سبد خریدتان جایی ندارند. اگر امکان خرید اینترنتی ندارید، حداقل یک فهرست خرید تهیه کنید که به جلوگیری از خریدهای هیجانی (!) کمک می‌کند.

هر روز تحرک داشته باشید

فعالیت فیزیکی نه‌تنها سطح فعالیت گیرنده D2 (دومین گیرنده دوپامین) را افزایش می‌دهد، بلکه در دوره‌های سم‌زدایی هم آرامش‌بخش است، زیرا سطح بتا آندورفین- مواد شیمیایی شادی‌آور- را در مغز افزایش می‌دهد.

به‌علاوه، گمان می‌رود ورزش و فعالیت مداوم فیزیکی علاوه بر مفید بودن برای بدن، جایگزین خوبی برای عادت به غذا خوردن و سایر عادات مخرب باشد. در تحقیقاتی که در دانشگاه وندربیلت روی مصرف‌کنندگان ماده مخدر «ماری‌جوآنا» انجام گرفته، مشخص شده آن دسته از مصرف‌کنندگان ماری‌جوآنا که در طول 2 هفته، 10 بار به مدت 30 دقیقه پیاده‌روی کرده‌اند، مقدار مصرف خود را به نصف کاهش داده‌اند. وقتی یک پیاده‌روی ساده می‌تواند تا این حد بر اعتیاد به ماده مخدر تاثیر بگذارد، قاعدتا تاثیر بسیار بیشتری در ترک اعتیاد به غذا و خوراکی‌ها خواهد داشت.

زنان براي فهم روحیات و خصوصیات مردان بايد به هزار حيله متوسل شوند و شش دانگ حواسشان را جمع كنند تا بتوانند شناخت كافي نسبت به مرد زندگي‌شان به دست بياورند. شما هم اگر جزو خانم‌هايي هستيد كه مي‌خواهيد همسر يا نامزدتان را بهتر بشناسيد، مي‌توانيد از نوع لباس پوشيدنش به ويژگي‌هاي اخلاقي او پي ببريد و بهترين و درست‌ترين عكس‌العمل را در مقابل او انجام دهيد. به‌خاطر داشته باشيد هرچه شناخت شما كامل‌تر و درست‌تر باشد و انتخاب بهتری داشته باشید، زندگي مشترك شيرين‌تري را تجربه خواهيد كرد.

شخصیت شناسی,شخصیت شناسی مردان,خصوصیات مردان

رنگ رخسار خبر مي‌دهد از سر درون

در بحث روانشناسي مبحثي به نام «روانشناسي رنگ» وجود دارد كه شديدا در روحيه انسان تاثيرگذار است. به‌عنوان مثال رنگ قهوه‌اي يك رنگ مرده و بي‌جان بوده كه در تضاد با رنگ قرمز است، يا رنگ آبي آرام‌بخش است. به خاطر همين است كه مي‌گويم دريا آرام‌بخش است. رنگ مشكي را من به عنوان رنگ عزا قبول ندارم، به نظر من رنگ مشكي هيبت و زيبايي خاص خودش را دارد. رنگ سفيد واقعا به نظرم صلح مي‌آورد و ناخودآگاه آرامش را به شما هديه مي‌دهد. به همين دلايل مي‌شود از روي رنگ لباس افراد به ويژگي‌هاي اخلاقي‌شان پي برد. طبيعتا كسي كه از رنگ‌هاي شاد استفاده مي‌كند آدم فعال و شادي است و روحيات دروني‌اش زنده است و بالطبع هر كه از رنگ‌هاي سرد و بي‌روح استفاده كند آدم شاد و سرحالي نيست.

آنهایی که تي‌شرت‌ها و پوليورهاي يقه هفت می پوشند

در پوليورهای يك مرد جنس و نوع آن به اندازه تركيب و بافتش اهميت دارد. مرداني كه از اين مدل لباس‌ها استفاده مي‌كنند، مردان خودخواهي هستند كه در درجه اول به خودشان اهميت مي‌دهند و بيش از آنكه به شما عشق و محبت بدهند هدف‌شان اين است كه از شما عشق و محبت بگيرند. زودرنج هستند و بالطبع خيلي هم زود به آنها برمي‌خورد، توقع دارند كه شما احترام‌شان را نگه داريد و تحمل كوچك‌ترين بي‌احترامي را ندارند.

آنهایی که تي‌شرت‌ و پيراهن‌هاي گشاد روي شلوار انداخته مي پوشند

مردهایی که به این نوع پوشش علاقه دارند خيلي راحت‌طلب هستند و زندگي آرام و بي‌سروصدايي دارند و حرف مردم برايشان مهم نيست و اصلا افراد دهن‌بيني نيستند. از كنار مشكلات به‌راحتي رد مي‌شوند و آنها را جدي نمي‌گيرند. بيش از هرچيزي در زندگي به دنبال آرامش هستند و براي رسيدن به آرامش از هيچ كاري دريغ نمي‌كنند. در پول خرج كردن هم خيلي راحت هستند و پول را براي خرج كردن مي‌دانند نه براي جمع كردن.

بلوزهاي يقه اسكي و پيراهن‌هاي يقه ايستاده

مردهایی که به این نوع پوشش علاقه دارند، خيلي محافظه‌كار هستند و در کل با مسائل منطقي برخورد مي‌كند، اصلا احساساتي نيست اما در عين حال عاشق خانواده و همسرش است. سياستمدار است و با حساب و كتاب كار مي‌كند. بدون فكر حرف نمي‌زند و بدون فكر عمل هم نمي‌كند. خيلي دير قول مي‌دهد اما وقتي قولي را به شما بدهد محال است آن را زير پا بگذارد.

مردانی که دستمال گردن می‌بندند

مرداني كه از دستمال گردن استفاده مي‌كنند افرادي با اعتمادبه‌نفس هستند و در ضمن سخاوتمندند. اهل تجملات و پول خرج كردن هستند و علاقه خاصي به ماديات دارند. به‌طور كلي پول در زندگي اين افراد نقش بسيار مهمي را ايفا مي‌كند. اصولا به سلامت بدنشان خيلي اهميت مي‌دهند و در زندگي به دنبال رفاه هستند و همسري را انتخاب مي‌كنند كه مثل خودشان باشد. آنها به رستوران‌هاي پرزرق و برق علاقه دارند و از لباس‌هاي كلاسيك استقبال مي‌كنند.

كفش‌هایی که شخصیت مردان را آشکار می‌کنند

هيچ چيزي در مرد گوياتر از كفش او نيست، يك ضرب‌المثل ايتاليايي است كه مي‌گويد: «اگر مي‌خواهي مردي را بشناسي اول به كفش او نگاه كن.» از آنجاكه مدل‌هاي متفاوتي از كفش‌هاي مردانه در بازار وجود دارد ما آنها را به بخش‌هاي كلي تقسيم كرديم؛

شخصیت شناسی,شخصیت شناسی مردان,خصوصیات مردان

كفش‌هاي نوك چهارگوش

اين كفش‌ها پا را بزرگ‌تر از حد واقعي نشان مي‌دهند. مردي كه اين مدل كفش را انتخاب مي‌‌كند مردي صادق، راستگو و قابل اعتماد است و از لحاظ روحي هيچ مشكلي ندارد. اعضاي خانواده او را دوست دارند اما مرد فداكاري نيست و به ديگران تاحدي كمك مي‌كند كه خودش به دردسر نيفتد.

با مردي كه كفش چهارگوش مي‌پوشد چگونه برخورد كنيم؟

شما به راحتي مي‌توانيد به او اعتماد كنيد. اگر انتقادي از او داريد مستقيما به او نگوييد چون از انتقاد خوشش نمي‌آيد. براي اين كار بهتر است ابتدا يكي از نكات قوت او را برايش بازگو كرده سپس خيلي آرام از او انتقاد كنيد. اما اگر مي‌خواهيد از او تشكر و قدرداني كنيد، بهتر است اين كار را خيلي مستقيم انجام دهيد. گذشته از اين موارد او مردي است كه مي توانيد به او تكيه كنيد و مطمئن باشيد كه پشت شما را خالي نخواهد كرد.

كفش‌هاي نوك گرد

كفش‌هاي نوك گرد نشانه قدرت و مردانگي است. مرداني كه به اين مدل كفش علاقه دارند كمي ديكتاتور هستند و هميشه با ديسيپلين زندگي مي‌كنند. زندگي آنها قوانين خاص خودش را دارد كه به هيچ عنوان نبايد زيرپا گذاشته شود. اين مرد، لاك تنهايي دارد و هروقت كه دلش بخواهد در آن لاك فرو مي‌رود. پس در اين شرايط بهتر است از او دوري كنيد.

با مردي كه كفش نوك گرد به پا مي‌كند چگونه برخورد كنيم؟

مهم‌ترين نكته در مورد اين مرد، رعايت قوانين زندگي‌اش است، بنابراين پيش از هرچيز لازم است كه با قوانين او آشنا شويم و حتي‌المقدور آنها را رعايت كنيد. اگر هم با يكي از قوانين او مشكل داريد بايد با حرف او را متقاعد كنيد. شما با اين كار مي‌توانيد به هدف‌تان برسيد مشروط به اينكه تا به حال تخطي نكرده باشيد.

كفش‌هاي ورزشي

مرداني كه علاقه به كفش‌هاي ورزشي دارند و غالبا كفش‌هاي ورزشي به پا مي‌كنند، خيلي عاشق طبيعت هستند، اهل شلوغي نيستند و از مكان‌هاي شلوغ فراري‌اند و هيچ چيزي به اندازه طبيعت آنها را آرام نمي‌كند. مهم‌ترين زن در زندگي آنها مادرشان است و اما خودشان تمايلي به تشكيل خانواده و ازدواج ندارند، ولي ممكن است در سنين بالا تن به ازدواج بدهند.

با مردي كه كفش ورزشي مي‌پوشد چگونه برخورد كنيم؟

اين مرد بيش از هرچيزي در زندگي به دنبال يك دوست صميمي است تا بتواند درددل‌هايش را با او بازگو و بتواند به‌راحتي با او صحبت كند بدون اينكه توقعي داشته باشد. اگر مي‌خواهيد به او نزديك شويد بايد كاري كنيد كه با شما راحت باشد. به او پيشنهاد دهيد با هم به پيك‌نيك برويد و هروقت مي‌خواهيد هديه‌اي برايش بخريد هيچ‌وقت سراغ گل‌هاي مصنوعي نرويد. اين مرد همانقدر كه به طبيعت علاقه‌مند است، از چيزهاي مصنوعي متنفر است.

كفش‌هاي نوك باريك و ظريف

مرداني كه اين مدل كفش را انتخاب مي‌كنند مردانی كم‌جرات و محافظه‌كار هستند. اين مردها اهل رفيق‌بازي‌اند و اصلا مسئوليت‌پذير نيستند و تا جايي كه مي‌توانند از بار مسئوليت شانه خالي مي‌كنند. زندگي مجردي را به زندگي متاهلي ترجيح مي‌دهند اما چون دم‌دمي مزاج هستند در دوران مجردي دوست دارند متاهل باشند و در دوران متاهلي هم دوست دارند، مجرد باشند.

شخصیت شناسی,شخصیت شناسی مردان,خصوصیات مردان

با مردي كه كفش نوك باريك و ظريف مي‌پوشد چگونه برخورد كنيم؟

هيچ‌وقت سعي نكنيد او را مجبور به انجام كاري كنيد چون نتيجه‌اي جز پشيماني ندارد، اجازه دهيد خودش به نتيجه درست برسد. هرچند كه زندگي كردن با اين مرد خيلي سخت است اما اگر كمي صبور باشيد مي‌توانيد از ويژگي‌هاي منفي او ويژگي‌هاي مثبتي خلق كنيد. تنها كاري كه بايد انجام دهيد اول از همه صبر است و بعد از آن كمي خلاقيت!

مردان جسور

كلاه نزد مرد نشانه جسارت و جرات اوست و گاهي نيز نشانه عدم سلامت مزاج است. اما آنچه خيلي اهميت دارد، اندازه كلاه است، چون رابطه مستقيمي با ميزان احساس مسئوليت مرد دارد. هرچه كلاهي كه همسر شما روي سرش مي‌گذارد بزرگ‌تر باشد، نشان‌دهنده اين است كه او مردي استقلال‌طلب و حاكم است.

با مردي كه تي‌شرت گشاد مي‌پوشد چگونه برخورد كنيم؟

در ساده‌ترين كلام بگوييم؛ هركاري دلتان مي‌خواهد انجام دهيد اما آرامش او را نگيريد و اجازه بدهيد راحت زندگي كند. براي اين كار بايد به طور كلي با غر زدن خداحافظي كنيد و گلايه را كنار بگذاريد. مزاحم خواب و خوراك او نشويد، خوابش بايد به اندازه باشد و غذايش هم بايد سروقت آماده شود. خلاصه كلام اينكه هركاري از دست‌تان براي فراهم كردن آرامش او برمي‌آيد، انجام دهيد.

با مردي كه از دستمال گردن استفاده مي‌كند چگونه برخورد كنيم؟

اگر همسر شما جزو اين گروه از مردان است بايد بدانيد كه به هيچ‌وجه دوست ندارد شما را در حالت نامرتب و بي‌حوصله ببينيد. اين مرد اعتقاد دارد كه براي زندگي كردن به دنيا آمده است بنابراين سعي مي‌كند در تمام لحظات زندگي شاد و خوش باشد. اگر روزي بيمار شديد اصلا نبايد از او انتظار پرستاري داشته باشيد او قطعا شما را نزد پزشك مي‌برد و اگر احتياج داشته باشيد برايتان پرستار هم مي‌گيرد اما به‌طور قطع خودش پرستاري از شما را به عهده نخواهد گرفت.

با مردي كه بلوز يقه اسكي و پيراهن‌هاي يقه ايستاده مي‌پوشد چگونه برخورد كنيم؟

از آنجا كه او اهل مشورت كردن است بايد در انجام كارها با او مشورت كنيد و هيچ تصميمي را بي‌هماهنگي با او اتخاذ نكنيد. اين مهم‌ترين اصل كنار آمدن با چنين مردي است. اهل جروبحث نيست اما از تبادل‌نظر و گفتمان خوشش مي‌آيد، بنابراين به راحتي مي‌توانيد با صحبت كردن نظر خودتان را به او بقبولانيد. چون خودش نسبت به قول‌هايي كه به شما مي‌دهد پايبند است درنتيجه از شما نيز توقع دارد كه روي حرف‌هايتان بايستيد.

با مردي كه كلاه سرش مي‌گذارد چگونه برخورد كنيم؟

از آنجاكه مردي استقلال‌طلب است بايد در هرشرايطي طوري رفتار كنيد كه او احساس نكند استقلالش تحت‌الشعاع قرار مي‌گيرد. او مردي است كه از رياست خوشش مي‌آيد اما تشنه آن نيست، بنابراين مي‌توانيد با استفاده از سياست‌هاي زنانه‌تان او را آرام نگه داريد. اين مرد را مي‌توانيد به‌راحتي آرام كنيد اما بحث كردن با او هيچ فايده‌اي نخواهد داشت.

من آدم مهرباني هستم و به دنبال جنگ و جدل نيستم. عاشق آرامش و سفرم حتي در مواقعي كه عصباني ‌مي‌شوم، عصبانيتم را در خودم فرو مي‌برم و آن را بروز نمي‌دهم. خانواده‌دوست هستم و براي رفيق هركاري كه از دستم ساخته باشد، انجام مي‌دهم. اگر کسی از من کمک بخواهد شك نكنيد كه تا ته خط با او خواهم رفت. عاشق سفرهاي خارج از كشور هستم و اهل ماشين بازي‌ام.

مردانی که عاشق ساعت مچی هستند

مردي كه ساعت مچي گران قيمت به دست دارد و آستين لباسش را به اندازه‌اي كه ساعتش مشخص شود بالا مي‌زند مثل قهرمان جنگي است كه هميشه بايد آن علامت قهرماني را به سينه بزند. اين مرد فاقد اعتمادبه‌نفس است و در اين ساعت گران قيمت به دنبال اعتمادبه‌نفس گمشده‌اش مي‌گردد. او در انتخاب همسر هم همين‌طور رفتار مي‌كند و همسر آينده‌اش بايد شخصي باشد كه اعتمادبه‌نفس او شود و او بتواند با افتخار همسرش را به همه معرفي كند.

كساني كه دنبال مارك و برند هستند

خوش‌پوش بودن، تميز بودن و مرتب بودن براي انسان يك حسن است اما ملاك اصلي براي زندگي نيست و اين كار اشتباهي است كه بعضي‌ها تمام زندگي‌شان را صرف خريد لباس‌هاي مارك و برند مي‌كنند. اينكه شما حس زيبايي‌شناسي داشته و براي لباس‌هايي كه مي‌پوشيد از قبل طراحي ذهني داشته باشيد، خيلي خوب است اما نه در حدي كه ديگر بخش‌هاي زندگي‌را تحت‌الشعاع قرار دهد.

باید باتوجه به استايل و قد بلند يا قد كوتاه بودن يا چاغ و لاغر بودن مدل لباسي را كه مي‌پوشيم انتخاب كنيم يا حتي مدل مو مهم است كه با استايل و شخصيت شما هماهنگ باشد. فرهنگ لباس زيبا پوشيدن چندسالي است كه در جهان اپيدمي شده، به‌خصوص در ايران رشد بيشتري داشته است.

اگر می‌خواهید بدانید فرد مقابل‌تان چطور آدمی است اما فرصت زیادی برای شناخت او ندارید، بهتر است از دست‌هایش کمک بگیرید. دست‌ها می‌توانند بگویند او تا چه اندازه صبور و منطقی و چقدر عجول و خشن است پس این چند ثانیه فرصت را از دست ندهید.

مراقب اولین برخورد باشید، چراکه نه‌تنها لباس و نگاه و حرکات چهره افراد، بلکه نحوه دست دادنشان هم می‌تواند شخصیت آنها را آشکار کند. اگر می‌خواهید بدانید فرد مقابل‌تان چطور آدمی است اما فرصت زیادی برای شناخت او ندارید، بهتر است از دست‌هایش کمک بگیرید. دست‌ها می‌توانند بگویند او تا چه اندازه صبور و منطقی و چقدر عجول و خشن است پس این چند ثانیه فرصت را از دست ندهید و دست دادن او را مثل یک روانشناس تحلیل کنید.

می‌خواهد در لاک خودش باشد

فردي كه تنها انگشتان دستش را دراز مي‌كند يا دست‌هايش هنگام تماس با دست شما شل است، به شما مي‌گويد: «مايل نيستم به من دست بزنيد، من صميميت را دوست ندارم». از طرف دیگر، آدم‌هایی که به این شکل دست می‌دهند احتمالا آدم‌های ضعیف، مطيع و تسليمی هستند. اما اگر مردی به این شکل با شما دست می‌دهد، احتمالا آدم مرموزی است که قصد دارد به شکل مخفيانه اعمال نفوذ کند.

مایل نیستم به من دست بزنید، من صمیمیت را دوست ندارم

شخصیت شناسی,شخصیت شناسی دست دادن,تست روانشناسی

می‌خواهد شما را کنترل کند

آدم‌های کنترل‌گر از همان لحظه اول شخصیت خود را نشان می‌دهند. اگر کسی هنگام دست دادن كف دستش را روی دست شما گذاشت، باید بدانید فرد با اعتمادبه نفسی است که می‌خواهد بر همه چیز تسلط داشته ‌باشد و رابطه را کنترل کند. اما اگر كف دست او زیر دست شما قرار بگیرد، یعنی می‌خواهد همه تصمیم‌گیری‌ها را به شما واگذار کند.

او می‌خواهد نقل مجالس باشد و به همین دلیل با میل و رغبت رهبری جمع رابر عهده می‌گیرد

شما را آزار نمی‌دهد

فردی که هنگام دست دادن به دست‌ها نگاه می‌کند، می‌خواهد تنها باشد و از شلوغی خوشش نمی‌آید. او دوست ندارد به کسی نزدیک شود و معمولا احساسات خود را پنهان می‌کند. چنین شخصی همیشه از اینکه دیگران را برنجاند نگران است و خیلی زود دچار عذاب وجدان می‌شود.

مهمانی با او خوش می‌گذرد

فردی که هنگام دست دادن چند بار دست شما را بالا وپایین می‌برد، می‌تواند به سرعت با دیگران رابطه دوستانه برقرار کند. او می‌خواهد نقل مجالس باشد و به همین دلیل با میل و رغبت رهبری جمع را بر عهده می‌گیرد. او از خود انتظار زیادی دارد و برای داشتن یک زندگی خوب و مرفه تلاش می‌کند.

با شما صمیمی شده

اگر فردی با هر دو دست با شما دست می‌دهد، احتمالا آنقدر شیفته‌تان شده است که دوست دارد شما را در آغوش بکشد. استفاده از دست چپ براي گرفتن و پوشاندن دست‌ها، دست دادن دستكش‌وار ناميده می‌شود و نشان‌دهنده صداقت و صميميت زياد است.

اگر هنگام دست دادن خیلی نزدیک می‌ایستد و دست می‌دهد، می‌خواهد با شما یک دوستی پایدار همراه با وابستگی ایجاد کند. چنین فردی به روابط شخصی و احساسی با دیگران اهمیت زیادی می‌دهد و اگر به او فرصت دهید، خیلی خوب می‌تواند خودش را در دلتان جا کند.

شخصیت شناسی,شخصیت شناسی دست دادن,تست روانشناسی

رئیس بازی می‌کند

اگر با فردی روبه‌رو شده‌اید که هنگام دست دادن، دست خود را بالاتر از حد معمولی(كمر) می‌آورد، در مقابلش کمی محتاط‌تر باشید. احتمالا او فرد متكبر و رئیس مآبی است که از موضع بالا به شما نگاه می‌کند.

در حالی که فردی که هنگام دست دادن کمتر از حد معمول، دست شما را می‌فشارد، معمولا احساسات خود را پنهان می‌کند و دوست دارد تنها باشد. چنین فردی عصبانیت خود را پنهان می‌کند و قدرت نشان دادن نارضایتی خود را ندارد.این شیوه دست دادن به شما می‌گوید او احتیاج به محبت کسی ندارد اما اگر کسی از او یاری بطلبد با کمال میل به او کمک می‌کند.

از وابستگی می‌ترسد

اگر با فردی روبه‌رو شده‌اید که هنگام دست دادن به اطراف نگاه می‌کند، بدانید که دلش نمی‌خواهد خودش را به کسی تحمیل کند یا به کسی وابسته شود. او تنهایی را ترجیح می دهد و از آنجا که در زندگی‌اش احساس کمبود می‌کند، زیاد با آدم‌های دیگر صمیمی نمی‌شود. در حالی که کسی که هنگام دست دادن به چشم‌های شما نگاه می‌کند، دوست دارد به شما نزدیک شود اما نمی‌خواهد که این صمیمیت به وابستگی منجر شود. او می‌تواند یک مدیر موفق باشد و زندگی خوبی را برای همسرش بسازد اما گاهی ترسش از وابستگی به خراب شدن روابطش منجر می‌شود.

شخصیت شناسی,شخصیت شناسی دست دادن,تست روانشناسی

می‌خواهد کمک کند

اگر شخصی هنگام دست دادن شما را به طرف خود می‌کشد، احتمالا دوست دارد به همه کمک کند. چنین فردی دوستان زیادی در اطراف خود دارد و خیلی زود باب دوستی ر ا با دیگران باز می‌کند. او در میان جمع همیشه مورد توجه است و به شما می‌گوید به کمک دیگران هم احتیاج دارد. در حالی که فردی که هنگام دست دادن شما را به عقب هل می دهد، دوست دارد کسی با او کاری نداشته باشد. چنین شخصی گرچه به راحتی می‌تواند مدیریت گروهی را بر عهده بگیرد اما از آنجا که زیاد اهل مشورت و همکاری با دیگران نیست، تمام کارها را به شیوه مورد علاقه خود انجام می‌دهد. اما اگر هنگام دست دادن خیلی نزدیک می‌ایستد و دست می‌دهد، می‌خواهد با شما یک دوستی پایدار همراه با وابستگی ایجاد کند. چنین فردی به روابط شخصی و احساسی با دیگران اهمیت زیادی می‌دهد و اگر به او فرصت دهید، خیلی خوب می‌تواند خودش را در دلتان جا کند.

دلش می‌لرزد

آدم‌هایی که كف دستشان عرق كرده وخیس است، نوعی دلهره و نوعی هیجان غیرعادی در خود دارند. شاید فردی که به این شکل دست می‌دهد، از ملاقات با شما هیجان‌زده شده است و شاید هم در تمام زندگی‌اش، فردی مضطرب و نگران است. باید چنین فردی را بیشتر بشناسید، چراکه ممکن است این اضطراب در همه جنبه‌های زندگی با او همراه باشد.

می‌خواهد فرار کند

با کسی روبه‌رو شده‌اید که با حركت انگشتانش ضربه آهسته و مضراب‌گونه‌ای به انگشتان شما می‌زند و گرچه بدنش بی‌حرکت است اما انگشتانش روی دستان شما، عمل راه رفتن را انجام می‌دهد؟ چنین فردی شخصیتی بي‌تاب و ناشكيبا دارد و دلش می‌خواهد خیلی زود از آن موقعیت بیرون بیاید. شاید شما نتوانسته‌اید او را جذب کنید و شاید هم در آن لحظه در موقعیتی قرار دارید که این فرد از بودن در آن لذت نمی‌برد.

نمی‌تواند دلتان را بشکند

اگر کسی دست خود را خوب و کامل در دست شما قرار داد، باید بدانید که او خیلی مهربان، دلجو و یاری‌کننده است و دوست دارد دیگران هم با او همین‌طور رفتار کنند. این فرد دوست ندارد به کسی محتاج باشد و از خود انتظارات زیادی دارد.

می‌خواهد فرمانده باشد

دست دادن بسيار محكم فقط خاص ورزشکار‌ها نیست. افرادی که به این شکل دست می‌دهند،‌ 2 خصوصیت ویژه دارند؛ آنها آدم‌هایی پرشور و اشتياقي هستند اما از سوی دیگر به دنبال سلطه‌گري و اثبات فرمانده بودنشان هم هستند؛ پس در مقابل آنها بیشتر مراقب استقلال و عقـایدتان باشید، چراکه می‌تواننـد آنها را از شما بگیرند.

اگر با دقت به سرانگشتان خود نگاه کنید خطوطی مواج و تو درتو را در تک‌تک آنها می‌بینید. خطوطی که به اعتقاد بسیاری از مردم می‌تواند آینه‌ای از رفتار و خلق‌وخوهای فردی باشد. سال‌هاست که چینی‌ها با مطالعه و بررسی خطوط کف دست و سرانگشتان کودکانشان، استعدادها و روحیات فرزندانشان را شناسایی و متناسب با آن از روش‌ها و شیوه‌های مناسب برای تربیت و آموزش آنها استفاده می‌کنند.

آنها گاهی پا را از این موضوع فراتر می‌گذارند و برای انتخاب بهترین و مناسب‌ترین همسر و حتی کارمند پیش از بررسی سوابق کاری و رزومه افراد به مطالعه اثر انگشت‌ آنها می‌پردازند. آنها برای این کار نیاز به اثر 5 انگشت دست چپ دارند. بر اساس این باور اثر انگشت در افراد به صورت خطوط دایره‌ای شکل (O) و خطوط مواج (W) دیده می‌شود و وجود هر یک از این خطوط در انگشتان مختلف مانند انگشت شست یا سبابه نشان دهنده یک ویژگی یا خلق‌وخوی اخلاقی است.

برای تجربه این باور تنها به یک برگ کاغذ سفید و یک استامپ نیاز دارید. به 5 انگشت خودتان نگاه کنیدو بعد خودتان را بهتر بشناسید.

شخصیت شناسی از روی اثر انگشت

مستقل‌ترین فرد روی زمین

اگر اثر تمامی انگشت‌های دست چپ از شست تا انگشت کوچک به صورت دایره‌ای باشد، شما با شخصی مواجهید که از اعتماد به نفس بسیار بالایی برخوردار است. این فرد شخصیتی بسیار قوی و خلق و خویی گرم دارد، به گونه‌ای که می‌تواند در یک مهمانی به‌راحتی با افراد مختلف با روحیات متفاوت گرم بگیرد و گفت و گو کند. این افراد چه مرد، چه زن شخصیت مستقلی در زندگی دارند و غالبا در زندگی شخصی و کارشان بسیار موفق هستند. تجربه نشان داده این افراد به سختی دچار خشم و بی‌قراری می‌شوند و در شرایط بحرانی می‌توانند با حفظ آرامش بهترین تصمیم‌گیری‌ها را داشته باشند.

خجالتی، صادق و خلاق

گروهی از مردم دارای اثر انگشت مواج هستند. به این ترتیب که اثر هر 5 انگشت آنها به صورت مواج است. بر اساس باور چینی‌ها، فردی که دارای اثر انگشت مواج است یکی از صادق‌ترین و راست‌گوترین افراد است. این افراد خلاقیت بسیار بالایی دارند اما معمولا در موقعیت‌های مختلف به دلیل اینکه خجالتی هستند کمتر می‌توانند پتانسیل‌ها و قابلیت‌های خود را به دیگران معرفی کنند و همین مسئله موجب می‌شود کمتر بتوانند در موقعیت‌های اجتماعی و کاری موفقیت‌کسب کنند، مگر آنکه بتوانند با مدیریت و برنامه‌ریزی بر خجالت خود غلبه کنند. به اعتقاد چینی‌ها، چنین فردی در صورتی که نتواند بر خجالتی بودن خود غلبه کند، نمی‌تواند گزینه مناسبی برای کار باشد.

شخصیت شناسی از روی اثر انگشت

با او ازدواج کنید

زنان و مردانی که اثر انگشت شست آنها مواج و مابقی آن دایره‌ای است، شخصیت‌های فوق‌العاده روشنفکر با دیدی باز و اجتماعی هستند و همین مسئله مهم‌ترین شرط موفقیت‌های آنها در زندگی خصوصی، ازدواج و کارشان است. به اعتقاد بسیاری از خانواده‌های چینی انتخاب چنین افرادی برای زندگی مشترک، یکی از بهترین گزینه‌هاست، زيرا این گروه علاوه بر دید باز و روشنی که به مسائل دارند افرادی فوق‌العاده مهربان، خانواده‌‌دوست و موفق هستند. اما به دلیل عجله‌ای که برای به سرانجام رساندن کارها دارند، معمولا به مشکل بر می‌خورند. شاید بهتر باشد که این گروه صبر و تحمل بیشتری در پیشبرد کارها و برنامه‌هایشان داشته باشند و کمی روی این ویژگی شخصیتی‌خود کار کنند.

خیلی‌ها به شما حسادت می‌کنند

افرادي كه داراي چنين اثر انگشتي هستند موفقیت‌های زیادی در زندگی دارند اما این موفقیت‌ها را در دراز مدت کسب می‌کنند، بنابراین باید پیگیری زیادی در طول زندگی برای به نتیجه‌ رسیدن کارها و اهداف‌شان داشته باشند. معمولا افرادی که اثر انگشت شست و کوچک آنها دایره و مابقی انگشتانشان مواج است، برای انتخاب کارهای بزرگ و حرفه‌ای ساخته شده‌اند و موقعیت کاری آنها ممکن است موجب حسادت بسیاری از نزدیکانشان شود. این افراد معمولا پشتکار زیادی دارند و انتخاب رشته‌های تحصیلی ویژه می‌تواند بهترین انتخاب برای آنها باشد، زيرا می‌توانند نتیجه درخشانی از آن کسب کنند.

شخصیت شناسی از روی اثر انگشت

لطفا خود شیفته نباشید

برای افرادی که دارای این اثر انگشت هستند، یادگیری تواضع و فروتنی شرط اول است. این افراد معمولا نسبت به موقعیت و جایگاهی که در زندگی، کار و تحصیل دارند، می‌بالند و فراموش‌شان می‌شود که برای حفظ این موقعیت‌ها باید تلاش کنند، بنابراین در بیشتر مواقع موفقیت‌های کوتاه و زودگذر در مسیر زندگی‌شان قرار می‌گیرد. اما اگر این گروه کمی تواضع داشته باشند، می‌توانند بهترین شرایط را برای زندگی داشته باشند. از طرفی این افراد نباید فراموش کنند که همواره به فکر کار ، تلاش و تکاپوی روزانه باشند. آنها نباید حتی روزی از فکر تلاش و کوشش دست بردارند.

=

موفقیت در 40 سالگی در انتظار شما ست

اگر شما هم دارای چنین اثر انگشتی هستید باید بدانید که نفوذ و قدرت زیادی برای به ثمر رساندن پروژه‌های مالی بزرگ دارید و می‌توانید در دهه چهارم زندگی خود به موفقیت‌هایی دست پیدا کنید که بسیاری از هم‌سن و سالانتان به این موقعیت غبطه بخورند. اما نکته‌ای که باید به آن توجه کنید این است که یاد بگیرید از این نفوذ و قدرتی که دارید برای جذب افراد و دوستی بیشتر با اطرافیان‌تان استفاده کنید. برقراری ارتباط مفید با دیگران، کمک کردن به اطرافیان و فراهم کردن روابط دوستانه با انرژی‌های صادقانه در حفظ موقعیت شما بسیار موثر است.

مودب اما بی‌اعتماد

بیشتر افرادی که دارای این نوع اثر انگشت هستند، یعنی به جز اثر انگشت کوچک آنها اثر مابقی انگشتان‌شان دایره‌ای شکل است افرادی بسیار مودب و خوش مشرب هستند. این افراد بهترین گزینه برای دوستی و مراوده با دیگران به ویژه افراد مسن و سالمند هستند و در همه شرایط تلاش می‌کنند آداب‌دانی خود را حفظ کنند و با کمک بهترین واژه‌ها احساسات و نیاز‌هایشان را با دیگران در میان بگذارند. این مسئله موجب شده تا این افراد در میان اطرافیانشان جایگاه بسیار ویژه‌ای داشته باشند. اما از طرفی این افراد بیش از حد محافظه‌ کارند و خیلی سخت می‌توانند به دیگران اعتماد کنند. برخلاف آنکه مردم و اطرافیان خیلی راحت به این گروه اعتماد می‌کنند آنها خیلی سخت می‌توانند برای شروع کار یا پروژه‌ای به دوستان و اطرافیانشان اتکا کنند.

شخصیت شناسی از روی اثر انگشت

بد اخلاق اما مدیر

یکی از خصوصیت‌های رفتاری افرادی که دارای این نوع اثر انگشت هستند تندخویی و بداخلاقی آنهاست. این افراد خیلی زود از کوره در می‌روند و معمولا نمی‌توانند واکنش‌های عصبی خود را کنترل کنند. مهم‌ترین عاملی که موجب می‌شود آنها خیلی زود در مقابل مسائلی که باب‌ میل‌شان نیست ترش‌رویی کنند زودداوری و قضاوت‌های سطحی آنهاست. در حالی که این افراد پتانسیل زیادی برای مدیریت شرایط بحرانی دارند و با کمی تمرین می‌توانند در گروه افراد آرام قرار بگیرند. چاره این گروه آن است که با کمک تمرین‌ها و تکنیک‌های آرامش‌‌بخشی که در حركات كششي ذهن و جسم (يوگا) و تای‌چی وجود دارد کمی بر واکنش‌های رفتاری خود کار کرده و سعی کنند آرامش بیشتر و تمرکز بیشتری برای تصمیم‌گیری‌ها و قضاوت‌هایشان داشته باشند.

در یک قدمی موفقیت

مهم‌ترین ویژگی افرادی که اثر انگشت شست آنها دایره و مابقی انگشت ها مواج است روابط و مهارت‌های اجتماعی است. این گروه از جمله موفق‌ترین افراد برای پیش‌برد پروژه‌ها و فعالیت‌های اجتماعی هستند و بهترین گزینه برای انجام کارهای اداری و روابط‌عمومی محسوب می‌شوند. این افراد در هر دوره از زندگی خود چه در جوانی و چه میانسالی دوستان زیادی داشته و ارتباط‌های گسترده‌ای با دیگران دارند به‌گونه‌ای که در فهرست دوستان آنها می‌توانید یک کارمند بانک، یک بازنشسته ارتش، یک فروشنده کفش و حتی یک کارگر ساختمانی را مشاهده کنید که وی به سادگی توانسته با مهارت خود ارتباط اجتماعی و دوستانه مناسبی با آنها برقرار کند. این افراد در غالب موارد برای برقراری رابطه دوستانه و کاری بدون مشکل پیش می‌روند و می‌توانند سال‌ها یک رابطه کاری و حتی دوستانه را با موفقیت اداره کنند.

رابطه شکل کفش و ویژگی‌های روحی

روانشناسان دانشگاه کانزاس با انجام تحقیقاتی اعلام کردند که می‌توان از راه نگاه کردن به کفش‌ها درباره شخصیت انسان‌ها اظهار نظر کرد به گزارش خبرگزاری مهر، روانشناسان دانشگاه کانزاس به این نتیجه رسیده‌اند که سبک، ارزش، رنگ و شرایط کفش می‌تواند تصویری از احساسات، ویژگی‌های سیاسی و فردی را منتقل کند. در آزمایش‌های انجام شده چون سرگشودن یک راز، ناظران تصاویری از یک جفت کفش را بررسی کرده‌اند که از طریق آن قادر بودند شخصیت فرد را حدس بزنند.

63 دانشجو به تصاویر 208 جفت کفش متعلق به داوطلبان این آزمایش نگاه کردند. هرکدام از داوطلبان پیش‌تر پرسشنامه شخصیتی را پر کرده بود و از هر کدام خواسته شده بود که معمولی‌ترین کفش‌های خود را در اختیار این آزمایش قرار دهند. براساس این تحقیق که از ناظران خواسته شد به هرجفت از کفش‌ها نگاه کرده، جنسیت، سن و جایگاه اجتماعی فرد را حدس بزنند.

حدس این ویژگی‌ها دربرگیرنده درون گرا یا برون گرا بودن مالک کفش نیز می‌شد، همچنین از آنها خواسته شد تا لیبرال بودن یا محافظه کار بودن، ثبات عاطفی، سازگاری و بلند نظری صاحبان کفش‌ها را نیز حدس بزنند. این گروه گزارش داده است که کفش‌ها اطلاعات ظریف اما سودمندی درباره مالک خود بیان می‌کنند.

کفش‌ها سرنخ‌های غیر کلامی به شخصیت فرد هستند و پیام‌های نمادینی را منتقل می‌کنند. کفش‌ها دارای تنوع جنس، سبک، کارکرد، ظاهر و مارک‌های مختلفی هستند اما آیا به علت این تنوع است که می‌تواند اطلاعات مختلفی را درباره افراد بیان کنند؟ محققان این دانشگاه کانزاس به این پرسش پاسخ مثبت داده‌اند و اظهار داشته‌اند که برخی از سرنخ‌هایی که کفش درباره صاحبش می‌دهد بسیار واضح است.

برای مثال کفش‌های گران قیمت از وضعیت درآمدی صاحبش حکایت می‌کند و کفش‌های براق و رنگی متعلق به افرادی برون گرا هستند. کفش‌هایی که ممکن است نو نباشند اما سالم و تمیز هستند متعلق به افراد باوجدان و وظیفه شناس هستند. برخی از سرنخ‌ها کمتر مشهود هستند، برای مثال کفش‌های کاربردی متعلق به افراد سازگار است. صحیح‌ترین ارزیابی‌ها در رابطه با سن، جنس و میزان درآمد است که پس از آن رده ثبات پذیری عاطفی و سازگاری قرار می‌گیرد.

از دیدگاه روان شناسان ثبات عاطفی بسیار مهم است چرا که این ویژگی دربرگیرنده‌تر از تنها ماندن، طرد شدن و توانایی رویارویی با انواع مختلف روابط را نشان می‌دهد. افرادی که نوعی اضطراب و نگرانی درباره روابط‌شان دارند کفش‌های نو پوشیده و آنها را سالم نگاه می‌دارند، شاید بتوان گفت این امر به نگرانی آنها درباره ظاهرشان و چگونگی تفکر دیگران درباره آنها باز می‌گردد.

تست خودشناسی: دیداری، شنیداری یا لمسی هستید؟

سوالات زیر را به دقت بخوانید و اولین گزینه ای را که به ذهنتان می رسد انتخاب کنید..

1- برای مسافرت به شمال رفته اید، اولین چیزی که باعث خوشحالی تان می شود از اینکه آنجا هستید، کدام گزینه است؟

الف) این حس که پاهای شما روی ماسه های خنک قرار دارد و آفتاب گرم و نسیم دلنواز صورت شما را نوازش می دهد.

ب) صدای امواجی که به طرف ساحل می آیند. صدای باد و آوای پرندگان که از دوردست ها می آید و همه جا را پر می کند.

ج) اینکه توانسته اید مسافرت خوبی را با یک قیمت مناسب فراهم کنید.

د) دیدن مناظر زیبا و طبیعت شمال، درخشش نور خورشید، رنگ آبی دریا و ...

2- وقتی ناامید و خسته هستید، چه چیزی بیشتر از همه به شما کمک می کند؟

الف) خیره شدن به یک تابلو یا قاب عکس

ب) حرف زدن یا گوش کردن به حرف های یک نفر دیگر

ج) رویارویی با مشکل یا مساله ای که شما را ناراحت کرده

د) بررسی موضوع و کنار آمدن با آن

3- در محل کار به شما مسوولیتی داده می شود، زمانی که از عهده آن بهتر برمی آیید که ...

الف) تصویری از آنچه لازم است، در ذهنتان داشته باشید.

ب) احساس مثبتی نسبت به آن کار داشته باشید.

ج) با آن کار در حدی که متوجه شوید چه چیزهایی لازم است، آشنا باشید.

د) یک نفر به شما بگوید که چه چیزهایی لازم دارید.

4- اگر بخواهید با یک محصول جدید آشنا شوید، ترجیح می دهید ...

الف) با افراد معرّف در ارتباط باشید و آن محصول را از نزدیک ببینید و آن را در دست بگیرید.

ب) از تلویزیون یا رادیو آن محصول را به شما معرفی کنند.

ج) معرفی آن وسیله بر پایه منطق بوده و داده ها قابل بررسی باشند.

د) افرادی با صدایی آرام و رسا در ارتباط با محصول به شما اطلاعات دهند.

5- زمانی که می خواهید اتومبیل بخرید چه چیزی را در نظر می گیرید؟

الف) قیمت ماشین، میزان مصرف بنزین، وسایل امنیتی و ...

ب) راحتی صندلی ها و اینکه چه احساسی زمانی که پشت فرمان نشستید داشتید و ...

ج) رنگ ماشین، مدل ماشین و اینکه شما در آن چطور به نظر می رسید.

د) صدای موتور، سیستم ضبط صوت و بدون صدا بودن ماشین هنگام رانندگی

6- نمود افکارتان زمانی که با دیگران در ارتباط هستید چگونه است؟

الف) خوشحالی، ناراحتی و ... در تن صدای شما مشخص می شود.

ب) از روی واژگان شما می توان به آنها پی برد.

ج) ظاهرتان آن را مشخص می کند.

د) از روی احساسی که دارید می توان به افکارتان پی برد.

7- زمانی که عصبی هستید اولین چیزی که در شما رخ می دهد چیست؟

الف) از نظر شما صداها جور دیگری به نظر می آیند.

ب) احساس شما تغییر می کند.

ج) اشیا جور دیگری به نظر شما می رسند.

د) هیچ چیزی درست و منطقی به نظر نمی رسد.

8- در یک مباحثه، چیزی که شما را تحت تاثیر قرار می دهد ...

الف) منطق فرد مقابل است.

ب) تن صدای فرد مقابل است.

ج) اینکه فرد مقابل به شما انرژی می دهد یا نه

د) حرکات اندام و زبان بدن فرد مقابل که باعث می شود بتوانید تصویر واضحی از دیدگاه او داشته باشید.

9- موفقیت خود را در کار چطور ارزیابی می کنید؟

الف) اینکه با برنامه پیش بروید و متوجه کارهایی که باید انجام دهید باشید.

ب) موفقیت برای شما به این معنی است که هر روز بهتر از روز قبل باشید.

ج) از روی برخورد همکاران و مسوولان و طرز صحبت کردن آنها با خودتان

د) اینکه چقدر نسبت به خودتان احساس رضایتمندی دارید.

10- یکی از خصوصیات شما این است که ...

الف) می توانید تشخیص دهید چه کاری لازم است و آن را در لحظه انجام می دهید.

ب) قادرید داده ها و حقایق جدید را خوب حل و فصل کنید.

ج) شنونده خوبی هستید و می توانید از مطالب گفته شده منظور درست را متوجه شوید.

د) به احساستان اطمینان دارید، زیرا اکثر اوقات درست است.

11- برای شما راحت تر است که ...

الف) بهترین وسایل صوتی را انتخاب کنید و صدا و تن صدا را به خوبی تشخیص دهید.

ب) به طور دقیق و موشکافانه، نکات هوشمندانه ای را در یک مکالمه تشخیص دهید.

ج) اسباب و لوازم منزل راحت و مناسب را انتخاب کنید.

د) ترکیب رنگ های متنوع و زیبا را در کنار هم جمع کنید، به طوری که هماهنگی و زیبایی خاصی داشته باشد.

12- اگر بخواهید موافقت خود را با کسی نشان دهید کدام جمله را بیان می کنید؟

الف) احساس می کنم درست می گویید.

ب) تصور می کنم درست است.

ج) به نظر درست می آید.

د) منطقی است.

پاسخ های خود را در جدول زیر مشخص کنید. تعداد جواب های شما در هر ستون نشان می دهد که شما چقدر سمعی، بصری، لمسی یا سمعی – منطقی هستید.

ویژگی افراد دیداری (بصری)

1- سر و بدنی راست دارند.

2- چشم ها کمی متوجه بالا (در هنگام فکر کردن به بالا نگاه می کنند).

3- تنفس سطحی ولی از ناحیه بالای ریه ها

4- سرعت در کلام

5- سرعت در پردازش افکار

6- جلوی صندلی می نشینند (معمولا تکیه نمی دهند)

7- منظم و مرتب هستند.

8- چون به کمک تصاویر موضوعات را به یاد می آورند بنابراین اصوات مزاحم، حواس آنها را پرت نمی کنند.

9- استفاده از جملات بصری مثل من می بینم که ... را زیاد استفاده می کنند.

10- به ظاهر چیزها اهمیت می دهند (از روی ظاهر مثل مدل، رنگ و ... انتخاب می کنند).

ویژگی افراد شنیداری (سمعی)

1- چشم ها به طرفین متمایل است (در هنگام فکر کردن به سمت چپ و راست چشم را می گردانند).

2- تنفس از فاصله وسط سینه

3- صدا زود حواس آنها را پرت می کند.

4- با آب و تاب حرف می زنند ولی صدایشان آهنگ دار است.

5- حرف های دیگران را به راحتی تکرار می کنند.

6- از طریق تکرار حرف یا شنیدن مطلب می آموزند و از شنیدن حرف ها لذت می برند.

7- موسیقی یا حرف زدن با آهنگ را دوست دارند.

8- مطالب را مسلسل وار و گام به گام به خاطر می سپارند.

9- علاقه مند به شنیدن بازخورد حرف های خودت از جانب دیگران هستند.

10- از جملات شنیداری مثل: من شنیدم که ... استفاده می کنند.

ویژگی افراد لمسی

1- چشم ها در هنگام فکر کردن به پایین و سمت راست گردش دارد.

2- تنفس از انتهای ریه ها. بالا و پایین رفتن شکم آنها در تنفس تا حدی مشخص است.

3- آهسته و عمیق حرف می زنند و با مکث و حوصله صحبت می کنند.

4- به پاداش های فیزیکی بسیار علاقه مندند.

5- در جریان مکالمه دوست دارند نزدیک فرد مقابل باشند.

6- بیشتر با عمل کردن لذت می برند، نه با حرف زدن درباره آن

7- از جملات حسی مثل: احساس می کنم تو ... استفاده می کنند.

ویژگی افراد سمعی - منطقی

1- چشم ها متوجه پایین و چپ است.

2- علاقه مندی زیادی به گفت و گویدرون و خلوت با خود

3- علاقه مند به بهره گیری از جملات پیچیده

4- استفاده از واژه های انتزاعی و علاقه مند به تفکر انتزاعی

5- علاقه مند به چیزهای پرمعنی و امور منطقی

6- پرداختن به جزییات یک موضوع

خط خطی های شما شخصیت تان را لو می دهد

شما هم اگر بیکار باشید و یک خودکار یا مداد و کاغذ داشته باشید روی آن چیزهایی می‌کشید. ممكن است این خطوط درهم و مبهم، در نگاه اول چیز جالبی برای گفتن نداشته باشند ولی به اعتقاد بسیاری از روانشناسان این نوع نقاشی‌های ناخودآگاه نمایانگر درون و افكار ما هستند كه به دور از محدودیت‌های ذهن آگاه‌مان (خودآگاه‌مان)پدید می‌آیند و اسرار ناگفته‌ای از شخصیت ما را به تصویر می‌كشند.

برایتان پیش آمده زمانی كه در حال حرف زدن با تلفن هستید یا به چیز خاصی گوش می‌كنید یا حتی وقتی كه در حال فكر کردن هستید، روی كاغذ روی میز یا حتی دستمال كاغذی یا... شكل‌های خاصی نقاشی كنید و خطوط مختلف بكشید؟ بیشتر آدم‌ها فكر می‌كنند این شكلك‌ها معنای خاصی ندارند و تنها خط‌خطی‌هایی هستند كه كاغذها و جعبه‌ها را خراب می‌كنند، اما اشتباه نكنید این شكلك‌ها می‌توانند نشان‌دهنده آن چیزی باشند كه درون شما و اطرافیانتان وجود دارد تا جایی كه آندرآ مك‌نیكل متخصص آنالیز خط می‌گوید: «این شكلك‌ها همانند DNA مغز هستند.» این شكلك‌ها هیچگاه درباره آنچه در ذهن شماست دروغ نمی‌گویند؛ فقط باید زبان آنها را یاد بگیرید تا از آرزوها، امیال، ترس‌ها و رؤیاهای نهفته‌ای كه هیچگاه فرد نمی‌تواند به زبان بیاورد برایتان بگوید.

شخصیت افراد

قلب

اثری كه عاشق‌پیشه‌ها به جا می‌گذارند

آنهایی كه درهر موقعیتی شروع به كشیدن قلب می‌كنند چیزی در ذهن دارند كه حدس زدن آن خیلی هم سخت نیست، آنها دوست دارند همیشه عاشقانه و رمانتیك رفتار كنند.

شخصیت افراد

چشم

رابطه چشم و شک

مك‌نیكل می‌گوید وقتی كسی در اطرافتان هست كه در جاهای خالی كاغذ شروع به كشیدن چشم می‌كند، توصیه می‌كنم كه كمی حواستان را بیشتر جمع كنید چرا كه این می‌تواند یك نشانه اخطار باشد. زیرا او كسی است كه احساس می‌كند باید حواسش به همه جا باشد و به قول معروف به جای دو چشم با چهار چشم كاملا اطراف خود را می‌پاید. او كسی است كه نسبت به همه اطرافیانش و انگیزه‌های آنها مشكوك است و فكر می‌كند همه می‌خواهند درباره او قضاوت كنند و بد بگویند. اگر چشم خیلی هنرمندانه كشیده ‌شود و چشم‌هایی دخترانه با مژگانی خیلی بلند می‌تواند نشان‌دهنده غرور و خودبینی فرد باشد. اگر چشم حالتی كارتونی داشته ‌باشد نشان‌دهنده این است كه فرد شخصیتی تفسیرگر دارد و دوست دارد درباره همه قضاوت كند. البته یادتان نرود كه اگر كودكی چنین چشمی را بكشد فقط نشان‌دهنده چیزهایی است كه از اطرافش یاد گرفته ‌است نه چیز دیگر، چرا كه كشیدن چشم بسیار ساده است و خیلی از بچه‌ها گاهی شروع به كشیدن چنین چیزی می‌كنند.

شخصیت افراد

فلش

فلش‌کش‌ها جاه‌طلب هستند

اگر معمولا عادت دارید هر جا كه بتوانید فلش و خط جهت‌دار بكشید، باید بگوییم شما روحیه بلندپروازی دارید. دكتر مك‌نیكل می‌گوید: «در یك جلسه كاری با وكیلی صحبت می‌كردم، حین صحبت حواسم به كاغذ زیر دست او بود، می‌دیدم درحالی‌كه به حرف‌های من گوش می‌كرد فلش‌هایی را در جهت‌های مختلف و با اندازه‌های متفاوت می‌كشید، وقتی من درباره پروژه صحبت می‌كردم، او به این فكر می‌كرد كه از این پروژه چقدر می‌تواند پول دربیاورد، درحالی‌كه در ظاهر سعی می‌كرد خیلی خودش را بی‌اهمیت نشان دهد ولی شكلك‌هایی كه می‌كشید درون‌ او را هویدا می‌كرد و نشان می‌داد كه موضوع مورد نظر ذهن او را مشغول كرده‌است.»

شخصیت افراد

مكعب

همه جوانب را بررسی می‌كنند

شاید آدم‌های كمی باشند كه هنگام فكر كردن به‌طور ناخودآگاه جاهای سفید كاغذ‌های اطرافشان را با کشیدن مكعب‌های تودرتو پر می‌كنند. مكعب به این معناست كه فرد تمام زوایای موضوع مورد نظر را درنظر می‌گیرد. مك‌نیكل می‌گوید اگر عادت دارید گوشه و اطراف كاغذ مربع بكشید، باید بگویم كه معمولا به یك موقعیت تنها از یك زاویه نگاه می‌كنید. علاوه بر اینها ناگفته نماند كه كشیدن مكعب نشانه محافظه‌كار بودن فرد نیز هست، یعنی كسی كه به این راحتی‌ها تن به خطر نمی‌دهد.

شخصیت افراد

خانه

بهترین جای دنیا کجاست؟

كسانی كه عادت دارند هر جای سفیدی كه پیدا می‌كنند خانه بكشند، معمولا وابستگی عاطفی خاصی به خانه‌شان دارند. آنها كه تزییناتی را روی خانه می‌كشند مثل پرده، شیشه پنجره، راه عبوری و ارتباطی و... یعنی دوست دارند در این زمینه‌ها سرمایه‌گذاری كنند مثلا خانه بهتر بگیرند، وسایل خانه بخرند. اما اگر فردی خانه‌ای بدون در و پنجره بكشد، حواستان را جمع كنید چرا كه این فرد احتمالا مشكل بزرگی دارد، در واقع او در موقعیتی قرار دارد كه احساس می‌كند هیچ راه فراری وجود ندارد.

شخصیت افراد

خط خطی

گم شده‌اند

كسی كه بدون هدف خط خطی می‌كند و برای خودش طرح‌های بدون معنا می‌زند احساس می‌كند كه در زندگی‌اش هیچ مسیر مشخصی ندارد و هدف خاصی را پیش‌رویش نمی‌بیند. بعضی در این مواقع شروع به كشیدن اشكال هندسی عجیب و غریب می‌كنند، شكل‌هایی كه هیچ الگوی مشخصی ندارند و در اندازه‌های مختلف روی كاغذ آمده‌اند.

شخصیت افراد

اشكال هندسی

ذهنتان سازمان یافته است

مثلث، مربع و اشكال هندسی دیگر، نماد ذهنی سازمان یافته است و نشان می‌دهد كه شما به‌گونه‌ای روشن و آشكار می‌اندیشید و دارای مهارت‌های برنامه‌ریزی هستید، یعنی در برنامه‌ها و طرح‌هایتان بسیار دقیق عمل می‌كنید و كفایت و كارایی بالایی دارید.

شخصیت افراد

اســم

یا اسم خود فرد یا یك نفر دیگر

اگر نوجوانی همه جا شروع به نوشتن اسمش می‌كند، این نشان‌دهنده حالت خاصی نیست و بیشتر می‌خواهد امضایی برای خود پیدا كند. اما اگر فردی بالای 25 سال را دیدید كه همه جا اسم خودش را به طرق مختلف می‌كشد، احتمالا یعنی با وجود درونی خود درگیر است، یعنی چنین فردی هنوز نتوانسته با آن تصویری كه از خود ساخته‌ كنار بیاید یا آن را به‌خوبی قبول كند. اینگونه افراد معمولا به‌شدت حواس‌شان به‌خودشان هست و می‌خواهند بدانند به راستی كه هستند، تا جایی كه این جست‌وجوی آنها برای یافتن خودشان به افسردگی می‌انجامد. اگر شما عادت دارید اسم فرد دیگری را به‌طور مرتب جاهای مختلف بنویسید، احتمالا مسئله خاصی از او در ذهن و دل دارید، ساده‌ترین مثال این حالت دختر نوجوان عاشق‌پیشه است كه همه جا اسم كسی را كه دوست دارد می‌نویسد مثلا اگر كسی را كه دوست دارید می‌بینید همه جا به‌طور مرتب اسم شما را می‌نویسد این نشانه خوبی است. اما اگر او را چندان دوست ندارید ، باید یك فكر اساسی بكنید تا او را از فکرتان بیرون كنید.

شخصیت افراد

آدمك‌ها

احساس درون فرد را نشان می‌دهد

اگر شما عادت دارید آدم‌هایی را بكشید كه دست ندارند، باید بگوییم كه این پرچم قرمز است زیرا شما گمان می‌برید كاری را كه دوست دارید انجام دهید، نمی‌توانید. اگر آدمك‌های شما پا ندارند، احساس می‌كنید در تله افتاده‌اید و نه راه پس دارید و نه راه پیش، درواقع نمی‌توانید به جایی كه دوست دارید، بروید. علاوه بر اینها باید به حالت‌های صورت آدمك‌ها هم توجه كنید؛ اینكه خوشحال‌اند یا ناراحت، لبخند می‌زنند یا گریه می‌كنند. همه اینها می‌تواند نشانه‌ای از حالت درونی شما باشد.

شخصیت افراد

اسلحه

كمی خطرناك است

مك‌نیكل می‌گوید اگر می‌خواهید بدانید چه كسی در اطرافتان این قابلیت را دارد كه روزی جنایتكار شود به خط‌خطی‌ها و شكل‌های او نگاه كنید، هیچ‌چیز بدتر از كشیدن ابزار جنایت و كشتن نمی‌تواند نشا‌ن‌دهنده چنین چیزی باشد. یادم می‌آید در مركزی بودم كه در آنجا پسری شكلك‌هایی به شكل اسلحه و تفنگ با اسم‌های خون‌آلود زیر آن می‌كشید و همان شكل‌ها نشان‌دهنده امروز فاجعه‌بار او بود. اگر كسی در اطرافتان چنین شكل‌هایی می‌كشد توصیه می‌كنیم كمی بیشتر با او مدارا كنید.

شخصیت افراد

ماشین، اسب یا هواپیما

این خواستگارتان راجدی نگیرید

اگر خواستگارتان هنگامی كه سر یك میز با شما نشسته‌ است چنین شكل‌هایی را روی كاغذ یا دستمال كاغذی می‌كشد، باید بگوییم این خیلی نشانه خوبی نیست. وقتی فردی شكل یك وسیله حمل‌ونقل را می‌كشد یعنی به‌دنبال راهی است كه بتواند از وضعیت فعلی فرار كند و دوست دارد به سرعت خود را نجات دهد، پس بهتر است خیلی به او دل نبندید.

شخصیت افراد

بازی

اهل رقابتید

بازی‌هایی مانند نقطه بازی، دوز یا شطرنج حس رقابت را در شما به تصویر می‌كشند و شما دوست دارید همیشه در بازی‌ها پیروز باشید و اصلا برای برنده شدن بازی می‌كنید.

شخصیت افراد

گل و گیاه

این خواستگارتان احساساتی است

شما فردی احساساتی هستید و دوست دارید همیشه در رؤیاهایتان بمانید، روحیه مهربانی دارید و با دوستانتان دوستانه رفتار می‌كنید، فردی اجتماعی هستید.

5 دلیل برای این مشکل ها :چرا آدم‌ها خط خطی می‌کنند؟

1. بیان بی‌قراری: ممكن است شكلی از بیان بی‌قراری و ناراحتی باشد یا كاری كه وقتی رنجیده خاطر و خسته یا منتظر اتفاقات مهیج‌تری هستیم، انجام می‌دهیم.

2. رهایی از تنش: تزیین كاغذ با خطوط مارپیچ، نوشته‌های بدخط و نقاشی‌های كوچك ممكن است كمكی برای رها شدن از تنش‌ها باشد. اگر این فرض درست باشد، حداقل این كار به نسبت روش‌های دیگر تسكین استرس مثل كشیدن سیگار، عادت مثبت‌تری است.

3. بی‌جهت: برخی روانشناسان معتقدند، این اشكال شامل مجموعه‌ای از علائم، خطوط و نقوش هستند كه بی‌هدف و بی‌جهت ترسیم می‌شوند اما حاوی مطالب زیادی در مورد شخصیت افراد هستند. این نقش‌ها را می‌توان به‌صورت یك فعالیت خلاق سمت راست مغز هم ارزیابی كرد.

4. آزادسازی مغز از فعالیت‌های ذهنی: شواهدی وجود دارد كه رسم این شكل‌ها و خطوط، مغز را از فعالیت‌های ذهنی آزاد می‌كند. در یك تحقیق كه یكی از استادان دانشگاه دورت ایندیانا انجام داد، از دانشجویانش خواست در كلاس راحت باشند. می‌گفت هركس بخواهد می‌تواند تكه‌ای كاغذ بردارد و خط خطی كند و هركس هم كه نمی‌خواهد می‌تواند در كلاس شنونده محض باشد. بررسی‌ها نشان داد كسانی كه حین گوش دادن روی كاغذ نقاشی می‌كردند، نتیجه و برداشت بهتری نسبت به شنوندگان محض كلاس داشتند.

5. خیال‌پردازی: برخی روانشناسان، رسم این اشكال و خطوط را به‌عنوان شكل بصری خیال‌پردازی ارزیابی می‌كنند. طبق نظر این روانشناسان 3‌نوع خیال‌پردازی وجود دارد: الف) برآورده شدن آرزوها، ب)غصه خوردن ج) برنامه‌ریزی‌ برای آینده. به عقیده آنها، این خطوط و اشكال معمولا با حس لذت برآورده شدن آرزوها در ارتباط است.

شخصيت تان را از روي موهايتان بشناسيد

کسانی که موهای کوتاهی دارند اصولا در زندگی شخصی خود دارای قوانین خاصی برای خودشان هستند و از هیچ قانونی دیگری پیروی نمی‌کنند.

یافته‌های جدید دانشمندان نشان می دهد کسانی که موی بلندی دارند آرامش روحی و روانی بیشتری دارند.

کسانی که موهای خود را مرتب کوتاه می‌کنند و نمی‌گذارند موهایشان بلند شود کسانی هستند که به سلامت خود اهمیت می‌دهند و اغلب آدم‌هایی مستقل هستند.

بررسی‌ها نشان می‌دهند، کسانی که موهای فر دارند از شجاعت و اعتماد‌به‌نفس بالایی برخوردار هستند و زیاد خودشان را درگیر مسائل و مشکلات روزمره نمی‌کنند کسانی که موهای کوتاهی دارند اصولا در زندگی شخصی خود دارای قوانین خاصی برای خودشان هستند و از هیچ قانونی دیگری پیروی نمی‌کنند.

کسانی که موهای بلندی دارند آدم‌های مهيج و ماجراجویی هستند که خواهان زندگی شاد و با‌نشاطی هستند.

ورزشی

انتظار آنچلوتی برای سرمربیگری رئال مادرید

کریمی: می‌روم تا کسانی که دایه‌ مهربان‌تر از مادر برای فوتبال شده‌اند، بمانند

فرهاد یکی از عوامل موفقیت استقلال

ملي پوشي كه ترور شد|پرسپوليسي ها مادرم را به طرز وحشتناكي كتك زدند

پر افتخارترین مربیان باشگاهی اروپا

برای نخستین بار رئال مادرید ثروتمندترین باشگاه جهان شد

ابتکار جالب استقلالی‌ها در جشن قهرمانی لیگ برتر

محمد رویانیان در پرسپولیس ماندنی شد

صندلی داغ سرمربیگری پرسپولیس به کدام یک خواهد رسید؟

پيشنهاد پرسپوليس به پيام صادقيان

مویس با قراردادی ۶ ساله جانشین فرگوسن شد

احتمال حضور قلعه‌نوئی در سپاهان قوت گرفت

رهبری فرد: ۱۰۰ میلیون به یک داور دادیم

ناراحتی ریبری از حرکت غیراسلامی

فروختن نام استادیوم ها چه درآمدی دارد؟

انتظار آنچلوتی برای سرمربیگری رئال مادرید

آنچلوتی: هیچ پیشنهادی از رئال به دستم نرسیده است

سرمربی ایتالیایی پاری‌سن‌ژرمن اعلام کرد که هنوز پیشنهادی از سوی رئال مادرید به دستش نرسیده است.

کارلو آنچلوتی که به نظر می‌رسد اولین گزینه جانشینی ژوزه مورینیو در رئال مادرید در صورت خروج سرمربی پرتغالی باشد، اعلام کرد: هیچ پیشنهادی از سوی سفیدپوشان دریافت نکرده‌ام.

وی ادامه داد: مجبور نیستم پاسخ مثبت یا منفی به رئال بدهم زیرا پیشنهاد آنها به دستم نرسیده است.

رئال مادریدسرمربی ایتالیایی PSG خاطرنشان کرد: هنوز یک سال دیگر از قراردادم باقی مانده است و به توافق رسیده‌ایم تا در پایان فصل جلسه‌ای ترتیب دهیم و در خصوص این مسائل با مدیران باشگاه صحبت کنم.

رادیو مونته کارلو مدعی شد که آنچلوتی قراردادش را به مدت ۲ فصل دیگر با پاری‌سن‌ژرمن تمدید خواهد کرد اما وی این اظهارات را رد کرد و گفت: از شنیدن این شایعات تعجب کردم. هنوز درباره آینده‌ام تصمیم‌گیری نکرده‌ام.

من و مهدوی‌کیا باید برویم دنبال کارمان/دیگر برای تیم ملی هم بازی نمی‌کنم

کریمی: می‌روم تا کسانی که دایه‌ مهربان‌تر از مادر برای فوتبال شده‌اند، بمانند

بازیکن پرسپولیس گفت: من از فوتبال می‌روم تا کسانی که دایه‌ مهربان‌تر از مادر برای فوتبال شده‌اند، بمانند.

علی کریمی پس از شکست در فینال جام حذفی مقابل سپاهان اظهار داشت: نمی‌دانم چه بگویم و حرفی ندارم، همه چیز تمام شده و باید به آینده فکر کنیم. برای مهدوی‌کیا ناراحتم که در شب آخری که در فوتبال بود به حقش و قهرمانی نرسید. جا دارد به هواداران بازیکنان و مسئولان سپاهان این قهرمانی را تبریک بگویم.

وی در پاسخ به این سؤال که دو بار از سپاهان پیش افتادید اما در نهایت بازی را واگذار کردید مشکل چه بود، گفت: بازی فوتبال است و هزار و یک اتفاق می‌افتد. به نظرم سپاهانی‌ها از لحاظ روحی و روانی از ما آماده‌تر بودند و ۲ بار عقب‌افتادگی را جبران کردند.

بازیکن پرسپولیس گفت: به نظرم مردم همه مسائل را به خوبی می‌دانند. من از همه طرفدارانی که کمک و حمایتم کردند تشکر می‌کنم. ما که نتوانستیم برای آنها کاری کنیم، امیدوارم بازیکنان جوان‌تر نتایج بهتری با پرسپولیس بگیرند.

علی کریمی کریمی با اعلام خبر خداحافظی‌اش از دنیای فوتبال عنوان کرد: همین امشب خداحافظی‌ام را اعلام می‌کنم و فکر می‌کنم باید به مسائل دیگر زندگی‌ام برسم. از فوتبال خداحافظی می‌کنم و دیگر برای تیم ملی هم بازی نخواهم کرد. بعضی اوقات اتفاقاتی رخ می‌دهد که دیگر جای ماندن ندارید.

وی ادامه داد: اگر می‌بردیم هم همین تصمیم را می‌گرفتم، چون قبلاً این موضوع را می‌دانستم و تنها خانواده‌ام از این کارم باخبر بودند. شب بدی را برای این کار انتخاب کردم. می‌روم تا کسانی که دایه مهربان‌تر از مادر شده‌اند فوتبال را به روزهای اوج خود برسانند. من و مهدوی‌کیا باید به دنبال کارمان برویم.

علی کریمیکاپیتان پرسپولیس اظهار داشت: در مدتی که در فوتبال بودم خاطرات تلخ و شیرین زیادی داشتم و خدا را شکر می‌کنم که سالم از مستطیل سبز خارج می‌شوم.

کریمی در پایان عنوان کرد: من نمی‌توانم پاسخگوی مسائل و مشکلات پرسپولیس باشم و از شما رسانه‌ها نیز می‌خواهم که فقط واقعیت‌ها را بنویسید. باز هم شرمنده هواداران هستم

فرهاد یکی از عوامل موفقیت استقلال

آمار اعجاب‌انگیز یک پیرمرد؛ فرهاد چگونه قهرمانی را به استقلال هدیه کرد !

بدین ترتیب فرهاد مجیدی در 10 دیدار برای استقلال در لیگ برتر به میدان رفت و 399 دقیقه پیراهن تیمش را برتن کرد و موفق به زدن 3 گل شد.

فرهاد مجیدی، کاپیتان اسطوره‌ای استقلال اکنون کاندیدای برترین خرید نیم‌فصل استقلال و امیر قلعه‌نوئی است. این مهاجم پا به سن گذاشته در شرایطی که چندان هم در ترکیب اصلی جائی نداشت و گاه و بی‌گاه تنش‌هائی نیز برای قرار گرفتن او در ترکیب میان قلعه‌نوئی و هواداران استقلال که دیوانه‌وار مجیدی را دوست داشتند، بوجود آمد، حالا به قهرمان آبی‌ها در فصل جاری نیز بدل شده است، مهاجمی که با گرفتن یک پنالتی در ورزشگاه تختی اهواز، جشن قهرمانی این تیم را برپا کرد.

فرهاد مجیدی آمار ستاره در لیگ برتر :

مجیدی که پس از کش و قوس‌های فراوان در نهایت بار دیگر به استقلال تهران پیوست، در هفته‌ی بیست و یکم برابر مس کرمان در شرایطی جای فرزاد حاتمی را در میدان در دقیقه‌ی ۶۱ گرفت که استقلال با دو گل آرش برهانی از مس کرمان نه چندان مدعی برای پیروزی پیش بود. مجیدی در این دیدار تنها ۲۹ دقیقه فرصت خودنمائی یافت و جز یک کارت زرد نصیب دیگری نیافت.

کاپیتان محبوب آبی‌پوشان در انزلی برابر قوهای سپید به میدان نرفت و برای بازی منتظر دربی ۷۶ ماند. در این دیدار نیز ۱۹ دقیقه‌ی پایانی، آن‌هم با تشویق و اصرار هوادارانی که تماشای گرم‌ کردن این ستاره را به تماشای دربی بدون گل ترجیح داده بودند، تنها فرصتی بود که به فرهاد تشنه برای گل‌زنی داده شد.

پس از پایان دربی روزهای خوش فرهاد از راه رسید و مجیدی موفق به زدن دو گل در دو دیدار متوالی شد، آن‌هم در قامت یک بازیکن جانشین. در دیدار برابر پیکان تهران بود که مجیدی بار دیگر با تشویق و اصرار هواداران و البته در وضعیتی که استقلال از حریف خود پیش بود به میدان رفت و در نهایت با اشتباه دروازه‌بان حریف و البته با کمی چاشنی شیطنت گل نخست خود در لیگ جاری را به ثمر رساند تا ذخیره‌ای طلائی لقب گیرد. کاپیتان در این دیدار تنها ۲۴ دقیقه در میدان حضور داشت.

در دیدار بعدی آبی‌پوشان که شیرین‌ترین دیدار آن‌ها در چارچوب لیگ برتر نیز بود البته اگر دیدار برابر فولاد در تختی اهواز را فاکتور بگیریم، قلعه‌نوئی در شرایطی متفاوت اصرار و تشویق هواداران مبنی بر حضور مجیدی را لبیک گفت. در دیدار برابر راه‌آهن قلعه‌نوئی با اطلاع از نتایجی که سایر رقبا بدست آورده بودند، راهی جز پیروزی برای ادامه‌ی روند موفقیت‌ و صدرنشینی خود نمی‌دید و ناگزیر به کسب پیروزی بود. در این شرایط در دقیقه‌ی ۶۹ رای به حضور مجیدی داد. اسطوره نیز برای اثبات ارزش‌های خود در همان ثانیه‌ی نهم حضور خود با اشتباه مسلم محمد محمدی دست به کار شد و یک گل سه امتیازی به ثمر رساند.

پس از این دیگر فرهاد مجیدی به مهره‌ی طلائی قلعه‌نوئی در دقایق پایانی بدل شده بود، ستاره‌ای تعویضی که گره‌گشا عمل می‌کرد. فرهاد مجیدی در شرایطی که در هفته‌ی بیست و ششم به شیراز نرفت تا در جشنواره‌ی گل آبی‌ها شرکت داشته باشد، در هفته‌ی بعد در ورزشگاه آزادی طوفانی به پا کرد تا استقلال با درخشش کاپیتان ۳۷ ساله‌ی خود به یک پیروزی ارزشمند دست یابد. در این دیدار فرهاد ابتدا با ضربه‌ی سر یک پاس گل به پژمان منتظری داد تا استقلال از حریف مدعی سقوط خود یعنی نفت آبادان پیش بیفتد. اما در ادامه گل‌زنی شاگردان علی فیروزی سبب شد تا مجیدی برای درخشش دوباره در قامت یک ناجی دست به کار شود و روی سانتر بی‌نقص از سوی مجتبی جباری گل پیروزی را در دقیقه‌ی ۸۷ به ثمر برساند تا دومین گل سه امتیازی را برای استقلال به ثمر رسانده باشد.

مجیدی پس از این دیدار برای ظاهر شدن در قبای یک قهرمان در لیگ برتر تا هفته‌ی سی و سوم صبر کرد، برابر تیم‌هایئ همچون تراکتورسازی، نفت تهران، گهر درود و سپاهان نه گل زد و نه پاس گلی داد، تا در یک هفته مانده به پایان رقابت‌های لیگ برتر، هفته‌ای که پیروزی در آن برابر فولاد در ورزشگاه تختی حکم قطعی شدن قهرمانی استقلال را داشت، با هنرنمائی در یک صحنه‌ی مشکوک برای آبی‌پوشان بدرخشد و دلبری کند. در این دیدار مجیدی از مهدی امیرآبادی، هم‌بازی اسبق خود در استقلال یک پنالتی گرفت و تا جواد نکونام نیز با گل‌زنی از روی نقطه‌ی پنالتی قهرمانی دوازدهمین دوره‌ی لیگ برتر را به نام مجیدی سند بزند.

بدین ترتیب فرهاد مجیدی در ۱۰ دیدار برای استقلال در لیگ برتر به میدان رفت و ۳۹۹ دقیقه پیراهن تیمش را برتن کرد و موفق به زدن ۳ گل شد. البته فراموش نکنیم مجیدی یک پاس گل و یک پنالتی نیز برای استقلال گرفته است. مجیدی در طی این ۱۰ بازی فقط سه بار در ترکیب اصلی قرار گرفت.

فرهاد مجیدیآمار اسطوره در لیگ قهرمانان آسیا :

بدون شک عملکرد مجیدی در آسیا نیز بسیار ستودنی است. مجیدی در این رقابت‌ها دو گل به ثمر رساند و بازهم موفق به گرفتن یک ضربه‌ی پنالتی شد، البته این بار کاملا غیرمستقیم.

مجیدی در اولین دیدار فصل خود در لیگ قهرمانان در برابر الریان قطر در دوحه در دقیقه‌ی ۶۱ جای آرش برهانی را در ترکیب استقلال گرفت و روی سومین گل استقلال که می‌توانست گل پیروزی‌بخش نیز باشد تاثیر جدی داشت. ضربه‌ی ایستگاهی مجتبی جباری پس از یک رفت و برگشت با قیچی برگردان فرهاد مجیدی همراه شد که توپ به تیرک دروازه برخورد کرد و توپ برگشتی را درحالی که فرزاد حاتمی قصد داشت، کنترل کند با خطا متوقف شد و داور اعلام پنالتی کرد. این ضربه را نکونام به گل سوم تبدیل کرد.

در دیدار برابر العین امارات در ورزشگاه آزادی، مجیدی از دقیقه‌ی ۳۷ جانشین ویسنته آرزه در ترکیب استقلال شد و موفق شد در دقیقه‌ی ۷۳ گل دوم استقلال را به ثمر برساند.

مجیدی نخستین‌بار در لیگ قهرمانان در دیدار برابر الریان در ورزشگاه آزادی از ابتدا در ترکیب استقلال قرار گرفت و در دقیقه‌ی ۴۵ نخستین گل این تیم را به ثمر رساند. مجیدی در دقیقه‌ی ۸۱ جای خود را به برهانی داد که در دقیقه‌ی ۹۱ گل سوم استقلال و تیر خلاص را به الریان زد.

بدین ترتیب فرهاد مجیدی در لیگ قهرمانان آسیا در ۴ دیدار به میدان رفته است و ۲۰۹ دقیقه نیزدر ترکیب تیمش حضور داشته است و موفق شده است دو گل به ثمر برساند و یک پنالتی نیز برای تیمش بگیرد

همين چند وقت پيش جايي رفته بودم که يک راننده وانت نيسان من را شناخت و چون پرسپوليسي بود، بدترين الفاظ را نثارم کرد؛ دعوا کرديم و من کتکش زدم. نامه دادگاهش درِ خانه‌مان آمد.اما اين منم که کم نمي‌‌آورم.

به گزارش" حوادث دات نت"مهدي هاشمي نسب را از جهت "ياغي بودن" با مجتبي محرمي مقايسه مي كنند. بعضي ها حتي پا را از اين هم فراتر مي گذارند و مي گويند او "ياغي ترين" و "جنجالي ترين" بازيكن تاريخ فوتبال ايران است.

به هر حال روزي،روزگاري نه خيلي دور او با 100 ميليون در انتقالي جنجالي از پرسپوليس به استقلال رفت و اين انتقال حاشيه هاي فراواني برايش داشت.

حاشيه هاي بعضا تلخي كه شنيدن آنها مايه تاسف است. اينكه برخي طرفداران پرسپوليس مادرو برادرش را به طرز وحشتناكي كتك زدند. اينكه انواع و اقسام فحش هاي ركيك نثارش شد و...

آنچه در ادامه مي خوانيد بازنشري است از گفت و گوي جنجالي و جالب مهدي هاشمي نسب.

مهدي هاشمي نسب استقلالي است

من استقلالي ام.استقلالي خداحافظي کرده ام و استقلالي مي ميرم.

دندان هاي خواهرم را شكستم!

من بچه بودم، خواهرم استقلالي بود و من پرسپوليسي. در يکي از داربي‌ها با هم کري‌خواني داشتيم. پرسپوليس به استقلال باخت و من از داغ دل، خواهرم را آن‌قدر کتک زدم که دندان‌هايش شکست.

گلي كه به اندازه 4 گل مي ارزد!

يک گل زده ام به اندازه همه آن چهار گل مي ارزد.برويد از استقلالي ها بپرسيد.از پرسپوليسي ها هم بپرسيد.آن گل چهار گب بيشتر زير زبانشان مزه کرده؟يا آن گلي به پرسپوليس زدم بيشتر ناراحتشان کرده... اصلا بگذاريد ماجرا را تمام کنم.پرسپوليس در وجود من مرده

رفتن من به استقلال، به هيچ بني‌بشري ربط ندارد

من يک سوال دارم.چطور مي‌شود در جام باشگاه‌هاي آسيا، پرسپوليس در دو بازي، به دو تساوي صفر بر صفر مي‌رسد و در بازي آخر مرحله مقدماتي، تنها در صورتي به چهار تيم نهايي صعود مي‌کند که بازي را ببرد، اما بازي تا دقيقه 75، صفر بر صفر بود و پرسپوليسِ در آستانه حذف است. مهدي هاشمي‌نسب در دقيقه 70 گل پيروزي‌بخش و صعود پرسپوليس را در بازي سوم به ثمر مي‌رساند و بعد کنار گذاشته مي شود؟

من به خاطر اين رفتارها به استقلال رفتم، اصلا به هيچ بني‌بشري ربط ندارد. من قراردادم به پايان رسيد و به استقلال رفتم.همين.

ماجراي آن گل عجيب

کار آن بالايي بود.شما فقط به اين نکته مهم توجه کن.احمد عابدزاده در تمام طول عمر بازيگري‌اش، حتي در بازي‌اي که ما همراه با پرسپوليس، در کره جنوبي بوديم و هوا به شدت باراني بود، سُر نخورد، اما آن روز سُر خورد؛ مي‌دانيد چرا؟ چون افشين ايستاد و وقتي توپ را ارسال کردند، احمد عابدزاده به سمت من آمد و با صداي بلند گفت: «منم!» به همين دليل افشين ايستاد. احمد پايش سر خورد و من با سر به توپ ضربه زدم و توپ به گل تبديل شد. از وقتي توپ به تور خورد و ورزشگاه منفجر شد، ديگر هيچي نفهميدم. در آن بازي آن‌قدر عصبي شده بودم که بين دو نيمه عضلات دوقلويم گرفته بود، حتي منصورخان مي‌خواست مرا تعويض کند، اما يک حسي به من مي‌گفت که بايد در زمين بمانم. بايد يک اتفاقي مي‌افتاد که افتاد.کار خودم را کردم.اما حيف که غش کردم. اگر در بازي مي‌ماندم، شايد استقلال پيروز مي‌شد.اي کاش غش نمي‌کردم! اي کاش! با آن گل که جواب خيلي‌ها را دادم، در زمين مي‌ماندم و نمي‌گذاشتم تا علي کريمي گل مساوي را بزند.

كتك خوردم،ترور شدم

کتک خوردم.ترور شدم اصلا.خيلي‌ از پرسپوليسي‌ها به من بد و بيراه گفتند، اما همه آنها را حلال مي‌کنم. مهدي هاشمي‌نسب از پرسپوليس رفت، اما همه مي‌دانند که در قلب آنها قرار دارم، اما همه آنها بدانند که من يک استقلالي دوآتشه هستم که با استقلال از فوتبال حرفه‌اي خداحافظي کردم. حتي در تيم‌هايي که مقابل استقلال ايستادم، هيچ وقت از هواداران استقلال فحش نخوردم و تا زماني که به استقلال رفتم، هميشه مورد محبت هواداران استقلال بودم.

بهترين گل زندگي‌ام

آخر اين سوال است؟معلوم است! بهترين گل زندگي‌‌ام را به پرسپوليس زده‌ام؛ نه به خاطر اين‌که تيم سابقم بود، بلکه حقم بود! باز هم اگر به آن روزها برگردم، به استقلال مي‌روم و استقلالي مي‌شوم تا خيلي‌ها را بسوزانم.

پرسپوليسي ها مادرو برادرم را به طرز وحشتناكي كتك زدند

اصلا در گلويم عقده شده بود. مي‌داني چرا در آن بازي سعي کردم به پرسپوليس گل بزنم؟ براي آن‌که در بازار کرج، هواداران پرسپوليس بعد از رفتن من به استقلال مادرم را به بدترين وجه کتک زدند و همين مانده بود تا چاقويش بزنند و اگر مردم به دادش نمي‌رسيدند، شايد مادرم را از دست مي‌دادم. همين‌طور برادرم را جلوي در خانه‌مان و در چند جاي ديگر کرج کتک زدند. من براي پرسپوليسي‌ها چهار گل زده بودم و مزه آن گل‌ها هنوز زير دندانشان است، اما من دندان‌هايشان را با آن گل مسواک زدم و بهتر بگوبم جرم گيري کردم تا مزه‌اش از بين برود.

راننده نيسان را زدم چون فحش داد

همين چند وقت پيش جايي رفته بودم که يک راننده وانت نيسان من را شناخت و چون پرسپوليسي بود، بدترين الفاظ را نثارم کرد؛ دعوا کرديم و من کتکش زدم. نامه دادگاهش درِ خانه‌مان آمد.اما اين منم که کم نمي‌‌آورم..

پر افتخارترین مربیان باشگاهی اروپا

به مناسبت بازنشستگی سر الکس فرگوسن نگاهی انداخته ایم به پر افتخارترین مربیان باشگاهی تاریخ اروپا.

لیگ جام داخلی جام اروپایی دیگر جام ها مجموع

سر الکس فرگوسن ۱۶ ۹ ۴ ۲۰ ۴۹

والری لوبانفسکی ۱۳ ۹ ۲ ۶ ۳۰

اوتمار هیتزفلد ۹ ۷ ۲ ۸ ۲۶

جاک استاین ۱۰ ۹ ۱ ۶ ۲۶

جیووانی تراپاتونی ۱۰ ۳ ۵ ۴ ۲۲

والتر اسمیت ۱۰ ۵ ۰ ۶ ۲۱

خوزه مورینیو ۷ ۴ ۳ ۶ ۲۰

باب پیزلی ۶ ۰ ۴ ۱۰ ۲۰

لوییز فن خال ۷ ۳ ۲ ۷ ۱۹

ارنست هاپل ۸ ۵ ۲ ۲ ۱۷

والری لوبانفسکی: مربی افسانه ای دینامو کیف و تیم ملی شوروی. تیم های او به نظمی آهنین، پرسینگ منظم و استقامت بالا معروف بودند. تیم او در فینال جام ملت های ۱۹۸۸ مغلوب هلند افسانه ای شد، جایی که فان باستن با آن ضربه معروف دروازه رینات داسایف را باز کرد. از بازیکنان معروفی که زیر نظر او کار کرده اند می توان به آندری شوچنکو، اولگ بلوخین و ایگور بلانف اشاره کرد.

اوتمار هیتزفلد: هیتزفلد را همگان با دوران حضورش در بایرن به خاطر دارند، تجربه دو فینال ۹۹ و ۲۰۰۱ با بایرن و البته پیش تر با هنرنمایی هایش در دورتموند، او بود که دورتموند را به اولین عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان رساند، در سال ۹۷ و مقابل یووه مدعی.

جاک استاین: مربی فقید اسکاتلندی که درخشان ترین دوره تاریخ سلتیک را رقم زد. تیم او در فینال ۶۷ موفق به شکست اینتر هلنیو هررارا شد و بدل به اولین تیم تاریخ شد که موفق به کسب همه جام های ممکن در یک فصل شد.

جیووانی تراپاتونی: این دوره گرد فوتبال در ۴ کشور موفق به کسب جام شده است و تنها مربی در جهان است که موفق به کسب تمامی جام های اروپایی گشته است. دوست داران فوتبال او را بیشتر با دوران موفقش در یوونتوس به یاد می آورند.

والتر اسمیت: او دوران موفقی را با رنجرز در دهه ۹۰ داشت و این تیم را تبدیل به حاکم بلامنازع اسکاتلند در آن دوران کرد.

باب پیزلی: یک لیورپولی به تمام معنا. او ۵۰ سال در لیورپول در اشکال مختلف خدمت کرد و موفق ترین مربی تاریخ این تیم محسوب می شود. تنها جای خالی در کارنامه او عنوان قهرمانی جام حذفی است. او تنها مربی است که موفق به کسب سه عنوان قهرمانی جام باشگاه های اروپا شده است.

ارنست هاپل: او نیز مانند تراپ موفق به کسب جام قهرمانی لیگ های ۴ کشور مختلف شده است. همچنین با فاینورد و هامبورگ جام باشگاه های اروپا را فتح کرده است. او سرمربی تیم ملی هلند در جام جهانی ۷۸ بود که به مقام نایب قهرمانی جهان رسید.

برای نخستین بار رئال مادرید ثروتمندترین باشگاه جهان شد

با پیروزی رئال مادرید برابر منچستریونایتد در رقابت های لیگ قهرمانان اروپا جدول ثروتمندترین تیم ها در اروپا نیز دستخوش تحول زیادی شد.

در یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان رئال پیروز رویارویی با یونایتدها شد و هم اکنون این بزرگ فوتبال اسپانیا پیروزی دیگری برابر منچستریونایتد یافته است.

رئال هم اکنون در صدر جدول ارزشمندترین تیم های فوتبال جهان موفق شده منچستریونایتد را به زیر بکشد. جدولی که توسط مجله معتبر فوربز منتشر شده است.

از زمان آغاز این آمارگیری توسط مجله فوربز در سال ۲۰۰۴ منچستریونایتد در صدر این لیست قرار داشت اما هم اکنون برای نخستین بار رئال مادرید جایگاه این تیم را گرفته است.

ارزش این باشگاه اسپانیایی توسط فوربز ۲٫۱۸ میلیارد پوند و ارزش منچستر یونایتد ۲٫۰۹ میلیارد پوند اعلام شده است.

پس از این دو تیم بارسلونا با ۱٫۷۲ میلیارد پوند، آرسنال با ۸۸۰ میلیون پوند، بایرمونیخ با ۸۶۰ میلیون پوند، میلان با ۶۲۴ میلیون پوند، چلسی با ۵۹۵ میلیون پوند، یوونتوس با ۴۵۸ میلیون پوند، من سیتی با ۴۵۵ میلیون پوند و لیورپول با ۴۳۰ میلیون پوند در رده های سوم تا دهم قرار دارند.

تاتنهام، شالکه، بورسیا دورتموند، اینترمیلان، لیون، کورینتیانس، ناپولی، هامبورگ، مارسی و نیوکاسل نیز رده های دهم تا بیستم را در اختیار دارند.

با حضور ۷ تیم لیگ برتر انگلیس در جمع ۲۰ تیم این لیگ قدرت و ارزش خود را به رخ دیگران کشیده است، بوندس لیگا و سری آ هر کدام با ۴ تیم و اسپانیا تنها با رئال مادرید و بارسلونا در کنار فرانسه با دو تیم و برزیل با یک تیم پایین از بقیه قرار دارند.

فوربز در بیانیه ای اعلام کرده که برای نخستین بار در حالی تیمی غیر از منچستریونایتد در صدر این جدول است که اسپانیا خود با رکود اقتصادی روبروست.

اما این باشگاه با مدیریت میلیاردی مانند فلورنتینو پرز و ستاره ای مانند کریستیانو رونالدو در زمین و مربی مانند خوزه مورینیو روی نیمکت شکوفایی بی نظیری داشته است.

بر اساس این گزارش ارزش کلی ۲۰ تیم نخست نسبت به سال گذشته ۲۶ درصد افزایش داشته است.

در صدر جدول پردرآمدترین بازیکنان نیز کماکان دیوید بکام انگلیسی با ۳۳ میلیون پوند قرار دارد و پس از او کریستیانو رونالدو با درآمد ۲۸٫۸ میلیون پوند در مکان دوم است. لیونل مسی نیز با درآمدی عادل ۲۶ میلیون پوند در سال گذشته در مکان سوم است.

ابتکار جالب استقلالی‌ها در جشن قهرمانی لیگ برتر

مسئولان استقلال برای مراسم جشن قهرمانی دست به ابتکار جالبی زدند.

استقلال روز گذشته با وجود قبول شکست برابر داماش قهرمان لیگ برتر شد و در پایان مسابقه نیز مراسم اهدای جام، با شکوه تر و بهتر از همیشه برگزار شد.

استقلالی ها همانند سایر تیم هایی که قهرمان می شوند با تی شرت هایی مخصوص در مراسم شرکت کردند ولی ابتکار جالبی نیز داشتند.

آنها روی پیراهن های طراحی شده نام تمام بازیکنان، اعضای کادر فنی و مسئولان باشگاه را درج کرده بودند.

با تاکید اعضای هیات مدیره؛

محمد رویانیان در پرسپولیس ماندنی شد

اعضای هیات مدیره باشگاه پرسپولیس با تداوم حضور محمد رویانیان در این باشگاه موافقت کردند.به گزارش خبرنگار مهر، پس از صحبت هایی که در مورد پایان ماموریت محمد رویانیان در باشگاه پرسپولیس مطرح شده بود، اعضای هیات مدیره این باشگاه در نشست خود برای ادامه حضور وی تاکید کردند و خواستار حضور پرقدرتش در فصل نقل و انتقالات و انتخاب سرمربی فصل آینده پرسپولیس شدند. ظاهرا نامه ای هم که از سوی بقایی برای پایان ماموریت رویانیان منتشر شده بود تنها مربوط به حضور او در ستاد سوخت می شود و مدیرعامل سرخ ها مشکلی برای ادامه فعالیت در پرسپولیس ندارد.

صندلی داغ سرمربیگری پرسپولیس به کدام یک خواهد رسید؟

این روزها همه منتظرند تا مشخص شود چه کسی هدایت تیم پرسپولیس را برعهده می گیرد و آیا این شخص قادر خواهد بود روند ناکامی های پرسپولیس را پایان دهد.

ناکامی های پرسپولیس که این روزها باعث دلسرد شدن هوادارانشان هم شده با از دست دادن قهرمانی جام حذفی در تهران به اوج رسید. این تیم که در دو سه سال گذشته عملکرد مطلوبی نداشته امسال نیز با کسب نتایج ضعیف مهر پایانی به کارنامه مردود خود زد تا مسئولان باشگاه در فصل نقل و انتقالات عزم خود را برای جذب سرمربی ای که قادر باشد پرسپولیس را از این وضعیت نجات دهد جزم کنند.

این درحالیست که سال گذشته مسئولان باشگاه پرسپولیس بیشترین وقت و هزینه خود را صرف جذب فوتبالیست های نامی لیگ کردند و در دقایق پایانی به این فکر افتادند که چه کسی می تواند هدایت ستاره های تیم را به نحوی در دست گیرد که سرخپوشان نتایج قابل قبولی کسب کنند.

البته این روزها نیمکت تیم پرسپولیس به صندلی داغی تبدیل شده که مربیان مدت زیادی نمی توانند روی آن بنشینند و با فریادهای اعتراض اميز هواداران و یا چند باخت متوالی برابر حریفان این صندلی را ترک می کنند.

حالا هیئت مدیره باشگاه 4 گزینه جدی را در نظر دارد تا به واسطه وجودشان به پرسپولیس شوکی وارد شود و به روزهای اوج خود بازگردد، محمد مایلی کهن، حمید درخشان، علی دایی و زلاتکو کرانچار نام 4 فردی است که ممکن است در فصل آتی در رأس کادر فنی تیم پرسپولیس جای داشته باشد.

به واسطه این تغییر و تحولات در کادر فنی سرخپوشان پایتخت نگاهی می اندازیم به تمام مربیانی که حتی برای چند روز مسابقه حضور در باشگاه پرسپولیس را به عنوان سرمربی داشته اند که 12 نفر از آنها نیز ایرانی نبوده اند و تجربه این تیم را در جذب مربیان خارجی افزایش داده است.

از زمانی که پرسپولیس در رقابت های رسمی شروع به کار کرده یعنی از سال 1342 تاکنون 37 سرمربی هدایت تیم را برعهده گرفته اند که برخی از آنها تنها چند روز این سمت را در اختیار داشته و شاید فرصت تمرین دادن تیم را هم نداشته اند.

برخي ديگر نيز در دوره هاي متفاوت بارها روي نيمكت نشسته اند و افرادي مانند علي پروين ركورد طولاني ترين مدت سر مربيگري را به خود اختصاص دادها ند.

در اين ميان علي پروين، آلن راجرز، ولاديسلاو بگوويچ، استانكو پولكه پوويچ، بيوك وطن خواه و افشين قطبي اشخاصي هستند كه در طول مدت سرمربيگري خود عنوان قهرماني را از آن سرخپوشان كردند در اين ميان علي پبروين با كسب سه عنوان با افتخارترين سرمربي تيم در طول تاريخ به حساب مي آيد.

اكنون مربياني كه قهرماني را براي تيم پرسپوليس به ارمغان آوردند را بيشتر مي شناسيم.

علي پروين (3 قهرماني با پرسپوليس)

يك دهه از آخرين قهرماني علي پروين با پرسپوليس در فوتبال ايران سپري شده است و سطان در به قهرماني رساندن سرخپوشان ركوردار است، پروين در سال هاي 77، 78 و 80 با اين تيم قهرمان ليگ شد و البته تنها تيم رسمي دوران مربيگري اش در ليگ نيز همين پرسپوليس بوده است.

2- آلن راجرز (2 قهرماني با پرسپوليس)

سرمربي انگليسي سرخپوشان در اوايل دهه پنجاه دوبار متوالي پرسپوليس را قهرمان ليگ در سال هاي 50 و 52 كرد.

راجرز اولين مربي تاريخ ليگ است كه قهرماني خود را در فصل بعدي نيز تكرار كرده است، در فصل 51 ليگ برگزار نشد و بنابر اين فصل هاي 50 و 52 دو فصل متوالي ليگ محسوب مي شود.

3- استانكو پولكه پوويچ (2 قهرماني با پرسپوليس)

دو قهرماني پرسپوليس در ليگ هاي 74 و 75 حاصل كار اين مربي كرووات در فوتبال ايران بوده است استانكو با اينكه دو بار قهرمان ليگ با پرسپوليس شد، هيچ گاه يك فصل كامل تيم را هدايت نكرد، در فصل 74 از هفته چهاردهم سرمربي پرسپوليس شد و در فصل 75 نيز فقط 25 هفته مربي پرسپوليس بود.

4- بيوك وطن خواه (يك قهرماني با پرسپوليس)

جوانترين مربي قهرمان در تاريخ ليگ و البته اولين مربي ايراني كه فاتح ليگ شده، وطن خواه بوده است و در فصل 54 ليگ تخت جمشيد با پرسپوليس قهرماني را جشن گرفت.

5- افشين قطبي (يك قهرماني با پرسپوليس)

آخرين قهرماني سرخپوشان پايتخت در ليگ برتر توسط افشين قطبي بدست آمد با وجود اينكه شش امتياز از تيم كسر شده بود قطبي در آخرين دقيقه از ليگ برتر هفتم تيمش را قهرمان كرد./آق

صادقيان: با رفتار تماشاگران دليلي ندارد به پرسپوليس بروم

باشگاه پرسپوليس خواهان جذب پيام صادقيان، هافبک تيم فوتبال ذوب‌آهن شد.

پيام صادقيان با بيان اينکه من چند روز پيش در مصاحبه‌اي گفته بودم دوست دارم به پرسپوليس ملحق شوم، تصريح‌کرد: بعد از اين مصاحبه هواداران قرمز به من اعتراض کرده بودند و گفته بودند صادقيان پرسپوليسي نيست و نبايد به اين تيم بيايد. بنابراين ديگر فکر نمي‌کنم دليلي براي حضور من در پرسپوليس باشد چون هواداران اين تيم اصلا از حضور من استقبال نخواهند کرد.

به گزارش ايسنا ، وي ادامه داد: اما لازم مي‌دانم از مديران باشگاه پرسپوليس تشکر کنم که به من پيشنهاد دادند. فعلا نه به تيم ملي فکر مي‌کنم و نه به پرسپوليس. تنها روي بازي پلي آف تمرکز دارم و اگر شرايط در ذوب‌آهن فراهم باشد و باشگاه درخواست من را محقق کند بدون شک در تيم محبوبم ذوب‌آهن خواهم ماند. از چند تيم بزرگ پيشنهادهاي خوبي دارم.

وي همچنين با بيان اينکه نظر سرمربي تيم ملي مهم است گفت: در چند هفته اخير در تيم ذوب‌آهن واقعا خوب کار کردم و در اردوي تيم ملي که در کويت بود بسيار خوب ظاهر شدم و واقعا نمي‌دانم دليل دعوت نشدن من به تيم ملي چه بوده است. شايد کارلوس کي‌روش از سبک بازيکنان فانتزي و تکنيکي خوشش نمي‌آيد که من را به تيم ملي دعوت نمي‌کند. من در هر بازي عالي کار کرده‌ام ولي نمي‌دانم چرا باز هم دعوت نشده‌ام! بازيکناني به تيم ملي دعوت شده‌اند که در طول فصل بيشتر از 10 بازي براي تيم ملي انجام نداده‌اند.

هافبک هجومي تيم فوتبال ذوب‌آهن افزود: واقعا خوشحال شدم که محسن مسلمان و قاسم حدادي‌فر به تيم ملي دعوت شدند. اين بازيکنان شايستگي حضور در تيم ملي را داشتند که خوشبختانه دعوت شدند.

وي خاطرنشان‌کرد: خوشحال مي‌شوم که شرايط ادامه بازي من در فوتبال اصفهان فراهم باشد چون واقعا در اصفهان احساس راحتي مي‌کنم و شک نکنيد که تمام بازيکنان ذوب آهن دوست دارند در اين تيم بمانند.

مویس با قراردادی ۶ ساله جانشین فرگوسن شد

سرمربی جدید منچستر یونایتد قراردادی ۶ ساله را برای هدایت این تیم از فصل آینده منعقد کرد.

به گزارش خبرگزاری فارس، سر الکس فرگوسن، مربی کهنه کار اسکاتلندی منچستر یونایتد روز چهارشنبه از دنیای مربیگری خداحافظی کرد تا مسئولان این باشگاه در پی جانشینی برای وی باشند.

بر همین اساس امروز دیوید مویس اسکاتلندی که در حال حاضر سرمربی اورتون است با امضاء قراردادی ۶ ساله از فصل آینده هدایت شیاطین سرخ را برعهده خواهد گرفت و جانشین هموطن خود در اولدترافورد خواهد شد.

سمیعی‌نژاد به علت روابط خانوادگی به سیدمهدی رحمتی برای به خدمت‌ گرفتن این ستاره‌‌ی تیم استقلال شخصا با او تماس گرفت و با او به مذاکره پرداخت.

در شرایطی که امیر قلعه‌نوئی به همراه استقلال در راه دوبی برای برگزاری دیدار با الشباب در چارچوب لیگ قهرمانان آسیا در مرحله‌ی حذفی است، احتمال حضور مجددش بر روی نیمکت سپاهان با به توافق نرسیدن این تیم با زلاتکو کرانچار، بیش از پیش قوت گرفت.

محمدمسعود سمیعی‌نژاد رئیس کارخانه‌ی فولاد مبارکه‌ی سپاهان خواهان به خدمت‌گیری این مربی پرافتخار است و شخصا اقدام به مذاکره با این مربی کرده است. قلعه‌نوئی نیز که دوسال موفق را در این تیم پشت سرگذاشته است، دوران حضور خود در این تیم را بهترین دوران حرفه‌ای خود می‌داند و باتوجه به شرایط ساختاریافته‌ی این باشگاه، احتمال حضور این مربی در این تیم بیش از پیش قوت گرفته است.

از سوی دیگر سمیعی‌نژاد به علت روابط خانوادگی به سیدمهدی رحمتی برای به خدمت‌ گرفتن این ستاره‌‌ی تیم استقلال شخصا با او تماس گرفت و با او به مذاکره پرداخت.

من دو تا سه سال قبل با استیل آذین بودم و می دیدم که علناً‌ بازیکن حریف و داور را می خرند.

بهروز رهبری فرد مدافع سابق پرسپولیس در هفته های گذشته به دلیل انتقادات تند و غیرمنصفانه از یحیی گل محمدی دوباره مطرح شده است. او اما در بخشی از مصاحبه اش شدید ترین افشاگری ممکن را در موضوع تبانی انجام داده است.

رهبری فرد در این باره می گوید : تبانی در فوتبال ما وجود دارد، خیلی هم وجود دارد. من دو تا سه سال قبل با استیل آذین بودم و می دیدم که علناً‌ بازیکن حریف و داور را می خرند، خودم چون در لیگ یک بودم و دیده ام این حرف ها را می زنم و هیچ وقت بدون مدرک و سند حرف نمی زنم.

او که گرم صحبت شده ، حرفهای کلی را تمام می کند و مستقیم از موارد حرف می زند : تیم ما یعنی استیل آذین در آن سال همه را خرید. از گلر شموشک گرفته تا دفاع تراکتورسازی همه را خریدیم.

باور کنید این هم از حرف های اوست : خود هدایتی و پروین می دانند که چه کاری کردند. خدا هم دقیقه ۹۰ یقه ما را گرفت و در بازی آخر در تهران نتوانستیم تیمی که بچه های محل ما هم آن ها را می بردند(سپاهان نوین) را ببریم و صعود نکردیم. هدایتی این مسائل را نمی دانست و من هم بعداً فهمیدم، من ۶ ماه بعد این قضایا را فهمیدم اما خیلی ها رأس این ماجراها بودند و این کارها را می کردند.

رهبری فرد که در کادر فنی استیل آذین حضور داشت ، سپس حرفهایش را متوجه بخش داوری لیگ می کند و می گوید : یکی از داوران در بازی آ‌خر یک کیف پر از دلار به ارزش ۱۰۰ میلیون تومان از تیم ما گرفت تا بازی را درآورد اما هیچ کاری نکرد و پس از بازی گفت که مگر یکی از بازیکنان شما خودش را در محوطه جریمه حریف زمین انداخت که من پنالتی بگیرم؟ آن داور پول را گرفت و به همین راحتی ۱۰۰ میلیون کاسب شد!

هافبک کناری بایرن‌مونیخ فرانک ریبری با خود عهد کرد که دیگر با هم‌تیمی‌اش صحبت نکند.

پس از اینکه بایرن‌مونیخ در آخرین دیدار خانگی خود در بوندس‌لیگا بر آگزبورگ غلبه کرد بازیکنان این تیم جشن قهرمانی در زمین برپا کردند و برخی بازیکنان این تیم با در دست داشتن ظرف‌های پر از مشروبات الکی و پاشیدن به روی یکدیگر این جشن را ادامه دادند.

فرانک ریبری که مسلمان است در این شادی بازیکنان بایرن‌ شرکت نکرد و وقتی قصد فرار از دست بوآتنگ را داشت در این راه ناموفق بود تا سرانجام این نوشیدنی الکلی توسط ژرمی به روی این بازیکن ۳۰ ساله ریخته شد. در این صحنه دیوید آلابا و آناتولی تیموشچوک، هافبک اوکراینی مونیخی‌ها نیز با بوآتنگ همدست بودند.

هافبک باواریایی‌ها گفت: نمی‌خواهم دیگر با بوآتنگ صحبت کنم چون او می‌دانست من مسلمانم و مشروبات الکلی در دین ما حرام است.

فروختن نام استادیوم ها چه درآمدی دارد؟

این اتفاق البته جدید نیست و نزدیک به یک دهه است که فوتبال آلمان مسیرش را جدا کرده. از همان یک دهه پیش هم نام همه استادیوم های آلمانی تغییر کردند اما به نظر می رسد الگوی آلمانی در حال گسترش در سراسر اروپاست.

همشهری جوان: دیدار رفت نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در ورزشگاه آلیانز و سیگنال ایدونا پارک برگزار شد. ورزشگاه هایی که نامشان کمی غریبه به نظر می رسند. نوستالژی بازها دورتموند را به ورزشگاه وست فالنش می شناسند و بایرن را به ورزشگاه المپیک مونیخ اما چه اتفاقی برای تیم های مطرح اروپایی افتاده که ورزشگاه هایشان نام قبلی را ندارند.

این اتفاق البته جدید نیست و نزدیک به یک دهه است که فوتبال آلمان مسیرش را جدا کرده. از همان یک دهه پیش هم نام همه استادیوم های آلمانی تغییر کردند اما به نظر می رسد الگوی آلمانی در حال گسترش در سراسر اروپاست.

آرسنال و منچسترسیتی نام ورزشگاه هایشان را تغییر داده اند. آرسنال که چند ماه است دوباره قرارداد نام جدید استادیومش را امضا کرده و تا پنج سال دیگر به اسم قبلی بازنمی گردد. پیشنهادهایی هم برای باشگاه پاری سن ژرمن وجود دارد که نام استادیومش را بفروشد.

احتمال حضور اسپانسرها در سری A هم زیاد است؛ مخصوصا برای ورزشگاه های جدیدی مثل نیودل آلپی. حالا با نزدیک شدن به فینال آلمان ها، به نظر می رسد مدل باشگاهداری آلمانی بیشتر مورد تقلید قرار بگیرد. این یک اینفوگرافیک است از ورزشگاه های مهمی که تا امروز تغییر نام داده اند و برای باشگاه ها درآمدزایی کرده اند.

آرسنال

نام استادیوم: امارات (اشبرتونگراو)

مبلغ قرارداد: 250 میلیون پوند

مدت قرارداد: 24 سال

آرسنال اگر تا 10 سال دیگر موفق شود یک قرارداد چندصدمیلیونی دیگر با امارات ببندد، کل پول ساخت استادیوم را از این شرکت هواپیمایی گرفته است. آنها البته با برنامه های اقتصادیشان درآمد خوبی از محل این استادیوم داشته اند. ساخت اشبرتون گراو در سال 2002 آغاز و در سال 2006 به پایان رسید. آرسنالی ها برای ساخت این ورزشگاه 470 میلیون پوند هزینه کردند که 260 میلیونش از طریق وام بود و مقداری دیگر از هزینه هایش به وسیله ساخت و ساز در محله قدیمی هایبوری به دست آمد.

البته آنها دست به دامان کمپانی نایکی و هواپیمایی امارات شدند تا هزینه های استادیوم را کامل کنند. هواپیمایی امارات در سال 2005 مبلغ 100 میلیون پوند برای 15سال به آرسنال پرداخت کرد و نام ورزشگاه را در اختیار گرفت.

اما در سال 2012 قرارداد دوباره امضا شد و تا سال 2024 یک قرارداد 150 میلیون پوندی دیگر بین امارات و آرسنال امضا شد. این درحالی بود که آرسنال پول قرارداد قبلی را گرفته بود و این امضا درآمد ویژه ای برایشان داشت.

--------------------------------------------------------------------------------

دورتموند

نام استادیوم: سیگنال ایدوناپارک (وست فالن)

مبلغ قراردادی: 30 میلیون یورو

مدت قرارداد: 17

در سال 2002 باشگاه بوروسیا با مشکل شدید مالی مواجه و مجبور شد این ورزشگاه را بفروشد و آن را به صورت قسطی بخرد. اول قرار بود باشگاه با یک قرارداد 15 ساله آن را از شرکت فلورین هام پس بگیرد. بورسیا توانایی پرداخت پول را نداشت و از بهار 2005 مجبور شد نام ورزشگاه را بفروشد.

گروه ایدونا که یک شرکت بیمه است، وستفالن را خرید و نام استادیوم به سیگنال ایدونا پارک تغییر کرد.البته اینطور که شنیده می شود، اصل مبلغ قرارداد بابت بدهی های باشگاه به شرکت فلورین پرداخت شده.

--------------------------------------------------------------------------------

شالکه

نام استادیوم: ولتینز آره نا (الدپارک اشتادیون)

مبلغ قرارداد: 30 میلیون یورو

مدت قرارداد: 10 سال

اولین ورزشگاه آلمان که بدون کمک و یارانه دولت و کاملا خصوصی ساخته شده. ورزشگاهی که با هزینه ای حدود 191 میلیون یورو ساخته شد. این ورزشگاه یکی از مدرن ترین ورزشگاه های اروپاست با ترکیبی از سقف قابل جمع شدن، زمین کوشییو پایه متحرک جنوبی. نام این ورزشگاه از سال 2005 به شرکت ولتینزو واگذار شد و به مدت 10 سال به همین شکل باقی خواهد ماند.

--------------------------------------------------------------------------------

منچسترسیتی

نام استادیوم: اتحاد (سیتی پارک – سیتی اف منچستر استادیوم)

مبلغ قرارداد: 150 میلیون پوند

مدت قرارداد: 15 سال

شیخ منصور بن زاید آل نهیان دلیل اصلی همه اتفاقات برای سیتی، حتی تغییر نام است. هواداران منچسترسیتی اما زیر بار نام استادیوم نمی روند. هر چند که هر چیزی دارند از این مالک قطری است اما در صفحه ویکی پدیای منچسترسیتی، همچنان نام این باشگاه به سیتی آف منچستر تغییر می کند و انگار هواداران اولترای سیتی حاضر نیستند نام جدید را بپذیرند.

قرارداد نام استادیوم در سال 2011 امضا شده و البته در کنار تغییر نام، 10 سال هم حق تبلیغات روی پیراهن منچسترسیتی به هواپیمایی اتحاد واگذار شده. این شرکت هواپیمایی در مقابل همه مسافرت های منچسترسیتی و تیم های پایه را به عهده دارد و مبلغ 150 میلیون پوند به این باشگاه پرداخت کرده است. به نظر می رسد نفوذ مالکان عرب به لیگ برتر انگلستان در باشگاه سیتی خیلی جدی تر از بقیه باشگاه های این کشور است.

--------------------------------------------------------------------------------

هامبورگ

نام استادیوم: ایمتچ آره نا (هااس هانوردبانک، ای او ال آره نا)

مبلغ قرارداد: 40 میلیون یورو

مدت قرارداد: 10 سال

آنها در تغییر نام پیشرو هستند. در می 1998 هامبورگ تصمیم گرفت ورزشگاه قدیمی خود را با استادیوم جدیدی عوض کند. استادیوم جدید هم زمین فوتبال است و هم سالن کنسرت. اینجا استادیوم رسمی تیم فوتبال هامبورگ اس وی و تیم فوتبال آمریکایی شیاطین دریای هامبورگ است.

این ورزشگاه تا سال 2001 ولک اسپارک اشتادیون نام داشت تا اینکه شرکت آ او ال حقوق نام گذاری آن را خرید. اولین قرارداد 15 میلیون یورو برای هامبورگ درآمد داشت. از سال 2007 این باشگاه به مدت شش سال حقوق نامگذاری را به ها اس هانورد بانک فروخت. هامبورگ این بار برای شش سال 25 میلیون یورو از بانک آلمانی دریافت کرد. سال 2010 اما پیشنهاد اغوا کننده ایمتچ سبب شد که قرارداد قبلی فسخ و به مبلغ حدود 40 میلیون یورو نام ورزشگاه هامبورگ ایمتچ آره نا شود.

--------------------------------------------------------------------------------

بایرن مونیخ

نام استادیوم: آلیانتزآره نا

مبلغ قرارداد: شایعات از رقم 90 میلیون یورویی خبر می دهند

مدت قرارداد: 30 سال

در 21 اکتبر 2002 رای گیری انجام شد که آیا باید در این مکان و با امکانات شهر مونیخ، استادیوم جدیدی ساخته شود یا نه. حدود دو سوم رای دهندگان رای موافق دادند. آلترناتیو دیگر به جای ساختن این استادیوم، بازسازی عظیم استادیوم المپیک بوداما معمار آن استادیوم، گوتهربهنیش، با این طرح مخالفت کرده بود. ساخت استادیوم باعث شد تغییراتی اساسی در منطقه داده شود.

نورهای بیرونی ورزشگاه طوری طراحی شده که وقتی بایرن مونیخ بازی دارد، ورزشگاه قرمز است، وقتی مونیخ 1860 بازی دارد، آبی است و به هنگام بازی های تیم ملی آلمان، سفید است. پارکینگ مجموعه بزرگترین در اروپاست با جای پارک 9800 ماشین. ساخت این استادیوم 340 میلیون یورو خرج برداشت. گروه آلیانز، که خدمات مالی ارائه می دهد، حقوق نام این ورزشگاه را تا 30 سال خریداری کرده.

--------------------------------------------------------------------------------

هواداران زیر بار نام های جدید و مالکان جدید نمی روند

انگلیسی های ناسازگار

در لیگ برتر انگلیس مقاومت بسیار زیادی در مقابل تغییرات وجود دارد. هر چند مالان غیرانگلیسی در چند وقت اخیر موفق شده اند باشگاه های لیگ برتری را بخرند اما هواداران این تیم ها به هر کاری برای اعتراض به مالکان جدید دست زده اند. این اعتراض ها انگار کمک کرده که بعد از آرسنال فقط منچسترسیتی موفق شود نام ورزشگاهش را بفروشد؛ آن هم به خاطر اینکه مالک این باشگاه از روابطش برای این دلیل اقتصادی استفاده کرده.

بی بی سی در این مورد گزارش داده که مقاومت هواداران در برابر مالکان جدید دلیل اصلی دور ماندن سایر سرمایه گذارها از لیگ برتر است. شرکت های تبلیغاتی از نامگذاری برای استادیوم ها انتظار تبلیغات دارند و هواداران تیم ها به هیچ وجه نام های جدید را نمی پذیرند و این مساله ریسک سرمایه گذاری را افزایش می دهد.

در بین تیم های انگلیسی فقط ویگان نام ورزشگاهش را تغییر داده که آن هم به خاطر سرمایه گذاری رئیس سابق این باشگاه در یک شرکت جدید است. به غیر از این سه باشگاه، هواداران به نام استادیوم های خوددلبستگی دارند و اجازه فروش آنها را نمی دهند. به طور مثال پیشنهادی برای فروش نیوکاسل به یک بانک قطری وجود داشت که تهدید هولیگان ها سبب شد کل پرونده مختومه شود.

--------------------------------------------------------------------------------

چرا بوندس لیگا بیشترین تغییر نام را دارد؟

همیشه پای یارانه در میان است

آمار باشگاه های بوندس لیگایی در درآمدزایی از نام باشگاهشان بی نظیر است. در حال حاضر در بوندس لیگا فقط دو تیم هستند که نام های استادیومشان را حفظ کرده اندو سایر تیم ها با قراردادهایی به ارزش ده ها میلیون یورو، نام استادیوم را فروخته اند. این مسیر برای همه تیم های بوندس لیگا از سال 2005 فراهم شده؛ از زمانی که باشگاه های آلمانی برای اتمام استادیوم هایشان به بودجه اضافه نیاز داشتند. در آن دوره هر چند دولت آلمان یارانه هایی را برای ساخت استادیوم در اختیار باشگاه ها قرار داده بود اما چند باشگاه برای اتمام پروژه به مشکل خوردند.

آنها الگوی سال 2001 را که توسط چند تیم مثل هامبورگ استفاده شد، پیش گرفتند. شرکت های تجاری و بیمه و بانک ها یکی بعد از دیگری به سمت باشگاه ها آمدند و قراردادهای بلندمدت امضا کردند. نکته مهم در مورد شرکت ها، توانایی شان برای درآمدزایی از نامگذاری در استادیوم هاست. مسیری که آلمان برای نامگذاری و فروش نام استادیوم ها رفته، احتمالا مسیری است که کل اروپا باید بروند. البته به شرطی که بنگاه های تجاریشان قدرت اقتصادی آلمان ها را داشته باشد.

مصاحبه...

یکتا ناصر: اعتماد کردم، پشیمان شدم

احسان علیخانی: از دنیا متنفرم

نماینده ای که شب ها در مجلس می خوابد

گپی با مهسا کرامتي بازیگر سینما

زندگی جالب «بهرام رادان» از زبان پدر و مادرش

خواندن همه اولين بارهايي كه در زندگي يكتا ناصر اتفاق افتاده براي هوادارانش خالي از لطف نخواهد بود.

گاهي بدجنس و گاهي هم خوش‌جنس، اينها شخصيت‌هايي است كه يك بازيگر در دوران كاري‌اش مجبور مي‌شود در قالب آنها فرو برود، هرچند مهم اينجاست كه چه كسي بتواند واقعا چنين كاراكترهايي را براي مخاطب خود زنده كند. يكتا ناصر كه در عنفوان جواني يعني 17 سالگي وارد عرصه پرهياهوي بازيگري شد از همان دست بازيگراني است كه چه در نقش‌هاي مثبت و چه منفي خوش درخشيد و خيلي زود قابليت‌هايش را در اين حرفه به اثبات رساند. خانم بازيگر بنا به اذعان خودش زيادي خجالتي است و البته اين خصيصه‌اش بعضي اوقات آنقدر شدت مي‌گيرد كه دست و پايش را گم مي‌كند. البته اين اتفاقي است كه در زندگي واقعي‌اش رخ مي‌دهد وگرنه در زندگي حرفه‌اي او خجالتي بودن هرگز نتوانسته پتانسيل بالايش را براي ارائه نقش‌هاي مختلف تحت تاثير قرار دهد. خواندن همه اولين بارهايي كه در زندگي يكتا ناصر اتفاق افتاده براي هوادارانش خالي از لطف نخواهد بود.

یک عکس داشتم، بازیگر شدم

ماجراي بازيگر شدنت چطور بود. مثل خيلي‌ها از بچگي رؤياي بازيگر شدن داشتي يا اتفاقي به اين عرصه وارد شدي؟

از سن خيلي پايين به بازيگري علاقه داشتم البته بايد اتفاقاتي پيش بيايد تا تو بتواني به آنچه مي‌خواهي برسي. يادم مي‌آيد 16ساله بودم و تازه پيش‌دانشگاهي را تمام كرده بودم. در واقع در مرحله‌اي از زندگي‌ام بودم كه هنوز تصميمي براي آينده‌ام نداشتم. يك روز يكي از دوستانم به من گفت بايد خواهر 5 ساله‌اش را به يكي از دفاتر فيلمسازي ببرد و از من خواست كه همراه او بروم. من هم به قصد همراهي با او به آن دفتر رفتم. آنجا به من گفتند حالا كه تا اينجا آمده‌اي شما هم يك فرم پر كن، يك عكس پرسنلي در كيفم بود که آن عكسم را روي فرم گذاشتم.چند وقت بعد براي بازي در يك سريال با من تماس گرفتند و من براي بازي در سريال 6 قسمتي گل‌هاي كاغذي جلوي دوربين رفتم. بعد از بازي در آن كار براي بازي در سريال «عيد آن سال‌ها»ي آقاي سعيد ابراهيم‌فر انتخاب شدم. بعد از آن هم در رشته مهندسي دانشگاه قبول شدم.

در مقابل دوربين هيچ حسي نداشتم

يادت مي‌آيد اولين‌بار كه روبه‌روي دوربين قرار گرفتي چه حسي داشتي؟

واقعيت اين است كه اصلا فكر نمي‌كردم كه يك روز به طور حرفه‌اي بازيگري را دنبال كنم. خب، دنياي بازيگري برايم ناشناس بود. اصلا نمي‌دانستم بايد چه كاري انجام دهم يا اين حرفه آينده خوبي دارد يا نه. شايد به همين دليل رشته دانشگاهي هنر را انتخاب نكردم. هميشه فكر مي‌كردم كارهاي هنري نمي‌تواند به عنوان يك شغل ثابت برايم باشد. اصلا به ذهنم خطور نمي‌كرد روزي به بازيگري بخواهم به عنوان يك شغل نگاه كنم. صادقانه بگويم الان بعد از گذشت اين همه سال روبه‌روي دوربين قرار گرفتن استرس و نگراني‌ام بيشتر از روزهاي اول بازيگري‌ام شده است. آن موقع بازيگري برايم جدي نبود به همين دليل اضطرابي حس نمي‌كردم. خب، هم سنم پايين بود و هم اينكه دانش بازيگري را نداشتم بنابراين وقتي براي اولين‌بار بازي كردم هيچ حس خاصي نداشتم.

واكنش افراد گروه در مقابل اولين بازي تو چه بود؟

قبل از شروع فيلمبرداري از من تست بازی گرفته شد و بعد شروع به كار كردم. اما چيزي كه در ذهنم مانده است انرژي‌هاي مثبت اطرافيانم بود. من هميشه عاشق مطالعه بودم اما بعد از اينكه كار بازيگري را شروع كردم سراغ كتاب‌هاي تخصصي، كارگرداني، فيلمنامه‌نويسي، بازيگري و دوربين رفتم. از آن به بعد شروع كردم به طور حرفه‌اي فيلم ديدن و از تجربيات اطرافيانم استفاده كردم.

سختگير شدم

از چه زماني احساس كردي حرفه بازيگري برايت جدي‌تر شده؟

بعد از نقشی که در سريال «با من بمان» بازي كردم. فكر مي‌‌كنم نقطه عطف زندگي من كار كردن با آقاي لبخنده بود. من هم بازيگري و هم خيلي چيزهاي ديگر را از او ياد گرفتم. تصويربرداري «با من بمان» يك‌سال طول كشيد و يك‌سال زماني است كه مي‌توان در آن خيلي چيزها آموخت به‌خصوص كه نقش من در آن سريال نقش اصلي بود، آنجا بود كه احساس كردم دوست دارم بازيگري را جدي‌تر دنبال كنم. بعد از «با من بمان» تقريبا براي تمام سريال‌ها به من پيشنهاد بازي دادند اما فكر مي‌كردم بايد كار بهتري را انتخاب كنم. نكته عجيب اين بود كه خيلي‌ها فكر مي‌كردند «با من بمان» اولين بازي من بوده است.

حال مادرم را مي‌پرسند!

واكنش خانواده‌ات وقتي به تو پيشنهاد بازي داده شد، چطور بود؟

خانواده‌ام مرا تشويق مي‌كردند ولي نگراني‌هاي خودشان را داشتند. مادرم طفلك خيلي اذيت مي‌شد. آن زمان كه شروع به بازيگري كردم موبايل خيلي رايج نبود و هر كسي موبايل نداشت. خيلي وقت‌ها هم پيش مي‌آمد كه شب‌كار باشم. آن وقت بود كه مادرم تا 5 صبح بيدار مي‌ماند تا به خانه بازگردم حتي بيشتر اوقات با من به لوكيشن مي‌آمد و منتظر مي‌ماند تا كارم تمام شود. هنوز هم كساني كه آن زمان با آنها كار كرده‌ام حال مادرم را مي‌پرسند(مي‌خندد).

اعتماد کردم و پشیمان شدم

هيچ‌وقت سعي نكردي به طور آكادميك رشته بازيگري را دنبال كني؟

زماني كه كلاس‌هاي بازيگري رايج شد موقعي بود كه من شناخته شده بودم، شايد اگر در كار آقاي لبخنده «با من بمان» بازي نمي‌كردم، حتما بايد در اين دوره‌ها شركت مي‌كردم. در «با من بمان» آقاي لبخنده آنقدر به من راهنمايي دادند و آنقدر با صبر و حوصله يك سكانس را تكرار می‌کردند تا خوب از آب دربيايد كه ديگر بعد از آن هيچ وقت فكر نكردم بايد در كلاس بازيگري ثبت‌نام كنم ضمن اينكه چون در دانشگاه مهندسي خواندم هميشه فكر مي‌كردم از بقيه كساني كه تحصيلات‌شان بازيگري است عقب هستم، بنابراين سعي كردم با مطالعه اين خلاء را پر كنم. به نظرم فقط بازي بازيگر نيست كه او را موفق مي‌كند، خيلي فاكتورهاي ديگر براي رسيدن به موفقيت وجود دارد مثل اينكه تو بداني چطور با خبرنگارها صحبت كني، روابط عمومي‌ات بايد به چه شكل باشد، با هر آدمي چطور مراوده داشته باشي، با يك كارگردان چطور صحبت كني، با دستيار كارگردان چطور حرف بزني و... .

كسي كه در محيط سينما و تلويزيون نبوده و مي‌خواهد از نقطه صفر شروع كند بايد خيلي به اين نكات توجه داشته باشد. خيلي وقت‌ها برايم پيش آمد كه حرف‌هايم را به دستيار كارگردان مي‌زدم اما بعدها كم‌كم متوجه شدم اين اطمينان من درست نيست چون ممكن است آدم‌ها آنطور كه خودشان را نشان مي‌دهند، نباشند. همه اين نكات براي ادامه كار مهم هستند و تا تو بخواهي كشف كني در موقعيت‌هاي مختلف چطور بايد رفتار كني، زمان زيادي را از دست داده‌اي.

اگر بازيگری بلد نيستي، انسان باش

اولين كار جدي‌ات كدام فيلم بود؟

زماني كه براي فيلم «ساقي» انتخاب شدم وقتي بود كه كم‌كم داشت يك موجي شروع مي‌شد كه از بازيگرهاي جوان‌تر براي نقش‌ها استفاده كنند. تا آن موقع براي بيشتر كارها انتخاب نمي‌شدم چون فكر مي‌كردند سنم كم است. سال 79 كه ساقي را بازي كردم 21 ساله بودم. خب، آن زمان حداقل سن بايد 25 تا 30 سال بود تا به تو نقش جدي داده مي‌شد و تا آن سن بايد در كارهاي نوجوان و كودك بازي مي‌كردي تا قبل از «من ترانه 15 سال دارم» رسما هيچ بازيگر جواني نمي‌توانست نقش اول فيلم را داشته باشد. فكر مي‌كنم اولين كار جدي سينمايي كه بازي كردم همان ساقي بود كه نقش مقابلم را بهرام رادان داشت. او آن موقع فقط «شور عشق» و «آبي» را بازي كرده بود. بعد از بازي در ساقي سطح توقعم بالا رفت. فكر مي‌كردم ديگر در هر كاري نبايد بازي كنم و بايد منتظر باشم تا يك كار خوب به من پيشنهاد شود. البته بعدها كم‌كم متوجه شدم در سينما هيچ ملاك و معياري وجود ندارد كه تو بتواني تصميم بگيري كار بعدي تو چه كاري و چه زماني خواهد بود. فكر مي‌كنم بيشتر شرايط غيراخلاقي است تا اينكه تو بخواهي يك چيز ياد بگيري و آموزش ببيني. من از ابتدا فكر مي‌كردم نبايد پايم را در هر راهي بگذارم. منظورم از غيراخلاقي يك بعد نيست منظورم اين است كه نبايد وارد هر بازي و سياستي شوي كه فقط بخواهي به يك جايگاه برسي. به نظرم اگر مي‌خواهي اسم هنرمند روي تو گذاشته شود بايد تقدس واژه هنر را حفظ كني، اگر فيلم خوبي نتوانستي بازي كني حداقل مي‌تواني انسان خوبي باشي. نمي‌خواهم فكر كنيد خودم را قبول دارم و از خودم تعريف مي‌‌كنم اما حقيقتا دوست دارم آدم خوبي باشم. خلاصه بعد از ساقي يك‌سالي بيكار ماندم. آن موقع توليد فيلم خيلي بيشتر از الان بود، انواع و اقسام فيلم ساخته مي‌شد پس يك‌سال بيكاري زمان كمي نبود.

نمی‌دانم من باید سلام کنم یا آنها

بعد از معروف شدنت و اينكه مردم در خيابان تو را ‌شناختند روند زندگي‌ات چه تغييري كرد؟

اينكه مردم در خيابان تو را مي‌بينند و به تو محبت مي‌كنند، حس لذتبخشي است. البته من يك مشكل بزرگ دارم و آن خجالتي بودنم است. آن روزهاي اول نمي‌دانستم وقتي مردم مرا مي‌‌شناسند و به من نگاه مي‌كنند بايد چه كار كنم، بايد من به آنها سلام كنم يا آنها به من (مي‌خندد).

گاهي برايم پيش مي‌آيد كه حال و روز خوبي ندارم و دوست ندارم شناخته شده باشم اما مجبورم با لبخند به مردم جواب دهم. بعضي وقت‌‌ها شهرت باعث دردسر هم مي‌شود.

فرصت‌هایی که از دست دادم

هنوز هم بازيگري مثل روزهاي اول برايت رؤيايي است يا با واقعيت‌هاي ديگري مواجه شده‌اي؟

شايد خيلي بيشتر از قبل به بازيگري علاقه دارم اما واقعا به دليل شرايط بد سينما و تلويزيون خيلي وقت‌ها احساس پشيماني مي‌كنم و احساس مي‌كنم اين حرفه در خيلي مواقع به من صدمه زده است. بعضي وقت‌ها دچار يك دوگانگي مي‌شوم شايد چون بيشتر روزهاي زندگي را بازيگر بوده‌ام تا خود واقعي‌ام. خيلي از فرصت‌هايي كه مي‌توانستم داشته باشم را از دست داده‌ام و با اتفاقاتي در زندگي مواجه شده‌ام كه خيلي خوشايند نيست و متاسفانه هرچه بيشتر پيش مي‌روم احساس بهتري نسبت به شغلم به من دست نمي‌دهد.

به‌خاطر شغلم زودرنج شدم

شيرين‌ترين اتفاقي كه از دوران بازيگري‌ات در ذهنت باقي مانده چيست؟

ديدن مردمي كه دائم به من حس خوب و مثبت مي‌دهند خيلي حس شيريني است، ضمن اينكه بازيگري مي‌تواند به آدم انعطاف‌ بيشتري بدهد و تو مي‌تواني خودت را با شرايط مختلف وفق دهي. فكر مي‌كنم حرفه آدم به خصوص بازيگري مي‌تواند روي نحوه زندگي و شخصيت او تاثير بگذارد. اين شغل خواه ناخواه آدم را حساس‌تر و نكته‌سنج‌تر مي‌كند. فكر مي‌كنم اين زودرنجي را هم از شغلم وام گرفته‌ام.

یک نفر افسرده می‌شود، یک نفر معتاد

و تلخ‌ترين اتفاق؟

در حال حاضر به جز فوت عسل بديعي چيزي به ذهنم نمي‌رسد به اين دليل كه احساس مي‌كنم آدم‌هايي كه مي‌توانند در حرفه‌شان موفق‌تر باشند زود مي‌روند بدون اينكه آن بازدهي كه توانش را داشتند را از آنها ببينيم. اين شرايط كاري بد سينما همه ما را درگير مسائل مختلف كرده، يك نفر افسرده مي‌شود و فرد ديگر معتاد. اميدوارم هرچه زودتر قبل از اينكه دل بسوزانيم به فكر آدم‌هاي اين حرفه بيفتيم كه وقتي هر كدام از ما به دلايلي از دنيا رفتيم حسرتي باقي نماند. به هر حال مرگ سراغ همه ما مي‌آيد اما بهتر است همان جمعيتي كه براي مراسم ختم و تشييع جنازه تو مي‌آيند وقتي زنده‌اي حضور داشته باشند و از تو حمايت كنند و تو احساس تنهايي كمتري داشته باشي. من نمي‌فهمم چرا عسل بديعي بايد يك‌سال بيكار باشد و حالا كه فوت كرده است همه بيانيه مي‌دهند به‌به چقدر بازيگر خوبي بود و... اين اتفاق واقعا دلم را ‌سوزاند.

احسان علیخانی: از دنیا متنفرم

با احسان علیخانی گفت و گو کردن یکی از آن کارهای سخت است؛ چون روبروی کسی قرار می گیری که با تکیه بر حرفه اش استاد طفره رفتن و بحث را به بهترین شکل عوض کردن است.سعی کردیم تمام حرف های او را پیاده کنیم تا چیزی از قلم نیفتد.

بعد از اتفاقات و حاشیه های سال گذشته که به خاطر برنامه سال تحویل 91 برای احسان علیخانی رخ داد خیلی از ما منتظر یک مصاحبه جنجالی از او بودیم. اما این اتفاق نیفتاد و او به جز یک گفت و گو درباره تولدش با هیچ رسانه ای درباره حال و روز آن روزهایش حرف نزد.

گفت و گویی که پیش روی شماست بعد از پیگیری های فراوان صورت گرفت و نتیجه 2 ساعت پرسش و پاسخ است؛ از اتفاقات 91 تا سینما، موسیقی و حتی فوتبال اما باید اعتراف کرد که با احسان علیخانی گفت و گو کردن یکی از آن کارهای سخت است؛ چون روبروی کسی قرار می گیری که با تکیه بر حرفه اش استاد طفره رفتن و بحث را به بهترین شکل عوض کردن است اگر این گفت و گو تصویری انجام می شد برای اولین بار علیخانی خودش مهمان یک تاک شو بود و «صندلی داغ»ای از آب درمی آمد که دیدنی بود اما سعی کردیم تمام حرف های او را پیاده کنیم تا چیزی از قلم نیفتد.

احسان علیخانی: کم کارم اما گران فروشم ...

با توجه به حاشیه هایی که در سال 91 برایت اتفاق افتاد تصور اغلب افراد این است که سال گذشته برای احسان علیخانی سال خوبی نبوده اما دوست داریم نظر خودت را درباره 91 بدانیم.

- به نظرم تجربه خوبی بود؛ یک سال پر از فراز و نشیب هم برایم تلخی داشت و هم شیرینی. همه چیز با هم بود اما اگر بخواهم کلی بگویم بسنده می کنم به این جمله که 91 برایم تجربه شگرفی بود ضمن اینکه برای من حکم رسیدن به یک پاگرد را داشت؛ منظورم رسیدن به مرز 30 سالگی است. یک سرفصل در زندگیم بود.

تصور می کنم در 91 به جای یک سال چند سال بزرگ شدی؛ نه؟

- این حرف را قبول دارم. وقتی خودم را مرور می کنم می بینیم این حرف، حرف درستی است. در دهه قبلی زندگی ام سال به سال جلو رفتم اما در سال گذشته انگار پرش چندساله داشتم. به یکباره مسیر عوض شد. بگذار یک داستانی را اولین بار اینجا تعریف کنم. من سال گذشته یک تصادف وحشتناک داشتم، ماشینم تقریبا له شد و آن با جرثقیل بردند. تقریبا ساعت 2 شب یک آژانس گرفتم که خانه بروم. یک پسر دهه هفتادی من را سوار کرد. از فرط عصبانیت کفشم را درآورده بودم و چهارزانو روی صندلی نشستم!

راننده تو را شناخت؟

- آره و تعجب کرد و گفت شما چرا اینقدر حالتان بد است؟ ماجرا را برایش تعریف کردم و گفت: «می خواید یه چیزی پلی کنم حالتون خوب شه؟» قبول کردم و دو سه تا قطعه برایم گذاشت که همه آنها شعر بود. من واقعا حالم خوب شد از شنیدن آن شعرها. از آنجایی که این قطعات در فلش او بود نمی توانست آن فلش را به من بدهد و به همین دلیل گفتم: «بریم با هم دور بزنیم.» اصلا حاضر نبودم بروم خانه؛ اینقدر که این آدم حال من را خوب کرد. بعد که رسیدم خانه مطمئن بودم به خاطر آن اتفاق بد تا مدتی ماشین نخواهم خرید.

چطور با یک پسر دهه هفتادی توانستی اینقدر ارتباط بگیری؟

- من در مصاحبت با او فهمیدم که خیلی بیشتر از سنش می فهمد. یک آدم فوق العاده با سواد و باهوش در زمینه ارتباطات بود و خب ما حرف های زیادی برای گفتن داشتیم. یک سوال، تا حالا دقت کردی که متعلق به هر نسلی باشی وقتی در مقابل نسل دیگری قرار می گیری می گویی دهه ما نسل سوخته است و کلی غر می زنی؟!

دقیقا.

- همه ما فکر می کنیم مشکلاتمان از نسل قبل و بعدمان بیشتر است. حرف های من و آن پسر هم با این گلایه ها شروع شد اما بعد فهمیدم که چقدر این آدم اهل مطالعه است. من به او گفتم که در نوجوانی نسل ما دهه شصتی ها اتفاقی افتاد و آن این بود که سر کوچه هایمان یک مغازه ای به نام ویدئوکلوپ باز شد و ما شناسنامه می دادیم و فیلم تحویل می گرفتیم.

اولین بار من وارد آن مغازه شدم و به جای آن همه فیلم که در قفسه ها چیده شده بود و بوی نویی می داد فقط مغازه دار را نگاه می کردم. احساس می کردم این آدم کاشف سینماست! (می خندد) و هر چیزی که این مردبگوید بی برو و برگرد درسته! این آدم اول به شناسنامه من نگاه می کرد بعد به ظاهرم و سر آخر فیلمی را تحویلم می داد. معمولا هم فیلم های جنگی به من می دادند چون در نوجوانی استخوان ترکانده بودم تصورشان این بود که فیلم جنگی بیشتر دوست دارم! ارتباط من با ویدئوکلوپ تا وقتی ادامه پیدا می کرد که فیلم های خوبی تحویل من می داد که دوست داشته باشم اگر یک بار این اتفاق نمی افتاد قطعا ویدئوکلوپ را عوض می کردم و جای دیگری می رفتم. حالا و در این زمان من مجری و آن آقای ویدئوکلوپی خیلی با هم شباهت داریم.

چرا؟

- چون هر دو پول می گیریم در قبال چیزی که می خواهیم تحویل بدهیم. یک دسته مان شناسنامه مردم دستمان است و یک دسته مان شناسنامه مردم دستمان نیست. برنامه ساز موفق کسی است که شناسنامه، هویت و دغدغه مردم دستش باشد، نباشد شکست خورده. مردم دیگر حاضر نیستند برنامه هایش را دنبال کنند.

حالا ماشین خریدی بعد از آن تصادف یا نه؟

- البته الان ماشین خریدم اما در سال 91 من چیزی حدود 10 ماه ماشین نداشتم و با آژانس این ور و آن ور می رفتم. تازه گاهی وسط خیابان دربست هم می گرفتم تا بیشتر کنار مردمم باشم.

احسان علیخانی: کم کارم اما گران فروشم ...

ممکن است با این جمله آخر متهم به زدن حرف های شعاری هم بشوی.

- آره ولی برایم مهم نیست چون دارم اعتقادم را می گویم. من اگر کنار این مردم نباشم که نمی توانم «ماه عسل» بسازم. من چندصدتا ماشین در آن 9 ماه سوار شدم، چندصدتا قصه شنیدم. مردم آدمی مثل من را که در ماشین شان می بینند بعد از سلام شروع می کنند (می خندد) یا در دل می کنند، یا انتقاد می کنند باورت نمی شود که چه حرف هایی می زنند گوجه فرنگی گران می شد به من می گفتند و یک جاهایی یک جوری این را بیان می کردند که من تصور می کردم که اینها فکر می کنند من مقصرم! کل زندگی شان را برای من تعریف می کردند. اینقدر قصه های عجیبی من در این ماشین ها شنیدم.

شماره شان را هم می گرفتی که بهشان کمک کنی یا با آنها در ارتباط باشی؟

- درباره کمک کردن که اصلا دوست ندارم حرف بزنم ولی با بعضی از آنها هنوز ارتباط دارم. این اتفاق که می گویم نه فقط در آژانس و تاکسی که گاهی در خیابان هم رخ می داد. مثلا من در حال پیاده روی بودم که کسی من را سوار می کرد فقط به این خاطر که من را می شناخت. بعد در ماشین می فهمیدم که مثلا آرشیتکت است.

از ارتباط با مردم خسته نمی شدی؟

- قسم می خورم که مهمترین دلیل ماشین نخریدنم در آن برهه این بود که هر روز آدم های جدیدی می دیدم و خیلی حرف های شنیدنی که خسته ام نمی کرد.

این بخشی از ماجراست. بخشی از قسمت اذیت کننده اش هم عکس گرفتن و حتی سرک کشیدن به زندگی خصوصی ات است. این موضوع اذیتت نمی کرد؟

- خب چرا، گاهی با این سوالات شروع می کردند که شما چقدر پول می گیرید... بگذریم.

نه اتفاقا بگذار این بحث را ادامه بدهیم، خیلی جای خوبی رسیدیم. تصور مردم از احسان علیخانی چی بود؟

- فکر می کردندمن و همکاران من آدم های فوق العاده عجیب و غریب، ثروتمندو با نفوذی هستیم در صورتی که خیلی ها می دانند که من وابستگی ام به کارم اندازه تار مو است.

اما نمی توانی این را کتمان کنی که پول خوبی برای اجراهایت می گیری!

- درباره این موضوع حتما حرف می زنیم اما بگذار پرانتز حرف های قبلی ام را ببندم. از یک جایی به بعد من شروع کردم به سوال کردن و آن آدم ها پاسخ می دادند. با خودم می گفتم کاش من یک دوربین با خودم می بردم یواشکی فیلمشان را می گرفتم.

یعنی هیچ وقت این کار را نکردی که صدایشان را ضبط کنی یا تصویرشان را بگیری؟

- (می خندد) نه من شبیه شما خبرنگارها نیست. درباره برنامه هایم فیلم، سینما، چیزهایی که دوست دارند یا ندارند می پرسیدم. من در این گفت و گوها به این نتیجه رسیدم که مردم ما سادگی را خیلی دوست دارند. اینکه به شعور و شخصیت شان توهین نشود. برخلاف کاری که بعضی از ما می کنیم و از جمله خودم گاهی مقوله های ساده را خیلی پیچیده کردم و تحویل مردم دادم.

چه 91 عجیبی داشتی! خب به ما بگو که چقدر آمدن به این پاگردی که ابتدای مصاحبه درباره اش گفتی روی جسارتت در اجرا هم تاثیر گذاشت. این اتفاقات از جسارتت کم نکرده؟

- شک نکن که من هرگز بدون جسارت اجرا نخواهم کرد. من مجری که جسور نباشد را دوست ندارم. فکر می کنم تفاوتی که در من به وجود آمده این است که تا پیش از این در من احساس و هیجان بیشتر بود و حالا اما عقلانیت را بیشتر از آن دو فاکتور با خودم دارم. جسارت اگر با عقلانیت پیوند بخورد خروجی اش خیلی بهتر خواهد بود. چون وقتی پشت سنگرت احساس باشد اجرایت یا خیلی خوب است یا خیلی بد اما عقلانیت و جسارت می تواند این را متعادل کند.

این عقلانیت پر رنگ به خاطر ضربه ای است که در سال 91 خوردی یا از موارد دیگری که ما نمی دانیم نشأت می گیرد.

- من که در سال 91 جز سال تحویل برنامه زنده ای نداشتم. بخواهم نگاه کنم هنوز باوری که دارم این است که من جوری اجرا می کنم و واکنش نشان می دهم که احساس کنم مخاطب نزدیک به من هم همین واکنش را نسبت به آن مسئله دارد. اگر چیزی در برنامه ام بگوید که قانع نشوم حتما به او می گویم. اگر چیزی توی ذوقم بخورد حتما به رویش می آورم. الان از یکسری سوالاتم که در سالیان قبل و برنامه های قبلی ام پرسیدم بدم می آید. به نظرم بیراهه بوده و مطرح کردنش دردی را دوا نمی کرده؛ فقط پشتش یک جسارت بوده همین دارم سعی می کنم که سوالاتم به درد مخاطب بخورد.

این ایستی که به خاطر طرح مسائل اجتماعی در برنامه سال تحویل برایت رخ داد و بعد هم آن حاشیه ها چقدر باعث شد که محافظه کار شوی؟

- باید بپذیرم که حقیقتی وجود دارد و آن این است که میزان حساسیت روی آدمی شبیه من خیلی زیاد است.

مگر آدم شبیه تو چه خصوصیتی دارد؟

- نمی دانم واقعا. اگر فهمیدید به من هم بگویید. شاید آدمی بتواند پرسش های تندتری داشته باشد اما هیچ اتفاقی نیفتد اما حساسیتی که روی من هست روی او نیست. این حساسیت یک جاهایی خوب است و یک جاهایی خیلی بد. بنابراین شکل توقعات نسبت به من خیلی زیاد است. من آمدم 2 تا کار کردم (منهای پشت صحنه)؛ یا «ماه عسل» ساختم یا برنامه تحویل سال. دوتا برنامه ای که هیچ ربطی به هم ندارد؛ یک تاک شویی در ماه رمضان و یکی دیگر یک شو برای عید است. مولفه هایش با هم از زمین تا آسمان فرق دارد. این تفاوت مخاطب را دچار یک هیجان و سردرگمی می کند. با خودش می گوید چرا اینقدر فرق کرد؟ در این چندین سال آزمون و خطاهایی کردم تا به یک زمینی رسیدم که بازی کردن در آن را دوست دارم. این زمین، زمین اصیل من است و حالا فهمیدم که من شلغم کاشتن در این زمین را بهتر از هویج کاشتن بلدم! ترجمه رسانه ای آن هم می شود امضایی که مختص به فرد می شود. من و دوستانم سعی کردیم که از مردم در تاک شو استفاده کنیم. مبنای گفت و گویمان را با مردم عادی گذاشتیم.

موضوعی که فقط درباره احسان علیخانی صدق می کند این است که به واسطه رفتار و کنش و واکنشت حست را بیننده خیلی خوب می تواند تشخیص دهد اما درباره باقی مجری ها این موضوع صدق نمی کند. دیگران سعی می کنند در همه حال خوب باشند و کسی متوجه احوالات شخصی شان نشود.

- این حرف کاملا درست است اما به لحاظ حرفه ای اصلا اتفاق خوبی برای من محسوب نمی شود. یکی از انتقادات جدی ام به خودم همین است. اگر اتفاقی برایم در روز بیفتد کاملا روی اجرایم تاثیر می گذارد، اگر نتوانم با مهمانم ارتباط برقرار کنم کاملا این موضوع در شکل اجرایم هویدا می شود و این کار غلطی است. برای کار کردن در رسانه یک تعریفی که وجود دارد این است که هیچ توجیهی برای مخاطب قابل قبول نیست. وقتی تو حالت بده! چون حال بد من به مردم ربطی ندارد اما دارم سعی می کنم که بیشتر به سمت عقلانیت بروم و این اشکالات را از بین ببرم.

و قبول هم داری که برنامه ات در شب یلدا خیلی غمگین بود و این به خاطر حال بد خودت بود که کاملا قابل لمس بود.

- شب یلدای امسال هم شب یلدا بود و هم مقارن با شهادت امام صادق.

اما قبول کن آن برنامه مناسب شب یلدا و تصورات ما درباره این شب نبود. خیلی ناراحتمان کرد و حتی اشکمان را هم درآورد. من و خیلی های شبیه من برای آیتم خانه سالمندان واقعا متاثر شدند. حس ترحم برانگیزی تو نسبت به برخی از آدم ها حال من مخاطبت را می گیرد!

- من خوشحالم که این را می شنوم این یعنی اینکه تو و آدم های شبیه تو که ناراحت می شوند نرمال هستند. من به شدت برای آن دسته از افرادی که نسبت به آدم های این شکلی بی تفاوت هستند. متاسفم در رسانه حتما باید یک کار مهمی انجام داد اینکه عقیده ات را از عقده ات جدا کنی. بعد از آن به این اعتقاد دارم که من اگر کاری را بسازم که به آن باور ندارم کسی برنامه را تحویل نمی گیرد. احسان علیخانی یکسری مخاطب دارد که از او انتظاراتی دارند و من نباید کاری را بکنم که همه انجام می دهند. همه توقع دارند که در شب یلدا یکسری بازیگر بیاوری و خوشحال و شاد بگوییم و بخندیم اما من ایمان دارم که در همان شب یکسری آدم تنها هستند که دلشان گرفته و هیچ کسی را ندارند.

من حرف آن آدم ها را می زنم که بگویم شما تنها نیستید. شاید با این تصاویر و مستندات بتوانم دلی را بلرزانم که درگیر این ماجرا شوند. شاید آدم هایی مثل تو هم باشند که نتوانند کاری کنند اما با متاثر شدن از این ماجرا متوجه سلامت روحی شان بشوند. آدم های بی تفاوت را هم که من اصلا کاری با آنها ندارم. بازنده ماجرا هم همین دسته بی تفاوت ها هستند. ما باید جریان بسازیم. ما آدم های رسانه ای اگر جریان نسازیم می میریم. مثل آب راکد می شویم و به هیچ دردی نمی خوریم. بگذار برای اولین بار خاطره ای تعریف کنم. یک شب در رادیو میخواستم تست کنم ببینم چقدر می توانم تاثیر بگذارم.

گفتم مردم خواهشی دارم ازتون! می خواهم خواهش کنم هر عکس و ویدئویی از زندگی خصوصی مردم داریم همین الان پاک کنیم. هر کسی این کار را کرد برای ما اس ام اس بزند. تعداد عجیبی برای ما اس ام اس فرستادند و من فهمیدم که n هزار نفر آن شب عکس ویدئویی که از زندگی و حریم خصوصی آدم ها بود را پاک کردند. آن شب یکی از شب های استثنایی زندگی من بود. وقتی داشتم از سربالایی جام جم پایین می آمدم بغضم گرفته بود از تاثیری که آن شب توانستم بگذارم.

خودت هم چیزی پاک کردی؟

- (می خندد) نه؛ چون من هیچ چیزی از حریم خصوصی دیگران در گوشی ام نبوده و نیست ولی بگذار جواب سوالت را کامل بدهم. من برای تاثیر آمدم و همیشه به جمله فلسفی داستایوفسکی فکر می کنم اینکه کسی که اثری می سازد اگر نتواند جواب «که چی؟» را به مخاطبش بدهد اثرش ارزشی ندارد.

در برنامه هایت خیلی رو به دوربین حرف می زنی و گاهی این حرف ها جنبه نصیحت می گیرد. این انتقاد به تو نشده که با 32-31 سال چطور برای پیرمردی 80 ساله که ممکن است مخاطبت باشد، حرف می زنی؟

- اما من همیشه تکیه کلامم این است که دارم با رفیق هایم حرف می زنم. اما چیزی را در نظر داشته باش که وقتی می روی کفش فروشی فروشنده مراعات سنت را نمی کند، محصولش را می فروشد. کار ما هم مشابه همین ماجراست. من برنامه ای ساختم و سعی ام این است که برای حرفم مخاطب هم رده خودم یا کوچکتر پیدا کنم اما برکت برنامه های من همیشه به آن بیننده هایی است که جای پدر و مادری برای من دارند و اتافاقا تعدادشان هم کم نیست.

احسان علیخانی: کم کارم اما گران فروشم ...

ولی از انصاف نگذریم هیچ وقت جسارت و نصیحت را با بی ادبی و گستاخی اشتباه نمی گیری و مشخص است که از هم نشینی با پیرمردها و پیرزن ها لذت می بری.

- اکثر دوستانم از خودم بزرگتر هستند و مشکلی که همیشه با دوستانم دارم این است که از بس پای صحبت پدر و مادرانشان می نشینم خسته می شوند. آخر مگر می شود صحبت یک آدم 70 ساله را قطع کرد؟ این آدم برای من حکم کتاب دارد.

قهرمان دوران کودکی ات چه کسی است؟

- رابین هود را خیلی دوست داشتم.

جز قهرمان های کارتونی چطور؟

- عمویم.

چرا؟

- عمویم شهید شده.

چرا هیچ وقت این موضوع را جایی مطرح نکردی؟ یا چرا از رانت رسانه ای این موضوع استفاده نکردی؟

- نگفتم تا حالا چون کسی از من این سوال را نکرد. پرسیدی من هم صادقانه گفتم. رانت رسانه ای؟! چه شوخی بانمکی!

چه چیزی را از تو بگیرند دنیا برایت تمام می شود؟

- آبرو...

از اینکه لحظه های مهمی مثل افطار و سال تحویل کنار خانواده ات نیستی چه حسی داری. چون این یک عذاب است که آدم در این لحظات کنار خانواده اش نباشد.

- با عذرخواهی از مادرم و خانواده ام باید بگویم که برای من دقیقا برعکس است من اگر در این اوقات تلویزیون نباشم حس خوبی ندارم. من همیشه با دوستانم و نقدشان یک مشکلی دارم چون می گویم که روی تلویزیون حساسیت دارم نه اتفاقات آن.

این روزها چه موضوعی خیلی فکرت را مشغول کرده؟

- اینکه باید برای برنامه بعدی ام چه کارهایی کنم.

راستی گویا پوران درخشنده برای بازی در آخرین فیلمش به تو پیشنهاد داده بود. ماجرای نپذیرفتن آن نقش در «هیس ... دخترها فریاد نمی زنند» را برایمان بگو. چرا در این فیلم بازی نکردی؟

- یکی از فیلم هایی که خیلی روی من تاثیر گذاشت «پرنده کوچک خوشبختی» بود. خانم درخشنده را چند سال پیش در جشنواره فیلم کودک در اصفهان دیدم و من را به دفترش دعوت کرد. رفتم و فیلمنامه را خوانم و به من گفت که دوست دارم نقش نامزد دختر اصلی قصه را تو بازی کنی. سوژه فیلم برای من خیلی جذاب بود از آن جهت که جزو معدود سوژه هایی بود که خودم در تاک شوهایم نمی توانستم درباره اش حرف بزنم.

یعنی تجاوز؟

- آره. همین الان من می توانم یک لیست بلند بالا از آدم هایی که به من پیشنهاد بازی دادند برایت بگویم. مشکل من فیلم خانم درخشنده نبود. مشکل من این بود که مردم احسان علیخانی را با عنوان مجری می شناسند و نمی توانند آن بعد را از من بپذیرند.

البته این حرفت عملا توسط خیلی از همکارانت ردشده. نمونه های زیادی داریم که مهم ترینش شهاب حسینی است.

- شهاب اجرا را رها کرد و بازیگری را ادامه داد. مردم با من به عنوان مجری ارتباط برقرار کردندو شاید من را به عنوان بازیگر نپذیرند. خیلی روی این موضوع فکر کردم. من بازیگری بلد نیستم. این را هم بگویم که اتفاقا پیشنهادهای خیلی خوبی هم داشتم. از آن پیشنهادها که خیلی ها حاضرند برایش هر کاری کنند. هم رل یک بود و هم فیلمنامه عالی داشت اما نپذیرفتم. شاید خیلی از دوستان مجری من بتوانند هم زمان هر دو کار را تجربه کنند اما من بلد نیستم. درباره «هیس ...» هم من آن زمان یک جراحی داشتم و بعد از آن خانم درخشنده نتوانستند من را پیدا کنند و گویا تصور کرده بودند که من به خاطر طرفدارانم این پیشنهاد را نپذیرفته ام.

کارگردانی فیلم و سریال را چطور؟ تجربه می کنی؟

- آره به کارگردانی بیشتر تمایل دارم. من سال ها دستیار کارگردانی کرده ام و قطعا روزی آن را تجربه می کنم. من خیلی پیشنهادهای کاری متفاوتی داشتم که به خاطر آنکه تخصصی در آن نداشتم رد کردم. مثلا چندتا از دوستانم اصرار داشتندکه من سردبیر مجله شان شوم ولی خب من این کار را بلد نیستم و رد کردم. شاید خیلی موقعیت خوبی باشد اما من توانایی آن را ندارم.

خب برسیم به بحث شیرین دستمزد که سعی کردی از جواب دادنش فرار کنی. ما شنیدیم که پولخوبی برای هر اجرا می گیری، درسته؟

- ببین بگذار صادقانه بگویم من کم کارم اما گران فروشم. هیچ کسی این را نمی گوید اما من با شهامت این را می گویم. جاهایی رفتم که فکر نمی کنم کسی پایش را آنجا بگذارد. من با جاهایی ارتباط برقرار می کنم که برای من کاملا احساس وظیفه است. البته این را هم بگویم که اگر بتوانم و وقت کنم اما اگر من را برای یک مراسمی مثل افتتاحیه کارخانه ای دعوت کنند نمی روم. من خیریه، دانشگاه و سالگرد شهدا می روم و هیچ وقت هم حرف پول را با این آدم ها نمی زنم چون آنها گردن من حق دارند. ولی وقتی فلان بانک میخواهد مراسم قرعه کشی بگذارد چرا باید رایگان یا ارزان بروم؟ مگر بانک چه حقی گردن من دارد؟

یعنی اگر به هر دلیلی مدتی نتوانی در تلویزیون باشی آن وقت حاضر نیستی در مراسم افتتاحیه کارخانه و قرعه کشی بانک اجرا کنی و پول خیلی خوبی بگیری؟

- نه؛ باور کن اگر همین الان به من بگویند نیا نمی روم و کار دیگری می کنم. در اینکه من بچه تلویزیونم شکی نیست. وقتی در تلویزیون نباشم حالم بد است چون در آنجا بزرگ شدم. اولین روز که وارد تلویزیون شدم احساس می کردم وارد جعبه جادویی زندگی ام می شدم. فکر می کردم لای کتاب شازده کوچولو را باز کرده اندو گفتند بیا برو این تو! واقعا تلویزیون با نفوذترین رسانه است اما در این 12-10 سال من کارهای دیگری هم یاد گرفتم؛ می توانم تیزر بسازم، می توانم زندگی خوبی هم داشته باشم.

احسان علیخانی! حس می کنی الان و در این زمان مردم چقدر دوستت دارند؟

- من الان در یک پاگردی هستم که می توانم به مسیر دیگری بروم اما این مسیری که الان هستم را دوست دارم. من احساس می کنم که مردم با من ارتباط برقرار کردند. چه خوب چه بد.

احسان علیخانی: کم کارم اما گران فروشم ...

کدام گروه بیشتر با تو ارتباط برقرار کردند؟

- دهه شصت و هفتاد. نسل مامان ها هم خیلی با من ارتباط برقرار کردند نمی دانم چرا؟ البته من به این موضوع افتخار می کنم. وقتی مادری درباره من حرف می زند واقعا ذوق می کنم. در کل احساس می کنم الان در خانه مردم هستم امیدوارم بیرونم نکنند! اگر کم سر می زنم به خاطر این است که حوصله سربر نشوم.

تا حالا شده که بعد از برنامه خانه بروی و مادرت از اجرای تو خوششان نیامده باشد یا بگویند چقدر حرف زدی؟

- زیاد (می خندد) مادر من خیلی اوقات به من انتقاد دارد. بعضی مواقع زنگ می زند می گوید این چی بود روی آنتن گفتی؟ در کل آدم باید به جایی برسد که بتواند برگردد و مسیرش را با افتخار نگاه کند. من یک وقتایی برمی گردم و بعضی از برنامه هایم را که نگاه می کنم عصبی می شوم. دلم می خواهد فریاد بزنم از فرط عصبانیت. من هیجان زیادی صرف کردم به خاطر بعضی از برنامه هایم و این اصلا برایم قابل قبول نیست.

بهترین اتفاق و چهره های 91 را در حوزه های موسیقی، سینما، ورزش از نظرت چه رویدادها و چه کسانی بودند.

- در حوزه موسیقی که من واقعا اتفاق دندان گیری ندیدم. سینما هم (فکر می کند) من اصلا در سال 91 سینما نرفتم. چه عجیب! تئاتر هم زیاد ندیدم که بتوانم حرف بزنم. سال 91 چهره المپیکی و پارالمپیکی ها بود. محمد خالوندی چوپان بوده و رفته لندن قهرمان پارالمپیک شده است. این آدم چهره نیست؟ از نظر من چهره برتر سال است. در المپیک هم به نظرم احسان حدادی واقعا چهره سال 91 بود.

پرسپولیس؟

- نپرس! واقعا سال بدی بود. پرسپولیس واقعا دارد هوادارانش را اذیت می کند. اگر پرسپولیس قهرمان جام حذفی نشود هوادارانش اذیت می شوند. نمی دانم چرا این تیم اینقدر آزاردهنده شده!

فکر می کنی دلیل اصلی این همه افول پرسپولیس چیست؟

- در اینکه این تیم محبوبترین تیم کشور و آسیاست شکی نیست. من احساس می کنم در و تخته جور نمی شود. هزینه می شود، مربی خوبی است، بازیکن خوب است اما باز هم نمی شود که نمی شود! اتفاقی که به نظرم در استقلال دارد بهتر می افتد. آهان! یعنی یکی از منفورترین چهره های سال 91 به نظر من ژوزه بود. من نمی فهمم این آدم با چه رویی رفته از پرسپولیس شکایت کرده؟!

بازیکن محبوبیت در پرسپولیس کیست؟

- بازیکن محبوب کل زندگی ام علی کریمی است.

سوال آخرم این است که از کسی در زندگی شخصی ات متنفر هستی؟

- از تعدادی آدم ناراحت هستم اما از کسی متنفر نیستم. من از دنیا متنفرم که بزرگترین لذتش این است که آدم ها را به جان هم بندازد!

نماینده ای که شب ها در مجلس می خوابد

ناگفته‌هاي زندگي نماينده‌اي كه شب‌ها در مجلس مي‌خوابد/ از "كارگري" تا نمايندگي مجلس

نادر قاضي‌پور نماينده آذري‌زبان و از فعالترين نمايندگان بهارستان، ميزان حقوق دريافتي خود، خوابيدن در مجلس، دلايل نماينده شدنش، سابقه فعاليت، ماجراي سه دوره رد صلاحيت، علت اظهار‌نظر راجع به هر طرح و لايحه و ... را بازگو كرد.

به گزارش خبرنگار پارلمانی باشگاه خبرنگاران؛ یکی از ارکان سه‌گانه نظام جمهوری اسلامی ایران قوه مقننه است که اصل شصت و دوم قانون اساسی این نهاد را اینگونه توصیف می‌کند: "مجلس شورای اسلامی از نمایندگان ملت که به طور مستقیم و با رای مخفی انتخاب می‌شوند تشکیل می‌گردد، شرایط انتخاب‌کنندگان و انتخاب‌شوندگان و کیفیت انتخابات را قانون معین خواهد کرد".

نهاد قانون‌گذاری کشورمان با عمر 107 ساله خود که فراز و فرودهاي مختلفي را پشت سر گذاشته است، هم‌اكنون در ايستگاه نهم مجلس بوده و با احتساب 4 نماينده ميان‌دوره‌اي، 290 وكيل مردم در حوزه‌هاي مختلف انجام وظيفه مي‌كنند.

به خوبي روشن است كه يكي از ويژگي‌هاي بارز مجلس شوراي اسلامي- كه مصداق عيني مردم‌سالاري ديني به شمار مي‌رود- حضور نمايندگان قوميت‌هاي مختلف اين مرز و بوم است كه هركدام با انتخاب مردم حوزه انتخابيه‌ خود براي كل ملت وكالت مي‌كنند.

در اين ميان هستند كساني فارغ از هر حاشيه‌اي، دفاع بحق از حق ملت را سرلوحه كار خويش قرار داده و در اين راه گام استوار برمي‌دارند.

اما مجلس هشتم و نهم صدای آشنایی داد که روزهای یکشنبه، شنبه و چهارشنبه یعنی همان روزهایی که مجلس صحن علنی داد، از رادیو سراسری به گوش ملت می‌رسد و از لابلاي روزنامه‌هاي طيف‌هاي مختلف فرياد مي‌زند، صدايي که بلااستثنا راجع به هر طرح، لايحه و هر موضوع اظهار‌نظر می‌کند.

از این جهت در يك فضاي صميممي پای صحبت‌های "نادر قاضي‌پور" که زبانزد عام و خاص است نشستيم كه خواندن آن خالي از لطف نخواهد بود.

در حال حاضر نهاد قانون‌گذاري کشور در میدان بهارستان پایتخت ایران واقع شده و این نهاد علاوه بر صحن علنی که به صورت مثلث ساخته شده یک ساختمان هفت طبقه نیز داد و از آن به عنوان دفتر کار نمایندگان استفاده می‌شود و دفتر کار این نماینده نیز در طبقه دوم این ساختمان واقع شده است.

با هماهنگی قبلی بعد از جلسه علنی مجلس در دفتر کار دبیر اول کمیسیون جهاد اقتصادی، عضو کمیسیون صنایع و معادن و نایب رئیس فراکسیون کارگری مجلس حاضر شدیم تا گفتگویی داشته باشم.

دفتر کار اين نماینده خارج از راهرو دفتر کاری ساير نمایندگان و در مقابل آسانسور طبقات قرار داد که بدون هیچگونه تشریفاتی فقط یک مسئول دفتر در آنجا حضور داد.

مساحت این دفتر زیاد نیست و دو میز کار به صورت T شکل در آن تعبيه شده و در گوشه آن نیز کمی با فاصله از دیوار چند قفسه برای کتاب قرار داد که علت فاصله آن‌ها با دیو ار را از وی پرسيدم.

در حالی وارد اتاق شديم که مشغول ثبت و ضبط نامه‌اي بود که ارباب رجوع‌اش از حوزه انتخابیه آورده بود، اجازه فوت وقت نداد، فورا دعوت کرد تا در اتاق حاضر شده و گفتگو را آغاز کنیم و فورا گفتگو را با زبان شیرین آذری شروع کرديم.

در ادامه گفتگوی باشگاه خبرنگاران با نادر قاضی‌پور نماینده ارومیه که ناگفته‌های از زندگی شخصی و كاري وی است را می‌خوانیم‌:

باشگاه خبرنگاران: آقای قاضی‌پور از اینکه وقت گذاشتید تا به سوالات ما پاسخ دهید متشکریم، لطفا مختصری از زندگي خودتان بگويید؟

قاضی‌پور: من نادر قاضی‌پور متولد اول فروردین 1337 ارومیه در یک خانواده مذهبی در منطقه اوچ گنبد(سه گنبد) اروميه به دنیا آمدم؛ دوران دبیرستان من توام بود با اشتغال، کارگری و چوپانی، باید بگویم از دوران بچگی تا به حال حتی یک بار هم از پدرم پول نگرفته‌ام بلکه خودم تامین معاش کرده‌ام.

باشگاه خبرنگاران: آقای قاضی‌پور چند خواهر و برادر دارید و فرزند چندم خانواده هستید؟

قاضی‌پور: ما 11 تا بچه بودیم از یک پدر و مادر که 3 تا از خواهر و برادرانم در دوران کودکی به رحمت خدا رفته‌اند، در حال حاضر 4 برادر هستیم و 4 خواهر، من فرزند چهارم خانواده هستم، دو برادر و یک خواهر از من بزرگتر هستند.

باشگاه خبرنگاران: اگر اجازه بدهيد از وضعيت تحصيلي‌تان هم بپرسيم.

قاضی‌پور: سال 1356 دیپلم ریاضی گرفتم، در همین رشته وارد دانشگاه اراک شدم، در آن سال کلاس ما 40 نفره بود که 24 نفر از طریق کنکور آمده بودند و 16 نفر با پارتی آمده بودند بخاطر همین مسئله با رئیس دانشگاه درگیر شدم و برگشتم ارومیه، مجددا در کنکور شرکت کردم و سال 64 در رشته فیزیک کاربردی مدرک کارشناسی گرفتم، در حال حاضر نیز کارشناس ارشد مدیریت دولتی هستم.

باشگاه خبرنگاران: پس زمان دانشجویی نیز روحیه انتقادی داشتید؟

قاضی‌پور: بله، داشتم.

باشگاه خبرنگاران: آقای قاضی‌پور زمان دانشجویی شما مصادف با انقلاب بود، در این برهه چه وضعیتی داشتید؟

قاضی‌پور:‌همزمان با شروع انقلاب فعالیت‌های ما هم شروع شد و در جهاد دانشگاهی و انجمن دانشگاه بودم البته زمانی که در دانشگاه بودم در منطقه عملیات نظامی هم فعالیت داشتم، بعد از تعطیلی دانشگاه‌ها مدت مدیدی هم در جنوب کشور حضور یافتم، در زمان جنگ نیز یعنی سال 61 و 62 در لشکر 31 عاشورا بودم، چندین بار هم زخمی شدم.

باشگاه خبرنگاران: جانباز هستید؟

قاضی‌پور:بله، جانباز 30 درصد هستم.

باشگاه خبرنگاران: در این مدت مسئولیتی هم داشتید؟

قاضی‌پور:‌ شهریور سال 64 که لیسانس گرفتم، رفتم شهرستان پیرانشهر بخشدار بودم و از آنجا نیز رفتم به سردشت و فرماندار این شهرستان شدم.

باشگاه خبرنگاران: تا قبل از نمایندگی چه پستی داشتید؟

قاضی‌پور: بعد از فرمانداری رفتم استانداری آذربایجان غربی و در دفاتر مختلف و همزمان در چندین عرصه مشغول شدم، به عنوان رئیس دبیرخانه شورای تامین، مشاور امنیتی، رئیس ستاد حوادث، مدیرکل امور اجتماعی، مدیر‌کل رسیدگی به شکایات، رئیس ستاد انتخابات و در دفاتر مختلف بودم و تا قبل از مجلس هشتم کارمند استانداري بودم.

باشگاه خبرنگاران: آقا قاضی‌پور لطفا بفرمایید چطور شد وارد مجلس شدید؟

قاضی‌پور: بنده در دوران خدمتگزاریم هیچگونه عشق و علاقه به مجلس نداشته‌ام، در زمان ثبت‌نام کاندیداهای مجلس هفتم برخی دوستان آمدند و به اصرار ما را ثبت نام کردند ولی متاسفانه به ما صلاحیت ندادند، مردم هم دو روز مانده به انتخابات مجلس هفتم که 19 اسفند 1382 برگزار شد، رفتند و پوستر ما را در شهر نصب کردند و روز جمعه که رای‌گیری شد خیلی‌ها، هر چند که ما نبودیم ولی به ما رای دادند و اصولا باید آن انتخابات را باطل می‌کردند چون آرای باطله بیشتر از آرای صحیح بود.

باشگاه خبرنگاران: ظاهرا در آستانه انتخابات مجلس نهم نیز ابتدا رد صلاحیت شدید بعد تایید صلاحيت، درست است؟

قاضی‌پور: بله، در انتخابات مجلس هشتم نیز 4 روز قبل از برگزاری انتخابات ساعت 10 صبح روز چهارشنبه صلاحیت ما را تایید کردند در مجلس نهم نیز ساعت 12 روز چهارشنبه 2 روز مانده به انتخابات ما را تایید صلاحیت کردند، یک برگه فرستادند و گفتند مسلمان شدی (باخنده(

باشگاه خبرنگاران: وضعیت آرای ماخوذه شما به صورت بود؟

قاضی‌پور‌: مردم قهرمان ارومیه حدود 193 هزار رای دادند که دو برابر بیشترین آرای ماخوذه‌ای بود که 15 ساله‌ها نیز رای دادند.

باشگاه خبرنگاران: فکر مي‌کنيد چرا مردم شمار ا بار ديگر انتخاب کردند؟

قاضي‌پور: نمي‌دانم، ولي شايد به خاطر ايستادگي بنده روي گفته‌هايم بود و اين مسئله باعث شد.

باشگاه خبرنگاران: آقاي ‌قاضي‌پور شما تقريبا در خصوص تمامي طرح‌ها و لوايحي كه در مجلس مطرح مي شود اظهار‌نظر مي‌كنيد، آيا اين موضوع دليل خاصي دارد و لطفا بفرمائيد تا چه ميزان در خصوص اين طرح‌ها و لوايح مطالعه داريد؟

قاضي‌پور: ببين پسرم من وظيفه‌ام دفاع کردن از حق و حقوق ملت است و بايد نان حلال ببرم سر سفره‌ام. پس بايد کار خودم را انجام بدهم؛ روي ميز را نگاه کنيد(طرح و لوايح مختلفي وجود داشت) اين طرح و لوايح را بايد به دقت مطالعه کنم و نقاط قوت و ضعف آن را بگويم پس بايد بدون توجه به اين موضوعات کارم را انجام بدهم.

وقتي برخي نماينده‌ها با خانواده‌شان هستند، من اينجا هستم و اين طرح‌ها و لوايح‌ها را مطالعه مي‌کنم، بنده تمام طرح‌ها و لوايح‌ها را مطالعه مي‌کنم، پرسيدن را عار نمي‌دانم، از نمايندگان متخصص استفاده مي‌کنم، تا دستور روز بعدي مجلس را مطالعه نکنم شب نمي‌خوابم به طور مثال الان چند لايحه وجود دارد که هنوز در دستور کار مجلس قرار نگرفته است ولي آن‌ها را کامل مطالعه کرده‌ام و اشکالات آن را نيز نوشته‌ام تا به موقع مخالفت کنم، قانون کار، لايحه اصلاح قانون نظام صنفي و ... از جمله اين لوايح و طرح‌ها هستند که پيشاپيش مطالعه کرده‌ام.

باشگاه خبرنگاران: معمولا تا ساعت چند در دفتر کارتان هستيد؟

قاضي‌پور: من اکثر شب‌ها در مجلس مي‌خوابم؛ همين جا در دفتر کارم يک اتاق کوچک درست کرده‌ام اگر کارم تا بيش از ساعت 10:30 شب طول بکشد همين جا مي‌خوابم.

باشگاه خبرنگاران: واقعا، شبها تنها اينجا مي‌خوابيد!

قاضي‌پور: بله، مي‌توانيد اتاقي که درست کرده‌ام را ببينيد.

(ناگفته نماند فاصله فايل‌هاي کتاب با ديوار که در ابتداي گفتگو اشاره کردم به خاطر اين موضوع بود‌، آقاي قاضي‌پور در همان دفتر کار خود فايل‌هاي موجود را کمي با فاصله از ديوار قرار داده و پشت اين فايل جاي براي استراحت درست کرده است که با يک زيرانداز و چند تخته پتو و بالشت بدون هيچ‌گونه امکانات ديگري در آن جا شب را به صبح مي‌رساند(.

باشگاه خبرنگاران: خانواده‌تان تهران نيستند؟

قاضي‌پور: نه، خانواده‌ام اروميه هستند.

باشگاه خبرنگاران: پس هر سه هفته به آن‌ها سر مي‌زنيد؟

قاضي‌پور: نه، من هر چهارشنبه مي‌روم و شنبه‌ها برمي‌گردم؛ سه شب اروميه هستم و چهار شب تهران هستم.

باشگاه خبرنگاران: تهران خانه نداريد؟

قاضي‌پور: ما از قديم‌الايام در تهران خانه داريم‌ ولي بعضي وقت‌ها مي‌روم فقط سر مي‌زنم، منزل ما طبقه دوم خانه برادر کوچکترم است که گاهي مي‌روم.

باشگاه خبرنگاران: خانه‌تان کدام منطقه تهران قرار دارد؟

قاضي‌پور: شرق تهران، سمت ميدان سبلان.

باشگاه خبرنگاران: علت اينکه شب‌ها در مجلس مي‌خوابيد چيست؟

قاضي‌پور: عرض کردم که اگر کارم تا 10:30 شب طول بکشد اينجا مي‌خوابم؛ ما در اين مجلس حقوق مي‌گيريم پس بايد کار کنيم که اين حقوق حلال باشد، من بايد تمام طرح‌ها و لوايحي که در دستور کار مجلس است را مطالعه کنم اين کار را مي‌کنم، عرض کرم تا دستور روز بعد مجلس را نخوانم، نمي‌خوابم و اين به خاطر اين است که من فقط از مجلس حقوق مي‌گيرم و از جاي ديگر حقوقي دريافت نمي‌کنم پس بايد حقوقم حلال باشد.

باشگاه خبرنگاران: آقاي قاضي‌پور امکان دارد بفرماييد حقوق دريافتي شما از مجلس چه قدر است؟

قاضي‌پور: در مجلس بيشترين حقوق را به من مي‌دهند با در نظر گرفتن جانبازي‌ام،‌ 2 ميليون و 700 هزار تومان حقوق ماهانه‌ام است در ضمن اضافه‌کاري و حق ماموريت هم نداريم.

باشگاه خبرنگاران: يک بحث ديگري که وجود دارد و شما معمولا تکرار مي‌کنيد موضوع نمايندگان شهرستاني و نمايندگان تهراني است‌، فکر نمي کنيد که...

قاضي‌پور: نه من هيچ وقت دنبال بحث قوميتي کردن مسئله نيستم ولي وقتي نماينده‌اي خودش را نماينده‌تر مي‌داند و 10 دقيقه صحبت مي‌کند و به ما اجازه نمي‌دهند من اين مسئله را مي‌گويم.

باشگاه خبرنگاران: آقاي قاضي‌پور سوال پاياني، چند فرزند داريد؟

قاضي‌پور: 2 تا دختر و 2 تا پسر که دخترانم خانه‌دار هستند و پسرانم هم محصل هستند.

گپی با مهسا کرامتي بازیگر سینما

مهسا کرامتي، بازيگر جواني است که از چند سال پيش در کنار بازي، مسئوليت انتخاب بازيگران را هم به عهده گرفته است...

وي همسر راما قويدل است و در کارهايي که همسرش مي‌ سازد به عنوان بازيگر نيز حضور دارد. او مي ‌گويد در زندگي مشترک‌ شان همسرش بيشتر از او گذشت دارد و هميشه براي انتخاب‌هاي او احترام زيادي قائل است. آنچه در پي مي خوانيد ماحصل گفتگوی روزنامه رسالت با اين بازيگر سينما و تلويزيون است؛

مهسا کرامتي با اينکه مي توانست به کار سينمايي ادامه دهد ولي در سريال تلويزيوني ظاهر شد و مي شود. چرا؟

به دليل يکسري مسائل شخصي. البته من در خيلي از کارها به يکسري نشانه ها توجه مي کنم که ممکن است بعضي از اين نشانه ها اشتباه باشد.

شما فکر مي کنيد مسيرتان در تلويزيون درست است؟

بازيگري اي که من مي پسندم همان اجراي نقش هاي مختلف است. يعني بتوانم در نقش هاي مختلف، آدم هاي ديگري بشوم، همه سعي ام نيز همين است و دوست دارم تفاوت نقش هايم را ببينم. فکرمي کنم مسيرم تا الآن درست بوده.

معيار اصلي مهسا کرامتي در انتخاب نقش چيست؟

متن خوب. چون معتقدم اغلب کارگردان هاي خوب ما،متن هاي خوب را انتخاب مي کنند.

نظرتان در مورد افزايش دستمزد بازيگران که اين روزها به موضوع داغي هم تبديل شده چيست؟

موافقم. وقتي در اين روزگار همه چيز تجارت شده، به نظرم اگر به سينما هم به ديد تجارت نگاه شود مشکلي پيش نمي آيد. البته تعداد بازيگران که دستمزدهاي بالا مي گيرند خيلي کم است و به نظرم هم اين حق را بايد به آنها داد که دستمزد بالا بخواهند. چرا که باعث مي شوند مردم به سينما علاقه مند شوند.

درخواستي از مسئولين هنري داريد؟

درخواست که زياد است اما فکر نمي کنم براي کسي مهم باشد که هنرمندان چه درخواستي دارند.

دوست داريد چه ژانري را تجربه کنيد؟

طنز را خيلي دوست دارم و دوست دارم آن را تجربه کنم.

تعريف شما از ماندگاري چيست؟

ماندگاري چيزي است که زمان ندارد و مختص زمان و يا مکان، يا کشور و ملت خاصي نيست و در واقع زبان انسانيت است و جاودانگي هميشگي دارد.

سوپر استار از ديد مهسا کرامتي کيست و آيا او هم دغدغه سوپر استار شدن را دارد؟

در يک مقطع خاص علاقه شديد مردم به يک انسان، آن انسان را تبديل به سوپر استار مي کند که اين لقب بيشتر براي هنرمندان استفاده مي شود و معمولاً تاريخ نشان داده است که يک طلوع دارد و يک غروب.

و در مورد خودم هم بايد بگويم که من سعي مي کنم بعد از اين همه سال بازيگري، بيشتر کار خوب انجام دهم و خيلي دغدغه ستاره شدن ندارم و فکر مي کنم اکثر بازيگران هم سن و سال من هم اين گونه باشند.

وقتي اولين بار تصوير خودتان را از تلويزيون ديديد چه حس و حالي داشتيد؟

از خودم خوشم نيامد، چون خودم براي خودم غريب به نظر مي آمدم.

در حال حاضر به فيلمنامه اي که نظرتان را جلب کند برنخورده ايد؟

به هر حال اخيراً هم کارهاي زيادي به من پيشنهاد شده ولي مي دانيد که هرچه سن آدم بالاتر مي رود، تجربه اش هم بيشتر مي شود. بالأخره توقع مردم از من چيز ديگري است. الآن همه مراقبند ببينند کي با کي کار مي کند و اين وسط تنها چيزي که قرباني مي شود هنر است

شايد بازيگري باشم که خيلي چيزها را به نقش در آورم. من بازيگر بايد تجربه کنم، بايد ببينم چه قدر زندگي کرده ام، خودم هم دوست دارم کار خوب و لذت بخش انجام دهم که هم خودم راضي باشم و هم مخاطب.

حالا با اين شرايطي که بر جامعه حاکم است و مسلماً سينما هم از آن تأثير مي گيرد چه چشم اندازي براي سينما متصور هستيد؟

من آدم اميدواري هستم. خيلي از شرايط موجود تعجب نمي کنم. آرزو مي کنم هر چه زودتر تکليف روشن شود. مردم دارند سخت زندگي مي کنند. من فکر مي کنم در اين بحران هايي که تا به الآن پيش آمده و اتفاقاتي که افتاده بخش فرهنگي ما هوشمندانه تر عمل مي کند ولي اين طور نشد.

اگر بخواهم صادقانه حرف بزنم بايد بگويم همديگر را دوست نداريم، همه انرژي هايمان را گذاشته ايم براي اينکه همديگر را تخطئه کنيم، در صورتي که مي شود يک مقدار با مناعت طبع رفتار کرد.

از اينجايي که هستيد باز هم مي خواهيد جلوتر برويد؟

به نظر من همه انسان ها پيشرفت را دوست دارند و هميشه سعي مي کنند از آنجايي که هستند جلوتر بروند. من هم پيشرفت را دوست دارم و آرزويم طي کردن پله هاي ترقي است و اميدوارم به خواسته ام برسم.

بازيگرهاي مورد علاقه تان؟

خيلي به سينما نمي روم ولي با توجه به کارهايي که ديده ام بازي آقاي آتيلا پسياني را مي پسندم. ضمن اينکه من بازي حميد فرخ نژاد را خيلي دوست دارم. چون بازيگري را هنوز نديدم که بتواند به اندازه آقاي فرخ نژاد جلوي دوربين بازي نکند. جلوي دوربين بازي نکردن خيلي سخت است.

بازي خوب آقاي پرستويي که اصلاً جاي بحث ندارد. به نظر من آقاي پرستويي کمدين بي نظيري هستند. حتي ديوانه وار کارهايش رامي بينم. در بين خانم ها هم بازي ليلا حاتمي در سالاد فصل و ارتفاع پست را ديدم و بازي فاطمه معتمد آريا را.

کوتاهي و بلندي نقش چه قدر برايتان مهم است؟

به نظر من مهم است، وقتي که نقشت کم است بايد در تايم کوتاه، خودت را نشان بدهي. وقتي نقش کوتاه باشد، براي اينکه ديده شود، فشار بيشتري روي بازيگر هست. در يک تايم کوتاه، ديگر فرصت خراب کردن نداريم ولي اگر شما در يک قسمت 6،7 سکانس داري، اگر 3 تاي آن طوري که مي خواهي نشود، حد اقل دو تاي آن بالأخره خوب مي شود.

اصولاً هر کسي نقش کوتاه ولي اصيل و ناب را دوست دارد. يعني کوتاه باشد ولي موقعيت قشنگي داشته باشد. به نظر من خوب است تماشاچي گاهي اوقات دلش براي آدم تنگ بشود.

آدم انتقادپذيري هستيد؟

بله. حتماً.

مي گويند انسان بايد بيشتر محبوب باشد تا مشهور. نظر شما چيست؟

کساني که با تلويزيون و سينما کار مي کنند و به قولي مشهور شده اند، از مشهور شدن راضي هستند. همه مي گويند شهرت خوب است و در بعضي جاها هم عالي است ولي همه کساني که براي مردم شناخته شده هستند مي گويند انسان بايد محبوب باشد و من هم اين حرف را تأييد مي کنم. چون محبوبيت خيلي جاها به درد مي خورد.

به نظر شما اساساً يک هنرمند چه نقشي در جامعه دارد؟

هنرمندان براي اين در دنيا قرار گرفته اند که زندگي را براي بقيه آدمها آسان تر و قابل تحمل تر و زيباتر کنند.

چه موقع بيشترين فشار کاري به شما وارد مي شود؟

حتماً بعد از عيد. چون کارهايم زياد مي شود و بايد بروم سراغ تک تک کارهايم.

زندگی جالب «بهرام رادان» از زبان پدر و مادرش

انچه در ادامه می‌خوانید گفتگو با بازیگر سرشناس و ستاره سینمای ایران، بهرام رادان و پدر و مادرش است که به نوعی زندگی بهرام رادان را از کودکی تا به امروز مرور می‌کند.

حمید فراهانی راد: بهرام رادان که در محله ای خوب در تهران زندگی کرده هیچ وقت دلش نمی خواسته در کودکی اش مثل خیلی از بچه های دیگر مثلا در محل با بچه ها فوتبال بازی می کرد؟ اینقدر حساسیت و وسواس پدر و مادر روی فرزندانشان باعث نشده بهرام رادان احساس کند آنطور که باید بچگی نکرده است؟

یاد گرفتم هیچوقت آرزو نكنم كاش طور دیگرى بود؛ چون همین كه هست حتما بهترین است. از طرفى اتفاقا بعضى وقت ها دلم براى بچه هاى این دوره و زمونه می سوزد؛ زمین بازی شان پاركینگ هاى تاریك است و منتهاى هیجان شان بازى هاى كامپیوترى!

چه شکلی می شود آدمی که پدرش یک نظامی بوده است به سمت هنر گرایش پیدا کند؟ آیا پدرتان دوست نداشت حداقل یکی از پسرهایش مانند خودش نظامی شوند؟ اصلا خودتان چطور این اتفاق را دوست نداشتید؟ ضمن اینکه اگر بر فرض مثال بهرام رادان نظامی می شد دوست داشت درجه نظامی اش چه باشد؟

واقعیت این است که پدر دوست داشت من وكیل بشوم، چون اعتقاد داشت خوب حرف می زنم و این می تواند در دادگاه برگ برنده یك وكیل باشد. فكر نمی كنم هیچ علاقه اى به نظامى گرى من داشته باشد. ضمنا این فرض تو، فرض محالیست، روحیات من با نظامى بودن هیچ میانه اى ندارد.

گویا همه چیز بهرام رادان به مادرش رفته است؛ از گرایش به هنر، خوب حرف زدن، نظم و... یعنی تاثیر مادر بر روی تربیت بچه ها بیشتر بوده است؟

خب مادر وقت بیشترى براى تربیت من گذاشت و طبیعی است كه خیلى تاثیرگذار بوده باشد؛ به خصوص علاقه ام به كتاب و موسیقى را مرهون مادرم هستم.

از شرایط خانه تان وقت کودکی، نوجوانی و جوانی برایمان بگویید. آنطور که مادر گفتند همه اتفاقات خانه براساس نظم و مقررات ویژه ای پیش می رفته و به شدت روی نظم و انضباط بچه ها تاکید داشته اند. یعنی این نظم و انضباط مرهون حضور یک پدر نظامی در خانواده بوده یا مادر وظیفه بیشتری برای برقراری آن به عهده داشته اند؟

پدر یك نظامى و وكیل دادگسترى و مادر ناظم مدرسه؛ این اتفاق مطمئنا فضاى خانه را خشك می كند، ولى خونه ما اینطور نبود، به خصوص در تربیت من یك حس اعتماد وجود داشت و قدرت مانورى كه به من اجازه انتخاب نوع زندگی ام را می داد.

از پارک رفتن هایتان با پدر برایمان بگویید. اول اینکه یادتان هست کدام پارک می رفتید؟ در زمان حضور در پارک بیشترین زمان را برای چه بازی ای صرف می کردید؟

زیاد دوران پارک رفتن‌ها یادم نیست چه بازی می‌کردم، ولی‌ یادم می آید با هم می‌رفتیم پارک ملت و تنها خاطرات مبهمی از آن روزها در‌ ذهنم باقی مانده. البته خاطرم است یک بار اواسط جنگ یک فانتوم آورده بودند تو‌ ورودی پارک گذاشته بودند! (اینکه پارک به فانتوم چه ربطی‌ دارد را نمی دانم!) ولی‌ همیشه این برایم سوال بود که چه جوری آن هواپیما را آنجا آوردن!شاید هم ماکت بوده!

مگر می شود آدم از بچگی هدف داشته باشد که گفته اید از بچگی هدف هایی در سر داشته ام که به یکسری هایشان رسیده ام و به یکسری دیگر نه؟ مهم ترین و بزرگ ترین هدف کودکی های بهرام رادان چه بود؟

خب من آرزو داشتم فرد تاثیرگذارى در جامعه باشم، این آرزو و هدف گذارى هم خیلى كلى بود و نمی توانم به جرات بگویم بهش رسیده ام یا نه،

چقدر از بچگی هایتان را به یاد دارید؟ مثلا اینکه یادتان می آید اولین دیکته ای که نوشتید کی بود؟ اسم اولین معلم تان چه بود؟ بازی و کارتن مورد علاقه بچگی تان چه بود؟

اولین دیكته را یادم نیست ولى دوران جنگ و موشك باران و پناهگاه هاى مدرسه رو خوب یادم می آید. تقریبا اسم همه معلم ها در دوره ابتدایى (مدرسه شهید فرهنگیان) یادم است؛ خانم ها رفیعى، ملكوتى، ورمرزیان و عطار. بازى مورد علاقه ام روپولى بود هر چند اقتصاددان خوبى نشدم! كارتن مورد علاقه ام هم سندباد. شاید علاقه ام به جهانگردى از همین سندباد به ارث رسیده!

خبر دارید پدر یک مقداری از دست شما دلخور است؟ این دلخوری بابت ازدواج نکردن شماست که ایشان در مصاحبه شان به ما هم گفتند و تاکید کردند می خواهند حتما فرزندان بهرام خان را ببینم. در صدد رفع دلخوری پدر نیستید؟!

فعلا برنامه اى براى رفع این دلخورى ندارم، شاید كمى رازیانه دم كرده موجب التیام موقت این دلخورى بشود.

بهرام رادان در چند سالگی خط اصلی و مسیر زندگی اش را پیدا یا تعیین کرد؟

من هنوز در حال كشف كلید زندگى هستم، فكر می كنم نیاز به دانش بیشترى داشته باشم، زندگى معماى حیرت انگیزیست.

رابطه تان با کدامیک از خواهر و برادرهایتان بهتر بود؟ یعنی روحیاتتان با کدامیک نزدیکی بیشتری داشت؟

خب با هر كدام به تناسب خلق و خویشان نزدیك بودم؛ خواهر بزرگم عقل گرا و منطقى است و خواهر كوچكم احساساتى و محافظه كار. با برادرم هم صحبت هاى مردانه و مشورتهاى كارى.

چقدر سخت است که الان هر 4 خواهر و برادر دور از یکدیگر زندگی می کنید؟ حیف نیست آدم سال های قشنگ زندگی اش را به دور از عزیزانش بگذراند؟

دورى زیاد آزار دهنده نیست، هر كسى زندگى و مشكلات خودش را دارد و وقتى براى گله گذارى نیست. به موقع اش دور هم جمع می شویم.

اسطوره بچگی های بهرام رادان که بود؟ یعنی دوست داشت روزی جای چه کسی قرار بگیرد در رویاهای کودکانه اش؟

خب اسطوره‌ها که در جریان زندگی‌ عوض می شوند، من تا جایی‌ که یادم است بچگی‌ هایم اسطوره‌های فوتبالیست داشتم؛ داخلی اش مثلا کرمانی مقدم (البته آن زماتی که پرسپولیسی بودم!) و صمد مرفاوی و محسن گروسی (آن وقت که استقلالی بودم) است. بین‌ فوتبالیست های خارجی‌ هم همیشه دوست داشتم یورگن کلینزمن باشم! بزرگتر که شدم مثلا تو‌ راهنمایی‌ عشق بسکتبال و شیکاگو بولز و موسیقی راک هم کم کم اضافه شد. البته آن وقت ها این چیزها برای خودش تبی بود!

مگر نه اینکه ایرانی ها به آدم های احساساتی معروف اند، پس چطور می شود بهرام رادان سال ها زندگی مستقل در ایران داشت و خیلی وقت ها نیز خارج از ایران حضور دارد ؟ یعنی اصلا دلتنگ پدر و مادرتان نمی شوید؟ نوع ارتباط تان با آنها و میزانش امروز که خارج از ایران هستید چقدر است؟

من خودم را آدم احساساتی‌ ای نمی دانم، البته سعی‌ می‌کنم احساساتی‌ نباشم و تصمیماتم را براساس عقل بگیرم. پدر و مادرم هم خیلی‌ عاقلانه رفتار می کنند و به قول خودشان هر جا که ما خوش باشیم آن ها هم احساس خوبی‌ دارند. ضمن اینکه همه سعی‌ می‌کنیم چند وقت یک بار پیش شان بیاییم. از طرفی‌ خواهر بزرگم هم ایران زندگی‌ می‌کند، بنابراین زیاد تنها نیستند.

الان سال تحویل را با وب کم یا ویدئو کنفرانس در کنار خانواده تحویل می گیرید؟ آخرین باری که تمام خانواده سال را کنار هم تحویل کردید یادتان هست؟

من به جز پارسال اکثر سال تحویل‌ها کنار خانواده بوده ام، امسال هم سعی‌ می‌کنم به هر وسیله‌ای شده کنارشان حضور داشته باشم.

سال 91 برای بهرام چگونه گذشت؟

سال نود و یك شاید یكى از مشكل ترین سالها بود، نه فقط براى من. امیدوارم سال آینده حالمان بهتر از این باشد. آمین.

امسال تحویل سال جای چه کسی برای بهرام رادان خالیست؟

مطمئنا خانواده و دوستانی که در ایران هستند. خب عید در‌ ایران حال و هوای دیگری دارد، به خصوص هوای جاده چالوس و شمال در‌ عید برای همه مان زیباترین نوستالژیست.

اگر ممکن است درباره طرحی که برای بچه های دچار آتش سوزی مرودشت فارس دارید برایمان بگویید. اصلا این طرح از کجا شروع شد؟

چند وقت پیش برنامه ای تلویزیونی دیدم که در آن 5 هزار پزشک متخصص از سراسر جهان گرد هم جمع شدند و مجمعی تشکیل دادند و به سمت آفریقا سفر کردند تا بچه هایی که حالا به هر دلیلی از جمله فقر، بیماری مادرزادی، کمبود امکانات بهداشتی در مناطق محروم آفریقا و... دچار عارضه یا بیماری ای روی صورت شان شده اند که می تواند آینده آن بچه را تحت تاثیر قرار دهد و آن بچه نتواند مانند بقیه آدم ها در اجتماع حضور پیدا کند به صورت رایگان این بیماران را تحت جراحی قرار دادند. در همان برنامه مصاحبه یکی از آن جراحان را می دیدم که می گفت این جراحی برای من 45 دقیقه بیشتر زمان نمی برد ولی می تواند یک عمر را به یک نفر هدیه کند و آن بچه به اجتماع برگردد.

فکر می کنم دو حادثه آتش سوزی ای که در سال های اخیر برای بچه های پیرانشهر و مرودشت اتفاق افتاده حدود 30-20 بچه را دچار سوختگی شدید کرده است، بنابراین بعد از دیدن آن برنامه به ذهنم رسید بیاییم از انجمن جراحان پلاستیک ایران تقاضا کنیم جراحی و درمان این بچه ها را قبول کنند و هزینه های درمان و بیمارستان و تجهیزات پزشکی این بچه ها را نیز از طریق بچه هایی که در کار هنر، ورزش و... هستند بخواهیم دور هم جمع شوند و از مردمی که خیر هستند کمک بگیرند تا تمام هزینه های جراحی این بچه ها تامین شود.

از آن طرف اگر تنها بخشی از جراحان پلاستیک کشورمان دور هم جمع شوند و مجمعی برای درمان این بچه ها تشکیل دهند مطمئنا مشکل شان برطرف خواهد شد. دیگر همه می دانند ایران در بحث جراحی پلاستیک حرف اول را در دنیا می زند، البته شاید همه پزشکان هم نتوانند در این طرح همراه باشند و بالاخره معذوریت هایی برای خودشان قائل باشند ولی اگر تنها 10 جراح پلاستیک هم برای این کار اعلام آمادگی کنند این بچه ها می توانند به اجتماع برگردند و مطمئن باشید پس فردا به این مملکت خدمت خواهند کرد. منظورم این است که ما تا کی می خواهیم منتظر بنشینیم تا این وزیر و آن وزیر کاری برایمان انجام دهند؟ خب کاری نمی کنند! نکنند! ایرادی ندارد. بیاییم خودمان دست به دست بدهیم و به این بچه ها کمک کنیم تا حداقل در آینده مملکت مان سهمی داشته باشیم.

الان به فکر این هستم که چند نفر از بچه ها را دور هم جمع کنم؛ برای چند تا از دوستانم پیغام هایی هم فرستاده ام، اسمشان را نمی آورم که شاید هر کدامشان فردا روزی نخواستند قبول کنند، معذوریتی نداشته باشند. اول تصمیم داریم جمعی از هنرمندان و ورزشکاران را تشکیل دهیم و یکسری کمک های مردمی را جمع کنیم و بعد از آن نیز سراغ پزشکانی برویم که حاضرند داوطلبانه جراحی این کودکان را انجام دهند؛ این کار یک آستین بالا زدن و همتی را می طلبد که انشالله فردا روزی از اینکه این بچه ها دوباره می توانند به اجتماع برگردند لذت ببریم.

رضا رادان و مهین دخت سهامی؛ با پدر و مادری که پسرشان ستاره سینمای ایران است

ما پدربزرگ و مادربزرگ اینترنتی ایم!

40 سال است در همین خانه عمر می گذرانند. اینجا خانه ای قدیمی در محله زعفرانیه تهران است؛ اینجا همان خانه ایست که ستاره امروز سینمای ایران در آن متولد شده و امروز یکی از محبوب های مردمش است. چند وقتی می شد برای ترتیب این ملاقات با هم گپ می زدیم تا راضی شان کنیم چون دوست نداشتند عکس و گفت و گویی ازشان منتشر شود اما خب ما پارتی ای به نام «بهرام رادان» داشتیم که آخر سر هم راضی شدند.

«رضا رادان» و «مهین دخت سهامی»؛ بالاخره کاشف به عمل آمد و فهمیدیم خوش تیپی پسر چشم آبی شان از کجا نشات می گیرد. آنها سال هاست کنار یکدیگر زندگی می کنند و از همان اولین برخورد با خنده و رویی گشاده ما را پذیرفتند. در گفت و گویی که پیش روی شماست آنها درباره همه اتفاقات این سال های زندگی بهرام رادان از کودکی تا ستاره شدن او حرف زدند؛ از شیطانی های دوران بلوغش تا اولین فیلمی که از او روی پرده سینماها دیدند و خیلی چیزهای دیگر! به جبر زمانه سال هاست دور از فرزندانشان زندگی می کنند و به قول خودشان پدر بزرگ و مادر بزرگ های اینترنتی هستند! خب آنها هم مجبورند به جبر زمان مدرن تر زندگی کنند.

اگر موافق باشید از اول داستان شروع کنیم. کدام یکی از شما اسم «بهرام» را انتخاب کرد؟

مادر: روزی که بهرام به دنیا آمد، پدرم که خدا بیامرزدشان برای عیادت به بیمارستان آمدند و گفتند «بابا جان اگر صلاح می دانی اسم پسرت را بهرام بگذار.» البته این اسم در ذهن خودم هم بود ولی چون ایشان هم تاکید کردند دیگر تردیدی نکردم. البته متاسفانه پدرم تنها 10 روز بعد از تولد بهرام از دنیا رفتند، اما حتی کادوی تولدش را هم دادند.

پس آقا بهرام ته تغاری خانواده شما هستند.

بله.

راست است که می گویند ته تغاری ها نازشان بیشتر از بقیه بچه هاست؟

مادر: نه، من خودم هم ته تغاری هستم، ولی این را نه در خودم احساس کردم و نه در بهرام.

درست است که پدر و مادرها به بچه اولشان بیشتر رسیدگی می کنند و رویش حساسیت بیشتری دارند؟

مادر: حساسیت و رسیدگی های ما برای همه بچه هایمان یکسان بوده. زمانی که بچه اول و دومم را به دنیا آوردم کار نمی کردم البته قبل از آن دبیر بودم، با این وجود به هیچ وجه شیوه تربیتی بچه هایمان با یکدیگر تفاوتی نداشت.

پدر: خب آدم سر بچه اول احتیاط و حساسیت بیشتری به خرج می دهد اما سر بچه های بعدی تجربه ات بیشتر می شود و حواست جمع تر است.

بهرام رادان بیشتر به سمت مادرش گرایش دارد یا پدر؟

مادر: هر دو.

آخر خودش می گوید مثلا از نظر صحبت کردن به مادرم رفتم.

مادر: خب بله... برای اینکه پدرشان خیلی ساکت تر از من هستند.

آقای رادان می توانم بپرسم شغل شما چه بوده؟

پدر: من نظامی بودم. سال 1333 استخدام نظام شدم و در سال 1337 ستوان دوم شدم تا انقلاب که آن زمان دیگر سرهنگ تمام بودم. بعد از انقلاب اسلامی نیز برای اینکه می خواستند ارتش را مردمی کنند بازنشسته ام كردند.

مادر: در واقع ایشان را زود بازنشسته کردند و به نوعی بازنشسته اجباری شدند!

پدر: بله، در اصل شورای انقلاب مصوبه ای صادر کرد که کسانی که بیش از 25 سال خدمت کردند باید بازنشسته شوند.

چه شکلی می شود فرزند پدری که خودش نظامیست و همه با روحیات نظامی ها آشناییم هنرمند شود؟! شخصا دوست نداشتید بهرام خان هم مثل خودتان نظامی شود؟

پدر: من همه چیز را به اختیار خودش گذاشتم، یعنی روی انتخاب مسیر کاری اش روی هیچ گزینه خاصی تاکید نداشتم، همیشه به او می گفتم ببین خودت دوست داری چه کار کنی، البته دوست داشتم شغلى مثل وكالت را انتخاب كند، چون احساس میكنم میتوانست وكیل موفقى شود.

مادر: اصلا ما روی هیچ کدام از بچه هایمان تاکید خاصی نداشتیم، در واقع همه چیز را در اختیار خودشان گذاشتیم و بدون هیچ گونه دخالت و اظهارنظر خاصی اجازه دادیم خودشان تصمیم گیرنده باشند. .

آقا بهرام که در هیچ دوره و مقطع تحصیلی ای شاگرد شما نشدند؟

مادر: بهرام که نه ولی چون 11 سال معاون یک مدرسه بودم دخترم 3 سال دوره راهنمایی اش را در همان مدرسه گذراند.

پس چون شما خودتان دبیر بودید اینقدر روی تحصیلات بچه ها تاکید داشتید؟

مادر: والله نه این شکلی نبود که حساسیت زیادی داشته باشیم و بچه ها را تحت فشار بگذاریم. الان می بینم پدر و مادرها بچه هایشان را خیلی تحت فشار می گذارند و مدام تاکید می کنند حتما باید این کاره شوید یا فلان رشته را بخوانید و از این چیزها. در واقع ایده آل های خودشان را در بچه هایشان می بینند. فرض بفرمایید منِ نوعی که مثلا آرزوم بوده پزشک شوم و نشده ام، می آیم فرزندم را مجبور می کنم پزشکی بخواند! ولی در خانواده ما اصلا اینگونه نبود.

شغل آقا شهرام پسر بزرگ تان چیست؟

مادر: پزشك طب سوزنی است. شهرام 17 ساله بود که از ایران رفت. او ابتدا به سمت رشته کارگردانی رفت ولی بعد از مدتی دید آنجا شرایط خاصی وجود دارد برای همین به طب سوزنی و طب چینی گرایش پیدا کرد و در همان رشته تحصیل کرد.

تا آنجا که می دانم خواهر بزرگ بهرام «ژیلا» خانم الان در ایران زندگی می کنند.

مادر: بله، ایشان ایران هستند ازدواج کردند و صاحب دو فرزند هستند؛ دخترش دندانپزشک است و همسرشان متخصص اطفال و دو تا هم نوه دارند.

و ایشان الان همدم شما در ایران هستند.

مادر: صددرصد. یعنی واقعا اگر ایشان نبود خیلی بر من سخت می گذشت. بچه ها عاشقانه «ژیلا» را دوست دارند و ایشان هم بالطبع همین حس را نسبت به برادرها و خواهرش دارد و هیچ وقت هیچ چیزی نتوانسته این محبت و عشق فی مابین شان را خدشه دار کند، چراکه ایشان هم فوق العاده بامحبت هستند. بالاخره دوری بچه ها و نوه هایمان هم جبر زمانه است و ما همیشه پدربزرگ و مادربزرگ های اینترنتی بودیم! (خنده) یعنی بیشتر صداوسیما بودیم. البته این تنها ما نیستیم که به این مسئله مبتلا هستیم بلکه جامعه مبتلا به این موضوع است.

البته اصولا مادرها بیشتر به سمت پسرهایشان گرایش دارند.

مادر: نه اصلا هیچ تفاوتی بین بچه هایمان نیست. بچه خوب، خوب است دیگر، مهم عشقی است که آدم از بچه هایش می گیرد.هنر در خانواده شما چه جایگاهی داشت یا دارد؟ به نظر رگه هایی وجود داشته که باعث شده آقا شهرام و بهرام به این سمت گرایش پیدا کنند.

مادر: در خود من بوده. در خانواده پدری ام هم این گرایش به هنر وجود داشته است. خدا رحمت کند عمه ام را که چه از نظر صدا و چه زدن ساز ویولن و موسیقی هنرمند بودند. خودم هم گرایش زیادی به هنر داشتند ولی خدا مادرم را بیامرزد که خانواده شان مذهبی بودند، بنابراین دوست نداشتند وارد عرصه هنر شوم. ولی هنر همیشه در بطن و ذات من بوده است.

پس این علاقه مندی آقا بهرام به خوانندگی و عکس هایی که در بچگی از ایشان دیده ایم که در اتاق شان عکس خواننده های مختلف نصب بوده از همین جا نشات می گیرد.

مادر: بله، شخصا خودم خیلی دوست داشتم هنرپیشه شوم و هر کس هم با من آشنا بود همیشه می گفت ؟ تو چرا هنرپیشه نشدی؟(باخنده) چون خیلی خوب می توانی بازی کنی. مثلا اگر بخواهم خیلی راحت می توانم مانند خودتان صحبت کنم.

بنابراین علاقه مندی به بازیگری در خانواده شما ارثیست و این ارث از شما به بهرام خان رسیده است؟

مادر: امیدوارم اینطور باشد.

ولی من فکر می کنم پدر خانواده با بازیگر شدن آقا بهرام مخالف بودند!

مادر: نه اتفاقا ایشان خیلی راحت با این موضوع کنار آمدند و هیچ وقت اعمال نظری نکردند.

آخر می گویند نظامی ها خیلی آدم های خشک و جدی هستند.

مادر: ممکن است در مراحل خاصی جدی باشند ولی در این مورد خاص ایشان هیچ وقت نظر مخالفی نداشتند.

اذیت کردن های آقا بهرام چه شکلی بود؟ شیطان بود؟

مادر: نه اذیت خاصی نداشت، فقط در دوره دبیرستانش کمی بازیگوش بود که خب آن هم به سن خاص بلوغش مربوط می شد که به کمک همدیگر از کنارش گذشتیم.

آقای رادان یادتان می آید آخرین باری که شما و آقا بهرام با هم قدم زدید کی بود؟

مادر: البته الان که همه با ماشین این ور و آن ور می روند! (خنده)

پدر: خب من بهرام را خیلی به پارک می بردم.

مادر: البته منظورشان در دوره کودکی بهرام است.

منظورم زمانی است که آقا بهرام دیگر مشهور شده بودند.

مادر: آن زمان بهرام دیگر شیوه و مراودات خاص خودش را داشت و ما هم شیوه زندگی خودمان را داشتیم. یعنی با وجودی که در یک خانه زندگی می کردیم، بهرام خیلی کم فرصت می کرد کنارمان باشد و شاید گاهی وقت ها در روزهای تعطیل می توانستیم کنار هم یک ناهار بخوریم؛ چراکه تراکم کارش زیاد بود و کمتر می توانستیم با هم باشیم.

اصولا این اتفاق برای مادرها خیلی سخت است که بچه هایشان درگیر کار شوند و دیگر کنارشان نباشند.

مادر: نه اتفاقا من این شرایط را می پسندیدم به این دلیل که می دیدم دارد کاری را انجام می دهد که واقعا دوستش دارد.

پس برای همین هم هست که الان که خارج از کشور زندگی می کند برایتان زیاد سخت نیست.

مادر: بله تحمل می کنم. البته به جز بهرام بقیه بچه هایم هم خارج از ایران زندگی می کنند. الان شاید بیش از 20 سال است که از هم دوریم، با این وجود حتی یک بار هم بهشان نگفته ام دلم برایشان تنگ می شود و تاکید کنم به ایران برگردند. شاید در تنهایی های خودم احساس دلتنگی کنم ولی هیچ وقت این حق را به خودم نداده ام که به خاطر دوست داشتن های خودم زندگیشان را خراب کنم. در کل معتقدم بچه هایم باید همانطوری زندگی کنند که دوست دارند. یعنی احساس قشنگی ندارم بخواهم خودم را به آنها تحمیل کنم.

یادتان هست اولین باری که آقا بهرام آمد خانه و گفت می خواهم بازیگر شوم کی بود و چه اتفاقی افتاد؟

پدر: بله، آمد گفت می خواهم بروم بازیگر شوم برای همین در کلاس بازیگری ثبت نام کرد و در همان حین کلاس هایش بود که برای بازی در فیلم «شور عشق» انتخاب شد و به استودیوی ساخت این فیلم رفت. اتفاقا اولین روز از من خواست با هم به آن استودیو برویم و خواست من را به تهیه كننده معرفی کند و حدود یک ساعتی با آن آقا(داریوش بابائیان، تهیه كننده شورعشق) صحبت کردیم و چون ایشان هم مثل خودم اهل اصفهان بود حسابی رفیق شدیم وگپ زدیم و از من و بهرام سوالاتی پرسیدند و ما هم جواب دادیم...

بالاخره بهرام برای آن کار قرارداد بست.

مادر: بالاخره از همان جا استارت کارهایش خورد.

استرس هم داشتید؟

مادر: خب من مقداری استرس داشتم و همیشه هم این موضوع را به شهرام که در آمریکا بود می گفتم. اگر حمل بر خودستایی نباشد آن ظاهر خوبی که بهرام داشت باعث نمی شد مسائل دیگر زندگی اش تحت الشعاع قرار بگیرد. من همیشه به پسر بزرگم می گفتم بهرام یک مقدار مردم دار است و همین باعث می شود بیشتر از این محیط بترسم، چون محیط سینما را نمى شناسم، آن هم در سن ١٩-٢٠سالگی که شرایط ویژه و حساسی دارد. بعد شهرام حرف بسیار قشنگی به من زد که خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم؛ او گفت «مامان، باید بچه ها را مثل کبوتر پرواز داد تا خودشان بروند پرواز کنند. اگر جلد باشند به آشیانه برمی گردند وگرنه مطمئن باش هیچ کاری نمی توانیم برایشان بکنیم.» این جمله خیلی برایم جالب بود. در کنار همه مواظبت ها و دقت نظرهای لحظه به لحظه ای که روی کارهای بهرام داشتیم، شکر خدا بدون هیچ اتفاقی از این مرحله سخت گذشت. خب برای من خیلی سخت بود، چون باز برای پدرش راحت تر قابل هضم بود اما من مسئولیت بیشتری داشتم و باید همه جوره حواسم را جمع می کردم اتفاقی نیفتد.

نام فیلم هایی که آقا بهرام بازی کردند را حفظ هستید یا نه اینقدر زیاد شده که آمارشان از دست تان در رفته؟

مادر: نه آنقدر هم زیاد نیست، فکر کنم تا امروز 20 تا فیلم شده باشد.

خب بین همه فیلم هایشان کدام را بیشتر دوست دارید؟

مادر: من «آواز قو»یش را خیلی دوست داشتم. آن زمان خیلی از بازی بهرام خوشم آمد ولی خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم، یعنی سر آن فیلم خیلی گریه کردم! حتی شهرام هم به من زنگ زد گفت نتوانستم این فیلم را کامل نگاه کنم، مخصوصا آن صحنه ای که به سمت بهرام تیراندازی می کردند. بعد از «آواز قو» نیز به نظرم «سنتوری» هم فوق العاده بود و نمی توانم احساسم را بگویم. هر چند آن فیلم خیلی تلخ و گزنده بود. «شمعی در باد» را نیز دوست داشتم و بهمراه «آواز قو» و «سنتوری» به نظرم دلنشین تر از بقیه آثار بهرام هستند. بهرام سر «سنتوری» واقعا سنگ تمام گذاشت و آن فیلم با وجود تلخ بودن جذابیت های زیادی داشت.

آن سال هم که پسرتان برای بازی در همین «سنتوری» سیمرغ جشنواره فجر را بردند. خودتان هم در آن جشن بودید؟

مادر: نه.

ولی می دانستید قرار است سیمرغ به بهرام برسد.

مادر: بله خب اخبار را از تلویزیون پیگیری می کردیم و دوستان خودش تلفن می کردند و تبریک می گفتند. برای خودمان هم مهم بود این اتفاق بیفتد.

حالا واقعا از بچگی استعداد آرتیستی را در بهرام می دیدید؟

مادر: بله.

خب مثلا چه کارهایی می کرد؟ آیا از همان بچگی به خواندن علاقه داشت یا مثلا در خانه برایتان فیلم بازی می کرد؟

مادر: یکی از خصوصیات بهرام این بود که هیچ وقت علاقه ای به شو دادن نداشت و نمی خواست خودش را جلوی دیگران مطرح کند. هر چند در كودكى و نوجوانى اش گاهى مواقع شیرین كاری هایى می كرد و توجه ها را به سمت خودش جلب می كرد، ولى این میل با بزرگ شدنش كم رنگ تر شد یا بهتر بگویم حالت حرفه اى تر به خود گرفت.

آلبوم موسیقی شان را شما هم شنیدید؟

پدر: بله...

مادر: بله. البته این آلبوم برای بهرام یک نوع امتحان و تجربه جدید به حساب می آمد و قصدش این نبود که حتما یک خواننده شود. شاید می خواست اتفاق جدیدی را در زندگی اش تجربه کند یا خواسته ای بود که دوست داشت به آن نیز برسد. این یک علاقه خصوصی و همیشگی برای بهرام بود که دلش می خواست حتما یک بار آن را امتحان کند. هر چند این اتفاق طرفداران و منتقدان خاص خودش را داشت.

این موضوع ناراحتتان نمی کند اگر در محفلی باشید آدم ها از بهرام انتقاد کنند؟

مادر: نه اگر انتقاد به جا و درست باشد چرا ناراحت شویم؟ یادم است چند سال پیش برای انجام کاری به پاساژی رفته بودم که یک آرایشگاه مردانه داشت و من برای پرسیدن آدرسی به آنجا رفتم. داخل که شدم دیدم مجله ای روی میزشان است که عکس بهرام رویش چاپ شده. روی آن عکس نور افتاده بود و همین باعث شده بود موهایش حالتی شبیه مش پیدا کند. بعد دیدم دو تا جوانی که در آن آرایشگاه هستند دارند می گویند «نگاه کن... این بهرام رادان هم خودش را هر روز به یک قیافه درمی آورد! اینجا هم موهایش را مش کرده!»

طبیعتا آن لحظه من به عنوان مادر بهرام باید جبهه می گرفتم ولی خیلی خونسرد به آنها گفتم «آقایان من آقای رادان را دورادور می شناسم، اصلا اینگونه که می گویید نیست.» خب هر کس می تواند نظر خودش را داشته باشد و اصلا نباید ناراحت شد. از طرفی وقتی چیزی واقعیت ندارد برای چه به آدم بربخورد؟ جلوی دهان مردم را که نمی شود بست! به نظرم آدم ها تا آنجا که به شان و شخصیت کسی برنخورد حق انتقاد دارند، بنابراین دلیلی ندارد چون بچه من است همه صدا، هنر و بازی اش را دوست داشته باشند. هر کس بهرام را دوست دارد لطف می کند و اگر هم ندارد باز هم لطف می کند.

علایق اصلی آقا بهرام چیست؟ منظورم همه چیز است؛ مثلا از بین غذاهای شما کدام را بیشتر دوست دارند؟

مادر: خب کلا که دستپخت من را دوست دارد، البته همه دستپخت مادرشان را دوست دارند، بهرام هم مثل همه. بهرام همه غذاهای خوشمزه را دوست دارد ولی مثلا قرمه سبزى را بدون لوبیا ترجیح میدهد.

البته فکر می کنم الان دستپخت خودش هم خوب شده باشد.

مادر: بله، این دفعه که برگردد دیگر خودش باید بپزد و ما بخوریم. (خنده) البته تا الان که این اتفاق نیفتاده ولی الان که دیگر در آشپزی تبحر پیدا کرده اگر ببنمش باید بهش بگویم بیا یک خرده جاهایمان را با هم عوض کنیم! (خنده)

تصورش را می کردید یک روز یکی از افراد خانواده باعث شهرت خاندان «رادان» شود؟

مادر: ببنید... برای ما معروفیت چندان مهم نیست بلکه محبوبیت در درجه اول قرار دارد. اگر این معروفیت باعث محبوبیت شده باشد ارزشمند است.

آرشیو عکس ها و گفت و گوهای آقا بهرام را دارید؟

مادر: بله، 90 درصدشان را داریم.

شنیدم طرفدارهای بهرام پاشنه در خانه شما را درآورده اند!

پدر: (خنده)

مادر: بله قبلا اینطوری بود. ما حدود 40 سال است در همین خانه ای که دیدید زندگی می کنیم.

خب برایمان تعریف می کنید طرفدارهای بهرام چه کار می کردند؟ مثلا هدیه می آوردند، نامه می نوشتند یا چه؟

مادر: این چیزها که برای هر هنرمندی وجود دارد و طبیعی است.

برخوردتان با آدم ها چه شکلی بود؟

مادر: برخورد من با تلفن هایی که به خانه مان می شد جدى تر بود، چون دوست نداشتم محیط خصوصی خانه ام را پاتوق طرفداران بهرام کنم! برای همین همیشه جدى برخورد می کردم؛ منظورم از جدى برخورد کردن، برخورد بد نیست، یعنی اینکه به آنها می گفتم درست است كه بهرام را دوست دارید ولى حق ندارید مزاحم شوید!

یعنی اینقدر تلفن می شد؟ اصلا از کجا تلفن خانه تان را آورده بودند؟

پدر: خیلی راحت... از 118 می گرفتند.

مادر: خب دوستان و همکاران زیادی داشتیم که همدیگر را می شناختیم و احتمالا از آنها می گرفتند.

بابت این مزاحمت ها بهرام را دعوا می کردید؟

مادر: چرا دعوایش کنیم؟

خب این مزاحمت ها همه نتیجه بازیگر شدن بهرام بود.

مادر: اصلا... آخر این اتفاقات که تقصیر بهرام نبود.

پدر: بالاخره این راهی بود که انتخاب کرده بود و پیامدهایی نیز داشت.

اولین باری که برای دیدن بهرام روی پرده به سینما رفتید خاطرتان هست؟

مادر: بله، برای دیدن فیلم «شور عشق» که اولین کار بهرام بود به سینما رفتیم.

پدر: خب من هم احساس خیلی خوبی داشتم و به او افتخار می کردم.

یعنی جوانی های خودتان را در او می دیدید؟

پدر: والله من که در جوانی ام در کارهای هنری نبودم که بخواهم خودم را با او مقایسه کنم. ولی دیدم استعداد خوبی در این کار دارد.

خود آقا بهرام هم همراهتان بود؟

مادر: نه، ما هیچ وقت با هم به سینما نرفتیم. حتی بین فیلم هایش فقط در اکران خصوصی «بی پولی» و «آواز قو» شرکت کردیم. حتی «سنتوری» را هم نرفتیم.

یعنی شما هم سی دی «سنتوری» را گرفتید؟

مادر: بله، چون در سینماها نشان ندادند سی دی اش را دیدیم.

پدر: فکر کنم یك شب خودش سی دی را آورد و ما دیدیم.

وقتی فیلم هایش را می بینید تحلیلشان هم می کنید؟

مادر: با خودش که بله.، ولی بعضی وقت ها که وقت نداشت سناریوهایش را می آورد خانه و می گفت مامان آن را بخوان و نظرت را به من بگو. البته این اتفاق تنها یکی دو بار افتاد.

انضباط و سر وقت بودنی که بهرام دارد بین اهالی مطبوعات و سینما معروف است. این نشات گرفته از پدرشان است که نظامی بودند یا نوع تربیت مادرشان؟

مادر: بیشتر به من رفته است. چون من به شدت به سر وقت و خوش قول بودن معتقدم؛ یعنی اگر یک جا ساعت 8 دعوت باشیم شده خودم را به آب و آتش بزنم حتما نیم ساعت زودتر از موعد می رسانم.

پدر: یعنی همسرم می گوید اگر زودتر هم برسیم، در ماشین بنشینیم تا سر موقع برسیم.

یعنی برادر و خواهرشان هم همین گونه اند؟

مادر: خب خیلی سال است بچه ها از من دورند.

منظورتان این است که شما هم پیش شان نمی روید؟

مادر: چرا، ولی رفت و آمدهای گسترده ای نبوده.

هیچ وقت تصمیم نگرفتید شما هم به خارج از کشور بروید و همان جا زندگی کنید تا پیش هم باشید؟

پدر: نه روحیات همسرم با زندگی در خارج از کشور سازگار نیست. برای من هم تفاوتی ندارد، چون یاد گرفته ام هر جا باشم خودم را با محیط و شرایط موجود وفق بدهم و می سازم، ولی ایشان حساس اند و نمی توانند جایی غیر از ایران زندگی کنند.

مادر: من عاشق خاک خودم هستم. خب مسلما آمریکا و نقاط مختلف دنیا زیبایی های خاص خودش را دارد که هر کسی دلش بخواهد حتی برای یک بار آنجا را ببیند ولی من معتقدم «این خانه قشنگ است، ولی خانه من نیست.» این موضوع عمیقا در وجود من هست، برای همین عاشقانه وطنم را دوست دارم و بزرگ ترین آرزوی زندگانی ام این است که سربلند و مفتخر زندگی کنم.

الان ارتباط تان با بچه ها چه شکلی است؟

مادر: بالاخره رفت و آمدهایی وجود دارد و از طریق تلفن یا اینترنت با هم در ارتباط هستیم.

خب برادر و خواهر آقا بهرام که ازدواج کرده اند و سر زندگیشان هستند، می ماند خودش که فکر می کنم به عنوان یک مادر خیلی نگرانش باشید.

مادر: عقیده ام این است که هر بشری قسمتی دارد، بنابراین هیچ وقت به بچه ام تاکید نمی کنم که تو باید حتما فلان کار را انجام بدهی و فلان کار را نه، چراکه به خودش و درک بالایش اعتقاد دارم که لزومی نمی بینم در امورات زندگی اش دخالت خاصی کنم و نهایتا همه چیز را اول به خدا سپرده ام و بعد هم منتظر می مانیم زمان بگذرد و ببینیم قسمتش چه می شود.

پدر: ولی من به بهرام خیلی توصیه می کنم زودتر ازدواج کند، اما ایشان هنوز می گوید زود است. دوست دارم زودتر ازدواج کند و ما هم بچه هایش را ببینیم ولی هنوز قانع نشده!

مادر: خب هنوز شرایطش فراهم نیست.

احتمالا اسم پسر آقا بهرام را هم می گذارید «مهرام!»

مادر: نه بابا! اینجوری که یاد سُس می افتیم! (خنده)

شما هم مثل پدرتان اسم بچه آقا بهرام را انتخاب می کنید؟

مادر: نه ما هیچ وقت این کار را نمی کنیم.

احتمالا در این سال ها پیشنهاد رشوه هم زیاد داشتید، نه؟

مادر: رشوه؟ از طرف کی؟

خب از دختر خانم هایی که دوست داشتند با آقا بهرام ازدواج کنند.

مادر: نه هیچ وقت کسی این کار را نکرده!

اگر صلاح بدانید عید را از رسانه ما به مردم ایران تبریک بگویید.

مادر: عاشقانه همه مردم وطنم را دوست دارم. همه جوان های این خاک مانند بچه های خودم هستند، بچه من نیز بچه آنهاست. واقعا بزرگ ترین آرزوی من این است که پدر و مادرها آنطور که دلشان می خواهد بچه هایشان باشند و لایقش هستند باشند و برای همه بهترین ها را آرزو می کنم. البته ما هر سال بهترین آرزوها را برای همه می کنیم. من که همیشه وقتی دعا یا آرزویی می کنم دنیایی است، یعنی نه به رنگ پوست است و نه هیچ چیز دیگر، چون همه مخلوقات خدا را دوست دارم و برای همه شان آرزوی بهترین ها را دارم. مسلما این دعاها برای مردم خودم رنگ و لعاب زیباتری دارد و بزرگ تر است.

پدر: من هم برای همه هموطنانم آرزوی خوشبختی می کنم. اینجا می خواهم یک شعر برایشان می خوانم که شخصا در طول زندگی از این شعر بسیار استفاده کردم «خواهی که بهین کار جهان کار تو باشد، زین هر دو یکی کار کن، از هر چه کنی بس... یا فایده ده آنچه بدانی دیگری را، یا فایده گیر آنچه ندانی ز دیگر کس.» این شعر در زندگی همواره سرمشق من بوده و هست.

امسال که آقا بهرام و بقیه بچه ها سر سفره هفت سین شما نیستند چقدر جایشان خالیست؟ اصلا یادتان می آید آخرین سالی که همه خانواده دور هفت سین نشستید کی بود؟

مادر: ولله خیلی سال است که دیگر دور هم نبوده ایم، یعنی از آن وقتی که بچه ها ازدواج کردند و رفتند سال های زیادیست کنار هم نیستیم. آخرین بارش هم به قبل از ازدواج هایشان برمی گردد.

آقا شما هم که مثل همه پدرهای ایرانی احتمالا عیدی را از میان صفحات قرآن درمی آوردید و به بچه ها می دادید.

پدر: بله، در خانواده ما هم مثل همه خانواده ها عیدی دادن مرسوم است.

فال و طالع بینی

فال ورزشي

فال كسب و كار

كف بینی و تراشیدگی

شخصیت شناسی از روی حرکات چشمها

طالع بینی مخصوص زوجهای جوان

مد مورد علاقه متولدین ماههای مختلف

فال از روی لباس هایی که میپوشید!

فال رنـــــــــــــگ چشـــــــــــم!!!!

آیا می دانید چه ورزش هایی برای متولدین ماه های مختلف مناسب است و متولدین ماه های مختلف از چه فعالیت های ورزشی بیشتر لذت می برند؟

برج حمل (فروردین)

قوچ قوی هیکل انرژی زیادی را صرف ورزش می کند. فعالیت های ورزشی مثل دو سرعت، ایروبیک پیشرفته و تایبو برای متولدین این ماه بسیار مناسب است.

برج ثور (اردیبهشت)

گاو نیرومند و پرعضله، بنیه و استقامت بسیار بالایی دارد که برای ورزش هایی مثل قایقرانی، وزنه برداری، مسابقات طناب کشی، راگبی، و کریکت بسیار مناسب است.

برج جوزا (خرداد)

دوقلوهای پراستعداد، و قابل انعطاف، از ورزش های دو نفره و ورزش هایی که نیاز به استفاده از قوه تعقل دارد، لذت می برند. تنیس دو نفره، کروکه (نوعی بازی با گوی و حلقه کروکت)، بیلیارد و لوژسواری برای متولدین این ماه بسیار مناسب است.

برج سرطان (تیر)

خرچنگ که عنصر وجودیش آب است، به شرکت کردن در ورزش های گروهی که در آب انجام می گیرد علاقه زیادی دارد، از اینرو ورزش هایی مثل واترپولو، قایقرانی، و هاکی روی یخ برای آنها بسیار مناسب است.

برج اسد (مرداد)

متولدین این ماه که ذاتاً رهبر به دنیا آمده اند، بنیه و استقامت بالایی داشته و علاقه و رغبت زیادی هم به ورزش های رقابتی دارند. قایق رانی، گلف، اسکی و مسابقات اتومبیل رانی جزء ورزش های محبوب آنهاست.

برج سنبله (شهریور)

فرشته پر ذوق و استعداد و کاردان، به دنبال ورزش هایی است که انگیزش ذهنی داشته باشد و علاقه زیادی به فیتنس دارند و ورزش هایی مثل بسکتبال، ژیمناستیک، یوگا و بدنسازی برای این افراد بسیار مناسب است.

برج میزان (مهر)

افراد متولد این ماه به دنبال ورزش های فکری هستند که به صورتی دو نفره انجام گیرد و بتوانند از طریق آنها تعادل خود را محک بزنند. ورزش هایی مثل ژیمناستیک، پاتیناژ، هندبال، و اسکیت مناسب حال آنهاست.

برج عقرب (آبان)

عقرب جهنده و مکار، از ورزش هایی لذت می برد که جرات آنها را محک بزند و نیاز به استقامت و استراتژی داشته باشد. شطرنج یا دو ماراتن ورزش های ایدآل برای این افراد است.

برج قوس (آذر)

کماندار پرجرات و پر انرژی در ورزش های تیمی و استقامت طلب استعداد زیادی دارند. ورزش هایی مثل بیس بال، اسب سواری، اسکواش، و البته تیراندازی با تیر و کمان برای آنها مناسب است.

برج جدی (دی)

بُز ثابت قدم، ذاتاً تمایل بسیار زیادی به کوه نوردی و صخره نوردی دارد. ورزش های تیمی مثل فوتبال نیز زمینه رقابتی برای آنها فراهم می کند که علاقه زیادی به آن دارند.

برج دلو (بهمن)

متولدین این ماه در جدیدترین ورزش ها که حتی بیشتر مردم اسمش را هم نشنیده اند، شرکت می کند. آنها برای ورزش هایی مثل اسنوبورد، موج سواری، پرش با اسکی، و پرش مناسب هستند.

برج حوت (اسفند)

ماهی آب دوست ما در ورزش های آبی مثل اسکی آبی، ماهیگیری، قایق سواری در رودخانه و البته شنا تبحر خاصی دارد .

آیا می دانید چه شغلی برای شما مناسب تر است و چه کارهایی را می توانید بهتر از سایرین انجام دهید؟

در این مقاله می خواهیم ببینیم که هر کدام از متولدین ماه های مختلف، برای چه شغل هایی مناسب هستند. پس اگر دوست دارید بدانید که حرفه ی نجومی شما چیست، در این مقاله با ما همراه شوید!

برج حمل (فروردین)

متولدین این ماه دوست دارند زندگی، کار، تفریح و...همه چیز خود را متنوع و مهیج کنند. از آنجا که عاشق تنوع و هیجان هستند، برای کارهایی مثل تبلیغات، رسانه های گروهی، طراحی مُد، و معماری مناسب هستند. متولدین فروردین در کارهایی که نیازمند خلاقیت است بسیار موفق خواهند بود.

برج ثور (اردیبهشت)

متولدین این ماه دریای صبر و بردباری هستند. فقط کافی است منابع و فرجه کاری را به آنها بدهید تا سر موقع کار را به خوبی برایتان انجام دهند، و اصلاً هم برایشان مهم نیست که آن کار چقدر خسته کننده ملالت آور بوده. این افراد بانکدارها، دانشمندها، حسابدارها و معلم های خوبی خواهند شد، چون اینکارها نیازمند صبر و استقامت است.

برج جوزا (خرداد)

متولدین این ماه منبع انرژی هستند، و از صبر کردن هم خسته نمی شوند (مثل متولدین ماه اردیبهشت). از اینرو نیازمند حرفه هایی هستند که در آن فرد باید روی پای خود بایستد. آنها مکتشفین، مترجمین، و هتلدارهای خوبی می شوند چون این کارها مستلزم انرژی و نیروی فراوان است. این افراد حتی اگر 5 سال هم از شروع کار یک پروژه بگذرد، انرژی خود را از دست نمی دهند.

برج سرطان (تیر)

متولدین این ماه شنوندگان بسیار خوب و برای دردودل فوق العاده هستند. این افراد طبیعتاً برای شغل هایی که نیازمند ارائه ی پند و اندرز است مثل مشاوره، حقوق، روانشناسی، روانپزشکی و تدریس بسیار مناسب هستند. اینها افرادی احساساتی هستند، به همین دلیل نسبت به احساسات دیگران نیز حساس می باشند و هر کاری از دستشان برمی آید برای رفع درد و رنج دیگران انجام می دهند.

برج اسد (مرداد)

بشاشیت و جمع گرایی بیش از حد، و توانایی متولدین این ماه برای القای زندگی و حیات حتی در کسل کننده ترین موقعیت ها، باعث می شود بتوانند رهبران فوق العاده ای شوند. این افراد همچنین در شغل هایی که در آن نیاز به تحرک، انگیزش و خلاقیت زیاد است هم موفق خواهند شد. رسانه های گروهی، تدریس، هنر، و تبلیغات از جمله کارهایی است که به خوبی از عهده ی آن برمی آیند. آنها همچنین می توانند رئیس جمهور، مدیر و رئیس و ویراستارهای فوق العاده ای شوند.

برج سنبله (شهریور)

تکیه کلام متولدین این ماه "تجزیه و تحلیل کن!" است. با توجه به همین علامت کارهایی به آنها داده شود تا بتوانند این نیاز درونی خود را برای تحقیق و تحلیل ارضاء کنند. تحقیقات، اکتشاف، آزمایشات و تحقیقات پزشکی بهترین شغل های مناسب برای آنهاست.

برج میزان (مهر)

این افسونگران خوش زبان در زمینه هایی قابلیت دارند که بتوانند از این سرمایه ی خدایی خود استفاده کنند. متولدین این ماه بهترین سیاستمداران، مشاوران تحصیلی و آموزشی، دلالان، و مشاوران خواهند بود. آنها افرادی منصف و بااخلاق هستند، و در شغل های که نیازمند قضاوت و انصاف است نیز بسیار موفق خواهند شد.

برج عقرب (آبان)

متولدین این ماه افرادی بسیار فردگرا هستند. آنها دوست دارند به سبک و مرام خود کار کنند و کسی در کار آنها دخالت نکند. به طور خلاصه بگویم، از رئیس و آقا بالا سر داشتن متنفرند. آنها می توانند موسسان شرکت، تاجران، مدیران، مشاوران خوبی باشند.

برج قوس (آذر)

متولدین این ماه عاشق مسافرت و دوستیابی هستند و بسیار خوش صحبت هستند. به خاطر همین خصوصیات و ویژگی ها می توانند در کارهایی مثل فروشندگی موفق شوند. آنها همچنین برنامه ریزان و بازاریابان موفقی خواهند بود. در هر کاری که با مشتری و ارباب رجوع سروکار داشته باشد، آنها موفق خواهند بود.

برج جدی (دی)

متولدین این ماه اشتیاق چندانی برای انجام کارهای بزرگ ندارند، و دوست دارند به حال خود باشند. آنها با اشیاء و لوازم بیجان رابطه ی بهتری برقرار می کنند تا آدم ها. شغل های مورد علاقه ی آنها کارهای نرم افزاری کامپیوتر، و مهندسی فناوری اطلاعات است. آنها مکانیک ها و تعمیرکارهای خوبی خواهند شد.

برج دلو (بهمن)

متولدین این ماه افرادی ترقی خواه، پیشرو و آینده نگر هستند. بهتر است آنها در قسمت برنامه ریزی و سرپرستی شرکت به کار گمارده شوند. علاوه بر اینها، آنها ستاره شناسان، فالبینان، و طالع بینان بسیار خوبی خواهند شد. بله، آنها بیش از سایر مردم می توانند آینده نگری کنند.

برج حوت (اسفند)

متولدین این ماه دنباله روهای بسیار خوبی هستند. آنها می توانند با کمک گرفتن و پیروی از کتاب راهنما، دشوارترین کارها را هم انجام دهند. آنها نایب رئیس جمهور، نایب وزیر و نایب رئیس و معاونان خوبی خواهند شد

اگر به كف بینی علاقه داشته باشید لابد خطوط مربوط به ازدواج را هم در كف دست می شناسید. این خطوط كه در تصویر فوق به رنگ قرمز نمایش داده شده اند، خطوطی افقی هستند كه در مرز میان كف و پشت دست، بین انگشت كوچك تا خط قلب( خط مشكی ممتدی كه در پایین خطوط قرمز و موازی با آنها می بینید) قرار دارند.كف بینی

تعداد این خطوط قرمز، نمایشگر تعداد ماجراهای جدی مربوط به ازدواج شماست كه ازیك خواستگاری جدی اما ناكام مانده تا نامزدی به هم خورده و ازدواج ها را شامل می شود. اگر خط ازدواج در انتها( روی كف دست) به سمت پایین متمایل شود، به این معنی است كه شما بیشتر ازهمسرتان عمر خواهید كرد و اگر به بالا متمایل باشد یعنی هرگز ازدواج نخواهید كرد!( در این صورت می توان آن را خط ترشیدگی نامید!)

سطح چشمها: در یك گروه، معمولا فردی كه سطح دید چشمانش از سایرین بالاتر است رهبر محسوب میگردد. هنگامی كه شما ایستاده باشید و دیگران نشسته قطعا شما را در موضع قدرت قرار میدهد.

مالش چشم: زمانی كه فردی چشمش را با انگشت اشاره مالش می دهد نشانگر فریب و نیرنگ می باشد. از آنجایی كه فرد میخواهد تماس دیداری را قطع كند بهانه ای بدست می آورد كه به این طرف و آن طرف نگاه كند. این حركت غیر ارادی یك افشاگر حسابی است كه فرد دارد دروغ می گوید.

چشم برگرداندن: این معمولا یك علامت مسلم از نیرنگ، گناه و دروغگویی است.

چشمان بسته: هرگاه چشمان یك فرد برای لحظه ای طولانی تر از چشم بر هم زدن متعارف بسته و ابروها نیز برخاسته شود پیام چنین است: "به حرف زدن خود خاتمه بده."

حركت چشم به سمت بالا: این نشانه غضب و عصبانیت است.

نگاه مختصر به اطراف: این ژستی خجالت گونه و عشوه گرانه است. فرد جسورانه خیره میشود در حالیكه سرش را پایین انداخته و به سمت مخالف كج میكند. اشاره بر كمرویی بی باكانه دارد.

نگاه ممتد: این بی تردید یك نشانه تمایل به آشنایی بیشتر است. شخصی كه تماس چشمی برقرار می كند، چشم برگردانده، سپس مجددا به چشمان شما نگاه می كند میگوید: "مایلم با شما بیشتر آشنا شوم"

نگاه خیره شدید: این نشانه خلق تهاجمی، سلطه جویانه و تهدید آمیز است.

چشمك: چشمك یك علامت غرض آلود است. نشانگر آن است كه رمز و رازی میان فردی كه چشمك میزند و فردی كه به او چشمك زده می شود برقرار است.

بالا انداختن همزمان دو ابرو: در میان یك اتاق شلوغ، مفهوم آن كاملا واضح و روشن است: مایلم با شما ملاقات كنم.

بالا انداختن یك ابرو: زمانی كه یك ابرو بالا انداخته میشود در حالی كه ابرو دیگر پایین باقی میماند مفهومش این است: حرف شما را باور نمیكنم.

ابروهای گره خورده: زمانی كه هر دو ابرو به سمت همدیگر كشیده میشود باعث پدید آمدن شیار بین آن دو می شود كه دلالت بر اضطراب، درد، ترس و یا آمیزه ای از این هیجانات دارد.

پوشاندن صورت: زمانی كه دست بر روی صورت می آید مفهومش چنین است: شوكه شده ام. این ژست بین فرد و موقعیت مزاحم و متجاوز فاصله می اندازد.

پیوند زناشویی فروردین با سایر ماه ها

-------------------------------

فروردین با فروردین : ( خوب ) سازگاری مثبت واقع بینی و آگاهی به صفات مثبت یکدیگر

فروردین با اردیبهشت: (متوسط) خودپسندی و میل به حاکمیت از ویژگی های مشترکشان می باشد

فروردین با خرداد : (بد ) پر جنب و جوش بی قرار تنوع طلب و سرکش

فروردین با تیر : ( متوسط ) برون گرا ایده آلیست امکان مشکل وجود دارد

فروردین با مرداد : (خوب ) پیوند موفقی خواهد بود چون هماهنگی وجود دارد

فروردین با شهریور : ( بد ) یکی پاک سرشت و انسان دوست دیگری جسور و جاه طلب

فروردین با مهر : ( بسیار خوب ) افرادی منصف و معتقد به تساوی حقوق زن و مرد

فروردین با آبان : ( بد ) آزادیخواه سلطه گر خواهان تنهایی و درون گرا

فروردین با آذر : ( عالی ) کم ترین اختلاف و هیاهو از مشخصات بارزشان است

فروردین با دی : (بد ) تفاهم چندانی با هم ندارند مرموز و محافظه کار می باشند

فروردین با بهمن : ( بد ) سلطه گر آرمان گرا موقعیت درک یکدیگر را ندارند

فروردین با اسفند : ( متوسط ) با مشکل مواجه است ممکن است پیوند خوبی باشد

پیوند زناشویی اردیبهشت با سایر ماه ها

---------------------------------------------

اردیبهشت با فروردین : (متوسط ) ممکن است مشکل داشته باشند قابل حل شدن است

اردیبهشت با اردیبهشت : ( متوسط ) نسبتا خودرای و لجباز هستند ممکن است مشکل پیش بیاید

اردیبهشت با خرداد : ( متوسط ) تیزهوش کنجکاو و چندان با هم سازگار نیستند

اردیبهشت با تیر : ( بسیار خوب ) خانواده دوست خونگرم پیوندی محکم و استوار

اردیبهشت با مرداد : ( بسیار خوب ) عاشق پیشه با صداقت وفادار پیوندی مملو از آرامش

اردیبهشت با شهریور : ( خوب ) جوانمرد باسخاوت مددکار و بدون مشکل

اردیبهشت با مهر : ( متوسط ) اهل اعتدال معاشرتی خونسرد و کمی حسادت

اردیبهشت با آبان : ( خوب ) آرمانگرا بلندپرواز همراه با جاذبه و اقتدار و ناسازگار

اردیبهشت با آذر : ( متوسط ) جسور بی پروا نیازمند با آزادی و بدون تفاهم

اردیبهشت با دی : ( بسیار خوب ) با ثبات راز نگه دار پیوندی مستحکم و پابرجا

اردیبهشت با بهمن : ( بد ) کنجکاو آزادیخواه و آرمانگرا و ایده متفاوت از یکدیگر

اردیبهشت با اسفند : ( خوب ) اشخاصی تودار و بسیار محتاط و توانایی سازگاری را دارند

پیوند زناشویی خرداد با سایر ماه ها

---------------------------------------

خرداد با فروردین : ( بد ) افرادی پر جنب و جوش و بی قرار ناسازگار و بدون تفاهم

خرداد با اردیبهشت : ( متوسط ) تیزهوش کنجکاو تنوع طلب چندان با هم سازگار نیستند

خرداد با خرداد : ( خوب ) مشورت پذیر با استدلال توانا در برطرف کردن مشکلات

خرداد با تیر : ( متوسط ) با روحیه تنوع طلب و بی قرار خودشان می توانند باعث ایجاد مشکلات شوند

خرداد با مرداد : ( بسیار خوب ) زوجی جذاب و اجتماعی با صفات مشترک فراوان

خرداد با شهریور : ( متوسط ) چندان ذوق و شوقی در روابطشان وجود ندارد

خرداد با مهر : ( بسیار خوب ) خونسرد با سلیقه هنر دوست و بسیار با نشاط می باشند

خرداد با آبان : ( متوسط ) برای رسیدن به خوشبختی باید یکدیگر راتحمل کنند

خرداد با آذر : ( بسیار خوب ) سرشار از ذوق و شوق برای زندگی مشترک

خرداد با دی : ( خوب ) خویشتندار سیاستمدار و از سازگاری مناسب برخوردارند

خرداد با بهمن : ( بسیار خوب ) با روحیه انسان دوستی و همیشه آماده کمک به همدیگر

خرداد با اسفند : ( بد ) خیالباف رویا پرداز مرموز عدم تفاهم با همدیگر

پیوند زناشویی تیر با سایر ماه ها

--------------------------------------

تیر با فروردین : (متوسط ) برون گرا ایده آلیست امکان مشکل وجود دارد

تیر با اردیبهشت : ( بسیار خوب ) نقطه اشتراک فراوانی با یکدیگر دارند

تیر با خرداد : ( متوسط ) یکی آرام و مهربان دیگری پرشور و با انرژی

تیر با تیر : ( خوب ) علی رغم اختلاف سلیقه پیوند خوبی می باشد

تیر با مرداد : ( خوب ) خصوصیات مشترک زیاد و ازدواجی موفق

تیر با شهریور:(بسیار خوب) یکی مهارت فراوان در امورمالی و دیگری حسابگر و صرفه جو و هماهنگ

تیر با مهر : ( بسیار خوب ) هر دو مهربان انسان دوست و توانمند

تیر با آبان : ( متوسط ) در مسائل مالی اختلاف نظر دارند ولی در سایر مسائل هماهنگ می باشند

تیر با آذر : (بد ) یکی اجتماعی و اهل گردش و سفر دیگری متمایل به رکن خانواده

تیر با دی : (خوب ) از نظر مالی اخلاقی و روابط هماهنگ هستند بنابراین پیوندی موفق میشود

تیر با بهمن : ( متوسط ) ازدواج میتواند شکل بگیرد اما به سعی و کوشش نیاز دارد

تیر با اسفند : ( بسیار خوب ) پیوندی بسیار خوب همراه عشق و علاقه با تفاهم کامل

پیوند زناشویی مرداد با سایر ماه ها

-------------------------------------------

مرداد با فروردین : ( خوب ) پیوند موفقی خواهد بود چون هماهنگی وجود دارد

مرداد با اردیبهشت : ( بسیار خوب ) مهربان و خانواده دوست ازدواجی موفق و پایدار

مرداد با خرداد : ( بسیار خوب ) اجتماعی خونگرم همراه با سازگاری مثبت

مرداد با تیر : ( خوب ) اختلاف سلیقه زیادی با هم ندارند موقعیت همدیگر را درک می کنند

مرداد با مرداد : ( خوب ) صفات مشترک خوب باعث تقویت پیوندشان خواهد بود

مرداد با شهریور : ( متوسط ) یکی منضبط و قانونمند دیگری پرشور و زیباپسند

مرداد با مهر : ( خوب ) در پی برقراری آرامش و ملایمت همراه با منطق در زندگی هستند

مرداد با آبان : (متوسط ) یکی وفادار و قابل اعتماد دیگری عاشق ستایش دیگران

مرداد با آذر : ( متوسط ) یکی پر شور و هیجان دیگری دنبال آزادی و استقلال

مرداد با دی :( متوسط ) به دلیل داشتن حق مشترک برتری جویی شاید دچار اختلاف شوند

مرداد با بهمن : (خوب ) هر دو آرمانگرا و ایده آلیست پیوندی موفق خواهد بود

مرداد با اسفند : ( خوب )با هماهنگی بسیار مناسب در برآوردن نیازهای عاطفی یکدیگر

پیوند زناشویی شهریور با سایر ماه ها

---------------------------------------------

شهریور با فروردین : (بد ) یکی پاک سرشت انسان دوست دیگری جسور و جاه طلب

شهریور با اردیبهشت : ( خوب ) صفات مشترک خوب نظیر جوانمردی و نجابت

شهریور با خرداد : (متوسط ) یکی عاطفی و عاشق پیشهدیگری با نظم و برنامه مشخص

شهریور با تیر : ( بسیار خوب ) در امور مالی هماهنگ و با صفات مشترک فراوان

شهریور با مرداد : ( متوسط ) نسبتا لجباز و خودرای شاید با مشکل مواجه شوند

شهریور با شهریور : ( بسیار خوب ) هر دو صمیمی و صادق و با محبت می باشند

شهریور با مهر : ( خوب ) مشورت پذیر با منطق و در برطرف کردن مشکلات توانا

شهریور با آبان : ( متوسط ) جسور و بی پروا . سرشار از انرژی و بلند پرواز

شهریور با آذر : ( بد ) تنوع طلب خواهان استدلال در ایجاد نظم و انضباط دچار مشکل هستند

شهریور با دی : ( خوب ) یک ازدواج خوب همراه با زندگی سرشار از محبت

شهریور با بهمن : ( متوسط ) چنین پیوندی با سعی و کوشش می تواند خوب باشد

شهریور با اسفند :( خوب ) بسیار با صبر و حوصله هستند که باعث تفاهم در زندگی می شود

پیوند زناشویی مهر با سایر ماه ها

----------------------------------------

مهر با فروردین : (بسیار خوب ) خونگرم و مهربان معتقد به تساوی حقوق زن و مرد

مهر با اردیبهشت : ( خوب ) انسان هایی هستند که تمایل زیادی به حفظ آرامش و اعتدال دارند

مهر با خرداد : (بسیار خوب ) آدم هایی حسابگر خونگرم تفاهم مناسبی با هم دارند

مهر با تیر : ( بسیار خوب ) اهل رفت و آمد و معاشرت با دیگران و بسیار شکیبا

مهر با مرداد : ( خوب ) در پی برقراری آرامش و ملایمت همراه با منطق در زندگی هستند

مهر با شهریور : ( خوب ) پیوندی موفق چون منصف عادل و با سلیقه می باشند

مهر با مهر : ( خوب ) به دلیل اشتراکات زیادی که دارند می توانند موفق باشند

مهر با آبان : ( متوسط ) اگرچه خالی از دردسر نیستند اما می توانند موفق باشند

مهر با آذر : ( بسیار خوب ) دارای خصیصه هایی مثل محبت درستکاری و مسئولیت پذیری می باشند

مهر با دی : ( متوسط ) نسبتا خودرای بلندپرواز . ممکن است با مشکل روبرو شوند

مهر با بهمن : ( بد ) پر جنب و جوش بی قرار تنوع طلب و سرکش

مهر با اسفند : (بسیار خوب ) پیوندی موفق چون از نظر عاطفی با هم سازگار و هماهنگ هستند

پیوند زناشویی آبان با سایر ماه ها

--------------------------------------------

آبان با فروردین : ( بد ) آزادی خواه سلطه گر خواهان تنهایی و درون گرا

آبان با اردیبهشت : ( خوب ) آرمانگرا بلند پرواز همراه با جاذبه و اقتدار و ناسازگاری

آبان با خرداد : (متوسط ) برای رسیدن به خوشبختی باید یکدیگر را تحمل کنند

آبان با تیر : (متوسط ) در مسائل مالی اختلاف نظر دارند ولی در سایر موارد هماهنگ می باشند

آبان با مرداد : ( متوسط ) یکی وفادار و قابل اعتماد و دیگری عاشق ستایش دیگران

آبان با شهریور : ( متوسط ) جسور بی پروا سرشار از انرژی و بلند پرواز

آبان با مهر : ( متوسط ) اگرچه خالی از دردسر نیستند اما میتوانند موفق باشند

آبان با آبان : ( بد ) مستعد به خشمگین شدن و از کوره در رفتن در نتیجه پیوندی همراه با مشکلات

آبان با آذر : ( متوسط ) یکی سختگیر در مسائل دیگری سرشت پویا و جدی دارد

آبان با دی : ( بد ) هر دو دارای خصلت سلطه طلبی و سختگیرانه می باشند

آبان با بهمن : ( بد ) یکی با احساس و عاطفه دیگری سلطه جو و خواهان کسب برتری

آبان با اسفند : (بد ) یکی آرمان گرا و عاشق پیشه و دیگری با اعتماد به نفس کافی

پیوند زناشویی آذر با سایر ماه ها

----------------------------------------

آذر با فروردین : (عالی ) کم ترین اختلاف و هیاهو از مشخصات بارزشان است

آذر با اردیبهشت : (متوسط ) جسور بی پروا نیازمند به آزادی و بدون تفاهم

آذر با خرداد: ( بسیار خوب ) سرشار از ذوق و شوق برای زندگی مشترک

آذر با تیر: ( بد ) یکی اجتماعی و اهل گردش و سفر دیگری متمایل به رکن خانواده

آذر با مرداد : (متوسط ) یکی پر شور و هیجان دیگری دنبال آزادی و استقلال

آذر با شهریور: (بد ) تنوع طلب خواهان استقلال در ایجاد نظم و انضباط دچار مشکل هستند

آذر با مهر : ( بسیار خوب ) دارای خصیصه هایی مثل محبت درستکاری و مسئولیت پذیر می باشد

آذر با آبان : ( متوسط ) یکی سختگیر در مسائل دیگری سرشت پویا و جدی دارد

آذر با آذر: ( بسیار خوب ) پیوندی بسیار مطلوب توام با سعادت و خوشبختی

آذر با دی : ( متوسط ) خصوصیاتی نسبتا متفاوت دارند باید خویشتن دار باشند

آذر با بهمن : ( بسیار خوب ) از موفق ترین پیوند های زناشویی خواهد بود چون مثبت گرا هستند

آذر با اسفند : ( متوسط ) یکی با صراحت لهجه و سخنان کنایه آمیز و دیگری بسیار عاطفی می باشد

پیوند زناشویی دی با سایر ماه ها

----------------------------------------

دی با فروردین : (بد ) تفاهم چندانی با هم ندارند. مرموز و محافظه کار می باشند

دی با اردیبهشت : ( بسیار خوب) با ثبات راز نگه دار پیوندی مستحکم و پابرجا

دی با خرداد : ( خوب ) خویشتندار سیاستمدار و از سازگاری مناسب برخوردارند

دی با تیر : (خوب ) از نظر مالی و اخلاقی و روابط هماهنگ هستند

دی با مرداد : (متوسط ) به دلیل داشتن حس مشترک برتری جویی شاید دچار اختلاف شوند

دی با شهریور : ( خوب ) یک ازدواج خوب همراه با زندگی سرشار از محبت

دی با مهر : ( متوسط ) نسبتا خودرای و بلند پرواز ممکن است با مشکل روبرو باشند

دی با آبان : ( بد ) هردو دارای خصلت سلطه طلبی و سختگیرانه می باشند

دی با آذر : ( متوسط ) خصوصیاتی نسبتا متفاوت دارند باید خویشتندار باشند

دی با دی : (متوسط ) خصوصیات مشترک باعث شادابی یا یکنواختی زندگی مشترک آنها می شود

دی با بهمن : ( متوسط ) یکی محتاط و محافظه کار دیگری سختگیر و جدی

دی با اسفند : ( متوسط ) یکی اهل حساب و کتاب دیگری احساساتی و عاشق پیشه

پیوند زناشویی بهمن با سایر ماه ها

-------------------------------------------

بهمن با فروردین : ( بد ) سلطه گر آرمان گرا موقعیت درک یکدیگر را ندارند

بهمن با اردیبهشت : ( بد ) کنجکاو آزادی خواه و آرمان گرا و ایده متفاوت از یکدیگر

بهمن با خرداد : ( بسیار خوب ) با روحیه انسان دوستی و همیشه آماده کمک به همدیگر

بهمن با تیر : ( متوسط ) ازدواج می تواند شکل بگیرد اما به سعی و کوشش نیاز دارد

بهمن با مرداد : ( خوب ) هردو آرمان گرا و ایده آلیست پیوندی موفق خواهد بود

بهمن با شهریور : ( متوسط ) چنین پیوندی با سعی و کوشش می تواند خوب باشد

بهمن با مهر : ( بد ) پر جنب و جوش بیقرار تنوع طلب و سرکش

بهمن با آبان : ( بد ) یکی با احساس و عاطفه دیگری سلطه جو و خواهان کسب برتری

بهمن با آذر : ( بسیار خوب ) از موفق ترین پیوند های زناشویی خواهد بود چون مثبت گرا هستند

بهمن با دی : (متوسط ) یکی محتاط و محافظه کار دیگری سختگیر و جدی

بهمن با بهمن : ( خوب ) پیوندی بسیار موفق توانا در امور مختلف

بهمن با اسفند : (خوب) یکی روشنفکر و اهل منطق و دیگری با احساس و عاطفه و مکمل همدیگر

پیوند زناشویی اسفند با سایر ماه ها

-------------------------------------------

اسفند با فروردین : ( متوسط ) با مشکل مواجه است ممکن است پیوند خوبی باشد

اسفند با اردیبهشت : ( خوب ) اشخاصی تو دار و بسیار محتاط و توانایی سازگاری را دارند

اسفند با خرداد : (بد ) خیال باف و رویاپرداز مرموز و عدم تفاهم با همدیگر

اسفند با تیر : ( بسیار خوب ) پیوندی بسیار خوب همراه عشق و علاقه و با تفاهم کامل

اسفند با مرداد : (خوب ) هماهنگی بسیار مناسب در برآوردن نیازهای عاطفی یکدیگر

اسفند با شهریور : ( خوب ) بسیار با صبر و حوصله هستند که باعث تفاهم در زندگی میشوند

اسفند با مهر : ( بسیار خوب ) پیوندی موفق چون از نظر عاطفی با هم سازگار و هماهنگ هستند

اسفند با آبان : ( بد ) یکی آرمان گرا و عاشق پیشه دیگری با اعتماد به نفس کافی

اسفند با آذر : ( متوسط) یکی با صراحت لهجه و سخنان کنایه آمیز و دیگری بسیار عاطفی میباشد

اسفند با دی : ( متوسط ) یکی اهل حساب و کتاب دیگری احساساتی و عاشق پیشه

اسفند با بهمن : ( خوب ) یکی روشن فکر و اهل منطق دیگری با احساس و عاطفه و مکمل همدیگر

اسفند با اسفند : ( بد ) به خاطر زودرنجی و حساس بودن ممکن است مشکلاتی پیش بیاید

سبک لباس پوشیدن و گرایش متولدین ماه های مختلف نسبت به مُدمیخوام شما را با سبک لباس پوشیدن و گرایش متولدین ماه های مختلف نسبت به مُد آشنا کنم:

برج حمل (فروردین)

متولدین این ماه دوست دارند در همه چیز اول باشند. آنها از همه اطلاعات روز مربوط به مُد و مارک های مختلف لباس آگاهند. آنها از امتحان کردن هر چیزی که مطابق با علایقشان باشد هیچ واهمه ای ندارند و از جسورانه ترین استایل ها و سبک ها استفاده می کنند. به محض دیدن هر مدل جدید در ویترین مغازه ها، باکی ندارند که حقوق به زحمت به دست آورده شان را صرف خرید آن کنند، چون می خواهند اولین نفری باشند که آن مدل را تن می کند. مطمئناً هر مُد و سبک جدیدی از لباس برای اولین بار توسط یکی از متولدین این ماه پوشیده شده است.متولدین این ماه بنا بر طبیعت آتشین خود، تمایل زیادی به رنگ های قرمز و سیاه دارند. کاری ندارند که چه رنگ، چه جنس یا چه مدلی از لباس به آنها بیشتر می آید، آنها همه ی مدل ها و همه ی رنگ ها را امتحان می کنند. لباسهای آنها معمولاً رنگارنگ و پر نقش و نگار است. اما هر چه که هست کاملاً مطابق با آخرین مُد جهان است. کلاه و الماس برای زینت بخشیدن به انگشتان و گردن جزء لوازم زینتی است که بیشتر از چیزهای دیگر مورد استفاده متولدین این ماه قرار می گیرد.

مارک لباس مورد علاقه: Gucci

---------------------------------------

برج ثور (اردیبهشت) :

تا به حال مشاهده نشده است که متولدین این ماه لباسی تن کنند که از مُد افتاده باشد. آنها جزء برجسته ترین مُدگرایان هستند که انتخابشان باعث فخر هر تولیدکننده لباس است. آنها خوب می دانند که در یک میهمانی شام چه لباسی باید تن کنند، و حتی لباس های کارشان را هم از معروف ترین مارک ها و تولیدکننده ها خریداری میکنند. قیمت لباس برای آنها هیچ اهمیتی ندارد، چون می دانند از هر چه که خوششان بیاید تا آخر عمر متعلق به آنها خواهد شد. با همه ی این اوصاف، به نظر متولدین این ماه، لباسهای خوش دوخت هیچ وقت از مُد نمی افتند و مارک و لیبل لباسها در درجه اول اهمیت قرار نمی گیرد.لوازم زینتی مربوط به گردن برای آنها نسبت به سایر لوازم اهمیت بیشتری دارد. شال گردن و گردن بند بسیار به آنها می آید. خانم های متولد این ماه بهتر است موهای خود را بالا جمع کنند و آنها را با گیره سرهای زمردین ببندند. به نظرشان رنگ های روشن و پر زرق و برق به درد طبقه متوسط اجتماع می خورد، و رنگ های قهوه ای، بژ و خاکی برای آنها مناسبتر است.

مارک لباس مورد علاقه: Louis Vuitton

-----------------------------------------------------

برج جوزا (خرداد)

برای متولدین ماه دوقلوها هر روز با یک ماجرای جدید همراه است. احتمالاً این افراد هر روز صبح کمد لباسشان را باز می کنند و با جستجو درمیان کوه لباس های درهم و برهم، به دنبال لباسی می گردند که با حال و هوای آن روزشان جور باشد. زیاد دنبال مُدهای مختلف نیستند چون خیلی زود از آن خسته می شوند. اما اگر هر روز یک مُد جدید برای آنها وجود داشته باشد، مشتاقانه از آن استقبال خواهند کرد، اما آن مُد فقط 24 ساعت برای آنها دوام خواهد داشت و نه بیشتر. در خرید کردن مراقب خرج کردن و قیمت ها هستند، اما اگر از چیزی واقعاً خوششان بیاید، بی تردید آن را می خرند. مارک لباس برای آنها کوچکترین اهمیتی ندارد، چیزی که برای آنها مهم است این است که از ظاهر لباس خوششان بیاید، همین.به پوشیدن تاپ و بلوزهای تنگ و چسبان علاقه زیادی دارند، چون می توانند بازوهای زیبایشان را از این طریق به نمایش بگذارند. دست بند و بازوبند جزء لوازم زینتی مورد علاقه آنهاست. اگر بخواهند صبح ها از خانه خارج شوند، آرایش چندانی نمی کنند، شاید فقط یک آرایش خیلی ساده و کمرنگ، مثل یک برق لب. متولدین این ماه دوست دارند هر مدل لباسی را امتحان کنند، اما با اینحال آرایش موهایشان همیشه ساده است.

مارک لباس مورد علاقه: Alexander McQueen

----------------------------------------------------

برج سرطان (تیر)

خوشبختی بالاپوشی است که سالیان سال همراه متولدین این ماه است. همانقدر که به عزیزان و نزدیکانشان وابسته هستند، به لباسهایشان نیز وابسته اند. در گنجه لباسهای متولدین این ماه، حتی قدیمی ترین لباسهایشان هم دیده می شود. خانم های متولد این ماه علاقه ای به پوشیدن لباسپای اسپرت ندارند، و در لباسهایشان همواره حال و هوای زنانه دیده می شود. در کمد لباسشان انواع و اقسام مدل های لباس زیر، از هر رنگ و مدل وجود دارد. پیراهن های مجلسی و زنانه برایشان در راس اهمیت قرار دارد.به نظرشان هر لباسی با جواهرات زیبا و گردن بند های بلند، زیباتر و کامل تر می شود. برای آنها مروارید زیباترین جواهر است و هاله هایی از رنگ سبز آنها را باشکوه تر می کند. اما زیاد اهل آرایش کردن نیستند، مگر اینکه انجام آن سریع و مختصر باشد. برای خشک کردن موها به هیچ وجه از سشوار استفاده نمی کنند، و ترجیح میدهند موهایشان به طور طبیعی خشک شود. آنها ترجیح می دهند که بنا بر راحتی خودشان لباس انتخاب کنند نه براساس مُد روز، اما خوب می دانند که چطور جلوی جمع حاضر شوند که همه را مسحور خود کنند.

مارک لباس مورد علاقه: Ralph Lauren

-------------------------------------------------

برج اسد (مرداد)

متولدین این ماه دوست دارند بهترین از هر چیز را برای خود داشته باشند. اگر پول خرید لباسی را نداشته باشند، به هر طریقی باید آن را از آنِ خود کنند. همیشه خوش کیفیت ترین لباسها را بر تن این افراد می بینید. راحت بودن لباس برای آنها کم ترین اهمیت را دارد، درعوض مارک و لیبِل لباس و مطابق بودن آن با آخرین مد روز برای آنها در درجه اول اهمیت قرار دارد. کت و شلوارهای رسمی را در محل کار می پوشند اما در ساعات فراغت ترجیح می دهند لباسهای اسپرت تر و البته از مارک ها معروف تن کنند.خانم های متولد این ماه در استفاده از جواهرات و زینت آلات پر زرق و برق و گرانقیمت زیاده روی می کنند. رنگ های مورد علاقه آنها طلایی، برنز و نارنجی است. متولدین این ماه دوست دارند طوری لباس بپوشند که نظر هر بیننده ای را به خود جلب کند، و الحق که راه آن را خوب بلدند.

مارک لباس مورد علاقه: Versace

-------------------------------------------------------

برج سنبله (شهریور)

متولدین این ماه به خوبی از لباسهایشان محافظت می کنند و لباسهایشان همیشه اتوکشیده و شق و رق است. این افراد که ذاتاً ساده گرا هستند، به قیمت لباس اهمیت زیادی می دهند. ترجیح می دهند لباسهایی گرانتر و خوش کیفیت تر داشته باشند، تا لباسهایی ارزان که با یک یا دو بار شستشو از بین برود. هیچ آثاری از زرق و برق در لباس آنها مشاهده نمی کنید و وقتی از در خانه بیرون می روند، مثل فرشته ها در کمال سادگی و البته زیبایی هستند. لباسهایی که انتخاب می کنند، علاوه بر سادگی بسیار خوش دوخت هستند و یک عمر برایشان ماندگار خواهند بود.زنان متولد این ماه علاقه زیادی به پوشیدن تاپ و بلوزهای کوتاه دارند تا شکم حقیقتاً زیبایشان را به نمایش بگذارند. موهایشان که معمولاً به سادگی آرایش می شود، با مُد هر فصلی کاملاً جور می شود. به رنگ های طبیعی مثل قهوه ای برای لباسهایشان علاقه زیادی دارند. آنها علاقه زیادی به استفاده از جواهر و زینت آلات ندارند و به ندرت در سر و دست آنها نشانی از زیورآلات مشاهده می شود، مگر انواع بسیار ساده آن که به پوستشان هم حساسیت ندهد.

مارک لباس مورد علاقه: Calvin Klein

-----------------------------------------------------

برج میزان (مهر)

طبع کمال طلب متولدین این ماه، هیچ علاقه ای به لباسهای از مد افتاده ندارد. اطلاعات آنها درمورد انواع سبک ها و استایل ها و مُد به اندازه ای است که باعث میشود همه برای مشورت پیش آنها بیایند. وقتی صبح ها برای آماده شدن جلوی کمد لباسشان می ایستند، مجموعه ی شگرفی از انواع انتخاب ها پیش رویشان قرار می گیرد اما فرصتشان برای انتخاب بسیار کوتاه است. آنها می دانند که همه ی لباسهایشان عالی است و جذابشان می کند، اما باید لباسی را پیدا کنند که آن روز بتواند بیشترین تاثیر را بگذارد. لباسهای آنها همیشه خوش دوخت و بی عیب و نقصند و سعی می کنند از معروف ترین مارک ها و تولیدکننده ها خرید کنند.اگر گوش سمت راستشان را سوراخ کرده اند، گوش سمت چپشان هم باید سوراخ شود. هر چیز که در تن آنها می بینید کاملاً متعادل و متوازن است. از انتخاب رنگ لباس گرفته تا فاصله بین دکمه های روی کتشان، همه دقیق و متعادل است. آرایش صورتشان آنقدر بی عیب و عالی است که گویی هیچ آرایشی نکرده اند. از جواهر هم فقط برای برجسته تر کردن زیباییشان استفاده می کنند. به طور کلی متولدین این ماه عاشق خرید کردن هستند و این از سر و وضعشان کاملاً پیداست.

مارک لباس مورد علاقه: Giorgio Armani

-------------------------------------------------

برج عقرب (آبان)

طبقه بندی کردن متولدین این ماه که همیشه جذاب و سکسی لباس می پوشند بسیار دشوار است. یک روز مطابق آخرین مُد روز و روز دیگر مطابق استایل ها و سبک های قدیمی لباس می پوشند. اما هر چه که بپوشند، قصد و نیت مخصوصی از آن دارند. اگر با لباس باز و سکسی بیرون بروند، احتمالاً به دنبال جلب نظر مردان هستند. اگر کت و شلوار مارک دار بسیار گرانقیمت تن کنند، احتمالاً قصد تصاحب مقام بالایی از شرکت در سرشان است. تا حدی از مُد پیروی می کنند که شایسته و متناسب آنها باشد، و به هیچ وجه بنده و برده مُد نمی شوند.استفاده از زیورآلات آنها نیز با تناقض همراه است. ممکن است گاهی سر و دستشان را پر از جواهر کنند یا اصلاً به کلی از زیورآلات استفاده نکنند. موهایشان ممکن است یک روز بلند و روز دیگر کوتاه باشد. آنها خدای تغییر قیافه اند و یکی از مهمترین ابزارهایشان برای این منظور، آرایش و گریم است. متولدین این ماه طبیعت حساس و ظریفشان را از طریق رنگ های سیاه و قرمز هویدا می کنند.

مارک لباس مورد علاقه: Miu Miu

----------------------------------------------------

برج قوس (آذر)

کمانداران متولد این ماه، سعی می کنند بنا بر راحتی خود لباسهایشان را انتخاب کنند و چندان طالب مُد نیستند. آنها لباسهایی را انتخاب می کنند که بتوانند به راحتی در آن حرکت کرده و جنب و جوش کنند. شلوار جین های گشاد و پیراهن های آزاد، و به طور کلی لباس اسپرت کاملاً با روحیات آنها سازگار است. برای آنها اهمیتی ندارد که دیگران درمورد ظاهرشان چه می گویند.کفش های انتخابی آنها در تابستان سندل و در زمستان کفش های اسپرت کوه نوردی است. هرچند ممکن است گه گاه با پای برهنه هم اینطرف آنطرف بروند. زنان متولد این ماه عادت به استفاده از زیورآلات ندارند و علاقه ای هم به آرایش کردن از خود نشان نمی دهند. از رنگ های شاد و زنده استفاده می کنند که به خوبی با طبع شوخ و شنگ آنها سازگار است. مردان متولد این ماه هیچ ابایی از گذاشتن ریش های خشن و نامرتب ندارند و خانم ها نیز موهایشان را معمولاً به صورت طبیعی زینت می کنند.

مارک لباس موردعلاقه: Marc Jacobs

-----------------------------------------------

برج جدی (دی)

متولدین این ماه، چه زن و چه مرد، طالب لباسهای کاملاً رسمی هستند. آقایون کت و شلوار را به ژاکت های اسپرت و خانم ها کفش های پاشنه بلند را به سندل ترجیح می دهند. آنها دوست دارند بهترین لباسها را تن کنند اما نه به این قیمت که همه ی حقوقشان را صرف خرید آن کنند، به همین منظور بیشتر لباسهایشان را در حراج ها خریداری می کنند. سعی می کنند فقط لباسهای مورد نیاز خود را خریداری کنند و از همه ی لباسهایشان هم استفاده میکنند. ممکن است لباسهایشان متعلق به آخرین مد روز نباشد، اما آنقدر شیک هستند که رئیسشان بفهمد که در کارشان کاملاً جدی هستند.آن پولی را که در خرید لباس صرفه جویی می کنند، صرف خرید وسایل زینتی می کنند. جواهراتشان ساده اما گران هستند. متولدین این ماه هم رنگ های قهوه ای، بژ و خاکی را ترجیح می دهند. موهایشان را معمولاً کوتاه اما مدل دار و شیک نگاه می دارند و در کمتر از پنج دقیقه می توانند به خوبی آن را آرایش کنند. متولدین این ماه را می توان جزء اولین نفراتی دانست که ساعت های دیجیتالی و کامپیوتری دست کردند و موبایل هم که زینت جیب هایشان است.

مارک لباس موردعلاقه: Donna Karan (DKNY)

----------------------------------------------------

برج دلو (بهمن)

متولدین این ماه را هیچوقت مشغول خرید در فروشگاه های بزرگ نمی بینیم. آنها بیشتر ترجیح می دهند تا از بوتیک های کوچکتر و البته ارزانتر خرید کنند. این افراد هم به سبک خودشان از مُد پیروی می کنند. گنجه لباسهایشان پر از لباسهای رنگی و جورواجور است. بین این لباسهای مختلط، و مختلف، به ندرت لباس واقعاً خوش دوخت و باشکوهی پیدا می شود.قوزک پا، عضو مورد علاقه آنها در بدنشان است (هرچند همیشه یا پیچ خورده یا رگ به رگ شده است). به همین خاطر مچ بند، سندل هایی که بندشان به دور قوزک پا بسته می شود و دامن های بلند تا قوزک، جزء لباسها و زیورآلات مورد علاقه خانم های متولد این ماه است. رنگ و مدل موهایشان مدام در حال تغییر است، اولین بار برای غافلگیر کردن والدینشان موهایشان را به رنگ سبز درآوردند، اما باقی عمر برای جلب نظر سایر مردم این رنگ کردن ها را ادامه دادند. از آرایش های روشن و متنوع استفاده می کنند، اما اگر از آرایش خوششان نیاید، حتی یک کرم خشک و خالی هم به صورتشان نمی زنند.

مارک لباس موردعلاقه: Anna Sui

--------------------------------------------------------

برج حوت (اسفند)

متولدین این ماه دوست دارند به راحتی میان انواع مختلف لباس، انتخاب کنند. درخانه بیشتر با پاهای برهنه، دامن های بلند و آزاد هستند. در لباس پوشیدن طالب آزادی هستند، ولی از آنجا که می دانند نمی توانند لخت به خیابان بروند، به حراجی ها رفته تا لباس مورد علاقه شان را خریداری کنند. اگر به حال خودشان گذاشته شوند، ترجیح می دهند با همان لباس زیر اینطرف و آنطرف بروند و اگر هم سردشان شد پتو دور خود بپیچند.سنگ ها و جواهرات مرواریدنما زینت آلات خوبی برای آنها به حساب می آید. زنجیرهای کمر، مچ بند، پابند، و البته انگشتر های انگشتان پا، تنوع جالبی به لباس پوشیدنشان می دهد. موهایشان معمولاً بلند است و می دانند که چطور آن را به سرعت مرتب کنند. معمولاً وقت زیادی را برای انتخاب یا پوشیدن لباس اختصاص نمی دهند و اصلاً نگران وضعیت ظاهریشان نیستند.

مارک لباس موردعلاقه: Stella McCartney

فال از روی لباس هایی که میپوشید!

لباس های تنگ: افرادی که لباس های تنگ میپوشند عموماً افرادی مغرور و زود رنج اند. همچنین افرادی بسیار جذاب هستند. افرادی شایسته و معقول اند.

لباس های گشاد: افرادی که لباس های گشاد میپوشند افرادی بخشنده هستند. به هیچ وجه حسود نبوده و دوستان زیادی دارند. فداکار و صادق نیز هستند.

لباس های تیره: افرادی که لباس های تیره میپوشند عموماً افرادی خودخواه بود و بسیار خونسرد هستند. به ندرت عصبانی می شوند و سلیقه ی خوبی در انتخاب لباس دارند.

لباس های روشن: افرادی که لباس های روشن میپوشند افرادی فداکار و صادق هستند. افرادی مهربان و شوخ طبع هستند و عاشق صلح و صفا و آرامش اند.

سبز

انتخاب رنگ سبز برای لباس معمولاً نشان دهنده آن است که صاحبان آن, شخصیتی قوی و اراده ای بالا دارند. در تصمیم گیری ها خیلی محکم عمل کرده و تا حدی خود رأی و مغرورند. این افراد اعتماد به نفس بالایی دارند و در کمک به دیگران پیشقدم می شوند.

آبی

اکثر آبی پوشها دارای نگاهی عمیق بوده وشخصیتی حساس وشفاف دارند .این افراد به راحتی فکر و نظر خود را به دیگران منتقل می کنند و به همین نسبت شجاعت و جرأت ویژه ای هم از خودشان نشان می دهند . آنها زندگی را زیبا دیده و بیشترین تلاش را برای استفاده بهینه از آن می کنند.

مشکی

بیشتر اوقات انتخاب رنگ مشکی نشان دهنده آن است که این افراد انسانهایی رؤیایی هستند که در فضایی شاعرانه زندگی می کنند و در عین حال بسیار دست و دلبازند و تلاش میکنند با هر آنچه دارند به کمک دیگران رفته و گرهی از مشکلات آنها باز کنند. آنها بسیار اجتماعی، ظریف و ساده پسند هستند.

قهوه ای

این افراد سمبل مهربانی و محبت هستند. برخی روان شناسان می گویند رنگ قهوه ای هر چه تیره تر باشد مهر ومحبت صاحبش بیشتر است. این افراد بسیار خونسردند و تقریباً هر چه را می خواهند به راحتی تصاحب می کنند. آنها در بدترین شرایط می توانند بهترین تصمیم ها را اتخاذ کنند.

خاکستری

انتخاب رنگ خاکستری نشان دهنده این نکته است که این افراد معمولاً شخصییتی آرام و با اعتماد به نفس دارند. هر چند روان شناسان میگویند افرادی که دل در گرو رنگ خاکستری دارند , دو دسته هستند : یا از شخصیتی عصبی وانقلابی دارند وهمیشه به دنبال آرامش می گردند. آنها در مجموع انسانهایی سر سخت و سنگین دل هستند. نفوذ کردی برای همیشه در دلشان جای خواهی داشت.

سفید

افرادی که لباسهای سفید را دوست دارند انسانهای خوش قلبی هستند و همیشه به دنبال دوست می گردند. این افراد معمولاً از کودکی روی پای خود بزرگ شده و دوست ندارند به دیگران تکیه کنند . در موقعیت های کاری, همیشه در حال ساختن نردبانی برای بالا رفتن از آن هستند, چرا که معتقدند از هر فرصتی باید استفاده کرد.

رنگهای روشن

انتخاب این نوع رنگها, نشان دهنده این است که این افراد بشدت سر شار از انرژی مثبت بوده و عشق و بالندگی را به اطراف خود پخش میکنند. دیدار با این افراد, اگر چه ممکن است همیشه خوشایند نباشد, اما بازگیری انرژی مثبت و سازنده از آنها می تواند بقیه روز را برای شما زیباتر , دلچسب تر و قابل تحمل تر سازد

فال رنـــــــــــــگ چشـــــــــــم!!!!

1- رنگ چشم عسلی

با وجود اینکه چشم عسلیها، انسانهایی خوش قلب هستند ولی با دیگران صریح نیستند. این افراد همیشه به دنبال دوست میگردند. چشم عسلیها معمولاً از کودکی روی پای خود میایستند و دوست ندارند به دیگران تکیه کنند.

2- رنگ چشم آبی

دارندگان چشمهای آبی، دارای نگاهی عمیق هستند و شخصیتی حساس دارند. این افراد به راحتی فکر و نظر خود را به دیگران تحمیل میکنند.

3- رنگ چشم مشکی

صاحبان چشمان مشکی، انسانهایی رویایی هستند که در فضای شاعرانهای زندگی میکنند و همچنین بسیار دست و دل باز هستند. بسیار سعی میکنند با هر چه دارند به دیگران کمک کنند. این افراد همچنین دارای خلق و خوی اجتماعی و احساسات ظریف هستند.

4- رنگ چشم قهوهای

چشم قهوهای، سمبل مهربانی و محبت است و هر چه تیرهتر باشد مهر و محبت صاحبش بیشتر است. چشم قهوهایها، بسیار خونسردند و هرچه را که میخواهند به راحتی تصاحب میکنند.

5- رنگ چشم خاکستری

صاحبان چشمهای خاکستری، دو دسته هستند. یا از شخصیتی آرام برخوردارند و یا شخصیتی عصبی و انقلابی دارند، ولی در مجموع انسانهایی سرسخت و سنگین دل هستند.

6- رنگ چشم سبز

رنگ چشم سبز، نشان دهنده آن است که صاحبان آن، شخصیتی قوی و ارادهای بالا دارند. در تصمیمگیریها، خیلی محکم عمل میکنند و تا حدی خود رای و مغرور نیز هستند. این افراد، اعتماد به نفس بالایی دارند و تا آخرین توان خود به دیگران کمک میکنند

فناوری نوین

صندوقچه آنلاین؛ هر آنچه باید از گوگل درایو بدانید

ایمیل شما چگونه هک می شود ؟

آرشیو کدهای مخفی سیستم عامل اندروید

جوان ۲۱ ساله ایرانی مسئول هک جی میل و یاهو در ایران

جدیدترین قیمت تلفن همراه در بازار تهران

گوشی هوشمند ۴ هسته‌ای و ارزان در راه بازار

لپ تاپ جدید و فوق العاده ایسر R7

صندوقچه آنلاین؛ هر آنچه باید از گوگل درایو بدانید

چه کسی دوست دارد هزینه زیادی را صرف خرید حافظه‌های کامپیوتری بکند؟ رویکرد شرکت و کاربران این روزها به سمت تکنولوژی فضای ابری و محاسبات ابری رفته است. بدین معنا که تمام اطلاعات به صورت آنلاین ذخیره می شوند و هر کجا که باشید با اتصال به اینترنت می توانید از اطلاعات خود به صورت…

چه کسی دوست دارد هزینه زیادی را صرف خرید حافظه‌های کامپیوتری بکند؟ رویکرد شرکت و کاربران این روزها به سمت تکنولوژی فضای ابری و محاسبات ابری رفته است. بدین معنا که تمام اطلاعات به صورت آنلاین ذخیره می شوند و هر کجا که باشید با اتصال به اینترنت می توانید از اطلاعات خود به صورت امن بهره ببرید.

DropBox و Sky Drive از معروف ترین فضاهای ذخیره سازی آنلاین هستند که این روزها باید با حریف قدرتندی به نام گوگل مقابله کنند.

بالاخره پیشبینی ها درست از آب در آمد و هفته گذشته گوگل، سرویس جدید خود به نام گوگل درایو را معرفی کرد. اگر نمی دانید گوگل درایو چیست و یا تا حالا با سرویس های ابری کار نکرده اید خواندن این مقاله را توصیه می کنیم.

گوگل درایو در واقع نسخه پیشرفته گوگل داکز است. حتی اگر آدرس docs.google.com را هم تایپ کنید به drive.google.com هدایت خواهید شد.

گوگل درایو برای هر کاربری در هر سطحی مناسب است. می توانید با همکلاسی خود به صورت آنلاین روی پروژه ای کار کنید و اسناد خود را روی گوگل درایو ذخیره کنید و یا برنامه سفر پیش رویتان را با دوستانتان روی گوگل درایو برنامه ریزی کنید.

گوگل درایو به هر کاربر ۵ گیگا بایت فضای رایگان می دهد

در گوگل درایو می توانید فایل های خود را به هر فرمتی که می خواهید آپلود کنید. برای هر فایل سطح دسترسی مشخص کنید. اسناد را به راحتی به اشتراک بگذارید. دوستانتان می توانند برای فایل های به اشتراک گذاشته شما کامنت بگذارند. نکته جالب در کامنت ها این است که افراد محدود به کامنت های نوشتاری نیستند و میتوانند فایل و یا تصویر خاصی را به عنوان کامنت آپلود کنند. فرض کنید روی مقاله ای کار می کنید و آن را به اشتراک می گذارید. خوانندگان می توانند مقاله های خودشان را به عنوان پیشنهاد برای تان آپلود کنند.

گفتیم گوگل درایو نسخه پیشرفته گوگل داکز است. یعنی می توانید اسناد خود را به صورت آنلاین، سریع و بی درنگ بسازید، ویرایش کنید و ارائه دهید. سپس آنها را در فضایی امن ذخیره کنید.

ممکن است زمانی به اینترنت دسترسی نداشته باشید ولی به اسناد خود احتیاج داشته باشید. گوگل درایو امکان استفاده به صورت آفلاین را نیز دارد. در این حالت امکان ویرایش ندارید ولی می توانید اسناد خود را مشاهده کنید. کافی ست ابتدا نرم افزار گوگل درایو را نصب کنید. به سایت مراجعه کنید. روی گزینه چرخ دنده کلیک کنید و گزینه Setup Docs Offline را انتخاب کنید.

درایو برای کاربران ۵ گیگا بایت فضتی پیش فرض رایگان قرار داده است. کاربران می توانند با مبالغی این فضا را تا ۱۶ ترابایت افزایش دهند. لازم به ذکر است هزینه خرید از گوگل نسبت به سایر ارائه دهندگان فضای آنلاین پایین تر است.

در مجموع گوگل ۱۶ گیگا بایت در اختیار کاربرانش قرار داده است. ۵ گیگا بایت در گوگل درایو، ۱۰ گیگا بایت در جیمیل و ۱ گیگا بایت در پیکاسا.

قسمت هیجان انگیز گوگل درایو مجهز بودن آن به سیستم OCR است. که با استفاده از آن گوگل کلمات درون فایل های پی ‌دی ‌اف شما را شناسایی و در نتایج جستجوهایتان نمایش خواهد داد. همچنین عکس ها و تصاویر مربوط به مکان های خاص تا حد امکان شناخته و درصورت جستجوی نام آن مکان توسط کاربر ، در نتایج جستجو قابل دسترسی خواهند بود.

فناوری OCR در اسکنرها برای تبدیل تصاویر گرفته شده از متون به نوشته های text استفاده می شود

برای مثال اگر در تصویری برج ایفل وجود داشته باشد و آن را در گوگل درایو آپلود کنید، گوگل برج ایفل را شناسایی می کند و اگر عبارت برج ایفل را سرپ کنید، عکسی که آپلود کرده اید در نتیجه جستجوها قرار می گیرد. فناوری OCR در اسکنرها برای تبدیل تصاویر گرفته شده از متون به نوشته های text استفاده می شود.

گوگل در ادغام سرویس های خود و یکپارچه سازی آنها استاد است. به این ترتیب اگر عکسی را در گوگل درایو آپلود کرده باشید به راحتی می توانید آن را در گوگل پلاس منتشر کنید. گوگل قول داده است به زودی این امکان را فراهم کند که بتوانید فایل های آپلود شده در گوگل درایو را به جیمیل پیوست کنید.

ویژگی جالب دیگر امکان مشارکت توسعه‌دهندگان ثالث است. به این ترتیب توسعه‌دهندگان دیگر می‌توانند سرویس‌هایی برای ویرایش عکس و ویدئو یا حتی ایجاد شبه‌سایت با استفاده از این فضا ارائه دهند. در حال حاضر اپلیکیشن‌هایی برای گوگل کروم برای کار با گوگل درایو وجود دارد که آنها را می‌توانید در اینجا ببیند.

برای مثال برای ویرایش تصاویر در درایو می‌توانید افزونه Pixlr را نصب کنید. با نصب این افزونه می‌توانید بر روی تصاویر موجود در درایو کلیک کرده و گزینه ویرایش با این نرم‌افزار را انتخاب کنید.

یکی دیگر از امکانات جالب گوگل درایو امکان دسترسی به نسه های پیشین است. فرض کنید روی یک فایل word کار می کنید. در طی چندین روز بارها نسخه مورد نظر را ویرایش کرده اید و در آن تغییر ایجاد کرده اید. اگر بعد از یک هفته به نسخه دو روز پیش نیاز داشته باشید چه می کنید؟

گوگل درایو با داشتن امکان See revision history می توانید هر نسخه را تا ۳۰ روز برای شما نگه دارد.

به نظر می رسد آینده درخشانی برای گوگل درایو در پیش روست. گوگل درایو می تواند زمینه ساز سیستم عامل های ابری باشد. به سایت drive.google.com سر بزنید. اگر هنوز این گزینه برای اکانت شما فعال نشده است نگران نباشید. در چند روز آینده این سرویس برای تمامی اکانت ها فعال می شود.

ایمیل شما چگونه هک می شود ؟

کاربران اینترنت به موازات توسعه فناوری اطلاعات در معرض معضلی به نام حملات سایبری هکرها قرار گرفته اند که در این حملات، اطلاعات شخصی و بانکی کاربران به روشهای مختلفی مانند ایمیل با خطر سرقت مواجهند. به گزارش خبرنگار مهر، در هفته های اخیر در داخل کشور کاربران بسیاری مورد هجوم حملات هکری به ID…

کاربران اینترنت به موازات توسعه فناوری اطلاعات در معرض معضلی به نام حملات سایبری هکرها قرار گرفته اند که در این حملات، اطلاعات شخصی و بانکی کاربران به روشهای مختلفی مانند ایمیل با خطر سرقت مواجهند.

به گزارش خبرنگار مهر، در هفته های اخیر در داخل کشور کاربران بسیاری مورد هجوم حملات هکری به ID ایمیلهای شخصی قرار گرفته اند. در این موارد، از سوی قربانی ایمیلهای بدون موضوع (No Subject ) به آدرسهای ذخیره شده در لیست تماس کاربر ارسال می شود.این ایمیلها می توانند به عنوان مثال محتوی لینکهای تبلیغات دارویی باشند که کاربران را تشویق به خرید محصولات خود می کنند.

این نوع سایتها اغلب جعلی هستند و به محض اینکه کاربر اطلاعات شخصی و بانکی خود را برای خرید کالا وارد کند هکرها به این اطلاعات دسترسی پیدا می کنند.

چگونه یک اکانت ایمیل هک می شود

کلید لاگینگ (Keylogging)

کلید لاگینگ، آسانترین راه برای هک کردن ایمیل است. در این فرایند، هر کلیکی که کاربران بر روی صفحه کلید یک رایانه خاص می کنند ثبت می شود. این ثبت اطلاعات با نرم افزار کوچکی به نام keylogger که همچنین با عنوان “نرم افزار جاسوسی” نیز شناخته می شود امکانپذیر است.

به محض اینکه شما این برنامه را بر روی رایانه هدف نصب کنید، این نرم افزار به طور خودکار فعال شده و هر نوع کلیک و یا ضربه ای که بر روی صفحه کلید انجام می شود را ثبت می کند. از آنجا که این ضربه ها شامل نوشتن رمزعبور و نام کاربری نیز می شود، بنابراین با این نرم افزار، هکر می تواند به راحتی این اطلاعات را سرقت کند.

برای استفاده از این نرم افزار به دانش هکری بالایی نیاز نیست. هر کسی با یک آگاهی نسبی از رایانه قادر خواهد بود این نرم افزار را نصب و از آن استفاده کند. بنابراین، احتمال اینکه با استفاده از این برنامه اطلاعات شما از سوی افراد آشنا سرقت شود بسیار بالا است.

“کمین گر جاسوسی” (SniperSpy)

این نرم افزار به استفاده کننده اجازه می دهد که از راه دور رایانه شخصی شما را تحت کنترل بگیرد و تمام کارهایی را که بر روی رایانه خود انجام می دهید به صورت زنده و همزمان بر روی نمایشگر رایانه خود مشاهده کند.

این نرم افزار کاملا با هر نوع دیوار آتش (firewall) ویندوز “ایکس پی”، ویستا، ویندوز ۷، ویندوز ۲۰۰۰ و سیستم عاملهای مک سازگاری دارد. این برنامه فعالیتهای کاربر را ثبت می کند و اطلاعات جمع آوری شده را به اکانت آنلاین هکر ارسال می کند.

با این برنامه، کاربر می تواند به تمام رمزهای عبور شامل رمز عبور شبکه های اجتماعی و اکانتهای ایمیل دسترسی پیدا کند و بدون دسترسی فیزیکی، به صورت از راه دور و مجازی به رایانه هدف وارد شود و برای مثال از جریان مکالمات روی چت و یا اطلاعات شخصی کاربر مطلع شود و یا وارد پست الکترونیک کاربر شده و ایمیلهای جعلی ارسال کند.

فیشینگ (Phishing)

در مفهوم انفورماتیکی، این اصطلاح که هم تلفظ واژه fishing به معنی “ماهیگیری” است فعالیتی غیرقانونی است که با استفاده از یک تکنیک مهندسی اجتماعی می تواند به اطلاعات شخصی کاربر دسترسی پیدا کند و به خصوص هویت کاربران را در ارتباطات الکترونیکی به ویژه پیامهای پست الکترونیک، سرویسهای چت و حتی تماسهای تلفنی سرقت کند.

در حملات فیشینگ، هکر پیامهایی را از سوی سایتهای جعلی که از گرافیک و لوگوی سایتهای رسمی تقلید کرده است برای آدرس ایمیل کاربر ارسال می کند. به این ترتیب، کاربر فریب می خورد و اطلاعات شخصی به ویژه شماره حساب جاری، شماره کارت اعتباری، کدهای شناسایی و … را وارد این سایتها می کند.

به این ترتیب، تمام این اطلاعات از طریق سایت جعلی به یک در پشتی (back door) وارد می شود و برای مصارف جنایتکاری انفورماتیکی به ویژه جعل هویت و دسترسی به موجودی حسابهای بانکی، در اختیار هکر قرار می گیرد.

فرایند استاندارد حملات فیشینگ در پنج مرحله

۱- فیشر (هکر فیشینگ) یک پیام ایمیل را برای کاربر قربانی ارسال می کند. گرافیک و محتوای این پیام شبیه به پیامهایی است که معمولاً از سوی بانک و یا سایت معتبر خریدهای آنلاینی که کاربر در آن ثبت نام کرده است برای قربانی ارسال می شود. به این ترتیب کاربر بدون آنکه متوجه جعلی بودن پیام شود آن را باز می کند.

۲- این ایمیل تقریباً همیشه مربوط به موقعیتهای ویژه و یا بررسی رفع مشکلات ساده بر روی حساب جاری/ اکانت کاربر (مثل تمدید تاریخ کارت اعتباری) است و یا به کاربر پیشنهاد وسوسه کننده عرضه پول (مثل برنده شدن حساب بانکی و یا یک جایزه) را می دهد.

۳- ایمیلی که به مقصد ارسال شده است محتوی یک لینک است. متن این ایمیل برای گیرنده توضیح می دهد که برای حل مشکل خود با سازمان و یا شرکتی که گرافیک و لوگوی سایت آن جعل شده است بر روی این لینک کلیک کند(Fake login).

4- لینک ارائه شده کاربر را به سایت رسمی آن سازمان هدایت نمی کند، بلکه با یک پوشش ظاهری که از سایت اصلی کپی شده است کاربر را به سروری که توسط “فیشر” کنترل می شود می رساند و از قربانی می خواهد که برای “تائید” بار دیگر اطلاعات اولیه ای چون نام، نام کاربری، رمزعبور، آدرس، شماره حساب، شماره کارت اعتباری و … را وارد کند. به این ترتیب تمام این اطلاعات در دستان فیشر قرار خواهد گرفت.

۵- ”فیشر” از این اطلاعات برای خرید کالا، انتقال وجه و یا حتی به عنوان پلی برای انجام حملات بیشتر به افراد دیگر استفاده می کند.

دفاع در برابر این حملات

پیشگیری همیشه بهتر از علاج است. بنابراین بهترین توصیه این است که در بازدید سایتهای غیرمعتبر نهایت دقت را بکنید.

در مواردی که سایت از کاربر اطلاعات شخصی، شماره حساب، رمز عبور و یا شماره کارت اعتباری را خواست، پیش از وارد کردن این اطلاعات، یک کپی از آدرس سایت را برای مقامات ذی صلاح (بخش انفورماتیک بانک و یا سایت حراجهای آنلاینی که عضو هستید) ارسال کنید تا از صحت آنها مطمئن شوید.

کاربر می تواند گردش مالی حساب خود را از طریق عابربانک و یا بر روی پروفایل حساب آنلاین خود مشاهده کند.

بسیاری از بانکها یک سرویس “اس. ام. اس” نیز در اختیار مشتریان خود می گذارند. از طریق این سرویس که SMS alert نام دارد بانک تمام گردشهای مالی حساب مشتری را برای وی ارسال می کند. به این ترتیب، در صورتیکه سارقان انفورماتیکی اقدام به موجودی حساب کاربر دسترسی پیدا کرده باشند مشتری متوجه خواهد شد.

رمز عبور ساده استفاده نکنید

یکی دیگر از روشهای دسترسی هکرها به رمز عبور کاربران، استفاده از رمزهای عبور ساده است. انتخاب رمزهای نامناسب موجب می شود که هکرها با انجام گزینه های آزمون و خطا پس از چند بار امتحان کردن به رمزعبور کاربر دسترسی پیدا کنند.

در سال ۲۰۰۹ موسسه “ایمپروا” متخصص در بخش امنیت در شبکه در تحقیقات خود نشان داد که میلیونها کاربر اینترنت از یک رمز عبور استفاده می کنند.

نتایج این بررسیها حاکی از آن بود که کلمات کلیدی مثل ۱۲۳۴۵۶، ۰، passwordو abc123رایج ترین کلماتی هستند که توسط تعداد بسیار زیادی کاربر به عنوان رمز عبور اطلاعات محرمانه استفاده می شوند.

به گفته این محققان، استفاده از کلمات و یا اعدادی که به آسانی قابل شناسایی هستند یک خطر جدی برای کاربران به شمار می روند و هکرها به راحتی می توانند آنها را شناسایی کرده، وارد اکانتهای کاربران شده و اطلاعات شخصی آنها را سرقت کنند و یا به نام آنها ایمیل ارسال کنند.

خطر بزرگتر زمانی رخ می دهد که این رمزهای عبور رایج برای حسابهای جاری و یا کارتهای اعتباری مورد استفاده قرار گرفته باشند.

برخی از سایتها برای حمایت از کاربران خود و جلوگیری از حمله هکرها بلافاصله پس از چند نوبت مشخص که رمز عبور اشتباه وارد شد اکانت را مسدود می کنند.

سایتهای دیگر نیز به کاربران خود توصیه می کنند که رمزعبور خود را ترکیبی از اعداد و حروف مختلف انتخاب کنند.

“جف ماس” هکر سابق که اکنون با این شرکت امنیت انفورماتیکی همکاری می کند توصیه کرده است که کاربران حداقل باید از ۱۲ حرف به جای ۶ حرفی که به طور نرمال به کار می رود استفاده کنند. به این ترتیب کشف این کلمات کلیدی برای هکرها دشوار می شود.

همچنین شرکت مایکروسافت نیز اعلام کرده است که قصد دارد استفاده از رمز عبور “۱۲۳۴۵۶″ و “ilovecats” را که به راحتی قابل شناسایی و نفوذ هستند، ممنوع کرده و به این شکل امکان نفوذ هکرها و استفاده از تکنیک آزمون و خطا برای ورود به اکانت کاربران سرویس Hotmailرا کاهش دهد.

رمزهای عبور قوی رمزهای طولانی و ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و دیگر نشانه ها هستند. این رمزها نباید بر اساس واژه های لغتنامه ای و یا اطلاعات شخصی از قبیل تاریخ تولد باشند.

در هر صورت بهترین کار بعد از هک شدن تغییر سیستم عامل و ساده ترین کار تغییر رمز عبور است.

بوت نت (Botnet)

“بوت نت”، شبکه ای از رایانه ها است که به اینترنت متصل هستند و همگی تحت کنترل یک رایانه واحد با عنوان “بوت مستر” قرار دارند.

این رایانه ها از طریق حفره های امنیتی و یا عدم توجه لازم از سوی کاربر و یا مدیریت سیستم می توانند توسط یک ویروس انفورماتیکی و یا اسبهای تراوا (تروجانها) آلوده شوند.

پس از آلوده شدن، هکری که این شبکه بوت نت را سازمان دهی کرده است کنترل رایانه ها را از راه دور در دست می گیرد.

کنترل کننده های بوت نتها می توانند از این سیستمها برای انجام حملات مختلف سایبری استفاده کنند. برای مثال، از این رایانه های برای ارسال ایمیلهای تبلیغاتی، ایمیلهای ویروسی و هرزنامه ها استفاده می شود. بنابراین، اگر با اکانت شما ایمیلهایی برای دوستانتان ارسال شد (علاوه بر مواردی که در مورد هک شدن و دسترسی به رمزعبور پست الکترونیک گفته شد) این احتمال نیز وجود دارد که رایانه شما در یک بوت نت گرفتار شده باشد.

کاربران این رایانه ها که با اصطلاح “رایانه زامبی” و یا “رایانه برده” شناخته می شوند اغلب متوجه نمی شوند که در این شبکه به دام افتاده اند.

رایانه زامبی

رایانه زامبی، رایانه و یا دستگاه موبایلی است که پس از اتصال به اینترنت بدون اطلاع کاربر توسط یک “کراکر” و یا “ویروس” آلوده می شود و تحت کنترل یک شخص ثالث قرار می گیرد.

برپایه تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۹ انجام شد ۱۸ درصد از آدرسهای IP در آمریکا، ۱۳ درصد در چین و ۶ درصد در استرالیا رایانه های زامبی هستند.

آرشیو کدهای مخفی سیستم عامل اندروید

مجموعه ای کامل از کدهای مخفی و کاربردی گوشی های دارای سیستم عامل اندروید که بد نیست اطلاعاتی در مورد عملکرد و تست برخی قسمت های گوشی خود را به دست آورید.البته در استفاده از این کدها دقت کنید تا دچار مشکل نشوید.

*#*#۴۶۳۶#*#*

با تایپ این کد در گوشی اندرویدی خود، می توانید اطلاعات تلفن، اطلاعات باطری، تاریخچه کارکرد باطری و وضعیت کاربری آن را ببینید.

*#*#۷۷۸۰#*#*

با این کد گوشی شما factory data reset می شود، یعنی اینکه موبایل به تنظیمات پیش فرض کارخانه برمی گردد و این اطلاعات از درون آن حذف می شوند: اکانت های گوگل که روی موبایل تعریف شده یا با آن در ارتباط باشند تنظیمات و اطلاعات ذخیره شده در اپلیکیشن ها و سیستم اپلیکیشن های دانلود شده اما این دستور کاری به برنامه های سیستمی، اپلیکیشن ها و همچنین اطلاعات کارت حافظه ندارد.

*۲۷۶۷*۳۸۵۵#

این دستور یک خرابکار تمام عیار است. گوشی شما را به تنظیمات کارخانه ای بر می گرداند، اما سر راه همه چیز را از فایل و فولدر گرفته تا اطلاعات و تنظیمات حافظه داخلی تلفن، پاک می کند و سپس فریم ویر (firmware) گوشی را از دوباره نصب می کند. پس در استفاده از این کد نهایت دقت را به کار ببرید و مراقب باشید.

*#*#۳۴۹۷۱۵۳۹#*#*

این کد اطلاعاتی درباره دوربین گوشی را به شما نشان داده و گزینه های زیر را هم در اختیارتان می گذارد: آپدیت فریم ویر دوربین در ایمیج (هیچ گاه این گزینه را امتحان نکنید) آپدیت فریم ویر دوربین روی کارت حافظه SD نمایش ورژن فریم ور دوربین شمارش تعداد آپدیت فریم ور

*#*#۷۵۹۴#*#*

این دستور، عملکرد دکمه قطع مکالمه/پاور (End Call/Power) را تغییر می دهد. شما می توانید شیوه عملکرد این کلید به خصوص را خودتان تنظیم کنید.

*#*#۲۷۳۲۸۳*۲۵۵*۶۶۳۲۸۲*#*#*

این کد به شما امکان پشتیبان گیری از فایل های چند رسانه ای همچون عکسها، فیلم ها، آهنگ ها و یادداشت های صوتی را می دهد.

*#*#۱۹۷۳۲۸۶۴۰#*#*

با تایپ این عبارت به مود سرویس گوشی وارد می شوید. در آنجا می توانید تست های مختلفی را انجام داده و یا تنظیمات گوشی را تغییر دهید.

کدهای تست سخت افزاری (وای فای، بلوتوپ، جی پی اس)

تست کارت شبکه بیسیم موبایل

*#*#۲۳۲۳۳۹#*#*

*#*#۵۲۶#*#*

*#*#۵۲۸#*#*

تست GPS

*#*#۱۴۷۲۳۶۵#*#*

*#*#۱۵۷۵#*#*

تست بلوتوث

*#*#۲۳۲۳۳۱#*#*

این کد آدرس دستگاه بلوتوث را نمایش می دهد

*#*#۲۳۲۳۳۷#*#

برای ورود به بخش سرویس کنترل و تظارت Gtalk از این کد استفاده کنید

*#*#۸۲۵۵#*#*

کدهای مخفی برای دستیابی به اطلاعات فریم ور (میان افزار)

*#*#۴۹۸۶*۲۶۵۰۴۶۸#*#*

PDA, Phone, H/W, RFCallDate

*#*#۱۲۳۴#*#* - PDA and Phone

*#*#۱۱۱۱#*#* - FTA SW Version

*#*#۲۲۲۲#*#* - FTA HW Version

*#*#۴۴۳۳۶#*#*

PDA, Phone, CSC, Build Time, Changelist number

کدهای مخفی برای تست های مختلف کارخانه ای

تست سیگنال

*#*#۰۲۸۳#*#*

تست ال سی دی

*#*#۰*#*#*

ورژن صفحه لمسی

*#*#۲۶۶۳#*#*

تست ویبره و نور صفحه کلید

*#*#۰۸۴۲#*#*

تست صفحه لمسی

*#*#۲۶۶۴#*#*

تست سنسور مجاورت

*#*#۰۵۸۸#*#*

نمایش ورژن رم

*#*#۳۲۶۴#*#*

توجه : این کدها ممکن است برروی برخی از ورژن های اندروید و همچنین برخی گوشی هاعمل نکند.

جوان ۲۱ ساله ایرانی مسئولیت هک جی میل و یاهو در ایران را پذیرفت

این جوان که خود را دانشجو معرفی کرده در وب سایت «پیست بین دات کام» (Pastebin.com) پیامی گذاشته و خود را «هکر کمودو» معرفی کرده است. کمودو شرکت اینترنتی است که نخستین بار گزارش این هک را اعلام کرد.

هکر یاد شده در این پیام کدهای مورد استفاده خود را ذکر کرده و نوشته است: «من فقط یک هکر هستم که تجربه هزار هکر را دارد، من یک برنامه نویسم که تجربه هزار برنامه نویس را دارد.»

به گزارش روزنامه وال استریت جورنال، کارشناسان هنوز تردید دارند که هک کردن سرویس هایی چون جی میل و اسکایپ فقط کار یک نفر باشد، ولی کدهایی که ذکر کرده را درست ارزیابی کرده اند...

میکو هیپونن، رئیس یک شرکت امنیت اینترنتی در هلسینکی فنلاند، در این باره می گوید: «به نظر می رسد شخص یا اشخاصی که خود را هکر معرفی کرده یا می کنند، به سیستم داخلی شرکت کمودو آشنا هستند. ولی این که بقیه داستان این فرد یا این افراد درست باشد، مشخص نیست. ولی می توان تایید کرد که اطلاعات کلی که داده، درست است.»

پیشتر گزارش شده بود که یک یا چند هکر در تلاش برای هدایت کاربران اینترنتی به نسخه جعلی چندین پایگاه معتبر اینترنتی، به چندین گواهینامه دیجیتال یک شرکت امنیت وب دسترسی پیدا کرده اند. حمله ای که بر اساس اعلام این شرکت امنیت وب، «به نظر می رسد» از سوی هکرهای ایرانی سامان داده شده باشد.

شرکت «کومودو» در نیوجرزی آمریکا که گواهینامه های دیجیتال در زمینه تأیید هویت کاربران اینترنتی صادر می کند، گفته است که دست کم ۹ مورد از چنین حملاتی ردیابی شده که با توجه به پیچیدگی آن ممکن است کارهکرهای ایرانی باشد.

این شرکت می گوید در حملات ۱۵ مارس، گواهینامه هایی برای نسخه جعلی سامانه ای میل گوگل موسوم به جی میل، صفحه ورود کاربران یاهو، وب سایت هایی متعلق به شرکت مایکروسافت، مرورگر موزیلا فایرفاکس و نیز شبکه تلفنی اینترنتی اسکایپ در دسترس هکرها قرار گرفته است.

چنین گواهینامه هایی به کسانی که آن را در اختیار دارند اجازه می دهد که تحت شرایطی با جعل نسخه امن این وب سایت ها، به اطلاعات رمزگذاری شده دسترسی پیدا کنند.

برای مثال، اگر کسی در ایران بخواهد به حساب کاربری خود در یاهو دسترسی پیدا کند، به یک وب سایت جعلی هدایت می شود و به این وسیله کسانی که دست در این اقدام دارند می توانند به حساب کاربری و رمز عبور او دسترسی پیدا کنند.

شرکت کومودو گفته است که هنوز مشخص نیست چند کاربر در ایران ممکن است در دام چنین ترفندی افتاده باشند و همزمان اعلام کرده است که تاکنون ۹ گواهینامه دیجیتال جعلی، از جمله یک مورد مرتبط با وب سایت لایو، وابسته به مایکروسافت را لغو کرده است.

شخص هکر یا «هکر کمودو» در پیام خود گفته است که به تنهایی این حمله را انجام داده و هیچ کمک تیمی یا دسته جمعی نداشته است.

این در حالی است که کارشناسان می گویند این حمله بدون دست داشتن اطلاعات زیربنایی که در ایران در اختیار دولت است، قابل انجام نیست.

هکر یاد شده در پیام خود و خطاب به «طرفداران جنبش جعلی سبز در ایران» نوشته است: «تا زمانی که من زنده هستم، نه شما امنیت اینترنتی دارید و نه دنیای دیجیتال شما امنیت دارد.»

شرکت امنیت اینترنت کمودو می گوید گرچه مهاجم نتوانسته به جایی برسد، به احتمال زیاد برای سرقت مشخصات کاربری شهروندان ایران به این کار دست زده است.

جدیدترین قیمت تلفن همراه در بازار تهران

برند

مدل

قیمت (تومان)

samsung

Galaxy S III I9300 - 16GB

1.635.000

Apple

iPhone 5 - 16GB

2.455.000

LG

Optimus 4X HD P880

1.335.000

samsung

I9082 Galaxy Grand Duos

1.345.000

HTC

Butterfly

2.595.000

Sony

Xperia ZL

2.490.000

Sony

Xperia Ion

1.255.000

Motorola

Razr Maxx

1.665.000

HTC

One X - 16GB

1.595.000

LG

Optimus Vu P895

1.475.000

LG

Nexus 4 E960 - 16GB

1.845.000

HTC

One S

1.415.000

HTC

Desire SV

1.125.000

HTC

Sensation XL

1.375.000

HTC

One SV

1.245.000

HTC

One X - 32 GB

1.680.000

گوشی هوشمند ۴ هسته‌ای و ارزان در راه بازار

شرکت ایسر از تولید گوشی هوشمندی خبر داده که مبتنی بر پردازنده پرقدرت 4 هسته‌ای ساخته شده و قرار است با قیمت ارزان وارد بازار شود.

نیک نیوز: شرکت تایوانی ایسر که از بزرگترین تولیدکنندگان رایانه‌های شخصی در جهان محسوب می‌شود، از تولید گوشی هوشمندی خبر داده که مبتنی بر پردازنده پرقدرت چهار هسته‌ای ساخته شده و قرار است با قیمت ارزان از تاریخ 14 می وارد بازار شود.

شرکت ایسر همچنین قصد دارد در تاریخ 14 می یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کند و در آن گوشی هوشمند Liquid E2 را از طریق شرکت Chunghwa Telecom که بزرگترین اپراتور تلفن‌همراه در تایوان محسوب می‌شود، به دست کاربران برساند.

گزراش فوکوس‌تایوان حاکی از آن است که این گوشی در تاریخ 24 آپریل وارد اروپا شود و در برنامه‌ریزی اولیه قرار بود وارد کشورهای بلژیک، هلند، اوکراین، فرانسه، اسپانیا، بریتانیا، ایتالیا، آلمان و روسیه شود که قیمت آن‌ هم 229 یورو اعلام شده بود.

برای گوشی هوشمند Liquid E2 پردازنده 1.2 گیگاهرتزی، نمایشگر لمسی 4.5 اینچی با کیفیت 960 در 540 پسکل، دوربین دیجیتالی 8 مگاپیکسلی و ... در نظر گرفته شده است.

پیش از این "اس. تی. لیو"(S.T. Liew) مدیر مرکز تلفن‌های همراه ایسر اعلام کرده بود که این شرکت قصد دارد طی سال جاری میلادی گوشی هوشمند ارزانی را با قیمت 168 دلار وارد بازار کند که این محصول برای کاربران معمولی عرضه می‌شود.

پیش‌بینی شده است که گوشی‌های هوشمند ارزان و کاربردی ایسر از نیمه دوم سال جاری میلادی وارد آسیا و اروپا شوند.

شرکت ایسر قصد دارد تا پایان سال 2013 میلادی در مجموع شش یا هفت گوشی هوشمند جدید وارد بازار جهانی کند و پیش‌بینی کرده که امسال 1.5 تا 2 میلیون دستگاه گوشی هوشمند را به فروش می‌رساند و این در حالی بوده است که شرکت یاد شده طی سال گذشته تنها بین 500 تا 600 هزار دستگاه گوشی هوشمند فروخته بود.

در کنار تمامی ویژگی‌های انعطاف‌پذیر این لپ‌تاپ، R۷ از نمایشگری ۱۵.۶ اینچی و لمسی،‌هارد‌درایو ۵۰۰ گیگابایتی، ۲۴ گیگابایت SSD،‌ پردازشگر Core i۵ و ۶ گیگابایت رم برخوردار است. قیمت پایه این محصول جدید هزار دلار اعلام شده و از ۱۷ می عرضه آن آغاز خواهد شد.

شرکت ایسر در نیویورک لپ‌تاپی جدید را معرفی کرده‌ که به سیستم لولای جدیدی به نام اِزِل مجهز است و می‌تواند نمایشگر را برای دسترسی راحت‌تر کاربر حرکت دهد.

لپ‌تاپ R۷ ایسرلپ‌تاپ R۷ ایسرBrowse Albums براساس گزارش Cnet، طراحی بخش صفحه کلید و پد لمسی در لپ‌تاپ ایسر R۷ نیز دچار تحولاتی شده‌است و بلند‌گوهای آن به صورت خودکار،‌ متناسب با وارنه شدن نمایشگر،‌تغییر وضعیت می‌دهند.

لولاهای ازل (Ezel) به کاربر امکان می‌دهند تا در چهار وضعیت اصلی از لپ‌تاپ استفاده کند. یکی از این وضعیت‌ها، وضعیت معمولی است که در همه لپ‌تاپ‌ها دیده می‌شود. لولا همچنین امکان جلو کشیده‌شدن نمایشگر لمسی را به وجود خواهد آورد تا استفاده از سطح لمسی نمایشگر در کنار صفحه‌کلید برای کاربر ساده‌تر شود.

وضعیت دیگر مسطح شدن نمایشگر است که شکلی شبیه به تبلت به لپ‌تاپ خواهد بخشید، مشخص است که در این وضعیت صفحه‌کلید به صورت کامل در زیر نمایشگر پوشانده خواهد شد و در این وضعیت تنها امکان استفاده از چند اپلیکیشن وجود خواهد داشت. وضعیت آخر استفاده صرف از نمایشگر لپ‌تاپ است، یعنی نمایشگر لپ‌تاپ ۱۸۰ درجه در محور افقی چرخیده و به یک نمایشگر تبدیل خواهد شد. در این شرایط به دلیل وارونه شدن نمایشگر، موقعیت بلند‌گو‌های چپ و راست نیز تغییر کرده و صدا متناسب با وضعیت جدید پخش می‌شود.

یکی از بزرگترین تغییراتی که در این لپ‌تاپ ایجاد شده و شاید عادت کردن به آن مدتی طول بکشد،‌تغییر موقعیت پد لمسی روی صفحه کلید است. این بخش از صفحه‌کلید به‌جای اینکه مانند دیر لپ‌تاپ‌ها در پایین قرار گرفته باشد،‌ بالای کلید‌های صفحه کلید قرار گرفته‌است. به این شکل نمایشگر لمسی فضای کافی برای قرار گرفتن در نزدیک‌ترین فاصله از صفحه‌کلید را خواهد داشت.

با توجه به کارایی‌های بالای اپلیکیشن‌ها در ویندوز هشت، چنین طراحی می‌تواند برای یک نمایشگر لمسی کاربردی باشد، اما وفق یافتن کاربران با آن می‌تواند زمین‌گیر باشد.

در کنار تمامی ویژگی‌های انعطاف‌پذیر این لپ‌تاپ، R۷ از نمایشگری ۶ . ۱۵ اینچی و لمسی،‌هارد‌درایو ۵۰۰ گیگابایتی، ۲۴ گیگابایت SSD،‌ پردازشگر Core i۵ و ۶ گیگابایت رم برخوردار است. قیمت پایه این محصول جدید هزار دلار اعلام شده و از ۱۷ می عرضه آن آغاز خواهد شد.

موزیک

جديدترين آلبوم هاي موسيقي ماه

یک خواننده پاپ کنسرت ۳D برگزار می کند

شاید باز هم با محسن یگانه همکاری کردم

لهراسبی: «سکوت» را قرار بود من به جای محسن یگانه بخوانم

کنسرت ویژه فرزاد فرزین، برای خداحافظی با آلبوم شلیک است

آلبوم «جشن تنهایی» شهاب رمضان در راه است...

جديدترين آلبوم هاي موسيقي ماه

همین ... رضا صادقي

ریسک احسان آزيا

شش امين رستمي

زندگی امير تاجيك

یه جور دیگه ميلاد كياني

نبض ميثم ابراهيمي

.

همین ...

امتیاز:

3.049675

امتیاز : 61.0/100

تعداد رأی: 765

(765 رأی)

خواننده:

رضا صادقی

ترانه سرا:

رضا صادقی، پیوند شادخواب، مرجان زنگنه، امیرحسین الهیاری، علی ضیا، سوگند انصاری

نوازنده ها:

رضا صادقی، معین راهبر، مسعود همایونی، اسماعیل حسینی، فرشید ادهمی، دارا دارایی، بابک ریاحی پور، پیام طونی، میثم مروستی، میلاد عالمی، امین قومی نژاد، ناصر رحیمی، شجاعت شفایی، آرون حسینی، ابراهیم علوی

سال انتشار:

1392

انتشارات:

آوای هنر (پخش: هنر اول)

حواشی:

آرتین ولی الهی: رضا صادقی پس از پشت سر گذاشتن یک سال پر حاشیه، جدیدترین آلبوم خود را با نام «همین...» روانه ی بازار کرده است. او در گفت و گویی که با موسیقی ما انجام داد در خصوص این اثر گفت: «این اولین آلبومی بود که برای به دنیا آوردنش «سزارین» لازم بود و زایمان طبیعی و بدون دردی در کار نبود... برای به دنیا آوردن این اثر تکه پاره شدم، چون طبیعی به دنیا نیامد. ولی از آنجایی که خدا با من است، این اثر سالم به دنیا آمد». او همچنین در خصوص نامگذاری آلبومش چنین می گوید: «قبلاً چند اسم برایش انتخاب کرده بودم ولی با دوست خوبم آقای «جلیل پور» به این نتیجه رسیدم که «همین» بگذاریم. یعنی رها کنیم بر اساس تفکرات خود آدمها نسبت به این آلبوم...». قطعات این اثر در استودیو راگا، استودیو پویا نیکپور و استودیوی شخصی رضا صادقی ضبط شده اند و امید حجت و آرش پاکزاد آنها میکس و مسترینگ نموده اند. «علی جعفری» امور هماهنگی آلبوم را انجام داده و «علی نیکونیا» طراح و گرافیست آن بوده است. رضا صادقی آلبومش را به «دستها و لبهای ترک خورده از سرمای مردم صبور آذربایجان» تقدیم کرده است.

تصاویر فرعی:

تعداد قطعات:

10

ژانر:

پاپ

ماه انتشار:

فروردين

فصل:

بهار

لیست فطعات:

پیله (آدم آهنی)

3.73301

( امتیاز : 74.7/100 - 206 رأی)

دروغ بگو ولی

3.73889

( امتیاز : 74.8/100 - 180 رأی)

ولی نبو (بندرعباسی)

3.74074

( امتیاز : 74.8/100 - 162 رأی)

حس خوب

3.71724

( امتیاز : 74.3/100 - 145 رأی)

بخند

3.726805

( امتیاز : 74.5/100 - 194 رأی)

کفش آهنی

3.70886

( امتیاز : 74.2/100 - 237 رأی)

عاشقتم

3.71875

( امتیاز : 74.4/100 - 160 رأی)

عاشقتم

3.706765

( امتیاز : 74.1/100 - 133 رأی)

ادعا

3.7193

( امتیاز : 74.4/100 - 171 رأی)

دوست دارم خدا

3.725715

( امتیاز : 74.5/100 - 175 رأی)

نترس

3.70283

( امتیاز : 74.1/100 - 212 رأی)

رضا صادقی بالاخره آلبوم “همین” را منتشر و از ارديبهشت ماه نیز تور کنسرت هایش را آغاز خواهد کرد. “همین” طی مدت زمان کوتاهی که از انتشارش می گذرد بازخورد خوبی داشته ولی در مورد بعضی قطعات آن ابهاماتی وجود دارد که رضا صادقی در این گفتگو به این ابهامات و برخی سوالات دیگر پاسخ می دهد:

ابتدا از “کفش آهنی” شروع می کنیم، شباهت بسیاری به “وایسا دنیا” دارد و به نظر نمیاید این شبهات سهوی باشد

کفش آهنی یک پروسه تعمدی بود، هم می خواستم نگرش تازه ای داشته باشم نسبت به وایسا دنیا که ۸-۹ سال پیش خوانده بودم و تو وایسا دنیا همه اش تلخ گفت، نه اینکه تو کفش آهنی نگفته باشم ولی در این قطعه درد و درمان را با هم بیان کردم و گفتم اگر دردی هست، درمانی هم نیز هست. البته یک تعمد دیگر نیز بود آن هم باز خاطره سازی “وایسا دنیا” برای کنسرت های پیش رو است تا زمانی که مشکلات “وایسا دنیا” حل شود.

پس به قضیه مشکلتان با سیروان ربطی ندارد؟

سیروان خسروی ۹ سال پیش بهترین ذهنیتش را روی “وایسا دنیا” اجرا کرد و الان هم آرون حسینی پس از ۹ سال و بعد از این همه تغییرات ساختاری و نگرشی در موسیقی الکترونیک توانسته بهترین ایده اش را روی این کار پیاده کند.

قطعه “عاشقتم” هم به نظر اقتباسی است از آن قطعه “ژوتم” لارا فابین

منتظر بودم تا در اولین مصاحبه ام این نکته را بیان کنم و بگویم که به خاطر برخی مساول نمیشد نام خواننده را بر روی آلبوم درج کرد ولی این را اضافه کنم که کل آهنگ کاور نیست و در قسمت “عاشقتم” حتی فضا ها و آکوردبندی ها یکسان است و بر اساس همان قطعه فرانسوی است.

و اینکه محسن یگانه هم از ملودی این قطعه استفاده کرده بود، به نظر کمی عجیب می آید

عجیب نیست، این کار را قبل از اینکه دوست خوبم محسن یگانه بخواند، خواندم و کلیپش را هم برداران بوشهری ساخته اند. منتظر فرصت مناسب هستیم تا آن را منتشر کنیم. فکر نمی کنم این کار هم مشکلی داشته باشد و همه جای دنیا این اتفاقات جا افتاده است، ما دو خواننده هستیم که دوست داریم طرفدارانمان فضای جدید را تجربه کنند.

به جز مسعود همایونی که سابقه درخشانی دارد، چقدر به موفقیت تنظیم کننده های جوانی که در آلبوم هستند امیدوارید؟

آرون حسینی از طریق میلاد فرهودی به من معرفی شد و پس از شنیدن کارهایش از آرون خواستم که کار مشترک من و خشایار اعتمادی را تنظیم کند. معین راهبر هم که یکی از اعضای ارکستر من بود و به خاطر سفر به بندرعباس از گروه جدا شد، شجاعت شفاهی و اسماعیل حسینی هم از دوستان من هستند که خیلی خاص کار می کنند و در آینده کارهای بسیار خوبی از همه این عزیزان خواهید شنید.

چرا قطعه بندری آلبوم را اینبار متفاوت تر خواندید؟ به نوعی فضای شاد کارهای قبلی را رها کردید

همیشه با توجه به فضای موسیقی فلکلور بندرعباس، شعری تحت مضامین شهرم می سرودم و با یک ریتم و تمپو تند می خواندم اما این بار خواستم فضای متفائت تری از از موسیقی شهرم ارائه دهم و کلاً این کارهای بندری را برای مردم شهرم می خوانم و اینکه تعداد کمتری هم با آن ارتباط برقرار می کنند برای همین است.

علی ضیا که به عنوان ترانه سرا حضور دارد، همان علی ضیا مجری تلویزیون است؟

همان علی ضیا خودمان است (با خنده)، علی آمده بود خانه ما تا در مورد یک موضوعی صحبت کنیم و در ادامه صحبت هایمان علی ضیا گفت شعری آماده کرده و می خواهد برایم بخواند، وقتی خواند گفتم که این شعر را برایم بنویس که می خواهم بخوانمش، بعد با امیر حسین الهیاری این کار را آماده کردند. جالب بود که ملودی این قطعه تنها دو روز پس از گرفتن شعر ساختم، چرا که این کار به فضای ذهنی من نزدیک است.

قضیه هم خوانی ها از کجا شروع شد؟

نگرشی در جامعه پیش آمده بود که بعضی خواننده ها با هم مشکل دارند، یا مثلاً می گفتند سلطان رضا، سلطان فلانی و همه دنبال این بودند که کی سلطان، ژنرال، افسر و … باشد، من خواستم به کمک دیگر دوستانم این مشکل را تا حدی برطرف کنیم و وقتی خشایار اعتمادی به من پیشنهاد داد گفتم اگر بک وکال هم می خواستی می خواند، یا بابک جهانبخش و مهدی یراحی که با روی باز پیشنهادشان را قبول کردم و اصلاً هم بحث این نیست که کی پیشنهاد بده و به نظرم مهم همکاریه بین طریفین هست. در ضمن خواستم به مردم بگویم که اگر ضبطتان را خاموش کنید ما دیگر نیستیم، پس لطفاً ضبط را روشن بگذارید.

قرار بود با محسن یگانه هم کار مشترک بدهید، کی از این قضیه امتناع کرد؟

نه محسن نه من از این قضیه ممناعت نکردیم و تنها به زمانش نرسیدیم، محسن یگانه درگیر آلبوم و کنسرت هایش بود و من هم به دنبال مشکلات آلبوم و اجراهایم، البته این نوع همکاری ها نیازمند هم نشینی و بحث و مذاکره است و اینگونه نیست که بگویم فردا برویم برای ضبط کردن آهنگ.

و اینکه چه کسی به عنوان اولین نفر انتشار آلبوم را به شما تبریک گفت؟

اولین نفر خشایار اعتمادی بود و محسن چاوشی، احسان خواجه امیری، بابک جهانبخش و … به من لطف داشتند و انتشار آلبوم را تبریک گفتند که از همینجا از همه این عزیزان تشکر می کنم.

و در آخر، روی فروش آلبوم چقدر حساب می کنید؟

کافیه خدا بخواهد که اتفاقی بیافتد، به بقیه قضایا اهمیتی نمی دهم و هیچ کدام از خواننده ها نیز روی مسئله فروش آلبوم حساب باز نمی کنند.

ريسك

امتیاز:

4.375

امتیاز : 87.5/100

تعداد رأی: 8

(8 رأی)

خواننده:

احسان آریا

آهنگساز:

محسن یگانه، بهنام صفوی، یاسین ترکی، میثم جمشیدپور، احسان آریا، فرهاد زارع

تنظیم کننده:

محسن یگانه، بهنام صفوی، یاسین ترکی، میثم جمشیدپور، فرهاد زارع

ترانه سرا:

محسن یگانه، زانیار خسروی، مریم اسدی، محمد بکرانی، عاطفه ابراهیم تبار

نوازنده ها:

امید حجت، ایمان حجت، بهنام حکیم، پیام طونی، محسن یگانه، بابک یوسفی، یاسین ترکی، بهنام صفوی، میثم جمشیدپور، فرهاد زارع

سال انتشار:

1391

انتشارات:

سیما شهر

حواشی:

آرتین ولی الهی: «ریسک» نخستین آلبوم احسان آریا است. این خواننده در گفت و گو با موسیقی ما در خصوص آلبومش گفت: «تولید این آلبوم حدوداً دو سال و نیم زمان برده است. قطعات آلبوم فضاهای متنوعی دارند. از همه ی همکارانم از جمله بهنام صفوی تشکر می کنم. از محسن یگانه هم بسیار ممنونم که لطف زیادی داشت و قطعه ی «دشمن خونی» را به من واگذار کرد. محسن از جان و دل مایه گذاشت و من واقعاً به او مدیونم و همیشه سپاسگزار او خواهم بود». محمد بکرانی علاوه بر سرودن پنج ترانه ی این آلبوم، مدیر اجرایی آن نیز بوده است. ضبط، میکس و مسترینگ اکثر قطعات این آلبوم توسط «ایمان حجت» در «استودیو راگا» صورت رفته است.

تصاویر فرعی:

تعداد قطعات:

12

ژانر:

پاپ

ماه انتشار:

اسفند

فصل:

زمستان

صبح چهارشنبه 18ارديبهشت و در سراسر کشور؛

آلبوم «شش» با صدای امین رستمی منتشر شد

دومین آلبوم امین رستمی با نام «شِش» و به تهیه کنندگی صدرالدین حسین خانی روانه ی بازار شد.

رستمی در آذر ماه سال 87 با آلبوم «یاد چشمات» پا به عرصه ی خوانندگی نهاد و با قطعات احساسی و عاشقانه اش توانست جایگاه خوبی در میان مخاطبین کسب کند وتوجه اهالی موسیقی را به خود جلب نماید. اکنون او چهار سال و نیم پس از «یاد چشمات»، دومین آلبومش را با همان حال و هوا تولید و عرضه کرده است. «عاشقانه بودن» ویژگی مشترک همه ی قطعات آلبوم «شش» است.

بر خلاف آلبوم قبلی که آهنگسازان مختلفی داشت، تمامی ملودی های این آلبوم را خود امین رستمی ساخته است تا فضای آلبوم بیش از پیش به حال و هوای خودش نزدیک باشد. بهزاد عبدالهی، سیاوش صدری، بابک مافی، امیر حسین سرگزی و کوشان حداد تنظیم کنندگان این آلبوم هستند و فرید احمدی، امین رستمی، علیرضا پیروزی و امیر ارجینی ترانه ها را سروده اند.

رستمی در پاسخ به سوالی در خصوص عدم درج نام کوشان حداد و امیر ارجینی روی جلد آلبوم و احتمال ممنوع الفعالیتی آنها به موسیقی ما گفت: «کوشان حداد و امیر ارجینی هیچ مشکلی ندارند. متاسفانه یک سری ناهماهنگی های اداری صورت گرفت و باعث شد نتوانیم نام این دوستان را روی آلبوم بزنیم و از این طریق اطلاع رسانی می کنم که تنظیم قطعه ی «بارون» را کوشان حداد انجام داده و ترانه ی قطعه ی «خداحافظ تو» را امیر ارجینی سروده است».

وی همچنین درباره ی نام آلبوم گفت: «شش برای من عدد خاصی است. قصد داشتم نام آلبوم قبلی ام را «شش» بگذارم ولی به دلیل مخالفت شرکت این امر میسر نشد و اکنون این نام را روی آلبوم دومم گذاشته ام...».

پیش بینی می شود نام امین رستمی با آلبوم «شش» بار دیگر روی زبانها بیفتد

خواننده: امین رستمی آهنگساز: امین رستمی تنظیم کننده: بهزاد عبدالهی، سیاوش صدری، کوشان حداد، بابک مافی، امیر حسین سرگزیترانه سرا: فرید احمدی، امین رستمی، علیرضا پیروزی، امیر ارجینینوازنده ها: فیروز ویسانلو (گیتار نایلون و آکوستیک)، امید حاجیلی (ترومپت)سال انتشار: 1392انتشارات: ایران گام / پخش: هنر شهرحواشی: آرتین ولی الهی: دومین آلبوم امین رستمی با نام «شِش» و به تهیه کنندگی صدرالدین حسین خانی روانه ی بازار شده است. رستمی در آذر ماه سال 87 با آلبوم «یاد چشمات» پا به عرصه ی خوانندگی نهاد و با قطعات احساسی و عاشقانه اش توانست جایگاه خوبی در میان مخاطبین کسب کند. حال او چهار سال و نیم پس از «یاد چشمات»، دومین آلبومش را با همان حال و هوا تولید و عرضه کرده است. «عاشقانه بودن» ویژگی مشترک همه ی قطعات آلبوم «شش» است. بر خلاف آلبوم قبلی که آهنگسازان مختلفی داشت، تمامی ملودی های این آلبوم را خود امین رستمی ساخته است تا فضای آلبوم بیش از پیش به حال و هوای خودش نزدیک باشد. قطعه ی «بارون» با ترانه ی فرید احمدی، ملودی امین رستمی و تنظیم کوشان حداد، از جمله قطعات آلبوم «شش» است که پیش بینی می شود مورد توجه قرار بگیرد. عدم درج نام کوشان حداد و امیر ارجینی روی جلد آلبوم، نکته ی سوال انگیزی بود که رستمی در خصوص آن به موسیقی ما گفت: «کوشان حداد و امیر ارجینی هیچ مشکلی ندارند. متاسفانه یک سری ناهماهنگی های اداری صورت گرفت و محدودیت زمانی باعث شد نتوانیم نام این دوستان را روی آلبوم بزنیم و از این طریق اطلاع رسانی می کنم که تنظیم قطعه ی «بارون» را کوشان حداد انجام داده و ترانه ی قطعه ی «خداحافظ تو» را امیر ارجینی سروده است».

زندگی

امتیاز:

3.526315

امتیاز : 70.5/100

تعداد رأی: 19

(19 رأی)

خواننده:

امیر تاجیک

آهنگساز:

امید تاجیک، اشکان شب افروز

تنظیم کننده:

امید تاجیک، کوشان حداد، منعم آتابای

ترانه سرا:

علیرضا حسینی، اشکان رحیمی، سعید دبیری، اشکان شب افروز، بهمن بهمندار، رضا رشیدپور

نوازنده ها:

امیر فتحی، رضا تاجبخش، امید حجت، فیروز ویسانلو، مسعود همایونی، آیدین نظمی، بهنام حکیم، حسن فراهانی، امید حاجیلی، حسین شریفی، ایمان جعفری، مجید ترکاشوند، عماد نکویی، بردیا کیارس، امید تاجیک، Serkan cagri ، Orhan و Tofan

سال انتشار:

1391

انتشارات:

آونگ / پخش: یاران

حواشی:

آرتین ولی الهی: امیر تاجیک که صدا و لحن خواندنش بی شباهت به «الف.ح.» نیست، پس از سالها آلبومش جدیدش را روانه ی بازار کرده است. آهنگسازی و تنظیم اکثر قطعات آلبوم «زندگی» امیر تاجیک توسط برادرش «امید تاجیک» انجام شده است. یک قطعه را کوشان حداد و یک قطعه را نیز منعم آتابای تنظیم کرده اند. امیر تاجیک فعالیت در عرصه ی موسیقی را از دهه ی 70 آغاز کرده بود. از او پیش از این آلبومهای «زیر آسمون شهر» و «همکلاسی» منتشر شده است.

یه جور دیگه

امتیاز:

4.11111

امتیاز : 82.2/100

تعداد رأی: 18

(18 رأی)

خواننده:

میلاد کیانی

آهنگساز:

میلاد ترابی، سعید سام، امیر علی بهادری، حمید رهنورد

تنظیم کننده:

میلاد ترابی، کوشان حداد، سعید سام، پیام هوشمند، انوشیروان تقوی

ترانه سرا:

مهدیه عرب، حامد سیفی پور، علی استیری، امیر علی بهادری، حمید فریزند، میلاد کیانی، علی بحرینی

نوازنده ها:

میلاد ترابی، فیروز ویسانلو، بابک شهرکی، پیام طونی، امید حجت، وحید اسدالهی

سال انتشار:

1392

انتشارات:

آوای نکیسا / پخش: هنر شهر

حواشی:

آرتین ولی الهی: «یه جور دیگه» اولین آلبوم رسمی «میلاد کیانی» است که توسط شرکت فرهنگی هنری «آوای نکیسا» در طیفی وسیع در سراسر کشور منتشر شد. کیانی آنگونه که خود می گوید از کودکی با موسیقی انس گرفته و مشوق اصلی او پدرش بوده تا اینکه چند سال پیش توسط یکی از دوستانش با شرکت قدیمی و محبوب «آوای نکیسا» به مدیریت غلام علمشاهی که پیشینه ی پرباری در عرصه ی موسیقی دارد، آشنا شده و فعالیت خود را به طور جدی برای انتشار اولین آلبوم رسمی آغاز کرده است. او در این باره به موسیقی ما گفت: «خواست خدا بود که توسط بهترین دوستم، با شرکت آوای نکیسا و آقای غلام علمشاهی آشنا شوم و این آشنایی منجر به تولید آلبومی منحصر به فرد شود. ما در این آلبوم 15 قطعه قرار دادیم و در آن از چهره های صاحب نام موسیقی نظیر میلاد ترابی، حمید رهنورد، سعید سام، کوشان حداد، انوشیروان تقوی، پیام هوشمند، علی بحرینی، علی استیری، مهدیه عرب، حامد صیفی پور، حمید فریزند و امیر علی بهادری استفاده کردیم و آن را «یه جور دیگه» نامگذاری کردیم». «یه جور دیگه» آلبوم قابل دفاعی است. شباهت نسبی صدای این خواننده به شادمهر عقیلی می تواند از جمله عوامل دیده شدن این آلبوم باشد.

نبض

امتیاز:

2.608

امتیاز : 52.2/100

تعداد رأی: 125

(125 رأی)

خواننده:

میثم ابراهیمی

آهنگساز:

افشین امینی، ساناز کریمی، میثم ابراهیمی، آرش ملک (آمین)

تنظیم کننده:

کوشان حداد، علیرضا طلیسچی، بابک مافی، آرش ملک (آمین)، امیر بهادر دهقان

ترانه سرا:

سید محمد کاظمی، ساناز کریمی، نرگس جعفری، میثم ابراهیمی

نوازنده ها:

فیروز ویسانلو، بابک یوسفی، پیام طونی

سال انتشار:

1392

حواشی:

آرتین ولی الهی: خواننده ی خوش صدای تیتراژ «خونه ی فیروزه ای»، بالاخره نخستین آلبوم رسمی خود را روانه ی بازار کرد. «میثم ابراهیمی» با چند تیتراژ موفق در صدا و سیما و همچنین با انتشار اینترنتی آثارش، خود را به مخاطبین موسیقی پاپ شناساند و حالا با انتشار آلبوم «نبض» به صورت جدی تری در عرصه ی موسیقی گام نهاد. ابراهیمی سال گذشته قطعه ی «شکوه جاودان» با موسیقی متفاوت سیروان خسروی را منتشر کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت. او همچنین قطعه ی «وطنم پاره ی تنم» از ساخته های دکتر محمدرضا چراغعلی را در کارنامه دارد که بارها از شبکه های مختلف تلویزیون پخش شده و خیلی ها هنوز نام خواننده ی آن را نمی دانند! همانطور که گفته شد میثم ابراهیمی خوانندگی تیتراژ برنامه «خونه ی فیروزه ای» با مطلع «تو و این خونه رو با هم می خوام...» را بر عهده داشته که البته این قطعه در برخی سایتها به اشتباه با نام «علی لهراسبی» پخش شده بود.

احسان حق شناس برای اولین بار یک کنسرت ۳D را بروی صحنه می برد.

احسان حق شناس که سال گذشته آلبوم «فرکانس» را در بازار موسیقی کشور منتشر کرد، ۲۶ اردیبهشت در سالن اریکه ایرانیان تهران به اجرای برنامه خواهد پرداخت.

طبق اعلام برگزارکنندگان، این برنامه قرار است نخستین برنامه ای در ایران باشد که در آن از پرده های نامرئی استفاده شده و نمایش های تصویری روی این پرده ها به صورت ۳D پخش می شوند.

رهبری ارکستر حق شناس را در این اجرا بهنام کریمی بر عهده دارد و این اجرا ساعت ۲۱:۳۰ برگزار خواهد شد

صحبت های «شاهین آرین» درباره کنسرت 25 ام:

شاید باز هم با محسن یگانه همکاری کردم

تیتراژ سریال«سایه روشن» با صدای«شاهین آرین» به قدری مورد توجه مخاطبان موسیقی قرار گرفت که این خواننده جوان سال گذشته دومین آلبوم خود را با این نام روانه بازار کرد.

آرین قرار است نخستین کنسرت خود پس از آلبوم سایه روشن را روز 25 اردیبهشت در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی برگزار کند. او درباره جزئیات و کنداکتور کنسرت خود گفت:«در این کنسرت با یک ارکستر 25 نفره به رهبری«فربد یزدانفر» تک ترکهای خاطره انگیز و تمام قطعات آلبوم سایه روشن را اجرا خواهم کرد.»

او در پاسخ به سوال خبرنگار«موسیقی ما» مبنی بر همکاری اش با«محسن یگانه» و آلبوم جدید گفت:« قطعه«زمستون» را که چندی پیش با ترانه و ملودی از محسن یگانه منتشر کردم قرار بود یکی از قطعات آلبوم سایه روشن باشد که به دلیل بسته شدن آلبوم سایه روشن به صورت تک قطعه ارائه شد اما قطعا آن را در آلبوم بعدی قرار می دهم. پیش تولید آلبوم جدید هم شروع شده و احتمال دارد که باز هم با محسن یگانه همکاری داشته باشم »

وی در پایان افزود:« برای کنسرت 25 اردیبهشت سورپرایزهای ویژه و یک شب شاد و پرهیجان را تدارک دیده ایم. بی صبرانه منتظر دیدار با مخاطبانم هستم و با هرچه که در توان دارم به اجرای برنامه می پردازم تا خاطرهای ماندگار و خوبی را با همه عزیزان ثبت کنیم.»

در اواخر کنسرت «علی لهراسبی»، محسن یگانه به روی سن آمد و قطعه «سزامه» را با لهراسبی همخوانی کرد

لهراسبی: «سکوت» را قرار بود من به جای محسن یگانه بخوانم

علی لهراسبی شب گذشته و در دو سانس در سالن همایش های برج میلاد بروی صحنه رفت.

این خواننده که مدت زیادی بود که در سالن همایش های برج میلاد بروی صحنه نرفته بود، با اجرای آلبوم «تصمیم» و قطعات قدیمی تر اش به اجرای برنامه پرداخت تا بعد از مدت ها شاهد اجرای زنده این خواننده باشیم.

لهراسبی این بار به وضوح برای برنامه اش سنگ تمام گذاشته بود و تیزر ها و برنامه های مختلف در حین اجرایش، مشخصا نشان می داد که او برای این کنسرت وقت و انرژی زیادی را صرف کرده است. فربد یزدانفر رهبری ارکستر این خواننده را در این اجرا بر عهده داشت و نوازنده های صاحب نامی چون حسین شریفی، سینا ذکایی، آرش پزند مقدم، شاهرخ پور میامین، کسری خدیور و ... در کمار لهراسبی به اجرای برنامه پرداختند.

حاشیه ها:

* در ردیف نخست سالن چهره های شاخص زیادی از جمله رضا یزدانی، مرتضی پاشایی، محسن یگانه و نیوشا ضیغمی به چشم می خوردند که لهراسبی در حین اجرای برنامه اش به معرفی آنها پرداخت.

* لهراسبی در هنگام معرفی رضا یزدانی از این خواننده به عنوان «آقای خاص» موسیقی ایران که هم ظاهر خاص و هم سبک کاری خاصی دارد یاد کرد و از خاطرات فوتبال بازی کردن با این خواننده گفت.

* محسن یگانه نیز از سوی لهراسبی به جمعیت معرفی شد و سپس لهراسبی بعد از چند دقیقه تعریف و تمجید از این خواننده گفت: محسن خواننده بسیار خوب و قوی و با استعدادی است و فقط برخی از رسانه ها او را اذیت می کنند که من دلیل اش را نمی دانم.

لهراسبی بعد از این صحبت ها باز هم دقایقی را درباره این خواننده و آثارش صحبت کرد و در حالی که مشخص بود قرار است از این خواننده دعوت کند بروی سن برود، گفت : حالا که کار به اینجا رسید اجازه بدهید این را هم بگویم که من در خیلی از مواقع قرار بوده خواننده بهترین و هیت ترین قطعاتی باشم که محسن یگانه ساخته بود. از جمله «سکوت» و «رگ خواب». ولی خوشحالم که این آثار را او با صدای خودش خواند و منتشر کرد و موفق نیز شد. بعد از این صحبت ها و مدح و تقدیرهای فراوان دیگری که از سوی لهراسبی نسبت به یگانه انجام شد، این خواننده از یگانه خواست که به روی سن برود و این خواسته لهراسبی با استقبال حاضرین در سالن رو به رو شد و در این بخش قطعه «سزامه» به صورت دو صدائه از سوی این دو چهره در سالن اجرا شد.

* دو نوازنده جنوبی و سیه چرده که در اجرای قبلی لهراسبی نیز حضور داشتند با حضور در روی صحنه به اجرای برنامه پرداختند که این بخش به دلیل هیجان و انرژی فراوان این نوازنده ها، یکی از بخش های جالب برنامه بود.

* حبیب کاشانی (مدیر عامل سابق باشگاه پرسپولیس) در ابتدای برنامه به سالن آمد ولی بعد از اجرای قطعه دوم به دلایل نامعلوم سالن را ترک کرد.

* «مجید عبدی» تهیه کننده این برنامه بود که لهراسبی تشکری ویژه را از او در اواخر برنامه انجام داد.

کنسرت ویژه فرزاد فرزین، برای خداحافظی با آلبوم شلیک است

کنسرت چهاردهم اردیبهشت «فرزاد فرزین» در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی بر خلاف روال چند وقت اخیر اجراهای او کاملا ساده برگزار شد و خبری از غافلگیری های همیشگی و معروفش نبود. اما قرار است روز سی و یکم اردیبهشت و در قالب کنسرت خداحافظی با آلبوم«شلیک» این خواننده با دست پر به استقبال دوستدارانش برود و تیم اجرایی کنسرت مشغول تهیه برنامه های ویژه برای حضور قدرتمند در سالن میلاد هستند. با سرپرست ارکستر فرزین گفتگوی مفصلی انجام دادیم و از جزئیات برنامه های ویژه این کنسرت مطلع شدیم. همچنین «زایا سلیمان» دلایل ساده برگزار شدن کنسرت چهاردهم اردیبهشت این خواننده را نیز عنوان کرد:

کنسرت 31 اردیبهشت قطعی است؟

بله. مجوزهای این اجرا نیز دریافت شده است. به همین جهت کارهایی را شروع کرده ام تا این کنسرت را متفاوت تر از برنامه چهاردهم اردیبهشت اجرا کنیم. در کنسرت چهارده اردیبهشت مجموعه ای از اتفاقات و شرایط باعث شد تا نتوانیم خیلی از کارهای اضافه بر کنسرت موسیقی را داشته باشیم. برای برنامه سی و یکم هم من وقت دارم و هم می خواهم هزینه هایی انجام بدهم که شامل لباس اعضای گروه و دکور و نورپردازی و... می شود. چهار نوازنده هم اضافه شده اند که شامل سازهای ترومپت و ترومبون و ساکسفون می شود. به احتمال قوی آقای«حسین شریفی» و «علیرضا میرآقا» به جمع ما اضافه خواهند شد. برای ساکسفون احتمالا آقای«ایمان جعفری پویان» باشند و یک نوازنده ساکسفون دیگر بیاورم که ایشان سولو بزنند و نفر دوم در سکشن باشد. احتمالا ساز قانون یا یک ساز زخمه ای را می آورم که فضای کارها را کمی عوض کند. در کیفیت اجرا و صدا و نور و تصویر و صدادهی ارکستر دقت زیادی شده است. مشغول ایجاد تغییر در تنظیم ها نیز هستم. می خواهم یک خاطره خوب از آخرین کنسرت«فرزاد فرزین» در این فصل باقی بماند. کنسرتهای خردادماه تهران محدودتر خواهد شد و تیرماه هم چون نزدیک ماه رمضان و اعیاد شعبانیه است بیشتر خواننده ها و گروه ها از جمله خود ما برنامه های ارگانی داریم و برای کنسرت وقت کم می آوریم. از سوی دیگر این کنسرت خداحافظی فرزاد با آلبوم«شلیک» نیز هست. چون آلبوم جدید حتما باید شهریور ماه منتشر شود. برای سی و یکم می خواهیم خاطره خوبی برای مردم بگذاریم. از جمله خود من به شخصه می خواهم نهایت سعی ام را بکنم که مشخص بشود خودم به تنهایی تاثیری روی کیفیت کنسرت گذاشته ام.

همیشه کنسرتهای فرزاد با سورپرایزهای خاصی همراه بوده است. الان می توانید بگویید که غافلگیری های شما به چه شکل است؟

ما برای سورپرایزهای بزرگی برنامه داشتیم و کارهایی نیز انجام داده بودیم اما متاسفانه نتوانستند برج میلاد را در اختیار ما بگذارند. سالن میلاد نمایشگاه بین المللی و استیج و سقفش اجازه خیلی از کارها را به ما نمی دهد. از جمله ارتفاع استیج که خیلی پایین و ردیف اول که خیلی به ما نزدیک است. ما باید یک مقدار دور باشیم و مردم خیلی ازچیزها را نبینند و در تاریکی انجام بدهیم! ولی با این حال ما برنامه های ویژه ای داریم.

در کنسرت چهاردهم چه اتفاقی افتاد که برنامه خیلی به روال ساده برگزار شد؟ مشکلی از بابت مجوز داشتید؟

من هیچ موقع در کارهای مجوز دخالت نمی کنم. مجوز آن برنامه دیر صادر شد و شروع بلیت فروشی نیز به تاخیر افتاد. ما نتوانستیم از نظر مالی و زمان و تفاهم با تهیه کننده ها برنامه ها را دقیق پیش ببریم. همه این مسائل دست به دست هم داد. نمی توان گفت تهیه کننده مقصر است یا دیر شدن مجوز. خود ما هم مقصر هستیم و به طور کل مجموعه شرایط این اتفاق را رقم زد. ولی این کنسرت سی و یکم کیفیت بالایی دارد. حداقل می توانم مقایسه کنم با اجرای آبان سال گذشته فرزاد در این سالن. این اجرا از آن اگر بالاتر نباشد پایین تر نیست. یعنی اجرای سالن میلاد پیش رو را با سالن میلاد سال گذشته مقایسه میکنم. خود سالن هم یک سری امکاناتی دارد که به ما کمک می کند. برای این برنامه من LEDهای خیلی بزرگی سفارش داده ام که در استیج قرار خواهد گرفت. تا حدودی سعی میکنم کیفیت کار نزدیک به برج میلاد باشد. از نظر ارکستر و صدا که حتما خواهد بود. انشالله و به امید خدا با این زحماتی که بچه ها می کشند بهترین صدادهی ارکسترهای فرزاد فرزین را خواهیم داشت.

در قسمت کارگردانی همان تیم قبلی حضور دارند؟

بله. آقای«ملک مطیعی» الان فعال و در تدارک امور است. من برای این کنسرت آهنگهای جدیدی که فرزاد در کنسرتهای قبلی نمی خواند را نیز اضافه کرده ام. آنها را اضافه کرده ام . آقای ملک مطیعی مشغول کار بر روی آهنگهای است. از جمله قطعه«هموطن» که کنسرت با آن به اتمام می رسد و پایان بندی ویژه ای برای کنسرت تدارک دیده شده است.

چند قطعه را اجرا خواهید کرد؟

هجده قطعه. بحث سر زیاد بودن این تعداد است ولی من دوست دارم که همه آنها اجرا شود.

پس هنوز این تعداد قطعی نیست؟

این تعداد قطعی است و برای آنها آمادگی داریم ولی امیدوارم بتوانیم در آن تایم این قطعات را قرار بدهیم. ارکستر در حال آماده سازی یک سولو نوازی با هیجان نیز هست.

بعد از این کنسرت برای اجرا در شهرستانها یا کشورهای دیگر برنامه ای دارید؟

بله. ما مدارک خود را ارسال کرده ایم و به محض آماده شدن ویزا و کارهای مجوز ارشاد شاید در نیمه دوم تیر کنسرتی در کشور «کانادا» داشته باشیم. برای شهرستانها قرارداد شهرهای رشت، ساری،کرمان، کرج، قزوین و آبادان را نیز بسته ام. اگر بتوانیم بخشی از آن را تیرماه و مابقی به مرداد ماه موکول می شود.

و از آلبوم جدید بگویید که در چه مرحله ای است؟

ملودی های جلوتر از اشعار است. یعنی ملودی ها بیشتر آماده شده اند. بیش از پنجاه درصد اشعار و بیش از هشتاد درصد ملودی ها آماده شده و تنظیم ها نیز در حال انجام است. سعی کردیم یک مقدار اشعار سنگین تر و با معنی تر برای این آلبوم انتخاب کنیم. ضمن حفظ طرفداران قبلی سعی کرده ایم یک مقدار برای ژانر بزرگتر نیز ترانه در نظر بگیریم. از جمله آقای«روزبه بمانی» که به جمع ترانه سراها اضافه شده است. کارها اکتیو هستند ولی کارهای اسلو نیز در آلبوم قرار دارد. شاید در این آلبوم چهار یا پنج کار اسلو داشته باشیم.

دومین آلبوم شهاب رمضان با نام «جشن تنهایی»، اواخر اردیبهشت ماه روانه ی بازار خواهد شد. تنظیم های این اثر توسط سیروان و زانیار خسروی انجام شده و شهاب در آن فضاهای جدیدی را تجربه کرده است. کسانی که آلبوم جدید شهاب را شنیده اند اعتقاد دارند این آلبوم اتفاق جدیدی برای او در موسیقی پاپ کشور رقم خواهد زد. «جشن تنهایی» توسط «آوای هنر» منتشر خواهد شد و پخش آن را «هنر اول» بر عهده دارد.

کارگردان این تیزر «آرمین معصوم آبادی» بوده است.

بیوگرافی

بیوگرافی میلاد میداودی

بیوگرافی میثم بائو

یوگرافی فرزاد حاتمی

بیوگرافی نیما رئیسی

بیوگرافی و مصاحبه باسید جلال رافخائی

بیوگرافی مهرداد صدیقیان

بیوگرافی امیر قلعه‌نویی

بیوگرافی کامل مهدی مقدم

بیوگرافی میلاد میداودی

نام و نام خانوادگی: میلاد میداودی

تاریخ تولد: 1363/10/30

محل تولد: مسجد سلیمان

قد: 178 سانتی متر

وضعیت تأهل: متأهل (دارای یک فرزند دختر به نام آمتیس)

تحصیلات : دیپلم تجربی

محل سکونت : سعادت آباد

پست: مهاجم

سوابق ملی

* 29 بازی برای تیم ملی فوتبال ایران

* 6 گل و 6 پاس گل در تیم ملی

* 2 عنوان قهرمانی در مسابقات غرب آسیا در سال های 2007 و 2008

* عنوان نایب قهرمانی در مسابقات غرب آسیا در سال 2010

* آقای گل جام میلز هندوستان همراه با تیم ملی فوتبال جوانان ایران در سال 2003

عناوین باشگاهی

* نایب قهرمانی در لیگ برتر همراه با پاس تهران در فصل 85-84

* نایب قهرمانی در لیگ برتر همراه با استقلال اهواز در فصل 86-85

* قهرمانی در جام حذفی امارات همراه با تیم الاهلی در فصل 2007/2008

* قهرمانی در لیگ برتر امارات همراه با تیم الاهلی در فصل 2008/2009

* نایب قهرمانی لیگ برتر همراه با استقلال تهران در فصل 90-89

قهرمانی جام حذفی و عنوان سومی لیگ برتر همراه با استقلال تهران در فصل 91-90

نکاتی خواندنی از زندگی میلاد میداوودی :

*فرار از مدرسه کاری است که اکثر فوتبالیست های کشورمان در زمان مدرسه انجام می دادند. میلاد میداوودی هم از این قاعده مستثنی نبود و در زمانی که باید به مدرسه می رفت بیشتر فرار می کرد و به زور دیپلم گرفت .

*وقتی میلاد میداوودی را با لباس شخصی ببینید متوجه علاقه اش به لباس های عجیب و غریب می شوید . میلاد علاقه خاصی به اینگونه لباس ها دارد و معمولا لباس هایی را انتخاب می کند که متفاوت و رنگارنگ است.

*عاشق رنگ میشکی است و تا به حال بیشتر ماشین هایی که خریده مشکی بوده .

*میلاد الان یک لندکروز مشکی دارد که با اون سر تمرین میره .

*عاشق بارسلونا است و آرزو داره روزی با مسی و رونالدو هم بازی بشه.

*دوست های صمیمی اش ایمان مبعلی ، پژمان منتظری ، بیژن کوشکی و مهدی امیرآبادی است .

*کل خانواده اش استقلالی اند به جز پدرش که پرسپولیسی تیره !

*زیاد وقت نمیکنه مسافرت بره اما اگر فرصت پیدا کنه به زادگاهش یعنی مسجد سلیمان میره .

*برای میلاد 30 دی روز خاصی است چون هم روز تولد خودشه و هم دخترکوچولوش «آمتیس »

*در بچگی آرزو داشته روزی فرهاد مجیدی را از نزدیک ببینه ، حتی موهاشو مثل او درست می کرد و تمام دیوار اتاقش عکس های فرهاد بود. علاقه او به فرهاد طوری بود که وقتی فوتبال بازی می کرد دوست داشت هم بازیاش بهش بگن فرهاد مجیدی و مثه او خوشحالی می کرد. حالا همان نوجوانی که آرزوش دیدن مجیدی بود حالا یکی از یاران اصلی مجیدی است البته رقیب او برای گلزنی .

*برخلاف خیلی از بازیکنان فوتبال ، میلاد عاشق مطالعه است . البته کتابهای تاریخی ! میلاد این روزها مشغول خواندن کتاب تاریخ پنج هزار ساله ایران است.

*میلاد از کار کردن در خانه اصلا خوشش نمیاد و کمتر به همسرش کمک می کنه. میلاد تنها کمکی که در منزل می کند اینه که آمتیس رو نگه داره . البته خودش عاشق این کاره !

*از میلاد پرسیدم دخترت رو به فوتبالیست جماعت می دی؟ جوابش این بود : نه !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

*از وقتی دخترش به دنیا اومده خیلی آرام و کم حاشیه شده .

*اونقدر دخترش رو دوست داره که دوست داره سریع تر از تمرین بیاد و کنار تنها دخترش باشه.

*میلاد اونقدر به آمتیس وابسته شده که ترجیح میده به جای بیرون رفتن با دوستان با دخترش بازی کنه.

*جالب اینه بدونید دخترش فقط شش ماهشه؛ ولی تو این شش ماه حسابی دل بابا رو برده !

*تنها با مهدی امیرآبادی و حسین کعبی رفت و آمد میکنه اونهم فقط به دلیل همسایه بودن !!!!!!!!!!!!!!!!!

*کلا آدم شوخ طبع و خوش خنده است و وقتی در تمرین ها با مهدی امیرآبادی باشه بازار شوخی و خنده به راه است.

*برخلاف اخلاقش عاشق فیلم های ترسناک است.

*الگوی ورزشی اش کریس رونالدو است .

*یکی از آرزوهاش قهرمانی با استقلال در آسیاست .

*بهش میگن دیوید بکام اما او از این لقب اصلا خوشش نمیاد و دوست داره به او « میلاد رونالدو » بگویند.

بیوگرافی میثم بائو

52 حقيقت ديوانه كننده از ميثم بائو

او متولد 28 شهريور 1362 در نوشهر است

پدرش سردخانه ؛ حجره در بازار و املاك زراعي فرواني دارد

فوتبالش را از شموشك نوشهر شروع كرد

در 15 سالگي 95 كيلو بوده است

اكبر ميثاقيان او را به تيم اول شموشك اورد

در 17 سالگي كه ستاره شموشك در ليگ بود به تيم ملي اميد دعوت شد

در همان زمان رباط صليبي پاره كرد و يكسال خانه نشين شد

امير قلعه نوعي او را به استقلال اورد

اولين بازي براي استقلال را در دربي انجام داد و ستاره زمين شد

در ليگ ششم كه قلعه نوعي از استقلال رفت او ستاره صمد مرفاوي بود

با انكه هافبك بود ولي در نيم فصل 4 گل زد و در صدر گلزنان آبي ها بود

از 6 گلي كه به ثمر رساند ؛ 4 گل را با ضربه سر زد

از استقلال به الشباب امارات رفت

كرانچار در الشباب مربي او بود

بعد از رفتن كرانچار ؛ مربي جديد در تيم تحولات زيادي ايجاد كرد و بائو اخراج شد

مجددا به ايران بازگشت و در راه اهن زير نظر ميثاقيان بار ديگر مشغول به كار شد

با اتمام ليگ هفتم با ميثاقيان از راه اهن رفت و پيراهن ابومسلم را پوشيد

در ليگ هشتم با پيراهن شماره 8 ستاره ابومسلم شد

در آن سال 11 گل زد و 10 پاس گل داد تا علي دايي او را به تيم ملي دعوت كند

در مشهد مقابل پرسپوليس در برد 4 بر 2 ابومسلم ميثم موفق شد تا 2 گل بزند

با انكه دوست داشت به استقلال بازگردد، پيراهن پرسپوليس را پوشيد

شماره 10 پرسپوليس را در قراردادش ثبت كرد

هيچ علاقه اي به پرسپوليس ندارد

جزو 2-3 نفري بود كه اول پول گرفت و بعد با پرسپوليس قرارداد بست

در بازي هاي اول فصل بيشترين انتقاد ها متوجه او بود

بعد از يكسال ناكامي در پرسپوليس او به شهرداري تبريز پيوست

دوفصل خوب را با شهرداري گذراند

اكنون پس از 6 سال دوباره پيراهن خوشرنگ آبي را بر تن كرد

يكي از بازيكنان موردعلاقه امير قلعه نوعي است

متاهل است

يك دختر بانمك به نام « بانيا » دارد

همسرش با همسر مجتبي جباري رفت و امد دارد

مثل مجتبي جباري خودش مربي بدنساز دارد

شوهر خواهرش « يونس گرائيلي » است

بهترين مربي اش كه با آن رابطه خانوادگي هم دارد ؛ اكبر ميثاقيان است

به جز فوتبال به بيليارد علاقه شديدي دارد

براي مسافرت در ايران فقط شمال را مي پسندد

آرزو دارد روزي در ليگ ايتاليا بازي كند

خواب شب را با هيچ چيزي عوض نمي كند

به شدت بادام هندي دوست دارد

نمازش را اول وقت مي خواند

عاشق رنگ آبي است

از لباس هاي آستين بلند متنفر است

مجتبي جباري صميمي ترين دوست اوست

به گل رز علاقه خاصي دارد

غذاي مورد علاقه اش قرمه سبزي است

بهترين خاطره ورزشي اش زماني است كه براي اولين بار به تيم ملي دعوت شد

برخلاف اكثر فوتباليست ها ؛ او موبايل باز نيست

با دوستان بودن را بيش از هرچيز ديگري دوست دارد

هرگاه دلش مي گيرد به حرم امام رضا مي رود

در دنيا طرفدار تيم ملي برزيل است

او يك بارسايي درجه يك است

::.بیوگرافی فرزاد حاتمی.::

فرزاد حاتمی متولد 13 دی 1364، بازيكن باشگاه استقلال تهران است . وی سابقه بازي در تيم هاي راه آهن ،

قبله آذربایجان، سپاهان اصفهان، صبای قم و تراکتور سازی تبریز را در کارنامه

دارد.

زادگاه : تهران ، ایران

سن : 26

قد : 1.93 متر

اطلاعات باشگاهی :

باشگاه کنونی : استقلال تهران

شماره پیراهن : 24

پُست : مهاجم

حرفه :

فرزاد حاتمی فوتبال را در سال 2006 و در تیم جوانان فجر سپاسی شیراز آغاز کرد. سپس در سال 2007 به تیم راه

آهن پیوست. وی 19 بازی برای این تیم انجام داد اما موفق به گلزنی نشد. سپس راهی کشور آذربایجان شد و در

سال 2008 با عقد قراردادی 1 ساله به عضویت تیم فوتبال قبله این کشور درآمد. او در 22 دیدار برای این تیم به

میدان رفت و موفق شد 8 گل به ثمر برساند. پس از گذراندن یک فصل موفق در آذربایجان به ایران بازگشت و به

تیم فوتبال سپاهان اصفهان ملحق شد. وی در اولین فصل حضورش در سپاهان 21 بازی انجام داد و 3 گل هم به

ثمر رساند و در پایان فصل به قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران به همراه این تیم دست یافت. او در رقابت های

آسیایی نیز در 3 دیدار برای این تیم به میدان رفت. سپس به صورت قرضی به تیم فوتبال صبای قم منتقل شد تا

فصل 11-2010 را در این تیم سپری کند. در این تیم نیز با انجام 21 بازی و به ثمر رساندن 7 گل عملکرد قابل قبولی

از خود بر جای گذاشت. وی پس از بازگشت به سپاهان در فصل 12-2011 تنها در 2 دیدار به میدان رفت و بعد از آن

به تیم تراکتورسازی تبریز پیوست. او با انجام 15 بازی و به ثمر رساندن 5 گل و نیز کسب مقام نایب قهرمانی لیگ

برتر فوتبال ایران فصل را به اتمام رساند. این بازیکن برای حضور در فصل 13-2012 در این تیم ماندنی شد و در نیم

فصل اول لیگ با انجام 15 بازی و به ثمر رساندن 3 گل به کار خود در تیم تراکتورسازی پایان داد. وی برای نیم فصل

دوم با پیشنهاد مسئولان باشگاه استقلال تهران مواجه شده بود که پس از انجام مذاکرات به جمع آبی پوشان

پایتخت اضافه شد. وی در اولین بازی اش برای تیم فوتبال استقلال تهران در مرحله یک شانزدهم جام حذفی در

مقابل سایپا البرز به میدان رفت و موفق شد که اولین گل خود را نیز به ثمر برساند.

بیوگرافی نیما رئیسی

نام و نام خانوادگی : نیما رئیسی

تاریخ تولد : ۳/۵/۱۳۵۴

تعداد خواهر و برادر :

دو تا برادر و یه خواهر به نام های آقا سینا و آقا پویا و مهسا خانوم

میزان تحصیلات : فارغ التحصیل رشته روانشناسی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

وضعیت تاهل : مجرد

نیما از سال 85 به بعد به طور مستقل زندگی می کند.

نیما رییسی در بیمارستان فامیلی رشت بدنیا آمد اما تمام دوران کودکی و نوجوانی خود را در شهرک مسکونی نکاچوب واقع در ساری و منطقه زیبا و توریستی دشت ناز گذرانده است . این منطقه به دلیل نزدیکی به ساحل دریا و همچنین محدوده ی حفاظتی جهت زیست آهوان جنگل دشت ناز دارای جذابیت توریستی می باشد. ایشان در سال های 68 تا 73 در خود شهر ساری اقامت داشته و پس از قبولی در دانشگاه به تهران مهاجرت نموده است. شهر بابل زادگاه پدری ایشان می باشد.

رنگ های مورد علاقه : قرمز و نارنجی مخصوصا قرمز گوجه ای

یه روح بلند و آسمونی داره می گه من عاطفی ام اول آدما رو دوست دارم بعد می شناسمشون.

دوست داشته اين قدر عاطفي نبود. توي روابطش هميشه آدم‌ها را دوست داشته بعد شناختتشان، به

نظرش اگر برعكس اين حالت اتفاق بيفتد خيلي بهتر است.

خیلی هم دیر اعتماد میکنه.

از اینکه به یکی اعتماد کنه حالا هر کی می خواد باشه بعد طرف نامردی کنه ،از اینکه بهش شک داشته

باشی از اینکه کسی تو تلویزیون یا رادیو اداش و درآره

از اینکه باز جوییش کنن به شدت متنفره

اونوقته که دیگه می ذاره می ره و بر نمی گرده .

تو زندگیش هیچ چیز جدی ای وجود نداره کلا با یه دست چند تا هندونه بر میداره.

آدم نوستالژیکیه.

دوست داره مجرد بمونه چون به قول خودش آدم زندگیشو پیدا نمی کنه.

می گوید اگر ازدواج نكنم مجبورم به خانه سالمندان بروم،خيلي از آن وحشت ندارم ولي دوستش هم

ندارم. دلم مي‌خواهد قبل از اينكه كار به خانه سالمندان برسد، نباشم يا تا وقتي زنده باشم كه روي پاي

خودم هستم، نمي خواهم يك سري آدم را معطل خودم كنم.

چون اصولا نیما تو رویا زندگی می کنه و این طوری آرامش داره و نمی خواد دنیای رویایش خراب شه.

چیزایی که دوست داره طبیعت.رنگ قرمز و نارنجی . جنگل. عکاسی.تیزر گفتن

فیلم دیدن موزیک گوش دادن .ماه . دوران کودکیش و وقتایی که تو استودیو می خونه.

آدمایی که دوست داره آل پاچينو، كريستين بوبن، استينگ، استاد برايان ديپالما، وودي آلن و فرامرز قريبيان .

باغ وحش‌هاشو هنوز داره و سراغشو از مامانش مي‌گيره. معمولا اسباب‌بازي‌هاشو عمه‌اش و دختر

عمه‌هاش براش مي‌خريدند.

ماشين پليس، تانك، هميشه از روي كنجكاوي خرابشون مي‌كرده ولي بعد نگه شون مي‌داشته.

يك كلت اسباب‌بازي هم داشته، اما اگر خودشو به فروشگاه اسباب‌بازي مي‌بردند، عروسك

مي‌خريده. هنوز يكي از عروسك‌هاشو داره، اسمش آيداست. يكي از عروسك‌هاشو، مامانش داد به خاله

ا‌ش که همسن وسال خودشه،تا مدتها غصه میخورده.

بچه ام که بوده دوست داشته عروسک داشته باشه تا ماشین پلیس و تانک.

بیزاره از اینکه صبح زود از خواب بیدار شود.

دلش می خواد همیشه بهانه ای باشد که دیگران شاد شوند.

دلش مي‌خواهد ايران را بگردد، بعد از ايران هم ترجيح میده به ايتاليا بره . شهر ونيز واقعا تماشايي است

بعد هم اسپانيا.

گذشته‌ را خيلي دوست دارد.

دوران كودكي كه هيچ‌وقت از او دور نيست.

اولين روزي كه سر فيلمبرداري رفت‌ـ سال ۷۳، فيلم حباب به كارگرداني ابوالقاسم معارفي.

به نظرش تيزر خواندن براي تبليغات و آواز خواندن،‌ قرمز گوجه‌اي است.

در روز های تعطیل فيلم مي‌بيند، موزيك گوش مي‌دهد و كتاب مي‌خواند.

فيلم ديدن، حتي اگر در بدترين حالت باشد حالش را خوب مي‌كند.

آدم بسیار بد قولیست.

دوست دارد موقع خواب بميرد.

از محيط قبرستان خوشش نمياد و دوست دارد يك جاي دور، در جنگل و طبيعت دفن شود.دوست داره كه

هنگام مرگش از فرهاد موزيك پخش كنند. دوست داره حتي موقع مرگش بهانه‌اي براي شاد كردن بقيه

داشته باشه.

در کل احساسات لطیفی داره اما خدا نیاره روزیکه لج کنه زمین بره آسمون آسمون بیاد زمین نظرش عوض نمیشه.

خدا نصیب نکنه از سال ۱۳۷۳ :

حضور در تئاتر ، تله تئاتر ، سریال و فیلم های تلویزیونی و سپس رادیو ، دوبله فیلم و انیمیشن ، گویندگی تیزر

جوایز :

تئاتر دانشجویی ، تئاتر عاشوراییان ( جایزه ویژه منتقدان ) و دوبار بهترین گوینده جشنواره ی بین المللی رادیو

دوبله ها :

عصر یخبندان ۱ : مندی و دیه گو، سنباد : سنباد ، جیمی نوترون ۱ : کارل و پدر جیمی ، دیو و دلبر : شاهزاده ، گوژپشت نوتردام : گوژ پشت ، شگفت انگیزان : آقای شگفت انگیز ،شرک۱ : شرک ، فیلم هندی دل : امیر خان ، راز کدوی سحرآمیز : کدو ، هیولاها علیه بیگانگان : حلقه گمشده ،پسر کهکشانی : پدر آسترو ( نیکلاس کیج ) و...عصر یخبندان 3.5

فیلم ها و سریال ها:

سریال حباب ۱۳۷۳

سریال قصه های شب ۱۳۷۴

سریال داستان یک شهر ۱۳۷۹

سریال همینی که هست

سریال نسیم رویا ۱۳۸۱

سریال دردسر والدین ۱۳۸۲

فیلم سینمایی آشفتگی ۱۳۸۳

سریال غریبانه ۱۳۸۳

سریال عشق را خط نزن ۱۳۸۴

سریال بابای خجالتی ۱۳۸۴

فيلم تلويزيوني تنگنا ۱۳۸۵

فیلم کوتاه آچمز

سریال میوه ممنوعه ۱۳۸۶

فیلم تلویزیونی تلخون ۱۳۸۶

فیلم تلویزیونی یکی از همین روزها ۱۳۸۶

فیلم مستند ارمغانی از شرق ۱۳۸۶

فیلم تلویزیونی پس از پایان ۱۳۸۷

فیلم سینمایی سایه وحشت ۱۳۸۷

فیلم تلویزیونی آبی گاهی آسمان ۱۳۸۷

فیلم تلویزیونی تا فردا ۱۳۸۷

فیلم تلویزیونی لالایی برای بیداری ۱۳۸۷

فیلم تلویزیونی سر خط ۱۳۸۸

نمایش ها:

پایان نامه ۱۳۷۴

تله تئاتر تاجر ونیزی

سوسوی فانوس آویخته

خسیس ۱۳۸۲

آب مرا قصه کرد ۱۳۸۴

آنفولانزای خوکی ۱۳۸۹

اتوبان ۱۳۸۹

گاهی وقتا خوبه که آدم چشماشو ببنده ۱۳۹۰

پس ازسقوط ۱۳۹۱

بیوگرافی و مصاحبه باسید جلال رافخائی

سید جلال رافخایی متولد 1363/4/2 آقای گل فوتبال امید های ایران از همان ابتدا فوتبال خود را در مدرسه فوتبال ملوان شروع کرد و در رده های مختلف سنی در باشگاه ملوان بازی می کرد . نکته جالب در مورد وی این بود که سید جلال تا 3 سال پیش یک مدافع بود ولی با توجه به قدرت تهاجمی و قدرت گلزنی در تمرینات ملوان وی به یک مهاجم تبدیل شد تا جایی که در تیم امید ملوان آقای گل مسابقات لیگ ایران و قهرمان آن مسابقات شد.

.با پسر خوب بندر در اولین بارش جانانه پاییزی همکلام شدیم،

سوالات ما از بازیکن شماره ۱۰ ملوان این چنین آغاز شد:

خودت را بیشتر معرفی کن؟

سید جلال رافخایی متولد چهارم اردیبهشت ماه ۱۳۶۳ و متولد انزلی هستم.

وزن و قدت؟

وزن ۶۸ و قد ۱۷۳٫

فوتبال را از کجا شروع کردی؟

فوتبالم را از ۱۳ سالگی در تیم منتخب مدارس انزلی ، مدارس گیلان ، نونهالان انزلی و استقلال انزلی زیر نظر آقایان صفر پیوندی ، سعید پیوندی ، رضا ستوده و رضا فضائلی شروع کردم.

از کی ملوانی شدی و زیر نظر کدامیک از مربیان کار کرده ای؟

من از بچگی عاشق ملوان بودم،در تیم های پایه ملوان در نوجوانان آقایان محمد محمدیان و نادر عزت الهی در جوانان و امید آقایان محمود پیشگاه هادیان ، رضا ویشگاهی و ناصر کهن قنبریان در بزرگسالان آقایان بهمن صالح نیا ، نصرت ایراندوست ، محمد احمدزاده ، عزیز اسپندار ، فرهاد پورغلامی ، محمد حبیبی و منوچهر درجزی مربیانم بوده اند.

اولین بازیت را به یاد داری؟

در سال ۱۳۸۳ مقابل صنعت نفت آبادان.

جلال چند سال است که در ملوان هستی؟

۱۲ سال.

آقای رافخایی دلیل تداوم موفقیت های شما در تیم ملوان چه بوده است؟

پشتکار ، نظم و انظباطی که در تیم ملوان حکمفرماست و در نهایت کار کردن زیر نظر اساتید بزرگ.

چند برادر و خواهر داری؟چندمین فرزند خانواده ای و خانواده چه تاثیری در پیشرفتت داشت؟

یک برادر و یک خواهر دارم.فرزند آخر خانواده هستم ایشان از هر لحاظ به من کمک کرده اند همیشه مدیون پدر و مادرم هستم.

بدترین خاطره ورزشی؟

در لیگ برتر ششم ملوان در بندرانزلی با ۲ گل من از صبا باتری پیش افتاد اما در ادامه بازی با ۳ گل مغلوب این تیم شد.

بهترین خاطره ورزشی؟

در لیگ برتر هفتم و آخرین بازی ملوان در انزلی در برابر مقاومت سپاسی در دقیقه ۷۰ گل تساوی را به ثمر رساندم در آخرین دقایق نیز یک ضربه پنالتی گرفتم و آن را به گل پیروزی ملوان تبدیل کردم،هرگز این مسابقه را فراموش نمی کنم چون این بازی برای ما حکم مرگ و زندگی داشت و باید می بردیم تا در لیگ می ماندیم.

سید در اوایل حضورت در ملوان در پست دفاع به میدان می رفتی با بازگشت آقای احمدزاده شما به خط حمله منتقل و گلزن اول ملوان شدید…

قبل از اینکه به بزرگسالان ملوان بپیوندم با پیراهن امید ملوان آقای گل ایران شده بودم،با تشخیص آقای احمدزاده که خودشان یکی از بهترین مهاجمان فوتبال ایران بوده اند دوباره به خط حمله منتقل شدم.

بهترین فوتبالیستی که در کنارش بازی کرده ای؟

در پست خودم از بازی کردن در کنار میلاد میداوودی و خلعتبری واقعا لذت می برم در پست هافبک هم از بازی مازیار زارع ، سعید یوسف زاده و پژمان نوری لذت می برم چون هر لحظه برایم موقعیت سازی می کنند.

بهترین فوتبالیستی که در برابرش بازی کرده ای؟

سید جلال حسینی و هادی عقیلی.

خاطره انگیزترین بازی نیم فصل اول لیگ نهم؟

در بازی سیزدهم ملوان در نیمه اول با اشتباه من مس کرمان به گل دست یافت در این بازی آقای سعید سالارزاده مدافع ملوان به دلیل محرومیت حضور نداشت و من در پست دفاع به میدان رفتم.در نیمه دوم با تغییر تاکتیکی آقای احمدزاده در پست اصلی ام حضور یافتم در دقیقه ۶۲ یک پنالتی گرفتم که آدریانو اولین گل ملوان را از روی نقطه پنالتی زد و ۷ دقیقه بعد روی پاس عمقی نزهتی توپ در موقعیت ایده آل به من رسید تا خوشبختانه با گلزنی من ملوان هر ۳ امتیاز خانگی را تصاحب کند،در بازگشت من به بازی هواداران ملوان نقش مهمی را با حمایت و تشویق خود ایفا کردند.

الگوی فوتبالی ات چه کسی بوده است؟

از متانت زیدان،از گلزنی رونالدو و از کار های تکنیکی کریستین رونالدو همیشه الگو گرفته ام.

سقف آرزوی سید جلال رافخایی چیست؟

فیکس تیم ملی ایران شوم و در تیم منچستر یونایتد در اولدترافورد بازی کنم.

شما بین شمال،احمدزاده و رافخایی چه ارتباطی می بینی؟

ملوان عشق مردم شمال،احمدزاده ناخدای کشتی و رافخایی یکی از خدمه های این کشتی است.

اگر فوتبالیست نمی شدی چه کار می کردی؟

احتمالا قصاب می شدم چون این شغل خانوادگی ماست.

در لیگ برتر هشتم ۱۱ گل زدی و به تیم ملی توسط علی دایی دعوت شدی و ۲ گل نیز به ثمر رساندی،از اینکه اسمت را در آخرین لیست دعوت شده ها به تیم ملی ندیدی چه احساسی داشتی؟

می دانستم دعوت نمی شوم ولی نا امید نیستم حتما امسال نظر آقای قطبی را عوض خواهم کرد و به تیم ملی خواهم رسید.

ملوان در لیگ نهم چه مقامی را کسب می کند؟

جزو بالانشینان خواهیم بود از هفتم به بالا.

قراردادت با ملوان چند ساله است؟

امسال قراردادم با ملوان به اتمام می رسد.

اولین حقوقت چقدر بوده است و در چه سالی؟

سال ۸۰ ، ۵۰ هزار تومان

به نظرت بدترین معضل جامعه چیست؟

بیکاری و نداشتن درآمد خوب.

چه صحبتی با هواداران ملوان داری؟

از تماشاگران همیشه تشکر می کنم چون در بدترین شرایط از من حمایت کرده اند،یک خواهش از این عزیزان دارم که در این نیم فصل نگاه ویژه ای به تمام بازیکنان ملوان داشته باشند چون احساس می کنم الان شرایط خیلی بهتر از فصل های گذشته است و با حمایت همه جانبه ی هواداران و تلاش ما بازیکنان و مربیان،ملوان به آنچه استحقاقش را دارد می تواند برسد.منتظر نیم فصل دوم خوب ملوان باشید البته با کمک همه…

زیباترین گل خود را به چه تیمی زده ای؟

تمام گل هایی که زدم را دوست دارم ولی گلی که فصل گذشته به داماش در رشت زدم و گلی که به پرسپولیس در دو فصل گذشته در انزلی زدم.

در خصوص گلی که به صبای قم در هفته شانزدهم زدی برایمان بگو؟

پژمان از سمت راست یک سانتر خوب انجام داد و من هم از موقعیت استفاده کردم چون کسی مواظب من نبود.

تمرینات ملوان چگونه پیگیری می شود؟

در حال حاضر با نشاط خاصی تمرینات را انجام می دهیم و روزی دو نوبت تمرین می کنیم.

سید جلال رافخایی تا کجا می خواهد در دنیای فوتبال پرسه بزند؟

پایان دنیای فوتبال هر بازیکن به عوامل زیادی بستگی دارد.دوست دارم بعد از دوران بازنشستگی انزلیچی ها و شمالی ها اسم مرا مثل اسم خیلی از بزرگان فوتبال انزلی و گیلان با افتخار بر زبان بیاورند.

مثلا کدام بزرگان؟

مثلا اسطوره فوتبال ایران سیروس قایقران ، بهمن صالح نیا ، غفور جهانی ، محمد احمدزاده ، نصرت ایراندوست ، عزیز اسپندار ، علی نیاکانی و خیلی از بزرگان دیگر.

و سخن آخر؟

امیدوارم شاهد روزی باشم که ملوان ستاره هایش را از دست ندهد.از فرصتی که “ملوان کلاب” به بنده داد و از توجه و دقت نظری گه به ملوان دارید تشکر می کنم.جا دارد در این جا از همه مربیانم ، هواداران ملوان ، خانواده ام و شما که این گفت گو را انجام دادید نیز سپاسگزاری کنم.

بیوگرافی مهرداد صدیقیان

نام : مهرداد صدیقیان

تاریخ تولد :

۱۳۶۷

محل تولد تهران

مدرک تحصیلی : دیپلم ریاضی

مهرداد صدیقیان متولد بهمن ماه ۱۳۶۷ در تهران است ، از کودکی کار تئاتر را به صورت غیر حرفه ای در مدرسه انجام می داده.اولین موفقیتش این بود که سرپرست یک گروه تئاتر در مدرسه شده و در مسابقات بین مدارس مقام اول را کسب کرده و بعد چند بار دادن تست بازیگری ، در سال ۸۴ برای فیلم عصر جمعه مونا زندی تست می دهد و قبول می شود، ورودش به سینما آسان بوده و این را به حساب شانس خوبش می گذارد ،

مهرداد صدیقیان بازیگر سینمای ایران فعالیت خود را با بازی در فیلم عصر جمعه مونا زندی آغاز کرد . وی که جوانی مستعد و باهوش در امر بازیگری است گوی سبقت را از هم سالان خود ربود و در تست فیلم عصر جمعه برگزیده شد و با یک بازی خوب شروع به فعالیت کرد . اما بخت با او یار بود و بار دیگر توانست در میان ٣٠٠ نفر خودی نشان دهد و برای بازی در فیلم اتوبوس شب کیومرث پوراحمد انتخاب شد . اتوبوس شب که سکوی پرتابی برای وی محسوب می شد جایزه ی بازیگر نقش اول مرد جشن خانه ی سینما را در سال ١٣٨۵ برای او به ارمغان آورد و او توانست استعداد و نبوغ خود را به همگان ثابت کند و نظر خیلی از بزرگان سینما را به خود جلب کند . بازی روان و قابل قبول او مقابل گلشیفته فراهانی در فیلم دیوار بار دیگر مورد توجه و استقبال قرار گرفت . آینده درخشانی که در انتظار اوست وی را به مارلون براندو ایران مبدل خواهد کرد .

زندگی شخصی

مهرداد صدیقیان مطالعه زیادی درباره سینما دارد و به تنهایی و بدون هیچ پشتوانه ای وارد سینما شده است . ساعتها برای تست دادن پشت در دفاتر سینمایی معطل می مانده و در کل آدم سمجی است ! از فیلم های محبوب او سینما پارادیزو می باشد و از بازیگران محبوبش مارلون براندو و خسرو شکیبایی و کیت بلانت شت . اهل مصاحبه نیست . دیپلم ریاضی دارد و قصد دارد مترجم شود .

آثار :

عصر جمعه (مونا زندی)، اتوبوس شب (کیومرث پوراحمد)، دیوار (محمدعلی طالبی) و حیران (شالیزه عارفپور) مهمترین فیلمهایی هستند که مهرداد صدیقیان در آنها نقش آفرینی کرده است .

فواد بابان بعد از اخرین اجرایش خبر در 14 شهریور ماه 1389 با صدا و سیما و گویندگی خداحافظی کرد.

بعد از آن ، فواد بابان در حال نوشتن کتاب خود با حجمی ۱۰۰۰صفحه‌ای هستند، کتاب با عنوان فعلی “گویندگی و فن بیان” به ویژگی‌هایی همچون فن بیان و اجرای گویندگی به شکل کاربردی و قابل تدریس از آماتور تا سطح دانشگاه می‌پردازد

فیلم شناسی

۱ - حیران (۱۳۸۷)

۲ - دیوار (۱۳۸۶)

۳ - کنعان (۱۳۸۶)

۴ - اتوبوس شب (۱۳۸۵)

۵ - عصر جمعه (۱۳۸۴)

جوایز و انتخاب ها

کاندیدسیمرغ بلورینبهترین بازیگر نقش مکمل مرد (اتوبوس شب)

دوره 25 جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال 1385

برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (اتوبوس شب)

دوره ١٠ جشن خانه سینما (مسابقه سینمای ایران) - سال 1385

بیوگرافی امیر قلعه‌نویی

اردشیر قلعه نویی معروف به امیر قلعه نویی در سال 1342 به دنیا آمد

اردشیر قلعه نویی، فرزند محمد، تاریخ تولد: ۱۳۴۲ معروف به امیر قلعه نویی

او در خانوادهٔ پرجمعیت به دنیا آمد. ۷ خواهر و برادر بودند. پدرش یک خودروی «ولوو» داشت و با آن کار می‌کرد و خرج زندگی خانواده پرجمعیت اش را تامین می‌کرد اما روزهای تقریباً عادی خیلی دوام پیدا نکرد. اردشیر ۷ ساله بود که خبر دادند پدرش فوت کرده‌است. از سیزده سالگی شروع به کار کردن کرد و در کنارش فوتبال را نیز فراموش نکرد.

آغاز فوتبال حرفه ای

اردشیر لارودی و ابوطالب اولین کسانی بودند که او را برای تیم‌های پایه یی راه آهن انتخاب کردند و بعد ناصر ابراهیمی او را به تیم بزرگسالان راه آهن برد. او در سال ۱۳۶۰ به تیم ملی جوانان دعوت شد که نمایش قابل قبولی هم از خود ارائه کرد اما چند ماه بعد ناصر ابراهیمی در اسفند ۱۳۶۰ از راه آهن به شاهین رفت. ابراهیمی از میان تمام بازیکنان نخبه ایی که در راه آهن داشت تنها امیر قلعه نویی را به شاهین برد. شاهین ملی پوشان زیادی در آن روزها داشت. نادر فریادشیران، دینورزاده، نصرالله عبداللهی، صادقی، حمید مجدتیموری و علی حیدری از این جمع بودند.

سال اول و دوم فعالیت ابراهیمی در شاهین پر تنش بود. او سال ۶۳ شاهین را رها کرد و جای خود را برای مدت کوتاهی به محراب شاهرخی سپرد. او نیز بعد از چند ماه جای خود را به نصرالله عبداللهی داد. پس از خداحافظی صادقی و رفتن دینورزاده، امیر ۲۲ ساله به عنوان کاپیتان تیم انتخاب شد. او اواسط لیگ سال ۶۶ پس از پیروزی ۲ بر صفر برابر پرسپولیس، شاهین را ترک کرد و به السد قطر رفت

حضور در استقلال تهران

زمستان ۱۳۶۷ او به تهران بازگشت و این بار سراغ باشگاه استقلال تهران رفت، پای میز قرارداد نشست و پیراهن آبی را بر تن کرد. اولین بازی امیر به عنوان بازیکن استقلال در تاریخ ۱۹/۱۲/۱۳۶۷ مقابل پرسپولیس رقم خورد. این بازی که در مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی برگزار می‌شد به پنالتی کشیده شد و امیر پنالتی اش را از دست داد. در تیم آن روز استقلال به جز قلعه نویی، یکه، اردستانی و شکورزاده دیگر نفراتی بودند که سابقه بازی در شاهین را داشتند

بازیگری در تیم ملی

این بازیکن خلاق تا پایان دوره بازیگری اش تنها ۱۹ بازی ملی را در کارنامه ثبت کرد که اتفاقاً ۱۸ بازی آن در سن ۳۰ سالگی به بعد رخ داد. امیر اولین بار توسط ناصر ابراهیمی در سال ۱۳۶۴ به تیم ملی «ب» دعوت شد.

او در اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۵ همراه تیم ملی به چین سفر کرد و اولین بار پیراهن تیم ملی الف را بر تن کرد اما تا سال ۱۳۷۲ هیچ گاه مجدداً به تیم ملی فراخوانده نشد یعنی ۲۱/۶/۱۳۷۲ دیدار ایران - بوسنی هرزگوین که با سرمربیگری علی پروین انجام شد. در کارنامه ملی قلعه نویی یک گل زده به کویت دیده می‌شود

مصدومیت دوران بازیگری

او در سال ۱۳۶۸ دچار مصدومیت شدیدی شد. قلعه نویی دو مرتبه مصدومیت جدی را تجربه کرد که بار دیگر آن در سال ۱۳۷۳ بود

تجربه‌های مربیگری

تیم برق تهران

مربیگری در تیم کشاورز

مربیگری در استقلال اهواز

مربیگری در استقلال تهران

مربیگری در مس کرمان۱۳۸۶ نیم فصل دوم

مربیگری در تیم ملی

پس از قهرمانی استقلال تهران با قلعه نویی در سال ۱۳۸۵ و نتایج ضعیف تیم ملی ایران در مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ و از طرفی خاتمه همکاری ایران با برانکو ایوانکویچ، شرایط تازه یی برای قلعه نویی مهیا کرد. سرانجام او به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد و هم‌زمان در ادواری پست‌های مدیرفنی و رئیس سازمان فوتبال استقلال تهران را نیز بر عهده داشت. تیم ملی ایران با حضور او روی نیمکت در مسابقات جام ملت‌های ۲۰۰۷ آسیا با ضربات پنالتی مغلوب تیم ملی کره جنوبی شد./مح

امیر قلعه‌نویی سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال ایران است. او تیم استقلال را در مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران در سال ۱۳۸۵ به مقام قهرمانی رساند.اردشیر لارودی و ابوطالب اولین کسانی بودند که او را برای تیم‌های پایه یی راه آهن انتخاب کردند و بعد ناصر ابراهیمی او را به تیم بزرگسالان راه آهن برد.

او در سال ۱۳۶۰ به تیم ملی جوانان دعوت شد که نمایش قابل قبولی هم از خود ارائه کرد اما چند ماه بعد ناصر ابراهیمی در اسفند ۱۳۶۰ از راه آهن به شاهین رفت. ابراهیمی از میان تمام بازیکنان نخبه ایی که در راه آهن داشت تنها امیر قلعه نویی را به شاهین برد. شاهین ملی پوشان زیادی در آن روزها داشت. نادر فریادشیران، دینورزاده، نصرالله عبداللهی، صادقی، حمید مجدتیموری و علی حیدری از این جمع بودند.

سال اول و دوم فعالیت ابراهیمی در شاهین پر تنش بود. او سال ۶۳ شاهین را رها کرد و جای خود را برای مدت کوتاهی به محراب شاهرخی سپرد. او نیز بعد از چند ماه جای خود را به نصرالله عبداللهی داد. پس از خداحافظی صادقی و رفتن دینورزاده، اردشیر ۲۲ ساله به عنوان کاپیتان تیم انتخاب شد. او اواسط لیگ سال ۶۶ پس از پیروزی ۲ بر صفر برابر پرسپولیس، شاهین را ترک کرد و به السد قطر رفت.

زمستان ۱۳۶۷ او به تهران بازگشت و این بار سراغ باشگاه استقلال تهران رفت، پای میز قرارداد نشست و پیراهن آبی را بر تن کرد. اولین بازی اردشیر به عنوان بازیکن استقلال در تاریخ ۱۹/۱۲/۱۳۶۷ مقابل پرسپولیس رقم خورد. این بازی که در مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی برگزار می‌شد به پنالتی کشیده شد و اردشیر پنالتی اش را از دست داد. در تیم آن روز استقلال به جز قلعه نویی، یکه، اردستانی و شکورزاده دیگر نفراتی بودند که سابقه بازی در شاهین را داشتند.

این بازیکن خلاق تا پایان دوره بازیگری اش تنها ۱۹ بازی ملی را در کارنامه ثبت کرد که اتفاقاً ۱۸ بازی آن در سن ۳۰ سالگی به بعد رخ داد. امیر اولین بار توسط ناصر ابراهیمی در سال ۱۳۶۴ به تیم ملی «ب» دعوت شد.

او در اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۵ همراه تیم ملی به چین سفر کرد و اولین بار پیراهن تیم ملی الف را بر تن کرد اما تا سال ۱۳۷۲ هیچ گاه مجدداً به تیم ملی فراخوانده نشد یعنی ۲۱/۶/۱۳۷۲ دیدار ایران - بوسنی هرزگوین که با سرمربیگری علی پروین انجام شد. در کارنامه ملی قلعه نویی تنها یک گل زده آن هم به کویت دیده می‌شود.

تجربه‌های مربیگری :

مربیگری در تیم برق تهران

مربیگری در تیم کشاورز

مربیگری در استقلال اهواز

مربیگری در استقلال تهران

مربیگری در مس کرمان۱۳۸۶ نیم فصل دوم

مربیگری در شموشک نوشهر سال 1382

پس از قهرمانی استقلال تهران با قلعه نویی در سال ۱۳۸۵ و نتایج ضعیف تیم ملی ایران در مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ و از طرفی خاتمه همکاری ایران با برانکو ایوانکویچ، شرایط تازه یی برای قلعه نویی مهیا کرد. سرانجام او به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد و هم‌زمان در ادواری پست‌های مدیرفنی و رئیس سازمان فوتبال استقلال تهران را نیز بر عهده داشت. تیم ملی ایران با حضور او روی نیمکت در مسابقات جام ملت‌های ۲۰۰۷ آسیا با ضربات پنالتی مغلوب تیم ملی کره جنوبی شد و از این رقابت‌ها دست خالی بازگشت.

بیوگرافی کامل مهدی مقدم

مهدی مقدم هستم، در سوم آبان ماه سال 1360 به دنیا آمدم، سه برادر و یک خواهر

دارم، در حال حاضر هم ساکن اقدسیه تهران هستم.

دوران کودکی

در زمان بچگی، حسابی شیطون و بازیگوش بودم از اون بچه‌هایی که هر جا می‌‌رفتم

همه را کلافه می‌‌کردم، دائم زنگ خونه‌های مردم را می‌‌زدم و فرار

می‌‌کردم.

خوانندگی

در دوران نوجوانی به بازیگری بیشتر از خوانندگی علاقه‌مند بودم… اما زمانی که

بزرگتر شدم، تصمیم گرفتم خوانندگی را دنبال کنم.

ذهنیت غلط

متاسفانه این روزها ذهنیت غلطی در مورد خوانندگی در بعضی از جوانها وجود دارد،

آنها فکر می‌‌کنند با روی آوردن به خوانندگی، خیلی سریع می‌‌توانند معروف و مشهور

شوند، البته با وجود این شبکه‌های ماهواره‌ای شاید حق هم داشته باشند، چون تا دیروز

با خرید یک ماشین و اسپرت کردن آن می‌‌توانستند حداقل در محله‌شان مشهور شوند، این

روزها می‌‌توانند با همین هزینه برای خودشان کلیپ بسازند و پزش را به دوستانشان

بدهند، گرچه درصد کمی از آنها ماندگار می‌‌شوند، بقیه هم البته برای مدت کوتاهی

تصویرشان از شبکه‌های ماهواره‌ای پخش می‌‌شود و همین برایشان کافی است.

طلسم

سونامی

آلبوم سونامی، سرنوشت عجیبی داشت، وقتی متوجه شدم که کار لو رفته، نزدیک بود

سکته کنم باور نمی‌‌کردم زحمات چندین ساله‌ام این چنین به باد رفته باشد، مجبور شدم

همه چیز را از نو شروع کنم و برای گرفتن مجوز تغییرات زیادی روی آلبوم انجام بدهم

هر چند که صدور مجوز خیلی طول کشید اما خوشبختانه طلسم شکست و سونامی راهی بازار

شد.

ستقبال

استقبال از سونامی بسیار عالی بود… حتی خودم هم فکر نمی‌‌کردم با توجه به لو

رفتن آلبوم، این کار تا این اندازه مورد توجه مخاطبان قرار بگیرد.

آلبوم جدید

این روزها مشغول تنظیم آلبوم جدیدم هستم، البته برای این کار هنوز اسم خاصی را

انتخاب نکرده‌ام ولی مثل همیشه با پیام شمس و ژوبین همکاری می‌‌کنم فضای آلبوم

جدیدم هم مانند آلبوم‌های قبلی‌ام عاشقانه و تین ایجری است.

کلیپ

مخاطبانم از من انتظار دارند که برای کارهایم کلیپ بسازم. به نظر من ساخت کلیپ

در فروش هر چه بیشتر یک آلبوم تاثیر به‌سزایی دارد.

سینما

تا به حال در دو فیلم سینمایی بازی کردم که در یکی از آنها نقش اول مرد را ایفا

کردم، دوست دارم در بازیگری موفق شوم.

خانواده

خانواده‌ام درباره کارهایم نظرات متفاوتی دارند، مثلا یکی می‌‌گوید چرا موهایت

را در فلان کلیپ این طوری درست کردی، آن یکی می‌‌گوید چرا آنقدر بد خواندی، به

همین‌خاطر در کارهایم از آنها نظر نمی‌‌خواهم. در خانه‌مان هم بیشتر از همه مادرم

طرفدار کارهایم است.

اجرای دو صدایی

اگر پیشنهاد خوبی به من شود، باز هم حاضرم دوصدایی بخوانم.

تغییر

مهدی مقدم آلبوم «خونسرد» نسبت به مهدی مقدم آلبوم «سونامی» تغییرات زیادی کرده

است. ضمن این‌که نسبت به آن زمان پیشرفت بیشتری کرده‌ام…

کنسرت

قصد دارم کنسرتی را برگزار کنم و فعلا در تدارک گرفتن مجوز برای آن کنسرت

هستم.

خوانندگی

اگر جریانات به همین منوال پیش برود احتمالا خوانندگی را کنار می‌‌گذارم، چرا که

خرج و مخارج ما از طریق همین حرفه است منتهی شرایط الان به گونه‌ای است که انتشار

این آلبوم فقط برای من هزینه در برخواهد داشت.

اختلاف‌نظر

اوایل کار چون تازه کار بودم به‌خاطر اختلاف سلیقه بر سر بعضی مسائل با دوستان

همکارم به مشکل بر می‌‌خوردم و نمی‌‌توانستم با آنها همکاری کنم که همین مسئله باعث

شده در محافل موسیقی من را به عنوان یک آدم مخالف بشناسند در حالی که اصلا این گونه

نیست، من تنها به خروجی اثر فکر می‌‌کنم

بخونی ضرر نکردی!

اوباما چقدر حقوق می‌گیرد؟

بیشترین جستجوی خارجی‌ها در گوگل درباره «فرهنگ ایران» چیست؟

همسران کاندیداهای ریاست‌جمهوری

چوپان‌های دروغگوی تلفنی

مصر سرزمين مزاحمان خياباني

افتتاح هتل مردگان در ژاپن

تبلیغات دروغین در شبکه های ماهواره ای

جوان‎پسندترین خودروهای جهان

در آتلیه های غیر قانونی تهران چه می گذرد

کاخ سفید اعلام کرد: حقوق اوباما طبق اطلاعات رسمی ادارۀ مالیات حدود ۶۰۰٫۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۲ بوده که ۱۸٫۴% بر آن مالیات قرار می‌گیرد. این در حالی است که در طرح بودجه‌ای که دو روز پیش رئیس‌جمهور آن را ارائه کرد، مالیات در نظر گرفته شده برای ثروتمندان آمریکایی ۳۰% است.گفتنی است از ۶۰۸٫۶۱۱ دلار اعلام شده از سوی باراک و میشل اوباما به عنوان دریافتی سال ۲۰۱۲، دو سوم آن حقوق رئیس‌جمهور آمریکاست که طبق قانون اندکی کمتر از ۴۰۰٫۰۰۰ دلار در سال است و مابقی آن پولی است که رئیس‌جمهور آمریکا از فروش کتاب‌های خود بدست آورده است. گفته می‌شود در مقایسه با سال ۲۰۱۱ حقوق رئیس‌جمهور آمریکا از کاهش برخوردار بوده است، سال گذشته حقوق دریافتی اوباما ۸۰۰٫۰۰۰ دلار بود.به علاوه، به گفتۀ جی کارنی، سخنگوی دولت اوباماها(میشل و باراک) نزدیک به ۳۰٫۰۰۰ دلار مالیات محلی در ایالت ایلینویز برای خانۀ شخصی خود پرداخت کرده‌اند. همچنین نزدیک به ۱۵۰٫۰۰۰ دلار یعنی یک چهارم درآمد خود را صرف امورو فعالیت‌های خیریه در سال گذشته کرده‌اند.جی کارنی همچنین گفته است: میزان مالیات بر درآمد اوباماها ۱۸٫۴% است و در لایحه بودجۀ سال ۲۰۱۴ که از سوی رئیس‌جمهور در روز چهارشنبه ارائه شد، میزان مالیات بر خانوارهایی که درآمدشان در سال بیش از ۲۵۰ هزار دلار است، ۳۰% در نظر گرفته شده است. طرح مذکور که به “قانون بافت”(Buffett Rule)- نام یکی از میلیاردرهای آمریکایی و حامی اوباما- لقب گرفته، پیشتر توسط کنگره- که در دست اکثریت جمهوریخواهان است- رد شده است. کارنی افزود: در صورتی که طرح رئیس‌جمهور اجرا می‌شد، با کاهش مالیات برای طبقۀ متوسط رئیس‌جمهور مالیات بیشتری پرداخت می‌کرد. گفتنی است طبق اعلام کاخ سفید، جو بایدن، معاون اوباما و همسرش جیل( که استاد دانشگاه است) دریافتی‌شان ۳۸۵٫۰۷۲ اعلام شده و میزان مالیات فدرال بر دریافتی آنها ۸۷٫۸۵۱ دلار اعلام شده است.

بیشترین جستجوی خارجی‌ها در گوگل درباره «فرهنگ ایران» چیست؟

چرا زنان ایرانی خیلی زیبا هستند؟ چرا ایرانی‌ها کراوات نمی‌زنند؟ چرا ایرانی‌ها به خودشان می‌گویند پارسی؟ چرا ایرانی‌ها مهاجرت می‌کنند؟ و... جستجوهای متداول مردم دنیا در گوگل درباره ایران و فرهنگ ایرانی است.

اینترنت و دنیای مجازی زندگی روزمره‌ی تمام مردم دنیا را تغییر داده‌اند. تصور کنید که مثلا بیست و پنج سال پیش برای به‌دست آوردن اطلاعات مختلف، باید چه مراحلی را طی می‌کردید و چه‌قدر زمان صرف می‌کردید. ولی امروز تنها با چند کلیک، حجم وسیعی از اطلاعات در اختیار شما قرار می‌گیرد. جستجو و به‌دست آوردن اطلاعات و به اشتراک گذاشتن آنها در حال حاضر به یک تخصص و حتی ضرورت زندگی در عصر تازه تبدیل شده‌است.

تنها دایرةالمعارف‌ها و وب‌سایت‌های مرجع آنلاین نیستند که در گسترش اطلاعات نقش دارد. شبکه‌های اجتماعی و وب‌سایت‌های پرسش و پاسخ این فرصت را فراهم آورده‌اند تا مردم نقاط مختلف دنیا با هم در ارتباط باشند و به سوال‌های هم پاسخ بدهند. از سوال‌های تخصصی در زمینه‌ی نرم‌افزار و معادلات دیفرانسیل بگیرد تا مسائل روزمره مثل ست کردن لباس و غذا پختن. موتورهای جستجو حکم یک جعبه‌ی جادویی را پیدا کرده‌اند که در عرض چند ثانیه کاربران را به جواب می‌رسانند.

در چنین شرایطی بررسی سوال‌ها و واکنش‌های کاربران اینترنتی، این فرصت را ایجاد می‌کند تا با طرز تفکر، فرهنگ و دغدغده‌های مردم کشورهای مختلف بیشتر آشنا شویم. از قضا کشور ما ایران، یکی از مواردی است که به کرات در سال‌های اخیر حس کنجکاوی مردم نقاط مختلف دنیا را به خود جلب کرده‌است.

به همین دلیل همکاران ما دست به یک تحقیق زده اند. کاربران بسیاری در دنیای اینترنت، برای کسب اطلاعات بیشتر از ایران و ایرانی‌ها جستجو کرده‌اند. خیلی از آنها با ایرانیان مهاجر برخورد داشته‌اند، تعدادی ما را به‌واسطه‌ی تصویر رسانه‌های غربی می‌شناسند و نسل جدید بیشتر به واسطه‌ی فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی با ما آشنا شده‌اند. اما تصور می‌کنید که آنها بیشتر درباره‌ کدام جنبه‌های زندگی ما ایرانی‌ها کنجکاوند؟

فهرستی که در ادامه می‌بینید، مجموعه‌ای است از سوالات پرتعدادی که کاربران اینترنتی برای یافتن جواب آنها را در گوگل جستجو کرده‌اند. بد نیست تا با مرور این سوالات، نگاهی از بیرون به فرهنگ و جامعه‌ی ایرانی داشته باشیم.

چرا ایران به دنبال بمب اتمی است؟

چرا ایران از آمریکا متنفر است؟

چرا جنگ ایران و عراق شروع شد؟

چرا ایران از سوریه حمایت می‌کند؟

چرا زنان ایرانی خیلی زیبا هستند؟

چرا ایرانی‌ها از آرگو بدشان می‌آید؟

چرا ایرانی‌ها باهوش‌اند؟

چرا ایرانی‌ها کراوات نمی‌زنند؟

چرا زنان ایرانی موی خود را می‌پوشانند؟

چرا ایرانی‌ها به خودشان می‌گویند پارسی؟

چرا ایرانی‌‌ها عرب نیستند؟

چرا ایرانی‌ها در سال 57 انقلاب کرده‌اند؟

چرا ایران یک تهدید است؟

چرا ایران یک تهدید نیست؟

چرا ایرانی‌ها سفید پوستند؟

چرا ایرانی‌ها در کشتی خیلی خوب ‌اند؟

چرا ایرانی‌ها زیاد دماغ عمل می‌کنند؟

چرا ایرانی‌ها در وزنه‌برداری خوب اند؟

چرا ایرانی‌ها مهاجرت می‌کنند؟

چرا در مالزی مهاجر ایرانی زیاد است؟

چرا مردان ایرانی خیانت می‌کنند؟

چرا ایرانی‌ها روی زمین غذا می‌خورند؟

چرا ایرانی‌ها از افغانی‌ها بدشان می‌آید؟

چرا ایران با اسرائیل دشمن است؟

چرا ایرانی‌ها از روی آتش می‌پرند؟

چرا بیشتر ایرانی‌ها جوان اند؟

همسران کاندیداهای ریاست‌جمهوری

حضور همسران نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در نشست های تبلیغاتی، در زمان ثبت نام و در زمان اخذ رای در حال تبدیل شدن به یک سنت در ادوار انتخاباتی ریاست جمهوری است. هفته گذشته محمدرضا عارف به همراه همسرش در یک نشست انتخاباتی حضور پیدا کرد و بعید نیست در روزهای آینده چهره همسران برخی دیگر از نامزدها در نشست های تبلیغاتی دیده شود.

قانون- حضور نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در کمپین های تبلیغاتی در سال 88 باب شد. در این دوره نیز، همسر یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری با پوششی شبیه پوشش همسر محجبه عبدالله گل رئیس جمهور ترکیه، در نشست های تبلیغاتی همسرش حضور پیدا می کند.

به گزارش مجله مهر، دکتر حمیده مروج همسر محمد رضا عارف - معاون اول دولت خاتمی- در چند روز گذشته در یکی از نشست های تبلیغاتی همسرش حضور پیدا کرد. او پزشک متخصص پوست است. وی پیش از این درباره چگونگی ازدواجش با عارف گفته بود قبل از انقلاب دکتر عارف دبیر انجمن اسلامی ایران در آمریکا و از فعالان سیاسی بود. دکتر عارف نامه‌ای به انجمن‌های ایران می‌نویسد که در آن خواسته بود دختری را برای ازدواج با او معرفی کنند و ویژگی‌های همسرش از جمله این بود که همشهری او یعنی یزدی باشد. پس از این مکاتبه با انجمن های اسلامی دانشجویان، حمیده مروج که در آن زمان 21 ساله بوده و تمام ویژگی‌های مورد نظر دکتر عارف را داشته به او معرفی می‌شود و با هم ازدواج می‌کنند. حاصل ازدواج محمدرضا عارف و حمیده مروج سه فرزند پسر است.

مروج می‌گوید وقتی برای خرید به مغازه‌ای می‌رویم دکتر عارف داخل مغازه نمی‌آید و من خودم به تنهایی تمام خریدها را انجام می‌دهم، حتی کفش و لباس ایشان را هم خودم می‌گیرم، چون ایشان نمی خواهند با فروشندگان مواجهه شوند.

داروساز سیاستمدار

بعید نیست طاهره نظری مهر همسر منوچهر متکی که در زمان وزارت متکی مدیر کل امور بین الملل زنان و حقوق بشر وزارت خارجه شده بود، این روزها در برنامه های تبلیغاتی همسرش حاضر شود.

طاهره نظری‌مهر در سال 69 در کنکور شرکت کرد و در رشته داروسازی دانشگاه تهران قبول شد و اکنون دارای دکترای داروسازی است.

او و متکی از دوستان خانوادگی هم بودند. وی بعد از این‌که همسرش به عنوان وزیر خارجه انتخاب شد، در حالی که به عنوان یکی از مدیران جمعیت هلال احمر مشغول به کار بود به همراه همسرش به وزارت خارجه رفت و سمت مدیرکل امور بین‌الملل زنان و حقوق بشر وزارت خارجه را عهده دار شد. نظری مهر در انتخابات سال 1390 برای انتخابات مجلس نهم در حالی که همسرش رییس کمیته اجرایی جبهه متحد اصولگرایان بود، در حوزه انتخابیه تهران کاندیدا شد، ولی بعد از مدتی انصراف داد. شاید برای نظری مهر که خود در وزارت خارجه مشغول به کار بود تلخ ترین خاطره کاری نحوه برکناری همسرش از وزارت امور خارجه باشد. او در این باره می گوید: : بنده در اداره کل امور بین المل زنان وزارت خارجه بودم . فکر می کنم 5 بعد از ظهر بود که به بنده زنگ زدند که در زیر نویس شبکه خبر، خبری درباره برکناری آقای متکی اعلام شده است. وی افزود: بنده اصلا در جریان نبودم، اما چون زیر نویس خبر بود عرض کردم اگر هم این خبر درست باشد، ما راضی به رضای خدا هستیم. بعد رفتم و دو رکعت نماز شکر خواندم و عرض کردم خدایا شکر که تا امروز تکلیفی بر دوش ما بود، برداشته شد.

همسر آقای شهردار

از همسرانی که در سازوبرگ های تحت نظارت همسر، پستی دارند می توان به زهرا مشیر همسر دکتر قالیباف اشاره کرد. او نیز در ساختمان بهشت و در مجموعه شهرداری مشاور و مدیر کل امور بانوان شهرداری بود. البته وی از این پست، حقوقی دریافت نمی کرد. چندی پیش در یکی از نشست های دانشجویی؛ یکی از دانشجویان از قالیباف در این باره سوال کرد که شهردار تهران پاسخ داد خانم بنده به هیچ عنوان تا کنون نه از شهرداری تهران حقوق گرفته، نه از امکان خاصی استفاده کرده و نه حتی بیمه شهرداری شده است. ایشان به خاطر رشته تخصصی، کارهایی اجتماعی و کمک‌هایی که تا کنون در بخش اقشار ضعیف اجتماعی و در بحث زنان سرپرست خانوار و زنان زندانی دارد در شهرداری مشغول به فعالیت هست.

ازدواج دوباره ولایتی

علی اکبر ولایتی دوبار ازدواج کرده است. همسر اول او در سال 83 پس از یک عمل جراحی مرحوم شد او از ماجرای ازدواج دوم خود در جریان یک برنامه تلویزیونی پرده برداشت. در سال 86 وقتی وی میهمان برنامه زنده «دوقدم مانده به صبح» با مجری‌گری محمد صالح علا بود، با این پرسش وی روبه‌رو شد که چرا شما به تازگی حلقه‌ای در دست می‌کنید؟ ولایتی صادقانه پاسخ داد: چند هفته‌ای است که ازدواج کرده‌ام. وی بعدها در پاسخ به این سوال که فرزندانتان از ازدواج مجددتان ناراحت نشدند گفت که مشکلی نداشتند و بسیار راحت کنار آمدند.

استاندار هم نمی دانست

نام طیبه ماهروزاده همسر غلامعلی حدادعادل خیلی ناشناخته نیست. او دکترای فلسفه تعلیم و تربیت دارد و دانشیار دانشگاه الزهرا (س) است. وی گفته که علاقه‌ای ندارد که در مجامع مختلف او را به عنوان همسر حدادعادل بشناسند، و خاطره ای هم در این باره نقل کرده است. ماهروزاده گفته است در 2 سالی که عضو شورای فرهنگی - اجتماعی استانداری تهران بودم، آقای استاندار نمی‌دانستند که من همسر آقای حدادعادل هستم و در سفری که به شمال داشتیم، من را با آقای حداد دیدند و متوجه شدند که زن و شوهر هستیم و بسیار متعجب شدند.

مواضع سیاسی عفت مرعشی

همسر اکبر هاشمی رفسنجانی را همه می شناسند. تا سال 88 خیلی خود را درگیر مسائل سیاسی نمی کرد اما از آن سال به بعد موضع‌گیری‌های سیاسی‌اش افزایش پیدا کرده است.

اولین عکسی که از وی به صورت رسمی منتشر شد مربوط به سال 1360 است، زمانی که وی به همراه همسرش که در آن زمان ریاست مجلس را بر عهده داشت و خانواده‌اش به کره شمالی رفته بودند و با کیم ایل سونگ رهبر وقت کره شمالی و پدربزرگ رهبر فعلی این کشور عکس یادگاری گرفتند.

صحبت‌های عفت مرعشی در روز انتخابات ریاست‌جمهوری دهم حاشیه‌ساز شد؛ چرا که او بعد از رای دادن اقدام به بیان صحبت‌های تحرک‌آمیزی کرد که این امر با انتقادات زیادی مواجه شد. او همچنین همزمان با بازگشت مهدی هاشمی به تهران و دستگیری وی به این موضوع واکنش نشان داد و گفت که نام دزدان را با اسم‌های "ف، خ، ج" مخفف می‌گویند، اما نام پسر من را فریاد می‌زنند. وی چندی پیش درباره این دوره از انتخابات ریاست جمهوری گفته بود دوره هزار کاندیداست

همسری غیرسیاسی

محسن رضایی هم از آن نامزدهایی بود که در انتخابات سال 88 به همراه همسرش در حوزه اخذ رای حضور پیدا کرد. معصومه خدنگ همسر محسن رضایی، سیاسی نیست تا کنون وارد مقولات سیاسی نشده است. درباره ازدواج محسن رضایی گفته اند محسن رضایی ، از طریق آیت الله جلالی خمینی امام جماعت مسجد احمدیه، نارمک به جستجوی همسری مناسب برای تشکیل خانواده ای مذهبی و انقلابی بر می آید و به زودی با معرفی آیت الله جلالی خمینی با خانم معصومه خدنگ ازدواج می نماید.

از همسر اسفندیار رحیم مشایی تصویر و یا بیوگرافی خاصی در دست نیست. طاهره ذبیحیان نام همسر اوست اما به ادعای رضا گلپور از او دارای همسری دیگری خانم زیبا امیولانفر است محمد شریعتمداری نیز گفته است همسرم نیز از مدیران مدارس آموزش و پرورش تهران اس

چوپان‌های دروغگوی تلفنی

«الو الو.............. چرا صحبت نمی‌كنید؟!»، «بفرمایید؟ شما..........مردم‌آزار!»، «صدایتان نمی‌آید، بلند‌تر صحبت كنید... الو نمی‌شنوم» و.... اپراتورهای مراكز 118، 125 و سایر مراكز مهم خدمات‌رسانی تلفنی به مردم هر روز صدها بار این جملات را تكرار می‌كنند، چون آنها هر روز علاوه بر مردمی كه نیاز به خدمات‌شان دارند، باید با مزاحم‌های تلفنی هم سر و كله بزنند.

خیلی از روزنامه‌خوان‌ها حتما ماجرای خانه شماره 96 منطقه شمیران نو را به یاد دارند. فردی ناشناس با مزاحمت‌های خود باعث اعزام نیروهای امدادی به ماموریت‌های دروغین می‌شد.

او با اورژانس، پلیس، آتش‌نشانی و امداد آب‌ و برق و گاز تماس می‌گرفت و برای آن خانه درخواست كمك می‌كرد و حتی گاهی نیز به جای ساكنان خانه سفارش غذا می‌داد!

این مزاحمت‌ها باعث شد ساكنان خانه پلاكاردی نصب كنند با این مضمون كه «ماموران پلیس، آتش‌نشانی و اورژانس، ما درخواست كمك نكرده‌ایم و این تماس از سوی یك مزاحم صورت گرفته است.» خبر این ماجرا در رسانه‌ها باعث شد فرد مزاحم دست از این كار خود بردارد.

گرچه شاید مزاحمان فقط از روی تفنن و بیكاری زنگ می‌زنند و فكر نمی‌كنند كارشان ضرری برای كسی داشته باشد، اما حقیقت آن است كه آنها با اشغال كردن خطوط تلفنی آسیب‌های فراوانی را به این مراكز وارد می‌كنند.

اردیبهشت امسال، آماری در رسانه‌ها منتشر شد كه نشان می‌داد سال گذشته سه میلیون و 636 هزار و 846 تماس با مركز فوریت‌های پزشكی (115) تهران گرفته شده كه از كل تماس‌های دریافتی، 49.66 درصد تماس‌ها را مزاحمان تلفنی تشكیل می‌دهند.

شاید یادتان باشد در گذشته هم بلوتوث‌های فراوانی از این مزاحمت‌های تلفنی دست به دست می‌شد كه سبب خنده و خوشحالی مردم می‌شد.

واقعا مرض دارند!

گرچه میانگین سنی مزاحمان تلفنی 110، هفت تا هجده ساله هستند كه گاهی ضمن اعلام خبر كذب اقدام به فحاشی كرده و گاهی نیز به جای صحبت‌ كردن، فوت می‌كنند یا نوار مبتذل پخش می‌كنند، اما به‌طور كلی مزاحمت تلفنی در ایران سن و سال ندارد.

از پسر بچه هشت ساله تا پیرزن هشتاد ساله مزاحم تلفنی می‌شوند. سال گذشته، رئیس مركز اورژانس كشور در گفت‌وگو با رسانه‌ها وقتی از مزاحمت‌های تلفنی می‌گفت، داستان پیرزن هشتاد ساله‌ای را تعریف كرد كه تقریبا هر روز با مركز 115 تماس می‌گرفت و در هر تماسش می‌گفت دچار افت فشار خون و دیگر مشكلات مربوط به سالمندی شده است اما زمانی كه تكنیسین‌های اورژانس به منزلش می‌آمدند، این پیرزن فقط مدتی می‌ایستاد و با تكنیسین‌های اورژانس صحبت می‌كرد تا از تنهایی دربیاید!

اما چرا مزاحمت‌های تلفنی سبب خنده و شادی یا سرگرمی یا وسیله‌ای برای رفع كمبودهای عاطفی ما یا درگیری‌های ذهنی‌مان می‌شود و چرا از این كار لذت می‌بریم؟ در این‌باره سیدحسن موسوی چلك، آسیب‌شناس و رئیس انجمن مددكاران ایران به جام‌جم می‌گوید: مزاحمان تلفنی چند‌دسته هستند. عده‌ای از روی كنجكاوی زنگ می‌زنند و عده دیگری عمدی و برای پركردن اوقات فراغت‌شان این كار را انجام می‌دهند.

وی یادآور می‌شود: البته گاهی ما از كودكی مزاحمت را در جمع دوستان آموزش می‌بینیم. همین كه وقتی با هم هستند و زنگ خانه‌ها را می‌زنند و فرار می‌كنند، یك نوع مزاحمت است كه اگر تبدیل به عادت شود می‌تواند خطرناك باشد.

وی كسانی را كه عمدی این كار را انجام می‌دهند، جزو گروه خطرناك می‌داند و می‌گوید: این افراد، هم به خودشان و هم به دیگران آسیب می‌رسانند.

به گفته این آسیب‌شناس اجتماعی در پاره‌ای‌ موارد، ماهیت ایجاد این مزاحمت‌ها، اختلالات شخصیتی یا رفتارهای ضداجتماعی نیست و ماهیت خاص دیگری تحت‌عنوان انحرافات جنسی است و فرد، مزاحمت تلفنی ایجاد می‌كند تا با شخص پشت تلفن ـ كه شاید همجنس مخالف اوست ـ صحبت یا ارتباط برقرار كند.

بررسی‌ها از سوی پلیس نشان می‌دهد مزاحمان تلفنی در همه طبقه‌های اجتماعی وجود دارند و نمی‌توان ‌به قشر خاصی اشاره كرد و گفت این افراد از اقشار كم‌درآمد هستند یا متوسط یا توانمند. همچنین 95 درصد از مزاحمان از مشكلات رفتاری و روانی رنج می‌برند و كاستی‌های فرهنگی باعث این‌گونه رفتارهای بیمارگونه شده است.

قانون به دست مزاحمان دستبند می‌زند

ماده 641 قانون مجازات اسلامی، مزاحمت با تلفن یا دستگاه‌های مخابراتی دیگر را جرم تلقی كرده و برای آن مجازات تعیین كرده است.

همچنین طبق قانون مخابرات، مجازات مزاحم تلفنی در صورت شكایت شاكی از یك تا شش ماه حبس خواهد بود (موضوع ماده 641 قانون مجازات اسلامی) و در صورت گذشت شاكی تعقیب كیفری و اجرای مجازات متوقف نخواهد شد، اما چون جرم از جرایم عمومی است بنابراین برای مجازات مزاحمت‌های پیامكی و تلفنی، مجرمان به مجازات تعزیری محكوم می‌شوند.

این مجازات ممكن است شلاق، جریمه مالی و حبس باشد. نوع مجازات نیز بسته به شخصیت متهم، دفعات و نوع مزاحمت بستگی دارد.

در سایت مخابرات نوشته شده است پیگیری شكایت از مزاحمان تلفنی از دو طریق امكانپذیر است؛ نخست از راه مخابرات و سپس از طریق دادسرا. برای پیگیری از طریق مخابرات، مردم می‌توانند با مراجعه به اولین مركز مخابرات نزدیك محل سكونت خود مزاحم تلفنی‌شان را شناسایی‌كنند.

شهروندان ابتدا باید به مخابرات بروند و با طرح موضوع شكایت، فرم مخصوص به كشف مزاحمت را پر كنند سپس شماره مورد نظر در سیستم كامپیوتری مخابرات تعریف شده و در صورت تماس فرد مزاحم، او با وارد كردن كد مخصوصی موضوع را به مخابرات اطلاع می‌دهد.

فقط در 24 ساعت فرد مزاحم شناسایی می‌شود كه بار اول به مزاحم اخطار داده و تلفنش یك هفته قطع می‌شود.

در صورت تكرار مزاحمت، این بار تلفن سه ماه قطع و برای بار سوم خط فرد مزاحم جمع می‌شود. در صورت مزاحمت با خطوط ایرانسل یا تلفن همراه، شهروندان باید به مراكز ایرانسل یا دفاتر خدمات همراه اول مراجعه و طرح شكایت كنند.

موسوی چلك هشدار می‌دهد: كسانی كه با منظور خاصی مزاحمت ایجاد می‌كنند خلاءهایی در زندگی خود دارند كه از این طریق قصد پركردن آنها را دارند. مثلا گمنام بودن به آنها كمك می‌كند راحت‌تر ارتباط برقرار كنند و از این‌رو كسانی كه به صورت رودررو امكان صحبت ندارند، از این طریق مشكل‌شان را حل می‌كنند.

گاهی برخی افراد سرخوردگی خاصی از جامعه یا مسئولان جامعه دارند و سعی می‌كنند دست به كاری بزنند كه قانون‌شكنی كرده و بتوانند احیانا كار مسئولی را كه به‌نحوی مسئولیتی دارد، مختل كنند و این اعتراضی است در قبال موضوعی كه نسبت به آن حساسیت پیدا كرده‌اند.

به گفته رئیس انجمن مددكاران ایران، برخی از مزاحمان تلفنی ماجراجو دست به كارهایی ماجراجویانه می‌زنند و با ایجاد مزاحمت تلفنی برای افراد عادی یا مراكزی مثل آتش‌نشانی، اورژانس یا پلیس این حس خود را پاسخ می‌دهند.

مزاحمت حادثه می‌سازد

شاید به نظر كسی كه مزاحم تلفنی می‌شود و به منزل كسی زنگ می‌زند، این كار از روی تفنن و پركردن اوقات‌فراغت باشد، اما گاهی همین مزاحمت‌ها حوادث زیادی را رقم زده است.

اگر صفحه حوادث روزنامه‌ها را بخوانید حتما متوجه این موضوع می‌شوید. موسوی چلك تشریح می‌كند: برخی افراد از روی عمد به منازل شخصی و افراد زنگ می‌زنند و با صحبت‌هایی باعث برهم زدن آرامش خانواده و زن و شوهر می‌شوند كه این گروه بسیار خطرناك و آسیب‌زا هستند.

وی معتقد است بیشتر كسانی كه در رتبه مزاحمان حرفه‌ای تلفن هستند، ضعف تربیت داشته و از نگاه آسیب‌شناسی، در جایگاه افراد هنجارشكن قرار دارند. تنهایی، انزوا، ضعف در برقراری ارتباط حضوری با دیگران، ناتوانی در گفت‌وگو با افراد خانواده، عقده‌‌های روحی و روانی و نداشتن همصحبت مناسب هم از جمله دلایل مزاحمت‌های تلفنی بوده است.

مزاحمت‌های خودخواسته

آیا می‌دانید كسانی هم هستند كه خودشان اجازه مزاحمت می‌دهند؟ تعجب نكنید. سال گذشته مردی به كلانتری یوسف‌آباد رفت و اعلام كرد خانمی دائم مزاحم او می‌شود و او از این تعجب كرده كه با وجود تغییر خط باز هم این مزاحمت ادامه دارد. پلیس در پیگیری‌ها متوجه شد همسر این مرد با دادن شماره شوهرش به خانمی دیگر قصد امتحان كردن او را داشته و حتی به او پول هم می‌داده است!

به اعتقاد رئیس انجمن مددكاران ایران، وقتی زن و شوهر به هم اعتماد نداشته باشند سعی می‌كنند از هر طریقی مثلا مچ همدیگر را بگیرند و گاهی هم دست به كارهای خطرناك می‌زنند.

یعنی وقتی یك زندگی به دلایل مختلف ناپایدار باشد، كوچك‌ترین تلنگری مانند یك مزاحم تلفنی می‌تواند آن را نابود كند.

وی ادامه می‌دهد: كسانی كه دچار وسواس‌های فكری بی‌مورد هستند و مدام به دیگران شك می‌كنند، دچار اختلال پارانویا هستند كه باید هرچه سریع‌تر به دنبال درمان خود باشند.

به گفته او، می‌توان برای از بین بردن شك و تردید طرف مقابل، از او برای خلاصی از شر مزاحم تلفنی كمك خواست، یعنی اگر واقعا پای یك مزاحم تلفنی در میان است، زن یا مرد به همسر خود اجازه دهد تلفن آنها را جواب دهد و با مزاحم برخورد كند حتی همسران می‌توانند در كنار یكدیگر و از راه‌های قانونی برای رفع مزاحمت اقدام كنند البته به شرطی كه اگر زن متوجه شد مزاحم همسرش یك خانم است یا مرد فهمید مزاحم همسرش یك آقاست، این مساله را مدام به روی او نیاورد تا اعتماد طرف مقابل سلب نشود.

البته گاهی زن یا مرد نسبت به طرف مقابل خود احساس حقارت می‌كند، یعنی فكر می‌كنند از نظر شخصیتی، ظاهری، رفتاری یا حتی تحصیلی از همسر خود پایین‌تر هستند و همسرشان مدام به دنبال كسانی هستند كه به آنها نزدیكترند. چنین افرادی در خودشان احساس ضعف می‌كنند، بنابراین به هر نوع تماس مشكوك هستند.

روان‌شناسان معتقدند چاره كار این گروه، دیدن نقاط مثبت خود و تقویت آنها برای از بین بردن حس حقارت‌ و خودكمتربینی‌شان است.

این احساس بی‌اعتباری و حقارت در خانم‌ها بیشتر از آقایان بروز می‌كند و با بالا بردن سطح اعتماد به نفس می‌توان آن را درمان كرد.

مصر؛سرزمین مزاحمان خیابانی !

مصر از بسیاری جهات کشور مهمی در خاورمیانه محسوب می شود انقلاب اخیر و صنعت گردشگری این کشور مصر را همواره بر سر زبانها نگاه داشته است.

هادی معیری نژاد-اما یکی از مسایل دیگری که کشور مصر به آن شهره است ایجاد مزاحمت های جنسی برای زنان اعم از گردشگران و زنان بومی است.

کشورما اگرچه سالهای سال است که به دلایل خاص جامعه شناختی با این پدیده دست به گریبان است و متلک و آزار کلامی و جنسی به عنوان معضلی جدی در جامعه ما شناخته می شود اما مصر در این زمینه گوی سبقت را از کشور ما ربوده است.

این آزارها به نحوی است که مبارزه با آزار جنسی زنان در مصر، دستور کار اصلی فعالان حقوق زنان این کشور است. این مزاحمت‌ها در اشکال مختلفی چون متلک جنسی، چشم‌چرانی، در وسایل نقلیه عمومی یا صحنه‌سازی در دفاتر کار برای نزدیک شدن به همکاران زن نمود می‌یابند.

در پی آزار جنسی چند خبرنگار زن غربی که برای گزارش انقلاب مردمی مصر در میدان التحریر مستقر شده بودند این پدیده در مصر شهرت جهانی یافت. درواقع خبرنگار زن سی بی اس و فرانس 24، فرانس 3 وبرخی از خبرنگاران خارجی از آزار جنسی خود خبر دادند.

نخستین نمونه‌ علنی آن، تجاوز به لارا لوگان، خبرنگار آمریکایی در میدان تحریر قاهره بود.به گزارش سی بی اس خبرنگار 39 ساله این شبکه قربانی تجاوز و خشونت شدید گروهی از مردانی شده بود که در شب 11 فوریه 2011، کناره‌گیری حسنی مبارک، رئیس‌ جمهور پیشین مصر را در میدان تحریر جشن می‌گرفتند.

به گزارش یورو نیوز ؛در نوامبر 2011 نیز در حاشیه‌ تظاهراتی که در میدان تحریر قاهره برگزار شده بود، شماری از تظاهرکنندگان مرد به یک خبرنگار زن از فرستنده تلویزیونی "فرانس 3" تجاوز کردند. کمی پیش از آن یک خبرنگار آمریکایی – مصری اعلام کرده بود که ماموران پلیس در میدان تحریر به او تجاوز کرده‌اند.

آخرین مورد اذیت و آزار جنسی در روز جمعه، 20 اکتبر 2012 (29 مهر) متوجه سونیا دریدی، گزارشگر شبکه‌ فرانسوی "فرانس 24" شد. او که در حال فرستادن گزارشی مستقیم بود، توسط گروهی از مردان جوان مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفت. صحنه‌ گرد آمدن مردان دور سونیا دریدی در یوتیوب منتشر شده است.

کارولین سینز، خبرنگار شبکه تلویزیونی فرانسوی فرانس 3 می گوید: “به من و تصویربردارم حمله کردند. ما را کتک زدند و از هم جدا کردند. در میدان تحریر، زنان بخصوص خارجی زیاد نیستند. چند مرد مرا احاطه کردند و در روز روشن در میان مردم، به من تعرض جنسی کردند. زنان خبرنگار دیگری هم متحمل خشونت شده اند. این یک روش تهدید رسانه هاست.”

مونا الطحاوى‎، خبرنگار مصری آمریکایی هم در صفحه توییتر خود نوشته پس از آنکه توسط پلیس در میدان تحریر دستگیر شده، مورد مزاحمت جنسی قرار گرفته است.

به نوشته عصر ایران؛ مرکز زنان مصر طی پرسشی از 1000 زن در سال 2008 اعلام داشت که 98 درصد زنان خارجی و 83 درصد زنان مصری گفتند که مورد مزاحمت جنسی قرار گرفته اند.

به گفته نهاد ابول قسمان، رئیس سازمان مسئول همه پرسی، 72 درصد زنان مورد مزاحمت نه تنها دامن کوتاه نپوشیده بودند، بلکه حجاب مضاعف هم داشتند.

در آماری دیگر 70 درصد مردان مصری ایجاد مزاحمت برای زنان در این کشور را تأیید کردند. در واقع علت اعتراف مردان مصری به چنین امری این است که آنها زنان را مقصر می‌دانند، به همین دلیل چنین رفتاری را توجیه یا مخفی نمی‌کنند. محسن رضا، عضو پارلمان مصر در این‌باره می‌گوید:«افزایش آمار جوانان مجرد در این کشور و تغییر پوشش زنان موجب به وجود آمدن چنین معضلی شده، به همین دلیل تا وقتی زنان در نحوه پوششان تجدید نظر نکنند آزار و اذیت خیابانی طبیعی است».

برخی از مردان نوع پوشش زنان را عامل عمده در مزاحمت‌های خیابانی برای آنها می‌دانند. با این حال زنان محجبه مصری می‌گویند تعداد کمی از دختران مصری لباس‌های مد روز می‌پوشند و این مزاحمت‌ها برای زنان و دختران محجبه نیز اتفاق می‌افتد. اسما، دختر 29 ساله‌ای که در دانشگاه قاهره تدریس می‌کند، می‌گوید:«آزار و اذیت زنان خارجی وضعیت بدتری دارد و

این به معنای از دست دادن میلیون‌ها پوند پول گردشگران خارجی در مصر است». 14 درصد زنان خارجی گفته‌اند، هرگز برای دیدن جاذبه‌های توریستی به مصر سفر نخواهند کرد.

در حقیقت بسیاری از زنان اروپایی که برای دیدن جاذبه های توریستی مصر به قاهره سفر می کنند همواره در خاطراتشان به این نکته اشاره می کنند که در خیابانها و بازارهای این کشور باره و بارها به هر نحوی مورد آزار قرار گرفته اند و سفر تفریحی برای آنان به جهنم وصف ناشدنی تبدیل شده است.

بنابر گزارش واشنگتن پست: گردشگران زن خارجی، مصر را دومین کشور در زمینه آزار جنسی گردشگران در جهان پس از کشور افغانستان محسوب می کنند.

در همین زمینه مقامات آمریکا به زنان آمریکایی در مورد سفر بدون اسکورت به مصر هشدار دادند و گفته اند که زنان ممکن است مورد آزار جنسی قرار گیرند. همچنین سفارتخانه آمریکا در مصر شاهد افزایش گزارشها از آزار جنسی زنان در تاکسی ها و مکان های عمومی بوده است.

انگلیس نیز همچون آمریکا به زنان این کشور که قصد سفر به مصر دارند هشدار داه است وقتی نمایندگان مجلس مصر این اقدام انگلیس را توهین آمیز دانستند انگلیس پاسخ داد که بیشتر زنان گردشگر انگلیسی در مصر مورد آزار جنسی قرار میگیرند ومیزان این موارد بیش از هرکشوری دیگری درجهان است.

دکتر نهاد ابوالقمصان، مدیر مرکز حقوق زنان مصر می‌گوید که تنگناهای ناشی از فشار شدید اقتصادی از یک‌سو و تسلط فرهنگ حاکم در مصر از سوی دیگر موجب آن شده که موضوع زنان و حقوق آنها در این کشور در اولویت قرار نداشته باشد. بسیاری از مردان مزاحم، کردار خود را با اتکاء به سنت‌های کهن شرقی توجیه می‌کنند.

وی تاکید می‌کند که نرخ بالای بیکاری در مصر یکی از دلایل مزاحمت‌های جنسی مردان علیه زنان است. او می‌گوید بیکاران امکان تاهل ندارند و نیازهای جنسی فروخورده خود را با پرسه زدن در خیابان، نگاه هیز و دست‌درازی به زنان ارضاء می‌کنند. مدیر مرکز حقوق زنان مصر می‌افزاید که در هم آمیختگی فقر اقتصادی با فرهنگ سنتی و مذهبی موجب شده که خیابان‌های قاهره صحنه خودسری مردان مزاحم باشد و بی‌اعتنایی پلیس و نبود قانون نیز مهر تضمین بر تداوم این روند بگذارد.

برخی جامعه‌شناسان مصری به زمینه‌های دیگری در فرآیند مزاحمت جنسی علیه زنان اشاره می‌کنند. آنها می‌گویند که زندگی به دلایلی چون تورم، درآمد پایین، آلودگی محیط زیست، ترافیک فشرده و بوروکراسی رو به‌رشد، هر دم سخت‌تر می‌‌شود و قربانیان این دشواری‌ها به نوبه خود می‌کوشند که این فشار روحی و اجتماعی را به کسانی منتقل کنند که از نظر اجتماعی شکننده‌تر هستند: زنان!

این معضل سبب شده برخی از زنان مصری حتی به یادگیری فنون دفاع شخصی بپردازند چون در این بلبشوی سیاسی در مصر معلوم نیست کس دیگری در نهادهای قانونی بتواند فکری به حال این مشکل کند

افتتاح هتل مردگان در ژاپن

به گفته مدير اين هتل، مردگان ميهمانان هميشگي هتل نيستند، آنان تا زمان فرارسيدن مراسم کفن و دفن، در اين اتاق‌ها خواهند ماند.

هتلي در ژاپن با تغيير کاربري اتاق‌هاي خود، اقدام به طراحي و استفاده از اتاق‌هايي سرد کرده که تنها مخصوص نگهداري اموات هستند.

به گزارش ميراث آريا، اين هتل‌ که اتاق‌هاي آن شبيه به ديگر اتاق‌-هتل‌هاي معمولي است، از تابوت‌هايي سردکننده يا يخچالي برخوردار است که براي قرار دادن مردگان تعبيه شده و بستگان آن‌ها مي‌توانند در هر زمان به ديدار اموات خود بيايند.

به گفته مدير اين هتل، مردگان ميهمانان هميشگي هتل نيستند، آنان تا زمان فرارسيدن مراسم کفن و دفن، در اين اتاق‌ها خواهند ماند.

در حال حاضر 18 جسد که همه آن‌ها در تابوت‌هاي يخچالي قرار گرفتند در اين هتل بوده و هزينه استفاده از هر تابوت نيز در حدود 157 دلار برآورد شده است.

«هسايوشي ترامورا» صاحب هتل مردگان شهر يوکوهاما گفت: مردگان در تابوت‌هايي که مجهز به دستگاه‌هاي سرکننده هستند نگهداري مي‌شوند و هر زمان که دوستان يا اقوام آن‌ها براي ديدنشان مي‌آيند، تابوت‌ها به اتاقي که داراي دريچه‌اي مخصوص است منتقل مي‌شوند.

مدت زمان انتظار براي انجام امور کفن و دفن در شهر يوکوهاما بيش از چهار روز طول مي‌کشد که در اين مدت اغلب مردم مجبور به نگهداري مردگان در خانه‌هاي خود مي‌شوند که مشکلات عديده‌اي را براي آن‌ها به وجود مي‌آورد.

گفتني است در 10 سال گذشته به صورت ميانگين، سالانه 23 هزار نفر به جمع مردگان ژاپن افزوده مي‌شود و پيش‌بيني مي‌شود تا سال 2040 آمار ساليانه مرگ و مير اين کشور به يک ميليون و 660 هزار نفر برسد.

تبلیغات دروغین در شبکه های ماهواره ای

شبکه های ماهواره ای از ضعف اطلاع رسانی و مشکلات فرهنگی در خصوص مشکلات جنسی نهایت استفاده را می کنند تبلیغات داروهای برطرف کنند مشکلات جنسی گمراه کننده و دروغین است.

تبلیغات دروغین در شبکه های ماهواره ای

به گزارش افکارنیوز، این روزها در شبکه های ماهواره ای در کنار تبلیغات داروهای لاغری، داروهای چاقی، افزایش دهنده قد به یک تبلیغ آن هم داروی رفع مشکلات جنسی بر نخورده باشید بسیار کم است و این سوال پیش می آید که آیا تبلیغات ماهواره ای درباره این داروها تا چه قدر حقیقت دارد؟

البته تا کنون کارشناسان بهداشتی و پزشکان درباره دروغین بودن تبلیغات داروهای رفع کننده مشکلات جنسی از طریق ماهواره به افراد هشدار داده اند طبق آمار های رسمی ۲۰ تا ۲۵ درصد از مردان دچار مشکلاتی جنسی هستند که داروهایی که پزشکان برای درمان بیماری های جنسی تجویز می کنند عمدتا داروهایی هستند که بر سیستم اعصاب مرکزی اثر گذاشته این در صورتی است که داروهایی که در ماهواره تبلیغ می شوند اغلب مواد مخدر نظیر متادون است که این داروها اعتیاد آور است.

البته مسائل فرهنگی، پرهیز از مطرح شدن این مسائل، نبود آموزش شفاف در این حوزه و از همه مهم تر نبود آگاهی موجب شده که افراد این تبلیغات را باور کنند و با تماس تلفنی به خرید این داروها روی آورند که نتیجه این خواهد بود نه درمان می شوند و هم پولشان از دستشان می رود.

مطرح کردن برخی از مسائل در جامعه ما عرف نبوده و افراد از بازگو کردن آن تردید دارند به همین دلیل توجه آنها به تبلیغات داروها بیشتر معطوف می شود و از طرف دیگر کمبود مراکز تخصصی مشاوره جنسی موجب شده که افراد مشکلات خود را نتوانند بازگو کنند و شرم و حیا مانع درمان آنها می شود به گفته کارشناسان اجتماعی مشکلات جنسی بیشترین عامل طلاق میان زوجین است که می تواند قابل تامل باشد.

باید توجه داشت که اعتماد به تبلیغات ماهواره ای می تواند مشکل ساز باشد و ممکن است که بیماری افراد را دوچندان کند تا آن را برطرف کند باید اذعان کرد که تبلیغات داروهای برطرف کنند مشکلات جنسی تبلیغات گمراه کننده و دروغین است که موجب فریب دیگران می شود و پایه و اساس علمی ندارد.

افراد باید توجه کنند که داروهایی که برای برطرف کرده مشکلات جنسی است با تجویز پزشک متخصص مصرف شود چرا که افرادی که مبتلا به بیماری های زمینه ای مانند فشارخون، دیلبت و بیماری های قلبی و عروقی هستند با مصرف این قرص ها دچار مشکل خواهند شد استفاده از این داروها صدمات جبران ناپذیری به افراد وارد می کند و تهدید کننده سلامت افراد است.

در این جا ضرورت افزایش آگاهی نسبت به مشکلات جنسی مطرح می شود شبکه های ماهواره ای از ضعف اطلاع رسانی و مشکلات فرهنگی در خصوص مشکلات جنسی نهایت استفاده را می کنند و ضرورت اطلاع رسانی درباره مشکلات جنسی باید مطرح شود.

فراهم کردن چنین فضایی در مراکز درمانی دولتی می تواند بسیاری از مشکلات در این زمینه را برطرف کند. افراد باید نسبت به تبلیغات داروها در شبکه های ماهواره حساس تر و دقیق تر باشند و جانشان را در اختیار افراد فرصت طلب و سودجو قرار ندهند.

جوان‎پسندترین خودروهای جهان

خودروهای مختلفی هر روز وارد بازار می‌شوند که سازندگان آن‌ها گروه خاصی از خریداران را هدف قرار می‌دهند. برخی خودرو‌ها برای خانواده‌های پرجمعیت و برخی دیگر برای خانواده‌های کوچک به بازار می‌آیند. خودروهایی نیز هستند که برای جوانان جذاب‌تر هستند. اما سوال اینجاست که جوانان کدام خودرو‌ها را بیشتر می‌پسندند؟

براساس نتایج یک تحقیق تازه فهرستی از ۱۰ خودرو که بین جوانان 16 تا ۳۵ سال محبوبیت بیشتری دارند، منتشر شده است.

این فهرست در نگاهی کلی از اقبال جوانان نسبت به اتومبیل‌های ژاپنی حکایت دارد. ارزانی، کم‌مصرف بودن و ظاهر جوان‌پسند از جمله مشخصاتی است که خودروهای ژاپنی به آن متصف هستند. البته تعدادی از اتومبیل‌های ساخت کشور آلمان نیز در این فهرست دیده می‌شوند. ایمنی بالا از جمله مشخصات بارز خودروهای آلمانی به حساب می‌آید هرچند که این خودرو‌ها به نسبت اتومبیل‌های ژاپنی و کره‌ای قیمت نسبتا بالایی دارند. در واقع این‌طور می‌توان نتیجه گرفت که علاقه‌مندان به خودروهای آلمانی با پرداخت پول بیشتر، هزینه سلامت و ایمنی خود را می‌پردازند. در این فهرست خودروهای آمریکایی در اقلیت قرار دارند. مصرف بالا در کنار هزینه نسبتا بیشتری که برای خرید اتومبیل‌های آمریکایی باید صرف شود این خودرو‌ها را به کالایی نچسب برای جوانان بدل کرده است.

و اما این ۱۰ خودرو عبارتند از:

«سیون tC»: در صدر فهرست قرار گرفته است و جزو ارزان‌ترین خودرو‌های اسپرت است. 2 / 50 ‌درصد از خریداران این خودرو در سال گذشته دارای رنج سنی بین ۱۶ تا ۳۵سال بوده‌اند.

«میتسوبیشی لنسر»: در مکان دوم فهرست ۱۰تایی خودروهای مورد علاقه جوانان با ‌درصد علاقه‌مندی 6 / 48 قرار گرفته است. این سدان جمع و جور و اسپرت با ارائه قابلیت‌های مناسب و قیمت معقول یک رانندگی لذت‌بخش را به جوانان می‌بخشد.

«فولکس واگن گلف GTI»: یکی از با کیفیت‌ترین خودروهای فولکس واگن در جایگاه سوم فهرست قرار دارد و 5 / 44 درصد از خریداران خود را جوانانی با میانگین ۱۶ تا ۳۵ سال می‌بیند.

«اکورا ILX»: هوندا هم در این فهرست ۱۰تایی با یک نسخه جذاب دیگر از خودرو اکورا یعنی ILX حضور دارد که با ضریب جلب بیش از 2 / 40 درصد برای جوانان بسیار جذاب بوده است.

«مزدا ۳»: خودرو سدان جمع و جور مزدا در حدود2 / 40 ‌درصد از خریداران خود را از بین جوانان می‌بیند. این اتومبیل دومین خودرو به لحاظ ارزانی در این فهرست ۱۰تایی است.

«سوبارو ایمپرزا»: دارای یکی از بهترین عملکردها است و جای تعجب نیست که 7 / 34 درصد از خریداران آن جوان هستند. این خودرو در مدل سال ۲۰۱۲ خود شاهد ریزش نسل جوان بود زیرا در مدل ۲۰۱۱ در حدود ۴۵‌درصد از خریداران آن دارای سن بین ۱۶ تا ۳۵ سال بودند.

«فولکس واگن جتا»: یکی دیگر از خودروهای سدان جمع و جور و معمولی در این فهرست ۱۰ تایی است که در حدود 2/35‌درصد از خریداران جوان را به سوی خود جذب کرده است. این خودرو با فضای داخلی جادار به همراه مصرف سوخت اقتصادی یک ماشین آلمانی خوب و یک گزینه ایده‌ال برای جوانان است.

«فولکس واگن گلف»: خودرو آلمانی بعدی در فهرست ۱۰تایی است که 7 / 34 درصد خریداران آن دارای سن زیر ۳۵ سال هستند. گلف برای خریداران جوان خود بهترین عملکرد را با بودجه محدود فراهم می‌کند و هرچند قدرتمند‌ترین خودرو در این فهرست نیست اما بدون شک یکی از سرگرم‌کننده‌ترین خودرو‌ها است.

«دوج چارجر»: یکی از خودروهای آمریکایی مورد علاقه جوانان است که در نوع خود خودرو ‌گران‌قیمتی است و حدود 7 / 34 درصد از خریداران آن نیز دارای رنج سنی ۱۶ تا ۳۵ سال هستند و البته در کمال تعجب این خودرو سدان آمریکایی تنها خودرو واقعا بزرگ در این فهرست است.

«اکورا TSX»: در پایین این فهرست ۱۰ تایی قرار دارد و توسط شرکت هوندا یکی از معظم‌ترین خودروسازهای ژاپنی ساخته شده است. حدود 4 / 34 ‌درصد از خریداران آن را جوانان تشکیل می‌دهند. این خودرو سازان با قیمت پایینی که دارد برای هر بودجه‌ای مناسب و معقول به نظر می‌رسد.

در آتلیه های غیر قانونی تهران چه می گذرد

متاسفانه برخی از شبکه های اجتماعی به محلی برای قتل آبرو تبدیل شده اند. زنان و دختران جوان بی هیچ واهمه ای با آتلیه های مجازی ارتباط پیدا می کنند

به گزارش سراج ۲۴ به نقل از رسانه ها این دختر مدعی شد یکی از افراد خانواده اش با او تماس گرفته و با بدترین الفاظ بابت بردن آبروی خانوادگی به این دختر اعتراض کرده است. دختر جوان پس از اینکه متوجه قضیه شده با مراجعه به کلانتری از فردی ناشناس شاکی شده که با استفاده از عکس هایش در یک شبکه اجتماعی معروف، صفحه ای تحت عنوان «تن فروشی» باز کرده و ...!

یا سال قبل یک تبلیغ به صورت گسترده در شهر تهران منتشر شد که طی آن یک آتلیه عکاسی با استفاده از عکس دختران جوان در حالت های زننده به تبلیغ خود پرداخته بود.

اینها تنها نمونه هایی است که در جامعه عکاسی و آتلیه های کشور اتفاق می افتد. عده ای از افراد این روزها با خرید یک دوربین دیجیتال و اجاره یک واحد آپارتمان کوچک و تجهیز آنها به انواع نور و فلش، در تاریکخانه های خود آبروی دیگران را می برند و از سادگی دختران جوانی که جویای شهرت هستند استفاده می کنند تا هم عقده های جنسی خود را خالی کنند و هم با استفاده از این عکس ها به جذب مشتری بپردازند.

شاید عکاسی هنر باشد ولی عده ای ثابت کرده اند بدون هنر هم می توان عکاسی کرد و به سوداگری های غیراخلاقی پرداخت. اتفاقاتی که در آتلیه های فاقد مجوز رخ می دهد به قدری فجیع هستند که نه می شود آنها را ذکر کرد و نه می توان از آنها گذشت. این روزها برخی از آتلیه های کوچک در پشت پرده برای اغفال دختران جوانی که آرزوی «مانکن» و «فتومدل» شدن دارند و یا عروس و دامادهای جوان دام هایی می گسترند.

دختران جوان از طریق شبکه های اجتماعی با یکسری عکاس آشنا می شوند که از عکاسی فقط شاتر زدنش را بلد هستند. آنها دعوت به همکاری می شوند و در آتلیه های کوچک با حداقل امکانات مقابل دوربین هایی قرار می گیرند که هیچ ضمانتی در سلامت آنها نیست. عکس های فشن غربی با پوشش های نامتعارف، پس از طراحی با فتوشاپ، ابتدا به صورت تبلیغ در بروشورهای ساده، سپس در قالب بلوتوث و در نهایت در شبکه های اجتماعی مور استفاده قرار می گیرند.

مشتریان شاید ابتدا جذب جذابیت های این نوع عکاسی شوند و از اینکه ژست هنرپیشه ها و خواننده های معروف غربی را مقابل دوربین ها می گیرند خوشحال باشند ولی پس از مدتی متوجه می شوند رسماً مورد سوءاستفاده قرار گرفته اند. این سوءاستفاده نه تنها در قالب عکس های منتشر شده انجام می شود بلکه در قالب انحرافات اخلاقی و گرفتاری در دام اعتیادهای گوناگون رخ می نماید و متاسفانه این چرخه چون به صورت زیرزمینی انجام می شود شاید مدت ها ادامه پیدا کند.

متاسفانه برخی از شبکه های اجتماعی به محلی برای قتل آبرو تبدیل شده اند. زنان و دختران جوان بی هیچ واهمه ای با آتلیه های مجازی ارتباط پیدا می کنند و در مکان های نامعلوم مقابل دوربین های عکاسان این آتلیه ها قرار می گیرند که به توصیه همین عکاسان، عکس خود را با نام آتلیه مجازی در شبکه های اجتماعی قرار می دهند و این عکس ها چندی بعد، از سایت های مبتذل اینترنتی سردر می آورند. در اغلب موارد این قانون که آقایان نمی توانند از خانم ها عکاسی کنند در بسیاری از آتلیه های مجوزدار هم رعایت نمی شود و همین آتلیه ها در تبلیغ کار خود و در آلبوم هایی که برای تبلیغ تولید می کنند عکس های خصوصی مردم را در معرض دید دیگران قرار می دهند.

به نظر می رسد قبل از اینکه نهادهای قانونی بخواهند برخوردی با این اماکن مفسده خیز انجام دهند خود مردم و جوانان باید به فکر آبروی خود و خانواده شان باشند

میدونستی؟

عجیب‌ترین زبان‌های زنده دنیا را بشناسید

فوق‌العاده پولدارها کجا هستند؟

وزارتخانه‌ای با یك دست و چند هندوانه

دانستنی های ضروری در مورد عطر ها

مرفهی که نامش را هم نشنیده‌ اید!

آدیداس (adidas) کیست یا چیست؟

ثروتمندترین‌ فرد‌ ایرانی‌

مردی که تنبلی مانع ثبت اختراعش شد!

کم بازدیدترین کشورهای دنیا کدامند؟!

دختری ۱۲ ساله با ضریب هوشی ۱۶۲

سیاستمدارانی که مومیایی شده‌اند

عجیب‌ترین زبان‌های زنده دنیا را بشناسید

زبان یکی از ابزارهای ارتباطی در میان قوم های مختلف است که هر کدام بنا به همان زبانی صحبت می کنند که از گذشته در میان ان ها رایج بوده است و اجدادشان صحبت می کرده اند.

به گزارش افکارنیوز، اسپانیولی، انگلیسی، عربی و ... از زبان های زنده و کاربردی دنیا هستند که این روزها جمعیت زیادی از مردم دنیا به آن ها صحبت می کنند. در میان افرادی که زبان های عمومی دارند برخی قوم ها هنوز شیوه اجدادشان را حفظ کرده اند و به زبان های عجیب و باستانی سخن می گویند.

"یوپیک"

این زبان در اصل مجموعی از ۵ زبان مختلف و البته شبیه به هم است که توسط مردم سیبری و غرب الاسکا به آن سخن می گویند. این زبان ها از نظر حالت گفتاری شبیه به هم هستند اما آنقدر تفاوت دارند که دو قوم مختلف می توانند زبان یکدیگر را متوجه شوند. در این زبان ها برای جملات بلند نیز تنها یک لغت به کار می رود به دلیل آنکه جملات کمتری گفته شود. این زبان طرفداران زیادی نیز دارد ولی کسی نمی تواند آن را یاد بگیرد.

"پاونه"

زبان بومی های آمریکا که بیشتر سرخپوست ها بوده اند به همین گونه بوده است. این زبان به صورت ترکیبی است و چندین جمله تنها در یک کلمه خلاصه می شود. در این زبان ممکن است کلماتی را ببینید که بیش از ۳۰ بخش دارند. البته "پاونه" در حال انقراض است چرا که جوانان قبیله ها بیشتر درپی آن هستند که انگلیسی را فرابگیرند.

"ارچی"

در شمال دریای خزر و دقیقا در جنوب روسیه روستای کوچکی وجود دارد که جمعیت ان نزدیک به ۱۲۰۰ نفر است. این روستا آخرین نقطه ای است که در زمین همچنان به زبان "آرچی" صحبت می کنند. این زبان در اصل حیلی شبیه به دیگر زبان های منطقه است اما نکته های عجیب و جالب نیز دارد. در این زبان برای هر لغت نزدیک به یک میلیون و ۵۰۰ هزار ترکیب مختلف وجود دارد که به همین تعداد شما می توانید ان ها را در جمله به کار ببرید.

"ژووآ"

برخلاف دیگر زبان هایی که تا به حال مرور کردیم این زبان سخنگویان بیشتری دارد و نزدیک به ۸ میلیون نفر آن را بلد هستند. این زبان به عنوان یکی از زبان های رسمی در جنوب آفریقا استفاده می شود ولی نکات آن بسیار عجیب هستند. در این زبان هر واژه می تواند با توجه به سبک گفتن شما معناهای مختلف داشته باشد. این بدین معنی است که یک کلمه می تواند بیش از ۱۰۰ معنی داشته باشد.

"پیراها"

یکی از زبان های بسیار جالبی که همچنان دربرزیل باقی مانده است "پیراها" نام دارد. این زبان بخشی از زبان های بومی منطقه بوده است که باقی آن ها منقرض شده اند. این زبان در نوع خود جالب و کوتاه است چرا که تنها ۱۲ حرف صدا دار وجود دارد و دیگر هیچ چیز در زبان آن ها نیست. هیچ کلمه ای برای تعریف رنگ ها و یا اعداد انتخاب نشده است تنها باید با دوکلمه سیاه و روشن تمام رنگ ها را توصیف کنید.

فوق‌العاده پولدارها کجا هستند؟

پیش‌بینی می‌شود ایالات متحده آمریکا تا سال 2022 همچنان رتبه اول را داشته باشد. گروه اقتصادی نایت فرانک همچنین پیش‌بینی کرده است که شمار فوق‌العاده ثروتمندهای آمریکای شمالی در سال 2022 به بیش از 84هزار نفر خواهد رسید.

شمار فوق‌العاده ثروتمندها یا آن‌هایی که دارایی‌شان بیش از 30‌میلیون دلار است، در 10سال آینده 50درصد افزایش خواهد یافت. می‌گویند فهرست «فوق‌العاده پولدارها» (super riches) فهرست بسته‌ای است که کمتر کسی می‌تواند به آن ورود پیدا کند.

گروه لوکس نایت فرانک (Knight Frank) اعلام کرده است که تعداد فوق‌العاده پولدارها و افرادی که دارایی آن‌ها بیش از 30‌میلیون دلار است طی 10سال آینده 50درصد افزایش خواهد یافت.

به گزارش روزنامه اقتصادی لاتریبون، در حالی‌که بحران اقتصادی در آمریکا و اروپا موج می‌زند و رشد اقتصادی چین کاهش یافته، آمارها می‌گویند تعداد «فوق‌العاده پولدارها» افزایش می‌یابد.

طبق اطلاعات گروه اقتصادی نایت فرانک، شمار فوق‌العاده پولدارها در 10سال آینده به میزان 50درصد افزایش خواهد یافت. این گروه اقتصادی تعداد این افراد را 180‌هزار نفر اعلام کرده است. در سال 2012، تعداد افراد فوق‌العاده پولدار با افزایش پنج‌درصد به 8هزارو700 نفر رسید و میزان ثروت آن‌ها نیز افزایش یافت. گروه نایت فرانک در هفتمین «گزارش ثروت» (Wealth report) خود آورده است: در طول یک‌سال جمع ثروت این افراد در مجموع با افزایش 566‌میلیارد دلار به 26هزار‌میلیارد دلار رسیده است. طبق این گزارش طی شش سال آینده، جهان باید بیش از 95هزار نفر فوق‌العاده ثروتمند داشته باشد.

پولدارها در کدام قاره‌ها ساکن‌اند؟

قاره آسیا از افزایش قابل توجهی در آمار فوق‌العاده پولدارها برخوردار بوده است.

همچنین آمریکای لاتین طی سال‌های اخیر شاهد افزایش آمار پولدارها بوده است. لیام بالی از کارشناسان موسسه نایت فرانک در این‌باره می‌گوید: برای آسیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه افزایش بالایی پیش‌بینی می‌شود. اما با 61هزار فوق‌العاده ثروتمند، آمریکای شمالی در رتبه اول قرار دارد. اروپا با 53هزار و آسیا با 42هزار فوق‌العاده ثروتمند در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

پیش‌بینی می‌شود ایالات متحده آمریکا تا سال 2022 همچنان رتبه اول را داشته باشد. گروه اقتصادی نایت فرانک همچنین پیش‌بینی کرده است که شمار فوق‌العاده ثروتمندهای آمریکای شمالی در سال 2022 به بیش از 84هزار نفر خواهد رسید.

به این ترتیب آمریکا، از آسیا با 82هزار نفر ثروتمند و اروپا 70هزار نفر پیشی خواهد گرفت.

گران‌ترین بازارهای املاک جهان کدامند؟

براساس «گزارش ثروت» گروه «فرانک نایت»، موناکو همچنان گران‌ترین بازار املاک مسکونی در جهان است که قیمت خانه‌های لوکس در آن بین 5350 تا 5950 دلار در هر فوت مربع است.

در حالی‌که قیمت‌ املاک در این کشور کوچک همچنان بالا است اما افزایش مالیات برای ثروتمندان در فرانسه موجب شده بازار این کشور با افزایش تقاضای خریداران روبه‌رو شود.

براساس این گزارش، موناکو که مالیات بر درآمد شخصی دریافت نمی‌کند، نزد خریداران روسی محبوبیت بیشتری نسبت به فرانسه دارد. پس از موناکو، هنگ‌کنگ، لندن، ژنو، پاریس، سنگاپور، مسکو، نیویورک، سیدنی و شانگهای به عنوان 10بازار املاک مسکونی‌‌ گران جهان رتبه‌بندی شدند.

استانبول و دوبی از دیگر شهرهایی بودند که در رتبه‌های 17 و 19 این فهرست قرار گرفتند. براساس گزارش فرانک نایت، شمار ‌میلیونرهایی که بیش از 30‌میلیون دلار دارایی قابل سرمایه‌گذاری دارند، به میزان 95‌هزار نفر ظرف یک دهه آینده افزایش می‌یابد و در نتیجه هر سال افراد بیشتری توان خرید املاک لوکس و ‌گران‌قیمت را دارند. به گزارش بیزنس اینسایدر، اما در حالی‌که تقاضا رو به افزایش است، مکان‌های پرطرفدار ثابت می‌مانند که به معنی سرازیر شدن سرمایه‌ها به بازارهای معدود و بالاتر رفتن قیمت‌ها است.

وزارتخانه‌ای با یك دست و چند هندوانه

اگر قرار باشد وزارتخانه‌ها را بر مبنای مشغله كاری دسته‌بندی كنیم یا براساس میزان خطرپذیری و شهامت در اجرا كردن طرح‌های جدید، در یك صف قرار دهیم، شك نكنید كه آموزش و پرورش در رده‌های نخست این فهرست قرار می‌گیرد.

این وزارتخانه 12.5 میلیون دانش‌آموز دارد كه یك هفتم جمعیت كل كشور است؛ بنابراین از این بابت وزارتخانه‌ای قدرتمند به شمار می‌آید و شاید به پشتوانه همین جمعیت است كه امسال طرح‌هایی را اجرا كرد كه اما و اگرهای زیادی داشت.

پایه‌گذاری كلاس ششم ابتدایی و راه‌اندازی نظام آموزشی 3ـ3ـ6 كه نوعی بازگشت به گذشته تلقی می‌شد، جسورانه‌ترین كاری بود كه یك وزارتخانه می‌توانست اجرا كند؛ كاری زمانبر و نیازمند امكانات كه پیش از شروع مهر و حتی پس از شروع سال تحصیلی درباره آن بحث‌های مفصلی شد.

كسانی كه نسبت به اجرا شدن این طرح، دودل بودند، حرفشان این بود كه مدارس گنجایش تاسیس پایه‌ای جدید را ندارد و اگر قرار باشد در مدارس برای دانش‌آموزان پایه ششم ابتدایی جایی باز شود لازمه اش این است كه چیدمان مدرسه فشرده‌تر شود؛ كه این‌طور هم شد.

از ابتدای مهر، مدارس ابتدایی شلوغ‌تر شد و در بسیاری از مدارس، كلاس ششم با كمترین امكانات آغاز به كار كرد، اما در نهایت، سیستم آموزشی كشور با این تحول خو گرفت، حتی برخی مدارس كه امكانات بیشتری داشتند با اجرای نظام آموزشی 3ـ3ـ3ـ3 (كه دوره ابتدایی و متوسطه را به دو دوره سه ساله تقسیم می‌كند) موافقت كردند؛ بویژه آن كه مسئولان این وزارتخانه قول دادند در پایان سال تحصیلی، نظرات معلمان و مدیران درباره نظام آموزشی جدید و كتاب‌های درسی آن را جمع‌آوری كنند و اگر ایراد، پیشنهاد و انتقاد آنها منطقی و كاربردی بود، در سال تحصیلی آینده اعمال شود.

دودی كه به چشم همه رفت

امسال اگر بتوان لقب شجاع‌ترین ارگان دولتی را به وزارت آموزش و پرورش داد، حتما می‌توان عنوان خبرسازترین نهاد دولتی را نیز به آن اعطا كرد.

خبرسازی این وزارتخانه، اما این بار تلخ بود، آنقدر تلخ كه به شكل زبانه‌های آتش از بخاری نفتی خارج شد و دانش‌آموزان كلاس چهارم ابتدایی مدرسه انقلاب اسلامی روستای شین‌آباد پیرانشهر را سوزاند.

در ابتدای صبحی سرد از ماه آذر كه خدمتگزار مدرسه، بخاری نفتی را روشن كرد، به علت سرریز شدن سوخت از آن، بخاری گداخته، آتش گرفت. در این حادثه همه دانش‌آموزان كلاس بجز آنهایی كه معلم كلاس همسایه‌، به بیرون از كلاس هدایتشان كرده بود، در آتش سوختند، اما حال دو نفر از آنها (سیران یگانه و سارینا رسول‌زاده) به حدی وخیم بود كه تاب نیاورند و رخت از این دنیا بركشیدند.

مرگ این دو دانش‌آموز و انتشار خبر قطع انگشتان دست سه دانش‌آموز دیگر در آن روزها احساسات افكار عمومی را جریحه‌دار كرد و این وجدان حساس در مجلس نیز ظاهر شد و وزیر آموزش و پرورش و معاون عمرانی‌اش را برای بیان توضیح به خانه ملت كشاند.

بحث‌هایی كه آن روزها در مجلس برپا بود، واقعا شنیدنی بود. برخی نمایندگان استعفا كردن را تنها گزینه وزیر می‌دانستند و برخی نیز از بی‌توجهی به سیستم گرمایشی مدارس و این كه چرا بودجه عمرانی مدارس به جای هزینه شدن به خزانه دولت برمی‌گردد و چرا بودجه اختصاص یافته به تجهیز مدارس، صرف ساخت استخر برای فرهنگیان می‌شود، انتقاد می‌كردند.

وزیر اما در آن برهه از زمان، سفت و سخت مقابل همه انتقاد‌ها و موج‌های منفی ایستاد، حتی با این ‌كه درخواست‌ها برای كناره‌گیری‌اش زیاد بود، لازم ندید استعفا كند تا این كه رئیس دادگستری آذربایجان غربی كه پرونده آتش‌سوزی شین‌آباد زیرنگاه او بود و از چم و خم آن باخبر، به گفته كارشناسانی استناد كرد كه در گزارششان نوشته‌اند هیچ شخص یا نهادی در آتش‌سوزی مقصر نیست؛ نه معلم، نه سرایدار، نه مدیر، نه مدیركل و نه وزیر.

به این ترتیب پرونده حادثه شین‌آباد این‌گونه بسته شد و با به سر آمدن سال 91، خاطره آن نیز كمرنگ و كمرنگ‌تر شد البته بجز در ذهن دانش‌آموزان سوخته‌ای كه هنوز هم برای حاضر شدن در كلاسی كه روزی برایشان جهنمی بود، دلهره دارند.

دانستنی های ضروری در مورد عطر ها

هرگز عطر را پشت گوش‌هایتان نزنید چون به سرعت با ترشحات پوست در آن ناحیه ترکیب می‌شود و بوی عجیبی خواهد داد…

عطر

۱-عطر را در فضای بین سینه‌ها استفاده نکنید چون باعث بروز جوش و بثورات پوستی در این نواحی می‌شود.

۲-هرگز عطر را به ناحیه زیربغل نزنید زیرا اثر ضدعرق و خوشبوکننده ندارد و وقتی با عرق ترکیب می‌شود، بوی بدی تولید می‌کند.

۳-در طول روز می‌توانید عطر را روی مچ دست‌ها، مفاصل پاها و بالای شکم خود استفاده کنید. بهتر است عطر را روی پشت گردن بزنید. این دو توصیه برای اجتناب از واکنش بین پرتوهای ماورای‌بنفش و عطر است چون ترکیب این دو ایجاد حساسیت می‌کند و به پوست آسیب می‌رساند.

۴-عطر را روی لباس‌های روشن نزنید زیرا ایجاد لکه می‌کند.

۵-اگر عطری تازه خریده‌اید، نمونه آن را اواخر عصر امتحان کنید زیرا قدرت بویایی در این زمان از روز زیاد است. در شروع استفاده از عطر تازه، ابتدا آن را روی ناحیه کوچکی از پوست بزنید زیرا اگر حساسیت داشته باشید، درگیری شما کمتر می‌شود. اگر بعد از یک ساعت واکنشی نبود، می‌توانید از عطر استفاده کنید.

۶-هنگام استفاده از عطر، آن را روی نقاطی بزنید که نبض وجود دارد مثل روی مچ داخلی دست، پشت زانوها و زیر خط فک نزدیک گوش. نبض باعث پخش‌شدن رایحه می‌شود.

۷-عطر را در مکانی سرد و تاریک و دور از نورخورشید نگه دارید زیرا گرما با آن واکنش می‌دهد و خراب می‌شود. بعد از بازکردن در عطر، حداکثر تا ۲ سال باید از آن استفاده شود.

۸-عطر را روی لوازم تزیینی و جواهرات نزنید زیرا بعضی عطرها باعث تخریب طلا و جواهر می‌شوند.

۹-در هوای سرد از عطرهای قوی استفاده کنید زیرا سرما شدت عطر را کم می‌کند و برعکس تابستان‌ها عطر ملایم بزنید.

۱۰-بهترین زمان عطر زدن، درست بعد از حمام است چون منافذ پوست باز هستند و عطر کاملا نفوذ می‌کند. بهتر است در حمام از صابون بدون عطر استفاده کنید به‌خصوص در نواحی‌ای که قرار است عطر بزنید. صابون‌ها و دئودورانت‌ها روی بوی عطر تاثیر می‌گذارند و ترکیب آنها خوشبو نمی‌شود.

۱۱-روش‌های مختلفی برای عطر زدن وجود دارد و روی تاثیرگذاری عطر، مهم است. بهتر است عطر در هوا چندان پراکنده نشود و فاصله آن با ناحیه موردنظرتان زیاد نباشد حتی بهتر است عطر را روی پنبه بزنید و آن را به محل موردنظر بمالید تا بوی آن بیشتر حس شود.

۱۲-اگر صبح یک عطر و عصر عطر دیگری می‌زنید، باید سعی کنید بوی عطر اول از پوستتان حذف شود زیرا ترکیب بوی دو عطر دلپذیر نخواهد بود.

۱۳-سوالی که برای بیشتر آدم‌ها مطرح است، این است که آیا وقتی بیرون از منزل هستیم باید عطر بزنیم؟ استفاده از عطر در محوطه باز و بیرون از منزل، فواید و زیان‌هایی دارد. فایده‌اش این است که می‌توانید از رایحه‌هایی استفاده کنید که درست همان بوی دلپذیری را دارند که بیشتر آدم‌ها دوست دارند مثل رایحه گل‌ها، میوه‌ها یا حتی محل‌های خاص. زیانش هم این است که استفاده از ۱۴٫عطرهای شیرین و تند که معمولا در محیط بیرون به کار می‌رود، مشکلی بزرگ ایجاد می‌کند؛ بسیاری از حشرات به این بوها تمایل دارند و جذب آن می‌شوند. پس به این موضوع توجه داشته باشید و سعی کنید عطرهای شیرین استفاده نکنید چون زنبور و مگس را به خود جذب می‌کنند. در پیک‌نیک یا پارک عطر تند نزنید. در محیط‌هایی که پشه زیاد است، اصلا عطر نزنید چون پشه‌ها را جذب می‌کند. اگر هم از آن افرادی هستید که بدون عطر، هیچ جا نمی‌روید، در محیط بیرون از عطرهای بسیار ملایم استفاده کنید.

۱۵-عطر موردنظر را روی کاغذ تست بزنید و حدود ۳۰ سانتی‌متر دور از خودتان بگیرید و آرام تکان دهید تا بو به مشامتان برسد. اگر کاغذ تست‌ نبود، عطر را به فضای بالای سرتان بزنید و وقتی ذرات آن به پایین حرکت کردند، نفس عمیق بکشید تا اولین حسی که از این عطر برایتان به وجود می‌آید، درک کنید. می‌توانید عطر را روی مچ دست اسپری کنید تا با ضربان نبض و گرمای بدن تماس پیدا کند و تغییرات لازمه در آن انجام شود. به این ترتیب متوجه دوام عطر و پایداری آن خواهید شد. بعد از امتحان آن روی مچ دست، مچ دست‌ها را به هم بمالید تا اثر عطر کم شود.

۱۶-عطر، ترکیبی از روغن‌های معطر طبیعی یا صناعی است که در آب و الکل با درجه بالا رقیق می‌شود. تفاوت این ترکیب‌ها در غلظت روغن‌های به کار رفته است. هر چه غلظت روغن‌های معطر بیشتر باشد، ماندگاری عطر بیشتر می‌شود. ادکلن ۴ درصد روغن، ادوتوالت ۸۰ درصد تا ۱۵ درصد و حدود ۲ ساعت ماندگاری و ادوعطر (ادوپرفیوم) ۱۵ تا ۲۲ درصد روغن معطر و ۵-۳ ساعت ماندگاری دارد. عطر یا عطر کلاسیک بالاترین غلظت روغن معطر را دارد (بیش از ۲۲ درصد) و ۶ ساعت یا بیشتر اثر آن می‌ماند.

کشور مرفهی که نامش را هم نشنیده‌ اید!

سومین در سرعت اینترنت،چهارمین در امید به زندگی:

در فهرست کشورهایی که بیشترین سرعت اینترنت جهان را دارند تقریباً همه کشورهایی که در بالای جدول هستند را بیشتر افراد می‌شناسند. در رده سوم این جدول اما نام کشوری به چشم می‌خورد که احتمالاً خیلی کم اسم آن را شنیده‌اید.

در شاخص دانلود کشورهای مختلف آندورا با سرعت دانلود ۲۳/۳۸ مگابیت در ثانیه در رده سوم جهان قرار گرفته است؛فهرستی که در آن نام ایران در رده ۱۶۵به چشم می‌خورد ! آندورا که ساکنان آن می‌توانند از یکی از سریعترین سرویس‌های اینترنت جهان استفاده کنند کلاً حدود ۴۶۸ کیلومتر مربع وسعت دارد و جمعیت آن فقط حدود ۸۴ هزار نفر است.

این کشور کوچک که کمتر نامش شنیده شده درکوه‌های پیرنه بین دو کشور فرانسه و اسپانیا قرار گرفته و به لطف آب و هوای خوب و صنعت توریسم مردمش حسابی در رفاه و خوشی به سر می‌برند. ۸۰ درصد تولید ناخالص ملی آندورا را گردشگری تشکیل می‌دهد. تنها دو درصد از زمین‌های این کشور کوهستانی قابل کشت است و به همین خاطر اقتصاد این کشور درآمد زیادی از غلات و سبزیجات کاشته شده به دست نمی‌آورد.

آندورا لاولا پایتخت این کشور با قرار گرفتن در ارتفاع هزار و ۲۳ متری از سطح دریا مرتفع‌ترین پایتخت اروپا به حساب می‌آید. سالانه ۲/۱۰ میلیون گردشگر به این کشور کوچک می‌روند و حسابی در آنجا پول خرج می‌کنند. این کشور کوهستانی به ویژه برای ورز‌ش زمستانی موقعیت بسیار مناسبی دارد و خیلی‌ها در اروپا برای اسکی این کشور را انتخاب می‌کنند.

""

علاوه بر این آندورا به عنوان بهشت مالیات شناخته می‌شود و ساکنان آن از پایین بودن میزان مالیات لذت می‌برند. واحد پول این کشور یورو است اما عضو اتحادیه اروپا نیست و از سیاست‌های آن پیروی نمی‌کند. به همین خاطر خیلی از پولدارهای اروپا این کشور کوچک را برای زندگی انتخاب می‌کنند و یک بهشت واقعی برای کسانی است که دلخوشی از پرداخت مالیات ندارند.

معافیت گمرگی اجناس مصرفی هم یکی از جاذبه‌های این کشور به حساب می‌آید! هوای خوب کوهستانی،رفاه و پول‌هایی که گردشگران به آندورا می‌روند باعث شده که امید به زندگی در این کشور ۸۲ سال باشد و در جدول شاخص امید به زندگی جهان این کشور در رده چهارم قرار بگیرد.

"

کشوری بدون نیروی نظامی

حکومت آندورا میان رئیس‌جمهور فرانسه و اسقف اعظم ناحیه اورخل کشور اسپانیا مشترک است. نمایندگانی دائمی از سوی این دو مرجع، کشور را اداره می‌کنند. آندورا ارتش به معنای مرسوم کشورهای دیگر ندارد و دو کشور فرانسه و اسپانیا مسئولیت حفاظت از خاک این کشور را بر عهده دارند.

زبان رسمی آندورا،کاتالان است اما مردم آن به زبان‌های اسپانیایی،پرتغالی و فرانسوی هم حرف می‌زنند. نخست وزیر آندورا رئیس دولت به حساب می‌آید و کارهای اجرایی کشور را مدیریت می‌کند.

"

تا سال ۱۹۹۳ نظام سیاسی آندورا روشنی لازم و جدایی قوا را نداشت و تنها در این سال با اصلاحات صورت گرفته بود که آندورا توانست سرانجام عضو سازمان ملل و شورای اروپا شود. قانون‌گذاری بر عهده دولت و پارلمان است و دولت به تنهایی قوای اجرایی کشور را در دست دارد. پارلمان آندورا به نام شورای عمومی شناخته می‌شود و ۲۸ تا ۴۲ عضو دارد.

اعضای آن ۴ سال یکبار انتخاب می‌شوند. در حال حاضر آنتونی مارتی،نخست وزیر آندورا است. در صورتی که رئیس دولت از عمل‌کرد پارلمان راضی نباشد می‌تواند از نمایندگان رئیس جمهور فرانسه و اسقف اعظم اورخل بخواهد که پارلمان را منحل و انتخابات جدید برگزار کند. در مقابل هم با امضای یک پنجم نمایندگان استیضاح نخست وزیر صورت می‌گیرد و در صورت رأی اکثریت وی از پست خود برکنار می‌شود.

آدیداس (adidas) کیست یا چیست؟

امروزه نام و علامت آدیداس برای هیچ کس نا آشنا نیست . نام و علامتی که هرکسی را نا خداگاه بیاد ورزش می اندازد.اما اینکه این علامت و نام چه مفهومی دارد و از کجا آمده برای اکثر ما سوال است. نام آدیداس امروزه نه فقط برای ورزشکاران و علاقمندان به ورزش، بلکه برای اشخاص دیگر به عنوان استاندارد کیفیت لباس و تجهیزات ورزشی شناخته می شود.

● آدیداس کیست؟

در سال ۱۹۲۰ آدولف داسلر (Adolf Dassler) جوان بیست ساله آلمانی شروع به ساخت کفشهای ورزشی کرد و سعی کرد که کفشهای زیبا و با کیفیت را تولید کند. پس از استقبال خوب و شناخته شدن محصولات او، آدولف به فکر ثبت شرکت و پیدا کردن نامی برای محصولات خود افتاد. چون خانواده و دوستان او را آدی (Adi) صدا می کردند او از کلمه Adi و سه کلمه از نام خانوادگی خود استفاده کرد، و نام Adidas را برای شرکت و محصولات خود برگزید.او همچنین برای محصولات خود که در آن زمان فقط کفش های ورزشی بودند، لوگویی را طراحی کرد.

شرکت آدیداس و لوگوی آن در سال ۱۹۴۸ به ثبت رسیدند. چندی بعد او به فکر گسترش شرکت خود افتاد و همچنین محصولات خود را فقط به ارایه کفش ورزشی احاطه نکرد. لباسها و گرمکن های ورزشی نیز به محصولات آدیداس اضافه شدند. سپس آدیداس تجهیزات ورزشی مانند توپ و راکت نیز تولید کرد.با گسترش محصولات آدیداس، آدولف داسلر علامت جدیدی برای شرکت و محصولات خود انتخاب کرد. این علامت از شکل کلی کفش گرفته شده بود. علامت جدید دارای سه نوار  از کوتاه به بلند  بود. چون آدولف نام آدیداس را از کلمه اول نام کوچک و سه کلمه نام بزرگ خود برگزیده بود، پس انتخاب تعداد سه نوار نیز همین ایده را برای او همراه داشت.آدی داسلر سعی کرد که از طراحان باسلیقه و حرفه ای لباس استفاده کند. کیفیت و زیبایی همیشه شعار او و همکارانش بود.

● علامت طرح ۱۹۷۲

در سال ۱۹۷۲ آدی و همکارانش به این نتیجه رسیدند که تغییری را در لوگوی آدیداس انجام دهند. چون همان سال مسابقات المپیک در شهر مونیخ برگزار می شد، آنها از المپیک ایده گرفتند. در این لوگوی جدید سه برگ - که نشانه سه قاره شرکت کننده در المپیک بود  در کنار هم قرار گرفتند. سه خط نیز در پایین این برگها عبور می کرد.یک سال بعد آدیداس علامت خود و آرم سه نوار را ثبت بین المللی کرد. آدولف داسلر در سن ۷۸ سالگی یعنی در سال ۱۹۷۸ درگذشت و سهام این شرکت برای پسر و خانواده اش ماند. اما در سال ۱۹۸۹ خانواده داسلر از شرکت بیرون رفتند و آدیداس به شرکتی "سهامی عام" تبدیل شد.

● adidas-Solomon

در سال ۱۹۹۷ آدیداس شرکت Solomon Group را خرید و با آن شرکت یکی شد. Solomon Group وسایل و تجهیزات اسکی و کوهنوردی تولید می کرد. با خرید این شرکت، نام Adidas به Adidas-Solomon تغییر پیدا کرد.امروزه آدیداس در اکثر کشورهای دنیا دارای شعبه و نمایندگی است. کارمندان این شرکت بیش از ۱۳ هزار نفر هستند. آدیداس در اکثر رقباتها و تورنومنتهای معتبر جهانی مانند المپیک به عنوان یکی از حامیان اصلی حضور دارد.آرم کنونی این شرکت، دومین آرمی است که آدولف طراحی کرده بود، با این تفاوت که زیر آن نوشته adidas نیز وجود دارد.

ثروتمندترین‌ فرد‌ ایرانی‌

بر خلاف تصور اکثر ایرانیان در مورد پولدارترین فرد ایرانی!

به گزارش بولتن نیوز به نقل از شهرخبر ، مجله فوربس که هرساله لیست پولدارترین افراد دنیا منتشر می کند گفت: امسال در یک اقدام جالب، با معادل سازی ارزش دارایی افراد در مقاطع زمانی مختلف تا کنون، برای اولین بار لیستی را منتشر کرده است که در آن 200 نفر که در طول تاریخ بیشترین ثروت را داشته اند معرفی شده اند. اولین نفر در این لیست که به عنوان پولدارترین فرد در تاریخ معرفی شده، چنگیز خان با 417 میلیارد دارایی است! نکته جالبی که در این لیست به چشم می خورد، وجود تنها یک ایرانی در این لیست 200 نفره است، که در این رده بندی جایگاه 193 را به خود اختصاص داده است.

بر خلاف تصور اکثر ایرانیان در مورد پولدارترین فرد ایرانی! این عنوان به پیر امیدیار، مدیر سایت ebay اختصاص دارد. امیدیار در سال 1967 در کشور فرانسه- پاریس به دنیا آمد. پدر او ایرانی و مادرش فرانسویست. وی در 6سالگی به همراه خانواده خود به امریکا می رود و در کالج نافتز در رشته علوم رایانه تحصیل میکند. امیدیار در سال 1995 سایت ebay را تنها از روی سرگرمی راه اندازی می کند ولی پس از گذشت اندکی این سایت به یکی از بزرگترین و پردرآمد ترین سایت های اینترنتی تبدیل می شود.Ebay به عنوان اولین سایت حراجی اینترنتی لقب گرفته است. این سایت در حال حاضر تعداد 6000 کارمند دارد و در سال 2005 میلادی معادل 441 میلیون دلار سود داشته است. ebay در حال حاضر 144 میلیون عضو دارد و روزانه میلیون ها معامله بصورت مجازی در آن صورت می گیرد. امیدیار در لیست ثروتمندان حال حاضر دنیا در رتبه 17 قرار دارد و ثروت او حدود 8 میلیارد دلار برآورد شده است.

مردی که تنبلی مانع ثبت اختراعش شد!

آلن امتیج، خود را پدر سرچ و جستجوی اینترنتی نمی داند، اما مسلم بدانید که او دقیقا حق پدری بر گردن جستجوی اینترنتی دارد.

به گزارش افکارنیوز، دلیل اینکه آقای امییج قاعدتا باید پدر سرچ و جستجوی اینترنتی باشد این است که وی نخستین بار در سال ۱۹۸۹ توانست اولین موتور جستجوی اینترنتی به نام Archie را درست کند.

امتیج در آن سالها مدیر سیستم ها در مدرسه علوم کامپیوتر دانشگاه مک گیل بود. یکی از وظایف او کمک به دانشجویان و استادان برای پیدا کردن نرم افزارهای مورد نیاز از آرشیوشان بود.

وی در گفتگویی با هافینگتون پست اظهار داشت که به خاطر تنبلی تصمیم بر این گرفت که شکل جستجو برای یافتن نرم افزارهای مناسب را خودکار و اتوماتیک کند.

به این ترتیب پروسه ای را طراحی و اجرا کرد که با استفاده از آن افراد خودشان می توانستند لاگین کرده و به دنبال نرم افزار موردنظر خود بگردنند.

امتیج در این مصاحبه می گوید:" از آنجاییکه در آن زمان هیچکس از اینترنت درآمدزایی نمی کرد و پولی در اینترنت نبود، وی هیچ یک از تکنیک ها و ایده های خود را ثبت نکرد در حالیکه امروزه موتورهای جستجویی چون گوگل و بینگ از این ایده ها و تکنیک ها استفاده می کنند.

کم بازدیدترین کشورهای دنیا کدامند؟!

گردشگران بیشتر دوست دارند به مکان های جذاب و مشهور بروند و پول خود را در جایی خرج کنند که ارزش دارد. به طور مثال، آیا حاضر هستید کلی هزینه کنید و به سومالی بروید؟

برخی از گردشگران تمایل دارند تا به مکان هایی سفر کنند که کمتر نام آنها را میان مقاصد مشهور جهان می شنوند. اما این نوع مسافران در اقلیت قرار دارند و مردمی که سفر می کنند بیشتر دوست دارند به مکان های جذاب و مشهور بروند و پول خود را در جایی خرج کنند که ارزش دارد. به طور مثال، آیا حاضر هستید کلی هزینه کنید و به سومالی بروید؟

گردشگران اندکی دوست دارند به کشورهای آفریقای شرقی که همیشه در جنگ و درگیری هستند، سفر کنند. همین مساله باعث شده سومالی در رتبه دوم و کم بازدیدشونده ترین کشورهای دنیا پس از جزیره Nauru – واقع در اقیانوس آرام – قرار بگیرد.

کم بازدیدشونده ترین کشورهای دنیا

جزیره کوچک نائورو که حدود 8.1 مایل مربع مساحت و حدود 9378 نفر جمعیت دارد در سال گذشته میلادی فقط 200 بازدیدکننده از سراسر جهان داشته است. دلیل آن نیز واضح است. این جزیره هیچ چیز جالبی برای بازدید ندارد. تنها دارایی این جزیره معدن فسفات آن است.

کم بازدیدشونده ترین کشورهای دنیا را می توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد. کشورهایی که موردی برای بازدید ندارند همچون نائوری و کشورهایی که سفر به آنها خطرناک است، همچون سومالی. شاید جالب باشد بدانید در ویکی‌تراول در مورد سومالی نوشته شده است اگر می خواهید در سومالی امنیت داشته باشید نخستین کار این است که به آنجا سفر نکنید.

کم بازدیدشونده ترین کشورهای دنیا

از دیگر کشورهایی که هیچ نوع مقصد گردشگری و طبیعی ندارند می توان به ميكرونزى (در خاور فيليپين‌ و شمال‌ استوا)، جزایر سلیمان در اقیانوس آرام، ¬كشور كيرىباتى‌ (كشور كوچكى‌ مركب‌ از سه‌ جزيره‌ در خاور جزاير سليمان‌ در اقيانوس‌ آرام‌ - 1‏1‏8‏ كيلومتر مربع‌) و تووالو اشاره کرد. جزایر تووالو و مالدیوز هر دو پایین ترین سطح زمین هستند – یعنی حدود 15 پا بالاتر از سطح دریا قرار دارند. هر زمان که فرصت کردید از این جزایر دیدن کنید زیرا با بالا آمدن سطح آب، این جزیره زیر آب می رود و غیر قابل سکونت می شود.

به عنوان خطرناک ترین کشورها می توان به جمهوری آفریقای مرکزی (رتبه 23) اشاره کرد که همیشه دچار درگیری ها و شورش های داخلی است. البته این کشور پارک ملی بکر و دست نخورده ای دارد که حیوانات وحشی همچون گوریل و فیل ها در آنجا زندگی می کنند. اما کمتر مسافری برای سفر به این نقطه دنیا برنامه ریزی می کند.

کم بازدیدشونده ترین کشورهای دنیا

افغانستان (رتبه 10) نیز به دلیل شرایط بی ثبات و جنگ هایی که درگیر آن است، بازدیدکننده کمی دارد. این کشور مملو از آثار باستانی، معابد بودایی، مساجد زیبای مسلمانان، کوه ها و قله های سنگلاخی است. مناره ای به نام جم که به قرن 12 میلادی تعلق دارد نیز در این کشور است و در سایت میراث جهانی یونسکو نیز ثبت شده است.

کم بازدیدشونده ترین کشورهای دنیا

بیشتر مسافران از ترس طالبان به افغانستان سفر نمی کنند.

دیگر کشورها نیز همچون گینه بیسائو (رتبه 14)، لیبی (رتبه 15)، جزیره تیمور (اندونزی) (رتبه 18) نیز مورد بی مهری گردشگران جهانی قرا دارند.

کم بازدیدشونده ترین کشورهای دنیا

کره شمالی به دلیل محدودیت های شدید توریست ها در رتبه 16 کم بازدیدشونده ترین کشورهای دنیا قرار دارد.

البته در کشوری همچون ترکمنستان که سابقا به اتحاد جماهیر شوروی وابسته بود (رتبه 7)، گردشگران می توانند از مکان هایی همچون مجسمه طلایی 15.24 متری دیکتاتور سابق ساپارمورات نیازوف در عشق آباد دیدن کنند. اما سایت بسیار جذاب و دیدنی این کشور را می توان گودال شعله ور در بیابان کاراکوم معرفی کرد. این گودال حدود 70 متر قطر و 21 متر عمق دارد. ترکمنستانی ها به آن لقب «دروازه جهنم» داده اند. این گودال از سال 1971 میلادی تاکنون همچنان در حال سوختن و شعله ور بودن است.

دختری ۱۲ ساله با ضریب هوشی ۱۶۲ / بالاتر از انیشتین و هاوکینگ

یک دختر ۱۲ ساله انگلیسی با ضریب هوشی ۱۶۲، در باهوشی از آلبرت اینشتین و استفان هاوکینگ سبقت گرفت.

‌ اولیویا منینگ ساکن لیورپول پس از آنکه در یک آزموش هوش امتیاز ۱۶۲ را به دست آورد، در انجمن منسا که بزرگ ترین و قدیمی ترین انجمن ضریب هوشی جهان است، پذیرفته شده است.

نمره وی نه تنها دو نمره بهتر از آلبرت اینشتین نابغه آلمانی و هاوکینگ بزرگ ترین فیزیک دان معاصر است، بلکه او را در بالای یک درصد افراد با هوش جهان قرار می دهد.

این افتخار که او توانسته به منسا وارد شود یعنی او به شبکه مغزهای سراسر جهان خواهد پیوست.

اولیویا اذعان می کند به سرعت اطلاعات جدید را یاد می گیرد و به خاطر می آورد اما می گوید پس از آنکه از نمره هوش خود مطلع شد “لال” شده بود.

سیاستمدارانی که مومیایی شده‌اند

جزئیات روش‌های جدید مومیایی را فقط آدم‌های خاصی می‌دانند اما پایه آنها مانند نگهداری یک غذاست؛ با این تفاوت که این روش‌ها بسیار پرهزینه هستند. باکتری‌های داخل بدن به سرعت پس از مرگ شخص شروع به فعالیت می‌کنند به همین خاطر مهمترین نکته استریل کردن محیط بدن از هر جهت است.

نیکلاس مادورو که اکنون به عنوان رئیس جمهور موقت ونزوئلا معرفی شده از مومیایی شدن جنازه هوگو چاوز و نمایش همیشگی آن در یک موزه خبر داده است تا رهبر انقلاب بولیواری این کشور هم به فهرست رهبرانی که جنازه‌شان برای نمایش، روی زمین مانده اضافه شود. در پرونده جسدهای مومیایی‌ شده شاید فرعون‌های مصر قدیمی‌ترین به حساب آیند اما در تاریخ معاصر جهان هم جنازه رهبرانی که مومیایی شده‌اند کم نبوده‌اند. ولی قرار است جنازه چاوز چطور مومیایی شود؟

در روش‌های سنتی مومیایی، امعاواحشا و مغز را پیش از خواباندن جسد در سدیم‌کربنات از بدن خارج می‌کردند و سپس در نوارهای پارچه‌ای می‌پیچیدند. فرعون‌های مصر اما جنازه‌شان پس از مومیایی شدن در اهرام قرار می‌گرفت و کسی کاری به جزئیات ظاهرشان نداشت. در سال‌های اخیر اما روش‌های مومیایی کردن هم تفاوت کرده است. در قدیم قرار نبود که هر روز کلی بازدید کننده برای بازدید این جنازه‌ها بیایند و از متوفی در محفظه‌ای شیشه‌ای دیدن کنند. به خاطر به نمایش گذاشتن جسدهایی که حالا مومیایی می‌شوند فرآیند این کار هم نسبت به گذشته بسیار پیچیده‌تر شده است.

جزئیات روش‌های جدید مومیایی را فقط آدم‌های خاصی می‌دانند اما پایه آنها مانند نگهداری یک غذاست؛ با این تفاوت که این روش‌ها بسیار پرهزینه هستند. باکتری‌های داخل بدن به سرعت پس از مرگ شخص شروع به فعالیت می‌کنند به همین خاطر مهمترین نکته استریل کردن محیط بدن از هر جهت است. رگهای اصلی بدن برای این منظور باز می‌شوند و خون که منبع تغذیه باکتری‌ها به حساب می‌آید به صورت کامل از جسد خارج می‌شود. مجاری بدن باید برای از بین رفتن همه باکتری‌ها به وسیله محلول‌هایی خاص شستشو شوند.

به همین خاطر ترکیب شیمیایی بافت‌های بدن باید به صورت کلی تغییر کند تا باکتری‌ها نتوانند فعالیت خود را برای تخریب جنازه انجام دهند. پس از خارج کردن خون،محلول‌ها برای شستشو وارد همه مجاری می‌شوند تا باکتری‌ها از بین بروند. فرانک مالابد که تخصص مومیایی دارد و به مقام‌های ونزوئلا پیشنهاد کرده جسد چاوز را مومیایی کند می‌گوید هر چقدر از زمان مرگ بگذرد مومیایی کردن جنازه به خاطر گسترش فعالیت باکتری‌ها سخت‌تر می‌شود. حجم زیادی از الکل،گلیسیرول و فرمالین برای از بین بردن باکتری‌ها،جلوگیری از دی‌هیدراته شدن و شستشوی کامل جسد استفاده می‌شود. ته رنگی از طیف صورتی به فرمالین اضافه می‌شود تا به جنازه حالتی طبیعی بدهد. این اما همه ماجرا نیست. برای نمایش جنازه پس از فرآینده سخت مومیایی کردن باید کارهای دیگری هم کرد.

موهای سر بر اثر استفاده از محلول‌های بسیار قوی از بین می‌روند. به همین خاطر باید از کلاه گیس استفاده شود و همچنین گریم جنازه هم برای واقعی بودن آن باید صورت بگیرد. شرایط محیطی محفظه قرار گیری جنازه در موزه هم باید تحت کنترل کامل باشد. به همین خاطر معمولاً جنازه‌های مومیایی شده برای کنترل شرایط محیطی مانند دما،رطوبت و میزان اکسیژن در محفظه های شیشه‌ای قرار می‌گیرند. گفته می‌شود دست‌ها و صورت جنازه باید هر هفته به وسیله‌‌ محلولی ویژه شستشو شوند تا تازگی آنها حفظ شود. علاوه بر این جنازه‌های مومیایی شده نیاز به نگهداری و سرویس دوره‌ای هم دارند! مثلاً درباره مومیایی لنین، موزه محل نگهداری جنازه او سالی یکبار به طور کامل تعطیل می‌شود تا جنازه او مورد بررسی کامل قرار گیرد و در صورت نیاز از محلول‌های لازم استفاده شود. در نهایت اما مسئله‌ای مشخص هزینه بالای نگهداری یک جنازه روی زمین است! در صورت اشتباه در روش‌های مومیایی همه کارها می‌تواند کاملاً خراب شود. جنازه کلمنت گوتوالد، رئیس‌جمهور چکسلواکی در سال ۱۹۵۳ مومیایی شد اما به خاطر اشتباه در روش‌ها، مدت کوتاهی پس از نمایش در موزه، جنازه شروع به تخریب کرد. مقام‌های چکسلواکی مجبور شدند پاهای جنازه را پس از مدتی با پای مصنوعی عوض کنند.

همه رهبرانی که مومیایی شدند

روس‌ها بیشترین سابقه را در تاریخ معاصر برای مومیایی کردن رهبران خود داشته‌اند و به همین خاطر حسابی شناخته شده هستند. کشورهای دیگر مانند چین و کره شمالی هم در رابطه تجربه زیادی دارند.

ولادیمیر لنین: جنازه بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی و تئوریسین و انقلابی کمونیست روسی از ژانویه سال ۱۹۲۴ در موزه‌ای واقع در میدان سرخ مسکو به نمایش درآمده است. محل نمایش‌ جنازه او یکی از مشهورترین نمادهای مسکو به حساب می‌آید و کمونیست‌ها آن را محلی مقدس می‌دانند.

مومیایی کردن جنازه او را مقدمه مومیایی شدن جنازه رهبران کمونیست‌ دیگر می‌دانند. روش مومیایی کردن لنین به صورتی بوده است که جنازه او مانند یک مجسمه ساخته شده از موم به نظر می‌رسد. این مسئله باعث شده که جنازه آن‌قدر طبیعی نباشد و حالتی یخ زده داشته باشد. متخصصان مومیایی می‌گویند این مسئله به خاطر اطلاعات کم درباره مومیایی کردن در آن زمان بوده است و حالا جنازه‌ها با روش‌های جدید دیگر چنین حالتی پیدا نمی‌کنند.

ژوزف استالین: جنازه دیکتاتور کمونیست شوروی پس از مرگش مومیایی شد و در ۹ مارس سال ۱۹۵۳ در کناره جنازه لنین قرار گرفت. مقام‌های اتحاد جماهیر شوروی در ۳۱ اکتبر سال ۱۹۶۱ دستور برداشته شدن جنازه او را از این محل صادر کردند و در دوران استالین زدایی جنازه او دفن شد.

هو شی مین: جسد این رهبر انقلابی ویتنام پس از مومیایی شدن در ۲۹ آگوست ۱۹۷۵به نمایش درآمد. هو شی مین اولین رئیس‌جمهور جمهوری دموکراتیک ویتنام بود. جنازه مومیایی شده او در موزه هوشی مین در هانوی قرار گرفته که مقصد گردشگران بسیاری در جهان است.

مائو تسه تونگ (مائو زدونگ): جنازه بنیانگذار جمهوری خلق چین پس از مومیایی شدن ۹ سپتامبر سال ۱۹۷۷ رونمایی شد. گفته می‌شود مائو خودش خواستار سوزانده شدن جنازه‌اش شده بود اما مقام‌های چین توجهی به وصیت او نکردند. به خاطر تزریق فرمالدئید، بدن مائو مدتی پس از به نمایش درآمدن پف کرد که باعث شوکه شدن مقام‌های محل نگهداری او شد. باد کردن جنازه او به‌قدری بود که عرض گردن مائو به اندازه سرش شد. جنازه این تئوریسین مارکسیسم لنینیسم و سیاست‌مدار انقلابی کمونیست در تالار یادبود «فرمانده مائو» در میدان تیان‌من نگهداری می‌شود. هر روز صفی طولانی از گردشگران برای دیدن جنازه ماسه تسه تونگ وجود دارد.

فردیناند مارکوس: جنازه رئیس جمهور فیلیپین که در ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۹ فوت کرد توسط کسی که حالا پیشنهاد مومیایی کردن جنازه چاوز را به مقام‌های ونزوئلا داده مومیایی شده است. جنازه فردیناند مارکوس در محفظه‌ای شیشه‌ای در موزه نگهداری می‌شود.

کیم ایل سونگ: جنازه بنیانگذار کره شمالی و کسی که رئیس جمهور ابدی این کشور نامیده می‌شود از ۸ جولای ۱۹۹۵ به نمایش درآمده است. جنازه او در محفظه‌ای شیشه‌ای در موزه کومسوسان نگهداری می‌شود.

کیم جونگ ایل: قبل از چاوز او آخرین رهبری است که جنازه‌اش مومیایی شده است. جسد رهبر کره شمالی با آن لباس خاکی رنگ معروفش در ۱۷ سپتامبر سال ۲۰۱۲ در سالگرد مرگش به نمایش گذاشته شد. جنازه مومیایی شده کیم جونگ ایل چند طبقه پایین‌تر از محل نگهداری جنازه کیم ایل سونگ(پدرش) به نمایش در آمده است.

فرهنگ و هنر

آیا احسان علیخانی به خاطر طعنه به احمدی نژاد توبیخ شده؟

یک بازیگر زن و پیشنهاد ازدواج چند صد میلیونی ؟!

یک بازیگر کاندیدای شورای شهر شد

آیا احسان علیخانی به خاطر طعنه به احمدی نژاد توبیخ شده؟

احسان علیخانی در بخشی از برنامه نوروزی شبکه دو رو به دوربین گفت: هرچند که رییس جمهور محترم در مجلس سخنانی گفتند ولی گرانی در کشور وجود دارد و مردم در فشار اقتصادی هستند. در اتفاقی تادر، مجری مشهور تلویزیون که در برنامه زنده و نوروزی تلویزیون، صحبت می کرد، به شدت و البته با…

احسان علیخانی در بخشی از برنامه نوروزی شبکه دو رو به دوربین گفت: هرچند که رییس جمهور محترم در مجلس سخنانی گفتند ولی گرانی در کشور وجود دارد و مردم در فشار اقتصادی هستند.

در اتفاقی تادر، مجری مشهور تلویزیون که در برنامه زنده و نوروزی تلویزیون، صحبت می کرد، به شدت و البته با لحنی آمیخته با شوخی از وضعیت اقتصادی کشور انتقاد کرد.

احسان علیخانی در بخشی از برنامه نوروزی شبکه دو رو به دوربین گفت: هرچند که رییس جمهور محترم در مجلس سخنانی گفتند ولی گرانی در کشور وجود دارد و مردم در فشار اقتصادی هستند.

وی در ادامه افزود: جناب آقای احمدی نژاد! فکری به حال این گرانیها بکنید؛ همه ملت که نمی توانند بیایند از محله شما خرید کنند،

علیخانی به شوخی گفت: اگر همه بخواهند از محله ی شما بخرند قیمت تاکسی تا محله ی شما را هم باید روی جنس بکشن!

به گزارش انتخاب؛ قابل ذکر است، شرایط خاص اقتصادی و گرانی های کم سابقه ، با وجودی که صدای بسیاری از مردم و حتی مسئولین ارشد نظام مثل دکتر لاریجانی را درآورده، اما همچنان از سوی برخی مقامات دولتی تکذیب شده و شرایط کشور “مناسب” توصیف می شود!

این اتفاق در شرایطی افتاد که تلویزیون نیز مانند برخی مقامات دولتی، مشکل تگرنی در کشور را تکذیب کرده و دائماً در گزارش های خود، شلوغی بازار، مسافرت ها و… به حساب شرایط مساعد اقتصادی می گذارد.

علیخانی توبیخ شد؟

در همین حال، یک منبع آگاه در تلویزیون ، با بیان اینکه “احتمال عدم حضور علیخانی مقابل دوربین در برنامه های زنده” قوت گرفته، اعلام کرد که علیخانی از سوی مسئولین تلویزیون توبیخ شده است.

وی همچنین احتمال کنارگذاشتن این مجری از تلویزیون را رد نکرد و سرنوشت فرزدا حسنی را برای علیخانی پیش بینی کرد.

قابل ذکر است، ادعای “توبیخ علیخانی و احتمال خداحافظی وی از تلویزیون” ، هنوز از سوی تلویزیون و یا این مجری مشهور، تایید یا تکذیب نشده است.

یک بازیگر زن و پیشنهاد ازدواج چند صد میلیونی ؟!

شیلا سبت، بازیگر مشهور بحرینی در سخنانی فاش کرد، یک بازرگان سعودی در قبال ازدواج با او هفت میلیون ریال سعودی پرداخت خواهد کرد.

این بازیگر بحرینی افزود: این بازرگان هفتاد ساله است در حالیکه خود او بیست سال سن دارد.

سبت، در پایان سخنان خود گفت: در حال حاضر از این بازرگان سعودی مهلت گرفته ایم تا خود و خانواده ام در مورد این موضوع فکر کنیم و جواب نهایی را به او بدهیم.

- امین زندگانی با تایید کاندیداتوری‌اش در شورای شهر تهران، گفت: به عنوان یک هنرمند نگاهم به مقوله‌ی شورای شهر، کاملا فرهنگی است.

با تایید خبر انتخابش به عنوان کاندیدا در شورای شهر، خاطرنشان کرد: بهتر است صحبت‌های اصلی راجع به انتخاب شدنم به عنوان کاندیدای شورای شهر بعد از طی شدن مراحل قانونی انجام شود؛ چرا که به زودی یک نشست خبری قرار است برگزار شود و طی ۱۲ روز آینده صحبت‌های اصلی زده می‌شود.

وی افزود: انتخاب شدنم به عنوان کاندیدای شورای شهر به دعوت یک جریان سیاسی مستقل صورت گرفت و از سوی دوستان این پیشنهاد به من شد و من هم مشتاقانه پذیرفتم.

زندگانی در پایان درباره‌ی جدیدترین فیلم سینمایی‌اش گفت: چندی پیش یک فیلم سینمایی با عنوان «شهابی از جنس نور» در لبنان بازی کردم که تصویربرداری‌اش تمام شده ولی هیچ اطلاعی از زمان اکران آن ندارم.

کد پیشواز

خیلی مهم!!!

كد پيشواز همراه اول

ایرانسل

دوستان گلی که پیام میدن و در خواست کد پیشواز میکنن توجه کنن که از خواننده های رپ کد پیشواز وجود نداره،از خواننده های اونور آبی هم هیچ کدی وجود نداره.

از خواننده های داخلی هم اونایی که مجاز میخونن کد پیشوازشون هستش.

بعضی ها فک میکنن که هر آهنگی که گوش میدن حتما کد پیشوازش هست اما نیست.

پس لطفا در درخواست کد پیشواز دقت کنید.

با تشکر

اهنگ نميدونم از احسان خواجه اميري:30321

اهنگ اگه به تو نميرسم از حميد عسكري:

30313

اهنگ رستگاران از محمد اصفهاني:

30215

اهنگ اگه بر گردي ببيني از حامد طاها:

30148

اهنگ اسمون از حامد طاها:

30141

اهنگ اگه باشي از محمد اصفهاني:

30220

اهنگ دلم گرفته از امين رستمي;

30202

اهنگ علي اصغر از علي عبدالمالكي;

30238

اهنگ ياده من از مهدي احمدوند:

30465

عشقه اول از مهدي احمدوند:

30464

رفيق نيمه راه از سامان جليلي

30478

اهنگ مگه نه از حميد طالب زاده

30158

اهنگ هجرت از حميد طالب زاده

30163

کد آوای انتظار همراه اول آلبوم حباب

از محسن یگانه:

30895 یادته؟

30900 کی اومده جای من؟

30904 هوایی شدی

30893 نمیشه

30899 نمیزارم خسته شی

30898 حباب

30897 نرو

30892 باور کنم

30905 بیت آخر

30894 تو حتی

30903 تو که میدونی

30902 تنهایی

30901 بخند

30896 دوست دارم

قیمت هر آهنگ پیشواز 5000 ریال

ارسال کد به 8989

کد آوای انتظار همراه اول آلبوم عاشقانه ها

از احسان خواجه امیری:

30915 نابرده رنج

30914 لب تیغ

30913 تموم قلب من

30912 خوشبختی

30911 لحظه

30910 دریا

30909 کجایی؟

30908 این حقم نیست

30907 آرزو

30906 احساس آرامش

با تشکر از میثم ولی محمدی برای کدهای پیشواز

درخواست های خود را برای دریافت کدهای پیشواز به شماره ی میثم جان ارسال کنید:

09363994406

٧٧١١٢٨٤ خونه 7 بابک بیات

٧٧١١٢٨٥ علی کنکوری بابک بیات

٧٧١١٢٨٦ علی کنکوری 1 بابک بیات

٧٧١١٢٨٧ علی کنکوری 2 بابک بیات

٧٧١١٢٨٨ علی کنکوری 3 بابک بیات

٧٧١١٢٧٦ خونه بابک بیات

خونه 1 بابک بیات

٧٧١١٢٧٨ خونه 2 بابک بیات

٧٧١١٢٧٩ خونه 3 بابک بیات

٧٧١١٢٨٠ خونه 4 بابک بیات

٧٧١١٢٨١ خونه 5 بابک بیات

٧٧١١٢٨٢ خونه 6 بابک بیات

٧٧١١٢٧١ جنگل 2 بابک بیات

٧٧١١٢٧٤ جنگل 3 بابک بیات

٧٧١١٢٧٥ جنگل 4 بابک بیات

٧٧١١٢٦٥ بن بست 2 بابک بیات

٧٧١١٢٦٦ بن بست 3 بابک بیات

٧٧١١٢٦٧ بن بست بابک بیات

٧٧١١٢٦٨ بن بست 4 بابک بیات

٧٧١١٢٦٩ جنگل بابک بیات

رضا شیری91

٥٥١٦٨٩١

بزن زیر گریه

٥٥١٦٨٩٠

چقدر دلتنگ دیدارم

علی باقری91

٥٥١٦٤٧٦

جاده سیاه

٥٥١٦٤٧٧

جاده سیاه2

٥٥١٦٤٨٠

خیال خام

٥٥١٦٤٧١

شب و سیاهی

٥٥١٦٤٧٢

شب و سیاهی2

٥٥١٦٤٧٨

عهد و پیمون

٥٥١٦٤٧٩

عهد و پیمون2

٥٥١٦٤٨١

می خوای بری

٥٥١٦٤٨٢

می خوای بری2

٥٥١٦٤٧٤

وقتی نیستی

٥٥١٦٤٧٥

وقتی نیستی2

٥٥١٦٤٧٣

یاد تو

حامد محضرنیا 91

٣٣١٥١١١

استثنایی

٣٣١٥١٠٧

اگه دنیا بزاره

٣٣١٥١٠٨

بهش بگو

٣٣١٥١١٦

تلقین

٣٣١٥٢٠٤

تو دنیامی

٣٣١٥١١٧

تو نزدیکی

٣٣١٥١٠٩

چهار دیواری

٣٣١٥١١٢

خوشبختی

٣٣١٥١١٠

دنیا قشنگه

٣٣١٥١١٥

روزگار من

٣٣١٥١١٣

نفس نفس

٣٣١٥١١٤

نگاه آخر

خاطرات گم شده فریدون آسرایی 90 پاپ 3312705

بی‌ تو فریدون آسرایی 90 پاپ 3312704

رویا فریدون آسرایی 90 پاپ 3312703

کشف تو فریدون آسرایی 90 پاپ 3312702

آینه فریدون آسرایی 90 پاپ 3312701

تو آرومی فریدون آسرایی 90 پاپ 3312700

مسافر فریدون آسرایی 90 پاپ 3312699

طاقت بیار فریدون آسرایی 90 پاپ 3312698

گل مریم فریدون آسرایی 90 پاپ 3312697

سلام فریدون آسرایی 90 پاپ 3312696

گل ناز : ۳۳۱۲۱۴۷

دوست دارم : ۳۳۱۲۱۵۱

خاطره ها : ۳۳۱۲۱۵۳

خاطره قطعه 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٤

خاطره ها از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٣

خوشگل عاشق از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٥

خوشگل عاشق قطعه 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٦

خونه به دوش از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٥

خونه به دوش قطعه 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٦

دوست دارم از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٠

آهنگ دوست دارم 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥١

آهنگ دوست دارم 3 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٢

فاصله ها از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٩

گل ناز از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٧

گل ناز 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٨

٢٢١١٨٨٦ تنهام گذاشتی

محسن همتی

٢٢١١٨٨٧ هوارهوار

فرج علیپور

٢٢١١٨٨٨ تیتراژ ابتدایی دختران حوا

حمید عسگری

٢٢١١٨٨٣ بدیهات

محسن همتی

٢٢١١٨٨٤ روزگار لعنتی

محسن همتی

٢٢١١٨٨٥ داری میری

محسن همتی

٢٢١١٨٧٨ ناله نی

فرج علیپور

٢٢١١٨٧٩ پاییز آمد

گروه کر

٢٢١١٨٨٠ انگاری

محسن همتی

٢٢١١٨٨١ اعتراف

محسن همتی

٢٢١١٨٨٢ دعا

محسن همتی

٢٢١١٨٥٨ خیال نکن

علیرضا آزاد

٥٥١٦٤١٧ ناری ناری

علیرضا روزگار91

٥٥١٥٨٧٦

تمومش کن

مهرداد حسینی91

٥٥١٥٨٧٧

رفتی

مهرداد حسینی91

٥٥١٥٨٧٨

محکوم عشق

مهرداد حسینی91

٥٥١٥٨٧٥

سوگند

دانیال حمیدی91

٥٥١٥٩٦١

بال و شان

امیر حیاتی

کدهای آهنگ پیشواز مهدی احمدوند:

تنهامنذار ۵۵۱۴۶۹۵

حرفدلم ۵۵۱۴۷۰۰

خوابپریشون ۵۵۱۴۶۹۴

دستعمو ۵۵۱۴۶۹۸

دلممیخواست ۵۵۱۴۶۹۶

دوستدارم ۵۵۱۴۶۹۹

ساعترفتن ۵۵۱۴۶۹۱

عشقاول ۵۵۱۴۶۸۸

نارفیق۲ ۵۵۱۴۶۹۰

نارفیق۱ ۵۵۱۴۶۸۹

کدآهنگ پیشواز سامان جلیلی:

بهونه۵۵١۴۶٢۶

حال خراب این روزات۵۵١۴۶٢٩

حال خراب این روزات2۵۵١۴۶٣٠

حس آرامش۵۵١۴۶٢۴

حس آرامش2 ۵۵١۴۶٢۵

رفیق نیمه راه۵۵١۴۶٢٧

عشق منو پس زدی۵۵١۴۶٢٣

کاری به کارم نداری۵۵١۴۶٢٨

مرتضی پاشایی(آلبوم یکی هست):

٣٣١۴٧٣٨ آرزو

٣٣١۴٧٢٩ باید کاری کنی

٣٣١۴٧٣٢ برو

٣٣١۴٧٣٣ به خدا

٣٣١۴٧٣٠ بیا برگرد

٣٣١۴٧٣۴ خاطره ها

٣٣١۴٧٣۵ دقیقه های آخر

٣٣١۴٧٣٧ دیدی

٣٣١۴٧٣۶ عشق یعنی این

٣٣١۴٧٣١ نبض احساس

٣٣١۴٧٢٨ یکی بود یکی نبود

کد آهنگ پیشواز ایرانسل تیتراژ سریال دختران حوا از حمید عسگری:

٢٢١١٨٨٨ تیتراژ ابتدایی دختران حوا

٢٢١١٨٧٠ تیتراژ انتهایی دختران حوا

کد آهنگ پیشواز ایرانسل تیتراژ سریال یه تیکه زمین از محمد اصفهانی

٢٢١١٨٦٨ یه تیکه زمین

٢٢١١٨٦٩ یه تیکه زمین قطعه2

کد آهنگ پیشواز ایرانسل آهنگ جای تو خالی از آلبوم بگو سیب پویا بیاتی

٤٤١٦٧٤٢ جای تو خالی

٣٣١٨٨٦

آرزوی کربلا

محمود کریمی

٣٣١٩٨٧

امشب شب عیده

محمود کریمی

٤٤١٢٠٦٨

انا يابن الحسن

محمود کریمی

٤٤١٢١٧٠

اي حيدر آشكار عباس

محمود کریمی

٣٣١٨٨٧

بابا بابا

محمود کریمی

٣٣١١٩٠٥

بابا بابا .هيئت عزاداران

محمود کریمی

٣٣١١٩٠٧

بار گناه 1 .هيئت عزاداران

محمود کریمی

٣٣١١٩٠٨

بار گناه 2 .هيئت عزاداران

محمود کریمی

٣٣١١٥١

بارگناه

محمود کریمی

٣٣١١٥٢

بارگناه2

محمود کریمی

٤٤١٥٢٤

بابا جون نرو بمون کنارم

سیب سرخی

٥٥١١٦٦٨

جرم عاشقی

سیب سرخی

٤٤١٦٣٣

عروسی فاتح خیبر

سیب سرخی

٤٤١٦٥٧

عزیز شاه عالمینم

سیب سرخی

٤٤١٥١٧

علی مظلوم عالم

سیب سرخی

٥٥١١٥٣٧

فدات شم

سیب سرخی

٤٤١٦٤٠

من کنت مولاه

سیب سرخی

٣٣١٢٨٨١

اسم اعظم

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٣

اشک من

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٥

ای آسمان

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٧

چنگ دل

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٨

چنگ دل قطعه 2

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٠

حیلت رها کن

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٢

خدایا خدایا

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٦

رخصت دیدار

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤١

روز تنهایی‌

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٢

سنگ می بارد

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٣

سنگ می بارد قطعه 2

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٣٤٤٦

غرق به خون.هيئت عزاداران

غلامعلی کویتی پ

غرقه به خون

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٩

گفتم کجا گفتا به خون

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٩٠

گفتم کجا گفتا به خون قطعه 2

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٩١

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٣٤٤٧

گفتم کجا گفتا به خون.هيئت عزاداران

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٥

ملکوت

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٦

ممد نبودی

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٧

ممد نبودی قطعه 2

غلامعلی کویتی پور

یاد چشمات

امین رستمی

پاپ

3311091

تیک تیک

امین رستمی

پاپ

3311090

ستاره

امین رستمی

پاپ

3311089

نشونی

امین رستمی

پاپ

3311088

منو تو قلبت نگه دار

امین رستمی

پاپ

3311087

انتظار

امین رستمی

پاپ

3311086

دلت می یاد

امین رستمی

پاپ

3311085

به دلم موند

امین رستمی

پاپ

3311084

تیک تیک 3311090

دلت میاد 3311085

ستاره 3311089

منو تو قلبت نگه دار 3311087

نشونی 3311088

یاد چشمات 331109

انتظار 3311086

به دلم موند 3311084

دلم گرفته 3311249

قطعه دوم 3311250

دوست دارم

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312724

عاشقي

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312723

انگيزه

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312722

گذشته

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312721

هذيون

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312720

عادت

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312719

افسانه

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312718

تو رو مي‌خوام

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312717

زندگي‌ من

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312716

باور کن

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312715

پناهم بده?

بابک جهانبخش

پاپ

3312650

پناهم بده

بابک جهانبخش

پاپ

3312649

بخشيدمت

بابک جهانبخش

پاپ

3312648

به کسي چه

بابک جهانبخش

پاپ

3312647

بيخودي

بابک جهانبخش

پاپ

3312646

بي‌ ستاره

بابک جهانبخش

پاپ

3312645

بد نيست

بابک جهانبخش

پاپ

3312644

ياد تو

بابک جهانبخش

پاپ

3312643

کجايي

بابک جهانبخش

پاپ

3312642

رفتي و شکستي

بابک جهانبخش

پاپ

3312641

احساس

بابک جهانبخش

3312640

با تو

بابک جهانبخش

3312639

يکي بود يکي نبود

بابک جهانبخش

3311079

نامهربوني

بابک جهانبخش

3311078

مي دونم

بابک جهانبخش

3311077

مادر

بابک جهانبخش

3311076

حضور

بابک جهانبخش

3311075

خدا خدا

بابک جهان بخش

331641

جائي‌ نمونده

بابک جهان بخش

331640

تو گفتي

بابک جهان بخش

331639

غربت

بابک جهان بخش

331638

برو ديگه

بابک جهان بخش

331637

زمستون

بابک جهان بخش

331636

عاشق هستم

بابک جهان بخش

331634

به کي‌ داري فکر ميکني‌

بابک جهان بخش

331633

فکرشو کن

بابک جهان بخش

331632

٣٣١٤٣٧٠اقرار

٣٣١٤٣٦٧ای دل

٣٣١٤٣٧٢ ای کاش

٣٣١٤٣٦٩ ایده آل

٣٣١٤٣٧١به خودت باختمت

٣٣١٤٣٧٤دوباره

٣٣١٤٣٦٦ دیدنی شدی

٣٣١٤٣٧٣ منو بارون

٣٣١٤٣٦٨مواظب خودت باش

٣٣١٤٣٦٥ همه دنیام

هر روز پاییزه

محسن چاوشی 90

پاپ

3313999

تقاص

محسن چاوشی 90

پاپ

3313998

پرچم سفید

محسن چاوشی 90

پاپ

3313997

قطار

محسن چاوشی 90

پاپ

3313996

بگومگو

محسن چاوشی 90

پاپ

3313995

خواب بعد از ظهر

محسن چاوشی 90

پاپ

3313994

با من بمون

محسن چاوشی 90

پاپ

3313993

خوان هفصد

محسن چاوشی 90

پاپ

3313992

جوابم نکن قطعه 2

محسن چاوشی 90

پاپ

3313991

جوابم نکن

محسن چاوشی 90

پاپ

3313990

مردم آزار

محسن چاوشی 90

پاپ

3313989

آلبــــوم سنتـــوری

٣٣١٢٦٥٨ سنگ صبور

٣٣١٢٦٥٩ سنگ صبور قطعه 2

٣٣١٢٦٥٦ متاسفم

٣٣١٢٦٥٤ من با تو خوشم

٣٣١٢٦٥٥ من با تو خوشم ریمیکس

٣٣١٢٨٦٤ ها

٣٣١٢٦٥١ امام رضا

٣٣١٢٦٥٧ پائیز

٣٣١٢٦٦٠ تنها بودن

٣٣١٢٦٦١ تنها بودن

٣٣١٢٦٥٢ خیانت

٣٣١٢٦٥٣ خیانت قطعه 2

گوشیو بردار 2211127

اسیری ۳۳۱۱۰۱۰

بازار خرمشهر ۳۳۱۱۰۱۱

بازار خرمشهر۲ ۳۳۱۱۰۱۲

بخوان امشب ۳۳۱۱۰۱۳

چهار دیواری ۳۳۱۱۰۱۴

حراج ۳۳۱۱۰۱۸

خنده ۳۳۱۱۰۱۹

دریاچه مرده ۳۳۱۱۰۱۵

دل شوره ۳۳۱۱۰۱۶

دور آخر ۳۳۱۱۰۱۷

راه کربلا.هیئت عزاداران ۳۳۱۱۹۱۹

ژاکت ۳۳۱۱۰۲۲

سنتوری تنهای بی سنگ سبور ۲۲۱۱۱۳۰

سنتوری رفیق من ۲۲۱۱۱۲۹

سنتوری زخم زیونات ۲۲۱۱۱۳۱

سنتوری گوشیو بردار ۲۲۱۱۱۲۷

سنتوری من با تو خوشم ۲۲۱۱۱۲۸

ظهر عطش ۲۲۱۷۲۲

ظهر عطش هیئت عزاداران ۲۲۱۱۳۰۱

غدیر خون ۲۲۱۷۱۷

غدیر خون . هیئت عزاداران ۲۲۱۱۲۹۷

کاشکی ۳۳۱۱۲۵۱

کی بهت خندیده ۳۳۱۱۰۲۰

لولای شکسته ۳۳۱۱۰۲۱

زيبائي

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312338

زيبائي قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312337

پروانه ها قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312336

پروانه ها

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312335

پرنده غمگين قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312334

پرنده غمگين

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312333

کافه شلوغ قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312332

کافه شلوغ

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312331

حريص قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312330

حريص

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312329

غير معمولي

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312327

غم وشادي قطعه 3

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312326

غم وشادي قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312325

غم وشادي

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312324

دلم تنهاست

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312323

چمدون قطعه 3

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312322

چمدون قطعه 2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312321

چمدون

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312320

بوف کور قطعه 2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312319

بوف کور

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312318

باد بادک هاي رنگي

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312317

غير معمولي قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312339

يالان قطعه 2

محسن يگانه

پاپ

3312896

يالان

محسن يگانه

پاپ

3312895

قلب يخي.کاش

محسن يگانه

پاپ

3312894

فداکاري قطعه 3

محسن يگانه

پاپ

3312786

فداکاري قطعه 2

محسن يگانه

پاپ

3312785

فداکاري

محسن يگانه

پاپ

3312784

٣٣١٤٨٩ آخه دل من

٣٣١٤٩٤ اینجا جای تو نیست

٣٣١٤٩٥ اینجا جای تو نیست بی کلام

٢٢١٦٢٥ .با من غریبگی نکن

٢٢١٦٠٨ با من غریبگی نکن

٣٣١١٩٠٦ بابا خدا نگهدار .هيئت عزاداران

٣٣١٨١٨ بابا خدانگهدار

٢٢١١٢٦٦ بگو تنهام نمی ذاری

٣٣١٤٩٠ بنویس از سر خط

٣٣١٤٩١ چشمهای خیس من

٣٣١٤٩٨ سرتو بالا بگیر

٣٣١٢٧٨٤ فداکاری

٣٣١٢٧٨٥ فداکاری قطعه 2

٣٣١٢٧٨٦ فداکاری قطعه 3

٣٣١٤٩٢ گناهی ندارم

٢٢١٦٣٤ نشانی

٣٣١٤٩٧ نشکن دلمو

٣٣١٤٩٦ نفسهای بی هدف

٣٣١٤٩٣ هیچکی نمی تونه بفهمه

آدم ها 3311474

بمون 3311476

حافظه ضعیف 3311478

دوراهی 3311477

رگ خواب 3311481

سکوت 3311482

ضربان معکوس 3311483

عذاب 3311475

من تورو کم دارم 3311479

نباشی 3311480

٣٣١١٨١٣ سکوت.بی کلام

٣٣١١٨١٢ نباشی‌ قطعه 2

٣٣١١٨١٠ بمون.بی کلام

٣٣١١٨٠٩ دوراهی.بی کلام

٣٣١١٨٠٧ عذاب.قطعه 2

٣٣١١٨١١ رگ خواب.بی کلام

٣٣١١٨٠٦ ضربان معکوس.بی کلام

٣٣١١٨٠٨ حافظه ضعیف.بی کلام

٣٣١١٨٠٥ من تو را کم دارم.بی کلام

٣٣١١٨٠٤ آسمون آبی.بی کلام

مجيد يحيايي

آخه تو هنوز عشق منی 1 : 5515590

آخه تو هنوز عشق منی 2 : 5515591

وابسته : 5515592

آروم آروم : 5515594

زیر بارون : 5515595

بی خوابی : 5515596

میمیرم اگه نباشی : 5515597

علي عبدالمالكي

كد پيشواز علي اصغر : 5511938

كد پيشواز یه دل شکوندم 3314294

كد پيشواز زود رفتی گلم 3314295

كد پيشواز دلــکم 3314289

كد پيشواز هی تو (1)3314291

كد پيشواز هی تو (2)3314292

كد پيشواز حرف نزن 3314290

كد پيشواز آهــه من 3314293

كد پيشواز آرومه آروم 3314288

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٥ اون روی سکه

علی زیبایی

٢٢١١٧٦٨

آهای دنیا

علی زیبایی

٢٢١١٧٦٩

بزار برم

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٠

چشمهای من

علی زیبایی

٢٢١١٧٧١

غریبه

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٢

کار تو

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٣

مشکوک

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٤

نیمه ی جونم

علی زیبایی

٣٣١٥١٨٨

باور کنم

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٨

بخند

محسن یگانه 91

٣٣١٥٢٠٣

بیت آخر

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٩

تنهایی

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٠

تو حتی

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩١

تو حتی قطعه دوم

محسن یگانه 91

٣٣١٥٢٠٠

تو که میدونی

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٥

حباب

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٣

دوست دارم

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٧

کی اومده جای من

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٤

نرو

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٦

نمیزارم خسته شی

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٨٩

نمیشه

محسن یگانه 91

٣٣١٥٢٠١

هوایی شدی

محسن یگانه 91

٣٣١٥٢٠٢

هوایی شدی قطعه دو

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٢

یادته

محسن یگانه 91

حميد عسكری

٥٥١٥٨٥ فرشته من

٥٥١٥٨٦ خنده و گریه

٥٥١٥٨٧ وقت رفتن

٥٥١٦٨٣ گل من

٥٥١٦٨٤ خسته شدم

٥٥١٦٨٥ ستاره ای

٥٥١٦٨٦ تقصیر

٥٥١٦٨٧ واسه اینکه

٥٥١٦٨٨ چشمهای تو

٥٥١١٠١٥ تلافی

٥٥١١٠١٦ قسمت

٥٥١١٠١٧ دلم گرفته

٥٥١١٠١٨ بارون

٥٥١١٠١٩ خاطره

٥٥١١٠٢٠ سنگ غرور

٥٥١١٠٢١ کی عوض شده

٥٥١١٠٢٢ طعنه

٥٥١١٠٢٣ باور

٣٣١٢٣٨٢ آهای تو که عشق منی

٣٣١٢٣٩٠ هر چی بگی همونه

٣٣١٢٣٨١ بیا دنبال من

٣٣١٢٣٨٥ تا تو نباشی

٣٣١٢٣٨٧ من کجای زندگیتم

٣٣١٢٣٩١ التماس

٣٣١٢٣٨٩ قسم

٣٣١٢٣٨٨ من وتو

٣٣١٢٣٨٦ اگه به تو نمی رسم

٣٣١٢٣٨٤ یه دنیا غم دارم

٣٣١٢٣٨٣ زندگی بی تو مرگه

٣٣١٢٣٨٠ به عشق تو

تقصیر . ۵۵۱۶۸۶

چشمای تو . ۵۵۱۶۸۸

خسته شدم . ۵۵۱۶۸۴

ستاره ای . ۵۵۱۶۸۵

گل من . ۵۵۱۶۸۳

واسه اینه ۵۵۱۶۸۷

التماس 90 3312391

هر چي بگي همونه 3312390

من کجاي زندگيتم 3312387

اگه به تو نمي رسم 3312386

تا تو نباشي 3312385

يه دنيا غم دارم 3312384

زندگي بي تو مرگه 3312383

آهاي تو که عشق مني 3312382

بيا دنبال من 3312381

به عشق تو

٣٣١٢٣٨٦ اگه به تو نمی رسم

٣٣١٢٣٩١ التماس

٣٣١٢٣٨٢ آهای تو که عشق منی

٥٥١١٠١٨ بارون

٥٥١١٠٢٣ باور

٣٣١٢٣٨٠ به عشق تو

٣٣١٢٣٨١ بیا دنبال من

٣٣١٢٣٨٥ تا تو نباشی

٥٥١٦٨٦ تقصیر

٥٥١١٠١٥ تلافی

٥٥١٦٨٨ چشمهای تو

٥٥١١٠١٩ خاطره

٥٥١٦٨٤ خسته شدم

٥٥١٥٨٦ خنده و گریه

٥٥١١٠١٧ دلم گرفته

٣٣١٢٣٨٣ زندگی بی تو مرگه

٥٥١٦٨٥ ستاره ای

٥٥١١٠٢٠ سنگ غرور

٥٥١١٠٢٢ طعنه

٥٥١٥٨٥ فرشته من

٣٣١٢٣٨٩ قسم

٥٥١١٠١٦ قسمت

٥٥١١٠٢١ کی عوض شده

٥٥١٦٨٣ گل من

٣٣١٢٣٨٧ من کجای زندگیتم

٣٣١٢٣٨٨ من وتو

٥٥١٦٨٧ واسه اینکه

٥٥١٥٨٧ وقت رفتن

٣٣١٢٣٩٠ هر چی بگی همونه

٣٣١٢٣٨٤ یه دنیا غم دارم

محسن یگانه

٣٣١٤٢٩٦

تقاص

٣٣١٨١٨

بابا خدانگهدار

مهدی احمدوند

٥٥١٤٦٩١

ساعت رفتن

٥٥١٤٦٩٩

دوست دارم

٥٥١٤٦٩٦

دلم می خواست

٥٥١٥٢٤٨

دل نشکن

٥٥١٥٢٤٧

دل نشکن

٥٥١٤٦٩٨

دست عمو

٥٥١٤٦٩٤

خواب پریشون

٥٥١٤٧٠٠

حرف دلم

٥٥١٤٦٩٥

تنهام نذار

٥٥١٥٢٤٦

ازم بریدی

٥٥١٤٦٩٧

یه شاخه گل

٥٥١٤٦٩٢

یاد من

٥٥١٤٦٩٣

نقطه ضعف

٥٥١٤٦٨٩

نارفیق

٥٥١٤٦٩٠

نا رفیق

٥٥١٥٢٤٥

موج منفی

٥٥١٥٢٧٦

موج منفی

٥٥١٥٢٤٩

غریبونه

٥٥١٤٦٨٨

عشق اول

ندیم عمرانی

٥٥١٥٧٣٥

نگو

مهدی مقدم

٥٥١٥٤٠٤

یکی یدونه

مرتضی سرمدی

٥٥١٤٨٢٣

وقتی رفتم

مجید یحیایی

٥٥١٥٥٩٢

وابسته

علیرضا طلیسچی

٥٥١٥١١١

قرار نبود2

علی عبد المالکی

٣٣١٤٢٨٧

آه منه

محمد اصفهانی:

٢٢١١٧٤٩ تکیه بر باد

٢٢١١٧٥٠ تکیه بر باد.قطعه2

مرتضی پاشایی:

آرزو ٣٣١٤٧٣٨

باید کاری کنی ٣٣١٤٧٢٩

برو ٣٣١٤٧٣٢

به خدا ٣٣١٤٧٣٣

بیا برگرد ٣٣١٤٧٣٠

خاطره ها ٣٣١٤٧٣٤

دقیقه های آخر ٣٣١٤٧٣٥

دیدی ٣٣١٤٧٣٧

عشق یعنی این٣٣١٤٧٣٦

نبض احساس٣٣١٤٧٣١

نام خواننده ای رو که دوست دارید کد پیشوازش رو براتون تهیه کنیم رو به شماره زیر اس کنید تا در نسحه ی بعدی کتاب درج گردد.

09356379847

دهه شصتی ها و هفتادی ها

سری 2

مامور دروازه جهنم

هی تو بشر بیا اینجا

آدم:چیه؟

مامور:چیه تریپ برداشتی ؟ میدم سرب داغ بریزن تو حلقت!!

آدم: بده بریزن زودتر..

مامور : دِپ میزنی؟؟قضیه چیه؟مشخصات بده؟

آدم: دهه ی 60 متولد ایران...

مامور:ببخشید دادا شرمندتم !!! الان میگم بفرستنت بهشت اشتباهی شده ! معذرت میخوام خدا منو ببخشه..

آدم:بیخیال همه زندگیمون اشتباه بود! چیزی نشده رفیق! خسته نباشی

و آدم و میبرن بهشت و مامور جهنم میگه:دمشون گرم این ایرانیای دهه ی شصتی چه معرفتی دارن بخدا... طفلی با اینهمه زجری که کشیدن از هیچی عقده ندارن !

باشگاه شادی

جشن ها و کارناوال های شادی در کشورهای مختلف

وقتي برزو ارجمند از شادي/و راه‌هاي رسيدن به آن مي‌گويد

شاد ترین کشورهای دنیا

در کشورهای دیگر راه و رسم و جشن های بامزه ای وجود دارد. در این گزارش به تعدای از این جشنها سر زده ایم....

● جشن گوجه فرنگی در اسپانیا

جشنواره ای که نه تنها برای خود اسپانیایی ها جذاب است و هر چند می تواند به تنهایی شور و نشاطی چند ساعته را برایشان به ارمغان بیاورد، بلکه هر سال تعداد زیادی توریست را هم روانه این کشور می کند. روز ۲۵ آگوست هر سال در شهر بونیول اسپانیا مردم به خیابان می آیند و ۱۰۰ تن گوجه فرنگی را به سوی یکدیگر پرتاب می کنند.

● جشن دوشنبه تمیز در یونان

جشنی که آنچه در آن روی می دهد تناقض بزرگی با نامش دارد. دوشنبه تمیز روزی است که مردم در یونان نه تنها تمیز نیستند بلکه تا می توانند به سر و صورت یکدیگر آرد می پاشند. روزی برای تفریح و شادی محض. خیلی وقت ها حتی ماسک و عینک های ضدآب و در این مواقع ضد آرد هم کمکی نمی کند. آنها در هر سوراخی پنهان شده باشند نمی توانند از گردهای آرد در امان بمانند.

● جشن هولی در هند

برگزاری جشن و شادی در هند به عادتی دیرینه تبدیل شده است. اگر جشنی نباشد باید تعجب کرد. مردمی که به هر بهانه ای شادی می آفرینند. مردم هند اوایل ماه مارس و درست در پایان زمستان با جشن هولی یا جشن رنگ به استقبال بهار می روند و اهالی هر منطقه و کوچه به سوی یکدیگر پودرهای رنگی یا سطل ها و بادکنک های حاوی آب رنگی پرت می کنند. موسیقی و پایکوبی هم که بخش جدانشدنی این جشن رنگارنگ است.

● جشن پنیر در انگلستان

می شود خیلی مبادی آداب پشت یک میز نشست و تکه ای نان و پنیر خورد و لذت برد اما گاهی در یک کشوری همین قالب پنیر می تواند عده ای را سرگرم کند. هر چند گاهی خطرناک هم باشد. مردم منطقه ای در انگلیس یک تکه پنیر محلی را از بالای تپه ای رها می کنند و عده ای هم به امید گرفتن آن دنبالش می دوند. طبعا شیب تپه و سرعت پنیر و شرکت کنندگان دست به دست هم می دهند تا آدرنالین خون شرکت کنندگان را افزایش دهند.

● جشن بالش ها در همه جا

هم می توان اسمش را جشن گذاشت و هم جنگ. فرقی نمی کند. مهم این است که در بیش از ۱۱۵ کشور دنیا برگزار می شود و زن و مرد و پیر و جوان و حتی بچه ها با بالش هایشان روانه خیابان ها می شوند و به یکدیگر ضربه می زنند تا پرهای بالش ها توی هوا چرخ بزند و آنها را سرشار از سرور کند.

● جشن چین چیلا در استرالیا

هم می شود نام آن را جشنواره غذا نامید و هم یک جشن دسته جمعی برای شادی. ماده اصلی جشن چین چیلا در استرالیا هندوانه های خوش رنگ و آبدار است. این دیگر به سلیقه شرکت کنندگان بستگی دارد که بنشینند و خیلی تمیز و مرتب هندوانه بخورند یا به همدیگر هندوانه پرتاب کنند یا در همین حین عده ای هم پیدا شوند و روی هندوانه های ترکیده روی زمین بساط اسکی برپا کنند. هر چه باشد بهانه ای است برای دور هم جمع شدن استرالیایی ها به شیوه هندوانه ای.

● جشن پرتقال در ایتالیا

اگر در اسپانیا در عرض چند ساعت کل شهر قرمز می شود اما در ایتالیا شهر رنگ نارنجی به خود می گیرد. احتمالا ایتالیایی ها سعی داشته اند از اسپانیایی ها عقب نمانند. در شهر ایوریا در ایتالیا مردم به دو گروه شر و خیر تبدیل می شوند و تنها سلاحشان پرتقال های مانده و له شده است. به موازات آنکه شهر کثیف و کثیف تر می شود، مردم هم با بالا و پایین پریدن و تعقیب و گریزهای ساختگی شاد و شاد تر می شوند.

● جشن گاوهای وحشی در اسپانیا

اسپانیا به خودی خود به کشور گاوبازها معروف است. گاوبازی سنتی دیرینه و البته جذاب در این کشور است اما همین علاقه گاهی به دیوانگی ختم می شود. هر سال در ماه جولای، مردم اسپانیا گاوها را در شهر رها می کنند و این به شانس و تبحر هر فرد بستگی دارد که چگونه از سر راه گاوهای وحشی یا حتی خشمگین کنار رود. با وجود آنکه بسیاری هر ساله آسیب می بینند و عده ای هم جان خود را ازدست می دهند اما اسپانیایی حاضر نیستند این روزهای توام با ترس و هیجان را از دست بدهند.

شايد خيلي از مخاطبان سريال‌هاي کمدي که برزو ارجمند را در نقش‌هاي شاد و خوشحال مي‌بينند...

فکر کنند در زندگي شخصي‌اش هم به همان اندازه شاد است، اما ارجمند در لوکيشن سريال جديد مهران مديري، روبروي ما نشست و از بهانه‌هاي شادماني‌اش در زندگي تعريف کرد و گفت گذشته از آنکه سعي مي‌کند هميشه در زندگي شاد باشد اما وقت‌هاي تنهايي را به فکر کردن درباره مسايل و مشکلات مي‌گذراند و آنقدرها به قول خودش «افکار مفرح» در سر ندارد. ارجمند در اين گفت‌وگو درباره ده‌ها راه‌حل براي رسيدن به شادي در زندگي حرف مي‌زند که شايد به نظر ساده برسند اما از آنها استفاده کرده و به آرامش و شادماني هم رسيده است؛ راه?حل‌هاي ساده‌اي شبيه معاشرت با کساني که دوستشان دارد يا رانندگي در جاده‌اي تماشايي به مقصد يک سفر غيرقابل پيش‌بيني.

چه اتفاق‌هايي بايد در زندگي دست به دست هم دهند تا شما آدم شادي باشيد؟

مثلا با کساني که دوست دارم کار کنم. با کساني که دوست دارم آنها را ببينم و با هم حرف بزنيم، معاشرت کنم. کارهايي که دوست دارم و فکر مي‌کنم درست هستند را انجام دهم... همه اينها، اتفاقاتي است که مي‌تواند در زندگي من را خوشحال کند و باعث شادي‌ام شود.

اصلا شما تعريف مشخصي از شادي داريد؟

اصولا برخي اتفاق‌ها بايد دست به دست هم بدهند تا من خيلي شاد باشم که اکثرا هم غيرقابل پيش‌بيني هستند. يعني اتفاقات زيادي در زندگي مي‌افتند که بدون هيچ‌گونه برنامه‌ريزي‌اي پيش مي‌آيند و شما نمي‌توانيد آنها را کنترل کنيد. براي همين خيلي وقت‌ها ممکن است آنطور که بايد نباشد اما به‌طور کلي در زندگي انسان ناراحتي نيستم. البته تعريف خاصي هم از شادي ندارم. يعني به آن شکل که شما به شادي فکر کرده‌ايد، به آن نگاه نکرده‌ام.

رسيدن به آن سخت است؟

نه، دايره زندگي من محدود است. اصلا دايره بزرگي نيست. براي همين دوستاني که با آنها در ارتباط هستم يا خانواده‌ام که آنها را مي‌بينم و با آنها حرف مي‌زنم و رفت‌وآمد دارم يا محيط کارم و... همه اينها را سعي مي‌کنم جوري انتخاب کنم که زندگي ام، زندگي شادي باشد.

اين اتفاق‌ها براي شما مي‌افتد؟

بله، خيلي وقت‌ها. چون اصولا خيلي با عقلم تصميم نمي‌گيرم و هميشه با دلم تصميم مي‌گيرم و عمل مي‌کنم، بيشتر وقت‌ها خيلي راحت خوشحال مي‌شوم. آن لحظاتي که احساس شادي مي‌کنم، هيچ کس به اندازه من اين احساس را ندارد و آن لحظاتي که احساس ناراحتي مي‌کنم و ضربه مي‌خورم، هيچ کس به اندازه من ضربه نمي‌خورد.

پس يعني مي‌توان گفت برزو ارجمند در زندگي شاد است؟

هميشه نه ولي کلا آدم ناراحتي نيستم.

به همين سرعت که به شادي مي‌رسيد، غمگين هم مي‌شويد؟

بله خب، البته سعي مي‌کنم خيلي زود غمگين نشوم اما به هر حال مشکلات زندگي وجود دارند و من الان 36 ساله‌ام و نيمي از راه را رفته‌ام. به هر حال در زندگي باري روي دوشت است و مسووليتي وجود دارد که گاهي حس مي‌کني توان برداشتن آن وزنه را نداري. همين ماجرا، طبيعتا آدم را ناراحت مي‌کند. فکر مي‌کني زورش را داري اما وقتي زير وزنه مي‌روي، مي‌بيني توانش را نداري.

يعني روي مشکلات مکث نمي‌کنيد؟

چرا اتفاقا. من روي مشکلات برمي‌گردم و دوباره تلاش مي‌کنم آنها را درست کنم. به نظرم همه آدم‌ها کم يا زياد به مشکلات خود فکر مي‌کنند اما زمان بايد بگذرد تا به شادي و آرامش دوباره برسند. فکر مي‌کنم به شرايطي نياز دارد. يعني مثلا ما وقتي جلوي دوربين مي‌آييم، سعي مي‌کنيم تمام اتفاقاتي را که در ذهنمان هست پاک کنيم و به کاري که بايد انجام دهيم، فکر کنيم. ممکن است من يک روز کامل (يا اصلا يک سال کامل) درگير موضوعي باشم و اين مشکل در پس ذهن من وجود داشته باشد و مدام به آن فکر کنم.

خب اين ماجرا با شاد بودن دائم يا سريعي که مي‌گوييد، در تضاد نيست؟

مسلما روي شاد بودن من تاثيرگذار است. در واقع در زندگي همه ما اتفاقاتي مي‌افتد که شادي‌مان را تحت تاثير قرار مي‌دهد. مثلا خداي نکرده، عزيزي را از دست مي‌دهيد، عزيزي بيمار مي‌شود و... خب همه اينها در ذهن همه ما وجود دارد. اينطور نيست که من در زندگي‌ام از صبح تا شب شاد و خوشحال باشم. شبيه همه مردم عادي، در موقعيت خوشحال?کننده، شاد هستم و هنگامي که اتفاق بدي بيفتد، غمگينم. براي همين فکر مي‌کنم در شاد و غمگين بودن تفاوتي با بقيه افراد ندارم. واقعا زمان‌هاي زيادي وجود دارد که شرايط شاد بودن نيست و من هم شاد نيستم. اما هميشه سعي مي‌کنم براي خودم شرايط و بستري فراهم کنم که بتوانم در آن شاد و آرام باشم و به معناي واقعي استراحت کنم اما مشکلات وجود دارند و ما نمي‌توانيم آنها را ناديده بگيريم. مثلا الان 2 ماهي مي‌شود که دغدغه? من آلودگي هواست و اين دغدغه?اي جدي‌ است. ممکن است يک?سري اشيا در زندگي همراه شما باشند که آلت قتاله به حساب مي‌آيند. مثلا چاقو و پنجه بوکس، تفنگ و... در جيبتان باشد. خب اگر اين اشيا را از شما بگيرند، جرم است اما ما يکسري آلت قتاله داريم که وجود دارد اما کسي آنها را نه مي‌بينيد و نه به آن توجه مي‌کند؛ شبيه همين آلودگي هوا که از صد تا چاقو و... بدتر است. شما آرام‌آرام اين حجم عظيم آلودگي و ضرر را استنشاق مي‌کنيد و از بين مي‌رويد. در چنين شرايطي نگران مادر، پدر، خانواده، دوستان و آشنايان مي‌شويم. اين را مثال زدم که بگويم مشکلاتي از اين دست، هميشه وجود دارند و نگراني‌هاي اينچنيني دائم در اطراف شما پرسه مي‌زنند. همين ماجراها، حتما خوشحالي و شادي‌تان را تحت‌تاثير قرار مي‌دهد اما خب بايد دائم کارهايي کرد تا به شادي و آرامش رسيد.

سعي مي‌کنيد به اين مشکلات که هر روز با آنها رو به رو هستيد، فکر نکنيد؟

نمي‌توانم فکر نکنم يا ذهنم درگير آن نباشد. من هر روز که از خانه بيرون مي‌آيم و مي‌بينم هوا آلوده است، به آن فکر مي‌کنم اما کاري از دستم بر نمي‌آيد ولي وقتي تنها هستم و کسي کنارم نيست، فکرهاي مفرح نمي‌کنم. سعي مي‌کنم به مشکلاتم و کارهايي که قرار است فردا و پس‌فردا انجام دهم، فکر کنم. براي همين وقتي تنها هستم، به‌طور جدي به مشکلات و مسايلم فکر مي‌کنم و شايد بتوان گفت در تنهايي آدم شاد و خوشحالي نيستم اما سعي مي‌كنم در جمع خانواده و دوستان، شاد باشم.

سفر بهترين راه مبارزه با افسردگي

روزهاي ضربه خوردن، افسردگي و ناراحتي را چطور مي‌گذرانيد؟

اصولا معاشرت و حرف زدن با همسرم همه مشکلات و نگراني‌هاي ذهني‌ام را پاک مي‌کند چون من با همسرم رفاقت زيادي در زندگي دارم و براي همين، من دوره افسردگي به شکلي که اين روزها متداول است، ندارم. اما دوره‌هايي که با مشکلي روبرو مي‌شويم يا دوره‌هايي که نمي‌توانيم شرايط را به خوبي تحمل کنيم و فکر مي‌کنم بايد از تهران بيرون بزنيم، دو تايي با هم تصميم مي‌گيريم و عمل مي‌کنيم و خيلي زود هم به شادي مي‌رسيم.

يعني سفر را براي شاد بودن يا فراموش کردن ناراحتي‌ها ترجيح مي‌دهيد؟

بله، من اصولا در هر موقعيتي، سفر را ترجيح مي‌دهم. شايد ربط زيادي به شادي نداشته باشد اما من زياد سفر مي‌روم و اين اتفاق حالم را خوب مي‌کند.

زماني پيش آمده كه شاد نباشيد اما لازم باشد در يک نقش شاد و خوشحال بازي کنيد؟

گاهي تناقضي بين من و نقشي که آن را بازي مي‌کنم، وجود داشته است اما هيچ‌گاه ‌نشده بگويم من گير کرده‌ام و چون ناراحت هستم نمي‌توانم نقشم را خوب بازي کنم. چون حرفه‌ام بازيگري است. دوربين قاضي بي‌رحمي است و زماني که بد باشيد، شما را قضاوت مي‌کند. دوربين بي‌رحم‌ترين قاضي دنياست و هيچ چيزي را نمي‌توان از آن پنهان کرد از جمله شادي و ناراحتي را اما چون اين حرفه‌ام است، سعي مي‌کنم تناقض احتمالي، به چشم دوربين نيايد.

تقابل با احساس

در شادي‌هاي جمعي هم شرکت کرده‌ايد؟

بله، من هر دو باري که به جام جهاني فوتبال رفتيم، در شادي‌هاي جمعي شرکت کرده‌ام. اين شادي‌هاي جمعي خيلي خوب و مثبت هستند. چون يک انرژي از آن جمع آزاد مي‌شود. براي همين خود استاديوم رفتن هم براي من مفرح و شادي آور است چون انرژي‌اي در جمع و شادي دسته جمعي هست که آدم‌ها را بيشتر شاد و خوشحال مي‌کند.

به سادگي حضور در يک جمع پرانرژي؟

بله، دقيقا. شاد شدن و شاد کردن من زياد سخت نيست. مثلا اگر با عارف لرستاني به فوتبال يا با دوستم به سونا بروم، ورزش ‌کنم يا به يک کنسرت بروم که خواننده‌اي که دوست دارم، برايم مي‌خواند، شاد مي‌شوم؛ از همين دست اتفاقات ساده.

پس شادي مفهوم دور از دسترسي نيست؟

نه، من حتي وقتي در جاده رانندگي مي‌کنم هم شاد مي‌شوم.

شاد ترین کشورهای دنیا/شادی چیست؟

اگر از شما بپرسند شادی چیست، چه پاسخی می دهید؟ رضایت از زندگی را چگونه معنا می کنید؟ اصلا آیا از زندگی تان راضی هستید؟ شاید پاسخ به این سوال ها ساده به نظر برسد اما به یقین دیدگاه های متفاوتی در این مورد وجود دارد. خیلی ها فکر می کنند هرکس پولدارتر است، از زندگی اش رضایت بیشتری دارد و به همین دلیل خوشبخت تر و شادتر خواهد بود.

گروه دیگری هم عقیده دارند، شادی و خوشبختی چیزی است که با پول نمی توان آن را خرید. نظر شما را نمی دانیم، اما اگر خیلی با گروه دوم موافق نیستید، می توانید نگاهی به فهرست شادترین و غمگین ترین مردم دنیا بیندازید. آن طور که مطالعات و پژوهش ها نشان می دهد، شادترین مردم جهان لزوما پولدارترین شان نیستند. آنها در بهترین و مرفه ترین کشورها زندگی نمی کنند، ولی در مجموع شادتر از ساکنان سایر کشورها هستند.

براساس نظرسنجی هایی که در این زمینه انجام شده است، اهالی هفت کشور در حال توسعه در آمریکای لاتین شادترین مردم دنیا بوده اند. چنان که محققان می گویند انرژی و تفکر مثبت آنها نسبت به زندگی مثال زدنی است. در مقابل و البته با کمال تعجب، کسانی که در کشورهایی زندگی می کردند که از شرایط اقتصادی مناسب و خوبی بهره می بردند ـ مانند سنگاپور ـ شادی کمتری احساس می کردند و رضایت کمتری از زندگی شان داشتند.

موسسه گالوپ تحقیقی در این زمینه انجام داده است. محققان این طرح، برای تعیین میزان شادی مردم در ۱۴۸ کشور مختلف، در هر کشور از حدود هزار نفر سوالاتی پرسیده اند که در میان پرسش ها مواردی از این دست به چشم می خورد: آیا شما در روز گذشته خندیده اید؟ لبخند زده اید؟ بخوبی استراحت کرده اید؟ کار جدید و جالبی یاد گرفته یا برنامه ای را با موفقیت انجام داده اید؟ و...

فکر می کنید پاسخ مثبت اهالی کدام سرزمین به این سوالات بیشتر از بقیه بوده است؟ شاید باورش کمی سخت باشد، اما مردم کشورهای پاناما و پاراگوئه با حدود ۸۵ درصد پاسخ مثبت، بیشترین میزان شادی را برای خودشان ثبت کرده اند. السالوادور و ونزوئلا نیز در رتبه های بعدی قرار گرفتند و به دنبال آنها ترینیداد و توباگو، تایلند، گواتمالا، فیلیپین، اکوادور و کاستاریکا دیده می شود.

در گزارشی دیگر، مردم کشورهای برزیل و پرو جزو ۱۰ کشور شاد جهان بودند.

● چرا آنها شادترند؟

مردم کشورهای پیشرفته و توسعه یافته از امکانات و خدماتی بهره می برند که حتی تصور آن برای مردم بعضی از مناطق جهان سخت و دشوار است. آنها در کل، شرایط بهتری برای زندگی دارند و در شرایط مناسب تری روزگار می گذرانند. اما با این حال، میزان افسردگی در آن کشورها بسیار بیشتر است و مردم خیلی شاد نیستند.

البته عده ای می گویند آنچه مردم در کشورهای در حال توسعه به عنوان شادی از آن یاد می کنند، شادی واقعی نیست و به نوعی پذیرش شرایط موجود است. اما کارشناسان براین باورند دلیل ایجاد چنین حسی چندان مهم نیست و همین که مردم در آن کشورها خوشحال تر هستند، اتفاق خوبی است.

● مردم کشورهای توسعه یافته خیلی خوش بین نیستند

یکی دیگر از دلایل نارضایتی و نداشتن احساس شادی مردم در کشورهای پیشرفته جهان، نگرانی دائم درباره وضع کار و فشار بیش از حد برای موفقیت و پیشرفت است. آنها فرصت زیادی برای تفریح و استراحت ندارند و همیشه باید برای موفقیت بیشتر تلاش کنند. مثلا خانواده های چینی این روزها کمتر می توانند در کنار دیگر اعضای خانواده شان یک وعده غذای خوش طعم میل کنند و همیشه ناچارند به تنهایی یا زمانی که مشغول کار هستند، غذایی آماده بخورند.

دانش آموزان چینی هم مجبورند ساعت ها درس بخوانند تا بتوانند به موفقیت برسند و برای همین وقتی همراه خانواده هستند، فقط احساس خستگی می کنند. آمریکایی ها نیز با این که شرایط بهتری دارند، اما گاهی از کار زیاد خسته می شوند؛ در آنجا هم ساعات کار بسیار زیاد است و ترس از دست دادن کار موجب می شود افراد جدی تر به کارشان فکر کنند.

تمام این موارد در کنار هم می تواند عاملی باشد برای احساس خستگی و در نتیجه نارضایتی و خوشحال نبودن. در حالی که در کشورهای در حال توسعه، روابط خانوادگی و ساعت های تفریح و استراحت بیشتر می تواند موجب شادی و رضایت افراد شود.

● ژاپنی ها می خواهند شادتر باشند

حتی در شرایط سخت اقتصادی این روزهای جهان، ژاپن یکی از مرفه ترین کشورهاست و به نظر می رسد ساکنانش باید شادتر و موفق تر از مردم بقیه نقاط باشند.

این در حالی است که آمار نشان می دهد ژاپنی ها چندان احساس خوشحالی و رضایت نمی کنند. چشم بادامی ها معتقدند فقط باید کار کنند تا کشورشان بتواند به کسب موفقیت های بیشتر ادامه دهد.

مسوولان کشور ژاپن براین باورند با وجود زلزله های مکرر، سونامی و حادثه هسته ای در مارس ۲۰۱۲ میانگین نمره شادی مردم ۶.۶ بوده است که در مقایسه با مقدار ۶.۵ در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۰ افزایش داشته است.

همین مساله نشان می دهد مسوولان به فکر افزایش میزان رضایت و شادی در کشور ژاپن هستند، ولی تاکنون موفق نشده اند آن طور که می خواهند به این موفقیت دست یابند.

در نظرسنجی ها، ژاپنی ها کار زیاد، حوادث طبیعی ، ترس از تنهایی و بیکاری را از مهم ترین دلایل نگرانی و در نتیجه احساس نکردن شادی و رضایت می دانستند. علاوه بر این، اهالی ژاپن به دلیل کار زیاد ناچارند ساعات کمتری بخوابند و کمتر استراحت کنند و به همین دلیل رضایت کمتری از زندگی دارند.

● قدر شادی را بدانیم

در بررسی های گوناگون، چه آنها که از سوی مؤسسات خصوصی انجام شده است، چه توسط دولت ها و چه به وسیله سازمان های بین المللی، نشان می دهد شاد بودن و احساس رضایت از زندگی در طولانی مدت با سطح درآمد سرانه و پیشرفت کشورها رابطه معناداری ندارد.

مردمی که نسبت به خیلی از ملت های دیگر با فقر اقتصادی دست و پنجه نرم می کنند، ممکن است به دلیل شرایط خاص زندگی، فرهنگ متفاوت و نوع نگاهی که به زندگی و مسائل پیرامون آن دارند، احساس رضایت بیشتری داشته باشند.

در برابر آنها که درآمد سرانه بیشتری دارند، به دلایل مختلف از جمله حاکم شدن ماشین و فناوری بر زندگی، سست شدن روابط انسانی، ساعات فراوان کار و به حداقل رسیدن زمان های آزاد و تفریح و استراحت، حس شاد بودن را از دست می دهند و رضایت شان از این نوع زندگی به حداقل می رسد.

به نظر می آید در جهان امروز باید به دنبال شادی گشت و فرصت هایی برای شاد بودن پیدا کرد. باید قدر شادشدن های کوچک را دانست و شاد بودن را در چیزی بجز پول و شرایط اقتصادی جستجو کرد.

● توسعه یافته ها در میان شادترین ها نیستند

هر وقت صحبت از میزان شادی مردم در کشورهای مختلف می شود، ذهن همه ما به سوی کشورهای توسعه یافته می رود و فکر می کنیم آنها باید خوشحال ترین ها باشند. خوب است بدانید در این نظرسنجی، ایالات متحده آمریکا با رتبه سی و سوم اگرچه در نیمه بالا قرار داشت، ولی در میان ۱۰ کشور اول نبود. علاوه بر آمریکا، برخی دیگر از کشورهای ثروتمند غربی مانند آلمان و فرانسه هم جایی در میانه فهرست شادترین ها را به خود اختصاص دادند.

در این نظرسنجی، کشورهایی که در حال سپری کردن جنگ بودند، مانند عراق و افغانستان یا مناطقی که درگیری های قومی و بی ثباتی سیاسی در آنها به چشم می خورد ـ مانند بلاروس ـ رتبه های پایینی داشتند.

البته این موضوع در مورد چنین کشورهایی کاملا طبیعی است و جای تعجب ندارد، اما عجیب آن که مشخص شد مردمی که کمتر از همه احساس شادی و خوشحالی دارند، در کشور سنگاپور زندگی می کنند.

آنها با این که در کشوری با شرایط مالی مناسب روزگار می گذرانند، نظر مثبتی درباره زندگی شان نداشتند؛ مثلا یکی از اهالی سنگاپور چنین می گوید: ما مدام کار می کنیم و حقوق چندانی هم نمی گیریم.

وقت زیادی برای استراحت و تعطیلات نداریم و همیشه باید به کارها و برنامه های کاری فردا و فرداها فکر کنیم. اینجا اصلا تعادلی میان کار و زندگی وجود ندارد. ما فقط باید کار کنیم و به فکر تمام شدن برنامه های کاری باشیم.

شاید به همین دلیل تنها ۴۶ درصد اهالی این کشور، احساس مثبتی در مورد زندگی شان داشتند. عجیب تر آن که در یک نظرسنجی دیگر فقط ۸ درصد ژاپنی ها ابراز شادی و رضایت می کردند.

مؤسسات مختلف در زمان های گوناگون، نظرسنجی های متفاوت و متعددی با استفاده از شیوه های مختلف برای بررسی شادی مردم انجام داده اند.

به عنوان مثال، در یکی از این بررسی ها که رضایت و شادی مردم را برای مدتی طولانی بررسی می کرد، آمریکا در رتبه دهم قرار داشت.

در گزارش دیگری، مردم کشورهای اروپای شمالی مانند دانمارک، فنلاند، نروژ و ایسلند همواره در میان شادترین و راضی ترین ملت ها قرار داشتند. تانزانیا و زیمبابوه نیز در قعر این فهرست بودند.

کار و زندگی

بهترین مشاغل برای جوانان

عجیب‌ترین راه استخدام

حداقل دستمزد ساعتی سال 92

مگر شغل آزاد پردرآمد هم وجود دارد؟!

7 دلیل برای ردکردن یک شغل!

فوربس در تازه‌ترین گزارش خود به موضوع اشتغال جوانان پرداخته و بهترین مشاغل برای آنها را معرفی کرد.

فهرست بهترین مشاغل جهان برای جوانان به شرح زیر است:

با ما در ادامه مطلب همراه باشید

۱- کمک دندانپزشک

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۱۷.۶

میانگین درآمد سالانه: ۳۳ هزار و ۴۷۰ دلار

نرخ رشد: ۳۵.۷ درصد

۲- معلم دوره‌های خودکفایی

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۱۶.۷

میانگین درآمد سالانه: ۳۶ هزار و ۳۴۰ دلار

نرخ رشد: ۳۲ درصد

۳- دستیار پزشک

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۱۸.۶

میانگین درآمد سالانه: ۲۸ هزار و ۸۶۰ دلار

نرخ رشد: ۳۳.۹ درصد

۴- دستیار فیزیوتراپی

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۲۱.۶

میانگین درآمد سالانه: ۴۹ هزار و ۶۹۰ دلار

نرخ رشد: ۳۳.۳ درصد

۵- پرستار خانگی

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۱۵.۹ درصد

میانگین درآمد سالانه: ۲۰ هزار و ۵۶۰ دلار

نرخ رشد: ۵۰ درصد

۶- مربی تناسب اندام و ایروبیک

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۳۰.۳

میانگین درآمد سالانه: ۳۱ هزار و ۹۰ دلار

نرخ رشد: ۲۹.۴ درصد

۷- تکنیسین داروخانه

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۲۱.۵

میانگین درآمد سالانه: ۲۸ هزار و ۴۰۰ دلار

نرخ رشد: ۳۰.۶ درصد

۸- تکنولوژیست جراحی

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۲۱.۵

میانگین درآمد سالانه: ۳۹ هزار و ۹۲۰ دلار

نرخ رشد: ۲۵.۳ درصد

۹- نماینده خدمات مشتریان

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۲۱.۶

میانگین درآمد سالانه: ۳۰ هزار و ۴۶۰ دلار

نرخ رشد: ۱۷.۷ درصد

۱۰- کارگر ساختمانی

درصد نیروی کار ۱۶ تا ۲۴ ساله: ۱۸.۳ درصد

میانگین درآمد سالانه: ۲۹ هزار و ۲۸۰ دلار

نرخ رشد: ۲۰.۵ درصد

پیدا کردن شغل در اروپا این روزها بسیار سخت شده است به طوری که عده ای دست به هر کاری می زنند تا شاید کسی آن ها را استخدام کند.

بیکاری یکی از موعضلات جهانی است که این روزها در اروپا به اوج خود رسیده است و بسیاری از متخصصین و جوانان بیکار هستند پس از راه های عجیبی برای پیدا کردن کار استفاده می کنند.

دانمارک یکی از کشورهای اروپایی است که این روزها واقعا دچار مشکلات بیکاری است در این کشور حتی مدیران سابق، وکیل و ... نیز سخت دنبال کار می گردند تا اینکه ایده ای جدید ولی بسیار عجیب به میان آمده است.

"الکساندر پیترسون" به تازگی یک فروشگاه زنجیره ای فروش کارمند و متخصص باز کرده است که در این مغازه ها حتی عده ای را نیز پشت ویترین قرار داده است تا شاید کسی آن ها را دیده و استخدام کند.

این روش بسیار عجیب اما پرکاربرد است. در همان هفته اول در یکی از مغازه‌ها 3 نفر که چندین سال بیکار بودند توانستند شغلی پیدا کنند که به نظر می رسد این مغازه کارمند فروشی بسیار پربازده است.

یکی از افرادی که در این مغازه برای نشستن در ویترین ثبت نام کرده است می گوید می تواند به 6 زبان صحبت کند وی همچنین پروفسور علوم سیاسی است، اما 4 سال است به دنبال شغل می گردد که تاکنون موفق نبوده پس این راه را هم امتحان می کند.

حداقل دستمزد ساعتی سال 92

طبق مصوبه افزایش حداقل دستمزد سال جاری مشمولان قانون کار و کارگران از 389 هزار و 700 تومان سال گذشته به 487 هزار و 125 تومان، میزان حداقل دستمزد ساعتی شاغلان نیز تغییر کرد.

هر کارگر حداقل بگیر مشمول قانون کار در سال 92 به ازای هر 1 ساعت کار 2768 تومان و به ازای هر 1 ساعت اضافه کاری 3875 تومان دریافت خواهد کرد، با این حال طبق مصوبه شورای عالی کار حداقل مزد روزانه امسال کارگران به میزان 16237 تومان تعیین شده است.

طبق مصوبه افزایش حداقل دستمزد سال جاری مشمولان قانون کار و کارگران از 389 هزار و 700 تومان سال گذشته به 487 هزار و 125 تومان، میزان حداقل دستمزد ساعتی شاغلان نیز تغییر کرد.

بر این اساس، هر کارگری که در سال جاری از حداقل دستمزد برخوردار باشد به ازای هر 1 ساعت کار به میزان حدود 2768 تومان و به ازای هر 1 ساعت اضافه کاری نیز به میزان حدود 3875 تومان دریافت می کند.

طبق مصوبه شورای عالی کار هر کارگر در سال جاری باید حداقل 487 هزار و 125 تومان برای یک ماه کار دستمزد دریافت کند. از سویی طبق استانداردهای موجود هر نفر نیروی مشمول قانون کار باید در هفته 44 ساعت و در ماه نیز 176 ساعت، کار انجام دهد.

فرمول محاسبه میزان حداقل دستمزد 1 ساعت کار در روز بر مبنای حداقل مزد روزانه تعیین شده و اشتغال 7 ساعت و 33 دقیقه در هر روز به دست می آید. از سویی برای محاسبه اضافه کاری افراد شاغل در بنگاه ها و واحدهای مختلف اقتصادی کشور، افراد برای هر ساعت اضافه کاری به میزان 1.4 ساعت مزد دریافت می کنند.

در سال گذشته هر کارگر حداقل بگیر به ازای 1 ساعت کار بر مبنای 389 هزار و 700 تومان حداقل دستمزد ماهیانه، 2215 تومان و به ازای هر 1 ساعت اضافه کاری نیز 3101 تومان دریافت می کرد. از سویی در سال 90 نیز با حداقل دستمزد 330 هزار و 300 تومانی، هر کارگر در 1 ساعت کار 1877 تومان و در 1 ساعت اضافه کاری نیز 2628 تومان حقوق دریافت می کرد.

با وجود اینکه ارقام مربوط به حداقل دستمزد ساعتی کارگران مشمول قانون کار در بخش حداقل بگیران دستمزد مشخص است، اما این میزان کمترین ارقامی است که وجود دارد و سایر گروه های شغلی و افرادی که به هر دلیلی بیش از میزان مصوبه حداقل دستمزد شورای عالی کار به عنوان حداقل دستمزد ماهیانه دریافت می کنند، به مراتب ارقام بیشتری را برای هر ساعت کار دریافت می کنند.

به عنوان نمونه، اگر با افزایش های ایجاد شده در حداقل دستمزد افراد، فردی در سال جاری از حداقل دستمزد ماهیانه 600 هزارتومان برخوردار باشد، به ازاء هر ساعت کار در روز مبلغ 3409 تومان و برای هر ساعت اضافه کاری نیز مبلغ حدود 4773 تومان خواهند گرفت. دستمزد روزانه فردی با حداقل دستمزد 600 هزارتومان در ماه نیز رقم 20 هزار تومان است.

مگر شغل آزاد پردرآمد هم وجود دارد؟!

انتخاب شغل دوم يا سوم يكي از در دسترس‌ترين راه‌هايي است كه درآمد اضافي‌اي نصيب شما مي‌كند و كمي گذران زندگي را راحت‌تر. اين مطلب به معرفي مشاغل آزادي مي‌پردازد كه درآمدهاي بالايي نصيب شاغلان اين رشته‌ها مي‌كنند.

اين روزها دنيا در حال تجربه كردن وضعيت اقتصادي بحراني و خاصي است. فشارهاي اقتصادي باعث شده است كه بسياري براي گذران امور زندگي خود به فكر اختيار كردن شغل دوم و در برخي نقاط آشناي دنيا شغل سوم بيفتند. انتخاب شغل دوم يا سوم يكي از در دسترس‌ترين راه‌هايي است كه درآمد اضافي‌اي نصيب شما مي‌كند و كمي گذران زندگي را راحت‌تر.

با اين حال داشتن چند شغل فشارهاي زيادي به هركسي وارد مي‌كند. در اين ميان راه ديگري هم هست: انتخاب شغلي كه درآمد بيشتري داشته باشد. اگر كارمند هستيد و هرماه از حقوق شگفت‌انگيز كارمندي بهره‌مند مي‌شويد، بايد بدانيد شغل‌هاي آزادي در دنيا وجود دارند كه هم درآمد بالايي دارند و هم براي انجام آنها نياز آنچناني به امكانات و شرايط خاصي نداريد. در واقع اين مطلب به معرفي مشاغل آزادي مي‌پردازد كه درآمدهاي بالايي نصيب شاغلان اين رشته‌ها مي‌كنند.

با اين حال اگر توانايي انجام هيچ‌كدام از كارهاي زيررا نداريد يا هيچ‌يك از آنها را نمي‌پسنديد باز نااميد نشويد. اگر شما مهارت‌هاي خلاقانه داريد، مي‌توانيد به صورت مستقل بلافاصله شروع به كار كنيد. تصويرگران، فيلم‌برداران، هنرمندان صنايع‌دستي، موسيقي‌دانان و ديگر متخصصاني كه كمي خلاقيت دارند به خوبي مي‌توانند شغلي مستقل براي خود دست و پا كنند. با اين حال اگر مي‌خواهيد در يكي از اين رشته‌ها كه توانايي‌اش را داريد مشغول به كار شويد بايد بدانيد كه براي داشتن درآمد مناسب بايد كمي بيشتر كار كنيد.

با اين شش شغل كه انتخاب وب‌سايت investopedia هستند آشنا شويد شايد شما هم خواستيد يكي از آنها را انتخاب كنيد.

نويسندگي

حقيقت اين است كه نويسندگان مستقلي در دنيا وجود دارد كه برآوردها نشان مي‌دهد درآمد سالانه آنها عددي شش رقمي است. البته نبايد از ياد برد كه براي پيشرفت در اين رشته بايد مرارت زيادي كشيد اما يك نكته اساسي درمورد نويسندگي وجود دارد و آن هم اين است كه براي شروع اين رشته و قدم گذاشتن در وادي نويسندگي به امكانات خاصي نياز نداريد. سايت‌هاي اينترنتي بسياري وجود دارند كه به نويسندگان آماتور كار سفارش مي‌دهند. براي شروع به‌كار انتخاب اين سايت‌ها يكي از بهترين راه‌هاي ممكن است چرا كه نيازي نداريد «همينگوي» باشيد تا از پس پروژه‌هاي پيشنهادي اين سايت‌ها بربياييد. كافي است روشن و واضح بنويسيد و از غلط‌هاي گرامري اجتناب كنيد.

مترجمي

اگر شما به يك زبان دوم تسلط كامل داريد، ترجمه مي‌تواند فرصتي بي‌نظير براي آغاز يك شغل مستقل باشد. راه‌هاي زيادي وجود دارد كه يك مترجم خوب بتواند درآمد بسيار مناسبي كسب كند با اين حال مترجمي كه گواهي‌نامه ترجمه از «انجمن مترجمان آمريكا» كسب كند مي‌تواند به‌طور متوسط سالانه درآمدي بالغ بر 72 هزار دلار بدست بياورد. اين در حالي است كه برآوردها نشان مي‌دهد مترجمي كه از اين انجمن گواهي نداشته باشد نيز در سال به‌طور ميانگين مبلغي بالغ بر 53 هزار دلار به جيب مي‌زند. البته اين رقم باتوجه به زباني كه شما به آن مسلط هستيد مي‌تواند متغير باشد. تقاضاي مترجم در برخي از زبان‌ها از جمله اسپانيايي بسيار بيشتر از ديگر زبان‌هاست.

عكاسي

يك عكاس آزاد كه متخصص عكاسي از مجالس عروسي است، مي‌تواند به راحتي و براي چند ساعت عكاسي مبلغي معادل دو هزار دلار به جيب بزند. درواقع مي‌تواند دستمزد خود را از اين مبلغ شروع كند. علاوه بر اين مي‌تواند براي ويرايش و مراحل بعد از عكاسي نيز مبالغي دريافت و به دو هزار دلار پايه اضافه كند. تخصص‌هاي متفاوت و مختلف عكاسي با قيمت‌هاي مختلفي به ارائه خدمات مي‌پردازند اما عكاس‌هاي مراسم ازدواج و عكاسان پرتره درآمد بيشتري از ساير هم‌صنفان خود دارند. البته اين را هم نبايد از ياد برد كه تجهيزات عكاسي نيز قيمت‌هاي متفاوتي دارند، اما شما براي شروع كارتان مي‌توانيد قيد خريد تجهيزات گران‌قيمت را بزنيد و به سراغ تجهيزاتي با قيمت‌هاي مناسب‌تر برويد.

رسانه‌هاي اجتماعي

رسانه‌هاي اجتماعي تا چند سال گذشته اصلا وجود نداشتند اما اكنون دانش استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي مي‌تواند منبعي مستقل براي كسب درآمد سالم محسوب شود. در حالي كه تازه‌واردها به اين وادي مي‌توانند ساعتي 15 دلار درآمد كسب كنند، كارشناسان رسانه‌هاي اجتماعي و آنها كه سابقه بيشتري در اين زمينه دارند تا 250 دلار در ساعت نيز از اين راه كسب درآمد مي‌كنند.

هرچند رسيدن به كسب اين سطح درآمد چندان ساده نيست اما چندان دور از دسترس هم نيست. براي كسب چنين درآمدي بايد با صنايع مهم وارد همكاري شويد كه از رسانه‌هاي اجتماعي غافل نيستند.

توسعه تلفن همراه

در حـالــــي كــه توسعه‌دهندگان و طراحان وب به‌طور كلي مبالغ بالايي به عنوان درآمد حاصل از فعاليت‌شان كسب مي‌كنند، برآوردها نشان مي‌دهد كه توسعه‌دهندگان تلفن همراه مي‌توانند درآمد به مراتب بالاتري را به‌ دست ‌آورند. برخي مشتريان شركت‌هاي بزرگ 100 هزار دلار براي داشتن تنها يك برنامه توسعه يافته پرداخت مي‌كنند. البته پرداخت چنين مبلغي چندان بي‌حساب و كتاب هم نيست چرا كه براي ساختن بهترين نرم‌افزارهاي تلفن همراه صدها ساعت زمان صرف مي‌شود. در واقع هرچه زمان بيشتري براي طراحي و ساخت يك نرم‌افزار صرف شده و برنامه باكيفيت‌تري طراحي شود، شما مي‌توانيد درآمد بيشتري كسب كنيد.

بهينه‌سازي موتورهاي جست‌وجو

قبل از اينكه وارد بررسي اين شغل شويم جالب است بدانيد متخصصان سطح بالايي كه در اين رشته مشغول به‌كار هستند‌درآمدي بالغ بر1000 دلار در ساعت به‌ دست مي‌آورند. البته عده ديگري هم هستند كه اگرچه در سطح پايين‌تري فعاليت مي‌كنند اما بين 300 تا 500 دلار در ساعت درآمد دارند. آنهايي كه به تازگي وارد اين عرصه مي‌شوند مي‌توانند خيلي زود 50 دلار در ساعت دربياورند. لازمه اين كار هم اين است كه فرد خيلي زود بتواند آموزش‌هاي ضروري اين كار را كسب كند. البته اين نكته را هم بايد ذكر كرد كه آموختن پيش‌فرض‌هاي موردنياز چنين شغلي چندان كار سختي نيست.

7 دلیل برای ردکردن یک شغل!

پیدا کردن شغل چیزی کم از مبارزه ندارد. چه در شغلی مشغول به کار باشید که از آن متنفرید چه عازم جستجوی بی پایان شغلی باشید، هر موقعیتی در شرایطی که شما دارید برایتان جذاب می نماید.

پیدا کردن شغل چیزی کم از مبارزه ندارد. چه در شغلی مشغول به کار باشید که از آن متنفرید چه عازم جستجوی بی پایان شغلی باشید، هر موقعیتی در شرایطی که شما دارید برایتان جذاب می نماید.

پیدا کردن شغل در این دوره و زمان زیاد آسان نیست، ولی این بدان معنا نیست که باید هر شغلی که گیرتان می آید را بپذیرید. شاید زمان آن رسیده که شما نحوه انتخاب شغل خود را مورد ملاحظه مجدد قرار دهید و استراتژی خود را عوض کنید. اگر کورکورانه هر چیزی که به پستتان می خورد را بپذیرید، شانس خود را برای پیدا کردن مناصب بهتر از دست می دهید و وقت و انرژی خود را تلف می کنید.

قبل از پذیرفتن هر شغلی، مراقب نشانه های زیر باشید:

1. یک چیزی مشکوک است.

آیا تابحال برایتان پیش آمده که کارفرمایتان کمی عجیب و مشکوک باشد؟ شاید مشکل فقط کمبود اطلاعات درباره کارفرما باشد، شاید هم واقعاً ایرادی در کارشان وجود داشته باشد. استخدام های صوری بیش از آنچه فکر کنید شایع شده اند. قبل از آنکه اطلاعات شخصی خود را در اختیار کارفرما بگذارید درباره او خوب تحقیق کنید تا در تله کارفرمایان قلابی نیفتید.

2. ناامید هستید.

وقتی جستجوی کار بیش از آنچه فکر می کردید طول می کشد، و پولتان تمام می شود، ناامید می شوید. وقتی به شغلی نیاز دارید، احتمال بدست آوردن آن شغل به هنگام صحبت با کارفرما با تن صدای ناامیدانه بسیار کم می شود. شرکت ها افرادی که فقط می خواهند وقتشان را پر کنند نمی خواهند، آنها افرادی می خواهند که در بتوانند در بلندمدت با فرهنگ آن شرکت هماهنگ باشند. در مدتی که به دنبال کار هستید، یک کار پاره وقت انجام دهید و تمرکز خود را روی پیدا کردن یک کار خوب بگذارید.

3. واجد شرایط نیستید.

پیدا کردن یک کار و شغل بسیار موفق بستگی به این دارد که شما چگونه برای تجربیات و مهارت های خود بازاریابی کنید. اگر به تازگی فارغ التحصیل شده اید، مناسب نیست که دنبال شغل هایی باشید که حداقل 3 تا 5 سال تجربه و سابقه کار می خواهند. اگر شرایطی که آنها می خواهند در رزومه شما وجود ندارد، دنبال شغل دیگری باشید. دروغ گفتن کارساز نیست.

4. اطرافیانتان می گویند نه.

یک راه برای آنکه نظری در مورد یک فرصت شغلی بیابید این است که از اطرافیانتان بپرسید آیا کسی را می شناسند که برای آن شرکت کار کرده باشد. با این کار بازخورد مهمی درباره شغل و کارفرمای بالقوه خود می یابید. اگر بازخوردی که می گیرید منفی است، بهتر است که آن شغل را نپذیرید.

5. تحقیق های شما نشان دهنده نکات منفی است.

با جستجوهای اینترنتی در مورد نظرات مربوط به شرکت و کارفرمای مربوطه، گام مهمی در جستجوی کار برمی دارید. نکات منفی و نامناسبی که در مورد یک شرکت ممکن است بیابید شامل نداشتن وبسایت، نظرات ضعیف و منفی مردم درباره آن شرکت و نارضایتی کارمندان سابق آن می شود. این نشانه ها را جدی بگیرید و سپس تصمیم خود را بگیرید.

6. شما بیش از حد برای آن شغل واجد شرایط هستید.

شغل های زیادی هستند که سنگ های بنیادین دنیای حرفه ای شما را تشکیل می دهند. بالاخره هر کسی از یک جایی شروع می کند. ولی اگر شغلی که در نظر دارید به هیچ وجه با اهداف حرفه ای شما همتراز نیست، به آینده خود فکر کنید.

7. ارزش های شرکتی وجود ندارد.

شاید در مورد واجد شرایط بودن شما گزینه خوبی باشید، ولی اگر ارزش های شما با شرکت همراستا نباشد، این برایتان مشکل ساز می شود. هر شرکتی یک رسالت ویژه، منافع، محیط کاری و روش خاصی برای انجام کارها دارد. بسیاری از کارفرمایان داوطلبینی که ارزش هایشان با شرکت همتراز نیست را نمی پذیرند، پس چرا شما باید برای شرکتی کار کنید که به آن اعتقاد ندارید؟

در مدتی که دنبال کار هستید، با درخواست دادن برای شغل هایی که برایتان مناسب است، در زمان صرفه جویی کنید. این یعنی تحقیق کردن، ارزیابی و درک هر شغل و منصب و کارفرمایی قبل از درخواست دادن.

بهتره بدونید!

پزشكی و سلامتی

هنرمندان خارجی

هنرمندان ایرانی

روانشناسی و زندگی بهتر

بهداشت و زیبایی و فشن

زنان و مردان ایرانی

تغذیه و سلامتی

تاریخ و تمدن

آشپزی

سبک زندگی

اعتیاد و مواد مخدر

گوناگون

دین و مذهب

موفقیت

طب مکمل

مسافران آسمان

آداب و رسوم

پزشكی و سلامتی

کدام درد شکم را جدي بگيريم؟

بارداري با دهان چه مي‌کند؟

دوپینگی که دوپینگ نیست!

همه چیز درمورد کیست‌ها (Cysts)

۴ نکته درباره بلیچینگ دندان

اثر استفاده از کاندوم زنانه در جلوگیری از بارداری چیست؟

يک درد، 11دليل و 11 درمان

کدام درد شکم را جدي بگيريم؟

درد شکم درد نسبتا شايعي است که خيلي‌ها در طول زندگي‌شان تجربه مي‌کنند. بيشتر دردهاي شکمي دلايل ساده‌اي دارند و چندان جدي نيستند اما بعضي از اين دردها را بايد جدي گرفت و هرچه زودتر در صدد تشخيص و درمان آن برآمد...

درد: احساس سوزش درست در زير قفسه‌سينه به‌خصوص پس از صرف يک وعده غذايي حجيم.

دليل: سوزش سر دل (ريفلاکس).

درمان: يک قرص آنتي‌اسيد يا يک قاشق شربت آنتي‌اسيد بخوريد و از خوردن وعده‌هاي غذايي پرچرب اجتناب كنيد. اگر درد همچنان براي چند هفته ادامه داشت به پزشك مراجعه کنيد.

درد: احساس درد ناگهاني زير ناف كه به طرفين منشعب مي‌شود.

دليل: عفونت مجاري ادراري يا بيماري التهابي لگن.

درمان: اگر درد در حال افزايش است، حتما به اورژانس مراجعه كنيد. ممكن است پزشك آزمايش‌هاي تشخيصي تجويز كند تا علت اصلي احساس درد مشخص شود.

درد: درد يا ناراحتي‌اي كه به آرامي شروع شده و ادامه مي‌يابد. گاه ممكن است اين احساس درد براي هفته‌ها يا حتي ماه‌ها ادامه داشته باشد، گاهي اوقات هم با اسهال، يبوست و نفخ همراه است.

دليل: بيماري‌هاي مزمن مانند عدم تحمل لاکتوز، نشانگان روده تحريک‌پذير، زخم معده، عدم تحمل غذا، بيماري کرون، کوليت اولسراتيو يا بيماري سلياک.

درمان: با پزشكتان مشورت كنيد. ممکن است شما را براي پيگيري به يك متخصص گوارش ارجاع دهد.

درد: احساس درد ناگهاني در پايين شكم در سمت چپ كه با حساسيت در لمس شکم نيز همراه است. گاه اين درد ممکن است با تب، تهوع يا استفراغ همراه باشد.

دليل: بيماري کرون، کوليت اولسراتيو يا ديورتيکوليت.

درمان: ممکن است پزشک، انجام يک کولونوسکوپي را به شما توصيه كند. شايد به درمان طولاني‌مدت نياز باشد.

درد: احساس درد در اطراف و زير ناف همراه با دفع گاز.

دليل: يبوست يا نفخ شکم.

درمان: ملين (از قرص و دارو گرفته تا ميوه و سبزيجات) يا داروهاي ضدگاز بخوريد. اگر درد به مدت بيش از 2 هفته ادامه يافت، به پزشك مراجعه کنيد.

درد: احساس درد زير ناف كه از چند روز قبل از قاعدگي آغاز مي‌شود و تا چند روز بعد از قاعدگي ادامه مي‌يابد.

دليل: نشانگان پيش از قاعدگي.

درمان: در کنار استفاده از مسکن‌ها، رژيم غذايي سالم (مصرف ميوه‌ها و سبزي‌هاي تازه و پرهيز از تنقلات شيرين و غذاهاي چرب) مي‌تواند به کاهش اين درد منجر شود.

درد: احساس درد ناگهاني در سمت راست و بالاي شکم که ممکن است به نقاط ديگر شکم يا کمر هم کشيده شود.

دليل: بروز سنگ کيسه صفرا يا التهاب کيسه صفرا.

درمان: اگر درد همچنان ادامه دارد و پس از خوردن غذاهاي چرب شدت علايم آن بيشتر مي‌شود، حتما با پزشكتان مشورت کنيد.

درد: احساس درد ناگهاني و حاد پهلوها که تا کشاله ران كشيده مي‌شود.

دليل: سنگ کليه يا مثانه، عفونت کليه يا مثانه.

درمان: افزايش مصرف آب. با پزشك تماس بگيريد. بيشتر سنگ‌هاي کليوي در نهايت خودبه‌خود از بدن دفع مي‌شوند، اگرچه در مواردي به جراحي نياز است. اگر دچار تب هستيد، حتما به پزشك مراجعه کنيد.

درد: احساس درد ناگهاني در اطراف ناف كه ممکن است همراه با تهوع، تب، استفراغ، كاهش اشتها، اختلال در اجابت‌مزاج يا سفت شدن عضلات شکم باشد. اين درد معمولا پس از مدت کوتاهي از حوالي ناف به پايين شکم (سمت راست) انتشار مي‌يابد.

دليل: بروز آپانديسيت.

درمان: با مشاهده چنين علايمي، حتما به بيمارستان برويد زيرا اگر علت آپانديسيت باشد بايد بي‌درنگ جراحي شويد. غفلت در اين مورد ممكن است باعث آزاد شدن مايع عفوني و انتشار عفونت در شکم شود. سفت‌شدن عضلات شکم، نشانه آن است که عفونت رو به گسترش است و شما در معرض بيماري پريتونيت قرار گرفته‌ايد.

درد: درد ناگهاني‌اي كه با اسهال همراه است؛ اسهال خوني، خون در مدفوع يا استفراغ.

دليل: ممکن است علت اين درد، انسداد در روده، آپانديس سوراخ شده يا خونريزي از روده باشد.

درمان: فورا به بيمارستان مراجعه كنيد تا بتوانيد از درمان‌هاي تخصصي بهره‌مند شويد.

حاملگي، لثه و دندان را آسيب‌پذير مي‌کند و آسيب لثه و دندان، احتمال زايمان زودرس را افزايش مي‌دهد

بارداري با دهان چه مي‌کند؟

«من در ماه 5 بارداري‌ام و حين مسواک زدن دندانم خونريزي مي‌کند، آيا احتمال دارد مشکل جدي براي سلامت جنينم به وجود آيد؟ چرا با اينکه درست مسواک مي‌زنم و مراقبم اين اتفاق مي‌افتد؟/ 430****0919» اين يکي از پيام‌هايي است که با چنين موضوعي به دست «سلامت» رسيده...

مشکل،‌مشکل شايعي است. به‌گفته متخصصان، احتمال بروز مشکلات دهان و دندان در دوران بارداري 35 درصد افزايش مي‌يابد و دليل اصلي آن نيز تغييرات هورموني است. از هر 10 خانم باردار 6 نفر به التهاب و خونريزي لثه مبتلا هستند، به‌خصوص اگر قبل از بارداري، سلامت دندان و لثه‌هايشان بررسي نشده باشد.

در خانم‌هاي باردار ميزان پروژسترون 10 تا 30 درصد افزايش مي‌يابد و اين اتفاق نفوذپذيري عروق را بالا مي‌برد و آسيب‌پذيري بافت‌ها را در برابر عوامل التهاب‌زا افزايش مي‌دهد. از سوي ديگر ميزان توليد هورمون استروژن پايين مي‌آيد و درنتيجه بافت دهاني و لثه در برابر حمله باکتري‌ها آسيب‌پذيرتر مي‌شود. در نتيجه، احتمال بروز پلاک‌هاي دنداني و خونريزي‌هاي لثه در دوران بارداري افزايش مي‌يابد. مطالعه‌هاي گوناگوني نشان داده است مشکلات لثه در زنان باردار مي‌تواند با زايمان زودهنگام و کم‌وزني جنين حين تولد ارتباط داشته باشد. بيماري‌هاي لثه حتي به دليل آلودگي باکتريايي مي‌تواند باعث کاهش سطح هوشياري، بيهوشي و حمله قلبي در زنان باردار شود. متاسفانه اين نوع آلودگي‌ها خيلي راحت از طريق جفت به جنين هم مي‌رسند.

آيا بايد مشکل خونريزي لثه را در دوران بارداري درمان کرد؟

تحقيقي که در سال 2006 روي 3 هزار و 563 زن باردار آمريکايي انجام شد، نشان داد ميزان شيوع بيماري‌هاي دهاني بين زنان باردار حدود 50 درصد است. در اين تحقيق مشکل 50 درصد زنان در طول بارداري درمان و 50 درصد ديگر به بعد از زايمان موکول شد. نتايج بررسي‌ها که در مجله آمريکايي «زنان و زايمان» منتشر شد، حاکي از آن بود که درمان‌ها نه‌تنها خطر زايمان زودرس را کم نمي‌کنند بلکه اين احتمال را به‌خصوص در زناني که سابقه زايمان زودرس داشته‌اند، افزايش مي‌دهد. درواقع درمان‌ها باعث ورود بيشتر باکتري‌ها به خون مي‌شود. اين باکتري‌ها خود را به جنين مي‌رسانند و باعث تولد پيش از موعد مي‌شوند. براساس اين تحقيق، بارداري زمان مناسبي براي درمان نيست. بهترين کار اين است که خانم‌ها قبل از بارداري به دندان‌پزشک مراجعه‌ کنند و هرگونه درمان لازم را انجام دهند. در طول بارداري بايد بهداشت دهان و دندان را حفظ کرد و نه‌تنها از مسواک بلکه از نخ دندان و آب‌نمک استفاده کرد تا از تجمع باکتري‌ها پيشگيري شود. خونريزي نبايد باعث قطع مسواک زدن شود.

چرا درمان‌هاي دندان‌پزشکي در دوران بارداري انجام نمي‌شود؟

انجام راديوگرافي در دوران بارداري ممنوع است و اگر خانم بارداري براي درمان اورژانسي به عکسبرداري از لثه يا دندان نياز داشته باشد، پزشک لباسي از جنس سرب به تن او مي‌کند تا جنين را از هرگونه خطر حفظ کند. پر کردن دندان و بي‌حسي موضعي خطري براي جنين ندارد با اين حال بسياري از دندان‌پزشکان استفاده از مواد خاکستري حاوي آمالگام را توصيه نمي‌کنند زيرا براساس نتايج برخي تحقيقات، گازهاي ناشي از آمالگام مي‌تواند سمي ‌و براي جنين خطرناک باشد. کارهايي نظير جراحي لثه و بيهوشي عمومي‌ در دوران بارداري ممنوع است و بايد آن را به بعد از زايمان موکول کرد.

مصرف چه داروهايي مجاز است؟

در 3 ماهه نخست بارداري، مصرف دارو اصلا توصيه نمي‌شود. برخي داروها در اين دوره مي‌توانند باعث نقص عضو يا عقب‌ماندگي ذهني شوند با اين حال در موارد ضروري، پزشک مي‌تواند برخي دارو‌ها مانند بي‌حس‌کننده‌هاي موضعي نظير ليدوکايين که داروهاي بي‌خطري هستند تجويز کند اما داروهاي تزريقي داخل وريدي يا استنشاقي مي‌توانند باعث سقط جنين شوند. در صورت بروز عفونت، مصرف آنتي‌بيوتيک زير نظر پزشک مجاز است. داروهاي خانواده پني‌سيلين خطري براي مادر و جنين ندارند اما تتراسايکلين مي‌تواند باعث تغيير رنگ دندان‌ها و استخوان‌هاي جنين شود. در صورت بروز درد، امکان مصرف استامينوفن وجود دارد. خوردن داروهاي ضدالتهابي غيراستروييدي مثل ايبوپروفن نيز تا قبل از هفته 32 اشکالي ندارد.

منبع: WebMD

دوپینگی که دوپینگ نیست!

EPO یا همان داروی اریتروپویتن یکی از دوپینگ‌هایی است که به دلیل شاخص پایین تشخیص در آزمایش دوپینگ با استقبال زیاد ورزشکاران روبرو شده است، غافل از این که تحقیقات نشان می‌دهد این ماده جز ضرر چیزی برای ورزشکار ندارد. داروی ارتیروپوتین که EPO نامیده می‌شود، برای ورزشکاران قدغن شده است، زیرا این باور وجود…

EPO یا همان داروی اریتروپویتن یکی از دوپینگ‌هایی است که به دلیل شاخص پایین تشخیص در آزمایش دوپینگ با استقبال زیاد ورزشکاران روبرو شده است، غافل از این که تحقیقات نشان می‌دهد این ماده جز ضرر چیزی برای ورزشکار ندارد.

داروی ارتیروپوتین که EPO نامیده می‌شود، برای ورزشکاران قدغن شده است، زیرا این باور وجود دارد که این دارو باعث بالا رفتن قوا و کارایی ورزشکاران می‌شود و باعث می‌شود به طور ناعادلانه‌ای از دیگر رقیبانشان پیشی بگیرند. با این وجود تحقیقات جدید که در مجله داروشناسی بالینی در انگلیس به چاپ رسید نشان می‌دهد که هیچ مستند علمی مبنی بر این که این دارو کارایی را بالا می‌برد وجود ندارد، بلکه شواهد نشان می‌دهد این دارو حتی برای سلامت ورزشکاران مخرب و برای زندگی آنها خطرناک است.

دوچرخه‌سواری حرفه‌ای ورزشی محبوب است، اما در دهه‌های اخیر به دلیل موارد بالای دوپینگ تصویری که از این ورزش وجود داشته خدشه دار شده است.

EPO که سلول‌های خون را تحریک می‌کند، اخیرا مورد توجه آژانس ضد دوپینگ آمریکا قرار گرفته، این آژانس اعلام کرده که نیل آرمسترانگ که هفت مرتبه مسابقات توردو فرانس را برده است و رکود بر جای گذاشته، از این دارو استفاده کرده است.

پروفسور آدام کومن، مسئول تحقیقات در مرکز تحقیقاتی دارو در هلند می‌گوید : ورزشکاران و تیم‌های پزشکی آنها ممکن است باور داشته باشند که این دارو کارایی را بالا می‌برد، اما هیچ مدرکی وجود ندارد EPO کارایی کسی را بالا ببرد.

از طرف دیگر مضرات این دارو مشخص شده است. EPO غلظت خون را بالا می‌برد و ممکن است باعث ایجاد لخته‌های خونی شود. این لخته‌ها جریان خون را مسدود می‌کنند. بنابراین اکسیژن به سلول‌ها نمی‌رسد و آنها از بین می‌روند و ارگان‌های بدن آسیب می‌بینند. اگر این ارگان‌ها مغز یا قلب باشند، ممکن است سکته قلبی یا مغزی ایجاد شود.

معمولا EPO برای درمان کم خونی استفاده می‌شود و اثرات آن بر بیماران مشاهده شده است. پروفسور کوهن به این نکته اشاره می‌کند که محققین تلاش می‌کنند تا از استفاده نابه جای این دارو جلوگیری کنند، زیرا مضراتی در بر خواهد داشت، او می‌افزاید: چرا در مورد داروهای مشابه باید قوانین متفاوت باشند؟ با وجود این که دوپینگ ممنوع است، فشار برای برنده شدن به ورزشکاران آنقدر زیاد است که به هر راهی دست می‌زنند تا از رقیبان خود پیشی بگیرند. هنگامی که ورزشکاران و مربیان آنها متوجه شوند که این داروها هیچ منفعتی ندارند، بلکه به آنها آسیب می‌رسانند، قطعا در استفاده از این داروها تجدید نظر می‌کنند. من معتقدم که به تحقیقات با کیفیت بالا نیاز است تا اثرات داروهای نیروزا بررسی شود. اگر ثابت شود که بسیاری از داروهایی که ورزشکاران ما مصرف می‌کنند هیچ سودی ندارند. آنها از مصرف این داروها دست می‌کشند و در سلامت و کارایی بیشتری به کار خود ادامه می‌دهند.

همه چیز درمورد کیست‌ها (Cysts)

کیست چیست؟ کیست ساختاری بسته و کیسه‌مانند است که حاوی مایعات، گاز یا مواد شبه‌جامد می‌باشد که بخش عادی یک بافت به حساب نمی‌آید. کیست‌ها بسیار متداول هستند و ممکن است در هر جای بدن و در هر سنی اتفاق بیفتد. کیست‌ها در اندازه‌های مختلف ایجاد می‌شوند؛ ممکن است فقط زیر میکروسکوپ قابل مشاهده…

کیست چیست؟

کیست ساختاری بسته و کیسه‌مانند است که حاوی مایعات، گاز یا مواد شبه‌جامد می‌باشد که بخش عادی یک بافت به حساب نمی‌آید. کیست‌ها بسیار متداول هستند و ممکن است در هر جای بدن و در هر سنی اتفاق بیفتد. کیست‌ها در اندازه‌های مختلف ایجاد می‌شوند؛ ممکن است فقط زیر میکروسکوپ قابل مشاهده باشند و یا تا جایی رشد کنند که جایگزین اندام‌ها و بافت‌های طبیعی بدن شوند. دیواره بیرونی کیست، کپسول نامیده می‌شود.

علت پیدایش کیست

کیست ممکن است به علت فرایندهای مختلف بدن ازجمله موارد زیر ایجاد شود:

• انسدادهای ساده در جریان مایع

• عفونت‌ها

• تومورها

• مشکلات التهابی مزمن

• مشکلات ژنتیکی

• نقص در رشد اندام‌ها در جنینی

اکثر کیست‌ها به علت مشکلاتی که در بالا ذکر شد اتفاق می‌افتند و فقط تاجایی قابل پیشگیری هستند که علت اصلی آن قابل پیشگیری باشد.

علائم، نشانه‌ها و طریقه تشخیص کیست‌ها

گاهی‌اوقات خود فرد وقتی توده‌ای غیرعادی حس می‌کند، می‌تواند کیست را احساس کند. بعنوان مثال، کیست‌های پوستی یا بافت‌های زیر پوست معمولاً قابل ملاحظه هستند. کیست‌های غدد پستانی (سینه‌ها) نیز ممکن است قابل‌لمس باشند (به این معنی که وقتی با انگشتانتان به آن ناحیه دست بزنید، آن را احساس خواهید کرد). کیست‌های اندام‌های داخلی مثل کلیه‌ها یا کبد ممکن است هیچ علامت و نشانه‌ای نداشته باشند و توسط خود فرد قابل‌تشخیص نباشند. این کیست‌ها ابتدا با عکس‌برداری (رادیولوژی، سونوگرافی، توموگرافی کامپیوتری یا CAT اسکن و MRI) تشخیص داده می‌شوند. کیست‌ها، برحسب اندازه و محلشان ممکن است علائمی داشته باشند یا نداشته باشند.

انواع مختلف کیست

کیست‌ها صدها نوع مختلف دارند که ممکن است در بدن ایجاد شود. در زیر به برخی از معروف‌ترین آنها اشاره می‌شود:

• کیست‌های سینه که بخشی از بیماری پرولیفراتیو (فیبروکیستی) خوش‌خیم می‌باشد (بیماری سینه فیبروکیستی)

• کیست‌های تخمدان، ازجمله کیست‌های درموئید، نوع مشخصی از تومور تخمدان که معمولاً حاوی کیست و سایر بافت‌هاست

• کیست‌های غده تیروئید

• کیست بیکر (مربوط به پشت زانو)

• کیست‌های گانگلیونی مفاصل و تاندون‌ها

• کیست‌های غدد درون پلک که شالازیون نامیده می‌شود

• کیست‌های چرب غدد کوچک پوست

• کیست‌های اپیدرمال پوست، که گاهی‌اوقات به نام کیست گنجایشی اپیدرمال خوانده می‌شود و معولاً روی صورت، کف سر، گردن و تنه دیده می‌شود.

• کیست‌های بارتولین که بزرگ‌شدگی غدد کوچک نزدیک دریچه واژن هستند

• کیست‌های پینه‌آل که کیست‌های درون غده پینه‌آل درون مغز هستند

• کیست‌های پانکراس که مجموعه‌ای از مایعات درون پانکراس می‌باشند. بعضی کیست‌های پانکراس کیست‌های واقعی هستند که با سلول‌هایی پوشیده شده‌اند که مایع ترشح می‌کنند. دیگر کیست‌های پانکراس کیست کاذب هستند و سلول‌های پوششی خاصی ندارند.

• بیماری کلیوی پلی‌کیستی که مشکلی ارثی است که در آن کلیه‌ها کیست‌های متعددی می‌آورند.

• کیست‌های تارلو که کیست‌های مننژی یا پری‌نورال هم نامیده می‌شوند در استخوان خاجی قرار می‌گیرند.

• عفونت‌ها و التهاب‌هایی مثل آبسه‌ها و جوش‌های پوستی هم می‌توانند علت کیست باشند.

• کیست‌های عنکبوتی که بین مغز یا نخاع و غشای عنکبوتیه قرار می‌گیرند که یکی از سه غشایی است که مغز و نخاع را می‌پوشاند.

اکثریت کیست‌ها خوش‌خیم هستند اما برخی بخاطر اندازه و محل‌شان علائمی از خود نشان می‌دهند. ندرتاً کیست‌ها ممکن است با تومورهای بدخیم (سرطان‌ها) یا عفونت‌های جدی در ارتباط باشند. اگر نگران هرگونه تورم یا توده در بدنتان هستید، با پزشکتان صحبت کنید. او می‌تواند آزمایشات تشخیصی دقیقی برای شما انجام دهد تا وجود کیست و علت آن را مشخص کند.

درمان کیست‌ها

درمان کیست به علت و محل پیدایش آن بستگی دارد. کیست‌هایی که خیلی بزرگ باشند و بخاطر اندازه‌شان علائمی ایجاد کنند، با عمل جراحی برداشته می‌شوند. گاهی‌اوقات مایع داخل کیست با فرو کردن یک سوزن یا کاتر به حفره کیست، خشکانده شده یا بیرون کشیده می‌شود و این موجب فرو ریختن کیست می‌شود. اگر کیست به راحتی قابل‌دسترسی نباشد، از عکس‌برداری رادیولوژی برای کمک به خشکاندن یا بیرون کشیدن مایع کیستی استفاده می‌شود. عمل خشکاندن یا بیرون کشیدن آب کیست در خانه به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.

برداشتن کیست با جراحی گاهی‌اوقات ضروری است. اگر گمان رود که کیستی سرطانی است، کیست با جراحی یا بیوپسی برداشته می‌شود. در برخی موارد خاص، مایع بیرون کشیده‌شده از کیست زیر میکروسکوپ آزمایش می‌شود تا تشخیص داده شود که سلول سرطانی در آن وجود دارد یا خیر.

اگر کیست بعنوان بخشی از یک مشکل جسمی مزمن ایجاد شود (مثلاً در سندرم تخمدان پلی‌کیستی یا بیماری سینه فیبروکیستی)، درمان کیست متعاقب درمان بیماری انجام خواهد گرفت.

پیشگیری از بروز کیست

پیشگیری از ایجاد کیست فقط تا جایی امکانپذیر است که عامل ایجاد آن کیست قابل پیشگیری باشد. اکثر انواع کیست قابل پیشگیری نیستند.

بهبودی کیست

اکثریت کیست‌ها مشکلاتی خوش‌خیم هستند و موجب مشکل جدی در درازمدت نمی‌شوند. اما کیست‌هایی که با عفونت‌های بدخیم یا حاد در ارتباط هستند، احتمال بهبودی بسیار ضعیفی دارند.

کیست‌ها در یک نگاه

• کیست ساختاری بسته و کیسه‌مانند است که حاوی مایعات، گاز یا مواد شبه‌جامد می‌باشد.

• کیست‌ها صدها نوع مختلف دارند.

• کیست‌ها ممکن است در هر نقطه‌ای از بدن ایجاد شوند.

• کیست‌های کاذب به شکل توده‌هایی غیرعادی زیر پوست حس می‌شوند. کیست‌های غدد درونی بدن مثل کبد، کلیه‌ها یا پانکراس قابل شناسایی نیستند و ممکن است علائمی ایجاد نکنند.

• فرایندهای مختلفی ممکن است موجب ایجاد کیست شود، مثل انسداد جریان مایع، عفونت، تروما، تومور، نقص‌های مادرزادی و مشکلات التهابی مزمن.

• اکثریت کیست‌ها خوش‌خیم هستند اما برخی از موارد آنها ممکن است با تومورهای بدخیم در ارتباط باشند.

۴ نکته درباره بلیچینگ دندان

این روزها یکی از درمان های زیبایی که مردم از دندان پزشکان می خواهند، سفید کردن دندان است. آگهی های تبلیغاتی هم پر است از تبلیغ وسایل مختلفی که این کار را انجام می دهند؛ از دستگاه زوم که در تبلیغات، معجزه گر خوانده می شود تا چسب ها و لاک های سفیدکننده دندان. حالا…

این روزها یکی از درمان های زیبایی که مردم از دندان پزشکان می خواهند، سفید کردن دندان است. آگهی های تبلیغاتی هم پر است از تبلیغ وسایل مختلفی که این کار را انجام می دهند؛ از دستگاه زوم که در تبلیغات، معجزه گر خوانده می شود تا چسب ها و لاک های سفیدکننده دندان.

dental

حالا از میان این روش های مختلف، کدام بهتر است؟ کدام آثار ماندگارتری دارد؟ کدام بی خطر تر است؟ و… اگر شما هم پرسش هایی از این قبیل دارید، خواندن این مطلب را از دست ندهید. این مطلب به ۴ پرسش رایج در این خصوص پاسخ می دهد….

۱) اگر دندان هایم را سفید کنم، چند درجه روشن تر می شوند؟

این شاید اولین سوالی باشد که از دندان پزشک می پرسید. در تبلیغ های بسیاری از محصول ها سفیدکننده دندان می بینیم که ادعا می کنند، با یک بار استفاده از آن محصول، دندان های شما تا ۹ درجه روشن تر می شوند ولی این یک فریب تبلیغاتی است. معمولا این محصول ها، پس از هر بار استفاده، فقط ۲ تا ۳ درجه دندان ها را سفیدتر می کنند.

برای اینکه بفهمید رنگ دندان هایتان، چقدر سفیدتر شده است، باید رنگ آنها را قبل و بعد از درمان، ثبت کنید. متاسفانه هنوز سیستم استانداردی در دندان پزشکی برای مشخص کردن رنگ دندان ها وجود ندارد و رایج ترین وسیله ای که در مطب های دندان پزشکی استفاده می شود، نمونه رنگ «Vita» «وایتا» است. در این نمونه رنگ، رنگ دندان ها به ۴ گروه تقسیم می شود:

A (قهوه ای مایل به سرخی)، B(زرد مایل به سرخی)، C(خاکستری) و D (خاکستری مایل به سرخی) که در هر یک از این ۴ گروه، ۴ یا ۵ نوع تیرگی و روشنی وجود دارد. دندان پزشک به شما کمک خواهد کرد رنگ دندان تان را قبل و بعد از درمان، با مقایسه با نمونه رنگ اصلی تعیین کنید و متوجه شوید سفید کردن دندان ها، چند درجه دندان هایتان را روشن تر کرده.

بد نیست بدانید که همه دندان های شما یک رنگ نیستند. معمولا دندان های جلویی روشن تر و دندان های آسیا تیره ترند. هدف اصلی از سفید کردن دندان ها این نیست که به روشن ترین درجه برسیم، بلکه دندان هایتان را باید تا درجه ای روشن کنید که با رنگ چهره شما هماهنگی داشته باشد.

۲) سفید کردن دندان ها در خانه، بدون مراجعه به دندان پزشک هم ممکن است؟

سفید کردن دندان ها در خانه، این روزها طرفداران زیادی پیدا کرده است و شما را از رفت وآمدهای مکرر به مطب دندان پزشکی نجات می دهد. اگر به هر داروخانه ای سر بزنید، بسته های رنگارنگ و متفاوتی از محصولات سفیدکننده دندان ها را پیدا خواهید کرد. اما بهتر است به توصیه دندان پزشکان، یک نوع مناسب را از میان آنها انتخاب کرده و پس از یادگرفتن نحوه صحیح استفاده از این محصولات و تعیین مقداری از ژل سفیدکننده در هر بار مصرف توسط دندان پزشک، از این محصولات استفاده کنید.

این محصولات معمولا حاوی ژل هیدروژن پراکساید هستند. دندان پزشک ابتدا از دهان شما قالب گیری خواهد کرد و یک جفت قاشقک پلاستیکی که متناسب دهان شماست، تهیه می کند. شما باید ژل را داخل این قاشقک بریزید و آن را یکی دو ساعت در طول روز توی دهانتان نگه دارید. گاهی نتایج آن طی ۲ روز آشکار می شود ولی معمولا برای اینکه دندان ها به اندازه کافی سفید شوند، باید یک تا ۲ هفته این عمل را تکرار کنید.

این روزها، چسب های خاصی به بازار آمده است که ادعا می شود با چسباندن روی دندان ها، دندان ها را سفید می کنند ولی نتایج استفاده از آنها چندان رضایت بخش نیست و به میزان کمی دندان های شما را سفیدتر خواهد کرد. این روش در کنار سفید کردن دندان در مطب بهترین نتایج را ایجاد می کند.

۳) حالا دندان هایم تا کی سفید می مانند؟

شما نباید تصور کنید یک بار که دندان هایتان را سفید کردید تا مدت ها دیگر به سفید کردن آنها احتیاج نخواهید داشت. سفید کردن دندان ها آثار همیشگی ندارد. دندان ها معمولا یک سال یا بیشتر سفید باقی خواهند ماند و حفظ نتایج درمانی به این مساله بستگی دارد که شما پس از سفید کردن دندان هایتان، چقدر توصیه های ایمنی را رعایت کنید.

نوشیدن زیاد قهوه و چای، کشیدن سیگار، استفاده از نوشابه های رنگی و عدم توجه به بهداشت دهان، از عواملی هستند که تمام زحمت های شما را بر باد می دهند و دندان هایتان را در مدت زمان کوتاهی پس از سفید کردن، به رنگ اولیه خود باز می گردانند.

۴) استفاده از لیزر برای سفید کردن دندان چه فایده ای دارد؟

اگر می خواهید در یک جلسه دندان هایتان را سفید کنید، با استفاده از لیزر، این کار ممکن می شود. البته فراموش نکنید که لیزر معجزه نمی کند. فقط کار چند جلسه را در یک جلسه انجام می دهد. لیزر، انرژی زیادی را به مواد سفیدکننده وارد خواهد آورد و موجب می شود فعالیت سفیدکنندگی این مواد تسریع شده و خیلی زود مواد رنگی از روی دندان های شما پاک شود. البته ممکن است بسته به شدت بدرنگی دندان های شما، این جلسه، مدت زمان کوتاه تر یا طولانی تری داشته باشد.

سفید کردن دندان ها با لیزر معمولا گران تر از سایر روش های سفید کردن دندان هاست ولی در مقابل، شما در مدت زمان کوتاهی، لبخندی سفید و براق خواهید داشت. لازم است حرارت حاصل از این لیزرها به گونه ای تنظیم شود که موجب آسیب دندان ها نشده و حتما از محافظ های چشم، استفاده شود.

کاندوم زنانه یا FC چیست؟

سلامت نیوز: کاندوم زنانه (Female Condom) به صورت لوله ای پلاستیکی، نازک و قابل انعطاف از جنس پلی اورتان (polyurethane) ساخته شده است که طول آن در حدود 17 سانتیمتر می باشد که در حین رابطه جنسی توسط زن استفاده می شود.

این نوع کاندوم کاملا داخل مهبل را می پوشاند و از بارداری ناخواسته و انواع بیماری های منتقله ار راه جنسی مانند ایدز پیشگیری می نماید.

ویژگی های کاندوم زنانه

در هر دو انتهای کاندوم یک حلقه انعطاف پذیر وجود دارد. حلقه انتهایی بسته لوله، داخل مهبل قرار می گیرد تا در هنگام مقاربت کاندوم را در داخل مهبل نگه دارد. حلقه انتهایی باز لوله در راه ورودی مهبل و خارج از آن قرار می گیرد. این حلقه مانند یک راهنما هنگام دخول عمل می کند.

مزایای استفاده از کاندوم زنانه

• اگر همسر شما حاضر به استفاده از کاندوم مردانه نیست، شما به عنوان شریک جنسی می توانید از کاندوم زنانه استفاده نمایید.

• استفاده از پلی اورتان در کاندوم زنانه باعث حساسیت کمتر نسبت به استفاده از لاتکس در کاندوم مردانه می شود.

• کاندوم زنانه اگر درست استفاده شود، باعث جلوگیری از بارداری و بسیاری از بیماریهای مقاربتی می شود.

• تا 8 ساعت قبل از مقاربت می توان آن را داخل واژن قرار داد.

• جنس کاندوم زنانه نازک بوده و انتقال گرما نسبت به کاندوم مردانه، به راحتی صورت گرفته و حس می شود.

• انتهای باز کاندوم که خارج از مهبل قرار می گیرد، ممکن است در اثر سایش با کلیتوریس باعث نحریک بیشتر زن شود.

• کاندوم زنانه را می توان با روان کننده ها و چرب کننده ها نیز استفاده کرد.

• محل خاصی برای نگهداری نیاز ندارد زیرا تغییرات دمایی روی پلی اورتان تاثیر نمی گذارد. معمولا تاریخ انقضای آن 5 سال پس از تولید می باشد.

اثر استفاده از کاندوم زنانه در جلوگیری از بارداری چیست؟

در صورت استفاده صحیح و مستمر، اثر بخشی کاندوم زنانه به میزان 95-98% می باشد. اگر به درستی و به طور مداوم استفاده نشود، میزان تاثیرگذاری آن خیلی کمتر می شود.

روش صحیح استفاده از کاندوم زنانه

استفاده از کاندوم زنانه آسان بوده ولی استفاده و عادت نمودن به آن، نیاز به تمرین دارد.

1. بسته را با دقت باز کنید. یک موقعیت مناسب و راحت برای قرار دادن کاندوم داخل واژن انتخاب کنید. می توانید در حالی که ایستاده اید و یک پایتان را بر روی یک صندلی قرار داده اید، و یا در حالیکه تشسته اید و پاهایتان را از یکدیگر باز نموده اید و حتی در حالت خوابیده کاندوم را داخل مهبل قرار دهید.

2. حلقه داخلی را با انگشت شست و میانی، در حالی که انگشت اشاره وسط حلقه می باشد، فشار دهید. حلقه باریک و دراز می شود. با دست دیگر لبهای خارجی مهبل را باز کنید و کاندوم را به آرامی داخل واژن نمایید.می توانید قبل از استفاده، از روان کننده ها برای داخل کردن راحت تر استفاده کنید.

3. انگشت اشاره را داخل کاندوم کرده و حلقه داخلی را تا جایی که امکان دارد فشار دهید.

4. مطمئن شوید که کاندوم درست و مستقیم داخل مهبل قرار گرفته است و پیچ و تاب نخورده باشد. حلقه خارجی باید خارج از واژن باقی بماند.

5. بهتر است هنگام آمیزش، آلت مرد با دست به داخل کاندوم هدایت شود تا از لیز خوردن و داخل رفتن آن خارج از کاندوم جلوگیری شود.

6. در پایان مقاربت، قبل از بلند شدن و ایستادن آن را خارج کنید.

روش خارج کردن و از بین بردن کاندوم

برای خارج کردن کاندوم، ابتدا حلقه خارجی کاندوم را به آرامی بچرخانید و سپس آن را بیرون بکشید تا مایع مرد از آن بیرون نریزد. توجه داشته باشید که قبل از ایستادن آن را خارج نمایید.بعد آن را داخل کیسه پلاستکی گذاشته و دور بیندازید. مراقب باشید که آن را داخل توالت نیندازید.

آیا می توان دو بار از یک کاندوم استفاده کرد؟

خیر، هر کاندوم زنانه فقط باید یک بار استفاده شده و دور انداخته شود. هرگز کاندومی که استفاده شده را شسته و دوباره استفاده نکنید.

معایب استفاده از کاندوم زنانه

• حلقه خارجی کاندوم از خارج از واژن قابل مشاهده است که ممکن است باعث خجالت برای برخی از زنان شود.

• ممکن است استفاده از کاندوم زنانه هنگام مقاربت، باعث تولید سر و صدا شود. با افزودن روان کننده می توان از این مشکل پیشگیری کرد.

• قرار دادن و خارج کردن کاندوم زنانه ممکن است برای زنان کمی مشکل باشد.

• کاندوم زنانه از کاندم مردانه گران تر است.

آیا می توان در یک زمان هنگام مقاربت، زن از کاندوم زنانه و مرد از کاندوم مردانه استفاده کنند؟

خیر، از کاندوم زنانه و مردانه نباید به طور همزمان استفاده نمود. زیرا باعث اصطکاک شده و ممکن است یاعث پارگی کاندوم یا لغزش شود و یا باعث جابجایی حلقه بیرونی کاندوم زنانه به داخل مهبل شود.

اگر هنگام آمیزش، حلقه خارجی به داخل مهبل فرو رفت، چه باید کرد؟

سریعا آمیزش را متوقف کرده و کاندوم را خارج کنید و کاندوم دیگری را جایگزین کنید. این اتفاق معمولا زمانی می افتد که یا حلقه داخلی در جای مناسب قرار نگرفته و یا از روان کننده به اندازه کافی استفاده نشده باشد.

احتمال پاره شدن کاندوم در حین عمل جنسی چقدر است؟

مطالعات نشان داده است که کمتر از 1% احتمال پارگی وجود دارد و اگر این اتفاق افتاد باید کاندوم جدیدی جایگزین شود.

هنرمندان خارجی

انریکه ازدواج می کند!

نیکی میناژ قبلا" نمی دانست عجیب و غریب است !

ستاره هایی که از پرداخت مالیات فرار کردند و...

بیشترین دستمزدهای بازیگران در تاریخ هالیوود

انتخاب «آنجلینا جولی» به عنوان بهترین مادر سینما

۱۰ نمونه از بهترین هنرپیشگان ژانرهای چندگانه

سوء قصد به جان جنیفر لوپز

حمایت جالب توجه «بازیگران هالیوود» از المپیکی ماندن کشتی

ستاره های جوان و کم سن و سال هالیوود چه ماشینی دارند!

قضیه اسپرم اهدا شده با مایکل جکسون

افشای بیماری سرطان آنجلینا جولی

انریکه ازدواج می کند!

انریکه ایگلسیاس هفته آینده در یک مراسم بسیار باشکوه و پرهزینه با آنا کورنیکوا ازدواج خواهد کرد .

انریکه ایگلسیاس هفته آینده در یک مراسم بسیار باشکوه و پرهزینه با آنا کورنیکوا ازدواج خواهد کرد .

این خواننده موفق و مشهور که روز چهارشنبه این هفته ۳۸ ساله می شود ، در یک مراسم باشکوه در میامی در حضور مهمانان مشهورش با آنا کورنیکوا ازدواج خواهد کرد.

یک منبع خبری گفت: « آنا مدتها بود که دلش می خواست هرچه زودتر با انریکه ازدواج کند اما او مقاومت می کرد و کاملا" روشن و واضح اعلام می کرد که دوست ندارد ازدواج کند.»

« اما بالاخره آنها تصمیم گرفتند در هفته آینده با هم ازدواج کنند و از ستاره های مشهور همچون نیکول شرزینگر و لوئیس همیلتون، جنیفر لوپز، اوا لانگریا ، دیوید و ویکتوریا بکهام دعوت کردند تا در مراسم ازدواج آنها شرکت کنند.»

انریکه و نامزدش حدود ۱۲ سال است که با هم زندگی می کنند و بارها شایعه شده بود که مخفیانه با هم ازدواج کرده اند.

اما یک منبع خبری تاکید کرد که انریکه و این ستاره سابق تنیس امکان نداشت بطور مخفیانه ازدواج کنند زیرا این زوج همیشه دوست داشتند که مراسم ازدواجشان باشکوه و بزرگ باشد.

این منبع خبری به روزنامه سان گفت:« امکان نداشت آنها مخفیانه ازدواج کنند زیرا هر دوی آنها همیشه دوست داشتند ازدواجشان باشکوه و بزرگ باشد.»

« و همینطور هم شد . این زوج هفته آینده در یک مراسم بزرگ و با حضور دوستان مشهور خود با یکدیگر ازدواج خواهند کرد.»

نیکی میناژ قبلا" نمی دانست عجیب و غریب است !

نیکی میناژ قبل از اینکه وارد برنامه امریکن آیدل شود اصلا" نمی دانست که عجیب و غریب است .

نیکی میناژ قبل از اینکه وارد برنامه امریکن آیدل شود اصلا" نمی دانست که عجیب و غریب است اما وقتی کار خود را در این برنامه شروع کرد وعکس العمل مردم نسبت به رفتارها و نظراتش را دید ، متوجه شد که از نظر دیگران کمی عجیب است.

این خواننده جوان بعد از اینکه متوجه شد مردم به برخی از نظرات اوبه عنوان داور این برنامه ، واکنش های غیر معمول و عجیبی نشان می دهند به فکر فرو رفت اما با اینحال تاکید کرد که او در زندگی واقعی هم درست همانند رفتارش در برنامه امریکن آیدل است.

او در این باره گفت:« قبلا" نمی دانستم که شاید کمی عجیب و غریب باشم اما وقتی واکنشهای مردم را در برنامه امریکن آیدل دیدم متوجه شدم که از نظر مردم عجیب هستم . من در این برنامه از نظر خودم خیلی عادی هستم و همانطوری رفتار می کنم که در زندگی واقعی روزمره خودم رفتار می کنم اما ظاهرا" از نظر مردم رفتارهای من به نوعی عجیب است.»

« مثلا" وقتی از یکی از شرکت کننده های برنامه با نام هریسون درخواست کردم با من ازدواج کند به نظر خودم اصلا" کار عجیبی انجام ندادم اما حالا وقتی به گذشته نگاه می کنم می بینم تا بحال هیچ کدام ازداورها در برنامه زنده به یک شرکت کننده پیشنهاد ازدواج نداده است.»

« در کل از اینکه مردم به چیزها و حرفهایی که از نظر من خیلی عادی هستند واکنش ها ی تند و غیر معمولی نشان می دهند خیلی تعجب می کنم.»

ستاره هایی که از پرداخت مالیات فرار کردند و...

در اینجا تعدادی از ستاره هایی که از پرداخت مالیات فرار کردند و توسط اداره کل مالیات های درون مرزی (IRS) جریمه شدند و حبس مال دریافت کردند را مشاهده می کنید.

روز پانزدهم آوریل که می شود زمان پرداخت مالیات بر درآمد درون مرزی می رسد. ولی پرداخت مالیات آسان نیست، به خصوص اگر ثروتمند و مشهور باشید! در اینجا تعدادی از ستاره هایی که از پرداخت مالیات فرار کردند و توسط اداره کل مالیات های درون مرزی (IRS) جریمه شدند و حبس مال (قانونی که برای ضمانت پرداخت مالیات برای بزهکاران مالیاتی وضع می شود) دریافت کردند را مشاهده می کنید.

لیندزی لوهان

اشتباهات این هنرپیشه فیلم "Scary Movie 5” چندبرابر شده است و تعجب نکردیم وقتی شنیدیم که لوهان در 26 سالگی نه تنها یک بار بلکه سه بار حبس مال دریافت کرده است. ایالت کالیفرنیا ادعا می کند که "لیلو" 56717.90 دلار مالیات بر درآمد پرداخت نشده برای سال 2011 دارد و IRS ادعا کرده است که او 93701.57 دلار برای سال 2009 و 140203.30 دلار برای سال 2010 مالیات بر درآمد پرداخت نشده دارد. بنابر گزارش ها، همبازی او، چارلی شین، صورتحساب های سال 2009 لوهان را با یک چک 100 هزار دلاری پوشش داده، ولی لوهان هرگز این موضوع را تأیید نکرد.

نیکولاس کیج

فلاکت های مالیاتی کیج فقط پولی نبود، که البته مبلغ زیادی هم برایش مالیات بریدند! این بازیگر یک بار 14 میلیون دلار به IRS بدهکار شد، ولی در آوریل 2012 توانست 6.25 میلیون دلار آن را بپردازد. او که به خاطر املاکش مالیات زیادی باید پرداخت می کرد مجبور شد 4 تا از خانه هایش را ضبط رهن کند (که البته همه آنها فروخته شدند) و مجبور شد از شر قصر 28 اتاقه اش در آلمان هم خلاص شود. این بازیگر سالهاست که بی وقفه در فیلم ها بازی می کند تا صورتحساب هایش را بپردازد، ولی از آنجائیکه هنوز جریمه سنگینی مانده که باید پرداخت شود، او منتظر اکران شدن "National Treasure 3, 4 and 5” است.

مارتا استوارت

استاد آشپزی و دکوراسیون منزل در آمریکا از سال 2004 تا 2005 بخاطر محکوم شدن به جرم دروغ گفتن به بازرسین فدرال در مورد تجارت سهام، 5 ماه زندانی شد و شش ماه را در حبس خانگی گذراند. علاوه بر اینها، این غول برنامه های سبک زندگی نتوانست مالیات 220 هزار دلاری منزلش در نیویورک را پرداخت کند و ادعا کرد که زمان زیادی را در آن خانه نگذرانده است و در نتیجه چیزی بدهکار نیست. بهانه خوبی بود مارتا!

ویزلی اسنایپس

این بازیگر فیلم "Blade” به دلیل عدم پرداخت مالیات بین سال های 1999 و 2001، 28 ماه زندان و حبس خانگی کشید. او با یک گروهی رادیکال ضد-مالیاتی ارتباط داشت که با مسئولین IRS چالش داشت و مالیات 14 میلیون دلاری بر درآمدهای خود را پرداخت نکرد. اسنایپس که در سال 2008 به فرار از سه سال مالیات محکوم شد، در سال 2010 وارد ندامتگاه پنسیلوانیا شد و انتظار می رود که تا 19 جولای تحت حبس خانگی بماند.

پاملا اندرسون

این خانم تاریخچه ای طولانی در مورد مالیات دارد. او در دسامبر 2012، دو بار حبس مالیاتی دریافت کرد – یک بار از IRS که ادعا کرده بود این خانم حدود 300 هزار دلار مالیات پرداخت نشده برای سال 2011 دارد و یک بار دیگر از ایالت کالیفرنیا با این ادعا که او 112 هزار دلار در ازای ستاره های جذاب، بدهکار است. ولی این کل ماجرا نیست. در سال 2009، یک حبس مال دیگر به مبلغ 1.7 میلیون دلار برای اندرسون وضع شد، و نام او در لیست "500 مؤدیان مالیاتی بزهکار" کالیفرنیا قرار گرفت.

مایک تایسون

در سال 2004، تایسون با دردسر مالی سنگینی روبرو شد. و 18 میلیون دلار به IRS بدهکار شد و 20 میلیون دلار دیگر نیز به طلبکاران دیگر و همسر سابقش، مونیکا ترنر، بدهکار شد. قهرمان سابق سنگین وزن جهان با پولی که مسابقات مشت زنی حرفه ای بدست آورد توانست بدهی اش را صاف کند و وجهه خود را با حرفه بازیگری ارتقا دهد.

مارک آنتونی

این آوازخوان لاتین عادت دارد که از زیر مالیات شانه خالی کند. در سال 2010، آنتونی که آن زمان هنوز همسر جنیفر لوپز بود، 3.4 میلیون دلار به IRS بدهکار شد و یک حبس مال بر ملک عظیم او در لانگ آیلند نیویورک وضع شد. سه سال طول کشید تا با پرداخت 2.5 میلیون دلار از بدهی 15.5 دلاری مالیات بر درآمد او در مدت 5 سال، در سال 2007 به حکومت فدرال و ایالتی، خبر جرم او بخوابد.

لیونل ریچی

لیونل ریچی یکی از خوانندگانی است که آلبوم هایش جزو پرفروش ترین آلبوم های همه زمان ها بوده است ولی او هم با مالیات مشکل دارد. این خواننده در آوریل 2012 بعد از آنکه فهمید IRS 1.1 میلیون دلار برای مالیات های پرداخت نشده در سال 2010، برایش حبس مال بریده است، اعلام کرد: «به تازگی خبر این موضوع به من داده شده و خیلی زود به آن رسیدگی کردم.»

استیفن بالدوین

بالدوین در ماه مارس بخاطر عدم پرداخت مالیات بر درآمد سه سال به ایالت نیویورک مجرم شناخته شد و یک صورتحساب 400 هزار دلاری برایش نوشتند. ولی تحت شروطی که با دادگاه تعیین کرد، بجای آنکه زندان برود، قول داد که در عرض یک سال به شرط کار کردن، بدهی اش را بپردازد. او تا حالا 100 هزار دلار پرداخت کرده است. او اظهار داشت: «من توصیه های بدی از وکلایم دریافت کردم...»

هایدی مونتاگ و اسپنسر پرات

در سال 2010، این زوج با این واقعیت روبرو شدند: نزدیک بود ورشکست شوند و 2 میلیون دلار بدهی مالیاتی داشتند. پرات گفته بود: «ما نابالغ بودیم و بیشتر نگران شهرت خودمان بودیم تا کسب و کارمان. باید صبر می کردیم تا آبها از آسیاب بیفتد.»

بیشترین دستمزدهای بازیگران در تاریخ هالیوود

در اینجا سوپراستارهایی را برمی شماریم که بیشترین دستمزدهای بازیگری را در تاریخ هالیوود دریافت کرده اند

همه می دانند که بازیگران درجه یک هالیوودی دستمزدهای مولتی میلیون دلاری دریافت می کنند، و فقط دستمزدهای بالا نیست، آنها طرفداران فراوان، جت های اختصاصی، مهمانی های بزرگ و هزاران امتیاز دیگر دارند. ستاره های درجه یک برای یک فیلم به راحتی 10 تا 20 میلیون دلار می گیرند. ولی ما در اینجا به بالاترین دستمزدهای تاریخ هالیوود اشاره می کنیم.

برای آنکه بازیگری بتواند از یک فیلم سینمایی ثروتی عظیم بدست آورد، به چیزی بیش از دستمزد بالا نیاز دارد. حتی اگر بازیگری مانند آدام سندلر از هر فیلمی که بازی می کند 20 میلیون دلار در بیاورد، این برایش کافی نیست. اگر می خواهید در هالیوود ثروت فراوانی بدست آورید، به یک چیز نیاز دارید و آن امتیاز است. امتیاز به درصدی از درآمدهای یک فیلم سینمایی گفته می شود که فرد طلبکار است. برای مثال، اگر برد پیت یک فیلم بازی کند، ممکن است 10 امتیاز (10 درصد) از درآمد فیلم را علاوه بر دستمزد 20 میلیون دلاری طلب کند. این یعنی او 10 درصد از درآمد ناخالص فیلم سینمایی ("امتیاز ناخالص" یعنی قبل از هزینه ها، "امتیاز خالص" یعنی بعد از هزینه ها) می گیرد. بنابراین اگر این فیلم سینمایی 100 میلیون دلار دربیاورد، برد پیت 10 میلیون دلار دیگر هم می گیرد. البته مدیران استودیوهای تولید فیلم فقط به دایره کوچکی از بزرگترین و پردرآمدترین ستاره های دنیا امتیاز می دهند.

با توجه به همه این نکات در اینجا سوپراستارهایی را برمی شماریم که بیشترین دستمزدهای بازیگری را در تاریخ هالیوود دریافت کرده اند:

1. تام کروز – 290 میلیون دلار از فیلم های "مأموریت ناممکن 1، 2، 3 و 4"

تام کروز یکی از ثروتمندترین بازیگران در هالیوود است به یک دلیل: او هرگز در فیلمی بازی نمی کند که از سود ناخالص آن درصد زیادی دریافت نکند. این موضوع گاهی هم مسئله ساز شده است به خصوص وقت هایی که فیلم های او زیاد فروش نداشتند. ولی اغلب مواقع، آقای کروز همیشه موفق شده است فیلم پرفروشی برای خودش دست و پا کند. پردرآمدترین نقش او تابحال نقش مأمور ایتان هانت در مجموعه فیلم های مأموریت ناممکن بوده است. کمپانی تولید فیلم کروز حقوق او در این فیلم ها را بررسی کرده و سپس هر چهار فیلم را تولید کرد. این باعث شد که کروز از فیلم اول 70 میلیون دلار، از فیلم دوم 75 میلیون دلار، از فیلم سوم 75 میلیون دلار و از فیلم چهارم 70 میلیون دلار درآمد داشته باشد. این یعنی کروز جمعاً 290 میلیون دلار دریافت کرده که بیشترین دستمزدی بوده که تابحال یک بازیگر دریافت کرده است.

2. کیانو ریوز – 262 میلیون دلار از فیلم های "ماتریکس 1، 2 و 3"

آیا می دانستید که قبل از کیانو ریوز، نقش "نیو" به ویل اسمیت پیشنهاد شده بود؟ نه تنها ویل اسمیت یک نقش استثنائی در یکی از بزرگترین فیلم های 20 سال گذشته را از دست داد، بلکه دستمزد 262 میلیون دلاری را نیز از دست داد. اشتباه نشنیدید، کیانو ریوز برای سه گانه ماتریکس 262 میلیون دلار دریافت کرد. او برای فیلم اول 10 میلیون دلار به علاوه 10 درصد از درآمد ناخالص گرفت. ماتریکس 1 در نهایت 460 میلیون دلار در کل دنیا فروش کرد که در کل 56 میلیون دلار آن به ریوز رسید. برای هر کدام از فیلم های دوم و سوم هم او 15 میلیون دلار دستمزد به علاوه 15 درصد از کل فروش فیلم ها را گرفت. ماتریکس 2 742 میلیون دلار در کل دنیا فروخت و 126 میلیون دلار عاید ریوز کرد. فیلم سوم 430 میلیون دلار فروخت و 80 میلیون دلار آن به ریوز رسید. این یعنی برای سه گانه ماتریکس، ریوز 262 میلیون دلار گرفت. دستمزد 126 میلیون دلاری کیانو ریوز برای فیلم دوم ماتریکس بالاترین دستمزدی که یک بازیگر برای تنها یک فیلم تابحال گرفته است.

3. جانی دپ – 185 میلیون دلار از فیلم های "دزدان دریایی کارائیب 1، 2، 3 و 4"

در ماه جولای گذشته، یک وبلاگ سینمایی اعلام کرد که جانی دپ از 4 فیلم دزدان دریایی کارائیب، 350 میلیون دلار درآمد داشته است. تنها منبعی که ذکر شده بود این بود: فردی آگاه از قراردادهای او. کمپانی دیزنی فوراً این ادعا را رد کرد و این رقم را کاملاً نادرست شمرد. حقیقت این است: جانی دپ برای فیلم اول 20 میلیون دلار، برای فیلم دوم 60 میلیون دلار، برای فیلم سوم 50 میلیون دلار و برای فیلم چهارم 55 میلیون دلار دریافت کرد. گمانه زنی ها حاکی از آن است که برای فیلم پنجم جانی دپ چیزی حدود 95 میلیون دلار می خواهد و از فروش دی وی دی ها و فروش گیشه هم سهم می خواهد.

4. بروس ویلیس – 120 میلیون دلار از فیلم "حس ششم"

برای آنکه بروس ویلیس، یکی از بزرگترین ستاره های سینمایی روی کره زمین را متقاعد کنید که در فیلمی غیرعادی در مورد مرده ها بازی کند که کارگردان آن فرد ناشناسی بدون سابقه کاری است، استودیوی تولید آن فیلم باید 14 میلیون دلار به علاوه 17 درصد از امتیاز ناخالص را به او پیشنهاد کند. همه ما حالا می دانیم که فیلم "حس ششم" یک فیلم پرفروش بود که در کل دنیا 670 میلیون دلار فروخت. این یعنی علاوه بر دستمزد 14 میلیونی، 106 میلیون دلار دیگر هم به حساب بانکی بروس ریخته شد. از اینها گذشته ویلیس وقتی در این فیلم بازی می کرد هزینه 450 هزار دلاری جت اختصاصی برای رفت و آمد او هم پرداخت می شد. همبازی ویلیس در این فیلم، هیلی جوئل اوسمنت، فقط و فقط 150 هزار دلار دستمزد گرفت و جت اختصاصی هم درخواست نکرد.

5. تام هنکس – 100 میلیون دلار از فیلم "War of the Worlds”

6. تام هنکس – 70 میلیون دلار از فیلم "Forest Gump”

وقتی که تولید این فیلم به کمبود بودجه خورد، هنکس نیمی از دستمزد 10 میلیون دلاری اش را به ازای 10 درصد سهم از درآمد ناخالص فیلم به آنها برگرداند. این کار عاقلانه او باعث شد که او 70 میلیون دلار دیگر به علاوه جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کند.

7. هریسون فورد – 65 میلیون دلار از فیلم های "Indiana Jones” و "Kingdom of Crystal Skull”

این باید بیشترین دستمزد برای یک فیلم کاملاً وحشتناک باشد. بدون شرح!

8. جک نیکولسون – 60 میلیون دلار از "Batman”

جک نیکولسون برای اینکه در فیلم بتمن در سال 1989 بازی کند، قرارداد خوبی بست. او قبول کرد که بجای دستمزد معمول 10 میلیون دلاری اش، 6 میلیون دلار بگیرد و در عوض از درآمد ناخالص فیلم هم سهم داشته باشد. وقتی این فیلم سینمایی 411 میلیون دلار فروش کرد، نیکولسون 60 میلیون دلار دیگر هم دریافت کرد که در آن زمان رکورد بزرگی بود.

9. آدام سندلر – 60 میلیون دلار از "Anger Management”

سندلر برای این فیلم سینمایی 20 میلیون دلار دستمزد گرفت و 25 درصد هم از درآمد ناخالص آن را هم دریافت کرد.

10. لئوناردو دی کاپریو – 59 میلیون دلار از فیلم "Inception”

11. ویل اسمیت – 54 میلیون دلار از فیلم "Bad Boys II”

12. رابرت داونی جی. آر. – 50 میلیون دلار از فیلم "Avengers”

13. ویل اسمیت – 44 میلیون دلار از فیلم "مردان سیاه پوش 2"

14. لئوناردو دی کاپریو – 40 میلیون دلار از فیلم "تایتانیک"

15. تام هنکس – 40 میلیون دلار از فیلم "نجات سرباز رایان"

16. جانی دپ – 40 میلیون دلار از فیلم "آلیس در سرزمین عجایب"

*** مل گیبسون – 400 میلیون دلار از فیلم "مصائب مسیح"

در واقع گیبسون این دستمزد را برای کارگردانی این فیلم دریافت کرد نه بازیگری، به همین دلیل او را در لیست قرار ندادیم. زمانی که هیچ استودیوی فیلمسازی حاضر نبود بودجه این فیلم را تأمین کند، گیبسون 45 میلیون دلار از جیب خودش برای تولید و تبلیغات این فیلم هزینه کرد. البته با توجه به اینکه این پول نیمی از کل دارایی خالص او در آن زمان بود، در واقع او ریسک کرد. از آن طرف، بخاطر تأمین بودجه فیلم از جیب خود، 50 درصد از سود گیشه را برداشت که در نهایت این درصد معادل 300 میلیون دلار شد. 75 میلیون دلار دیگر از فروش دی وی دی ها و 25 میلیون دلار هم از بازاریابی آن، به مبلغ فوق اضافه کنید. جمعاً 400 میلیون دلار در ازای یک ریسک!

همزمان با روز مادر در اروپا و آمریكا ، مجله «مادران شاغل» آنجلینا جولی را به عنوان قدرتمندترین مادر حوزه سرگرمی و سینما معرفی كرد.

«آنجلینا جولی» به عنوان بهترین و قدرتمندترین مادر شاغل سال 2013 در حوزه سینما معرفی شد.

مجله «مادران شاغل» (working mother) نام 50 نفر از قدرتمندترین مادران سال 2013 را همزمان با 12 مه (روز مادر در اروپا و آمریكا) اعلام كرد كه در میان آنها نام تعدادی از مادران هالیوودی نیز به چشم می خورد.

«آنجلینا جولی» با 6 كودك عنوان قدرتمندترین مادر شاغل سال 2013 را در حوزه سرگرمی و سینما بدست آورد. او نه تنها به وظایف مادرانه خود پایبند است بلكه در كنار آن حضور در عرصه های اجتماعی ، سیاسی ، خیریه ، كارگردانی و بازیگری را در فهرست وظایفش قرار داده است.

در حوزه سرگرمی و موسیقی ، «جسیكا سیمپسون» ، «گوئن استفانی»، «بیانسه»، «تینا فی»، «جنیفر لوپز» و «ماری كری» نیز عنوان قدرتمندترین مادران سال 2013 را بدست آوردند.

۱۰ نمونه از بهترین هنرپیشگان ژانرهای چندگانه

برخی از بازیگران در فیلم های مختلف خود، بازی در ژانرهای متفاوت و گاه صد درصد متضاد را تجربه کرده اند. شاید بتوان این موضوع را بر توانایی بازیگری آن ها حمل کرد. در عین حال گاهی بازیگران تنها در یک نقش و ژانر ثابت ظاهر می شوند که می تواند برای برخی از بینندگان خسته کننده باشد.

۱۰-LEONARDO DICAPRIO

لئوناردو دی کاپریو نمونه ی یک “هنرپیشه روش” است. به این معنی که هنرمندی است که پیرامون نقش مورد نظرش تحقیق می کند و آن را در بازی خود و زندگی واقعی تعمیم می دهد. او فقط ۱۹ سال داشت که از خانه ی نگهداری نوجوانان ذهنی دیدار کرد تا بداند چگونه در فیلمش رفتار کند. وی در بسیاری نقش های مختلف و متفاوت حضور موفق داشته است.

۹-Johnny Depp

جانی دپ یکی از محبوبترین هاست. وی بیشتر به خاطر ایفای نقشش در سری فیلم های “دزدان دریایی کارائیب” و فیلم “آلیس در سرزمین عجایب” شناخته شده است اما در کارنامه ی بازیگری خود نقش های بسیار، از یک قهرمان تاریخی گرفته تا یک تبهکار را دارد. او همچنین توانایی خود را در بازیگری صدا به اثبات رسانیده است.

۸-Matt Damon

مت دیمون گستره ی دیوانه واری از نقش های متفاوت بازیگری را در کارنامه خود دارد. یک روز او مرد معمول و خوبی است و در روز دیگر یک جاسوس بین المللی است. او نیز یک بازیگر روش است. او برای بازی در فیلم “خبرچین” مجبور بود برای مدت طولانی رژیم غذایی پیتزا، همبرگر و آبجوی تیره را داشته باشد.

۷-CASEY AFFLECK

وی برادر کوچکتر بن افلک است. کیسی افلک هنرپیشه ی شگفت انگبزی است. گرچه به اندازه برادرش فیلم بازی نکرده است اما نقش های خود را به خوبی ایفا کرده است. وی به خاطر بازی در فیلم “ترور جسی جیمز” مشهور شد. همچنین استعداد خود را در بازی در فیلم شیرینی آمریکایی” American Pie” نشان داد.

۶-MARK WAHLBERG

وی نقش های بسیار متنوعی را بازی کرده است. فیلم “ترس” او را به یاد بیاورید. او مخاطبان را با عملکرد فوق العاده ی خود در آن فیلم واقعا می ترساند. به عقیده بسیاری از کارشناسان او بهترین بازی خود را در فیلم “رفتگان” انجام داده است هرچند در آثار درخشان دیگری نیز ایفای نقش کرده است.

۵- EDWARD NORTON

ادوارد نورتون به ویژه در بازیگری فوق العاده است. وی هر نقشی را که به عهده گرفته است با عملکرد درخشان به پایان برده است. نقش زیبای او در فیلم “اژدهای قرمز” به یاد ماندنی است. وی در فیلم “سنگ” طوری بازی می کند که انسان گمان می کند او واقعا یک جنایتکار فلسفی است. همچنین او در فیلم “باشگاه مبارزه” خارق العاده بازی می کند.

۴-TOM CRUISE

وی مردی شکست ناپذیر در تحت تاثیر قرار دادن مخاطبان خود است. وی نقش های بسیار متنوع را در معنای کامل کلمه خوب بازی کرده است. او نیز یک بازیگر روش است. به همین دلیل است که می تواند این نقش های متنوع را به خوبی کار کند. نقش زیبای او را در فیلم اپرا به خاطر بیاورید تا به هنر او پی ببرید.

۳-JOAQUIN PHEONIX

هرچند او یک هنرپیشه بزرگ به معنای واقعی کلمه نبود اما بعد از آنکه در یک فیلم به ستاره سینما تبدیل شد هرگز از تحت تاثیر قرار دادن بینندگان دست نکشید. وی بازنشستگی خود را از بازی در سینما اعلام کرده بود اما در سال ۲۰۱۰ بازگشت و در یک فیلم مستند به نام “من هنوز اینجا هستم” ظاهر شد.

۲-CHRISTIAN BALE

او احتمالا از شناخته شده ترین بازیگران در سینمای این روزها به یمن بازی در فیلم “بتمن” است. نقش او محدود به نوع ابرقهرمان بود البته او قادر به نشان دادن طیف بسیار گسترده تری بود. جالب است بدانید زمانی او ۶۰ پوند وزن برای بازی در نقش یک معتاد در یکی از فیلم ها از دست داده است. بهترین بخش این مساله آن بود که او از آن وزن از دست رفته برای بدست آوردن نقش خود را در بتمن سود برد.

۱-JOHN C. REILLY

مطمئنا از دیدن نام او به عنوان نفر اول تعجب کرده اید ولی باید گفت انصاف رعایت شده است. او شایستگی خود را در فیلم های کمدی، دراماتیک و جدی به اثبات رسانیده است. وی نقش های متنوع بسیاری را به خوبی کار کمدی بازی کرده است. در واقع او بیش از انتظار ظاهر شده است و به همین دلیل در رتبه اول قرار گرفته است.

سوء قصد به جان جنیفر لوپز

منابع خبری با اعلام این خبر افزودند “جنیفر لوپز” در حین ساخت تازه ترین کلیپ خود در ایالت فلوریدا آمریکا با تیراندازی فردی ناشناس روبرو شد.

براساس گزارش منابع خبری پس از این حادثه روند ساخت کلیپ جدید “لوپز” متوقف شد و وی هم در گفتگو با رسانه ها تیراندازی را غیر عادی برشمرد.

گزارش های اولیه حاکی از آن است که پس از تیراندازی پلیس ایالت فلوریدا به سرعت در مکان واقعه حضور یافته وفرد تیرانداز به سمت “جنیفر لوپز” از محل گریخته است.

عده‌ای از بازیگران هالیوودی از جمله بالی بالدوین در حمایت از ابقای کشتی در بازی‌های المپیک، در دیدار کشتی‌ای که قرار است میان ایران، آمریکا و روسیه در لس‌آنجلس برگزار شود، حضور می‌یابند.

عده‌ای از بازیگران هالیوودی از جمله بالی بالدوین در حمایت از ابقای کشتی در بازی‌های المپیک، در دیدار کشتی‌ای که قرار است میان ایران، آمریکا و روسیه در لس‌آنجلس برگزار شود، حضور می‌یابند.

در این دیدار که در حمایت از ابقاء کشتی در بازی‌های کشتی و برای اولین بار طی 30 گذشته انجام می‌شود، عده‌ای از بازیگران هالیوودی نیز حضور خواهند یافت. بیلی بالدوین، بازیگر مشهور هالیوود و کسی که خود در دوران تحصیلات دانشگاهی‌اش به طور حرفه‌ای کشتی می‌گرفته است، از جمله این بازیگران است.

وی در مصاحبه اخیر خود با خبرگزاری آسوشیتدپرس گفته است: تو می‌توانی این مرد جوان را از دنیای کشتی بگیری و نمی‌توانی کشتی را از او بگیری. از دیگر بازیگرانی که در این مراسم که 19 می (29 اردیبهشت) در لس‌آنجلس برگزار می‌شود، حضور خواهند یافت، می‌توان به «تام آرنولد»، «ماریو لوپز»، «متیو مودین»، «جی موهر» و «نات پارکر» اشاره کرد. همچنین عده‌ای از ورزشکاران هنرهای رزمی نیز در این مراسم حضور خواهند داشت.

ستاره های جوان و کم سن و سال هالیوود چه ماشینی دارند!

جاستین بیبر- فیسکر کارما

ستاره مشهور پاپ ، جاستین بیبر به هیچ وجه با اتومبیل های شاخص بیگانه نیست. او تصادف کوچکی نیز با یک اتومبیل مشکی فراری F430 داشت که از دوستش یوشر قرض گرفته بود. او همچنین صاحب یک کادیلاک CTS-V به سبک بتمن است.او اتومبیل فیسکر کارما را به عنوان یک هدیه از مدیر برنامه هایش اسکوتر بران دریافت کرد و به خاطر سرعت بالا نیز در جولای 2012 جریمه شد.

زاک افرون- پورشه کاین

این خواننده و بازیگر بی شک در دسته دوستداران اتومبیل های آئودی قرار دارد. او اخیرا صاحب یک اتومبیل A6 و S6 و... بوده و در سال 2011 نیز یک کوپه S5 داشت. در این تصویر او با همکار بازیگرش ونسا هادجنز در اتومبیل کرایه ای اش پورشه کاین دیده می شود. این اتومبیل بیشتر مخصوص جاده است و همچنان یکی از اتومبیل های رایج در بین هالیوودی ها باقی مانده است.

مایلی سایرس – مرسدس بنز SL550

مایلی زمانی که دختر کوچکتری بود بیشتر با اتومبیل های دخترانه تر رانندگی می کرد، به گزارش پارس ناز مانند اتومبیل پورشه کاین GTS مادرش یا اتومبیل کوچک و سیاه رنگ تویوتا پریوس خودش که معتقد بود اتومبیلی است که بسیار با محیط دوست سازگار است. ولی اکنون مایلی سایرس که خانمی بزرگ تر شده است مرسدس بنز SL550 نظیر مدل سیاه رنگ تصویر و یا مدل سفید آن را که در اوایل سال 2012 خریداری کرد را سوار می شود.

سلنا گومز- فورد اسکیپ هیبرید

در سال 2008، زمانی که هنوز سلنا به سن قانونی رانندگی نرسیده بود به این اتومبیل اشاره کرد. در سال 2009 او تصمیم گرفت که اولین اتومبیلش اسکیپ باشد و گفت :"بیشتر مردم آن را ماشین مادر اسکوتر می خوانند ولی من فکر می کنم اتومبیل ایمنی است."، رویای این خواننده به حقیقت پیوست و در سال 2009 صاحب یک فورد اسکیپ نقره ای شد.

ونسا هادجنز- آئودی S4 کابریولت

همانند نامزد سابقش زاک افرون ، این بازیگر نیز به اتومبیل های آئودی وفادار است و خودش دو اتومبیل S4 و S5 دارد. در سال 2008 نیز او یک لکسوس 400h داشت که اولین اتومبیل لوکس هیبرید SUV محسوب می شود. او تاکنون چندین تصادف مکرر داشته که هیچ یک جدی نبوده ولی همگی آنها خجالت آور بوده است.

اشلی تیسدل – پورشه باکستر S

سلیقه اشلی کمی با آنچه که به نظر می رسید تفاوت داشت و این ستاره یک پورشه باکستر را به عنوان اتومبیل شخصی اش انتخاب کرده است. این اتومبیل کمی از مدل قبلی او کوچک تر است ولی یک گام در انتخاب اتومبیلی همانند ستاره ها جلوتر است. در این تصویر تیسدل همراه همکار بازیگرش ونسا هادجنز دیده می شود.

قضیه اسپرم اهدا شده با مایکل جکسون

یک هنرپیشه انگلیسی ادعا میکند پدر واقعی فرزندان مایکل جکسون است و به خاطر اثبات حرفش حاضر است آزمایش "دی ان ای " انجام دهد.

این مرد 54 ساله که "مارک لستر" نام دارد بیش از 30 سال از دوستان نزدیک مایکل جکسون بوده است، او ادعا میکند با اهدای اسپرم خود به مایکل و همسرش به او کمک کرده است تا آنها فرزندانی داشته باشند. او به خبرنگاران گفته است : من بدون اجازه بچه ها اقدام به انجام تست تشخیص والد نخواهم کرد، اما هنگامیکه آنها به سن قانونی برسند و از من بخواهند مطمئنا حرفهایم را اثبات خواهم کرد، من بچه ها را مجبور به انجام کاری نمیکنم فقط میخواهم همانطور که به مایکل قول دادم پدرخوانده آنها باشم. او اضافه میکند دختر 18 ساله من "اولیویا" کاملا شبیه "پاریس" دختر مایکل است و این خود شاهدی بر ادعای من میباشد.

سمت راست دختر مایکل جکسون و سمت چپ دختر مردی که ادعا می کند

آقای لستر از سن 8 سالگی حضور در سینما را تجربه کرده است و از سال 1978 با مایکل جکسون دوستان نزدیکی بوده اند.

او در مصاحبه جنجالی اش گفته است بعد از تولد سومین فرزندم مایکل از من خواست با اهدای اسپرم کمک کنم تا همسر او "دبی رو" صاحب فرزند شود و من این کار را برای او انجام دادم اما هرگز به صورت رسمی صحبتی از این ماجرا به میان نیامده است. او اضافه میکند این اتفاق سه بار تکرار شد و حالا من میخواهم به همه نشان دهم که صحبت های من درست است.

گفتنی است سابقا بادی گارد انگلیسی مایکل جکسون ادعا کرده بود که پدر فرزند سوم اوست و در سال 2001 اسپرم خود را به او اهدا کرده است.

آنجلیناجولی بازیگر مشهور هالیوودی اعلام کرد که پزشکان از بیم وجود سرطان پستان یا تخمدان او را تحت عمل “واستکتومی” قرار دادند.

جولی با انتشار مقاله ای در روزنامه نیویورک تایمز آمریکا با افشای این مطلب افزود که پزشکان مشکوک بودند به احتمال ۸۷ درصد ریسک ابتلابه سرطان پستان و به احتمال ۵۰ درصدبه سرطان تخمدان را دارا است.

جولی ۳۷ ساله افزوده است که پزشکان در ۲ فوریه سال جاری میلادی(اواسط بهمن ۱۳۹۱) متوجه ریسک سرطان او شده اند و وی دو هفته بعد از این تاریخ در اواخر بهمن ماه تحت عمل جراحی قرار گرفته است.

جولی نوشته است:” تصمیم گیری در این باره اصلا آسان نبود اما در نهایت تصمیم گرفتم با انجام عمل جراحی ریسک سرطان را به حداقل ممکن برسانم.”

جولی در این مطلب با اشاره به اینکه مادر ۵۶ ساله اش بیش از ۱۰ سال است که با سرطان در جدال است، نوشت که با تصمیم گیری سریع درباره عمل جراحی خواسته تا فرزندانش بی مادر نشوند.

هنرمندان ایرانی

ملاحظاتی درباره مرگ «عسل بدیعی»

عصبانیت بهزاد فراهانی از شایعه‌‌پراکنی علیه گلشیفته فراهانی!

رازهایی که از ستاره‌ها نمی‌دانید

ملاحظاتی درباره مرگ «عسل بدیعی»

چه کسی گفته ما موظفیم و اجازه داریم در دقایق اولیه انتشارِ خبرِ درگذشت کسی، به سرعت و پیش از اظهار نظر پزشک، دلیل و یا شیوه مرگ را – بر اساس شایعات - اعلام کنیم و چون بنده خدا جوان بوده، انواع و اقسام...

روزگاری در این سرزمین کسی که دارفانی را وداع می‌گفت، جدا از رنگ و‌ نژاد و زبان و جنس و سن و مسلک و مرامش، قدری احترام داشت. می‌گفتند پشت سر مرده - حتی آن‌ها که فسق و فجور اثبات شده مشهود داشته‌اند - نباید حرف زد چرا که دستش از دنیا کوتاه است.

می‌گفتند مرده نباید روی زمین بماند و یادم هست در گذشته نزدیک - و حتی همین حالا - اگر کسی فوت می‌کرد و تابوتش را در مسیر می‌بردند و دورِ تابوت خلوت بود، مردم کوچه و بازار بی‌آنکه بدانند شخصِ درگذشته کیست و بنشینند اعمالش را حساب و کتاب کنند، سراسیمه به همراهی پیکرش می‌شتافتند و زیر تابوتش را می‌گرفتند.

یا کمتر دیده‌ایم کسی سر مزار تازه گذشته‌ای بخندد و یا به صراحت از مرگش ابراز خوشحالی کند. حتی برخی همین حالا هم وقتی در قبرستان راه می‌روند سعی می‌کنند پا رو قبور نگذارند و از میان آن‌ها عبور کنند که حرمت مرده نشکند؛ هرکس که می‌خواهد باشد.

هیچکس جز خدا نمی‌تواند به ارزیابی و ارزشیابی عملکرد بنده‌اش بپردازد چرا که هیچکس اطلاعات کاملی از قلب و روح و ذهن و اعتقاد و عملکرد واقعی او که مرده، ندارد و هیچکس نظر خداوند را درباره هیچکس نمی‌داند!

از همین رو آن‌ها که عاقل‌تر و منطقی ترند، سعی می‌کنند با یک «خدابیامرزدش» یا یک «روحش شاد» و یک فاتحه یا یک دقیقه سکوت به او که درگذشته حرمت بگذارند، به بازماندگانش تسلیت بگویند، همدردی کنند و بدون هیچ قضاوتی، بقیه ماجرا را به خداوند وابگذارند، فارغ از مذهب و مسلک. حتی اگر به خدا معتقد نیستند، لااقل مرده را به حال خود‌‌ رها کنند و بگذرند.

اما نمی‌دانم چه بر سرِما آمده که با فوت یک انسان، به جرم سر‌شناس بودن و به بهانه آنکه نابهنگام درگذشته است، به خودمان اجازه می‌دهیم با انواع و اقسام احکام باربط و بی‌ربط، او را و حتی مرگش را قضاوت کنیم بی‌آنکه کوچک‌ترین اطلاعی از زندگی و خلوت آن آدم و جزییات ماجرای فوت او داشته باشیم. تازه به راحتی پیشگویی تخصصی هم می‌کنیم، تو گویی پزشکی هستیم که از ساعت‌ها پیش از مرگ تا پس از آن هر لحظه همراه و هم نفس او بوده‌ایم. این ماجرا چند سالی است که‌گاه حتی با بیمارشدن یک ورزشکار و یا سینماگر هم دارد اتفاق می‌افتد.

چه کسی گفته ما موظفیم و اجازه داریم در دقایق اولیه انتشارِ خبرِ درگذشتِ کسی، به سرعت و پیش از اظهار نظر پزشک، دلیل و یا شیوه مرگ را – بر اساس شایعات - اعلام کنیم و چون بنده خدا جوان بوده، انواع و اقسام دلایل غیرعادی را ردیف کنیم، گمانه زنی کنیم، حدس بزنیم، قضاوت کنیم، قصه ببافیم و بد‌تر ازهمه، تمام این‌ها را در فضای عمومی رسمی یا غیر رسمی منتشر کنیم.

آیا به صِرف اینکه به یک فضای رسانه‌ای دسترسی داریم، می‌توانیم وارد هر حریمی بشویم؟ این حق را چه کسی به ما داده است؟ چه از اهالی رسانه باشیم و چه نه، یکهو رسالت اطلاع‌رسانیمان قلمبه می‌شود، یکپا پاپاراتزی می‌شویم، مسابقه آگاهی از راز‌ها و افشای اخبار پشت پرده راه می‌اندازیم، خودمان معما درست می‌کنیم، خودمان هم حلش می‌کنیم، هرچه را هم نتوانیم در فضای رسمی رسانه‌ای منتشر کنیم، با خیال راحت در فضای مجازی و شبکه اجتماعی می‌نویسیم و دلی از عزا در می‌آوریم. و اساساً یادمان هم می‌رود که چنین موقعیتی می‌تواند برای خود ما هم پیش بیاید.

اما حالا اگر برای او که درگذشته، حرمتی قائل نیستیم، چرا به خانواده‌اش فکر نمی‌کنیم؟ آن‌ها که به هر دلیل عزیزشان را از دست داده‌اند و داغدارند و حالا باید انواع شایعات بی‌اساس را هم درباره او تحمل کنند؟ به فرزند نوجوان عسل بدیعی فکر کرده‌ایم؟

اصلا چه کسی، چه مرامی و چه منطقی به آدم‌ها اجازه می‌دهد بعد از فوت یک انسان، حتی پیش از آنکه پیکرش به خاک سپرده شود، بروند توی صفحه فیسبوکش و مهملات بنویسند و کامنت‌های بی‌ربط بگذارند؟ چه کسی گفته دمکراسی و آزادی بیان و تریبون آزاد معنایش این است؟ آخر کجای این کار اخلاقی است؟

این انسان همنوع – اصلاً هنرمند بودنش به کنار - چه آزاری به این زندگان رسانده که حالا این‌ها دارند به او و نامش و آبرویش آسیب می‌زنند؟ به جای آنکه تصمیم ارزشمند عسل بدیعی - اهدای اعضای بدن - را بستاییم و اینکه پس از مرگ به چندین نفر حیات بخشیده را قدر بگذاریم تا فرهنگ این کار ترویج شود، داریم به نام و اعتبارش و خانواده‌اش زخم می‌زنیم. چرا؟ که چه بشود؟

ضمناً این چه ماجرایی است در این شبکه اجتماعی که جدیداً همه به صفحه همه آدم‌ها دسترسی دارند و حتی اگر در فهرست دوستان طرف هم نباشند، می‌توانند مثل آب خوردن در صفحه‌اش کامنت بگذارند و منتشر کنند. پس اساساً فهرست دوستان به چه درد می‌خورد؟

با چه منطقی حالا که صاحب صفحه دستش از دنیا کوتاه است و حتی توان حذف کامنت‌های توهین آمیز را ندارد، توهین‌های نامناسب عده‌ای باید در صفحه‌اش دیده شود؟

در زمانه‌ای که آدم زنده و حریم شخصی‌اش حرمت ندارد، هنرمند هم احترام ندارد، حریم شخصی هم معنا ندارد، اخلاق هم وضعیتش روشن است، کاش لااقل معرفتش را داشتیم که به درگذشتگان و حریم شخصیشان احترام بگذاریم.

عصبانیت بهزاد فراهانی از شایعه‌‌پراکنی علیه گلشیفته فراهانی!

در حالی که چند ساعتی است شایعه قتل گلشیفته فراهانی در یک سری سایت های خبری منتشر شده بهزاد فراهانی پدر وی با تکذیب این خبر گفت:«نمی دانم کدام آدم بیماری این خبر کذب را منتشر کرده است. گلشیفته زنده و سرحال است و ساعاتی پیش با هم صحبت کردیم.»

فراهانی افزود:«جالب است برخی همه چیز همنوع خود از آبرو گرفته تا جان وی را بازیچه خبرپراکنی های خود می کنند.»

بهزاد فراهانی ادامه داد:«گلشیفته چند سالی است که از ایران مهاجرت کرده و در کشوری دیگر زندگی می کند پس دلیلی ندارد که بیخود و بی جهت به شایعه سازی برای او پرداخته و اعضای خانواده اش را نگران کنند.»

رازهایی که از ستاره‌ها نمی‌دانید

مراسم چلوکباب خوران که خانم بازیگر از آن با عنوان چلوکباب خوری جمعه‌ها نام برده است و به نظر می‌رسد چلوکباب و چلوکباب دسته جمعی خوردن یکی از علایق این بازیگر شناخته شده است.

علاقه‌مندان سینما چقدر از ستارگان محبوب خود می‌دانند؟ چقدر با خصوصیات روحی، علایق، تفکرات شخصی و دیدگاه‌های بازیگران سینما و تلویزیون که سال‌ها به تماشای فیلم‌ها و مجموعه‌هایشان نشسته اند. آشنا هستند؟ برای سال‌ها و دهه ها رابطه علاقه‌مندان میلیونی سوپراستارها با ستاره‌های پرطرفدار فقط یک طرفه بود. اینگونه بود که این علاقه‌مندان در میان مجلات، روزنامه‌ها و برنامه‌های تلویزیونی به دنبال یافتن پاسخ سوالات خود می‌گشتند و اغلب هم پاسخی برای آن‌ها نمی‌یافتند اما حالا با حضور اینترنت و به وجود آمدن شبکه‌های اجتماعی امکان ارتباط دوطرفه برای علاقه‌مندان فراهم شده است شاید آنها نتوانند سوالات خود را بپرسند اما می‌توانند در لابه‌لای اینترنت از علایق و سلیقه‌های این ستاره‌ها مطلع شوند. این مطلب هم اشاره‌ای است در مورد برخی سلیقه‌ها علایق و دیدگاه‌های چهره‌های شناخته شده سینما و تلویزیون که شاید از آن‌ها مطلع نباشید.

داستان یک شاخه گل

صابر ابر

بازیگر شناخته شده سینما و تئاتر به تازگی کارگردانی در تئاتر را هم تجربه کرده و بیشتر سال ۹۱ را به فکر کردن و فراهم آوردن مقدمات و سپس اجرای نمایش خود گذرانده است. کافی است سری به صفحه شخصی این بازیگر بزنید تا ببینید که او چقدر برای اجرای نمایشش ذوق و شوق داشته و چقدر برای آن انرژی گذاشته است. اما در صفحه شخصی صابر ابر به جز نمایش او می‌توانید چیزهای جالب دیگر هم پیدا کنید که شاید جالبترین آن‌ها عکسی باشد از یک گیاه تعجب کردید؟ در صفحه صابر ابر می‌توانید عکس گیاهی را ببینید که شاخه‌هایش از قاب پنجره خانه گذشته و وارد فضای اتاق شده است و زیر این عکس زیبا صابر ابر نوشته است به همین راحتی می‌شود خدا را دید. وقتی میاد تو اتاقت بدون اینکه خبردار شی… و البته با سر زدن به صفحه صابر ابر متوجه می‌شوید که این بازیگر گزیده کار اما شاخص و قدرتمند اهل کار خیر هم هست و همیشه یکی از اولین کسانی است که برای انجام اینگونه کارهای خیریه پیشقدم می‌شود.

چهره محبوب، جودی آبوت

مهناز افشار

بازیگر مشهور و پرکار سینما در فضای مجازی هم بسیار فعال است و البته بیشتر فعالیت‌هایش در حوزه فعالیت‌های هنری است که در انها حضور دارد اما بخشی از صفحه این بازیگر به حضورش در فعالیت‌های خیریه اختصاص دارد. مشخص است که فعالیت‌های خیریه برای این بازیگر بسیار مهم است و بخش زیادی از فکر و انرژی او در این راه صرف می‌شود. این را هم بدانید که خانم بازیگر که عمده شهرتش را مدیون حضور در سینماست به تئاتر هم بسیار علاقه دارد و حضور نکته‌ها عکس‌ها و فعالیت‌های تئاتری در صفحه او بیشتر از سینماست. آخرین نکته در مورد این بازیگر هم این است که با جستجو در اینترنت می‌توانید متوجه شوید خانم بازیگر یکی از علاقه‌مندان جودی آبوت، همان کاراکتر مشهور کارتونی هم هست.

وکالت بهتر است یا شهرت؟

حسام نواب صفوی

بازیگر خوش تیپ سینمای ایران که کمی شبیه الویس پریسلی است در سال‌های اخیر فعالیت کمی در سینما داشته علت آن هم مشغله‌های زیاد است. حسام نواب صفوی به شدت به موسیقی علاقه دارد و یک نوازنده حرفه‌ای پیانوست که به تازگی در کنسرت فرزاد فرزین هم او را همراهی کرده اما علت دوری نواب صفوی از سینما بیشتر به دلیل علاقه‌اش به موسیقی ناشی از پرداختن به شغلی است که در آن تحصیل کرده است. اگر در اینترنت جستجو کنید میتوانید عکسی از این بازیگر شناخته شده در حال گذراندن مراسم تحلیف وکالت را پیدا کنید. بله جناب بازیگر در حال‌حاضر یک وکیل حرفه‌ای است که می‌توانید برای پرونده‌های خود به او مراجعه کنید.اما جدا از وکالت که به نظر می‌رسد حالا اصلی‌ترین دغدغه حسام نواب صفوی است با جستجو در اینترنت متوجه می‌شوید که او بسیار اهل شعر هم هست و می‌بینید که نمونه‌های بسیاری از شعرهای کلاسیک و نو در میان علاقه‌مندی‌های این بازیگر اهل هنر است.

بازیگری که عاشق گل و گربه است

پریوش نظریه

بازیگر شناخته شده سینما که البته در سال‌های اخیر بسیار کم کار بوده از فعالترین افراد شناخته شده در حیطه فضای مجازی است و جالب است که برخلاف اکثریت چهره‌های شناخته شده حضور او در این حیطه به فعالیت‌های هنری‌اش محدود نمی‌شود و در واقع بخش بسیار کمی از فعالیت او در اینترنت مرتبط با دنیای هنر است. این بازیگر حضورش در اینترنت را به مجالی برای انعکاس هرکسی یا با نوشته جالبی که دیده بدل کرده است وگاه می‌توان مطالب اجتماعی و معلومات عمومی هم در صفحه او یافت اما جدا از این، حین گشت و گذار در صفحه شخصی پریوش نظریه می‌توانید ببینید که او چقدر به گل و گیاه علاقه دارد و ردپای گل و گیاه‌های مختلف در خانه‌اش را پیدا کنید جدا از گل و گیاه یکی دیگر از وابستگی‌های پریوش نظریه گربه زیبایش است که عکس‌هایش را در حالت‌های مختلف می‌توانید در صفحه او ببینید دکوراسیون داخلی هم از دغدغه های این خانم بازیگر است که هر ازگاهی در عکس یا مطلبی نمود می‌یابد.

مهراوه شریفی‌نیا

بازیگر جوان سینما و تلویزیون امسال نسبتا پرکار بوده این بازیگر البته در فضای مجازی هم پرکار است و می‌توانید ببینید که چقدر پیگیر کارها و فعالیت‌های همکارانش است اما فضای مجازی مکانی است برای مهراوه شریفی‌نیا که کری بخواند آن هم کری فوتبالی. کری خواندن‌های این بازیگر جوان برای علاقه‌مندان تیم‌های رقیب در نوع خودش جالب است.

فوتبال یا تنیس؟

نیکی کریمی

چهره مشهور سینمای ایران در سال‌های اخیر بیشتر از آنکه در حیطه بازیگری فعال باشد در حیطه کارگردانی فعال بوده است بخش عمده‌ای از فعالیت‌های نیکی کریمی در سال ۹۱ بر ساخت مجموعه‌ای بود که در حیطه نمایش‌های خانگی ارایه شد و بر فوتبال متمرکز بود. عکس‌های جالبی از پشت صحنه ساخت این مجموعه در سایت شخصی نیکی کریمی پیدا می‌شود. عکس‌هایی از حضور در مراسم و جشنواره‌های خارجی که در برخی از آن‌ها نیکی کریمی به‌عنوان داور حضور داشته است هم در این صفحه خودنمایی می‌کند به خصوص عکسی از نیکی کریمی در کنار کلودیا کاردیناله که زمانی از مشهورترین بازیگران سینمای جهان بود. اگر به هنر علاقه‌مند باشید می‌توانید در صفحه شخصی نیکی کریمی عکس‌هایی را که او شخصا از موضوعات مختلف می‌گیرد و برخی از آن‌ها را در صفحه‌اش می‌گذارد هم ببینید اما جدا از همه این موارد در صفحه شخصی نیکی کریمی می‌توانید به یکی از علایق او پی ببرید که شاید کمتر به آن اشاره شده است در مورد علاقه این خانم بازیگر به فوتبال همه می‌دانند اما شاید کمتر کسی بداند که خانم بازیگر پیگیر تنیس هم هست. در دو مقطع در سال گذشته نیکی کریمی در دو استادیوم مختلف حاضر شد تا بازی‌های نوواک جوکوویچ و راجر فدرر دو غول تنیس جهان را از نزدیک تماشا کند.

علاقه خانم بازیگر به چلوکباب

سحر دولتشاهی

خانم بازیگر که بیشتر به دلیل حضورش در سریال‌ها و مجموعه‌ها و فیلم‌های طنز شهرت دارد در صفحه شخصی‌اش معمولا عکس فعالیت‌ها و کارهایی که انجام داده است را می‌گذارد اما در لابه لای این عکس‌ها شاید بتوانید چیزهای جالبی پیدا کنید برای مثال عکسی از مراسم چلوکباب خوران که خانم بازیگر از آن با عنوان چلوکباب خوری جمعه‌ها نام برده است و به نظر می‌رسد چلوکباب و چلوکباب دسته جمعی خوردن یکی از علایق این بازیگر شناخته شده است.

طرفدار همه هنرها

الهام پاوه نژاد

بازیگری که شاید چند نسل از مردم ایران او را با حضورش در مجموعه خانه سبز به خاطر سپرده‌اند در سال‌های اخیر شاید حضور پررنگی در سینما نداشته است اما در صفحه شخصی‌اش بسیار فعال است و میتوانید ردپای علاقه‌های او را در این صفحه پیدا کنید شعر، تئاتر، عکاسی هنرهایی است که می‌توانید ببینید که الهام پاوه نژاد چقدر به آن‌ها علاقه دارد و چقدر جدی پیگیر آنهاست.

روانشناسی و زندگی بهتر

زندگی بر اساس حرف مردم

زن اين دسته از آدمها نشويد!

راه های دور زدن حواس پرتی های روزمره

مدام نگران حرف و قضاوت مردم است. دوستانش را هم بر همین اساس انتخاب می کند؛ اگر چند خودرو مدل پایین جلوی خانه اش پارک کنند یا موقع رفتن مهمان ها ناچار شود برای یکی از آنها به مقصدی که فکر می کند در شأن خانواده او نیست از آژانس محل ماشین بگیرد، به خیالش آبروریزی می شود.

از دردسرهای انتخاب مهمان و استفاده از خودروی شخصی هم که بگذریم، انتخاب لباس، میوه و شیرینی، گوشت، مرغ، ماهی و نوع چیدمان خانه را نمی شود نادیده گرفت. اگر شما هم زندگی چنین فردی را دیده باشید، حتما می دانید چقدر سخت است که زندگی شخصی تان را با نوع نگاه و نظر مردم تطبیق دهید و بر این اساس دائم تغییر کنید.

تجمل گرایی یا ترس از رفتن آبرو

شاید فکر کنید کسی که دائم به فکر حرف مردم است و رفتارش را مطابق با نظرات آنها تغییر می دهد، حتما باید آدم افاده ای، کمی تا قسمتی پولدار و به فکر تجملات زندگی باشد، اما این طرز فکر اشتباه است؛ چراکه آقای نعمتی با این که از نظر اقتصادی وضع متوسطی دارد و اصلا اهل پزدادن و این جور کارها و حرف ها نیست، باز هم دائم به حرف مردم فکر می کند و حتی خرید مایحتاجش را بر آن اساس تغییر می دهد.

او می گوید: اگر برای پذیرایی از مهمانم چند نوع میوه نخرم، آبرویم می رود البته میوه ها هم باید طوری باشد که خودش داد بزند آنها را از بازار میوه و تره بار نخریده ام وگرنه آبرویی که این همه سال برای به دست آوردنش زحمت کشیده ام، یکشبه به باد فنا می رود.

به اعتقاد این آقای هفتاد و هشت ساله، با این کارها حداقل می توان صورت را با سیلی سرخ نگه داشت، اما آیا واقعا لازم است صورتمان را با سیلی سرخ کنیم و سال ها با چنین دردسری روزگار بگذرانیم؟

شاید خیلی از ما این سوال را از خودمان بپرسیم؛ اما آنچه اهمیت دارد پاسخ و عمل درست است.

این عادت، همیشه هم بد نیست

آیا می شود مثل شخص دیگری رفتار کنید و این نحوه برخوردتان مثبت تلقی شود؟ خیلی ها فکر می کنند تقلیدکردن از دیگران و هماهنگ شدن با عقاید آنها همیشه موضوعی منفی است، در حالی که دکتر پروین ناظمی، روان شناس و مدرس دانشگاه در گفت وگو با «جام جم» نظر دیگری را مطرح می کند و می گوید: غریزه پیروی از دیگران، یکی از مسائلی است که میان افراد مختلف یک جامعه همیشه وجود داشته و دارد. افراد با توجه به این نوع غریزه برای همرنگی با جماعت و طردنشدن از سوی جامعه ای که در آن در حال رشد و زندگی هستند، خودشان را به دست محیط می سپارند و عقاید رنگارنگ و گاه متضاد را تا حدی می پذیرند.

وی تاکید می کند: نکته بسیار مهم این است که بتوانیم به درستی تشخیص دهیم هماهنگی با افراد جامعه در چه شرایطی و تا چه حدی مثبت است و چه هنگام این رفتار منفی می شود. به این معنا که پذیرفتن عقاید دیگران و عمل کردن براساس آن، گاهی به نفع انسان است و گاهی هم می تواند مخرب و مضر باشد.

الگوبرداری از دیگران و اهمیت دادن به نظرات و قضاوت آنها اگر به شکلی باشد که فوایدش نصیب فرد می شود و آرامش او را مختل نکند، مفید است و می تواند موجب پیشرفت شود؛ اما در صورتی که قضیه همرنگی با جماعت یا پیروی از دیگران موجب شود فرد بر زندگی خودش تسلط نداشته و احساس آرامشش هم از دست برود، نه تنها فایده ای ندارد بلکه مضراتش نیز او را درگیر خواهد کرد

البته شاید تصور مثبت بودن پذیرفتن نظرات دیگران کمی دشوار باشد، اما آن طور که دکتر ناظمی می گوید ما در زندگی گاهی نیاز داریم از دیگران الگوبرداری کنیم؛ البته الگوهای صحیح، منطقی، سالم و مثبت که اگر بتوانیم در زندگی آنها را پیدا کنیم به رشد، موفقیت و پیشرفت مان کمک می کند.

حالا که موضوع روشن تر شد، بهتر متوجه می شویم و می بینیم که بسیاری از ما نیز در انتخاب رشته تحصیلی یا شغل مورد علاقه مان نظر دیگران را پرسیده ایم و الگویی برای خودمان انتخاب کرده ایم. به عنوان مثال بارها از زبان دانش آموزی شنیده ایم که می گوید خیلی دوست دارم مثل این معلمم باشم؛ هم در رشته تخصصی اش مهارت دارد و هم اخلاق و رفتارش خوب است. پس من هم تمام تلاشم را می کنم که در همین رشته درس بخوانم و ادامه تحصیل دهم. این دانش آموز با چنین ایده ای می تواند تا جایی پیش برود که واقعا همان رشته معلمش را انتخاب کند و ادامه دهد و در نهایت هم شغل تدریس را انتخاب کند.

به گفته این روان شناس، الگوبرداری از دیگران و اهمیت دادن به نظرات و قضاوت آنها اگر به شکلی باشد که فوایدش نصیب فرد می شود و آرامش او را مختل نکند، مفید است و می تواند موجب پیشرفت شود؛ اما در صورتی که قضیه همرنگی با جماعت یا پیروی از دیگران موجب شود فرد بر زندگی خودش تسلط نداشته و احساس آرامشش هم از دست برود، نه تنها فایده ای ندارد بلکه مضراتش نیز او را درگیر خواهد کرد.

این حس از کجا می آید؟

بعضی ها می ترسند دوستان شان را از دست بدهند، گروهی هم نگران قضاوت دیگران در مورد خود و خانواده شان هستند. چشم و همچشمی هم که داستان خودش را دارد و خیلی ها را درست و حسابی درگیر کرده است، عده ای هم هر کاری از دست شان برمی آید انجام می دهند تا دیگران تائیدشان کنند، اما اگر بخواهیم سرنخ این احساسات را پیدا کنیم، موضوع خیلی پیچیده می شود، چون این شرایط به دلایل متفاوتی ایجاد خواهد شد.

ولی یک نکته کلی وجود دارد و آن این که همه انسان ها از تنهایی و طردشدن می ترسند؛ ولی این که چنین ترسی تا چه حد می تواند روی رفتارشان تاثیربگذارد، موضوع مهم تری است که دکتر ناظمی به آن اشاره و خاطرنشان می کند: این که افراد تصمیم می گیرند یک عمر برای خودشان زندگی کنند یا برای رضایت دیگران، به قدرت رهبری و تسلط شان بر زندگی و همچنین میزان صاحب نظر بودن آنها ارتباط پیدا می کند. بنابراین نباید فراموش کنیم، ویژگی شخصیتی انسان ها تعیین کننده چگونه زندگی کردن آنهاست.

به گفته این روان شناس همه این موارد موضوعاتی است که در ذهن افراد و براساس نحوه رشد و پرورش شان در خانواده اتفاق می افتد. به این معنا که وقتی فرزند خانواده ای یاد می گیرد فقط در پی تائیدگرفتن از والدینش باشد و برای خوب بودن و تائیدشدن، در حقیقت با کارهایش به آنها التماس می کند که او را دوست داشته باشند، بعدها و در جامعه هم نمی تواند خودِ واقعی اش را نشان دهد. یادمان باشد همه بچه ها شیطنت می کنند و اگر قرار باشد ما آنها را با قید و شرط دوست داشته باشیم و این مطلب را به آنها هم تاکید کنیم، به طور حتم بچه ها تائیدطلب و مهرطلب می شوند و از قضاوت دیگران می ترسند، چون هیچ وقت نیاموخته اند مستقل زندگی کنند و همیشه به نوعی به نظرات دیگران وابسته بوده اند. البته در دوران نوجوانی موضوع فرق می کند. هنگامی که هویت فرد در حال شکل گرفتن است، ارزیابی دیگران در مورد او برایش بسیار مهم است و نحوه نگرش دیگران در ایجاد تصویری که نوجوان از خودش در ذهن دارد، اهمیت خاصی خواهد داشت.

دکتر ناظمی می گوید: شاید در دوران کودکی چگونگی برخورد با افکار مختلف در جامعه چندان مهم نباشد، اما نبود آموزش این مهارت در دوران نوجوانی می تواند مشکل آفرین شود بنابراینیکی از مهم ترین مهارت هایی که نوجوانان باید آن را از خانواده شان بیاموزند، قدرت ابراز وجود است. یعنی نوجوان باید بداند حتی اگر نظراتش مخالف جمعی خاص باشد یا آنها باید او را متقاعد کنند یا این که نوجوان باید قادر باشد به شیوه صحیحی مخالفتش را بیان و نتیجه مورد نظرش را کسب کند.

سخت است، اما می شود

خانم مفرّح همیشه می گوید: سنی از من گذشته؛ چطور می توانم خودم را تغییر دهم؟ او که حدود 70 سال دارد، فکر می کند این تغییر غیرممکن است. دکتر ناظمی ضمن بیان این که انسان ها همیشه در مقابل تغییر مقاومت می کنند، یادآور می شود: این مقاومت بویژه در افرادی دیده می شود که زندگی شان شکل گرفته و سال هاست به یک شیوه خاص رفتار کرده اند. بنابراین نمی توانیم از این افراد خیلی انتظار تغییر داشته باشیم، اما در هر حال باید بدانیم تغییرات مثبت جزء مهمی از زندگی است که باید از یک زمان شروع شود و شاید حالا وقتش باشد.

به گفته این روان شناس، افراد می توانند با توجه به هنجارها و ضمن رعایت قوانین اجتماعی براساس خواسته ها و سلایق شان زندگی کنند. بنابراین تاجایی که دیگران از رفتار ما آسیب نبینند و مشکلی برای شان ایجاد نشود، می توانیم و خوب است به میل خودمان زندگی را پیش ببریم.

اگر همیشه با خودتان فکر می کنید در طول زندگی هیچ لذتی نبرده اید و آرامش را احساس نکرده اید، دائم در تلاطم بوده اید و نگران تائیدشدن یا نشدن از طرف دیگران، آن وقت است که به توصیه دکتر ناظمی باید سبک زندگی تان را تغییر دهید

اما زندگی خیلی ها تحت تاثیر نظر دیگران است؛ بنابراین طبیعی است آنها نگران نحوه نگرش افراد نسبت به زندگی شخصی شان باشند و بخواهند دیگران رفتارشان را تائید کنند.

او به این افراد توصیه می کند: کسب اعتماد به نفس یکی از مهم ترین نکاتی است که باید آن را در نظر داشته باشید. فردی که خودش را قبول دارد و از وضع زندگی اش راضی است، بی شک درگیر مسائل ظاهری نمی شود و با شخصیت مستقلش این مشکلات را گاه براحتی و گاهی با تلاشی بیشتر کنار می گذارد.

کسانی که اعتماد به نفس کافی ندارند و دیگران را بهتر از خودشان می دانند، همیشه نگران نحوه تفکر مردم هستند. این گروه ممکن است با خود چنین بیندیشند که شیوه پذیرایی، نوع چیدمان خانه و مدل اتومبیل دیگران بهتر از آنهاست و در نتیجه فکر می کنند اگر مثل آنها از مهمانان خود پذیرایی نکنند حتما مورد قضاوت منفی آشنایان قرار خواهند گرفت. به همین دلیل ترس از قضاوت ها و تائیدنشدن از طرف دیگران یکی از مهم ترین عواملی است که موجب چنین رفتاری می شود؛ اما مطمئن باشید اگر گام اول را درست بردارید، بقیه موارد ساده خواهد بود.

از زندگی تان لذت برده اید؟

تا به حال از خودتان پرسیده اید آیا از زندگی لذت برده و می برید، یا نه؟ جواب این سوال می تواند به من و شما کمک بزرگی کند. یعنی اگر همیشه با خودتان فکر می کنید در طول زندگی هیچ لذتی نبرده اید و آرامش را احساس نکرده اید، دائم در تلاطم بوده اید و نگران تائیدشدن یا نشدن از طرف دیگران، آن وقت است که به توصیه دکتر ناظمی باید سبک زندگی تان را تغییر دهید. اما چنانچه پس از بررسی سال های عمر تان متوجه شدید واقعا لذت و آرامش را حس کرده اید و از زندگی تان راضی بوده اید، می توانید به همین شیوه ادامه دهید.

زن اين دسته از آدمها نشويد!

آدم‌های موسوم به «قربانی» مظلوم به‌نظر ‌می رسند، اما بعد از مدتی می‌توانند زندگی را برایتان جهنم کنند

این آدم باتجربه یک عشق شکست خورده، به شما پناه می‌آورد. تجربه‌ای پر از رنج و عذاب و محبوبی که هر لحظه از زندگی‌اش را به جهنم تبدیل کرده بود. وقتی با نفرت و انزجار از آن رابطه حرف می‌زند، دل‌تان خنک می‌شود و پیش خود می‌گویید: «جز من هیچ زنی را دوست ندارد!». شما با کمال میل، به این مرد شکست خورده پناه می‌دهید و تلاش می‌کنید با لطف‌هایتان، او را در این عشق امن پناه دهید.

شما نمی‌دانید که این مرد یک «قربانی» است و حتی با لطف‌های شما هم حاضر نمی‌شود نگاهش را به زندگی تغییر دهد. قربانی‌ها عاشق رنج بردن هستند. آنها به دردهایشان گره خورده‌اند و اینکه از دیگران منزجر و آزرده باشند، به آنها حس امنیت و برتری می‌دهد. آنها با چنین حسی، یک سپر دفاعی در برابر خود درست می‌کنند و حاضر نیستند این سپر را زمین بگذارند. پس اگر با این نشانه‌هایی که می‌گوییم روبه‌رو هستید، بیهوده به خودتان زحمت ندهید.

ویژگی‌های فرد موسوم به «قربانی»

1. هرچه بیشتر محبت کنید او ناراضی‌تر می‌شود و هرچه بیشتر دلداری‌اش دهید، او کمتر رنگ شادی را می‌بیند. همیشه بدترین بخش یک اتفاق را به عنوان بخش اصلی‌اش می‌بیند و از میان گفته‌های شما یا دیگران نکته‌ای برای رنجیدن پیدا می‌کند.

2. به دليل هر اتفاق کوچکی، چهره‌ای ناراحت به خود می‌گیرد و گلايه‌ها را شروع می‌کند. در ذهن او همیشه دلیلی برای ناراحتی از افراد و شکایت کردن وجود دارد و هیچ وقت هم از این رفتار سیر نمی‌شود.

3. اگر در کاری شکست خورده باشد یا از چیزی ناراحت باشد، حتی حاضر نمی‌شود پیشنهاد‌های شما را برای تغییر شرایط عملی کند. او برای نگه‌داشتن اوضاع زندگی‌اش در همین وضعی که آزارش می‌دهد، تلاش می‌کند و در برابر هر تغییر مثبتی مقاومت می‌کند.

4. هیچ وقت نمی‌توانید با او یک گفت‌و‌‌گوی صادقانه داشته باشید و بدانید از چه چیزی آزرده است. حاضر نیست دلیل ناراحتی‌هایش را با كسي در میان بگذارد و روابطش را با آدم‌ها بهبود ببخشد.اگر بخواهید به او نزدیک‌تر شوید، تنها باید حدس بزنید چه ناراحتی‌ای از شما در دلش هست.

5. شما تمام تلاش‌تان را می‌کنید که دلایل ناراحتی‌اش را از میان بردارید و زندگی را آنطور که او می‌خواهد بسازید اما غصه‌های او تمامی ندارد. او هرگز آرام نمی‌شود و هرقدر هم که به خیال خودتان اوضاع را ایده‌آل کنید، او دلیل دیگری برای غصه‌دار بودن پیدا می‌کند.

6. در این دنیا هیچ دلیلی برای شاد کردن او وجود ندارد اما همیشه دلایل کافی برای ناراحت کردنش هست. او حتی یک روز از زندگی‌اش را بدون اخم و ناراحتی نمی‌گذراند.

7. او معتقد است زندگی‌اش پر از شکست و اتفاقات ناراحت کننده است و نمی‌تواند بفهمد چرا دیگران چنین زندگی‌اي ندارند. او حاضر نیست نقش خودش در این ناراحتی‌ها را بپذیرد و معمولا خوشبختی دیگران را با عبارت «خوششانس است!» معنا می‌کند.

8. او نمی‌تواند هیچ قدم مثبتی در زندگی‌اش بردارد و هیچ یک از مشکلاتی که آزارش می‌دهد را حل کند. تنها کاری که می‌کند شکایت از شرایط و زندگی‌اش است. از نظر او زمین و زمان دست به دست هم داده‌اند تا جلوی موفقیتش را بگیرند.

9. از نظر او همیشه دیگران خوشبخت‌ترند. کار او حسرت خوردن برای زندگی و موفقیت‌های دیگران است و اگر بگویید چرا تو به آن شرایط نرسیده‌ای، شانس یا وضعیتی که در آن گرفتار شده‌است را بهانه می‌کند. این مقایسه‌ها روز به روز او را پریشان‌تر و افسرده‌تر می‌کند.

10. اگر سابقه یک ارتباط عاطفی ناموفق را داشته، سعی می‌کند از نامزد یا همسر سابقش برای شما یک غول بسازد. او بدی‌هایی که دیگران در حقش کرده‌اند را با آب و تاب برای شما تعریف می‌کند و می‌خواهد به شما تلقین کند که یک قربانی است.

فکر نمی‌کند قربانی است

اگر یک یا دو مورد از موارد گفته شده در مورد همسر یا نامزد‌تان صدق می‌کند، باید مراقب باشید. او گرایش اندکی به قربانی بودن دارد و اگر با صحبت کردن در این مورد، نتوانید چنین مشکلی را حل کنید، باید منتظر شدت گرفتن این نشانه‌ها در او باشید.

اگر 3 تا 5 مورد از این موارد در مورد او صادق است، باید بدانید گرفتار یک قربانی شده‌اید. پس سعی نکنید مثل یک فرشته نجات، بخواهید این قربانی را به زندگی خوب برگردانید، زيرا بعد از مدتی خواهید دید تلاش‌هایتان بی‌ثمر است. در این مقطع تنها خود قربانی است که می‌تواند به خودش کمک کند. اگر 6 تا 10 مورد از موارد گفته شده در مورد او درست است، باید بدانید او یک قربانی تمام‌عیار است. یعنی کسی که خودش هم قبول ندارد قربانی است و اگر چنین موضوعی را با او در میان بگذارید، به شدت واکنش نشان می‌دهد و شما را متهم می‌کند. رابطه با چنین فردی روز به روز آزاردهنده می‌شود و اگر نتوانید او را به ملاقات یک روانشناس یا روانپزشک راضی کنید، باید منتظر نابود شدن عشق‌تان باشید.

با او چه کنیم؟

در مقابل یک قربانی جدی باشید و با دلسوزی بیش از حد و غیرمنطقی، او را بیشتر به دامان چنین حسی سوق ندهید. گمان نکنید بعد از صحبت کردن در این مورد یا برخورد کردن با او، شما را تحسین می‌کند. نه! از شما آزرده می‌شود و احساس ضعفش هم تشدید می‌شود. اگر خوش شانس باشید، با گذشت زمان او نیاز به تغییر را در خودش احساس می‌کند؛ در غیر این صورت، تنها کمک یک متخصص است که می‌تواند عشق شما را نجات دهد. شاید عشق قربانی شما، نیازمند یک درمان طولانی مدت باشد اما شک نکنید شما درمانگر او نیستید.

همیشه از «شانس» صحبت می‌کنند

زندگی قربانی‌ها، پر است از موانعی که نمی‌گذارد قدم بردارند و اطراف‌شان هم آدم‌هايي وجود دارد که نه تنها سد راه‌شان می‌شوند، بلکه با هر رفتار‌شان به آنها آسیب زده و آنها را یک قدم به عقب برمي‌گردانند. جالب اینجاست چنین افرادی تنها از چند نفر گلايه ندارند. برای آنها فرقی نمی‌کند موضوع صحبت رئیس‌شان است یا خانواده‌شان؛ تنها چیزی که قربانی‌ها از آن صحبت می‌کنند، کم‌لطفی دیگران است و بدشانسی خودشان. آنها حاضر نیستند بپذیرند که دیگران، برای خوشبخت و موفق بودن تلاش می‌کنند و وقتی شاهد موفقیت آنها می‌شوند، تنها دلیل این اتفاق را شانس می‌دانند. شانسی که خودشان از آن بی‌بهره هستند. یک قربانی در ذهنش خودش را فرد دیگری می‌بیند. فردی که همیشه در تلاش است و همیشه برای ساختن یک زندگی خوشبخت پیش قدم است اما با تمام این اوصاف، بدشانسی خودش و بدجنسی دیگران، نمی‌گذارد به زندگی‌ای که می‌خواهد و سزاوارش هم است برسد. قربانی‌ها فکر می‌کنند اگر تمام آدم‌های اطرافشان را کنار بگذارند و محیط زندگی‌شان را هم عوض کنند، به فردی که مي‌خواهند، بدل می‌شوند و تمام خوشبختی‌های از دست رفته‌شان را به دست می‌آورند، اما واقعیت این است که آنها هر جا بروند، آسمان همین رنگ است؛ چون مشکل اصلی خودشان است؛ خودی که در هر لحظه از زندگی و در هر جایی که باشند، همراه‌شان است.

راه های دور زدن حواس پرتی های روزمره

نمی‌دانید تلفن همراهتان كجاست؟ دقایق بسیاری از روز را مشغول گشتن دنبال كلیدها و سایر لوازم شخصی خود بوده و از این بابت عصبانی هستید؟ به جایی می‌روید و بعد با خودتان فكر می‌كنید كه چرا آنجا رفته‌اید؟ متخصصان چنین مسئله‌ای را «ذهن مه‌آلود» یا «مغز ابری» می‌نامند و می‌گویند بسیاری از افراد امروزه از این مشكل رنج می‌برند. اینجا به شما می‌گوییم كه چگونه با این مسئله كنار بیایید.

خاموش كنید، حتی برای 10 دقیقه

به مغزتان رژیم بدهید

دكتر مانوئل نوایرز، متخصص روانشناسی تربیتی در دانشگاه نوادا می‌گوید: «حواس‌پرتی یا توجه به مسائل دیگر اصلی‌ترین دلیل اینگونه مشكلات است و این روزها خیلی هم زیاد شده، مثلا می‌خواهید در جمعی حرف بزنید، دهانتان را باز می‌كنید اما بعد یادتان نمی‌آید كه چه می‌خواستید بگویید، شاید علت این باشد كه تنها چند ثانیه قبل به تلفن همراه‌تان نگاه كرده‌اید... یا مثلا رئیستان در مورد پرونده‌ای كه به شما داده، سؤال می‌كند و گیج می‌شوید كه چه جوابی به او بدهید، زیرا تا ثانیه‌هایی پیش مشغول چك كردن ایمیل‌هایتان بوده‌اید، در واقع این پرت شدن حواس از یك موضوع، یكی از علت‌های اصلی گیجی و حواس‌پرتی است.»

اما چطور بر این مشكل غلبه كنید؟

دكتر نوایرز می‌گوید: «فقط 10 دقیقه در هر روز، خودتان را از وسایل الكترونیكی مثل تلفن‌همراه، لپ‌تاپ و بازی‌ها و ضبط‌صوت‌تان دور کرده و آنها را خاموش كنید. بعد روی یك كاغذ همه مسائل مهم را كه باید به خاطر بسپارید، بنویسید و این كاغذ را همراه خودتان همه جا ببرید و چندین بار در طول روز به آن نگاه كنید، می‌توانید با خودتان شرط كنید كه فقط روزی 2 یا 3 بار ایمیل‌هایتان را چك كنید و تلفن همراه‌تان را از خودتان دور نگه دارید تا وسوسه نشوید كه هر دقیقه آن را چك كنید.»

اسمش را صدا بزنید

مغزتان را تمرین دهید

همیشه چیزهایتان را گم می‌كنید و اسم افراد آشنا را به خاطر نمی‌آورید؟ دكتر لیندا بلیر، متخصص روانشناسی و نویسنده كتاب «از خودتان در مقابل اضطراب دفاع كنید» می‌گوید: «این مسئله ناشی از عدم تمركز و توجه است. اگر كلیدهایتان را گم می‌كنید ناشی از آن است كه لحظه‌ای که آن را در جایی گذاشته‌اید دقت نكرده‌اید كه كجا می‌گذارید. اگر اسم كسی را به خاطر نمی‌آورید، به این دلیل است كه زمانی كه با این فرد ملاقات كرده‌اید ذهنتان را وارد این تلاش نكرده‌اید كه اسم او را به خاطر بسپارید.»

اما چطور بر این مشكل غلبه كنید؟

دكتر بلیر یادآور می‌شود: «یكی از ساده‌ترین كارها در خانه‌تان این است كه جای خاصی را برای كلیدها، تلفن همراه و سایر لوازم شخصی‌تان در نظر بگیرید و همیشه آنها را همان‌جا بگذارید. در مورد سایر مسائل هم باید ذهنتان را به طور مرتب تمرین دهید تا بتواند عملكرد مناسب داشته باشد، برای مثال اگر كسی به نام فلورانس به شما معرفی می‌شود، در چند جمله اول سعی كنید مرتب نام او را تكرار كنید، مثلا بگویید افشین، خوشحالم كه با تو آشنا شدم... افشین، كار تو چیست؟ شاید این طرز حرف زدن كمی عجیب به نظر برسد اما در عوض باعث می‌شود شما اسم آن فرد را به خاطر بسپارید.»

اكسیژن برسانید

مغزتان را بیدار كنید

مغز شما برای عملكرد مناسب به اكسیژن احتیاج دارد. دكتر بلیر می‌گوید: «وقتی خسته هستید، تنفس شما عمیق نیست و در نتیجه میزان اكسیژنی كه از طریق خون به مغز می‌رسد كاهش می‌یابد و این روی عملكرد مغز تاثیر می‌گذارد. همین موضوع ساده می‌تواند باعث «ذهن مه‌آلود» شود. حالت مشابه دیگر اضطراب و ناراحتی است كه باعث می‌شود تنفس به صورت ایده‌آل انجام نشود و فرد تند‌تند و غیرعمیق نفس بكشد یا تنفس خود را حبس كند، نتیجه همه این حالت‌‌ها، نرسیدن اكسیژن به مغز است.»

اما چطور بر این مشكل غلبه كنید؟

دكتر بلیر راه‌حل خوبی دارد: «ورزش كردن بهترین راه‌حل ممكن برای رساندن حد ماكزیمم اكسیژن به مغز است، اگر تازگی‌ها خیلی فراموشكار شده‌اید یك برنامه ورزشی منظم و نه خیلی سخت و طاقت‌فرسا، برای خودتان تدارك ببینید، حتی می‌توانید یك برنامه پیاده‌روی چنددقیقه‌ای روزانه در نظر بگیرید و بعد از مدتی متوجه شوید كه ذهنتان چقدر شفاف‌تر و دقیق‌تر شده است.

بهداشت و زیبایی و فشن

7 کفش بيماري‌زا

محصولات آرايشي خوب و بد براي مبتلايان به اگزما

چه عطري بزنيم؛ چقدر و چگونه؟

روش بخور دادن صورت

عجیب‎ترین درمان‎های پوستی

انتخاب مدل مناسب ناخن برای افراد مختلف

توصیه های بعد از جراحی بینی

7 کفش بيماري‌زا

کفش‌هاي غيراستاندارد با اجزاي نامناسب از عوامل مهم ايجاد دردهاي ناحيه پا هستند و باعث ايجاد مشکلاتي براي پا يا تشديد بيماري‌هايي که قبلا وجود داشته‌ است، مي‌شوند...

اين مشکلات مي‌تواند در هر جايي از پا ايجاد شود؛ از انگشتان گرفته تا قوس پا، پنجه تا پاشنه پا و از رو تا مچ پا. پوشيدن چنين كفش‌هايي نه‌تنها باعث ايجاد درد بلکه بروز بيماري‌هاي پوستي، ميخچه‌، پينه و عفونت‌هاي قارچي هم مي‌شود. مشکلات ناشي از پوشيدن کفش نامناسب فقط محدود به پا نيست و ساير قسمت‌هاي بدن مانند ستون فقرات، مفاصل ران، زانو‌ها، مچ پا و حتي نحوه راه رفتن و تعادل فرد را هم دچار مشكل خواهد كرد. اين مطلب شما را با بدترين نوع كفش‌ها و عوارض آنها آشنا مي‌کند.

كفش‌هاي غيراستاندارد

منظور از نامناسب بودن و غيراستاندارد بودن کفش، غيراستاندارد بودن اجزاي آن مانند پاشنه، پنجه، رويه، کفي و قسمت زيرين آن است؛ حتي جنس و اندازه کفش که هرکدام از اين موارد جاي بحث دارد.

مشخصات كفش مناسب

کفش‌هاي مناسب و استاندارد مشخصاتي دارند كه از آسيب‌رسيدن به پا و ساير قسمت‌هاي اندام تحتاني حين قدم زدن جلوگيري مي‌کنند. اين کفش‌ها نوک‌تيز نيستند و از مواد محکم و ضربه‌گير در ساخت آنها استفاده شده است. كفش مناسب معمولا بنددار است تا با شکل‌هاي مختلف پا قابل‌تغيير باشد و از وارد شدن ضربه و نيروهاي مالشي يا اصطکاک روي نواحي مختلف پا جلوگيري كند. اين كفش‌ها به‌گونه‌اي طراحي شده‌اند که اگر براي مدت طولاني پوشيده شوند، پا را تحت‌فشار قرار ندهند. مزيت مهم ديگر كفش‌هاي استاندارد، ارتفاع مناسب پاشنه و توزيع متعادل فشار در پاست.

اين کفش‌ها که اصطلاحا در بازار به آن «كفش‌هاي طبي» گفته مي‌شود، از نظر جنس، مدل و نحوه قرار گرفتن پا استاندارد هستند. از آنجا كه کفش طبي تعريف مخصوصي دارد، شايد بهتر باشد به اين نوع کفش‌هاي موجود در بازار، «کفش‌هاي سالم و مناسب» بگوييم.

اگر فردي دچار ناهنجاري، تغيير شکل يا دردهاي دردناك در پا باشد، براي کاهش درد يا جلوگيري و درمان بدشكلي پا و كاهش درد در ساير قسمت‌هاي بدن مانند زانو، ستون فقرات کمري و بهبود نحوه راه‌رفتن بايد از کفش يا کفي «طبي» استفاده كند. کفشي كه حتما بايد به‌وسيله پزشک تجويز و سپس ساخته شود.

بدترين کفش‌ها کدامند؟

اگر سلامت را مبنا بگيريم، مي‌توانيم بگوييم که ? گروه از کفش‌ها خطرناک‌تر از بقيه کفش‌ها هستند. اين ? گروه عبارتند از: کفش‌هاي پاشنه‌بلند، نوک‌تيز زنانه، عروسکي، سکويي، نوک‌تيز مردانه، صندل‌ها و کفش‌هايي که دقيقا اندازه پاي شما نيستند.

كفش‌هاي پاشنه‌بلند: پاشنه‌هاي نامناسب تشديدكننده مشكلات قلبي‌اند. از بين اجزا و قسمت‌هاي مختلف کفش، پاشنه آن اهميت بسياري دارد. پاشنه نامناسب كفش مي‌تواند با اثر مستقيم بر پاشنه پا و تشديد مسايل قبلي، مشكلاتي به وجود آورد. پاشنه بلند با آنكه خودبه‌خود پينه ايجاد نمي‌کند ولي مي‌تواند آن را تشديد كند. کوتاهي تاندون آشيل و کم شدن محدوده دامنه حرکتي مفصل مچ پا نيز از ديگر عوارض کفش‌هاي پاشنه‌بلند است که باعث ايجاد درد در پاشنه پا مي‌شود. يکي از دلايل شيوع درد در ناحيه پاشنه پا در خانم‌ها هم پوشيدن کفش‌هاي پاشنه‌بلند است به‌طوري که وقتي خانمي با درد ناحيه پاشنه يا خارپاشنه مراجعه مي‌كند، بايد حتما نگاهي به کفش‌هاي او از نظر اندازه و پاشنه‌هاي بلند انداخت زيرا بعضي از بررسي‌ها نشان داده‌اند نزديك به 70 درصد خانم‌هايي كه دچار درد ناحيه پاشنه پا هستند، کفش‌هاي پاشنه‌بلند مي‌پوشيده‌اند. علاوه بر درد ناحيه پاشنه به دليل اينکه با پوشيدن کفش‌هاي پاشنه بلند پلي‌ بين پاشنه و قسمت جلويي پا ايجاد مي‌شود، محافظي در ناحيه قوس پا وجود ندارد که اين مساله باعث ايجاد درد در ناحيه قوس پا مي‌شود و انتقال بيش از حد وزن به قسمت جلويي پا نيز باعث درد در سر استخوان‌هاي کف پا و قاعده انگشتان خواهد شد بنابراين کفش‌هاي پاشنه‌بلند مي‌توانند باعث ايجاد درد در هر قسمتي از پا شوند.

كفش‌هاي نوك‌تيز زنانه: با پوشيدن كفش‌هاي پاشنه بلند علاوه بر ايجاد درد، احتمال زمين خوردن به دليل کم شدن تعادل و پيچ‌خوردن مفصل مچ پا در افراد بيشتر مي‌شود. متاسفانه کفش‌هاي پاشنه‌بلند، معمولا نوک‌تيز هم هستند بنابراين عوارض پاشنه‌هاي بلند را تشديد و خود مشکلات جديدي ايجاد مي‌كنند. هر چند اين کفش‌ها شيک هستند، اما به دليل اينكه پنجه پا را به هم مي‌فشارند، بعد از مدتي باعث بروز درد عصبي، پينه پا، تاول و انگشت چکشي مي‌شوند. در برخي زنان، افزايش فشار وارده به پا، باعث کبودي ناخن‌ها مي‌شود. برآمدگي دردناک در قاعده انگشت شست نيز از ديگر مشکلات اين نوع کفش‌هاست كه به دليل خم شدن غيرطبيعي انگشتان پا بروز مي‌كند و هنگامي به‌وجود مي‌آيد که بافت يا استخوان در مفصل، جابجا شود. کفش‌هاي پاشنه‌بلند و نوک تيز، انگشتان پا را به هم مي‌فشارند و با گذشت زمان انگشتان چکشي و خميدگي‌هاي غيرطبيعي در مفاصل انگشتان پا ايجاد مي‌كند كه با مرور زمان، سفت‌تر و سخت‌تر مي‌شوند و گاهي كار به جايي مي‌رسد كه درمان آن فقط با روش‌هاي جراحي امکان‌پذير مي‌شود. مناسب‌ترين ارتفاع پاشنه كفش براي آقايان 2تا 3 سانتي‌متر و براي خانم‌ها 3 تا 4 سانتي‌متر است. اگر پاشنه‌هاي كفش بيش از 4 تا 5سانتي‌متر باشد، بلند محسوب مي‌شود.

کفش‌هاي عروسكي

کفش‌هاي بدون پاشنه هم دردسرساز هستند و باعث به وجود آمدن مشکلاتي در زانو، لگن و پشت و بيماري دردناکي به نام التهاب «پلانتار فاسيا» مي‌شوند. علاوه بر اين، به‌دليل اينکه کف اين کفش‌ها معمولا نازک است و قوس مناسبي ندارند، با پوشيدن آنها احتمال شکستگي استخوان‌هاي کف پا و تشديد دردهاي زانو و ستون فقرات به‌خصوص در افراد سالمند، بيشتر است. اين نوع کفش‌ها هيچ قوسي ندارند و از عملکرد مناسب پا جلوگيري مي‌کنند و مشکلات زانو، لگن و کمر به وجود مي‌آورند. کفشي که قوس مناسب نداشته باشد، باعث دردناک شدن يا التهاب کف پا مي‌شود.

صندل‌ها: احتمال آسيب به پا و شكستگي در اين کفش‌ها بسيار است. افراد مبتلا به ديابت، نبايد اين کفش‌ها را بپوشند زيرا کوچک‌ترين بريدگي و خراش پا مي‌تواند باعث بروز عوارض جدي براي آنها شود. به علاوه برخي از اين نوع صندل‌ها داراي هيچ‌گونه قوسي نيستند و از قوس پا محافظت نمي‌کنند و مي‌توانند منجر به التهاب کف پا شوند و مشکلات زانو، لگن و کمر را تشديد کنند. پوشيدن صندل‌هاي تخت لاانگشتي مي‌تواند باعث کشيدگي بيش‌ازحد، پارگي يا التهاب بافت کف پا شود. اين وضعيت باعث افزايش درد پاشنه خواهد شد.

کفش‌هاي بزرگ يا کوچک: خيلي از خانم‌ها کفش‌هايي مي‌پوشند که براي پايشان کوچک است و اين کفش‌ها باعث به‌وجود آمدن پينه، تاول، ميخچه و مشکلات ديگر در پا مي‌شود. فشار مداوم به پا مفاصل پا را تحريك مي‌كند و ورم مفصل (آرتروز) را پي دارد. براساس نتايج تحقيقات، بسياري از کودکان كه کفش‌هايي با اندازه‌هاي نامناسب مي‌پوشند در معرض خطر ناهنجاري‌هاي پا قرار مي‌گيرند.

کفش نوک‌تيز مردانه: اين نوع کفش‌هاي مردانه باعث ايجاد مشکلاتي مانند انگشتان چکشي، پينه و درد پا مي‌شوند. براي جلوگيري از ايجاد اين مشکلات کفش‌هاي نوک پهن بپوشيد.

محصولات آرايشي خوب و بد براي مبتلايان به اگزما

اگر اگزما داريد، حتما پزشکتان توصيه‌هايي براي پرهيز از محرک‌ها به شما کرده است و خوب مي‌دانيد که برخي از لوازم آرايشي پوست را تحريک مي‌کنند و نبايد از آنها استفاده کنيد چون ترکيب‌هاي برخي محصولات اگزما را تشديد خواهد کرد...

نام اين 3 ترکيب را به خاطر بسپاريد و حواستان باشد در مواد آرايشي بهداشتي‌تان وجود نداشته باشند:

1 گليکوليک‌اسيد، ساليسيليک‌اسيد و رتينول: يکي از دلايل اگزما، ضعف دفاع پوستي است که باعث نفوذ محرک‌ها به پوست مي‌شود بنابراين آب پوست به راحتي تبخير خواهد شد. براي جلوگيري از خشک شدن بيشتر پوست و تحريک آن، از مصرف محصولات حاوي اين ترکيب‌ها پرهيز کنيد.

2 نگهدارنده‌ها: نگهدارنده‌ها باعث مي‌شوند لوازم آرايش و محصولات مراقبت از پوست از عوامل خطرزا و رشد باکتري‌هاي مضر در امان بمانند ولي در عين حال مي‌توانند باعث بروز التهاب شوند.

3 معطر‌کننده‌ها: محصولات حاوي مواد معطر مي‌توانند اگزما را تشديد کنند. از محصولات مخصوص پوست‌هاي حساس که عطر ندارند و روي برچسب آنها عبارت Fragrance Free ديده مي‌شود، استفاده کنند.

در مقابل، لازم است با 3 گروه مواد که بايد در محصولي که مي‌خريد، حتما وجود داشته باشد، آشنا شويد:

1 لانولين و گليسيرين: به دنبال کرم‌هايي باشيد که در ترکيب‌ آنها لانولين و گليسيرين وجود دارد زيرا اين محصولات باعث بهبود پوست و نرمي آن مي‌شوند.

2 هيالورونيک‌اسيد: با توجه به اينکه هيچ درمان قطعي‌اي براي اگزما وجود ندارد، مي‌توانيد از محصولات حاوي هيالورونيک‌اسيد استفاده کنيد. اين ماده به‌طور طبيعي در بدن يافت مي‌شود و باعث جذب آب از هواي اطراف پوست مي‌شود و پوست را نرم و مرطوب مي‌کند.

3 نياسين‌آميد: اگر لکه‌هاي قرمز ناشي از اگزما روي صورتتان ديده مي‌شود، به جاي اينکه براي پوشاندن آنها از چند لايه کرم آرايشي استفاده کنيد، سرم يا کرم‌هاي حاوي نياسين‌آميد که تحت عنوان ويتامين 6‌B نيز شناخته شده است به کار بريد چون قرمزي ناشي از اگزما را کاهش مي‌دهند و حتي به‌عنوان پايه آرايش نيز مي‌توان از استفاده کرد.

چند سطر درباره عطر

اگرچه عطر تغييري در ظاهر ايجاد نمي‌کند اما مي‌تواند يکي از مهم‌ترين عوامل تاثيرگذار بر زيبايي باشد زيرا رايحه آن نه‌تنها اعتمادبه‌نفس‌ را افزايش مي‌دهد بلکه ذهنيت ديگران را هم درباره فرد بهبود مي‌بخشد...

شايد شما هم دلتان بخواهد بدانيد محتويات اين شيشه‌هاي زيبا و گران‌قيمت چطور تهيه مي‌شوند، چه خواصي دارند، براي مصرف آنها بايد چه نکته‌هايي را رعايت کرد و آيا مصرف آنها براي سلامت خطري دارد يا نه. «زيبايي» اين هفته به بيشتر پرسش‌هاي شما در اين زمينه پاسخ مي‌دهد.

موادشيميايي تشکيل‌دهنده عطر بسيار متنوع‌اند و در 6 دسته قرار مي‌گيرند:

1) انواع گل‌ها؛ مثل انواع گل‌ها و گياهان از قبيل کاج، زنبق، ياس، رز، پيچ امين‌الدوله، شمعداني، نرگس، مريم و ارکيده.

?) انواع ميوه‌ها؛ مثل گيلاس، توت‌فرنگي، سيب، گلابي، ليموشيرين، ليموترش، گريپ‌فروت و پرتقال.

?) گياهان معطر؛ مثل دارچين، کاکائو، جوز هندي، زنجبيل، هل، زيره، رزماري، وانيل، نعناع، اسطوخودوس و کاه.

?) صيفي‌جات؛ مانند گوجه‌فرنگي، هندوانه و هويج.

?) مواد جانوري؛ مثل عنبر نهنگ، موم زنبور، کاستوريوم سگ آبي، جلبک دريايي و گلسنگ موم يا مشک.

6) مواد مصنوعي.

شيميدان‌ها با روش‌هاي استخراج، تقطير و فشار، روغن‌هاي معطر را از مواد طبيعي استخراج مي‌کنند و بعد از ترکيب آنها با موادمصنوعي، رايحه‌هاي جديد و متنوعي مي‌سازند. رايحه نهايي معمولا با آب (براي رقيق‌سازي) و الکل (براي ترکيب و تثبيت) مخلوط مي‌شود.

فوت و فن عطر زدن

روش اسپري براي توليدکننده به صرفه‌تر است زيرا در هر بار اسپري کردن نيمي از عطر از شيشه بيرون مي‌آيد و در فضا و کف اتاق پخش مي‌شود بنابراين زودتر تمام خواهد شد. خيلي از کارشناسان زيبايي هم معتقدند بايد عطر را چند بار در فضا اسپري و از فضاي عطرآگين حاصل عبور کنيد! در اين صورت رايحه‌اي يکنواخت از تمام بدنتان منتشر مي‌شود و ديگران نمي‌توانند بفهمند عطر را به کدام از قسمت بدنتان زده‌ايد.

بعد از 5 ثانيه از زدن عطر، ابتدا نت‌هاي بالاي عطر تبخير و ظرف 10-5 ساعت بعدي نت‌هاي مياني و نهايي در فضا پخش مي‌شوند. اگر عطر مرغوب باشد، هر 3 نت آن خوشبو هستند و بوي زننده‌اي ندارند. پس لازم نيست چند ساعت قبل از مهماني عطر بزنيد تا بويش ملايم شود.

رايحه‌هايي که جرم مولکولي کمي دارند مانند بوي مرکبات و گل‌ها، خيلي زود و حداکثر در 25 دقيقه از پوست مي‌پرند اما رايحه‌هايي با جرم مولکولي سنگين مثلا رايحه چوب، چرم يا انواع استخراج‌شده از بدن جانوران، ماندگاري بيشتري (حدود 10 ساعت) دارند. برخي کارشناسان مي‌گويند عطر را روي نقاط نبض‌دار بدنتان بزنيد زيرا گرماي بدن در اين نقاط باعث تبخير و انتشار مواد فرار عطر مي‌شود، بعد از زدن عطر روي مچ‌هايتان، آنها را به هم نماليد زيرا اصطکاک ناشي از مالش باعث ترکيب چربي دست و مواد معطر و در نتيجه تغيير بوي عطر مي‌شود.

خانم‌ها مي‌توانند گلوله پنبه‌اي به اندازه يک فندق را به عطر آغشته کنند و در لباس زير خود بگذارند زيرا دماي اين ناحيه در قفسه سينه به تبخير و انتشار عطر کمک مي‌کند. استفاده از مرطوب‌کننده نيز از تبخير مولکول‌هاي عطر از سطح پوست جلوگيري مي‌کند. البته مرطوب‌کننده يا لوسيون نبايد حاوي مواد معطر باشد زيرا با مواد موثر بوي عطر واکنش مي‌دهد و ممکن است باعث ايجاد بوي بدي شوند.

خريد عطر

اگر عطر به‌خصوصي مدنظرتان نيست، هرگز شتاب‌زده انتخاب نکنيد زيرا ترکيب بوي عطرهاي مختلف باعث سردرد و عطسه‌ مي‌شود و قدرت انتخاب را از شما مي‌گيرد. براي اين کار چند روز زمان بگذاريد و از فروشنده بخواهيد هر روز تعداد محدودي، نهايتا 5 عطر بياورد تا امتحان کنيد. نام عطرها را روي کاغذ تِستر بنويسيد و از ميان آنها 2-1 کاغذ را در پلاستيک‌هاي جداگانه بگذاريد و به خانه ببريد. دوش بگيريد و هر بار يک تستر را در لباستان بگذاريد تا ببينيد کدام‌ را خودتان و اطرافيانتان ترجيح مي‌دهيد.

هيچ‌گاه عطري که از بدن اطرافيان به مشامتان مي‌رسد، بدون امتحان کردن نخريد زيرا اين عطر ممکن است روي بدن شما بوي چندان جالبي نداشته باشد. نکته ديگر اينکه حس بويايي بعدازظهر‌ها قوي‌تر عمل مي‌کند پس بهتر است بعد از ظهر به عطر فروشي برويد. آخرين نکته هم اينکه اگر پوست چربي داريد، دقت کنيد که عطر انتخابي روي بدن شما بوي تندتري خواهد داشت.

ويژگي‌هاي عطر

عطر مانند موسيقي نت‌هايي دارد که رايحه‌اي خوشايند ايجاد مي‌کنند. نت‌هاي بالايي، مولکول‌هايي با جرم مولکولي پايين هستند که خيلي زود از بدن تبخير مي‌شوند و در احساس فرد نسبت به عطر و درنتيجه فروش آن نقش کليدي دارند. نت‌هاي مياني و نهايي هم به ترتيب جرم مولکولي به‌تدريج تبخير مي‌شوند. تفاوت انواع محصولات معطر در غلظت مواد معطر آنهاست. عصاره عطر، گران‌ترين و خالص‌ترين عطر است. ديدن عبارت ادوپرفيوم روي عطر، بيانگر ماندگاري مناسب است؛ يعني غلظت مواد معطر در اين محصول 40-15 درصد است. ادو تويلت که ماندگاري کم و بوي ملايم دارد 20-10درصد و ادکلن 8-3 درصد مواد معطر دارد. در افترشيو و اسپري هم 3-1 درصد مواد معطر وجود دارد. کارشناسان توصيه مي‌کنند عطر را در معرض نورخورشيد قرار ندهيد زيرا اشعه‌هاي آن باعث واکنش شيميايي بين مولکول‌هاي عطر مي‌شود. در ضمن عطر را نبايد بر طلا، نقره و انواع سنگ‌هاي قيمتي پاشيد زيرا آنها را تيره مي‌کند اما زدن عطر بر مرواريد، باعث خوردگي آن مي‌شود.

عوارض عطر

دکتر ندا باور صاد، داروساز و استاديار دانشگاه علوم پزشکي جندي‌شاپور درباره سلامت مصرف عطر به سلامت مي‌گويد: «تحقيقات نشان داده برخي موادشيميايي موجود در عطر مي‌توانند سلامت افراد را به ‌خطر بيندازند. توليدکنندگان هرگز اطلاعاتي در مورد مواد کليدي و سري به کار رفته در فرمول عطرشان به مصرف‌کننده نمي‌دهند. آزمايش‌ها روي 17 عطر از برندهاي معروف دنيا نشان داده به‌طور متوسط در هر عطر حدود 14 ماده‌شيميايي سري وجود دارد که مي‌توانند باعث بروز اختلال‌هاي هورموني، سردرد، سرگيجه، تهوع، خس‌خس سينه، آسم، آبريزش چشم و بيني، حساسيت و خارش پوستي و در مواردي تغيير رنگ پوست شوند. متاسفانه احتمال بروز اين واکنش‌ها در کودکان بيشتر است پس والدين نبايد به درخواست کودک از عطر خود به او بزنند. ضمنا خريد عطر از دستفروش‌ها يا مغازه‌هايي که نظارتي روي محصولات آنها وجود ندارد اشتباه است.»

روش بخور دادن صورت

بخور دادن پوست و انواع آن یکی از راه های پاک کردن پوست ، بخور دادن آن است که به وسیله آن منافذ پوست باز شده و آماده تغذیه از ماسک های مورد نظر می گردد. بعد از عمل بخور می توان دانه های سرسیاه و جوش های صورت را فشار داد. این کار باید…

بخور دادن پوست و انواع آن

steaming face

یکی از راه های پاک کردن پوست ، بخور دادن آن است که به وسیله آن منافذ پوست باز شده و آماده تغذیه از ماسک های مورد نظر می گردد. بعد از عمل بخور می توان دانه های سرسیاه و جوش های صورت را فشار داد. این کار باید در نهایت دقت و با دستمال کاغذی انجام گیرد و نباید برای این کار از ناخن ها استفاده کرد.جوش های صورت را تا حد امکان با دست لمس نکنید و در مورد انواع عفونی آن اجازه دهید تا جوش ها خشک شوند و سپس آنها را فشار دهید.

بخور دادن پوست به یکی از روش های زیر صورت می گیرد:

بخور بخار آب: این بخور را می توان همیشه و در همه جا انجام داد. بدین صورت که پوست را در معرض بخار آب قرار داده، ولی مواظب باشید که بخار، پوست شما را نسوزاند، با این کار آلودگی ها و چربی ها و سلول های شاخی از سطح پوست تمیز شده و پوست شما مرطوب می گردد و این مرطوب بودن مانع ایجاد چین و چروک ها می شود.

بخور گل ختمی و بابونه:

این بخور علاوه بر این که باعث تمیزی و مرطوب شدن پوست می گردد باعث ضد عفونی و روشن شدن و شادابی پوست نیز میشود. بهترین کاری که می توان بعد از این بخور، علاوه بر استفاد از انواع ماسک ها انجام داد، استفاده از روغن زیتون و در صورت داشتن جوش در روی صورت، از آّب لیموترش می باشد که باید با کمک پنبه، مخلوط روغن زیتون و آبلیمو ترش را روی پوست مالیده و پس از ۳۰ دقیقه صورت را با آب ولرم شست.

بخور رامسن (زنجبیل شامی):

این بخور علاوه بر این که باعث تمیزی و شادابی پوست می شود برای دستگاه تنفسی نیز بسیار مفید می باشد. برای این منظور جوشانده غلیظ و بسیار گرم آن استفاده می شود که با انداختن پارچه یا لحاف بر سر، بخار آن را استشناق کرده و در همان حال پوست صورت را ماساژ می دهید و سپس با یک حوله تمیز پوست را تمیز می کنید. (مقدار لازم از این گیاه دو مشت کامل از ریشه آن در یک لیتر آب توصیه شده است.)

طریقه استفاده از بخور:

مقداری گل ختمی و گل بابونه را در ظرف آب جوش می ریزیم و سپس در ظرف را به مدت ۱۰ دقیقه قرار داده تا دم بکشد و سپس در ظرف را برداشته و یک پارچه کلفت روی سر خود و ظرف انداخته و همین طور که صورتمان بالای ظرف و در معرض بخارها قرار دارد و با کمک دو انگشت دستمان پوست صورت را ماساژ داده ، این عمل را چندین بار تکرار می کنیم.

Facials

( نکته )۱: برای بخور دادن پوست می توانید از گیاهان زیر نیز به صورت بالا استفاده نمایید. این گیاهان عبارتند از : بابون، آویشن، اسطوخدوس، گزنه سفید، رازیانه، زیرفون، بومادران، اکلیل کوهی، نعناع صحرایی، صمغ عربی، کافور.

( نکته) ۲: پس از بخور دادن می توانید با کمک نوک انگشتان و یک دستمال ، جوش های سرسفید و سرسیاه خود را با فشار خالی نمایید ولی نکته مهم در این مورد آن است که پس از عمل بخور چون منافذ پوست باز می شوند و سر جوش ها نیز باز خواهد شد، بهتر است که برای تنگ کردن این منافذ پس از اتمام کار، از خیار رنده شده یا لیموترش تازه و یا اگر پوست چربی دارید از آب سرد یا یخ کمک بگیرید و آن ها را به صورت ماسک بر روی پوست قرار دهید.

عجیب‎ترین درمان‎های پوستی

شاید باورش کمی سخت باشد که عده ای در دنیا هستند که از فضولات پرندگان برای طراوت بخشیدن به پوستشان استفاده می کنند و این تنها یک مورد از عجیب ترین درمان های پوست است.

پوست اولین نقطه ارتباطی بدن با دنیای خارج به حساب می‎آید و از اهمیتی بالا برخوردار است به طوری که بسیاری از مردم حاضرند به هر ترتیب ممکن پوستی لطیف داشته باشند. استفاده از ماسک‎های مختلف و عجیب یکی از این راه‎های درمانی است:

صورت آتشین

یکی از روش‎های عجیب و نوی درمان پوست صورت را می‎توانید در چین ببینید. در این روش ماسکی از مواد مختلف روی صورت قرار داده می شود سپس پارچه‎ای آغشته به الکل را روی ان می‎گذراند. افرادی که این کار را انجام می‎دهند اعتقاد دارند با آتش زدن پارچه ماسک بهتر جذب پوست می شود. دراین روش پوست به طرز عجیبی شفاف می‎شود اما باید خطراتی مانند سوختگی ناگهانی را به تن بخرید.

1

سیلی درمانی

یک زوج تایلندی به تازگی شغلی جدید برای خودشان دست و پا کرده‎اند. آن ها در بخشی از منطقه سنتی پایتخت این کشور به طور حرفه‎ای سیلی درمانی می‎کنند. آن ها برای هر ۱۵ دقیقه ۳۵۰ دلار هزینه می‎گیرند و این روزها افراد بسیاری به مغازه آن‎ها می روند تا بتوانند چین و چروک‎ها را کمی از بین ببرند.

2

صورت خون آشام

چند سالی است که استفاده از یک روش درمانی در امریکا شروع شده که طبق آن خون از بازو گرفته و به صورت تزریق می شود. در این روش از آنجایی که صورت بسیار زحمی می شود به روش خون آشام معروف شده است. بسیاری از هنرپیشه‎های تلویزیونی از این روش برای شفاف کردن صورت استفاده می‎کنند اما خیلی کم این روش بازخورد خوبی داشته است.

3

درمان با فضولات پرنده

بدبوترین روش درمان پوست را می‎توانید در ژاپن ببینید جایی که مردم پوست خودشان را به دست افرادی می‎سپارند که با فضولات پرندگان کار می‎کنند. متخصصین این رشته فضولات را با برنج و سبوس ترکیب می‎کنند و برای از بین بردن چین و چروک روی پوست می‎مالند. برخی اعتقاد دارند این روش حتی می‎تواند طراوت پوست را بیشتر کند.

4

ماسک‎های طلا

پس از بدبوترین و عجیب‎ترین نوبت به گران‎ترین روش درمان پوست می‎رسیم. در فلوریدای آمریکا برخی ثروتمندان با استفاده از ماسک‎های طلای ۲۴ عیار پوست خودشان را لطافت می‎بخشند. در این روش کمی طلا با ماسک‎های عادی ترکیب می‎شود تا شفافیت پوست بیشتر گردد. البته همه کسانی که از این روش استفاده کرده‎اند آن را تقریبا بی‎نتیجه می‎دانند.

انتخاب مدل مناسب ناخن برای افراد مختلف

می دانید مدل ناخن مناسب شما کدام است. چند مدل زیر را به هنگام سوهان کردن ناخن هایتان در نظر داشته باشید.

می دانید مدل ناخن مناسب شما کدام است. چند مدل زیر را به هنگام سوهان کردن ناخن هایتان در نظر داشته باشید.

بیضی

این مدل ناخن برای خانم هایی مناسب است که بستر ناخن آنها پهن است و این مدل باعث می شود که انگشتان آنها بلندتر دیده شود. برای آنکه مدل بیضی ناخن تان خوب در بیاید، اول دو ضلع ناخن را صاف و موازی کنید. سپس به تدریج به آن زاویه بدهید.

مربع

این مدل با اضلاع موازی و زوایای تیز یا گرد یک مدل فرنچ کلاسیک است. مدل مربعی برای ناخن هایی که بستر بزرگی دارند مناسب است. زیرا مدل مربعی ناخن های کوچک را کوتاه و پهن نشان می دهد. برای بدست آوردن مدل آن، باید دو ضلع جانبی ناخن را موازی و صاف سوهان کنید و لبه آزاد ناخن باید بر این دو ضلع عمود باشد. وقتی مربع کاملی بدست آوردید، سنباده را بردارید و دو گوشه تیز آن را انحنا دهید.

بیضی-مربع

با ادغام مدل شیک بیضی و مدل مربع، یک مدل ناخن بدست می آورید که برای اکثر خانم ها مناسب است. ابتدا ناخن خود را به شکل مربع کامل درآورید و اضلاع جانبی آن را صاف و موازی کنید. زوایای تیز را سنباده بزنید تا گرد و منحنی شود. البته نباید آنقدر این دو زاویه را گرد کنید که از مدل مربعی بیفتد.

گرد

یکی از محافظه کارانه تر مدل های ناخن، مدل گرد است که حتی برای آقایان و افرادی که می خواهند ناخن هایشان را همیشه کوتاه نگه دارند نیز مناسب است. این مدل برای ناخن های پهن مناسب است و به آن ظاهر باریک تری می دهد. ابتدا ناخن خود را مربع کنید و سپس کم کم آن را با سوهان گرد کنید.

بادامی/تیز

ناخن تیز برای طرح های هنری و اکریلیک مناسب است. این مدل آوانگارد در میان ستاره هایی همچون فرگی و لیدی گاگا خیلی محبوب است. با آنکه برای ظاهر روزانه و روتین مناسب نیست، ولی می توان کمی تغییر در آن ایجاد کرد و آن را شیک تر کرد. اضلاع ناخن خود را مساوی و موازی سوهان کنید و کم کم نوک آن را باریک کنید تا به اندازه دلخواهتان برسد.

انتخاب مدل مناسب

اگر بستر ناخن شما پهن است، سعی کنید به آن مدل بیضی-مربع بدهید. اگر باریک است، از مدل مربع استفاده کنید. اگر ناخن هایتان را کوتاه نگه می دارید، مدل گرد را انتخاب کنید. اگر ناخن هایتان مسطح هستند، بهتر است مدل مربع یا بیضی-مربع را بکار ببرید.

از مالش و ماساژ دادن بینی جدا پرهیز کنید.

وضعیت سر حین فعالیت های معمول زندگی تاثیری بر شکل بینی ندارد و بر خلاف آنچه که بطور شایع شنیده می شود ، می توانید حین کار سرتان را پائین بیاندازید.

برای پیشگیری از خونریزی ، از فین کردن یا عطسه کردن از راه بینی به مدت ۲ هفته خودداری کنید. در صورت بروز عطسه ، حتما دهانتان را باز و از راه دهان عطسه کنید.

در ۴ هفته اول از وارد آمدن هرگونه فشار یا ضربه ای به بینی خود جلوگیری کنید.

در شش ماه اول بعد از عمل ، بویژه در ماه اول ، درصورتی که ضربه شدیدی به بینی شما برخورد کرد ، حتما به پزشک خود مراجعه کنید.

در ۶ هفته اول بعد از عمل استفاده از عینک طبی یا آفتابی ممنوع است . در صورت اجبار ، باید عینک با بند یا کش به نحوی به روی صورت بسته شود که هیچگونه تماسی با بینی نداشته باشد. می توانید در این مدت بجای عینک از لنزهای تماسی ( که توسط متخصص چشم پزشکی برای شما تجویز شده باشد ) استفاده نمائید.

پوست بینی شما بعد از عمل به نور آفتاب حساس خواهد بود و باید به مدت حداقل شش ماه از تابش آفتاب مستقیم به پوست بینی خودداری کنید. در صورتی که بالاجبار باید در معرض آفتاب قرار گیرید ، از کرمهای ضد آفتاب مناسب ( که در برابر UV-A و UV-B محافظت ایجاد کند و SPF آن حداقل ۳۰ باشد ) استفاده کنید.

در دوهفته اول بعد از عمل ، از کشیدن سیگار ، مصرف آسپرین یا داروهای حاوی آسپرین خود داری کنید.

برای بهبود نتیجه نهائی وکاهش عوارض ، سعی کنید در ۱۰ روز اول بعد عمل صحبت کردن را به حداقل ممکن برسانید و حتی الامکان از خندیدن شدید یا گریه کردن خود داری کنید.

بینی « زیبا» الزاما در لمس هم صاف و متقارن نیست . مهم نمای کلی بینی در « نگاه » است. نامنظمی های بینی که تنها « لمس » می شوند اما « دیده » نمی شوند ، فاقد اهمیت هستند.

قضاوت در مورد شکل نهائی بینی نیاز به گذشت حداقل چند ماه و گاهی یک سال زمان دارد ( در بینی های «گوشتی» تا ۳ سال) . در قضاوت کردن در مورد نتیجه عمل بهیچ وجه عجله به خرج ندهید. در ماه اول بعد از عمل بینی شما متورم و بزرگ به نظر می رسد. بویژه نوک آن بزرگ و قدری سربالا تر از حد مطلوب شما به نظر می رسد. این مساله بهیچ وجه نباید شما را نگران یا نا امید کند.

به اظهار نظر دوستان و اطرافیان در مورد شکل بینی خود توجه نکنید. هرگونه سوال یا ابهام خود را فقط و فقط با پزشک خود در میان بگذارید. مقایسه کردن نتیجه عمل بینی خود با سایرین اقدام نادرستی است و جز آسیب روحی شما نتیجه ای در بر نخواهد داشت.

زنان و مردان ایرانی

چه زنانی مورد مزاحمت قرار می گیرند؟

چه زنانی مورد مزاحمت قرار می گیرند؟

مزاحمت‌های خیابانی و به ویژه مزاحمت‌هایی که به اشکال گوناگون برای زنان ایجاد می‌شود موضوع جدیدی نیست؛ اما در سال‌های اخیر با تحصیل بیشتر دختران در دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی، افزایش آمار اشتغال آنها نسبت به گذشته و به طور کلی حضور گسترده‌تر آنها در سطح جامعه، این مزاحمت‌ها بیشتر به چشم می‌خورد.

در رابطه با این که در بروز این ناهنجاری اجتماعی، چه عوامل فردی، اجتماعی یا قانونی دخیل هستند، سایت خبرآنلاین میزگردی با حضور دکتر رضا غنی‌لو، عضو هیات علمی دانشگاه پلیس و کارشناس رسمی دادگستری؛ سعید معیدفر، جامعه شناس و عضو هیات علمی و مرضیه قاسم پور، حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری برگزار کردکه می‌خوانید.

آقای غنی‌لو، تعریفی از مزاحمت‌های خیابانی وجود دارد؟

غنی‌لو: در یک تعریف ساده و قابل فهم، تجاوز رفتاری به حقوق خصوصی افراد در منظر و ملاءعام مزاحمت خیابانی نامیده می‌شود.

ویژگی‌های مشترکی در مزاحمان خیابانی به چشم می‌خورد؟

غنی‌لو: طبق تحقیقاتی که ما بر اساس پرونده‌ها انجام داده‌ایم بیشتر برای کسانی در این زمینه پرونده ایجاد شده که فاقد اصالت خانوادگی بوده‌اند. این افراد فقر فرهنگی داشته و یک مرحله ارتقای مادی در زندگی اجتماعی‌‌شان اتفاق افتاده ویژگی مشترک دیگر این است که الگوگیری غلط داشته‌اند یعنی مزاحمت را تفریح تلقی می‌کردند. مورد دیگر این است که بیشتر این افراد مجرد بوده‌اند یا در دوران تجرد تجربه رابطه نامشروع داشته‌اند، نکته مشترک دیگر این بوده است که بیشتر این افراد شغل آزاد داشته یا اگر کارمند بودند در شرکت‌های خصوصی مشغول کار بودند. این که این مورد در کارمندان شرکت‌های دولتی کمتر به چشم خورده شاید به دلیل گزینش سختی است که آن سازمان‌ها انجام می‌دهند یا نظارتی است که کارمندان این شرکت‌ها روی خود احساس می‌کنند.

از سوی دیگر نشان داده شده که بعضی از این افراد متاهل یا در دوران مزاحمت رابطه خوبی با همسرشان نداشته‌اند و بسیاری از آنها به دلیل انتقام از همسرشان به منظور رفع خلاء عاطفی یا دفع تحقیر روحی دست به این کار زده‌اند.

ایجاد مزاحمت برای دیگران چه نیازهایی را در فرد برطرف می‌کند؟

معیدفر: با توجه به این که این مزاحمت‌ها بیشتر درباره زنان اتفاق می‌افتد، ریشه این قضیه بیشتر در ارتباط با مسائل جنسی است. مسائل جنسی چند سطح دارد که سطح اولیه آن می‌تواند با سخن برطرف شود. موارد بعدی می‌توانند از سطح کلامی بالاتر باشند و شامل تماس‌های فیزیکی در اتوبوس و مترو باشند یا به عنوان ماشین‌هایی که می‌بینیم دائما برای زنان و دختران بوق می‌زنند تا در سطوح بالاتری نیاز جنسی‌شان را برطرف کنند. غنی لو: در دنیا دو راهبرد در رابطه با مسائل جنسی وجود دارد؛ یکی کنترل و برنامه‌ریزی و سیاستگذاری است، راهبرد دوم رها کردن. کشور ما معتقد به استراتژی کنترل است نه رهاشدگی، وقتی به کنترل فکر کردیم باید برنامه قابل پیاده شدن زمینی و نه غیرواقعی داشته باشیم.

علاوه بر این بسیاری از این افراد، نیاز جنسی هم ندارند بلکه دچار بدآموزی و عقده‌های روانی هستند و این رفتارها را به عنوان یک الگوی زندگی انتخاب کرده‌اند.

در ابتدا دوربین‌ها صرفا با اهداف ترافیکی نصب شدند اما بعد دیدیم کارایی‌های دیگری هم دارد و حالا با هوشمندسازی دوربین‌ها، مامورانی هستند که به صورت آنلاین روی شهر نظارت دارند و اگر به موردی برخورد کنند که ماشینی فقط با این هدف تردد می‌کند، پرینت گرفته و به پلیس امنیت اخلاقی اعلام می‌کنند

به نظر شما بیگانگی دو جنس چقدر در این قضیه دخیل است؟

معیدفر: الزاما رابطه یک دختر و پسر در رابطه با مسائل جنسی نیست و گاهی صرفا کنجکاوی وجود دارد و افراد می‌خواهند جنس متفاوت خودشان را بشناسند و از یکدیگر اطلاعات داشته باشند. برای پاسخ دادن به سوالاتشان باید فرصت‌هایی وجود داشته باشد و زمینه‌هایی فراهم شود که یکدیگر را بشناسند. در دبیرستان به خاطر احساسات و خطرهایی که وجود دارد منطقی به نظر می‌رسد که دختران و پسران را از هم جدا کنیم اما در دانشگاه که آنها از عقل و منطق بیشتری برخوردارند و می‌تواند فرصتی باشد برای شناخت نسبت به یکدیگر، می‌بینیم که مجالی برای آشنایی و درک متقابل از یکدیگر به آنها نمی‌دهیم. نتیجه آن هم می‌شود همین که مکان‌های دیگری جایگزین این محیط‌های سالم و علمی می‌شود و سایت‌ها و فضاهای اینترنتی و کوچه و خیابان و شب‌نشینی‌های خانه‌ها به محلی برای ایجاد ارتباط تبدیل می‌شود که بسیار خطرناک‌تر است و به جای این که افراد را از طریق درک و شعور و ذهنیات آنها بشناسیم از طریق فیزیک آنها می‌شناسیم.

چه باید کرد؟

غنی‌لو: ما در ایران بیشتر از این که مشکل نوع قوانین را داشته باشیم، مشکل نحوه اجرا و اثبات را داریم. به عنوان مثال ماده 619 که ناظر بر جنسیت است و روی مزاحمت برای زنان تاکید دارد، در متن خودش به صورت غیرمستقیم اعلام می‌کند که شاکی‌محور است، یعنی حتما باید کسی شکایت کند، مگر این که جرم در منظر عموم شکل گرفته باشد،و همان لحظه پلیس دیده باشد و گزارش پلیس وجود داشته باشد. تازه اگر شخص مورد مزاحمت واقع شده دوباره روی گزارش پلیس شکایت نکند و شاکی وجود نداشته باشد، شاید مامور متهم به سوءاستفاده شغلی هم بشود چون کسی که مدعی است وجود ندارد. شاکی‌محوری قانون باعث طولانی شدن پروسه رسیدگی می‌شود .

غنی‌لو: ایجاد گشت‌های امنیت اخلاقی کاری است که پلیس برای برخورد با مزاحمین نوامیس انجام داده است. رانندگانی که برای مردم مزاحمت ایجاد کنند، ماشینشان با هماهنگی قضایی توقیف شده، برای آنها کلاس گذاشته می‌شود و آموزش می‌بینند و کسانی که بار چندمشان است این کار را انجام می‌دهند، پلیس به دادستان معرفی می‌کند. کار دیگری که پلیس انجام می‌دهد استفاده از دوربین‌هاست. در ابتدا دوربین‌ها صرفا با اهداف ترافیکی نصب شدند اما بعد دیدیم کارایی‌های دیگری هم دارد و حالا با هوشمندسازی دوربین‌ها، مامورانی هستند که به صورت آنلاین روی شهر نظارت دارند و اگر به موردی برخورد کنند که ماشینی فقط با این هدف تردد می‌کند، پرینت گرفته و به پلیس امنیت اخلاقی اعلام می‌کنند. مورد دیگر، استمدادها و فوریت‌های پلیسی شماره تلفن 110 است؛ البته زمان حداقلی رسیدن پلیس هفت دقیقه است که باید کمتر شود چون ممکن است آن فرد مزاحم از محل فراری شود اما به هر حال تاثیر بازدارندگی خودش را دارد.

نحوه برخورد پلیس با این افراد به چه شکل است؟

غنی‌لو: گشت‌های امنیت اخلاقی که لباس مخصوص و کارت شناسایی و حکم ماموریت دارند و با ماشین سازمانی هستند، اگر کسی را ببیند که آلودگی صوتی شدید، مزاحمت نوامیس یا کشف حجاب انجام داده و رفتارهای خارج از عرف شرعی به صورت مشمئزکننده و مزاحمت عمومی انجام دهند، مشخصات وسیله نقلیه آنها را یادداشت کرده و یک برگه به آنها می‌دهند مبنی بر این که بروند به مقر پلیس امنیت اخلاقی که فرآیند توقیف ماشین در پارکینگ پس از بررسی در آنجا انجام می‌شود. مردم دقت داشته باشند که اگر کسی کارت شناسایی پلیس و حکم ماموریت نداشت و با خودروی پلیس نبود اما تحت این عنوان آنها را تهدید کرد، به اولین پلیسی که در نزدیکی خودشان می‌بینند یا حتی مامورین راهنمایی و رانندگی مراجعه کنند یا با شماره 110 تماس گرفته و سوءظن خودشان را گزارش بدهند تا دچار تخلفات تحت پوشش مامورین پلیس نشده و از آنها اخاذی صورت نگیرد.

راهکارهایی برای ایجاد امنیت بیشتر و کم شدن تعرض‌ها و مزاحمت‌های خیابانی وجود دارد؟

غنی‌لو: یکی از این راهکارها این است که به زنان رفتار حرفه‌ای در صورت برخورد با مزاحمان را آموزش دهیم. یکی از این تکنیک‌ها این است که زنان بدانند اگر مزاحمان را تحقیر یا تحریک کنند آنها به مزاحمتشان ادامه می‌دهند، التماس کردن هم باعث می‌شود آنها گستاخ‌تر شوند و به انجام اعمالشان اصرار کنند. باید مودبانه اما قاطع به آنها گفت که دست از مزاحمتشان بردارند. اگر هم مزاحمت همچنان ادامه داشته باشد باید از پلیس یا از مردمی که در صحنه حاضر هستند کمک خواسته شود ضمن این که مشخصاتی را بردارند که در فرآیند شناسایی مجرم بتوان از آنها کمک گرفت. مورد دیگر هم این است که دادگستری فرآیند تسهیل در رسیدگی را تدارک ببیند

مردم می‌توانند کاری کنند که از بروز این مزاحمت‌ها برایشان پیشگیری شود؟

غنی‌لو: حالا که زنان بیشتر مورد مزاحمت‌های خیابانی قرار می‌گیرند باید از پوشیدن لباس‌ها و انجام حرکاتی که ممکن است باعث شود افراد نگاه نادرستی به آنها داشته باشند جلوگیری کنند.. در این که باید با اشخاص متجاوز برخورد شود شکی نیست اما باید افراد به این دقت کنند که سیگنال‌های اشتباه نفرستند و کاری نکنند که تصور اشتباهی از آنها در ذهن دیگران به وجود بیاید که بعد به مشکلاتی مانند مزاحمت‌های خیابانی منجر شود.

قاسمپور: در عین حال نباید زنان را از شکایت و تعقیب این موارد ترساند بلکه باید به آنها جرات داده شود که در صورت بروز چنین مواردی، جامعه و قانون حامی آنها هستند تا مزاحمان با خیال راحت اینگونه اقدامات را انجام ندهند.

تغذیه و سلامتی

کدام نان را باید انتخاب کرد؟

این نوشیدنی را حتما صبح‌ها بنوشید

تعیین جنسیت نوزاد با روش های سنتی!

دیابتی ها بادمجان را خام بخورند!

خوراکی های ممنوعه در ایام امتحانات

20 خوراکی دشمن دیابت

اگر تصمیم به ترك سیگار دارید،این مواد غذایی را استفاده كنید !

سنگک، بربری، تافتون یا لواش؟!

کدام نان را باید انتخاب کرد؟

به نظر شما کدام نان سالم‌تر است و گزینه بهتری برای همراهی غذاهای شماست؟ سنگک، بربری، تافتون یا لواش؟! برای شما ارزش غذایی نان مهم است یا مدت زمان ماندگاری‌اش؟! در ادامه پاسخ کارشناسان تغذیه به این سؤال‌ها را بخوانید. به گزارش ایران ویج ، اصولا این تصور وجود دارد که نان سنگک به دلیل…

انواع نان

به نظر شما کدام نان سالم‌تر است و گزینه بهتری برای همراهی غذاهای شماست؟ سنگک، بربری، تافتون یا لواش؟! برای شما ارزش غذایی نان مهم است یا مدت زمان ماندگاری‌اش؟! در ادامه پاسخ کارشناسان تغذیه به این سؤال‌ها را بخوانید.

به گزارش ایران ویج ، اصولا این تصور وجود دارد که نان سنگک به دلیل مقدار سبوس بیشتری که دارد، ارزش غذایی بیشتری داشته و نسبت به نان‌های سنتی دیگر ارجحیت دارد اما مسئله این است که قبلا برای تهیه نان سنگک از آرد کامل استفاده می‌شد؛ یعنی آردی که سبوس از آن جدا نشده بود. نان بربری هم با آرد ستاره (آردی که حدود ۱۸درصد از سبوس آن جدا شده است) تهیه می‌شد و نان‌های تافتون و لواش هم با آرد خبازی (آردی که ۱۲درصد از سبوس آن جدا شده است) تهیه می‌شد.

اما امروز نه تنها نان سنگک با آرد کامل پخته نمی‌شود، بلکه هر ۴ نان مذکور با آرد خبازی یا مخلوطی از آرد ستاره و آرد خبازی پخته می‌شود. نکته دیگری که می‌تواند در حفظ ارزش غذایی نان دخیل باشد، مدت زمان طبخ است. مدت زمان طبخ نان سنگک و بعد از آن بربری، بیشتر از مدت زمان طبخ تافتون و لواش است. به همین دلیل تخمیر نان سنگک بهتر صورت می‌گیرد و بربری، تافتون و لواش به ترتیب در درجه‌های بعدی قرار می‌گیرند. نان لواش به دلیل ضخامت بسیار کمی که دارد، اگر زیاد تخمیر شود، خمیرش به اصطلاح «وا می‌رود».

موضوع مهم دیگر این است که در مواد نشاسته‌ای، البته زمانی که در مقابل حرارت زیاد قرار بگیرند و برشته شوند، ماده‌ای به نام آکسی لامید تولید می‌شود که در فرایند سلولی ایجاد اختلال می‌کند و روند دستگاه ایمنی بدن را کاهش می‌دهد. نان‌هایی که زیاد پخته می‌شوند هم، مانند سنگک و بربری، به دلیل تشکیل آکسی‌لامید و نیز در معرض باقیمانده سوخت‌های فسیلی قرار گرفتن، سلامت خود را تا حدی از دست می‌دهند. بنابراین می‌توان گفت که نان‌های سنگک و بربری از لحاظ ارزش غذایی در سطح بالاتری هستند و نان‌های تافتون و لواش هم از لحاظ بهداشتی بهتر هستند. پس باید ببینید که ارزش غذایی نان برایتان مهم‌تر است یا سطح بهداشتی‌اش.

سنگک به شرط آرد کامل!

نان لواش، طبق تعریف علمی اصلا نان نیست. زیرا مدت زمان پخت این نان تنها ۸ تا ۱۰ ثانیه طول می‌کشد و در این مدت نه نشاسته آرد، فرصتی برای ژلاتینه شدن دارد و نه پروتئین‌ها به طور کامل منعقد می‌شوند. نانوا هم برای مقرون به صرفه بودن و حفظ راندمان تولید نان، مجبور است از جوش شیرین استفاده کند که استفاده از جوش شیرین در مقیاس بالا بسیار مضر است و عوارض گوارشی زیادی از جمله سوءهاضمه را به دنبال دارد. نان تافتون به دلیل مدت زمان طبخ بیشتر، فقط کمی بهتر از نان لواش است اما به دلیل داشتن جوش شیرین، در دراز مدت مصرف‌کننده را با عوارض گوارشی مواجه می‌کند.

نان بربری اگر به صورت فر پز باشد، تخمیر به خوبی در آن صورت گرفته و ماندگاری نان تا ۳-۲ روز هم می‌رسد و به مراتب بهتر از ۲ نان قبلی است. اما در تنورهای سنتی سطح نان بربری سریع برشته می‌شود و این در حالی است که مغز نان همچنان رطوبت بیشتری دارد و همین امر باعث می‌شود که بعد از پخت، رطوبت مغز نان توسط پوسته جذب شود. همین است که بعد از ۳-۲ ساعت نان حالت چربی و بیاتی به خود می‌گیرد.

کدام نان را باید انتخاب کرد؟

در «رومال» نان بربری- همان مایعی که برای خوش‌رنگ شدن نان روی سطح آن استفاده می‌شود- مقدار کمی جوش شیرین می‌ریزند که البته می‌توان برای به حداقل رساندن مصرف جوش‌شیرین از شکر، شیره خرما یا گلوکز و… استفاده کرد.نان سنگک قبلا نان بسیار خوبی بود چون با آرد سیاه یا آرد کامل تهیه می‌شد؛ متاسفانه مردم فکر می‌کنند هرقدر نان سفیدتر باشد، کیفیت پخت و ارزش غذایی‌اش هم بیشتر است اما این قضیه کاملا برعکس است.

کدام نان را باید انتخاب کرد؟

مزیت نان سنگک در این است که با شعله غیر‌مستقیم پخته می‌شود و ۳ نان دیگر با شعله مستقیم؛ وقتی خمیر در معرض شعله مستقیم قرار می‌گیرد، هیدروکربورهای حلقوی‌ای در آن ایجاد می‌شود که موادی سرطان‌زا هستند. مصرف این نان‌ها باعث مشکلات گوارشی بسیار زیادی می‌شود. اما همان دیواره‌ای که در تنور سنگک بین نان و شعله قرار می‌گیرد، مانع از این موضوع می‌شوند.

سنگک بهترین است

یکی از عوامل اثرگذار در میزان کیفیت نان، ارزش غذایی آن است که میزان کالری تولید شده، وجود ریزمغذی‌ها و همچنین ویتامین‌ها در نان تعیین‌کننده ارزش غذایی‌اش است. هرقدر آرد تیره‌تر باشد، یا درجه استخراج آرد بالاتر باشد، یا هرقدر میزان سبوس آرد بیشتر باشد، در این صورت می‌توان گفت که مواد معدنی و ریزمغذی‌های بیشتری وارد آرد شده است. آرد تیره یا آرد کامل گندم از ارزش غذایی بالاتری برخوردار هستند، از طرف دیگر زمان پخت، جذب آب و ژلاتینه شدن نشاسته، از دیگر عوامل تعیین کننده کیفیت نان است.

کدام نان را باید انتخاب کرد؟

انسان به عنوان یک موجود تک‌معده‌ای زمانی می‌تواند نشاسته را- که نوعی کربوهیدرات یا قند است- هضم و جذب کند که کاملا ژلاتینه شده باشد؛ یعنی ذرات نشاسته آب را به خود جذب کرده و متبلور شده باشند که در این فرآیند، حرارت هم تاثیرگذار است. بنابراین زمان پخت نان طولانی‌تر است، ژلاتینه شدن نشاسته و قابلیت هضم و جذبش بیشتر می‌شود. بنابراین در یک نگاه متوجه می‌شویم که نان سنگک در اولویت قرار دارد و در مقابلش نان لواش است که زمان پخت بسیار کوتاهی دارد. نان بربری و نان تافتون هم حد واسط نان‌های سنگک و لواش است. البته زمان ماندگاری نان لواش نسبت به ۳ نان دیگر به این دلیل بیشتر است که ژلاتینه شدن نشاسته به طور کامل انجام نمی‌شود. به نظر من تنها خاصیت نان لواش ماندگاری طولانی‌ترآن است و نیز اینکه لقمه‌پذیر است! وگرنه هیچ مزیت دیگری ندارد و نان سنگک در میان نان‌های سنتی بهترین است.

این نوشیدنی را حتما صبح‌ها بنوشید

نوشیدن این نوشیدنی در وعده صبحانه به کاهش وزن سریعتر نیز کمک می کند زیرا دفع سموم بدن باعث آب شدن چربی های نیز می شود.

این نوشیدنی را حتما صبح‌ها بنوشید

نوشیدن آبلیمو و آب در وعده صبحانه ، مزایا و فواید بسیار زیادی دارد زیرا هم آبلیمو و هم آب تاثیرات مثبت بسیار زیادی روی بدن ما می گذارند.

دفع سموم

در رژیم غذایی ما ، معمولا" مقدار زیادی غذاهای اسیدی وجود دارد و اسید زیاد ممکن است اثرات زیانباری برای بدن ما داشته باشد. آب لیمو خون ما را تصفیه می کند و وقتی با آب ترکیب می شود به دفع سموم بدن کمک می کند و در نهایت باعث می شود که ما پوست سالمتر و روشن تری داشته باشیم ولک ها و چین و چروکهای کمتری در پوست ما ایجاد شود. لیمو یک ضدعفونی کننده طبیعی است ، بنابراین بخوبی می تواند به درمان مشکلات پوستی ما کمک کند.

کاهش وزن

نوشیدن ترکیب آب و آبلیمو در وعده صبحانه به کاهش وزن سریعتر نیز کمک می کند زیرا دفع سموم بدن باعث آب شدن چربی های نیز می شود.

جلوگیری از التهاب

لیمو سرشار از ویتامین C است ، بنابراین به شما کمک می کند که از بروز التهابات مختلف در بدن مثل التهاب گلو و لوزه پیشگیری کنید و حتی می تواند این التهابات را درمان کند. ویتامین C به کاهش آلرژی ها و به رفع علائم آسم نیز کمک می کند.

تعیین جنسیت نوزاد با روش های سنتی!

این روزها بحث تعیین جنسیت جنین به موضوع داغی تبدیل شده است. برای بسیاری از زوج‌های جوان حتی در جوامع پیشرفته مهم است که بتوانند جنس فرزندشان را انتخاب کنند. سال‌هاست كه دانشمندان و پژوهشگران علوم پزشکی نتایج تحقیقات خود درباره تاثیرگذاری کروموزوم‌های x وy مردان در تعیین جنسیت جنین را مطرح و اعلام کرده‌اند؛ موضوعی که فصل اشتراک طب مدرن و طب سنتی برای تعیین جنسیت جنین است.

با این تفاوت که درمانگران و متخصصان طب سنتی علاوه بر تاثیرگذاری کروموزوم‌های مردانه، شرایط فیزیکی و جسمی دستگاه زنانه و رحم زنان را در تعیین جنس نوزاد موثر می دانند. دکتر سعید صانعی، درمانگر و مشاور گیـاه‌درمانی توضیحات بیشتری را درباره دیدگاه درمانگران مکتب طب سنتی ایران با شما در میان می گذارد.

طب سنتی درباره تعیین جنس جنین چه می‌گوید؟

برخلاف دیدگاه طب مدرن که مرد را عامل اصلی در تعیین جنسیت نوزاد می‌داند، حکیمان و درمانگران طب سنتی بر این باورند که علاوه بر مرد، زن نیز می‌تواند نقش موثر و قابل ملاحظه‌ای در تعیین جنسیت داشته باشد. بر اساس این قاعده علاوه بر تاثیر کروموزوم‌های جنسی xوy ، میزان ph محیط رحم و اسیدی و قلیایی بودن آن و حتی وجود پادتن‌های ضدکروموزوم yدر بدن زن نیز می‌تواند در تعیین جنس جنین موثر باشد بنابراین باید توجه داشت که مرد و زن هر دو به یک اندازه بر تعیین جنسیت نوزاد موثرند و نباید اینگونه باشد که نقش زن در تعیین جنسیت جنین کم‌اهمیت و نادیده گرفته شود.

پسر می‌خواهید، دور این غذاها را خط قرمز بکشید

اگر تصمیم دارید نوزاد پسری را به جمع خانواده خود اضافه کنید، می‌توانید با تغییر برنامه و رژیم غذایی به سبک طب سنتی به آرزوی خود برسید. به گفته درمانگران طب سنتی این مادران باید مصرف غذاهای دریایی، شیر، لبنیات، کلم، کدو، قهوه، کاکائو، تره، ماءالشعیر و جوانه گندم را كه موجب افزایش PH محیط رحم می‌شود از برنامه غذایی خود حذف كنند. بهترین زمان برای اجرای این رژیم غذایی از اولین روز قاعدگی تا 19 روز بعد از پایان آخرین روز قاعدگی است. اجرای این برنامه غذایی در ماه‌های پیش از بارداری به زوج کمک می‌کند تا شانس بیشتری برای تولد نوزاد پسر داشته باشند. مادر با مصرف این غذاها می‌تواند موجب کاهش میزان اسیدیته رحم شود و به این ترتیب محیط رحم را برای قلیایی شدن آماده کند. به این ترتیب او می‌تواند با مصرف پرتقال شیرین در میان‌وعده‌ها به کاهش میزان اسیدیته رحم خود کمک کند.

با هویج و خرما پسردار می‌شوید

یکی از بهترین روش‌ها برای افزایش احتمال تولد نوزاد پسر مصرف انواع دانه‌های روغنی و آجیل است. در برخی از متون طب‌سنتی مصرف روزانه 2عدد خرما بعد از یکی از وعده‌های غذایی نیز شانس تولد پسر را افزایش می‌دهد. علاوه بر این با گنجاندن سبزیجات و میوه‌هایی چون هویج، سیب‌زمینی، تخم‌مرغ، مرکبات شیرین، توت‌فرنگی، شاه‌توت، انگور، کاهو و مصرف غذاهای خوش‌نمک می‌توانید جنسیت نوزاد خود را پسر انتخاب کنید به شرط آنکه علاوه بر رعایت رژیم غذایی دیگر توصیه‌های متخصصان طب سنتی را نیز درباره پرهیزهای غذایی لحاظ کنید. نکته مهمی که خانم‌ها باید به آن توجه کنند میزان مصرف نمک است که باید حتما با مشاوره متخصص طب سنتی یا پزشک خود آن را مصرف کنند تا احتمال ابتلا به فشارخون حاملگی ناشی از مصرف نمک را به صفر برسانند.

این زمان را فراموش نکنید

راه‌حل دیگری که به کمک آن می‌توان احتمال تولد فرزند پسر را افزایش داشت توجه به زمان مناسب برای انجام لقاح است. در صورتی که زوج 3 تا 4 روز بعد از آخرین روز قاعدگی زن برای لقاح اقدام کنند به دلیل تازگی و طراوت رحم در این زمان و به دلیل کافی نبودن زمان برای جمع شدن ترشحات اسیدی، زن و مرد شانس بیشتری برای تولد نوزاد پسر خواهند داشت. حکمای طب سنتی در منابع و متون طبی مختلفی به این نکته اشاره کرده‌اند که انجام لقاح 3 تا 4 روز بعد از پاکیزه شدن زن و به این ترتیب که در زمان انجام لقاح ابتدا زن و پس از او مرد ارگاسم را تجربه کند یکی از مهم‌ترین عوامل برای تولد نوزاد پسر است و اما در صورتی که زوج به داشتن فرزند دختر فکر می‌کند باید 6 روز بعد از پایان قاعدگی زن لقاح را انجام دهند. در این شرایط باید ارگاسم مرد زودتر از زن به سرانجام برسد. البته در این زمینه جزئیات و نسخه‌های دیگری نیز وجود دارد که مشاوره با متخصص و درمانگر طب سنتی می‌تواند آن را برای هر زوج مشخص کند.

رابطه اسیدیته رحم با جنسیت نوزاد

بر اساس دیدگاه درمانگران طب سنتی و طبیعی میزان ph و اسیدیته رحم می‌تواند نقش موثری بر جنسیت جنین داشته باشد. بر اساس این تئوری هر چه اسیدیته رحم بیشتر باشد، شانس تولد نوزاد دختر بیشتر می‌شود و هرچه میزان اسیدیته کمتر باشد و ph رحم به سمت قلیایی شدن میل کند، احتمال تولد نوزاد پسر بیشتر می‌شود. به همین دلیل درمانگران شیوه‌های طبیعی درمان به ویژه طب سنتی ایران با تغییر رژیم غذایی زنان چندین ماه پیش از بارداری و ارائه نسخه‌های طبیعی و شست‌وشوی رحم با کمک داروهای طبیعی اسیدی یا قلیایی به زوج‌ها کمک می‌كنند تا در تعیین جنسیت کودک خود دخالت کنند.

توصیه طب‌سنتی: شستشو با آبلیمو خیلی رقیق

یکی از روش‌هایی که در طب سنتی برای تولد نوزاد دختر به خانواده‌ها پیشنهاد می‌شود شست‌وشوی رحم با آبلیموی تازه خیلی رقیق است. برای این منظور کافی است از 6 ماه قبل از بارداری این روش را اجرا کنید. 5 سی‌سی آبلیموی تازه را با یک استکان آب مخلوط كرده و از آن برای شست‌و‌شوی رحم استفاده کنید. این کار نه تنها موجب پاکسازی رحم از قارچ‌ها و باکتری‌ها می‌شود بلکه مقاومت رحم را در برابر اسیدیته بیشتر می کند. به این ترتیب بعد از چند بار تکرار این روش شرایطی ایجاد می‌شود که شانس تولد نوزاد پسر را كاهش می‌دهد. ضمن آنکه درمانگران طب سنتی از این شیوه برای درمان برخی از عفونت‌ها و حتی پیشگیری از ابتلا به عفونت‌های دستگاه زنانه و رحم استفاده می‌کنند.

غذاهای که احتمال دختر شدن را بیشتر می‌کند

درمانگران طب سنتی بر این باورند که گنجاندن خوراکی‌هایی مانند کرفس، پیاز، اسفناج، کاکائو، پروتئین میگو، ماهی و غذاهای دریایی، شیر و لبنیات به برنامه غذایی و پرهیز از مصرف غذاهای خوش‌نمک در وعده‌های غذایی روزانه 5 تا 6 ماه پیش از بارداری و انجام لقاح می‌تواند به ایجاد شرایطی برای تولد نوزاد دختر کمک کند. علاوه بر این هرچه سن پدر و مادر بیشتر باشد یا زندگی زوج تحت تاثیر هیجانات، استرس و تنش‌های روزمره باشد، احتمال تولد نوزاد دختر افزایش می‌یابد.

دیابتی ها بادمجان را خام بخورند!

پژوهشگران در مطالعه ای که به تازگی درباره بادمجان که محصولی تابستانی است انجام داده اند به تاثیر این محصول در درمان بیماری صرع و دیابت پی بردند.

در این مطالعه که با هدف تاثیر تغذیه در بروز تشنج انجام شد مشخص شد که بادمجان حاوی ماده ای فعال و ضد تشنج است و می تواند در درمان بیماری تشنج و دیابت موثر باشد.

همچنین مشخص شد که مصرف قندهای ساده و نوشیدنی های حاوی الکل و کافئین می تواند در میزان قند خون نوسان ایجاد کند و زمینه ای برای بروز حمله ی صرع و دیابت باشد.

در واقع مبتلایان به این بیماری ها برای کنترل و پیشگیری از حملات تشنجی باید برنامه غذایی منظمی داشته باشند و از مواد غذایی حاوی فیبر مانند بادمجان زیاد مصرف کنند.

پزشکان توصیه می کنند که دیابتی ها بهتر است روزی نصف یک عدد بادمجان را به صورت خام برای کاهش میزان قند خون مصرف کرد.

خوراکی های ممنوعه در ایام امتحانات

یک متخصص طب سنتی ایران با اشاره به لزوم حذف کله پاچه، ماکارونی چرب، جگر، پیتزا و سوسیس از وعده های غذایی ایام امتحان، از دانش آموزان و دانشجویان خواست از مصرف غذاهای سنگین و سرخ کرده در روزهای امتحان بپرهیزند.

دکتر مجید انوشیروانی با اشاره به لزوم پرهیز از مصرف غذاهای دیرهضم در ایام امتحانات، گفت: اختلال عملکردهای مغزی پس از مصرف غذاهای پرچرب موجب بروز رفتار تغذیه ای نامناسب شده، یا مصرف غذاهایی که موجب پرکاری دستگاه گوارش یا فساد غذا در معده می شوند، عملکرد مغزی کاهش می یابد، بنابراین دانش آموزان و دانشجویان باید در روزهای امتحان از پرخوری اجتناب کرده و حتی الامکان غذاهای سبک و زودهضم مصرف کنند.

وی در ادامه گفت: حجم زیاد غذا حتی در صورت لطیف بودن آن، موجب فشار آمدن بر دستگاه گوارش و صرف نیروی بیشتر برای انجام اعمال هضم و جذب و دفع آن می شود بطوری که بدن از تامین انرژی لازم برای کارهای مغزی بازمی ماند، به همین دلیل مصرف غذاهای سنگین و سرخ کرده مانند کله پاچه، ماکارونی چرب، جگر، پیتزا و سوسیس در روزهای امتحان توصیه نمی شود

این متخصص طب سنتی ایران با توجه به آغاز ایام امتحانات به دانش آموزان و دانشجویان هشدار داد: در روزهای آزمون از پرخوری خوداری کنند، چرا که هرگونه ناسازگاری غذایی و فساد هضم در معده منجر به افت شدید عملکرد مغز می شود.

انوشیروانی یادآور شد: از دیدگاه طب سنتی ایران مصرف همزمان بعضی غذاها و میوه های لطیف مانند شیر و توت، ماهی و توت فرنگی یا شیر و پیاز و حتی شیر و ماهی در یک وعده غذایی نهی شده است.

وی در ادامه با بیان اینکه نباید از توت فرنگی به عنوان دسر استفاده شود، افزود: باید به این نکته توجه داشت که غذاهای لطیف و خوش هضم هرگز نباید پس از غذای سنگین و دیرهضم استفاده شوند به طور مثال خوردن توت فرنگی پس از صرف غذاهای چرب بسیار نامناسب است.

دکتر انوشیروانی مصرف غذاهای کم کالری را در فصل امتحانات مناسب ندانست و گفت: این نوع غذاها سبب کندی عملکرد مغز و خواب آلودگی در فرد شده و هوشیاری را کاهش می دهند، موادی همچون ماست، دوغ و کاهو از این جمله اند.

وی با اشاره به اینکه غذاهای نفاخ برای مصرف در روزهای امتحان مناسب نیستند، تصریح کرد: موادی همچون حبوبات خیس نکرده در غذا و مواد نفاخ مانند؛ کلم، تربچه، سیر و پیاز، غذاهایی هستند که علاوه بر ازدیاد فعالیت دستگاه گوارش، عملکرد سیستم اعصاب مرکزی را دچار اختلال کرده، موجب سنگینی و خواب آلودگی فرد می شوند.

این متخصص طب سنتی ایران در پایان به دانش آموزان و دانشجویان یادآور شد: در روزهای آزمون از مصرف زیاده از حد خوراکی های محرک سیستم عصبی مانند قهوه، نسکافه و چای پررنگ خودداری کنند، نوشیدن مفرط این نوع مواد موجب ایجاد احساس ناآرامی و اضطراب شده، تمرکز و یادگیری را مختل می کند.

20 خوراکی دشمن دیابت

فیبر حلال تمامی سبزیجات می‌تواند قندخون بالا را مهار کند. در ضمن سبزیجات غنی از پروتئین هستند و به راحتی می‌توان آنها را جایگزین گوشت قرمز کرد.

اگر مبتلا به دیابت هستید جالب است بدانید آنچه در دهان می‌گذارید، می‌تواند سبب بالارفتن یا پایین آمدن قندخونتان شود.

در اینجا 20 نوع ماده غذایی را به شما معرفی می‌کنیم که می‌تواند جلوی بالارفتن قندخونتان را بگیرد.

سیب

اکثر متخصصان تغذیه توصیه می‌کنند حتما در رژیم غذایی خود سیب را بگنجانید زیرا سیب کالری بسیار پایینی دارد و فیبر آن بسیار بالاست و جلوی گرسنگی را می‌گیرد. سیب همچنین دشمن کلسترول بد است و میزان قندخون را کاهش می‌دهد.

آووکادو

پاین میوه غنی از اسیدهای چرب مونوی غیراشباع است که سبب کند شدن هضم و پیشگیری از افزایش قندخون بعد از صرف غذا می‌شود.

جو

می‌توانید جو را جایگزین برنج سفید کنید تا میزان قندخونتان بعد از صرف غذا حدود 70 درصد کاهش یابد و تا ساعت‌ها ثابت بماند. فیبرهای حلال جو هضم را کند کرده و سبب جذب تدریجی قند می‌شود.

سبزیجات

فیبر حلال تمامی سبزیجات می‌تواند قندخون بالا را مهار کند. در ضمن سبزیجات غنی از پروتئین هستند و به راحتی می‌توان آنها را جایگزین گوشت قرمز کرد.

گوشت گاو

می‌توانید قسمت‌های کم چرب گوشت گاو را انتخاب کنید و یک‌چهارم بشقاب‌تان را در هر وعده غذایی به آن اختصاص دهید. رساندن به اندازه پروتئین به بدن باعث می‌شود مدت طولانی‌تری سیر بمانید و در صورت لاغر شدن حجم بافت ماهیچه‌ای‌تان کاهش نیابد. در ضمن مصرف پروتئین به افزایش متابولیسم کمک می‌کند.

میوه‌های گوشت‌دار

دانه‌دار انواع میوه‌های گوشتی حاوی یک یا چند دانه که به رنگ‌های قرمز یا بنفش موجود است مانند انواع انگور حاوی ترکیبی طبیعی به نام آنتوسیانین هستند. محققان می‌گویند این دانه‌های رنگی می‌تواند سبب کاهش قندخون شده و در عین حال محرک تولید انسولین در بدن باشند.

بروکلی

بروکلی غنی از کروم بوده که در درازمدت نقشی اساسی و مهم برای تنظیم قندخون دارد.

هویج

هویج یکی از منابع طبیعی غنی از بتاکاروتن است که می‌تواند خطر ابتلا به دیابت را کاهش داده و قندخون را تنظیم کند.

گوشت مرغ

گوشت سینه مرغ در مقایسه با ران یا سایر قسمت‌ها چربی کمتری دارد. توصیه ما به شما این است که در هر شرایطی به هیچ عنوان پوست مرغ را به خاطر چربی بالایی که دارد نخورید.

تخم مرغ

مطمئن باشید خوردن یک یا دو عدد تخم‌مرغ در روز کلسترول خونتان را بالا نمی‌برد و در عوض ساعت‌ها شما را سیر نگه می‌دارد.

ماهی

یکی از دلایل فوت مبتلایان به دیابت ابتلا به ناراحتی‌های قلبی – عروقی است. مصرف یک یا دو بار ماهی در هفته می‌تواند این احتمال را حداقل 40 درصد کاهش دهد. از سوی دیگر اسیدهای چرب موجود در ماهی احتمال ابتلا به دیابت، مقاومت در برابر انسولین و التهاب را که از جمله فاکتورهای اصلی ابتلا به ناراحتی‌های قلبی – عروقی است کاهش می‌دهد.

دانه کتان

دانه‌های کتان غنی از پروتئین، فیبر، چربی‌های خوب از نوعی که در ماهی موجود است و منیزیم است. این مواد قندخون را تنظیم کرده و به سلول‌ها در جذب انسولین کمک می‌کنند.

شیر و ماست

اینها مواد غذایی غنی از پروتئین و کلسیم هستند و می‌توانند به کاهش وزن کمک کنند. از سوی دیگر این مواد مقاومت در برابر انسولین را از بین می‌برند.

گردو

گردو حاوی مقادیر بالایی فیبر و پروتئین بوده و سوخت کندی دارد که به تدریج به قند تبدیل می‌شود. از سوی دیگر غنی از چربی‌های مونوی غیراشباع است که برای سلامت مفیدند.

انواع دانه‌ها

غنی از چربی‌های خوب، پروتئین و فیبر هستند که می‌توانند قندخون را پایین نگه داشته و از ابتلا به ناراحتی‌های قلبی – عروقی پیشگیری کنند. در ضمن این مواد منبع طبیعی استرول است که چربی خون را کاهش می‌دهد.

جوی دو سر

جوی دوسر حاوی فیبرهای حلالی است که در آب محلول بوده و یک خمیر را تشکیل می‌دهد. مصرف آن باعث می‌شود بین آنزیم‌های هضم‌کننده در معده و مولکول‌های آمیدون غذا در یک سد چسبناک به وجود بیاید. در نتیجه دستگاه گوارش مدت طولانی‌تری غذا را در خود نگه داشته و قندها به تدریج وارد خون می‌شوند.

روغن زیتون

روغن زیتون طلای مایع نامیده می‌شود زیرا حاوی ترکیبات ضدالتهابی و قوی است که محققان آن را با آسپیرین مقایسه می‌کنند. افرادی که رژیم مدیترانه‌ای دارند و روغن زیتون، میوه و سبزیجات، غلات و گوشت کم‌چرب می‌خورند کمتر به دیابت و ناراحتی‌های قلبی و عروقی دچار می‌شوند. هر دوی این بیماری‌ها در پی التهاب در بدن به وجود می‌آیند. برخلاف کره، چربی خوب روغن زیتون سبب افزایش مقاومت بدن در برابر انسولین نشده و حتی این مقاومت را کاهش می‌دهد. روغن زیتون همچنین کندکننده هضم غذا و واردشدن تدریجی قند به خون است.

کره بادام زمینی

تحقیقات اخیر نشان داده است مصرف کره بادام زمینی می‌تواند اشتها را کور کرده و سبب سیری بیشتر فرد در مقایسه با زمانی شود که مواد قندی کم فیبر مصرف می‌کند. در ضمن کره بادام زمینی غنی از چربی‌های مونوی غیراشباع است که می‌تواند قندخون را تنظیم کند.

نان سبوس‌دار

مصرف زیاد نان سفید می‌تواند حساسیت بدن به انسولین را کاهش داده و سبب افزایش قند خون شود در صورتی که نان سبوس‌دار دقیقا برعکس عمل می‌کند.

سیب‌زمینی شیرین

یک سیب‌زمینی شیرین که در اجاق کبابی شده 30 درصد کمتر از سیب‌زمینی معمولی قندخون را افزایش می‌دهد زیرا حاوی فیبر بالا و ریزمغذی‌هایی است که 40 درصد آنها از نوع حلال بوده و سبب کاهش کلسترول و کندی هضم غذا می‌شوند. در ضمن سیب‌زمینی شیرین غنی از کاروتنویید و رنگ‌دانه‌های زرد و نارنجی است که به ارگانیسم‌ها اجازه عکس‌العمل در برابر انسولین را می‌دهد. سیب‌زمینی شیرین همچنین غنی از اسید کوروژنیک است. این ترکیب گیاهی طبیعی می‌تواند به کاهش مقاومت در برابر انسولین کمک کند.

اگر تصمیم به ترك سیگار دارید،این مواد غذایی را استفاده كنید ! در حال حاضر سرطان ریه بیشترین میزان كشتار را در میان انواع سرطان ها ( بدون در نظر گرفتن سرطان پوست ) به خود اختصاص داده است.

از آنجایی كه تمام افراد درگیر با این بیماری جمعیت دودی هستند ( سیگاری ها ) و گرایش جوانان به استعمال دخانیات از روند رو به رشدی برخوردار است، بر آن شدیم تا راهكارهایی را برای ترك سیگار به شما توصیه كنیم، زیرا استعمال دخانیات ، نه تنها مضرات فردی را به دنبال خواهد داشت، بلكه اشخاص مرتبط با افراد سیگاری نیز جزو جمعیت در معرض خطر به شمار می آیند.

اگر تصمیم گرفته اید سیگار را ترك كنید، از برخی مواد غذایی كه ممكن است وابستگی شدید شما را به دود سیگار كاهش دهد ، استفاده كنید:

خوردن جو دوسر و فرآورده های آن ممكن است به شما برای ترك سیگار و رهایی از اعتیاد به نیكوتین كمك كند. این ماده غذایی سرشار از فیبر، ویتامین B1 ( چیزی كه برای آرامش اعصاب و روان ضروری است)، ویتامین های E و C و سایر املاح است. در آزمایشی كه در یك جمعیت 13 نفره در هند، انجام گرفته بود، مشاهده شد 5 نفر از آنهایی كه از جو دوسر استفاده كرده بوند به كلی سیگار را ترك كردند و در 7 نفر ، تعداد سیگاری كه دود می كردند به نصف كاهش یافته و فقط یك نفر بود كه مصرف جو دوسر در او تغییری ایجاد نكرده بود (مقاوم به هر نوع درمان)!!

نتیجه آزمایش، یافتن عصاره جو دوسر به عنوان یك ماده موثر در ترك اعتیاد به سیگار بود.

اسفناج و برگ چغندر حاوی اسید فولیك ، ویتامینC ، بتاكاروتن و قند هستند كه به دلیل قلیایی كردن محیط بدن در ترك سیگار موثرند. اثر این مواد به این شكل است كه میزان ماده اعتیاد آور نیكوتین را در بدن تا مدتی در سطح بالایی نگه می دارند و در نتیجه نیاز شخص به مصرف نیكوتین را كاهش می دهند، بنابراین افزایش مصرف مواد غذایی كه محیط بدن را قلیایی می كنند ، در ترك سیگار مفید هستند.

این مواد غذایی به راحتی قلیایی بودن بدن را افزایش می دهند ، بنابراین تمایل به سیگار را كم كرده، در نتیجه ترك سیگار را راحت تر خواهند كرد. بنابراین اگر مقداری آجیل در جیب خود بگذارید ، هر بار كه به قصد سیگار، دست در جیب می كنید كشمش، انجیر خشک و بادام به جای سیگار در آورید.

بهتر است یاد آور شویم اگر از آدامس های حاوی نیكوتین كه مخصوص ترك سیگار هستند، استفاده می كنید، مواد اسیدی را (موادی كه محیط بدن را اسیدی می كند) مصرف نكنید، زیرا خاصیت خنثی كننده خواهند داشت. مواد اسیدی شامل : انواع نوشابه ( كوكاكولا ، قهوه، آبمیوه و ماءالشعیر )، گوشت قرمز، ماهی ، تخم مرغ ، بادام زمینی ، حبوبات و ... است.

كارشناسان توصیه می كنند حداقل 15 دقیقه قبل از مصرف این آدامس ها ، از خوردن مواد اسیدی خودداری شود.

جوش شیرین در واقع یك ماده قلیایی است كه قادر است میل به سیگار را از بین ببرد. در آزمونی كه توسط دكتر داوتن انجام شد، این نتیجه به دست آمد : عده ای از سیگاری ها كه از جوش شیرین استفاده كرده بودند پس از 5 هفته به طور كلی سیگار را ترك كردند. اما از آنجایی كه جوش شیرین ماده ای است كه از بین برنده ویتامین‌ها به خصوص ویتامین B1 در بدن است، مصرف آن توصیه نمی‌شود.

امروزه سیر ، اولین گیاه دارویی در بین گیاهان است كه دارای ماده ضد باكتری و مواد فرار گوگرد و سیلیس و ید می باشد. سیر دارای خواص ضد عفونی كننده بی شمار بوده كه از عفونت های تنفسی و مشكلات احتمالی به شدت جلوگیری می كند.

ولی مصرف سیر به افرادی كه مشكلات گوارشی داشته یا آسپرین مصرف می كنند یا از ناراحتی های پوستی رنج می برند، توصیه نمی شود و به جای آن می توانند از پودر سیر استفاده كنند.

* شاه تره

عرق شاه تره كه در فصل تابستان علاوه بر خواص درمانی ، نوشیدنی گوارایی محسوب می شود. مدر بوده و ضد كمبود ویتامین C است ( مشكلی كه افراد سیگاری به طور قطع با آن رو به رو هستند ). اشتها آور است و به تصفیه خون كمك می كند.

در اینجا بهتر است به ذكر موادی بپردازیم كه دارای خاصیت عكس بوده و تمایل به كشیدن سیگار را افزایش می دهند. مواد غذایی نظیر گوشت كه ادرار را بیشتر اسیدی می كنند، باعث از دست دادن سریع نیكوتین شده و در نتیجه علاقه به مصرف سیگار را در شخص افزایش می دهند. از این مواد می توان به گوشت قرمز، سوسیس و كالباس ، غذاهای كنسروی شده، غذاهای پخته شده در ماكروویو، الكل ، جگر ، دل و قلوه ، سیرابی ، جوانه گندم ، عدس ، جوجه ، تخم مرغ ، پنیر ، بادام زمینی ، گردو و قهوه اشاره كرد.

توتون یك عامل محرك سرطان است و ترك كردن سیگار همیشه مهم ترین عامل موثر برای جلوگیری از سرطان ریه است و رژیم غذایی ضد سرطان ریه به شما كمك می كند تا خطرات احتمالی كه در طول دوران سیگاری بودن به بدن شما وارد شده است، تعدیل كنید. مهم ترین و موثرترین مواد غذایی برای جلوگیری از ابتلا به سرطان ریه شامل سبزی های برگ سبز تیره ، هویج، فرآورده های دانه سویا، میوه های تازه ، ماهی های تازه و چرب است.

سبزی های برگ سبز تیره از مهم ترین و مناسب ترین منابع تغذیه ای برای جلوگیری از سرطان به شمار می آیند. بنابراین از خوردن برگ های سبز تیره كاهو به دلیل خشن بودن، صرف نظر نكنید، زیرا حاوی مواد مغذی بی شماری نسبت به برگ های سبز روشن هستند. چای سبز از دیگر مواد غذایی بسیار مفید در جلوگیری از سرطان ریه به شمار می آید، چنانچه در ژاپن حتی بین اشخاص معتاد به سیگار، تعداد سرطان ریه كمتر از سایر كشورها ( نظیر كشورهای اروپایی و آمریكا ) است. سبزی خوردن به خصوص ترب، تره، پیازچه و ... بسیار مفید و سودمند هستند و علاوه بر داشتن فیبر و ویتامین C ، دارای مواد ضد میكروب نیز هستند. مواد غذایی كه دارای اسید فولیك هستند ، مقاومت سلول ها را در برابر سرطان ریه افزایش می دهند، بنابراین دانشمندان توصیه می كنند برای مبارزه با سرطان ریه تا جایی که می توانید بیشتر از این خوراكی ها استفاده كنید : اسفناج ، كلم برگ ، شلغم ، برگ چغندر ، كلم بروكلی ، كلم بروكسل ، لوبیای خشك و دانه سویا. انگور و انار ، دو میوه بسیار موثر و مفید برای حفظ سلامت بدن به شمار می آیند و در واقع یك داروخانه طبیعی محسوب می شوند. برای اعصاب مفیدند و به پاكسازی خون کمک می کنند.

در پایان بهتر است به نقش بسیار چشمگیر هویج اشاره کنیم . اگر حداقل هفته ای دو بار یك عدد هویج متوسط خام خورده شود، ممكن است احتمال ابتلا به سرطان ریه 60 درصد كاهش یابد و اگر بیش از یك بار در هفته یك لیوان كلم بروكلی خام خورده شود، ابتلا به سرطان ریه 70 درصد كاهش می یابد و اگر بیش از یك بار در هفته یك لیوان اسفناج خام خورده شود، 40 درصد احتمال ابتلا به این نوع سرطان كاهش می یابد.

امید است به عنوان اولین اصل برای تضمین سلامتی خود و كسانی كه دوستشان دارید و در كنار شما زندگی می كنند کشیدن سیگار را ترک کنید ، تغذیه سالم و مناسبی را در پیش بگیرید، آب سالم بنوشید و به ورزش كردن بپردازید.

تاریخ و تمدن

تفریحات تهرانی ها در ۱۰۰ سال پیش چه بود ؟!

شیوه عجیب خود مومیایی کردن!!

عجیب‌ترین مومیایی‌های تاریخ باستان‌شناسی جهان!!

10 حقیقت جالب در مورد تمدن اسرارآمیز مایا!!

10 زن برجسته ای که چهره ارتش را تغییر دادند!

امپراطوری که از گوشت انسان تغذیه می‌کرد!!

8 نمونه از بدترین بلاهای طبیعی دوران باستان

بانو كاساندان،‌ یگانه زن در زندگی كوروش بزرگ

بابک خرمدین ابرقهرمان ایرانی

تفریحات تهرانی ها در ۱۰۰ سال پیش چه بود ؟!

به گزارش ایران ویج ، شاید دوران قاجار یکی از مهمترین دلایل عقب ماندگی های اقتصادی و فرهنگی در تاریخ ایران باشد. تهران برای اولین بار توسط موسس این سلسله به عنوان پایتخت انتخاب شد. در اینجا به باز نشر نمونه هایی از تفریحات تهرانی ها در ۱۰۰ سال پیش که در سایت های مختلف…

به گزارش ایران ویج ، شاید دوران قاجار یکی از مهمترین دلایل عقب ماندگی های اقتصادی و فرهنگی در تاریخ ایران باشد. تهران برای اولین بار توسط موسس این سلسله به عنوان پایتخت انتخاب شد. در اینجا به باز نشر نمونه هایی از تفریحات تهرانی ها در ۱۰۰ سال پیش که در سایت های مختلف به آن پرداخته شده می پردازیم:

خربازی یا خرسواری

یکی از سرگرمی‌های مردم تهران قدیم، خربازی (خرسواری، یابوسواری) بود که جوانان شیفته‌اش بودند. این بازی و تفریح منحصرا مخصوص داش‌مشدی‌های خوش‌پوش بود که در مکان‌هایی چون خیابان علاءالدوله (فردوسی)، دولاب (قریه‌ای در شرق تهران) دوشان‌تپه (خیابان ژاله) و مزرعه امین‌الملک (حوالی راه‌آهن) به تفریح و مسابقه می‌پرداختند و تعداد زیادی از مردم ساعت‌ها محو تماشای خرسواری می‌شدند.

این چهارپایان فقط جهت سواری تربیت شده که همه آنها از میان اصیل‌ترین و تیزفهم‌ترین خرها و یابوها بودند. همه چهارپایان چه کوچک و چه بزرگ برای مسابقه و تفریح به پالان‌هایی ظریف از جنس مخمل با افسارهایی مزین به نقره، گل‌میخ نقره و با زنگوله‌های فراوان آرایش شده بودند. همچنین دست، پا و دم آنها را حنا می‌بستند و سم‌هایشان را به رنگ سیاه درمی‌آوردند و از پیشانی‌بند و مگس‌پران (رشته چرمی که برای رفع مگس جلو صورت چهارپایان آویخته) برای زینت‌بخشیدن به این حیوانات استفاده می‌کردند. خر و یابوسواران نیز موقع سواری با بهترین لباس‌ها در میان مردم ظاهر می‌شدند.

با لباده‌های بلند از ماهوت مخمل و رداهای رالی، کپنک‌های نمدی، شال ابریشمی و گیوه‌های آجیره در برابر چشمان صدها تماشاچی در عصرها و روزهای تعطیل از حاشیه خیابان و مکان‌های مذکور بالا و پایین می‌رفتند. ازجمله خرسواران و یابوسواران معروف آن ایام، اکبر خرسوار، داش غلام قداره، یدالله‌خان ایلچی، لوطی ابراهیم سنگلجی و آقابالاخان ارباب بودند که معمولا هریک از آنها مهتری مخصوص و طویله‌ای سرخانه داشتند و خر و یابوی خود را مثل بچه‌هایشان بزرگ می‌کردند و جزو خانواده‌شان به حساب می‌آوردند.

تفریحات تهرانی ها

الک دولک‌بازی

از دیگر تفریحات دارالخلافه‌نشینان در دوران قاجار، الک‌دولک‌بازی بود که کودکان و حتی بزرگسالان به آن علاقه بسیاری داشتند. الک‌دولک‌بازی به این صورت اجرا می‌شد که با قرعه انداختن، شخصی چوب ضخیم و کلفتی را به دست می‌گرفت و چوب کوتاه را روی دو آجر یا دو سنگ قرار می‌داد و به وسیله چوب کلفت، با ضربه شدیدی چوب کوچک را به فضا پرتاب کرده و سایر بازیکنان که با فاصله کنار هم قرار داشتند، اگر چوب کوتاه را می‌گرفتند، برنده شده و جای بازیکن نخست را می‌گرفتند و این دور و تسلسل همچنان ادامه داشت. الک‌دولک بازی در تهران قدیم آنقدر رواج پیدا کرد که در هر کوچه و محله‌ای عده‌ای از جوانان بیکار به این بازی مشغول بودند تا اینکه منظم‌السلطنه وزیر نظمیه مظفرالدین‌شاه این بازی را در تهران ممنوع کرد و دستور داد هرکسی که دست از این بازی برندارد به معدن زغال‌سنگ اطراف تهران فرستاده شود چراکه وی معتقد بود بازی الک‌دولک، اسباب فساد شده و اگر متوقف شود افراد بیکار به دنبال شغل می‌روند. با این حال بعد از دو ماه این قانون به فراموشی سپرده شد و دوباره تهرانیان مشغول الک‌دولک‌بازی شدند.

مساله‌گویی و معرکه‌گیری

معرکه‌گیری و مساله‌گویی یکی دیگر از تفریحات مردم تهران قدیم بود. عده‌ای از افراد که تخصص‌هایی در زمینه‌های مختلف نقالی و هنرهای نمایشی داشتند در کنار اماکن زیارتی، مساجد و امامزاده‌ها بساط معرکه‌گیری به‌پا می‌کردند. مساله‌گوها غالبا دو نفر بودند که مردم آنها را به نام مرشد و بچه‌مرشد می‌شناختند. پس از حلقه‌زدن تماشاچیان دور این دو نفر، مرشد یک مساله فقهی را مطرح می‌کرد و از بچه‌مرشد (وردست) می‌خواست تا به آن مساله جواب دهد. در این برنامه آنچه مهم به‌حساب می‌آمد دانش معرکه‌گیر بود که باید مطابق سلیقه‌های مختلف و متنوع و باتوجه به تناسب جو سوال مطرح کند. خارج از مسایل فقهی نیز، مرشدان و بچه‌مرشدان در قالب منتقدان اجتماعی پاره‌ای از دردهایی را که بر سر دل مردم سنگینی می‌کرد بازگو می‌کردند. این مساله‌گویان معمولا تا زمانی که از مردم پول نمی‌گرفتند معرکه را به راه نمی‌انداختند. گاهی هم برای آنکه بیشتر پول جمع کنند حرف‌های خود را در جای حساس قطع می‌کردند و الباقی را به روز دیگر حواله می‌دادند تا خلایق را تشنه‌تر و مشتاق‌تر کنند. معرکه‌گیری از دو ساعت مانده به طلوع آفتاب شروع می‌شد و با دست به دست شدن و تعویض معرکه‌گیر و مساله‌گو و مطالب مورد بحث تا غروب ادامه پیدا می‌کرد. در میان مرشدان که در تهران قدیم فعالیت داشتند مرشد مرحب شهرت بیشتری داشت و جزو معدود مساله‌گویانی بود که نامش به روزگار ما رسیده است. مساله‌گویی تقریبا تا ۲۰ سال گذشته به‌طور پراکنده و در قسمت‌هایی از جنوب شهر و حاشیه تهران همچنان پابرجا بود.

تفریحات تهرانی ها

پرده قیامت

تماشای پرده قیامت از دیگر سرگرمی‌های تهرانی‌های آن روزگار به حساب می‌آمد. پرده قیامت، پرده نقاشی‌شده بزرگی بود که در مکان‌های مخصوصی قرار می‌دادند. در این پرده اوضاع و خصوصیات دوزخ به زعم نقاش مجسم شده بود. پرده قیامت شامل تصویر جهنم با شعله‌های آ‌تش کشیده شده که از کنار آن چند مار و عقرب و اژدها دیده می‌شد که گناهکاران و دوزخیان به‌وسیله لهیب آتش، گرفتار این جانوران شده بودند. متصدی پرده قیامت با چوبی بلند و صدایی گرفته یکایک خصوصیات موارد به نقش درآمده را برای تماشاچیان توضیح می‌داد و آنها را از روز قیامت و جهنم آگاه می‌کرد.

نمایش لوطی عنتری

در روزهای تعطیل، تهرانیان برای پرکردن اوقات فراغت عازم باغ‌ها و گردشگاه‌های تهران مانند دوشان‌تپه، عشرت‌آباد، پس‌قلعه، چشمه‌علی و… می‌شدند و بیشتر وقت خود را در این باغ‌ها صرف تماشای عملیات لوطی عنتری می‌کردند؛ لوطی عنتری با میمون‌های تربیت‌شده که به رقص و کارهای شگفت‌آوری دست می‌زد و با ساز و دهل مردم را به دور خود جمع می‌کرد. گاهی لوطی‌ها به جای عنتر یا میمون از خرس‌های کوچک دست‌آموز برای سرگرمی مردم استفاده می‌کردند. در این میان مارگیرها جای خاصی داشتند. مارگیری، معرکه‌ای بود که مردی با دو جعبه چوبی که داخل یکی از آنها موش صحرایی و در جعبه دیگر مار بود به میان مردم آمده و موش و مار را به جنگ هم می‌انداخت یا اینکه خودشان با مارها بازی می‌کردند. مثلا سر مار را در دهان خود فرو می‌کردند یا مار را دور گردن‌شان می‌پیچیدند. لوطی عنتری‌ها فقط مختص باغ‌ها و گردشگاه‌ها نبودند بلکه به‌طور سیار همه‌روزه نمایش می‌دادند و در کوچه و برزن‌ها با نواختن ضرب، اهل محل را خبر می‌کردند.

شعبده‌بازی

از دیگر سرگرمی‌های پایتخت‌نشینان، دیدن شعبده‌بازی و کارهای محیرالعقول در آن دوران بود. مانند کبوتر درآوردن از زیر کلاه، تخم‌مرغ در کلاه شکستن و نیمروی داغ درآوردن، پنبه در دهان فرو کردن و ۲۰۰ متر نخ از دهان بیرون آوردن، دستمال سفید در دهان کردن و دستمال الوان درآوردن و چشم‌بندی‌هایی از این قبیل… در این حقه‌بازی‌ها و چشم‌بندی‌ها، کسی از تماشاچیان نمی‌توانست از غیرحقیقی‌بودن‌شان ایراد بگیرد ولی گاهی اتفاق می‌افتاد که شعبده‌باز سوتی می‌داد و تماشاچی‌ها مچش را می‌گرفتند و وی را کنف می‌کردند و حقه‌باز برای آنکه بیش از این مورد تمسخر قرار نگیرد به تماشاچی‌ها می‌گفت اگر دروغ می‌گویم خودت می‌توانی امتحانش کنی و با گفتن این جمله، کم‌کم شعبده‌باز بساطش را جمع می‌کرد و ناپدید می‌شد.

تفریحات تهرانی ها

بندبازی و آکروباتی

بندبازی و اجرای عملیات آکروباتی از جدیدترین تفریحات و سرگرمی‌های تهران‌نشین‌ها در ایام گذشته بود که به دو صورت اجرا می‌شد. یکی از آنها شامل دسته‌های کوچک و محدودی بود که در معابر عمومی به ارایه هنر خود می‌پرداختند و مردم را سرگرم می‌کردند. گروه دیگر در مکان‌های خاصی به انجام عملیات بندبازی و آکروباتی می‌پرداختند که برای مشاهده هنرنمایی آنان، مردم باید بلیت تهیه می‌کردند. هر گروه بندباز مرکب از یک شخص قوی‌هیکل و تنومند، یک پسربچه چابک و یک نوجوان بود. نمایش‌های این گروه‌ها اشکال مختلفی داشتند، اما عموما حرکات گروه‌ها شامل اعمالی از قبیل بالانس‌زدن‌های پی‌درپی پسربچه، حرکت با یک‌دست در حال بالانس‌زدن، دورخیز از یک نقطه و بالانس‌زدن بر روی شانه‌های مرد تنومند و… گاهی نیز پسربچه بر بالای یک چوب که به‌طور عمودی روی کمربند شخص تنومند قرار داشت به انجام حرکات ماهرانه و محیرالعقولی می‌پرداخت. همچنین در مواردی تهرانیان برای تامین سرگرمی اهالی خانه، این گروه‌ها را به منازل خود دعوت می‌کردند و حتی پای این هنرمندان به مجالس عروسی هم کشیده می‌شد و خانواده عروس و داماد با استفاده از این هنر و مهارت بندبازها موجبات سرگرمی میهمان‌هایشان را فراهم می‌کردند.

خیمه‌شب‌بازی

خیمه‌شب‌بازی یا تئاتر عروسکی یکی دیگر از تفریحات مدرنی بود که در دوره قاجاریه در تهران رواج یافت و جزو سرگرمی‌های موردعلاقه مردم شد. خیمه‌شب‌بازی در اتاقکی پارچه‌ای توسط شخصی به‌نام خیمه‌گردان به‌طوری که خودش دیده نشود، اجرا می‌شد. خیمه‌گردان با بند و نخ‌هایی که عروسک را به آن آویزان می‌کرد به همراه یک داستان، عروسک‌ها را به حرف، سخن، آواز و صدا، وامی‌داشت. پهلوان کچل از معروف‌ترین نمایشنامه‌هایی بود که به‌صورت خیمه‌شب‌بازی اجرا می‌شد. داستان آن به‌این‌گونه بود که پهلوان کچل عاشق دختری به‌نام گلرخ بود و پدرش رضایت به وصلت نمی‌داد تا سرانجام سیاه معرکه پادرمیانی می‌کرد و به پهلوان کچل ندا می‌دادند که باید سبیل پدر گلرخ را با پول و پیشکش چرب کند تا اینکه سرانجام پهلوان قصه، گلرخ را از آن خود ‌کند و نمایش با جشن و سرور به پایان ‌رسد. نمایش عروسکی یا همان خیمه‌شب‌بازی بعدها نتوانست به تکامل برسد و در همان شکل عوامانه خود باقی ماند

شیوه عجیب خود مومیایی کردن!!

شیوه خود مومیایی کردن یکی از سوال برانگیزترین و عجیب ترین روش‌های خودکشی است که در وهله اول غیر ممکن به نظر می‌آید. در این پیام سعی کرده ایم تا حد مقدور از کنجکاوی شما بکاهیم.

سو کیو شین بوسیو اسم روشی است که راهبان ژاپنی با تکیه بر تعالیم بودا از خود اختراع کردند. این شیوه بعد‌ها به چین هم رسید. مخترع این روش Shingon بنیان گذار مدارس Kukai بوده که در دوره‌ی تانگ‌ها در کشور ژاپن زندگی می‌کرده است.

اما چطور کسی می‌تواند خودش را مومیایی کند؟ مگر ممکن است؟

خود مومیایی را فقط راهبان اعظم انجام می‌داده اند و برای راهب اعظم شدن بیشتر از ۲۵ سال زحمت، تعلیم و یادگیری در مکتب بودا لازم بوده است.

اما مراحل خود مومیایی کردن عبارت است از:

۱- کشیش مقدس مرحله ی ۱۰۰۰ روزه ای را شروع می‌کرد تا تمام چربی بدن خود را بسوزاند و در این مدت فقط از مغز آجیل مانند مغزه پسته تغذیه می‌کرد.همچنین فرد مورد نظر باید تمرینات سخت فیزیکی را هم انجام می‌داد تا این فرایند سریع تر انجام شود.

۲- در مرحله ی دوم هم که مثل مرحله‌ی قبل ۱۰۰۰ روزه بوده، راهب مقدس باید از ریشه یا پوست درختانی همچون کاج تغزیه می‌کرده است.

البته همراه این ریشه‌ها از شیره‌ی درخت urushi که سمی ‌است استفاده می‌شده تا کشیش مقدس دچار تهوع مکرر شود و تمام آب بدنش را از دست بدهد.

۳- در مرحله ی آخر هم کشیش مقدس را در داخل یک جعبه گذاشته، درش را قفل می‌کردند و هواکش‌های مخصوصی را به این جعبه ارتباط می‌دادند.

کنار کشیش زنگی گذاشته می‌شد تا هر روز یک بار آن را تکان دهد تا دیگران بدانند هنوز در قید حیات است. وقتی که صدای زنگ قطع می‌شد، محوطه را مهر و موم می‌کردند و به صورت عبادتگاه در می‌آوردند. اگر روزی به ژاپن سفری داشتید حتما سری به معابد Shingon بزنید، چون راهبان اعظمش، خود مومیایی شده اند. البته این بناها آنقدر مشهورند که تورهای سفر به ژاپن معمولا دیدار از آن‌ها را در برنامه‌های خود می‌گنجانند.

خود مومیایی کردن در اواخر قرن ۱۸ ممنوع اعلام شد. از بین صد‌ها راهبی که خود مومیایی کردن را شروع کردند، تنها ۱۶ تا ۲۴ فرد در ژاپن کشف شده اند که توانسته اند کار را تمام کنند. باقی راهبان نتوانستند مراحل لازم را به پایان برسانند و در اواسط راه مجبور به انصراف شدند. با وجودی که خود مومیایی کردن ممنوع است در سال ۲۰۱۰ در توکیو کشف شد که فردی دست به اقدام ناموفقی در این زمینه زده است.

عجیب‌ترین مومیایی‌های تاریخ باستان‌شناسی جهان!!

مرده‌هایی‌كه حافظه تاریخ هستند

اولین كلمه‌ای كه پس از شنیدن كلمه مومیایی به ذهن شما می‌آید چیست؟ لابد تصویری از فیلم‌های هالیوودی؛ انسان‌هایی متعلق به دوره مصر باستان كه با پارچه‌های به بدن آویخته و صورت‌های پوشیده شده با پارچه، به دل مخاطب خود وحشت می‌‌اندازند. اما در واقعیت مومیایی‌ها چیزی متفاوت با این تصویر فانتزی و كلیشه‌ای هستند.

شاید برای بسیاری سخت باشد كه یك مومیایی واقعی می‌تواند كت و شلوار پوشیده با آراستگی هرچه تمام‌تر در جایی نشسته باشد. یا از دیگر سو شاید اصلا برای بسیاری تركیب «مومیایی طبیعی» قابل هضم نباشد وقتی آنها همیشه تصور می‌كنند مومیایی‌ها همیشه بدنشان با مومیا یا فرآورده حیات بخشی برای زندگی ابدی كه كاهنان مصر باستان به آن دست یافتند، اندود شده باشد.

در علم باستان‌شناسی، مومیایی‌های طبیعی در واقع انسان‌هایی هستند كه به واسطه شرایط خاص اقلیمی و جغرافیایی پس از مرگ، اجسادشان به همان شكلی كه در زمان حیات بوده بدون تجزیه محافظت شده و از خطر از بین رفتن محفوظ مانده‌اند.

شاید به همین سبب باشد كه باستان‌شناسان از طریق مومیایی‌های طبیعی به رمز و راز‌های بسیاری از زندگی انسان‌ها در دوران مختلف پی‌می‌برند و شاید به همین علت باشد كه انسان‌شناسی نیز یكی از زیرشاخه‌های اصلی علم باستان‌شناسی است.

در این مطلب برجسته‌ترین كشفیات علم باستان‌شناسی در زمینه مومیایی‌ها كه پس از كشف، سر و صدای زیادی را نیز به دنبال داشته است، با هم می‌خوانیم. جالب اینجاست كه مردان نمكی ایران هم براساس گزارش دانشگاه آكسفورد ازجمله مومیایی‌های مهم تاریخ باستان‌شناس جهان به شمار می‌روند.

مردان نمكی، برترین مومیایی‌های طبیعی

شاید اگر تیغ‌های بولدوزر معدن نمكی در چهرآباد زنجان نبود، بخش مهمی از تاریخ باستان‌شناسی جهان در حوزه مومیایی‌های طبیعی پنهان می‌ماند. كشفی كه هرچند یك اتفاق ساده باعث آن شد، اما در ادامه همین اتفاق ساده فعالیت ماشین‌های بزرگ حمل سنگ نمك آسیب‌های زیادی به قدیمی‌ترین مومیایی‌های طبیعی جهان وارد كرد.

خاصیت شیمیایی نمك باعث می‌شود محیطی تجزیه‌ناپذیر برای نباتات به وجود بیاید و همین مساله باعث شد تا مردان نمكی نیز رویین‌تن شده و هیچ وقت تجزیه نشوند.

نمك در عصر باستان عنصری گرانقیمت و حیاتی برای مردم به شمار می‌رفت. گرچه استحصال نمك نیز در آن زمان مشكلات زیادی به همراه داشت و مردان قوی هیكلی را طلب می‌كرد كه بتوانند از كوه‌ها بالا بروند و البته در میان معادن به كشف بپردازند. مردان نمكی ایران نیز همان كارگرانی هستند كه نزدیك به 3 هزار سال پیش برای استخراج نمك به معدن رفتند و دیگر باز نگشتند. تاكنون 6 مرد نمكی در اطراف معدن چهرآباد زنجان كشف شده است.

چندی پیش 8 نمونه از پارچه‌هایی كه در لباس مردان نمكی استفاده شده است و همچنین بافت‌های نرم بدن آنها برای انجام آزمایش‌هایی كه قدمت اجساد را مشخص كند به دانشگاه آكسفورد فرستاده شد كه در انتها مشخص شد مرد نمكی شماره 2 تقریبا همزمان با مرد شماره یك در 1800 سال پیش یعنی اواخر دوره اشكانی در معدن مدفون شده است.

بر خلاف تصوری كه پیش از این وجود داشت نتیجه آزمایش روی مردان شماره 3 و 4 نیز نشان داد آنها حدود 500 سال پیش از مردان شماره 1 و 2 یعنی تقریبا 2300 سال پیش و نزدیك به دوره هخامنشی در اثر ریزش معدن مرده‌اند. نتیجه آزمایشات حاكی از آن بود كه معدن چهر آباد نخستین بار در حدود 2500 سال پیش مورد بهره‌برداری قرار گرفته و 2300 سال پیش نیز برای نخستین بار ریزش كرده است.

بر اساس عقیده باستان‌شناسان مردان نمكی شماره 3، 4 و 5 در نخستین ریزش معدن كشته شدند و وقتی حدود 500 سال بعد دوباره معدن به بهره‌برداری می‌رسد، یك بار دیگر ریزش كرده و مردان شماره 1 و 2 را زیر آوار مدفون می‌كند. مردان‌ نمكی به واسطه نوع مومیایی شدنشان نمونه‌ای كامل و بی‌نقص از مومیایی‌های طبیعی در دنیا به شمار می‌روند كه حتی تنه به مومیایی طبیعی مرد یخی یكی از قدیمی‌ترین مومیایی‌های طبیعی جهان نیز می‌زنند.

مرد یخی اوتزی

موضوع بسیار ساده بود. 5300 سال پیش، مردی برای شكار به كوه می‌رود و البته نمی‌داند چند مرد برای قتلش به دنبال فرصت مناسبی می‌گردند. تمام ماجرای مومیایی طبیعی مرد یخی همین چند سطر بود.

باستان‌شناسان یخ زدن سریع در هوای بسیار سرد و بوران شدید را باعث مومیایی شدن مرد اوتزی می‌دانند.

مرد اوتزی (Otzi) كه او را مرد یخی نیز می‌نامند، 3300 سال پیش از میلاد می‌زیست. او هم‌اكنون قدیمی‌ترین مومیایی طبیعی اروپا نام گرفته است. در واقع اوتزی نمونه بسیار خوبی برای نشان دادن پیشرفت‌های انسانی در عصر مس به شمار می‌رود.

جالب آن است كه در كنار اوتزی 5300 ساله، یك تبر مسی نیز پیدا شده است. یك كمان با تیر و چاقویی در كنارش به همراه كفش‌هایی كه بتواند روی برف با آن راه برود. همچنین باستان‌شناسان در كنار مرد یخی وسایل ابتدایی آتش درست كردن را نیز پیدا كردند.

باستان‌شناسان هنوز علت اصلی مردن این مومیایی 5300 ساله را كشف نكرده‌اند، اما تیری كه در شانه وی فرو رفته، به دلایل فراوان علت اصلی مرگ او بوده است. روی انگشت شست دست این مومیایی طبیعی جای بریدگی عمیقی وجود دارد كه پژوهشگران به دنبال كشف علت آن هستند.

جالب آن است آزمایش DNA از روی لباس این مرد یخ‌زده، خون 4 نفر دیگر را نشان می‌دهد كه باستان‌شناسان مدت‌ها به دنبال علت آن بودند. باستان‌شناسان معتقدند اوتزی بی‌نوا در حال نبرد با 4 نفر بوده است و در نزاعی نابرابر به قتل رسیده است. باستان‌شناسان آخرین غذایی كه مرد یخی خورده است را از معده او بیرون آوردند كه بر همین اساس مرد بیچاره یخی در روز آخر عمرش تنها مقداری میوه به همراه مقداری جو و البته چرم بسیار نازكی از بز كه كوهنوردان برای جلوگیری از گرسنگی می‌جوند، خورده بود و بس.

توت عنخ امون

منصفانه نیست وقتی از مومیایی‌ها حرفی به میان می‌آید، یادی از توت عنخ امون مصری نشود.

در علم باستان‌شناسی مومیایی‌های طبیعی در واقع انسان‌هایی هستند كه به واسطه شرایط خاص اقلیمی و جغرافیایی پس از مرگ اجسادشان به همان شكلی كه در زمان حیات بوده بدون تجزیه محافظت می‌شوند

در سال 1922 باستان‌شناس انگلیسی به نام هوارد كارتر هنگام حفاری‌های باستانی در نزدیكی الاقصر، مقبره توت عنخ امون را كشف كرد. توت عنخ امون از فرمانروایان سلسله هجدهم مصر بود كه در حوالی سال 1348 پیش از میلاد به سلطنت رسید. جسد مومیایی شده این فرعون در تابوتی به طول 180 سانتی‌متر قرار داشت كه حاوی 1065 كیلوگرم طلا بود. روی نوارهای صورتش، صورتك بسیار زنده‌نمایی از طلا و پر از جواهرات قرار داده بودند. مجموعه شگفت‌آوری از انگشتر و گردنبند و طلسم و زینت‌آلات نفیس در لابه‌لای پارچه‌های كفن یافت شد. اندام‌های داخلی بدن فرعون را در آورده و پس از مومیایی كردن در یك صندوق جداگانه از جنس رخام گذاشته بودند. مومیایی و تابوت هنوز در مقبره هستند و طلا و جواهرات در موزه ملی مصر سال‌هاست در قاهره به نمایش گذاشته شده‌اند.

موزه مومیایی‌ها در مكزیك

دیدن یك مومیایی شاید به تنهایی وهم برانگیز باشد، حال اگر قرار باشد موزه‌ای از مومیایی‌های تاریخی در مقابل انسان قرار بگیرد، دیگر بحث از یك وهم كوچك فراتر می‌رود. موزه مومیایی مكزیك كه فعالیت رسمی خود را از سال 1865 آغاز كرد و البته تا سال 1958 فعالیت داشت، همین موزه تاریخی است. شكل‌گیری این موزه نیز در جای خود قابل توجه است.

سال‌ها پیش در شهر كوچك گوآنا خوآتو در مكزیك مقرراتی وضع شد تا از خویشاوندان مرده‌هایی كه دارای قبر رسمی در گورستان شهر هستند، مالیات اخذ شود. اما خویشاوندان مردگان تنها به مدت 3 سال توانستند مالیات قبرهای خویشاوندان خویش را بدهند و سپس تصمیم گرفتند قبرهای خویشاوندان خویش را بشكافند و جنازه‌ها را برای دفن در گورستانی دیگر بیرون بكشند.

اما آغاز این كار در 9 ژوئن 1865 با موضوعی خارق‌العاده همخوان شد. آنها در گوشه‌ای از گورستان به طور اتفاقی با تپه‌ای از جنازه‌های مومیایی شده كه به صورت كامل مومیایی شده بودند، روبه‌رو شدند. همین مساله باعث شد سیل باستان‌شناسان به این محل روانه شود. تمام اجساد تاریخی كشف شده در این محل با مایع مومیایی اندود شده بودند كه نشان از سبقه تاریخی در این محل می‌داد.

كشف مومیایی در مكزیك صحبت جدید بود، اما بسیاری بر این عقیده بودند كه این مساله می‌تواند مومیایی كردن در امپراتوری اینكاها را به اثبات برساند. این امپراتوری زمانی بخش بزرگی از آمریكای جنوبی از جمله پرو و بولیوی امروزی تا مركز شیلی و بخش‌هایی از آرژانتین را در برمی‌گرفت كه 1532 میلادی با تهاجم اسپانیایی‌ها فروپاشید.

برای بسیاری شگفت‌‌آور بود كه گورستان محلی این شهر تمامی جنازه‌های مومیایی شده را در زیرزمینی نگهداری كرده است؛ اما چیزی نگذشت كه راز این مومیایی‌های تاریخی نیز كشف شد. همه این مومیایی‌ها مومیایی‌های طبیعی بودند كه بر اثر نوع اقلیم و جغرافیای این شهر به طور طبیعی مومیایی شده بودند.

شاید برای بازدیدكنندگان از این موزه (قبرستان) بازدید از یك مومیایی كودك بیشتر از دیگر مومیایی‌ها قابل توجه باشد. این مومیایی در واقع در جهان به عنوان كوچك‌ترین مومیایی دنیا شناخته می‌شود. این مومیایی كمی بزرگ‌تر از یك قرص نان است و به طور طبیعی مومیایی نشده و باز هم رازهای بسیاری را در مقابل باستان‌شناسان قرار داده است.

مومیایی راهب ژاپنی

مومیایی‌ها شاید در تاریخ باستان‌شناسی ژاپن جایی نداشته باشند، اما این كشور چند مومیایی طبیعی دارد كه از چند هزار سال قبل با عنوان مومیایی‌های راهب شوكوشینبوتسو (Sokushinbutsu) شناخته می‌شوند.

مومیایی شینویوكای شونین Shinnyokai Shonin مشهورترین این مومیایی‌های تاریخی است كه در مقبره دایینیچی بو در كوه مقدس یودون نگهداری می‌شود.

بر اساس تحقیق باستان‌شناسان، این مومیایی باستانی به نوعی خود مومیایی شده است، زیرا براساس رسمی قدیمی در آیین بودا او می‌بایست برای جاودانه شدن در 3 سال آخر عمرش تنها خشكبار و غلات ویژه و پوست و ریشه درختی خاص را مصرف كرده و تنها چایی سمی را می‌نوشید كه از شیره ضعیف شده درختی به نام اوروشی تهیه می‌شد.

جالب اینجا بود كه این سم هر روز در كاسه‌ای ریخته می‌شد كه درجه‌بندی شده بود و هر روز بر مقدار سم افزوده می‌شده تا بدنش به طور كامل از درون خشك شود. این موضوع ادامه می‌یافت تا این‌كه راهبه در قبری می‌رفت كه تنها كمی از قدش بزرگ‌تر بوده و البته به حالت لوتوس به انتظار مرگ ‌نشسته است. این انتظار ادامه می‌یافت تا راهبه هر روز زنگی را به صدا درمی‌آورد تا دیگران متوجه شوند كه او هنوز زنده است. روزی كه صدای زنگ دیگر نمی‌آمد اطرافیان دریچه مقبره را با این هدف كه راهبه به طور كامل مومیایی شده است با گچ می‌بستند.

كوهی كه این مومیایی در آن نگهداری می‌شود در واقع به واسطه ویژگی‌های اقلیمی اطرافش در بهار هوا ذرات اسید آرسنیك دارد كه در نگهداری این مومیایی‌ها به خودی خود كمك می‌كند.

راهب‌های دخمه صومعه سیسیل

اما از دیگر سو، یك اتفاق بسیار ساده باعث شد تا چندی پیش بزرگ‌ترین مجموعه مومیایی‌هایی عصر جدید كشف شوند. این اتفاق در حالی افتاد كه دخمه صومعه سیسیل ایتالیا گشوده شد و بازدیدكنندگان از این دخمه، نزدیك به 8 هزار جسد مومیایی شده در حالی كه با میخ‌های درشت به دیوار آویخته شده بودند را كشف كردند.

باستان‌شناسان در بدو ورود با اتاقی روبه‌رو شدند كه پر بود از اسكلت‌های بی‌شمار انسان‌هایی كه كنار هم ایستاده بودند و نكته قابل توجه آن بود كه تمامی مومیایی‌ها بر اساس شغلی كه داشتند كنار هم قرار گرفته بودند. آنها در بدو ورود با اتاقی مربوط به دكترها، اتاقی مربوط به زنان، اتاقی مربوط به دخترهای ازدواج نكرده و البته اتاقی نیز مخصوص كودكان روبه‌رو شدند.

باستان‌شناسان پی‌بردند این اجساد كه به طور طبیعی مومیایی شده‌اند مربوط به مراسمی مذهبی هستند كه در نوع خود بی‌نظیر است.

براساس اطلاعات به دست آمده، قدیمی‌ترین نعش موجود در این مقبره مربوط به راهبه سیلوسترو گابیو مربوط می‌شود كه سال 1599مرده است. باستان‌شناسان او را سرسلسله جمع شدن این همه مومیایی كنار هم می‌دانند. او معتقد بود هوای خشك می‌تواند باعث ایجاد مومیایی طبیعی در انسان‌ها و البته زندگی دائمی آنها شود. به همین علت جنازه‌ها را از دیوار آویزان می‌كرد تا مایعات درون بدن آنها بتدریج خارج شود و سال‌ها بعد جنازه‌هایی كه مانند میوه‌های خشك شده تغییر حالت داده بودند را با سركه می‌شست و بعد از آن بود كه لباس‌های مردگان را برای ایستادن همیشگی‌شان در حالت مومیایی تنشان می‌كرد.

مومیایی مسافر

اما وقتی از مومیایی‌های طبیعی كمی دور می‌شویم به مومیایی‌های مدرن نزدیك می‌شویم.

مومیایی بعدی در واقع شاید مشهورترین مومیایی مدرن باشد كه شاید بسیاری در مورد ماجرای اعجاب برانگیز آن باخبر باشند.

ولادمیر ایلیچ لنین، رهبر انقلاب بولشویك‌های روسیه همین مومیایی مشهور است كه در 21 ژانویه 1924 مرد.

شاید او هرگز باور نمی‌كرد در مقابل نگاه كمونیستی او كه به زندگی پس از مرگ باور نداشت، بسیاری از همفكرانش می‌خواستند با مومیایی كردن او به زعم خودشان جاودانه‌اش كنند. او وقتی مرد دولت كمونیستی آن زمان تصمیم گرفت برای آن‌كه همیشه نگاه مردم به جنازه رهبرشان بیفتد، آن را مومیایی كنند. به همین منظور در سال 1930 قبر لنین پس از دفن دوباره نبش شد تا به شهر تیمن در شمال روسیه و در سیبری انتقال یابد.

اما سران كمونیست تصمیم گرفتند در این انتقال، جسد با مواد مومیایی اندود شود تا جنازه برای انتقال سالم بماند. روسیه در آن زمان زیر حملات نازی‌ها و بیشترین حجم فشار به سمت سیبری نشانه رفته بود. به همین منظور در مارس 1945 هیات حاكمه بر اتحاد جماهیر شوروی قانونی را تصویب كرد كه براساس آن جنازه لنین را از سیبری دوباره به مسكو بازگرداند. این بار برای آن‌كه مومیایی اصلا آسیب نبیند گروهی ویژه از مومیایی كارهای حرفه‌ای آن زمان كه پدر و پسری معروف بودند موظف به انجام این كار شدند. ایلیا زبارسكی و پسرش بوریس زبارسكی به طور اختصاصی به مومیایی كردن بدن لنین پرداختند.

این گروه ویژه از آن به بعد مقرراتی را برای نگهداری از این مومیایی وضع كردند تا تابوت وی در دمای 16 درجه سانتی‌گراد و رطوبت 80 تا 90 درصد نگهداری شود.

بر اساس این مقررات می‌بایست هفته‌ای یكبار بدن مومیایی شده با یك مایع ملایم گندزدا پوشیده شود تا پوست لنین از هرگونه آسیبی دور بماند. جالب آن بود قرار بود هر 18 ماه یك ماه بدن در حمامی از گلیسیرین و پتاسیم به مدت 30 روز گذاشته شود.

در این مدت لباس‌های لنین به دقت هرچه تمام‌تر شسته و اتوكشی خاصی می‌شود. جالب آن است كه هر 3 سال یكبار لنین دارای یك دست كت و شلوار نو می‌شود.

ناراحت‌كننده است كه پس از بحران اقتصادی جهان كه فراگیر شده مسوولان تهیه وجوهات برای نگهداری و حفاظت از جسد مومیایی لنین دوران سختی را پشت‌سر گذاشتند و نتوانستند كت و شلوار ابریشمی نویی برای وی تهیه كنند.

فیلسوف مومیایی

مصریان باستان اعتقاد داشتند حفظ بدن مومیایی شده، روح را بعد از مرگ قدرتمند ساخته و این روح قدرتمند شده می‌تواند به جسد بازگردد. این جمله كلیشه بسیاری از مطالبی است كه با موضوع مومیایی همراه است. این تفكر اما سال‌ها بعدتر از حكومت فرعون‌هایی كه می‌خواستند برای همیشه زنده بمانند بر انسان‌های مدرن نیز تاثیر گذاشت.

سال‌ها بعد از مومیایی شدن توت آنخامون فرعون مصری، این بار ایده مومیایی شدن توسط جرمی بنتهام، فیلسوف اخلاقگرای انگلیسی محقق شد تا وی در كنار این اندیشه معروف كه وظیفه قانونگذار باید این باشد كه حداكثر خوشی و آسایش را برای حداكثر افراد تامین كند به این موضوع بیندیشد كه راستی مومیایی شدن چه طعمی دارد.

وقتی این فیلسوف كهنه كار انگلیسی در 6 ژوئن 1832 درگذشت وصیتنامه‌ای نوشت كه سال‌ها بعدتر از وی اسطوره‌ای در میان مومیایی‌های جهان ساخت.

بنتهام در وصیتنامه‌اش از خویشاوندانش خواست پس از مرگ، تمامی ثروتش به بیمارستانی محلی در انگلیس داده شود، اما شرط او این بود كه همیشه در جلسات هیات مدیره حاضر باشد.

وی دكتر هاوارد اسمیت را برای تدارك مومیایی جسد خویش انتخاب كرد. اسمیت اسكلت را مهیا كرد و یك شبیه مومی از سر بنتهام ساخت و به آن چسباند، سپس لباس و كلاه مناسبی هم برایش تهیه كرد. به این ترتیب 92 سال تمام جرمی بنتهام در تمام جلسات حضور یافت.

اما سال‌ها بعد باستان‌شناسان به رمز و رازی جدید در مورد این مومیایی پی بردند. این‌كه متاسفانه مومیاگر انگلیسی صد‌ها سال قبل بخوبی نتوانسته بود از عهده این كار برآید. سر این فیلسوف به طور درست مومیایی نشده و وی مجبور شده بود سر مصنوعی برای بدن این فیلسوف ایجاد كند. وی برای این كار سر اصلی را مدتی پنهان كرده بود، ولی در انتها مجبور شد در مقابل بدن اصلی این مومیایی قرار دهد. باستان‌شناسان اكنون سر اصلی این مومیایی را برای جلوگیری از تجزیه‌های احتمالی به محیط امنی غیر از اتاق جلسات هیات مدیره آن بیمارستان انتقال داده‌اند.

10 حقیقت جالب در مورد تمدن اسرارآمیز مایا!!

گفته شده که مایاها تمدنی نیمه آمریکایی هستند که تنها با خط کاملا پیشرفته پیش از کلمبیایی شناخته می‌شدند، در زمینه هنر، معماری و تجهیزات نجومی ‌و ریاضیات نیز شهرت داشتند. تصورات اشتباه خیلی زیادی در مورد تمدن مایا وجود دارد و این فهرست مطمئنا خط بطلانی بر حداقل یک یا دو مورد از این اشتباهات خواهد کشید. علاوه براین در این متن حقایقی که شما هیچ وقت در مورد تمدن مایا نمی‌دانستید در اختیارتان می‌گذاریم.

1. راز باستانی

حقیقت: هیچ کس واقعا نمی‌داند که چه چیزی باعث نابودی فرهنگ مایا شد.

به خاطر دلایلی که هنوز هم مورد بحث اند، مناطق اصلی زندگی مایا که در سطحی پایینتر از زمین اصلی قرار داشت به مرور و در طول قرون 8 و نهم شیب بیشتری پیدا کرد و پس از آن کم کم رو به نابودی رفت. این ادعا با نوشته‌های تاریخی و سازه‌های معماری در مقیاس بزرگ پیوند دارد.

تئوریهای غیر اکولوژی در مورد نابودی مایا به چندین زیر گروه در یک رده، مثل زیاد شدن جمعیت، تاراج خارجیها، شورش و طغیانهای محلی و فروپاشی مسیرهای تجاری دسته بندی می‌شوند. فرضیه‌های اکولوژی شامل حوادث طبیعی، ‌بیماریهای واگیردار و تغییرات آب و هوایی می‌شوند. حالا دلیل و شاهدی دال بر افزایش جمعیت اضافه بر ظرفیت محیط بوده که موجب فرسودگی پتانسیل‌های زراعتی و شکار بیش از اندازه حیوانات می‌شده و همین عامل نابودی تمدن مایا را تضمین می‌کرده است. برخی از محققین به تازگی استدلال کردند که خشکسالی 200 ساله شدید و سختی منجر به سقوط و فروپاشی تمدن مایا شده است.

2. زندگی ادامه دارد...

حقیقت: تقویم مایایی پایان جهان را پیشگویی نمی‌کند.

اول از همه اینها باید بگوییم که مایاها فقط یک تقویم ندارند بلکه آنها تقویمهایی دارند که با هم ارتباط دارند. در افسانه‌هایی گفته شده که در این تقویم long count (که در بالا آورده شده) زمان به پایان رسیدن جهان مشخص شده است.

طبق افسانه‌های مایا ما در جهان چهارم یا جهان «آفرینش» که در افسانه‌ها ازش صحبت شده زندگی می‌کنیم. در تقویم long count آخرین خلق یا آفرینش در 12.19.19.17.19 به پایان می‌رسد. که این سلسله مراتب دوباره در 20 دسامبر 2012 اتفاق می‌افتد. طبق این گفته مایاها الان زمان جشن بزرگ به خاطر رسیدن به انتهای چرخه آفرینش فرا رسیده است.

این سخن به معنی رسیدن به پایان جهان نیست بلکه منظور از این جمله شروع یک عصر جدید است. مگر 31 دسامبر هر سال پایان جهان محسوب می‌شود؟ خیر- ما در این روز وارد سال جدیدی می‌شویم. این مساله شبیه دوره‌های آفرینشی تمدن مایاست. درحقیقت مایاها ارجاعهای زیادی به تاریخهایی دارند که بعدها در سال 2012 رخ می‌دهد. در حقیقت نظریه پایان یافتن جهان در سال 2012 (باتوجه به افسانه مایایی) را اولین بار خوزه آرگیولس سال 1987 در کتابش به نام The Mayan Factor: Path Beyond Technology مطرح کرد.

3. آخرین قلمرو حکومتی مایا

حقیقت: آخرین حکومت تمدن مایا تا سال 1697 وجود داشت.

شهر جزیره‌ای تایاسال مکان آخرین پادشاهی مستقل تمدن مایا محسوب می‌شد و برخی از کشیشان اسپانیایی تا سال 1969 با مسالمت و آرامش آخرین پادشاه ایتزا یعنی کانک Canek را ملاقات و موعظه می‌کردند. پادشاهی ایتزا بالاخره در 13 مارچ 1697 تسلیم اسپانیایی‌ها شد. حالا مصنوعات و بناهای باستانی در چیچن ایتزا که همه ما می‌شناسیم، در این آخرین منطقه خودمختار واقع شده است. قابل توجه اینکه بیشتر زمینهایی که این مکانهای باستانی در آنجا واقع شده، جزو زمینهای خصوصی یک خانوده محسوب می‌شود، درحالیکه دولت آنها را متعلق به خود و درحقیقت خود را اداره کننده این مکانها می‌داند.

4. سونا

حقیقت: مایاها از سونا استفاده می‌کردند!

حمامهای آرامش بخش یا zumpul-ché جایی بود که مردم مایایی زمان باستان خودشان را در آنجا تطهیر و شستشو می‌کردند. این حمامها خیلی شبیه سونای امروزی و ساختاری، دیوارهای سنگی و سرپوشیده داشت همراه با یک دریچه یا سوراخ کوچک در قسمت سقف. آبی که از صخره‌های سنگین وارد اتاق می‌شد تولید بخار کرده و این روند شرایطی فراهم می‌کرد که تمام ناپاکیها و کثیفیها نابود شود. پادشاهان مایا عادت داشتند بعد از ملاقاتهایشان حمام سونا بگیرند تا احساس سرزندگی و همچنین پاکی داشته باشند.

5. Ball Courts

حقیقت: مایاها ball court را به عنوان محلی برای بازی کردن می‌ساختند.

بازیهای توپی Mesoamerica ورزشی با انجمنهای آیینی بود که مردم پیش-کلمبیایی بالغ بر 3000 سال از این ورزش استقبال می‌کردند. در طول دوره ای هزار ساله انواع مختلفی از این بازی در سرزمینهای مختلف وجود داشته و هنوز یک نمونه مدرن از این بازی به نام ulama در معدودی از مکانها و بین افراد بومی ‌طرفدار دارد.

Ballcourts مکانهایی عمومی ‌بودند که برای حوادث مهم فرهنگی و فعالیتهای آیینی مثل جشنواره‌ها و اجراهای موسیقی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. این مکان از سراشیبی‌های پله دار تشکیل می‌شد که به صحن مراسم یا پرستشگاه‌های کوچک منتهی می‌شد، ball court‌ها شبیه حرف “I” بود که تقریبا در تمام شهرهای کوچک مایا یافت می‌شد.

6. مواد مخدر

حقیقت: مایاها از مسکن و مواد مخدر استفاده می‌کردند.

مردم مایا در مراسم مذهبی‌شان به طور مرتب از داروهای توهم زا استفاده می‌کردند (که از مواد طبیعی تهیه می‌شد)، اما در زندگی روزمره‌شان نیز برای تسکین درد نیز از این مواد استفاده می‌کردند. معمولا از گیاهانی مثل peyote، نیلوفر، بعضی از قارچها، تنباکو و گیاهان دیگر برای ساختن نوشیدنی‌های الکی استفاده می‌کردند. علاوه براین همانطوری که در شعرهای مایایی گفته شده و بر سنگها تراشیده شده؛ آنها از برای جذب سریعتر و تاثیرگذاری بیشتر مواد مخدر، داروی مایع و آیینی را به خودشان (از راه مقعد مانند عمل تنقیه) تزریق می‌کردند. در بالا تصویر مجسمه مایایی را می‌بینید که از تزریق این مایع به بدنش لذت می‌برد!

7. قربانیان

حقیقت: بعضی از افراد مایا هنوز هم قربانی و خونریزی دارند

قربانی کردن انسان برای اهداف مذهبی و یا پزشکی یکی از موضوعاتی است که اکثر مردم در مورد مایاها می‌دانند- اما آنچه اغلب مردم نمی‌دانند این است که آنها هنوز هم قربانی می‌کنند. اما هیجان زده نشوید! الان خون مرغ جای خون انسان را گرفته است. امروز هنوز هم اقوام مایا سنتهای آیینی اجدادشان را حفظ کرده اند. آیین نماز و دعا، هدایا، قربانی‌های خونی (که الان مرغها جای انسان را گرفته اند)، رقصها، مهمانی‌ها، و نوشیدنی‌های آیینی هنوز هم از رسومات دینی و سنتی آنها محسوب می‌شود.

8. دکترهای عالی

حقیقت: مایاها روشهای درمانی بسیار خوب و جالبی دارند.

سلامت و علم پزشکی در میان مایای باستانی ترکیب پیچیده ای از ذهن، بدن، مذهب، مراسم آیینی و دانش محسوب می‌شد. مهم‌تر از همه اینها کسانی برای وظایف پزشکی انتخاب می‌شدند که آموزشهای عالی و درستی دیده بودند. این مردان «شامان» نامیده می‌شدند و به عنوان واسطه ای بین دنیای فیزیکی و دنیای معنوی عمل می‌کردند.

آنها برای رسیدن به هدفشان یعنی شفا بخشیدن بیماران، و پیش‌بینی کردن و کنترل کردن حوادث فوق طبیعی تمرین جادوگری هم می‌کردند. از زمانیکه دانش پزشکی شدیدا با جادوگری و مذهب غرابت پیدا کرد، برای شامانها هم بسیار ضروری و واجب بود که مهارتهای پزشکی و دانش خود را توسعه بخشند. معروف بود که مایاها زخمها را با موی انسان بخیه می‌زدند، شکستگی استخوان را درمان می‌کردند و حتی در زمنیه جراحی دندان هم مهارت داشتند از سولفید آهن برای پر کردن دندان استفاده می‌کردند و ابزارهای جراحی می‌ساختند.

9. دوران کودکی مایا

حقیقت: مایاها به زیبایی و تربیت بچه‌هایشان اهمیت می‌دادند

مایاها همواره آرزو داشتند بچه‌هایشان تواناهایی جسمی‌ غیرطبیعی داشته باشند. برای مثال در سنین خردسالی تخته‌هایی را روی پیشانی بچه‌ها محکم فشار می‌دادند تا پیشانی پهنی داشته باشند. یکی دیگر از معیارهای زیبایی برای بچه‌های مایا چپ بودن چشمها محسوب می‌شد!

بنابراین پدر و مادرها برای رسیدن به این هدف اشیائی را جلوی چشمهای نوزاد تازه به دنیا آمده آویزان کرده و آن را تکان داده تا بر اثر مداوت و تکرار این عمل چشمهای بچه دیگر برای همیشه چپ بشود!!

حقیقت جذاب دیگر در مورد کودکان مایا این است که بیشتر آنها را بر اساس روزی که در آن به دنیا می‌آمدند نام گذاری می‌کردند. هر روز سال برای بچه‌های پسر و دختر و والدین اسم خاصی داشت و ازشان انتظار می‌رفت که این سنت را انجام دهند.

10. فرهنگی که ادامه دارد...

حقیقت: هنور افراد زیادی از تمدن مایا در مناطق خاص خودشان زندگی می‌کنند

درحقیقت بالغ بر 7 میلیون مایایی در مناطق خاصی زندگی می‌کنند، تعداد زیادی از آنها نیز طوری زندگی می‌کنند تا بتوانند آنچه از میراث فرهنگی برایشان باقیمانده را حفظ کنند. بعضی از آنها به طور کامل با فرهنگ مدرن منطقه ای که در آن زندگی می‌کنند خودشان را وفق داده اند، در حالیکه دیگران زندگی ویژه سنتی و باستانی خود را ادامه می‌دهند و اغلب اوقات به یکی از زبانهای مایایی به عنوان زبان اول صحبت می‌کنند.

بیشترین جمعیت از افراد مایا در ایالتها و شهرهای مکزیک مثل Yucatán، Campeche، Quintana Roo، Tabascoو Chiapas، و در بعضی کشورهای آمریکای مرکزی مثل Belize، گوآتمالا و قسمتهای غربی هوندوراس و الساوادور پراکنده اند. و جالب است بدانید امکان دارد بعضی از کلمات مثل shark به معنی کوسه و cocoa به معنی کاکائو از زبان مالایی گرفته شده باشند. حالا برایتان یک جمله مالایی را می‌نویسیم تا اگر با یک مالایی برخورد کردید حداقل بتوانید یک جمله صحبت کنید!

در زبان Yucatec مالایی جمله Jach Dyos b’o'otik برای تشکر کردن به کار می‌رود و معنی آن می‌شود "ازت متشکرم"

10 زن برجسته ای که چهره ارتش را تغییر دادند!

کمدین معروف ایلیان بوسلیر این طور می گوید: "ما زنانی را در ارتش داریم؛ امّا آنها ما را در خط مقدم قرار نمی دهند. آنها نمی دانند که اگر ما بتوانیم بجنگیم، می توانیم بکُشیم. فکر کنم ما می توانیم. تمام کاری که باید انجام دهیم، رفتن به پیش یک زن و گفتن این جمله می باشد: آیا دشمن را در آن منطقه می بینی؟ آنها خواهند گفت: چقدر در آن لباس ها چاق به نظر می رسند".

برای دهه ها، زنان اجازه ورود به ارتش را نداشتند. در گذشته، زنان باید خانه را حفظ می کردند، نه آنکه در جنگ ها شرکت کرده و مبارزه می کردند. هرچند، زنان امروز می توانند به شاخه نظای ارتش بپیوندند، امّا نه مجاز به کارهای سخت در نیروی دریایی هستند و نه می توانند عازم خط مقدم گردند. با این وجود، امروز 20 درصد از ارتش ایالات متحده آمریکا را زنان تشکیل می دهند. اگرچه، پیشرفت به سمت برابری بیشتر میان زنان و مردان در ارتش ایالات متحده آمریکا در حال انجام است، امّا هنوز هم اختلافات زیادی وجود دارد. در ادامه به ده زن برجسته ای اشاره خواهیم نمود که چهره ارتش را تغییر دادند.

10. ژاندارک

اگرچه او به عنوان دختر دهقان در شرق فرانسه بزرگ شد، امّا امروز از او با نام ژاندارک و به عنوان نماد قدرتی که زنان می توانند، حتّی در ارتش، داشته باشند، شناخته می شود. با وجود این حقیقت که بسیاری در گذشته و حتّی در دوران امروز، نسبت به موفقّیت زنان در حرفه نظامی، با دیده تردید می نگرند. در طول جنگ صد ساله، ارتش فرانسه با رهبری ژاندارک، به پیروزی هایی در چندین جنگ دست یافت. البتّه، ژاندارک مجبور شد تا زندگی مردانه را برای خود برگزیند، که منجر شد تا او موهایش را کوتاه نموده و لباس مردانه بر تن کند. در حالیکه بسیاری باور نداشتند که هدایت الهی از او خواست تا فرانسه به پیروزی هایی دست یابد و سرزمین مادری را از بریتانیا پس بگیرد، امّا در واقع این او بود که سبب موفقیت ارتش فرانسه شد.

در واقع، ژانداک توسط پادشاه چارلز ششم فرستاده شد تا اورلئان را از محاصره نجات دهد، و توانست تنها در 9 روز به این محاصره پایان دهد. او زمانی توانست این کار را انجام دهد که ژنرال ها را متقاعد نموده و بر خودبینی طولانی مدّت آنها مُهر خاموشی زند.

ژاندارک در آغاز بسیار موفق عمل کرد، و در چند جنگ بر علیه بورگاندیانز پیروز شد و حتّی توانست به چینون رفته و با پادشاه صحبت نماید. با این وجود، ژاندارک در 30 می سال 1430 دستگیر شد و به زندانی در روئین فرانسه فرستاده شد. جایی که او محاکمه شد و حکم الحادش صادر گشت. در پایان او محکوم به اعدام با سوزانده شدن در آتش شد. با این وجود، در ژوئن سال 1456، محاکمه دیگری برای او ترتیب داده و او را شهید خواندند و لایق بهشت برین دانستند. امروز، او یک قدیسه، قهرمان و "دوشیزه اورلئان" می باشد.

9. الیزابت سی. نیوکام

اگر همیشه دوست داشتند، زندگی مدرن فردی چون ژاندارک را بخوانید، بهتر است سراغ الیزابت نیوکام بروید. زندگی این دو دختر بسیار شبیه به یکدیگر است. در حالیکه هیچ روح الهی از او نخواسته بود که به جنگ برود، در سپتامبر 1847، نیوکام مسیر خود را برای ورود به جنگ در دژ نظامی لیوین وورث آغاز کرد، برای آنکه در جنگ میان آمریکایی ها- مکزیکی ها شرکت کند. او نیز برای آنکه بتواند وارد جنگ شود، مانند ژاندارک، لباس مردانه بر تن کرد.

نیوکام با موفقیت مثال زدنی به مبارزه با آمریکایی های بومی در شهر داگ پرداخت، هرچند سرانجام ده ماه بعد مشخص شد که او یک زن است. هنگامی که این حقیقت آشکار شد، او را عودت داده و اجازه بازگشت به میدان مبارزه را ندادند.

در جولای 1848، از نیوکام به خاطر رشادت های مثال زدنیش در جنگ تشکر کردند. با تصویب لایحه ای خاص در تاریخ 19 جولای 1848 در کنگره، زمینی 160 هکتاری به نیوکام بخشیده شد. علاوه بر این زمین، به او حقوقی برابر با یک سرباز را که ده ماه در جنگ خدمت کرده است، و همچنین سه ماه اضافی، پرداخت کردند. به دلیل فقدان اسناد دولتی در این رابطه، اطلاعات زیادی درباره نیوکام وجود ندارد (عکس: شهر داگ، کانزاس).

8. اوفا جانسون

اوفا جانسون فرصتی را به دست آورد تا در تاریخ 12 آگوست سال 1918، تاریخ ساز شود. هنگامی که وزیر نیروی دریایی به زنان اجازه داد تا وظایف دفتری داشته باشند و به نیروی دریایی و تفنگدارانش خدمت برسانند. جانسون با شنیدن این خبر، یک ثانیه را هم هدر نداد و روز بعد اسم او در لیست جای گرفت. در طول جنگ جهانی اوّل، تنها 304 زن داوطلب دیگر وجود داشت.

بیشتر این زنان شغل هایی چون آشپزی، نظافت، آموزش برای پرستار شدن و کار به عنوان منشی را بر عهده گرفتند. در آن زمان، زنانی که داوطلب می شدند این عنوان را داشتند: "یک مرد را از میدان نبرد دور کرده است". بسیاری از زنانی که در آن زمان این شغل ها را بر عهده گرفته بودند، فرستادن سربازان بیشتر به فرانسه را مجاز می کردند.

اوفا اوّلین زنی بود که داوطلب اعزام به جبهه های جنگ شد. او پیشاهنگ لیستی 18000 نفری از زنان بود که در طول جنگ جهانی اول در این لیست جای گرفتند. در واقع، زنان نیمی از پرسنل پایگاه های مختلف در سراسر ایالات متحده آمریکا را تشکیل می دادند. این تعداد بیش از تعداد سربازانی بود که برای جنگ با ژاپنی ها به سواحل غرب فرستاده شدند.

7. لورتا والش

لورتا والش در 22 آوریل سال 1896 در فیلادلفیا به دنیا آمد و اوّلین زنی بود که وارد نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا شد. در سال 1917، چند سال از جنگ جهانی اول گذشته بود و آلمان از قصد خود برای استفاده مجدد از زیردریایی های خود برای جنگ بر علیه نیروهای متفقین، از جمله کشتی هایی که با پرچم ایالات متحده آمریکا در آبها حرکت می کنند، خبر داده بود. با اعلام این خبر، آلمانی ها به چهار کشتی آمریکایی ها حمله نموده و 15 نفر را کشتند.

به همین دلیل، کشتی های تجاری آمریکا نیز مسلح شده و به آنها دستور داده شد که اگر حمله ای بر علیه شان صورت گرفت، از خود دفاع نمایند. این اتفاق سبب شد تا والش در 17 مارس سال 1917 در لیست داوطلبان قرار گیرد. چند روز بعد، این دختر هجده ساله به اوّلین دفتردار زن در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا تبدیل شد. هنگامی که آتش بس اعلام شد، والش را در رزرو افراد غیر فعّال قرار دادند، امّا هنوز هم کار خود را به عنوان یک دفتردار انجام می داد.

اگرچه زنان از چند دهه قبل از والش در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا کار می کردند، او اوّلین زنی بود که از حقوق و مزایایی برابر با مردان برخوردار بود. زنان داوطلب پیش از او بیشتر به عنوان پرستار کار می کردند و در جامعه با عنوان شهروند شناخته می شدند و نه پرسنل نظامی. والش اوّلین زن از 13000 زنی بود که داوطلب خدمت در نیروی دریایی شدند. امروز، او بخشی مهمّی از تاریخ زنان و همچنین تاریخ نیروی دریایی را تشکیل می دهد.

6. اویتا کالب هابی

سرهنگ اویتا کالب هابی، اوّلین زنی است که مفتخر به دریافت مدال لیاقت از ارتش ایالات متحده آمریکا شده است. این مدال در تاریخ 1945 به او اهدا شد. او در کیلین تگزاس به دنیا آمد و وارد کالج ماری هاردین بایلور که مخصوص زنان بود و همچنین دانشگاه تگزاس در هیوستون شد تا دو مدرک جداگانه را دریافت نماید. او به زودی با ویلیام هابی که فرماندار سابق ایالت تگزاس و همچنین ناشر هیوستون پست، ازدواج کرد. اویتا به یکی از سردبیران روزنامه تبدیل شد و بر بخش زنان وزارت جنگ تمرکز نمود.

با این وجود، در طول جنگ نیروی انسانی روندی کاهشی به خود گرفت، در نتیجه اویتا تصمیم گرفت تا وارد رسته زنان ارتش شود. پس از پرستاران ارتش، این زنان اوّلین زنانی بودند که لباس نظامی بر تن کردند. او مدارج ترقی را طی نمود و سرهنگ شد. او اوّلین زنی است که مدال لیاقت ارتش ایالات متحده آمریکا را از آن خود کرده است.

اویتا هابی پس از جنگ نیز به فعالیت های سیاسی خود ادامه داد. در آن زمان، آیزنهاور، رئیس جمهور آمریکا، او را به عنوان رئیس آژانس امنیتی فدرال منصوب نمود. او سپس برای چندین آژانس دولتی مختلف کار کرد. پس از آن به عنوان ویراستار کار نمود و سپس از شوهر بیمار خود که در حال مرگ بود مراقبت نمود. شوهرش در سال 1995 از دنیا رفت. اویتا هابی آنقدر مهم است که مدرسه ای در تگزاس به نام او می باشد، و همچنین نقل قولی از او بر روی یادبود جنگ جهانی دوم در واشنگتن دی. سی حکاکی شده است: "زنانی که در این راه قدم گذاردند، به عنوان شهروندان این کشور ارزیابی می شوند و نه به عنوان زن ... این جنگ مردم بود و همه در آن شرکت داشتند".

5. السی اِس. آت

اگرچه بسیاری از زنان حاضر در این لیست پرستار بودند، ستوان السی اِس. آت پرستار تخصصی پرواز بود. آنچه که نقش او را برجسته می سازد، حضور او در اوّلین پرواز بین قارّه ای برای تخلیه در ژانویه 1943 بود. حقیقت جالب در این زمینه آن است که آت هیش آموزش رسمی درباره تخلیه هوایی ندیده بود و پیش از این پرواز، هرگز سوار هواپیما نشده بود.

او در ایستگاه 159 و در بیمارستان کراچی مستقر گشت؛ در 26 ژانویه 1943، از او خواسته شد تا برای مراقبت از پنج بیمار در طول پرواز، آماده شود. آت اجازه نداد که این وظیفه جدید و ناشناخته او را از پای درآورده و شکست دهد. او برای شش روز از این بیماران مراقبت کرد تا آنها به شهر واشنگتن رسیدند. اگر این سفر با کشتی انجام می شد، چند ماه طول می کشید.

با وجودی که او هیچ آموزشی در این زمینه ندیده بود، امّا آت کار خود را به خوبی و با موفقیّت به پایان رساند و به همین دلیل از تلاش های او تقدیر شد. به او مدال درجه یک نیروی هوایی اعطا شد، مدالی که برای اوّلین بار به یک زن اعطا شده بود. همچنین به او این فرصت داده شد تا دوره رسمی پرستاری پرواز را بگذراند. او نه تنها از تک تک بیماران به خوبی مراقبت کرد، بلکه همچنین پول خود را هزینه نمود تا برای آنها غذا بخرد. و همچنین نکاتی را در رابطه با مراقبت از بیماران در پرواز و چگونگی پشتیبانی از آنها یادداشت کرد. برخی از پیشنهادات او شامل کپسول اکسیژن و جعبه کمک های اولیه در هواپیما بود. آت همچنین ایجاد تغییر در لباس پرستاران پرواز را خواستار شد. دامن به نوعی مانع از سرعت عمل آنها در حین انجام وظایف می شد.

4. کوردلیا ای. کوک

یکی از زنان حوزه پزشکی این لیست می باشد. کوردلیا ای. کوک در رسته پرستاران ارتش در طول جنگ جهانی دوم خدمت نمود، و اوّلین زنی است که به خاطر رشادت هایش در طول جنگ، دو جایزه دریافت کرده است: ستاره برنزی و قلب بنفش. کوک در ایتالیا مستقر گشت و توانست وظایف خود را به عنوان پرستار در طول جنگ های سخت این منطقه به خوبی انجام دهد و بسیاری از سربازان زخمی و در حال مرگ را از مرگ حتمی نجات دهد.

ستوان کوردلیا کوک، ابتدا در سال 1943، مفتخر به دریافت ستاره برنزی شد، و او را به اوّلین زنی تبدیل کرد که توانست این جایزه را دریافت کند. مدّت کوتاهی پس از آن، جایزه قلب بنفش به او اعطا شد؛ این جایزه او را به اوّلین زن در تاریخ تبدیل نمود که به خاطر صرف زمان و تلاش های مثال زدنی اش در طول جنگ جهانی دوم، دو جایزه ارزشمند و شایان تعریف را دریافت نموده است.

3. مارگارت کوربین

مارگارت کوربین در جنگ انقلاب آمریکا جنگید؛ با وجود موقعیتی که زنان در آن روزگار داشتند. او زندگی عادی چون سایر زنان داشت تا آنکه در سال 1772 با جان کوربین ازدواج کرد. آنها همراه با صدها مرد دیگر، به جنگ بر علیه نیروهای بریتانیایی پرداختند، بخصوص در دژ واشنگتن در منهتن.

اگرچه جان در اوّلین شرکت توبخانه پنسیلوانیا داوطلب شده بود، امّا مارگارت حضور نداشت و در پشت جبهه خدمت می کرد. کاری که برای زنانی که شوهرانشان در جنگ بودند، کاری عادی تلقی می گشت. نقش اصلی او آشپزی، نظافت، و خدمت رسانی به سربازان بود. او زنی خانه دار در مکانی دور از خانه بود.

هنگامی که شوهر او و دیگر مردان به میدان نبرد می رفتند، مارگارت نیز با آنها می رفت. او به شوهرش در شلیک توپ کمک می کرد تا آنکه شوهرش مجروح شد و جانش را از دست داد.

او پس از این اتفاق، شجاعانه، خودش شلیک توپ را بر عهده گرفت. مارگارت در این میان سالم نماند: فک، قفسه سینه، و بازوی او آسیب دید. و سرانجام به دلیل جراحاتی که بر بدنش وارد آمده بود، تسلیم شد. او سپس در سال 1779 به فیلادلفیا رفت و پولی به او اعطا شد؛ نیمی از حقوق ماهانه یک سرباز حاضر در جنگ. بدین ترتیب، او به اوّلین زنی تبدیل شد که مستمری دریافت کرد. او همچنین اوّلین و تنها سرباز انقلابی بود که در گورستان نقطه غرب به خاک سپرده شد (تصویر بالا؛ هنرمند: هربرت نوتیل).

2. آنی جی. فاکس

آنی جی. فاکس در چهارم آگوست سال 1893 به دنیا آمد، و اوّلین زن نظامی بود که موفق به نشان قلب بنفش به خاطر شجاعت ها و رشادت هایش در رسته پرستاران نیروی دریایی آمریکا شد. هرچند این نشان به دلیل تغییرات الزام آور در رابطه با دریافت آن، از او پس گرفته شد؛ زیرا برای درفات این نشان شما باید مجروح شده باشید. او مدال ستاره برنزی را دریافت کرد که به خاطر شجاعت در دوران جنگ به افراد اعطا می گردد. این نشان به خاطر نقش فوق العاده او در طول نبرد بندرگاه مروارید به او اعطا شد. او اوّلین ستوان و سرپرستار در آوهو، هاوایی بود.

او به عنوان پرستار تربیت شده بود تا از سربازان مجروح و در حال مرگ نگهداری نماید. امّا گفته می شود که او شجاعانه به کار خود ادامه می دادف حتّی زمانی که منطقه به شدّت بمباران می شد. او قادر بود به درستی بیهوشی را انجام دهد و حتّی می توانست به پرستاران داوطلب شهری چگونگی تمیز کردن یک زخم را آموزش دهد. فاکس مطمئنا در این شرایط سخت و طاقت فرسا، آرامش خود را به خوبی حفظ می کرد. و به همین دلیل نشان قلب بنفش به او اعطا شد. در طول جنگ جهانی دوم، به 964،409 نفر نشان قلب بنفش اعطا شد. امروز تخمین زده می شود که 287 عدد از این نشان ها، به زن های حاضر در جنگ داده شده است.

1. ماری ای. واکِر

او در نیویورک و در خانه ای که طرفدار الغای بردگی بودند، متولد شد. واکِر امروزه به عنوان اوّلین و تنها زنی در تمام نیروهای ارتشی شناخته می شود که مدال افتخار کنگره را به خاطر اقدامات و کارهایش در طول جنگ داخلی آمریکا، از آن خود کرد. در حالیکه او کار خود را از ارتش آغاز نکرده بود، امّا برای حقوق زنان و اصلاح لباس آنان تلاش می کرد.

پیش از آغاز جنگ داخلی آمریکا، واکِر تنها زن طبقه خود بود که دارای مدرک پزشکی از کالج پزشکی سیراکوس بود. مدّت کوتاهی پس از آنکه او مدرکش را گرفت، جنگ داخلی آمریکا شروع شد و او به عنوان افسر پزشکی داوطلب شد. اما تنها یک جواب قاطع شنید: نه.

اگرچه به خاطر جنسیت او را نپذیرفتند، امّا واکِر با پافشاری هایش به دستیار جراح در ارتش کومبرلند در سال 1863 تبدیل شد. در طول این زمان، او لباس خود را به لباس یک افسر تغییر داد تا بتواند به راحتی با سربازان حرکت نماید. او سپس دستیار جراح پیاده نظام 52 اوهایو شد، امّا توسط متحدان در سال 1864 دستگیر شد و چهار ماه بعد آزاد گشت. او سپس در اسالت تنسی در یک یتیم خانه مشغول به کار شد. در 11 نوامبر سال 1965، او مدال افتخار دریافت کرد. در سال 1917 این مدال از او باز ستانده شد (چون مطابقت با استانداردهای تعیین شده در آن زمان نداشت)، امّا در سال 1977 به او بازگردانده شد.

امپراطوری که از گوشت انسان تغذیه می‌کرد!!

امپراطور آدمخوار

شنیده بودیم بعضی قبایل بدوی آفریقائی آدمخوار هستند. ولی تصورمان این بود كه این شایعه بیشتر در داستانها و افسانه‌های خیالی مصداق دارد و بعید است كسی را بتوان یافت كه صحنه‌های آدم‌خواری توسط «بشر» را دیده باشد. با این حال مطالعه رویدادهای تاریخ معاصر بعضی كشورهای آفریقائی نشان می‌دهد كه نه تنها این پدیده غریب نیست بلكه حتی می‌توان امپراطوری را در آفریقا یافت كه «آدمخوار» بوده است. این شخص «ژنرال بدل بوكاسا» دیكتاتور پیشین كشور «آفریقای مركزی» است.

«آفریقای مركزی» از جمله كشورهای آفریقائی است كه از شمال به چاد، از جنوب به كنگو و زئیر، از مشرق به سودان و از مغرب به كامرون محدود می‌شود. اكثر مردم آن مسیحی هستند و فرانسه، زبان رسمی‌ آنهاست. «بانگی» پایتخت آفریقای مركزی است. این كشور در 1960 استقلال خود را از فرانسه به دست آورد.

امپراطور یاد شده در 1966 با كودتا علیه «دیوید داكو» پسر عموی خود، قدرت را در آفریقای مركزی به دست گرفت و در 1979 با كودتای متقابل دیوید داكو» و شورش عمومی ‌مردم ساقط شد.

«ژنرال بدل بوكاسا» در 22 فوریه 1921 متولد شد. پدرش در سال 1927 درگذشت و با فوت مادرش 12 یتیم بر جای ماند. بوكاسای جوان همراه برادرها و خواهرهایش تحت مراقبت پدر بزرگش قرار گرفت. او در مدارس میسیونهای فرانسوی تحصیل كرد.

در ابتدا كاتولیكی با حرارت بود كه می‌خواست كشیش شود. عموی وی جزء بنیانگذاران جمهوری آفریقای مركزی بود ولی بوكاسا در جنگ جهانی دوم به سربازان فرانسوی پیوست.

او در دوران تحصیل با شخصیت ناپلئون آشنا شد و از همان زمان شیفته او شد. این علاقه در بسیاری از تصمیمات بعدی او اثر گذاشت. به طوری كه تاجگذاری خود را طبق الگوی تاجگذاری ناپلئون در پاریس ترتیب داد! به شدت به رهبران فرانسه عشق می‌ورزید. به طوری كه ژنرال دوگل را پدر خود می‌خواند. او وقتی كه در مراسم تدفین وی شركت كرد به شدت می‌گریست و می‌گفت: «یتیم شدیم». وی در ارتش فرانسه در خدمت ژنرال دوگل كار كرد و به درجه سرگردی رسید.

بوكاسا در 1966 یعنی زمانی كه فرمانده كل قوا بود با بركنار كردن پسر عمویش، داكو، در یك كودتای تقریباًً بدون خونریزی به قدرت رسید و سپس داكو را به عنوان مشاور خود برگزید. یكی از اولین اقدامهای او بعد از به قدرت رسیدن در 1966 قطع روابط با چین بود.

او ادعا كرد كه چین در یك توطئه علیه رژیم او دست داشته است. چین بعداً این موضوع را تكذیب كرد. بعدها روابط دو كشور عادی شد و در 1976 به عنوان میهمان افتخاری در چین پذیرایی شد. بوكاسا با درجه فیلد مارشالی دبیر كلی حزب واحد كشورش، وزیر دادگستری، دفاع خدمات غیر نظامی، بیمه‌های اجتماعی و خلاصه 14 وزارت از 16 وزارت كشور را در آن واحد بر عهده داشت! در 1976 اعلام نمود كه به اسلام گرویده است. سایر مقامات كشور نیز به وی تأسی جستند و كشور رسماً اسلامی ‌شد. قذافی رهبر لیبی و شیوخ عرب خلیج فارس میلونها دلار به وی هدیه كردند.

اما وی پس از جمع‌آوری پول مورد نظر خود، از اسلام برگشت و دوباره مسیحی كاتولیك شد و كلیه مقامات نیز از وی پیروی كردند! او سپس نام كشور را از جمهوری آفریقای مركزی به امپراتوری افریقای مركزی تبدیل كرد و سال بعد خود را امپراتور بوكاسای اول نامید و پولهای اهدایی كشورهای عرب را صرف مراسم تاجگذاری بسیار پرهزینه خود كرد! گفته می‌شود هزینه تاجگذاری وی در 1977، یك چهارم مجموع درآمد سالانه آفریقای مركزی بود. بوكاسا در اجرای این مراسم 340 تن شراب، شامپاین، خاویار و نیز 60 دستگاه اتومبیل لیموزین وارد كشور كرده است.

بوكاسا سرانجام در سپتامبر 1979 زمانی كه در لیبی به سر می‌برد در یك كودتای نظامی ‌از قدرت بركنار شد. رهبر كودتا دیوید داكو پسر عموی بوكاسا كسی بود كه در1966 هنگامی‌كه رئیس جمهوری افریقای مركزی بود با كودتای بوكاسا از كار بركنار و به مشاورت وی منصوب شد. در پی این كودتا بوكاسا عازم كشورهای ساحل عاج و فرانسه شد. بوكاسا هنگامی ‌كه در نوامبر 1986 با فریب اطرافیان به كشورش بازگشت در فرودگاه دستگیر و راهی زندان شد اما 8 سال بعد، در سپتامبر 1994 در جریان یك عفو عمومی ‌از زندان آزاد گردید.

بوكاسا به قصاب افریقای مركزی مشهور شده است. از جمله كسانی كه در جلسات محاكمه بوكاسا برای شهادت علیه وی شركت كرده بودند آشپز و خدمتكار قصر وی بود. «فیلیپ لینگرئیسا» آشپز بوكاسا در دادگاه گفته بود كه به دستور بوكاسا اكثر مواقع گوشت مورد نیاز غذای امپراتور را از داخل فریزر شخصی وی كه حاوی گوشت بدن و پای زنان مجرم و اعدام شده بوده است تأمین می‌كرده است. بوكاسا معتقد بود كه دون شأن یك امپراتور است كه از گوشت حیوانات تناول كند!

بوكاسا سرانجام در 5 نوامبر1996 در سن 75 سالگی درگذشت.

8 نمونه از بدترین بلاهای طبیعی دوران باستان

بلایای طبیعی، اتفاقاتی هستند که بشر از آغاز پیدایش زمین با آنها روبه رو شده است. این رویدادها، توانایی نابودی ده ها هزار انسان و از بین بردن زمین ها و مکان های مختلف را دارند. در واقع، این احتمال وجود دارد که بلایای طبیعی، سبب شوند که جهان به پایان برسد. اتفاقی که بدون شک رخ خواهد داد. تا حدّی می توان از این رویدادها جلوگیری کرد؛ می توان جمعیت را به مکان هایی برد که این رویدادهای طبیعی کمتر رخ می دهند. حال می خواهیم نگاهی به گذشته بیاندازیم، به دورانی که این بلایای طبیعی جان بسیاری از انسان ها را گرفتند، مکان های زیادی را نابود کردند، و در نهایت در تاریخ ثبت شدند. بلایایی که امروز نیز گریبان انسان ها را می گیرد.

1-زلزله دامغان

ایران، 856 پس از میلاد

زلزله دامغان با 7.9 دهم ریشتر قدرت، 320 کیلومتر از خاک کشور ایران را در 22 دسامبر سال 856 پس از میلاد، تحت تاثیر خود قرار داده و لرزاند. بر اساس شواهد، مرکز این زمین لرزه، درست در زیر شهر دامغان قرار داشته است. شهری که در آن زمان پایتخت ایران بود. گفته می شود که حدود 200 هزار نفر جان خود را از دست دادند؛ و به همین دلیل، این زلزله پنجمین زلزله مرگبار ثبت شده در طول تاریخ بشری است. کمربند زلزله آلپیده، علّت این رویداد تلخ بود. نامی زمین شناسی که در رابطه با یک رشته کوه به نام کمربند آلپیده اظهار می‌شود. این منطقه، یکی از فعّال ترین مناطق زلزله خیز در سراسر جهان است.

2- زلزله انطاکیه

انطاکیه، 526 پس از میلاد

در اواخر ماه می سال 526 پس از میلاد، زلزله ای سوریه و انطاکیه را لرزاند که بخشی از پادشاهی بیزانس محسوب می شدند. این رویداد 250 هزار نفر را به کام مرگ کشاند. به موجب این زلزله، بندر سیلوسیا پییریا، در حدود یک متر بالا آمد. و سبب شد تا بندرگاه با لجن یکی شود. این زلزله سومین زلزله مرگبار ثبت شده در طول تاریخ بشری است. مقیاس این زلزله، 7 ریشتر بوده است. پس از روی دادن زلزله، آتش سوزی گسترده ای رخ داد و موجب شد تا ساختمان هایی که در جریان زلزله تخریب نشده بودند، از بین بروند.

3- طاعون آنتونین

امپراطوری روم، 165 پس از میلاد- 180 پس از میلاد

بدین دلیل نام آنتونین بر این طاعون گذاشته شده است که پادشاه روم در آن زمان، مارکوس آریلوس آنتونینوس، بر اثر آن جان خود را از دست داد. وگرنه، با عنوان طاعون جالینوس شناخته می‌شود. جالینوس، پزشکی یونانی بود که این طاعون را ثبت کرد. با توجه به توصیفات او، مورخان بر این باورند که سرخک یا آبله موجب ایجاد این بیماری واگیردار شده است. ما می‌توانیم این طاعون را بلایی طبیعی بنامیم، زیرا بیماری است که به صورت طبیعی رخ داده است و شمار قابل توجهی از افراد را کشته و به کام مرگ برده است.

بر اساس شواهد به دست آمده، این طاعون از طریق سربازان برگشته از شرق، گسترش یافته است. با گذشت زمان، در کل امپراطوری گسترش یافته و حتّی قبایل شمالی را نیز گرفتار کرده است. تخمین زده می‌شود که حدود 5 میلیون نفر بر اساس ابتلاء به این بیماری، جان خود را از دست دادند. در مرحله دوم شیوع این بیماری، یکی از مورخان رومی به نام دیو کاسیوس، این گونه نوشته است: هر روز 2000 نفر در روم جان خود را از دست می‌دادند. این تعداد کشته تقریبا، یک پنجم افرادی بود که به این بیماری دچار می‌شدند.

4-زلزله کرت و سونامی اسکندریه

یونان و آفریقا، 21 جولای- 365 پس از میلاد

در 21 ماه جولای سال 365 پس از میلاد، زلزله ای در زیر دریای مدیترانه رخ داد. بر اساس شواهد، مرکز این زلزله، نزدیک جزیره کرت یونان بود. و ریشتر آن را در حدود هشت یا بیشتر تخمین زده اند. تقریبا تمام شهرهای موجود در این جزیره نابود شده و از بین رفتند. همچنین به مناطق دیگر یونان، لیبی، قبرس و سیسیل آسیب های جدی وارد شد.

پس از وقوع زلزله، سبب وارد شدن آسیب جدّی به اسکندریه، مصر، و دیگر مناطق شد. بهترین سندها در این رابطه در اسکندریه موجود است. شواهد موجود نشان می دهد که موج حاصل از سونامی کشتی ها را چندین کیلومتر به سمت ساحل کشاند. آمینیوس مارسیلیوس تاثیر این زلزله و نتایج حاصل از سونامی را با ذکر جزئیات دقیق بیان کرده است. او درباره لرزش زمین، خروش اقیانوس، و موج های مهیب نوشته است. و در این رابطه که چگونه یک شهر به زیر آب رفته است. می گویند هزاران نفر بر اثر این زلزله و سونامی جان خود را از دست داده اند.

5-فوران کوه وزوویوس

خلیج ناپل، ایتالیا، 24 آگوست، 79 پس از میلاد

فوران کوه وزوویوس در 79 پس از میلاد و نابودی های متعاقب شهرهای پُمپئی و هرکولائوم، یادآور قدرت عظیم این آتشفشان فعّال است. در واقع، می تواند گفت که وزوویوس، خطرناک ترین آتشفشان موجود بر روی این کره خاکی است. نسبت به دیگر آتشفشان های موجود، افراد بیشتری حول و حوش این آتشفشان فعّال زندگی می‌کنند. علاوه بر این، مطمئنا شاهد فعالیت دوباره این آتشفشان خواهیم بود.

هنگامی که کوه وزوویوس در سال 79 پس از میلاد فوران کرد، نسبت به وقوع زمین لرزه به مردم هشدار داده شد؛ هشداری که نادیده انگاشته شد. پس از بیرون ریخته شدن مخروبه های حاصل از آتشفشان، و ظهور ابری شوم بر بالای کوه، این زمین لرزه رخ داد. پُمپئی تنها 10 کیلومتر از آتشفشان فاصله داشت؛ هرکولائوم بسیار نزدیک تر بود. تمامی ساکنان این دو شهر می میرند؛ همان طور که انتظار می‌رفت، و در زیر بقایای خاک های آتشفشانی مدفون می شوند، می سوزند، و از یادها خارج می‌گردند. آنچه این بلای طبیعی را جالب توجه ساخته است، شواهد برجای مانده است.

برای بیش از 1500 سال، شهر پُمپئی در ایتالیا مدفون بود. هنگامی که مردم در سال 1631 پس از میلاد، در حال پاکسازی خاک های برجای مانده از فوران مجدد این کوه بودند، بقایای شهر پیدا شد. این کشف تا قرن بیستم به طور کامل مشخص نشد. پس از این کشف بود که مردم از سرنوشت وحشتناک این مردم باستانی آگاه شدند. عذاب حاصل از مرگ آنها، در مجسمه های گچی جاودانه شده است. اجساد آنها در زیر این خاک های آتشفشانی پیدا شد؛ اجسادی پوسیده و از بین رفته. برخی از آنها به مانند فسیل شده بودند. دور برخی از این اجساد گچ گرفته شده و برای یادبود چنین رویدادی حفظ گشت. هزاران قربانی یافت شد. امروزه می‌توان از میلیون ها قربانی نام برد.

6- فوران کوه مینوییان

جزایر سنتورینی و کرت، یونان، 1645 پیش از میلاد

در حدود سال 1645 پیش از میلاد، فوران کوهی آتشفشانی در جزیزه سنتورینی، حواس ها را به خود جلب نمود. این رویداد سبب شد تا آسیب هایی جدی به ساکنان دو جزیره سنتورینی و کرت وارد شود. در آن زمان، کوه مینوییان هر دو جزیره را پوشش می داد. شهر سنتورینی تا دوران مدرن ناشناخته باقی مانده بود.

جالب توجه است که دلیل دیگری نیز وجود دارد، که این باور را تقویت می کند که این رویداد طبیعی، برگرفته از داستان آتلانتیس افلاطون است. با این حال، این داستان در حد حدس و گمان بیشتر نیست. این طور فرض می‌شود که ساکنان باستانی این جزایر، هشدارهای مرتبط با فوران را جدی گرفته و از آن مکان ها کوچ کردند. در محل آتشفشان، هیچ جنازه ای یافت نشده است. اگر وجود داشت، حتما پیدا می شد. علاوه بر این، پیش از فوران، تمام اشیای قیمتی از محل خارج شده است. با این وجود، باستان شناسان، ساختمان های بزرگی را در محل کشف کرده اند.

7-سونامی و زلزله هلیکه

هلیکه، یونان، 373 پیش از میلاد

هلیکه در سال 373 پیش از میلاد در خلیج کورین غرق شد؛ علت آن زمین لرزه و سپس سونامی بود. نویسندگان باستان در رابطه با این خرابی ها نوشته اند و برخی اظهار داشته اند که صدها سال پس از وقوع حادثه، می توان بقایای آن را در زیر آب پیدا کرد. بر اساس شواهد، تعدادی جان خود را در این حادثه از دست داده اند، اما تعداد آنها مشخص نیست.

تا پایان قرن گذشته، تحقیق در رابطه با هلیکه صورت نگرفته بود. پس از آن، آثار این شهر ویران شده و دیگر مناطق کشف شد. دیوارها، پیاده رو ها، سکه ها، و دیگر اشیا پیدا شده و از آنها عکس گرفته شد. مطابق با برخی شواهد، این نیز صحنه ای دیگر از آتلانتیس را نشان می‌دهد. با این وجود، نابودی هلیکه در دوران زندگی افلاطون رخ داده است. افلاطون نوشته است که این حادثه، 9000 سال قبل از او رخ داده است. این امر بسیار شبیه به افسانه می‌باشد.

بلایای کوچک تر و کم اهمیت تر دیگری نیز در دوران باستان رخ داده است. مردم آن زمان ها نیز به مانند امروز، تحت تاثیر این بلایا قرار می گرفتند. خدا می داند که چندین تمدن به دلیل چنین بلایای طبیعی از بین رفته اند.

8-طاعون ژوستینیان

امپراطوری روم شرقی- 541 پس از میلاد

طاعون ژوستینیان، بیماری همه گیری بود که امپراطوری روم شرقی را تحت تاثیر خود قرار داد (امپراطوری بیزانس)؛ از جمله پایتخت این امپراطوری یعنی شهر قسطنطنیه. این حادثه در سالهای 541-542 پس از میلاد رخ داد. شایع ترین علّت این بیماری را طاعون خیارکی ذکر کرده اند. که بعدها باعث مرگ سیاه در قرن چهاردهم شد. تاثیر اجتماعی و سیاسی این طاعون، قابل قیاس با طاعون سیاه می‌باشد. در نگاه مورخان غربی قرن ششم، این بیماری محدوده بزرگی از جهان را در بر گرفت، مرکز و جنوب آسیا، شمال آفریقا و بخش عربی، اروپا تا دانمارک و غرب ایرلند. تا حدود سال 750 پس از میلاد، این طاعون هر نسلی را در حوزه مدیترانه به خود گرفتار می کرد. موج این بیماری، تاثیر قابل توجهی را بر دوره ای از تاریخ اروپا، بر جای گذاشته است. نام این بیماری بدین دلیل ژوستینیان نام گرفته است که در آن زمان، امپراطور روم شرقی، ژوستینیان اول، قدرت را در دست داشت. او نیز به این بیماری مبتلا شد، اما یکی از معدود افرادی بود که از آن جان سالم بدر برد. تلفات ناشی از این سری مرگ و میر طاعون، رقم باورنکردنی 40 تا 100 میلیون می‌باشد.

بانو كاساندان،‌ یگانه زن در زندگی كوروش بزرگ

بانو کاساندان دختر فرناسپه از شاهدختان خاندان هخامنشی بود. وی از تبار هخامنشیان بود و از اصالت ایرانی برخوردار بود. او همسر و همراه و همفکر همیشگی بزرگ مردی به نام کوروش بزرگ بود. کورش در طول زندگی خود فقط یک زن اختیار کرد و او کاساندان نام داشت.

پس از کورش بزرگ او نخستین شخصیت قدرتمند کشور بزرگ ایران بود. کاساندان ملکه 28 کشور آسیائی بود كه کورش بزرگ بر آنها پادشاهی می کرده است. مورخین یونانی و گزنفون از وی با نیکی و بزرگ منشی یاد می کرده اند.

کاساندان ملکه ایران ۵ فرزند با نام های کمبوجیه ، بردیا ، آتوسا ، رکسانه و ارتیستونه داشت.

پسر بزرگ کاساندان و کورش، کمبوجیه دوم، جهانگشایی کرد و مصر را به امپراتوری هخامنشیان افزود. بردیا نیز مدتی کوتاه بر تاج تخت نشست. اما آتوسا را بی‌شک باید با دیدی دگر نگریست. چرا که دختر کورش بودن چنان «جایگاه ویژه ای» به او بخشید که داریوش بزرگ او را به همسری خویش برگزید. و فرهیختگی و درایت آتوسا در تمام طول تاریخ زبانزد شد.

بی شک کاساندان مادری بزرگ بود که چنین فرزندان بزرگی پرورش داد که هر یک نامی نیک در تاریخ دارند. وی همچنین همسری نمونه بود چرا که در همه مراحل سخت دوشادوش کوروش بزرگ حضور داشت و همراه همیشگی او بود.

کاساندان قبل از کورش درگذشت و بعد از او کورش در اندوهی فراوان ماند و برای همیشه و به احترام همسرش تنهایی را برگزید. کوروش کاساندان را بسیار دوست میداشت.

نوشته های تاریخی نشان می دهد كه كوروش نه تنها در امور سپاهیگری دارای نبوغ نظامی و در جهانگشایی و كشور داری بسیار انسان دوست و نوع پرور بوده بلكه در امور خانوادگی نیز یكی از وفادارترین مردان روزگار بوده است.

هنگام مرگ کاساندان در بابل ۶ روز عزای عمومی اعلام شد. در مرگ این بانوی بزرگ همچنان اختلاف نظر وجود دارد برای نمونه آقای غیاث آبادی آورده اند که :

درگذشت کاساندان، بانوی کورش: 21 اسفند ایرانی، 26 آدار آرامی، 19 مارس میلادی، . (شماره این روز را به دلیل تخریب متن کتیبه نمی‌توان خواند. اما به احتمال در روز پیش از آغاز سوگواری بوده است که با شش روز سوگواری، یک دوره هفت روزه تکمیل می‌شده است).

مقبره کاساندان در پاسارگاد ، در کنار آرامگاه کوروش بزرگ می‌باشد.

بعد نوشت : با توجه به سئوال دو نفر از دوستان درباره همسر مصری کوروش لازم دانستم مطلب زیر را اضافه کنم.

هرودوت و چند تن ار تاریخ نویسانان مشهور می نویسند :

مصریان به منظور این كه شكست خود را از ایرانیان به نحوی جبران كنند شهرت دادند كه كوروش دختر آماژیس فرعون مصر را برای ازدواج خواستگاری كرده است اما فرعون مصر بجای آمازیس دختر زیباروی اپرس فرعون سابق مصر به نام نی یتیس را كه خود او برانداخته بود برای كوروش فرستاد و كمبوجیه از نی یتیس متولد شده است .

اما داستان مذكور را مصریان برای دلخوشی خود جعل كرده بودند تا از شدت خفتی كه بر اثر شكست بوسیله ایرانیان تحمل كردند كاسته باشند . زیرا اولا همه می دانستند كه ولیعهد ایرانی باید پارسی و از خاندان سلطنتی باشد و ثانیا همه آگاه بودند كه مادر كمبوجیه كاساندان هخامنشی بوده است.

بابک خرمدین ابرقهرمان ایرانی

یکی از بزرگترین جنبش هایی که برای کوتاه کردن دست تازیان در ایران آغاز شد جنبش ملی خرمدینان در قرن دوم و سوم هجری بود ملت ایران که در این تباهی هیچ نقشی نداشت تا آخرین دم برای کشورشان جان فشانی کردند در آذربایجان خرمدینیان در گیلان و طبرستان مردم تا دوبیست سال در برابر تازیان مقاومت کردند در ناحیه خراسان آزاد مردی بنام یعقوب لیث صفاری تا زمانی که بیماری او را از پای در نیاورده بود در برابر تازیان مقاومت کرد.

اینجاست که بزرگی روح ملتی ثابت می شود در حالی که تازیان شام و مصر و شمال آفریگا فرهنگ و تمدن آنها را نابود کردند و امروز کوچکترین اثری از زبان آنها نیست اما ایران هنوز زنده است.

مردان بزرگی مانند بابک نیازی ندارند که ما از اصل و نصب آنها با خبر بشویم. متاسفانه مورخان تازی از جمله به دلیل دشمنی که با بابک داشته اند به بدگویی در باره ی اصل و نصب و پدر و مادر بابک پرداختند و حتی مادر بابک را به فاحشگی متهم کرده اند که روشن است که این دروغ ساخته اعراب است. طبری در نوشته است بابک از تیره مزدکیان بود و در اینجا از ذکر کودکی و نوجوانی بابک اجتناب می کنیم و به جنبش بابک خرمدین می پردازیم.

ابن العبری در مختصر الدوله می نویسد شمار پیروان بابک به جز پیادگان بیست هزار بود و هیچ زن و مرد و کودکی از مسلمانان نمی یافتند مگر آنکه او را پاره پاره کنند و بکشند و شمار کشتگان به دست بابک به دوبیست و پنجاه و پنج هزار نفر رسید.

البته قابل ذکر است که این مورخ تازی مغلطه می کند چون بابک اکثر اوقات با سربازان تازیان می جنگیده و منظورش از مسلمانان مرد و زن و کودک فقط سربازان خلیفه عباسی بوده است.

عفوی در جوامع الحکایات می نویسد در تاریخ مقدسی نوشته شده که بابک یک میلیون مسلمان را کشت.

ابونصر بغدادی می نویسد شمار پیروان بابک از آذربایجان و دیلمستان که به او پیوسته بودند سی صدهزار نفر بود.

نظام الملک طوسی در سیاست نامه نوشته است که از یکی از جلادان بابک که گرفتار شده بود پرسیدند توچند نفر را کشتی وی گفت من سی شش هزار عرب بیرون از جلادان دیگر و آنچه در جنگ ها کشته ام.

مولف روضه الصفا نیز شمار کشته شدگان به دست بابک را یک میلیون نفر تخمین زده است.

اعتماد السطنه نیز در منتظم ناظری شمار کشتگان بابک را در بیست و سه سال به دوبیست و بنجاه پنج هزار نفر تخمین زده است.

نخستین بار جنبش خرمدینیان در سال ۱۶۲ هجری ظهور کرد و این جنبش تا سالها بعد از در گذشت بابک ادامه داشت.

عبدالحسین زرین کوب در کتاب دوقرن سکوت می نویسد بیشتر مطالبی که در باره بابک نوشته شده توسط تاریخ نویسان تازی بوده و غرض آلود و افسانه آمیز بود از این رو به دشواری می توان از ورای غبار و افسانه ها سیمای واقعی او را دید تاریخ نویسان تازی کوشیده اند که سیمای او را زشت و ناپسند جلوه بدهند افسانه هایی که در باره او جعل کرده اند به خوبی نشان می دهد که با قرض و نیت خاصی سعی کرده اند نام بابک را آلوده بکنند.

استاد عبدالحسین زرین کوب نیز اعتقاد دارد که مورخان تازی در مورد تعداد کشته شدگان به دست بابک اغراق می کنند عبدالحسین زین کوب نوشته است که بابک سرداری دلیر و هوشمند بود که مدت ها شورش ها و آشوب های مزدکیان و خرم دینان را راهبری کرده است و بر خلاف نوشته های تاریخ نویسان تازی در میان طبقه کشاوز نیز دارای طرفداران زیادی بوده است.

همچنین در باب خرمدینیان گفته شده است که نکاح با محارم را مباح می شمردند و به تناسخ اعتقاد داشتند که نکاح با محارم دروغ تاریخ نویسان تازی است. خرمدینیان تنها به آذربایجان منحصر نمی شدند بلکه در سراسر ایران قلعه هایی داشتند و در آذربایجان کرج امروزی اصفحان لرستان طبرستان خوزستان همدان بصره ارمنستان قم کاشان و ری نیز به خرمدنیان پیوسته بودند.

بدینگونه بود که بابک در سال ۲۰۰ هجری به نام آیین خرمدینیان و برای ادامه نهضت جاویدان مزدکی به پا خواست در این سالها ماموران خلیفه سرگرم مساله علی ابن موسی الرضا(ع) و خنثی کردن توطئه های ایرانیان که یکی از آنها خاندان آل سهل بود مشغول بودند و فرصتی برای بابک پدید آمد تا در کوهستان های آذربایجان قدرتی بدست آورد.

در بیست سالی که بابک با خلیفه عباسی رزم می کرد ماموران خلیفه بارها برای سرکوب بابک آمدند ولی نارضایتی مردم تنگی راه و سرما باعث شکست اعراب می شد.

در اینجا به شرح جنگ های بابک با تازیان می پردازیم این نوشته ها از نوشته های تاریخ نویسان تازی اقتباص شده و تشخیص درست و صحیح اش به عهده خودتان است

در سال ۲۰۱ معتصم مر اسحق بن ابراهیم را که امیر بغداد بود به جنگ بابک فرستاد و شست هزار نفر از ایشان بکشت و وفتی سپاهیان اعراب پشت سر هم به بابک حمله کردند بابک ضعیف شد و بابک از رومیان کمک خواست و رومیان به شهر زبطره حمله کردند و وقتی خبر به معتصم رسید دستور حمله به روم را صادر کرد و اینگونه از فشار از روی بابک کاسته شد.

در سال دوم از قیام بابک خلیفه محمد ابن حمیدالطوسی را همراه با طاهر ابن عبدالله بفرستاد و افشین را نیز که یک سردار زرتشتی ایرانی بود برستاد بابک عصمت ابن ابی سعید را با سه هزار نقر پیش افشین فرستاد.

محمد ابن بعیث عصمه را در مهمانی باده به گروگان گرفت و گفت دیگر سرهنگان را صدا بزن و الا تو را می کشم و دیگر سرهنگان را اینگونه به چادر کشاند و کشت و سپس سر همه آنها را با عصمه به نزد افشین فرستاد و افشین نیز آنها را به نزد معتصم فرستاد.سپس افشین هفت ماه در دره ای منتظر بود تا اینکه یک نفر را به نزد بابک فرستاد و به بهانه ی پول او را به جایی کشید تا بکشد اما بابک توانست بگریزد افشبن ۱۵۰۰۰ نفر را بر سر دره ها مستقر کرد و محمد بعیث را با ۵۰۰۰ نفر به پیش فرستاد ولی بابک با دوهزار نفر به آنها شبیخون زد و افشین به طرف اردبیل فرار کرد.

وقتی که بهار آمد معتصم طلاهای بسیاری فرستاد و افشین با ۳۰۰۰۰ نفر به حصار بابک حمله کرد وبسیاری از افراد بابک را کشت و فقط بابک با چند تن از نزدیکانش توانستند بگریزند.

ابن خلدون می نویسد بابک در سال ۲۰۲ به دعوت جاویدان ابن سعل شهر بذل را گرفت و مامون در آنجا با وی به پیکار پرداخت و دژهایی را که میان اردبیل و زنجان بود ویران کرد.

پس از جنگ های ۲۰۱-۲۰۲ در سال ۲۰۴ جنگ دیگری میان سپاهیان مامون و لشگر بابک روی داد و زبری و ابن الاثیر نوشته اند که در این جنگ هیچ پیشرفتی نبوده است وقتی خبر به خلیفه رسید یحیی ابن معاذ را به جنگ بابک فرستاد و یحیی ابن معاذ شکست خورد.

در سال ۲۰۵ نیز جنگ دیگری رخ داد خلیفه عیسی بن محمدبن ابی خالد را حکمرانی ارمنستان و آذربایجان داد و به جنگ بابک فرستاد. در سال ۲۰۶ عیسی بن محمد توانست شکست هایی را بر بابک وارد کند.

در سال ۲۰۸ علی بن صدقه از جانب مامون به حکمرانی آذربایجان و ارمنستان گماشته و به جنگ بابک رفت.

در سال ۲۰۹ احمد ابن جنید اسکافی به جنگ بابک رفت و بابک وی را اسیرش کرد و بعد از او ابراهیم بن لیث بت فضل را هکمرانی آذربایجان دادند

در سال ۲۱۱ محمد ابن سیدبن حکمران موصل به دست صدیق علی ابن صدقه کشته شد و خلیفه محمدابن حمید طوسی را به جنگ آندوفرستاد.

در حوادث سال ۲۰۱۲ مامون طاهر ابن محمد صغانی را حکمرانی آذربایجان و ارمنستان داد و هرثمه ابن اعین را از همدان فرستاد وی قصد عراق داشت وی به وارثان رفت که از اعمال آذربایجان بود و به فرماندهان لشگر ارمنستان نوشت و ایشان با مامون بیعت کردند و حکمرانان قبلی آنجا که از سوی امین مخلوع منصوب شده بود را به نامهای سلیمان ابن اسحاق عمر و الحزنون و نرسی عبدالرحمان ابن بالطریق الران دست به شورش برداشتند و مامون مرزهربن سنان تمیمی را به جنگ آنها فرستاد و آنها شکست خوردند و پسرش جعفر بن اسحق ابن سلیمان را اسیر کردند و به نزد مامون بردند محمدابن الرواد ازدی به جنگ بابک رفت و بابک او را در تنگه ای شکست داد وقتی کار بابک بالا گرفت مامون مرزیق ابن علی این صدقد عضدی را حکمرانی داد از او کاری بر نیامد و سپس ابن حمید طوسی را حکمرانی داد ولی مرزیق با ابن حمید به جنگ پرداخت و محمدابن حمید یارنش را کشت و مرزیق را به نزد مامون فرستاد.

سپس محمد ابن حمید به جنگ بابک رفت و بابک در تنگه ای او را شکست داد و محمد و یارانش کشته شدند و چون محمد ابن حمید کشته شد مامون عبدالله ابن طاهر را هکمرانی آذربایجان و ارمنستان داد.

از سال ۲۱۲ به بعد حمله لشگریان خلیفه به بابک سخت تر شد و محمد ابن حمید طوسی از جانب مامون به جنگ بابک رفت محمد ابن حمید ابتدا به موصل رفت تا با زریق علی ابن صدقه جنگ کند و لشگر دیگری در ربیعه و یمن گرد آورد و به جنگ زریق رفت سپاه زریق در هم شکسته شدند سپس وی به آذربایجان رفت و در بین آنها شش جنگ سخت در گرفت که سرانجام محمد ابن حمید کشته شد.

پس از کشته شدن محمد ابن حمید در سال ۲۱۴ علی ابن هشام به جنگ بابک رفت.

در سال ۲۱۷ مامون حکمرانی آذربایجان و جنگ با بابک را به طاهربن ابراهیم سپرد در همان سال مامون علی ابن هشام را به دلیل زیاده روی در غارت و ظلم کردن به مردم کشت علی ابن هشام چون فکر می کرد که قصد کشتنش را دارند سعی کرد به بابک بپیودند اما نتوانست و وی را نزد خلیفه بردند و کشتند.

در سال ۲۱۸ مردم بسیاری از همدان اصفهان ماسبذان به بابک خردمین پیوستند و در همدان لشگر کاه فرستادند معتصم سپاهی را به همدان فرستاد و شصت هزار نفر از مردم را در جنگ کشتند و بقیه که زنده مانده بودند به روم گریختند.

آغاز این قیام خرمدینان با آخرین روزهای زندگی مامون همراه بود بعد از مامون معتصم به جنگ با بابک پرداخت.

در سال ۲۱۹ اسحق ابن ابراهیم با هزاران نفر از اسیران خرمدینی وارد بغداد شد و به جز زن ها و کودکان صدهزار تن از مردان را کشت.

بعد از مدتی بابک توسط سپاهیان بغداد محاصره شد و عرصه به او تنگ آمد بابک نامه ای به امپراتور روم نوشت و از او یاری خواست همزمان مازیار در طبرستان هم بر علیه خلیفه قیام کرد و بابک و مازیار و افشین و تئوفیل (پادشاه روم شرقی) برای بر انداختن خلیفه همدست شدند در سال ۲۲۳ تئوفیل سپاهی به یاری بابک فرستاد خلیفه نیز افشین را که در باطن بابک بود به جنگ با بابک فرستاد.و سر انجام افشین با نیرنگ بابک را اسیر کرد خلیفه نیز تئوفیل را شکست داد

عبدالحسین زرین کوب در کتاب دو قرن سکوت می نویسد دوستیها و دلنوازیهایی که افشی گاه و بی گاه در نهان به جان بابک می دارد دام فریبی برای خصم بود. بعد ها بعد از براندازی وی وقتی افشین خود قربانی طمع و کینه ورزی خلیفه قرار گرفت سعی می کردند که او را با همکاری با بابک متهم کنند و می گفتند که در نهان با بابک و مازیار همدست بوده است. و افشین این دوتن را به سرکشی و آشوب وا می داشت تا با برانداختن آنها برای خود افتخار و عظمت کسب کند در هر حال افشین برای بر انداختن بابک از قاطع ترین حربه های خویش استفاده کرد.

پیکار بابک با افشین در حصار های محکم و طبیعی جبال آذربایجان مدتها به طول انجامید این جنگها به مدت سه سال از ۲۲۰ تا ۲۲۳ هجری دوام داشت طبری می گوید خلیفه افشین را اکرام بسیار در این مدت کرده بود و گذشته از ولایات ارمنستان ولایات آذربایجان را نیز به او داده بودسپاه و خواسته و آلات جنگ و چهارپایان بسیار با او فرستاده شد پیش از عزیمت افشین محمد ابن یوسف مامور شده بود که به آذربایجان بود و حصارهایی که بابک ویران کرده بود از نو بسازد وقتی افشین رسید گذشته از شمشیرا از خدعه نیز برای بر انداختن بابک استفاده کرد.

بابک که در حصار های محمکم و ایمن بود هفت ماه سر از حصار بر نیاورد و با سپاه افشین مقابله نکرد افشین ملول و دلتنگ شد و در صدد چاره بر آمد.

افشین نامه ای به خلیفه نوشت خلیفه نیز سیصد غلام همراه با صد شتر بار درم به آنجا فرستاد و جاسوسان بابک نیز که خبر را به او رسانده بودند بابک به غارت غافله رفت ولی افشین به او حمله کرد ولی نقشه افشین نگرفت و بابک با دادن تلفات بسیار کم طلاها را غارت کرد و فرار کرد. بعد از چندین جنگ هر کدام به نوبت ظفر یافتند.

سپاهیان بابک که پناهگاههای استواری داشتند و از برف و سرما رنج بسیار می بردند ولی دلیرانه مقاومت می کردند اما یاران افشین به سرمای سخت وراههای دشوار عادت نداشتند رفته رفته ملول و خسته می شدند دوسال بدینگونه گذشت از سپاه افشین بسیاری هلاک شدند اما معتصم همواره سپاهیان تازه ای می فرستاد.

سر انجام افشین آهنگ تسخیر قلعه بابک کرد چون در یک فرستگی قلعه در آمد بابک میوه ها و خوردنی های فراوان برای افشین فرستاد و گفت شما میهمان هستید در این ده روز که به سوی قلعه ما می آیید خوردنی نیافتید و ما را جز اینقدر چیزی نبود افشین نیز خوردها را برگرداند و پیغام داد ما را خوردنی به کار نیست و دانم که تو این کارابدان کردی تا سپاهیان ما را شمار کن در این سپاه سی هزار مردجنگی وجود دارندو با امیر المومنین سی صد هزار مسلمانند که همه با او یکدلند و تا یکتن از آنان زنده اند از جنگ تو باز نمی گردند اکنون تو بهتر دانی که تسلیم شوی یا پیکار کنی.

بابک جنگ را انتخاب کرد و در های قلعه را بست افشین نیز قلعه بابک را به محاصره انداخت و روزها منتظر بود و شبها عده ای را به شبیخون می فرستاد سپاه افشین با کمبود غذا به خوبی مقاومت کرد و بابک تلفات زیادی داد.

بابک شبانه با ۵۰ نفر به ارمنستان فرار کرد و لباس مسافران و بازرگانان را پوشید سهل ابن سنباط حاکم ارمنستان چون از آمدن بابک به آنجا خبردار شد وی را با لطف به خانه ی خود دعوت کرد و مخفیانه نامه ای به افشین نوشت و قرار گذاشتند وقتی با بابک به شکار رفتند در محلی بابک را تحویل افشین دهند.

وقتی بابک گرفتار شد به حاکم ارمنستان گفت: من را به این جهودان ارزان فروختی اگر مال و زر می خواستی تو را بیش از آنچه اینان دادند می دادم

بدینگونه بابک افشین را در بند کرد و آهنگ سامرا کرد معتصم برای خوار کردن بابک دستور داد او را لباس زیبا بنشانند و بروی فیل سوار کنند و به در بار بیاورند وقتی که یک دست بابک قطع شد دست در خون خود را بروی صورتش مالید وقتی معتصم دلیل این عمل را از او پرسید او گفت شما هر دودست و پای من را قطع خواهید کرد چون خون از روی من برود صورتم زرد می شود من صورت خود را سرخ کردم تا وقتی خون از بدنم بیرون می رود نگویند که رویش از ترس زرد شده.

خواجه نظام الملک در سیاستنامه خود می نویسد:

. . و معتصم خلیفه به مجلس شراب بر خاست و در حجره ای شد. زمانی در انجا بود، پس بیرون آمد و شرابی یخورد و باز بر خاست و در حجره دیگر شد، و باز بیرون آمد و شرابی بخورد، و بارسوم در حجره شد، و پس بیرون آمد و در گرمابه شد و غسل بکرد، و بر مصلی شد و دو رکعت نماز بگذاشت و به مجلس باز آمد، و گفت قاضی یحیی را که دانی این چه نماز بود؟ گفت نه.

گفت:

نماز شکر خدای عزوجل امروز مرا نعمتی ارزانی داشت که این ساعت از سه دختر بکارت بر داشتم که هر سه دختر ان دشمنان من بودند»

یکی دختر بابک، دیگری دختر افشین و سومی دختر مازیار گبر.

قلعه در پنجاه کیلومتری شمال شهرستان اهر و از ارتفاعات غربی شعبه ای از رود بزرگ قره سو و در سه کیلومتری جنوب غربی کلیبر واقع است. بنای جمهور مرکب از قلعه و قصر است بر فراز قله کوهستانی با نام جمهور در ارتفاع بیش از ۲۳۰۰ تا ۲۶۰۰ متر از سطح دریا. اطراف این قله را از هر طرف دره هایی به عمق ۴۰۰ تا ۶۰۰ متر فرا گرفته است و تنها یک راه به اصطلاح (بز رو) دارد. از کلیبر تا قلعه بذ ۳ کیلومتر راه صعب العبور را باید طی نمود ولی بعد از صعود به قله و ورود در قلعه رنج راه به کلی از بین می رود. بعد از حمله اعراب به ایران جنبشهایی بوجود آمد که یکی از آنها به رهبری بابک خرمدین بود که مقر جنبش در طول مبارزه در قلعه ای که بعدها به دلیل شجاعت و درایت بابک نام او را به خود گرفت بود. از جمله وقایع مهم و جالب زمان بابک آوردن دین خرمدین است که خود او رهبرش بود.

آشپزی

فوت و فن آشپزی

طرز تهیه 4 خورش بهاری

روش تهیه‌ی فلافل با عطر گشنیز

طرز تهیه کوفته باقلا

فوت و فن آشپزی

دم کردن قهوه

نکاتی درباره انتخاب و طبخ برنج

چند اشتباه شایع در آشپزی کردن

راز پخت یک زرشک پلو مجلسی

کوزه گری در آشپزی را بیاموزید

قهوه، از میوه درختی به همین نام به دست می آید. پس از برداشت محصول و طی مراحلی چون خشك كردن، جداسازی غلاف، تفت ( یا اصطلاحا بو ) دادن، تركیدن دانه، و... خلاصه فرآوری محصول، در دو نوع كلی «عربیكا» و «روبوستا» به بازار عرضه میشود كه اولی گران، مرغوب و معطر است و دومی ارزان، پر كافئین و تلخ.

1 - قهوه را به صورت دانه یا آسیاب نگه می دارند، اما هر دو شكلش ( بخصوص اگر دانه‌های حساس به گرما و رطوبت « عربیكا » باشند )، حتما باید در ظروف بدون درز، تاریك و خنك نگهداری شود تا كیفیت، مزه و عطر آن از بین نرود.

2 - روش های آماده‌سازی قهوه همانند اسامی آن متفاوت است، اما معروفترین آن، « اسپرسو » یا دم كردن به شیوه سریع ایتالیایی است. در این روش، آب داغ و تحت فشار را با دستگاه قهوه‌ساز از روی پودر آسیاب شده یا كوبیده شده قهوه میگذرانند تا قهوه دم بكشد.

3 - برای جلوگیری از تلخی نباید اجازه داد قهوه بجوشد. قهوه دم كرده را نیز زمان كمی می توان در كنار اجاق یا درون ظرف مخصوص، گرم نگاه داشت. پس از آن مزه، عطر و كیفیتش از بین می رود و معمولا آن را استفاده یا مجددا گرم نمی كنند.

4 - اختلاط قهوه دم كرده به شیوه اسپرسو با مواد دیگر، انواعی از قهوه اسپرسو را پدید میآورد. وقتی می گویید « یك فنجان اسپرسو » یعنی فقط قهوه خالی و دم‌كشیده به روش اسپرسو می خواهید، اما « كافی لاته » یا كافه لاته، تشكیل شده از لایه‌های قهوه غلیظ اسپرسو در پایین، سپس شیر داغ و زیاد با لایه‌ای دیگر از كف شیر روی آن؛ « موكا » اسپرسو است با لایه‌هایی از شكلات مایع موكا، شیر و خامه ( كرِم زده‌شده )؛ « كاپوچینو » اسپرسو با كمی شیر داغ و لایه‌ای از كف شیر است كه گرد كاكائو یا ادویه‌جاتی مثل دارچین هم روی كف آن می باشند؛ « آمریكانو »، اسپرسو است با مقدار زیادی آب داغ برای رقیق كردن قهوه و....

5 - روش دیگر برای تهیه قهوه، شیوه دیرساز فرانسوی است كه با روندی آرام، به قهوه‌ای تلخ‌مزه و سیاهرنگ می رسد و معمولا آن را با شیر سرو می كنند. قهوه فرانسوی همان طور كه دیرتر به دست می آید، دیرتر هم خاصیتش را از دست می دهد. پس می توان برای مدت بیشتری ( حتی چند ساعت ) از آن استفاده كرد.

6 - قهوه یونانی، قهوه ترك، شیرقهوه، ماكیاتو، آیس كافی و... با طعم ادویه‌جاتی چون هل، وانیل، جوزهندی، دارچین و مانند اینها نیز از انواع دیگر قهوه است كه هر كدام طرز تهیه، مزه، بو، مواد، مقادیر و شیوه مصرف متفاوتی دارد.

نکاتی درباره انتخاب و طبخ برنج

نکات لازم برای تهیه پلو و چلو

پلو و چلو از غذاهای اصیل ایرانی است که باید در طبخ آنها دقت و سلیقه کافی به کار برد، منظور از چلو ، برنج ساده ای است که با خورش صرف می شود، ولی پلو برنجی است که ساده نبوده با گوشت و مرغ و انواع سبزی ها تهیه می شود ، مانند شیرین پلو ، رشته پلو ، باقالی پلو و ...

تهیه یک پلو یا چلوی خوب هنر است و سلیقه یک کدبانوی ایرانی است پس لازم است برای تهیه پلو و چلوی با کیفیت به نکات زیر توجه نمایید.

انتخاب برنج خوب

برنج خوب و درجه یک با این علامات شناخته می شود.برنج خوب بلند و باریک و قطر آن در هر دانه به یک اندازه و رنگ آن کمی زرد، بدون خرده و خوش عطر است که زیر دندان کاملا سفت و محکم می باشد.

بدیهی است که چنین برنجی از لحاظ قیمت گرانتر تمام می شود ولی باید توجه داشت برنج های ارزان معمولی دارای ری کمتری است و مسلم است که تفاوت قیمت را ری بیشتر برنج خوب جبران می نماید . پس به صرفه ما بوده برای مختصر تفاوت قیمت ارزش مصالح دیگر و در نتیجه مرغوبیت غذا را از بین نبریم .

نحوه خیس کردن برنج

بهتر است برنج را از روز یا شب قبل خیس نماییم اما ار فرصت این کار را نداریم حداقل ۳ تا ۴ ساعت قبل از طبخ برنج را خیس می گذاریم.

طریقه خیس کردن برنج به این صورت است که برنج را ابتدا به دقت پاک می کنیم .سپس برنج را با آب نیم گرم چند بار می شوئیم و موقع شستن زیاد چنگ نمی زنیم ، تا خرد نشود . آب آنرا چندین بار عوض می کنیم ، وقتی آب برنج کاملا زلال شد ، مقداری آب گرم (به حدی که دست را نسوزاند ولی گرمی آن کاملا محسوس باشد)به قدری که دو بند انگشت از سطح برنج بالاتر باشد ، روی برنج می ریزیم. و به نسبت هر کیلو برنج تقریبا نیم کیلو نمک سنگ را شسته در پارچه سفیدی قرار می دهیم و آن را روی برنج می گذاریم (اگر فرصت یک روز خیس گذاشتن برنج را نداریم از 650 گرم سنگ نمک استفاده می کنیم).

باید توجه داشت خیس کردن برنج با این مقدار نمک باعث سفت تر شدن برنج و در نتیجه جوشیدن بیشتر و خرد نشدن آن می گردد.

البته این برنج بعد از آبکش کردن کمی شور است که باید روی آن مقداری آب نیم گرم (ولرم) داد تا شوری آن گرفته شود و اگر نمک سنگ در دسترس نبود از نمک کوبیده استفاده می کنیم. بدین ترتیب که در هر 1 کیلو برنج 150 گرم نمک کوبیده می ریزیم.اگر برنج را از روز قبل خیس می گذارید ،120 گرم نمک کوبیده شده کافیست.

نکته : خیس کردن برنج به این صورت فقط برای طبخ برنج آبکش است و شامل طبخ کته نمی شود.

چند اشتباه شایع در آشپزی کردن

آشپزی اگرچه برای برخی از مردم یک هنر والا و البته تمام عیار تلقی می شود اما برای عموم آدم ها صرفا عادتی است روزانه که برای رفع گرسنگی جدی گرفته می شود. هر چند اکثر آشپزهای بزرگ دنیا معتقدند باید به آشپزی عشق ورزید و با عشق آشپزی کرد اما در قاموس زندگی روزمره مردم کمتر توجه اینچنینی به مقوله آشپزی می شود.

شاید دقیقا به همین دلیل است که برای آشپزهای بزرگ دنیا فوت و فنهای طبخ غذا آنقدر مورد توجه قرار می گیرد که دست پخت آنها را از دیگران کاملا متمایز می کند.

باید باور کنید که بعضی ریزه کاری ها در آشپزی می تواند شما را هم به آشپزی متبحر تبدیل کند. آن وقت است که می بینید دست پختتان خوب شده و در نتیجه به آشپزی عشق می ورزید و دیگر به آن به چشم یک برنامه روتین زندگی نگاه نمی کنید. همه اینها مقدمه ای بود برای گوشزد کردن برخی اشتباهات رایج در آشپزی که معمولا بین قریب به اتفاق مردم مشترک است. بهتر است این مطلب را با دقت مطالعه کنید و از تکرار این اشتباهات بپرهیزید. این عادتها را ترک کنید. ترک عادت همیشه هم موجب مرض نیست!

1 - داغ کردن بیش از حد روغن!

بیشتر دستورهای غذایی با داغ کردن روغن داخل تابه شروع می شود. وقتی تابه را روی اجاق می گذارید معمولا زمان کوتاهی طول می کشد تا تابه شما داغ شود. سپس ما روغن را داخل تابه می ریزیم و بعد خودمان را سرگرم کار دیگری می کنیم تا روغن داخل تابه داغ شود. قبل از اینکه متوجه شوید چه خبر است ناگهان به خودتان می آیید و انبوهی از دود را می بینید که اطراف تابه را فرا گرفته است. این اتفاق برای خیلی ها یک معنا می دهد، آن هم اینکه تابه داغ شده و آماده آشپزی است! اگر این شگرد شما برای شروع آشپزی است باید بدانید که سخت در اشتباه هستید. بهتر است بدانید که داغ شدن بیش از حد روغن تا جایی که دود از آن بلند شود نه تنها مزه روغن را بد می کند بلکه بسیار هم مضر خواهد بود و در واقع روغن را خراب می کند طوری که دیگر قابل استفاده برای طبخ غذا نخواهد بود. این اتفاق نه تنها آنتی اکسیدان های موجود در روغن را از بین می برد بلکه از آن ترکیب مضری برای سلامت می سازد. با این اوصاف بهتر است به محض اینکه کوچکترین صدای جلز و ولزی از روغن شنیدید آشپزی را آغاز کنید. قرار نیست روغن شما بیش از حد داغ شود فقط کافی است آن را کمی داغ کنید و بعد کارتان را شروع کنید.

2 - غذا را بیش از حد هم نزنید!

این طبیعی است که شما برای جلوگیری از سوختن غذا آن را مرتب هم بزنید اما در عین حال باید بدانید هم زدن بیش از حد غذا اتفاق بدی است که در آشپزی شما می افتد. در واقع هم زدن بیش از حد غذا مانع از رنگ گرفتن آن می شود چون شما پیش تر انواع ادویه های خوش طعم و خوش رنگ را به غذا اضافه کرده اید و باید به این ادویه ها فرصت بدهید تا در زمانی که مواد غذایی داغ هستند به خورد آنها برود و رنگ و لعابی را که انتظار دارید به غذا بدهد اما اگر مرتب غذا را هم بزنید مواد غذایی مختلف را از هم جدا کرده اید و مانع از ترکیب درست و حسابی آنها با یکدیگر شده اید و نتیجه اش هم این است که غذای شما لعاب نمی اندازد و شل می شود بنابراین برای هم زدن غذا اصرار بیش از حد نداشته باشید مگر اینکه در دستور غذایی خاص به شما تاکید شده باشد که هم زدن باید دائم صورت بگیرد.

3 - وقتی به گوشت اجازه استراحت نمی دهید!

شما گرسنه هستید و فقط می خواهید به جان استیکی بیفتید که همین چند لحظه پیش آن را گریل یا سرخ کرده اید. صبر کنید! اجازه بدهید گوشت قبل از اینکه تکه تکه شود، استراحت کند. در فاصله ای که گوشت را برای استراحت رها می کنید، سسی را که برای استیک آماده کرده اید روی آن بریزید حتی اگر قبلا این کار را کرده اید مقداری از سس را نگه دارید و در زمان استراحت گوشت دوباره روی آن بریزید تا حسابی به خورد گوشت شما چه در قالب گوشت مرغ، چه ماهی و چه انواع دیگر گوشت ها برود. اگر بلافاصله بعد از طبخ، گوشت را تکه تکه کنید، سسی که برای مزه دار کردن آن پیش تر رویش ریخته بودید به اطراف پخش می شود و در نهایت گوشت شما مزه سس را نخواهد گرفت. اگر اجازه بدهید گوشت شما فقط 5 دقیقه استراحت کند، دیگر مشکلات اینچنینی به وجود نخواهد آمد.

4 - گوشت را قبل از پختن می شویید؟!

بهتر است گوشت را همان موقع که می خرید و خرد کرده و تقسیم بندی می کنید، بشویید و صد البته بعد از شست وشو با دستمال های تمیز آنها را پاک کنید. شست وشوی چند باره گوشت در سینک ظرفشویی هر چند گوشت را تمیز می کند اما ممکن است باعث نشستن باکتری های موجود در سینک روی گوشت شود، بنابراین شست و شوی چندباره خیلی فایده ای نخواهد داشت. در عوض می توانید از دستمال هایی که مطمئن هستید تمیز هستند برای پاک کردن آرام و بی دردسر گوشت استفاده کنید. البته فراموش نشود بعد از اینکه گوشت را خریداری کردید و به خانه آوردید حتما باید یک بار آن را شست و شو دهید که بهتر است گوشت ها را داخل آبکش ریخته و بدون اینکه تماسی با سینک ظرفشویی شما داشته باشند، آنها را بشویید.

5 - مخلوط کردن مایعات داغ!

شما مجبور هستید 3، 2 مایع داغ را با یکدیگر مخلوط کنید بدون اینکه بدانید ممکن است این اتفاق بر اثر بی احتیاطی باعث یک انفجار در آشپزخانه شما شود! البته ما درباره مواقعی می گوییم که شما قصد دارید با استفاده از مخلوط کن این ترکیب را انجام بدهید. اغلب مخلوط کن ها در قسمت بالایی خود یک درپوش متحرک کوچک دارند. اگر شما جزو آن دسته افرادی هستید که بر اثر ترکیب مواد داغ داخل مخلوط کن یک انفجار هر چند کوچک را تجربه کرده اید باید بدانید که کوتاهی از خودتان بوده چون فراموش کرده اید درپوش را قبل از ترکیب مواد بردارید. در واقع بخار ناشی از ترکیب مایعات داغ فشار عجیبی را ایجاد می کند که اگر این درپوش برداشته نشده باشد این فشار به درپوش وارد می شود و باعث پرتاب شدن آن با ضرب و در نتیجه پاشیده شدن مواد به خارج از مخلوط کن خواهد شد. برای جلوگیری از چنین اتفاقی درپوش را قبل از اینکه مایعات داغ را با یکدیگر مخلوط کنید بردارید و به جای آن یک دستمال بگذارید که بر اثر تا خوردن چند لایه شده باشد. به این ترتیب هم مانع ایجاد فشار شده اید و هم از پاشیده شدن احتمالی مایع به اطراف جلوگیری کرده اید. فراموش نکنید که دستمال را باید خیلی ساده جای درپوش بگذارید نه اینکه آن را به زور آنجا قرار دهید تا دوباره مانع خروج آرام بخار از آن نقطه شوید.

6 - تابه را بیش از حد پر نکنید!

گاهی اوقات آشپزی نیاز به صبر دارد. شاید فکر کنید اگر تابه یا قابلمه مورد نظر خود را پر از مواد لازم کنید سرعت کار شما بالاتر برود اما این کار برخلاف تصور شما باعث کندی در پخت مواد غذایی می شود، در نهایت هم غذایی رنگ پریده و البته آبکی را تحویلتان می دهد. اگر می خواهید مواد لازم را تفت بدهید باید بدانید در صورتی که تابه را بیش از حد پر کنید مواد غذایی داخل آن به جای اینکه برشته شوند بیشتر حالت بخارپز پیدا می کنند و به نوعی نیمی پخته و نیمی خام خواهد بود در صورتی که شما به دنبال برشته کردن و چه بسا سرخ کردن آنها بوده اید. این اتفاق درباره طبخ انواع گوشت هم مصداق پیدا می کند. جا دادن بیش از حد مقدار زیادی گوشت در تابه ای که ظرفیت آن کمتر از مقدار گوشت هایی است که شما به زور داخل آن ریخته اید سبب می شود میزان حرارت تابه به سرعت پایین بیاید. این اتفاق باعث می شود تکه های گوشت به هم بچسبند و مشکل جدیدی برای شما به وجود بیاید! بهترین راه برای شما ابتدا دسته دسته کردن گوشت ها و بعد تفت دادن هر دسته جدا از دیگری است. طبیعی است که شما در این صورت زمان بیشتری را صرف خواهید کرد اما در عوض نتیجه آشپزیتان بیشتر از آنچه که فکرش را می کنید بهتر خواهد بود.

7 - ظروف نچسب روی حرارت زیاد!

وقتی برای پخت و پز از ظروف نچسب استفاده می کنید بهتر است شعله ای که ظرف مورد نظر را روی آن گذاشته اید کم کنید چون حرارت بیش از حد باعث می شود پوشش خاص این ظروف کربن را به شکل بخار آزاد کند و این دقیقا همان گاز مضر برای کبد است. اگر از ظروف نچسب استفاده می کنید حتما به بروشور کارخانه تولید کننده آن ظروف مراجعه کنید تا مطمئن شوید چه درجه حرارتی برای آن ظرف خاص ذکر شده است.

8 - قاشق های فلزی و ظروف نچسب!

استفاده از قاشق های فلزی برای ظروف نچسب اصلا ایده خوبی نیست. اگر برای آشپزی ظروف نچسب را ترجیح می دهید بهتر است بدانید تماس قاشق های فلزی با سطح این ظروف داخل آنها را خش می اندازد که نه تنها ظاهر این ظروف زشت خواهد شد بلکه این اتفاق باعث می شود کربن از پوشش نچسب ظروف آزاد شود و شما بدون اینکه بدانید و البته بخواهید قاشق قاشق کربن را همراه غذا قورت بدهید! با این وصف باید برای ظروف نچسب حتما از قاشق های چوبی استفاده کنید. لطفا این موضوع را جدی بگیرید!

9 - پیرکس را روی حرارت نگذارید!

پیرکسها بهترین گزینه برای طبخ یک لازانیای خوشمزه داخل فر هستند اما اگر قرار باشد روی گاز بروند اوضاع کاملا فرق خواهد کرد. در واقع پیرکس نباید حتی برای دقایقی هر چند کوتاه روی حرارت مستقیم قرار بگیرد بلکه پیرکس مختص حرارت های غیر مستقیم از جمله حرارت های داخل فر است آن هم با درجه های مشخص. اگر پیرکس را روی حرارت مستقیم گاز قرار بدهید، اصلا بعید نیست که ترک بخورد و البته بشکند با این وصف از پیرکس هرگز برای حرارت های مستقیم استفاده نکنید.

10 - زیادی میکس نکنید!

وقتی می خواهید ماده غذایی را خرد کنید و سپس این خرده ها را با هم ترکیب کنید می خواهید همه چیز به بهترین شکل ممکن با هم مخلوط شود و به همین منظور سراغ میکسر یا همان مخلوط کن می روید. اما فراموش نکنید که میکس کردن بیش از حد هم خیلی خوب نیست. در واقع پروسه مکانیکی میکس شدن باعث شکل گیری گلوتن می شود و این موضوع نتیجه ای جز خشک و سفت شدن و البته چسبندگی ترکیب غذایی شما نخواهد داشت بنابراین اگر برای ترکیب مواد از میکسر استفاده می کنید قبل از اینکه زیادی با هم مخلوط شوند دستگاه را خاموش کنید و بگذارید همه چیز روند آرام خودش را طی کند.

راز پخت یک زرشک پلو مجلسی

یکی از غذاهای خوشمزه و مجلسی ایرانی‌ها زرشك پلو است. با وجود این خوشمزگی اغلب خانم‌ها بر این باورند كه طبخ آن بسیار راحت است در صورتی كه برای تهیه و طبخ غذا باید به مواد اولیه آن دقت كنید. هرچه برنج این غذا مرغوب‌تر باشد، خوشمزه‌تر خواهد شد.

امروزه در بازار، برنج‌های خارجی بسیاری موجود است كه هم به خاطر قیمت و هم این‌كه پخت راحتی دارد بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نوع برنج‌ها موقع جوشیدن بسیار قد می‌كشد و شكل ظاهری زیبایی دارد ولی نه عطرش خوب است و نه طعم خوبی دارد، ولی برنج اصیل ایرانی این طور نیست و ممكن است موقع جوشیدن خیلی قد نكشد ولی عطر و طعم منحصر به فردی دارد.

برنج خوش‌ عطر ایرانی

پس برای تهیه زرشك پلو حتما از برنج ایرانی استفاده كنید. همچنین بهتر است برنج، آبكش شود. ( البته كته آن هم خوشمزه است.) پلو را مانند همیشه آبكش كرده و دم كنید.

یكی دیگر از نكات مهم در طبخ این غذا تهیه زرشك است. وقتی برای خرید زرشك به بازار می‌روید، دقت كنید كه زرشك فاسد و مانده به شما ندهند. زرشك خوب، قرمز روشن و خوشرنگ است، بنابراین از خریدن زرشك‌هایی كه رنگ تیره دارد خودداری كنید. زرشك را​ یك ربع در آب سرد خیس كنید. بعد درون یك آبكش بریزید و داخل یك كاسه بزرگ‌تر بگذارید و آب سرد روی آن باز كنید، مدتی بگذارید داخل آب باشد تا شن آن ته‌نشین‌شده و زرشك‌ها تمیز شود. بعد فرصت دهید تا زرشك‌ها خوب خشك شود.

سه راه تفت دادن زرشك

دو عدد پیاز متوسط را ریز رنده كنید و در روغن سرخ‌كردنی بریزید و بگذارید طلایی شود. پس از طلایی شدن، زرشك‌های شسته را به پیازها اضافه كنید و كمی تفت دهید و زیر آن را خاموش كنید.

راه دیگر این است كه زرشك را در روغن ریخته و به نسبت زرشك یك یا دو عدد هویج را رنده ریز كرده و همراه با زرشك‌ها تفت دهید.

روش سومی هم هست كه طی آن زرشك را درون روغن می‌ریزید و اندازه یك قاشق غذاخوری آب سرد به آن اضافه می‌كنید و مقداری شكر و زعفران هم روی زرشك‌ها می‌ریزید و می‌گذارید تا یك ربع بماند بعد آن را كمی تفت می‌دهید. در هر صورت یادتان باشد زرشك نیاز به سرخ‌شدن زیاد ندارد. همین كه زرشك كمی پف كرد آماده شده است.

مقداری برنج داخل زرشك سرخ‌شده بریزید و با آن مخلوط كرده و موقع‌كشیدن برنج از این زرشك و پلو برای تزئین استفاده كنید.

سه روش برای پخت مرغ

اغلب خانواده‌ها زرشك پلو را با مرغ میل می‌كنند. هر خانمی برای طبخ مرغ روش خودش را دارد. ما سه روش پخت مرغ را توضیح می‌دهیم.

اگر می‌خواهید مرغ رژیمی تهیه كرده و میل كنید، دو عدد پیاز را پوست كنده، حلقه‌حلقه كرده و در قابلمه بگذارید. چند حبه سیر را هم پوست بكنید و ریز كنید و داخل ظرف بریزید. سپس مقداری آب درون قابلمه ریخته و كمی زعفران هم به آن اضافه كنید و به همراه نمك بگذارید تا آرام بجوشد و مرغ كاملا بپزد. یادتان باشد وقتی مرغ پخت، نباید آب زیادی در قابلمه باشد.

روش دیگر آن است كه مرغ را درون روغن سرخ كنید. بعد مرغ را بیرون آورده و مقداری رب گوجه‌فرنگی و زردچوبه درون روغن ریخته و آنها را تفت دهید تا رنگ رب‌گوجه عوض شود. حالا مقداری آب، آبلیمو، نمك و فلفل سیاه درون رب ریخته و پس از مخلوط‌ شدن آنها را روی مرغ بریزید و بگذارید به آرامی بجوشد تا مرغ بپزد.

در روش سوم مرغ‌ها را با پوست شسته، برش‌ دهید. ته ظرفی نچسب ( پیركس‌ ) را مقداری روغن بریزید و برش‌های مرغ را درون آن بگذارید. دو عدد پیاز متوسط و سه عدد هویج را حلقه‌حلقه كرده و اطراف مرغ بریزید. دو عدد ساقه كرفس و یك عدد فلفل دلمه را خلالی خرد كنید و روی پیاز و هویج بریزید. دو عدد كدو سبز را هم با پوست خوب بشویید و كنار بقیه سبزیجات حلقه‌حلقه كنید. نمك، فلفل، زردچوبه، دارچین و زنجبیل را هم در نصف لیوان آب حل كرده و روی مرغ‌ها بریزید. نسبت به اندازه مرغ، حدود یك لیوان آب هم روی مواد ریخته و در ظرف را با فویل بپیچید و ظرف را روی درجه 200 سانتیگراد در پنجره وسط فر قرار دهید. بعد از یك ساعت و نیم ظرف مرغ را بیرون بیاورید. در صورت پخته‌شدن مرغ، مقداری زعفران داخل نصف استكان آب جوش حل كنید و روی آن بریزید و شعله گریل را روشن كرده و بگذارید تا روی مرغ كمی برشته شود.

با هر یك از این شیوه‌ها كه زرشك پلو با مرغ را تهیه كردید، آن را در جمع گرم خانواده میل كنید و از یك ناهار دور هم لذت ببرید.

کوزه گری در آشپزی را بیاموزید

ترد شدن كلم قرمز

اگر كلمهایی كه می خواهید برای سالاد استفاده كنید سفت به نظر می رسند، برای ترد شدن آنها از این دو روش استفاده كنید :

روش اول :

مقداری آب داخل ظرف ریخته و روی اجاق گاز بگذارید. دو قاشق غذاخوری سركه به آن اضافه كنید. كلمها را خرد كنید و داخل آب جوش و سركه بریزید. بعد از دو جوش، آنها را داخل آبكش بریزید تا آبش خارج شود و در ضمن خنك شود. میبینید كه چقدر ترد و خوشمزه میشود.

روش دوم :

می توانید كلم خردشده را در ظرف فلزی ریخته و برای چند دقیقه داخل فریزر قرار دهید، بسیار ترد میشود.

_ پختن اسفناج

برای پختن اسفناج كمی آب داخل ظرف اسفناج بریزید و حرارت را كم كنید اما برای آنكه اسفناج در ظرف بالا نیاید، در قابلمه‌ای كوچكتر از قابلمه‌ای كه روی گاز گذاشته‌اید انتخاب كنید و روی اسفناجها بگذارید. با این كار اسفناج از ظرف بالا نمیآید.

_ تازه نگه داشتن سبزیهای خرد نشده

اگر فرصت خرد كردن سبزیهای پاك كرده را ندارید، آنها را داخل كیسه فریزر گذاشته و داخل فریزر قرار دهید. موقع استفاده آن را از فریزر خارج كرده و قبل از آب شدن یخ آن، سبزی را رنده كنید، هم ریز میشود و هم طعم سبزی تازه را میدهد. البته بهتر است برای رنده كردن از دستكش استفاده كنید تا دست شما سرمای زیادی را حس نكند.

_ سبز ماندن سبزیجات

اگر مایلید سبزی آش یا سبزیجات دیگر مانند نخودفرنگی یا لوبیاسبز، سبز بمانند و رنگ كدر به خود نگیرند، از این روش استفاده كنید:

در مدت پخت، در ظرف را باز بگذارید یا یكچهارم قاشق چایخوری جوش شیرین به سبزیجات مذكور اضافه كنید.

_ از بین بردن پلاسیدگی كاهو و كرفس

كمی آبلیمو در آب سرد ریخته، سپس كاهو و كرفس را در آن خیس كنید و چند ساعت درون یخچال قرار دهید تا تازگی خود را به دست آورد.

_ جلوگیری از پلاسیده شدن هویج

قبل از گذاشتن هویج درون یخچال سر و ته هویج را ببرید. سر هویج رطوبت آن را گرفته، هویج را خشك و پلاسیده می كند.

_ پوست كندن گوجه فرنگی

ابتدا گوجه‌ها را به مدت ۸ ثانیه داخل آب جوش قرار دهید و بعد آن را داخل آب سرد بیاندازید. پوست گوجه‌ها براحتی جدا میشود.

_ پوست كندن سیر

می توانید سیر را برای چند دقیقه داخل آب گرم قرار دهید تا پوست آن براحتی جدا شود. راه دیگر این است كه با گوشتكوب ضربه‌ای آرام به سیر بزنید تا پوست آن راحت جدا شود.

_ پوست كندن باقالا

راه اول :

با كارد آشپزخانه از بالا تا پایین باقالای درسته را خراش دهید. با فشاری مختصر مغز باقلا بیرون خواهد پرید.

راه دوم :

برای جدا كردن پوست دوم باقالا روی پوست اول آن كمی نمك بپاشید و پس از پنج دقیقه پوست را جدا كنید.

_ روش پختن نخود فرنگی

وقتی می خواهید نخود فرنگی را بپزید، آن را با غلافش بپزید. بعد از پخت، نخود فرنگی از غلاف جدا می شود و روی آب می آید. این كار سبب میشود نخود فرنگی طعم بهتری هم پیدا كند.

_ از بین بردن تلخی كاهو

اگر كاهوی سالادی تلخ شده است، میتوانید آن را چند دقیقه‌ای (حدود ۱۵ دقیقه) داخل آبنمك سرد قرار دهید. با این كار تلخی كاهو گرفته خواهد شد.

_ بیرون راندن حشرات از سبزیجات

برای اینكه حشرات داخل سبزیجاتی مانند كلم، گل كلم و نظایر آن را بیرون بیاورید، ۱۵ دقیقه آن را در آب سردی فرار دهید كه با چند قاشق چایخوری نمك یا سركه مخلوط كرده‌اید

طرز تهیه 4 خورش بهاری

این روزها دیگر در بازار گوجه‌سبز به‌وفور یافت می‌شود و قیمت آن هم خیلی زیاد نیست. شما می‌توانید با گوجه‌سبز غذایی خوشمزه برای افراد خانواده بپزید.

بهار فصل سبزیجات تازه و نوبرانه‌ای مانند ریواس، كنگر و... است. چه خوب است در این فصل از این سبزی‌ها كه علاوه بر خواص بسیارشان، خوشمزه و خوش‌خوراك هم هستند استفاده بیشتری ببریم.

نعناع و جعفری از سبزیجاتی است كه در تمام فصول روی پیشخوان سبزی‌فروشی‌ها، چرخ دستفروش‌ها و صد البته فریزر خانه‌ها پیدا می‌شود، ولی همه شما دوستان می‌دانید بهتر است برای پخت غذاها از نعناع و جعفری تازه استفاده كرد تا غذایی پرخاصیت‌تر و خوشمزه‌تر برای افراد خانواده فراهم كنیم. نعناع و جعفری بهاری هم كه دیگر جای خود دارد.

خورش نعناع جعفری و گوجه‌سبز

این روزها دیگر در بازار گوجه‌سبز به‌وفور یافت می‌شود و قیمت آن هم خیلی زیاد نیست. شما می‌توانید با گوجه‌سبز غذایی خوشمزه برای افراد خانواده بپزید.

برای تهیه این غذا دو عدد پیاز متوسط را خلالی كرده و درون روغن سرخ كنید تا طلایی شود. حالا نیم تا یك كیلو نعناع جعفری را بعد از پاك‌كردن و شست‌وشو، خرد كرده و درون روغن سرخ كنید وقتی كه سبزی سرخ شد، نوبت گوشت یا مرغ است.

در این غذا می‌توانید از مرغ یا گوشت استفاده كنید. در ضمن می‌توانید مرغ و گوشت را سرخ كنید یا این‌كه بدون سرخ‌كردن درون غذا بریزید. بعد از ریختن مرغ یا گوشت مقداری فلفل سیاه و زردچوبه به غذا اضافه كنید.

وقتی كه مرغ یا گوشت نیم‌پز شد نوبت گوجه‌سبز است؛ گوجه‌ها را خوب شسته و دم آنها را بگیرید و درسته داخل خورش بریزید. نمك غذا را هم ریخته و بگذارید تا بجوشد و مرغ یا گوشت آن كاملا بپزد.

برای این‌كه خورش شما به روغن بیفتد در آخر پخت، شعله را كمی زیاد كرده و در قابلمه را بردارید تا خورش آماده شود.

خورش نعناع جعفری و چاغاله بادام

برای تهیه این غذا اول پیازها را خلالی خرد كرده و درون روغن سرخ كنید. حالا نوبت گوشت است. گوشت را هم درون روغن تفت داده تا آب آن كشیده شود. حالا مقداری چاغاله بادام را كه خوب شسته و دم آنها را گرفته‌اید داخل خورش بریزید و كمی تفت دهید.

مقداری آب به محتویات قابلمه اضافه كرده و بگذارید تا بجوشد و گوشت آرام‌آرام بپزد. نعناع جعفری را هم بعد از شست‌وشو و خشك‌شدن، خرد كرده و درون روغن تفت دهید تا آب سبزی گرفته شود، ولی مراقب باشید رنگ آن تغییر نكند.

وقتی كه گوشت خورش نیم‌پز شد، سبزی‌های سرخ شده را به آن اضافه كرده و نمك و فلفل غذا را هم بریزید. برای ترشی این غذا بهتر است از آبغوره یا آبلیمو استفاده كنید.

خورش ریواس

ریواس از گیاهانی است كه در فصل بهار به صورت خودرو رشد می‌كند. این گیاه در بازار هم به‌وفور یافت می‌شود.

ریواس طعمی ترش دارد و از آن شربت هم تهیه می‌كنند. برای تهیه خورش ابتدا دو یا سه عدد پیاز متوسط را خلالی خرد كرده و درون روغن سرخ كنید.

وقتی كه پیازها طلایی شد حالا نوبت گوشت است؛ گوشت را به پیاز اضافه كرده و سرخ كنید. نعناع جعفری را هم بعد از پاك‌كردن و شستن خوب خرد كنید و درون ظرفی جداگانه سرخ كرده و بعد همراه مقداری زردچوبه و فلفل سیاه و مقداری آب داخل گوشت بریزید و بگذارید بجوشد تا گوشت بپزد.

ریواس‌ها را بشویید و پوست بكنید و به طول دو یا سه سانتی‌متر خرد كرده و كنار بگذارید. وقتی كه گوشت خورش كاملا پخته شد، نمك و ریواس‌ها را هم داخل خورش بریزید و بگذارید تا كمی بجوشد. یادتان باشد خورش را هم نزنید، زیرا ریواس بسیار لطیف است و زود له خواهد شد.

همچنین چون ریواس ترش است این خورش نیازی به ترشی ندارد، ولی اگر خورش را ترش‌تر می‌پسندید، مقداری آبلیمو یا آبغوره داخل خورش بریزید و همچنین اگر می‌خواهید خورش شما كمی شیرین‌تر شود، مقداری شكر داخل خورش بریزید. این خورش را می‌توانید بدون نعناع جعفری هم طبخ كنید. در هر دو صورت خورش بسیار خوشمزه‌ای خواهید داشت.

خورش كنگر

یكی دیگر از سبزی‌های خودرو در دشت و صحرا كنگر است. این گیاه بسیار پرخاصیت و غذای آن هم بسیار خوشمزه خواهد شد.

كنگر دارای تیغ‌های بسیاری است و باید موقع تمیز‌ كردن آن بسیار مراقب دست‌های خود باشید تا با تیغ‌های كنگر دچار صدمه نشود. برای تهیه خورش كنگر بعد از این‌كه كنگرها را پاك كرده و شستید آنها را درشت خرد كنید و درون روغن تفت بدهید.

بعد از تفت‌دادن كنگرها آنها را از درون روغن بیرون آورده و تعداد دو یا سه عدد پیاز را خلالی خرد كرده و درون روغن سرخ كنید. بعد نوبت گوشت است كه آن را هم باید سرخ كنید.

نعناع جعفری را هم بعد از خرد‌كردن سرخ كنید و درون خورش بریزید. زردچوبه، فلفل سیاه و آبلیمو یا آبغوره را فراموش نكنید.

بعد از این‌كه گوشت‌ها نیم‌پز شد نوبت كنگر است كنگرها را داخل خورش بریزید و بگذارید تا بپزد و غذا جا بیفتد. خورش كنگر را می‌توانید بدون سبزی نعناع جعفری هم تهیه كنید.

روش تهیه‌ی فلافل با عطر گشنیز

نخودها را داخل کاسه بزرگی ریخته، روی آن‌ها آب بریزید تا آب کاملاً سطح آن‌ها را بپوشاند. نخودها می‌بایست 24 ساعت خیس بخورند.

مواد لازم:

نخود 500 گرم

پیاز 1 عدد

سیب زمینی 1 عدد

سیر 4 حبه

برگ گشنیز، خرد شده یک دوم پیمانه

تخم گشنیز، آسیاب شده 1 قاشق چای خوری

زیره، آسیاب شده 1 قاشق چای خوری

نمک 2 قاشق چای خوری

پودر فلفل سیاه نصف قاشق چای خوری

پودر فلفل قرمز نصف قاشق چای خوری

آب لیموی تازه 2 قاشق چای خوری

روغن زیتون 1 قاشق غذاخوری

آرد 1 قاشق غذاخوری

جوش شیرین کمی

روغن مخصوص سرخ کردنی

روش تهیه:

* نخود ها را زیر آب سرد بشویید. دانه های خراب و بدرنگ را جدا کنید.

* نخودها را داخل کاسه بزرگی ریخته، روی آن‌ها آب بریزید تا آب کاملاً سطح آن‌ها را بپوشاند. نخودها می‌بایست 24 ساعت خیس بخورند. سپس آن‌ها را مجدداً زیر آب سرد بشویید.

* پیاز و سیب زمینی را چهار قاچ کنید و آن‌ها را همراه با نخود خیس خورده، در همزن برقی بریزید تا کاملاً خرد و با هم مخلوط شوند (می‌توانید به جای همزن برقی از چرخ گوشت برای له و خرد کردن آن‌ها استفاده کنید)

* مخلوط نخود را به ظرف دیگری منتقل نمایید و فقط یک پیمانه از آن را در همزن باقی بگذارید.

* سیر را خرد کنید و آن را همراه با گشنیز خرد شده و تخم گشنیز، زیره، نمک، فلفل و فلفل قرمز درون همزن بریزید. همه مواد را با استفاده از همزن برقی، خوب با هم مخلوط کنید.

* سپس مخلوط نخود را که کنار گذاشته‌اید، درون همزن برگردانید و این بار آب لیمو و روغن زیتون و آرد را به مواد اضافه نمایید. همزن را روشن کنید تا مواد خوب با هم مخلوط شوند.

* آن‌ها را در ظرف درب بسته ای بریزید و حداقل به مدت 2 ساعت در یخچال قرار دهید.

* بعد از بیرون آوردن آن‌ها از یخچال، جوش شیرین را اضافه نمایید و آن را خوب با سایر مواد به هم بزنید.

* دستانتان را مرطوب نمایید و با مخلوط نخود، توپ‌هایی به قطر 5 سانتیمتر بسازید.

* روغن را داخل ماهیتابه ته گودی بریزید. حرارت زیر ماهیتابه را روی دمای متوسط تنظیم نمایید تا روغن داغ شود. فلافل‌ها را درون آن سرخ کنید. آن‌ها را در روغن بچرخانید تا دور تا دور آن‌ها کاملاً سرخ شود. سپس آن‌ها را روی دستمال حوله ای بگذارید تا روغن آن‌ها گرفته شود.

طرز تهیه کوفته باقلا

کوفته باقلا

مواد لازم :

گوشت مغز ران 3 بار چرخ شده 500 گرم

سبزی کوفته ریز خرد شده (شامل تره، شبت، ترخون و مرزه) 400 تا 500 گرم

برنج خیس خورده 1پیمانه

مغز باقلا تمیز شده 400 گرم

کره 50 گرم

پیاز داغ 3 قاشق سوپخوری

آلو 10 عدد

نعناع داغ 2 قاشق سوپخوری

نمک و فلفل و زردچوبه به میزان لازم

طرز تهیه :

ابتدا گوشت و سبزی خرد شده و برنج خیس شده را با نمک و فلفل زردچوبه خوب ورز می دهیم سپس باقلا را اضافه نموده و کمی ورز داده و به اندازه پرتقال گلوله ای برداشته وسط آن را آلو قرار داده و فشرده می کنیم تا وا نرود. سپس کره و پیاز داغ و کمی زردچوبه را تفت داده و آب ریخته تا جوش آید و کوفته ها را دانه، دانه در آب قرار داده تا کاملاً پخته شود و با نعناع داغ آن را تزئین می کنیم.

سبک زندگی

شوهر جوان بهتر است یا جا افتاده‌؟!

تیپ بهاری زنانه برای قرار و مدار روزمره!

ویژگی های یخچال فریزر جدید «بنتلی»

10 کار رابطه خراب کن رایج!

بعد از دعوا ،چطور آشتی کنم

درست و اصولی دعوا کنید

چگونه با افراد منفی و بدقلق رفتارکنیم؟

4 راهنمایی برای انتخاب کت و شلوار دامادی

براي بچه ها تلفن همراه بخريم يا نه؟

نگهداری از کابینت یا سازه های MDF

راه حل هایی برای صمیمی تر شدن رابطه دختران و مادران

شوهر جوان بهتر است یا جا افتاده‌؟!

اگر شما هم برای انتخاب مردی که از شما کوچک‌تر است، مردد مانده‌اید، این مطلب را بخوانید

در ازدواج مردی که از همسر آینده‌اش کوچک‌تر است، حرف و حدیث‌های بسیاری گفته می‌شود. بزرگ‌تر بودن زن در زندگی مشترک، نه تنها در فرهنگ ما یک تابو تلقی می‌شود، بلکه از نظر اغلب روانشناسان و مشاوران خانواده هم قابل پذیرش نیست. روانشناسان معتقدند، کوچک‌تر بودن مرد خانواده، در هر دوره‌ای از ازدواج، مشکلات مربوط به خودش را به همراه می‌آورد. در دهه سوم و چهارم زندگی، مردانی که از همسرشان کوچک‌ترند، ناپخته به نظر می‌رسند و نمی‌توانند عنان زندگی‌شان را به دست گیرند و در دهه‌های بعدی زندگی، این مردان از همسرشان سبقت می‌گیرند و همسری که به‌خاطر تغییرات هورمونی و شرایط بدنی‌اش به سراشیبی نزدیک شده را جا می‌گذارند. اگر شما هم برای انتخاب مردی که از شما کوچک‌تر است، مردد مانده‌اید، ادامه این مطلب را بخوانید. گرچه بقا یا شکست رابطه شما، به سن فعلی، میزان اختلاف سنی و شرایط خانوادگی و روانی هر دوی شما وابسته است اما تجربه زن و شوهرهای دیگر نشان داده است در اغلب این ازدواج‌ها، مشکلات گفته شده این همسران را آزار می‌دهند.

گاهی حوصله تان را سر می برد

تفاوت سنی زیاد آن هم در شرایطی که زن از مرد بزرگ‌تر باشد، آرام آرام فاصله میان شما را بیشتر می‌کند. ممکن است شمایی که چند سال از شوهرتان بزرگ‌تر هستید، گاهی تحمل خامی و بی‌تجربگی‌اش را نداشته باشید و از اینکه در مورد برخی از مسائل زندگی به اندازه شما نمی‌داند و به سرعت شما برخی چیزها را یاد نمی‌گیرد، آزرده شوید. این مشکل به ویژه در سال‌هایی که همسر شما ۰۲ تا ۰۳ سالگی‌اش را می‌گذراند، آزاردهنده‌تر خواهد بود زيرا شما بسیاری از دغدغه‌ها و تفکراتی که او در این سال‌ها با آن سر و کله می‌زند را قبلا گذرانده‌اید و اینکه او با مسائلی دست به گریبان است که شما از آنها عبور کرده‌اید، گاهی ناامیدتان خواهد کرد. بعد از مدتی ممکن است شما حوصله نداشته باشید که شاهد بزرگ شدن او باشید یا آزمون و خطایش برای به دست آوردن شغل، جایگاه اجتماعی، حل مشکلات شخصی و ارتباطی‌اش را نتوانید تحمل کنید.

فراموش نکنید اعتماد به نفس و مهارت‌هایی که آنها را ساده و عادی تلقی می‌کنید، در طول سال‌ها تجربه، آزمون و خطا به دست آمده‌اند و شاید دیدن تقلاهای فرد دیگری برای رسیدن به جایگاه فعلی شما، بعد از مدتی خسته کننده و کسالت آور شود.

او را کنترل می کنید

اختلاف سنی برای شما قدرتی را به همراه می‌آورد که توازن رابطه شما را برهم می‌زند. بزرگ‌تر بودن اگر با نشانه‌هایی که به آن اشاره کردیم همراه شود، اقتداری به شما می‌دهد که خواسته یا ناخواسته از آن استفاده می‌کنید، با کمک آن به مرور به همسری کنترلگر تبدیل می‌شوید و مدام برای همسرتان تعیین و تکلیف می‌کنید. بخشی از این اقتدار از تصور ذهنی شما ناشی می‌شود و بخشی از آن را هم همسرتان به شما هدیه می‌کند. همسری که از شما کوچک‌تر است، گاهی اعتماد به نفسش را از دست می‌دهد و احساس می‌کند که برای انجام هر کاری باید از شما کسب تکلیف کند.

برایش مادری می کنید

زمانی که چند سال یا چند دهه با همسرتان اختلاف سنی دارید، همیشه به یاد نخواهید داشت که شما «یک همسر» هستید، نه بیشتر و نه کمتر. چه بخواهید و چه نخواهید این تفاوت شما را به سمت مادری، پند و اندرز دادن یا مراقبت‌های بی‌دلیلی که گاهی آزار دهنده می‌شوند سوق می‌دهد. دلیل این اتفاق هم ساده است. شما اشتباهاتی که او امروز مرتکب می‌شود را قبلا انجام داده‌اید و نمی‌توانید بپذیرید که یک نفر به‌خاطر بی‌خبری از راه‌حل‌های ساده، راه خود را طولانی کند یا راه اشتباهی را انتخاب کند. مادری شما نه تنها به مرور از او فردی ناتوان و نابالغ می‌سازد، بلکه زمینه شورشی علیه شما در آینده را فراهم می‌کند. درست مثل بچه‌ای که روزی از امر و نهی مادرش خسته می‌شود و به دنبال استقلال می‌گردد، همسر شما هم روزی از رفتارهای رئیس مآبانه یا حمایت بیش از حدتان خسته می‌شود و برای پاره کردن تمام این قید و بندها تلاش می‌کند.

چنین روابطی معمولا با احساس شکست و سرخوردگی برای فرد بزرگ‌تر و با احساس طرد شدگی برای فرد کوچک‌تر خاتمه می‌یابد.

او را بی عرضه می بینید

شما راه خود را رفته‌اید، فرصت شغلی دلخواه‌تان را پیدا کرده‌اید و می‌دانید که امروز باید با زندگی‌تان چه کنید اما او تازه اول راه است. احتمالا خواستگار کم سن و سال شما، هنوز در دنیای رؤیاهایش زندگی می‌کند و تا رسیدن به ثبات شما، به زمان زیاد و تجربه شکست‌های بسیار نیاز دارد. اغلب کسانی که از همسرشان بزرگ‌تر هستند، ثبات مالی بهتری دارند و به همین دلیل، در رابطه‌شان احساس قدرتمندتر بودن می‌کنند. همین موضوع کوچک و به‌ظاهر بی‌اهمیت، ممکن است در شما احساس انزجار ایجاد کند و باعث شود، همسرتان را به این دلیل که درآمد کمتر و شرایط اقتصادی پایین‌تری نسبت به شما دارد، بی‌عرضه بدانید. شاید هم نخواهید به این مشکل اجازه دهید که عشق شما را ویران کند و به همین دلیل، به‌خاطر اینکه احساسات او را جریحه دار نکنید، از توقعات خود صرف نظر كرده تا غرور او را حفظ کنید.

بعد از مدتی خواهید دید زندگی فعلی شما هیچ شباهتی به آنچه پیش از ازدواج تصور می‌کرده‌اید ندارد و از اینکه تمام بار این رابطه بر دوش شماست، خسته خواهید شد.

از علایقتان دست می کشید

اگر همسرتان از شما کوچک‌تر باشد، ممکن است به‌خاطر اینکه تفاوت‌های میان شما کمتر به نظر برسد، از بخش‌هایی از زندگی‌تان دست بکشید. شاید گمان کنید برخی علایق شما برای او جالب نیستند و به همین دلیل آنها را کنار بگذارید و به کارهایی رو بیاورید که او به انجام‌شان عادت دارد. شما ممکن است از علایق گروه سنی خود فاصله بگیرید و به جای معاشرت با دوستان هم سن و سال‌تان، با گروه دوستی او رابطه بیشتری برقرار کنید و مثل آنها رفتار کنید تا جوان‌تر به نظر برسید. این موضوع کم کم به ظاهر شما هم سرایت پیدا می‌کند و از سبک پوشش گرفته تا جنس تفریحات‌تان را متحول می‌کند؛ تحولی که شاید در آغاز عادی به نظر برسد اما بعد از مدتی شما را از خود واقعی‌تان دور می‌کند و آزار دهنده به نظر می‌رسد.

بودن در کنار کسانی که از شما جوان‌تر و پرانرژی‌تر هستند، در آغاز ممکن است هیجان انگیز باشد اما یادتان نرود آدم‌ها بعد از مدتی زندگی هیجان‌انگیز، باز هم می‌خواهند به روزهای قبلی‌شان برگردند و با عادت‌هایشان زندگی کنند.

به خودتان شک می‌کنید

بودن در کنار مردی که سال‌ها از شما جوان‌تر است و در اوج آمادگی جسمانی به سر می‌برد، شما را نسبت به خودتان دچار تردید خواهد کرد. چیزی نخواهد گذشت شما خودتان را با زنان هم سن و کوچک‌تر از او مقایسه کرده و با دیدن هر چروک یا افتادگی کوچک در صورت‌تان، از دست دادن تناسب اندام یا پیدا شدن گاه و بی‌گاه یک تار موی سفید در سرتان، نسبت به تناسب میان خود و او تردید کنید. شک شما نسبت به خودتان و تناسب این رابطه، به مرور شما را نسبت به او بی‌اعتماد خواهد کرد و حضور او در اجتماع و در کنار زنان جوان‌تر، از نظر شما یک تهدید تلقی خواهد شد. شاید در زمانی که به او «بله» می‌گویید، نسبت به فردی که قرار است زیر یک سقف با شما زندگی کند اعتماد کامل داشته باشید، اما اگر اعتماد به خود را از دست دهید، آرام آرام به کوچک‌ترین رفتاری که همسرتان انجام می‌دهد حساس می‌شوید و با بی‌اعتمادی زندگی را برای خودتان و او سخت می‌کنید.

چون دختر‌ها از لحاظ جسمی و عقلی زود‌تر بالغ می‌شوند، از معکوس بودن اختلاف سنی ازدواج لطمه زیادی می‌بینند. زمانی که خانم‌ها به سن یائسگی نزدیک می‌شوند، این تفاوت سنی خودش را بیشتر نشان می‌دهد و به چشم هر دو طرف دردسرساز می‌شود.

تصمیم‌تان را بگیرید

اگر با وجود خواندن این متن، هنوز هم گمان می‌کنید برای ازدواج با خواستگاری که از شما کوچک‌تر است مصمم هستید، به این سؤالات جواب دهید. در صورتی که پاسخ شما به ۴ سؤال از این ۷ سؤال منفی باشد، نباید انتظار موفقیت از این رابطه را داشته باشید. اما قبل از خواندن سؤالات صادق باشید و فراموش نکنید این، یکی از مهم‌ترین تصمیمات زندگی شماست.

برای او احترام قائل هستید؟

به او افتخار می‌کنید؟

به او اعتماد دارید؟

از او می‌آموزید؟

خانواده و اطرافیان‌تان به این ارتباط احترام می‌گذارند؟

از تفریحات و معاشرت‌هایش لذت می‌برید؟

تصمیمات و روش زندگی‌اش را عاقلانه می‌پندارید؟

تیپ بهاری زنانه برای قرار و مدار روزمره!

این ترکیب یک ترکیب کاربردی است برای قرارها و رسیدگی به امور روزمره، بنابراین مهم‌ترین ویژگی‌ آن راحتی است. انتخاب رنگ‌های شاد و مناسب با حال و هوای بهار، تصویر تازه‌ای از پوشش‌های روزمره در ذهن دوستان و همکاران‌تان ایجاد می‌کند.

این ترکیب یک ترکیب کاربردی است برای قرارها و رسیدگی به امور روزمره، بنابراین مهم‌ترین ویژگی‌ آن راحتی است. اما غیر از راحتی، حضور رنگ هم در آن نادیده گرفته نشده، انتخاب رنگ‌های شاد و مناسب با حال و هوای بهار، تصویر تازه‌ای از پوشش‌های روزمره در ذهن دوستان و همکاران‌تان ایجاد می‌کند.

دستبندهای چرمی این روزها طرفداران زیادی دارند. پیشنهاد برند ایرانی زریر به شما استفاده از رنگ کرم و ترکیب آن با یک قطعه طلایی است.

کفش پیشنهادی طراحان زریر برای این ترکیب یک کفش به رنگ بنفش است. البته دقت کنید این رنگ باید کاملا پخته باشد بنابراین تا می‌می‌توانید سراغ تونالیته‌های تیره‌‌تر رنگ بنفش بروید.

برای رسمی‌تر به نظر آمدن ظاهرتان سراغ یک شلوار قهوه‌ای بروید. به توصیه طراحان زریر بهتر است این شلوار راسته و پارچه‌ای باشد. خط اتو را هم فراموش نکنید!

وقتی قرار است رسمی بپوشید شک نکنید که کیف چرمی بهترین انتخاب است. از آنجایی که مانتوی شما طرح‌دار است بهتر است یک کیف ساده چرمی آن هم به رنگ قهوه‌ای انتخاب کنید.

عینک‌های آفتابی با فریم‌های کائوچویی دوباره روی کار آمده‌اند و تنوع زیادی در رنگ هم دارند. در این ترکیب می‌توانید سراغ عینکی با فریم آبی‌فیروزه‌ای بروید.

مانتوی پیشنهادی زریر یک مانتوی کاملا رسمی و از جنس ابریشم خام است. زمینه اصلی این مانتو قهوه‌ای است اما با رنگ طلایی و بنفش ترکيب شده است. طرح روی آن هم تصویری تغییر یافته از بته‌‌جقه‌های همیشگی است.

می‌توانید سراغ کفش‌های پارچه‌ای بروید و تا دلتان می‌خواهد از راحتی آنها لذت ببرید. فقط دقت کنید رنگ کفش انتخابی شما باید آبی فیروزه‌ای باشد!

کیفی که در رفت و آمدهای روزمره دست می‌گیرید باید کاملا جادار باشد. طراحان زریر، کیف‌های پارچه‌ای را به شما توصیه می‌کنند با تم رنگی آبی‌فیروزه‌ای!

اولین فاکتور مانتوی انتخابی شما برای پوشش‌های روزمره، راحتی آن است. زیبایی هم که جای خود را دارد! مانتوی پیشنهادی طراحان این برند مانتویی است کاملا گشاد و آزاد که تا دلتان بخواهد راحت است!

ویژگی های یخچال فریزر جدید «بنتلی»

بنتلی در دسته سایدبای‌سایدها قرار می‌گیرد. با این حال ظرفیت بیشتری دارد. این باعث می‌شود تعداد مراتب مراجعه به فروشگاه کاهش پیدا کند.

از سال 1834 یخچال‌های خانگی کمترین تغییر و تحول را به خود دیده‌اند. همیشه همین طور بوده است؛ یک در ساده، چند تایی کشو و فریزر. در اوج دوران شکوفایی هم نهایتا یک خروجی یخ‌ساز به آنها اضافه شده است.

ظاهرا این وسط یکی تصمیم گرفته چند مهندس طراحی صنعتی استخدام کند و شکلی نو دراندازد. آیا «بنتلی» می‌تواند به شکنجه 179 ساله ما پایان دهد؟ پاسخ مثبت است. ضمن اینکه عقیده داریم «بنتلی» وسیله‌ای کاملا مناسب موقع حمله زامبی‌هاست!

یخچال فریزر جدید «بنتلی» چه ويژگي‌هايي دارد؟

طراحی جدید، در جادویی

بنتلی در دسته سایدبای‌سایدها قرار می‌گیرد. با این حال ظرفیت بیشتری دارد. این باعث می‌شود تعداد مراتب مراجعه به فروشگاه کاهش پیدا کند. «در جادویی» ویژگی جدیدی است که تولید کننده اصرار دارد روی آن مانور بیشتری بدهد. این در، متفاوت‌ترین ویژگی یخچال جدید است. دسترسی به آن از طریق دکمه‌ای روی در اصلی امکان‌پذیر است و در آن می‌توان اقلامی ‌را قرار داد که در طول روز نیاز بیشتری به آن خواهید داشت. این در همچنین از نظر فنی باعث صرف جویی بیشتر انرژی می‌شود.

تولیدکننده ترجیح داده یخساز را به روی در یخچال انتقال دهند. با این کار فریزر بنتلی فضای بیشتری پیدا کرده است و می‌توان مواد بیشتری داخل آن جا داد.

دسترسی آسان، فضای بزرگتر

دکمه لمسی روی در «جادویی» رفلکس مناسبی دارد اما این دلیل برتری بنتلی نیست. وقتی در اصلی را باز می‌کنید با قفسه‌هایی بزرگ‌تر و جادارتر روبه‌رو خواهید بود که دسترسی به مواد غذایی را آسان می‌کنند. کشوها طوری طراحی شده‌اند که با تقسیم‌بندی مواد غذایی بر اساس اندازه‌شان، دست‌یابی به آنها کار چندان مشکلی نباشد. بار، یخ‌ساز، کشوها و سبد در بنتلی از ظرفیت بیشتری برخوردار هستند. به عنوان مثال بار خانگی معمولی چیزی در حدود 30 لیتر گنجایش دارد اما در یخچال جدید این مقدار به 74.5 لیتر می‌رسد.

یخچال فریزر جدید «بنتلی» چه ويژگي‌هايي دارد؟

تکنولوژی‌های بهتر، فیلتر بهداشتی

مهمترین نکته درباره یخچال‌ها قدرت آنها در حفظ و نگهداری مواد غذایی است. بنتلی در این زمینه بهتر از تمام اجدادش عمل می‌کند. فیلتر بهداشتی این محصول می‌تواند 99.999 درصد باکتری‌ها را از بین ببرد. به همین دلیل ما آن را وسیله‌ای قابل اطمینان در هنگام حمله زامبی‌ها می‌دانیم. فیلتر بهداشتی بنتلی در چهار مرحله عملیات‌های پاکسازی و بوزدایی را انجام می‌دهد. هوای تصفیه شده در کانال‌های چندگانه جریان دارد و در تمام طبقات یخچال به گردش در می‌آید.

بهبود قابلیت‌ها، صدای کمتر

هروقت درباره کمپرسورهای جدید می‌شنویم، ناخودآگاه درباره میزان صدای تولیدی آنها کنجکاو می‌شویم. کمپرسور اینورتر خطی بنتلی با سیستم سرمایش متغیر خود بهره‌وری بیشتری در مصرف انرژی دارد و ضمن اینکه به صورت مداوم در حال کار است، می‌تواند صدای مزاحم کمتری از خود تولید کند.

تولیدکننده از صفحه تعادل رطوبت سخن به میان می‌آورد. این ویژگی بهبود یافته باعث می‌شود کشوی بنتلی مدت زمان طولانی‌تری برای نگهداری میوه و سبزیجات در اختیارتان قرار دهد.

یخچال فریزر جدید «بنتلی» چه ويژگي‌هايي دارد؟

نقطه ضعف‌ها

روکش زیبا و همراه با خطوط ملایم باعث می‌شود آشپزخانه چشم نوازتری داشته باشيد. با این حال در مدل‌هایی با رنگ سفید، این موضوع باعث می‌شود یخچال علاقه بیشتری برای جذب چرک داشته باشد.

اگر شما هم در دسته افرادی قرار می‌گیرید که در طول روز به طور مداوم و بدون هدف سری به یخچال خود می‌زنند، این نقطه ضعف را بیشتر احساس خواهید کرد. در بنتلی طوری طراحی شده که پس از باز شدن دیگر به صورت خودکار بسته نمي‌شود. این ویژگی در عین حال می‌تواند یک نقطه قوت هم به حساب بیاید به خصوص وقتی تازه از خرید برگشته‌اید و مجبورید مواد غذایی را در تعداد دفعات بیشتر داخل یخچال قرار دهید.

10 کار رابطه خراب کن رایج!

برخی از موارد هستند که با اصرار بر انجام آنها، رابطه خوب خود را به رابطه ای بد و ناراحت کننده تبدیل می کنیم. در این مطلب 10 عادت بد زوج ها را نام برده ایم که باعث خراب شدن رابطه آنها و گاهی حتی منجر به طلاق می شود.

برترین ها: آیا احساس می کنید رابطه شما به نوعی ناامیدی، کشمکش یا احساسات بد رسیده است؟ حقیقت این است که همه رابطه های عاشقانه با این نوع مشکلات روبه رو می شوند و این کاملا طبیعی است.

اما برخی از موارد هستند که با اصرار بر انجام آنها، رابطه خوب خود را به رابطه ای بد و ناراحت کننده تبدیل می کنیم. در این مطلب 10 عادت بد زوج ها را نام برده ایم که باعث خراب شدن رابطه آنها و گاهی حتی منجر به طلاق می شود.

با این 10 کار رابطه خود را خراب کنید

1. انتقاد کردن

حتی انتقادهای «سازنده» نیز باعث می شود همسر شما تصور کند همیشه زیر ذره بین شماست و به همین دلیل حالت دفاعی به خود می گیرد و پرخاشگر می شود. این مساله باعث کم شدن لذت از رابطه و تخریب آن می شود. خشن، بی رحم و قضاوت کننده بودن هنگام عصبانیت، پاسخ هایی همچون فرار یا جنگ و نزاع به دنبال دارند.

2. اصرار بر اینکه همسرتان نیز دقیقا مثل شما باشد

سازگاری صددرصد بین دو طرف سریع ترین مسیر برای رسیدن به رابطه ای ملال آور و خسته کننده است. اگر اصرار داشته باشید که همسرتان نیز احساسات، علایق و طرز فکر مشابه ما داشته باشد در واقع رابطه خود را به سمت ناامیدی و بدبختی سوق می دهید.

3. از بین بردن صمیمیت

اگر از روی عادت از نزدیک شدن فیزیکی و احساسی به همسر خود دوری می کنید و خود را با کار، تلویزیون یا سرگرمی های دیگر مشغول می کنید، باید بدانید در حال ایجاد فاصله بزرگی بین خود و همسرتان هستید که شاید هیچ گاه قابل ترمیم نباشد.

4. مقصر دانستن یکدیگر

استفاده از واژه «تو» هنگامی که عصبانی و ناراحت هستید باعث می شود تا طرف مقابل نیز لباس دفاعی به تن کند. اگر هدف شما برقراری ارتباط با بیشترین میزان صمیمیت است، بهتر است صحبت های خود را با جملات مثبت تری همچون: «من احساس می کنم» آغاز کنید.

با این 10 کار رابطه خود را خراب کنید

5. معامله

دادن با قید و شرط و گرفتن با احتیاط ، هر دو تخریب کننده رابطه زن و شوهر هستند. این موارد این هشدار را به دو طرف می دهد که هنگامی که زن یا شوهر چیزی می بخشد، در عوض آن چیزی می خواهد. این ترس باعث آسیب دیدن رابطه می شود.

6. بی توجه بودن به مسایل عاشقانه

هیچ رابطه ای تا ابد گرم و پرحرارت نیست. هنگامی که جذابیت اولیه رابطه دو طرف کمرنگ شد، برخی از زوج ها تصور می کنند رابطه آنها تمام شده و دست از تلاش بر می دارند. اما واقعیت این است که آنها خود را از تجربه داشتن عشقی پایدارتر و لذت بخش تر محروم می کنند.

7. تمرکز روی نقاط منفی

هر چه بیشتر در مورد عیب ها و نقاط منفی همسر خود فکر یا صحبت کنید، این موارد در ذهنتان بزرگ تر و آزاردهنده تر می شوند.

8. گوش نکردن

تصور اینکه همیشه حق به جانب شما است و یکطرفه صحبت کردن و پرهیز از گوش کردن به حرف های طرف مقابل از جمله مواردی است که به رابطه طرفین آسیب جدی می رساند.

با این 10 کار رابطه خود را خراب کنید

9. مخفی کرن نیازهای خود

اگر نیازهای خود از همسرتان را بیان نکنید، همیشه احساس ناامیدی و محرومیت خواهید داشت. برای داشتن رابطه سالم و ماندگار، بسیار مهم و حیاتی است که خواسته های خود را با همسرتان در میان بگذارید.

10. انتظار داشتن رابطه عاشقانه رویایی

عاشقانه های رویایی فقط برای قصه های جن و پری است و باید توجه داشته باشید که ما انسان هستیم و روی زمین زندگی می کنیم. تقاضاهای رویایی و داستان گونه که مثلا همسر شما همیشه مهربان، قابل اعتماد، عاشق دلباخته و ... باشد کمی غیرمنطقی به نظر می رسد. عاشق ماندن همچون روزهای اول آشنایی بسیار دشوار و تا حدی دور از انتظار است. باید منطقی به زندگی نگاه کنید و انتظارات واقعی از طرف خود داشته باشید.

بعد از این که در بحث و دعوایی ناخواسته با همسر خود قرار گرفتید، توصیه های ارائه شده در این مقاله را به کار بگیرید تا بتوانید سریع تر آشتی کرده و آرامش را دوباره به روابط تان بازگردانید...

رفتار غیرعادی و عجیب این قضیه که شما بپذیرید، بحث و دعوا نیز بخشی از روابط شما با همسرتان را تشکیل می دهد، بسیار مهم است. همه ما در زمان و مکان های مختلف ممکن است رفتارهای متفاوتی از خود بروز دهیم. اما وقتی به نظر می رسد، بحث و دعوا جز این که باعث انزجار و لطمه دیدن احساس شده و به رابطه سالم صدمه وارد می کند، فایده دیگری ندارد باید آن را متوقف کنیم.

اولین گام به سوی این هدف، این است که بفهمید واقعاً سر چه چیزی در حال بحث کردن با یکدیگر هستید و دیدگاه متضادتان را تعادل ببخشید. بعد از آن شما می توانید تکنیک های زیر را به کار ببندید. اجرای بعضی از این تکنیک ها را باید خود به تنهایی بر عهده بگیرید و در بعضی دیگر، همکاری همسرتان نیز ضروری به نظر می رسد.

● خودآگاه باشید

خودآگاهی و مسئولیت پذیری، اولین گام برای اجتناب از تضادها است. تقریباً غیرممکن است که شما بتوانید همسرتان را بدون تغییر رفتار خود تغییر دهید. اما اگر رفتار خودتان را تغییر دهید، در اکثر اوقات واکنش رفتاری او نیز متفاوت خواهد بود.

▪ وانمود کنید که بهترین هستید:

اگر بی جهت لجبازی نکرده و کج خلق نباشید، به همسرتان حس خوبی را منتقل می کنید و او در بی نظیر بودن شما شکی نخواهد کرد.

▪ وجدان خود را در نظر بگیرید:

در حال جر و بحث هستید، چون شما حاضر نیستید عذرخواهی کنید. مصالحه کنید یا ببخشایید. مطمئن شوید که به دعوا فقط برای این که غرور خود را نشکنید، ادامه نمی دهید.

▪ در مورد این که آیا شما تحت تأثیر عوامل دیگری قرار گرفته اید یا نه؟ فکر کنید:

نیروی عوامل و شرایط خارجی به هیچ وجه تخمین زدنی نیست. آیا شما خسته اید؟ در مورد چیزی نگرانید؟ یا از موضوعی ناراحت هستید؟

● بچگی نکنید:

آیا شما تمایل دارید، مثل یک بچه، بد عنق، بهانه گیر و لجباز باشید؟ یا مانند یک والد انتقادگر دائماً منت بگذارید، انتقاد کرده و یا سرزنش نمایید؟ یک فرد بزرگسال، آرام است، روی مسائل تمرکز می کند، گوش می دهد و مذاکره می کند.

▪ احساسات خود را کنترل کنید:

همسر شما نمی تواند به شما القاء کند که چه احساسی داشته باشید. احساسات شما تحت نظارت و کنترل خود شما است. اگر عصبانی هستید بگویید: من عصبانی ام به این علت که ... نه این که فقط بگویید: تو مرا عصبانی کردی.

● بهبودسازی روابط

داشتن ارتباطات مناسب برای برقراری آرامشی دوباره، بسیار حیاتی و مهم است. اغلب دعواهایی که مرتب تکرار می شوند، فقط به این دلیل است که یکی از همسران یا هر دوی آنها، احساس می کنند طرف مقابل حرف هایش را نمی شنود و یا به آن اعتنا نمی کند. تکنیک های زیر ضمن این که، شانس مورد توجه قرار گرفتن شما را توسط همسرتان، افزایش می دهند، به شما نیز کمک می کنند به همسرتان نشان دهید، به او توجه دارید و به حرف هایش اهمیت می دهید.

▪ گوش کنید:

این مهمترین بخش برای داشتن ارتباطی خوب و مناسب است. به حرف های همسر خود بدون حدس و گمان و قضاوت، گوش دهید.

▪ کنکاش کنید:

سؤالاتی بپرسید برای این که مطمئن شوید، منظور حرف های همسر خود را به درستی فهمیده اید.

▪ توضیح دهید:

این نوع دیگری از کنکاش است. برای این که در جهت درک دیدگاهتان، به همسر خود اطلاعات بیشتری بدهید، آماده باشید. توقع نداشته باشید که او ذهن شما را بخواند.

▪ تأکید کنید:

خود را به جای همسرتان قرار دهید. حدس بزنید که او چه احساسی دارد و بگذارید او بفهمد که شما به او توجه دارید. مثلاً بگویید: «می دانم که الآن چقدر ناراحت هستی؟»

▪ به طور گویا بیان کنید:

بگویید، منظورتان چیست و آنچه می گویید چه معنایی دارد. واضح و آشکار سخن بگویید و نکته گویی کنید.

▪ لبخند بزنید:

شاید ذکر این راهکار در حین دعوا عجیب به نظر برسد. اما شوخی کردن و لبخند زدن راهکار بسیار نیرومندی جهت توقف و پرت شدن مسیر دعوا است.

▪ خشم خود را کنترل کنید:

عصبانیت نیز نیرویی است که به ما کمک می کند تا بتوانیم به خواسته های خود برسیم. اما اگر عصبانیتتان به حدی است که از بحثی اصولی و عاقلانه جلوگیری می کند، سعی کنید بحث خود را متوقف کرده و از راهکارهای زیر استفاده کنید.

● تکنیک های برقرارسازی ارتباط

▪ از بزرگترها جهت پادرمیانی کمک بگیرید:

می توانید برای جلوگیری از ادامه دعوا از کسی که با شما همفکر است جهت پادرمیانی کمک بگیرید. شما تعجب خواهید کرد که ادب و منطق با هم چقدر مؤثر واقع می شوند.

▪ واژه های مناسب به کار ببرید:

قبول کنید، کلماتی که در زمان بحث و زمانی که هر دوی شما بیش از حد احساساتی هستید به کار می برید، بسیار مهم اند.

▪ منطقی باشید:

سعی کنید تکنیک های حل مسئله را فرا بگیرید تا بتوانید مشکل خود را به طور منطقی حل کنید.

▪ مخالفت طرف مقابلتان را بپذیرید:

گاهی اوقات این راهکار آسان تر است. همه دعواها نیاز به برنده و بازنده ندارد.

▪ به صورتی مؤثر و ثمربخش بحث کنید:

سعی کنید در هر مکان و هر زمانی این راهکار را به یاد داشته باشید. هر بحثی اگر نتیجه ای داشته باشد که توسط همسران مورد توجه قرار گیرد، راهکاری است برای جلوگیری از وقوع بحثی مشابه.

▪ نوبت حرف زدن را رعایت کنید:

به طرف مقابلتان نیز فرصت برای حرف زدن بدهید و نوبت خود را حفظ کنید. در این صورت است که بحث تا بهبود روابط ادامه می یابد

برای آن که یک دعوای درست و حساب شده داشته باشید که بعدا بتوانید آن را جمع و جور کنید، باید چند اصل را بیاموزید.

مهارت در مشاجره، چیزی است که شما پیش از وارد شدن به زندگی مشترک باید بیاموزید. چون عدم آگاهی از این مهارت باعث ایجاد مشاجره های متعدد و حتی دعوا و قهرهای بزرگی میان دختر و پسر در دوران نامزدی می شود. جالب آنکه این مهارت نه تنها مسئله پیچیده ای نیست بلکه شامل توجه و رعایت چند نکته ساده می باشد.

این معمولاً ماجرایی است که برای بیشتر جوان ها در دوران نامزدی و حتی بعد از آن در زندگی مشترک اتفاق می افتد. این که دو طرف برداشت متفاوتی از یک موضوع دارند و به دلیل همین برداشت، با هم اختلاف نظر پیدا می کنند و کارشان به جر و بحث می کشد. اما همه چیز با یک جر و بحث ساده تمام نمی شود و هر دو آنقدر ماجرا را دنبال می کنند که دیگر چگونه خاتمه دادن آن را نمی دانند! این طور می شود که شیرین ترین دوران زندگی تلخ می شود!

برای آن که یک دعوای درست و حساب شده داشته باشید که بعدا بتوانید آن را جمع و جور کنید، باید چند اصل را بیاموزید.

1.شناخت موقعیت: افراد باید توجه داشته باشند که در چه زمانی گفت وگو با نامزدشان به بحث تبدیل می شود. شناخت این موارد گام اول کنترل دعواست.

حتماً سعی کنید در میان بحث با فرد مقابل چندین بار چشم هایتان را ببندید و نفسی عمیق بکشید. این کار باعث خروج فشارهای روحی از ذهنتان شده و آرامتان می کند

2.استفاده از روش های تغییر موقعیت: پس از شناسایی موقعیت دعوا و مشاجره سعی کنید با توجه به شرایط از یکی از روش های ذیل برای تغییر موقعیت استفاده کنید.

ـ بسیار زیرکانه موضوع بحث را به یک موضوع بی ربط دیگر تغییر دهید.

ـ از طنزی لطیف استفاده کنید. البته طنزتان باید به گونه ای باشد که حس تمسخر به نامزدتان دست ندهد.

ـ از کلمات و جملات با محبت استفاده کنید. مثلاً عزیز دلم اتفاقیه که افتاده. ناراحت نباش ناراحتی تو منو عذاب میده. لبخند بزن مهربون لبخند زیبنده صورت ماه تو.

ـ کوتاه آمدن. گاه شرایط به شکلی است که نیاز است شما در مقابل عصبانیت نامزدتان کوتاه بیایید و عقب بکشید. یقیناً کوتاه آمدن در این شرایط نه تنها به معنای بازنده شدن شما نیست بلکه شما را برنده بلامنازع جریان نیز معرفی می کند.

3.نفس عمیق بکشید: حتماً سعی کنید در میان بحث با فرد مقابل چندین بار چشم هایتان را ببندید و نفسی عمیق بکشید. این کار باعث خروج فشارهای روحی از ذهنتان شده و آرامتان می کند.

4.سکوت: اگر فعالیت های بالا به بن بست رسید باید به خود و نامزدتان فرصت دهید. به همین دلیل مدتی سکوت نمایید. سکوت کردن، به افراد فرصت می دهد تا ضمن اینکه خونسردی خود را باز می یابند و آرام می گیرند، بتوانند در مورد موضوع مورد بحث نیز فکر نمایند. سپس با ملایمت و آرامش بیشتری با فرد مقابل خود گفت وگو نمایند.

برای زمان سکوت فعالیتی چون قدم زدن در هوای آزاد بسیار توصیه می شود.

شاید از دید بسیاری انجام فعالیت های بالا و کسب تعادل، درست وسط مشاجره کار بسیار دشواری باشد اما یقیناً با کمی تمرین و ممارست هم راحت می شود و هم دوران نامزدی زیبا و بدون مشاجره را برای شما رقم می زند.

آیا میتوانید آخرین باری را که با یک شخص منفی یا بدقلق برخورد کردید به یاد بیاورید؟ یا آخرین باری را که شخصی به منظور آزارتان به شما حرفی زد؟ چگونه با آن کنار آمدید؟ نتیجه چه شد؟ در آینده با این شرایط چگونه روبرو خواهید شد که قضیه به خوبی و خوشی به پایان برسد؟

هر گونه که زندگی کنیم گاهی اوقات با افراد منفی روبرو میشویم که با نظرات ما مخالف هستند، کسانی که به ما بی توجهی می کنند و یا مارا دوست ندارند. میلیاردها انسان روی این کره خاکی زندگی میکنند پس برخورد و تضاد یک حقیقت زندگی است. این حقیقت دلیل تضادها نیست اما احساسات ما را بر می انگیزد و احساسات ما همان چیزی است که باعث میشود به غریزه اولیه بقا بازگردیم و عکس العمل نشان دهیم و برای دفاع از خودمان به مقابله برخیزیم.

در این شرایط غریزی ممکن است کنترل خود را به عنوان اشرف مخلوقات از دست بدهیم و به حیوانی انسان نما با میلی شدید جهت حفاظت از خودمان در برابر حملات تبدیل شویم. با وجود این که ما تنها حیوانات باهوش با قدرت کنترل واکنش هایمان هستیم، این رفتار طبیعی است. اماچه چیز باعث میشود اینگونه رفتار کنیم؟

ممکن است از بعضی از شما پرسیده شده باشند که "شما در برابر نظرات منفی که در مورد کارتان داده میشود چه برخوردی میکنید؟ این نظرات گاهی خیلی بی رحمانه هستند. ما نمیتوانیم با آن کنار بیاییم". پاسخ ساده است،"اجازه نمیدهید این نظرات ما را آزرده کند." البته به این سادگی نیست و مدت زمانی طول میکشد که با این میل شدید جهت حفاظت از خود و مقابله پیروز شوید.

میدانم که آسان نیست، اگر آسان بود اصلا افراد منفی و بدقلق وجود نداشتند و هیچ چیز باعث رنجشمان نمیشد.

چرا خود را جهت کنترل واکنش هایمان به زحمت بیندازیم؟

1. جلوگیری از آزرده شدن خودمان

یک جمله مشهور وجود داد که" کینه ورزیدن نسبت به دیگری مانند این است که جرعه ای زهر بنوشیم و توقع داشته باشیم که طرف مقابل بمیرد." تنها کسی که آزار میبیند خودمان هستیم. وقتی ما جواب بدی را با بدی میدهیم درونمان به هم می ریزد و از نظر روحی و روانی نیز دچارغم و اندوه میشویم.

2. این مشکل دیگران است و نه شما

در واقع رفتار منفی مردم بازتاب درونشان است که نمود خارجی پیدا میکند و شما هم بر حسب اتفاق در برابرشان قرار میگیرید. این رفتار، شخصی نیست پس چرا ما به دل میگیریم؟ پاسخ این است که نفس ما مشکلات و کشمکش ها را دوست دارد. اغلب زندگی مردم آنقدر خسته کننده و بی روح است که میخواهند دیگران را نیز در آن سهیم کنذد.

خیلی وقت ها پیش آمده که شخصی عمدا نظر ناراحت کننده ای در سایت می گذارد و مرتب چک میکند که ببیند که آیا کسی جواب آن را داده و اگر کسی نظری داده جواب منفی تری بدهد.

3. جدال با نفس

زمانی که ما بی اراده واکنش نشان میدهیم این واکنش طبیعی و صادقانه است. اما آیا عاقلانه است؟ با این کار چه چیزی حل میشود؟ پاسخ این است هیچ چیز. گرچه که نیاز نفس ما را برای جدال ارضا میکند.

آیا متوجه شده اید که وقتی ما به مقابله برمی خیزیم در ذهنمان احساس رضایت میکنیم؟ اما روحمان آزرده است؟ قلبمان سخت میشود و به سراغ افکار خشونت آمیز میرویم؟

4. خشم، خشم را می پروراند.

خیلی به ندرت پیش میآید که عکس العمل در مقابل شخصی منفی نتیحه خوبی داشته باشد. این کار فقط آتش خشم را شعله ور میکند و واکنش منفی تر شخص را به دنبال دارد. اگر ما بدون درنگ واکنش نشان دهیم انرژی خود را صرف دفاع از خود کرده ایم و از نظر روانی احساس میکنیم که باید برای دفاع از خود دست به مقابله بزنیم.

تا حالا توجه کرده اید هرچه اندیشه های ما خشمناک تر میشود ما عصبانی تر میشویم؟ این یک مارپیچ منفی روحی است.

5. هدر رفتن انرژی

"به هرچه توجه کنیم انرژی ما نیز صرف آن میشود." به هرچه که توجه کنیم پرورش میابد. از آنجا که ما در یک زمان فقط میتوانیم روی یک مسئله تمرکز کنیم، میتوانیم به جای صرف انرژی روی مسائل منفی آن را صرف خوشبختی خود کنیم.

6. انرژی منفی به سرعت منتشر میشود.

من دریافته ام که هرگاه به یک قسمت از زندگی دید منفی داشته ام کم کم این دید منفی به قسمت های دیگر زندگی ام نیز نفوذ کرده است. وقتی ما در یک موقعیت منفی هستیم یا از کسی کینه به دل میگیریم احساس خیلی خوبی پیدا نمیکنیم و این انرژی منفی را در طول روز با خودمان به دوش میکشیم. وقتی احساس خیلی خوبی نداشته باشیم نمی توانیم به درستی فکر کنیم و افکار روشنی داشته باشیم واین مسئله ممکن است ناخوداگاه مسائل مختلف زندگی را تحت تاثیر قرار دهد.

7. آزادی بیان

عقاید مردم نیز همانند شما سزاوار توجه است. بگذارید احساساتشان را بیان کنند. به یاد داشته باشید که همه اینها نسبی است ونتیجه دیدگاه و نقطه نظر هر شخص است. آنچه که ما مثبت فرض میکنیم می تواند برای دیگری منفی باشد. وقتی ما عکس العمل نشان میدهیم. این مسئله باعث تقابل طرفین و جدال بر سر حقانیت میشود.

بعضی افراد توانایی کافی برای بیان منظورشان را ندارند و ممکن است گاهی گفتارشان اهانت آمیزبه نظر برسد اما باز هم حق بیان دیدگاهشان را دارند. آنها حق دارند که نظراتشان را بگویند و ما این حق و اراده را داریم که واکنش مان را انتخاب کنیم. ما می توانیم سکوت و آرامش پیشه کنیم و یا به مبارزه برخیزیم.

15 نکته برای مقابله با افراد منفی

با وجود اینکه تمرینات زیادی برای رویارویی با افراد منفی انجام داده ام گاهی اوقات خود را در حال جدال با آن می یابم. معمولا وقتی به مقابله میپردازم به ندرت نتیجه خوبی بدست می آید. نکته این است که ما انسانیم و دارای احساسات و نفسیات. با به کنترل درآوردن نفس خود و استفاده از هوش هیجانی نه تنها به سلامت روحی و جسمی خود کمک کرده ایم بلکه ازبوجود آمدن شرایط بد نیزجلوگیری کرده ایم.

در این جا چند پیشنهاد برای رویارویی با افراد سخت و منفی ارائه شده است.

1. ببخشید.

اگر دالایی لاما در آن موقعیت بود چه می کرد؟ بدون شک می بخشید. به یاد داشته باشید که از نظر ذاتی ما آدم های خوبی هستیم اما قضاوت ما ممکن است نادرست باشد و ممکن است چیزهای بدی بگوییم. از خودتان بپرسید اگر در این شرایط یا در برابر این شخص از خود بخشش نشان دهم چه می شود؟

2. صبر کنید.

بعضی اوقات احساس میکنیم که باید ایمیلی بفرستیم و از خود دفاع کنیم. من یاد گرفته ام که این ایمیل های احساسی نتیجه دلخواه ما را در پی ندارد و فقط آتش جدال را شعله ورتر میکند. خوب است که مدتی به خود وقت بدهیم تا آرام تر شویم. شما میتوانید آن ایمیل احساسی را برای آن شخص بنویسید اما آنرا نفرستید. اگر هم میخواهید حتما جواب آن را بدهید قبل از پاسخ دادن ابتدا آرام شوید.

3. آیا واقعا مهم است که حق با من است؟

بعضی اوقات ما از نقطه نظر خود به شدت دفاع میکنیم. اگر خود را در حال بحث بر سر صحت حرف خود یافتید از خود بپرسید" آیا واقعا مهم است که حق با من باشد؟" اگر جواب مثبت است دوباره بپرسید چه نیازی است که آن را اثبات کنم؟ چه بدست می آورم؟

4. واکنش نشان ندهید.

بیشتر وقتها که شخصی یک پیام منفی یا نظر بد میدهد تلاش میکند که واکنش شما را بر انگیزد. وقتی ما عکس العمل نشان میدهیم آنها را به خواسته شان رسانده ایم. پس این چرخه را متوقف کنید و خود را برای جواب دادن به زحمت نیندازید.

5. درمورد موضوعات ناراحت کننده صحبت نکنید.

وقتی مشکل و درگیری در زندگی دارید برای صحبت کردن در مورد آن نزد افراد منفی نروید. ما داستان را برای هر کسی که گوش کند بیان میکنیم. تعریف میکنیم که چقدر از یک شخص و یا یک موقعیت بیزاریم آنچه که قادر به درک آن نیستیم این است که هر چه بیشتر در مورد چیزی صحبت میکنیم بیشتر درگیر آن میشویم. مثلا هرچه بیشتر در مورد اینکه از یک نفر متنفریم صحبت کنیم متنفر تر میشویم و متوجه نکات نفرت انگیز دیگری در آن شخص میشویم. صرف انرژی روی اینکار را متوقف کنید و از تفکر و صحبت در مورد آن دست بردارید. تلاش کنید که قضیه را نزد دیگران مطرح نکنید.

6. خود را جای دیگران بگذارید.

ممکن است کلیشه ای به نظر برسد اما نباید فراموشش کنیم که ما فقط از جانب خود به مسئله نگاه میکنیم. خودتان را جای دیگران بگذارید وبه این نکته توجه کنید که ممکن است شما هم آزارشان داده باشید. این کار باعث میشود که نگاه تازه ای داشته باشید و عاقلانه رفتار کنید و شاید منجر به دلسوزی شما برای آن شخص شود.

7. به دنبال درس گرفتن باشید.

از هر فرصتی که باعث کسب تجربه برای شما میشود و به رشد و تعالی شما کمک می کند استفاده کنید. بدون توجه به اینکه یک سناریو چقدر منفی به نظر برسد همیشه درس یا درس هایی در آن وجود دارد. آنها را پیدا کنید.

8. افراد منفی را از زندگی تان حذف کنید.

افراد منفی باعث از دست رفتن انرژی هستند. اشخاص ناراحت میخواهند از نظر روحی به شما زخم بزنند و از این نظر تنها نباشند. تماس خود را با آنها قطع کنید. شما این حق را دارید که اطرافیان خود را انتخاب کنید و این افراد کسانی باشند که شما دوست دارید: افراد خوش بین، مثبت، آرام و مشوق. همانطور که کتی سیرا می گوید "به دنبال چیزی باشید که میخواهید در دنیا ببینید."

9. مراقب باشید.

وقتی ما تمرین میکنیم که مراقب احساسات، اندیشه ها و شرایط باشیم در واقع خود را از احساساتمان جدا میکنیم و به جای اینکه به احساساتمان اجازه دهیم که کنترل ما را بر عهده بگیرند ما آنها رصد میکنیم. وقتی دیدید که درگیر احساسات و اندیشه های خود هستید روی تنفس خود تمرکز کنید.

10. بدوید.

بدوید یا شنا کنید یا به سایر ورزشها بپردازید. تمرینات بدنی باعث آزاد شدن انرژی منفی میشود. به ورزش به چشم ابزاری جهت پاک کردن ذهن و آزاد کننده انرژی های منفی بنگرید.

11. این دو سوال را از خود بپرسید

اگر واکنشی نشان ندهم بدترین چیزی که ممکن است اتفاق بیفتد چیست؟

اگر واکنش نشان دهم بدترین نتیجه آن چیست؟

پرسیدن این سوالات باعث باز شدن دید شما میشود. نتیجه کار خود را متصور میشوید و می فهمید که با این واکنش نتیجه خوبی بدست نمی آورید، انرژی شما هدر میرود و درون شما آشفته مشود.

12. بحث نکنید.

وقتی احساسات بر ما غلبه میکنند آنقدر در درون خود غرق میشویم که به خاطر رضایت نفسمان بر سر هر چیز کوچکی بحث میکنیم و از خود دفاع میکنیم. معمولا خرد و قوه تشخیص در این بحث ها جایی ندارد. اگر لازم است که به بحث بپردازید تا زمانی که همه آرام شدند صبر کنید.

13. لیستی از مهم ترین ها تهیه کنید.

مهم ترین چیزها در زندگی تان را لیست کنید. سپس از خود بپرسید واکنش به این شخص نقشی در مهم ترین مسائل زندگی من دارد یا نه؟

14. محبت کنید.

این روش همیشه موثر واقع نمیشود اما بعضی اوقات باعث خلع سلاح کسانی میشود که میخواهند به شما زهر بریزند. از دیگران برای کاری که به خوبی انجام داده اند تعریف کنید. به آنها بگویید که در تعامل با آنها چیز جدیدی یاد گرفته اید و پیشنهاد دوستی بدهید. البته ممکن است مجبور شوید برای اینکه چیزی برای تعریف از آن شخص بیابید خیلی زحمت بکشید.

15. بنویسید.

یک کاغذ برردارید و تمام افکار منفی خود را بدون ملاحظه بنویسید. آنقدر به این کار ادامه دهید تا چیزی باقی نماند. بعد کاغذ را به شکل توپ مچاله کنید، چشم هایتان را ببندید و تمام انرژی منفی درون کاغذ را تجسم کنید. کاغذ را به درون سطل زباله بیندازید و رها شوید

4 راهنمایی برای انتخاب کت و شلوار دامادی

شما فقط یک بار داماد می شوید! همین جمله برای نشان دادن اهمیت کت شلوار دامادی کافی است. آقایان در طول زندگی بارها و بارها کت و شلوار بر تن می کنند اما لباس دامادی چیز دیگری است و باید نگاه ویژه ای به آن داشت. در اینجا چند راهنمایی برای انتخاب کت شلوار مناسب ارایه داده است.

شما فقط یک بار داماد می شوید! همین جمله برای نشان دادن اهمیت کت شلوار دامادی کافی است. آقایان در طول زندگی بارها و بارها کت و شلوار بر تن می کنند اما لباس دامادی چیز دیگری است و باید نگاه ویژه ای به آن داشت. در اینجا چند راهنمایی برای انتخاب کت شلوار مناسب ارایه داده است.

1 – شما تصمیم می گیرید

هنگام انتخاب و خرید کت و شلوار دامادی تحت تاثیر سلیقه هیچ کس قرار نگیرید به جز خودتان و البته کمی هم سلیقه همسرتان. گاهی اوقات فروشنده ها وقتی مدل کت و شلوار دلخواه شما را در فروشگاه خود ندارند، سعی می کنند شما را متقاعد کنند که مدل دیگری را انتخاب کنید و شروع به تعریف و تمجید از آن مدل می کنند. اگر واقعا از یک مدل خوشتان نمی آید ، تسلیم نشوید و سعی کنید تحت تاثیر بازارگرمی فروشنده قرار نگیرید. حتی اگر مدلی را دوست ندارید و اطرافیان اصرار دارند که این مدل را انتخاب کنید ، بازهم لزومی ندارد تحت تاثیر گفته های دیگران آن را خریداری کنید. فراموش نکنید که این عروسی شماست و شما فقط یک بار داماد می شوید.

2 - ذهن خود را از " مد " آزاد کنید

بسیاری از دامادها ، قبل از خرید کت و شلوار خود قبلا در ذهنشان مدهای سال را ثبت کرده اند و فقط به دنبال طرح های جدید می گردند در حالی که ممکن است کت و شلواری که امسال مد شده است، اصلا مناسب داماد نباشد. تنگ و کوتاه باشد و برای یک شب طولانی و پر از هیجان مناسب نباشد. زیاد تحت تاثیر مد نباشید و ذهن خود را آزاد بگذارید. ممکن است یک مدل ساده تر که طرح آن قدیمی به نظر می رسد تن خور بسیار خوبی برای شما داشته باشد و شما را بسیار رسمی و شیک نشان بدهد. تعصب روی یک مدل خاص نداشته باشید و بی طرفانه همه مدل ها را امتحان کنید.

3 – کدام مدل مناسب است؟

از کجا بفهمیم یک مدل برای شب دامادی ما مناسب است؟ راستش را بخواهید پاسخ دادن به این سوال آسان نیست و توضیح آن کمی مشکل است. فقط خود شما می توانید آن را تشخیص دهید. بعضی وقت ها یک کت شلوار را بر تن می کنید و احساس می کنید که این عالی است. در اکثر مواقع حق با شماست و این همان است که مناسب اندامتان است. بازهم تاکید می کنم تحت تاثیر سلیقه دیگران تصمیم نگیرید و سعی کنید کار خودتان را بکنید.

4 - رنگ مناسب برای کت و شلوار دامادی

تا قبل از دهه 80 میلادی تنها رنگی که برای کت و شلوار داماد متصور بود، رنگ مشکی بود که البته هنوز هم یک رنگ کلاسیک و رسمی محسوب می شود. اما بعد از آن و خصوصا در سالهای اخیر بسیاری از جوانان این سنت ها را شکسته اند و امروزه دیگرنمی توانبا قاطعیت گفت این رنگ برای کت شلوار دامادی مناسب نیست! فقط باید کمی سلیقه به خرج دهید و رنگی را انتخاب کنید که با رنگ موها، چشم ها و پوست شما متناسب باشد و جلوه آنها را بیشتر کند. بهتر است کت و شلوار را هم در زیر نور لامپ و هم در نور طبیعی خورشید امتحان کنید تا مطمئن شوید رنگ آن مناسب است.

دختر ۷ ساله ‌من از کودکی علاقه زیادی به موبایل داشت. تا حدی که من جلوی او از تلفن همراهم استفاده نمی‌کنم. اما از وقتی مدرسه رفته تحت‌تاثیر چند تا از دوستانش که موبایل دارند قرارگرفته و دائم اصرار می‌کند برایش موبایل بخریم. من و پدرش تا الان مقاومت کرده‌ایم اما چند روز پیش موبایل یکی از همکلاسی‌هایش را به خانه آورد. به نظر شما با توجه به این همه اصرار می‌توانم برایش موبایل بخرم؟

جوفراست میگوید:

خیلی از پدر و مادرها این درگیری را با فرزندشان دارند. در واقع همه‌ پدر و مادرها درست مثل پدر و مادرهای ایرانی در نهایت وقتی مجبور به خرید تلفن همراه برای کودک‌شان می‌شوند، با نارضایتی این کار را می‌کنند. چون فکر می‌کنند هنوز وقت خرید تلفن همراه برای کودک فرا نرسیده و آن‌ها به خاطر اصرار زیاد و غیرمنطقی کودک مجبور به انجام این کار شده‌اند. اگر دلیل شما برای خرید تلفن همراه برای کودک‌تان این است که هر بچه‌ای یکی از آن‌ها دارد، باید بگویم که دلیل‌تان منطقی نیست.

سخت نگیرید

متاسفانه گوشی‌های تلفن همراه روز به روز پیشرفته‌تر می‌شوند و به همین خاطر نمی‌توان حکمی کلی برای استفاده کردن یا نکردن از آن داد. وقتی تلفن فقط جنبه تماس و برقراری ارتباط دارد نحوه برخورد با آن یک جور است و حالا که بازی و سرگرمی هم به قابلیت‌های آن اضافه شده باید جور دیگری درباره آن تصمیم گرفت. این روزها این وسیله آنقدر جذاب شده که هر کودکی دوست دارد یکی از آن‌ها داشته باشد. این را هم در نظر بگیرید که همکلاسی‌ها و دوستان فرزند شما هم ممکن است موبایل داشته باشند و همین امر کودک شما را به داشتن آن ترغیب می‌کند. قبلا روان‌شناسان توصیه می‌کردند تا قبل از ۱۰ سالگی برای کودک موبایل نخرید اما حالا به خاطر تمام این عوامل اوضاع فرق کرده است.

استفاده درست

اگر برای فرزندتان موبایل خریدید باید این نکات را در نظر داشته باشید. سعی کنید استفاده درست از موبایل را به او آموزش دهید. اگر گوشی هوشمند دارد، بازی‌ها و اپلیکیشن‌های کاربردی را پیدا کنید و روی گوشی‌اش بریزید. خیلی از بازی‌ها هستند که باعث افزایش توانایی و هوش کودک شما می‌شوند. البته به شرطی که اعتیادآور نباشند. به علاوه باید به کودک خود استفاده پایه‌ تلفن همراه را هم آموزش دهید. خیلی از بچه‌ها بلد نیستند با تلفن همراه شماره بگیرند. لازم است شماره اعضای خانواده و شماره‌های اورژانسی را در گوشی کودک‌تان ذخیره کنید و به او یاد بدهید در هر مورد اضطراری با کدام تماس بگیرد. به هر حال این وسیله در خیلی از موارد می‌تواند مفید باشد.

وظایف‌تان را ترک نکنید

در اختیار گذاشتن تلفن همراه، نباید والدین را از وظایف اولیه خودشان دور کند. شما باید بدانید فرزندتان در هر وقتی از روز کجاست. حتی اگر موبایل داشته باشد و بتوانید او را پیگیری کنید. کودک هم باید یاد دهد قبل از رفتن به هر جایی، از قبل شما را در جریان بگذارد و به قوانین خانه وفادار بماند. این‌که کودکان و پدر و مادرها فکر کنند می‌توانند با پیگیری با تلفن همراه، وظایف متقابل را حل و فصل کنند، آسیب‌های جدی به روابط آن‌ها وارد می‌کند.

محدود کنید

کودکی که دائم با موبایلش حرف می‌زند یا بازی می‌کند می‌تواند آسیب‌های جدی در برقراری ارتباط ببیند. خیلی از بچه‌ها هستند که توانایی برقراری ارتباط‌های واقعی را ندارند. مثلا در جمع گوشه‌گیر و خجالتی هستند. شما باید فرزندتان را در استفاده از تلفن همراهش محدود کنید. مثلا اگر مدرسه برای استفاده از تلفن همراه محدودیت دارد، آن‌ها را به فرزندتان یادآوری کنید و به او آموزش دهید قبل از ورود به مدرسه گوشی‌اش را خاموش کند. اگر تخلفی دیدید، به عنوان تنبیه یک روز گوشی‌اش را بگیرید. وقتی کودک‌تان در خانه است هم می‌توانید از او بخواهید تلفنش را خاموش کند. این کار باعث می‌شود بیشتر درگیر خانه و ارتباطات خانوادگی شود.

نظارت داشته باشید

شما می‌توانید طوری که کودک‌تان نفهمد ارتباطات او را چک کنید. توجه کنید که اگر کودک مخصوصا بچه‌های بالای ۱۰ سال بفهمند که چک می‌شوند، به شما بی‌اعتماد می‌شوند. اما بهتر است هر چدوقت یک‌بار لیست مکالمات و اس‌ام‌اس‌های او را در تلفن نگاه کنید تا بتوانید مطمئن شوید در راه درستی قدم می‌گذارد. اگر مورد مشکوکی دیدید، بدون عصبانی شدن یا توبیخ کودک، با مشاور صحبت کنید و برای کنترل آن بهترین راه را پیدا کنید.

1- برای تمیز کردن کابینت و دیگر سازه های mdf ازیک اسفنج مرطوب استفاده فرمائید و از اسکاچ و شوینده های اسیدی جدآ خودداری کنید ، زیرا استفاده از این مواد به کابینت و یراق آلات آن آسیب میرساند .

2- برای پاک نمودن کابینت یا سازه های mdf از یک دستمال نمدار آغشته به مواد شوینده استفاده نمائید و پس از آن با یک دستمال نمدار چندین بار پاک و در انتها خشک نمائید .

3- هرگز دستمالهای خیس آشپزخانه را برای خشک شدن از دربها یا دستگیره کابینت آویزان نکنید ، زیرا تماس طولانی رطوبت با کابینت ، باعث آسیب جدی به آن میشود .

4- برای پاک نمودن دربهایی که قاب پروفیل mdf یا آلومینیومی دارند ، مراقب باشید مواد شوینده و آب به داخل درزها نفوذ نکند . زیرا با نفوذ آب به مرور باعث کپک زدگی و ایجاد باکتری خواهد نمود ، و در آخر باعث خرابی دربها خواهد شد .

5- هرگز دربهای کابینت های دیواری را باز نگذارید . زیرا بخار و گرمای حاصل از پخت و پز باعث آسیب دیدن آنها میشود

6- درب را بیش از زاویه معمول باز ننمائید ، زیرا رگلاژ دربها بهم خورده و باعث سائیدگی بین دربها و بدنه خواهد شد .

7- برای پاک کردن لک ، اثرات دست ، جوهر و ماژیک هرگز از موادی چون وایتکس ، آستون ؛ الکل صنعتی ، مستقیمآ استفاده نفرمائید . زیرا این مواد میتواند به سطح رو کش دار mdf آسیب برساند . برای استفاده از این مواد بهتر است آن ها را با آب رقیق کرده و مورد استفاده قرار دهید .

8- شیشه های حاوی سرکه ، روغن ، مربا و ترشیجات را قبل از اینکه داخل کابینت بگذارید مطمئن شوید ، زیر آن تمیز و یا درب آن باز نباشد زیرا در بلند مدت باعث ایجاد لک و تغییر رنک کابینت شما خواهد شد .

9- صفحات کابینت از جنس hpl یا کرین ( سنگ مصنوعی ) آنتی باکتریال میباشد که مقاومت خوبی در برابر ضربات و گرما دارد اما در بعضی از مواقع بنا به درخواست مشتری به خاطر ارزانتر شدن قیمت کابینت از همان جنس درب کابینت که لبه آن به مقدار 8 سانت دوبل شده و pvc میشود را مورد استفاده قرار میدهند . که مقاومت آن مانند صفحه به اصطلاح ما کابینت سازها شرکتی نمی باشد . بنابر این هم در مورد صفحه شرکتی و کرین و هم در مورد صفحه دوبل شده باید به نکات زیر توجه فرمائید .

الف- از بریدن نان و دیگر مواد غذایی بر روی

ب - از تراشیدن لک و غذاهای ریخته شده خشک یر روی صفحه و شستشوی آن با مواد شوینده اسیدی جدآ خودداری نمائید .

پ - از تجمع آب دور سینک و گوشه های صفحه کابینت به مدت طولانی جلوگیری کرده و با دستمال خشک نمائید ، زیرا در طولانی مدت باعث از بین رفتن آب بندی و ایجاد پوسیدگی در کابینت شما خواهد شد .

ت - ظروف داغ را مستقیمآ روی صفحه کابینت قرار ندهید و از زیر قابلمه ای که در همه منازل متداول است استفاده فرمائید .

ث - از گذاشتن اجسام سنگین بر روی قسمتی از صفحه که زیر آن خالی است (لباسشوئی ) صفحه جدآ خودداری نمائید .

راه حل هایی برای صمیمی تر شدن رابطه دختران و مادران

از این که با مادرتان دعوا می کنید، هیچ حس خوبی ندارید، ناراحت هستید و زمان هایی از خود و یا مادرتان دلخور می شود کاملا شما را می فهمم اما لطف کنید مطالب زیر را با دقت مطالعه کنید.

وقتی با کسی دعوایمان می شود و بحث می کنیم دو علت بیشتر ندارد : یا طرف مقابل معیارها، ارزش ها و دلایل ما را نمی پذیرد یا ما نمی توانیم معیارها، ارزش ها، دلایل و درخواست های طرف مقابل را بپذیریم.

از این که با مادرتان دعوا می کنید، هیچ حس خوبی ندارید، ناراحت هستید و زمان هایی از خود و یا مادرتان دلخور می شود کاملا شما را می فهمم اما لطف کنید مطالب زیر را با دقت مطالعه کنید.

البته شرایط خاص جسمی، روانی و عاطفی هر کدام از طرفین نیز مهم است مثلا شما در دوره نوجوانی تحت تاثیر شدید هورمون هایتان قرار دارید و مادرتان نیز ممکن است مشکلات خاص خود را داشته باشد که قابل درک است. شاید اگر یک مثال می زدید بهتر می توانستم کمک تان کنم اما به صورت کلی مسائل زیر را مدنظر داشته باشید:

۱ - از خودتان بپرسید که در این دعواها چقدر شما مقصر هستید و اگر این گونه است مسئولیت رفتارتان را بپذیرید یعنی قبول کنید که مثلا با مادرتان خوب صحبت نمی کنید، سریع عصبانی می شوید، توهین می کنید یا صدایتان بالا می رود و ...

۲ - اگر پاسخ سوال اول مثبت است دلایل رفتارتان را بررسی کنید؛ گرسنگی، خستگی، کم خوابی، مشکلات هورمونی مثل کم خونی، کم کاری یا پرکاری تیروئید، کمبود کلسیم و ... می توانند موثر باشند.

۳ - اگر در انجام وظایف شخصی کوتاهی می کنید آن ها را انجام دهید، مسئولیت پذیر باشید، در انجام تکالیف درسی جدی تر باشید و در این موارد هیچ نقطه ضعفی از خود نشان ندهید.

۴ - اگر درخواستی از مادرتان دارید آن را به صورت زیبا و بدون کنایه، طعنه و حاشیه مطرح کنید مثلا بگویید: مامان خوبم لطف می کنید ... یا مامان جونم، می تونم خواهش کنم که ...

۵ - اگر مادرتان از شما درخواستی دارد سعی کنید بدون تاخیر آن را انجام دهید و اگر موافق آن نیستید عصبانی نشوید یا گارد نگیرید، آرام باشید و در فضایی مناسب، ضمن همدلی با مادرتان صحبت کنید مثلا بگویید: مادر عزیزم من شما را درک می کنم اما فعلا نمی توانم آن کار را انجام دهم اجازه دهید کمی درباره آن فکر کنم. قطعا مادرتان دلایلی برای خواسته اش دارد.

۶ - مطمئن باشید اگر رابطه عاطفی تان را با مادرتان تقویت کنید، او را بغل کنید، ابراز دوستی کنید، در خانه مسئولیت پذیر باشید و اشتباهاتتان را بپذیرید، او راحت تر درخواست های شما را خواهد پذیرفت.

اعتیاد و مواد مخدر

ورود ماده مخدر محرك جدید به ایران «مفدرون»

برنز و نخ ، دو مخدر بسیار خطرناک و جدید

مخدر هایی با طعم نعنا !

واکسن ضد هروئین وارد فاز تحقیقات بالینی شد

ساده انگاری دانشجویان از مصرف شیشه

ورود ماده مخدر محرك جدید به ایران «مفدرون»

رییس مركز تحقیقات پزشكی قانونی نسبت به ورود یك ماده روانگردان صنعتی به كشور كه به طور غیرقانونی در چین تولید می شود،هشدار داد.

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از اداره كل روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان پزشكی قانونی كشور، دكتر جابر قره داغی با بیان این مطلب افزود: «مفدرون» یك ماده محرك و روانگردان جدید است كه به طور غیرقانونی در كشور چین ساخته می شود و به صورت كیسه های نمك یا غذای گیاهی در اینترنت به فروش می رسد.

وی خاطرنشان كرد: مفدرون از خانواده آمفتامین ها است كه به نام های عامیانه ای همچون «مف» (Meph)، نمك، میو میو، حمام نمك و موج عاج در بین افراد شناخته می شود.

رییس مركز تحقیقات پزشكی قانونی با اشاره به عرضه این ماده روانگردان به شكل قرص ، كپسول و پودر سفید رنگ یادآور شد: مفدرون به صورت خوراكی، تدخینی و تزریقی مورد استفاده قرار می گیرد و اثراتی شبیه اكستازی ، آمفتامین ها و كوكائین دارد.

دكتر قره داغی تصریح كرد: مصرف این ماده موجب یوفوریا، برانگیختگی، بالا رفتن خلق و اثرات مشابه سایر روانگردان ها می شود؛ همچنین می تواند هذیان، توهم، تهوع و استفراغ، مشكلات گردش خون، بثورات پوستی، بی نظمی ضربان قلب، اضطراب، افسردگی، گشادشدن مردمك‌ها و سایش دندان ها را به دنبال داشته باشد.

وی گفت: هرچند مفدرون در كلیه كشورهای اتحادیه اروپا غیرقانونی اعلام شده است اما در حال حاضر معضل اصلی این كشورها محسوب می شود. به نحوی كه در یك بررسی در انگلیس مشخص شد 20 درصد قرص های اكستازی حاوی ماده مفدرون هستند و سهم این ماده در بازار روانگردان ها به سرعت در حال افزایش است.

رییس مركز تحقیقات پزشكی قانونی با هشدار مجدد در مورد چنین موادی افزود: مواردی از خودكشی، مرگ بر اثر حملات قلبی و تشنج ناشی از مصرف ماده روان‌گردان مفدرون در برخی از كشورها گزارش شده است.

دو ماده مخدر جدید و خطرناک به نام‌های «برنز» و «نخ» از گروه مواد مخدر روان‌گردان‌ به تازگی وارد کشور شده‌ است.

دکتر مجید ابهری، متخصص علوم رفتاری و آسیب‌شناس اجتماعی درباره ورود داروهای جدید روانگردان افزود: بعد از ورود شیشه، کراک و روانگردان‌های این گروه به جامعه، متاسفانه شاهد ورود موادی به جامعه هستیم که مغز و اعصاب جوانان را نشانه رفته است.

ابهری در این باره گفت: برنز و نخ دو ماده‌ای هستند که اخیرا وارد ایران شده‌اند و با ساختمانی ناشناخته به‌طور مستقیم به مغز و اعصاب اثر می‌گذارند.

برنز را روی یخ می‌گذارند و تبخیر می‌شود و سپس آن را استشمام می‌کنند. نخ نیز باید روی .

خراشیدگی‌های بدن قرار گیرد که در این صورت عمقی به عرض یک الی 2 سانتی متر و طول 6 الی 7 سانتی متر در بدن ایجاد می‌کند.

گفته می‌شود شکل ظاهری ماده مخدر نخ شبیه «برنج خوراکی سوخته» است‏.‏ تکه‌های بزرگ ماده مخدر نخ با پیچیدن دور سیگار نیز توسط معتادان استعمال می‌شود‏.‏

خروج از هوشیاری، اختلال در شناسایی، نزدیک دیدن بلندی‌ها و فاصله‌های دور یعنی کوتاه دیدن ارتفاعات و تشخیص ندادن خانواده از دیگران از ابتدایی‌ترین آثار این دو ماده هستند.

گفته می‌شود برنز و نخ با این عنوان که اعتیادآور نیستند از تایلند وارد ایران شده است، در حالی که عواض بسیار خطرناکی برای افراد دارد.

مواد مخدر توهم ‌زا

‌بیشتر مواد مخدر صنعتی یا توهم‌زا در کشورهای خارجی به ویژه در کشورهای جنوب شرق آسیا تولید و روزانه بازار مصرف دیگر کشورها از جمله ایران می‌شود.

‌

هنگامی که کشورهای جنوب شرق آسیا در یک اقدام موثر و جدی به نام مثلث طلایی تصمیم به ریشه کنی مرکز تولید عمده تریاک جهان کردند، مواد مخدر صنعتی جایگزین مواد مخدر سنتی شدند.

نسبت مصرف این مواد نسبت به مواد مخدرسنتی پنج درصد است. به همین دلیل در ایران در مورد ماده مخدر «نخ» هنوز مطالعه و تحقیق چندانی صورت نگرفته است.

اسماعیل احمدی‌مقدم، دبیر ستاد مبارزه با مواد مخدر ریاست جمهوری سال گذشته در این باره گفته بود: ‌در این باره اطلاع زیادی نداریم، اما گروهی را مأمور بررسی این موضوع کرده‌ایم.

احمدی‌مقدم در این‌باره گفت: ‌بر اساس قوانین، روان‌گردان‌ها و مواد مخدر صنعتی هنوز در طبقه‌بندی مواد مخدر قرار نگرفته‌اند و قوانین مربوطه نیاز به اصلاح دارند.

او ادامه داد: بسیاری از این مواد نیز زیرپوشش مواد غذایی و خوراکی وارد کشور می‌شوند. در برخی از موارد نیز حتی مأموران زبده و سگ‌های تربیت شده نیز نمی‌توانند این گونه مواد را تشخیص دهند.

او در انتها یادآور شد: متاسفانه مواد مخدر صنعتی در انواع مختلف تولید و توزیع می‌شود به همین علت اطلاع دقیقی از آنان در اختیار جوانان و خانواده‌ها قرار نمی‌گیرد، به طوری که بسیاری از خانواده حتی مصرف این گونه مواد را اعتیادآور نمی‌دانند.

ماده پان پراگ که از حدود یک سال پیش توزیع آن به عنوان ماده خوشبو کننده دهان با اسامی مختلف مانند راجا، تایتانیک، پان پراک، ناس خارجی، پان پاکستان، پان عربی، ویتامین، ملوان زبل، پان اسنفاج و گوتکاو به اشکال مختلف مانند پودر، آدامس و پاستیل در استان های جنوب شرقی کشور به ویژه سیستان و بلوچستان آغاز شده است، مخدری است که علاوه بر زمینه سازی بروز سرطان های دهان، حنجره و لثه، در دستگاه تنفسی و قلب و عروق مصرف کنندگان ایجاد عارضه کرده و تعادل رفتاری و حرکتی آنها را به شدت مختل می کند .

که با توجه به این عوارض خطرناک جسمی و روانی، ستاد مبارزه با مواد مخدر و کارشناسان انجمن سم شناسی و مسمومیت ملی ایران نسبت به مصرف آن به شدت هشدار می دهند. این در حالی است که در بعضی استان های کشور به خصوص استان های شرقی مصرف ماده صناعی پان پراگ در بین نوجوانان و جوانان با تبلیغات کاذب و با نام های عجیب وقریب شیوع یافته است. جانشین دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر نسبت به شیوع مصرف ماده مخدر جدیدی به نام "پان پراگ" در میان جوانان و نوجوانان کشور هشدار داد. "محمد رضا جهانی" در یک نشست خبری گفت:پان پراگ یک نوع ماده مخدر صناعی است که عوامل سودجو آن را با عنوان خوشبوکننده دهان به جوانان و نوجوانان می فروشند. وی افزود: در بعضی استان های کشور به خصوص استان های شرقی مصرف ماده صناعی پان پراگ در بین نوجوانان و جوانان با تبلیغات کاذب و با نام های "راجا"، "تایتانیک"،"پان عربی"، "ویتامین"، "ملوان زبل"،"پان اسفناج" "گوتکا"،"ناس خارجی" و "پان پاکستان" شیوع یافته است. او گفت:این مواد با نام های، پان PAAN چالیا CHAALIA گوتکا GUTKHA نیسوار NISWAR در پاکستان، اندونزی، مالزی، فیلیپین، چین، تایوان، کامبوج، ویتنام، لائوس و هند تولید می شود. جهانی افزود:محتویات پان پراگ ترکیبی از تنباکو، آهک،خاکستر، ادویه های معطر، ساخارین و اسانس ها و افزودنی های غیر مجاز است. وی با اشاره به اینکه در این مواد از طعم هایی مانند نعناع استفاده می شود، گفت: ترکیباتی همچون آرسنیک، کربنات، منیزیم و سرب نیز در این مواد مشاهده شده است. جهانی اظهار داشت:پان پراک ها در اشکالی مانند پودر، آدامس و پاستیل توزیع شده و به صورت مکیدنی و یا جویدنی استفاده می شود. جانشین دبیر کل ستاد مبارزه با مواد مخدر، مرکز تهیه این مواد را پاکستان اعلام کرد و افزود: استفاده از این مواد در پاکستان یک عادت رایج طبیعی و فرهنگی است و میزان استفاده از آن به میزان زیادی روبه افزایش است. وی به نام درخت "آرکا کیتچیو" CATECHU ARECA و مصرف دانه آن که سبب قرمزی رنگ دهان می شود، اشاره کرد و گفت: این دانه در برگ درختی به نام " بتل " BETEL پیچیده شده و با افزودن مقداری هیدروکسید کلسیم، تنباکو و مواد افزودنی به آن ماده مخدر پان ساخته می شود. جهانی توضیح داد: چون برگ این درخت گرانبها است، سود جویان و توزیع کنندگان از خاکستر و مواد تقلبی به جای برگ درخت استفاده می کنند.وی همچنین به تولید گوتکا نیز اشاره کرد و گفت: با جوشاندن موادی که در تولید پان به کار برده می شود و پیچاندن عصاره آن در برگ درختی به نام "وین" VIN گوتکا ساخته می شود. جانشین دبیر کل ستاد مبارزه با مواد مخدر به عوارض جسمی روانی ناشی از مصرف این نوع از انواع مواد مخدر اشاره کرد و گفت: نیکوتین موجود در تنباکو این مواد سبب زردی رنگ دندان ها و ایجاد آسیب جدی به سلول های مغز می شود. جهانی، سرطان دهان، حنجره، لثه و ایجاد عارضه در دستگاه تنفسی و قلب و عروق را نیز از دیگر عوارض مصرف این مواد دانست. وی گفت:با مصرف این مواد، بزاق دهان افزایش یافته و خروج مکرر آب دهان مصرف کننده، سبب ایجاد بیماری های عفونی مانند سل و هپاتیت می شود. جهانی از دست دادن تعادل رفتاری و حرکتی، سبکی سر، گیجی و شادی کاذب و تشنگی را از دیگر عوارض مصرف این مواد ذکر کرد. وی، ایجاد دلبستگی و اعتیاد را مهم ترین عارضه مصرف این مواد مخدر صناعی دانست و تاکید کرد:بر اساس بررسی های به عمل آمده از 11 نوع پان های موجود در سطح استان سیستان و بلوچستان، شش نوع آن حامل مواد مخدر افیونی بوده است. جهانی گفت:مبادی ورود این مواد به کشور از طریق کشورهای افغانستان و پاکستان بوده و قیمت آن بین 500تا3000 ریال در نوسان است. جانشین دبیر کل ستاد مبارزه با مواد مخدر همچنین در این نشست خبری به آمپول های نورجیزک NORGEZIC که به عنوان آمپول های ترک مواد مخدر و شل کننده عضلات وارد کشور شده اند،اشاره کرد و گفت: این آمپول ها در اشکال ویال VIAL وارد شده و حاوی نورجیزک، کورتن و مورفین هستند. وی افزود:افراد سودجو برای نفع بیشتر، اغلب در ترکیبات این آمپول ها از فاضلاب استفاده کرده و در اختیار معتادان قرار می دهند. جهانی گفت: معمولا محل تزریق این آمپول ها دچار عفونت شده و بیماری هایی مانند ایدز و هپاتیت را ایجاد می کند. وی افزود:همچنین استفاده از این آمپول ها باعث ایجاد شوک های حساسیت زا شده که در بسیاری از موارد منجر به مرگ بیمار می شود.جهانی،ایجاد سندرم کوشینگ CUSHING را که سبب قطع ترشحات غدد فوق کلیوی می شود،از دیگر عوارض مصرف این آمپول ها ذکر کرد و گفت: با مصرف این آمپول ها فرد دچار اختلالات هورمونی می شود. وی همچنین کوهانی شدن شکل ستون فقرات و تجمع مایع در شکم و صورت و در نتیجه ایجاد خطوط کمرنگ در ناحیه های مذکور و گرد شدن شکل صورت را نیز از دیگر عوارض استفاده از این آمپول ها دانست.

شیشه هروئین را نمی شوید

دکتر جهانی با اشاره به این که خوشبختانه به دلیل هشدارهای وزارت بهداشت و سازمان بهزیستی درصد شیوع مصرف این آمپول ها در کشور بسیار کم است، در پایان در مورد گسترش این تفکر در بین معتادان که "مصرف شیشه، هروئین را از بدن خارج می کند"، تاکید کرد: این جمله کذب محض است، زیرا هروئین یک ماده نیمه صنعتی مخدر، اما شیشه یک آمفتامین صنعتی و شیمیایی محرک است و لذا این دو ماده از هیچ ارتباط ترکیبی برخوردار نیستند که مصرف یکی اثرات آن دیگری را از بین ببرد. جهانی همچنین به دانه مخدر "آرکا" اشاره کرد و از آن به عنوان چهارمین ماده پرمصرف جهان بعد از تنباکو، الکل و کافئین یاد کرد. او گفت: حداقل 10 درصد جمعیت جهان در کشورهای آسیای جنوب شرقی از این دانه استفاده می کنند.

تدبیر جدید مافیای مواد مخدر برای جذب جوانان

از سوی دیگر رییس انجمن سم شناسی و مسمومیت های ایران هشدار داد که تغییر الگوی مصرفی مواد مخدر از سنتی به صنعتی و بکار گیری نام های جدید و متنوع از ترفند های جهانی مافیای فروش مواد مخدر در کشور ها است.به دنبال اطلاع رسانی و هشدارهای کارشناسان اجتماعی و رسانه ها درباره افزایش مصرف مواد مخدر در میان جوانان و به خصوص دانشجویان و دانش آموزان و آگاهی نسبی خانواده ها، بازار مصرفی مواد مخدر سنتی از جمله تریاک، هرو یین و یا حشیش اندکی کاهش یافت.اما قاچاقچیان مواد مخدر تدبیری تازه اندیشیدند و با تغییر رنگ، ظاهر و نام این موادمخدر سعی در ایجاد بازار فروش جدید کرده اند. دکتر شاهین شادنیا -دبیر انجمن سم شناسی و مسمومیت های ایران- در گفتگو با شهر، درباره مواد مخدر صنعتی جدید می گوید: الگوی مصرف مواد مخدر به سرعت در حال تغییر بوده و همین امر بر حجم نگرانی از آینده جوانان می افزاید.وی با بیان این در هر جامعه ای پس از شیوع مواد اعتیادآور مانند تریاک، هرو یین و یا حشیش و مشاهده عوارض سو» آن، میل به مصرف آن در افراد کم می شود، می افزاید: در شرایط کنونی هروئین به عنوان ماده مخدر خطرناک در جامعه جا افتاده است، بنابراین قاچاقچیان با تغییر رنگ، ظاهر و نام این ماده مخدر سعی در ایجاد بازار فروش کرده اند. دبیر انجمن سم شناسی و مسمومیت های ایران معتقد است: تدبیر جدید مافیای مواد مخدر پس از آن که بازار فروش خود را در بین معتادان از دست داد تغییر در محتویات مواد مخدر قبلی و انتخاب عناوین جدید و اغوا کننده برای این مخدرهای صنعتی بود.شادنیا با بیان این که تامین مواد مخدر طبیعی و گیاهی به زمان زیادی نیاز دارد، به نکته مهمی اشاره می کند: معتادان جذب مواد مخدری می شوند که میزان اثر گذاری و قدرت و پتانسیل مخدر آن بیشتر باشد، بنابراین مواد مخدر صنعتی به دلیل اثر گذاری زیادی که دارند در بین مصرف کنندگان مواد مخدر طرفداران زیادی پیداد کرده و بازار فروش آن رونق پیدا کرده است. شادنیا توضیح می دهد: بر اساس نمونه هایی که نیروی انتظامی در اختیار مراکز تحقیقاتی قرار داده، کراک موجود در بازار همان هرویین با درجه خلوص 50 درصد است و فروشندگان سودجو، این ماده را با نام محرک کراک عرضه می کنند. این ماده یکی از شایع ترین مواد مخدر مصرفی در بین جوانان بوده که این ماده به شدت اعتیاد آور است.به گفته وی قرص های اکستازی جزو داروهای محرک از گروه "آمفتامین"هاست و روانپزشکان این داروها را در برخی از بیماری تجویز می کنند اما متاسفانه سود جویان با تغییراتی آن را به عنوان یک مخدر مصرف به فروش می رسانند. وی با بیان این که بر خلاف مخدرهای افیونی مانند تریاک که عموما آرام بخش بوده و استعمال کننده را به سمت سکون و کندی حرکت می برد، می افزاید: مخدرهای صنعتی با تحریک های مغزی که دارند، به فرد انرژی مضاعف می دهند. این تحرک زایی و افزایش انرژی پس از استعمال، باعث می شود تا جوانان نسبت به چنین موادی گرایش بیشتری پیدا کنند. در کنار انواع مخدرهای صنعتی مثل کراک، شیشه، کریستال می توان از مصرف "پان" نام برد که قرص نشاط آور بوده و در بین دانشجویان و دانش آموزان رواج یافته است.شادنیا تاکید می کند: از دیگر تاثیرات مخدرهای صنعتی، ایجاد اختلال در سیستم مغزی انسان است. این حالت به گونه ای است که مصرف کننده به دلیل توهمی که در آن به سر می برد از حالت عادی کاملا خارج می شود.گفتنی است; چندی پیش ستاد مبارزه با مواد مخدر در مورد رواج ماده مخدر جدید به نام پان پراگ و گسترش مصرف اکستازی هشدار داده است.

واکسن ضد هروئین وارد فاز تحقیقات بالینی شد

محققان آمریکایی با توجه به نتایج مثبت آزمایش واکسن ضد هروئین بر روی موش‌ها، از آغاز آزمایش بالینی این دارو بر روی انسان در آینده نزدیک خبر می‌دهند.

ساخت داروی ضد هروئین یکی از چالش برانگیزترین شیوه‌های درمانی محسوب می شود، چراکه این دارو علاوه بر هدف قرار دادن ماده مخدر باید مواد شیمیایی تجزیه شده در خون را نیز نابود کند.

محققان موسسه تحقیقات اسکریپس در کالیفرنیا با توجه به نتیجه بخش بودن آزمایش واکسن ضد ایدز بر روی موش های معتاد به هروئین، امیدوارند که بزودی فاز تحقیقات بالینی بر روی انسان را آغاز کنند.

نتایج تحقیقات اولیه اثربخشی واکسن ضد هروئین در سال 2011 حاکی از نقش موثر این دارو در پیشگیری از اعتیاد موش ها به این ماده مخدر بود.

در ادامه تحقیقات این واکسن بر روی موش های معتاد مورد آزمایش قرار گرفت که توانست از رفتار گرایش مجدد به هروئین پیشگیری کند.

چند ثانیه پس از تزریق واکسن به موش های معتاد، هروئین به سرعت به ترکیبی موسوم به استیل مورفین-6 یا (6-AM)‌ تبدیل می شود و سپس مورفین با ورود بداخل مغز، به گیرنده های مواد مخدر متصل شده و اثرات رونگردان ایجاد می کند.

این واکسن با تولید آنتی بادی هایی که به هروئین متصل و وارد جریان خون می شوند، از ورود آنها به مغز و تجربه لذت مصرف مواد جلوگیری می کند.

دکتر «جورج کوب» مدیر گروه تحقیقات اعتیاد در موسسه تحقیقات اسکریپس (TSRI) تأکید می کند: این واکسن مانند اسفنج درون جریان خون قرار گرفته و با گرفتن مولکول های هروئین، اقدام با پاکسازی یا تخریب مولکول ها می کند.

محققان با انجام تغییرات اندکی در واکسن هروئین، این دارو را برای آزمایشات بالینی بر روی انسان آماده می کنند.

نتایج دستاورد محققان در مجله Priceedings of the National Academy od Sciences منتشر شده است.

ساده انگاری دانشجویان از مصرف شیشه/ دیدگاه یک دانشجوی شریف درباره مصرف حشیش

کارشناس اعتیاد به برخی از ناگفته های ترویج اعتیاد میان دانشجویان دانشگاههای کشور و عدم تنظیم یک درس 2 واحدی برای آموزش عوارض مواد مخدر اشاره کرد.

کارشناس اعتیاد به برخی از ناگفته های ترویج اعتیاد میان دانشجویان دانشگاههای کشور و عدم تنظیم یک درس ۲ واحدی برای آموزش عوارض مواد مخدر اشاره کرد. به گزارش خبرنگار مهر، هومان نارنجی‌ها امروز در اختتامیه نخستین جشنواره دانشگاه پاک که در موسسه فرهنگی هنری شاهد برگزار شد، به پیمایشی که در خصوص نظر یک…

کارشناس اعتیاد به برخی از ناگفته های ترویج اعتیاد میان دانشجویان دانشگاههای کشور و عدم تنظیم یک درس ۲ واحدی برای آموزش عوارض مواد مخدر اشاره کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، هومان نارنجی‌ها امروز در اختتامیه نخستین جشنواره دانشگاه پاک که در موسسه فرهنگی هنری شاهد برگزار شد، به پیمایشی که در خصوص نظر یک هزار تهرانی‌ در خصوص مواد مخدر و شیشه طی یک نظرسنجی پرسیده شده، گفت: در این نظر سنجی ۴ نگرش اساسی میان مردم تهران وجود داشت به عنوان مثال برخی بر این باور بودند که مصرف تفننی شیشه اعتیاد نمی آورد و درصد زیادی بر این باورند که می توان مصرف تفننی شیشه داشت، همچنین ۵۳ درصد مردم تهران بر این باورند که می توان یک دوست یا همکار شیشه ای داشت و هیچ آسیب و ضرری از رابطه با این شخص وارد نمی شود، در حالیکه تبلیغات رسانه ای گسترده ای درباره مضرات شیشه صورت گرفته است.

وی به اصل آموزش پیشگیری از اعتیاد در دانشگاهها اشاره کرد و با انتقاد از جای خالی این آموزش میان دانشجویان و دانشگاههای کشور، ادامه داد: وقتی دانشگاهها هیچ آموزشی درباره مضرات شیشه، کراک و سایر مواد مخدر نمی دهند و با دانشجویان صحبت نمی کنند، این اتفاق پیش می آید که دانشجو در مقطعی از زندگی دچار مصرف این مواد شود چون باورهای اشتباهی که الان در بیرون از دانشگاه وجود دارد این است که شیشه ماده اعتیاد آوری نیست و می توان آن را تفننی مصرف کرد.

این کارشناس و پژوهشگر اعتیاد در ادامه سخنان خود با بیان اینکه طی سالهای گذشته تلاش کرده تا ۲ واحد درسی برای آموزش این موارد در کتابهای درسی دانشگاهی گنجانده شود، تاکید کرد: این امر هنوز به صورت جدی عملی نشده که بتوان مواد مخدر و مضرات آن را به دانشجویان شناساند، به موازت این عدم آموزشها دانشجویان از مبلغین مواد مخدر مصرف این مواد را یاد می گیرند؛ من در این زمینه خیلی سعی کردم از یکی از جلسات ستاد مبارزه با مواد مخدر مصوبه ای برای تنظیم این واحد درسی دریافت کنم و بگویم مشکل مملکت با این دو واحد درسی حل می شود، مصوبه را گرفتم اما این واقعه رخ نداد.

نارنجی‌ها گله ای دیگر در خصوص عدم آموزش مهارتهای زندگی در دانشگاهها مطرح کرد و در این باره، گفت: دانشجویانی که در دانشگاهها تحویل می گیریم دانشجویان با مهارتی نیستند چون آنان حتی در دوران دبیرستان هم این مهارتها را ندیده اند؛ در این میان حتی دانشجویانی دیده ام که از حداقلهای مهارتهای زندگی مثل آگاهیهای عاطفی برخوردار نیستند. به عنوان مثال یک دانشجوی فوق لیسانس زبان فرانسه که با من حرف می زد می گفت هیچ هدفی در زندگی ندارد و نمی داند به کجا می خواهد برسد.

وی در این زمینه به مثال دیگری در این خصوص اشاره کرد و افزود: خانمی با مدرک فوق لیسانس در رشته حقوق که شاغل در شورای حل اختلاف بود به کلینیک من آمد و ادعا کرد به یک مرد قاچاقچی علاقمند شده و با وجود اینکه در این مرد هیچ ویژگی مثبتی وجود نداشت و حتی این خانم را کتک می زد اما تمایل داشت با این مرد ازدواج کند، این خانم به هیچ عنوان دارای مهارت آگاهی عاطفی نبود.

وی همچنین مثال دیگری از دانشگاه صنعتی شریف زد و گفت: دانشجویی از دانشگاه صنعتی شریف به من اعلام کرده که با دوستانش به صورت گروهی حشیش مصرف می کنند، این دانشجو حتی با جستجوهای اینترنتی قصد داشت به من اثبات کند حشیش هیچ گونه مضراتی هم ندارد و اصرار دارد که حشیش خوب است.

به گفته این کارشناس اعتیاد، اشکال ما این است که تنها توفیق فرزندانمان را باید موفقیت در تحصیل بدانیم در حالیکه فرزندان ما باید به مهارتهای زندگی هم مسلط باشند، به عنوان مثال من بیمارانی دارم که مهندس، ارتوپد، متخصص هوشبری خانم در اتاق عمل، متخصص جراحی زنان اما معتاد هستند، چند هزار معلم معتاد بگویم که در کشور داریم؟ وقتی ما به این حلقه ها و گرفتاریها بر می خوریم باید چه کرد؟ تحقیقات نشان داده اگر افراد در زندگی خود دارای ۵ فاکتور باشند احتمال وابستگی به اعتیاد در آنان کمتر می شود که این ۵ عامل عبارتند از ارتباط مناسب با خانواده، لذت و سرگرمی جایگزین، ورزش کردن، دوست خوب و کار.

مدیر کل سابق فرهنگی و پیشگیری ستاد مبارزه با مواد مخدر با یادآوری قانونی شدن ممنوعیت شیشه و مجازات آن در مجراهای قانونی کشور، اظهار داشت: رد پای شیشه از سال ۱۳۸۰ از تایلند، سنگاپور و مالزی در ایران پیدا شد، تا ما آمدیم قانون شیشه را از مجاری قانونی مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام بگذرانیم، ۹ سال طول کشید و یک بخش عمده این قانون در مجمع تشخیص گیر کرده بود؛ به همین ترتیب ۹ سال در خلاء قانونی برای ممنوعیت شیشه بودیم و هر قاچاقچی که دستگیر می شد به علت حمل مواد دارویی غیرمجاز، ۳۰۰ هزار تومان جریمه و سپس آزاد می شدند.

نارنجی‌ها درباه قیمت فعلی شیشه با بیان اینکه شیشه‌ی کیلویی ۲۰۰ میلیون تومان در سال ۸۰ الان به کیلویی ۱۰ میلیون تومان رسیده، ادامه داد: این در حالیست که قیمتهای کالاها امروزه دچار تورم و افزایش قیمت شده اما شیشه دچار تورمی منفی ۲۰۰ درصدی یا حتی بیشتر شده است؛ اگر می خواهیم دانشگاه پاکی داشته باشیم باید به دانشجو بگوییم شیشه اعتیاد آور است، لاغر نمی کند، سرخوشی بعد از مصرف شیشه ناشی از تخریب بافتهای عصبی است و با دوبار مصرف آن شاید معتاد شویم، این مواد را تاکنون چه کسی به دانشجوی ما گفته است؟

گوناگون

کیسه هوای خودرو، ویژه عابران پیاده هم طراحی شد

جالبترین ایده های تبلیغاتی کمپانی های بزرگ خودرو سازی

کیسه هوای خودرو، ویژه عابران پیاده هم طراحی شد

شرکت خودروسازی ولوو به منظور افزایش سطح ایمنی و حفاظت از عابران پیاده که آسیب پذیرترین گروه در تصادفات جاده‌یی محسوب می‌شوند، اقدام به طراحی کیسه هوا بر روی جدیدترین مدل خودروی تولیدی خود کرده است. به گزارش ایران ویج ، سخنگوی شرکت ولوو در خصوص نحوه عملکرد کیسه هوای عابران پیاده گفت: تعدادی حسگر…

شرکت خودروسازی ولوو به منظور افزایش سطح ایمنی و حفاظت از عابران پیاده که آسیب پذیرترین گروه در تصادفات جاده‌یی محسوب می‌شوند، اقدام به طراحی کیسه هوا بر روی جدیدترین مدل خودروی تولیدی خود کرده است.

به گزارش ایران ویج ، سخنگوی شرکت ولوو در خصوص نحوه عملکرد کیسه هوای عابران پیاده گفت: تعدادی حسگر بر روی سپر جلوی خودرو نصب شده و زمانی که عابر پیاده با سپر برخورد کرده و روی کاپوت خودرو پرتاب می‌شود، کیسه هوای تعبیه شده از بخش انتهای شیشه جلو خارج شده و مانع از اصابت سر عابر پیاده با شیشه می‌شود.

این مدل خودرو همچنین دارای سیستم تشخیص عابر پیاده است. زمانی که عابر پیاده مقابل خودرو قرار بگیرد، سیستم، هشداری را به راننده اعلام می‌کند و در صورت عدم واکنش راننده، سیستم ترمز به طور خودکار عمل می‌کند.

سیستم تشخیص عابر، مجهز به یک رادار و یک دوربین نصب شده بر روی آینه داخل خودرو مجهز است. رادار، وظیفه تشخیص عابر پیاده یا خودروهای مقابل و اندازه‌گیری فاصله مناسب را بر عهده دارد و دوربین نیز نوع اشیاء مقابل خودرو را تشخیص می‌دهد.

تنها در اروپا ۱۴ درصد مرگ و میر تصادفات مربوط به عابران پیاده است و این آمار در آمریکا و چین به ترتیب ۱۲ و ۲۵ درصد گزارش شده است. نصب این سیستم به کاهش آمار تصادفات با عابران پیاده کمک شایانی خواهد کرد.

به گفته «دونکان ورنون» مدیر ایمنی جاده‌ها در انجمن سلطنتی انگلیس، توسعه فناوری‌های ایمنی خودرو شامل افزایش تعداد کیسه‌های هوا یا نصب کیسه هوا ویژه عابران پیاده باعث کاهش آمار مجروحان و تلفات ناشی از تصادفات جاده ای خواهد شد.

کیسه هوا مخصوص عابران پیاده بر روی تمامی خودروهای مدل V40 که هفته جاری در نمایشگاه خودرو ژنو رونمایی شد، نصب می‌شود. تولید مدل V40 از ماه می آغاز شده و این محصول از ماه سپتامبر (شهریور ماه) به بازار عرضه می‌شود.

جالبترین ایده های تبلیغاتی کمپانی های بزرگ خودرو سازی

در دنیایی که هیوندای و کیا پا به عرصه رقابت با کمپانی های با قدمت بالای ۵۰ سال گذاشته اند، طبیعیست که قدیمی تر ها برای حفظ سهم بازار خود بیکار ننشسته اند.آنها نیز از تکنیک های نوین برندینگ و تبلیغات هوشمندانه بهره می برند. گاهی هم ضد تبلیغ ها اثر بیشتری می گذارند! با…

در دنیایی که هیوندای و کیا پا به عرصه رقابت با کمپانی های با قدمت بالای ۵۰ سال گذاشته اند، طبیعیست که قدیمی تر ها برای حفظ سهم بازار خود بیکار ننشسته اند.آنها نیز از تکنیک های نوین برندینگ و تبلیغات هوشمندانه بهره می برند. گاهی هم ضد تبلیغ ها اثر بیشتری می گذارند! با ما همراه باشید.

کرایسلر پهن پیکر

گروه خودروسازی کرایسلر آمریکا نیز یک کرایسلر۳۰۰M را نشان می دهد که در یک تقاطع مشغول حرکت می باشد، اما به غیر از این خودروی چهارشانه، بقیه اشیا قابل مشاهده در تصویر از قبیل بوته های گیاهان، چراغ راهنمایی و … غیر واقعی و دو بعدی به نظر می رسند! و عبارت کرایسلر در مورد این تصویر: « تنها واقعیت در دنیای کاغذی» هدف پررنگ کردن قدرت، استحکام، اصالت و بازهم امنیت کرایسلر ۳۰۰M در مقابل رقباست.

نوزاد آلفارومئو

در این آگهی خلاقانه متعلق به برند آلفارومئو یک جنین انسان دیده می شود که قبل از تولد و با بند ناف خود رویای رانندگی با آلفارومئو را در ذهن می پروراند و احتمالاً مشعوف می شود!

مرسدس اسپرینتر در نقش کشتی حضرت نوح

یک روش مبتکرانه برای جذب مخاطبان به یک خودروی کسل کننده و عاری از هیجان مرسدس در کلاس ون ها یعنی مدل اسپرینتر. قطعاً تیم بازاریابی و تبلیغات مرسدس که بر روی این مدل از مرسدس کار می کند، پروژه بسیار مشکل تر و پیچیدهتری از تیم مشابه که متولی تبلیغات S کلاس می باشد، در پیش رو خواهد داشت! و یافتن موضوعات و ایده های جذاب برای هیجان مشتریان با توجه به ماهیت این کلاس از خودروها، کاری بس دشوار است. و این بار نتیجه کار کارشناسان بازاریابی مرسدس واقعاً ستودنی می باشد. مرسدس اسپرینتر در این تصویر به جای کشتی حضرت نوح و در قله ای قرار گرفته است و بنابرین وظیفه مشابهی نیز بهعهده خواهد داشت! یعنی جای دادن و نجات یک جفت از هر جانور برای نجات سیاره زمین! تصویر کاملاً گویاست، هدف سوق دادن افکار مخاطب بر روی جاداری و قابلیت بارگیری این مدل از مرسدس بوده است، البته در فرم و شکلی که ما را متقاعد نماید تا در بخش آگهی های منتخب از آن استفاده نماییم!

دوری از مواجهه با صحنه ناخوشایند باز شدن ایربگ ها

این آگهی هیوندای در ابتدای امر بسیار ساده به نظر می رسد و به تصویر یک ایربگ باز شده خلاصه می شود. هیوندای با استفاده از این تصویر و بیان جمله « سیستم پایداری EPS موجود بر روی هیوندای به شما کمک خواهد کرد که با چنین صحنه ای در خودرویتان روبهرو نشوید «، اهمیت سیستم پایداری EPS که بهواقع نقش کلیدی در بالابردن ضریب امنیت رانندگی عهده دار می باشد و بهعنوان یکی از مؤثرترین سیستم های پیشگیری از تصادف، امروزه جزو تجهیزات استاندارد تقریباً تمامی هیوندای ها می باشد را گوشزد می نماید. همانطور که ملاحظه می فرمایید با توجه به اهمیت فراوان ایمنی اتومبیل بهعنوان ضمانت بقاء یک خودروساز، در اکثر تصاویر تبلیغاتی خودروسازان سعی در نمایش ایمنی برتر تولیداتشان و استفاده از آن بهعنوان یک امتیاز رقابتی ارزشمند دارند و صد البته امروزه با همه گیر شدن وسایل ایمنی و تجهیز ارزانترین خودروهای موجود در بازار به پیشرفته ترین وسایل ایمنی می توان با اطمینان گفت که دیگر ایمنی آن هم در بالاترین سطوح، شرط لازم و نه کافی برای موفقیت و فروش یک خودرو در بازار جهانی میباشد.

همگی به خاطر داریم که در سالهای گذشته و با واژگون شدن یک دستگاه مرسدس کلاس A نسل اول که در یک تست پایداری و در کشور سوئد حادث شد چه ضربه مهلکی به حیثیت مرسدس وارد شد و تا ماهها مرسدس های کلاس A در انبارهای کارخانه خاک می خوردند. هر چند مرسدس با درایت مثال زدنی و رفع نقیصه خودروهایش به سرعت توانست آب رفته را به جوی باز گرداند. به امید روزی که در تبلیغات خودروهای تولید انبوه ساخت داخل نیز شاهد تصاویر مشابهی باشیم!

گذرنامه مختص لندرور سواران

و در تصویر دیگری مهرهای حک شده بر روی یک گذرنامه در تعاملی دیدنی، نمای کلی یک لندرور دیفندر را پدید آورده اند! یک روش زیرکانه برای نشان دادن این مهم که صاحبان لندرور افراد ماجراجویی می باشند و یا در برداشتی دیگر قادرند به هر نقطه از کره خاکی که اراده نمایند، بروند و احیاناً احتیاج کمتری به مسافرت های هوایی حس می نمایند!

تخته ابزار لندروری

در کلاس خودروهای Off road و یا شاسی بلندهای واقعی نیز نبردی تمام عیار و بی پایان بین بزرگان بازار درجریان است. در یک نمای بسیار گویا یک تخته ابزار مشاهده می شود. در این تخته ها معمولاً ابزارهای ضروری که مورد استفاده بیشتری دارند و هر کدام نیز از توانایی های منحصر بهفردی برخوردار می باشند، مکانی مشخص شده دارند. در بخشی از این دیوار و یا تابلو ابزار، محلی برای جای گذاری خودروی لندرور دیفندر کنار گذاشته شده است! پیام لندرور واضح است: « لندرور دیفندر بهترین ابزار کار» که در واقع اشاره به قابلیتهای خارج از جاده شگفت انگیز و غیر قابل جایگزین این بیابانگرد پیر دارد.

مینی کوپر عنکبوتی

مینی کوپر نیز که قطعات فنی مشترکی با ب ام و سری ۳ دارد، در یک نمای جالب که در آن بدنه بدون چرخ مینی کوپر S با دست و پاهای فراوان، پرزدار و طبیعتاً چسبنده یک عنکبوت عظیم و یا رتیل پیوند خورده اند، به تصویر کشیده شده است! پر واضح است که تمرکز بر روی برجسته نمودن چسبندگی مثال زدنی این خودروی مشهور انگلیسی – آلمانی نه چندان ارزن قیمت بوده است و با این تصویر خشن و اندکی رعب آور، مینی امیدوار است برچسب خوردوی خانمها (در آمریکا از این اصطلاح زیاد استفاده می شود) حتی المقدور از روی این خودرو برداشته و این صفت نه چندان خوشایند را تنها برای فولکس بیتل باقی گذارد!

دیسکاوری، لندرور دوزیست

آگهی تبلیغاتی لندرور دیسکاوری نیز به نوبه خود جذابیتها و ظرافتهای خاصی دارد. در تصویر یک دیسکاوری مشاهده می شود که گویا از یک سفر Off road طاقت فرسا بازگشته است. اما اینبار برخلاف همیشه قسمت پایینی بدنه کاملاً تمیز می باشد. و با تأمل کوتاهی مشخص می شود که این لندرور لوکس در واقع از رودخانهای ژرف به سلامت عبور کرده است و در نهایت عبارت لندرور: «نهایت عملکرد در خشکی و آب».

ایمنی به بهای قتل فرشته مرگ

بزرگترین و معتبرترین خودروساز اسکاندیناوی یعنی ولوو که به دلیل ایمنی بالای ساخته هایش و ابداع و استفاده از آخرین تکنولوژیها در زمینه امنیت خودرو شهره عام و خاص است، با درک اهمیت روز افزون مقوله ایمنی برای خریداران از تفکری منحصر بهفرد در ایجاد آگهی استفاده کرده است.

ظاهراً یک ولوو با عزرائیل یا فرشته مرگ تصادفی داشته و سرنشین ولووی سوئدی از طریق آینه های جانبی صحنه تصادف را مرور می کند که احتمالاً منجر به فوت فرشته مرگ شده است! متأسفانه کمپانی ولوو این روزها از لحاظ اقتصادی وضعیت چندان مساعدی نداشته و برای بقاء به مالکیت Geely چین تن داده است!

فیات ۵۰۰، ناجی حیوانات در معرض انقراض

خودروی محبوب و کوچک فیات یعنی مدل ۰۰۵ در بخش تبلیغات نیز ظریف و چند منظوره عمل نموده است. در دو صحنه تست تصادف روبهرو و جانبی فیات ۰۰۵ به تصویر کشیده شده است که هدف القای حس امنیت در خریداران این خودروی کوچک می باشد. در هر دو تصویر ایربگ های فراوان این کوچولو به شدت فعال می باشند. (البته عملکرد آنها مانند ایربگ های خودروهای تولید انبوه وطنی به شانس راننده و قضا و قدر بستگی نخواهد داشت!) فیات ۰۰۵ در آزمون های تصادفی که توسط مؤسسات معتبر اروپایی و آمریکایی انجام شده نیز نتایج نسبتاً خوب و دلگرم کننده به جای گذاشته است و در حال حاضر تنها فیاتی می باشد که در آمریکا نیز به فروش می رسد. در زیر تصویر عبارت « مهندسی در جهت ایجاد پایین ترین اثر منفی بر روی محیط زیست» به چشم می خورد و در پی آن عبارت «پایین ترین میزان تولید گاز سمی CO2 در میان خودروهای تولیدی در اروپا » و با این عبارات امروزی و تا اینجای داستان دوستداران طبیعت و خودروهای به اصطلاح سبز نیز به اندازه کافی تحریک شده اند که البته مطمئناً جرمی کلارکسون، مجری معروف برنامه TopGear جزو آنها نخواهد بود! اما شاهکار و نقطه عطف این آگهی استفاده از دو گونه جانور در معرض انقراض یعنی پنگوئن و خرس قطبی به جای عروسکهای شبیه سازی شده انسان، درون فیات ها می باشند که می خواهد دو نکته را توامان نشان دهد. یکی اینکه با خرید فیات ۰۰۵ از وارد کردن لطمه بیشتر به لایه اوزون و آب شدن یخهای قطبی و درنتیجه انقراض این حیوانات دوست داشتنی جلوگیری می نمایید و ثانیاً امنیت بالای این فیات کوچک به حدی بوده است که به آزمایش کنندگان این اطمینان را داده است تا از موجودات واقعی و کم یاب به جای عروسکها در آزمون شبیه سازی تصادف استفاده نمایند!

اتوموبیلی مجهز به نیروگاه هسته ای

و اما در دنیای سوپر اسپرت ها پارامترهایی چون حداکثر توان و سرعت، اصالت طراحی و … اولویت خریداران می باشد و صد البته خودروسازان و تیم های بازاریابی نیز با آگاهی کامل از ذائقه مشتریان این قبیل خودروها، با آگهی های متفاوت سعی می کنند تا حد امکان آدرنالین بیشتری در خون مخاطبان ترشح شود! در این تصویر یک برش عرضی از موتور غول پیکر V10 سوپر اتومبیل سمبلیک آمریکایی ها یعنی دوج وایپر را ملاحظه می نماییم که پنج سیلندر رو به تصویر آن به شدت در حال فعالیت می باشند. اما در مراحل چهارگانه احتراق به جای احتراق بنزین، مراحل انفجار هسته ای به چشم می خورد! در انتهای تصویر و در کنار لوگوی افعی وایپر تنها یک عبارت بسیار کوتاه، به واقع بخش نتیجه گیری این آگهی می باشد: «به شدت پرقدرت، دوج وایپر» البته موتورهای فوق العاده حجیم دوجهای وایپر که در اکثر مدلها بالای ۸۰۰۰ سی سی گنجایش و بیش از۰۰۵ اسب بخار نیرو دارند در قیاس با موتورهای عادی، بی شباهت به نیروگاههای هسته ای نمی باشند!

فقط مخصوص جیپ

جیپ اصیل با طراحی جای پارکهای نامتعارف و مخصوص جیپ به نوعی به سایر خودروها هشدار می دهد تا شانس خود را برای پارک کردن در این مکانها به هیچ عنوان آزمایش نفرمایند و در صورت نادیده گرفتن این هشدار عواقبش را باید بپذیرند!

در دنیای واقعی نیز جیپ که زیر مجموعه گروه خودروسازی کرایسلر آمریکا می باشد از اعتبار و پیشینه ممتازی در مقام مقایسه با سایر SUV ها برخوردار است. جالب است که در زمانهای نه چندان دور عموم مردم خودروهای SUV و شاسی بلند را با نام جیپ خطاب می کردند (مثلاً جیپ پاژرو!) و این موضوع تنها محدود به کشورمان نیز نمی شد. جیپ جمله بسیار جالب و معروفی در این خصوص دارد و می گوید اگر نام Jeep متعلق به یک برند نبود، هیچ گاه واژه SUV اختراع نمی شد!

پل لامبورگینی

زادگاه گاوهای خشمگین دنیای سوپر اسپرت ها، یعنی شهر سنت آگاتا واقع در بولونیای ایتالیا نیز با یک نمای هنری، کلاسیک و البته متفاوت به تصویر کشیده شده است. ابن تصویر تبلیغاتی به پل لامبورگینی نیز مشهور شده است. در این شهر رویایی همه چیز رنگ و بوی لامبورگینی دارد، از جمله خانه های مسکونی که در واقع نمای عقب گالاردو و مورسیه لگو می باشند، پایه پل که تلفیقی از لاستیک های لامبو به روی سپر جلوی این ابر اتومبیل می باشد و یا سبک معماری ورودی پل که طراح آن از روی گرافیگ چراغهای عقب لامبورگینی ها الگو برداری نموده است! و در انتها یک جمله زیبا بر روی تصویر: « بهعنوان پاره ای از ایتالیا، هر لامبورگینی به صورت دست ساز و در شهر سنت آگاتا متولد می شود» با این آگهی لامبورگینی جوابی دندان شکن به رقبایش و علی الخصوص فراری داده است که مرتباً اصالت ایتالیایی لامبورگینی را بهدلیل آنکه در تملک آئودی آلمانی می باشد را زیر سوال می برند.

وقتی جنگنده F-16 گشت بزرگراه می شود

در این تصویر که مجدداً خروجی ذهن خلاق بازاریابان وایپر می باشد، یک گشت بزرگراه را مشاهده می کنیم که در پشت تابلویی و در کنار بزرگراه پنهان شده و احتمالاً در انتظار شروع مأموریتی می باشد تا متخلفی را متوقف نماید!

اما گویا داستان با تعقیب و گریزهای عادی کمی تفاوت دارد، و احتملاً خودروها و حتی هلی کوپترها پلیس نیز توانایی مقابله با متخلف را نداشته و پلیس بزرگراه را ناچار کرده است تا دست به دامن جنگنده شکاری F-61 شود!

گوشه سمت راست بالای تصویر نیز نشان می دهد که پیامی در حال مخابره شدن به F-61 پلیس! می باشد . متن پیام: « یک دوج وایپر GTS با ۰۰۶ اسب بخار قدرت و سرعت ۴۳ کیلومتر در ساعت در حال نزدیک شدن می باشد»

دین و مذهب

تلنگر

عاشقتم خدا

حفظ موضوعي قرآن كريم

جاودانگان...

آثار تسبيحات حضرت فاطمه(س) بعد از نماز

مخفی کردن "رکن یمانی" دیوار کعبه توسط وهابیت

چرا به او جعفر طیار می گویند؟

توهين به پيامبران الهی در بازی موبايل‌های اندرويد

تلنگر

نويسنده اين بخش

انتظار پوشالي ما!

حانم حسيني

ايميل:

ghayegh1979@gmail.com

ما منتظريم براي آمدنت نه براي گرفتن حق مظلومي بلكه براي گرفتن آنچه حق

مي پنداريم از مظلومي بوسيله تو...

ما منتظريم با سرودن شعراي احساسي در وصف فراقت و زندگي در بي خيالي حس

نكردن نبودنت...

ما منتظريم براي آنكه بيايي و تبعيض ها را برداري اما خودمان وقتي يك مسلمان

سني وضو مي گيرد انقد نيش و كنايه ميزنيم تا با دل شكسته نماز بخواند...

ما همان هايي ايم كه مدعي هستيم دوست دار علي(ع)و خاندان مطهرش هستيم ولي

در عمل دست دشمنانش را از پشت بسته ايم...

ما منتظريم بيايي و گرسنگان جهان را سير كني،ولي وقتي كودكي خياباني پشت

چراغ قرمز به نام تو قسممان مي دهد چيزي بخريم رو بر مي گردانيم...

ما منتظريم ...

نميدانم اگر بيايي و از ما ايمان بخواهي ما مسلمان خواهيم بود يا كافر؟

نميدانم اگر بياي, ما را به خاطر همه آنچه كرده ايم و همه آنچه نكرده ايم

سرزنش خواهي كرد؟

نمي دانم اگر بيايي ما آدميزادها آدم خواهيم شد يا نه؟؟؟

عاشقتم خدا

خرداد1392

خــدآیـــآ ...

اگــه یه روز فرآمــــوش کـــردم

خـــداي بزرگـي دآرم ؛

تـــــو فرآمــوش نکــــن کـــه

بنـــــده کــوچیـــکــي داري

بـــآ نوآزشـــي و یــــآ شآیـــَــد تلنــُــگري

آرآم،

وجـــوَدتــــ رآ ,

هــمرآهیَتـــ رآ ,

مهربــــآنــي و بزرگـــــي اَتــــ رآ ,

بـرآیـَــم یــــآدآوري کــن

خدایا،می دانم خالی از تقصیر نیستم...

اما می خواهم از اینکه مرا در همه حال دوست می داری

تشکر کنم...!

خدایـــا !

اینکه میگــی از رگـــِ گـــردن نزدیکتــری و ایــن حرفـــا ...

در سطـــــحِ شعـــور و درکــــ ِ من نیــست ...

یه دقیـــقه بــیــا پائــیــن ...

بـــغــــلــــــم کـــــــــــن ...

.....................................................................................................................

.....................................................................................................................................

.....................................................................................................................................

.....................................................................................................................................

اشتباه نکنید این سطرها خالی نیست.....

اینجا پر است از جمله های نامرئی ای که در سکوت وخلوت دونفره مان با خدا مشق می کنیم...

نامه ای پر از عشق به بهترین دوستمان ...............خدا...............

پر از حرف هایی که ننوشته خدا می خواندشان

پر از حرف های نگفته ......که قرار است فقط به خودش بگوییم

من این جا حرف هایم را زیر گوش خدا زمزمه کرده ام...

اما با زبان بی زبانی....

سطر های نامه خالی ست.... جایی برای درددل با خدا....

برای حرف های شما هم جای خالی گذاشته ام....

هر کس دلش می خواهد دل نوشته هایش را با خدا در میان بگذارد...

اما یادتان باشد...زبان حرف هایتان سکوت باشد...

چشم های نامحرمی هست که الفبای زمینی را می خوانند...

یادتان باشد نوشته هایتان را مخفیانه این جا بنویسید... فقط خودتان و..خدای خودتان...

خدایی که برای هر خودی یکتاست... خدای خود خود خودتان....

فقط کافیست نگاهتان رابه این صفحه ی سفید بدوزید...

و با زبان نگاه حرف هایتان را در دل زمزمه کنید

مطمئن باشید خدا صدای حرف دلمان را روی این صفحه ی نانوشته می خواند

نگاه هایتان را که جمله کنید همان لحظه به دست گیرنده می رسد

حالا بیایید یک نامه ی علنی هم برایش پست کنیم....

با خودکار نگاه هایتان این جمله را پررنگ تر کنید.....

خداجون....دوستت داریم

حفظ موضوعي قرآن كريم

قرآني ها بخونن

حفظ موضوعي قرآن كريم

دوستان سلام،هدف از قرارگرفتن اين بخش در ماهنامه اينه كه من و شما بتونيم آيات قرآن رو براساس موضوع حفظ كنيم و يا لااقل نگاهي تيتروار به آياتي كه راهنماي زندگي همه ماست ،داشته باشيم.

موضوع مشترك تمام آيات(براي بيداري)است.

١.بهشت با قصرهاي مجلل و دستبند هاي طلا و لباس هايي فاخر از حرير

سوره كهف آيه31

أُوْلَئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ﴿۳۱﴾

آنانند كه بهشتهاى عدن به ايشان اختصاص دارد كه از زير [قصرها]شان جويبارها روان است در آنجا با دستبندهايى از طلا آراسته مى‏شوند و جامه‏هايى سبز از پرنيان نازك و حرير ستبر مى‏پوشند در آنجا بر سريرها تكيه مى‏زنند چه خوش پاداش و نيكو تكيه‏گاهى

٢.چه كسي مي داند براي متواضعان و شب خيزان و منفقان چه پاداشي فراهم شده است؟

سوره سجده آيات١٨-١٧

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۷﴾

أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًا كَمَن كَانَ فَاسِقًا لَّا يَسْتَوُونَ ﴿۱۸﴾

هيچ كس نمى‏داند چه چيز از آنچه روشنى‏بخش ديدگان است به [پاداش] آنچه انجام مى‏دادند براى آنان پنهان كرده‏ام (۱۷)

آيا كسى كه مؤمن است چون كسى است كه نافرمان است‏ يكسان نيستند

٣.مؤمنان ،نشسته بر تخت هاي آراسته به كافران مي خندند.

سوره مطففين آيات٢٩-٣٥

[آرى در دنيا] كسانى كه گناه مى‏كردند آنان را كه ايمان آورده بودند به ريشخند مى‏گرفتند (۲۹)

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُواْ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ﴿۲۹﴾

و چون بر ايشان مى‏گذشتند اشاره چشم و ابرو با هم رد و بدل مى‏كردند (۳۰)

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿۳۰﴾

و هنگامى كه نزد خانواده[هاى] خود بازمى‏گشتند به شوخ‏طبعى مى‏پرداختند (۳۱)

وَإِذَا انقَلَبُواْ إِلَى أَهْلِهِمُ انقَلَبُواْ فَكِهِينَ ﴿۳۱﴾

و چون مؤمنان را مى‏ديدند مى‏گفتند اينها [جماعتى] گمراهند (۳۲)

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَؤُلَاء لَضَالُّونَ ﴿۳۲﴾

و حال آنكه آنان براى بازرسى [كار]شان فرستاده نشده بودند (۳۳)

وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ ﴿۳۳﴾

و[لى] امروز مؤمنانند كه بر كافران خنده مى‏زنند (۳۴)

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُواْ مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿۳۴﴾

بر تختها[ى خود نشسته] نظاره مى‏كنند (۳۵)

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ﴿۳۵﴾

٤.ايمان و جهاد با مال و جان تجارتي بهشت آور براي مؤمنان

سوره صف آيات١٠-١٣

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد آيا شما را بر تجارتى راه نمايم كه شما را از عذابى دردناك مى‏رهاند (۱۰)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿۱۰﴾

به خدا و فرستاده او بگرويد و در راه خدا با مال و جانتان جهاد كنيد اين [گذشت و فداكارى] اگر بدانيد براى شما بهتر است (۱۱)

تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۱۱﴾

تا گناهانتان را بر شما ببخشايد و شما را در باغهايى كه از زير [درختان] آن جويبارها روان است و [در] سراهايى خوش در بهشتهاى هميشگى درآورد اين [خود] كاميابى بزرگ است (۱۲)

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۱۲﴾

و [رحمتى] ديگر كه آن را دوست داريد يارى و پيروزى نزديكى از جانب خداست و مؤمنان را [بدان] بشارت ده (۱۳)

وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۳﴾

٥.پرهيزكاران بهشتي درجايگاه امن الهي هرگز طعم مرگ را نمي چشند.

سوره دخان آيات٥١-٥٦

به راستى پرهيزگاران در جايگاهى آسوده [اند] (۵۱)

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ﴿۵۱﴾

در بوستانها و كنار چشمه‏سارها (۵۲)

فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿۵۲﴾

پرنيان نازك و ديباى ستبر مى‏پوشند [و] برابر هم نشسته‏اند (۵۳)

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ ﴿۵۳﴾

[آرى] چنين [خواهد بود] و آنها را با حوريان درشت‏چشم همسر مى‏گردانيم (۵۴)

كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ ﴿۵۴﴾

در آنجا هر ميوه‏اى را [كه بخواهند] آسوده خاطر مى‏طلبند (۵۵)

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ﴿۵۵﴾

در آنجا جز مرگ نخستين مرگ نخواهند چشيد و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه مى‏دارد (۵۶)

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ﴿۵۶﴾

٦.جهنم با آتشي كه نه مي ميراند و نه رها مي كند.

سوره فاطر،آيه٣٦

و[لى] كسانى كه كافر شده‏اند آتش جهنم براى آنان خواهد بود حكم به مرگ بر ايشان [جارى] نمى‏شود تا بميرند و نه عذاب آن از ايشان كاسته شود [آرى] هر ناسپاسى را چنين كيفر مى‏دهيم (۳۶)

وَالَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لَا يُقْضَى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُم مِّنْ عَذَابِهَا كَذَلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ ﴿۳۶﴾

٧.طعام مجرمان ميوه درخت ذقوم و آب داغ متعفن

سوره صافات،آيات٦٢تا٦٨

آيا از نظر پذيرايى اين بهتر است‏يا درخت زقوم (۶۲)

أَذَلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ ﴿۶۲﴾

در حقيقت ما آن را براى ستمگران [مايه آزمايش و] عذابى گردانيديم (۶۳)

إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِّلظَّالِمِينَ ﴿۶۳﴾

آن درختى است كه از قعر آتش سوزان مى‏رويد (۶۴)

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ ﴿۶۴﴾

ميوه‏اش گويى چون كله‏هاى شياطين است (۶۵)

طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُؤُوسُ الشَّيَاطِينِ ﴿۶۵﴾

پس [دوزخيان] حتما از آن مى‏خورند و شكمها را از آن پر مى‏كنند (۶۶)

فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۶۶﴾

سپس ايشان را بر سر آن آميغى از آب جوشان است (۶۷)

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ ﴿۶۷﴾

آنگاه بازگشتشان بى‏گمان به سوى دوزخ است (۶۸)

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ ﴿۶۸﴾

٨.قلب سليم تنها سرمايه نجات

سوره شعرا،آيات٨٨و٨٩

روزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمى‏دهد (۸۸)

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿۸۸﴾

مگر كسى كه دلى پاك به سوى خدا بياورد (۸۹)

إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿۸۹﴾

٩.اهل جهنم در پاسخ بهشتيان از علت جهنمي شدن خود مي گويند.

سوره مدثر آيات٤٢_٤٦

چه چيز شما را در آتش [سقر] درآورد (۴۲)

مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ﴿۴۲﴾

گويند از نمازگزاران نبوديم (۴۳)

قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ﴿۴۳﴾

و بينوايان را غذا نمى‏داديم (۴۴)

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ﴿۴۴﴾

با هرزه‏درايان هرزه‏درايى مى‏كرديم (۴۵)

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ ﴿۴۵﴾

و روز جزا را دروغ مى‏شمرديم (۴۶)

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿۴۶﴾

١٠.فرياد مأيوسانه مجرمان:اي مالك دوزخ ما را بميران

سوره زخرف آيات٧٤_٧٧

بى‏گمان مجرمان در عذاب جهنم ماندگارند (۷۴)

إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ ﴿۷۴﴾

[عذاب] از آنان تخفيف نمى‏يابد و آنها در آنجا نوميدند (۷۵)

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ﴿۷۵﴾

و ما بر ايشان ستم نكرديم بلكه خود ستمكار بودند (۷۶)

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِن كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ ﴿۷۶﴾

و فرياد كشند اى مالك [بگو] پروردگارت جان ما را بستاند پاسخ دهد شما ماندگاريد (۷۷)

وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكُم مَّاكِثُونَ ﴿۷۷﴾

قطعا حقيقت را برايتان آورديم ليكن بيشتر شما حقيقت را خوش نداشتيد (۷۸)

لَقَدْ جِئْنَاكُم بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ ﴿۷۸﴾

دنیا مشتش را باز کرد,

تو گل بودی,

من پوچ !

خدا تو را برد ...

و زمان مرا....

دختری 3 ساله بود که پدرش آسمانی شد.

دانشگاه که قبول شد,گفتند با سهمیه قبول شده...

ولی...

هیچ وقت نفهمیدند,

کلاس اول وقتی می خواستند به او یاد بدهند که بنویسد بابا......!!!

یک هفته در تب سوخت...

دیروز از هر چه بود گذشتیم و امروز از هر چه بودیم!

آنجا پشت خاکریز بودیم و اینجا در پناه میز!

دیروز دنبال گمنامی بودیم و امروز مواظبیم ناممان گم نشود!

جبهه بوی ایمان می داد و اینجا ایمانمان بو می دهد!

به کجا چنین شتابان.....

عكس شهدا را مي بينيم

عكس شهدا عمل مي كنيم.

تسبیحات حضرت فاطمه بعد از نماز چه آثاری دارد؟

پاسخ:

ثواب تسبیح حضرت زهراء (ع) را در قالب چند روایت تقدیم تان می کنیم:

أبو هارون مکفوف گوید:

امام صادق (ع) به من فرمود:

"أبا هارون به راستی که ما کودکان خود را به تسبیح حضرت زهرا (ع) امر می کنیم؛ همان طوری که به نماز امر می کنیم. پس تو به این ذکر مداومت کن؛ زیرا بنده ای بدان مداومت نکرده است که بدبختی بیند (یعنی چنانچه این ذکر را ترک نکند، هیچ وقت بدبخت نشود).(۱)

محمد بن مسلم گوید:

امام باقر (ع) فرمود:

"هر کس خدا را تنزیه کند به تسبیح حضرت زهرا (س) و سپس طلب آمرزش کند، آمرزیده خواهد شد و آن، به زبان یک صد است؛ ولی در میزان عمل، یک هزار و شیطان را دور می کند و خداوند رحمان را خشنود می سازد.(۲)

أبو خالد قماط گوید:

"از امام صادق (ع) شنیدم که می فرمود:

"تسبیح حضرت زهرا (س) هر روز در تعقیب هر فریضه، نزد من محبوب تر است از به جا آوردن هزار رکعت نماز در هر روز. (۳)

امام صادق (ع) می فرماید:

"هر کس بعد از نمازهای پنج گانه خود پیش از آن که از جا بر خیزد، تسبیحات حضرت زهرا (س) را بگوید، خداوند او را بیامرزد.(۴)

حضرت امام محمد باقر (ع) می فرماید:

خداوند متعال به چیزی برتر از تسبیح حضرت زهرا (ع) عبادت نشده است. همانا اگر چیزی با فضیلت تر و برتر از آن وجود داشت، رسول خدا آن را به دخترش تعلیم می نمود. (۵)

از امام صادق (ع) در باره تفسیر آیه:

«یا أَیهَا الذینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللهَ ذِکْراً کَثیرا؛» (۶)

"ای کسانی که ایمان آورده اید، خدا را فراوان یاد کنید»، سؤال کردند."

ایشان فرمود:

من سبح تسبیح فاطمهٔ علیها السلام فقد ذکر الله الذکر الکثیر؛ (۷)

"هر کس خداوند را با تسبیح فاطمه زهرا (ع) ذکر بگوید، ذکر کثیر گفته است."

امام محمد باقر (ع) می فرماید:

من سبح تسبیح الزهراء ثم استغفر غفر له، و هی مائهٔ باللسان و ألف فی المیزان، و یطرد الشیطان، و یرضی الرحمن؛(۸)

"هر کس تسبیح حضرت زهرا را به جای آورد و سپس از گناهش استغفار کند، خداوند آن گناه را بر او می بخشد؛ زیرا تسبیح زهرا (ع) گر چه صد ذکر در زبان است، ولی هزار بار ترازوی اعمال انسان را سنگین تر می کند و شیطان را می راند و خداوند بخشایشگر را خشنود می سازد."

در کتاب فلاح السائل روایت دیگری را از امام جعفر صادق (ع) نقل کرده که آن حضرت فرمود:

"من سبح تسبیح فاطمهٔ فی دبر المکتوبهٔ من قبل أن یبسط رجلیه، أوجب الله له الجنهٔ؛ (۹)"

"هر که پس از اتمام نماز واجب و قبل از (روی برگرداندن از جانب قبله )، آن که زانوهای خود را از حالت (تشهد) نماز تغییر دهد، خداوند را به تسبیح حضرت فاطمه (ع) تقدیس کند، خداوند بهشت را بر او واجب می کند؛" یعنی او را در بهشت جای می دهد.

معرفی کتاب:

اسرار و آثار تسبیح حضرت زهرا (ع)، علیرضا رجالی تهرانی.

تسبیحات حضرت فاطمه (ع) ، محمد روحانی علی آبادی .

پی نوشت ها:

۱. شیخ صدوق، ثواب الاعمال، علی اکبر غفاری ، کتاب فروشی صدوق ، تهران ، ص ۳۶۳.

۲. همان.

۳. همان، ص ۳۶۴.

۴. همان.

۵. محمد روحانی علی آبادی ، زندگانی حضرت زهرا (ع)، انتشارات مهام ، تهران، ۱۳۷۹ ش، ص ۹۶۰.

۶. احزاب (۳۳)، آیه ۴۱.

۷. زندگانی حضرت زهرا (ع)، ص ۹۸۷.

۸. همان.

۹. همان.

مخفی کردن "رکن یمانی" دیوار کعبه توسط وهابیت

وهابیت عربستان سعودی در جدیدترین اقدامات خود علیه اسلام، تلاش کردند محل رکن یمانی در دیوار کعبه که نشانه‌ای از محل تولد حضرت علی (ع) است را مخفی کنند.

این رکن که نشانه‌ای از محل و چگونگی ولادت حضرت علی (ع)است،‌ به درخواست وهابی‌های کوردل به وسیله یک دیواره فلزی کاملا پوشیده شد.

عوامل وهابیت پیشتر نیز همواره سعی کرده بودند با وسایل مختلف از جمله میخ و پیچ و سیمان این اعجاز بزرگ را مخفی و آن را کمرنگ جلوه دهند، اما این بار تلاش کردند آن را کاملا بپوشانند.

چهار زاویه کعبه به عنوان چهار رکن شناخته می‌شود از میان این چهار رکن، فضیلت "رکن یمانی" و "رکن اسود" از بقیه بیشتر است. روایات زیادی از شیعه و سنی درباره فضیلت و اهمیت این رکن‌ها وارد شده است. در روایتی از امام صادق -علیه السّلام- آمده که «رکن یمانی دری از درهای بهشت است و از روز گشوده شدنش، بسته نشده است» همچنین در بعضی روایات "رکن یمانی" از موارد استجابت دعا ذکر شده است.۲

"رکن یمانی" آخرین رکن کعبه و بسیار مقدس است. پیامبر (ص) از میان این چهار ارکان کعبه تنها دو رکن را استعلام می‌فرمود؛ یکی حجرالاسود و دیگری رکن یمانی.

حضرت علی (ع) در روز جمعه سیزدهم رجب سال سی‌ام عام‌الفیل مطابق با ۵۹۹ میلادی (۱۰ سال قبل از بعثت محمد (ص)) در مکه و بنابر روایات در مسجدالحرام و درون کعبه به‌دنیا آمد. عبدالحسین امینی در کتاب الغدیر روایات اسلامی را نقل می‌کند که مادر او فاطمه بنت اسد هنگامی که به علی حامله بود، به طواف خانه خدا آمد و در آن حال دچار درد زایمان شد. او از پروردگار کعبه یاری خواست. ناگهان دیوار کعبه شکافت و وی به درون خانه خدا داخل شد و در آن جا «علی بن ابی طالب» را به دنیا آورد.

جعفر، کنیه او ابوعبدالله و مشهور به "جعفر طیار" پسرعموی پیغمبر و از شهدای بزرگ صدر اسلام. پدرش ابی طالب و مادرش فاطمه بنت اسد و برادرش عقیل، طالب و علی(ع) است.

جعفر بن ابیطالب ۲۰ سال بعد از عام الفیل در مکه به دنیا آمد. آن زمان که خشکسالی مکه بود، جعفر به دلیل معیشت سخت و تنگ پدرش، در خانه عمویش عباس بزرگ شد و همچنان نزد او ماند تا در سال اول بعثت پیغمبر اسلام(ص)، اندکی بعد از برادرش علی(ع)مسلمان شد و اسلام آورد.

شاید یکی از سوالاتی که در ذهن ما وجود داشته باشد وجه تسمیه لقب "طیار" یا " ذوالجناحین" برای آن حضرت است.

در تاریخ و اخبار و روایات ذکر شده است که "طیار" لقب جعفربن ابی طالب پسر عم پیغمبر اکرم (ص) و برادر ارشد امیرمؤمنان(ع) امام اول شیعیان است که در سال هشتم هجری در جنگ موته واقع در شام پرچمدار مسلمین بود او آن قدر جنگید تا هر دو دستش به ضرب شمشیر دشمنان از بدن جدا شد ولی جعفر که مردی شجاع و مؤمن بود با آنکه دو دست در بدن نداشت پرچم اسلام را با دو بازوی بریده خویش بر سینه برافراشته داشت تا مسلمین روحیه خویش را نبازند و وحشت زده نشوند. در این حال بود که در اثر ضربات دشمن از میان دو نیم شد و به گفته یعقوبی: «پس هر پستی برای رسول خدا (ص) برافراشته شد و هر بلندی برای او پست گردید تا شهادت گاه های آنها را دید و گفت: " ای جبرئیل، من زید را پیش داشتم و خدا جعفر را برای خویشی تو پیش داشت. رسول خدا (ص) با آگاه شدن از خبر شهادت جعفر بسیار اندوهگین شد و گریست و فرمود که خداوند به جای دو دست، به وی دو بال داد که با آنها در بهشت، پرواز می کند از همین رو جعفر به ذوالجناحین (دارای دو بال) و طیار مشهور شد.

پیامبر برای دادن خبر شهادت جعفر و دلداری از خانواده وی، نزد همسر او اسماء بنت عمیس آمد، فرزندان جعفر را خواند و با آنان مهربانی کرد و به اسماء تعزیت گفت و از خداوند خواست که در میان فرزندان و ذریه جعفر، جانشین صالح و نیکی برای وی قرار دهد فاطمه زهرا (س) نیز که جعفر پسرعموی وی بود بر او گریست. رسول خدا(ص) فرمود که بر مثل جعفر باید که گریه کنندگان بگریند، همچنین سفارش کرد که به آل جعفر رسیدگی شود؛ زیرا که آنان سرگرم عزا هستند و به فاطمه فرمود که برای خانواده جعفر به مدت سه روز غذا تدارک بیند، بعدها رسول خدا(ص)، خود به امور فرزندان جعفر رسیدگی می کرد.

اما درباره علت معروفیت نماز جعفر طیار گفته شده از آن لحاظ است که وی بیشتر اوقات شبانه روز خود را به نماز و دعا در پیشگاه پرودگار می گذرانید و نمازهای طولانی می خواند به طوری که کمتر کسی از این بابت به پای او می رسیده است.

فضائل و مناقب جعفربن ابیطالب

او در عصر جاهلیت به داشتن چهار خصلت، متمایز بود. پرهیز از شراب خواری، دروغ، فحشاء، و بت پرستی. جعفر خطیبی توانا و مردی شجاع، سخاوتمند، بردبار و متواضع و شخصیتی نافع داشت و دارای عقل و درایت و هوش زیاد و اراده قوی بود. این سردار برجسته، آگاه به مسائل دینی و آشنا به فنون و اصول جنگ بود و از سابقین در اسلام بود. درباره فضایل او روایاتی از پیامبر نقل شده که جعفر در ردیف بهترین مردم و با پیامبر از یک طینت و سرشت و از نظر خلق و خوی شبیه ترین افراد به پیغمبر بوده است.

رسول خدا(ص) چه لقبی به جعفر داد؟

پیغمبر، او را از "ابوالمساکین" یعنی پدر بینوایان دادند، زیرا او بسیار به فقرا و مستمندان رسیدگی می کرد و اموالش را میان آنها تقسیم نمود. ارادت و علاقه اش به برادر خود، علی بن ابیطالب هم بسیار زیاد بود. او از پیامبر روایت نقل کرده و پسرش عبدالله، ابوموسی اشعری، عبدالله بن مسعود، عایشه، ام سلمه و دیگران هم از او نقل حدیث کرده اند.

وفات شخصی که به منزله عبا برای رسول خدا بود

بنا بر قول مشهور، او در هنگام شهادت ۴۱ سال داشت و در همان منطقه (موته) شهید شد و مزار او و سایر شهدای موته، در منطقه ای معروف به شهر مزار در اطراف موته (شهری در استان کرک اردن) قرار دارد. همانطور که گفته شد دو دست جعفر در رکاب رسول خدا از تن بریده شد اما پرچم اسلام را در دهان خود و بر روی سینه اش برافراشته نگاه داشت، همان رشادت و ایثاری که ابالفضل العباس(ع) در جوار امام حسین(ع) در صحرای کربلا داشتند و این درس را از عموی رشید خود یعنی حضرت جعفربن ابی طالب(ع) آموخته بودند. ظاهرا قبر آنها قبلا مخفی بود ولی امروزه شناخته شده و امروز زیارتگاه است. گفته می شود که "ظاهر بیترس اول" چهارمین سلطان مصر، مزار جعفر را تجدید بنا کرد و اوقاف بسیاری به آن اختصاص داد.

توهين به پيامبران الهی در بازی موبايل‌های اندرويد

يكی از سازندگان بازی‌های ويژه موبايل‌های اندرويدی به تازگی نرم‌افزاری منتشر كرده كه در آن، به وضوح به ساحت مقدس پيامبر اسلام(صلی الله علیه واله) و حضرت عيسی(علیه السلام) توهين شده است.

قرار گرفتن بازی جديدی با نام «Angry Prophets»(پيامبران خشمگين) در فهرست بازی‌های «گوگل پلی» ويژه گوشی‌های تلفن همراه با سيستم عامل «اندرويد» خشم كاربران مسلمان و مسيحی را برانگيخته است.در اين بازی كه سازنده، از آن به عنوان «جنگ مقدس» ياد كرده است، چهره‌های مبارك حضرت محمد(صلی الله علیه واله) و حضرت عيسی(علیه السلام) در حالی نمايش داده می‌شوند كه با «شياطين جهنم» در حال مبارزه هستند.درحالی كه بر اساس قوانين فروشگاه اينترنتی گوگل، قرار دادن نرم‌افزار‌های موهن به مقدسات در اين فروشگاه مجازی ممنوع است، ولی با آن وجود، پس از يك‌ماه، اين بازی هنوز هم از «گوگل پلی» حذف نشده است.

سازنده اين بازی موهن در پاسخ به انتقادات كاربران و درخواست آن‌ها برای حذف اين بازی، عنوان كرده است: در كار هنری(!) سانسور وجود ندارد. اين نرم‌ا‌فزار مصداق بارز آزادی هنری است. كسانی كه فكر می‌كنند اين بازی توهين به مقدسات آنان است، می‌توانند آن را دانلود نكنند!يادآور می‌شود، بازی «Angry Prophets» به تقليد از بازی معروف «Angry Birds»(پرندگان خشمگين) ساخته شده است در اين بازی نيز به دليل اينكه طی مرحله‌ای كاربر بايد مساجد را خراب كند، توهين آشكار به مقدسات اسلامی قابل مشاهده است.

موفقیت

8 تله رفتاری که مدیران را نابود می کند!

بزرگترین خودروسازان جهان در سال 2013

سودآورترین محصولات آمریکایی

بنفشه صدیق، مدیرعامل زن موفق

ماهرخ فلاحی، از معلمی تا تاسیس گاوداری

چطور یک هتلدار موفق و پولدار شویم؟

فاطمه مقیمی، بانوی میلیاردر ایران زمین

از بی خانمانی تا میلیونری در کمتر از دو سال

همیشه بازنده بودن هم مزایایی دارد!

خوشنام ترین برندهای دنیا

مدیرهایی با حقوق های میلیون دلاری!

میلیونرهای بازنشسته چگونه زندگی می‎کنند؟

8 تله رفتاری که مدیران را نابود می کند!

اگر شما يك كارآفرين يا مدير هستيد حتما موافقيد كه بهبود سبك رهبري، ايجاد اطمينان در كاركنان و تشويق آنها به كار خستگي‌ناپذير مقدار زيادي از زمان شما را به خود مشغول مي‌كند.

اگر شما يك كارآفرين يا مدير هستيد حتما موافقيد كه بهبود سبك رهبري، ايجاد اطمينان در كاركنان و تشويق آنها به كار خستگي‌ناپذير مقدار زيادي از زمان شما را به خود مشغول مي‌كند. حقيقت اين است كه راه‌هاي بي‌شماري نيز وجود دارد كه مي‌توان با استفاده از آنها مشكلات موجود در محيط كار را بهبود بخشيد و به اهدافي كه در بالا ذكر آنها رفت رسيد.

اما در اين ميان نكته‌اي وجود دارد: اطلاعات كمي وجود دارد كه به راحتي در دسترس باشند و مديران را از تله‌هايي كه ممكن است در مسير خود در آنها گرفتار شوند آگاه كند. البته شايد شما از آن دسته مديراني باشيد كه فكر مي‌كنيد هركاري انجام مي‌دهيد درست است و كسي حق ندارد درمورد نوع و سبك مديريت و رهبري شما نظري بدهد. اگر چنين مديري هستيد از خير خواندن اين مطلب بگذريد و همچنان در قلمروي محدودتان به مديريت استبدادي‌تان ادامه دهيد.

چراكه احتمالا فكر مي‌كنيد سيستم مديريت شما هيچ اشكالي ندارد و به هيچ راهنمايي‌اي هم نياز نداريد. اما اگر درمورد بعضي رفتارهايتان و تاثير آنها بر كارمندان تحت‌نظرتان ترديد داريد، به خواندن اين مطلب ادامه دهيد. «جاش لينكنر» نويسنده «فوربس» در اين مطلب هشت تله‌ رفتاري‌ را برمي‌شمرد كه مي‌تواند چهره مديريت شما را مخدوش كند.

سلب اعتماد

سلب اعتماد تركيب آشنايي است اما تعريف آن در اين مورد خاص متفاوت است. در واقع سلب اعتماد ربطي به دروغ‌هاي ساده‌اي كه هركدام از ما ممكن است در طول يك روز به زبان بياوريم ندارد. واضح و آشكار است كه به‌دست آوردن اعتماد اعضاي يك گروه اهميتي اساسي در يك گروه كاري و محل كار دارد. اما آنچه نبايد از ياد برد اين است كه اگرچه اعتماد كارمندان به سختي به‌ دست مي‌آيد، به آساني هم مي‌تواند از دست برود.

بايد بدانيد اگر به آنچه مي‌گوييد عمل نكنيد شما اعتماد همكاران‌تان را از دست مي‌دهيد. اصلي‌ترين راهي كه مي‌توانيد براي حفظ اعتماد كارمندان به‌كار گيريد اين است كه تا جايي‌كه مي‌توانيد وعده‌اي ندهيد ـ چه كوچك، چه بزرگ‌ ـ كه نتوانيد به آن عمل كنيد.

خدمتگزار نه‌، خودخواه باشيد!

هدف شما به عنوان مدير اين است كه تيم كاري خود را ارتقا دهيد و پيروزي تك تك همكارانتان را جشن بگيريد، نه اينكه تنها موفقيت‌هاي خودتان را در بوق و كرنا كرده و از آنها تقدير كنيد. نيازهاي كارمندانتان را قبل از نيازهاي خودتان قرار دهيد و همه قدرت‌تان را به‌كار بگيريد تا به آنها كمك كنيد. وقتي شما چنين كنيد كارمندان‌تان نيز مي‌توانند به خودشان كمك كنند و از توانايي‌هايشان در محل كار بيشتر استفاده كنند. اگر تمام توان خود را به‌كار ببريد كه تنها از خودتان تعريف و تمجيد كنيد و نه اينكه موفقيت‌هاي گروهي‌تان را ثبت كنيد، به شدت و البته به سرعت تبديل به مدير منفور خواهيد شد. در‌واقع براي اينكه مديري منفور باشيد كافي است خودخواهي‌تان را به رخ همكاران بكشيد!

عدم تمركز بر وظايف و اولويت‌ها

ماموريتي كه برعهده همكاران‌تان مي‌گذاريد بايد سرراست، واضح و كاملا قابل فهم باشد تا اعضاي گروه‌تان بتوانند به راحتي آن را درك كرده، انجام داده و به پايان برسانند. اگر اهداف شما در انجام ماموريتي مشخص نباشد و راهي روشن براي تكميل آن پيش پاي همكاران خود ترسيم نكنيد، چطور انتظار داريد هريك از كساني كه در انجام آن ماموريت دخيل هستند نتيجه دلخواه و مطلوب شما را ارائه دهند؟ درواقع شما به عنوان مدير بايد طرح و برنامه مدوني براي اين هفته، اين ماه، اين فصل و امسال در اختيار همكاران‌تان قرار دهيد. در طرح پيشنهادي خود نيز بايد به دقت اهداف اصلي و كليدي و اهداف فرعي و جانبي هر فردي كه بخشي از مسئوليت را برعهده گرفته مشخص شود. با چنين اتفاقي شما مي‌توانيد انتظار نتيجه مطلوب را داشته باشيد.

غيردوستانه رفتار كنيد!

اگر شما مديري هستيد كه چندان در دسترس نيست يا برخوردهايش آنچنان دوستانه نيست يا همكاران‌تان براي يك ديدار كوتاه مجبور هستند از موانع متعددي عبور كنند تا بتوانند شما را ببينند، مطمئن باشيد جز تاثيري ناخوشايند بر ذهن و روان آنها چيزي نصيب‌تان نمي‌شود. نكته‌اي كه در اين ميان بايد به آن توجه كرد اين است كه پاك كردن تاثيرات بد در محيطي به كوچكي محل كار بسيار عمل سخت و طاقت‌فرسايي است.

اما وقتي شما مديري هستيد كه دوستانه رفتار مي‌كنيد بي‌آنكه مراتب اداري فراموش شود و به اصطلاح «كاربرپسند» هستيد، به‌طور مداوم خواهيد توانست همكاران‌تان را غافلگير كرده و تحت‌تاثير قرار دهيد و نتيجه‌اي كه عايدتان مي‌شود اين است كه تصويري مثبت و نه جزمي و منفي در ذهن آنها از خود باقي مي‌گذاريد.

توقع تخيلي نه واقع‌بينانه!

آنچه براي شما به عنوان يك مدير بايد اهميت اساسي داشته باشد وجود چشم‌اندازي كاملا روشن است. درواقع شما بايد يك هدف نهايي داشته و به شدت به اين هدف نهايي اعتقاد و باور داشته باشيد. با اين حال نبايد از ياد ببريد كه براي رسيدن به چشم‌انداز موردنظرتان به ابزارهاي موردنياز و ضروري هم نياز داريد.

آنچه بايد مدنظر داشته باشيد اين است كه از تيمي كه تحت مديريت شما انجام وظيفه مي‌كنند به اندازه توان و ابزاري كه در اختيار آنها قرار داده‌ايد توقع داشته باشيد. شما نبايد از كارمندان‌تان بخواهيد نتيجه عالي در اختيار شما قرار دهند، وقتي حداقل نيازهاي موردنياز يك پروژه را در اختيار آنها قرار داده‌ايد. در‌واقع توقع شما بايد براساس واقع‌بيني باشد نه تخيل.

فقدان شور و شوق و خلاقيت

اگر از اعضاي تيم خود انتظار داريد به بهترين وجه از پس مسئوليت‌هاي محول شده بربيايند، بايد در نقش يك چراغ دريايي ظاهر شويد كه با شور و شوق همه زواياي تاريك كار را به آنها نشان مي‌دهيد. اين عمل باعث مي‌شود همه گرد شما جمع شوند و شما به‌صورت واقعي در مركز مسئوليت‌ها جاي بگيريد. اگر مي‌خواهيد همكاران‌تان كوره‌راه‌هاي تجربه شده را رها كنند چرا خودتان مسيري را رنگ‌آميزي مي‌كنيد و آنها را ملزم به حركت در آن مسير مي‌كنيد؟

به‌جاي اينكه آنها را براي خلاقيت‌هايشان ملامت كنيد دستشان را باز بگذاريد تا علاوه بر بروز خلاقيت‌هاي ذهني‌شان، شور و شوق كاركردن در محيط كار نيز در آنها نميرد. مطمئن باشيد باوجود چندين كارمند خلاق و پرشور شما نيز با علاقه بيشتري صندلي رياست‌تان را خواهيد چرخاند!

قمار‌كردن

شما به عنوان يك مدير بايد همچون يك شطرنج‌باز عمل كنيد: حواستان به همه مهره‌ها باشد، همزمان به چندين حركت فكر كنيد كه مي‌تواند روند حركت شما براي رسيدن به پيروزي را بهبود ببخشد، حركت اضافي و بي‌مورد نداشته باشيد، با حركت‌هاي نادرست مهره‌هاي خود را در خطر نيندازيد و... به همكاران‌تان كمك كنيد تا كاملا با استراتژي حركتي شما آشنا شوند.

اهداف را براي آنها تشريح كنيد و از آنها فقط عمل كوركورانه و بي‌قيد و شرط به دستورات را طلب نكنيد. همانطور كه اعضاي گروه را به جلو مي‌رانيد خودتان نيز پابه‌پاي آنها رو به جلو حركت كنيد، در غير اين صورت شما يكي يكي مهره‌هايتان را از دست داده و سرانجام نشسته روي صندلي چرخدارتان مات خواهيد شد!

بزرگترین خودروسازان جهان در سال 2013

فولکس واگن در صدر لیست بزرگترین خودروسازان جهان در سال 2013 قرار دارد. تویوتا موتور ژاپن با ارزش ترین آنها است.

گروه فولکس واگن

کشور: آلمان

گروه فولکس واگن آلمان در سال 2012، 9.3 میلیون خودرو فروخت و این رقم 12.2 درصد بیشتر از سال قبل بود. برندهای آن شامل آئودی، لامبورگینی، بنتلی، بوگاتی، دوکاتی و اسکانیا می شوند.

تویوتا موتور

کشور: ژاپن

این کمپانی که در سال 1937 تأسیس شد، اولین خودروی خود را سه سال بعد تولید کرد. در جولای 2012، این کمپانی خودروی 200 میلیونم خود را ساخت. در سال 2012، رکورد فروش جهانی را با فروش 9.75 میلیون واحد شکست.

دایملر

کشور: آلمان

این کمپانی که بخاطر برند مرسدس-بنز اش معروف است، کامیون، خودروهای تبلیغاتی، اتوبوس و موتورهایی برای خودروهای فرمول 1 هم تولید می کند. این کمپانی منابع قابل توجهی را در چین سرمایه گذاری نموده است، زیرا در این کشور توجه به بازار اتومبیل های تجملی و لوکس بیشتر شده است.

فورد موتور

کشور: ایالات متحده

خودروی فورد فوکوس پرفروش ترین خودروی دنیا در سال 2012 بود و رکورد تویوتا کورولا را شکست. این کمپانی در سال 2012، 5.6 میلیون خودرو تولید کرد.

گروه بی.ام.دبلیو

کشور: آلمان

کمپانی BMW آلمان در سال 2012، پرفروش ترین برند اتومبیل لوکس در دنیا بود که 1.84 میلیون خودرو در کل دنیا فروخت. برند مینی، رولز رویس و چند موتورسیکلت هم متعلق به آن هستند.

جنرال موتورز

کشور: ایالات متحده

یکی از سه خودروساز بزرگ دیترویت، جنرال موتورز است که در شش قاره خودروها و کامیون هایی می فروشد. شورلت پرفروش ترین برند این کمپانی است.

نیسان موتور

کشور: ژاپن

کارلوس گوسن، سومین مدیر اجرائی غیرژاپنی این خودروساز ژاپنی است و پیش بینی پیشرفت نیسان بعد از بدهی سال 1999 آن را کرده بود. در سال مالی منتهی به مارس 2012، این کمپانی بیشترین سود خود از سال 2008 به بعد را داشت.

هوندا موتور

کشور: ژاپن

هوندا موتورز سال گذشته 3.8 میلیون خودرو و 15.4 میلیون موتورسیکلت فروخته است. این کمپانی تجهیزات برقی (چمن زن، موتورهای برون تنه)، روبات، هواپیما، پانل های خورشیدی و لوکوموتیو هم تولید می کند.

هیوندای موتور

کشور: کره جنوبی

در سال 2012 فروش این کمپانی بیش از 17 درصد افزایش داشت که دلیل این افزایش، عملکرد قوی خودروهای کوچک آن، یعنی الانترا و ولوستر است.

سایک موتور

کشور: چین

این خودروساز دولتی در سال 2012 4.5 میلیون خودرو فروخت. این کمپانی روابطی طولانی مدت با گروه فولکس واگن و جنرال موتورز داشته است.

سودآورترین محصولات آمریکایی

مطلب پیش رو رتبه بندی شرکت های آمریکایی براساس میزان سوددهی محصولات آنها است که وب سایت وال استریت منتشر کرده است.

اصولا شرکت های بزرگ و مشهور فقط روی یکی از محصولات اصلی خود مانور می دهند و بیشترین سود هم از همان محصول عایدشان می شود. به طور مثال، باید به محصولاتی همچون آی‌فون، کوکاکولا یا مارلبورو اشاره کرد که جزو سودآورترین محصولات آمریکایی هستند.

سودآوری آنها نیز دلایل مختلفی دارد. از جمله باید به سرآمد بودن آنها در حوزه خودشان اشاره کرد که خیلی راحت همه رقبای خود را پشت سر گذاشته و در صدر نشسته اند. همچنین باید گفت تولید انبوهی نیز دارند که دلیل سودآوری آنها است. این کمپانی ها عموما سعی می کنند با کمترین هزینه بهترین محصولات را بسازند و با بالاترین قیمت ممکن به مشتری ها بفروشند. به طور مثال، طبق آخرین آمار، اپل حدود 37.4 میلیون آی‌فون را در سه ماهه گذشته فروخته است. کمتر تولیدکننده اسمار‌ت‌فونی می تواند به این رقم فروش دست پیدا کند.

از دیگر عناصری که در سوددهی بالای این محصولات نقش دارد، مدیریت عالی شرکت ها است. این گونه شرکت ها زمان و هزینه بسیاری را برای مطالعه و تحقیق صرف می کنند.

مطلب پیش رو رتبه بندی شرکت های آمریکایی براساس میزان سوددهی محصولات آنها است که وب سایت وال استریت منتشر کرده است.

1. آی‌فون

• سود عملکرد: 40 درصد

•درآمد: 80.5 میلیارد دلار آمریکا

•سهم بازار: 20.9 درصد

•حوزه فعالیت: سخت افزار کامپیوتر

آی‌فون موفق ترین محصول شرکت اپل است. از سود 156.5 میلیارد دلاری سال 2012 این کمپانی حدود 80.5 میلیارد دلار فقط از فروش آی‌فون بوده است. اپل در سال گذشته بیش از 125 میلیون دستگاه از این گوشی هوشمند فروخت که نسبت به فروش سال 2011 میلادی حدود 73 درصد رشد داشته است. در مقابل، اپل 58.3 میلیون آی‌پد در آن سال فروخت که فقط 32.4 میلیارد دلار برایش سود به همراه داشته است.

هر آی‌فون بسیار بیشتر از آی‌پد که دومین محصول پرفروش اپل است برای این کمپانی سود داشته است. بر اساس آمار موجود، سود خالص اپل از فروش آی‌فون از آوریل 2010 تا آوریل 2012 میلادی بین 49 تا 58 درصد بوده است. با این حساب باید گفت هر دستگاه حدود 425 دلار برای اپل سود داشته است و اختلاف سود حدود 40 درصد است که از سود کلی کمپانی که 35.3 درصد است نیز بیشتر می باشد.

--------------------------------------------------------------------------------

2.مارلبورو

•سود عملکرد: 30 درصد

•درآمد: 19.0 میلیارد دلار آمریکا

• سهم بازار: 42.6 درصد

• حوزه فعالیت: تنباکو

سیگارهای مالبورو توسط موسسه گروه آلتریا در آمریکا و فیلیپ موریس در خارج از آمریکا توزیع و فروخته می شوند. هر دو این شرکت ها بسیار سودآور هستند. میزان فروش سیگارهای آلتریا مجموعا 22.8 میلیارد دلار آمریکا در سال گذشته بوده که 90 درصد درآمد کلی شرکت است و حدود 85 درصد از این سیگارها مارلبورو است.

دخانیات آلتریا سود عملکرد 28 درصدی دارند. مارلبورو یکی از پرفروش ترین و قوی ترین برندهای این موسسه به شمار می رود و قیمت تولید آن بسیار پایین تر از قیمت های تخفیف خورده این سیگارها است. بر اساس آمار BrandZ، مارلبورو هفتمین برند ارزشمند دنیا است.

--------------------------------------------------------------------------------

3. مانستر

• سود عملکرد: 26.7 درصد

• رآمد: 1.9 میلیارد دلار آمریکا

• سهم بازار: 37.2 درصد

• حوزه فعالیت: نوشیدنی غیر الکلی

موسسه نوشیدنی های مانستر (Monster)، در سال 2012 میلادی به طور ناخالص حدود 2.1 میلیارد دلار آمریکا درآمد و سود عملکرد 551 میلیون دلاری داشته است. بر اساس آمار، نوشیدنی های انرژی زا و غیر الکلی مانستر در طول 52 هفته که در ماه فوریه به پایان رسید، حدود 37.2 درصد از سهم بازار را به خود اختصاص داده بود و پس از Red Bull قرار گرفت. در آن زمان، شرکت حدود 1.2 میلیارد قوطی از نوشیدنی های خود را فروخت که 776 میلیون قوطی از آنها مانستر اصلی بود. نوشیدنی های مارک مانستر حدود 92.3 درصد درآمد کلی شرکت را تشکیل می دهند و 26.7 درصد از سود عملکرد این شرکت را نوشیدنی های انرژی زا به خود اختصاص داده اند.

--------------------------------------------------------------------------------

4.کوکاکولا

• سود عملکرد: 25 درصد

• درآمد: 14.3 میلیارد دلار آمریکا

• سهم بازار: 41.9 درصد

• حوزه فعالیت: نوشیدنی غیر الکلی

کوکاکولا و کوکای رژیمی دو نوشیدنی برتر جهان در سال 2011 میلادی بودند. در حال حاضر، کوک رژیمی نوشابه های پپسی را نیز پشت سر گذاشته و در مقام دومین نوشیدنی محبوب آمریکا نشسته است. برند کوکاکولا نیز در سال 2012 میلادی حدود 48 درصد از فروش کوکاکولا را به خود اختصاص داده بود. حدود 30 درصد از درآمد ناخالص این کمپانی برای فروش نوشابه های کوکاکولا است. خود این شرکت درآمد سال 2012 خود را 48 میلیارد دلار و سود عملکرد خودش را 22.4 درصد اعلام کرد. بر اساس آمار BrandZ، کوکاکولا ششمین برند ارزشمند دنیا است.

--------------------------------------------------------------------------------

5. Enfamil

• سود عملکرد: 24 درصد

•درآمد: 2.3 میلیارد دلار آمریکا

•سهم بازار: 15.1 درصد

•حوزه فعالیت: غذا و گوشت های بسته بندی شده

شرکت تغذیه مید جانسون به طور عمده خوراک نوزاد و محصولات غذایی کودک تولید می کند. حدود 59 درصد از درآمد سال 2012 این کمپانی برای فروش خوراک نوزاد بود. خوراک نوزاد شرکت Mead بیشتر با برند Enfamil هستند که در آمریکا فروش بسیار بالایی دارد. این مارک انواع مختلف برای کودکان با مشکلات، نیازهای تغذیه ای و حساسیت غذایی دارد. در اواسط سال 2012 میلادی، Mead Johnson دومین برند تولیدکننده غذای کودک در جهان بود که حدود 15.1 درصد از سهم بازار را به خود اختصاص داده بود. در سال 2012 این محصول در بازار چین پرچمدار غذاهای کودک شد. سود عملکرد شرکت در سال گذشته 22.3 درصد بود.

--------------------------------------------------------------------------------

6. Folgers

• سود عملکرد: 23.6 درصد

• درآمد: 2.3 میلیارد دلار آمریکا

• سهم بازار: 11.8 درصد (آمریکا)

• حوزه فعالیت: غذا و گوشت های بسته بندی شده

Folgers تحت مالکیت کمپانی جی.ام.اسماکر است که گفتهمی شود در سال 2012 حدود 5.5 میلیارد دلار آمریکا فروش داشته است. حدود 2.3 میلیارد دلار از این فروش برای قهوه بوده است. قهوه های برند فلاگر یکی از پرفروش ترین برندهای آمریکا است که سود عملکرد 23.6 درصدی دارد. البته نسبت به سال های 2011 و 2010 کاهش سود داشته است.

--------------------------------------------------------------------------------

7.گارمین ناوی

•سود عملکرد: 15 درصد

• درآمد: 1.2 میلیارد دلار آمریکا

• سهم بازار: بیش از 50 درصد

• حوزه فعالیت: الکترونیک

گارمین یک شرکت مسیریابی است که بر اساس فناوری جی‌پی‌اس کار می کند. بهترین و پرسودترین بخش این کمپانی را بخش موبایل و اتومبیل تشکیل می دهند که جی‌پی‌اس‌های گارمین تولید می کند. حدود 55 درصد از درآمد این شرکت در سال 2012 فقط از طریق بخش جی‌پی‌اس و حدود 1.5 میلیارد دلار بوده است. گارمین 5 بخش مجزا دارد و 4 بخش دیگر حدود 15 درصد فروش داشته اند.

بنفشه صدیق، مدیرعامل زن موفق

در سال های اخیر راه انداختن یک کسب و کار آبرومند و پرسود دیگر چندان کار آسان و ساده ای نیست چه برسد به اینکه بخواهی مدیرعامل یک کارخانه بشوی و صدها کارگر و کارمند را مدیریت کنی. مدیریتی که به قول قدیمی ها «جَنم» می خواهد و به قول هم نسل های ما «تیز و بُزی». اما برای «بنفشه صدیق» راه انداختن یک کسب و کار آبرومند و پرسود چندان هم کار سختی نبوده.

او با تاسیس یک تولیدی کوچک تا راه انداختن یک کارخانه عریض و طویل، توانسته رویاهای کودکی اش را جامه عمل بپوشاند و شاید مصداقی شده برای ضرب المثل «کار هر مرد نیست خرمن کوفتن / گاو نر می خواهد و مرد کهن»؛ البته با این تفاوت که او زن است و شاید حتی برای پا گرفتن کارخانه اش خرمن های زیادی کوفته باشد!

«بنفشه صدیق» موسس و مدیر شرکت تولیدی صنعتی شیگال است. او علاوه بر مدیریت این شرکت تولیدی، مدیر عامل انجمن ملی زنان کارآفرین است و سابقه های دیگری همچون رئیس هیات مدیره بنیاد خیریه مرسل، عضو هیات مدیره موسسه توانمندی های زنان آسیا، عضو انجمن سازندگان قطعات خودرو، عضو انجمن تحقیق و توسعه صنایع ایران و عضو انجمن مدیران صنایع ساوه را هم در کارنامه خودش دارد.

آنطور که خودش می گوید در کودکی اش رویای واعظ شدن داشته و پس از اینکه به عنوان شاگرد نمونه به مجلس شورای اسلامی می رود، علاقه مند می شود که رئیس مجلس شود. او پس از کسب تجربه به عنوان مسئول بخش آی تی در شرکت پدرش، مدیریت تضمین کیفیت در یک کارخانه را به عهده گرفت و پس از آن بود که شرکت تولیدی خودش را تاسیس کرد.

بعد از راه انداختن این شرکت تولیدی بود که موفقیت هایش یکی بعد از دیگری سر رسیدند و او را یکی از زنان موفق کارآفرین کردند. یکی از انگیزه های او برای کارآفرین شدن این بود که اثبات کند جنسیت در کار تاثیری ندارد و پیامش به زنان این بوده که خود را از دیدگاه های جنسیتی دور کنند. بنفشه صدیق مشکلات و موانع را جزو لاینفک ذات کسب و کار می داند که با درایت، تفکر و توکل قابل حلند.

مقاومت کردم، پیروز شدم

آنطور که خود «صدیق» می گوید مدیر کارخانه ای که او به عنوان مدیر تضمین کیفیت در آن کار می کرده، مخالف حضور زنان در عرصه صنعت بوده است. همین قضیه انگیزه ای شده تا او شرکت تولیدی صنعتی شیگال را در سال 1370 در ساوه تاسیس کند. او اکنون برای 70 نفر ایجاد شغل کرده است و پیامش به زنان این است که دیدگاه های جنسیتی را از خودشان دور کنند.

آنطور که خودش می گوید بعد از دیپلم و در حین تحصیل در دانشگاه در شرکت پدرش مسئول بخش IT (نرم افزار و سخت افزار) شده و بعد از آن بوده که فکر اولیه تاسیس شرکتی مستقل به فکرش رسیده است. بعد از آن در شرکت تولیدی قطعات خودرو مدیر تضمین کیفیت شده و انگیزه اصلی کارآفرین شدنش همان مدیر کارخانه ای بوده که مخالف حضور زن در عرصه صنعت بوده است.

همین باعث شده که تصمیم بگیرد توانمندی هایش را به اثبات برساند و با استفاده از تسهیلات بانکی و منابع موجود این شرکت را فعال کند. خودش الگوی کارش را پدرش معرفی می کند که اولین تولیدکننده شیر اجاق گاز در داخل کشور بوده است. او درباره پدرش می گوید: «از زمان کودکی در روزهای جمعه پدرم ما را به کارخانه می برد. همین باعث علاقه مندی من به کارهای فنی و تولید شد ودر آ« روزها در کنار پدرم با ادبیات کسب و کار و صنعت آشنا شدم.»

زمینه کاری بنفشه صدیق تولید دنده برنجی انواع گیربکس خودرو، شیر بخاری اتوبوس و خاور، قطعات اتصالی ترمز و در حال حاضر در حال اجرای قرارداد انتقال تکنولوژی برای تولید شیر مخزن از کشور آلمان است. مشتریان محصولات کارخانه اش هم ایران خودرو، ایران خودرو دیزل و سایپا هستند.

--------------------------------------------------------------------------------

جایزه از دست وزیر صنعت

دهمین جشنواره تولید ملی – افتخار ملی به همت خانه صنعت، معدن و تجارت ایران با مشارکت و همکاری وزارت تعاون و همچنین وزارت کار و رفاه اجتماعی و با حضور مقامات و مسئولین عالی رتبه نظام، دانشگاهیان، اصحاب رسانه، مدیران و صاحبان صنعت در پارسال در محل سالن اجلاس سران کنفرانس اسلامی برگزار شد. هدف از برگزاری این جشنواره بررسی مسائل و مشکلات پیش روی صنایع و معادن و ارائه راهکارهای کارشناسانه به همراه معرفی و تجلیل از واحدهای کارآمد صنعت، معدن و تجارت به عنوان محور تولید ملی بود. یکی از کسانی که در آن جشنواره از دست وزیر صنعت و معدن تندیس دریافت کرد، بنفشه صدیق برای مدیریت شرکت شیر گاز لاله بود.

--------------------------------------------------------------------------------

از کارم لذت می برم

او درباره کارش می گوید: «من کلا به کارم عشق دارم. بخش تولید و نظارت بر امور اجرایی که نیاز به تفکر و تعمق دارد و همچنین اصلاح فرآیندهای مختلف لذتبخش تر است. تا به حال در کارم شکست نخورده ام اما چالش های زیادی داشته ام که اصولا جزئی از زندگی و کار هستند. در این مواقع سعی می کنم با صبر و تفکر راه حل را پیدا کنم و معتقدم همین چالش ها هستند که دانسته های مان را محک می زنند. همین افت و خیزهای زندگیم بوده که همیشه بخواهم در ایران بمانم و به وطنم افتخار کنم. سرزمینی سرشار از منابع انسانی و زیرزمینی و نعمت های خداوندی که باید در استفاده بهینه از آنها به یکدیگر کمک کنیم و شکرگزار باشیم.»

او اعتماد به نفس، پشتکار، توکل به خدا، عشق به کار، انگیزه داشتن و کنجکاوی، ریسک پذیری و ریزبینی را از مهمترین دلایل موفقیتش می داند. به گفته او مشکلات جزو لاینفک ذات زندگی و کسب و کار هستند که بادرایت، تفکر و توکل قابل حلند. پدر بنفشه صدیق بنیاد خیریه مرسل را جهت تامین مخارج تحصیل کودکان بی بضاعت تاسیس کرده و دخترش را به عنوان رئیس هیات مدیره آنجا انتخاب کرده است.

--------------------------------------------------------------------------------

توانمندی های خود را بشناسید

بنفشه صدیق به عنوان یک زن کارآفرین که موفقیت های زیادی را پشت سر گذاشته است به زنان توصیه می کند: «توانمندی های خود را بشناسید و دیدگاه های جنسیتی را از خود دور کنید. با پشتکار و همت به آنچه علاقه مندید دست خواهید یافت. از فرصت های زمانی زیادی که در اثر ماشینی شدن زندگی در عصر ما ایجاد شده، در عرصه کارآفرینی استفاده کنید تا اوقات فراغت بلااستفاده نگردند.»

ماهرخ فلاحی، از معلمی تا تاسیس گاوداری

«ماهرخ فلاحی» زن 70ساله ای است که در سن 38 سالگی به فکر تاسیس یک دامداری صنعتی می افتد و لقب اولین زن گاودار صنعتی ایران را به خود اختصاص می دهد

«ماهرخ فلاحی» زن 70ساله ای است که در سن 38 سالگی به فکر تاسیس یک دامداری صنعتی می افتد و لقب اولین زن گاودار صنعتی ایران را به خود اختصاص می دهد

از آرزوی معلم شدن تا مدیریت یک گاوداری. این یک خط کافی است تا مسیر زندگی زنی را به تصویر بکشد که لقب اولین زن گاودار صنعتی ایران را به خود اختصاص داده است. زنی 70 ساله به نام «ماهرخ فلاحی». او سال ها معلم بوده و در آستانه بازنشستگی اش به فکر تاسیس یک گاوداری می افتد تا خاطرات کودکی اش به همراه گوسفندهای پدربزرگش را دوباره زنده کند.

«فلاحی» فارغ التحصیل کارشناسی ارشد علوم تربیتی و زبان است و سال ها در این رشته ها تدریس کرده است. در همان سال های تدریسش به عنوان یکی از دبیران برتر زبان برگزیده عازم کشورهای آمریکا و اسپانیا شد تا دوره خاص آموزش نابینایان با خط بریل را بیاموزد. بعد از گذراندن این دوره های آموزشی بود که به همراه همکارانش خط بریل را به صورت لاتین آموختند و برای نخستین بار در ایران بر الفبای فارسی پیاده کردند.

اما داستان راه انداختن گاوداری از سوی او برمی گردد به سال 1354. او در این سال که 38 سال داشته، به فکر تاسیس یک موسسه دامپروری می افتد. در آن سال 20 سال سابقه تدریس در آموزش و پرورش داشته و هیچ سررشته ای از دامپروری صنعتی نداشته است.

در همان سال ها بوده که خانه بزرگش در تهران را می فروشد و یک آپارتمان کوچک می خرد و با بقیه پول فروش خانه یک دامداری با هفت گوساله در محمدشهر کرج احداث می کند. «فلاحی» در مدت کوتاهی که فرصت داشته تا گوساله هایش رشد و سپس تولید مثل کنند در بسیاری از سمینارهای خارجی و داخلی گاوداری صنعتی و تمام دوره های آموزشی دانشگاه ها شرکت کرد.

همین فعالیت هایش باعث شد تا در این حوزه سری میان سرها بلند کند و با اعتماد به نفس بیشتر در مسیر دامپروری صنعتی قدم بردارد. در سال های نخست کار، برای زایمان گاوهایش از دامپزشک استفاده می کرد اما خیلی زود این کار و سایر مراقبت های بهداشتی از دام ها را آموخت و بعد از آموختن این اصول فقط برای سزارین از دامپزشک استفاده کرد. حرفه ماهرخ به سرعت گسترش یافت. بعد از یک سال هفت گوساله به 14 تا و سال بعدش به 28 عدد تبدیل شد.

دامداری صنعتی سال هاست که در دنیا و همچنین ایران رونق دارد اما در طی همه این سال ها گردانندگان این دامداری ها مرد بوده اند و اختصاص دادن اولین زن گاودار صنعتی برای «ماهرخ فلاحی» افتخار بزرگی است. آنطور که خودش م یگوید دست هایش در راه تاسیس و رونق دادن این دامداری شکل و شمایل مردانه پیدا کرده است و به قول خودش «به دست هایم خیلی فشار می آید» اما او گاوهایش را آنقدر دوست دارد که حتی در مسافرت ها بیش از همه حتی اعضای خانواده نگرانشان می شود.

حرفه او با سرعت رو به پیشرفت می گذارد و خیلی زود و به صورت تصاعدی تعداد گاوهایش افزایش پیدا می کند. بنابراین تصمیم به اصلاح نپاد گرفته و اسپرم های منجمد وارداتی را خریداری و به گاوها تلقیح می کند.

در نتیجه گاوی که در سال نخست بین 18 تا 20 کیلو شیر می داد بعد از آن با اصلاح نژاد 65 کیلو شیر داد اما او به این مرحله از کار هم بسنده نکرد و وقتی متوجه شد اصلاح نژاد هم به انتهایش نزدیک شده کار انتقال جنین را آغاز کرد: «همه مراحل کار از جمله هورمون تراپی را خودمانجام می دهم. هنگام سیکل ماهانه گاو آنها را هورمن تراپی کرده که در نتیجه آن، یک گاو، به جای یک تخمک 30 تخمک آزاد می کند و در نتیجه 30 قلو می زاید.» این نوآوری ها دلایل اصلی موفقیت این زن دامدار کارآفرین محسوب می شود. گوساله های نر او اکنون با قیمت بسیار مناسب توسط مرکز اصلاح نژاد خریداری و لطمه اقتصادی حاصل از خرید ارزان شیرش را جبران می کنند اما ماهرخ مشکلات آغاز کار را به هیچ عنوان فراموش نمی کند. سالی که سل گاوی شیوع یافت و همه گوساله هایش را نابود کرد اما او از پای ننشست شاید به همین خاطر است که هر دانشجویی که برای کارآ»وزی به او مراجعه می کند جواب رد نمی شنود: «کارآموزی در دامداری ها خیلی دشوار است چون بیشتر دامداران سرمایه دارانی هستند که دامداری شان را در اختیار کارگرشان قرار داده اند. کارگرانی که خود نیز از اصول علمی کار بی خبرند. بنابراین هیچ وقت از آموزش علاقه مندان به این حرفه خودداری نکرده و آنها را با دل و جان در دامداری ام می پذیرم.»

اما او از جمله دامدارانی است که محل زندگی و کارش جدا از هم نیست. خانه او به شکل برجی بلند درست میان دامداری اش واقع شده. به قول خودش خانه کاملا شبیه برج دیده بانی. او با دوربین شکاری اش در طول شبانه روز دایما دامداری اش را کنترل می کند. خودش درباره انتقال خانه به دمداری اش با لبخندی بر لب می گوید: «رفت و آمد بین تهران و کرج برایم مشکل بود اما دلیل اصلی انتقال نظارت مستقیم بر دامداری بود چون کار با موجود زنده نیازمند مسئولیت پذیری زیاد است. آن زمان که در تهران زندگی می کردم ناگهان خبر می رسید که گاوم زایمان دارد و تا خودم را به بالای سرش برسانم بلایی سر گاو آمده بود؛ با اینکه تنها نیستم و هفت، هشت کارگر دارم اما هدایت کارها به عهده من است.»

او هرگز از کارش خسته و دلزده نشده است: «گاهی خودم را با همسن و سال هایم مقایسه می کنم، خوشبختانه به علت تحرک زیادم هنوز از همه آنها سالم تر و قوی ترم.»

همه علیه تبعیض ها

به گفته «ماهرخ فلاحی» اگر زنان توانمندیشان را نشان دهند می توانند همه تبعیض ها را نادیده بگیرند. تا زمانی تبعیض وجود دارد که زنان خودشان را دست کم می گیرند اگر زنی توانایی اش را ثابت کند بهتر از مردان در هر سیستمی پذیرفته می شود. او به عنوان اولین زن گاودار صنعتی هر چند مشکلات زیادی را از سر گذرانده اما به تمام معنا خود را یک کارآفرین می داند: «کارآفرینی مثل یک توپ است که اگر زمین بخورد بالاتر می رود. من در زندگی هرگز از مشکلات نترسیدم و از این پس نیز از آنها نخواهم هراسید.» به قول خودش یک لحظه هم قادر نیست یک جا بنشیند. دانشجویان دائما به او مراجعه می کنند و می خواهند برای آموزش به دامداری اش بروند.

--------------------------------------------------------------------------------

ایران را خیلی دوست دارم

در آمریکا، فرانسه و اسپانیا برای تحصیل بوده ام ولی دلم می خواست در ایران کار کنم. دوست دارم کشور ما وابسته نباشد. در سفری که به دانمارک داشتم دیدم که آنها چه پس مانده هایی را برای ایران صادر می کنند. این بود که تصمیم گرفتم به تولید شیر و گوشت با روش های جدید و اصلاح نژاد دست بزنم. گاوهای ما الان با تلقیح مصنوعی و نه لقاح طبیعی، تولید مثل می کنند. ما برای اصلاح نژاد همان کارهایی را می کنیم که در مرکز تحقیقات رویان انجام می شود. خودکفا شدن مملکت برای من یک انگیزه مهم است. البته سه دوره و در میان همه مردان، من به عنوان گاودار نمونه صنعتی انتخاب شدم. در جشنواره شیخ بهایی در اصفهان سال 1383، مدال طلای کارآفرین نمونه را بردم.

چطور یک هتلدار موفق و پولدار شویم؟

ایران اگر بخواهد در صنعت گردشگری صاحب نام شود باید در مرحله اول زیر ساخت های گردشگری را آماده کند. مهمترین زیر ساخت گردشگری هم هتل و اقامتگاه است. گرانترین بخش سفر به ایران را اقامتگاه ها به خود اختصاص داده اند.

اگر می خواهید در زمینه ساخت هتل فعالیت کنید و سهمی در بازار پرسود صنعت گردشگری داشته باشید این مطلب را بخوانید.

ایران اگر بخواهد در صنعت گردشگری صاحب نام شود باید در مرحله اول زیر ساخت های گردشگری را آماده کند. مهمترین زیر ساخت گردشگری هم هتل و اقامتگاه است. گرانترین بخش سفر به ایران را اقامتگاه ها به خود اختصاص داده اند.

حتی هتل های ایران برای ایرانگردان نیز گران است و به همین دلیل است که اقامت در چادر طرفداران زیادی پیدا کرده است. در حال حاضر خیلی از شهرهای ایران هتل ندارند. تنها مانده همان مهمانسراهای جهانگردی که عمرشان به بیش از سه دهه می رسد.

هتل هایی هم که ساخته می شود مطابق با استانداردهای جهانی نیستند. مثلا نمی توان یک هتل سه ستاره در یکی از شهرهای ایران را با یک هتل سه ستاره در یکی از شهرهای اروپا مقایسه کرد. به هر حال هر چه بود به دنبال همین احساس نیاز از چند سال پیش سیاست های تشویقی برای سرمایه گذاران به ساخت هتل تصویب شد.

اما متاسفانه کلنگ خیلی از هتل ها در جاهایی زده شد که چشم انداز طبیعی را تخریب کرد و یا در حریم آثار تاریخی بودند. به هرحال هنوز گردشگری ایران از نظر تعداد اقامتگاه های مورد نیاز گردشگران به حد نصاب نرسیده است. این کمبود باعث می شود که رقابتی وجود نداشته باشد و قیمت ها در هیچ وقت از سال و در هیچ شرایطی شامل تخفیف نشود.

در این اوضاع باید گفت که هتلداری صنعت سودآوری هست هر چند که باید هزینه های میلیاردی کرد. حتی اگر بتوانید خانه پدری خود را نیز اقامتگاه کنید سود کرده اید. مطلبی که در شماره های قبل هفته نامه چند و چون آن را توضیح داده بودیم و حالا در این شماره می خواهیم چگونگی ساخت هتل ها را بررسی کنیم. جا دارد از همکاری رجبعلی خسروآبادی، مدیر اجرایی اتحادیه هتلداران تهران برای تهیه این گزارش هم تشکر کنیم.

هزینه هایی که باید کرد

اگر بخواهید یک هتل بسازید باید بدانید که چقدر سرمایه لازم دارید تا هتلی را که می خواهید بسازید تمام شود. شما باید هزینه زمین، مجوز و تراکم شهرداری، هزینه اکو، آب، برق و گاز، هزینه وام 80 درصدی میراث فرهنگی از بانک، هزینه حفاری و خاکبرداری، هزینه اسکلت سازی و سقف، هزینه نازککاری، هزینه دکور و تجهیزات، هزینه طراحی مهندسی هتل، هزینه طراحی سازه، هزینه طراحی داخلی و هزینه گرفتن فرنچایز (مبله کردن) هتل تان را از قبل پیش بینی کنید.

--------------------------------------------------------------------------------

نرخ گذاری اتاق های هتل

در سال 1952 اتحادیه هتلداران آمریکا از شرکت مشاوران حسابداری کشوری (روی هابرد) درخواست کرد سیستمی برای نرخ گذاری هتل ها طراحی کند که ثبات نرخ اتاق را در تمامی استان ها براساس درجه هتل تضمین کند. در سیستم پیشنهادی روی هابرد هزینه های حقوق و دستمزد، بیمه، هزینه ثابت هتل (برق، آب، گاز و فاضلاب)، بهره ساخت، استهلاک، مالیات و تبلیغات، فنی و مهندسی، مالی و اداری و سایر هزینه ها را تخمین زده و بر تعداد اتاق های هتل تقسیم می شود.

عدد حاصل به عنوان نرخ پایه مورداستفاده قرار می گیرد. البته حدود 10 تا 15 درصد به عنوان سود به این نرخ اضافه می شود که با توجه به تورم و بهره بانکی در ایران باید حدود 22 تا 49 درصد به عنوان سود به این مبلغ افزوده شود.

در این سیستم به ازای هر یک هزار دلار که سرمایه گذار برای هر اتاق هزینه کرده است یک دلار محاسبه می شود و در نهایت میانگین نرخ اتاق ها مبنای بازگشت سرمایه خواهد بود. هزینه ملک دراین سیستم هم از نرخ هر اتاق کسر می شود. برای نمونه اگر بخواهیم به هزینه ساخت و اتاق یک هتل پنج ستاره اشاره کنیم باید بگوییم که به طور متوسط هزینه ساخت هر اتاق یک هتل پنج ستاره 475 هزار دلار درمی آید. نرخ زمین برای هر اتاق 67 هزار دلار است به این ترتیب نرخ هزینه اتاق هتل پنج ستاره 408 هزار دلار می شود.

ضریب محاسبات برای هر اتاق یک هزار دلار است. یعنی قیمت نهایی برای مسافر برای اقامت در هر یک اتاق یک هتل پنج ستاره 408 دلار خواهد بود. در ایران نیز وقتی یک هتل که با رعایت کامل استانداردها و ضوابط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری شروع به کار می کند، نرخ گذاری آن براساس جدول اتحادیه باید برگشت هزینه های سرمایه گذار، اعم از ساخت و تجهیز را در پنج سال تضمین کند. بنابراین برای تنظیم جداول نرخ گذاری هتل ها بر اساس نوع و درجه باید ابتدا هزینه ساخت و تجهیز هر یک از انواع هتل به تفکیک محاسبه شود و ارزیابی درستی نیز از درصد اشتغال آنها به دست آید.

در سال های اخیر سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اقدام به نرخ گذاری هتل ها کرده است. در حالی که برخی از فعالان این صنعت بر این باورنند که هتلداران باید در صورت داشتن حداقل استانداردهای هتلداری، بتوانند آزادانه برای خدمات خود نرخ گذاری کنند و زمانی دولت می تواند در نرخ گذاری ها مداخله داشته باشد که سبد حمایتی و یارانه ها شامل حال هتلداران شود اما اگر این مهم محقق نشود، هتلداران ناچار هستند در ایام پر مسافر قیمت های خود را افزایش دهند.

--------------------------------------------------------------------------------

دستتان روی زانوی خودتان باشد

اگر می خواهید هتل بسازید بهتر است که زیاد روی وام بانک حساب نکنید و بیش از آن به سرمایه خود بیندیشید. سید حسن قدمگاهی، مدیر کل طرح های توسعه تسهیلات معاونت سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در این باره می گوید: «تصویر ما بر این است که بانک ها به دلیل محدود بودن منابع مالی بهانه عدم توجیه اقتصادی را می آورند. در حال حاضر هم در مکاتبات بین سازمان و بانک ها کارشناسان بانکی عدم منابع مالی را علت رد کردن پروژه ها عنوان کرده اند.»

اما آیا تنها بانک های دولتی می توانند به سرمایه گذاران صنعت گردشگری وام اعطا کنند؟ قدمگاهی در این باره می گوید: «حتی بانک هایی که تنها درصد اندکی از سهام خود را به بخش خصوصی واگذار کرده اند و جزء دارایی های دولت محسوب می شوند نیز نمی توانند به سرمایه گذاران تسهیلاتی ارائه کنند اما از نظر ما بانک دولتی و خصوصی ندارد بانک ها ایجاد شده اند تا خدمات بانکی ارائه دهند و از محل مشارکت با خوزه اقتصادی به سودی برسند واین سود نهایتا درآمد بانک می شود.

برخی از بخش ها برای بانک ها جذاب هستند مثل بخش هایی که برگشت سود سریع است یعنی سرمایه در گردشی چند ماهه یا یکساله گرفته می شود. در سرمایه گذاری های زیربنایی مانند تاسیسات گردشگری حجم سرمایه گذاری بالاست و علاوه بر آن برگشت سرمایه از نظر زمان طولانی مدت است و بانک با این مدت زمان طولانی برگشت سرمایه مشکل دارد؛ اما باید قبول کنیم که بدون زیر ساخت، مملکت توسعه پیدا نمی کند.»

به هر حال مکاتبات زیادی از سوی اداره کل طرح های توسعه تسهیلات معاونت سرمایه گذاری با حوزه معاونت اقتصادی معاون اول رئیس جمهور، وزارت امور اقتصادی و دارایی و مجمع عمومی بانک ها و حتی بانک انجام داده ایم اما هنوز برای صنعت هتلسازی سهمی قائل نشده اند.

به اعتقاد قدمگاهی درآمد حاصل از گردشگر ورودی چندین ویژگی دارد؛ اول اینکه باعث افزایش ثروت ملی می شود که این افزایش ثروت ملی به شدت در ارتقاء سطح رفاه زندگی مردم تاثیر می گذارد، چرا که از آن دسته درآمدهای کشور است که از سطوح پایین به بالا می آید. یعنی اول به دست مردم می رسدو بعد دولت در قالب مالیات و عوارض سهم خود را از این درآمد برداشت می کند.

این درحالی است که در دیگر درآمدها مانند فروش نفت، محصولات معدنی و ... اولا کالایی را مابه ازای آن درآمد از دست می دهید که خود ارزشمند است اما درگردشگری، مشتری کالایی را از کشور خارج نمی کند یعنی گردشگر نمی تواند مناظر کشور، آثار باستانی، هنر معماری ایرانی و ... را با خود ببرد و تنها برای دیدن آن پول خرج می کند. ثانیا درآمد حاصل از فروش نفت و ... اول به دست دولت می رسد و بعد دولت بخشی از آن را بین مردم توزیع می کند اما درآمد گردشگری اول به دست کسی که به عنوان راننده در فرودگاه کار می کند تا آشپز و دربان هتل و سرمایه گذار می رسد و بعد از آن دولت می تواند سهم خود را بردارد.

گردشگری با وجود اینکه صنعت محسوب می شود، فروش خدمات است و ارزش افزوده فروش خدمات بسیار بالاست؛ چرا که ماده اولیه آن نیروی انسانی است. او می گوید: «مهمترین تاثیر گردشگری داخلی، توزیع ثروت ملی است؛ یعنی کسانی که پولی برای مسافرت خرج می کنند و میزان آن هم در قشرهای مختلف جامعه کم و زیاد می شود از همین طریق ثروت ملی را در جای جای کشور توزیع می کنند. افراد یک سال کار می کنند و پس انداز می کنند سپس در تعطیلات همین پس انداز را در سفر بین مردم توزیع می کنند. در واقع همان توزیع عدالتی که مسئولان فریاد می زنند در گردشگری داخلی میسر می شود.»

--------------------------------------------------------------------------------

وضعیت هتل آپارتمان ها چطور است

هتل آپارتمان ها یکی از انواع تاسیسات گردشگری و یک نظام تامین مالی برای سرمایه گذاران است؛ یعنی با قوانین حاضر برای سازمان میراث فرهنگی و گردشگری فرقی نمی کند که مالک هتل یا هتل آپارتمان یک نفر باشد یا چند نفر. طبق قوانین چند شریک می توانند مالک این واحد گردشگری باشند.

قدمگاهی در این باره توضیح می دهد: «سرمایه گذاران می توانند منابع خرد خود را روی هم گذاشته و جمع کنند و یک واحد اقامتی بزرگ بسازند. طبق همین اصل، سازمان با شرط حفظ کاربری و بهره برداری واحدهای این مجموعه این اجازه را به سرمایه گذاران می دهد تا هر کدام از این واحدهای مستقل به سازمان ثبت معرفی شوند و سند بگیرند. یعنی اگر هتل آپارتمانی با پنج مالک دارای 50 واحد است، می توانند برای واحدهای خود سند بگیرندو همچنین این واحدها قابل فروش هستند و مالکان می توانند واحدهای خود را به سرمایه گذار دیگر بفروشند و به جای اینکه از وام و تسهیلات بانکی استفاده کنند، واحدهای خود را بفروشند.

کسی هم که این واحدها را می خرد ضمن اینکه محل درآمدی به دست می آورد، هر وقت که به این منطقه سفر می کند می تواند از واحدهای این هتل آپارتمان برای اقامت استفاده کند البته نه به عنوان محل سکونت دائمی. این اتفاق و این نوع سرمایه گذاری می تواند برای کسانی که در برخی نقاط کشور واحدهایی خریده اند اما محل سکونتشان نیست جذاب باشد.

هزینه نگهداری این واحدها همیشه برای مالکان آنها پرخرج بوده است اما با این اقدام علاوه بر اینکه مالکان دیگر برای نگهداری آن هزینه ای نمی پردازند بلکه واحدهای مذکور برای مالکان درآمدزا هم هستند.»

فاطمه مقیمی، بانوی میلیاردر ایران زمین

يكي از زنان ثروتمند و كارآفرين ايراني دلايل موفقيت خود را براي شما مي‌گويد: براي ثروتمند شدن و به موفقيت رسيدن لازم است به قله فكر كنيد و روي كوهپايه‌ها چادر پهن نكنيد!

سیـده‌فـاطــمه مقیمی، نخستين بانوی زن ایرانی است كه توانست یك شركت بین‌المللی حمل‌ونقل را به نام خود ثبت كند. زني كه عضو اتاق بازرگاني است و تنها زني بود كه نامش در بين 30 ثروتمند ايراني قرار گرفته اما خودش مي‌گويد كه فهرست اعلام شده صحت ندارد و اسامي اعلام شده همه عضو اتاق بازرگاني بوده‌اند اما دليلي كه باعث شد ما ‌سراغ اين بانوي كارآفرين برويم تنها ثروتمند بودن او نبود بلكه این بود که او يك كارآفرين موفق است، نخستين زني است كه مجوز شركت حمل‌ونقل را گرفته است، تنها زن عضو اتاق بازرگاني است و صدها دليل ديگر. او سراغ كارهايي رفته كه در جامعه كاملا مردانه شناخته مي‌شود و براي رسيدن به آنها سختي‌هاي زيادي متحمل شده است. شايد شنيدن دليل موفقيت مقيمي بسياري از خانم‌ها را به اين فكر بيندازد كه آنها هم مي‌توانند. شايد شما هم روزي مثل مقيمي يك زن موفق و ثروتمند شديد. مقام و جايگاه‌هاي كاري كه او تاكنون داشته و دارد 3 دوره عضویت در هیات مدیره انجمن صنفی شركت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی، 12 سال عضویت و ریاست بخش حل اختلاف و رسیدگی به شكایات تجار، شركت‌ها و رانندگان و... است كه برای او جای بسی افتخار است كه توانسته بیش از 95درصد این پرونده‌ها را با صلح و سازش طرفین مختومه كند. او همچنین عضو انجمن‌های دوستی ایران و كشورهای مختلف و مدیرعامل انجمن ملی زنان كارآفرین و عضو گروه مطالعاتی و تحقیقاتی كریدور شمال- جنوب است.

كار سراغ شما نمي‌آيد تا وقتي كه شما سمتش نرويد

من بعد از مدتي اشتغال در یک شركت با این وضعیت روبه‌رو شدم که يكباره ورشكست شد و تصميم گرفتــم تا در شركتي ‌مشابه وارد كار شوم، بنابراين سنديكاي ‌شركت‌هاي‌ حمل‌ونقل را از طريق وزارت راه و ترابري‌پيدا كردم و به آن سنديكا مراجعه و آمادگي ‌شروع فعاليت خود را در شركت‌هاي ‌مشابه اعلام كردم تا اينكه طي‌مدت بسيار كوتاهي، سمت مديريت داخلي ‌شركت را به‌عهده گرفتم. من اهداف بلندمدتي داشتم و بايد از يك جايي شروع مي‌كردم، بنابراين تصميم گرفتم سريعا يك كاري انجام دهم. به وزارتخانه رفتم و تقاضانامه تاسيس شركت حمل‌ونقل بين‌المللي‌ را دادم. با ناباوري ‌و تمسخر روبه‌رو شدم و همین‌طور قبول نشدن تقاضانامه ارائه شده اما هر بار كه به در بسته‌اي ‌برخورد مي‌كردم، عزم من جزم‌تر مي‌شد.

كار، زن و مرد ندارد

كار زن و مرد ندارد و زنان نبايد از انجام بعضي كارها ممانعت كنند. مهم اين نيست كه چه كاري انجام مي‌دهيد، مهم اين است كه چه چيزي را دوست داريد، وارد آن حرفه شويد و براي رسيدن به آخرين نقطه تلاش كنيد. اگر زنان خودشان را عقب بكشند، پيشرفتي حاصل نمي‌شود. به ياد داشته باشيد تا يك زن در محيط كاري خودش را باور نداشته باشد، كسي او را جدي نمي‌گيرد. به عقیده من جامعه ما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در زمینه كارآفرینی زنان بسیار متحول شده و خیلی از مسائل برای زنان پذیرفته شده است، از جمله سرویس‌های تاكسی تلفنی بی‌سیم بانوان، استفاده از دختران جوان در طرح‌های آماری و... ضمن این‌كه دنیا در حال پیشرفت است. در این پیشرفت، هم زنان و هم مردان سهیم هستند و دیگر نمی‌توان انسان‌ها را در خانه، محله و شهر خود محصور كرد.

كارآفرینی یا جسارت ؟

در گذشته كارآفرينی در حوزه زنان تا اين حد رشد، پيشرفت و نمود نداشته و اگر هم چيزي بوده، شاید نام آن جسارت بوده است! به عقیده من هر كس كه به كاری مشغول است كارآفرین محسوب می‌شود. حتی آن خانمی كه خانه‌دار است هم به‌عنوان یك نیروی انسانی كارآفرین نامیده می‌شود.

باید دید كه انسان‌ها كارآفرینی را چگونه تعریف می‌كنند؟ من كارآفرینی را نوآفرینی تعریف می‌كنم، جسارت و شكستن قیود می‌دانم. اصولا كارآفرینی زنان از 2مولفه تشكیل شده است؛ یكی سنت‌شكنی یكسری قیدها كه در باور جامعه معمول نبوده و دیگری ایجاد اشتغال و كارآفرینی برای دیگران كه این نگاه و طرز فكر به كارآفرینی در قدیم هم وجود داشته ولی بسیار محدود بوده است.

مثلا نسل‌های قبل، یك دار قالی می‌زدند و چند نفر با بافتن آن هم امرار معاش می‌كردند و هم هنر فرشبافی را زنده نگه می‌داشتند، تا اینكه كسی پیدا شد كه تصمیم گرفت این هنر و كار خود را مثلا فرشبافی، دامداری یا كشاورزی و هر كار رایج آن زمان را در بیرون از خانه عرضه كند تا دیگران هم از محصول كارش بهره‌مند شوند و به این صورت بود كه كم‌كم كارآفرینی زنان به متن جامعه وارد شد.

يك زن كامل باشيد

من منافاتی در كاركردن یك زن در بیرون از خانه و پذیرش مسئولیت در منزل نمی‌بینم.

در گذشته یكسری شغل‌های خاص برای خانم‌ها تعریف شده بود، مثل شغل معلمی، زيرا این‌طور تصور می شد یك معلم هرروز تعداد ساعات مشخصی سر كار است و 3 ماه تابستان را استراحت می‌كند و تعطیلات نوروز را هم در كنار خانواده است اما من تصور می‌كنم با برنامه‌ریزی دقیق و تنظیم برنامه، می‌توان همه برنامه‌های خود را هماهنگ كرد. هستند خانم‌هاي خانه‌داری كه در خانه‌اند و در بیرون از منزل كار نمی‌كنند ولی همیشه احساس می‌كنند از انجام كارهای خانه عقب افتاده‌اند.

زمانی كه من در سال 1366 تصمیم به گرفتن گواهینامه پایه یك رانندگی گرفتم با من به‌شدت برخورد شد و حدود 2 سال پرونده من را مرجوع می‌كردند. زمانی كه از مسئولان می‌پرسیدم، دلیل امتناع شما از دادن این گواهینامه به من چیست؟ می‌گفتند: چون زن نمی‌تواند!

به‌دنبال كار در روزنامه‌ها

در سال 1358 پس از اتمام دوره تحصيلات دانشگاهي ‌در رشته مهندسي‌ عمران به ايران بازگشتم تا در رشته تحصيلي‌ام مشغول به كار شوم اما متاسفانه با جو ايجاد شده و تفكر مديران در زمينه كارنكردن زن در محيط كارگاهي و ساختماني باعث شد تا كار مورد علاقه‌ام را پيدا نكنم. در ميدان وليعصر كنار باجه تلفن و در صف متقاضيان استفاده از تلفن ايستاده بودم كه دختر خانمي كنار من در انتظار نوبت بود. سر صحبت را با او باز كردم و وقتي ‌مطلع شد كه من به زبان انگليسي ‌تسلط دارم، گفت كه اتفاقا شوهر خواهرش در يك شركت بين‌المللي ‌سهامدار است و در آن شركت نياز دارند كه از وجود يك مترجم براي‌كارهاي ‌بين‌المللي ‌خود استفاده كنند. متوجه شدم كه اين يك شركت بين‌المللي‌ حمل‌ونقل ‌است. هيچ‌گونه آشنايي ‌به اين نوع كار نداشتم و در خانواده‌ام هم كه خانواده‌ای فرهنگي‌ ‌بود هيچ شناختي‌از اين كار نبود اما از این فرصت استفاده کردم و ...

از بی خانمانی تا میلیونری در کمتر از دو سال

دنی جانسون یک مولتی میلیونر است و 5 شرکت را اداره می کند و با هواپیمای جت خود دنیا را می پیماید و به خیریه های مختلف می رود.اینکه او چگونه اولین میلیون دلار خود را علیرغم گذشته اش و علیرغم بی خانمانی اش بدست آورد، یک افسانه کارآفرینی است.

برترین ها: کری بردشاو شخصیت اول یکی از سریال های تلویزیونی، چنین جمله ای گفت: «شاید گذشته مانند لنگری است که ما را عقب نگه می دارد. شاید باید آنچه بودی را رها کنی تا آن فردی شوی که در آینده قرار است بشوی.»

خانم دنی جانسون 21 ساله، در شرایطی کاملاً متفاوت و از مسیری رنج آور، به همین نتیجه رسید.

او در هاوایی زندگی فقیرانه ای داشت و در کافه ای گارسون بود. در جیبش دو دلار و سه سنت داشت و 37 هزار دلار بدهی داشت. او که در کودکی قربانی خشونت جسمی و جنسی وحشیانه ای بود، روزی پس از زیاده روی در مصرف کوکائین تصمیم گرفت خودکشی کند – ولی در همان لحظه بود که زندگی اش تا ابد تغییر یافت.

امروز دنی جانسون یک مولتی میلیونر است و 5 شرکت را اداره می کند و با هواپیمای جت خود دنیا را می پیماید و به خیریه های مختلف می رود.

اینکه او چگونه اولین میلیون دلار خود را علیرغم گذشته اش و علیرغم بی خانمانی اش بدست آورد، یک افسانه کارآفرینی است.

داستان او آنطور که دکتر فیل می گوید بدین شرح است: «مهم نیست که مامان شما چه کرده و بابای شما چه نکرده است. هیچکس جز شما مسئول زندگی شما نیست. شما مسئول انرژی ای هستید که برای خودتان خلق می کنید.»

داستان دنی جانسون را بشنوید:

شب سال نوی 1990 بود.

«پدر و مادرم معتاد به مواد مخدر بودند و هیچ وقت آنها را هشیار ندیدم. بچگی من پر از تهدید و کتک روزانه بود؛ هر روز و هر هفته همین ماجرا بود. کل زندگی منم پر از رعب و وحشت و دروغ بود و من قسم خوردم که هرگز مثل خانواده ام نباشم. بعد به کوکائین معتاد شدم...»

دنی با تعصب زیادی از کوکائین متنفر بود و به یاد می آورد که وقتی نوجوان بود و والدینش کوکائین به خانه می آوردند، خشونت افزایش می یافت و ناپایداری عاطفی "وحشتناک" بود. آنها یک لحظه یک چیز می گفتند و یک ربع بعد چیز دیگری می گفتند.

آن شب سال نو، دنی به کافه ساحلی رفت و به گارسون های دیگر پیوست و در نوشیدنی و مواد مخدر زیاده روی کرد.

«خیلی عرق کرده بودم. ناگهان یک بسته کوچک کوکائین به چشمم خورد، آن را برداشتم و مصرف کردم. یادم می آید که ساعت 10 صبح فردای آن روی تشکچه ساحلی ام بیدار شدم و از دیگران درخواست کوکائین کردم. اطراف ساحل قدم می زدم و می پرسیدم "کجا می توانم از آن مواد تهیه کنم؟»

آن روز همه چیزم را برای کوکائین می دادم و اینقدر پست شده بودم. از همه چیز خودم متنفر بودم. می دانستم که آینده ام افتضاح خواهد بود. از شش سالگی افکار خودکشی به ذهنم می رسید. زندگی من ارزش ادامه زندگی را نداشت. هیچ شانسی برای بهتر کردن زندگی ام نداشتم. نفرت انگیز بودم. از نحوه بزرگ شدنم و از والدینم متنفر بودم. زندگی ام پر از وعده و وعیدهای تهی و دروغ بود. مردم مرا کتک می زدند و از من متنفر بودند. خودم هم از خودم متنفر بودم...»

آن روز صبح با همه اثرات متعاقب مواد، دنی تصمیم گرفت که همه چیز را تمام کند.

«شروع کردم به راه رفتن به سمت اقیانوس و در موجی شیرجه زدم.»

چند لحظه زیر آب بود و چیزی نمانده بود که زندگیش به پایان برسد. ولی آنطور که معلوم است همان لحظه بود که زندگی اش تغییر کرد.

"درست مثل یک معجزه."

«صدایی شنیدم که می گفت: "تشکچه ات را بردار و راه بیفت."»

درست مثل معجزه ای برای او بود.

«احساس کوکائین ناگهان از بین رفت – دیگر آن را نمی خواستم. تشکچه ام را جمع کردم و یک مایل راه رفتم تا به ماشینم رسیدم. 45 دقیقه به سمت پلاژی که در آن زندگی می کردم رانندگی کردم. و در کل مدتی که رانندگی می کردم گویی صدایی در سمت چپ ذهنم می گفت "این چیزی نیست که برای زندگی تو مقدر شده، تو نباید چیزی بنوشی. چیزهای دیگری در زندگی هست" و صدای دیگری در سمت راست ذهنم می گفت "تو یک بی عرضه ای، تو بازنده ای، تو کثافتی؛ بدتر از پدر و مادرت هستی. این ماشین را به سمت اقیانوس بران". گویی این صداها در ذهنم می جنگیدند و دقیقاً در خلسه بودم. نمی دانم چه شد که تصمیم گرفتم به صدای اول گوش کنم.»

بنابراین دنی از خود پرسید: چکار می توانم بکنم؟ چه کاری باید انجام دهم تا از این وضعیت دربیایم؟

«به عنوان گارسون کافه، پول کافی در نمی آوردم، پس باید گزینه های پیش رویم را می سنجیدم.»

او 4500 دلار لازم داشت تا بتواند آپارتمانی اجاره کند، ولی با این درآمد کم که از انعام ها در می آورد و با توجه به اجاره بهای بالای جزیرخ، چهار ماه باید پول جمع می کرد تا پول لازم را تأمین کند.

«نمی خواستم چهار ماه دیگر بی خانمان باشم. اجاره بها در هاوایی بسیار گران است و من پول خریدن بلیت برگشت به کالیفرنیا را نداشتم. هیچ کس را نمی شناختم. می ترسیدم که بدون داشتن پناهگاه، مورد تجاوز قرار بگیرم، کتک بخورم یا ربوده شوم. من بچه ای بودم که بین سنین 3 تا 16 سالگی مورد خشونت و آزار و اذیت قرار گرفته بودم. این احساسات هنوز در من بود. سعی می کردم همه اینها را کنار بزنم، ولی وقتی انسان بی خانمان باشد، همه اینها جلوی چشم انسان است و همه اینها مرا می ترساند.»

آن شب او در ماشینش خوابید ولی روز بعد چراغی در ذهنش روشن شد.

«من این فکر را کردم. همه چیزهایی که داشتم در صندلی عقب ماشینم بود. مدتها پیش از انکه بی خانمان شوم یک برنامه کاهش وزن خریده بودم که حالا روی صندلی عقب بود. یک هفته از آن استفاده کرده بودم. قبلاً هیچ وقت به آن توجه نکرده بودم. آن روز در نور خورشید چشمم به آن افتاد. در رطوبت جزیره کم کم داشت خراب می شد. ولی گویی این دستگاه داشت با من حرف می زد. آن را برداشتم و گویی به من گفت "من جواب تو هستم". اولین فکری که به ذهنم رسید این بود "نه، من دوره نمی افتم که برنامه کاهش وزن بفروشم! هرگز این کار را نمی کنم!"

انگار برایم کسر شأن بود. انگار باید در عمق دیگری غرق می شدم. گاهی آدم احساس می کند که باید کاری که دوست ندارد را انجام دهد.

جعبه را برداشتم و جزئیات و دستورالعمل های سازنده را خواندم و از یک تلفن عمومی به شرکت آن زنگ زدم. از آنها سوالاتی پرسیدم: توزیع این محصول در هاوایی چه چیزهایی لازم دارد؟ چون من نه پروانه داشتم و نه پول.»

همین موقع بود که دنی – با توجه به کمبود مالی و وسایل موردنیاز – تصمیم گرفت که منابعی برای خودش دست و پا کند.

«یک آگهی نوشتم، ولی باید برای تبلیغ آن شماره تلفن هم می نوشتم تا مردم با من تماس بگیرند، ولی خط تلفن نداشتم. بنابراین در کیوسک تلفن دفترچه تلفن را برداشتم و شماره شرکت مخابرات کوچکی را پیدا کردم و با سکه هایی که برایم مانده بود شماره گرفتم. با یکی از کارمندان صحبت کردم و از او پرسیدم که هزینه خدمات ایمیل صوتی چقدر است.

او گفت "لازم نیست که این همه راه را برای پرداخت هزینه بیایی. یک چک 15 دلاری برایم بفرست. شماره خط تو این است...!»

دنی با آنکه تا آخر آن هفته 25 سنت بیشتر نداشت، ولی بسیار خوشحال بود و فرصتی که می خواست را بدست آورده بود.

«من یادداشت آگهی را در اداره پست گذاشتم یعنی جایی که مردم شهر هر روز به آنجا می روند. سه ساعت بعد – با آنکه فکر نمی کردم کسی پیغامی بگذارد – صندوق صوتی من 25 پیام دریافت کرد. نمی دانستم با آنها چه کنم!

سرتان را درد نمی آورم، من در ماه اول از آدم هایی که اصلاً نمی شناختم 40 چک دریافت کردم که در کل 4000 دلار شد!

با شرکت تولید کننده تماس گرفتم و سفارش دادم. ولی برای آنکه جنس ها را تحویل من بدهند یک آدرس واقعی می خواستند و من جایی را نداشتم. بنابراین با یک خوار و بار فروشی محلی صحبت کردم و از او خواستم اجازه دهد از آدرس او استفاده کنم.»

دنی در سال اول و فقط با فروش برنامه کاهش وزن، 250 هزار دلار درآورد و سال دوم میلیونر شد و 18 مرکز کاهش وزن در کل کشور افتتاح کرد. او در سال 1996 کل این کسب و کار را فروخت و تبدیل به یک مولتی میلیونر شد.

شاید از خودتان بپرسید خواندن چنین موضوعی چه فایده ای دارد، زیرا من می خواهم موفق شوم. به هر حال، بدانید که آگاهی از چگونه بازنده بودن دو مزیت دارد:

1- شما می توانید درست متضاد این کارها را انجام دهید.

2- می توانید عملکردتان را بررسی کنید تا مطمئن شوید که این کارها را انجام نمی دهید.

جیم ران از اینکه انسان های شکست خورده همایشی برگزار نمی کنند، بسیار متأسف بود و می گفت: «وقتی کسی را می بینید که چهل سال از عمرش را هدر داده است؛ به او بگویید که اسرارش را برای شما بازگوید و از او بپرسید که چه کارهایی انجام می دهد، چه مطالبی می خواند، چه غذاهایی می خورد، با چه افرادی ارتباط دارد، زمان فراغتش را چگونه می گذراند، کدامیک از برنامه های رادیویی یا تلویزیونی را دنبال می کند و چه نشریه ای را می خواند. به نظر شما چنین اطلاعاتی ارزشمند نیست؟ به این اطلاعات پی ببرید و بکوشید هیچ یک از آنها را انجام ندهید.» این راهکار به راستی فوق العاده است.

10 راهکار ویژه برای بازنده بودن

1- هیچ هدفی برای خود تعیین نکنید: خود را برای تعیین هدف و برنامه ریزی برای دستیابی به آن به زحمت نیندازید. فقط هر روز صبح از خواب برخیزید و حدس بزنید که می خواهید وقتتان را چگونه بگذرانید.

2- فقط راحتی و آسایش را جستجو کنید: برای پیشرفت باید تلاش کرد و خود را به مخاطره انداخت. پس آن را فراموش کنید و در عوض راحتی را برگزینید.

3- از شکست فرار کنید: بهترین راه برای پرهیز از رنج، سختی و شکست، این است که به طور کلی از تلاش دست بردارید.

4- تا می توانید، بخوابید: اگر نمی خواهید کارهای بسیاری را انجام دهید؛ بهترین راهکار این است که بیشتر بخوابید.

5- از رویارویی با سرزنش های دیگران بپرهیزید: اگر هرگز مسوولیتی را نپذیرید و در مسیر رشد و پیشرفت گامی برندارید؛ در این صورت هیچ کس نمی تواند سرزنشتان کند.

6- خود را توجیه کنید: دیدگاه شما در هر لحظه باید تایید شود. اجازه ندهید مخالفت های دیگران بی پاسخ بماند. همیشه خود را توجیه کنید.

7- همواره مراقب باشید: همیشه در حالت دفاعی باشید و به هیچ کس اعتماد و محبت نکنید. شاید این افراد به شما آسیب برسانند. بنابراین دور قلبتان دیواری بلند بکشید.

8- همواره به باختن بیندیشید: اگر انتظار داشته باشید که بازنده می شوید، ناامید نخواهید شد، اینطور نیست؟ با پردازش توقعاتی بزرگ، خودتان را به مخاطره نیندازید. وقتی انتظار دارید که موفق شوید و رویدادهای خوبی در زندگیتان اتفاق بیفتد؛ تنش و فشاری بسیار بر شما وارد می شود. بکوشید هر چه زودتر تسلیم شوید، در این حالت تنش و فشار وارده بر شما کاهش می یابد.

9- تا می توانید، حرف بزنید: اغلب با صدای خود، داستانتان را برای دیگران بازگو کنید؛ زیرا فرقی نمی کند که موضوع گفتگوی تان چیست.

10- اجازه ندهید دیگران آرامشتان را از بین ببرند: ارتباط با اعضای خانواده، دوستان و آشنایان به تلاش و جانفشانی نیاز دارد. گاهی باید کارهایی ویژه انجام دهید یا سخنانی را بشنوید که با خواست شما هماهنگی ندارند؛ بنابراین چرا باید خودتان را به زحمت بیندازید؟

موسسه رپیوتیشن – موسسه خصوصی بین المللی در نیویورک – یکصد کمپانی را معرفی کرده است که در دنیا به خوشنامی و رعایت استاندارد مشهور هستند. این موسسه، آمار خود را با تحقیق از حدود 55 هزار مشتری در 15 کشور مختلف انجام داده و شرکت های خوشنام را پیدا کرده است.

ما در این مطلب 25 کمپانی برتر را انتخاب کرده ایم.

1.BMW

رتبه سال 2013 میلادی: 78.39

2.شرکت والت دیسنی

رتبه سال 2013 میلادی: 77.76

3.رولکس

رتبه سال 2013 میلادی: 77.23

4.گوگل

رتبه سال 2013 میلادی: 77.15

5.دایملر (مرسدس بنز)

رتبه سال 2013 میلادی: 76.58

6.سونی

رتبه سال 2013 میلادی: 76.30

7.مایکروسافت

رتبه سال 2013 میلادی: 76.23

8.کانن

رتبه سال 2013 میلادی: 76.02

9.نستله

رتبه سال 2013 میلادی: 75.21

10.گروه لِگو

رتبه سال 2013 میلادی: 75.02

11.اینتل

رتبه سال 2013 میلادی: 74.98

12.اپل

رتبه سال 2013 میلادی: 74.65

13.فولکس واگن

رتبه سال 2013 میلادی: 74.38

14.گروه آدیداس

رتبه سال 2013 میلادی: 74.05

15.جانسون

رتبه سال 2013 میلادی: 73.56

16.سامسونگ

رتبه سال 2013 میلادی: 73.39

17.اورئال

رتبه سال 2013 میلادی: 73.37

18.نایک

رتبه سال 2013 میلادی: 72.81

19.کولگیت-پالمولایو

رتبه سال 2013 میلادی: 72.73

20.فیلیپس الکترونیکز

رتبه سال 2013 میلادی: 72.49

21.Michelin

رتبه سال 2013 میلادی: 72.49

22.آمازون دات کام

رتبه سال 2013 میلادی: 72.32

23.گروه جورجیو آرمانی

رتبه سال 2013 میلادی: 72.22

24.آی‌بی‌ام

رتبه سال 2013 میلادی: 72.19

25.شرکت Kellogg

رتبه سال 2013 میلادی: 72.00

مدیرهایی با حقوق های میلیون دلاری!

1. ریچارد کیندر

حقوق سالانه: 1.1 میلیارد دلار آمریکا

دارایی خالص: 9.8 میلیارد دلار آمریکا

مدیر عامل شرکت کیندر مورگان سالانه به خود یک میلیارد دلار دستمزد می دهد و هرگز پاداش یا سهام ویژه ای برای خود قائل نیست. او با دستمزد 1.1 میلیارد دلاری در سال 2012 میلادی، در رتبه نخست بالاترین حقوق های سالانه دنیا قرا گرفت.

--------------------------------------------------------------------------------

2. دانیل اس. اوچ

درآمد سالانه: 289 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 2.9 میلیارد دلار آمریکا

مدیر عامل صندوق سرمایه گذاری تامینی دولتی Och-Ziff که 288 میلیون دلار از سود سهام به دست آورد.

--------------------------------------------------------------------------------

3. هووارد شالتز

درآمد سالانه: 118 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 1.7 میلیارد دلار آمریکا

مدیر شرکت Starbucks در سال گذشته میلادی 1.5 میلیون دلار آمریکا حقوق و 2.3 میلیارد دلار پاداش گرفت. اما بزرگ ترین دریافتی او سود سهامی به ارزش 103 میلیون دلار و دریافت 10 میلیون دلار دیگر از سهام اختصاصی بود.

--------------------------------------------------------------------------------

4. لسلی وکسنِر

درآمد سالانه: 58 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 4.6 میلیارد دلار آمریکا

مدیر شرکت Brands در سال گذشته میلادی، حدود 1.9 میلیون دلار حقوق و 4.9 میلیون دلار پاداش دریافت کرده است. او همچنین 32 میلیون دلار نیز از سود سهام و 18.7 میلیون دلار از سهام اختصاصی به دست آورده است.

--------------------------------------------------------------------------------

5. رالف لورن

درآمد سالانه: 39 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 6.9 میلیارد دلار آمریکا

رئیس و مدیرعامل شرکت رالف لورن در سال گذشته 1.2 میلیون دلار آمریکا حقوق و 19.5 میلیون دلار پاداش به خود داد. سود سهام 5.2 میلیون دلاری و ارزش سهام اختصاصی 12.4 میلیون دلاری نیز به درآمد سلانه او افزوده اند.

--------------------------------------------------------------------------------

6. اورنس جی الیسون

درآمد سالانه: 37 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 40 میلیارد دلار آمریکا

موسس و مدیر عامل شرکت اوراکل در سال گذشته یک میلیون دلار 3.9 میلیون دلار پاداش به خود داد. سود سهام 31.7 میلیون دلاری نیز درآمد دیگر وی بوده است.

--------------------------------------------------------------------------------

7. هنری آر کراویس

درآمد سالانه: 35 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 4.5 میلیارد دلار آمریکا

یکی از روسا و مدیرعامل های موسسه خصوصی Kohlberg Kravis Roberts است. او در سال گذشته 300 هزار دلار آمریکا حقوق و 34.7 میلیون دلار از فروش محصولات عایدش شده است.

--------------------------------------------------------------------------------

8. جورج رابرتز

درآمد سالانه: 35 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 4.2 میلیارد دلار آمریکا

رابرتز نیز عضوی دیگر از روسا و مدیرعامل های موسسه خصوصی Kohlberg Kravis Roberts است. او نیز 300 هزار دلار حقوق و 37.4 میلیون دلار از فروش محصولات دریافت کرده است.

--------------------------------------------------------------------------------

9. راپرت موردوش

درآمد سالانه: 23 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 11.9 میلیارد دلار آمریکا

درآمد سال گذشته غول رسانه ها، 8.1 میلیون دلار حقوق، 10.4 میلیون دلار پاداش و 4.1 میلیون دلار از سود سهام بوده است.

--------------------------------------------------------------------------------

10. فردریک اسمیت

درآمد سالانه: 22 میلیون دلار آمریکا

دارایی خالص: 1.8 میلیارد دلار آمریکا

مدیر FedEx حدود 1.2 میلیون دلار حقوق و 1.3 میلیون دلار پاداش دریافت کرده است. در ضمن مبلغ 5.2 میلیون دلار به عنوان تشویق کارکرد سریع تر و 13.2 میلیون دلار از سهام به دست آورده است.

میلیونرهای بازنشسته چگونه زندگی می‎کنند؟

اگر چندان پولی در حساب بانکی‌تان ندارید و سال‌های عمر گرانبهایتان را با حقوق جذاب (!) کارمندی گذرانده‌اید یا اگر هنوز وقت بازنشستگی‌تان نرسیده است، بد نیست این مطلب را بخوانید تا با شهرها و مناطقی آشنا شوید که از ما و شما بهتران، روزهای بازنشستگی‌شان را که برای بسیاری ملال‌آور است آنجا می‌گذرانند.

حالا اگر چندان پولی در حساب بانکی‌تان ندارید و سال‌های عمر گرانبهایتان را با حقوق جذاب (!) کارمندی گذرانده‌اید یا اگر هنوز وقت بازنشستگی‌تان نرسیده است، بد نیست این مطلب را بخوانید تا با شهرها و مناطقی آشنا شوید که از ما و شما بهتران، روزهای بازنشستگی‌شان را که برای بسیاری ملال‌آور است آنجا می‌گذرانند.

بل‌مید تنسی

این شهر زیبا تنها 2 هزار و 900 نفر جمعیت دارد که یک هفتم آنها بالای 65 سال یا بیشتر سن دارند. درآمد میانگین ساکنان «بل‌مید» 230 هزار دلار در ماه است. میانگین قیمت مسکن در این منطقه هم 950 هزار دلار ثبت شده است. «آل‌گور» 65 ساله، معاون رئیس‌جمهور ایالات‌متحده آمریکا بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ در دوره ریاست‌جمهوری «بیل کلینتون» و «توماس فریست» میلیاردر 74 ساله از جمله ساکنان سرشناس این منطقه هستند.

بانکر هیل ویلج تگزاس

«هوستون» در همسایگی «بانکر هیل ویلج» قرار دارد. این شهر 3 هزار و 600 نفر جمعیت دارد که 16 درصد از آنها در سن بازنشستگی به این منطقه وارد شده‌اند. میانگین قیمت مسکن در «بانکر هیل» 4 . 1 میلیون دلار ثبت شده و درآمد متوسط ساکنان آن 200 هزار دلار است. از جمله ویژگی‌های این منطق می‌توان به سطح بالای ارائه خدمات بهداشتی و درمانی، فاصله تنها یک ساعته تا خلیج زیبای مکزیک و وجود دو فرودگاه تجاری نام برد که به فاصله کمی از مناطق مسکونی قرار دارند.

چری هیل ویلج کلرادو

دقیقا در جنوب «دنور»، «چری هیل ویلج» واقع شده است. 6 هزار نفر ساکن این شهر هستند که از بین آنها 13‌درصد بین 65 سال و بیشتر سن دارند. درآمد میانگین ساکنین این منطقه خوش آب و هوا 225 هزار دلار است، در حالی‌که خانه‌های آن به‌طور متوسط 915 هزار دلار قیمت دارند. دو دبیرستان خصوصی در این شهر وجود دارد که وزرای امور خارجه اسبق و سابق آمریکا، مادلین آلبرایت و کاندولیزا رایس، هردو در آن درس خوانده‌اند...

چه‌وی چیس ویلج مریلند

یک‌پنجم از 2 هزار ساکن «چه‌وی چیس ویلج» در آستانه بازنشستگی قرار دارند. در این شهر که دقیقا در شمال «واشنگتن دی‌سی» واقع شده است، خانه‌ها به‌صورت میانگین 1.3 میلیون دلار قیمت دارند و درآمد متوسط پولدارترین ساکنان آن 250 هزار دلار برآورد شده است. سرشناس‌ترین ساکن این شهر در حال حاضر «جورج ویل» 71‌ساله تصویر بالا است که در سال 2009 میلادی «باراک اوباما» رئیس‌جمهور آمریکا را به صرف شام در خانه‌اش دعوت کرد.

دارین کانکتیکات

این شهر که جزیره‌ای چشم‌نواز و جذاب است با قطار تنها یک ساعت از نیویورک فاصله دارد و به زیرساخت‌های برجسته فرهنگی و پزشکی‌اش مشهور است. «دارین» بالغ بر 20 هزار نفر جمعیت دارد که یک هشتم آنها 65 سال یا بالای 65‌سال سن دارند. درآمد متوسط ساکنان آن 180 هزار دلار ثبت شده و قیمت یک خانه معمولی این شهر به‌طور میانگین 1.2 میلیون دلار است. این شهر تا مدت‌های مدیدی به عنوان اقامتگاه تابستانی ثروتمندان نیویورکی شناخته می‌شد. در این شهر انواع و اقسام امکانات رفاهی مهیاست .

اسکس فلس نیوجرسی

این شهر اگرچه کوچک است و وسعت کمی دارد اما یکی از آرام‌ترین و زیباترین شهرهای مناسب بازنشستگی است. تنها 2 هزار و 100 نفر جمعیت دارد که از این میان 14 درصد آنها در سن بازنشستگی قرار دارند. درآمد ماهانه ساکنان «اسکس فلس» 170 هزار دلار است و یک خانه معمولی در این شهر 920 هزار دلار قیمت دارد. «اسکس فلس» در 20 مایلی غرب نیویورک واقع شده است. تجارت در این شهر براساس عرف محلی بسیار محدود است و خرید و فروش بیشتر در شهرهای اطراف صورت می‌گیرد. در «اسکس فلس» شما با هیچ ترافیکی روبه‌رو نخواهید شد.

فاکس چپل پنسیلوانیا

دقیقا در شمال شرقی «پیتسبورگ» واقع شده است. «فاکس چپل» صددرصد مسکونی است و هیچ کسب و کاری اجازه فعالیت در این شهر را ندارد. در این شهر 5 هزار نفر زندگی می‌کنند‌. درآمد متوسط ساکنان این شهر 185 هزار دلار است و ارزان‌ترین خانه‌ای که در این منطقه ثبت شده 510‌هزار دلار قیمت دارد. یکی از مشهورترین ساکنان «فاکس چپل»، «ترزا هاینز» بیوه 74 ساله سناتور «جان هاینز» و همسر فعلی «جان کری» وزیر امور خارجه آمریکا در کابینه دوم باراک اوباماست.

هیدن هیلز کالیفرنیا

«هیدن هیلز» در غرب دره «سان فرناندو» واقع شده است. در «هیدن هیلز» 1900‌نفر سکونت دارند و از این تعداد بالغ بر 16 درصد آنها 65 سال یا بیش از آن سن دارند. درآمد میانگین یک‌خانوار 250‌هزار دلار و قیمت یک خانه در «هیدن هیلز» به‌طور متوسط 1.9 میلیون دلار گزارش شده است. روی تپه‌های این شهر اسب‌های تنومندی سواران‌شان را جابه‌جا می‌کنند. از مشهورترین افرادی که در این شهر ساکن هستند می‌توان از قوم و قبیله «کارداشیان» نام برد.

هونولولو هاوایی

«هونولولو» بزرگ‌ترین شهر «هاوایی» است که به دلیل زیبایی فوق‌العاده و آب و هوایش مدت مدیدی به عنوان مقصدی برای گذراندن تعطیلات شناخته می‌شده است. حدود 18 درصد از 390 هزار نفری که ساکن این شهر هستند در سن بازنشستگی به سر می‌برند. درآمد میانگین ساکنان این منطقه 60 هزار دلار است و برای داشتن یک خانه معمولی باید 500 هزار دلار پرداخت کرد. با این حال در برخی مناطق «هونولولو» همچون «کاهالا» برای داشتن خانه باید تا یک میلیون دلار پرداخت.

جزیره کیاوا کارولینای جنوبی

جزیره «کیاوا» در جنوب شرقی «چارلستون» قرارگرفته و اقیانوس آتلانتیک آن را محاصره کرده است. این شهر 1600 نفر جمعیت دارد که از این میان دو پنجم آنها 65 سال یا بیشتر سن دارند. درآمد میانگین ساکنان این شهر 170 هزار دلار است و برای صاحب خانه شدن در این جزیره باید به‌طور میانگین مبلغی بالغ بر 850 هزار دلار پرداخت کرد. پنج دوره مسابقات قهرمانی گلف در این منطقه برگزار شده است. در این جزیره سکونتگاه‌های زیادی را می‌توان یافت که در نزدیکی آب قرار گرفته‌اند.

طب مکمل

نویسنده

گونه گذاری و افزایش حجم لب به روش طبیعی

درمان گياهي ديابت

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

گونه گذاری و افزایش حجم لب به روش طبیعی با طب سوزنی بدون تزریق ژل

"طب سوزنی زیبایی یک روش پزشکی یا عمل جراحی نیست. ما در این روش از قابلیت های درمانی که ارگانهای بدن هر شخص به طور طبیعی دارد بهره می گیریم و عامل اصلی نازیبایی پوست صورت را بر طرف می کنیم،

طب سوزنی حدود ۱۵۰۰ سال قبل، از چین به ژاپن آمد، اما این روش درمان سنتی اکنون به عنوان رمزی برای زیبایی در حال بدست آوردن محبوبیت های تازه ای است.

همانطورکه دوره های درمان مربوط به زیبایی صورت بیش از پیش به سمت استفاده از مواد غیر شیمیایی و درمانهای سنتی متمایل می‏شوند،زنان در نمایشگاهی به نام "دنیای زیبایی ژاپن" صف کشیدند تا طب سوزنی را امتحان کنند. فواید درمانی طب سوزنی زمان زیادی است که شناخته شده است.

آقای تاکشی کیتاگاوای متخصص طب سوزنی می گوید: فرو کردن سوزنهای نازک در صورت، قدرت طبیعی التیام بخشی پوست صورت را تقویت می کند.

آقای تاکشی کیتاگاوا، یک متخصص طب سوزنی ژاپنی می گوید :

"طب سوزنی زیبایی یک روش پزشکی یا عمل جراحی نیست. ما در این روش از قابلیت های درمانی که ارگانهای بدن هر شخص به طور طبیعی دارد بهره می گیریم و عامل اصلی نازیبایی پوست صورت را بر طرف می کنیم،و همانطوری که میل عموم مردم به درمان "زیبایی طبیعی" گرایش دارد، روش طب سوزنی ژاپنی به خوبی مورد قبول مردم ژاپن به خصوص خانم ها می‏شود."

با توجه به اینکه با فروش بالغ بر ۱۵ بیلیون دلار تنها در یک سال اخیر، ژاپن بازار شماره ۲محصولات وخدمات زیبایی در دنیااست.

صدور مجوز طب سوزنی ۱۳۰ سال پیش در دوره می جی ژاپن آغاز شد. کیتاگاوامی می گوید: درمانجویان مراجعه کننده زیبایی که عمدتاً حدود ۳۰ سال دارند، با توجه به گرانی و ناسالم بودن لوازم آرایشی یا پوست کشی های صورت، روز به روز به درمان با طب سوزنی امیدوارتر می شوند.

خانم ریه هایاشیدا، یک مراجعه کننده برای زیبایی با طب سوزنی می گوید :

طب سوزنی زیبایی با جراحی پلاستیک فرق می کند. خطر ناکامی درمان و معیوب شدن پوست را ندارد. همچنین از توانایی ذاتی بدن انسان که هماهنگی ارگانهای بدن و انرژی حیاتی می باشد برای به وجود آوردن زیبایی ضورت استفاده می کنند. به همین دلیل است که من آن را می پسندم و نتیجه ی بسیار خوبی گرفته ام.

در ژاپن حدود ۴۰ هزار متخصص طب سوزنی مجوز گرفته اند و بیش از ۱۵۰ مدرسه که اغلب روی کاربردهای سنتی طب سوزنی متمرکز بودند وجود دارد ، اما هنگامی که کاربرد آن در پوست کشی صورت مشاهده شد، استفاده از وسایل آرایشی و بوتاکس و تزریق ژل نیز بیش از پیش کنار گذاشته شد.

زیبایی صورت با طب سوزنی در طب چینی :

بر اساس تئوری موجود در طب سنتی چین ظاهر صورت و بدن در حقیقت بازتابی از شرایط کلی بدن می باشد و عملکرد نرمال ارگانهای مختلف و مریدین ها موجب جریان کافی و منظم خون و انرژی شده و به صورت و بدن ظاهری سالم و بشاش و با طراوت می دهد.

تحریک نقاط مخصوص در طب سوزنی جریان خون و انرژی را به منظور ایجاد زیبایی هماهنگ می کند. این موضوع بر اساس طب غربی این گونه تفسیر می شود که ورود سوزن در نقاط منطقه ای ( لوکال) باعث پر خونی نقاط اطراف سوزن می گردد درنتیجه خون زیادی به این سمت هجوم آورده و در نتیجه از طریق این پر خونی وگشاد شدن رگها اکسیژن و مواد غذایی بیشتری به سلولها رسیده و مواد زائد وسموم نیز به علت همین پر خونی سریعتر دفع شده و درپوست حالت شادابی و طراوت ایجاد می شود.

از طرفی پر خونی و تحریک پوست توسط ورود سوزن باعث تحریک کلاژن سازی شده و بعد از اتمام جلسات می توان شاهد از بین رفتن چین و چروک و سفت شدن پوست شده، از سوی دیگر طب سوزنی در صورت به علت تنظیم جریان خون و لنف به روشن شدن و شفاف شدن پوست حتی با یک جلسه درمان کمک زیادی می کند. شایان ذکر است طب سوزنی در درمان چین و چروک لکهای حاملگی(کلواسما) لنتیگو لک های ناشی از افزایش سن، کک و مک وآکنه موثر است.

موارد درمان زیبایی صورت که می توان از روش طب سوزنی ژاپنی و چینی انجام داد :

لیفتینگ و برطرف کردن افتادگی پوست صورت،گونه گذاری طبیعی صورت،برطرف کردن چین و چروک صورت، بر طرف کردن خط عمیق اخم پیشانی و لبخند و خط دور لب،بزرگ کردن لب،بر طرف کردن جوش یا آکنه ی صورت و جای مانده ی جوش صورت و بدن،بر طرف کردن تیرگی و گودی زیر چشم و پف زیر چشم،بر طرف کردن پف زیر چشم،بر طرف کرد منافذ باز پوست و خالهای سیاه زیر پوست،بر طرف کردن لک های صورت،بر طرف کردن غبغب و افتادگی پلک برای بعضی از افراد.

تمام این نا زیبایی های پوست صورت را می توان با درمان طب سوزنی چینی و ژاپنی و همچنین استفاده از روشهایی مکمل در طب چینی و طب گیاهی برای رساندن پروتئین کلاژن به بدن و بر طرف کردن سریع نازیبایی صورت موثر خواهد بود استفاده کرد تا حداقل 5 تا 10 سال جوانتر به نظر برسید و ماندگاری بسیار خوبی هم برای فرد خواهد داشت.

گونه گذاری طبیعی و افزایش حجم لبها بدون تزریق ژل و جراحی با سوزن هایی ظریف :

با گذشت زمان و افزایش سن، عضلات صورت به تدریج توان خود را از دست می دهند و اصطلاحا شل یا افتاده می شوند.این افتادگی عضلات علاوه بر ایجاد ظاهری نا خوشایند سبب افزایش چینهای صورت نیز می گردند. به عنوان مثال شلی و افتادگی عضلات گونه ها باعث عمیق تر شدن چین کنار لبها ( بین کنار لب و کنار بینی ) می گردد یا شلی عضلات زیر چانه سبب ایجاد غبغب می شود و…

طب سوزنی با تحریک نقاط خاص صورت به بازگشت توان اولیه عضلات و سفت شدن آنها و در نتیجه بهبود شکل ظاهری و از بین رفتن چین های کوچک و کاهش چین های عمیق کمک می کند.

یکی دیگر از موارد خاص طب سوزنی زیبایی، گونه گذاری و برجسته کردن لب هاست. لب و گونه ها نقش بسیار زیادی در زیبایی چهره دارند و امروزه افراد میتوانند با آسودگی خاطر از طریق سوزنهاییی بسیار ظریف جهت برجسته کردن گونه یا به اصطلاح کاشت گونه و زیبایی لب ها استفاده کنند.

در طب غربی برای افزایش حجم این قسمت های صورت از تزریق ژل و برای افزایش حجم و برجسته کردن استفاده می کنند.همچنین از کرمها یا ژل های موضعی برای این نوع زیبایی استفاده می کنند.

در طب سوزنی می توان با قرار دادن سوزن در نقاطی از گونه و لب بدون تزریق هیچ گونه ژل یا ماده ای دیگر،شما می توانید مثل سایر روشها گونه و لبهایی برجسته داشته باشید و هیچ عارضه ای برای شما در بر نخواهد داشت.

چگونکی عملکرد طب سوزنی برای فرم دادن سینه ها :

بر اساس طب چینی، سالم و بدون مشکل بودن سینه ها به طور عمده از دیدگاه فیزیولوزیکی به عملکرد طبیعی کلیه، طحال و کبد با هورمون های جنسی، تغذیه و ذهن بستگی دارد. دلیل کوچکی، آویزان بودن و فرو رفتگی نوک سینه را می توان اختلال یا ناهماهنگی این اندامها دانست. سایر ارگان ها از جمله قلب و ریه ها نیز می توانند سینه ها را به طور غیر مستقیم تحت تاثیر قرار دهد.

بنابراین رسیدن به زیبایی و بزرگی سینه ها به وسیله طب سوزنی تنها یک مسئله بی اهمیت نیست. ابتدا به تجزیه و تحلیل بیمار و بررسی عوامل درونی او می پردازیم و سپس بر این اساس درمان را آغاز می کنیم.

زیبا سازی سینه ها به وسیله طب سوزنی از بخش های داخلی سینه شروع می شود و از طریق مکانیسم های زیر به دست می آید :

•افزایش گردش خون و لنف؛

•افزایش رشد بافت های خود سینه؛

•تقویت رباط ها و افزایش قابلیت ارتجاعی پوست؛

•بازیابی هورمون های جنسی و تعادل روانی؛

•بهبود تغذیه و از بین رفتن مشکلات زنانگی؛

آیا شما یکی از داوطلبین بزرگ کردن سینه به وسیله طب سوزنی هستید؟

بر خلاف جراحی ایمپلنت سینه ها ، که ممکن است باعث عوارضی چون عفونت، خونریزی، واکنش سیستم ایمنی بدن، خوب نشدن جای زخمها، پس زدن مواد ایمپلنت توسط بدن، کوچک شدن یا پارگی آنها، جایگزینی و برداشتن آنها شود، طب سوزنی بدون درد و جای زخم و به شکلی کاملا طبیعی اندازه ی سینه ها را بزرگ می کند. داوطلبین زیبا سازی سینه به وسیله طب سوزنی عمدتا خانم های بین شانزده تا پنجاه و پنج سال هستند که می خواهند از یک روش غیر از جراحی برای بهبود و زیباسازی شکل سینه هایشان استفاده کنند. این افراد اکثرا دارای مشکلات زیر هستند.

کوچکی سینه ها - نابرابری سینه ها - افتادگی سینه ها – فرو رفتگی نوک سینه

حتی خانمهایی که سینه هایی نسبتا طبیعی دارند نیز ممکن است برای حفظ حالت سینه ها یا جلوگیری از افتادگی زودرس سینه ها این درمان را آغاز کنند.

درمان با طب سوزنی به بیماران مبتلا به سرطان سینه، اختلالات انعقاد خون و بیماری ضعف سیستم ایمنی بدن توصیه نمی شود.

اصول و چگونگی جلسات درمانی :

درمان عمدتا با طب سوزنی انجام می گیرد، اگر چه ماکسیباکشن و داروهای گیاهی چینی نیز ممکن است در برخی مواقع مورد استفاده قرار گیرند. موفقیت در درمان تا حد زیادی بر اساس تشخیص صحیح و مناسب ، انتخاب دقیق و صحیح نقاط مورد نظر برای قرار دادن سوزن، فرمول های گیاهی و تکنیک های هوشمندانه ی سوزن زدن است که همه آنها نیاز به بینش فراوان بالینی و تخصص دارند.

گیاهی که در زیبایی سینه نقش موثری دارد :

پوراریا میریفیکا گیاهی است که در مناطق شمال تایلند می روید. در مطالعات گوناگون ثابت شده است که این گیاه دارای توانایی منحصر به فردی است و به طور طبیعی اندازه ی سینه ها را بزرگتر می کند. پوراریا میریفیکا حاوی مقادیر طبیعی از استروژن گیاهی، میروسترول، دگسی میروسترول، دیدزین، جنیستین، سیتوسترول- بی و غیره است. و این مواد شیمیایی گیاهی شناخته شده به خانمها جهت ایجاد توازن در سطح هورمون های بدن آنها کمک می کنند. زمانی سطوح هورمون های بدن متوازن است که شخص در بدن و سینه هایش احساس سلامت و بهبود کند.

فواید پزشکی گیاه میریفیکا :

پوراریا میریفیکا علائم آزار دهنده یائسگی از قبیل نوسانات خلق و خو، احساس ایجاد حرارت در بدن، اختلالات قلبی و عروقی، پوکی استخوان و غیره را کاهش می دهد. این گیاه همچنین دارای اثر ضد سرطان است.

کارایی پوراریا میریفیکا از لحاظ علمی ثابت شده است و خانمها در چندین دهه اخیر برای داشتن سینه های بزرگتر، سفت تر و دایره ای تر از آن استفاده کرده اند. این گیاه ویژگی های مثبت فراوانی از قبیل تاثیر بر کیفیت پوست، مو و ناخن دارد. علاوه بر این، این گیاه همچنین می تواند به وسیله PMS باعث کاهش علائم آزاردهنده ی یائسگی شود.

چگونه با کمک پوراریا میریفیکا سینه ها بزرگ تر می شوند؟

بیشتر خانمهایی که از پوراریا میریفیکا استفاده کرده اند پس از چند هفته درمان شاهد سفت شدن و حجیم شدن سینه هایشان بوده اند. با استفاده از این گیاه به طور طبیعی می توان اندازه ی سینه ها را یک یا دو سایز افزایش داد. برای به دست آوردن نتیجه ی مطلوب باید تمام توصیه ها از قبیل ورزش های مختص به بزرگ شدن سینه و رژیم غذایی مناسب را به خوبی اجرا کرد. اکثر خانمها با استفاده درست از این گیاه می توانند تا هشتاد درصد اندازه سینه ها یشان را بزرگ کنند!

در این روش درمانی از این گیاه که در یک ترکیب مکمل گیاهی با اثرات قوی تولیدکلاژن مورد نیازدر بدن و با طب سوزنی می توانید بدون نیاز به جراحی و پروتز به فرم دهی مناسب سینه ی خود به خصوص خانمها دست پیدا کنید.

علائم ديابت:پرخوري،پرنوشي(زياد آب خوردن)،پر ادراري

درمان خوراكي:

پياز،هويچ،سيب ترش،توت،سير،سيب،پرتقال،زردآلو،هلو،فندوق،كنگر،ماست،خيار،زيره،سوپ جو،جعفري،كوكوي لوبيا سبز،چاي زنجبيل،شويد پلو،ماهي،لبنيات،چاي كم رنگ،گردو،بادام،پسته،ميوه زيتون،آب آرتيشو(كنگرفرنگي)،آب اسفناج،دارچين،هسته انگور

درمان گياهي:

١.دم كرده يك قاشق چاي خوري تخم كرفس در يك فنجان آب جوش براي افراد ديابتي مفيد است.

٢.دم كرده 20گرم مريم گلي در يك ليتر آب جوش كاهش دهنده قند خون است.

درمان با عرقيات:

روزي دو الي چهار فنجان يكي از عرقيات زير را ميل كنيد:

عرق بابا آدم،خار شتر،برگ گردو،زرشك،سير،كاسني،گزنه،تمشك و عرق بولاغ اوتي

درمان با آبميوه جات:

آب آلبالو،انار،انگور،گلابي،هندوانه،ليمو ترش،سيب،پرتقال ترش و آب نارگيل

موارد پرهيز:

چغندر،كدو حلوايي،نشاسته،آش رشته،كاكائو،عدس،سيب زميني سرخ كرده،سالاد الويه،ميزاقاسمي،سوسيس،كالباس،شيربرنج،انواع شيريني،انواع نوشابه ها،قهوه،چاي پر رنگ،نان سفيد،ماكاروني

مسافران آسمان

کدو تنبلی که فضانوردان شاتل پوشیدند

خط ویژه رفت و آمد به فضا

نگاهی به تاریخچه لباس‌های فضایی

کدو تنبلی که فضانوردان شاتل پوشیدند

ناسا برای طراحی لباس اولین گروه از فضانوردان (عطارد هفت) به ارتش امریکا متوسل شد.

فضانوردان آپولو نیز باید از سفینه فضایی خود پیاده می‌شدند و بر روی ماه راه می‌رفتند. سه خدمه این سفینه همچنین باید در کاوشگرهای قمری بر روی ماه رانندگی می‌کردند.

لباس‌های آن‌ها اولین پوشش‌هایی بود که حاوی لباس درونی خنک‌شده توسط مایع و همچنین لایه بیرونی برای محافظت در مقابل اثرات میکروشهاب‌ها بود.

ناسا همچنین پس از چهار پرواز آزمایشی، لباس‌های فشرده‌ایی را باید برای خدمه شاتل فضایی طراحی می‌کرد.

هنگامی که وانس برایند، باب اوورمایر، جو الن و بیل لنوار در تاریخ 11 نوامبر سال 1988 از برد کلمبیا به فضا پرتاب شدند، برای پنجمین ماموریت این شاتل فقط لباس‌های پرواز آبی رنگ و کلاه‌خودهای اکسیژن به تن داشتند.

پس از حادثه شاتل «چالشگر»، ناسا لباس‌های فضایی برای فضانوردان را دوباره طراحی کرد تا طی اوج‌گیری و فرودشان بپوشند.

این "لباس‌های کدوتنبل" به «لباس پیشرفته فرار خدمه» ارتقا یافت. این لباس بر اساس لباس‌های فشار در ارتفاع بالای متعلق به نیروی هوایی طراحی شده بود.

برای محافظت از فضانوردانی که در بیرون ایستگاه فضایی کار می‌کنند، ناسا «واحد تحرک Extravehicular» یا EMU را طراحی کرد که بیشتر به یک ماهواره جامع شباهت داشت تا یک لباس فضایی.

ناسا همچنین در طول سال‌ها طرح‌های لباس فضایی فراوانی را مطالعه کرده که از آن جمله می‌توان به لباس AX-5 اشاره کرد.

با پایان برنامه شاتل فضایی، این سازمان کار بر روی لباس فضایی را که فضانوردان بتوانند برای تحفص اعماق فضا بپوشند، آغاز کرد.

ماه گذشته این آژانس قرارداد 18 ماهه‌ای به ارزش 4.4 میلیون دلار را با ILC Dover برای طراحی، تولید و آزمایش نوع جدیدی از لباس فضایی موسوم به Z-2 منعقد کرد.

خط ویژه رفت و آمد به فضااین خط ویژه یا سریع السیر توانسته تا ۴۵ساعت زمان سفر این فضانوردان را که قرار است یک ماموریت پنج ماه ونیمه داشته باشند را کاهش دهد.خط ویژه و سریع السیر جهت رفت و آمد فضا نوردان به فضا ساخته و راه اندازی شده که زمان سفر را کوتاه تر کرده است.

به گزارش باشگاه خبرنگاران دانشمندان پس از سالها تلاش توانستند مسیری سریع السیر را برای اولین بار جهت انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی ایجاد و از آن برای سفر فضانوردانی همچون کریس کاسیدی، پاول و ینوگرادوف و الکساندرمیسو رکین استفاده کنند.

این خط ویژه یا سریع السیر توانسته تا ۴۵ساعت زمان سفر این فضانوردان را که قرار است یک ماموریت پنج ماه ونیمه داشته باشند را کاهش دهد.

برای راه اندازی این خط ویژه روسیه سه پرواز بدون سرنشین داشته تا به خوبی این دستاورد مهم و پراهمیت مورد ازمایش قرار داده و از موفقیت خود اطمینان حاصل کند اولین پرواز سرنشین دار این خط ویژه در تاریخ هشتم فروردین ماه انجام شد که فضا پیما و تمام سکنه آن پس از ۵ساعت و ۴۵دقیقه به همکاران ایستگاه فضایی خود ملحق شدند.

این پرواز خطرات و مشکلاتی همچون اقامت دو روزه درون کپسول کوچک و تنگ امکان بروز خطر در صورت نداشتن توانایی در تصحیح مداری و برخورد با ضایعات فضایی را نیز دارد.

به وسیله این کار فضانوردان می توانند پیش از قرارگرفتن در برابر تاثیرات نامناسب با ریز گرانش مانند سرگیجه ،‌تهوع به ایستگاه رسیده و از سوی دیگر تجربیات ونمونه های پزشکی نیز باسرعت بیشتر به ازمایشگاه مداری وارد شوند.

آداب و رسوم

رسمهای عجیب ازدواج در جهان

عروس دزدی سنت عجیب مردان قرقیزستان !

مردم در گوشه و كنار جهان چگونه به یکدیگر «سلام» می‌کنند؟

شادمانی هندی‌ها در جشنواره «رنگ‌ها»

مراسم عجیب و غیرعادی مربوط به مرگ در جوامع مختلف!!

رسمهای عجیب ازدواج در جهان: از کتک خوردن عروس تا آوازخوانی

در مناطق مختلف جهان آداب و رسومی خاصی برای مراسم ازدواج خود دارند که بعضی از آنها کمی عجیب به نظر می رسند. مردم سراسر جهان با توجه به آداب و رسوم و فرهنگهای بومی خود در مراسم ازدواج نیز رسومی خاص خود دارند. در نیجریه داماد حق دارد عروس تا قبل از مراسم…

در مناطق مختلف جهان آداب و رسومی خاصی برای مراسم ازدواج خود دارند که بعضی از آنها کمی عجیب به نظر می رسند.

مردم سراسر جهان با توجه به آداب و رسوم و فرهنگهای بومی خود در مراسم ازدواج نیز رسومی خاص خود دارند.

در نیجریه داماد حق دارد عروس تا قبل از مراسم و حتی ساعاتی بعد از آن به خانه والدینش پس بفرستد.

در قبیله سوماترا اتیوپی رسمی وجود دارد که در آن دختر قبل از ازدواج یک دندان خود را می کشد و حلقه ای به لبهای خود آویزان می کند.

در جزیره جاوا بر خلاف دیگر کشورها که داماد برای هزینه های مختلف پول می دهد مردم اینجا دم موش به هم هدیه می دهند.

در آلبانی رسم عجیب و خشنی وجود دارد که عروس باید سه شبانه روز پس از ازدواج کتک های داماد را برای یادآوری وظایف خانواده تحمل کند.

اسکیموها در مراسم ازدواج گوشت شکار را نمی پزند و آن را خام می خورند.

در جزیره ای در کشور گینه نو اگر بخواهید ازدواج کنید باید با همسر آینده خود مقابل دیگر اعضای قبیله آواز بخوانید.

سکه‌های کفش عروس در سوئد

یک رسم کهن در سوئد این است که عروس سکه‌هایی را در کفش خود حمل می‌‌کند. یک سکه نقره از طرف پدر عروس در کفش چپ او قرار می‌‌گیرد و یک سکه طلا از طرف مادرش در کفش راست عروس گذاشته می‌‌شود و او باید در تمام مدت مراسم این سکه‌ها را در جای خود نگه دارد. این کار نشانه احترام همیشگی عروس به پدر و مادرش و حمایت پدر و مادر از اوست.

سیاه کردن عروس در اسکاتلند

در اسکاتلند یکی از رسمهای قبل از مراسم اصلی ازدواج آن است که باید عروس را سیاه کرد. طبق این رسم؛ اطرافیان باید عروس را غافلگیر کرده و بدون این‌ که خبر داشته باشد، روی سرش مواد کثیف‌ کننده‌ای همچون آب کثیف، تخم‌مرغ، سس‌های مختلف، پر و موادی از این قبیل بریزند. سپس عروس آینده که کاملاً کثیف شده، توسط همان اطرافیان دور شهر چرخانده می‌‌شود و حتی او را به چند قهوه‌خانه و رستوران شلوغ هم می‌‌برند که همه او را ببینند.

ظروف شکسته، ربودن عروس و اره کردن درخت در آلمان

یکی از جالب‌ترین رسمهای قدیمی آلمان این است که فامیل عروس و داماد قبل از مراسم، تعداد زیادی ظرف و ظروف را می‌‌شکنند و بعد عروس و داماد را مجبور می‌‌کنند تا آنها را جمع کنند. طبق آداب مردم آلمان وقتی عروس و داماد با کمک یکدیگر این ظرفهای شکسته را که با تلاش بسیار اطرافیان پخش شده‌ جمع می‌‌کنند، در حقیقت خود را آماده می‌‌سازند که در کنار یکدیگر به جنگ مشکلات زندگی بروند و این کار برای عروس و داماد خوش‌یمن است.

در بسیاری از دهکده‌های آلمان دوستان عروس یا داماد، عروس را می‌‌دزدند و در جایی پنهان می‌‌کنند. سپس داماد باید عروس خود را پیدا کند. البته این جستجو همیشه از یک قهوه‌خانه شروع می‌‌شود و داماد، حاضرین در قهوه‌خانه را دعوت می‌‌کند تا پس از نوشیدن یک نوشیدنی به خرج او، در پیدا کردن عروس، وی را یاری دهند.

اره کردن کُنده درخت هم یکی دیگر از رسوم آلمانی است که به نظر می‌‌رسد به منظور ارزیابی مهارت‌های جسمانی عروس و داماد طراحی شده است. پس از انجام مراسم عقد، عروس و داماد باید یک کنده بزرگ را دو نفری اره کنند و البته باید این کار را تنها با دست راست‌شان انجام دهند. اگر آنها این کار را به خوبی و با همکاری یکدیگر انجام دهند، معلوم می‌‌شود که زندگی زناشویی خوبی خواهند داشت ولی اگر نتوانند از پس آن برآیند، حتماً کارشان به مشکل برخورد خواهد کرد.

عروس دزدی سنت عجیب مردان قرقیزستان !

بیش از نیمی از همسران مردان قرقیز زنانی هستند که با سنت عروس دزدی با آنان ازدواج کرده اند. این سنت به گونه ای جا افتاده که بیانگر غرور و مردانگی مردان قرقیز است. به گزارش ایران ویج ، اغلب اوقات، نزدیکان داماد طی یک برنامه ریزی نسبت به ربودن دختری که برای همسری پسر خود در نظر گرفته…

بیش از نیمی از همسران مردان قرقیز زنانی هستند که با سنت عروس دزدی با آنان ازدواج کرده اند. این سنت به گونه ای جا افتاده که بیانگر غرور و مردانگی مردان قرقیز است.

اغلب اوقات، نزدیکان داماد طی یک برنامه ریزی نسبت به ربودن دختری که برای همسری پسر خود در نظر گرفته اند اقدام میکنند. اکثر اوقات روسری سفیدی به اجبار به نشان رضایت دختر بر سرش پوشانده میشود. خانواده دختر پس از ربوده شدن دختر، به دلیل ترس از نبود همسر دیگر برای وی، از او میخواهند تا شرایط را بپذیرد. این سنت دور از انسانیت به دوران قبل از ورود اسلام، قبل از قرن ۱۲ برمیگردد. در آن دوره قبایلی زندگی میکردند که کارشان دزدی حیوانات و زنان یکدیگر بود.

مردم در گوشه و كنار جهان چگونه به یکدیگر «سلام» می‌کنند؟

اگر اهل گشت و گذار باشید و به كشورهای دیگر سفر كرده باشید، حتما متوجه تفاوت فرهنگی در كشورهای مختلف شده اید. تفاوتی كه در زوایای گوناگون زندگی مردم دیده می شود؛ از نوع گویش و پوشش گرفته تا شیوه رفتار و كردار.

اگر اهل گشت و گذار باشید و به كشورهای دیگر سفر كرده باشید، حتما متوجه تفاوت فرهنگی در كشورهای مختلف شده اید. تفاوتی كه در زوایای گوناگون زندگی مردم دیده می شود؛ از نوع گویش و پوشش گرفته تا شیوه رفتار و كردار.

این تفاوت آن گونه است كه گاهی شیوه معاشرت و رفتار مردم در كشوری خاص برای اهالی سایر مناطق عجیب و حتی غیرقابل قبول به نظر می رسد.

روسیه؛ دست دادن های سفت و محكم

یكی از مشخص ترین ویژگی های روس ها روحیه سرد و خشك شان است. بنابراین هیچ وقت نباید از یك فرد روس توقع داشته باشید در اولین برخورد با گرمی و محبت شما را بپذیرد و هنگام ملاقات روی لبش لبخندی دوستانه و گرم نقش ببندد. در روسیه معمولامردم هنگام ملاقات با یكدیگر چنان محكم دست می دهند كه تصور می شود با این فشار می خواهند انگشت های طرف مقابل را بشكنند! در تمام مدت دست دادن هم حتما باید در چشم هم نگاه كنند تا نسبت به فرد مقابل بی احترامی نكرده باشند. البته زمانی كه یك مرد با یك زن دست می دهد، مسلما بیشتر رعایت می كند و چندان فشاری به دست های او وارد نخواهد كرد.

در ضمن، روس ها باور دارند هنگام دست دادن حتما باید دستكش ها را از دست تان در بیاورید و هر قدر هم كه هوا سرد و گزنده باشد، نباید با دستكش دست بدهید.

كامبوج؛ دست های بالاتر، احترام بیشتر

اگر كسی در برابر شما دست هایش را در حالتی كه كف آنها را به هم چسبانده است، مقابل قفسه سینه اش بگیرد، چه فكری می كنید؟ حتما با خودتان می گویید در حال دعا كردن است یا درخواستی از شما دارد. اما اگر در كامبوج باشید، باید بدانید كه این كار نشانه سلام كردن است. مردم كامبوج وقتی می خواهند با یكدیگر سلام و احوالپرسی كنند، بدن شان را در چنین وضعی قرار می دهند. نكته جالب دیگر این است كه هر چه دست های فرد بالاتر باشد، نشان دهنده احترام بیشتری است كه او نسبت به طرف مقابل ابراز می كند. برای همین مردم كامبوج سعی می كنند هنگام سلام دادن، دستشان را خیلی پایین نگیرند.

دست تكان دادن؛ سلام یا خداحافظ

در بیشتر كشورهای دنیا، دست تكان دادن به معنای سلام كردن یا خداحافظی است. اما در كشورهای شرق آسیا این كار بیشتر نمایشی به حساب می آید و در بعضی كشورها مانند ژاپن یا آمریكای لاتین به معنای «نه» یا به طور كلی پاسخ منفی است. در هندوستان هم دست تكان دادن به معنای این است كه از طرف مقابل بخواهیم به طرف ما بیاید. بنابراین مشخص است كه اگر كاری را بدون آگاهی از فرهنگ و سنت كشورهای دیگر انجام دهیم، گاه حتی ممكن است آنچه منظورمان بوده به اشتباه به طرف مقابل منتقل شود و نتوانیم نظر خود را بیان كنیم. اینها فقط گوشه ای از تفاوت های فرهنگی مردم دنیا در مورد آداب معاشرت و یك سلام و احوالپرسی ساده است. پس اگر قصد سفر دارید، داستان مفصل اختلاف های فرهنگی را از این مجمل بخوانید.

آلمان؛ بلند صحبت نكنید

صحبت كردن در حالی كه دست های فرد در جیبش است، از نظر خیلی ها پسندیده نیست اما آلمانی ها این كار را بشدت بد می دانند و آن را بی احترامی بزرگی به حساب می آورند. آنها مردمی قانونمند هستند كه بیشتر از سایر مردم دنیا برای خودشان قانون و مقررات دارند. بنابراین وقتی قرار است با یكی از اهالی این كشور ملاقات كنید، باید حواستان خیلی جمع باشد. بلند صحبت كردن یا آدامس جویدن در جمع از نظر آنها كار خوبی نیست و انتظار هم ندارند كسی برای كار اداری به خانه آنها تلفن بزند؛ مگر در مواقع اضطراری.

چینی ها؛ سلام كردن فقط با یك حركت

در چین هم مانند بسیاری دیگر از نقاط دنیا، دست دادن شیوه معمول و مرسوم ملاقات هاست اما گاهی مردان چینی ترجیح می دهند حركات سر را هم به دست دادن شان اضافه كنند. خانم ها هم معمولافقط با هم دست می دهند. در این كشور پهناور گاهی حتی فرصت سلام كردن هم چنان محدود است كه آنها ناچار می شوند فقط به حركت دادن سر اكتفا كنند. اما هنگامی كه با یك گروه چینی آشنا می شوید، ممكن است آنها با دست زدن به شما خوشامد بگویند كه انتظار می رود شما هم با آنها دست بزنید و جوابشان را بدهید. خوب است بدانید اگر با چینی ها ملاقات می كنید، همیشه باید آنها را با نام خانوادگی شان صدا بزنید و تا زمانی كه خودشان از شما نخواسته اند، به هیچ وجه اسم كوچك شان را به كار نبرید.

البته اگر روزی به چین سفر كردید و با كسی همصحبت شدید، یادتان باشد چینی ها اغلب خیلی رك و مستقیم حرف نمی زنند.

ایتالیا حركات بدن به جای كلام

ایتالیایی ها بیشتر از این كه منظورشان را با كلمات و جملات بیان كنند، از زبان بدن كمك می گیرند. آنها به نگاه چشم در چشم اهمیت زیادی می دهند و هنگام صحبت حتما باید به صورتشان نگاه كنید. زمانی كه فرد بزرگ تری وارد می شود، حتما باید از جای خود بلند شوید و به او احترام بگذارید.

همچنین هنگام ورود به ساختمان، مردها باید كلاه خود را در بیاورند ولی از نظر ایتالیایی ها در آوردن كفش كاری ناپسند است.

استرالیایی ها فقط صندلی جلوی تاكسی

استرالیایی ها آدم های خوش قولی هستند و برای همین اگر قرار ملاقاتی با آنها داشته باشید حتما باید حدود 15 دقیقه زودتر از ساعت تعیین شده در محل ملاقات حاضر شوید؛ در غیراین صورت، آنها رفتار شما را بی احترامی به حساب می آورند. در ضمن اگر آنها بخواهند سوار تاكسی شوند حتما در صندلی جلوی ماشین خواهند نشست؛ چون كسی كه به تنهایی روی صندلی عقب می نشیند از نظر آنها آدمی مغرور است و با این كار می خواهد ژست بگیرد.

سنگاپور؛ آدامس جویدن ممنوع!

در سنگاپور هیچ وقت نباید سر كسی را لمس كنید؛ حتی بچه ها. در این كشور قوانین خاصی هم وجود دارد كه بی توجهی به آنها می تواند مشكلات زیادی را برای فرد ایجاد كند، مثلاسیگار كشیدن در مكان های عمومی یا جویدن آدامس ممنوع است.

همچنین خوب است بدانید در این كشور هیچ شهروندی نباید در خیابان آب دهان بریزد؛ در غیر این صورت پلیس حتما با او برخورد خواهد كرد.

فرانسه؛ خمیازه نكشید

خمیازه كشیدن و خاراندن بدن و همچنین جویدن آدامس در محیط های عمومی در كشور فرانسه اصلاپذیرفته شده نیست و فرانسوی ها این كار را بسیار بی ادبانه می دانند. در این كشور برخلاف بسیاری دیگر از نقاط دنیا، اگر مهمان كسی شدید حتما باید صبر كنید تا میزبان غذایش را شروع كند .

یونان؛ فریادهای دوست داشتنی

مردان یونانی وقتی به هم می رسند، اگر آشنا و صمیمی نباشند فقط با یكدیگر دست می دهند و البته سعی می كنند هنگام دست دادن چشم در چشم طرف مقابل داشته باشند. اما دوستان صمیمی و اعضای خانواده، شیوه دیگری دارند؛ آنها وقتی همدیگر را می بینند به آرامی به پشت هم ضربه می زنند و یكدیگر را در آغوش می گیرند و با این كار علاقه خود را به دیگری نشان می دهند. این قضیه در مورد خانم ها فرق می كند و آنها اغلب وقتی دوستی را می بینند، گونه همدیگر را می بوسند. زمانی كه خانم ها برای اولین بار با یكدیگر ملاقات می كنند نیز دست دادن تنها راه برقراری ارتباط است.

در ضمن باید بدانید یونانی ها معمولابا صدای بسیار بلند و با هیجان زیادی صحبت می كنند كه شاید برای مردم دیگر نقاط دنیا عجیب و غیرمعمول باشد. گاهی ممكن است به اشتباه تصور شود كه آنها در حال فریاد كشیدن هستند یا دعوایی میانشان رخ داده است، در حالی كه این شیوه معمول صحبت كردن مردم یونان با یكدیگر است. آنها هنگامی كه با هم صحبت می كنند ترجیح می دهند نزدیك به هم بایستند و حتی دور بودن از فرد گوینده را بی احترامی تلقی می كنند.

سوئیس مراقب دست ها باشید

سوئیسی ها هم قوانین جالبی دارند. آنها بیشتر از بقیه مردم دنیا به وقت شناسی اهمیت می دهند و اصلاخوششان نمی آید مهمانان شان دیر برسند. نكته جالب دیگر این است كه هنگام صرف غذا در ملاقات های رسمی باید دست ها را روی میز بگذارید و نه روی پاهایتان؛ البته در تمام این مدت هم باید مراقب باشید كه آرنج ها روی میز نباشد.

كوتاه و مرتب كردن ناخن ها در حضور فردی دیگر نیز از نظر آنها كاری بی ادبانه است.

تونس؛ دست دادن های گرم و طولانی

تونسی ها هنگامی كه یكدیگر را ملاقات می كنند، به گرمی با هم دست می دهند و البته مدت زمانی به نسبت طولانی، این كار را ادامه می دهند. آنها با انجام چنین كاری می خواهند محبت و صمیمیت بیشتری را بین خودشان و طرف مقابل ایجاد كنند. البته در صورتی كه فردی را اصلانشناسند یا برای اولین بار با او ملاقات كنند، یك دست دادن كوتاه یا تكان دادن سر هم كافی خواهد بود. خانم های تونسی هم وقتی به یكدیگر می رسند، همدیگر را یك بار می بوسند.

دست دادن های طولانی

در كشورهای عربی مردها معمولابا هم دست می دهند و یكدیگر را در آغوش می گیرند اما دست دادن عرب ها معمولاطولانی تر از اروپایی هاست ولی نه به محكمی دست دادن آنها. زن ها و مردها نیز به طور معمول در اجتماع تماسی با یكدیگر ندارند و با هم دست نمی دهند.

هندوستان؛ تعظیم قبل از دست دادن

هندی ها وقتی به یكدیگر می رسند، در حالی كه كف دست هایشان را به هم چسبانده اند كمی خم می شوند و سرشان را پایین می آورند. این كار معمولاقبل از دست دادن در ملاقات های رسمی انجام می شود. خانم های هندی معمولاچندان تمایلی ندارند كه با مردها دست بدهند و به همین دلیل فقط همان رسم دیرین را انجام می دهند.

زمانی كه هندی ها با بزرگ ترها ملاقات می كنند ابتدا باید با دست راست شان پای فرد بزرگ تر را لمس كنند و پس از آن، دستشان را به قفسه سینه خود بزنند و بعد می توانند كف دست ها را به هم بچسبانند و سلام كنند.

موضوع جالب توجه در هندوستان این است كه آنها چندان تمایلی به در آغوش گرفتن یكدیگر یا بوسیدن ندارند و از این كار خودداری می كنند.

موزامبیك؛ دست زدن قبل از سلام

مردم موزامبیك به سلام كردن خیلی اهمیت می دهند. در این كشور زمانی كه دیگران را می بینید و مدتی با آنها همراه هستید، حتما باید سلام و احوالپرسی كنید؛ حتی اگر آنها را نشناسید. در بعضی از مناطق این كشور مردم قبل از سلام كردن و دست دادن، سه مرتبه دماغ شان را با دست لمس می كنند و پس از آن دستشان را به طرف فرد مقابل دراز خواهند كرد.

نكته قابل توجه این است كه در موزامبیك اگر دو مرد در حالی كه دست های یكدیگر را در دست گرفته اند، در خیابان قدم بزنند و راه بروند اصلاجای تعجب ندارد و از نظر آنها كار عجیبی انجام نشده است. آنها با گرفتن دست یكدیگر فقط محبت و صمیمیت شان را نشان می دهند.

ژاپن؛ تعظیم به جای دست دادن

در سرزمین خورشید تابان، زمانی كه مردم با یكدیگر ملاقات می كنند یا هنگام خروج از منزل، تعظیم كردن را به دست دادن و در آغوش گرفتن ترجیح می دهند. هنگام تعظیم هم هرقدر بیشتر خم شوند و مدت بیشتری را در این وضع بمانند، احترام بیشتری به فرد مقابل گذاشته اند.

البته با این كه دست دادن در فرهنگ سنتی ژاپنی ها جایی ندارد ولی برای كسانی كه اهل سایر كشورها هستند یا در ملاقات های رسمی و كاری معمولاتعظیم كردن جای خود را به دست دادن می دهد.

شادمانی هندی‌ها در جشنواره «رنگ‌ها»

فستیوال «هولی» یکی از بزرگترین جشن‌های سنتی هند است که همه ساله در آغاز فصل بهار براساس تقویم هندی برگزار می‌شود و نشان دهنده زنده شدن دوباره طبیعت و فرا رسیدن فصل بهار است.

این مراسم رنگ پاشی نشانه شادی مردم هند به ادامه زندگی و در واقع خرسندی از پیروزی نیکی ها بر بدیهاست. پاشیدن پودرهای رنگی، سطل ها و بادکنک های پر از آب رنگی بر روی یکدیگر از نشانه های این جشن سنتی در هند است.

این فستیوال به نامهای جشن هولی، جشن رنگ و جشن بهاره نیز معروف است و یکی از قدیمی ترین فستیوالهای هندی است که داستانها و افسانه های مختلف و بسیار جالبی درباره ریشه این فستیوال مطرح شده است. در جشن هولی که ریشه در باورهای اساطیری هندوها دارد مردم هند از کوچک و بزرگ در آن شرکت و شهروندان غیر هندو نیز به نشانه ابراز دوستی در مراسم جشن رنگ شرکت می کنند.

از صبح هولی مردم به رقص و شادی و آوازخوانی مشغولند و هرچه به سمت ظهر پیش می رود، مردم به سمت رودخانه ها و برکه ها و اماکن تفریحی رفته ٬ دور هم جمع می شوند و عصر آن روز غذاها و شیرینی های مخصوص را که از قبل آماده کرده اند، می خورند و هرچه به شب نزدیک می شود،سکوت همه جا را فرا می گیرد.

پودرهای رنگی که در این جشن از آن استفاده می شود از گیاهانی مانند گیاه نیم، کومکوم، هالدی و غیره تهیه شده اند. همچنین بعضی از این رنگها از گیاهانی که در فصل بهار شکوفه می دهند مانند گلهای درخت شعله جنگل تهیه شده اند، از اینرو هندی ها اعتقاد دارند، این پودرها به دلیل خاصیت درمانی و طبیعی بودن از بروز بیماریهای شایع ناشی از تغییرات آب و هوا در فصل بهار مانند سرما خوردگی جلوگیری می نمایند و بعضا این بیماریها را درمان می کنند.

رنگ، سروصدا٬ رقص٬ آواز و پذیرایی هولی یک معنا را می رسانند: همراهی، اتحاد، برابری و شادی! در باور هندوها هیچ جشن دیگری را نمی توان یافت که درس دینی و مذهبی را همراه هماهنگی اجتماعی چنین ساده بیاموزد.

مراسم عجیب و غیرعادی مربوط به مرگ در جوامع مختلف!!

9 نمونه از مراسم عجیب و غیرعادی در مورد مرگ

اگر شما هم مثل آن دسته از افرادی هستید که فکر می‌کنند تشییع جنازه و یا سوزاندن مرده‌ها تنها مراسم مربوط به مرگ هستند، پس لطفا قبل از خواندن متن زیر خودتان را برای تغییر دادن باورهایتان آماده کنید.

1- رقصیدن با مرده

چه باور داشته باشید چه نداشته باشید باید بهتان بگوییم که مردم مالاگاسی ماداگاسکار مرده‌هایشان را از قبرها بیرون آورده و با آنها می‌رقصند. باور و عقیده شان که این مراسم به نام «فامادیهانا» از آن نشات می‌گیرد این است که ارواح با این مراسم می‌توانند بعد از تجزیه شدن جسد به نیاکانشان بپیوندند. این جشن اغلب هر 7 سال یکبار برگزار می‌شود و زمانی برای شادمانی و به هم پیوستن اعضای فامیل است.

1- تدفین آسمانی

به خاطر آب و هوای ناملایم تبت و زمین‌های سنگلاخی تدفین و خاک کردن مرده‌های تقریبا امری غیرممکن است.

بله رسم مردم بودایی تبت اینگونه است که «تدفین آسمانی» دارند. بدین معنی که جسد را چند قسمت کرده، آن را به صورت پودر درآورده و مخلوط کرده، سپس آن را در ارتفاعات می‌گذارند تا لاشخورها بخورند. آنها اعتقاد دارند بدن آدمی ‌تنها محلی برای استقرار روح محسوب می‌شود و باید به طبیعت بازگردد.

3- مراسم تدفین تانا توراجا

در مراسم تدفین منطقه «تانا توراجا» در اندونزی کارهای خیلی زیادی انجام می‌شود. این مراسم با موسیقی، رقص و مهمانی با تعداد زیادی مهمان برگزار می‌شود. پس واضح و مبرهن است که مرگ در این منطقه خرج و مخارج بسیاری می‌طلبد. و برای همین بستگان متوفی اجازه به تعویق انداختن این مراسم را دارند و اجباری ندارند که فورا مراسم را بجا آورند.

آنها می‌توانند جنازه را در قنداق بپیچند تا زمانی که برای این کار پول پس انداز کنند. پول جمع کردن برای مراسم شاید هفته‌ها، ماه‌ها یا حتی سالها به طول انجامد. تا آن زمان با جنازه مثل یک بیمار رفتار می‌کنند که این رفتارها شامل صحبت کردن با جنازه و دیگر فعالیتهای معمولی روزانه می‌شود.

مراسم تدفین اصلی زمانی اتفاق می‌افتد که تمام فامیل برای آن آماده شده باشند و بعد از آن جسد را در تابوت یا در غار می‌گذارند یا آن را از صخره یا لبه پرتگاه اویزان می‌کنند.

4- مرگ درخشان

امروزه آدم‌ها می‌توانند بدن کسانی را که دوست دارند روی انگشتشان داشته باشند! باورتان نمی‌شود؟ شما می‌توانید به راحتی انگشتر الماسی را دستتان کنید. این خیلی طبیعی است. و یک شرکت آمریکایی LifeGem به مردم فرصت این را می‌دهد که بدن افراد مورد علاقه شان که مرده اند را درون الماس‌های ساختگی شان داشته باشند.

شرکت LifeGem برای انجام این کار ابتدا از جسد یا باقیمانده خاکستر بدن مرده کربن استخراج می‌کند. سپس این کربن به گرافیت تبدیل می‌شود و تحت پرس گذاشته می‌شود تا برای به دست آمدن الماسی درخشان درون نگین الماس قرار گیرد. قیمت این الماس بین 3500 تا 20000 دلار تخمین زده می‌شود و بستگی به عیار جواهر دارد.

5- تابوت‌های جالب

اگر الویس پریسلی در تشی (غنا) می‌مرد مطمئنا او را در تابوتی به شکل گیتار دفن می‌کردند. مردم این شهر مرده‌هایشان را در تابوتهایی فانتزی دفن می‌کنند. شکل جعبه حمل جنازه اغلب نشان دهنده حرفه فرد درگذشته است. معمولا تابوتهای غول پیکر مشابه بطری‌های ذغال سنگ، میوه‌ها یا ابزار مکانیکی در نمایشگاه‌های تابوت به نمایش گذاشته می‌شوند.

6- آیین آدم خواری

این رسم به احتمال زیاد یکی از بدترین مراسم مرگ است که تابحال وجود داشته. مردمی ‌در جهان وجود دارند با آیین «آدمخواری» که مرده‌های خود را می‌خورند! ایده ای که پشت این رسم وحشتناک پنهان است هرچیزی می‌تواند باشد:

از جذب کردن خصلت ویژه فرد مرده تا جذب کردن روح فرد مرده. مردم بسیار کمی‌ در جنوب آمریکا و استرالیا هنوز این آیین وحشتناک را انجام می‌دهند. اما تعداد زیادی از انجمن‌های علمی‌پ دیده آدم خواری را تنها بهتانی می‌دانند که به مردم این کشورها نسبت داده شده، آنها اعتقاد دارند این آیین مربوط به مهاجران این مناطق است؛ مهاجرین برای اینکه بتوانند بهانه ای برای تسلط سیاسی بر این مردم داشته باشند این رسم را به این کشورها آورده و به آنها نسبت داده اند. طبق گفته «ناپلئون چانگون» انسان شناس جامعه «یونومامو» در جنوب آمریکا هنوز بعد از سوزاندن مرده‌ها استخوان‌ها و خاکستر آنها را می‌خورند!

7- مومیایی کردن خود

اینکه با روزه داری و زجر دادن خودمان را به کام مرگ بفرستیم از نظر ما واقعا کاری مسخره و خنده دار است. اما بعضی از کاهنین بودایی به نام «سوکوشینباتسا» (Sokushinbutsu) درژاپن نه تنها با دست خود خودشان را می‌کشند؛ بلکه با روشی این کار را می‌کنند که در نهایت منجر به مومیایی کردن خود می‌شود.

این پروسه ابتدا با یک رژیم آغاز می‌شود که حاوی آجیل و میوه است که با فعالیتهای معمولی فیزیکی همراه می‌شود. به مرور این رژیم باعث استفراغ کردن، از دست دادن آب بدن و از بین رفتن قدرت دفاعی در برابر میکرب‌ها می‌شود. بعد از این رژیم غذایی تغییر کرده و برای شاید هزار روز از پوست درختان، ریشه‌ها و یک نوع چای سمی ‌تغذیه می‌کنند.

در مرحله آخر کاهن وارد یک گور یا مقبره سنگی می‌شود، در پوزیشن گل لوتوس می‌نشیند و منتظر مرگ می‌ماند! او هر روز یک زنگ را به صدا در می‌آورد تا کاهنان زیردستش از زنده ماندن او باخبر شوند. و بالاخره روزی که هیچ صدای زنگی نیاید، کاهنان دیگر مقبره را مهر و موم می‌کنند و بعد 1000 روز دیگر صبر می‌کنند تا بتوانند دوباره در مقبره را برای بررسی کردن مومیایی باز کنند.

8- آیین روزه داری تا رسیدن مرگ

ویملا دوی، یک زن هندی است است که بعد از رنجهای فراوان از بیماری سرطان در سال 2006 درگذشت. البته دلیل مرگ او بیماری سرطان نبود، بلکه او به خاطر روزه سیزده روزه ای به نام «سانتارا» درگذشت. این نوع مرگ عمدی با روزه داری از آیین‌های مردم «جایین» Jain است.

این مردم به عدم خشونت و مهربانی با تمام مخلوقات اعتقاد دارند. «سانتارا» معمولا زمانی آغاز می‌شود که یک نفر تصمیم می‌گیرد زندگی اش را برای رسیدن به هدفش که همانا پاکسازی معنوی است قربانی کرده و خودش را برای این اکر آماده می‌کند.

البته مخالفت‌ها در مورد این آیین رو به افزایش است،‌چراکه به شکل یک خودکشی یا قتل عمدی نمود پیدا می‌کند. اما درمیان این اجتماع امتناع کردن از «سانتارا» محروم شدن از حقوق اجتماعی یا تبعید را در پی دارد.

9- گذاشتن جسد در هوای آزاد

زرتشتیان اعتقاد دارند که بدن بعد از مرگ مامنی برای فساد و ناپاکی‌ها می‌شود. دفن کردن در خاک و یا سوزاندن در دین آنها ممنوع است چرا که زرتشتیان باید همواره از آلوده کردن عناصر مقدس برحذر باشند. بنابراین آنها آیینی به نام exposure مرده دارند. برای این منظور جسد را به مکان بلندی به نام «دخمه» یا «برج خاموش» می‌برند تا لاشخورها بتوانند جسد را بخورند.

اکنون این آیین تنها در شبه قاره هند انجام می‌شود. اما امروزه به دلیل کم شدن جمعیت لاشخورها در سرزمین هند فرآیند این رسم به دلیل طولانی تر شدن خیلی وحشتناک و دلخراش شده است. عکسهایی که به تازگی از این مراسم گرفته شده پشته‌هایی از لاشه‌های فاسد را نشان می‌دهد که در بالای برج مومبای در هند روی هم انباشته شده اند و این اتفاق باعث جنجال‌های زیادی در جامعه هندیان شده است.

دانلود با موبایل!

راهنمایی

حجم کتاب ها

دانلود کتاب های جاوا

دانلود کتاب های آندروید

لیست کتاب های

دوستان عزیز از طریق این بخش میتونید با استفاده از اینترنت گوشی خودتون کتاب هارو دانلود کنید.

توضیحات:

اول از همه برای دریافت تنظیمات اینترنت #6*3 *140* رو شماره گیری کنید.

برای زود تموم نشدن شارژ سیمکارتتون هم یک شارژ 1000 تومانی ایرانسل بگیرین و با #رمز شارژ*145* اینترنت 3 روزه دریافت کنید و تمام کتاب های رو بتونید دانلود کنید.

برای در یافت لینک های دانلود هم لینک هایی رو که در هر کتاب قرار داده شده رو به شماره خودتون ارسال کنید و با کلیک کردن برروی لینکی که از طریق پیامک دریافت کردین میتونین اون کتاب رو دانلود کنید.

اگه بازم سوالی در این مورد بود در خدمتم.

توضیحات تکمیلی در مورد هر کتاب در بخش لیست کتاب های من موجود میباشد.

09356379847

Roman collection java: 1.95 mb

Roman collection android:2.35 mb

کتاب خداحافظ ای عشق جاوا:

767kb

کتاب خداحافظ ای عشق آندروید:

865kb

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه جاوا

1.73kb

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه آندروید

2.04kb

کتاب آخرین دروغ جاوا

834kb

کتاب آخرین دروغ آندروید

813kb

ایبوک سامان نسخه ی دی ماه جاوا

1.39mb

ایبوک سامان نسخه ی دی ماه آندروید

1.69mb

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه جاوا

1.24mb

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه آندروید

1.43mb

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان جاوا

1.18

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان آندروید

1.29

دانلود تمام کتاب ها به صورت یکجا در فایل زیپ جاوا

9.60mb

دانلود تمام کتاب ها به صورت یکجا در فایل زیپ آندروید

11.08mb

دانلود کتاب های جاوا

Roman collection

کتاب خداحافظ ای عشق

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه 91

کتاب آخرین دروغ

ایبوک سامان نسخه ی دی ماه 91

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه 91

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان

دانلود تمام کتاب ها به صورت یکجا در فایل زیپ

http://ebooksaman.persiangig.com/Roman%20Collection%2091.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/khodahafez%20ey%20eshgh%28mihandownload%29.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebook%20Saman%20bahman%20Mahe%2091.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/Last%20Lie.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebooksaman%20dey%2091%28mihandownload%29.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebook%20Saman%20Azar%2091.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/aban/Ebook%20Saman%20Aban%2091%28www.mihandownload.com%29.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/java%20%20Collection.zip

دانلود کتاب های آندروید

Roman collection

کتاب خداحافظ ای عشق

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه 91

کتاب آخرین دروغ

ایبوک سامان نسخه ی دی ماه 91

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه 91

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان

دانلود تمام کتاب ها به صورت یکجا در فایل زیپ

http://ebooksaman.persiangig.com/Roman%20Collection%2091.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/khodahafez%20ey%20eshgh%28mihandownload%29.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebooksaman%20bahman%2091%20Android.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/Last%20Lie.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/EbookSAMAN%20DEY%2091%28mihan%20download%29.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebook%20Saman%20Azar%2091%28lord%20download%29.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/aban/Ebook%20Saman%20Aban%2091%28mihan%20download%29.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/Android%20%20Collection.zip

لیست کتاب های

کتاب ها

Roman collection

8 رمان بسیار زیبا با نام های:

آئین من

مسافر عشق

غیر منتظره

به رنگ عشق

عشق دردناک

آبی تر از عشق

خیال تو

هم قفس

کتاب خداحافظ ای عشق:

کتاب خداحافظ ای عشق کتابی است عاشقانه که شامل شعرها و

متن ها و دل نوشته های عاشقانه و زیبا می باشد که ترجمه شده

به 5 زبان فارسی، انگلیسی، آلمانی، ترکی استانبولی و ترکی

آذربایجانی می باشد. این کتاب بر روی تمامی گوشی های تلفن

همراه و نیز تبلت ها و کتابخوان های الکترونیکی که قابلیت پشتیبانی

از سیستم عامل Java و Android را داشته باشند قابل اجرا میباشد.

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه 91

کتاب آخرین دروغ

موضوع این کتاب همان طور که از عنوان آن پیداست مربوط میشه به دروغ و دروغ گفتن.

ایبوک سامان دی ماه 91

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه 91

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان

نسخه ی مهر ماه

نویسنده و سازنده ی تمام کتاب های ذکر شده:

سامان نورالهی

نظرات و پاسخ...

نظرات + پاسخ 3

نظرات و پاسخ 3 سری دوم

از تمام شما عزیزانی که لطف کردین و نظر دادین سپاس گذارم.

اگه نظرتون در این بخش نیست یا قرار داده نشده میتونید دوباره ارسال کنید.

ممکنه به اشتباه حذف شده باشه.

در ضمن به بعضی از نظرات خودم به شخصه جواب پیامشون رو دادم و اینجا هم پاسخشون رو دوباره میدم.

. سلام.حالتون خوب شد؟.حتمی براتون توحرم دعا میکنم.عباس ازمشهد

پاسخ:مرسی عزیز دستت درد نکنه،تا حدودی...

التماس دعا

. +98936650***2

. سلام.واقعا كتاب عالي دارين.بهتون تبريك ميگم.راستي ميتونم.مطلب بفرستم

پاسخ:متشکرم دوست عزیز،نیازی به پرسیدن نیست اگه مطلبی دارین میتونین به ایمیل کتاب بفرستین.

. +98911883***9

. سلام؛دمت گرم سامان خان؛رمانات خیلی قشنگه

پاسخ:متشکرم،رمان ها به انتخاب من دیگه نیست،خانم حسینی زحمت انتخاب رمان های کتاب رو میکشن.

. +98937314***2

. سلام سامان جان اینبوکت عااالیه حرف نداره...همش حرف دله ممنون از زحماتت...موفق باشی

پاسخ:مرسی عزیزم،خوشحالم که دوست داشتی.

. +98935089***1

. سلام داداشی سامان کتاب فروردین عالی بود عالی که چی بگم فوق العاده راستی خوندم کتابتونو که گفتین یکمی بهتر شدین انشاالله که بهتر هم بشین راستی داداشی این رمان همخونه ما چی شد؟چشم انتظارشم.بعد میشه چند تا شعر دارم بزارین تو ایبوک؟.

پاسخ:مرسی عزیز متشکرم.

رمانتون رو خانم حسینی بررسی میکنه :)))))

الانم نظر رو حتما خونده و انشالله براش برنامه ریزی میکنه.

شعر رو هم به ایمیل کتاب بفرس.

. +98935089***1

. خیلی کوچکتیم راستی( خاص)ترکوند.اگه میشه درمورد عشق و دلشکستکی بیشتر بنویسید ماکه تو این جامعه خوشی ندیدیم حداقلش جمله های شما مرحمی به قلبامون میزاره.دادای خوبمان التماس دعا

پاسخ:من مچالتم،کل نوشته ی من میره سر عشق و شکست و بدبختی و بیچارگی :))))))

. +98935816***2

. دوباره سلام.میخواستم نظرم رو راجب رمان هم قفس بگم ولی نمیدونم اصلانظراتم خونده میشه یانه؟!

پاسخ:نظرات همه ی شما عزیزان خونده میشه و پاسخ داده میشه.

. سلام آقا سامان من یکی ازطرفداران نرم افزارتونم سعی کنید محتویات نرم افزارتون رو زیاد کنید...ممنون از زحمات شما...(احمد سیاوشی ازهمدان)

پاسخ:دیگه بیشتر از این؟ واسه همین هم داریم نابود میشیم :))))

. +98935956***7

. سلام داداش کارت درسته نماز و قرآن فقط وسیلس تا ما انسان باشیم ولی باز دمت گرم فدای تو؛

پاسخ: و ما انسان بمونیم و البته همه چیز تو نماز خوندن و... نیست.

نماز یکیشه،مهم عمل کردن هستش.

. +98930251***1

اس دادم بخاطر زحمتاتون دنيا دنيا تشكركنم.واقعأ خسته نباشيد. باوجود اينهمه مشكلات ودغدغه هاي شخصي بازم با بشتكار ادامه ميدين..كتاب اين ماه محشره.مخصوصأ بخش"خاص". نميدونم ج جوربايد تشكركنم

پاسخ: مرسی متشکرم،تمام خستگی ها با پیام های شما عزیزان از وجودمون خارج میشه و انرژی میگیریم.

. +98910325***8

. Salam agha saman man dishab majmo-e ketab electronike(romance collection)ro khondam khey-li ghashang bod.damet garm.

پاسخ: مرسی عزیز متشکرم

. +98936255***0

. سلام اقا سامان قسمت با جنبه اي بخون خيلي باحاله با تشکر

پاسخ: واقعا؟ خخخخخ مرسی

. سلام سامان جان.سعيدهستم ازنكا-مازندران.واقعأ خسته نباشي با كتابهاي فوق العادت.ولي ميخواستم ببينم مريضيت چيه كه تو هر نسخه ازكتاب ميگي؟

پاسخ: مرسی متشکرم،مریضیم یه عمل جراهی به نسبت سنگین بود که به بهبودی کامل نزدیکم

مرسی عزیز دل

. +98919746***0

. سلام! شب بخير! خواستم بگم نوشته هاتون خيلی قشنگن!

پاسخ: چشاتون قشنگ میبینه

. سلام داداش گلم.یک ماه منتظر بودم تا در بخش(فقط یک نگاه)عکس جدید ببینم و بازم حسابی گریه کنم،اما وقتی دیدم عکس تکراریه بد جور تو حالم خورد...(امیر ۱۸ ساله از مشهد)

پاسخ:داداشم ماه پیش هم داشتیم اما بازم مشکل نرم افزاری زد تو سر کتاب.

این ماه داریم.

. سلام آقاسامان دست گلت درد نکنه تم کتاب اردیبهشت خیلی قشنگه مطالب هم بهترشده انشالله حالتم بهترباشه بغض نوشتهاتوخوندم درکت میکنم ازقم

پاسخ: مرسی متشکرم،تم کتاب که چیزی نیست اولین تجربه بود این ماه نشد تم حرفه ای کتاب رو تکمیل کنم انشالله ماه بعد یا نسخه های بعدی...

. +98933351***8

. Salam khubid?mahname zibai darid,delneveshtehatunam alian vali khili boghz dare tush manam 3sali dargire injur muzuat budam divune shode budam pishnahadam ine ke zendegie khodetun ro ziba besazid va ba afradi ke ba afkare shoma hamkhuni nadaran ertebati bargharar nakonid payande bashid o bargharar.

پاسخ: متشکرم از راهنمایی و نظر زیباتون.

همین کار رو هم میکنم.

. باسلام آقاسامان دست مريزادكارهاتون فوق العاده است حرفهاي شماحرفهاي دل خيلي هاست بااين تفاوت كه شماقادربه بيان انهابه نحوي بسيارزيباهستيد ضمنا يه خسته نباشيدهم خدمت خانم مهلا ب عرض ميكنم رمان كوه بنهان به عنوان اولين كارشون عالي بوداميدوارم ادامه بدن !مهران ازمرند

پاسخ: مرسی عزیزم خوشحالم که دوست داشتی.

. +98936007***9

. س.لطفا کد پیشواز رضا صادقی و سیروان رو تو کتابت بذار.راستی آدرس سایتشو بده خودم برم.تم کتاب هم بدتر از قبل شده.سامان جون از تو بعیده

پاسخ: تم کتاب عجله ای بود درست میشه عزیز.

. سلام آقاسامان بخش اردیبهشت خیلی قشنگ بود،خواهشن میتونی درنسخه بعدی بخش پیامک های عاشقونت و بیشترکنی،ممنون.(علی)

پاسخ: مرسی متشکرم،این ماه یکی از دوستان پیامک هارو بهم دادن و قرار دادم.

.  سلام داداش.فکر میکنم خیلی دیگه کتابتو غمگین کردی هر موقع میخونم حالم گرفته میشه(امیر ۱۸ ساله)

پاسخ: میدونم داداشم،هر ماه بستگی به شرایط روحیم داره که تو چه حالتی باشم. غمگین باشم بار غم تو کتاب زیاد میشه.

. +98936684***4

سامان جان،من زیاد با دخترا حال نمیکنم ولی نسبت به پسر های خوشکل نمیتونم واکنش نشون ندم.امیدوارم نظرت رو درمورد من بنویسی

:))))))))))))))))) نظرم اینه:

:D

. +98912840***9

. salam agha saman.babate romanha mamnoonam.kheyli ghashange

پاسخ:متشکرم دوست عزیز

. سلام کتابتون واقعاعالیه حرف نداره ممنون که واسه ساختن کتاب وقت گذاشتینSpلشتغان بندرخمیر

پاسخ:ممنونم سپاس گذارم.

. سلام سامان جان.خوبی داداش؟!!.مرسی منم خوبم!!.عمو سامان خیلی دوست دارم!.عمو سامان خیلی میخامت!.عمو سامان همه کسمی!.عمو سامان دیوونه تم!.عمو سامان به دادم برس!.(مسخره بازی دیگه بسه!).سامان جان خیلی سرتو به درد نمیارم،خلاصه بگم که نسخه اردیبهشت ماه کتابت عالی بود،امیدوارم بهتر از اینم بشه.(به امید روزهای بهتر.الهی آمین!).از تمامی زحماتی که واسه ساخت کتاب میکشی صمیمانه و از ته قلب کوچکم مرسی هستم!.بهترین آرزوها و بهترین و لذت بخش ترین و پاک ترین زندگی ممکنو واست آرزومندم داداشم.(دوستدار همیشگی شما.سعید سهیلی از کرمانشاه)

وااااااااااااااااااااااااااااااای خدای من دایی جونم :))))))))))) مرسی مرسی مرسی سپاس گذارم عزیزم.

فداتم،دیگه مچالم نکن که مچاله شده ی مرامتم. :)))))))))))))))

. +98938067***6

. قسمت از جنس دل اصلا به دل نمیشینه.

پاسخ: ا واقعا؟ :(

. با سلام ، تشکر فراوان و عرض خسته نباشید... لطفا بخش معرفی سایت و وبلاگ و معرفی برنامه و بازی رو حتما قرار بدید مگر نه باهاتون قهر می کنم... ممنون (محمد پارسا 14 ساله از شهر قدس)

پاسخ: باور کنید وقت نمیکنم.

دوستانی که وبلاگ یا سایت دارن بیان بگن دیگه،منم حمایت میکنم.

ببخشید جبران میکنم

. +98936962***9

. سلام خسته نباشید عرض میکنم بخاطر کتابی که نوشتین دل نوشته هاتون عالیه

پاسخ: مرسی متشکرم دوست عزیز

. +98938151***9

. سامان جون هلاك دل نوشته هاتم!

پاسخ: هلاک مرامتم

. +9891181***76

. با سلام و خدا قوت به آقا سامان..چرا درد دل همه رو میدونی؟ انگار به جای تک تک آدمای ایران زندگی کردی!. قلمت خیلی دلنشینه با اینکه حقیقته و تلخ!!.بنویس همیشه بنویس نوشته هات اشکمو درآورده ولی میتونه جلوی اشک خیلیا رو بگیره و شاید جلوی اشکهای آینده منو!‏. واسه سلامتیت دعا میکنم به درگاه خدای مهربونم...‏‎ ‎

پاسخ: مرسی متشکرم.

الان دیگه درد همه یهپکی شده.

من جای خودمم نمیتونم زندگی کنم ها :)

من همیشه خواهم نوشت...

این کتاب پایان نخواهد داشت.

. +98917940***7

. سلام آقا سامان:واقعا كه متن خاص تو ebookخيلي قشنگ بود:دمت گرم

پاسخ: مرسی عزیزم

. +98917324***3

. سلام جناب نورالهي به عنوان يه معلم كه با قشر جوان ارتباط دارم رمانهايتان را خيلي دوست دارم براي سن و سال شما شروع خوبي است ولي اي كاش توي رمانهايتان عشق فقط ما پولدارها عاشقي فقط براي دخترها و كتاب فقط شاملو نبودمتشكرم

پاسخ:ممنونم استاد بزرگوار.

رمان ها برای شخص من نیست که،نویسنده هایی که نوشتن میتونن بهتر پاسخگو باشن.

بازم سپاس گذارم.

. +9891123***47

. Agha saman man yeki az tarafdaranetunam vali ta alan jorat nakardam behetun sms bedam goftam aslan javabamo nemidin,alan dashtam ketabe mahe ghablo mikhundam k fahmidam haletun khub nis,negaran shodam!.Alan behtarin?

پاسخ:چرا ترس؟

مگه من لولوخوخوره ام؟ البته بلا نسبت خودم :))))

ممنونم الان بهترم سپاس

. سلام مرسی از اینکه برای ساخت کتاب زحمت زیادی می کشید ازتون یه خواهشی داشتم اگه میشه یه بخش به کتابتون اضافه کنید با موضوع معماری ممنون میشم آرمین یسنا از شیراز

پاسخ:ممنونم دوست عزیز.

چشم به زودی اضافه میشه. البته اگه یادم تو را فراموش نشه :))))

. سلام.واقعابايد كفت خسته نباشين.براي اولين بار كتاب اسفندماه روخوندم عاشق كتابتون شدم خصوصا درمورد دهه شصتيا.بابا ايول.اين دفعه زياد درموردشون ننوشتين.اك مطلبي ب ذهنم رسيد ميكم..فاطمه از يزد

پاسخ:این ماه هم فکر نکنم بتونم چیز خاصی قرار بدم چون نرسیدم برم دوران کودکی.. :)

. +98935399***9

. سلام.مجله تون خوبه.فقط اینکه بنظرم همه بخش هاش یه چیزه و یه حرفه!!

پاسخ:مرسی از نظرتون،میتونه اینطور هم باشه...

. Salam noskheye farvardin mahetono khondam vagean aly bod makhsosan gesmate khas kheily mahshare. khaste nabashid..(F.17 sale)

پاسخ:مرسی متشکرم لطف دارین

. +98912882***2

. سلام.ببخشيد ،منبع اصلي درامد شما چيه؟

پاسخ: جیب بابام... :))))

. +98935089***1

. سلام .اگه میشه یه بخش جدید درباره روح و جن بزارید تو کتاب طرفدارای خوبی پیدا میکنه.

پاسخ:یا پیغمبر :(((((((((( نگو اقا نگو....

همینایی هم که هستن میپرن که :))))

. +98910349***6

. چراتوکتابتون ازهمراه اول کدپیشوازندارید؟باباما هم دل داریم.

پاسخ: چون من ایرانسل دارم :))))

. +98917940***7

. سلام داداش:اين مطالبي كه گذاشتي خيلي جالب وزيبا هستن ولي كو چشم بينا وگوش شنوا

پاسخ:بله داداشم کو؟

. +98935267***5

. كتابت بدنيس اما زيادي توش اغراق كردي. مثلا ازخودت نوشتي ك چي بشه! نويسنده مجرد و19 ساله!!! هميشه اينقد راحت درد دل ميكني باهمه؟!

پاسخ:مرسی ممنونم از نظرتون.

این کتاب واسه خودمه از خودم ننویسم از کی بنویسم؟

اینو روزانه 100 نفر میپرسن منم نوشتم تا شارژ زیادی مصرف نکنن.

من با همه درد و دل نمیکنم،اونایی که همراه این کتاب هستن همه نیستن دوستای گل منن که حامی این کتاب و نوشته های من هستن.

. +98933366***0

. سلام.اگه نمیتونی کتابتوکامل کنی احتیاج نیست منتشرکنی،2یا3بخش کامل شده!

پاسخ: ماه پیش توضیح دادم.

کتاب هم هرموقع که بخوام منتشر میکنم،مهم اینه به دست مخاطبش برسه،چندتا بخش کامل نشه مهم نیست کلیت کتاب مهمه.

. +98933366***0

. مرسی بابت کتاب،قسمت میخندی یان حذف شده!دوست دارم بوس بوس،کتاب مال ماهه

پاسخ:اومده تو با جنبه ای بخون با هم یکی شدن.

. +98938321***0

. Salam saman, hanuz.... 8 safhe ßishtar az ghesmate khasse ketaßeto nakhundam vali ashkam dar omad... Ensafan harchi in tu neveshti ße hagh neveshti... Vaghean azat mamnunam, khoshhal misham vaghti mißinam hanuz adamayi mesle to ßa in dark.. Hastan.....Movafagh ßashi...

پاسخ:مرسی متشکرم،معذرت میخوام که ناراحت شدین.

نظر لطفتون هست

. +98935088***9

. واقعا کتابتون عالي بود مخصوصا قسمت هاي بغض نوشته،خاص،عمرا بعضي ها بفهمن،،بازم ممنون بابت کتاب عالي تون

پاسخ:مرسی عزیز لطف داری

. سلام با زبون كردي يه شعر واسه تشكر ازت ميگم /.سامان وه خدا فره نازاري .خنجي منجي و جور واران واري .ارا جوانيل زحمت كيشيدن .منيد وه نارنج داريل ساري .نويد از كرماشان!

پاسخ:مرسی نوید جان

. آقا سامان تورو خدا به اين پسراي جوون حالي كن كه .زير ابرو برندارن.مث دخترا حرف نزنن.مث دخترا راه نرن.جوراب ساق كوتاه نپوشن.كرم سفيد كننده نزنن.بابا بگو تورو قرآن مرد بودن خودتون و نبرین زیر سوال , أگه ازین حركتا خوشتون مياد خوب بريد جراح كنيد خلاص! والا بخدا .آبرو هرچی مرده بردن , خجالتم خوب چیزیه والا.كوچیك شما "نويد از كرمانشاه"

پاسخ:من چی بگم نوید جان؟

هرکسی شخصیت خودشو داره دیگه.

. +9891316***18

. سلام آقا سامان، خداييش حرف نداري! خدا قوت،.اگه امكانش هست بخش پزشكي كتابتون را بيشتر كنيد،.برقرار باشي و سبز...

پاسخ: مرسی ممنونم چشم حتما

. +989198309531

. سلام ببخشید رمان کژال خیلی خوب بود اما ادامه نداره.

پاسخ:ادامه فکر نکنم داشته باشه.

. +9893663***68

. س. ممنون از کتاب قشنگتون! واقعا خسته نباشید. اگه میشه بخش بیوگرافی رو بیشتر کنید.

پاسخ:مرسی متشکرم،به روی چشم

. +98933680***1

. سلام سامان جان كتابت واقعا فوق العاده است،خداروشكر ميكنم كه توى هم نسليام كسايى مثل تو پيدا ميشن كه ميتونن انقدر دقيق ببينن وانقدر ظريف بنويسن،كاش آدمايى مثل تو بيشتر بودن اون وقت شايد ميشد به آينده اميدوارتربود..اميدوارم هميشه توى مسيرت موفق باشى..

پاسخ:مرسی متشکرم نظر لطفتون هستش

. سلام داداشی.قربونت برم،اینوبدون که من ازطرف همه ترفدارات میخوام همایتمو ازکتاب زیباتون اعلام کنم وازتون خواهش کنم که به نوشتن ادامه بدین،لطفا.ستاره هاروتومشتت جمع کن وتنها باش.عباس فاطمی ازمشهد

پاسخ: خدا نکنه عباس جان،لطف داری سپاس فراوان

. +98915848***2

. سلام؛آقاسامان طعنه وکنایه هایی که به معضلات جامعه(گرانی و..)میزنی خیلی خوبه؛اگه میشه بیشترش هم بکن؛ولی اینکه به بهانه های مختلف دین ومذهب وحجاب وعقایدومردم روبکوبی صحیح نیست؛مشکل ازاسلام نیست،ازمسلمانیه ماست؛ حجاب زینت زنه؛حجاب چتره زن درمقابل باران نگاه های آلوده وشهوت انگیزه؛جای تعجب وألبته تأسفه که بعضی مردهااینقدبی غیرتن؛به نظرت اگه کسی بهشون بگه اجازه میدی یه نگاه شهوت انگیزبه اندام زنت یاخواهرت یا..،بندازم،چی جواب میدن؟ آخه هرچی جایی داره؛آرایش و.برای شوهره؛پس ارزش زن چیه؟پس ارزش ازدواج چیه؟ جوان بدبختی که بااین اوضاع اقتصادی نمیتونه زن بگیره،اگه چشمش به نقاطی ازبدن این زن بیافته وهوایی بشه بایدچکارکنه؟ خوبه دست به تجاوزبزنه؟اینهمه تجاوزبراچی اتفاق میافته؟

پاسخ: من دیگه با گرونی و کارهای کشور کاری ندارم،پاسخگوی گرونی هم من نیستم.

یه بار اشاره کردم واسم کافیه.

من هیچ وقت دین و مذهب رو نکوبیدم ها!

من گفتم حجاب اجباری نباشه همین.

تن هر کسی واسه خودش هست.

به زور نمیشه تحمیل کرد...

اینا هم مشکلات ما مسلمون هاست دیگه...

به اسم مسلمونیم...

همین!!!

. +98939060***2

. سلام سامان من امروزرمانت رودانلودكردم واقعازيبابوددمت20

پاسخ: متشکرم عزیز

. سلام آقاسامان.محمدم ازمشهد دارم كتابتو ميخونم.خيلي باحالي.damet garm

پاسخ:چاکریم

. +9893850***28

. سلاام واقعاخسته نباشیدکتاب ازاین کاملترندیدم تاحالاخیلی ممنون عالی بود

پاسخ:ممنونم دوست عزیز

. +98919845***6

. سلام.آقاسامان اگه خودتی میخواستم بگم کتاب اردیبهشتت فوق العاده است.بخش بغض وخاص.الان خوندم.

پاسخ:مرسی سپاس گذارم.

. سلام سامان جون: واقعأ به شما بايدگفت آقاي خاص نه به مورينيو.واقعأ مطالب بخش خاص عاليه.دمتون گرم.*(مهدي قلعه كاهي-تربت جام-حسين آباد)*.

پاسخ::))))))))))))

ممنونم داداشم.

. +98916857***2

. سلام سامان جووووووووون بخشه خاص و عمرا بعضی ها بفهمن فوق العاده هم به خودم و هم به تو تبریك میگم كه بعد عمری از حرفای تو لذت بردم!  عاااااااشقتم "یلدا"

پاسخ:ممنونم شما لطف دارین خوشحالم که دوست داشتین.

سری دوم نظرات شما عزیزان.

. +98915707***6

. سلام من از خواننده هاي ايبوكتونم دستتون درد نكنه واقعاگل كاشتين: عمرابعضي هابفهمن،خاص وباجنبه اي بخون كه بهترين بخششه.تاحالابه دوران كودكي اززاويه يادش بخيرودهه60ها نگاه نكرده بودم.توي"عمرا"هم شماحرفايي روزدين كه من حتي جرات فك كردن بهشون روهم نداشتم موفق باشين

پاسخ:مرسی ممنونم،نظر لطفتون هستش.

. +9893859***31

. سلام اقا سامان ابوك خوبي نوشتي دستت درد نكنه.

پاسخ:مرسی عزیزم

. +98930174***4

. سلام واقعا دستت مرسي كتابت عاليه اميدوارم همينطوري ادامه داشته باشه وموفق باشي خيلي خيلي خيلي مررررسي.*

پاسخ:ممنونم،تشکر دوست عزیز

. +98917803***4

. سلام اقا سامان من رحیم هستم از شیراز خیلی مچالتم .از اینترنت سر در نمیارم کتابتو از طریق بلوتوث گرفتم .خیلی باحاله دمت گرم .واسه نظر سنجیم شماره 1محکم

پاسخ:مرسی رحیم جان متشکرم.

. +98935761***1

. سلام وقت بخير. تشكر به خاطر رمان(واهمه باتو نبودن) مدتها بود به همچين چيزي احتياج داشتم تا حالم عوض شه بازم ممنون

پاسخ:واسه رمان از خانم حسینی تشکر کنید،بد هم بود به ایشون بگید :))))))))

تو رمان اسمی از من نباشه :))))))))))

من کاره ای نیستم. :D

. Slm.Xaste nabashi baxshe xas mahname aaaaaaaaali bud kaf kardam mer30.Sara

پاسخ:ممنونم،لطف دارین

. سلام آقاسامان اگه میشه تم خوبی واسه کتاب درست کن!!.آوا ازجنوب میناب

پاسخ:چشم حتما،سعی میکنم بهتر و بهتر بشه.

. +9893615***48

. سلام راستش من نظریاانتقادی راجبه کتاباتون ندارم فقط میخوام بدون حالتون خوب شده یانه؟

پاسخ:مرسی ممنونم دوست عزیز،بله خداروشکر

. سلام آقاي نورالهي اميدوارم حالتون خوب باشه.من كتاب خداحافظ اي عشق و رمان هاي شما رو اولين بارمه كه ميخوندم عاليه!.دست شما ودوستاتون دردنكنه..رويا!.

پاسخ:مرسی رویا خانم،مگه این دوتا کتاب رو هم کسی خونده؟ :))))))))))))))

مرسی که رفتین و تهیه کردین.

. سلام!ضمن خسته نباشیدبایدبگم این بخش واقعامحشره،چون واقعیتهای زندگیه؛خوب وبدبایدبپذیریم!ابراهیم نظری(افغان)ازسمنان شهرستان سرخه!

پاسخ:مرسی ممنونم دوست عزیز

. +98933809***8

. slm. .ketabetun vaghean bahale. .yani beterkoone ha, khaste nabashid... .heso haletun kheli shabihe mane aga saman.

پاسخ:مرسی ممنونم،لطف دارین،سپاس

. +98935344***6

. Vaqan bakhsh bazia omran bfahman ziba bud.jomalat kheili adabi dar eyn hal sadean.B nazaram in neveshteha az ohdeye y javon19sale khareje..Bhtun tabrik migam.

پاسخ:مرسی ممنونم،این ماه که نشد عمرا رو تحویل بدم،حالا دلایلش فعلا بماند،ایشالله ماه های بعدی...

. سلام اقا سامان من واقعا از شما تشكر ميكنم مطالب كتابتون خار العاده اند حداقل يه جايي پيدا كرديم كه حقيقتو بيان ميكنند،دروغ نميگن،و اين موضوع در كشورمون خيلي كم پيش مياد دوست دارم سامان اسمائيل از شوش

پاسخ: مرسی اسماعیل عزیز لطف داری

. +98917324***6

. سلام واقعا رمانهاتون عالی بود ممنون

پاسخ: ممنونم دوست عزیز.

. +989363864037

. سلام.تشكرازتلاشتون!.بنظرم همه مواردحرف خاص اسفند91تون ك بااكراه ازشون يادكرديد،منفور نبودن!و داستان هاي بخش رمانتون رو بيشتركنيد

پاسخ:سلام لطف دارین،اما از نظر عده ای منفور بوده و خیانت به.... توش بوده.

به هر حال گذشت و بنده هم تو این مسائل ارزشمند واسه خیلی ها وارد نمیشم.

. سلام نیازی به حرفو حدیث بیهوده نیست کتابت واقعأ بینظیره مثل خودت امیدوارم هر بیماری که داری به زودی خوب بشین!دوستارتو دنیز از ارومیه

پاسخ:مرسی دنیز خانم،لطف دارین،ممنونم

. +98936245***1

. سلام!اگه میشه اصطلاحات انگلیسی روهم به کتابتون اضافه کنید!مرسی ازکتاب خوبتون!

پاسخ:چشم تو آینده حتما

. سلام آقا سامان واقعآ خسته نباشید ممنون از زحماتتون بابت مطالب خیلی جالب کتاب یه پیشنهاد داشتم اگه امکانش هست مطالب روانشناسی رو زیادتر کنید با تشکر آرزو حاتمی از کرج

پاسخ:ممنونم،من نظر ماه پیش شما هم یادم بود،اما دسترسی به همچین مطالبی سخته.

بازم اگه امکانش بود چشم.

. +98936951***9

. سلام آقا سامان . من رمان های شمارو خوندم و خیلی دوستشون دارم! میخواستم بپرسم داستان های شما واقعیت داره یا همش ساخته ی تخیلات ذهنی شماست؟ لطفا حتما جواب بدین. مرسی

پاسخ:من نویسنده ی رمان نیستم دوست عزیز.

یعنی هیچ رمانی ننوشتم و نخواهم نوشت.

آخه من و چه به رمان؟ :))))))

. +98936951***9

. آقا سامان شما برعکس رماناتون روحیتون خیلی سنگینه

پاسخ: عاقا چرا همه گیر دادین که این رمان ها واسه منه؟

مگه تو اون رمان ها شخصیت من بوده؟

من ننوشتم به جان خودم ننوشتم.

. +9893357***31

. Salam jigili man ranam az esf.yani(mochale)ketabet shodam harfaye tosh harfe dele.man taze ba ketabet ashna shodam ama emroz hame noskhe hasho gereftam khonam KEIF kardam.moafaghhhh.

پاسخ: :))))))))))))))

ممنونم که نسخه های قبلی رو هم خوندین.

. +98915720***1

. سامان عزیز سلام!.امیدوارم روح لطیفت تانخورده وصاف باشدنه مچاله!.دربخش دردگفتی که مادرت پسرهمسایه راباایمان میبیندبخاطرمسجدونمازوزیارت..ولی توتفکرت اینگونه نیست!تفکرمن نه تفکرتوست ونه تفکرمادرت!.من معرفت به اوستاکریم رامیخواهم(تفکرتو)وپشت بندش عمل را(تفکرمادرت).چراکه عمل بدون معرفت عین حماقت است ومعرفت بدون عمل عین نافرمانی وگستاخی دربرابرحق.نمازت رابخوان وبه خداثابت کن اوراشناخته ای!.مخم لصت

پاسخ:ممنونم دوست عزیزم،دیگه مچاله شدیم....

خوشحالم که هم عقیده هستیم...

سپاس

. سلام وخسته نباشید.من اولین باریه ک کتاب شما رومیخونم.وواقعا خوشم اومد.امیدوارم ک موفق باشیدو بتونیدادامه بدید،و دیگه هیچوقت مریض نشید..سارا

پاسخ:مرسی سارا خانم،لطف کردین،تشکر

. سلام.من تازه کتابتون خوندم.خیلی قشنگ بود به خصوص قسمت خاصش.بااینکه سنتون کمه ولی خیلی خوب نوشته بودید.مچالتون بهار از اصفهان

پاسخ:ممنونم بهار خانم.

مچاله؟

بازم با من کُری خوندین؟

ای بابا :))))))))))

بذارین من یه روز صاف بمونم دیگه :))))))))

. +9893850***28

. سلام کتابتون خوبه ولی قسمتهای عاشقانه اش زیاده مثل بغض نوشته خاطرات

پاسخ:مرسی دوست عزیز،شاید اینطور باشه،بغض نوشته که نوشته ی دل منه ربطی به عشق و فلان و فلانی و فلانی ها نداره :)))))

. +98916813***7

. سلام*خسته*نباشيد۰.رمان*باديگارد،نسخهءفروردينوخوندم*خيلی*جالب*بوداماحيف*که*بخش۲۳تايپ*نشده*بود.ممنون*ميشم*اگه*يه*بارديگه*کل*رمان*باديگاروتونسخهءخرداد*درجش*کنين.باتشکر;نادری

پاسخ:متشکرم.

عاقا این رمان کامل هستش،بارها گفتم که موقع کپی جای بخش 23 بخش 24 پریده جلو و در داخل ایشون کپی شده.

همین،حذف نشده که،جا خالی داده...

. سلام اقا سامان خوبی?کتاب هات خیلی عالیه حرف نداره اغراق نباشه در سطح دنیا لنگش وجود نداره.راستی چرا خبری از کتاب خرداد ماه نیست?دست درد نکنه با این کتابای خوبت.هادی از تبریز

پاسخ:ممنونم عزیز،لطف داری،الان اگه اینو دانلود کرده باشی نسخه ی خرداد دستت هست...

. +98918554***4

. سلام سامان جان.ببخشید که مزاحم میشم،توی کتاب گفتی که بیماری داری.بخدا خیلی ناراحت شدم.گفتم که احوالتو بپرسم و آرزومندم که هرچی سریعتر سلامتی کاملتو بدست بیاری.با آرزوی بهترین روزها برای سامان عزیزم

پاسخ:مرسی دوست نازنیم،لطف داری،به لطف خدا بهترم،مرسی....

. +98935149***8

. سلام من اولین بار ک ماهنامه شمارو میخونم و ب جرات میگم ک تو حلقم

پاسخ:تو کلیه هام :))))

. +98917285***3

. salam man age bekham ie matlab begam emkanesh hast k b hamin khat paiam bedam????

پاسخ:بله به همین شماره میگین.

. +9891569***04

. امروزبراي اولين باربودك مطالبتون روخوندم.واقعاعالي بودبهتون تبريك ميگم

پاسخ:مرسی دوست گلم

. +9893822***81

. Salam dadash saman khaste nabashi. Omidvaram kesalatet bartaraf shode bashe.. Mikhastam tashakor konam azat bekhater harfaye ghashangi ke maro to tanhayimon omidvar mikone . Harfat harfaye delam bod ! Ye sale ke yekio dost daram be har dari zadam nashod behesh beresam alanam terme akhare tamom mikoneo dige hata nemibinamesh .harkar kardam nashod delam pore chon az aval rorast raftam jelo bedone namardi ama...Ba yeki az dostaye samimish dost shodam be pishnehade khodesh ama onam zarbeye mohkami behem zad..Be salamati dokhtari ke garmi daste dost pesaresho ba bokharie ye mashin avaz nemikone ! Dastet dard nakone ke inqad zahmat mikeshi dadash saman doset darim chesh mayi! Delkhoram az namardi . Nemidonam dost dashtanam vagheie ya na ama khali aziat shodam

پاسخ:مرسی دوست گلم به خاطر نظرت...

در مورد مشکلت هم خیلی ناراحت شدم،ایشالله موقعیت های بهتری واست پیش میاد،غم نخور...

غم رو اونایی باید بخورن که قدر نشناسن و تو آینده میفهمن که کی رو از دست دادن.

این نیز بگذرد...

. +98939252***2

. سلام آقاسامان رماناتون خیلی عالی بود.

پاسخ:مرسی دوست گلم

. سلام آقاسامان حالت چطوره خوبی.شایدبدموقع مزاحمت شدم ولی حیفم اومدبابت این همه زحمت ازت تشکرنکنم واقعأکتابچت توهمه کتابچه های دیگ میدرخشه وقتی کتابچتومیخونم انگارواقعأ ی همدرد روب رومه ومیفهمتم وسبک میشم ازغموهرچی ک اذیتم میکنه.آقاسامان مچاله شده مشتاق دیدارتم.محدثه.

پاسخ:مرسی محدثه خانم لطف دارین متشکرم...

. سلام شبت رنگی.اولین بار بود که مطالبتو خوندم تصمیم گرفتم یه تغییراتی تو خودم بوجود بیارم.سعی میکنم دیگه به جای اینکه خودمو عادت بدم به عادتهای گذشته یه سحره نو و شایسته از خودم بسازم بینهایت ممنون سامان.سحر هستم از رودبار

پاسخ:خوشحالم که این کتاب رو شما تاثیر گذاشته،سپاس گذارم.

. +9893872***66

. آهان راستی چرا همه اینایی که اس میدن بهتون میگن دستت درد نکنه،حرف دل مارو زدی و از این حرفا ولی هیچکدومشون نمیگن رومون اثر گذاشته یا میخوایم یه تغییری تو خودمون بدیم!یعنی هیچکدومشون حتی یه دونه از این رفتارای اشتباه رو ندارن؟!عجیبه!

پاسخ:اینم یه جورش هست دیگه...

خوندن و رد شدن عادت همه ی ماست...

. +98919669***7

. سلام.واقعأکتاب جالبیه.یک خسته نباشید ویژه به شمامیگم.موفق باشید.

پاسخ:مرسی عزیزم سپاس

. +98936175***5

. سلام آقاسامان قبل ازهرچيزبهت خسته نباشيدميگم واسه كتاب فوق العاده اي كه ميدونم ماه به ماه واسش خيلي زحمت ميكشيs.

پاسخ:مرسی دوست گلم متشکرم

. +9893630***12

. آقاسامان توبخش خاص اردیبهشت زیادی تند رفتی؛اصلأ خیلی قاطیه؛اول هدف مشخص کن بعد؛باید خوب بود یا بد؟؟؟بااین اوصاف که بی استثناباید مرد؛توایرانمون هرچقد فاحشه داره زیادمیشه آدم خوب و باشرف و باتقواهم داره تربیت میشه! نوشته های تو داره باعث چشم و گوش بازشدن خیلی هامیشه؛حواست باشه رنج طرفدارات نوجوونای نوپاهم هستن؛اگه اوناتحریک بشن گناه کردیا؛ واقعیت های زندگی روکه نباید انقد عام گفت؛خیلی مواظب بایدباشی!

پاسخ:من همیشه و هر ماه یه هدف خاصی رو دنبال میکردم و میکنم.

در مورد ماه پیش هم تا جایی که تونستم رعایت کردم،اما فکر کنم یکی دوتا مطلب جاش تو کتاب نبود...

من معذرت میخوام.

(حالا بقیه نرین دنبال اون دوتا مطلب بگردین ها :)))))) )

. سلام سامان جون خوبي؟ خواستم بكم كتابت عاليه اميدوارم ستاره تراز ايني كه هستي بشي،مهسا

پاسخ:مرسی مهسا خانم لطف داری

. سلام سامان ایول بابا آخه تو این همه درکو فهمواز کجا آوردی ندیده مچالتم.محدثه

پاسخ:من؟

خب خدا داده :)))))))))))

. +9891165***32

. سلام آقا سامان کتاب دروغ خوندم خوشحالم که دروغ نمیگم پس امیدوار باشید هنوز خیلیها راستگو هستن

پاسخ:ممنونم،خوشحالم که همچین شخصیتی دارین.

. +98939236***0

. Salam.faghat khastam tashak0r k0nam babate zahamatet0on va ketab elekter0nikiye BINAZIRE "ebook saman".vaghean f0gh0l adas,nat0onestam tashak0r nak0nam..Ya hagh

پاسخ:مرسی دوست عزیز،ممنونم که نظر دادی

. +98917933***8

. سلام آقا سامان ممنون ازخواندن رمانهای این ماهتون خیلی لذت بردم چون به سرنوشت خودم یه جورایی نزدیک بود با هر اشک ریختن مخاطب رمان منم به یاد اون روزها اشک ریختم...

پاسخ:رمان ها به انتخاب خانم حسینی هستش.

از ایشون تشکر کنید :)))

. +98919890***8

. سلام ازتون تشکر میکنم بابت کتابتون،حقایه تو کتابتون باعث شد باهاتون احساس همدردی کنم ،من امسال سال تحویل پای سفره هفت سینی نشستم که میدونستم سال بعد خانواده ای ندارم،باشلیک شدن و صدای توپ به جای خنده ،بغض توی گلوم شکست و الانم خانوادم دارن مراحل طلاق طی میکنن مادرم به خاطر ازادیش و پدرم بخاطر ابرو و غیرتش،کاش می شد زندگی ام مثل تابلو های توی خیابون تابلوی ایست داشت...دیشب شب ارزوها بود برای براورده شدن ارزوی تمام ایرانی ها ارزو کردم.

پاسخ:ازتون ممنونم لطف کردین،واقعا ناراحت شدم،امیدوارم تمام مشکلاتتون زودتر حل بشه و به آرامش برسین...

پیشنهاد شما

مطالعه شود!

1

دوستانی که به درخواست هاشون فعلا رسیدگی نشده مطمئن باشن که به زودی و به صورت اختصاصی به درخواستشون رسیدگی میشه اونم با یه کتاب مخصوص همون درخواست هاشون و به صورت کامل!

دوستان و خواننده گان کتاب اگه بخشی مورد نظرتون هست که دوست دارید به کتاب اضافه بشه میتونید درخواست خود رو به شماره زیر ارسال کنید.

مطمئن باشید تمام درخواست های شما عملی میشه.

09356379847

سلام.میشه تو ورژن جدید کتابتون.سخنان"ارنستو چه گوارا".رو بذارید؟

تو نسخه های آینده حتما.

سلام خسته نباشید..اگه میشه کتاب غزال رودرماه بعدبه رمان ها اضافه کنید.

ماهنامه ی بعدی اضافه میشه.

سلام باتشكر ازماهنامه خوبتون اگه امكان داره رمان پارمين نوشته آذرميدخت روبنويسيد ممنون اززحمات شما

میخواستم اگه میتونین رمان همخونه رو هم داخل کتاب قرار بدید

درباره ی نویسنده

نویسنده...

نویسنده،مدیر و جمع کننده ی کتاب:

سامان نورالهی

محل سکونت:

تهران-شهر اندیشه

سن 19/5

رشته تحصیلی حقوق

لطفا با نظرات خود ما را در هرچه بهتر شدن کتاب یاری فرمایید.

09356379847

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

شما نویسنده ی کتاب باشید!

مطالعه کنید.

دوستانی که علاقه مند به نویسنده گی در کتاب هستند میتونن در خواست خود را به شماره ی زیر ارسال کنند.

09356379847

ویا مطالب خودشون رو به ایمیل کتاب بفرستند.

Ebooksaman@gmail.com

ویا وارد سایت کتاب بشید که به طور کامل مراحل ارسال از طریق خود سایت توضیح داده شده!

Ebooksaman.vcp.ir

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

Nimbuzz ID:

Ebooksaman7

Yahoo ID:

Ebooksaman

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman

دانلود نسخه های بعدی کتاب...

download

شما دوستان عزیز میتوانید نسخه های بعدی این کتاب را از سایت های زیر دریافت کنید.

با تشکر ویژه از آرمین شریفی عزیز.

www.mihandownload.com

دانلود نسخه های قدیمی تر و کتاب های جدید و آخرین اخبار ایبوک سامان:

www.EbookSaman.vcp.ir

راه های ارتباط با مدیر کتاب:

شماره تماس:

09356379847

ایمیل کتاب:

Ebooksaman@Gmail.Com

آیدی نیم باز:

Ebooksaman7

فیس بوک کتاب:

Fb.Com/Ebook.Saman