book

مقدمه(حتما بخونید)

اطلاعیه(مهم)

بخش ویژه نوروز 1392

نیایش ماه(جدید)

سفارش ساخت کتاب

شما نویسنده ی کتاب باشید!

دل نوشته من!(نویسنده کتاب)

پیامک

خاص!

با جنبه ای بخون!

عمرا بعضی ها بفهمن!

دانشجویی بخون!

به یاد خاطراتت!(جدید)

فقط یک نگاه!(جدید)

از جنس دل!

صندلی داغ (جدید)

یادش بخیر

یادداشت های تلخ نویس(جدید)

هیچی نگیم بهتره(جدید)

داستان کوتاه و رمان

سرگرمی

بهتره بدونید!

دانلود با موبایل!

نظرات و پاسخ...(جدید)

پیشنهاد شما

درباره ی نویسنده

دانلود نسخه های بعدی کتاب...

مقدمه(حتما بخونید)

یکم حرف...فقط یکم!

تشکر ویژه...

آنچه گذشت...

بنام خالق یکتا.

چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید:

چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟

چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ است؟

اما افسوس که هیچ کس نبود ...

همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره ...

آری با تو هستم ...!

با تویی که از کنارم گذشتی...

و حتی یک بار هم نپرسیدی،

چرا چشمهایم همیشه بارانی است...!!

با سلام

از طرف گروه ایبوک سامان عید نوروز رو بهتون تبریک میگم و امیدواریم سال خوبی رو پیش رو داشته باشید.

از همه ی شما عزیزان به خاطر نسخه ی اسفند ماه کتاب عذر خواهی میکنم...

چون خودم به هیچ عنوان از اسفند ماه راضی نبودم.

کار که عجله ای بشه خوب از آب در نمیاد.

جواب اونایی که به خاطر نسخه ی اسفند به هر نحوی بلد بودن بهم توهین کردن رو در یک چند خط میدم :

از اعتقاد دست بردار و بیاموز .

آن که می کوشد تا حرف خود را به زور بقبولاند حجت موجهی ندارد . مگذار بدین گونه گمراهت کنند .

مگذار چیزی را به زور به تو بقبولانند !!!

خداوند از کسانی که کمبودهای خود را با مذهب جبران میکنند,

خوشش نمی آید !!

او عـارفِ عـاشـق میخـواهــد,

"نــه مشتـری بهشــت"...!!!

"لطفا و خواهشا دل نوشته ی من رو حتما تا آخرش بخونید"

از همه ی شما عزیزانی که به این کتاب لطف دارین و نظرها و انتقادهاتون رو برام میفرستین تشکر میکنم و امیدوارم لایق این همه خوبی شما دوستان باشم.

در مورد مقدمه ی اسفند ماه هم معذرت میخوام که اون حرفهارو عنوان کردم و تو دلم نگه نداشتم.

بخش های دانشجویی بخون،پیشنهاد کتاب،مصاحبه،موزیک و بیوگرافی ماه پیش توسط خانم حسینی نوشته شده بودند و بخش های ایشون بوده که من نام ایشون رو فراموش کرده بودم.

واقعا تو این مدت خیلی کمکم کردن از همینجا ازشون تشکر ویژه میکنم و امیدوارم همیشه موفق باشند.

خب این ماه سعی کردم تو هیچ بخشی کم نذارم.

الان میتونم بگم که کاملترین کتابی هستش که تا الان منتشر کردم و ازش کاملا راضی هستم.

یه بخش هم قرار بود اضافه بشه که خیلی روش کار کردم ام به دلایلی نمیشه فعلا در کتاب قرارش داد.

تم کتاب رو هم به خاطر اینکه تو اکثر موبایل ها بدون مشکل اجرا میشه تغییر نمیدم.

امیدوارم مطالب این ماه رو دوست داشته باشید.

منو هم دعا کنید.

روزگارا:

تو اگر سخت به من میگیری،

با خبر باش که پژمردن من آسان نیست،

گرچه دلگیرتر از دیروزم،

گر چه فردای غم انگیز مرا میخواند،

لیک باور دارم دلخوشیها کم نیست

زندگی باید کرد...!

دوستون دارم شدید!

مُـــچالَتونَــــم

تا نسخه ی بعد و ماه بعد و سال بعد اگه زنده بودم خداحافظ یا به قول گفتنی اولافظ خخخخخ

جهت اطلاع از تاریخ دقیق انتشار و دانلود کتاب های جدید به سایت کتاب سر بزنید.

میتونید نسخه های قبلی کتاب رو نیز از سایت خود کتاب دریافت کنید.

www.Ebooksaman.vcp.ir

جهت انتقادات و پیشنهادات با شماره زیر در تماس باشید.

09356379847

و ایمیل کتاب برای ارسال مطالب:

Ebooksaman@gmail.com

فیس بوک کتاب:

Facebook.com/Ebook.saman

با تشکر:سامان نورالهی

تشکر و سپاس ویژه از خانم دکتر حسینی که دل سوزانه تو مراحل مختلف ساخت این کتاب کمکم کردن و باعث بهتر شدن و مفیدتر شدن مطالب کتاب شدن.

برای ارتباط با خانم حسینی با ایمیل ایشون در تماس باشید:ghayegh1979@gmail.com

از خانم مریم توکلی هم تشکر وِیژه ای میکنم که به من و این کتاب لطف داشت و دل سوزانه مشکلات و مطالب کتاب رو بهم یادآوری کرد و باعث شد در آینده دیدم رو نسبت به بعضی مطالب عوض کنم.

و تشکر و خسته نباشید به دوستان گلم غزال،مانی،امیر،رویا،شیوا،تینا و دانیال که زحمت ترجمه ی کتاب ها رو کشیدن.

و تشکر ویژه از آرمین شریفی نویسنده ی میهن دانلود که همیشه به من لطف داشته و کمکم کرده.

و در آخر از همه ی شما عزیزان و خوبان که به این کتاب لطف دارین و با پیام ها و نظرات خودتون در مورد بخش های مختلف کتاب به من در هرچه بهتر شدن این کتاب کمک کردین تشکر میکنم،امیدوارم لایق این همه خوبی و محبت شما عزیزان باشم.

همیشه موفق باشید.

مچاله ی همه ی شما بزرگواران:

سامان نورالهی

1391/12/22

خب یک سال گذشت و کتاب هم به هفتمین نسخه ی خودش رسید.

یک سال پُر از اتفاق های گوناگون...

چندین نویسنده اومدن همشونم رفتن:-) خخخ

موندم خودم و خانم حسینی :-)

به هر حال واسه این عزیزان آرزوی سالی سرشار از موفقیت همراه با اتفاق های خوب آرزومندم.

خب امسالم گذشت و سال جدیدی که پیش رو داریم قراره اتفاق های جدیدی واسه کتاب بیوفته و کتاب های جدیدی هم منتشر بشه.

کتاب هایی که کیفیتشون بهتر از کتاب های دیگه خواهد بود.

اطلاعیه(مهم)

92

دوستان عزیزی که تمایل دارن کتاب رو زودتر از بقیه در ایمیل خودشون دریافت کنن میتونن در سایت کتاب عضو بشن.

دوستانی که در سایت عضو میشن میتونن از امکانات کامل سایت به همراه کتابی که به زودی برای افراد عضو شده قرار داده میشه استفاده کنند.

دوستانی هم که با موبایل دانلود میکنن وازه ی "لینک" رو به شماره کتاب ارسال کنن تا لینک نسخه های جدید رو براشون ارسال کنم.

09356379847

EbookSaman.vcp.ir

google talk:Ebooksaman

EBOOKSAMAN@GMAIL.COM

FB.COM/EBOOK.SAMAN

بخش ویژه نوروز 1392

عیدی ما به شما یک جفت کفش عجیب

شرایط خرید و نگهداری ماهی قرمز

آجیل و آنچه شما باید بدانید/آجیل مغز شده زود فاسد می شود

کدام بازیگران بر پرده‌ نوروزی سینماها می‌آیند؟

همه آنچه باید از سریال‌های عید بدانید

ما اینجا یک جور کفش‌ عجیب تولید می‌کنیم، کفش هامان نه چرم مشهد و تبریز است و نه فوم، کفش‌هایی که ما اینجا می‌دوزیم از نخ قالی یا مرغوب‌ترش نخ ابریشم است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، - منطقه کرمانشاه، شاید فکر کنید کفش پارچه‌ای که دوام ندارد، که نمی‌شود با آن روی سنگ‌های تیز قدم گذاشت، اما لازم است یادآوری کنم آدم‌های منطقه ما با همین کفش راه‌های صعب‌العبور بین روستاهایشان را طی می‌کنند، با همین کفش گوسفندهایشان را به چرا می‌برند و دنبالشان می‌کنند.

کفش‌های ما که مردانه‌اش سیاه و سفید و زنانه‌اش سبز و قرمز و نارنجی و زرد است، "گیوه" نام دارد.

در همین استان چند شهر آن طرف‌تر، زن‌ها و مردهای روستاهای پلکانی پاوه و اورامانات مثل نودشه و نوسود و هجیج و شمشیر دور هم می‌نشینند، جوال دوز دست می گیرند، نخ‌ها را به هم می‌تنند، سوزن می‌زنند و می‌دوزند و کفه می‌زنند.

کفه چرم، کفه پلاستیک، کفه پارچه، کفه پارچه مرغوبترین نوع است، کفه پلاستیک دوامش بیشتر از بقیه است، می‌دوزند و می‌فروشند و هم نان در می‌آورند و هم پای افزار اصیل کرمانشاه را نجات می‌دهند از اینکه از خاطر برود.

نباید از خاطر برود کفشی که قدمتش به گذشته‌های دور برمی‌گردد، نباید گم شود بین کفش‌های مارک‌دار و چرم و اسپرت.

دختر و پسرهای جوان که می‌خواهند زندگی آغاز کنند معمولا از این کفش‌ها هدیه می‌گیرند، حالا "کلاش" بخوانیمش یا "گیوه"، رویه‌اش هر رنگی که می‌خواهد باشد و زیره‌اش هر جنسی، مهم این است که شما مشتاق شده این کفش جادویی ما را ببینید و پا کنید، کفشی که هم زمستانی است و هم تابستانی.

همین عید که به اینجا آمدید توصیه می‌کنم کنار جعبه‌های کاک و نان برنجی که پشت ماشین جا می‌دهید تا برای اقوام سوغات ببرید، از این کفش‌ها هم برای خود به یادگار ببرید.

همه جا می‌فروشند، شهر کرمانشاه هم کلی گیوه باف دارد که همانجا می‌دوزند و همانجا می‌فروشند.

نزدیک آثار دیدنی و تاریخی قرار است نمایشگاه‌هایی برای دیدن شما برپا کنیم، در این نمایشگاه گیوه هم هست، حتی می‌توانید برای کودکان خود هم یک جفت گیوه بچه‌گانه بخرید که وقتی بزرگ شد و نگاهش کرد یاد سفر کرمانشاه بیفتد.

از دوامش خبر دارم که می‌گویم بزرگ شد نگاهش کند، مطمئنم تا سال‌ها می‌ماند، شاید ظاهرش سبک و ساده باشد اما همین کفش ساده سفید هم نشان کیفیت از یونسکو گرفته هم در کشور به ثبت ملی رسیده است.

حتما خارجی‌ها از کیفیتش راضی هستند که هر سال چند ده میلیون دلار از این کفش‌ها به سوریه و اردن و ترکیه صادر می‌شود، که استان‌های دیگر کشور هم خواستارش هستند.

همین الان که من با شما سخن می‌گویم پنج هزار نفری در گوشه گوشه استان کرمانشاه سوزن به دست دارند و گیوه می‌بافند، از هر نوعش که بخواهید، صد نوعی گیوه داریم ما اینجا.

به کرمانشاه که آمدید، روغن شهر ما را که خریدید از طاقبستان و بیستون که دیدن کردید، خورش خلال و دنده کباب که خوردید و آبشارها و غارها و چشمه‌های ما که چشمهاتان را نواخت، بعد ما یک عیدی حسابی برای شما داریم.

حتما کفش‌های عجیب ما را بخرید و به عنوان نماد کرمانشاه به شهر و استان خود ببرید.

عیدی ما به شما همین کفش‌های عجیب تابستانی و زمستانی است، حتما دوستش خواهید داشت.

حرف و حدیث‌ها پشت سر ماهی قرمز

خبرگزاری فارس: چند سالی است که ماهی‌های قرمز با حرف و حدیث‌های بسیاری همراه شده‌اند به طوری که بعضی از خانواده‌ها برای حضور این موجود زیبای کوچک در پای سفره هفت‌سین شک و تردید دارند.

ماهی‌های قرمز کوچک پای ثابت سفره هفت‌سین ایرانی‌ها است، اما با آغاز حضور این موجودات کوچک در سطح شهرها، نکاتی در مورد احتمال انتقال بیماری از این ماهی‌ها مطرح می‌شود که این امر موجب نگرانی خانواده‌ها شده و آنها را برای خرید ماهی قرمز دچار شک و تردید می‌کند.

تغییر ناگهانی آب موجب مرگ ماهی‌ها می‌شود

مدیر شبکه دامپزشکی ریگان گفت: ماهی قرمز یا ماهی حوض یکی از نخستین ماهیانی است که به دست بشر اهلی شده است، این ماهی جزو خانواده کپور ماهیان به شمار می‌رود که امروزه به یکی از اعضای ثابت خانواده هفت‌سین تبدیل شده است.

حجت‌الله جعفری افزود: با توجه به فرا رسیدن ایام پایانی سال و تهیه ماهی قرمز توسط مردم، برای استفاده در سفره هفت‌سین لازم است نکات بهداشتی از جمله عدم دست زدن به ماهی قرمز توسط کودکان و جداسازی ماهیان بیمار از ماهیان سالم و ضدعفونی ظروف نگهداری ماهی قرمز انجام شود.

وی بیان داشت: شهروندان برای خرید ماهی قرمز به مراکز معتبر و زیر نظارت شهرداری و دامپزشکی مراجعه کنند و ماهی را از فروشندگانی نخرند که ماهی‌ها را به صورت متراکم و در شرایط نامناسب بهداشتی و زیستی از قبیل شرایط نامناسب اکسیژنی و دمایی آب نگهداری می‌کنند.

جعفری تصریح کرد: ماهی قرمز باید دارای ظاهر و تحرک مناسب و شنای متعادل باشد و همچنین علائمی نظیر تا خوردن باله‌ها، لکه‌های پنبه‌ای مانند و زخم یا لکه‌های سفید متمایل به خاکستری یا قرمز در اطراف دهان یا سطح بدن، بیرون زدن چشم‌ها به صورت یک‌طرفه یا دوطرفه و ریخته شدن پولک‌های ماهی نوعی اخطار است.

وی خاطر نشان کرد: مناسب‌ترین دما برای پرورش ماهی قرمز بین 10 تا 25 درجه سانتیگراد است، این ماهی‌ها در دمای بالای 25 درجه سانتیگراد آسیب‌پذیر بوده و تغییرات ناگهانی دما نیز می‌تواند موجب مرگ ماهی‌ها شود.

دست زدن به ماهی‌های قرمز ممنوع!

جعفری افزود: در نگهداری طولانی مدت ماهیان قرمز مثلاً در خانه و کنار سفره‌های هفت سین مقدار آب مورد نیاز هر قطعه ماهی انگشت ‌قد حداقل یک لیتر منظور شود و یک تا دو بار در هفته آب ماهیان را تعویض کنید و از شن و ماسه‌های رنگی و تیز برای تزئین آکواریوم‌ها و تنگ‌های ماهیان استفاده نکنید.

وی گفت: ماهی قرمز باید با غذاهای کم‌پروتئین و سرشار از کربوهیدرات تغذیه شود و بهتر است که غذا در سطح آب شناور بماند، دو بار در روز باید به ماهیان قرمز غذا داد و غذا‌دهی باید به اندازه‌ای باشد که در مدت یک یا دو دقیقه آن را مصرف کنند، غذادهی بیش از حد موجب انباشته شدن مواد آلی و دفعی و در نتیجه مسمومیت ماهی می‌شود.

جعفری عنوان کرد: احتمال انتقال بیماری‌های مشترک از ماهیان قرمز به انسان بر ضرورت رعایت مسائل بهداشتی و خودداری از دست زدن به ماهیان قرمز وجود دارد، لذا بهتر است از دست زدن و تماس مستقیم دست با این ماهی‌ها خودداری شود و در صورت لزوم، پس از تماس، دست‌ها با آب و صابون شسته شود.

وی ابراز داشت: آب مورد استفاده به این منظور باید بهداشتی بوده و در مورد آب‌های شرب شبکه آبرسانی شهری باید یا کلرزدایی شود و یا برای تعادل گازها و خروج کلر قبل از مصرف حداقل به مدت 48 ساعت در ظروفی دهان‌گشاد نگهداری و ذخیره شود.

تهدید سلامت کودکان توسط ماهی قرمز

سرپرست شبکه دامپزشکی زرند هم به خبرنگار فارس گفت: گذاشتن ماهی قرمز بر سر سفره هفت‌سین سنت ایرانیان است، اما مردم باید بدانند عدم رعایت نکات بهداشتی و تماس مستقیم با این آبزی می‌تواند، سلامت آنها به ویژه کودکان را تهدید کند.

علیرضا سلطانی اظهار داشت: از شایع‌ترین بیماری‌های ناشی از تماس با ماهی قرمز بروز انواع آلرژی، گاستروآنتریت، سل و بیماری‌های گوارشی است.

رهاسازی ماهی‌های قرمز کوچک در حوض‌های بزرگ

این دامپزشک خاطر نشان کرد: مردم باید برای خرید ماهی قرمز به نکاتی نظیر وجود لکه و زخم در بدن، باله‌های تا خورده، بی‌رنگی فلس‌ها و نارسائی در چشم‌ها توجه ویژه‌ای داشته باشند و از خرید این نوع ماهی‌ها خودداری کنند.

سلطانی ابراز داشت: همشهریان در صورت تمایل به خرید ماهی قرمز آن را از مراکز معتبر و زیر نظارت دامپزشکی خریداری کنند و در پایان ایام نوروز ماهیان خود را در استخرهای تعیین شده توسط شهرداری رها‌سازی کنند.

مشاهده نمایش ماهی‌های کوچولو بدون دلواپسی

با توجه به صحبت‌های مسئولان دامپزشکی به نظر می‌رسد، اگر ماهی قرمز را از مراکز معتبر خریداری کنیم و به توصیه‌های بهداشتی برای نگهداری این موجود زیبا توجه داشته باشیم، می‌توان باز هم با خیال راحت نمایش ماهی‌های قرمز را در تنگ‌های بلوری نگاه کنیم

یکی از تنقلات نوروز که خرید آن سخت به نظر می رسد آجیل شب عید است. اگر بخواهیم آجیل صنعتی و بسته بندی شده بخریم نه می توانیم آن را تست کنیم و نه دردست بگیریم و با بوییدن کیفیتش را بسنجیم.

اگرهم قصد خرید انواع فله ای آن را داشته باشیم، احتمال آن که محصول رنگ شده و آلوده به گرد و غبار و سم خطرناک آفلاتوکسین باشد، سردرگم مان می کند. از سوی دیگر با خوردن چند عدد پسته و بادام و تخمه هم نمی توان به کیفیت و سلامت محصول اطمینان کرد، اما سوالاتی که اغلب خانواده ها می پرسند، این است: آیا می توان به کیفیت آجیل های بسته بندی شده اطمینان کرد؟ آیا آجیل مغز شده مزیت بیشتری دارد؟ آجیل براق و رنگ شده چه مضراتی دارد؟ آجیل خام بهتر است یا بو داده؟ آیا بو دادن از خواص آجیل می کاهد؟...

آجیل چینی نخرید

پرطرفدارترین آجیل نوروز، آجیل شور است که شامل پسته، بادام، فندق، تخمه ژاپنی و تخمه کدو می می شود. بیشتر حجم آجیل شیرین را هم گردو، کشمش، توت خشک و مقداری پسته و فندق و بادام تشکیل می دهد که برای نوروز کمتر از آن استقبال می شود اما اگر برای چهارشنبه سوری قصد خرید آن را دارید، بدانید که علاوه بر موارد گفته شده ممکن است انواعی از برگه ها، مویز، باسلق و حتی شکلات برای سنگین شدن آن وجود داشته باشد.

آجیل مشکل گشا هم آجیلی است که برخی خانواده ها وجود آن را در سفره هفت سین، خوش یمن می دانند و ترکیبات آجیل شیرین را همراه نقل و نخودچی دارد.

آجیل های هندی، تایلندی و ژاپنی هم در گروه آجیل های وارداتی است که اغلب رنگارنگ بوده و طعم تندی داشته و در انواعی از آن رشته، ذرت، نخود و باقلا هم پیدا می شود. آجیل هایی هم که از چین وارد می شود شبیه آجیل شور خودمان است، اما اغلب رنگ شده و واکس خورده بوده و برخلاف ظاهر خوش آب و رنگ از گروه آجیل های درجه سه و چهاری است که طعم و کیفیت پایین آن براحتی قابل تشخیص است و البته قیمت ارزان تری دارد.

آجیل بسته بندی شده همیشه مرغوب نیست

برخی خانواده ها برای آن که خیال خود را از بابت کیفیت و سلامت آجیل نوروز راحت کنند به برخی فروشگاه ها مراجعه و آجیل را به صورت بسته بندی خریداری می کنند. غافل از آن که در میان آجیل های بسته بندی شده انواعی که کیفیت پایین و طعم ناسالمی داشته باشد بوفور یافت می شود و متاسفانه مسئولان ناظرهم توجهی به این موضوع ندارند.

ین همان عاملی است که موجب کاهش اعتماد خانواده ها به آجیل های کارخانه ای و کشش آنها به خرید آجیل های فله ای یا وارداتی می شود.

چشیدن این آجیل ها ناممکن و کیفیت آنها قابل سنجش نیست. البته کارخانه های معتبر و شناخته شده ای که مجوز لازم برای تولید و بسته بندی آجیل را دارند به علت آن که قبل از خرید محصول، مرغوبیت و سلامت مغز دانه ها را با انجام آزمایش های فیزیکی و شیمیایی بررسی می کنند، قابل اعتماد است.

ار میان آجیل های فله ای آنهایی که از سوی مراکز معتبر و تحت نظارت به فروش می رسند نیز قابل اطمینان است.

این آجیل ها باید درون ظروف استیل و مخصوص آجیل در داخل مغازه و به دور از تابش مستقیم نور آفتاب و هوای آلوده در محلی خشک و خنک عرضه شود.

آجیل مغز شده زود فاسد می شود

مزیت اصلی آجیل های مغز شده آن است که زحمت پوست کندن ندارد و سبب بروز مشکلاتی در بهداشت دهان و دندان نمی شود، اما باید بدانید یک نعلبکی آجیل مغز شده ۶۰۰ کالری یعنی معادل دو بشقاب برنج کالری دارد و به دلیل سادگی در مصرف، بیشتر خورده می شود. از طرفی پوست، پوششی مناسب برای پیشگیری از آلودگی های دیگری است که ممکن است ایجاد شود.

در نتیجه آجیل مغزشده نه تنها در تماس مستقیم با گرد وغبارهوا و میکروب های بیماری زا قرار دارد بلکه اگر تحت عملیات پررطوبت پوست گیری یا در محیط مرطوب نگهداری شود، خیلی زودتر فاسد شده و آلوده به سم خطرناک آفلاتوکسین می شود؛ کپکی میکروسکوپی که با ترشح سم، بدون شک با تضعیف سیستم ایمنی بدن باعث سرطان کبد شده و خطر سقط جنین و عقب افتادگی ذهنی را افزایش می دهد.

اما سوالی که خیلی از خانواده ها می پرسند آن که آجیل چگونه پوست کنده می شود و چرا سطح برخی مغزها چرب است؟

بیشتر مغزها در کارخانه و با دستگاه های خاصی بسادگی پوست کنده می شود. البته طی این فرآیند، شکستگی و دورریزی زیاد است که به کمک فشارهوا از مغزهای سالم جدا و در نهایت محصول الک می شود. سطح این مغزها در موقع برشته شدن به طور عمده با روغن چرب می شود تا نمک، فلفل و دیگر افزودنی ها براحتی به آن بچسبد.

این مغزها در مقایسه با انواعی که به روغن آغشته نشده است، فسادپذیری بیشتری داشته و اگر در برابر گرما و نور آفتاب قرار گیرد، سریع اکسید و در نهایت تند و غیرقابل مصرف می شود.

این را هم بدانید برای افزایش مدت نگهداری و طعم دهی، میزان استفاده از فلفل یا نمک به کار رفته در این مغزها چند برابر بوده و مصرف آن برای مبتلایان به بیماری های گوارشی و قلبی ـ عروقی، افراد با فشار خون بالا و کودکان زیر سه سال توصیه نمی شود.

مزیت آجیل خام بیشتر است

به گفته متخصصان تغذیه، مغز خام آجیل زنده بوده و در صورتی که آن را بکاریم، قدرت رویش دارد. در نتیجه بو دادن آجیل موجب اتمام عمردانه و کاهش قدرت دفاعی آن در برابر شرایط نامساعد محیطی شده و بشدت فسادپذیر می شود.

از طرفی بو دادن موجب مخفی شدن کیفیت پایین و طعم کهنگی آجیل شده و این خود باعث انحراف ذهن مصرف کننده خواهد شد.

همچنین حرارت بو دادن می تواند به کاهش ریز مغذی ها و از بین رفتن ترکیبات فنولی و فلاونوییدهای آجیل منجر شود و کیفیت پروتئین و کربوهیدرات های آن را دستخوش تغییرات کند البته چربی آجیل در برابر حرارت ملایم برشته شدن مقاوم است اما حرارت بالا با تغییر رنگ و تشکیل مواد سمی که بوی تندی هم دارد برای سلامت دردسرساز خواهد بود.

در ضمن از خرید پسته های خندان اجتناب کنید. چراکه شوک حرارتی اعمال شده به محصول از خواص پسته کاسته و موجب افزایش رطوبت و کپک زدگی آن می شود.

آجیل های مخلوط و براق به کبد و کلیه آسیب می رساند

برخی قنادی ها و آجیل فروشی ها برای افزایش زمان ماندگاری و مشتری پسندی، سطح آجیل را با واکس، براق و با رنگ های غیرمجاز پوشش می دهند که به گفته کارشناسان، مصرف طولانی مدت این نوع محصولات می تواند به دوعضو سم زدای بدن یعنی کبد و کلیه آسیب رساند و موجب بروز حساسیت های شدید شود.

این را هم بدانید برخی افراد سودجو انواعی از آجیل را که به دلیل بارمیکروبی بالای آفلاتوکسین اجازه صادرات ندارد با انواع آجیل درجه یک مخلوط و به صورت درهم با قیمت های نجومی عرضه می کنند.

درنتیجه اگر برای سلامت خود و مهمانانتان ارزش قائل هستید از خرید آجیل های مخلوط برشته شده، واکس خورده، مغز شده، پرنمک و محصولات رنگ شده و وارداتی اجتناب کنید. انواع آجیل به دلیل پروتئین و املاح بالایی که دارد برای افراد مبتلا به نارسایی کلیوی، محدودیت مصرف دارد.

کدام بازیگران بر پرده‌ نوروزی سینماها می‌آیند؟ / تنها یک بازیگر 2 فیلمی است

در پی قطعی شدن اکران نوروزی می‌توان از مهدی هاشمی، مریلا زارعی، امین حیایی، شهاب حسینی‌، نگار جواهریان و اکبر عبدی به عنوان بازیگرانی که در ایام نوروز بر پرده سینماها حضور دارند،نام برد.

به گزارش خبرنگار بخش سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، مهدی هاشمی، مریلا زارعی و امین حیایی بازیگران اصلی «رژیم طلایی» به کارگردانی رضا سبحانی هستند.

مهدی هاشمی که سال گذشته با «ضد گلوله» در جشنواره فیلم فجر درخشید و این فیلم امسال روی پرده سینماها آمد در جشنواره فجر 31 با «فرزند چهارم» حاضر بود.

این بازیگر دو فیلم توقیف شده «خانه پدری» و «تلفن همراه رئیس جمهور» را نیز آماده اکران دارد، هاشمی در «رژیم طلایی» ایفاگر یک نقش کمدی است.

مریلا زارعی هم سال گذشته «خوابم میاد» را در جشنواره فیلم فجر داشت و این فیلم آخرین اثر اکران شده او است که به فروش میلیاردی دست پیدا کرد.

این بازیگر که فیلم توقیفی «خرس» را آماده اکران دارد در این دوره جشنواره با فیلم‌های «همه چیز برای فروش» و «هیس دخترها فریاد نمی زنند» متقاضی بود که تنها فیلم دومش موفق به حضور شد.

امین حیایی که به تازگی کنسرت نمایش موزیکال «قحطی نور» را روی صحنه تالار وحدت دارد در سال جاری دو فیلم «اختاپوس» و «قلاده های طلا» را روی پرده سینماها داشت.

این بازیگر نیز فیلم «خودزنی» را پشت اکران دارد.

در «حوض نقاشی» به کارگردانی مازیار میری؛ شهاب حسینی‌، نگار جواهریان و فرشته صدرعرفایی نقش‌های اصلی را دارند.

شهاب حسینی‌ که در حال حاضر «من و زیبا» را در حال اکران دارد پیش از این نیز «یکی می خواد باهات حرف بزنه» از او اکران شد، این بازیگر در جشنواره فیلم فجر علاوه بر «حوض نقاشی» که در آن نقش متفاوتی را ایفا می‌کند با فیلم «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» نیز حاضر بود.

حسینی فیلم توقیف شده «خانه پدری» را آماده اکران دارد.

نگار جواهریان هم چندی پیش «بیخود و بی جهت» را در حال اکران داشت.

در «رسوایی» به کارگردانی مسعود ده نمکی، اکبر عبدی، الناز شاکردوست، محمدرضا شریفی‌نیا،کامران تفتی، اسماعیل خلج، مریم کاویانی، امیردژاکام،امیر نوری، تینا آخوندتبار، مهسا کامیابی و محبوبه بیات به ایفای نقش می‌پردازند.

اکبرعبدی که بعد از موفقیتش با فیلم «خوابم میاد» بار دیگر این روزها دوران پرکاری را سپری می‌کند در «رسوایی» در نقش یک روحانی ظاهر شده است.

در «قاعده تصادف» ساخته بهنام بهزادی؛ امیر جعفری، اشکان خطیبی، بهاران بنی‌احمدی، مهرداد صدیقیان، سروش صحت، محمدرضا غفاری، مارتین‌ شمعون‌پور،‌روشنک گرامی، ندا جبراییلی و امید روحانی حضور دارند.

انیمیشن سینمایی «تهران 1500» به کارگردانی بهرام عظیمی دیگر فیلمی است که در نوروز اکران می شود و در این فیلم برای اولین بار بازیگران مطرح سینما همچون هدیه تهرانی، بهرام رادان‌، مهران مدیری‌، گوهر خیراندیش‌، محمدرضا شریفی‌نیا، ‌حبیب رضایی، حسام نواب صفوی و مهتاب نصیر پور در قالب شخصیتی کارتونی حضور پیدا کرده‌اند و با صدای خودشان به کارکترشان جان داده‌اند.

محمد رضا شریفی‌نیا تنها بازیگر فیلم‌های نوروزی است که دو فیلم همزمان بر روی پرده خواهد داشت.

فیلم سه بعدی «آقای الف» به کارگردانی علی عطشانی که به تازگی به جمع فیلم‌های نوروزی اضافه شده است در آن پوریا پورسرخ، لیلا اوتادی، مهران رجبی، حسام شجاعی، نیما شاهرخ شاهی و مهدی مقدم (خواننده پاپ) ایفای نقش کرده‌اند.

همه آنچه باید از سریال‌های عید بدانید

ویژگی مشترک سریال‌های نوروزی سال 92 پیشکسوت بودن کارگردانان این آثار است؛ ویژگی که به رقابت تنگاتنگ شبکه‌های یک، دو، سه و تهران منجر خواهد شد.

به گزارش مهر، امسال نیز مثل سال‌های دیگر شبکه‌های سیما در تلاش برای انتخاب بهترین آثار نمایشی خود برای پخش در نوروز هستند. از این میان شبکه یک پس از دو سال سری دوم سریال محبوب "پایتخت" را برای پخش آماده می‌کند، شبکه دو "آب پریا" را برای پخش در نظر گرفته، شبکه سه جدول پخش نوروزی خود را به "همه خانواده من" اختصاص داده است و شبکه تهران نیز "هفت سین" را سریال نوروزی خود معرفی کرده است.

می‌توان گفت نوروز 92 عرصه‌ای برای رقابت کارگردانان مطرح و امتحان پس‌داده‌ای است که جزو پیشکسوتان عرصه کارگردانی تلویزیون به حساب می‌آیند. باید دید مخاطبان از بین آثار سیروس مقدم، مرضیه برومند، داریوش فرهنگ و یدالله صمدی کدام یک را بیشتر می‌پسندند. سریال‌هایی که در ادامه آنها را معرفی کرده‌ایم:

"پایتخت 2" به کارگردانی سیروس مقدم و تهیه‌کنندگی الهام غفوری در ادامه سری اول مجموعه ساخته می‌شود و مخاطبان همچنان با ماجراهای زندگی نقی، هما، دوقلوها، ارسطو، بابا پنجعلی و شخصیت‌های دیگری همراه شده و در هر قسمت بازیگرانی به عنوان مهمان حضور دارند.

این سریال هم اکنون در جزیره قشم آخرین مراحل تصویربرداری خود را پشت سر می‌گذارد. خشایار موحدنیا در کنار سعید سیاح تدوین را بر عهده دارند و ساخت موسیقی نیز به آریا عظیمی‌نژاد سپرده شده است.

"پایتخت 2" علاوه بر قشم، در تهران و شهرهای شمال کشور از جمله شیرگاه آمل ضبط شده است و مخاطبان با تنوع لوکیشن و عناصر بصری در این سریال روبرو خواهند بود.

سیروس مقدم کارگردان پیشکسوتی است که برخی از او به عنوان سلطان سریال‌سازی تلویزیون نام می‌برند. وی نوروز 91 نیز سریال "چک برگشتی" را برای شبکه یک ساخت و "دیوار" نیز اثر دیگری بود که به مناسبت هفته نیروی انتظامی به کارگردانی او از تلویزیون پخش شد.

مقدم در سریال "پایتخت 2" مانند سری قبلی از لحن مازندرانی استفاده کرده و برای نزدیک شدن به فضای مازندران از حضور چند بازیگر تئاتر قائمشهر و ساری نیز در کار بهره گرفته شده است.

این سریال که به سفارش مجموعه‌های تلویزیونی شبکه یک تهیه می‌شود درباره خانواده نقی است که با کامیون ارسطو از یکی از شهرهای شمالی عازم سفر می‌شوند تا گنبد و گلدسته‌ای را به مسجدی در یکی از شهرهای جنوبی برسانند.

علیرضا خمسه، محسن تنابنده، ریما رامین فر، احمد مهرانفر، مهران احمدی، لیندا کیانی، هومن حاج عبدالهی و سمیرا حسن پور بازیگران اصلی این سریال هستند.

این سریال از جمله کارهای سازمان صدا و سیما است که انتظار می‌رود رضایت مخاطبان را جلب کند و موفقیت سری اول را تکرار کند. معاون سیما نیز در گفتگویی که با هفته نامه سروش ویژه نوروز داشته، اعلام کرد "پایتخت" نسبت به دیگر سریال‌ها توجه او را بیشتر به خود جلب کرده است.

این سریال 15 قسمتی از یک قصه اصلی و 15 قصه زیرمجموعه آن برخوردار است که بنا به گفته عوامل هر قسمت با کیفیت و محتوای یک فیلم سینمایی تهیه می‌شوند.

"پایتخت 2" که نگارش آن را محسن تنابنده بر عهده گرفته قرار است در 15 قسمت 45 دقیقه‌ای به تهیه‌کنندگی الهام غفوری و کارگردانی سیروس مقدم، ایام نوروز هر شب ساعت 22:15 از شبکه اول سیما پخش خواهد شد.

و اما شبکه دو یک کار متفاوت را امسال روی آنتن نوروزی خود می‌برد.

شبکه دو سیما که شنیده می‌شد سریال "خروس" به کارگردانی سعید آقاخانی را برای پخش در نظر گرفته و حتی مدیر شبکه دو نیز با حضور در لوکیشن سریال از تلاش عوامل برای رساندن سریال به پخش نوروزی با خبر شد، دو هفته مانده به نوروز تصمیم گرفت سریال "آب پریا" به کارگردانی مرضیه برومند را روی آنتن بفرستد.

"آب پریا" به تهیه‌کنندگی و کارگردانی برومند در 17 قسمت 45 دقیقه‌ای به موضوع حفظ منابع طبیعی و مراقبت از محیط زیست اشاره دارد و این موضوع را با زبانی طنز ارائه می‌کند.

امیر حسین صدیق، هنگامه مفید، بهناز جعفری،سحر ولدبیگی، لیلی رشیدی،سیامک صفری، امیر میرآقا و آوا درویشی به همراه شبنم فرشادجو،پاشا رستمی،کاوه توکلی در این مجموعه به ایفای نقش پرداخته‌اند. سروش مردانی نیز بازیگر خردسال این مجموعه تلویزیونی است. همچنین سحر دولتشاهی، افشین هاشمی، کاظم هژیرآزاد، مریم سعادت، روح‌الله مفیدی، حسن دادشکر و محمود بصیری از دیگر بازیگران این سریال کمدی- خانوادگی هستند.

کاوه شاه‌محمدلو مدیرتصویربرداری، بهرام دهقانیار آهنگساز، جلال معیریان چهره پرداز، امیر اثباتی طراحی صحنه و لباس، سهراب شاه‌محمدلو تدوین، مسعود شاهوردی‌ صدابردار، نیما بانکی جلوه‌های ویژه رایانه‌ای، حمید رسولیان جلوه‌های ویژه میدانی و عبدالرضا نیکو عکاس این سریال با ساعت پخش 21:30 از شبکه دو سیما است.

شبکه سه هم از ماراتن سریال‌سازی نوروزی جا نمانده و هدیه ویژه‌ای برای مخاطبان خود دارد.

شبکه سه سیما نخست قرار بود "پژمان" را روی آنتن ببرد. سریالی به کارگردانی سروش صحت که دارابی از پشت صحنه آن نیز همچون دیگر آثار نوروزی بازدید کرد. با این حال وی در نخستین نشست خبری خود با گذشت سه سال از انتصاب در این سمت، اعلام کرد مجموعه تلویزیونی "همه خانواده من" به کارگردانی داریوش فرهنگ است که جدول پخش سریال نوروزی شبکه سه را به خود اختصاص می‌دهد و پخش سریال صحت نیز مثل ساخته آقاخانی به زمان دیگری موکول می‌شود.

"همه خانواده من" با نام اولیه "جشن تولد" محصول سیما فیلم سریالی مفرح، اجتماعی و خانوادگی است که دست اندکاران آن تلاش کرده‌اند با بهره گیری از لوکیشن‌های جذاب و آثار تاریخی کاشان بیش از پیش بینندگان تلویزیونی نوروز 92 را با مواریث فرهنگی، مذهبی و تاریخی این شهر آشنا سازند.

فرهاد آئیش، پرویز فلاحی‌پور، محمد عمرانی، فریده سپاه منصور، ارژنگ امیرفضلی، کاوه خداشناس، هدی زین‌العابدین و ناصر گیتی‌جاه از جمله بازیگران این مجموعه تلویزیونی‌اند که مهدی بهپور و مجید آسودگان فیلمنامه آن را نوشته‌اند.

انتخاب لوکیشن‌های طبیعی، آثار تاریخی و گردشگری کاشان، استودیو گریزی و پرهیز از لوکیشن‌های آپارتمانی و حضور پررنگ هنرمندان خردسال از جمله ویژگی‌های این سریال است.

داریوش فرهنگ کارگردان این مجموعه تلویزیونی نیز که ساخته قبلی او "سلطان و شبان" هنوز در یادها مانده است، مژده داده که عوامل سریال تلاش کرده‌اند متفاوت‌ترین کار خود را ارائه دهند و امیدوارند مجموعه ماندگار شود.

توجه به ارزش و اعتبار خانواده ایرانی، تداوم جریان سازی برای اعتلای مفاهیم معنوی، فرهنگی و ارتقاء سطح سلیقه عمومی تماشاگران تلویزیون از جمله دیگر ویژگی‌های این مجموعه تلویزیونی است که ایام نوروز هر شب ساعت 23:15 روی آنتن می‌رود.

شبکه تهران که ویژه پایتخت‌نشینان برنامه‌هایش را روی آنتن می‌برد، یک سریال ویژه نوروزی را تقدیم مخاطبان می‌کند.

سرانجام شبکه تهران سیما نیز سریال "هفت سین" را برای پخش نوروزی خود انتخاب کرده است. اثری به کارگردانی یدالله صمدی که مخاطبان او را با ساخت سریال "شوق پرواز" درباره زندگی شهید عباس بابایی به یاد مي‌آورند.

سیروس گرجستانی و فردوس کاویانی نقش‌های اصلی این سریال را در کنار ستاره اسکندری، جواد عزتی، مهران رجبی، محسن افشانی، سمیرا حسن پور، کیانوش گرامی، سیما خضرآبادی، آریا صادقی، افشین نخعی و روح الله مفیدی بازی می‌کنند.

در خلاصه داستان این سریال آمده است: یک واحد 100 متری اجاره‌ای، دو خانواده مدعی مالکیت آن، ناگزیر از تحمل یکدیگر در ایام نوروز و البته کلی اسباب و اثاثیه زندگی که شب عیدی مانده روی دستشان...

"هفت سین" به تهیه کنندگی مجید سرسنگی در 14 قسمت 65 دقیقه‌ای برای پخش در ایام نوروز از شبکه تهران آماده می‌شود و این نخستین تجربه سرسنگی مدیر عامل خانه هنرمندان ایران در تولید یک مجموعه تلویزیونی است که به علت مشغله‌های وی تهیه کننده نام آشنا سیدمحمود رضوی به عنوان مجری طرح کار را در دست گرفته است.

متن این سریال را سعید فرهادی و احسان بیگلری نوشته‌اند و مدیر تصویربرداری آن حسن پویا است. همچنین مدیر تولید مرتضی متولی، تدوین حمید قربانی، طراح چهره پردازی سعید ملکان و طراح صحنه بابک کریم طاری است. طراح لباسی را آزاده قوام بر عهده دارد و دستیار کارگردان و مدیر برنامه ریزی سعید کریمی است. صدابرداری کار به کامران کیان ارثی سپرده شده و برنامه ریز علیرضا نسایی، منشی صحنه مریم اولیایی، دستیار تولید حمید پرهیز و مدیر تدارکات اسماعیل کلبی آبادی است. مجری طرح این سریال محمود رضوی سیمای مهر اندیش است که قرار شده اولین ساعت پخش سریال نوروزی یعنی 20:45 را به خود اختصاص دهد.

نیایش ماه(جدید)

فروردین 92

نيايش ماه

ستايش ,همه آن خدايي را كه يكتاست و شريكي ندارد.

ستايش ,همه آن خدايي را كه چون فرايش خواندم پاسخم گفت.

اگرچه هرگاه او مرا فرا خواند,كندي وزيدم.

ستايش ,همه آن خدايي را كه چون از او درخواست كردم بخششم كرد.

اگرچه هرگاه او از من وا مي خواست,تنگ چشمي نمودم.

ستايش,همه آن خدايي را كه چون از او درخواست ايمني كردم آسودگي ام بخشيد.

اگرچه بدانچه مرا از آن نهي كرده بود,مي پرداختم.

ستايش ,همه آن خدايي را كه هر گاه خواستم,در نهان خويش با او تنها شدم و از كار خويش ,هر چه را خواستم به او سپردم

-بي هيچ ميانجيگري-

و پروردگار من نيازم را براي من,برآورده ساخت.

ستايش ,همه آن خدايي را كه چون مردمان,مرا به او سپردند گرامي ام داشت و او مرا بديشان نسپرد

كه خوارم مي ساختند.

پروردگارم ,به همراهي و مهرباني ,مرا بسنده گشت.

آن گاه كه آنان,چنان بر من جفا كردند.

پس ستايش,همه از آن توست و به لطف تو خرسندم,اي پروردگار مهربان من و به حمايت تو خشنودم ,اي پروردگار پشتيبان من (نيايشي از پيامبر (ص)در جنگ احزاب برگرفته از كتاب نيايشهاي پيامبر به نقل از بحار الانوار جلد 91صفحه213)

سفارش ساخت کتاب

سفارش!

برای سفارش ساخت کتاب برای شما با مطالب دلخواه شما و پخش آن در سایت های دانلود با شماره ی زیر تماس بگیرید.

09356379847

سامان نورالهی

شما نویسنده ی کتاب باشید!

مطالعه کنید.

دوستانی که علاقه مند به نویسنده گی در کتاب هستند میتونن در خواست خود را به شماره ی زیر ارسال کنند.

09356379847

ویا مطالب خودشون رو به ایمیل کتاب بفرستند.

Ebooksaman@gmail.com

ویا وارد سایت کتاب بشید که به طور کامل مراحل ارسال از طریق خود سایت توضیح داده شده!

Ebooksaman.vcp.ir

دل نوشته من!(نویسنده کتاب)

خودم(ورژن چهارم)

درد من!

ازم پرسید منبع نوشته هایت کجاست؟

گفتم زیاد دور نیست!

یـــک وجبـــیه بغضــــم!!!

بیا , بیا کمی سنگ صبور باش

بخند این دنیا ارزش ندارد غم بخوری

مهربان از چی بگوییم غم هایم اندازه تمام دنیا شده

از یک طرف دلم به حال پسری میسوزد که پدری مریض دارد

برای دختری میسوزد که در یک رابطه اشتباه باید صد بار ضربه بخورد

میسوزم از غمه دختری که فیلم عروسی میبیند و یاد مسافرش گریه میکند

میسوزم از پسری که عکس های لخت عشقش را هم دانشگاهیش نشان میدهد

آتیش میگیرم مردی را میبینم که وسع خرید یک فلافل ندارد باید نان خالی بخرد

میسوزم که کودکی ایرانی زیر باران فال میفروشد

بغض ته گلوم را درد میاورد وقتی همسر یک جانباز در مترو لواشک میفروشد

دلم میلرزد وقتی پیرزنی را میبینم برای ادامه زندگی باید هنوز چشمانش را فشار دهد تا لیف بافتنی ببافد و بفروشد

میسوزم وقتی پیرمردی کهن سال کمانچه میزند برای 200 تک تومانی

میسوزم وقتی باکره بودن یک دختر بازیچه دست دوستانش برای خنده میشود

اه ایزد بگذار نفس بگیرم و دوباره بگوییم

میسوزم وقتی به لوگو DC روی تیشرتم پلیس گیر میدهد ولی در فاصله 20 متری یکی مواد میفروشد خیلی راحت

دلم میگیرد وقتی اول یک رابطه با مدل ماشین و سایز سینه شروع میشود

مغزم تیر میکشد وقتی دختری خیال دارد عروسی کند و 3 ماه بعدش طلاق بگیرد تا آزادانه زندگی کند

گوشم سوت میکشد وقتی ندای یک دختر در تابستان فقط پوشیدن لباس خنکی است

ایزد اشک بده

چشمانم خیس میشود وقتی به اورژانس بیمارستان میروم پسری مریض دارد و دکتر که تازه از دهات آمد دارد با آیفونش بازی انگری برد میکند

چشمانم میسوزد وقتی حکم جابجایی 100 کیلو مواد کمتر از حکم یک شب مستی است.

چشمانم کم سو میشود وقتی میبینم عشق دیگری به من تیک میزند چون یک مدل ماشینم بالاتر است

چشمانم سیاهی میرود وقتی میبینم پسری برای ارضا شدن صد بار به یک دختر 18 ساله میگویید عشقم زنم مادر بچه ام

چشمانم دیگه خشک شد چه بگوییم

بخند ای مهربان این دنیا ارزش ندارد غم بخوری بخند...

ممنون از تمام کسانی که درک میکنن،از کسایی که باعث شدن با تمام سنگ اندازی دیگران برای پایان دادن به این کتاب به امیدشون ادامه بدم...

ممنون از کسانی که با امید و محبت هاشون باعث دلگرمی من در روزهایی که مچاله شده بودم شدن...

ممنونم از تمام کسانی که مطالبم رو اونطور که بود باور کردن و نه از روی اعتقاداتشون....

و ممنون از کسانی که انتقاد سازنده کردن و تخریب نکردن،در مورد شخصیت من زود قضاوت نکردن،...

یه مدتی هم به خاطر بیماری که دارم نیستم،اگه تو این مدتی که کنارتون بودم ازم بدی ای دیدید یا جواب پیامتون رو ندادم یا اگه ازم دلخور شدین به بزرگی خودتون ببخشید.

اگه تو مطالبم به کسی توهینی شده،اگه با خوندنشون خاطراتی رو که دوست نداشتین به یاد بیارین زنده شده ازتون باز هم معذرت میخوام.

از این نوشته من این برداشت رو هم نکنین که نسخه ی بعدی در کار نیست،من خودم نیستم اما کتاب واسه اردیبهشت و بعد از اون هم منتشر میشه،حتی اگه من نباشم این کتاب منتشر میشه چون پشت این کتاب خیلی ها هستن و من چه باشم و نباشم این کتاب هستش.

به هر حال حلالم کنید.

تا نسخه ی بعدی کتاب اگه زنده بودم و قلمی در کار بود که براتون بنویسم خدانگهدار.

چه زود سهم روزهاى خوب ...

“یادش بخیر” میشود ..!!

مثل همیشه مچالتونم;

ناجورررررررررررررررر

به این مطالب پایین دست نمیزنم تا اونایی که نسخه ی قبل رو نخوندن الان بتونن!

خب یکم از علایقم بگم:

بیشتر مواقع آهنگ بی کلام گوش میدم ولی کارهایی که توشون ساز پیانو و گیتار باشه رو بیشتر دوست دارم.

طرفدار استقلالم شدید 4 رو کسی یادش نمیره ها (-:

خخخخخخ

عکس خودمم تو کتاب قرار نمیدم چون دلیلی برای این کار نمیبینم.(دلایل خاص خودم رو دارم)

در مورد مطالبم هم بگم که هر چی مینویسم برای مخاطب خاصی نیست.اونایی که درد این مطالب رو کشیدن خوب درکشون میکنن!

اونایی که بعضی مطالب سنگین رو میخونن و تا حالا واسشون اتفاق نیوفتاده دوست دارم با خوندنشون سعی کنن با اینجور کارها فاصله بگیرن،اونایی هم که واسشون اتفاق افتاده سعی کنن دیگه سمتش نرن.

اون موقع هستش که باید به خودتون افتخار کنید،چون لیاقتتون بیشتر از اینجور آدم ها هستش.

اگه تو مطالبم بی ادبی ای وجود داره از همتون معذرت میخوام.

میدونم که درک میکنید و از مطالبی که مینویسم به راحتی رد نمیشید و درس عبرتی میشه واسه خیلی ها مون/تون.

دلیل اینکه خودمونی مینویسم و کتابی نمینویسم اینه که دوست دارم با مخاطب هام راحت باشم.

خب واسه این ماه بسته!

مــی خـواهـم داستـانـی از علاقــه ام بـه تــو را بنـویســم ؛

یکی بود ، یکی ...

بی خیال !

خلاصه اش میشود اینــکـه : دوستـــــــت داشتم اما نفهمیدی...

دوستون دارم شدید.

مُـــچالَتونَــــم

سامان

به این نوشته های پایین هم دست نمیزنم تا اونایی که نخوندن بخونن.

یکمی از خصوصیات خودم براتون بگم:

اسم و فامیلی رو که میدونید.

19 سالمه

رشته ی تحصیلیم هم حقوق هستش.

بیشتر مواقع شادم و شوخ.

تو رفاقت هم اگه رفیقم رفیق باشه هیچی واسش کم نمیذارم.

بعدش...

عاشق ساز پیانو هستم.

چی موند؟؟؟؟

آهان هیچی دیگه بسه.

بــه امـيـد روزی كــه تـمـام ِ اشـك هـا از سـر ِ "شـوق" بـاشـنـد . . .

دیگه تا ماه بعد...خداحافظ

مادرم میگفت شنیدم پسر همسایه خیلی مومن است

نمازش ترک نمی شود

زیارت عاشورا می خواند.

مسجد میرود

پسر با خداییست

لحظه ای دلم گرفت

در دل فریاد زدم باور کنید من هم ایمان دارم

نماز نمیخوانم ولی لبخند روی لبهای مادرم خدا را به یادم میاورد

دستهای پینه بسته پدرم را دستهای خدا میبینم

زیارت عاشورا نمیخوانم ولی گریه یتیمی در دلم عاشورا برپا میکند

ولی هر روز از آن دخترک فال فروش فالی را میخرم که هیچوقت نمیخوانم

مسجد من خانه مادربزرگ پیر و تنهایم است که با دیدن من کلی دلش شاد میشود

خدای من نگاه مهربان دوستی است که در غمها تنهایم نمیگذارد

برای من تولد هر نوزادی تولد خداست

هر بوسه عاشقانه ای تجلی او

مادرم , خدای من و خدای پسر همسایه یکیست

فقط من جور دیگری او را میشناسم و به او ایمان دارم

خدای من دوست انسانهاست نه پادشاه آنها.....!

پیامک

پیامک های ارسالی(شما)

پیامک

میخندی یا نه؟

جملات قصار

مناسبتی

پیامک های ارسالی(شما)

توجه

سری اول

سری دوم

سری سوم

سری چهارم

شما عزیزان میتوانید اس ام اس های خود را برای ما ارسال کنید تا در نسخه های بعدی در کتاب قرار بگیره.

برای ارسال لطفا به موارد زیر دقت کنید:

1.اس ام اس ارسالی خود را با نام و محل سکونت برای ما ارسال کنید.

و در تمام پیامک هایی که ارسال میکنید اسم خودتون رو بنویسید،یکی درمیان کار نکنید،ممنون میشم.

2.اگر اس ام اس شما بدون مشخصات باشد برای قرار دادن در کتاب شماره تلفن شما را به شکل زیر قرار میدهیم.

مثال:09356379***

راه های قرار گرفتن اس ام اس های شما در کتاب:

-1شماره جهت ارسال پیامک های شما: 09356379847

-2از طریق ایمیل کتاب:Ebooksaman@gmail.com

-3از طریق سایت کتاب:EBOOKSAMAN.VCP.IR

منتظر پیامک های شما عزیزان هستیم.

با تشکر فراروان سامان نورالهی

با سلام

تشکر ویژه ای میکنم از کامیار حقیقی و علی اکبر مردانی از شمال و خانم الهام نظری و دنیز از ارومیه که از اوایل ساخت کتاب همراه همیشگی ما بودن.

093551***78

امشب آرام نشستم...،زل زدم به دیوار،غرق شدم تو یکسری فکر...،شایدم رویا،نمیدونم تا به خودم اومدم دیدم صورتم خیس شده،به همین سادگی...

093366***40

اقرار مرا بر گورم حک کن تا لا به لای این ثانیه های مندرس نامی از احساس نبرم. من باختم به خود،باختم به فرشته های آدم نما،باختم به شاهزاده های شهرقلبهای سنگی و حال در گوشه اتاق تنهایی ام حماقتم را میشمارم و آرام آرام این جمله زاده می شود که سنگ باش تا سنگ سار نشوی

می خندم تا خندیدن از یادم نرود، خدارا چه دیدی!

شاید روزی واقعا خندیدم؟

093855***26

میدانی خدا کجاست؟

خدا در قلب کودکیست که در همسایگی حاجی از فقر ناله میکند،و حاجی در بین عرب ها بدنبال خدا میگردد!

مسلم نصرت شهرستان ناهوک

ایمان داشته باش که کمترین مهربانی ها از ضعیفترین حافظه ها پاک نمی شوند....

الهام نظری.

من از حرارت چشمانت یخ میزنم و از سرمای نگاهت آتش میگیرم مردانگی تو فیزیک را هم نابود می کند،من را که دیگر هیچ!

یادته زیرگنبد کبود 2 تا رفیق بودن و کلی حسود؟ تقصیر همون هسودا بود که حالا یکی بود یکی نبود.

ساناز از اصفهان

در سرزمین غربت مردن چه سود دارد؟ با مردمان بی دل گفتن چه سود دارد؟ با آسمان خسته یا ابر دل شکسته،با درد ریشه بسته رستن چه سود دارد؟

بودم به عشق یاران عمری در این بیابان،وقتی که دلبری نیست،ماندن چه سود دارد.

ساناز از اصفهان

هیچ وقت به کسی نگو ما به درد هم نمیخوریم شاید اون به درد تو نخوره،ولی ممکنه تو دوای همه دردهای اون باشی.

معصومه از زاهدان

گفت دوستت دارم دیگه مثل تو پیدا نمیشه بهش گفتم خوب گشتی گفت آره گفتم اگه دوستم داشتی نمی گشتی...

زدی زنجیر عشق بر دست وپایم،

خیالت راهت من رفیق نیمه راهم،

گمان دارم هنوز در باورت نیست،

که من هر لحظه میمیرم برایت

معصومه از زاهدان

دیشب به فکرت بودم که یه قطره اشک از چشمانم جاری شد. از اشک پرسیدم چرا آمدی؟گفت:در چشمانت کسی هست که دیگر جای من آنجا نیست

معصومه از زاهدان

با خود عهد بستم بار دیگر که تورا دیدم بگویم از تو دلگیرم ولی باز تورا دیدم و گفتم بی تو میمیرم... معصومه از زاهدان

خیلی سخته که بخاطر کسی که دوستش داری همه رو از زندگیت خط بزنی،بعدش بفهمی خودت توی لیستی بودی که اون بخاطر یکی دیگه تورو خط زده...

مهناز از اصفهان

با چتر باشیم یا بدون چتر،فرقی نمیکند،

"بی دوست"

خیس بارانیم...

الهام نظری

بیا یک خط زیر قانون خط های موازی بنویسیم:

دوخط موازی هیچ وقت نمی رسند اما این دلیل نمیشود که همدیگر را دوست نداشته باشند.

مثل تقدیر پرستوی سراسیمه عشق

پشت دیوار دلم از همه محبوبتری

علی اکبر مردانی از شمال

گاهی روحم میخواهد تو کلاس زندگی داد بزنه و بگه

زندگی"من دیگه کلاس نمیام

خیلی سخت گیری میکنی میخوام برم بیرون

خسته شدم

091337***16

خدایا...خیلی ها دلمو شکستن:دیگه تحمل ندارم!شب بیا باهم بریم سراغشون...من نشونت میدم تو ببخششون...!!

فاطمه

تنها که باشی...،آرزو میکنی یه نفر اسمت را صدا کنه!حتی اشتباهی!

فاطمه

اگه زندگی زیبا بود!!!کودک آنرا با گریه آغاز نمیکرد...

فاطمه

دستانت را به من بده تا از آتش بگذریم،آنان که سوختند همه تنها بودند.

091337***16

در هیاهوی زندگی در یافتم :چه دویدنها که فقط پاهایم را از من گرفت

"در حالی که گویی ایستاده بودم"

چه غصه ها که فقط باعث سپیدی مویم شد

"در حالیکه قصه ای کودکانه بیش نبود"

در یافتم کسی هست که اگر بخواهد،میشود و اگر نخواهد نمیشود!

به همین سادگی...

"کاش نه میدویدم و نه غصه میخوردم...

باید فقط "خدا"را میخواندم..فقط خدارا...

کامیار حقیقی گیلان

یه هیزم شکن وقتی خسته میشه که تبرش کند بشه!نه اینکه هیزمش زیاد باشه.تبر ما انسان ها باورهامونه نه آرزوهامون.

کامیار حقیقی از گیلان

در مهربانی همچون باران باش که در ترنمش علف هرز و گل سرخ یکیست...

کامیار حقیقی از گیلان

Ajab 2nyayi shode

Marda mordan namarda jasho por kardan!

کامیار حقیقی گیلان

شکسپیر میگوید:

هر از گاهی برای آنان که دوستشان داری نشانه ای بفرست تا یادشان آوری که هنوز برایت عزیزند.

واین همان نشانست...

علی اکبر مردانی از شمال

وقتی دلتنگ کسی باشی دوست داری صدایت کنند حتی اشتباهی

علی اکبر مردانی از شمال

گفتند آخر خنده گریه است...بهانه ای جور کن بخندم بغض بدی در گلو دارم...

093640***35

کاش می شد حرفی از "کاش میشد" هم نبود/هرچه بود احساس بود و عشق بود و یاس بود.

091337***16

چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو که این کرده را از بی کسی،ها،میکنم هرشب

الهام نظری

به انتهای بودنم رسیده ام...اما...اشک نمیریزم..پنهان شده ام پشت لبخندی که درد میکند...

الهام نظری

در همین حوالی هستند کسانی که میگفتن بدون تو،نفس هم نمیتوان کشید اما امروز دراغوش دیگری نفس نفس میزنند

الهام نظری

ببار باران من سفر کرده ای دارم که یادم رفت پشتپاهایش اب بریزم.

علی اکبر مردانی از شمال

قشنگی بادبادک اینه که میدونه زندگیش به یه نخ بنده ولی بازهم تو اسمون میرقصه و میخنده

الهام نظری

تا یادت میکنم باران می اید... نمیدانستم لمس خیالت هم،وضو میخواهد!

علی اکبر مردانی از شمال

تا حالا دقت کردین که دیش ماهواره ها به سمت قبله هست.اگه یکم تکون بگیره دیگه نشون نمیده حتما باید رو به قبله باشه

وانسان ها از دیش کمتراند

کیانا

خدایا این قسمت منو کجا فرستادی؟که هروقت نوبت من میشه میگن نیست.

093895***06

لبخند بزن...!برامدگی گونه هایت توانان رادارد کهامید رفته را باز گردانند.گاه یک قوس کوچک، میتواند معمارییک ساختمان را عوض کند!

من چه میدانم، گل عشق را میفهمد یا فقط دلبریش را بلد است!

091224***35

کودکی ام را دوست دارم.روز هایی که جایدلم زانو هایم زخمی بود

علی اکبر مردانی از شمال

زمانی که فراموشت میکنم که بالای سنگ قبرم با افسوس بگویی کاش زنده بودی

علی اکبر مردانی از شمال

امشب ارام نشستم...زل زدم به دیوار.غرق شدم تو یکسرس فکر...شایدم رویا.نمیدونم تا به خودم اومدم دیدم صورت خیس شده

منتظر قطارم! قطاری ک مسافرم در آن نیست! و من در ایستگاه نیستم! روی ریلم.

علی اکبر مردانی از شمال

من بیادت-------هستم!!!

چه به------------نگام دعا

چه بهنگام نشستن به لب پنجره خاطره-----ها...

علی اکبر مردانی از شمال

چه دوستی پاکی دارند کفشها...

هرکدام که گم شوند...

آن یکی را آواره خویش میکنند.

علی اکبر مردانی از شمال

عذاب یعنی اونیکه دوسش داری بشینه بغلتو از اونی که دوسش داره واست بگه...!

093042***59

م-------ن برای تنه-------ا ن-بودن آدم های زیادی دور و برم دارم!

آن چیزی که ندارم کسی برای ب-ا ه--------------م ب----ودن است.

093042***59

تنهایی را باید با خط بریل مینوشتند

شنیدنش کافی نیست،باید لمسش کرد

093950***22

برای لامپ همسایه هم نور آرزو کن

بی شک حوالیت روشنتر خواهد شد.

وجودت پر نور حوب من...

علی اکبر مردانی از شمال

قصه گوی شهر ما هرچه گفت دروغ بود!لیلی،مجنون،شیرین،فرهاد...آدمها به قدری کثیفند که لیلایشان با فرهاد میخوابد و مجنونشان باشیرین!!!

علی اکبر مردانی از شمال

عمریست خ--------ودم را به خریت زده ام...دلم برای آن روی سگ------------م تنگ--------شده.

علی اکبر مردانی از شمال

شهر من اینجا نیست....اینجا

!آدم که نه

!آدمک هایش،همه ناجور رنگ بی رنگی اند

!وجالبتر

اینجا هرکسی

هفتاد رنگ بازی میکنند!

تا میزبان سیاهی دیگری باشد

علی اکبر مردانی از شمال

سرگذشت گذشت خاطره هاست...خدایا!اگر دوزخ فرداست پس چرا امروز میسوزیم!؟

علی اکبر مردانی از شمال

چه آزمون دشواری ست...

قلبت را در سمت چپ بگذارند و بگویند به راه است برو!!

علی اکبر مردانی از شمال

خدایا دقیقا داری با زندگی من چیکار میکنی؟

بگو شاید بتونم کمکت کنم!

093604***96

مشکل از تو نبود

از من بود

با کسی حرف از عشق میزدم ک سمک هایش را پیش دیگری جا گذاشته بود...

093604***96

دیگر هیچ چیز مشترکی بین ما نیست

نگاهی به آسمان بنداز تنها آسمانمان یکیست

093604***96

"سوت پ-----------ایان را بزن"

من حریف هرزگی تو و احمق بودن خودم نمیشوم...

093604***96

داد بزن...

خاطرات کسی که تو را دور زده حالم خوب است...

اما گذشته ام درد میکند...

093604***96

یه وقت به سرت نزند!که نوشته هایم را بتکانی...

چراکه رسوا خواهم شد...

و همه خواهند دید!!!

لحظه لحظه تو را میان واژه هایم!!!...

093604***96

خواستم چشمهایت را از پشت بگیرم...

دیدم طاقت اسم هایی که می گویی را ندارم...!

093604***96

کسی که واقعا عاشقت باشد و از ته دل دوستت دارد،میبیند که هر چقدر نا منظم و بهم ریخته باشی،هر چقدر بد اخلاق و...باشی،وهرچقدر سخت میتوان باتو کنار آمد ولی باز میخواهد در زندگی او بمانی.

093604***96

مدام میگفتی خیالت تخت من به تو وفادارم،و من چه ساده لوحانه خیالم را تختی کردم....

برای عشق بازی تو با دیگری...

093604***96

از تنهایی گریزی نیست...

بگذار آغوشم برای همیشه یخ بزند...

نمیخواهم کسی شالگردن اضافی اش دور گردن ادم برفی احساسم بیندازد.

093604***96

تو چه میفهمی از

روزگارم...؟

از دلتنگی ام...

گاهی فقط ب خدا التماس میکنم خوابت را ببینم...

فقط خواب را...

میفهمی؟؟؟

093604***96

پای احساس که در میان باشد"دست دست"میکنی میدانم رفتنی است نگاه مشتاق دیروزت

به سلامت رفیق...

کاش

پاهایم بامن باشند در مسیری که دستهای تو نیست...

میبینی؟

"دست و پا" میزنم

در تنهایی...

093604***96

تنهایی را باید با خط بریل می نوشتند...

شنیدنش کافی نیست!

باید لمسش کرد...!

الهام نظری

چشمهایم را کور میکنم.گوشهایم را کر می کنم.پاهایم را میشکنم،انگشتانم را بند بند میبرم،حتی زبانم را می برم،و لبم را می دوزم، اما جای عشق تو را در قلبم به بیگانه نمی دهم!

این نیز بگذرد...

در زمین عشقی نیست که زمین بزند

آسمان را دریاب....

الهام نظری

به سلامتی پسری که وقتی یه دختر خوشگل تو خیابون دید سرشو انداخت پایین و گفت میرم،جلوتر شاید بهترشو دیدم.

چقدر سخته تو هق هق گریه هات نفس کم بیاری اونوقت عشقت به یکی دیگه بگه نفس...الهام نظری

چقدر سخته دستای کسی روکه دوست داری تودستای کسی دیگه ببینی و نتونی چیزی بگی جز اینکه اهای غریبه مواظب عشقت باش...

سنگین است تکالیف بیتو بودن،اسوده بخواب!من مشق گریه هایم مانده...

کامیار حقیقی از گیلان

ف-ق-ط

ت-و یی که از ل-ب م-ن شع-ر میشوی...!

ه-ر کس-ی لایق غ-زل ع-اشق-انه نیس-ت...!

کامیار حقیقی از گیلان

گنجشک را تکه نانی زنده نگه میداشت مارا تکه دلی،اما دریغ کردند رهگذران

کامیار حقیقی از گیلان

روزهای باتو بودن گذشت و رفت،هرچه بینمان بود تمام شد و رفت،عشقت را به خاک سپردم و قلبت را فراموش،اما هنوز آتش غم رفتنت در دلم نشده خاموش!

غلی اکبر مردانی از شمال

عجیب دنیایی شده!!!انگار شدیم شبکه چهار!!!هیچکسی نگامون نمیکنه!!!

غلی اکبر مردانی از شمال

اینجا سرزمینی است که پشت دوستت دارم های آدمهایش،هم نوشته:"ساخت چین"

یگانه از تهران

گناهش گردن خودش!

آنروز،روزه بودم ک-حس-رت—داشتنش را خوردم

یگانه از تهران

انقدر مرا سرد کرد از خودش،از عشقش،که حالا جای دل بستن،یخ بسته ام.

یگانه از تهران

خدایا آلودگی آدمها از حد گذشته،دنیارو چند روز تعطیل نمیکنی...؟

یگانه از تهران

غصه خوردم وقتی دیدم دست به سینه ایستاده ای...

چون تمام راه را برای آغوشت دویده بودم!

غلی اکبر مردانی از شمال

از دلم پرسیدم:

محبت را کیست لایق/پاسخ آمد او که یادت میکند در هر دقایق

کامیار حقیقی از گیلان

عجب روزگاری شده...

دختره یه انگشتر در دست چپش میزاره که پسرا بفهمن او ازدواج کرده و اذیتش نکنند

الناز-اردبیل

زندگی!کلاحت را به هوا بینداز من دیگر جان بازی کردن را ندارم،تو بردی...

091675***79

شبها اتاقم ماه ندارد،چشمانت را قرض میدهی تا صبح؟واسه مهدی جونم

091675***79

)....( تعجب نکن،به خاطر داشتنت سجده ی شکر به جا میارم

تقدیم ب مهدی

091675***79

خدایا به کدامین دلتنگی خندیدم که چنین دلتنگم....

تقدیم به نامزد گلم مهدی ممبینی از طرف خرگوش کوچولو

091675***79

091855***54

با عشق باریدم اما چه حیف که با چتر آمدی!

دنیز از ارومیه

خیلی ها فکر میکنند عشق سه حرفه...

ولی آنها در اشتباهند.

عشق همش حرفه. دنیز از ارومیه

دم از بازی حکم میزنی

دم از حکم دل میزنی

پس به زبان "قمار"برایت میگویم

قمار زندگی را به کسی باختم که"تک دل"را با"خشت" برید

باخت زیبایی بود!

یادگرفتم به دل،"دل" نبندم

یاد گرفتم از روی"دل"حکم نکنم

دل را باید بر زد جایش سنگ ریخت که با خشت تک بری نکند....!

شهرام قوامی دربندی

دیگر تنــــهانیستم مدتی است باتـــو درخودم زندگی می کنم...!

شهرام قوامی دربندی‏

خوبان را بايد روی چشم گذاشت...!كجايی چشمهايم بهانه ات را گرفته اند...

شهرام قوامی دربندی‏

هواخـــیلــی وقته که آلــــودسـت...!....آلــــوده بــــه نــــبودن "تـــــــــو"

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

شـــــــانه هایـت راکـم دارم!برای بغـضـی که تالـب پلکــهایم بـالاآمده

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

چه قدرسنـگین استتکلیف زندگـی بی "تـــــو"

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

یعنی میشود روزی برسدکه بیاییمرا در آغوش بگیریبخواهم گله کنم ....بگویی

هیسهمه کابوس ها تمام شد ....

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

کشیدنِ انگشتــان کشیـــده تو روی گــونـــه هــای پر از اشک من لــــذتی

انـــکار ناپـــذیر است من دنبـــال بهــانـــه می گــــردم تـــا آسوده

دستـــان شفـــابـــخش تو را در دست بگیــــرم . . .

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

سخته نبودن کنارآدمهایی که اگه کنارشون هم باشی دلت براشون تنگ میشه!

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

تا یادت میکنم باران میبارد...نمیدانستم لمس خیالت هم وضو میخواهد..

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

نیازمندی ها!!!فوری. . .!ب یک دلیل خوب برای زندگی کردن نیازمندم.

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

تنهایی، شاخه‌ی درختی‌ست پشتِ پنجره‌اَم گاهی لباسِ برگ می‌پوشد گاهی

لباسِ برف اما، همیشه هست...

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

برایم در ردیف کسانی هستی که به قول نیما یادت روشنم می دارد .

شهرام قوامی دربندی‏↳‏

این روزها…"بغض" دارم!"گریه" دارم!تــــــــا دلت

بخواهـــــــد…"آه"دارم…!ولی "بازیگر"خوبی شده ام…"میــــــ

خنــــــــدم"

کامیار حقیقی ازگیلان.

لطیفه های ایران

ریاضی 1 ..

ریاضی 2 ..

ریاضی بشقاب پرنده ...

ریاضی چرا نمیخنده ...

انتگرال یگانه ...

انتگرال دوگانه ...

انتگرال سه گانه ...

حالا دسسسس دسسسس ...

انتگرال دس ، توابع رقص ...

حالا برعکس ...

توابع دس ، انتگرال رقص ....

اون سینوس کسینوسا که دس نمیزنن ایشالا برن زیر رادیکال ...!

اثرات زیاد درس خوندنه شما زیاد جدی نگیـر :| !!

کامیار حقیقی ازگیلان.

دلم لک زده است برای یک عاشقانه آرام...‏!که مرا بنشانی کنارت و بگذاری

گله کنم از همه این کابوس هایی که چشم تو را دور دیده اند‏!‏‏!‏...‏!‏

شهرام قوامی دربندی

نمیدانم چرا چشمانم گاهی بی اختیار خیس میشوند ؛میگویند حساسیت فصلی

ست...!آری من به فصل این دنیای بی توحساسم...!

+9893855***26

آنچه نادیدنی بود از مردم دنیا دیدم .باورم گشت آرامش نابینا از چیست!

+9891337***16

عارفی را دیدند مشعلی و جام آبی در دست ، پرسیدند : کجا میروی؟ گفت : می روم با آتش ، بهشت را بسوزانم و با آب جهنم را خاموش کنم ، تا مردم خدا را فقط به خاطر عشق به او بپرستند، نه به خاطر عیاشی در بهشت و ترس از جهنم .

+9891308***84

یادمان باشدهمیشه ذره ای حقیقت پشت هر"فقط یک شوخی بود"کمی کنجکاوی پشت"همینجوری پرسیدم" قدری احساس پشت هر"اصلابه من چه" اندکی عصبانیت پشت"من چه میدونم"وقدری دردپشت "اشکالی نداره"وجوددارد!

+9891308***84

دانشگاه همه استعدادهاى افرادازجمله بى استعدادى آنهارا آشكارميكند..چخوف

+989381***583

در بازوبسته شد! حتما باز باد شوخى اش گرفته، اداى آمدنت را در مي آورد!

+989381***583

برایش سنگ تمام گذاشتم اماافسوس نمیدانستم که باهمان سنگهاسنگسارم میکند!

+9891741***10

خیالم راحته اگه زمستون سردم شد . . .دوستی دارم که دمش خیلی گرمه....!

+9891741***10

خداياهرگزنگويمت که دستم رابگير عمريست که گرفته اي رهايم نکن

+9891741***10

دوست من؛.همیشه روبه نور بایست, اگرمیخواهی تصویر زندگی ات سیاه نیفتد....همیشه خودت را نقد بدان تا دیگران تورا به نسیه نفروشند....سعی کن استاد تغییر باشی نه قربانی تقدیر....در زندگیت به کسی اعتماد کن که بهش ایمان داری نه احساس....و هرگز بخاطر مردم تغییر نکن!.این جماعت هرروز تورا جور دیگری می خواهند....مردم شهری که همه درآن میلنگند به کسی که راست راه میرود میخندند...!.دوست من....

+9893812***83

به بند دلت نياويز رخت خاطره ام را گردبادهاي فراموشي حرمت نمي شناسند !

افسانه.ن.ازآمل

ديگر كمتراشك ميريزم.دارم بزرگ ميشوم ياسنگ خداميداند...افسانه.ن. ازآمل

افسانه.ن.ازآمل

میگویند:شاد بنویس..نوشته هایت درد دارند! و من یاد مردی می افتم.که با کمانچه اش گوشه ی خیابان شادمیزداما با چشمهای خیس!

افسانه.ن.ازآمل

جاى خاليت مثل كفش سيندرلا اندازه هيچ يك از مردم شهر نشد! حتى به زور.

افسانه.ن.ازآمل

فكر ميكردم درقلب تو محكوم به حبس ابدم!! به يكباره جا خوردم... وقتى زندانبان برسرم فرياد زد: هى... توآزادى! و صداى گامهاى غريبه اى كه به سلول من مى آمد...

افسانه.ن.ازآمل

تنهايى را ترجيح ميدهم به تن هايى كه روحشان با ديگريست...

Address: +9893855***26

آنچه نادیدنی بود از مردم دنیا دیدم .باورم گشت آرامش نابینا از چیست!

Address: +9891308***84

دانشگاه همه استعدادهاى افرادازجمله بى استعدادى آنهارا آشكارميكند..چخوف

Address: +9891337***16

عارفی را دیدند مشعلی و جام آبی در دست ، پرسیدند : کجا میروی؟ گفت : می روم با آتش ، بهشت را بسوزانم و با آب جهنم را خاموش کنم ، تا مردم خدا را فقط به خاطر عشق به او بپرستند، نه به خاطر عیاشی در بهشت و ترس از جهنم .

Address: +9891308***84

یادمان باشدهمیشه ذره ای حقیقت پشت هر"فقط یک شوخی بود"کمی کنجکاوی پشت"همینجوری پرسیدم" قدری احساس پشت هر"اصلابه من چه" اندکی عصبانیت پشت"من چه میدونم"وقدری دردپشت "اشکالی نداره"وجوددارد!

Address: +9893812***83

در بازوبسته شد! حتما باز باد شوخى اش گرفته، اداى آمدنت را در مي آورد!

Address: +9893812***83

برایش سنگ تمام گذاشتم اماافسوس نمیدانستم که باهمان سنگهاسنگسارم میکند!

Address: +9891741***10

خیالم راحته اگه زمستون سردم شد . . .دوستی دارم که دمش خیلی گرمه....!

Address: +9891741***10

خداياهرگزنگويمت که دستم رابگير عمريست که گرفته اي رهايم نکن

Address: +9891741***10

دوست من؛.همیشه روبه نور بایست, اگرمیخواهی تصویر زندگی ات سیاه نیفتد....همیشه خودت را نقد بدان تا دیگران تورا به نسیه نفروشند....سعی کن استاد تغییر باشی نه قربانی تقدیر....در زندگیت به کسی اعتماد کن که بهش ایمان داری نه احساس....و هرگز بخاطر مردم تغییر نکن!.این جماعت هرروز تورا جور دیگری می خواهند....مردم شهری که همه درآن میلنگند به کسی که راست راه میرود میخندند...!.دوست من....

Address: +9893812***83

به بند دلت نياويز رخت خاطره ام را گردبادهاي فراموشي حرمت نمي شناسند !

افسانه.ن. ازآمل

ديگر كمتراشك ميريزم.دارم بزرگ ميشوم ياسنگ خداميداند...

افسانه.ن. ازآمل

میگویند:شاد بنویس..نوشته هایت درد دارند! و من یاد مردی می افتم.که با کمانچه اش گوشه ی خیابان شادمیزداما با چشمهای خیس!

افسانه.ن. ازآمل

جاى خاليت مثل كفش سيندرلا اندازه هيچ يك از مردم شهر نشد! حتى به زور

افسانه.ن. ازآمل

فكر ميكردم درقلب تو محكوم به حبس ابدم!! به يكباره جا خوردم... وقتى زندانبان برسرم فرياد زد: هى... توآزادى! و صداى گامهاى غريبه اى كه به سلول من مى آمد...

"مهدیه"

سخن عشق توبي آنكه برآيدبه زبانم،رنگ رخساره خبرميدهدازحال نهانم،گاه گويم كه بنالم.زپريشاني حالم،بازگويم كه عيان است.چه حاجت به بيانم.. مرسی ازکتاب عالیتون

Address: +989133739316

یه عاشق میگه اگه اتفاقی واسه توبیفته میمیرم,,,امایه رفیق میگه اگه بمیرم هم نمیذارم اتفاقی واسه توبیفته,,,,!

”علـــــی اکبر مردانی”

حرف های دلــــم را انبــــــــــار میکنم این روزها هر چه را انبار کنی گرانتــــــــر می برند 

”علـــــی اکبر مردانی”

تسبیــــــح میشوم زیر انگشتانت دانـــه دانـــه میرانی ام تا خودتــــــ را بالا ببری 

”علـــــی اکبر مردانی”

خواستم چشم هایتــــ را از پشتــــ بگیرم دیدم طاقت اســـم هایی را که میگویی ندارم 

”علـــــی اکبر مردانی”

اينجا سرزميني است كه پشت دوستت دارم هاي آدمهايش، هم نوشته: "ساخت چين" 

”علـــــی اکبر مردانی”

چه ازمون دشواریست... قلبت را درسمت چپ بگذارندو بگویندبه راه راست برو!

Address: +9893031***31

خدايا دقيقا داری بازندگی من چكار ميكني؟ بگوشايد بتونم كمكت كنم

Address: +9893031***31

قصه گوی شهر ما هر چه گفت دروغ بود!لیلی،مجنون،شیرین،فرهاد....آدمها به قدری کثیفند که لیلایشان بافرهاد میخوابد و مجنونشان با شیرین!!!

Address: +9893031***31

وقتی که تمام شیرها پاکتی اند ...وقتی همه ی پلنگ ها صورتی اند ...وقتی که دوپینگ پهلوان میسازد ایراد مگیر عشق ها ی این زمانه هم ساعتی شده...

Address: +9893031***31

من بیادت هستم!!! چه بهنگام دعا چه بهنگام نشستن به لب پنجره خاطره ها...

Address: +9893031***31

میدونی چراآدم وقتی بزرگ میشه باخودکارمینویسه ؟برای اینکه یادبگیره هراشتباهی پاک شدنی نیست...

Address: +9893031***31

بگذار غرورم درتمام کوچه پس کوچه های این شهر،هر روزبدون تو بشکند!من تنهایی ام رابجز توبه هیچ کس حواله نمیکنم.

Address: +9891863***74

امروزدردهایم رابه رودخانه سپردم، چه صیدی کردصیادازماهی های دق کرده...

Address: +9891863***74

جقدردلم هوايت راميكند! حالاكه ديكرهوايم رانداري!.. لعنت به آن روزي كه اين روزها رادربي دارد!! !!

*رها ازمرند*

هيچ گاه كسى را دوست نداشته باش چون دوست داشتن اسارت است واسارت انسان رابه جنون مىبردهرگاه كسى رادوست داشتىرهايش كن اگربه سويت بازنگشت بدان ازاول هم مال نبوده...

Address: +9893327***93

کاش وقتی دلت تنگ میشه و خیلی بغض داری و احتیاج به شونه ی کسی داری که خیلی بهش علاقه داری بیاد کنارتو بگه گریه کن،بغضتو بریز بیرون بگه ناراحت نشو من کنارتم.ولی حیف......(خاص).داداش ممنون از کتابتون

محيا از بجنورد

بعضي وقت ها اونقدر دردهام شخصي ميشه كه روم نميشه باخودم مطرحشون كنم..

محيا از بجنورد

کم طاقتی عادت آن روزهایت بود،این روزهابرا گرفتن خبری ازمن عجیب صبوری!!

محيا از بجنورد

خواستم چشم هايش راازپشت بگيرم ديدم طاقت اسم هايی كه ميگويد راندارم...!

محيا از بجنورد

نمىخواهم برگردي..اين رابه همه گفته ام،حتي به تو!..حتي به خودم!.امانمىدانم چراهنوز براي آمدنت فال مىگيرم...؟!.محيا

عاطفه.گلستان.علی آبادکتول

گوشه تا گوشه اين دشت بخواب و نهراس ... شيرها خاطرشان هست که آهوي مني..

عاطفه-علی آباد کتول

در خیالم با خیالت بیخیال عالمم..

عاطفه.گلستان.علی آبادکتول

راه دوست داشتن هر چیز درک این واقعیت است ک امکان دارد از دست برود..

زينب از تهران

خوش بحالت آدم...خودت بودی و حوايت...کسی نبود که حوايت را هوايی کند...

.زينب از تهران

خوش بحالت آدم...خودت بودی و حوايت...کسی نبود که حوايت را هوايی کند....زينب از تهران

.زينب از تهران

شب خوابيدى هىغلت ميخورى،بعد گوشيتو برميدارىمينويسى"خوابم نميبره"سرد ميشى!بغض ميكنى!.چون هيچكسو ندارى اينو واسش بفرسى؛.تنهايىسخته....

عاطفه ازصحنه

بايه قامت شکسته،بانگاهي مات وخسته،سرشوبرده توشونش،يه نفرتنهانشسته،توي تنهاييش يه درده،جاي پاي قلبي سرده،گل سرخي بوده اما،ديگه پژمرده وزرده،فارغ ازديروزوفرداش،غرقه تودرياي درداش،حسرتش يه عشق نابه،که وفاکنه به عهداش....

Address: +9893523***27

يادمان باشدهميشه ذره اي حقيقت پشت"فقط يه شوخىبود"، كمي كنجكاوىپشت"همينطوري پرسيدم" قدرىاحساسات پشت"به من چه اصلا" مقدارى عصبانيت پشت "چه ميدونم"، واندكي درد پشت "اشكالي نداره".وجود دارد.

عاطفه.از گلستان.علی آبادکتول

Body: دلمان که میگیرد تاوان لحظه هایی است که دل میبندیم.

عاطفه.از گلستان.علی آبادکتول

وقتي بارون مياد دستاتو بگير جلوي بارون اگه به اندازه قطره هايي كه گرفتي دوسم داشته باشي به اندازه قطره هايي كه نگرفتي دوست دارم..

عاطفه.از گلستان.علی آبادکتول

فقط آروم به گوشیت نگاه کن! میخام بگم فدای همین نگاهتم

عاطفه.از گلستان.علی آبادکتول

گاهى اينكه نميخواى صبح از خواب بيدار بشى نشونه تنبلى نيست..خسته اى از زندگى نميخواى قبول كنى كه يه روز ديگه شروع شده..

علی اکبر مردانی

زندگی گفت:آخرچه بود حاصل من، عشق فرمود:تاچه گوید دل من، عقل نالید:کجاحل شود مشکل ما، مرگ خندید:درخانه ویرانه ما!! 

عاطفه.از گلستان.علی آبادکتول

به یاد کسی که بی خیالمونه ولی تو خیالمونه

عاطفه.از گلستان.علی آبادکتول

پروانه پر,گنجشک پر,کلاغ پر...دلم واسه دیدنت همیشه پرپرپرپرپر !

الهام نظری

گاهی وقتها آنقدر از زندگي خسته می شوم که دلم می خواهد قبل از خواب ساعتم را روی "هیچوقت" کوک کنم...!

Address: +9893523***27

تودنيا آدمهاى زيادى روتختهاى دو نفره ميخوابن... اماقشنگتراينه كه بعضى آدمها روى تختهاى يك نفره به *ياد‎*‎ هم بيدارن...‎!‎

"سارا"

نیازی به انتقام نیست.فقط منتظر بمان!آنها ک آزارت میدهند،سرانجام به خود آسیب میزنند و اگر بخت مدد کند خداوند اجازه میدهد تماشاگرشان باشی...

'سارا"

خدايا خيلي برگردون عقب يا بزن بره جلو....اينجاي زندگي دلم خيلي گرفته!.''سارا"آرزوبهترين هاروبراتون دارم،اميدوارم كتاب هاي بعديتون قوي ترازايني كه هست بشه،به اميدآن روز....

حديث/مراغه.

منتظراين نباش كه مردم مهربان باشند،به آنهانشان بده چطورمي توان مهربان شد.

حديث/مراغه.

اشقي اينگونه مجازات شوم وديگر كسي ب سراغم نخواهد آمد!قلبم شتابان ميزند،شمارش معكوس براي انفجار درسينه ام...ومن تنهايي خود را را در آغوش ميكشم!.تنها مانده ام...

حديث/مراغه.

وي پونه ميدهد خاطرات تو! مار هم ك از پونه....ولي نميدانم چرا نيشم ميزنند لحظه هايي ك نيستي!

حديث/مراغه.

مدام ميگفت خيالت تخت!.و من چه ساده لوحانه خيالم را تختي كردم براي عشق بازي او با ديگران...

-

حديث/مراغه.

خداوندا آخرش نفهميدم اينجايي ك من هستم تقدير من است يا تقصير من؟

حديث/مراغه.

سرم را روي شانه ات ميگذارم تا همه بدانند "همه چيز" زير سر من است!حديث/مراغه.

الهام نظری

زندگی هیچوقت اندازه ی تنمان نشد حتی وقتی خودمان بریدیم ودوختیم......الهام نظری

الهام نظری

چه راحت ميگويندقسمت نبود! نميدانند آن قسمتي كه ازآن سخن ميگويند دنياي كسي بودكه هرذره آن راهرشب با اشكي ميساخت...!

Address: +9893604***96

يه اس ام اس بدون متن به شماره ي 81112 بفرست میزان عشقت نسبت به کسی که دوس داری وتمام مشخصاتش برات میاد!

Address: +9893383***91

حكايت ما آدمها: حكايت كفش هاييست كه اگر جفت نباشند هركدومشون هرچندشيك ونو باشند تاهميشه لنگه به لنگه هستند ! .كاش وقتي خدا آدما رو مي آفريد جفت هركس رابااو مي آفريد تا اين همه آدم لنگه به لنگه زيراين سقف هابه اجبارخودشون جفت نشون نميدادند!

علی از ایلام

دوست و دست بسیار است ولی دست دوست اندک.

علی از ایلام

قطار نباش که از ریل پیروی کنی؛ کشتی باش تا عظمت اقیانوس زیر پایت باشد..

علی از ایلام

پرنده ای که نداند آزادی چیست ، از باز ماندن درب قفسش ، سرما مي خورد ..

Address: +9891482***91

قسم به تين وعنكبوت،به مرغ باغ ملكوت،ازته دل برات بگم،دنيا فداى تار موت

-

Address: +9893721***56

اینبارتوبگو دوستت دارم... اسمان راگفته ام به زمین نیاید!!!

الهام نظری

به تاوان دل شکسته ام هزاران دل خواهم شکست,گناهش پای دلی که دلم راشکست!

الهام نظری

چه راحت ميگويندقسمت نبود! نميدانند آن قسمتي كه ازآن سخن ميگويند دنياي كسي بودكه هرذره آن راهرشب با اشكي ميساخت...!

الهام نظری

آنقدرخيال بافتم که کلافهاي فکرم به لباس آرزويي درآمده،کاش اندازم باشد.

الهام نظری

اين روزهاگويي انسانهابه دست هم پيرميشوند نه به پاي هم!!

الهام نظری

گاهي احساس آخرين بيسکويت باقيماده دريک بسته ي ساقه طلايي رادارم! تنها،شکسته، و ازهمه بدتراينکه مراميخواست ولي ديگر"سير"شده بود.

الهام نظری

آدمهانميفهمندت بلکه ترجمه ت ميکنند.آن هم به زبان خودشان!

فاطمه ازکرمانشاه

تکرارهمه چیزتودنیا خسته کننده است،اماتو مثل نفسی.تکرارت تضمین زندگی منه..

فاطمه ازکرمانشاه

تکرارهمه چیزتودنیا خسته کننده است،اماتو مثل نفسی.تکرارت تضمین زندگی منه..

فاطمه ازکرمانشاه

جهنمى به پا ميكند دلم! وقتى آرزويى در ذهنم بيايد وتو در آن نباشى...

فاطمه ازکرمانشاه

باتوأم کهنه رفیق! یادایام قشنگی که گذشت کنج قلبم گرم است!من بیادت هستم (تقدیم به دوستانم مرضیه و فاطمه) فاطمه از کرمانشاه

فاطمه ازکرمانشاه

من به عشق منتظر بودن،همه صبروقرارم رفت.از ماضي ها ومضارع ها خسته شده ام،دلم براي حال ساده ات تنگ است!

فاطمه ازکرمانشاه

Body: فاصله دورت نميکند!.درخوب ترين جاي جهان جاداري.جايي که 'دل'نام دارد فاطمه از کرمانشاه

فاطمه ازکرمانشاه

هرازگاهي درياهوس ميكندبه ساحل سري بزند،برايش مهم نيست كه ساحل دستش راميگيرديانه،مهم اثبات وفاداري درياست...!."عيدتان مبارك" فاطمه از کرمانشاه

فاطمه ازکرمانشاه

بپاس خوبيهايت هربار كه ازذهنم ميگذرى، لبخند پرمهرخدارابرايت آرزوميكنم!

فاطمه ازکرمانشاه

اگر قبول داری خاطرهها می مانند!پس آسوده خاطر باش که همیشه درخاطرم هستی.

فاطمه ازکرمانشاه

نگران فردايت نباش؛خداي ديروز و امروزت فردا هم هست...فردايت زيبا فاطمه از کرمانشاه

فاطمه ازکرمانشاه

آنقدر به این روزهای تلخ عادت کردم؛.که وقتی لبخند میزنم قلبم تیر میکشد،.بیچاره دلم!.چقدر زود عادت میکند به نبودن هرآنچه که میخواست.

فاطمه ازکرمانشاه

انصاف نیست دنیا آنقدر کوچک باشد که آدم های تکراری را.روزی هزار بار ببینی و آنقدر بزرگ باشد.که نتوانی آن کس را که دلت میخواهد حتی یک بار ببینی . . ..

Iفاطمه ازکرمانشاه

مثل باران چشمهایت دیدنی است.شهر خاموش نگاهت دیدنیست.زندگانی معنی لبخند توست.خنده هایت بی نهایت دیدنیست ..فاطمه از کرمانشاه

فاطمه ازکرمانشاه

تمنا دارم از آسمان که حتی اگر قطره ای "خوشبختی" ببارد برای"تو"باشد...

فاطمه ازکرمانشاه

Body: شبها آمدند و روزها سپری شدند و تو … همان خـــــــــــــوب دیروزی.فاطمه از کرمانشاه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989187299576

Body: مشترك پر مصرف ! چراغ يادت هميشه تو دل من روشنه، حتي در ساعات اوج مصرف!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989305691192

Body: تورا.مرورمی کنم.تا... .خاموشیم نشانه ی فراموشیم.نباشد...الهام نظری

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989175889072

Body: آمدنت راحيران بنگرم يارفتنت رامات بمانم؟بادآورده رابادميبردقبول!!!دلم راکه بادنياورده بود

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989195200483

Body: باز باران باريد,خيس شدخاطره ها,مرحبا بردل ابري هوا, هر کجا هستي باش،آسمانت آبي؛وتمام دلت ازغصه دنيا خالى... نیلوفرازقزوین هدیه میکنم به رضا

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989357923676

Body: میگویند:قسمت نیست حکمت است.خدایا،من معنی قسمت و حکمت را نمیدانم.اما....تو معنی طاقت را میدانی.مگر نه؟!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989357996715

Body: رفت،بدون اينکه مرا ب خدا بسپارد!نميدانم خدا را ازياد برده بود يا مرا؟! پري

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989357923676

Body: (آهای با توام).اینکه دستش را اینقدر محکم گرفته ای....روزی عاشق من بود....دستانت را خسته نکن....محکم یا آرام....فردا توام تنهایی!! .راضیه

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989305691192

Body: درخاطري كه تو هستي،ديگران محكومندبه فراموشي ...الهام نظری

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989305691192

Body: حس میکنم دنیا خالیست.....آخر مگر تو چند نفر بودی؟؟الهام نظری.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989305691192

Body: سر میز شام یادت که می افتم بغض میکنم اشک در چشمانم حلقه میزند و همه با تعجب نگاهم می کنند....لبخندی میزنم ومیگویم: چقدر داغ بود! الهام نظری

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989305691192

Body: سرفه هايم از سيگار نيست...! خاطرات توست كه در دلم خاك ميخورد.الهام نظری

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: بیزار باش از اینکه  معشوقه ات هرزگی هایش را آزادی  و اسم نگرانی هایت را گیر بگذارد و برای بی تفاوتی هایش اعتماد را بهانه کند....ارکیده 19 ساله از تهران

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: محکم تراز آنم که برای تنهابودنم آنچه را که اسمش راغرور گذاشته ام به زمین بکوبم،احساس من قیمتی داردکه توبرای پرداخت آن هميشه فقیربودی.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.بعضى از ما فراموش ميشويم نه براى اينكه آدم خوبى نيستيم...بلكه بخاطر اينكه خيلى بى سروصداييم!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: هرکس زخمهای دستم را دید پرسید چرا با خود چنین کردی؟ اما هیچکس زخمهای بزرگ دلم را ندید تا بگوید چرا با تو چنین کردند.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: گفت دعا کنی می آید .گفتم آنکه با دعایی بیاید.به نفرینی می رود.خواستی بیایی.با دعا نیا.با دل بیا...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: سرفه هایم صدای خرده شیشه میدهد. به گمانم چیزی در درونم شکسته است!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.كاش نجابتم را بهانه ى رفتنت نميكردى!تا باديدن هر هرزه اى به خودم نگويم اگر مثل اين بودم نميرفت!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: کاش میشد انگشت را تا ته درحلق فرو برد و بعضی دل بستگی ها را بالا آورد!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: همه ی پل های پشت سرم را خراب کردم،از عمد....راه اشتباه را نباید برگشت!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.بيا به دور از واهمه ى زشت مردم،چون ياران كهف بخوابيم اينجا روزگارش بد است ميرويم قرنى ديگر مى آييم شايدعشق رنگ ديگريابد!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: گاهی باید یک نفر دست به صورتت بزند... و نقاب خنده ات بیندازد.....آن وقت در آغوشت بگیرد....یک دل سیر گریه کنی....گریه ات که تمام شد....در گوشت زمزمه کند: دیوونه من باهاتم،دیگه هیچوقت گریه نکن..!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.به سلامتى اونايى كه انقدر خستن كه نه ميتونن خيانت كنن نه حوصله دارن دوباره عاشق بشن!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: تو چه میفهمی حال و روز کسی را که دیگر هیچ نگاهی دلش را نمیلرزاند.....

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.خوشبختى هايم را باعجله درسرنوشتم نوشته بودند!بدخط بود روزگار نتوانست آنها را بخواند..

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.ميان اين همه گرگ خودم را به موش مردگى ميزنم..نه اينكه از خورده شدن بترسم.. نه!طاقت زخم تازه را ندارم...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.كودكى كه ميداند دستان پينه بسته ى پدرش،تن فروشى خواهرش وگريه مادرش از بى پولى است در مدرسه چطور بنويسد علم از ثروت بهتراست.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.يادمان باشد دراين گرانى،احساسمان را خرج بى احساسى هاى كسى نكنيم كه سرانجامش ورشكستگى است..

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.شنيده بودم كه"خاك سرداست" اين روزها انگار آنقدر هوا سرداست كه زنده زنده فراموش ميكنيم يكديگر را

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.اى كاش نقشه سرزمينم به جاى گربه شبيه سگ بود تا مردمش به جاى اين همه خيانت باوفا بودند!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.هميشه حسرت ميخورد كه چرا زيبا نيست اما وقتى تمام گلها چيده شدند و"علف" دست نخورده ماند به خودش افتخار كرد.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.مجنون!.در اين ديار ديگر زيستنى وجود ندارد!اطرافمان پراست از مجنون هايى كه دستان ليلى خود را گرفته اند اما نه دل مجنون گير ليلى است و نه دل ليلى گير مجنون...بيچاره تنهايى كه جايگزين عشق شده است.

Address: +989362853772

Body: سوت پايان رابزنيد!.صداقتم حريف هرزگى زمانه نميشود!.قبول ميکنم باختم!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: نه صدایش را نازک میکرد نه دستانش را آردی چگونه به گرگ بودنش شک میکردم؟!؟

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: ببرید.حراج است....اصلا به شرط چاقو میدهم...دیگر دلم را نمیخواهم.!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: این دنیا جاییست که وقتی زانوهایت را از شدت تنهایی بغل گرفته ای به جای همدردی... برایت پول خرد می اندازند!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Type: Received

Address: +989390087915

Body: زندگى تنها عبور نفسها نيست،تداعى لحظه هاييست که به ياد خوبان ميگذرد...

Address: +989360894077

Body: حرفش را ساده گفت، من لایق تو نیستم! نمیدانم خواست لیاقتم را به من یاد آوری کند، یا خیانت خودش را توجیح!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989360894077

Body: تويي كه ميگي ديگه م3من پيدانميكني!.واقعا فكرميكني بعدازتودنبال يكي م3 توميگردم!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989360894077

Body: من آليس نيستم ولي اينجا سرزمين عجايب است!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989360894077

Body: گاهی آنقدر دلتنگش میشم که دوست دارم ببینمش .....حتی با دیگری ....!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989360894077

Body: براي كسي مردم كه نه تب كردبرايم نه سرفه ونه حتي عطسه!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989360894077

Body: گاهي تنهاماندن بهاي آدم بودن است .

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.من و مترسك دردمان مشترك است دورجفتمان را كلاغهايى گرفته است كه از خودفراريند اما بخاطر نيازشان سمتمان مى آيند...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.بالاتر از سياهى هم رنگى هست،مثل رنگ اين روزهاى من!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه از آمل.غمگينم..وقتى همه جفتها تنهاييم را به رخم مى كشند...حتى جورابهايم!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989116867328

Body: افسانه ازآمل.من غم براى خوردن زياد دارم...روزگارتوديگر برايم لقمه نگير

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989195200483

Body: هواي فاصله سرداست!.من أزكلاف دلم برايت خيال گرم ميبافم... تقدیم به دوست عزیزم رضامیرزایی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989152801580

Body: فرستنده:(فرامرز از بلوچستان) مي دل پتي چمان واب نداري. خدا زانت مي گردن پتي خاطر شاهرگ نداريت..عسل جان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989152801580

Body: فرستنده:(فرامرز از بلوچستان) خواستگاری خر خری آمدبسوی مادرخویش/بگفت مادرچرارنجم دهی بیش/بروامشب برایم خواستگاری/اگرتوبچه ات رادوست داری/خرمادربگفتاای پسرجان/تورادوست دارم من بهترازجان/زبین این همه خرهای خوشکل/یکی راکن نشان چون نیست مشکل/خرک ازشادمانی جفتکی زد/کمی عرعرنمودپشتکی زد/بگفت مادربه قربانت نگاهت/به قربان دوچشم سیاهت/خرهمسایه راعاشق شدم من/به زیبای نباشدمثل اوزن/بگفت مادربروپالان به تن کن/برواکنون بزرگان راباخبرکن/به آداب ورسومات زمانه/شدندداخل به رسم عاقلانه/دوتاپالان خریدندپای عقدش/یه افسارطلاباپول نقدش/خریداری نمودندیک طویله/همانطوررسم است درقبیله/خرعاقدکتاب خودگشایید/وصال عقدایشان رانماید/دوشیزه خرخانم آیارضایی؟/به عقداین خرخوشتیپ درآیی؟/یکی ازحاضرین گفتابه خنده/عروس خانم به گل بچیدن برفته/خران عرعرکنان شادی نمودند/به یونجه کام خودشیرین نمودندبه امیدخوشی وشادمانی/برای این دو خر در زندگانی.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989333660217

Body: دل نزد تواست اگرچه دوری ز برم، جویای توام اگر نگیری خبرم، خالی نشود خیالت از چشم ترم،درقلب منی اگر چه جای دگرم فاطمه از کرمانشاه

Address: +989362853772

Body: جنس بغض من آنقدرها هم خوب نیست... تا نامت را میشنود طفلک می شکند...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: فاصله ات را با آدم ها نگهدار... آدم ها یکدفعه روی ترمز میزنند و تو مقصر میشوی!(ارکیده 19 ساله از تهران)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +989362853772

Body: من میروم. باورکن میروم. اما دلم برای به جهنم گفتن هایت تنگ می شود.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Address: +9893628***72

دفتر شعرهايم را سفيد ميگذارم،بي تو بودن نوشتن ندارد..."درد دارد"

Address: +9893610***61

خيلي سخته بعد از چند ماه تازه بفهمي دوس داشتنت دروغ بوده اما بازم بهت بگه دوست دارم خيلي سخته وقتي كه ميخواي بخوابي طعم واقعي مرگ رو بچشي ولي صبح كه چشاتو باز ميكني ميبيني نمردي و بايد يك روز ديگه رو با خاطراتش سپري كني

Address: +9893610***61

ولي با اين تفاوت كه ديگه اون پيشت نيست ولي انگار هر لحظه كنارته اما تو پيشش بودي ولي اون نديدت اول ميتونه تورو به گريه بندازه تو اونو بخندوني ولي اون يكي ديگه رو خوشحال كنه!خيلي سخته بهت بگه دوست دارم ولي نميخوامت!ميگن بايد با فكرش زندگي كني ولي تا كي خوابشو ببيني؟ميگن نا اميد نشو ولي نا اميدي و گريه تنها چيزي بود كه اون بهم داد ولي من تمام زندگيمو بهش دادم خيلي سخته بهش دل ببندي ولي اون دلتو بشكنه تو هم ميتونستي دلشو بشكني ولي اينكارو نكردي چون خيلي دوسش داشتي خيلي سخته بزرگترين ارزوت مرگ باشه ولي اون بتونه با يار تازه رسيدش خيلي راحت زندگي كنه

Address: +9893610***61

بعد كل ثروتت كه عشق بوده با كاخ ارزوهاتو تو يه جا خاك كنه اونوقت زير اور بي مهري از صبرو دوس داشتن بشيني زار زار گريه كني خيلي سخته ارزوت كسي باشه كه از اين ورو اون ور بفهمي هيچ اهميتي براش نداشتي و حالا ديگه ارزوي نبودنتو ميكنه خيلي سخته وقتي حتي با شنيدن اسمش اونقدر خوشحال ميشي كه ميخواي داد بزني اما حالا با ديدنشم چيزي جز دردو عذاب نصيبت نميشه چون اون مال تو نيست خيلي سخته بعداز چند وقت ببينيش اشك تو چشات جمع شه اما اشكات فقط واسه خودت مهم باشه! خيلي سخته جرئت هر كاريو داشته باشي به اميد اينكه يه كوه پشتته اما وقتي پشتتو نگاه ميكني ميبيني يه عمر پشتت به دره بوده حالا اون عشقش يكي ديگه هست و من اصلا براش مهم نيستم !

Address: +9893561***20

دركشورمن مردم به بوسيدن2عاشق بانفرت بيشتري نسبت به صحنه اعدام نگاه ميكنن زيستن بااين مردمان دردناك است .2كترشريعتي

مسلم نصرت شهرستان ناهوک

به علاوه ی خدا باش منهای هر چیزی زندگی میکنی... 

مسلم نصرت شهرستان ناهوک

رابطه ها زمانى زيباميشودکه براى ياد کردن هيچ دليلي به جزدلتنگي نباشد. 

مسلم نصرت شهرستان ناهوک

Body: همیشه یادمان باشد برای کشتی های بی حرکت موج ها تصمیم میگیرند...

مسلم نصرت شهرستان ناهوک

و آنها میگویند ما را به ترم قبل بازگردانید، تا درس بخوانیم، آیا به آنها به اندازه کافی فرجه داده نشده بود؟ وآنها به مشروطی عظیم دچار خواهند شد سوره امتحان آیه 9.75

الهام نظری

هنوز دلخوشم به خدانگهدارش.....اگر نمىخواست برگردد،اصرارى نبود خدا مرا نگه دارد

الهام نظری

بیكلام اينجا باش....بودنت با دل من.بیصدا هم زيباست...

Address: +9893604***96

اینقدرکه برای"خر"کردن من سعی کردی، برای خودت وقت میذاشتی حتمأ" "آدم "میشدی...

Address: +9893604***96

آنان که عوض شدنشان بعیداست عوضی شدنشان قطعی است ... شک نکن!

Address: +9893604***96

"حوا"هم که باشی بعضی ها"هوا"برشان می داردکه"آدمند"

Address: +9893604***96

نبودنت هستیمو نابودمیکرد ولی حالا بودنت... میشه نباشی؟؟؟

Address: +9893604***96

اولأ به نظرم میرسید که زندگی بی تو یعنی هیچ...! حالاکه رفتی،فهمیدم که فقط به نظرمیرسید...

Address: +9893604***96

به عشق دریک نگاه اعتقاد ندارم،اما... به اینکه یه نفر دریک لحظه ازچشمت بیفته شدیدأ معتقدم...!!!

Address: +9893604***96

من سزاوار این"فراموشی"نبودم... همانطورکه تولایق این"عشق"نبودی هرکس به سهم خودازاین دنیاچیزی برمیدارد من ازاین دنیادست برداشته ام!!! ودانستم اگرکسی بهم بگه:دوستت دارم ازش بخوام دستش رواز زیر درنشون بده  ودرآخرمن نقاشیم خوب نیست راهت روبکش وبرو...

Address: +9893604***96

اشک ها قطره نیستند بلکه کلماتی هستند که می افتندبه خاطراینکه پیدانمیکنند،کسی راکه معنی کلمات رابفهمد.

Address: +9893604***96

نامت را خاطراتت را بوسه هایت را ولمس حس بودنت را همه و همه روبه دست بادسپردم یادم توروفراموش دیگربرایم مهم نیست به همه ی باورهایم سوگند دیگرهیچ چیزی برایم مهم نیست! فراموشت میکنم یک کلام  واین یعنی  بادستای خودم قلبم رابرای همیشه که بوی گندش داردخفه ام میکند راچال میکنم.

Address: +9893604***96

حتمإ لذت میبری ازشکنجه کسی که به جرم دیوانگی تقاص جنونش رو به بدترین وجه ممکن پس میده وآن چیزی جز بی توبودن نیست.

Address: +9893604***96

خدایاکمکم کن تاعاشقانه ترین نگاهها رادرچشمانش بریزم،خدایاکمکم کن تا دربعدعشق اوبهترین وشیرین ترین باشم،به من کمک کن که سرودن عشق رابه هنگام طلوع آفتاب هربام برلبانش جاری سازم وراز عشق رادرگوشش سردهم ،خداوندا اورانگه دارکه من به عشق او زنده ام...

Address: +9891952***83

بدترین فریب عاشق شدنه! چون خودت رو به چیزی متعلق میکنی که یه روزی از دستت میره...

کامیار حقیقی از گیلان.

هرروزتان نوروز،نوروزتان پیروز،نوروزتان امروز،امروزتان دیروز،دیروزتان پیروز،پیروزتان هرروز،سرکاری امروز.

کامیار حقیقی از گیلان.

پیامک.کامیارحقیقی ازگیلان.تو عیدمیوه ها گرون شده،قدر خودتو بدون گلابی.

کامیار حقیقی از گیلان.

با آرزوی 12ماه شادی، 52هفته پیروزی، 365روزسلامتی، 8760ساعت عشق، 525600 دقیقه برکت، 3153000ثانیه دوستی، سال نو مبارک.

Address: +9891758***72

دستت رابیاور....مردانه و زنانه اش رابی خیال!دست بدهیم.به رسم کودکی.....قراراست هوای هم رابی اجازه داشته باشیم

Address: +9891758***72

سيگارم چه خوب درك ميكندمراچه زيباكام ميدهدنوعروس شبهاي تنهاييم است لباس سفيدش راتاصبح ميسوزاندومن تاصبح برلبانش بوسه ميزنم اوازجان مايه ميگذاردومن ازعمرهردوميسوزيم به پاي هم$

Address: +9893359***46

به سلامتي بهروزوثوق كه گفت:رفيق الوچه نيست بهش نمك بزني،عاشق نيست بهش كلك بزني،رفيق مقدسه بايدجلوش زانوبزني .الان مطلبه خاصه تون روخوندم عجيب برام هركلمش خاطرس باتمامه كم سنيم دركشون كردم دنيايه همه باهم فرق داره كوكسي كه بره خوب بودنه زندگيش دنياشودرست كنه

Address: +9891684***20

خوابیدنی که توش "بوس"، " بغل" و "شب بخیر عزیزم" نباشه کپه ی مرگه....سلامتی همه مجردايي که امشبم باید کپه ی مرگشونو بذارن صلوات...!!

الهام نظری

کسی که از صدا میگفت، به لب مهرسکوتم زد/مرا بالای بالا برد، ولی سنگ سقوطم زد/ چه هاگفتند و نشنیدم، بدی کردند و بخشیدم/ به زير تیغ اشکم ریخت، ولی من باز خندیدم / سکوتم حرفها دارد، ولی چشم و دهان بستم / ببین ای خوب دیروزی، کجا بودم کجاهستم.

الهام نظری

اينكه نامش زندگيست ماراكشت مانده ام،آنكه نامش مرگ است باماچه خواهدکرد!

Address: +9893359***46

هواگرفته بودوباران ميباريدكودكي اهسته گفت:خداگريه نكن درست ميشه

Address: +9893359***46

آن روزكه عسل دردهانم گزاشتي!وقتي كه ديدي اشكام سرازيرشد!.نه،ديگراشتباه نكن... .به خاطره نگاهت به سويه ديگرنبود... .به خاطره نگاه هايي بودكه طرفه من بود!.آن روزعسل گلويم راسوزاند. .اشكانم ماله اين بود!

AAddress: +9893359***46

خدايا!.دلم همچون قوطي كبريت گرفته!.ازبي وفايياازبدقولياازبي توجهياازهمه دنياخداجون توكه بندتوميشناسي چراافرديش؟خدايادلگيرم دلگيريم بااشكودعابرطرف نميشه! ميفهمي خدااااااا.من اينجام منيم هستم اشكامونگاه اينابارون نيست حساسيت نيست اشكه شوق نيست ايناهمش قصص برم بكي بگم دلگيرم بكي بگم؟ خداجون اين قده ريختم توخودم دارم خفه ميشم اقايه نورالهي شماكه اين همه ادعايه دركودارين توايبوكتون ميگين بيشتره بي وفايي ازدختراس پس چرا؟چرانميريدتحقيق كنيدويه پوشه هم بره بدبختي ماهابزنيد

کامیار حقیقی از گیلان.

پیامک.کامیار حقیقی از گیلان.ممكنه ماگلي رادیر یادكنيم امامحاله بوي خوشش را از فضاي دلمون پاك كنيم.

شهرام قوامی دربندی 

بزرگترکه میشوی غصه هایت زودترازخودت قدمیکشند لبخندهایت رادرآلبوم کودکیت جامیگذاری وناخواسته وارد دنیای لبخندهای مصنوعی میشوی شایدبزرگ شدن، آن اتفاقی نبودكه انتظارش رامیكشيديم...!

شهرام قوامی دربندی 

میان این همه مهمان چقدر تنهایم وقتی مابین این همه کفش کفش های تو نیست

شهرام قوامی دربندی 

قلب مهربانت مثلثی را می ماند در دریای عشق مرا در خود كشیدی برمودای من !!!

شهرام قوامی دربندی 

گاهی از شدت دلتنگی، گریه که هیچی دلم میخواد های های بمیرم...

شهرام قوامی دربندی 

در دیــــاری کــه "تـــو"آنجـابـاشی بودن آنجاکــافیست... آرزوهـای دگــراوج بـــی انصافـــــیست...

Address: +9893359***46

آنروزکه گفتی به اندازه ی برگهای درخت سیب توی حیاطمون دوستت دارم آنقدر خوشحال شدم که یادم رفت زمستونه وبرگی رودرخت نیست؟

Address: +9893359***46

به يكي گفتم قلبم شيكسته ميخري؟گفت اگه ارزش داشت كسي اونونميشكست

Address: +9893359***46

نه اسمش عشق است نه علاقه حماقته محض است دلتنگ كسي شوي كه دلش باتونيست

Address: +9893359***46

هيچ وقت مغرورنشوچون وقتي درختان فكرميكنن برگاشون طلاشده برگهاميريزن

Address: +9893359***46

ميدوني چراآدم بزرگ که مي شه باخودکار مي نويسه؟تايادبگيره هراشتباهي پاک نمي شه

Address: +9893359***46

زنازلال،پاك،معصوم،معشوق .مردامرد،شجاع،تكيه گاه،عاشق.(به سلامتي مردايه مردكه عشقشون روبه حوريايه بهشتي هم ترجيح نميدن) .البته منظورم مردبودابه قوله يه دوستي ححححح بعله ماهم بلديم :-);-).

Address: +9893359***46

Body: ان قده خوشم ميادبه بچه4ساله بگم بگودايي چاقه چايي داغه بعدهنگ كن من3ساعت بالذت نگاش كنم

Address: +9893359***46

دندانم شكست براىسنگريزه اى كه در غذايم بود؛دردم گرفت .نه براىدندانم.....براى كم شدن سوىچشم مادرم!الهام نظری

Address: +9893359***46

ميدونم چيزه زياديه ولي به همه گفتم لطفادعاكنيد خداهمه مريضاروشفابده ممنون ميشم برايه منم دعاكنيد توروخدايادتون نره محتاجه دعاتونم

پیامک

عاشقانه فروردین 92

تبریک عید نوروز 92

چهارشنبه سوری

ویژه سیزده بدر

عاشقانه قدیمی

مخصوص روزهای بارانی

خیانت و نامردی

عاشقانه و رمانتیک

تنهایی و فراقت

تریپ خسته و نا امیدی

مخصوص صبح به خیر گفتن

شب بخیر

عاشقانه و محبت آمیز

میتوانم دنیا را یک دستی فتح کنم

به شرطی که دست دیگرم را تو گرفته باشی . . .

جدیدترین پیامک ها و اس ام اس های عاشقانه

.

.

.

شیشه های شکسته تعویض می شوند

پل های شکسته ، تعمیر

آدم های شکسته ، فراموش . . .

.

.

.

همه میگن عشق یعنی

دوست داشتن ..

اما

من میگم عشق یعنی

یکی مثل تو داشتن . . .

.

.

.

لحظه‌ های با تو بودن … از عمرم حساب نمی شوند

از آخرتم حساب می شوند ، از بهشت . . .

.

.

.

خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داری

فریاد از آن چشم سیاهی که تو داری

هرچند گلی نیست به خوش چشمی نرگس

در خواب ندیده است نگاهی که تو داری . . .

.

.

.

خـاتـون

بگو که حضرتِ خالق

خودش تو را وقتی که آفرید

چه مدت نگاه کرد ؟؟!

.

.

.

بیزارم از آن عشق که عادت شده باشد

یا آن که گدایی محبت شده باشد

خودبینی و خودخواهی اگر معنی عشق است

بگذار که آیینه نفرت شده باشد

.

.

.

روزهاست از سقف لحظه هایم یاد تو می چکد

اگر باران بند بیاید از این خانه می روم . . .

.

.

.

کف بینی نکن

دستی که به سویت دراز شده …طالعش تویی . . .

.

.

آنکه دستور زبان عشق را / بی گزاره در نهاد ما نهاد

خوب می دانست تیغ تیز را / در کف مستی نمی بایست داد . . .

.

.

.

لبریز غزل بیا همی آهسته

چون آیه بخوان مرا کمی آهسته

آهسته مرا رها بکن از سر عشق

تا در تو رها شوم دمی آهسته . . .

.

.

.

اگه نهایت دوست داشتن درقطره ی باران است

من دریا را تقدیمت میکنم . . .

.

.

.

فاصله ی بین بهشت و جهنـم ِ زندگی من تنها

به اندازه ی فاصله ی بین بازوان توست در آغوش تو بودن یا نبودن . . .

.

.

.

اس ام اس عاشقانه

زندگی تکرار فرداهای ماست / میرسد روزی که فردا نیستیم

آنچه میماند فقط نقش نکوست / نقش ها می ماند و ما نیستیم . . .

.

.

.

بعد از گذشت ِاین همه سال عاشقم هنوز

هر چند اگر نمانده مجال عاشقم هنوز

در آرزوی بوسه ای از آن لبم، ببین!

با این همه امید محال عاشقم هنوز . . .

.

.

.

متن عاشقانه

وقتی خسته ام

وقتی کلافم

وقتی دلتنگم

بشقاب ها را نمی شکنم

شیشه ها را نمی شکنم

غرورم را نمی شکنم

دلت را نمی شکنم

در این دل تنگی ها زورم به تنها چیزی که میرسد

این بغض لعنتی است …که میشکنم

.

.

.

دلـت به ماندن نیست بـرو،

عشـق که گـدایی نـدارد.

یادت نیست مگر؟

این نذر مـن بود،

که کوه شوم و پای نبودنهایت بمانم

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های عاشقانه

برای آنچه که دوستش داری از جان باید بگذری

بعد , می ماند زندگی و آنچه که دوستش داشتی

(شمس لنگرودی)

.

.

.

از نقش های ستاره دلم درد میکند

از عشق چند باره دلم درد میکند

دار و ندار قلب من یک حس شیشه ایست

از هر چه سنگ خاره دلم درد میکند . . .

.

.

.

چــه زیبــاست وقتـی میفهمـی

کسـی زیــر ایـن گنــبد کبــود

انتظــارت را میـکشـــــد

چــه شیــــــرین اســـــت

طعــم پیامکی کــه میگـــوید :

” کجایـی” …..؟

.

.

.

sms عاشقانه

به گمانم یادت پنجره ی احساسم را میکوبد

چرا که در دلم هوای دلتنگی به پاست . . .

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های عاشقانه

می‌دانی ؟

تنها دلیل این‌همه دیوانگی‌هایم

این‌ست که نمی‌خواهم

مدیون و گناهکار

روزی کشیده شوم

به دادگاه آرزوهایم‌!

.

.

.

من که نباشم دنیا یک “من”کم دارد

تو که نباشی من یک “دنیا” کم دارم . . .

.

.

.

پیامک عاشقانه

حقیقت دارد که من می توانم

با شعرهای تو

با باران مشاعره کنم

و بند نیایم . . .

.

.

.

شیرینم تـقصـیر تـــو نیـست …

حـتمـاً اشـتبـاه از متـصـدی ِ آرزوهـا بـوده

کـه تـو نصـیب دیــــــگری شـدی …!

.

.

.

فاصله گرچه دست های ما را از هم جدا کرد

ولی خوشحالم که جـرات ندارد به دل هایمان نزدیک شود

.

.

.

متون زیبای عاشقانه

می گویند موقع مرگ

همهء زندگی مثل فیلم از جلوی چشم آدم رد می شود .

.

.

.

جملات عاشقانه جدید

به فیلم زندگی ام که فکر میکنم

به مردن علاقه مند می شوم

شاید

آن موقع یک بار دیگر دیدمت!!

.

.

.

ما با دلمان هنوز مشکل داریم

صد سنگ بزرگ در مقابل داریم

معشوق خودش می بُرد و می دوزد

انگار نه انگار که ما دل داریم !

.

.

.

چه خوش خیال است ، فاصله را میگویم ، به خیالش تو را از من دور کرده

نمیداند جای تو امن است ، اینجا در میان دل من .

.

.

.

جملات زیبای احساسی عاشقانه

اشکم ولی به پای عزیزان چکیده ام / خارم ولی به سایه ی گل آرامیده ام

با یاد رنگ و بوی تو ای نوبهار عشق / همچون بنفشه سر بر گریبان کشیده ام .

.

.

.

دوستت دارم پریشان‌، شانه می‌خواهی چه کار؟

دام بگذاری اسیرم‌، دانه می‌خواهی چه کار؟

شرم را بگذار و یک آغوش در من گریه کن‌

گریه کن پس شانه ی مردانه می خواهی چه کار؟

.

.

.

یک غنچه بدون شاخه خواهد پژمرد / یک شاخه بدون غنچه هم خواهد مرد

سوگند به عشق ، باغبان برگردان / بی غنچه دلم تاب نخواهد آورد

.

.

.

آتش گرفتن ای غم و افروختم بس است

یک دم رها نمی کنی ام سوختم بس است

سنگین شدم ز درد و چو سنگی به در خویش

خون را چو لعل در جگر اندوختم بس است

.

.

.

این روز ها از کنار من که میگذری احتیاط کن

هزاران کارگر در من

مشغول کارند

روحیه ام در دست تعویض است!

.

.

.

بـــــه چــــه میـــخنــــــــدی تـــــو ؟

بــــه نـگـاهـــــم کــــه مـسـتـــــــانــــه تـــو را بــاور کــــرد

یــا بـــه افـســـــــــونـگــــری چـشـــــمـانت

کــه مـــرا ســـوخت و خــاکـسـتـــــر کــــرد ؟

خـنــــده دار است ، بـخـنـــــــد !!

مشترک گرامی !

تاریخ شارژ ارادت ما به شما تا وقتی نفس باقی است اعتباردارد !

” همراه آخر “

.

.

.

هـمه در دنیـا کـسی را دارنــد،بــرای خودشــان

“خــُسـرو” و “شیـــرین” . . . “لیـلی” و “مـَجنــون”

“رامیـن” و “ویـس” . . . “پیــرمــَرد” و “پیرزَن”

“تــو” و “اون” . . .

“مــَن” و “تــَنهـآیی . . .”

.

.

.

قرعه کشی تمام شد

تو به اسم دیگری درآمدی

تقدیر جای خود

اما لااقل اسم مرا هم در کیسه ات می انداختی . . .

.

.

.

آب رسانا نیست

وگرنه زیر باران

به تو رسیده بودم . . .

.

.

.

از تـــــمام دنیـــــــــا

شانــه ای مــی خواهـم برای ســـرم ،

و ســــری بـــــــرای شــــــــــانــ ـــه ام !

کســی خستــــه نیسـتـــ از این بالــش هــای پَـــری ؟!

.

.

.

نمی دانم آلزایمر بودی یا عشق !

از روزی که مبتلایت شدم

خود را از یاد بردم . . .

.

.

.

قلبم درد میگیرد و

من لبخـــــند میزنم

یادگــــــار توست . . .

.

.

.

گاهی اوقات بی قانونی ؛ عجیب بیداد می کند در عاشقی

یکی دور می زند …!!

اما دیگری جریمه میشود و تاوان میپردازد …!!

.

.

.

بهار من مرا بگذار و بگذر

رهایم کن برو دلدار و بگذر

من عادت می کنم اینجا به غمها

مرا پر کن از این اجبار و بگذر

.

.

.

یه چیزی هست به اسم آغوش ، لامصب دوای هر دردیه

اون دارو هم فقط تو داری

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های عاشقانه

عزیزم هیچ میدانی

جزئیات چشمهایت

کلیات زندگی من است !؟

.

.

.

اسراف میکنم در دوست داشتنت

خدا

اسراف کنندگان ِ عاشق را

دوست دارد…!

.

.

.

دکتر پای نسخه ام بنویس “ممنوع ملاقات”

بگذار تنهاییم دلیل پزشکی داشته باشد . . .

.

.

.

متن کوتاه عاشقانه

هوا که سرد میشه

باید مخاطب خاصت رو بغل کنی

بری زیر پتو !

وگرنه هوا بیکار نیست

که سرد بشه !

.

.

.

تمام پادگان یخ زده است

سیم خاردارها را شالگردن می‌کنم

و تمام شب ،‌

تورا قدم می زنم

.

.

.

پیامک عاشقانه

می‌بینی ؟

سربازم

ولی از عشق ِ تو

سر باز نزده ام

.

.

.

تا بی نهایت باید رفت تا طعم عشق را چشید

تا به یار گفتم چنین … رفت ، از عشق من چیزی ندید

.

.

.

اس ام اس عاشقانه

همه یهویی ها خوبن :

یهویی بغل کردن

یهویی بوسیدن

یهویی دیدن

یهویی سورپرایز کردن

یهویی بیرون رفتن

یهویی دوست داشتن

یهویی عاشق شدن

اما امان از یهویی رفتن . . .

.

.

.

فهمیده‌ام که نفرت هم مثل دیگر احساسات

مثل عشق ، قیمت دارد

تنفر را هم نباید خرج هر کسی کرد . . .

.

.

.

گرمایی بودم همیشه ، ولی بین خودمان بماند

سرمایی می شوم وقتی پای آغوش تو در میان باشد . . .

.

.

.

لبانت را می بوسم

قند ِ دلت آب می شود

و تا ابد

نمک گیر

شیرینی لبان تو می شوم

.

.

.

صندوق صدقات نیست دل من

که گاهی سکه ای محبت در آن بیاندازی

و پیش خدای دلت فخر بفروشی که مستحقی را شاد کرده ای . . .

.

.

.

زمانی “من و تو” بودیم و “دیگران” در کنارمان

حال “من و تو” هستیم اما “دیگران” بین مان . . .

.

.

.

فانوس و

چتر و

گل

میگیرم از کسی…

چه دست ِ خالی ام امشب که میرسی

شاید منو هنوز بشناسی از صدام

امشب خدا فقط میدونه من کجام !

.

.

.

گاهی آنقدر دلم هوایت را میکند …

شک میکنم به اینکه،این دل مال من است یاتو…

.

.

.

در قرن ما تعریف عشق گره خوردن “تن ها “ست نه پیوند قلبها!

.

.

.

گاهــی باید نباشــی … تا بفهمــی نبودنت واسه کی مهمه

اونوقته که میفهمی بایــد همیشه با کی باشی…

.

.

.

همیشه چوب ســــــــــــوختنی نیست … خــــــوردنی هم هست

ما گاهی چوبِ ســــــــــادگیمون رو میــــــــــــخوریم . . .

.

.

.

حســــــــ بودنت قشنگ تریـــ ـــ ــن حس دنیاست

تو ڪـﮧ باشی ..

هر روز را .. نـــ ــــــ ــــ ـــــه!

هر ثانیه را .. عشــ ♥ــ ــ ♥ـق است !!

.

.

.

بهترین اس ام اس های عاشقانه

دوست داشتن به تعــــداد دفعات گفـــــتن نیست !

حسی است ؛

که باید بــــــی کلام هم لمــــــس شود …

.

.

.

sms عاشقانه

اَگــــَر میدآنی دَر دُنیـآ کــَسی هست که بـآ دیدَنــَش.. .

رَنگ رُخســآرَت تغیـــیر میکنــَد،

و صــِدای قــَلبـَت اَبرویــَت رابه تــآراج میبــَرد،.

مــهـم نیــست که او مـآل تــو بــآشــَد…

مــهــِم این است که فـــَقــَط بــــآشـَد،

زِندگی کــُند،

لــِذَت ببرَد…..

و نــَفــَس بـــکشـد..

عشق آدم را داغ می کند و دوست داشتن آدم را پخته می کند

هر داغی یک روز سرد می شود ، ولی هیچ پخته ای دیگر خام نمی شود . . .

دوستت دارم

.

.

.

اس ام اس عاشقانه

سیب هنوز هم شیرین است

هنوز هم آدم بهشت را به لبخند حوا می فروشد ، شیطان بهانه بود

.

.

.

|___♥__|_:!””-.,

“@@”””””” “”@”‘

دلم برات تنگ شده بود آوردم ببینیش !

.

.

.

کـوتـاه مـی گـویـم دوسـتت دارم اما

از دوست داشـتـنـت کـوتـاه نـمـی آیم . . .

.

.

.

پیامک عاشقانه

درخت دوستی رو با قلب میکارن نه با دست !

تو را من با قلب دوست دارم نه با حرف . . .

.

.

.

همیشه دور نما ها

خواستنی ترند

مثل سراب

مثل فردا

مثل تو . . .

.

.

.

متن عاشقانه

با هم باشیم نه یک سال بلکه یک عمر

بگذار آوازه ی با هم بودنمان چنان در شهر بپیچد

که روسیاه شوند آنان که

بر سر جدایی مان شرط بسته بودند . . .

.

.

.

دوبیتی عاشقانه

ما را همه ره ز کوی بد نامی باد / وز سوختگان بهره ی ما خامی باد

نا کامی ما چو هست کام دل دوست / کام دل ما همیشه ناکامی باد . . .

.

.

.

اس ام اس روز عشق

من

برای دوست داشتن ات

مدت هاست آماده ام

اما

امان از تو

امان از زن ها

همیشه دیر حاضر می شوید . . .

.

.

.

متن تبریک روز عشق

هیچ میدانستی زیباترین عاشقانه ای که برایم گفتی

وقتی بود که اسمم را با “میم” به انتها رساندی . . .

.

.

.

سلام

از شرکت رب تبریک مزاحم میشم

میشه یه رب بغلتون کنم !؟

محض تبریک میگما !

.

.

.

جملات زیبای عاشقانه

خواستم پاره گریبان کنم از دست غمت

دستم از ضعف …

دریغا …

به گریبان نرسید . . .

.

.

.

ای اشک دوباره در دلم درد شدی / تا دیده ی من رسیدی و سرد شدی

از کودکی ام هر آنزمان خواستمت / گفتند دگر گریه نکن مرد شدی . . .

.

.

.

بهترین اس ام اس های عاشقانه

اى دوست !

تو همان شقایق معروف شعر خوب سهرابى !

تا تو هستى زندگى باید کرد . . .

.

.

.

آراسته آمد و چه آراستنی

پیراسته زلف خود چه پیراستنی

بنشست به می خوردن و برخاست به رقص

به به چه نشستنی چه بر خاستنی . . .

.

.

.

اس ام اس عاشقانه ۲۰۱۳

راست یا دروغ مهم نیست ! تو فقط با من حرف بزن !

چشمانت زیرنویس می کنند !

.

.

.

عاشقم گر نیستی لطفی بکن نفرت بورز

بی تفاوت بودنت هر لحظه آبم میکند . . .

.

.

.

حرفی نزنی طاقت جنجال ندارم / بدجور شکسته ست دلم حال ندارم

درهای قفس باز و دلم عاشق پرواز / از حس پریدن پرم و بال ندارم . . .

.

.

.

sms عاشقانه

نوشته ها بهانه است

فقط مینویسم که یادآوری کنم به یادتم

باورش با تو

.

.

.

چقدر تلخ است بعد از سال ها انتظار

نیمه گم شده ات را کامل بیابی . . .

.

.

.

خنجر زیرِ پوستم کاشتی

فکر نمی‌کردی

روزی باز در آغوشت بگیرم . . .

.

.

.

شاید به هم باز رسیم

روزی که من به‌سانِ دریایی خشکیدم

و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی

(احمد شاملو)

.

.

.

این روزها خیلی چیزها دست من نیست

مثلا دستهایت . . . !

.

.

.

در راه تو بی اراده رفتن خوب است / در چشم تو بی افاده رفتن خوب است

جایی که همه فکر سواری هستند / دنبال دلم پیاده رفتن خوب است . . .

.

.

.

همیشه دلتنگی به خاطر نبودن کسی نیست

گاهی بخاطر بودن کسی ست که حواسش به تو نیست

.

.

.

بعد از مُردنم سرم را جدا کنید بگذارید روی شانه ام

شانه ای که سر می خواست ، سری که شانه می خواست

هر دو را برسانید به آرزوشان . . .

.

.

.

آمـــد امـــا در نگاهــش آن نوازش ها “نبــــــود…

چشــم خواب آلـودش را مســتى و رویــا “نـــبود …

لـب همــان لـب بود اما بوسـه اش گرمــى “نـداشـت ….

دل همــان دل بود اما مســت و بى پـروا “نبــــود…

.

.

.

هر آهنگی که گوش میدهم

به هر زبانی که باشد

بغضم را میشکند

نمی دانم

بغضم به چند زبان زنده دنیا مسلط است . . .

.

.

.

شیرین ترین لبخند اون لبخندیه که

وقتی میخوای بهش اس ام اس بدی یه دفه خودش اس ام اس میده !

.

.

.

نمایشگاه زده ام

بیا و تماشا کن

تمام روزهای نبودنت را آه کشیده ام

و با حسرت قاب گرفته ام . . .

.

.

.

عمریست غم و درد نشانم داده / در آتش سینه اش امانم داده

رنجور ترین درخت باغش هستم / هر بار مرا دیده تکانم داده

.

.

.

هیچکس نـفهمیـــــد که « زلـیخـــــــا » مــَـــــــــرد بـود ..!

میــــدانی چــــــــــــرا ؟؟؟

مـــــردانـــگی میــخواهـــــد

مــــــــانـدَن ، پــای عشــــــقی که مـُـــدام تـو را پـــس میــــزَنــد

پیام نوروز این است

دوست داشته باشید و زندگی کنید ، زمان همیشه از ان شما نیست . . .

.

.

.

متن عاشقانه تبریک عید نوروز ۹۲

اگر چه یادمان می رود که عشق تنها دلیل زندگی است

اما خدا را شکر که نوروز هر سال این فکر را به یادمان می آورد

پس نوروزت مبارک که سالت را سرشار از عشق کند. . .

.

.

.

متن اداری

یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبرالیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال

حلول سال نو و بهار پرطراوت را که نشانه قدرت لایزال الهی و تجدید حیات طبیعت می باشد

رابه تمامی عزیزان تبریک و تهنیت عرض نموده و سالی سرشار از برکت و معنویت

را ازدرگاه خداوند متعال و سبحان برای شماعزیزان مسئلت مینماییم

.

.

.

متن ادبی

سال نو می شود ، زمین نفسی دوباره می کشد

برگ ها به رنگ در می آیند و گل ها لبخند می زند

و پرنده های خسته بر می گردند و دراین رویش سبز دوباره…من…تو…ما…

کجا ایستاده اییم.سهم ما چیست؟

نقش ما چیست؟…پیوند ما در دوباره شدن با کیست؟

زمین سلامت می کنیم و ابرها درودتان باد و

چون همیشه امیدوار وسال نومبارک

.

.

.

متن زیبا و دوستانه تبریک عید ۹۲

یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند

یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند

یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم

که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد

یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم

چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باش

.

.

.

عمری با حسرت و انده زیستن نه برای خود فایده ای دارد و نه برای دیگران باید

اوج گرفت تا بتوانیم آن چه را که آموخته ایم با دیگران نیز قسمت کنیم . . .

.

.

.

لحظات از آن توست؛ آبی، سبز، سرخ، سیاه، سفید

رنگهایی را که بایسته است بر آنها بزن

روزهایت رنگارنگ

سال ۱۳۹۲ مبارک . . .

.

.

.

اس ام اس زیبا و دوستانه تبریک عید ۹۲

درشکفتن جشن نوروز برایت در همه ی سال سر سبزی جاودان وشادی

اندیشه ای پویا و آزادی و برخورداری از همه نعمتهای خدادادی آرزومندم . . .

.

.

.

متن زیبا و دوستانه

جشن است که نوروز به پا خاسته است ،شادی و سعادت جهان ان تو باد

از هر دو جهان فقط تو را می خواهم . . .

.

.

.

متن دوستانه و زیبا

نوروز پاسداشت عشقهای کوچکی است که زنده مانده اند

و روز تعظیم در برابر عشق های بزرگی که عظمت را کوچک می دانند

پس به تو در نوروز سلام می کنم که بزرگترین عشق این کوچکی . . .

.

.

.

متن فانتزی و دوستانه

نوروز این رفاقت را نگاهبانی می کند

که باور کنیم قلبهامان جای حضور دوستانمان هستند . . .

.

.

.

اس ام اس عاشقانه تبریک عید نوروز ۱۳۹۲

در این نوروز باستانی خیال آمدنت را به آغوش خسته می کشم . . .

.

.

.

متن فانتزی و دوستانه تبریک عید نوروز ۹۲

نوروز یعنی هیچ زمستانی ماندنی نیست

اگر چه کوتاهترین شبش یلدا باشد . . .

.

.

.

متن تبریک عشقولانه و فانتزی

نوروز پیام آور مهر است که مرا وا می دارد

تنها به خاطر تو دوست داشتن را یاد بگیرم . . .

.

.

.

متن ادبی و محترمانه تبریک عید نوروز ۹۲

نوروز شعر بی غلطی است که پایان رویاهای ناتمام را تفسیر می کند . . .

.

.

.

متن دوستانه و محترمانه

زندگی وزن نگاهی است که در خاطر ما می ماند

نوروز جشن نکوداشت نگاه تو ست پس نوروز بر تو فرخنده باد . . .

.

.

.

پیامک دوستانه تبریک عید ۹۲

با تو از خاطره ها سرشارم. جشن نوروز تو را کم دارم

سال تحویل دلم می گیرد با تو تا اخر خط بیدارم . . .

.

.

.

اس ام اس فانتزی تبریک عید ۹۲

باران عشق همیشه می بارد اما در نوروز قطره های باران طلایی رنگند

از خدا می خواهم که همیشه زیر این باران خیس شوی . . .

.

.

.

پیامک و اس ام اس ادبی تبریک عید ۹۲

چه افسانه ی زیبایی… زیباتر از واقعیت ..

راستی مگر هر شخصی احساس نمیکند

که نخستین روز بهار گویی نخستین روز آفرینش است؟

نوروز ۹۲ مبارک

.

.

.

متن ادبی و شعر

باز عالم و آدم و پوسیده گان خزان و زمستان خندان و شتابان به استقبال بهار میروند

تا اندوه زمستان را به فراموشی سپارند و کابوس غم را در زیر خاک مدفون سازند

و آنگه سر مست و با وجد و نشاط و با رقص و پایکوبی با ترنم این سرود

طرب انگیز نو روز و جشن شگوفه ها را بر گذار می نمایند . . .

.

.

.

و باز گرمای ملایم و فرحبخش روز های آفتابی بهار در باغ و راغ و کشتزار ها به سبزه و گلها

و درختان بشارت میدهد تا از خواب سنگین زمستان بیدار شوند و روح تازه بخود گیرند

و آنگاه این نوای جانبخش را ساز بدارند . . .

.

.

.

متن کارت پستال تبریک عید نوروز ۹۲

و باز نسیم گوارای گیسوان مشک بوی بته های گلاب را با آهنگ موزون تکان میدهد

تا با لالهء خوش عذار و نرگس و ریحان و گل های دشتی همزمان جوانه زنند

و ترانه عشق را به گوش عشاق برسانند و آنگاه در چمنها و دشت و دمن طوفان برپا کنند . . .

.

.

.

متون زیبا و جدید کارت پستال تبریک عید

و باز هوای شاداب به عشرتگاه باغ و لاله زار ها راه میگشاید و گلهای سرخ و زرد

و نیلوفری را که در سبزه زار ها می رویند نوازش میدهد و آنگاه پربار چمن را

به نظاره می نشیندو همین که در مرغزاران حریر پوش به میزبانی مردان پاکدل دشت می شتابد نالهء

نی را می شنود و وظیفه دار این پیام میگردد . . .

.

.

.

شعر ویژه تبریک نوروز ۱۳۹۲

رونق عهـــد شبابست دگــر بوستان را / میرسد مـــژده گل بلبل خوش الحان را

ای صبا گر به جوانان چمـن بـاز رسی / خدمت ما برسان سرو گل ریحـــان را

.

.

.

دوبیتی تبریک عید ۹۲

sms تبریک نوروز

ای نو بهار خنـــدان از لامکان رسیـــــدی / چیزی به یار مانی از یـــار ما چه دیـــدی

خندان و تازه رویی سر سبز و مکشبویی / همرنگ یار مایی یا رنگ از او خریــدی

.

.

.

پیامک زیبای تبریک نوروز ۱۳۹۲

فرا رسیدن نوروز باستانی، یادآور شکوه ایران و یگانه یادگار جمشید

جم بر همه ایرانیان پاک پندار، راست گفتار و نیک کردار خجسته باد

.

.

.

متن اداری تبریک عید ۹۲

بهار یک نقطه دارد نقطه آغاز بهار زندگیتان بی انتها باد سال نو مبارک

.

.

.

متن دوستانه و اداری

با خوبی ها و بدی ها، هرآنچه که بود؛ برگی دیگر از دفتر روزگار ورق خورد،

برگ دیگری از درخت زمان بر زمین افتاد

سالی دیگر گذشت روزهایت بهاری و بهارت جاودانه باد

.

.

.

متن اداری نوروز ۱۳۹۲

ای خدای دگرگون کننده دلها و دیده ها ای تدبیر کننده روز و شب ای دگرگون

کننده حالی به حالی دیگر حال مارا به بهترین حال دگرگون کن سال نو مبارک

.

.

.

متن اداری و رسمی مخصوص عید نوروز ۹۲

مثل لحظه ای که باغ, در ترنم ترانه شکوفا میشود, غرق در شکوفه میشود روزگارتان بهـار

لحظه هایتان پر از شکوفـه باد. سال نـو مبارک

.

.

.

متن اداری

بنگر به رستاخیز طبیعت که چه زیباست

و هر سال ستاخیزی دیگر را تجربه می کنیم و چه زیباتر رستاخیز انسان در این عصر آهن وتباهی

.

.

.

متن تبریک عید نوروز ۹۲ برای دوستان وبلاگی

ورود به این عید سعید باستانی بنا به دلایل فنی برای شما مسدود می باشد

لطفا اصرار نفرمایید!

عید شما مبارک

.

.

.

متن دوستانه

سال نو و بهاری نو را، فرصتی نو برای تازه شدن و بازنگریستن بر چگونه زیستن میبینم

برای وجود نازنینت در این فرصت نو شوری نو برای ساختن و بهتر زیستن آرزو میکنم.

امیدوارم همیشه سلامت و سرزنده و مهربان و روشن بین باقی بمانی

.

.

.

متن تبریک سال نو برای پدر و مادر

عید نوروز را به

گلهای یاس بهشت آرزوهایم ،پدر و مادر عزیزم

که عطرشان پایدار ومهرشان ستودنی است

تبریک می گویم

.

.

.

متن اداری و مودبانه تبریک سال ۹۲

با سلام-در آستانه فرا رسیدن “عید نوروز باستانی” و طمطراق پیک بهاران و آغاز سال نو تبریک

و تهنیت صمیمانه را تقدیم شما و خانواده محترمتان داشته و در پرتو الطاف بیکران خداوندی

، سلامتی و بهروزی، طراوت و شادکامی، عزت و کامیابی را آرزومندیم.

.

.

.

متن دوستانه تبریک سال نو

شاید خداوند صحرا را آفرید تا با دیدن نخل لبخند بزنیم .پیشاپیش

سال نو مبارک.با یک دنیا آرزوی بهترین.

.

.

.

متن اداری و دوستانه

عطر نرگس، رقص باد. نغمه شوق پرستوهای شاد.خلوت گرم کبوتران

مست.نرم نرمک میرسد اینک بهار.خوش به حال روزگار

سال نو مبارک

خداوندا ، نمیدانم چه تقدیری مرا فرموده ای اما

برای دوستان من عطا فرما :

هزار و سیصد امید

هزار و سیصد و نود بهروزی

هزار و سیصد و نود و دو لبخند زیبا

سال نو بر شما و خانواده محترمتان مبارک باد

.

.

.

روز اول سال آدم به آدم میرسه ، اما اس ام اس به آدم نمیرسه !

سال ۱۳۹۲ بر شما مبارک

.

.

.

عید است ولی بدون او غم داریم / عاشق شده ایم و عشق را کم داریم

ای کاش که این عید ظهورش برسد / اینگونه هزار عید با هم داریم

اللهم عجل لولیک الفرج

سال نو مبارک

.

.

.

پیامک تبریک عید ۹۲

امیدوارم عید با بوسه هایش

بهار با گلهایش و سال نو با امیدهایش بر تو ای عزیزترین مبارک باشد . . .

.

.

.

فرخنده باد بر همگان مقدم بهار / نوروز ، جاودانه ترین جشن روزگار

نوروز مبارک

.

.

.

برآمد باد صبح و بوی نوروز / به کام دوستان و بخت پیروز

مبارک بادت این سال وهمه سال / مبارک بادت این روز و همه روز

نوروزتان پیروز

.

.

.

sms تبریک عید نوروز ۱۳۹۲

ای خدای دگرگون کننده دلها و دیده ها

ای تدبیر کننده روز و شب

ای دگرگون کننده حالی به حالی دیگر

حال مارا به بهترین حال دگرگون کن

سال نو مبارک

.

.

.

دم همه اونایی که تو خونه تکونی دلشون ما رو دور نریختن گرم

ما هم سعی می کنیم زیاد جا نگیریم!

سال نو مبارک

.

.

.

لحظه ای که سال تحویل می شه ، تنها لحظه ایه که بی منت به من لبخند می زنی

کاش هر ثانیه برای من سال تحویل باشه تا لبخند همیشه مهمون لبهات بمونه

سال نو مبارک

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های تبریک عید نوروز ۹۲

سال ۹۱ با تمام ادعاهاش رفیق نیمه راه از آب در اومد امیدوارم

سال ۹۲ مثل اجدادش نارفیق نباشه و با ظهور آقا رفاقت خودش رو ابدی کنه . . .

به امید ظهور آقا ، سال نو مبارک

.

.

.

سلام به قاصدکهای خبر رسان که محکوم به خبرند

و سلام به شقایقهایی که محکوم به عشقند

و سلام به شکوفه هایی که با شکفتن خود خبر از بهار میدهند

عید نوروز مبارک

.

.

.

آمد بهار و گل رخ من در سفر هنوز / خندید و ابر چشم من از گریه تر هنوز

آمد درخت گل به بر امّا چه فایده؟ / کان سرو گلعزار نیامد به بر هنوز

اللهم عجّل لولیک الفرج

.

.

.

نوروز این رفاقت را نگاهبانی می کند که باور کنیم

قلبهامان جای حضور دوستانمان هستند . . .

نوروز ۱۳۹۲ بر شما مبارک

.

.

.

چند سال و چند عید باید از عمر تو بگذره تا آدم بشی !؟

یک سال از عمرت گذشت، ولی باز تو همونی که بودی !

فرشته دوست داشتنی بهار مبارک !

.

.

.

متن تبریک سال نو

ساقیا آمدن عید مبارک بادت

امسال که آمدی به خانه ما ، عیدی نرود از یادت !

سال نو و نوروز باستانی مبارک

.

.

.

ضمن تبریک سال جدید باید خدمت شما عرض کنم که

بنده امسال قصد ازدواج ندارم ، لطفا سبزه ها را

به نیت یکی دیگه گره بزنید !

.

.

.

دی شد و بهمن گذشت فصل بهاران رسید / جلوهء گلشن به باغ همچو نگاران رسیـد

بهار ۹۲ مبارک

.

.

.

زندگی وزن نگاهی است که در خاطر ما می ماند

نوروز جشن نکوداشت نگاه تو ست

پس نوروز بر تو فرخنده باد . . .

.

.

.

سلام میشه ازت خواهش کنم سال تحویل بیای خونمون ؟

آخه سبزه خوشگل تر از تو پیدا نکردم !

.

.

.

اس ام اس های جالب تبریک سال نو

ورود به این عید سعید باستانی بنا به دلایل فنی برای شما مسدود می باشد .

لطفا اصرار نفرمایید!

عید شما مبارک

.

.

.

اگه جای عمو نوروز بودی چی واسم کادو میآوردی !؟

.

.

.

هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز، نوروزتان امروز، امروزتان دیروز

دیروزتان پیروز، پیروزتان هر روز، اسگول شدی امروز!

.

.

.

چند روز دیگه بهار میاد و همه‌چیز رو تازه می‌کنه، سال رو، ماه رو

روزها رو، هوا رو، طبیعت رو، ولی فقط یک چیز کهنه میشه که به

همه اون تاز‌گی می‌ارزه، «دوستیمون»!

.

.

.

جملات زیبای تبریک سال نو

جشن فـــرخنده فـــرودیـن است / روز بازار گـــل و نسرین است . . .

نوروز فرخنده باد . . .

.

.

.

فروردین است و روز فـرودین / شادی و طرب را کنـد تلقیـن

ای دو لب تو چو مـی مرا ده / کان باشـد رسم روز فـــرودیـن

با آرزوی بهترین بهار برای شما

.

.

.

عید نوروز را به گلهای یاس بهشت آرزوهایم ،پدر و مادر عزیزم

که عطرشان پایدار ومهرشان ستودنی است

تبریک می گویم، سال نو مبارک

.

.

.

گلها همه با اذن تو برخواسته اند / از بهر ظهور تو خود آراسته اند

مردم همه در لحظه تحویل ، بی شک / اول فرج تو را از خدا خواسته اند . . .

نوروز ۹۲ مبارک ، به امید ظهور صاحب الزمان

.

.

.

اس ام اس تبریک سال نو

بـیامد شاهد شیرین نوروز / بنازم سفره ای هفت سین نوروز

زچشم ابر نیسا نی دراین فصـل / بریزد اشـک مشک آگین نوروز . . .

.

.

.

امیدوارم تو سال جدید موتور آرزو هات پنچر نشه !

عید ۹۲ مبارک

.

.

.

بـهاران فیض دیگر دارد امسال / هوایش مشک و عنبردارد امسال

عـــــروس قله ای پا میر و بابا / بدامن لعل و گوهر دارد امسال . . .

.

.

.

خودت گفتی وعده در بهار است / بهار آمد دلم در انتظار است

بهار هر کسی عید است و نوروز / بهار عاشقان دیدار یار است . . .

.

.

.

چهار دعای برتر لحظه تحویل سال / اول دعا برای ظهور آن بی مثال

دوم تمام ملت بی ضرر و بی ملال / سوم رسیدن ما به قله های کمال

چهارم تمام جیب ها پر از پول ، اما حلال . . .

.

.

.

عید حقیقی را کسانی درک میکنند که با یک چشم بر گذشته بگریند

و با چشم دیگر به آینده لبخند بزنند . . .

.

.

.

سری جدید اس ام اس های عید نوروز ۹۲

خداوندا تقدیر دوستان را در سال آینده به گونه ای قرار بده که در پایان سال

از گذشته خود افسوس نخورند . . .

.

.

.

آنان که هر روز تدارک اردوی آسمانی میبینند ، پر شکوهترین اوقات فراغت را دارند

پرشکوه ترین تعطیلات نصیبتان باد . . .

.

.

.

سعادت ، سخاوت ، سربلندی ، سروری ، سلامتی ، و سرور

که بهترین هفت سین زندگی است را برای شما دوست عزیز آرزومندم . . .

.

.

.

عید واقعی از آن کسی است که آخر سالش را جشن بگیرد نه اول سال را

نوروز ۹۲ بر شما مبارک . . .

.

.

.

خواستم برات سبزه عید بفرستم گفتم شاید طاقت نیاری و تا عید بخوریش !!!

.

.

.

اس ام اس ویژه عید نوروز ۹۲

میخوام هفت سین عید رو با یاد تو بچینم

سبزه را با یاد روی سبزه ات

سمنو به یاد شیرینی لبخندت

سایه دانه به رنگ چشم هایت

سرکه با یاد ترشی مهربانیت

سیب با یاد تردیه گونه هایت

سکه با یاد درخشش قلبت

سیر با یاد تندی کلامت

با همه خوبی ها و بدی ها یت دوستت دارم . . .

.

.

.

بهار بهترین بهانه برای زیستن

آغاز بهترین بهانه و آغاز بهار بر شما مبارک . . .

.

.

.

میدونم اگه بگم سال نو مبارک حالت از شنیدن این جمله کلیشه ای بهم میخوره

پس سال نو مبارک !!!

.

.

.

امروز ۲ نفر آدرس و شماره تلفنت رو ازم خواستن منم بهشون دادم

یکیشون خوشبختی و اون یکی سعادت

سال ۹۲ میان سراغت !

.

.

.

سلام ، نزدیک عیده ، توی خونه تکونی دلت ما رو بیرون نکنی با معرفت !

.

.

.

عاقبت زمستون رفت و رو سیاهیش برای ما موند !

امضاء حاجی فیروز !!!

.

.

.

دنیا را برایتان شاد شاد و شادی را برایتان دنیا دنیا آرزو مندم

هر روزتان نوروز . . .

.

.

.

تو عید میوه ها گرون میشه ، قدر خودتو بدون گلابی !!!

.

.

.

باز کن پنجره را ، که بهاران آمد / که شکفته گل سرخ ، به گلستان آمد

سال نو مبارک . . .

.

.

.

بهار با گلهایش ، و سال نو با امید هایش

این عید با امیدهایش بر تو ای عزیز ترینم مبارک . . .

.

.

.

یادت باشه : تعطیلات بزودی تموم میشه وبعدش سرکار رفتنه که انتظار تورو میکشه !

بازم ۱سال کار و خستگی!

(ستاد کوفت کردن تعطیلات نوروزی)

پروردگارا در این روزهای پایانی سال به خواب عزیزانم ارامش

به بیداریشان اسایش،به زندگیشان عافیت،به عشقشان ثبات،به مهرشان وفا

به عمرشان عزت،به رزقشان برکت،و به وجودشان صحت عطا بفرما

امین

.

.

.

نوروز باستانی نوید دهنده بهار زندگانی یادآور شکوه ایران

و یگانه یادگار جمشید را به شما تبریک میگویم . . .

.

.

.

امید که سال جدید برایمان کرداری نیک گفتاری نیک پنداری نیک به ارمغان آورد

.

.

.

ای صبح فرح افزا نوروز مبارک باد / ای نکهت شادی زا نوروز مبارک باد

ای خوب و ای یکتا، نوروز مبارک باد / ای شوق و سرور ما نوروز مبارک باد . . .

.

.

.

یک عالمه عطر بید، تقدیم تو باد / تبریک بسی شدید، تقدیم تو باد

تنها دل و قلوه‎ایست دارایی ما / این هم، دم صبح عید، تقدیم تو باد . . .

.

.

.

تمام دقایق مانده از عمرم به همراه زیبا ترین بوسه های عاشقانه

عیدی است برای تو

نوروز مبارک

.

.

.

در پرتو الطاف ایزد منان

نوروز فرخنده بر روزگار خرمتان مبارک

و بهار شوق انگیز بر قامت سبز وجودتان

شکوفه باران باد . . .

.

.

.

لبتان پر خنده

قلبتان از مهر آکنده

دولتتان پاینده

ونوروزتان فرخنده باد . . .

.

.

.

دل را از پیله ی قهرش بیرون خواهم کشید

واژه ها را از خواب فراموشی بیدار خواهم کرد

دسته گلی از یاس و باران برایت خواهم چید

نقش لبخندرا بر چهره ی زیبایت خواهم پاشید

تا برایت پیام شادباشی بنویسم

نوروز مبارک

.

.

.

موی زمین سبز گشت،حین سپــر انداخت بحر

باد صبا باره اش تاخت به هر کوی و شهر

باد مبـــارک تـــورا ســال نو و سالها

وفـــق مــرادت رود گــردش ایام و دهر . . .

.

.

.

عیدت مبارک گلم با صد هزار تا بوسه

عشق منی عزیزم نذار دلم بپوسه !

.

.

.

شد بهاران هر طرف گلها صدایت می زنند

نرگس و یاس و سمن هر جا صدایت می زنند

سبزه هم با بودن گلهای زیبا خنده لب

بلبلان را شادی است زیبا صدایت می زنند

سال نو مبارک

.

.

.

دوقدم مانده به خندیدن برگ

یک نفس مانده به ذوق گل سرخ

چشم درچشم بهاری دیگرتحفه ای یافت نکردم

که کنم هدیه تان یک سبدعاطفه دارم

همه ارزانیتان سال نومبارک

.

.

.

درشکفتن جشن نوروز برایت در همه ی سال سر سبزی جاودان وشادی

اندیشه ای پویا و ازادی و برخورداری از همه نعمتهای خدا دادی ارزومندم

.

.

.

اگر چه یادمان می رود که عشق تنها دلیل زندگی است

اما خدا را شکر که نوروز هر سال این فکر را به یادمان می اورد

پس نوروزت مبارک که سالت را سرشار از عشق کند . . .

.

.

.

مثل لحظه ای که باغ, در ترنم ترانه شکوفا میشود, غرق در شکوفه میشود

روزگارتان بهـار لحظه هایتان پر از شکوفـه باد.

سال نـو مبارک

.

.

.

دلت شاد و لبت خندان بماند

برایت عمرجاویدان بماند

خدارا میدهم سوگند برعشق

هرآن خواهی برایت آن بماند

بپایت ثروتی افزون بریزد

که چشم دشمنت حیران بماند

تنت سالم سرایت سبز باشد

برایت زندگی آسان بماند

تمام فصل سالت عید باشد

چراغ خانه ات تابان بماند . . .

.

.

.

اسفند رو به پایان است

وقت کوچ کردن به فرودین است

وقت بخشیدن و صاف کردن دل

پس مراببخش : اگر با نگاهی یا صدایی

یا زبانی بر دلت ترکی انداخته ام . . .

.

.

.

خدا یا زمان در گذر است

و مخلوقات در تغییر

 و سال جدید در شرف حلول

و به ناچار  تغییر تغییر تغییر

پس برایت ارزومندم که زندگیت به بهترینها تغییر کند. . . .

عید پیشاپیش مبارک

اطلاعیه شماره ۱ نوروزی :

هر کس عیدی من را قبل از تحویل سال بدهد

از ۲۰ درصد جایزه خوش حسابی برخوردار میشود !

هر ۵ هزار تومان ۱ امتیاز !

.

.

.

نظر به اینکه عید دیدنی به صورت رفت و برگشت انجام میشه

جهت رفاه حال مردم ، سال ۹۱ عید دیدنی به صورت حذفی برگذار میشود !

.

.

.

مزیت مجرد بودن اینکه شب عید به خاطر بی پولی ، شرمنده زن و بچه ات نمی شی !

.

.

.

اطلاعیه :

اونقدر که آیفون تصویری در ایام عید کارائی داره

تلویزیون و ماهواره و غیره کارائی نداره

جهت یاد آوری گفتم !

مهمان حبیب خداست !

.

.

.

تذکر جدی به عیدی بگیران

عیدی خود را در جیب خود نگه دارید !

ما هنوز سر اون عیدی هایی که ازمون میگرفتن

و میرفتن واسم حساب بانکی باز میکردن، اما هیچ وقت ندیدمشون

با خانوادمون درگیرم !

.

.

.

هرروزتان نوروز، نوروزتان پیروز، پسوردتان مرموز، اینباکستان پرسوز

ماشینتان لکسوز، لکسوزتان کم سوز، ناهارتان قارپوز، سیگارتان بر پوز

بدخواهتان پفیوز،غمهایتان ریفیوز، اوقاتتان محضوض

.

.

.

بیانیه صنف عیدی بگیران در سال ۹۱

با توجه به افزایش نرخ دلار و افزایش تورم و گرانی مخارج

تعرفه عیدی در سال ۹۱ به شرح زیر است :

اقوام درجه ۱ : ۲۰ تا ۲۵ هزار تومان

اقوام درجه ۲ : ۲ تا ۵ هزار تومان

اقوام درجه ۳ : هرچه کَرَمِشون بود !

تذکر : عیدی امسال هم در دید و هم در بازدید دریافت میشود !

پرداخت فقط نقد !

.

.

.

فتوای مراجع تقلید در سال جدید

روزه گرفتن در ۳ روز اول سال ثواب معادل با ۱۲۰ سال عبادت خالصانه دارد !

یک حدیث هم هست که میگه :

مدت دید و بازدید در عید بیشتر از ۱۰ دقیقه مکروه است !

.

.

.

یک حدیث هست که میفرماید

بعضی از مهمون‌ها حبیب خدا نیستن عذاب الهین ….

گفتم در جریان باشید

.

.

.

اینایی که عید میرن مسافرتای طولانی

هم به خودشون حال میدن هم یه لشکر آدمو از دید و بازدید معاف میکنن

خدا عوضشون بده ،اصن آدم نمیدونه چجوری ازشون تشکر کنه !

گشت گرداگرد مهر تابناک، ایران زمین / روز نو آمد و شد شادی برون زندر کمین

ای تو یزدان، ای تو گرداننده ی مهر و سپر / برترینش کن برایم این زمان و این زمین

عید نوروز بر شما مبارک

.

.

.

اینا خط های دفترمه

———

————–

در این واپسین روز های سال ۹۰

یه جمله یادگاری برام بنویس . . .

.

.

.

مبارکتر شب و خرمترین روز / به استقبالم آمد بخت پیروز

دهلزن گو دو نوبت زن بشارت / که دوشم قدر بود امروز نوروز . . .

نوروز ۱۳۹۱ مبارک

.

.

.

پیامک عید ۱۳۹۱

بر سفره‌ی هفت سین نشستن نیکوست

هم سنبل و سیب و دود ِ کُندر خوشبوست

افسوس که هر سفره کنارش خالی ست

از پاره دلی گمشده یا همدم و دوست . . .

عید شما مبارک

.

.

.

متن تبریک عید ۱۳۹۱

دو قدم مانده به خندیدن برگ

یک نفس مانده به ذوق گل سرخ

چشم در چشم بهاری دیگر

تحفه ای یافت نکردم که کنم هدیه تان

یک سبد عاطفه دارم

همه ارزانی تان . . .

عید نوروز بر شما مبارک

.

.

.

.

.

طوفان گل و جوش بهار است ببینید / اکنون که جهان برسرکار است ببینید

این آینه هایی که نظر خیره نمایند / در دست کدام آینه دار است ببینید . . .

.

.

.

خوش آمد بهار

گل از شاخه تابید خورشید وار

چو آغوش نوروزر پیروز بخت

گشوده رخ و بازوان درخت

گل افشانی ارغوان

نوید امید است در باغ

.

.

.

نوروز رسید و ما همان در دیروز / در رزم نه بر دشمن شادی پیروز

این غُصّه مرا کشت که دور از میهن / هر سال سر آمد و نیامد نوروز !

.

.

.

چو صبح رایت خورشید آشکار کند / ز مهر قبله افلاک زرنگار کند

رسید موسم نوروز و گاه آن آمد / که دل هوای گلستان و لاله‌زار کند . . .

.

.

.

نوروز نُماد جاودان نوشدن است / تجدید جوانی جهان کهن است

زینها همه خوبتر که هر نو شدنش / باز آور ِ نام پاک ایران من است . . .

.

.

.

بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش است

بر طرف چمن روی دل افروز خوش است

از دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست

خوش باش و مگو ز دی که امروزخوش است . . .

.

.

.

یکبار دگر نسیم نوروز وزید / دل‌ها به هوای روز نو باز تپید

نوروز و بهار و بزم یاران خوش باد / در خاک وطن ، نه در دیار تبعید . . .

.

.

.

دلتنگ ز غربتیم و شادان باشیم

از آنکه درست عهد و پیمان باشیم

بادا که چو نوروز رسد دیگر بار

با سفره‌ی هفت سین در ایران باشیم . . .

.

.

.

مژده ای دل که دگرباره بهار آمده است

خوش خرامیده و با حسن و وقار آمده است

به تو ای باد صبا می دهمت پیغامی

این پیامی است که از دوست به یار آمده است

شاد باشید در این عید و در این سال جدید

آرزویی است که از دوست به یار آمده است . . .

.

.

.

ستاره بختتان بالا

سپیده صبحتان تابناک

سایه عمرتان بلند

ساز زندگیتان کوک

سرزمین دلتان سبز

سال جدید مبارک

.

.

.

نوروز! خوش آمدی صفا آوردی / غمزخم فراق را دوا آوردی

همراه تو باز اشک ما نیز دمید / بویی مگر از میهن ما آوردی . . .

.

.

.

مژده ای دل که دگرباره بهار آمده است / خوش خرامیده و با حسن و وقار آمده است

به تو ای باد صبا می دهمت پیغامی / این پیامی است که از دوست به یار آمده است

شاد باشید در این عید و در این سال جدید / آرزویی است که از دوست به یار آمده است

آخرین سه شنبه سال خورشیدی را با بر افروختن آتش

و پریدن از روی آن به استقبال نوروز می رویم

سرخی تو از من ، زردی من از تو

جشن باستانی چهارشنبه سوری مبارک

.

.

.

پیشاپیش آغاز مانور جنگ جهانی سوم

و شبیه سازی انفجار های قاره ای

و آزمایش بمب های اتمی

بر تو مسئول ویژه برگزاری مراسم مبارک !

.

.

.

بیا در غروب آخرین سه شنبه سال برای گردگیری

افکارمان آتشی بیافروزیم کینه ها را بسوزانیم

زردی خاطرات بد را به آتشو سرخی عشق را از

آتش بگیریم آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم

.

.

.

انگـــــــاری غلغله ی محشـره چارشنبه سوری

گوشم از بمب و ترقّـــــــه کره چارشنبه سوری

از اراذل خیابونـــــــــــا همگی محشــــــــر خـر

لات ولوت بازار و خــر تو خـــره چارشنبه سوری

گاهی دعوا میشه و اونچه میشــــــــه ردّ وبدل

فُحشای فابریک و خوار مادره چارشنبه سوری !

.

.

.

با توجه به نزدیک شدن چهارشنبه سوری

قبل از پریدن از روی آتش به موارد زیر توجه کنید:

۱ سایز خشتک

۲ زاویه پرش

۳ استفاده از شورت مامان دوز در زیر شلوار

۴ دوری از هر گونه هیجان و جو زدگی علی الخصوص جلوی دخترا

۵ فاصله مناسب تا شعله های آتش در هنگام پرش

۶ توکل به خدا

آبروی شما آبروی ماست …. ستاد پیشگیری از حوادث غیر مترقبه !

.

.

.

چنین گفت زرتشت:

” که سوزانید بدی را درآتش ، تا ز آتش برون آید نیکی”

پس تو نیز چنین کن

۴شنبه سوریت مبارک

.

.

.

دستانت را به من بده تا با هم از رو آتش بپریمم!

آنان که سوختند ، همه تنها بودند!

چهارشنبه سوری مبارک

.

.

.

سلامتیه اونایی که براشون مثل آتیش چهارشنبه سوری بودیم

همه وجودمون تو آتیش عشقشون سوخت

تا اونا با شادی از رومون بپرن و رد بشن

.

.

.

سرخ میشوی، وقتی میشنوی: دوستت دارم

زرد میشوم، وقتی میشنوم:دوستش داری

چهارشنبه سوری راه انداختیم

سرخی تو از من، زردی من از تو

همیشه من میسوزم و همیشه تو میپری . . .

.

.

.

چهارشنبه سوری در پیش روی ماست

همه بدبختی ها در پشت

روزای خوش همه در پیش

چه غوغا میکنه آتیش !

چهار شنبه سوری مبارک

سوختن غصه هات تو آتیش آرزومه !

۴شنبه سوری بر تو آتیش پاره مبارک !

.

.

.

دستانت را به من بده ، تا با هم از رو آتش بپریمم!

آنان که سوختنـد ، همه تنها بودند !

۴شنبـه سوری مبارک !

.

.

.

آتیشی که تو قلبم روشن کردی هیچ آتش نشانی نمی تونه خاموش کنه !

” چهارشنبه سوری مبارک”

.

.

.

واست آتیش روشن کردم که اخر زمستونه

چهار شنبه ی اخر سال قلب من آتیش بارونه

غمهاتو آتیش میزنم سرخی آتیش مال تو

چشم حسودا کور شه از عشق میون من و تو

.

.

.

انگاری غلغله ی محشره چارشنبه سوری

گوشم از بمب و ترقّه کره چارشنبه سوری

رسم خیلی خوبیه اگه خرابش نکنیم

واسه من فشفشه یادت نره چارشنبه سوری

.

.

.

بیا در غروب آخرین سه شنبه سال برای گردگیری

افکارمان آتشی بیافروزیم کینه ها را بسوزانیم

زردی خاطرات بد را به آتشو سرخی عشق را از

آتش بگیریم آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم

.

.

.

بیا در غروب آخرین سه شنبه سال برای گردگیری افکارمان

آتشی بیافروزیم کینه ها را بسوزانیم زردی خاطرات بد را به آتش

و سرخی عشق را از آتش بگیریم آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم

.

.

.

بهار را با چهار شنبه سوری

تابستان را با آفتاب سوزانش

پاییز را با رنگهای آتشینش

و زمستان را

با گرما ی دلنشین اجاق ها

میشناسم

هزار سال است مسلمان شده ام

اما هنوز شعله های زرتشت

در جانم زبانه میزند

.

.

.

بشد «چارشنبه» هم از بامداد / بدان باغ که امروز باشیم شاد

چهارشنبه سوری گرامی باد

.

.

.

چهار شنبه سوری روز ملی مبارزه با آرامش

اعصاب بر شما ترقه بازان گرامی مبارک باد !

ستاد روانی شدگان چهار شنبه آخر سال !

.

.

.

چهارشنبه سوری نزدیکه ، یه وقت نری از رو آتیش بپری

آخه تجربه ثابت کرده اگه بره رو آتیش کباب میشه !

.

.

.

سلام چهارشنبه سوری جایی قرار نذاری کار واجب باهات دارم

آحه آتیش کم داریم آتیش پاره !

.

.

.

مواظب باش چهار شنبه سوری برق چشمات رو با آتیش اشتباه نگیرن . . .

فرا رسیدن اول آوریل، و روز ۱۳ بدر

روز دروغهای شاخدار را به صاحب اصلی این روز

یگانه معنا کننده ی واژه ی “دروغ” در جهان هستی و جانشین خلف پینوکیو

تبریک و تهنیت عرض می نماییم !

.

.

.

آهای سیزدتون بدر

دشمناتون در به در

رفقاتون گل به سر

گرفتاریاتون زود بدر

خوشیهاتون هزار برابر

.

.

.

ساقی گل و سبزه بس طربناک شده ست / دریاب که هفته‌ی دگر خاک شده ست

می نوش و گلی بچین که تا در نگری / گل خاک شده ست و سبزه خاشاک شده ست

(با آرزوی روزی شاد در کنار طبیعت)

.

.

.

نمی دونم چی شد سیزده بدر شد / گوشم از جیغ و داد و نعره کر شد

به یاد تعطیلات رفته از دست / غم و غصه کنارم همسفر شد

از آجیل شب عید مونده تخمه / تموم پسته ها زیر و زبر شد

رو پیچ و تاب سبز سبزه ی عید / گره از بخت ما هم کور تر شد

عروس تنگ من ، زندانی عید / از آن قصر بلوریش به در شد

دروغ سیزده هر ساله ی ما / عجب عیدی به نیکویی بسر شد !

.

.

.

با سلام

کلاسهای آموزشی سبزه گره زنی آغاز شد !

گره ازدواج

گره کنکور

گره جدایی !

گره ملوانی !

دوبل گره !

گره کور !

با تضمین بروارده شدن آرزو !

(گارانتی تا سیزده سال بعد !)

.

.

.

به غروب ۱۳بدر فک کن . . .

(ستاد زهرمار سازی عید) !

.

.

.

رو پیچ و تاب سبز سبزه ی عید

گره از بخت ما هم کور تر شد

دروغ سیزده هر ساله ی ما

عجب عیدی به نیکویی بسر شد !

.

.

.

ببین میخوام یه پیزی بگم بهت ولی حساس نشیا !

امسال اگه خودت رو هم گره بزنی به سبزه فایده نداره !

تو خودت کمپانی نحسی هستی !

.

.

.

سبزه رو از سفره بگیر / ماهی را با خودت بیار

وقتشه بیرون بزنیم / سیزدهمین روز بهار

.

.

.

الهی قربونت برم که انقدر نازی ! مثل سبزه ی عید میمونی

انشالله این سیزده به در بجای سبزه انقدر گره بزننت که دیگه باز نشی

به هر صورت سکه دو رو داره !

.

.

.

سلام خوبی ؟ یه چیزی میخواستم بگم

پارسال اون همه سبزه گره زدی هیچی نشد

بیا امسال درخت گره بزن شاید فرجی شد !

.

.

.

یه آرزو بکن: –>///////

حالا یه سبزه گره بزن

ایشالا بهش برسی !!!

.

.

.

تو رو خدا فردا جایی قرار نداز میخوام سیزده رو فقط با تو باشم

آخه با بدون تو اصلا صفا نداره

اینم از دروغ سیزده من !

.

.

.

اگه قرار باشه دروغ سیزده رو در مورد من بگی چی میگی؟

قبل از اینکه برای یکی دیگه بفرستی جواب منو بده

.

.

.

دمت گرم بابا.خیلی با حالی

اولین گوسفندی هستی که دلت طاقت اورد و سبزه ها رو تا سیزده نخوردی !

.

.

.

و تو میروی ، بی من ، که گره بزنی ، سبزه ی تمام خاطره هامان را

و دور کنی از خودت ، تمام مرا . . .

سیزده فرصت خوبی است

برای دور کردن نحسی

دلم واسه سیزده بدر میسوزه ! میدونی چرا !؟

آخه بهش میگن نحس ! بیچاره ها خبر ندارن تو دست سیزده بدر رو از پشت بستی !

.

.

.

با سلام و عرض تبریک سال نو

باید خدمت شما عرض کنم که بنده امسال قصد ازدواج ندارم !

لطفا سبزه ها را به نییت یکی دیگه گره بزن !!!

.

.

.

الهی قربونت برم که انقدر نازی ! مثل سبزه ی عید میمونی

انشالله این سیزده به در بجای سبزه انقدر گره بزننت که دیگه باز نشی

به هر صورت سکه دو رو داره !

.

.

.

سلام عزیزم علی/مریم جون سیزده کجا میرین؟

اگه میشه بیا با هم بریم.

اخه پارسال با تو خیلی خوش گذشت

تو که میبینی اس ام اس مال تو نیست مرض داری تا اخر میخونیش !؟

.

.

.

با آرزوی یافتن همسری مناسب از دختران منتظر

دعوت میشود ضمن خویشتن داری

از گره زدن سبزه ها به شدت خورداری فرمایند !

سازمان حمایت از محیط زیست !

.

.

.

اگه قرار باشه دروغ سیزده رو در مورد من بگی چی میگی؟

قبل از اینکه برای یکی دیگه بفرستی جواب منو بده !

.

.

.

با تبریک سال نو خدمت مجردهای گرامی!

دستگاه “سبزه گره زنی” با قابلیت ۹۰ گره در ثانیه

پیش فروش می شود

.

.

.

از غظنفر می پرسن ۱۲ فروردین چه روزیه ؟

میگه روزی که میریم برای ۱۳ بدر جا می گیریم !

.

.

.

تو رو خدا فردا جایی قرار نزار میخوام سیزده رو فقط با تو باشم

آخه بدون تو اصلا صفا نداره

اینم از دروغ سیزده من

.

.

.

//////& //////

اینها سبزه ۱۳ بدره! اون وسطی رو برای رسیدن تو به آرزوهات گره زدم !

چقد دلواپسی سخته / چقد دلشوره بی رحمه

دارم دق میکنم بی تو / دلت اینو نمیفهمه . . .

.

.

.

سحر دیدم درخت ارغوانی / کشیده سر به نام خسته جانی

به گوش ارغوان آهسته گفتم / بهارت خوش که فکر دیگرانی

.

.

.

برای یک ثانیه عاشقم باش ، من باتری ساعتم را در می آورم . . .

.

.

.

نقشیک درخت خشک را در زندگی بازی میکنم

نمیدانم که باید چشم انتظار بهار باشم یا هیزم شکن پیر . . .

.

.

.

زنگ زدم ۱۱۰ ازت شکایت کنم اخه تو قلبمو دزدیدی بهم گفتن تو هم

همینو گفتی آره شیتون !!!؟؟

.

.

.

آسمان را قسمت کردند : تکه ای برای برکه . . . تکه ای برای رود . . .

تکه ای برای دریا . . . دلم را قسمت کردند : تکه ای برای تو . . . تکه ای برای

تو . . . تکه ای برای تو . . .

.

.

.

کسی چون تو مرا غریب و تنها نگذاشت / اینگونه در التهاب فردا نگذاشت

سوگند نمیخورم ولی باور کن / کسی چون تو به خلوت دلم پا نگذاشت . . .

.

.

.

به دنبال گناهی هستم که مجازاتش تبعید به قلب دوستان قدیمی باشد .

فقط حرف از آزادی نزن که دوست دارم تا ابد زندونی قلب تو باشم . . .

.

.

.

قلب من اندازه مشت منه ٬ مشتمو برای تو باز میکنم

چشم من اندازه پنجره هاست ٬ تو رو بی پرده تماشا میکنم . . .

.

.

.

گفتمش آغاز درد عشق چیست ؟ گفت آغازش سراسر بندگیست

گفتمش پایان آن را بگو ؟ گفت پایانش همه شرمندگیست

گفتمش درمان دردم را بگو ؟ گفت درمانی ندارد ٬ بی وفاست .

گفتمش یک اندکی تسکین آن ؟ گفت تسکینش همه سوز و فناست . . .

.

.

.

عشق رازی است مقدس ، برای کسانی که عاشقند

عشق برای همیشه بی کلام میماند

اما برای کسانی که عشق نمی ورزند

عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست . . .

.

.

.

من گریزانم از این شکل حیات و از این غربت تلخ که به اجبار به پایم بستند

می گریزم از عشق و تو ای نازترین خاطره ها همه جا در پی تو می گردم . . .

.

.

.

“زندگی” پژمردن یک برگ نیست

بوسه ای در کوچه های مرگ نیست

“زندگی” یعنی ترحم داشتن

با شقایق ها تفاهم داشتن . . .

.

.

.

در این سرای بی کسی، کسی به در نمی زند

به دشت پر ملال ما، پرنده پر نمی زند . . .

.

.

.

هر کسی بوسه ستاند ز لب یار کسی / بی گمان دست در آغوش نگارش ببرند

.

.

.

گر نیایی تا قیامت انتظارت میکشم ٬ منت عشق از نگاه پر شرابت میکشم

ناز چندین ساله چشم خمارت میکشم ٬ تا قیامت باقی ست اینجا انتظارت میکشم . . .

.

.

.

صدای آب میآید ٬ در حوض دلتنگیم چه میشوئی ؟

کمی آهسته تر … ماهی کوچک دلم را در میان دستانت نمیبینی ؟؟

.

.

.

ترک ما کردی ٬ برو هم صحبت اغیار باش ٬ با ما چو نیستی با هر که خواهی یار باش . . .

.

.

.

تو رو دوست ندارم … دوست ندارم . . .

اما نمیدونم چرا وقتی نیستی غصه ام میگیره !

.

.

.

نمی دانم چرا این گونه است ؟ وقتی نگاه عاشق کسی به توست

میبینى ٬ اما ، دلت بسته به مهر دیگرى است

بی اعتنا می گذرى و عاشقانه به کسى می نگرى که دلش پیش تو نیست . . .

.

.

.

امشب شب آخریه که مزاحم دلت شدم ٬ خورشید فردا مال تو ٬ ببخش که عاشقت شدم

بدرقه لازم ندارم ٬ میرم عزیزترین ٬ نذار بمونه زیر پا ٬ قلبمو بردار از زمین

دوست دارم برای تو فقط یه حرف ساده بود ٬ غافل از اینکه قلب من منتظر اشاره بود . . .

.

.

.

پشت پلکم عکستو نقاشی کردم گلکم ، تو رو میبینم تا وقتی چشم میبندم گلکم

ای پیام این تبسم که رو لبهای منه ، خیلی وقته که به گریه هام میخندم گلکم

.

.

.

هر رهگذری محرم اسرار نگردد ، صحرای نمک زار ، چمن زار نگردد

هرجا که رسیدی مکش طرح رفاقت ، هر کس که به تو یار وفادار نگردد . . .

.

.

.

یاد تو چندیست که مهمانم شده ، خاطراتت آفت جانم شده

هر چه میگویم سخن از یاد توست ، در سکوت من فقط فریاد توست

.

.

.

هر نگاهت ز روشنی کار ستاره میکند

هرکه دوباره بیندت ، عمر دوباره میکند . . .

.

.

.

کلامت گرم و شیرین چون ترانه ، نگاهت دلفریب و شاعرانه

منم قایق به روی موج دریا ، تویی ساحل ، تویی لطف کرانه . . .

.

.

.

یک شب از دفتر عمرم صفحاتی خواندم ، چون به نام تو رسیدم لحظاتب ماندم

همه دفتر عمرم ورقی بیش نبود ، همه تکرار تمنای تو بود . . .

.

.

.

اول از روی ادب ای گل خوشبو سلام

دوم از روی محبت به تو دارم پیام

بی تو ای دوست گذر از جهان زندان من است

تا تو هستی در برم زندان گلستان من است . . .

.

.

.

دلشوره اگر در دل من هست توئی تو / صد خاطره در محفل من هست توئی تو

غیر از تو کسی در دل من جای ندارد / یک چیز اگر حاصل من هست توئی تو . . .

.

.

.

ستون را عشق کند و شهرتش را فرهاد برد

رنج گل بلبل کشید و برگ آن را باد برد . . .

.

.

.

بس که در تدبیر فردا مانده ایم

با همیم اما چه تنها مانده ایم

در کلاس جمع و تفریق زمان ٬ عاشقیم و اما تنها مانده ایم . . .

.

.

.

با دیدنت قصد عبادت کرده ام ٬ با خنده ات احساس سعادت کرده ام

بگذار همیشه بنگرم در چشمت ٬ حالا که به چشمان تو عادت کرده ام . . .

.

.

.

عاشق خسته ام از عشق جدایم نکنید / جز همان عاشق دل خسته صدایم نکنید

بگذارید بمیرم ز پشیمانی خویش / باز همسفر خاطره هایم نکنید . . .

.

.

.

جدائی در جهان دردی عجیب است / علاجش نیست ٬ درمان ناپذیر است

بسوزد آن که غربت را بنا کرد / مرا از تو ، تو را از من جدا کرد . . .

.

.

.

لحظه ای با من بیا باران شویم / در نگاه شاپرک مهمان شویم

لحظه های دور از همه تردید ها ٬ در جوار عاشقی پنهان شویم

بشکنیم تصویر بغض کوچه را ٬ خسته کنار هم گریان شویم . . .

.

.

.

خدا کند که بدانی که چقدر محتاج است ٬ نگاه خسته من به دعای چشمانت

تو هیچ وقت از پس صبر من بر نمیآئی در انتظار ٬ چه خالیست جای چشمانت . . .

.

.

.

تا حالا شده شوخی شوخی به چشام نگاه کنی تا بفهمی جدی جدی دوست دارم ؟

.

.

.

برای من مهم نیست که وقتی کسی تنهاست به فکر من باشه

برای من این مهمه که وقتی اطرافش شلوغه ٬ قلبش به خاطر من میتپه . . .

.

.

.

ای کاش که از حال دل من خبرت بود / ای کاش دمی ار سر کویم گذرت بود

من مرغ اسیرم که ندارم پر پرواز / ای کاش که کاشانه من زیر پرت بود . . .

.

.

.

تو مانند کبوتر ها نجیبی ٬ تو مثل داستانهای عجیبی

گناه من چه بود که گفتی ٬ از این پس از نگاهم بی نصیبی . . .

.

.

.

عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست ٬ با چنین تقدیر بد ٬ تقدیر نیست

از غمش با ناله ها همدم شدم ٬ ذره ذره آب گشتم ٬ کم شدم

آخر آتش زد دل دیوانه را ٬ سوخت بی پروا ٬ پر پروانه را

عشق من ٬ از من گذشتی خوش گذر ٬ بعد از این حتی اسم من را هم مبر . . .

.

.

.

به خدا غنچه شادی بودم دست عشق آمد و از شاخه ام چید

شعله آه شدم صد افسوس ٬ که دلم باز به دلدار نرسید . . .

.

.

.

ما طعم شیرین یافتن را در طعم تلخ از دست دادن یافتیم

و در این میان سهم ما تنها یک یادت به خیر ساده بود . . .

.

.

.

با غم سر کن که شادی از کوی تو رفت / با شب بنشین که آفتاب از کوی تو گریخت . . .

.

.

.

کاش میشد عشق را آغاز کرد / با هزاران گل یاس آن را ناز کرد

کاش میشد شیشه غم را شکست / دل به دست آورد نه اینکه دل شکست . . .

.

.

.

دیوارها اگر چه متهم به ایجاد فاصله هستند ، اما این دستان دیوار ساز ما است

که تبرئه میشوند . . .

.

.

.

کدوم رو دوست داری برات بفرستم !؟

قل(ب)م !؟

ر(و)حم !؟

ج(س)مم !؟

یا حروف توی پرانتز !!؟

.

.

.

من شکستم تا تو را عاشق کنم / بعد من باران فقط آب است و بس

هر که بعد از من سراغت را گرفت / زشت یا زیبا فقط خواب است و بس . . .

.

.

.

میروم دیگر شما یادم کنید / من که رفتم این غزل ها را شما دفتر کنید

میروم تا دل نبندم دل به خوبی هایتان / باز هم دل بستم و زخمی شدم ، باور کنید . . .

.

.

.

نور مهتاب برای عاشق شدن ایده ال است ، فقط تنها ایرادش این است

که ممکن است فردا در زیر نور آفتاب ، عشق مهتابی ات را فراموش کنی . . .

.

.

.

دوست دارم از ته دل ٬ دلی که پر پر میزنه / دلی که ساز عشقتو از همه بهتر میزنه

دوست دارم حتی اگه یه شب به خواب من نیای / عاشقتم مثل همه حتی اگه منو نخوای

.

.

.

ببخشید ، مهرتون تو دلم جا مونده بود ، اس ام اس دادم دنبالش نگردی . . .

.

.

.

تو را خواهم وگرنه یار کم نیست / گلی خواهم وگرنه خار کم نیست

گلی خواهم که در سایه اش بشینم / وگرنه سایه دیوار کم نیست . . .

.

.

.

شونه هام وقف سرت وقف تموم گریه هات / چشم من وقف نگات ، وقف تموم خنده هات

گوش من وقف صدات ، وقف تموم قصه هات / دل من وقف وفات ، وقف تموم غصه هات

عمر من هدیه به تو ، وقف تمام لحظه هات . . .

.

.

.

پت ! پت ! پت ! پت ! پت !

پت ! پت ! پت ! پت!

پت ! پت ! پت !

پت ! پت !

این صدای موتور قلب منه که از دوریت ، به پت پت افتاده !!!

.

.

.

دارم میرم نگو نرو ، هوا هوای رفتنه / هرچی بوده تموم شده ، چاره ما گذشتنه

دارم میرم تا سرنوشت ما رو به بازی نگیره / خوب میدونم این عاشقی از یاد هر دو مون میره . . .

.

.

.

خود را به که بسپارم وقتی که دلم تنگ است / پیدا نکنم همدل ، دل ها همه از سنگ است

گویا که از این وادی از عشق نشانی نیست / گر هست یکی عاشق ، آلوده به صد رنگ است

.

.

.

شب مهتابی چه خوش است برای دیدن یار

اما چه کنم دیوار بلند است و نگاه ها بسیار . . .

غلط کرده باران

حالا که مرا به تو بد عادت کرده

بی تو می بارد

روز و شب

بی خستگی

وقتی خودت نیستی،

باران هست

چقدر این دوست داشتن های بی دلیل...خوب است!

مثل همین باران بی سوال

که هی می بارد...

که هی اتفاق آرام و شمرده شمرده می بارد!!

با ابرها چه غصه‌ی پنهانی‌ست؟

این عصرِ چندشنبه‌ی بارانی‌ست؟

وقتی که می‌بُریم مدام از هم

این عشق نیست، چاقوی زنجانی‌ست

آمدن را

از باد و باران بیاموز

رفتن را

از دل ِ من.

باران که می بارد تمام کوچه های شهر پر از فریاد من است که می گویم: من تنها نیستم, تنها منتظرم

پنجره ی باران خورده ات را باز کن

چند سطر پس از باران

چشمهایم را ببین که هوایت دیوانه شان کرده

دلم برایت تنگ است

نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه میلغزد ، ولی باران نمیدانند که من دریایی از دردم ، به ظاهر گرچه میخندم ولی اندر سکوتی تلخ میگریم

اندکی عاشقانه تر زیر این باران بمان ابر را بوسیده ام تا بوسه بارانت کند

بغضهای مرطوب مرا باور کن ، این باران نیست که میبارد ، صدای خسته ی قلب من است که از چشمان آسمان بیرون میریزد

مثل باران چشمهایت دیدنی است ٬ شهر خاموش نگاهت دیدنی است. زندگانی معنی لبخند توست ٬ خنده هایت بی نهایت دیدنی

اگر میدونستی چقدر دوستت دارم ... برای اومدنت بارون رو بهانه نمیکردی ، رنگین کمان من

در حسرت موجم ، باران کفافم نیست. درمان درد من ، باران ِ نم نم نیست

باران

یا

دوشِ آب،

چه فرقی می‌کند؟

وقتی عاشقی

زیرِ هیچ‌کدام

آواز نخواند...

کاش وقتی آسمان بارانی است ، چشم را با اشک باران تر کنیم

کاش وقتی که تنها میشویم ، لحظه ای را یاد یکدیگر کنیم . . .

میدانم که می مانی و از قلبم بیرون نمیروی. پس لااقل باران را بهانه کن. دارد باران می آید

شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما ،

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

باز باران ، بی طراوت ، کو ترانه؟! سوگواری ست ،رنگ غصه ، خیسی غم ،

می خورد بر بام خانه ، طعم ماتم . یاد می آرم که غصه ، قصه را می کرد کابوس ، بوسه می زد بر دو چشمم گریه با لبهای خیسش.....

چشمهای من از دوریت کنون مثل آسمان بارانیست ابرها میبارند و آرام میشوند اما چشمهایم می بارند و بیقرار تر میشوند

کاش تا ابرها آرام نشده اند بیایی

باز باران آمد

از هوا یا ز دو چشم خیسم؟

نیک بنگر!

چه تفاوت دارد...

خدا ابر رو به گریه میاره تا گلها بخندن، پس هر وقت بارون آمد یادت نره بخندی...

علم ثابت کرده که شکر در آب حل میشه ، پس هیچ وقت زیر بارون نرو ، چون شیرین ترین دوستم را از دست می دم

باران که می بارد تو در راهی از دشت شب تا باغ ِ بیداری

از عطر عشق و آشتی لبریز با ابر و آب و آسمان جاری

تا عطرِ آهنگ تو می رقصد..... تا شعر باران تو می گیرد........

همواره تنهاییم

در جمع یاران هم

در یک کویر خشک

در زیر باران هم

باران رحمت خدا همیشه می بارد, تقصیر ماست که کاسه هایمان را بر عکس گرفته ایم!

قطره بارون ممکنه کوچک دیده بشه ٬ اما یک گل تشنه ٬ همیشه منتظر باریدنشه , یک اس ام اس ممکنه ساده برسه ٬ اما قلب فرستندش خیلی به یادته

چه سنگین گذشت عصر بارانی ام

گویی نوازش نمی کرد، باران صورتم را

گریه ام، فریادم، تنها سکوتی بود

تا حرفهایم

در بستری از بغض بخوابند

حس میکنم روی صورتم دنیا چکه میکند

حس میکنم قطره قطره, نم نمک عاشقم میکنی

بارون که میبارد هوا تر میشود تا تو چشمک بزنی

بارون که میبارد باز با ترانه یا باز بی ترانه من عاشق تر گریه میکنم و رو به آسمان فریاد میزنم

دوستت دارم

وقتی دلم برات تنگ می شه میرم پشت ابرها زار زار گریه می کنم ، پس یادت باشه هر وقت بارون میاد دل من برات تنگ شده

باران از راه رسید ، عشق را دوباره در مزرعه ی خالی تنم پروراند ، زندگی را در آسمان آبی چشمم حس کرد ، ناگهان پایییز عشقم از راه رسید ، آری رفت ولی هنوز قلبم برای اوست

روزای بارونی قطره های بارون رو بشمار ، اگه بند اومد روی رفاقت من حساب کن ، نه کم میاد و نه بند میاد

زیر باران با یاد تو میروم ، به دنبال جای پای تو ، تو را می پرستم من شبانه ، برای لحظه های شادمانه ، برای با تو بودن صادقانه ، می آیم من به پیشت عاشقانه ، به تو دل بستم من شاعرانه ، اما افسوس از درک زمانه ، چه زیباست راز زمانه ، اگر زندگی باشد یک ترانه

مرا چه باک ز باران

که گیسوان تو چتری گشوده اند

مرا چه باک ز مرگ

که بوسه های تو پیغام های قیامند

بدرودهای تو

تکرارهای سلامند

مانند باران، اگر دلتان لرزید، بغضتان ترکید، کسی اینجا محتاج دعاست، اگر یادتان بود باران گرفت دعایی به حال من بیابان کنی

تو مثل لحظه ای هستی که باران تازه می گیرد

و من مرغی که از عشقت فقط بی تاب و حیرانم

تو می ایی و من گل می دهم در سایه چشمت

و بعد از تو منم با غصه های قلب سوزانم

بارون و دوست دارم هنوز ... چون تو رو یادم میاره. حس می کنم پیشه منی ... وقتی که بارون می باره.

بارون بهونه است ، اسمون نمی تونه اشکاشو نگه داره ...

بر سرم

چتر گرفت؛

به تماشا

ایستادند

باران و رهگذران

باران. در گلوی من ابر ِ کوچکی ست میشود مرا بغل کنی؟ قول میدهم گریه کم کند

نیمکت چوبی کهنه نم گرفته زیر بارون ، زیر سقف بی قرار شاخه های بید مجنون ، ابر بی طاقت پاییز مثل من چه بی ستارست ، مثل من شکسته از این نامه های پاره پارست

یادگاری واسه بارون ، آرزوهایی که خاک شد / وقتی رفتی زیبا ، انگار روح از تنم جدا شد

توی زندگیت بارون نباش که فکر کنند با منت خودتو به شیشه میکوبی ، ابر باش که منتظرت باشند که ببیاری

عشق لالایی بارون تو شباست ، نم نم بارون پشت شیشه هاست ، لحظه شبنم و برگ گل یاس ، لحظه رهایی پرنده هاست ، لحظه عزیز با تو بودنه ، آخرین پناه موندن منه

وقتی ناله های خرد شدنت زیر پای بارون نوای دل انگیزی شد چه فرقی می کند برگ سبز کدام درختی

با رفیقت مثل چتر رفتار نکن که هر وقت بارون بند اومد ، فراموشش کنی !

زیر سایبون چشمات تو شبستون نگاهت ، یه جایی گوشه اشکات مچ عشقتو میگیرم ، بین پاییز و زمستون انتظار و نم بارون ، میون نامهربونی تا بخوای برات میمیرم .

میدونی چرا بارون از پشت شیشه قشنگ تره ، چون بدون اینکه خیس بشی احساسش میکنی ، مثل دیدن گریه کسی که خیلی دوستش داری ، همینطوره مگه نه

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی

تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ایی در کوچه های آبی احساس

تو را از بین گلهایی که در تنهاییم رویید با حسرت جدا کردم

تو این دو روز زندگی ، شبیه من فراوونه

یه لحظه چشماتو ببند ، گذشتن از من آسونه

این تو نیستی که مرا از یاد برده ای

این منم که به یادم اجازه نمیدهم حتی از نزدیکی ذهن تو عبور کند

صحبت از فراموشی نیست ، صحبت از لیاقت است !!!

همیشه درد از دیگران است

گاهی از نبودنشان

گاه از بودنشان

در خیالم پشت سرت آب ریختم نه برای اینکه برگردی ، تا پاک شود هرچه رد پای توست از زندگی

جالب است که انسانها دو چشم دارند ولی با یک چشم به دیگران می نگرند

و جالب تر اینکه انسانها یک چهره دارند اما دورویی می کنند

نمیتونم ببخشمت ، دور شو برو نبینمت

تیکه ای بودی از دلم ، گندیدی و بریدمت

این که هر بار سرت با یکی گرم باشد دلیل بر ارزشت نیست

آنقدر بی ارزشی که خیلی ها اندازه تو هستند

در آغوش خودم هستم

من خودم را در آغوش گرفته ام ! نه چندان با لطافت و نه چندان با محبت

اما وفادارِ وفادار

چه قدر تلخ شده ای !!!

آنقدر که حتی وقتی صدایت را می شنوم احساس می کنم دیگر دلم برایت نمی لرزد

درست متر کن ! آدم ها هم قد خودشان اند ، نه هم قد تصورات تو

من ، تو : ما

یادت هست ؟

ولی تمام شد

حالا چی ؟ تو ، او : شما

من هم به سلامت

فکر می کردم تو همدردی ، اما نه ! تو هم دردی

خدایا

در انجماد نگاه های سرد این مردم ، دلم برای جهنمت تنگ شده است !

هرگز نگو که دوست داری ، اگر حقیقتاً بدان اهمیت نمی دهی

درباره احساست سخن نگو ، اگر واقعا وجود ندارد

هرگز دستی را نگیر وقتی قصد شکستن قلبش را داری

هرگز نگو برای همیشه وقتی می دانی که جدا می شوی

هرگز به چشمانی نگاه نکن وقتی قصد دروغ گفتن داری

هرگز سلامی نده وقتی می دانی که خداحافظی در پیش است

قلبی را قفل نکن وقتی کلیدش را نداری

به کسی نگو که تنها اوست وقتی در فکرت به او خیانت میکنی

میدونی وقتی واست پیام نمیدم یعنی چی ؟

یعنی پیامی در حد مرامت ندارم با مرام !

هوای فاصله سرد است ، من از کلاف دلم برایت خیال گرم می بافم

خواستی دیگه نباشی ، آفرین ، چه با اراده

لعنت به دبستانی که تو از درس هایش فقط تصمیم کبری را آموختی . . .

بوسه‌” بهترین سرقتِ دنیاست

چون هم دزیدیش حال میده

هم پس دادنش . . .

یاد تو حس قشنگی است که در دل دارم

چه تو باشی چه نباشی “نگهش میدارم” . . .

همه چیز زود شروع شد

عاشقی

دلتنگی

رفتن تو …

اما نمیدانم چرا تمام نمیشود ؟

عشق تو در من . . .

تو چنان زیبا شده ای میان شعرهایم

که گمان نکنم خودت هم بدانی

این که داری می خوانیش

خودِ تویی . . .

نشود خوش دلم از نامه و پیغام کسی

توسن سرکش طبعم نشود رام کسی

آن که دربند تعلق نبود خاطر ماست

که نه دربندکسی هست و نه در دام کسی

حالا که رفته ای

ساعتهــــا به این می اندیشم ، که چرا زنــــده ام هنـــوز ؟

مگـه نگفتـــه بــودم بی تــــو میمیرم ؟

خدا یادش رفته است مرا بکشــــد

یا تــــــو قرار است برگردی ؟

قشنگ ترین کنسرت دنیا

صدای نفس نفس زدن تو در آغوشم بود . . . !

دستهایت ، تنها بالشی است که وقتی سر بر او دارم ، کابوس نمی بینم . . .

قهوه چشمان توست

تیره ، تلخ

اما آرامبخش و اعتیاد آور . . .

کلاغ جان!

قصه من به سر رسید

سوار شو !

تو را هم به خانه ات می رسانم . . .

انصاف نیست دنیا آنقدر کوچک باشد که آدم های تکراری را

روزی هزار بار ببینی و آنقدر بزرگ باشد

که نتوانی آن کس را که دلت میخواهد حتی یک بار ببینی . . .

قهر که می کنی

بی حواس ترین آدم روی زمین می شوم

آنقدر که

دست نوشته هایم را توی یخچال پیدا می کنم

بشقاب غذای دست نخورده ام را در کتابخانه . . .

دلم به بهانه ندیدنت گریست

بگذار بگرید و بداندهر چه خواست همیشه نیست . . .

پنداشتی گذشته مرد ؟

آن بوسه ها چو دانه های الماس در گوشواره از یادم آویزان است . . .

در زندگی گفتن دو چیز بسیار سخت است

اولین سلام

و آخرین خدا حافظی . . .

مانند شیشه ‘شکستنم’ آسان بود

ولی دیگر به من ‘دست نزن’ ، این بار ‘زخمی ات’ خواهم کرد . . .

بسیار تماشایی و آراسته ای / از رونق ماه آسمان کاسته ای

انگار نه انگار که ما را دیدی / از روی کدام دنده بر خاسته ای !؟

رسم ” خوب ” ها همین است

حرف آمدنشان شادت می کند

و ماندنشان

با دلت چنان می کند

که هنوز نرفته

دلتنگشان می شوی . . .

یه جهان قاصدک ناز به راحت باشد / بوی گل ، نذر قشنگی نگاهت باشد

خداوند شب و روز تمام لحظات / پشت و پناه تو عزیزم باشد . . .

آمدم امشب به میخانه تمنایت کنم

می نمیخواهم بیا ساقی تماشایت کنم

بی قرارم ساقی از میخانه بیرونم مکن

کرده ام می را بهانه تا تماشایت کنم . . .

دوستت دارم

این تعارف نیست

زندگی من است . . .

از بس خوابت را دیده ام دیگر نمی گویم “خوابم می‌‌آید”

می‌گویم “یـــــــارم می‌‌آید” وعده ی ما همان رویای‌ همیشگی . . .

بر لبم کس خنده ای هرگز مدید الا مگر

در میان گریه بر احوال خود خندیده ام . . .

اگر چه عاشق برفم بهار هم خوبست

بدان به خاطر تو انتظار هم خوبست

دلم به خلوت تابوت رفت دلتنگم

ولی برای دل من مزار هم خوبست . . .

همیشه درد از دیگران است ، گاه از نبودنشان ، گاه از بودنشان . . .

همیشه داشتن ” بهترین ها ” به آدم غرور خاصی میده

من مغرور ترینم ، چون تو بهترینی . . .

یک شب خیال چشم تودیدیم به خواب

ز آن شب دگر، به چشم ندیدیم خواب را . . .

بی وفا!!

ایـن روزهـا نـه مـجـالـی

بـرای دلـتـنـگـی دارم

و نـه حـوصـلـه ات را..

ولـی بـا ایـن هـمـه،

گـاه گـاهـی دلـم هـوای تـو را مـیکـنـد . . .

بنویسید به دیوار سکوت

عشق سرمایه هرانسان است

بنشانید به لب

حرف قشنگ حرف بد وسوسه شیطان است

وبدانید که فردا دیر است

اگر غصه بیاید امروز

تا همیشه دلتان درگیر است

پس بسازید رهی را کنون

تا ابد سوی صداقت برود

و بکارید به هر خانه گلی

که فقط بوی محبت بدهد

با پای دل قدم زدن آن هم کنار تو / باشد که خستگی بشود شرمسار تو

در دفتر همیشه ی من ثبت می شود / این لحظه ها عزیزترین یادگار تو

اه چه شود اگر شبی بر لب من نهی لبی / تا به لب تو بسپرم، جان به لب رسیده را . . .

یه بغل گل های لاله ، سبدی پر از ستاره

می فرستم واسه دوستم ، که دلش مثل بهاره . . .

دلم را مبتلایت کرده بودم

خودم را خاک پایت کرده بودم

ندانستم بی وفا هستی وگرنه

همان اول رهایت کرده بودم !

ترا در طبیعت بکر چون یاس

و در افکارم از احساس

در انزوای تنهایی بی حد

ترا در شبانه ی لبخند

تا صبح دور

و به اندازه ی یک جرعه خدا

دوستت می دارم

ای ثانیه ها مرا تب آلود کنید / سرتاسر خانه را پر از عود کنید

چشمان حسود کور ، عاشق شده ام / اسفند برای دل من دود کنید . . .

بزرگ راهای مهندسی ساز

ما را به هم نمی رسانند

عشق با قوانین بیگانه است

از بیراهه ها بیا

برای دیدن کسی که

عمریست دوستت دارد!!!

در نبودت شعر گل ماتم شود / قامت یاس و اقاقی خم شود

روح من هر دم تو را خواند ولی / در حضورت آتش جان کم شود . . .

تو از دردی که افتادست بر جانم چه می دانی؟

دلم تنها تو را دارد ولی با او نمی مانی

تمام سعی تو کتمان عشقت بود در حالی

که از چشمان مستت خوانده بودم راز پنهانی . . .

چشم من چشمه ی زاینده ی اشک

گونه ام بستر رود

کاشکی همچو حبابی بر آب

در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود . . .

قلبم گرفت عزیزم از بس که بی وفایی

تنگ غروب گم شد الماس آشنایی

خواستی ردم کنی تو یک جوری که نفهمم

یک لحظه باورم شد که من چقدر نفهمم !

روز روشن میره باز شب میرسه

غم میاد به هر دری سر میزنه

مگه میشه چشامو هم بزارم

وقتی غم قلبمو خنجر میزنه . . .

من آن ابرم که می خواهد ببارد / دل تنگم هوای گریه دارد

دل تنگم غریب این در و دشت / نمی داند کجا سر می گذارد . . .

دلم را پیش خود پابند کردی / ولی گفتی تو یک دنیای دردی

غرورم را شکستی بی تفاوت / برو فکر کن همیشه خیلی مردی . . .

حال “من” دیدن دارد وقتی کسی حال “تو” را میپرسد …

آسوده باش دل من ،

دیگر تو را به کسی نخواهم داد …

کسی که تصمیم می گیرد و عمل نمی کند به خود نیرنگ می زند

تو می دانی آن ها که از چشم می افتند دقیقا کجا می افتند ؟

چندیست دنبال خودم می گردم …

کوچک که بودم ترس بزرگ من ، سیاهی بود …

حالا که بزرگ شده ام از کوچکی ام در سیاهی چشمانت میترسم !

به من گفتی “تو سخترین لحظه ها کنارتم”

دریغ از اینکه سخت ترین لحظه ها رو خودت برام رقم زدی !!!

بیا از قلمرواَت دفاع کن ، دارند فتحم می کنند غـــم ها …

حقیقت دارد !

کافی ست چمدان هایت را ببندی تا حاضر شوند هـمه برای از یاد بردنت !

آنکه بیشتر دوستت میدارد ، زودتــــر …

ﻣﻦ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻼﻏﯽ ﮐﻪ ﺭﻓﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ، ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺑﺎﻏﻤﺎﻥ ﺗﺒﺮ ﺍﺳﺖ !

همه ی زندگیم بود ولی هیچ جای زندگیم نبود …

به پندار تو : جهانم زیباست ، جامه ام دیباست ، دیده ام بیناست ، زبانم گویاست ، قفسم هم طلاست ، به این ارزد که دلم تنهاست

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن ، در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است . (دکتر علی شریعتی)

تو برو پیچک من ، فکر تنهایی این قلب مرا هیچ مکن ، رو پیشانی من چیزی نیست ، غیر یک قصه پر از بی کسی و تنهایی

وسعت درد فقط سهم من است ، باز هم قسمت غم ها شده ام ، دگر آیینه ز من با خبر است ، که اسیر شب یلدا شده ام ، من که بی تاب شقایق بودم ، همدم سردی یخ ها شده ام ، کاش چشمان مرا خاک کنید ، تا نبینم که چه تنها شده ام

این روزها که می گذرد

یک ترانه تلخ

قصه ی تنهایی های مرا می سراید

سمفونی گوش خراشی است

روزهاست پنبه دگر فایده ندارد

......باید باور کنم

تنهایم

چرا غم ها نمی دانند که من غمگین ترین غمگین شهرم ، بیا هی دوست با من باش که من تنهاترین تنهای شهرم

منم تنهاترین تنهای تنها

اسمتو می نویسم روی شن ها

باد میاد اسمتو پاک میکنه

کارم شده در این صحرای غمها

نکنه خدا نکرده سفر بهت بسازه ، عوض کنه هواتو آب و هوای تازه ، نکنه خدا نکرده یادت نمونه اشکام ، یادت بره چه خستم یادت بره چه تنهام

من به تنهایی یک چلچله در کنج قفس ، بند ، بندم همه در حسرت یک پرواز است ، من به پرواز نمی اندیشم ، به تو می اندیشم ، که زیباتر از اندیشه یک پرواز است

برو ولی اینو بدون هر جا باشی دوست دارم ، هنوز برای دیدنت رو رویاهام پا میزارم ، دل منو شکستی وقتی تنهام گذاشتی ، کاش می دونستم که تو هیچوقت دوسم نداشتی

خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم

نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم

دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی

بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم

در آن لحظه که به شدت احساس تنهایی میکنی ، مطمئن باش که یکی برای دیدنت لحظه شماری میکنه

سالها بگذشته از میلاد من

کی یکی مردانه باشد یاد من

منو یک تنهایی و یک شمع روشن

خدایا نکند باد بیاید

هیچگاه عشق به همدم را پاینده مپندار و از روزی که دل می بندی این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر تنهایت گذاشت نشکنی و اگر شکستی باز هم نا امید نشو ، چرا که آرام جان دیگری در راه است . (ارد بزرگ)

خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم

نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم

دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی

بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم

در تمام عمرم جز تنهایی و تفکر و غم و عشق ، سرگرمی ای نداشته ام !

پناهم می دهی امشب ؟ میان آب و گل رقصان ، میان خار و گل خندان در آن آغوش نورانی ، پناهم می دهی امشب ؟ دل و دین در کف یغما و من تنها در این هنگام روحانی ، پناهم می دهی امشب

چه کسی می داند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی ؟ چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟ پیله ات را بگشا تو به اندازه ی یک پروانه زیبایی

تحمل تنهایی از گدایی دوست داشتن آسانتر است ، تحمل اندوه از گدایی همه ی شادی ها آسانتر است

در این دنیا که حتی ابر ، نمی گرید به حال ما ، همه از من گریزانند ، تو هم بگذر از این تنها

خداوندا تو تنهای منم تنهای تنها ، تو یکتایی و بی همتا ولی من نه یکتایم نه بی همتا ، فقط تنهای تنهایم و محتاج نگاه تو

اگه با تنهایی و غم تموم بشه عمرم

بدون که تو رو فراموش نمیکنم عمرا

زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از تنهایی ، و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان ، و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پرواز

اگه یه وقت تنها شدی اینو بدون که خدا همه رو بیرون کرده تا خودت باشی و خودش

تنهایی دردناک است ، اما در سکوت و تنهایی است که همه چیز شکل میگیرد و در زندگی ما لحظه هایی هست که تنها کار ما باید انتظار کشیدن باشد

تمام جاده های جهان را به جستجوی نگاه تو آمده ام ، پیاده ، این تو و این پینه های پای من ، حالا بگو در این تراکم تنهایی ، مهمان بی چراغ نمی خواهی??

همه ی خودم را مال تو کرده ام

چقدر دنیای تو بزرگ است

هنوز از تنهایی سخن می گویی

چقدر کم هستم!

با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی

من به تنهایی این دل مشکوکم !

یا دلکم دل نیست ٬ یا آن که در دل است ٬ اهل دل نیست

برایم زندان ساختی با این بی وفایی

خسته ام از این زندان از این تنهایی

حسرت به دل ماندم که روزی بیاید

که دهد مرا از این زندان رهایی

بهشت نیز در تنهایی دیدنی نیست . دانته

همواره تنهایی ، توانایی به بار می آورد . ارد بزرگ

تنهایی یعنی اینکه وقتی برات اس ام اس میاد ، مطمئن باشی که از طرفه ایرانسله !

منو یک تنهایی و یک شمع روشن … خدایا نکند باد بیاید . . .

شبا فکر و خیال تو چرا خوابم نمی گیره

نه تنها لحظه هام حتی تموم خونه دلگیره

حالا که شب به شب رفت و توام تنهایی سر کردی

توی تنهایی می پوسم نمی ذارم که برگردی

دعا کن دلم بوی باران بگیرد

و این درد جانسوز درمان بگیرد

دعا کن دلم رنگ آیینه گردد

و تنهایی از عشق پایان بگیرد

دیگر سوسوی هیچ چراغی امیدوارم نمی کند

دیگر گرمای دستی دلم را به تپیدن وا نمی دارد

میروم تا در تاریکی راه خود را پیدا کنم

که به چراغهای نورانی و دستهای گرم دیگر اعتمادی نیست

.

.

.

خالی تر از سکوتم …

انبـوهــی از ترانـه

بــا یـاد صبـح روشـن اما …

امیـد باطل

شب دائـمی ست انـگار …

.

.

.

دیگر بهار هم سرحالم نمیکند

چیزی شبیه معجزه زلالم نمیکند

آه ای خدا مرا به کبوتر شدن چکار

وقتی که سنگ هم رحم به بالم نمیکند

.

.

.

دلم به کما رفته

برای مردنش دست به دعا شوید

.

.

.

پیراهنم را اتو می زنم

کفش ها را دستمال می کشم

زندگی اما

مرتب نمی شود…

.

.

.

صــداے تپـش هـاے قلبمــ رو میشنوم

ولـے

هیچـ علاقه اے به زندگـے کردטּ توشـ نیستـــ

.

.

.

همـچـون ساعـت شنی شــده ام

کــه نـفــس هـای آخـرش را مـیـزنـد

و الـتـمـاس مـیـکــنــد

یـکـی پـیـدا شـود و بـرش گــردانـد

مــن هــم …

نه …! !

لـطــفـا بـرم نـگــردانـیـد ! ! !

بــگـذاریــد تــمام شــوم …

.

.

.

صبحی کـــه بجـــای عـــشق با سیـــگار شروع بـــشه . . .

یــــک شــــــروع دوبـــاره نیــــست

امـــــتداد پایان اســــت

بــــــرای کــــسی که دیــگر امــــیدی بـــه ادامه نـــدارد !!

.

.

.

گاهـــی احساس میڪنَمــ روی دَستـــــ خـدا مــانده اَمــ

خَســتہ اَش ڪَردمـــــ خــودَش هَــم نــمــیــدانـــــــد با مَن چــہ ڪــنَــد؟

.

.

.

شانس یکبار در خونه آدم رو میزنه…

ولی بد شانسی دستش رو از رو زنگ ور نمیداره…

بدبختی هم که کلید داره هر وقت بخواد رسما میاد تو !

.

.

.

چیـزی نمیـخـوآهَم جـز . . .

یـکــ اتــآقِ تـآریک

یـکـ مـوسیقـے بے کَلآم

یـکـ فنجـآن قهـوه بـهـ تَلخـی ِ زهـر !

وَ خـوآبـے بـه آرآمـے یـکــ مـَرگ هَمیشـگـے

.

.

.

چقدر این سربالایی ها ادامـــــــه دارند ؟

من از زندگی که هیچ . . پاهایم از من شکایت دارند

.

.

.

خدا میشود بلیطم را پس بگیری . . . ؟

مقصد را اشتباه آمدم . . اینجا را نمی خواهم

.

.

.

از این دنیا شرمنده ام که واردش شدم

ای کاش درب خروجی هم داشتی . . . خسته ام

.

.

.

ماهی در برکه و برکه تهی از آب

دانه در کویر و کویر تشنه

پرنده در قفس و آسمان در انتظار او

شب در کمین روز خفته

چشمها بسته

همه خسته ، همه بی کس

شهر پر از زندان در بسته

امید ناامیدان روزنی است از نور

غافل از آنکه روزن را نیست طاقت آن نور

.

.

.

رسیده ام به حس برگی که میداند بادازهرطرف که بیاید

سرانجامش افتادن است

.

.

.

زمان گذشت بدون توجه به چیزهای کوچکی که کم هم نبودند

چیزهای کوچکی که حداقل می توانستند تحمل کردن زندگی را آسان تر کنند

گاهی فرصت نبود

گاهی حوصله

و من خیلی دیر این را فهمیدم

خیلی دیر

هر چند که شاید هنوز هم پشت این همه سیاهی

کسی ، چیزی پیدا شود که نام من را از یاد نبرده باشد

میفرستم مهربان بر محضر تو یک پیام تا که هم جویای احوالت شوم هم داده باشم یک سلام! صبح روز آدینه ات بخیر و شادی

سلام من

به آن پرند سپیده وشادمان

که در سپیده با نسیم

ترانه ساز می شود

صبح زیبات بخیر

صبحت بخیر عزیزم ، برات چایی بریزم؟!

گولت زدم عزیز جون ، تو که نیستی خونمون!!

خوب بیــــــــــد (صبحت بخیر عزیزم)

امیدوارم روزت رو با یه دنیا امید، یه بغل آرزو

و یه عالمه انرژی مثبت شروع کنی…

صبح نازت بخیر

سلام

صبحت زیبا چرا من هر صبح خودم را در آینه تو سبز میبینم

و تو خودت را در آینه من آبی

بیا برویم باورمان را قدم بزنیم

تا شانه های خیابان خیال کنند

جنگل و دریا بهم رسیده اند . . .

سلام ای دل نورانی خورشید، ای نگاه آبی آسمان، ای شکوه آفرینش!

سلام ای وسیع جاری، ای پهنه نور باران، ای طراوت بی کران

روزت به خیر باد

سلام من

به هر چه وبه هر کــــسی که با سحر

تمام جسم و جان او پر از نماز می شود

به تو سلام می کنم کنار تو می نشینم

و در خلوت تو شهر بزرگ من بنا می شود .

سلام من

به پیچکی که صبح دست سبز او

به سوی آسمان بی کران دراز می شود

سلام من

به آن پرند سپیده وشادمان

که در سپیده با نسیم

ترانه ساز می شود

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا برجاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

سلام به قاصدک های خبر رسان که محکوم به خبرند و سلام به شقایقهایی که محکوم به عشقند و سلام به تو که محکوم به دوست داشتنی.

سلام ،

ببخشید ما داشتیم تو کوچه اس ام اس بازی میکردیم

یکی از سلاما افتاد تو خونتون ! میشه پسش بدین !؟؟

ما منتظریم !

صبح زیبایت بخیر ، ای گل شاداب من. دیشب از عطر تو شد ، رؤیای رؤیا خواب من.

صبح بخیر اى ستاره ی بیدار!

چشمِ مراغرق در تلاءلو خود کن.

با پرنده ی صبح

شروع شد

تابید ، نور شد

و سپاس گفت

صبح

پرنده را بیدار کرد

شعر خواند ، آواز

نور آمد ، یار بیدار شد

صبح بخیر خورشید من

شب به خیر عزیزِ من ، خوابای خوب ببینی

بری از دامنِ شب ، گُل تازه بچینی

ای کاش دوباره صبح بشه دوباره مهمونت کنم

با گفتن صبحت به خیر گلها را قربونت کنم

شب به خیرعزیزِم

تمام رویای من این است که در رویای شبانه ی تو

جایی داشته باشم…

تا شبی رویایی از آن من شود

شبت رویایی

شب

یعنی پایان با تو بودن

ای کاش میشد شب نیز جلودارمان نبود

در انتظار شب های با تو هستم

شب خوبی داشته باشی

شب های با تو بودن یعنی همه چیز را داشتن . . .

حالا که با من هم نیستی مشکلی نیست خوب بخواب . . .

شب برات اس ام اس زدم که بگم:

دنیام تاریکه مثل شب، تنهام مثل ماه ، کوچیکم مثل ستاره

اما دوستت دارم اندازه آسمونی که اندازه نداره . . .

شب شده، برات نردبون گذاشتم تا بری سر جات ماه من!

امیدوارم امشب که میخوابی قشنگترین و بهترین آدم دنیا رو تو خواب ببینی

ولی سعی کن بهش عادت نکنی چون من هر شب نمیتونم بیام به خوابت !

شبت به خیر

خورشید خاموش ، ستاره روشن

آسمان آبی خاموش ، آسمان سیاه روشن

همه چیز اماده ست که توی خواب امشب

تو رو توی رویاهام ببینم

بهانه بیدار شدنم ، شبت به خیر

بخواب قشنگترین یار منو از خواب غفلت کردی بیدار

لالایی کن بخواب معنی عشقم الهی بمونی تو سرنوشتم

لالایی کن شبت به خیر عزیزم تمام عشقمو به پات میریزم

عزیزم خواب و بیدارت قشنگه شب من بی تو و بی آب و رنگه . . .

بخواب ای نازنینم ، مهربونم . . .

خوابای رنگی بیبینی خواب دلتنگی نبینی شبت به خیر

ای مهربون خوب بخوابی عزیز جون

این پیام از من خوابالو ! برای یک آدم خوابالو در زمان

خوابالودگی ، ارسال شده است !

لطفا خوب بخوابید ، شب خوش !

عشق من ، ای آیه ی مکرر آرامش میخواهمت هنوز ، آری هنوز هم دریای آرزو

در این دل شکسته ی من موج می زند ، راهی به دل بجو !!!

ماهیان روی خاک ، ماهیان روی آب / وقت مردن ، ساحل و دریا چه فرقی میکند ؟

یاد شیرین تو بر من زندگی را تلخ کرد / تلخ و شیرین جهان اما چه فرقی میکند ؟

میگن شبا فرشته ها از آرزوی آدما ، قصه میگن واسه خدا

خدا کنه همین شبا گفته بشه قصه ی تو واسه خدا

ترسم آخر ز غم عشق تو دیوانه شوم / بیخود از خود شوم و راهی میخانه شوم

آنقدر باده بنوشم که شوم مست و خراب / نه دگر دوست شناسم نه دگر جام شراب.

یک آسمون گل قشنگ تقدیم یک نگاه تو ، این دل تنهای غریب فدای روی ماه تو..

بر لب دریای حسرت کلبه ای دارم قدیمی / از تمام دار دنیا دوستی دارم صمیمی

اگر از خدمتت دورم ز دل شرمندگی دارم ولیکن از صمیم قلب تو را من دوست دارم

چه فرقی میکند مهره ی سیاه باشم یا سفید

چشمانت با اولین حرکت ماتم میکند !

هر آنچه خواستم نیامد به دست / چون که بیگانه بودم به این دنیای پست

پی آب بودم کوزه به دست / چون که آب یافتم ، کوزه شکست

نام زیبای تو را در کتیبه ای از جنس عاطفه حک خواهم کرد

و عکس قشنگت را در قابی از جنس عشق میگذارم

تا همه بدانند تو سلطان جان من و فاتح دلم هستی

از این به بعد من از دوست شر نخواهم دید / سفر به خیر تو را من دگر نخواهم دید

دگر برای کسی درد دل نخواهم کرد / دگر ز دست خودم دردسر نخواهم چید

عشق خالی بودن از معیارهاست / یا گذشتن از کنار سارهاست

عشق آتش بس ندارد جان من / آنکه آتش میزند بر قلبهاست

چون زلف توام جانا ، در عین پریشانی / من چشم تو را مانم ، تو اشک مرا مانی / من خاکم و من گردم ، من اشک و من دردم / تو مهری و تو نوری ، تو عشقی و در جانی .

چنان که از قفس هم دو یاکریم به هم / از آن دو پنجره ما خیره میشدیم به هم

به هم شبیه ، به هم مبتلا ، به هم محتاج / چونان دو نیمه ی سیب که هر دو نیم به هم .

امید نگاهت ، ایستادن روی شانه هایت ، سر نهادن گونه های زیبایت را ،

بوسه دادن مرا ، خوش تر از این آرزویی است

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم / با اشک ، تمام کوچه را تر کردم

وقتی که شکست بغض تنهایی من ، وابستگی ام را به تو باور کردم

ساعتو نمیشه فهمید ، اگه بی تو سپری شه . طاقت دوری ندارم ، نمیتونم مگه میشه ؟

وقتی تنهاییم دنبال دوست میگردم ، وقتی پیدایش کردیم دنبال عیبش میگردیم ، وقتی از دستش دادیم دنبال خاطراتش میگردیم و باز هم تنهاییم . . .

از عشق گفتم ، گفتی میدونم . از غم گفتم ، گفتی میدونم . از دلتنگی میگم که نمیدونی . . .

از اینجا تا همیشه ، غمم تموم نمیشه . بگو که عشق منی ، آخه مگه چی میشه ؟

لحظه جدایی از تو ، لحظه اومدن غم ، بعد رفتنت عزیزم ، جون میدم تو دست ماتم .

نامت در خاطر من ، یادت در فکر من و مهرت در قلب من نقش بسته است . . .

محوش نکن .

بعضیا با غصه پیرن ، بعضیا با غم رفیقن . . .

بعضیا از بس عزیزن از دلها نمیرن .

آن کبوتر که لب بام شما پر زد و رفت . . . دل من بود که به شما سر زد و رفت

در کنار ساحلت من قایقی شکسته ام . . . تو همان ساحل عشقی که بهت دل بسته ام .

هر گاه شادم ، یاد تو غمگینم می کند . هر گاه غمگینم ، یاد تو شادم می کند . پس هر دو را دوست دارم ، چون حکایت از تو می کند .

تا کسی رخ ننماید ز کسی دل نبرد ، دلبر ما دل ما برد و ز ما رخ ننمود .

سودای دلم قسمت هر بی سر و پا نیست ، خوش باش که یک لحظه دلم از تو جدا نیست .

چه شد ای پنجره ی عشق چرا بسته شدی

شاید از همنفسی با دل ما خسته شدی

اگر قرار باشد من هم مثل ژول ورن دور دنیا را در هشتاد روز بچرخم ، ترجیح میدهم دور تو بچرخم ، چون تو دنیای منی .

تو دنیا سه تا فرشته هست : اولی داره به یتیما غذا میده دومی داره به مردم کمک میکنه سومی که من خیلی دوسش دارم داره این اف رو میخونه

الهی من فدای تو / چه کار کنم برایه تو

اگه تو این بیابونا / خاری بره به پایه تو

من صفرم، تو دویی

با تو بیستم، بی تو نیستم

غم جدا شدن از تو در دل نحیفم زخمها بوجود آورد.

آه، نمیدانم با این زخمها چه کنم…

چه دعا بهتر از این: گریه ات از سر شوق

خنده ات از ته قلب، نشود هیچ غروبت غمناک

آهای ناز نمکدار، منم عاشق تب دار

ببین دل تو دلم نیست، واسه لحظه دیدار

میخندی یا نه؟

فروردین ۹۲

فروردین ماه 92 سری 2

لغت نامه طنز فارسی به فارسی

لغت معنی حیف نون

قراره یه میدون به اسم من بزنن

با تشکر از همه عزیزانی که تو این مدت ما رو دور زدن !

.

.

.

دقت کردین هیچ کس کار به کارت نداره

درست اون شبی که فرداش امتحان ترم داری و هیچی درس نخوندی

و میخوای بشینی سر درست

پسر عموی دختر خاله ی پشمک میرزا میاد خونتون و شام هم میمونه

.

.

.

ما پارسال عید نرفتیم امریکا:(

امسالم نمیریم ایتالیا

کلا ما اینجوری هستیم

هر سال تصمیم میگیریم یکی از کشورای خارجو نریم !

شما چطور !؟

.

.

.

ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯿﺸﻢ ﻣﻨﻮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﺮ ﺩﺭﮔﻤﯽ ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺭﯾﻦ

ﺍﮔﻪ یه ﻣﻌﻠﻢ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺭﺳﺎﺭﻭ ﺩﺭﺱ ﺑﻌﺪﻩ

یه ﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯ ﭼﻄﻮﺭﯼ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺭﺳﺎﺭﻭ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﻩ !؟

.

.

.

مولوی یک داستانی داره که طرف دنبال گنج و روزی فراوان بدون کاره

داستان رو ولش کن

خواستم بگم بیحالی حداقل هفت قرن سابقه داره !

.

.

.

شاعر در شعری میفرماید

جو ، جوی بلا

جی ، جیگر طلا

من ، پخش و پلا

)))

.

.

.

مکالمه امروز منو بابام: بابایی؟

-شلوارم تو اتاقه برو هر چقد میخوای ور دار

خو پدرم شاید میخوام بات درد و دل کنم

البته من پول میخواستما

.

.

.

جواد خیابانی یه صفت هایی به کار میبره که سه خط و نیم فقط طول داره!

مثال:

بازیکنِ فصل پیش از این تیم رفته و حالا برگشتۀ این تیم !

.

.

.

من هنوز سر اون عیدی هایی که ازم میگرفتن

و میرفتن واسم حساب بانکی باز میکردن ، اما هیچ وقت ندیدمشون

با خونوادم درگیرم !

.

.

.

ای کسانی کـــه همش میرید ســراغِ یخچال

بعضی وقتا درِ فریزر رو هــم باز کنید شاید بستنی ای آنجا خفته باشد !

.

.

.

دقت کردین ؟

سه تفنگدار چهار نفر بودن و سه تار هم چهار سیم داره!

بنظرم تو هنر سه یعنی چهار

.

.

.

انقـدری که من منتظر رسیدن گوجه سبزم

منتظر رسیدن نیمه ی گمشدم نیستم )))

.

.

.

مطالب جالب و باحال ۹۲

عرض کنم خدمتتون که یه تی تاپ ۱۰۰ تومنی داریم یه تی تاپ ۳۰۰ تومنی

فرقشون هم با هم اینه که تی تاپ ۳۰۰ تومنیه جلدش بزرگ تره !

.

.

.

به سلامتی مبصر کلاس که کتک رو خودش خورد ولی نگفت کار کی بود !

.

.

.

توی ایران واسه رانندگی یا باید گواهینامه داشته باشی یا نیسان !

.

.

.

کوچ پرندگان به مــــن آموخت ،

مسافرت گله ای حال میده ^_^

.

.

.

دقت کردین ؟

دم در سالن عروسی هم همیشه چندتا آواره هستن

که همه بهشون میگن شما با ماشین ما بیا !

.

.

.

دقایقی پیش مامانم سراسیمه اومده تو اتاقم

میگه ، یه بسته گوشت از فریزر گم شده تو برنداشتی؟

خو مادر من ، من گربه ام؟ درنده ام؟ چی ام؟

که فکر کردی یه بسته گوشت خام و یخ زده رو میتونم برداشته باشم؟

.

.

.

همیشه گوشیم که زنگ میخوره ، میزارم چندثانیه بگذره بعدجواب میدم

ایطوری فکرمیکنن ماهم کاروزندگی داریم )

.

.

.

مسافر تاکسی آهسته روی شونه‌ی راننده زد چون می‌خواست ازش یه سوال بپرسه

راننده جیغ زد، کنترل ماشین رو از دست داد

نزدیک بود که بزنه به یه اتوبوس

از جدول کنار خیابون رفت بالا

نزدیک بود که چپ کنه

اما کنار یه مغازه توی پیاده رو متوقف شد

برای چندین ثانیه هیچ حرفی بین راننده و مسافر رد و بدل نشد

سکوت سنگینی حکم فرما بود تا این که راننده رو به مسافر کرد

و گفت: هی مرد! دیگه هیچ وقت این کار رو تکرار نکن

من رو تا سر حد مرگ ترسوندی!

مسافر عذرخواهی کرد و گفت:

من نمی‌دونستم که یه ضربه‌ی کوچولو آنقدر تو رو می‌ترسونه

راننده جواب داد: واقعآ تقصیر تو نیست، امروز اولین روزیه که به عنوان یه

راننده‌ی تاکسی دارم کار می‌کنم

آخه من ۲۵ سال راننده‌ی ماشین جنازه کش بودم…!

با این گرونی گوشت تا چند وقت دیگه جلو پای عروس و دوماد مجبورن تن ماهی باز کنن

.

.

.

روس ها به سیب زمینی میگن سیب زمینی

البته به زبونه خودشون ولی مطمئنم ترجمه ش همین میشه!

.

.

.

اخرش ما نفهمیدیم تو رو بوسی کردن باید دوتا بوس کنیم یا سه تا

لامصب خیلی شرایط سختیه

یهو میخوای سه تا بوس کنی طرفو

اون دو تا بوس میکنه جا خالی میده وسط جمع ضایع میشی

.

.

.

در جوابِ کسی‌ که بهت میگه:

آدم باش حیوون !

باید بگی‌ : من آدم باشم تو تنها می مونی!!

.

.

.

با سلام

یارانه شما این ماه واریز نمیشود

شما را در پراید مشغول خوردن پسته دیده اند !

.

.

.

اسکل پرنده نیست !

در واقع انسانی‌ست که در طول عمر خود پول جمع می‌کند

و قبل از اینکه از آن استفاده کند می‌میرد !

.

.

.

ﺩﺭﺳﺘﻪ الان ﺩﺧﺘﺮﺍ ﭘﺎﺭﮎ ﺩﻭﺑﻞ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘن

ﺍﻣﺎ ﺩﻭﺭ ﺯﺩﻧــــــــــــــﻮ ﺧﻮﺏ ﺑﻠﺪﻥ

.

.

.

مطالب خنده دار جدید

من نمیگم به خانمها گواهینامه ندینا

فقط بی زحمت واسشون جاده جدا هم درست کنین!!

.

.

.

ﻳﻪ ﺑﺎﺭﻡ ﻣﺎمانم ﺑﻬﻢ ﺷﻚ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻓﻜﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺳﻴﮕﺎﺭ ﻣﻲ ﻛﺸﻢ ﺯﻧﮓ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺍﻳﻴﻢ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺑﻴﺎﺩ ﻧﺼﻴﺤﺘﻢ ﻛﻨﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻇﻬﺮ ﺑﻮﺩ ﺩﺍﻳﻴﻢ ﺍﻭﻣﺪ ﻭﺿﻮ ﮔﺮﻓﺖ ﻧﻤﺎﺯﺷﻮ ﺧﻮﻧﺪ ﻧﺎﻫﺎﺭﺷﻮ ﺧﻮﺭﺩ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺧﺎﻛﻲ ﺍﻭﻣﺪ ﺭﻭ ﻣﺒﻞ ﭘﻴﺸﻢ ﻳﻪ ﺳﻴﺐ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﮔﻔﺖ : عزیزم ﺍﻳﻦ ﺳﻴﺐ ﺭﻭ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ؟ گفتم بله دایی گفت ﺩﻳﮕﻪ ﺳﻴﮕﺎﺭ ﻧﻜﺶ!!! ﺗﻮ ﻋﻤﺮﻡ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﻗﺎﻧﻊ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ

.

.

.

دیشب پارک بودم

یه پسر بچه حدود ۱۰ساله داشت با ۱۰۰تا سرعت میدوید سمت دستشویی…

باباش پشت سرش میدوید

یهو لامصـــب زد پس گردنه پسره میگه بذا من برم پســـــر

مال تو بریزه میگن بچه س

.

.

.

همیشه یه احمقی پیدا میشه

که ماشینشو جلوی پارکینگ خونه ت پارک کنه

حتی اگه خونه نداشته باشی !

.

.

.

توی حموم کلی با شیر آب گرم و سرد ور میری

تا حرارت آب مناسب بشه تا میری زیر دوش

یکی یه شیر آب گرم رو تو خونه باز میکنه حرارت آب یهو میره زیر صفر درجه

دوباره تا میآی حرارت رو تنظیم کنی

همون شیر رو میبنده زیر دوش آب پز میشی

.

.

.

تا حالا دقت کردین

راننده تاکسی هایی که بیشتر باهات گرم میگیرن و حرف میزنن

کرایه بیشتری میگیرن و تو هم روت نمیشه چیزی بگی ؟

.

.

.

جدیدترین مطالب خنده دار

واقعا شانس آوردیم همه بیماریها رو خارجی ها کشف میکنن

و اسم خودشونو میذارن روش وگرنه مثلا بجای پارکینسون

باید میگفتیم مرض کامبیز یا درد حاج مرتضی وبرادران به غیر مجتبی

.

.

.

خانومای عزیز ، توجه کردین

از وقتی دلار گرون شده یه خواستگار هم تلفن نزده !؟

.

.

.

تعارف که نداریم، همیشه در هر فداى سرت

یه خاک بر سرت به صورت مستتر و بالقوه وجود داره !

.

.

.

به نظر شما اگه جعبه سیاه هواپیما

در بدترین شرایط حتی خراش برنمی داره

چرا خود هواپیما رو از جنس جعبه سیاه نمی سازن !؟

.

.

.

طنز و جوک خنده دار

من هروقت می دوئم که به اتوبوس برسم ولی نمی رسم

همینطور به دویدن ادامه میدم که فکر نکنن ضایع شدم:)))

یه بار سه ایستگاه دویدم

.

.

.

بچه های الآن که سختی نمی کشن؟

ما دهنمون صاف شد انقدر دفتر خط کشی کردیم.

یارو دفتر میخره از قبل توش مشقاشم نوشته شده حتی..!!

.

.

.

اون کسانی که یک ماه رفتن خارج بعد لهجه پیدا کردن رو باید

با سیم جارو برقی نیم ساعت بزنی

بعدش لهجه شون خود به خود کم رنگ میشه !

.

.

.

یکی بیاد پوشک کودک درونمو عوض کنه

من بلد نیستم! گند زده به وجودم…!

.

.

.

مطالب کوتاه خنده دار

ﺩﻗﺖ ﮐﺮﺩﯾﻦ ﺭﻭﺯﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺁﺩﻡ ﺧﻮﻧﻪ ﺳﺖ

ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﻭﺳﻂ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺁﺩﻡ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺟﻤﻌﻪ ﺳﺖ !؟

.

.

.

کیا تو اس ام اس وقی یادشون میره املای یه کلمه چه طوریه

کل اس ام اسا عوض میکنن !؟

.

.

.

دقت کردین فیس و افاده ی منشی دکترا از خود دکترا بیشتره ؟

میخواد یه کلام جواب بده

انگاری ازش خواستن سوراخ لایه اوزون رو بدوزه !!! والااا …

.

.

.

از همین تریبون میخوام از کسانی که به خانم ها

گواهینامه رانندگی اعطا میکنند تشکر کنم

چون موجبات خنده و تفریحات سالم ما رو فراهم میکنند !

.

.

.

ملت میرن آتلیه عکس میگیرن

نیم کیلو فتوشاپ رو صورتشون خالی میکنن

بعد وقتی میری از نزدیک میبینیشون

قصر رویاهات تبدیل میشه به یه همکف ۴۰ متری

.

.

.

ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﺮﺷﯽ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻩ

ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺩﻣﭙﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺣﻤﻮﻡ ﺑﻘﯿﻪ ﭼﯿﺰﺍ ﺭﻭ ﺳﺎﻃﻮﺭﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺗﻮﺵ |:

.

.

.

چرا زنا دکتر زنان دارن، کودکان دکتر اطفال دارن!

ولی مردا دکتر مردان ندارن؟؟؟ این تبعیض جنسیتی نیست واقعا ؟؟؟

.

.

.

وقتی مادرت تو رو در حالِ سیگار کشیدن ببینه

تازه میفهمی سرطان یکی از کوچیک ترین مضراتِ سیگاره

.

.

.

انـجـام دادن هـر حماقتـی اسمـش پـایه بودن نیـــــست!

حـتی شـما دوســــــت عــزیــز!

.

.

.

آخر نفهمیدیم : لب تاب؟ لپ تاپ؟ لپ تاب؟ یا لب تاپ؟:/

.

.

.

بهترین جملات خنده دار و کوتاه

پیدا کردن یه پسر وفا دار

از پیدا کردن

یک مارمولک پرنده ی ..سخن گوی..سرخابی..تو اقیانوس آرام ..سخت تره..!

.

.

.

ایرانسلم دیگه ترکم کرد

اس ام اس داده اگه دلت نمی خواد دیگه باهات باشم

عدد ۲ را به ۵۰۰۵ ارسال کن

تو بهشتم جنگ می شه منتهی به جای نارنجک

نون خامه ای پرت میکنن!

.

.

.

همونطور که انسان قادر نیست خودش ،خودشو قلقلک بده

چون مغز درک میکنه که این کار خودشه!!!

بیشعورها هم بنده خداها نمیفهمن بیشعورن!!!

.

.

.

یه زمانی از محبّت خار ها گُل میشدن

الآن دیگه از محبّت گُل ها هم هار میشوند….

والّـــــــا…..!!!!

.

.

.

محض رضای خدا یکی واسه این مادرا شفاف سازی کنه …!

اگه یه لباس جدید میخریم معنیش این نیست که میتونی قبلی رو دستمال بکنی

.

.

.

ﻧﯿﻤﻪ ﯼ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﯼ ﻣﻦ ﺗﻮﻗﻊ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﺯﺕ ﺍﻻﻥ ﭘﯿﺪﺍ بشی

ﻓﻘﻂ ﺑﯿﺎ ﺑﮕﻮ ﺍﮔﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺁﺩﻣﺎ ﺑﺮﺍﺕ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻦ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺪﻧﺴﺎﺯﯼ ﻧﺮﻡ !

.

.

.

ادم دیدم بخاطر صندلی تو مترو خودشو زده به حامله‌گی !!

.

.

.

شغل مناسب شغلی نیست که لزوما پول خوبی از توش دربیاد.

شغل مناسب شغلیه که

هر روز صبح بتونی از خودت بپرسی امروز برم یا نرم ؟

.

.

.

ایدئولوژی بعضی‌ دخترا در آرایش ‌کردن

همان ایدئولوژی نقاشی‌های مهدکودک است :

جای سفید در صفحه باقی نذارید !

.

.

.

بهترین مطالب طنز

با این اوضاع گرونی آجیل

عید نوروز باید جلوی مهمون پول نقد بزاریم

و بگیم خودت برو هر چی دوست داری بخر.

.

.

.

یعنى استتارى که بادوم لا به لاى تخمه ژاپنى میکنه

چریک هاى آمریکایى نمیتونن انجام بدن!!

.

.

.

خوبه هر از چند گاهی‌ آدم این سوال و از خودش بپرسه:

” آخه بتوچه اصلا؟”

.

.

.

مردمی که بیشتر ورزش میکنند ، بیشتر عمر میکنند ….

اما چند سال بیشتر را در باشگاه عرق میریزند !

.

.

.

یه دختره تو کلاسمون هست

بخاطر اون چهل نفر هر هفته بدون غیبت میان سر کلاس :دی

.

.

.

الان دقیقا ی سوال فنی دارم ؟

اونایی که دو یا سه تا زن میگیرن

یعنی به جز نیمه گمشده

وقت اضافه و پنالتی هم داشتن ؟؟؟

.

.

.

مطاب باحال و خنده دار

یکی از مسخره ترین پیام هایی که توی اینترنت میبینید:

“نام کاربری یا رمز عبور اشتباه است”

آخه نکبت کدومش ؟ نام کاربری یا رمز عبور ؟؟؟

.

.

.

جوک های باحال

من معنـــــی کــــــــاسه ی داغتــــــــــــر از آش رو نمیـــــدونستم

تا اینکه با مایکــــــــــــــروویــو آشنـــــــــــــا شدم…!

.

.

.

یه بار تو فامیل داشتن ازم تعریف میکردن اومدم مثلا فروتنی کنم

گفتم نه بابا اغراق میفرمایید منم یه خری مثله شمام!!!!

.

.

.

جدیدترین مطالب خنده دار

بعضیا آبروو هرچی دانشجووئه بردن

نه مشرووط میشن ، نه درسی رو می افتن ، حتی حذف هم نمیکنن

خجالت داره

.

.

.

رفتم تو دکه روزنامه خبر بخرم یه زنه اومده میگه آقا ببخشید آدامسه موزی دارید؟

مرده یه آدامس موزی بهش داده، زنه میگه نه یه طعم دیگشو میخوام !

.

.

.

مطالب طنز و جالب جدید

من تعجب میکنم

چرا قضیه ای که با دعوا حل میشه اینقدر در موردش حرف میزنن ؟

.

.

.

لعنت به مستراحی که برچسب قرمز و آبی شیرش برعکس خورده باشد.

لعنت به مستراحی که سوسک ها بدون اطلاع و هماهنگی سرشان را از چاه بیرون بیاورند.

لعنت به مستراحی که مرکز کانونی تحدّب کاسه اش روی صورت آدم باشد.

لعنت به مستراحی که قبل از نشستن کسی درش را بزند.

لعنت به مستراحی که آبش برود و آفتابه اش خالی باشد.

لعنت به مستراحی که پشت درش نوشته باشند:

«لعنت بر پدر و مادر کسی که در این مکان ب… .»

لعنت به مستراحی که صدا را ۵۶ مرتبه اکو کند.

لعنت به مستراحی که شیلنگش از هفت جا سوراخ شده باشد.

لعنت به مستراحی که سر شیلنگش همیشه توی چاهش افتاده باشد.

لعنت به مستراحی که فاصله کاسه اش از دیوار پشتی فقط یک سانت باشد.

لعنت به مستراحی که فشار شیر آبش مثل شیر سماور است.

لعنت به مستراحی که بدون آن بنی بشر هیچ چی نیست

لیوان آب ماله قدیما بود !

تو این دوره زمونه باید بگید : موس دستته بزار زمین بیا کار مهم دارم )

.

.

.

یه بار واسم نامه رسید بعد نامه رو باز کردم

و هرچی منتظر شدم مثل تو فیلما نویسنده ی نامه

با صدای خودش نامه رو واسم بخونه نخوند !

لحظه ی سختی بود تمام باورهام فروریخت

.

.

.

ایا میدانید در خانه ما شام به قدری درست میشود

که فردا ظهر هم ادامه اش رو بخوریم !؟

.

.

.

ایــنـجـــــــا …

دســت هــر کـــس را کــه مـیـگـیــــری بــرای {بـلـنــــد شـــدن}

آمـــاده مــی شــــود بــرای {ســـوار شــــدن} … !

.

.

.

اونقدر که ایران عکاس داره

ژاپن دوربین تولید نکرده….!!!!

.

.

.

مطالب طنز

یارو اومده خونمون دزدی هیچی پیدانکرده

منو از خواب بیدار کرده میگه:

دارم میرم ولی این زندگی نیست شما دارین …!!

.

.

.

ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﺳﺖ

ﯾﻪ ﺍﺳﻤﺲ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﻀﻤﻮﻥ

” ﺳﻼﻡﺷﻤﺎﺭﻩ ﺍﺕ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﯿﻢ ﭘﺎﮎ ﺷﺪﻩ ﯾﻪ ﺗﮏ ﺑﺰﻥ ﺷﻤﺎﺭﺕ ﺭﻭ ﺳﯿﻮ ﮐﻨﻢ “

ﻧﻮﺷﺘﻢ ﻭ ﺑﺮﺍ ﻧﺼﻒ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎﯼ

ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ ﺗﻠﻔﻨﻢ ﺍﺭﺳﺎﻝ ﮐﺮﺩﻡ

ﺗﺎ ﺍﻻﻥ ۹۷ ﺗﺎ ﻣﯿﺴﮑﺎﻝ ﺩﺍﺷﺘﻢ |-:

ﯾﻨﯽ ﺁﯼ ﮐﯽ ﯾﻮﯼ ﻣﻮﺯ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﻩ …

.

.

.

مطالب خنده دار جدید

وقتی یکی جمله‌اش رو با «البته حرف شما میتن…» شروع می‌کنه

منتظر «اما»ی بعدش باشین که قراره در فاضلابو رو سرتون باز کنه !

.

.

.

یکی از گجتهای موفق بالشی هست

که بتونه شبها خوابهامون رو ضبط کنه صبح که بیدار میشیم بزنیمش

به تلویزیون خوابا رو فول اچ‌دی ببینیم!

.

.

.

یادش بخیر یه وقت میگفتن سیگار نکشید پسته بخورید

دیگه از این به بعد باید یه پاکت سیگار بذاریم تو جیب‌مون

هر وقت هوس پسته کردیم یه نخ بکشیم !

.

.

.

جوک کوتاه و جالب

من که هیچوقت ضرب المثل پول پول میاره رو درک نکردم

ولی به یقین میدونم که خواب خواب میاره!!!

.

.

.

یه جایی خوندم باید یه سنگ بندازی تو رابطه ت

تا ببینی چقد عمیقه. هیچی دیگه منم انداختم

یعنی عمق سینک ظرفشویی از عمق رابطه مون بیشتر بود!

.

.

.

مریض بودم مامانم داشت داروهام رو میداد که داداش کوچیکم اومد گفت:

منم از اینا میخوام.

مامانم گفت:

الهی مامان بمیره برات.اینا پی پیه، فقط داداش باید بخوره

بچه هم گفت:اه اه رفت دنباله بازیش.

.

.

.

ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﺍﯾﺮﺍﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻣﺶ ﺑﺎ ﺷﻌﺮ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻏﻤﮕﯿﻦ

“ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻮ ﮐﺎﺷﺘﯽ ﺭﻓﺘﯽ/ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﺭﻓﺘﯽ

ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻢ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻣﻦ/ ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﺭﻓﺘﯽ “

ﺑﻨﺪﺭﯼ ﻣﯽ ﺭﻗﺼﻦ !

.

.

.

من یه بار انگلیسی با یه یارو بحثم شد!

اول بحث حق با من بود خدا شاهده !

ولی بعد از دو دیقه دایره واژگانم تموم شد !!

به ناچار و اجبار مجبور شدم که کلا حق رو بدم به اون !!!

.

.

.

مطالب جدید و خنده دار

ﺍﻻﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﯾکی از فرندهای ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾم تویه LOL ﭼﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ…!!

ﻭﺳﻄﺶ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯿﻢ ﺗﻪ ﮐﺸﯿﺪ…!!

ﮔﻔﺘﻢ sag to rohet…!!

ﮔﻔﺖ what…؟؟

ﮔﻔﺘﻢ ﯾﻌﻨﯽ Love u…؟؟

ﮔﻔﺖ So sag to rohet too…؟؟!!

دیگه نتیجه گرفتم که با خارجی بی ادب چَت نکنم…!!

.

.

.

هیچ لذتی بالاتر از این نیست که :

به بچه ۲ ، ۳ ساله بگی مامانتو گرگ خورد !

.

.

.

جوک خنده دار

انشاالله به جای آجیل و پسته عید امسال از

“چس فیل ” استفاده میکنیم….

.

.

.

شیشه رو نمی‌شه غلط نوشت

«دوغ» رو می‌شه ۱ جور غلط نوشت

«غلط» رو می‌شه ۳ جور غلط نوشت

«دست» رو می‌شه ۵ جور غلط نوشت

«اینترنت» رو می‌شه ۷ جور غلط نوشت

«سزاوار» رو می‌شه ۱۱ جور غلط نوشت

«زلزله» رو می‌شه ۱۵ جور غلط نوشت

«ستیز» رو می‌شه ۲۳ جور غلط نوشت

«احتذار» رو می‌شه ۳۱ جور غلط نوشت

«استحقاق» رو می‌شه ۹۵ جور غلط نوشت

و «اهتزاز» رو می‌شه ۱۲۷ جور غلط نوشت…..!

واقعا چطور شد که ما تونستیم دیکته یاد بگیریم..؟!؟

.

.

.

ﺩﺭ ﺍﯾﺎﻡ ﻗﺪﯾﻢ ﯾﻪ ﮐﺸﺘﯽ ﺑﺎﺭﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﺧﺪﺍﯼ ﺷﺠﺎﻋﯽ ﺩﺍﺷﺖ.

یک ﺭﻭﺯ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﯽ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ

ﻧﺎﺧﺪﺍ ﮔﻔﺖ : ﺍﻭﻥ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﻗﺮﻣﺰ ﻣﻨﻮ ﺑﯿﺎﺭﯾﺪ،

ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﺭﻭ ﭘﻮﺷﯿﺪ ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻠﻮﺍﻧﺎﻧﺶ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺟﻨﮕﯿﺪ ﻭ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺭﯼ ﺩﺍﺩ.

ﺍﺯ ﺍﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ.

ﮔﻔﺖ: ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺯﺧﻤﯽ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰﯼ ﮐﺮﺩﻡ، ﺷﻤﺎ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ

ﻭ ﺭﻭﺣﯿﻪ ﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻫﯿﺪ.

ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﺯﺩﺍﻥ

ﺩﺭ ﻣﺼﺎﻑ ﺑﺎ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎﻥ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ.

یک ﺭﻭﺯ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﺎﻥ ﮔﻔﺖ : ۱۰ ﺗﺎ ﮐﺸﺘﯽ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.

ﻫﻤﻪ ﻭﺣﺸﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ یکی ﺩﻭﯾﺪ ﺗﺎ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﻗﺮﻣﺰ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ.

ﮐﺎﭘﯿﺘﺎﻥ ﮔﻔﺖ: ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﻗﺮﻣﺰ ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ، ﺍﻭﻥ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﻗﻬﻮﻩ ﺍﯼ ﻣﻨﻮ ﺑﯿﺎﺭﯾﺪ:))

غضنفر میخواست تو سیرک استخدام شه

بهش میگن چه کاری بلدی میگه می توونم ادای کلاغ دربیارم

میگن نه این کارو همه بلدن تو استخدام نمیشی

غضنفر با ناراحتی در حالیکه قار قار میکرد پرواز کنان از سیرک دور شد

.

.

.

تغییرات چهره در توالت !

>_<

o_-

o_0

O_O

^_^

.

.

.

جوک و اس ام اس جدید

به حیف نون میگن والیبال چه ورزشیه ؟

میگه : مدل شدیدتر بازی “نزارین بادکنک زمین بخوره” !

.

.

.

در پی حفاری در آبادان باستان شناسان موفق

به کشف یک عینک ریبون سفالی میشوند

که متعلق به (کا) اول بوده است !

.

.

.

اس ام اس خنده دار

اس ام اس حیف نون به نامزدش برای تولد :

عزیزم تولدت مبارک

ایشالا تا آخر عمر زنده باشی !

.

.

.

از پدران و مادران عزیز خواهشمندیم به ما نگید تنبل !

ما در حالت صرفه جویی در مصرف انرژی هستیم !

.

.

.

پیامک این روزهای دخترها به همدیگه!

الهی آخرین خونه تکونی مجردیت باشه

نیت کن و واسه ۳ نفر بفرست ! تا آخر عید خبرای خوبی میشنوی

اگه زنجیرو قطع کنی تا ۳سال هیچ خواستگاری نمیبینی !

.

.

.

sms خنده دار

روباه به کلاغ : چه سری چه دمی، یه آواز بخون

کلاغ پیتزا زد زیر بغلش و گفت :

آن موقع که گولم زدی کلاس دوم بودم الان لیسانسم !

روباه میگه: میبینم پیر شدی پروبالت ریخته

کلاغ تا بالهاشو باز میکنه پز بده پیترا میفته !

روباهه پیتزا رو برمیداره میگه :

اوسگل اون موقع منم سرباز معلم بودم حالا استادم !

.

.

.

یارو به امریکاییه میگه اسمت چیه ؟ میگه وات هستم . جیمز وات.

امریکاییه میگه تو اسمن چیه ؟ یارو میگه باس هستم . عب باس .

.

.

.

جدیدترین اس ام اسهای خنده دار

یه ضرب المثل قدیمی چینی هستکه خیلی قدیمیه

کسی به اون صورت یادش نیست

حتی خود چینی هام فراموشش کردن

چه برسه به من که واستون بگم

اما خیلی اموزنده بوده !

.

.

.

یارو آخر عمری بچه هاشو جمع کرد براشون وصیت کنه

گفت فرزندانم با هم متحد باشین چون یک دست صدا نداره

بعد بچه هاش همه بشکن زدن و یارو ضایع شد آخر عمری !

.

.

.

جوک جدید

به حیف نون میگن اگه مشکلی واستون پیش بیاد

تا چقدر ایستادگی میکنید؟

میگه ما اصلا ایستادگی نمیکنیم ، ما نشستگی میکنیم !

.

.

.

غضنفر میره انجمن اهدای عضو

جو گیر میشه و همه رو تیک میزنه

بعد از مرگش

به خانواده اش یه شلوار کردی گشاد و یه مشت سبیل تحویل میدن !

.

.

.

بیمار: واقعا عجیبه آقای دکتر!

از وقتی شروع کردم به صحبت با شما

و دردها و مشکلاتمو براتون گفتم

سردردم کلا از بین رفته

دکتر: از بین نرفته خانم ، به من منتقل شده !

.

.

.

آموزش طرف به پسرش در مورد پست کردن نامه بدون تمبر:

خب حواستو جمع کن آدرس گیرنده رو بجای فرستنده بنویس

بندازش تو صندوق پست

اوقت پست میبینه تمبر نداره پس میفرسدش برا فرستنده !

.

.

.

چهارتا از مهم ترین دست آوردهای دانشگاه:

-اس ام اس دادن بدون نگاه کردن به موبایل

-خوابیدن در حالت نگاه کردن به کتاب

-کار گروهی در هنگام امتحان

-حرف زدن بدون تکون خوردن لب !

خیلی سال پیش ، شب خونمون مهمون بود ، برق رفت

به پسر خالم گفتم زنگ بزن اداره برق بپرس کی برق میاد و این حرفا

گفت شمارش چنده

گفتم بیست و چهار هزار و چهار صد

گفت : یا علی این همه شماره رو چه جوری بگیرم !!!

(کاملا واقعی)

.

.

.

یکی از دغدغه های بچگیم این بود که میرفتم دستشویی

نمیدونستم کدوم طرفی باید بشینم…

.

.

.

امروز ناهار آبگوشت داشتیم

طبق معمول منو و داداشم سر استخون قلم ، دعوامون شد !

… مامان از تو آشپزخونه داد میزنه :

چتونه خونه رو گذاشتید رو سرتون

مگه شما سگید که بر استخون دعوا میکنید ؟

صد بار گفتم استخونا برا باباتونه !!

.

.

.

مطالب خنده دار

شامپو خریدم روش نوشته:

این محصول را روی سرتان بریزید و موهایتان را بمالید سپس آبکشی کنید!

من میخواستم بریزم تو دهنم قرقره کنم،خدا خیرشون بده آگاهم کردن

.

.

.

اینایی که هر کاری در توانته براشون انجام میدی آخرش بهت میگن :

مگه من ازت خواستم ؟؟؟

” یعنی با آر پی جی ” بزنی لهشون کنی بازم کمه… خالی نمیشی !!!!

.

.

.

وقتی می پرسی چیزی میخوریین ؟

اونی که میگه : من یکی دو لقمه باهات میخورم…

جدا موجود ترسناکیه ))

.

.

.

میدونی لذت بخش ترین لحظه زندگی کیه

وقتی یه عطسه میکنی از ته دل

یعنی انگار ری استارت میشی !

.

.

.

طنز و سرگرمی جدید

مامان بزرگمو بردن رادیولوژی

اومده میگه خیلی خوب بود، خوب شدم !

.

.

.

واقعا کی فکرشو میکرد یه روز خود آجیل مشکل‌گشا هم بشه مشکل یه ملت؟

.

.

.

جدیدترین مطالب خنده دار

یه سوالی از صبح تا حالا ذهن مارو درگیر کرده

ببینین شما میتونین بهش جواب بدین؟

اگه “مردان آنجلس” یه زن همراهشون بود

بازم میتونستن ۳۰۰سال با خیال تخت بخوابن!؟

.

.

.

من شخصا به خودکشی اعتقاد ندارم، مگر اینکه پسوُردم لو بره!

.

.

.

مامان بزرگم خیلی مریض بود

و در ضمن دکتری که همیشه میره پیشش مطبش باز نبود

به هزار زحمت راضیش کردیم بره پیش یه دکتر دیگه

وقتی رفتیم داخل،معاینه که تموم شد مامان بزرگم گفت:

آقای دکتر یه چیزی بنویس فعلأ خوب بشم

تا چند روز دیگه برم پیش یه دکتر درست حسابی .

۷سال درس خوندشُ شست مثل رخت پهن کرد رو بند! =))

.

.

.

طنز و جوک جدید

ﻫﯿﭻ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﺖ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﺨﻮﺭﻩ

ﺭﻭ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺍﮐﺴﭙﻠﻮﺭﺭ، ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻧﺶ ﯾﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻪ،

ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺶ ﯾﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺩﯾﮕﻪ !

.

.

.

یکی بیاد به مامانم بگه من شکمو نیستم

فقط نسبت به غذاهای توی یخچال احساس مسئولیت میکنم

.

.

.

یه جوری درباره آدما قضاوت کنید که اگه

یه روزی خلافش بهتون ثابت شد شرمنده خودتون نشید !

.

.

.

پسر داداشم ۸سالشه معلم مدرسشون

تلفن کرده به مامان بچه گفته شما به این بچه چی یاد میدین؟

ازش پرسیدم چهار مزه اصلی چیه؟

پسرتون میگه: خیارشور/چیپس/ ماست موسیر/ زیتون!

.

.

.

تلفن خونمون زنگ خورد برداشتم بجا اینکه بگم الو بله

گفتم بلو اله

طرف هم قاطی کرد گفت سلو الام

.

.

.

یکی از سرگرمی های مورد علاقم اینه که

یه پچه ی ۳ تا ۶ ساله رو بغلش میکنم و دور خودم میچرخم

تا سرش گیج بره ، بعد میذارمش رو زمین تا راه بره

بعد میشینم نگاه میکنم که چطور هی میخوره به در و دیوار …:D

حتما امتحان کنید !

.

.

.

از کسانی که تو کامپیوتر شون

فایلها رو با اسمهایی مثل hjkhkjkh ذخیره میکنن

توقع اتاق مرتب و جمع و جور نداشته باشید ))

.

.

.

رفتم گلفروشی گفتم آقا این گل طبیعیه؟

یه دختر بچه ۵ ساله ای اونجا بود گفت پــَ نَ پــَ سزارینه!!

به جون خودم

من تا ۱۲ سالگی فکر میکردم بچه ها رو لک لک ها از آسمون میارن !

.

.

.

وقتی داری به شدت دنبال چیزی میگردی

همون چیزی رو پیدا می کنی که دفعه پیش شدید دنبالش می گشتی

.

.

.

بدترین شکست عشقی عمرمو کلاس سوم خوردم

که فهمیدم جایزه ها رو مامانم می خریده می داده به معلما

.

.

.

ﻣﻦ ﻫﺮﭼﯽ ﺻﺒﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﯿﻔﺘﻪ ﺭﻭ ﻏﻠﺘﮏ ﺧﺒﺮﯼ

ﻧﺸﺪ . . .

ﺍﻻﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮﻡ ﮐﻪ ﻏﻠﺘﮏ ﺑﯿﻮﻓﺘﻪ ﺭﻭﻡ ﺧﻼﺹ

ﺷﻢ ﺑﺮﻩ |:

مامانم مسافرته زنگ زده میگه خونه رو تمیزکن

شاید با خاله ت اینا بیایم

خبر نداره بعد از دوساعت که داشتم از تشنگی تلف میشدم

آخرش از آب گلدون خوردم !! توقعایی دارنا !!

.

.

.

تو مترو بشینی و تو اس ام اس بنویسی ((زیپِ طرف بازه))

حداقل ده نفر به زیپاشون نگاه میکنن !

.

.

.

خدایا چنان کن سرانجام کار، تو خشنود باشی و ما پولدار !

.

.

.

به حق دار که نه ، حق به زوردار می رسد !

.

.

.

واسه باغمون سگ خریدیم بستیم که دزد نیاد

سگو دزدیدن

.

.

.

۱۲ و ۱۳ سالم بود میخواستم خودکشی کنم

هرچی قرص تو خونه بود خوردم… سرماخوردگیم خوب شد!!

.

.

.

مامانم زنگ زده مغازه میگه داداشت اونجاس هنوز؟

میگم نه چن دقیقه پیش رفت

میگه یعنی کلا رفت؟!

گفتم نه هنوز نصفش اینجاست !

.

.

.

من هرموقع کسی یا چیزی رو دوست دارم

وامیستم اینقدر از دور نگاش میکنم که یکی بیاد بخرتش

یا ببرتش بعد خیالم راحت میشه میرم پی زندگیم

.

.

.

خدا نگذره از کسانی که

شیر حموم رو روی وضعیت دوش می‌بندن و از حموم خارج می‌شن!

.

.

.

الان از مهم ترین دغدغه هام اینه حالا که

سال تحویل ساعت۲ ظهره نهارو کی باید بخوریم

.

.

.

اقا من یه کشف بزرگی کردم :

حرف R همون حرف P هست فقط خسته بوده پاهاشو باز کرده !

حرف Z همون حرف N هست فقط خوابیده !

حرف @ هم همون a هست فقط مقنعه سرش کرده !

.

.

.

حرف دل !

لعنت بر پدر و مادر کسی که دگمه ی ( ، ) و ( ریال ) رو

تو کیبورد کنار هم قرار داد !

.

.

.

طنز جدید

پیانو میزنم آروم میشم، ینى اگه میزدم آروم میشدم

فى الواقع اگه داشتم و میزدم آروم میشدم

در حقیقت اگه داشتم و بلد بودم و میزدم آروم میشدم !

.

.

.

جوک جدید

طرز نمره گرفتن پسرا و دخترا از استاد مرد:

پسرا: استاد به جون مادرم خرج خونه و دانشگارو خودم میدم

مادرم مریض بابام مرده ۲شیفت کار میکنم

واسه همین نتونستم خوب درس بخونم !

دخترا :اســـــتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد !!!!

.

.

.

مطالب خنده دار

مامانم خطاب به مرغ مینامون:

سلام عزیزم، سلام پسرم صبحت بخیر! خوب لالا کردی؟

بزار برات دون بیارم عشقم بخوری چاق بشی

چله بشی… آی مامان قربونت بره.. ای جانم ای جانم!

مامانم خطاب به من:

هوی شتر نمیخوای اون تن لشت رو از جات بلند کنی؟

انقدر آدم لــــــــــــــَش!! من

.

.

.

خیلی سعی کردم مث این فیلما دوتا بزنم تو گوش یکی

بعد یهو به خودش بیاد زندگیش عوض شه

منتها هر وقت اولیو زدم دعوا شد !

.

.

.

منطق ریاضى:

هر مساله اى که دیدى آسون داره حل میشه ؛

بدون راهِ حلت اشتباهه….

.

.

.

به درجه ای از عرفان و معرفت رسیدم

که واسه خودم یه چیزی تعریف میکنم میخندم

تازه آخرش هم از خودم میپرسم: جان من!؟

.

.

.

یه موقعی توی مراسم عقد سکه هدیه میدادن

بعد شد نیم سکه، بعد ربع سکه

بعد این سکه‌های یک گرمی و نیم گرمی «پارسیان» و این چیزا اومد …

عنقریب روزی فرا میرسه که به عروس و داماد فقط بتونیم بگیم “آفرین” !

.

.

.

نمیدونم چه صیغه ای پیاز خام تلخه

ولی همون پیازو وقتی میپزی میشه باقلوا !

.

.

.

خیلی فرق هست میان واژه ی “عزیز ” و ” عزیزم “

همانقدر که میان “جانم ” و “جونم ” !

.

.

.

مطالب طنز

بعضیا همون بعضیا بمونن ، بهتره !

.

.

.

لوازم شخصی چیست ؟

وسایلی که متعلق به یک شخص می باشد

و تمام اعضای خانواده و فامیل وظیفه دارند از آن وسایل استفاده کنند

در غیره این صورت شخصی محسوب نمیشود !

.

.

.

جوک و اس ام اس جدید

ســـــلامتی اونـــایی کـــه مـــوقـــع خـــرج کـــردن

واســـه رفـــیق و عـــشــقشــون…

پــــول واســـشون حـــکــم جـی اِل ایــکسو داره…

راحــــــت از جـــــیب درمـــیاد…!!

.

.

.

همیشه سخت ترین جای ِ کار اینه که ، تظاهر کنی هیچی نشده..

.

.

.

ﺩﻭﺗﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭ ﻭﺍﺳﻢ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﯾﮑﯿﺸﻮﻥ ﺩﮐﺘﺮﺍ ﺩﺍﺭﻩ ﯾﮑﯿﺸﻮﻥ

ﭘﺮﺍﯾﺪ!

ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯿﻢ ﮐﻨﯿﺪ ﻟﻄﻔﺎ؛

ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺳﺨﺘﯿﻪ!

.

.

.

آقا میدونید چرا پراید گرون شده؟نمی دونید که…

چون راحت میره تو پارکینگ راحتم از پارکینگ در میاد.

امکانات از این بیشتر میخواین.؟

.

.

.

اگـر میخواهیـد دروغـی نشنویـد

اصـرار زیـادی بـرای شنیـدن حقیقـت نکنیـد !

.

.

.

دقت کردین وقتی دوتا کلید شبیه به هم داری ،

هیچوقت اولین کلید ، کلید درست نیست ؟

.

.

.

ما اکنون در زمان ” ضد حال استمراری ” زندگی می کنیم !

.

.

.

پسره میره خواستگاری میپرسن ماشینت چیه؟ میگه پراید

بعد گندش در میاد طرف پرادو داشته !

.

.

.

تا حالا دقت کردین لذتی که تو خوردن ته نون ساندویچ

با سس هست تو خوردن خود ساندویچ نیست ؟

.

.

.

دقت کردین یه وقتایی هم تا آماده میشی که نظرتو بگی

یهو بحث عوض میشه و ضایع میشی !؟

مامانم مسافرته زنگ زده میگه خونه رو تمیزکن

شاید با خاله ت اینا بیایم

خبر نداره بعد از دوساعت که داشتم از تشنگی تلف میشدم

آخرش از آب گلدون خوردم !! توقعایی دارنا !!

.

.

.

تو مترو بشینی و تو اس ام اس بنویسی ((زیپِ طرف بازه))

حداقل ده نفر به زیپاشون نگاه میکنن !

.

.

.

خدایا چنان کن سرانجام کار، تو خشنود باشی و ما پولدار !

.

.

.

به حق دار که نه ، حق به زوردار می رسد !

.

.

.

واسه باغمون سگ خریدیم بستیم که دزد نیاد

سگو دزدیدن

.

.

.

۱۲ و ۱۳ سالم بود میخواستم خودکشی کنم

هرچی قرص تو خونه بود خوردم… سرماخوردگیم خوب شد!!

.

.

.

مامانم زنگ زده مغازه میگه داداشت اونجاس هنوز؟

میگم نه چن دقیقه پیش رفت

میگه یعنی کلا رفت؟!

گفتم نه هنوز نصفش اینجاست !

.

.

.

من هرموقع کسی یا چیزی رو دوست دارم

وامیستم اینقدر از دور نگاش میکنم که یکی بیاد بخرتش

یا ببرتش بعد خیالم راحت میشه میرم پی زندگیم

.

.

.

خدا نگذره از کسانی که

شیر حموم رو روی وضعیت دوش می‌بندن و از حموم خارج می‌شن!

.

.

.

الان از مهم ترین دغدغه هام اینه حالا که

سال تحویل ساعت۲ ظهره نهارو کی باید بخوریم

.

.

.

اقا من یه کشف بزرگی کردم :

حرف R همون حرف P هست فقط خسته بوده پاهاشو باز کرده !

حرف Z همون حرف N هست فقط خوابیده !

حرف @ هم همون a هست فقط مقنعه سرش کرده !

.

.

.

حرف دل !

لعنت بر پدر و مادر کسی که دگمه ی ( ، ) و ( ریال ) رو

تو کیبورد کنار هم قرار داد !

.

.

.

طنز جدید

پیانو میزنم آروم میشم، ینى اگه میزدم آروم میشدم

فى الواقع اگه داشتم و میزدم آروم میشدم

در حقیقت اگه داشتم و بلد بودم و میزدم آروم میشدم !

.

.

.

جوک جدید

طرز نمره گرفتن پسرا و دخترا از استاد مرد:

پسرا: استاد به جون مادرم خرج خونه و دانشگارو خودم میدم

مادرم مریض بابام مرده ۲شیفت کار میکنم

واسه همین نتونستم خوب درس بخونم !

دخترا :اســـــتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد !!!!

.

.

.

مطالب خنده دار

مامانم خطاب به مرغ مینامون:

سلام عزیزم، سلام پسرم صبحت بخیر! خوب لالا کردی؟

بزار برات دون بیارم عشقم بخوری چاق بشی

چله بشی… آی مامان قربونت بره.. ای جانم ای جانم!

مامانم خطاب به من:

هوی شتر نمیخوای اون تن لشت رو از جات بلند کنی؟

انقدر آدم لــــــــــــــَش!! من

.

.

.

خیلی سعی کردم مث این فیلما دوتا بزنم تو گوش یکی

بعد یهو به خودش بیاد زندگیش عوض شه

منتها هر وقت اولیو زدم دعوا شد !

.

.

.

منطق ریاضى:

هر مساله اى که دیدى آسون داره حل میشه ؛

بدون راهِ حلت اشتباهه….

.

.

.

به درجه ای از عرفان و معرفت رسیدم

که واسه خودم یه چیزی تعریف میکنم میخندم

تازه آخرش هم از خودم میپرسم: جان من!؟

.

.

.

یه موقعی توی مراسم عقد سکه هدیه میدادن

بعد شد نیم سکه، بعد ربع سکه

بعد این سکه‌های یک گرمی و نیم گرمی «پارسیان» و این چیزا اومد …

عنقریب روزی فرا میرسه که به عروس و داماد فقط بتونیم بگیم “آفرین” !

.

.

.

نمیدونم چه صیغه ای پیاز خام تلخه

ولی همون پیازو وقتی میپزی میشه باقلوا !

.

.

.

خیلی فرق هست میان واژه ی “عزیز ” و ” عزیزم “

همانقدر که میان “جانم ” و “جونم ” !

.

.

.

مطالب طنز

بعضیا همون بعضیا بمونن ، بهتره !

.

.

.

لوازم شخصی چیست ؟

وسایلی که متعلق به یک شخص می باشد

و تمام اعضای خانواده و فامیل وظیفه دارند از آن وسایل استفاده کنند

در غیره این صورت شخصی محسوب نمیشود !

.

.

.

جوک و اس ام اس جدید

ســـــلامتی اونـــایی کـــه مـــوقـــع خـــرج کـــردن

واســـه رفـــیق و عـــشــقشــون…

پــــول واســـشون حـــکــم جـی اِل ایــکسو داره…

راحــــــت از جـــــیب درمـــیاد…!!

.

.

.

همیشه سخت ترین جای ِ کار اینه که ، تظاهر کنی هیچی نشده..

.

.

.

ﺩﻭﺗﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭ ﻭﺍﺳﻢ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﯾﮑﯿﺸﻮﻥ ﺩﮐﺘﺮﺍ ﺩﺍﺭﻩ ﯾﮑﯿﺸﻮﻥ

ﭘﺮﺍﯾﺪ!

ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯿﻢ ﮐﻨﯿﺪ ﻟﻄﻔﺎ؛

ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺳﺨﺘﯿﻪ!

.

.

.

آقا میدونید چرا پراید گرون شده؟نمی دونید که…

چون راحت میره تو پارکینگ راحتم از پارکینگ در میاد.

امکانات از این بیشتر میخواین.؟

.

.

.

اگـر میخواهیـد دروغـی نشنویـد

اصـرار زیـادی بـرای شنیـدن حقیقـت نکنیـد !

.

.

.

دقت کردین وقتی دوتا کلید شبیه به هم داری ،

هیچوقت اولین کلید ، کلید درست نیست ؟

.

.

.

ما اکنون در زمان ” ضد حال استمراری ” زندگی می کنیم !

.

.

.

پسره میره خواستگاری میپرسن ماشینت چیه؟ میگه پراید

بعد گندش در میاد طرف پرادو داشته !

.

.

.

تا حالا دقت کردین لذتی که تو خوردن ته نون ساندویچ

با سس هست تو خوردن خود ساندویچ نیست ؟

.

.

.

دقت کردین یه وقتایی هم تا آماده میشی که نظرتو بگی

یهو بحث عوض میشه و ضایع میشی !؟

از تفریحات نسل ما :

بچه که بودیم می رفتیم از این بستنی لیوانیا میخریدیم

وختی میخوردیم لیوانشو میذاشتیم بین گلگیر و تایر

تا وقتی که حرکت میکنیم صدا موتور گازی بده !

.

.

.

گوشی ام رو گذاشتم رو airplane mode

از طبقه ۱۲ ام پرتش کردم تو هوا

افتاد خورد و خاکشیر شد…

نمیدونم این چه قابلیت مسخره ایه!

کار نمیکنه که…:|

.

.

.

جملات خنده دار جدید

مامانم اگه حوصلش سر بره یه پرتقال میگیره پوست میکنه

و با چاقو هر تیکه از پوستشو به هزار تیکۀ کوچکتر تبدیل میکنه

تا اینکه ما بریم نجاتش بدیم.

.

.

.

الان یکی زنگ زده میگه :

چطوری پسره خوشتیپِ خوش اندامِ تو دل بروِ با نمکِ خواستنى ؟

نشونی هارو درست داد ، ولی شماره رو اشتباه گرفته بود ..

.

.

.

جملات کوتاه خنده دار

از گفت و گوهای رایج من و مامانم

میتوان به گشنمه و کوفت بخوری اشاره کرد

.

.

.

وقتی بارون میاد همه یاد عاشقی میفتن و رمانتیک میشن

نمیدونم چرا من فقط یاد آهنگ بارو بارو باروننننننن میفتم !

.

.

.

اینایی که زنگ میزنن از خواب بیدارت میکنن

بعد میگن عه ببخشید خواب بودی ؟؟

دانشمندا هنوز در موردشون به نتیجه خاصی نرسیدن

.

.

.

جوک و طنز جدید

یه بار نشد بریم تو صف عابر بانک

کند ذهن ترین آدم خاورمیانه جلوی ما نباشه

.

.

.

ﺧﺪﺍﯾﯿﺶ ﺍﺳﺘﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺳﮑﻨﺎﺱ ﭘﺎﺭﻩ

ﺑﻪ ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﺗﺎﮐﺴﯽ یا اتوبوس ﻫﺴﺖ ﺩﺭ هیچ عملیات مافوق سری نیست !

.

.

.

طنز گوناگون

داشتم از خونه میرفتم بیرون مامانم پرسید کجا ؟؟!

گفتم بیرون !

برگشته میگه: خوب جای دیگه نریا !

.

.

.

تا حالا دقت کردین اگه تو مترو الکی شروع به دویدن بکنید

ملت هم همینطوری دنبالتون میدوند…..!:)))

.

.

.

پانتومیم بازی میکردیم دخترخالم رفت هی ادا اطوار در اورد

بعد سه رب هیشکی نفهمید اخر گفتیم خب چیه؟

گف تیکه کلام مهران مدیری که میگف میشه بسه؟

.

.

.

تمام وسایل و امکانات زندگی ما رو مامانم می ذاره “همون جا”

کلا همه چی و هر چی که می پرسی جوابش همون جاست!

.

.

.

یادتون باشه ” از اومدن یکی تو زندگیتون ذوق مرگ نشین…

تا وقتی که تنهاتون گذاشت و رفت….دق مرگ نشین……!

.

.

.

لذتی که توی باز و بسته کردن درِ باتریِ کنترل تلویزیون

موقعِ تماشای تلویزیون هست،

توی تماشای خود تلویزیون نیست !

.

.

.

یکی از دشواریها زمان بچگیم این بوده که نمیدونستم

خوشگل درسته یا خوشکل…O_o

.

.

.

چشمم دیگر آب نمیخورد

لـامـَصـَب رانـــــی اَم گرفتم نخورد

.

.

.

پشه محترم! اصلا مهم نیست که تو این سرما هنوز زنده مانده ای

مهم اینه که صفحه موبایل من سولاریوم نیست که شبا بیای جلوش

خودت رو برنزه کنی!

.

.

.

از خونه همسایه بوی کیک اومد بعد بوی آش رشته اومد

الان هم بوی قرمه سبزی میاد.

می خوام برم در بزنم بگم ما به جهنم،

خودتون اسهال می شین بدبختا!

.

.

.

یه روز هـم باید این سازنده ی جمله :

” گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی ” رو بیارن چار کیلو غوره بدن دستش

همه هــــم صبر کنن، ببینم چه جوری میخاد حلـوا درست کنه ؛

بعد همون دیگُ بکنی تو چشـاش با این جمله ساختنش

.

.

.

دقت کردین !؟

گل کلم در ترشی حکم پسته در اجیل رو داره !

نظر به اینکه عید دیدنی به صورت رفت و برگشت انجام میشه

و با توجه به گرانیهای اخیر جهت رفاه حال مردم

سال ۹۲ عید دیدنی به صورت حذفی برگذار میشود!

.

.

.

یه فـامـیل داریم اسمش “سیـمـین” ـه

الان یـه سـال میشـه کـه “نیم سـاعت” صـداش میکنم !

.

.

.

اس ام اس خنده دار

از قلبم پرسیدم چرا شب ها خوابم نمیره

قلبم جواب داد:

چون بعد از ظهر خوابیدی به من هیچ ربطی نداره !

.

.

.

جوک خنده دار

یارو میره پیش دکتر متخصص میبینه ویزیتش بیست هزار تومن شد!

به دکتر میگه: اگه تخفیف میدی بگم کجام درد میکنه

وگرنه خودت بگرد پیداش کن!

.

.

.

آیا میدانستید در ایران هنگام رد شدن از خیابان های یک طرفه

اگر دو طرف را نگاه نکنید میمیرید !؟

.

.

.

جوک و اس ام اس جدید

نان لواش چیست؟!

به آلیاژی از پلاستیک و آرد می گویند که در دمای مخصوصی پخت می شوند !

.

.

.

لوازم شخصی چیست ؟

وسایلی که متعلق به یک شخص می باشد

و تمام اعضای خانواده و فامیل وظیفه دارند از آن وسایل استفاده کنند

در غیره این صورت شخصی محسوب نمیشود !

.

.

.

اس ام اس خنده دار

مـا بـا خوردن یه رانی ۱۰ کالری بدست میاریم

و برای خوردن دو تیکه ی آخر درون قوطی ۱۲ کالری مصرف میکنیم !

.

.

.

ﺍﮐﺜﺮ ﺁﺩﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻦ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﺘﻨﻔﺮﻡ

ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻍ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﻣﺘﻨﻔﺮﻥ

!!! ﻧﻪ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺘﻦ

.

.

.

یک شباهت اساسی بین مهندس های کامپیوتر و دکترها هست

و اونم اینه که از هر چی سر در نمیارن می گن ویروسه !!

.

.

.

پروردگارا!

گناهانِ ما را به ریال و کارهای نیکمان را به دلار محاسبه بفرما !

.

.

.

یارو ﯾﻪ ﺧﺮﮔﻮﺵ ﺧﺮﯾﺪﻩ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﺒﻌﯽ !

.

.

.

هر وقت تونستی با تقلب نمره خوب بگیری به خودتت افتخار کن

و گرنه با خرخونی هر کسی می تونه ٢٠ بشه ! o.0

.

.

.

روباهی با موبایلش کلنجار می رفت.

زاغه از بالای درخت گفت: اگه پایین آنتن نمی ده بده بالا برات بگیرم.

روباه موبایل رو داد. زاغ گفت: این عوض قالب پنیر کلاس سوم ابتدایی!

.

.

.

تجربه ثابت کرده که :

حقیقت رو باید از آدم عصبانی شنید ….!

.

.

.

افرادی که ازدواج میکنند دو دسته اند:

آنهایی که از جانشان سیر شدند و آنهایی که قصد جان دیگری را دارند

.

.

.

ﯾﺎﺭﻭ ﻣﯿﺮﻩ ﺗﺎﯾﻠﻨﺪ ،ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ

ﺑﺸﻪ؛ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﻬﺶ ﻣﯿﮕﻪticket:

please

ﯾﺎﺭﻭ:ﭼﯽ ﭼﯽ؟

ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ:your ticket

ﯾﺎﺭﻭ:ﻣﻦ ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ ﭼﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﺍﻣﺎ ﻣﺤﺾ

ﺍﺣﺘﯿﺎﻁ ﮐﺮﻩ ﺧﺮ… !!

ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ:ﻫﻮﯼ؛ﻣﻨﻮ ﻣﯿﮕﯽ؟؟ ﺁﺷﻐﺎﻝ

ﻋﻮﺿﯽ….

ﺷﺨﺺ ﺳﻮﻣﯽ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﺳﻪ ﻭﻣﯿﮕﻪ:ﺁﻗﺎﯾﻮﻥ

ﭼﺮﺍ ﺩﻋﻮﺍ ﻣﯿﮑﻨﯿﻦ؟ ﺧﻮﺑﯿﺖ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﻣﻤﻠﮑﺖ

ﻏﺮﯾﺒﻪ!!!ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺑﺮﺳﺘﯿﻦ

ﮐﻞ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ:ﺍﻟﻠﻬﻢ ﺻﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁﻝ محمد

طلاق: مرحله ای مابین ازدواج و مرگ

کار: وقفه ای مشمئز کننده بین خواب و خواب

بالماسکه : آن چیز برای ما است (در زبان قمی)

مترو:تلفیقی از کنسرو ، چرخ گوشت ، بوی بد و قطار

مرگ: درمان دردها به طور ناگهانی و با کمترین مخارج

فردا: یک تکنولوژی ساده برای رهایی از کارهای امروز .

مغز: ارگانی از بدن که ما فکر می کنیم که فکر می کند.

روماتیسم: عشقولانه ترین بیماری کشف شده تاکنون .

تجربه: نامی که آدم ها روی اشتباهات خود می گذارند .

مهندس : به کسی میگویند که همیشه در کارها گند میرند .

پارادوکس: نسخه دو پزشک برای یک بیمار، نشانگر آن است.

شِنبِمِه : وقتی شن های لب دریا به یک قمی چسبیده باشد .

کشمش: انگوری که خود را ساعت ها زیر آفتاب برنزه کرده است.

دانشگاه: یک دوره چهارساله که ازش چیز بیشتری یادم نمی آید .

طراز: عبارتی که روزی قرار است به کسی بگویید و پشیمان شوید .

قابل اجتناب: دقیقا به کاری می گویند که یک گاوباز انجام می دهد .

لباسشویی: یکی از لوازم خانگی که مخصوص خوردن جوراب است .

اعصاب : چیزیست که هیچکس ندارد ولی توقع دارند تو داشته باشی.

خلاق: آدمی که حداقل بیست دلیل برای انتخاب روش ابلهانه خود دارد.

بزرگسال: فردی که از سن رشد طولی گذشته و مشغول رشد عرضی است.

لوازم آرایشی: ابزاری که زن زیبا را زشت و زن زشت را زشت تر نشان می دهد.

عشق: یکی از خفن ترین بیماری های بشر که تنها راه از بین رفتنش، ازدواج است.

مالیات: می گویند باید با لبخند پرداخت کرد، اما من امتحان کردم، نقد می خواستند.

منوآل (هلپ): قسمتی از رایانه که به شما در یافتن سوال های بیشتر کمک می کند.

قبر: مکانی برای استراحت متوفی تا وقتی که سر و کله یک باستان شناس پیدا شود.

بیماری خوشخیم: یک بیماری که قرار نیست به این زودی ها از دستش خلاص بشوید.

هر ننه قمری : کلمه ای عمده ی ایرانیان از آن برای خطاب کردن سایرین استفاده میکنند

بکاپ: کاری که همیشه وقتی یادتان می افتد انجام دهید که اطلاعاتتان به گاف رفته است.

گیاهخواری: طریقه ای از زندگی که قدیما، شکارچیان دست و پا چلفتی اختراع کرده بودند .

زن همسایه : موجودی که ساعت ها دم در حرف میزند اما داخل نمیاد چون دیرش میشود .

رزومه: جمع آوری هرگونه اطلاعات غلط درباره خود به منظور دستیابی به یک شغل پردرآمدتر

ازدواج: وقتی که دو نفر تبدیل به یک نفر می شوند، اما مشکل اینجاست که دقیقا کدام یک؟

پیری: وقتی آره یعنی نه، شاید یعنی حتما، جالبه یعنی خاطره و نوه آویزان از یخچال می شود.

صداقت: حالتی که شما پس از نوشیدن هفده دلستر لیمویی پشت سر هم دچارش می شوید.

هالک شگفت انگیز: بر و بچه های بدنساز، پس از پایان تمرین، چنین تصوری از هیکل خود دارند .

جالبه: کلمه ای که در چت های محترمانه، به منظور پایان مکالمه طرف مقابل استفاده می شود.

و غیره: علامتی که این مفهوم را می رساند؛ شما بیش از چیزی که واقعا می فهمید، می فهمید.

شخصیت: آن چیزی است که اگر شما آن را از دست بدهید، همه اطراف شما را خالی خواهند کرد.

پزشک: آدمی که با قرص هایش درد را از شما گرفته و با صورت حسابش، مرگ را به شما هدیه می دهد.

خانه داری: مجموعه کارهایی که درون خانه صورت می گیرد، شامل خوابیدن تا لنگ ظهر و تماشای تلویزیون

دبستان: روزهای خوش نوجوانی، مشق شب، فحش بابا، فلک معلم، شلنگ ناظم، خوشی در مراسم ختم.

فهرست خرید: لیستی که تهیه اش ساعت ها طول می کشد اما در فروشگاه به یاد می آورید که جا گذاشته اید.

فروتن : آمپول

Injury : اینجوری

سرباز : بی حجاب

پیشاهنگ : سکوت

Black light: سیانور

Easy Love: لواسان

مملکت : گربه مملی

سیمین : نیم ساعت

Free fall: فال مجانی

کوسه : این که دوتاس

‫چیذر : چه ضری زدی؟

Superman : مرد بقال

واهمه : همه را باز کن

سیرت : موش دریایی

کامران : راننده کامیون

ایستک : سکتهٔ خفیف

Refer: فرکردن مجدد مو

Too narrow : وارد نشو

سیفی جات : جات امنه!

Dashboard : داداشم برد

عطسه : راس ساعت سه

Tequila shot: پیک شادی

برونشیت : بیرون از صفحه

Accessible: عکس سیبیل

Bahamas: با همه هستش

‫نوازش : بازش نکن، ببندش

ازون برون : خارج از جو زمین

Subsystem: صاحب دستگاه

Burberry : نون بربری فانتزی

Burkina Faso: برو کنار وایسا

درون گرا : کچلهای داخل خانه

Comfortable: بفرمایید سر میز

After noon : دنبال یه لقمه نون

Moses: در اصفهان به موز گویند

پورتال : آدم قد بلند فقیر را گویند

مکار : کسی که تخصص اپل دارد

Bahamas Air: هوای همه رو داره

آنکارا : منظور آن کارهای بد است

مسواک : پیاده روی دسته جمعی

Good Luck: چه لاکِ قشنگی‌ زدی

عرض اندام : پهنای شکم را گویند !

‎جنگل : جن بیا! (از زبان جنگیر ترک)

موت زارت : سکته! یهویی تلف شدن

Topless : !به اصفهانیِ غلیظ، توپوله

تجدید فراش : دوباره فر‌ کردنِ موهاش

‫کوآرتز : هنرهایی که می گفتی، کو ؟

اسلواکی : نرم و خرامان گام برداشتن

پورشه : فقیر بشه الهی به حق ۵ تن

Macromedia: رسانه های عوام فریب

Al Pacino : همه پاهاتووون رو ورچینین

نیکوتین : نوجوان خوش سیرت را گویند

زالزالک : پدر رستم و داداش کوچولوش

کهنسال : سالروز تولد Leonard Cohen

San Jose: به ترکی‌ ، شما خوزه هستید

خواهر زن : کسی که خواهرش را میزند !

Safe Mode : آنچه در تابستان مد میشود

مهتاب کرامتی : مهتاب چقد شبیه عمتی

کنتس : به اصفهانی یعنی این سیگار کنته

Good after noon : دنبال یه لقمه نون حلال

Eminem : به لهجه اصفهانی، امین هستم

مزدور : نوعی موز که در مناطق دور می روید

کدخدا : کسی که به برنامهٔ اتوکد تسلط دارد

واویلا : ویلایی که درش به روی همه باز است

Hello Honey : جهنم و عزیزم! کوفت و عزیزم!

San Antonio: به ترکی‌ ، شما آنتونیو هستید

Histogram : شما (دوست) گرامی، خفه شو!

We Are : به ویار زنان در دوران بارداری گویند !

Bertolucci: چپ چشمی که بربر نگاهت می‌کند

فیله گوساله : فیل نفهم،فحش رایج بین فیل ها

Longtime: در حمام ، زمان پیچیدن لُنگ را گویند

سیتوپلاسم : (بندری) به خاطر تو پلاس و علافم

برون گرا : کچلهای خارج از خانه، کچلهای خارجی

Long time no see: !دارم لونگ می‌‌پیچم ، نگاه نکن

مالاریا : کلمه ای که اهالی لار اول هر جمله میگویند

مهران : شخصی که در هوای مه آلود رانندگی می کند

فرزاد : کسی که به طور مادر زاد موهایش فرفری باشد

‫زباله دان : آشغال شناس ،آنکه در تفکیک زباله تبحر دارد

Jesus: در اصفهان به بچه گویند که دست به چیز داغ نزند

کولر:زمانی که یک لر به مکانی رفته باشد و بین ما نباشد

کالسکه : هنگامی که یک اصفهانی یک میوۀ کال میخورد.

کاریزماتیک : قناتى که خانمها براى ذخیره ى ماتیک میکنند

کرباسچی : رانندهٔ اتوبوسی که هرچه داد می‌زنی نمیشنود

اتومبیلرانی : نوشیدنی گوارا، حاوی تکه های طبیعی اتومبیل

صفا سیتی : شهری که مردم آن همیشه در صف ایستاده اند

هالوژن : ژنی که عامل اصلی ساده لوحی در انسان می باشد

آنتی هیستامین : آنکه مخالف هیس کردن تا ۱ دقیقه می‌باشد

پارکینگ : شخصی که به صورت پاره وقت به پادشاهی می پردازد

فیلهارمونیک : فیلی که از تناسب اندام برخوردار است،فیل موزون

Sin City : فروشگاهی بزرگ، عرضه کننده مایحتاج سفره هفت سین

سیرابی : وضعیتی که در آن فرد نمیتواند حتی یک قطره دیگر آب بخورد

Parkinson: پسر سرایدار را گویند که در اتاقکی در پارکینگ زندگی‌ می‌کند

Good setting: آن سه چیزِ نیک را گویند : گفتار نیک – کردار نیک -پندار نیک

Sweetzerland: سرزمینی که مردمانش زیاد زر می‌‌زنند اما به دل‌ می‌‌نشیند

Very well: رها و آزاد و افسار سرخود و بی تکلیف و سرگشته و بی جا و مکان

جملات قصار

فروردین 92

هر پرهــــــیزکار گذشـــــــته ای دارد

و هر گناهکار آینده ای

پس ، قضــــــــاوت نکن . . .

.

.

.

درخشان ترین تاجی که مردم بر سر می نهند

در آتش کوره ها ساخته شده است .

(چارلی چاپلین)

.

.

.

برای تلفظ کوتاهترین کلمه “بله” یا “نه”

خیلی بیشتر از یک نطق باید فکر کرد . . .

(پتیاگور)

.

.

.

جملات فلسفی بزرگان

گاه یک حرف

یک زمستان آدم را گرم نگه میدارد و

گاه یک حرف

یک عمر آدم را سرد میکند . . .

.

.

.

بهتر است ثروتمند زندگی کنیم تا اینکه ثروتمند بمیریم . . .

(جانسون)

.

.

.

یادمان باشد

با شکستن پای دیگران، ما بهتر راه نخواهیم رفت . . .

.

.

.

sms فلسفی

ایستادگی کن ، ایستادگی کن ؛ و ایستادگی کن …

و به یاد داشته باش که لشکری از کلاغها

جرات نزدیک شدن به مترسکی که ایستادگی را

فقط به نمایش می گذارد ندارد . . .

.

.

.

اولین ساعت روز را که به ” ساعت طلایی ” معروف است صرف خودتان کنید . . .

(برایان تریسی)

.

.

.

اس ام اس فلسفی

دوستی بیش از اندازه همانند دشمنی ترسناک است . . .

( ارد Orod )

.

.

.

اگر دلتان «قرص» است ،از «دردسر» نترسید . . .

.

.

.

پیامک فلسفی

نشانه رضایت از کار فعلی با این سوال مشخص میشود

اگر همین فردا یک میلیارد دلار به شما بدهند

آیا حاضرید باز هم کار فعلی تان را ادامه دهید ؟

(برایان تریسی)

.

.

.

هر وقت داشتی یه آدمـــــی رو تو ذهنت بـــزرگ می کردی

جا واســـه پشیمونی هم بذار . . .

.

.

.

جملات زیبا و تاثیر گذار

جذابیت همیشه در تفاوت هاست

هیج آهن ربایی قطب هم سانش را جذب نمی کند . . .

.

.

.

شرمنده می کند فرزند را ، دعای خیر مادر

در کنج خانه ی سالمندان . . .

.

.

.

آینده هرگز اتفاق نمی افتد ، بلکه ساخته می شود . . .

(ویل دورانت)

.

.

.

جدیدترین جملات فلسفی

زندگی بسیار مسحور کننده است

فقط باید با عینک مناسبی به آن نگریست

(دوما)

.

.

.

شیرینی یکبار پیروزی به تلخی صد بار شکست می‌ارزد . . .

(سقراط)

.

.

.

هرکس بخواهد کاری را انجام دهد راهش را پیدا می کند

و هر کس نخواهد کاری را انجام دهد ، بهانه اش را . . .

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های فلسفی

اگر فکر می کنید که موفق می شوید یا شکست می خورید

در هر دو صورت درست فکر کرده اید . . .

( رابینز Robbins )

.

.

.

برای خانه ی همسایه ات هم چراغ آرزو کن

قطعا حوالی خانه ات روشن تر خواهد شد . . .

.

.

.

آدم های بزرگ عظمت دیگران را می بینند

آدم های متوسط به دنبال عظمت خود هستند

آدم های کوچک عظمت خود را در تحقیر دیگران می بیند . . .

.

.

.

نباید از خسته بودن خود شرمنده باشی

بلکه فقط باید سعی کنی خسته آور نباشی

(هیلزهام)

.

.

.

تغییر دهندگان اثر گذار در جهان کسانی هستند

که بر خلاف جریان شنا می‌کنند . . .

(والترنیس)

.

.

.

تو ارباب سخنانی هستی که نگفته‌ای

ولی حرفهایی که زده‌ای ارباب تو هستند . . .

.

.

.

ضعیف‌الاراده کسی است که با هر شکستی بینش او نیز عوض شود . . .

(ادگار‌ آلن‌پو)

.

.

.

آدم بی مغز و پرگو چون آدم ولخرج و بی سرمایه است . . .

(پاسکال)

.

.

.

هیچ گاه در برابر فرزند ، همسرتان را بازخواست نکنید . . .

(ارد بزرگ)

.

.

.

جاده ی موفقیت سر راست نیست

پیچی وجود دارد به نام شکست

دور برگردانی به نام سردر گمی

سرعت گیر هایی بنام دوستان

چراغ قرمز هایی بنام دشمنان

چراغ احتیاط هایی بنام خانواده

تایر های پنچری خواهید داشت به نام شغل

اما اگر یدکی بنام عزم داشته باشید

موتوری به نام استقامت

و راننده ای بنام خدا

به جایی خواهید رسید که موفقیت نام دارد . . .

قول واژه ای بزرگ است

یا چیزی را میسازد

یا همه چیز را خراب میکند . . .

.

.

.

توی رابطه هاتون گاهی سنگ بندازین

تا عمقش براتون مشخص بشه . . .

.

.

.

شتر مرغ را گفتند : بار بردار . گفت : من مرغم

گفتند : پرواز کن ، گفت : من شترم

.

.

.

دلهاتان را از دنیا بیرون کنید

پیش از آنکه بدنهاتان را از آن بیرون کنند . . .

.

.

.

آدما در دو صورت خود واقعیشونو نشون میدن

یا اینکه بدونن کامل به خواستشون رسیدن

یا اینکه بدونن هرگز به خواستشون نمیرسن . . .

.

.

.

اشک های کسانی را که گریان به نزدت می آیند را با نازش پاک کن . . .

.

.

.

وقتی کسی به شما نیاز دارد

گفتن : ” گرفتارم” بسیار آسان است.

اما وقتی شما به کسی نیاز درید

شنیدن: ” گرفتارم” بسیار دردناک است . . .

.

.

.

کاش همه میفهمیدن دل بستن به کلاغی که دل دارد

بهتر از دل بستن

به طاووسیست که تنها زیبایی دارد . . .

.

.

.

وقتی خوشحال هستی قول نده

وقتی عصبانی هستی جواب نده

وقتی ناراحتی تصمیم نگیر . . .

.

.

.

اس ام اس پند آموز

پوزش خواستن پس از اشتباه زیباست، حتی اگر از یک کودک باشد

(اُرد بزرگ)

.

.

.

جذابیت تو … به خاطر چیز هائیست که مردم از تو ندیده یا نمی‌دانند

خودت را تند تند ورق نزن . . .

.

.

.

جملات قصار

به گونه ای آرزو کنید که انگار همیشه زنده می مانید

و به گونه ای زندگی کنید که انگار همین امروز می میرید . . .

(جیمز دین)

.

.

.

جملات زیبای بزرگان

کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شود و انسان با نخستین درد

(احمد شاملو)

.

.

.

خندوندن لبهای یک نفر مهارت نیاز ندارد

مهم خندوندن چشم هاست . . .

.

.

.

پیامک فلسفی

خـُــدا ” فقط کسی رو به لبه ی پرتگاه زندگیش می رسونه

که میدونه قدرت پرواز رو داره . . .

.

.

.

.

سعی برای بهتر بودن ، بهتر از این است که وانمود کنی که بهترینی

.

.

.

هیچوقت به کسى که بهت اعتماد داره، دروغ نگو

هیچوقت به کسى که بهت دروغ میگه، اعتماد نکن . . .

.

.

.

اس ام اس فلسفی

جوانی صندوق در بسته ای است که فقط پیران می دانند درون آن چیست.

.

.

.

گاهی برای رشد کردن باید سختی کشید

گاهی برای فهمیدن باید شکست خورد

گاهی برای بدست آوردن باید از دست داد . . .

.

.

.

زندگی کرد با انسان های بَد

بهتر از زندگی کردن با انسان هایی است

که اَدای انسان ها خوب را در می آورند . . .

.

.

.

sms فلسفی

آنان که پاره هایی از روح خود را برای التیام به دیگران میبخشند

از همه بیشتر به خدا شبیه اند . . .

.

.

.

ســه چـــیـز خــیـلی ســـخـت اسـت :

فــــــولاد ،

الــــمـاس ،

و خــــویــشـتن شــنـاسی . . .

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های فلسفی

نـــادانی و پـــسـتی یـــک نـــفـر در گـــذشـته

نـمـی تـــوانـد مـــیـدان انـــتـقام از خــــانــدان او بــاشـد . . .

مناسبتی

توجه

پیامک تبریک تولد

اس ام اس به سلامتی !

عیدقربان

روز عرفه

شهادت امام محمد باقر

سالروز ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س

اس ام اس با موضوع خداوند

پاییزی

ولادت امام علی النقی(ع)

تبریک عید غدیر

مخصوص محرم

محرم ۹۱

اس ام اس امام زمان

خداوند

دوستان در این بخش مناسبت های هر ماه قرار داده میشه و به مرور تبدیل به مجموعه ی کامل پیامک های مناسبتی میشه.

پیامک تبریک تولد

اس ام اس و جملات زیبای تبریک تولد

الفبا برای سخن گفتن نیست / برای نوشتن نام توست اعداد

پیش از تولد تو به صف ایستاده اند

تا راز زاد روز تو را بدانند

تولدت مبارک

.

.

.

متن زیبا و رسمی تبریک تولد

زبان ما قاصر است از شکر نعمت تولد و حس بودن شما

در روز تولدت سر بر زمین سائیده و از درگاه حضرت حق نهایت سپاس خود را بجا آورده

و برایت سالهای سال عمر با عزت و برکت خواستاریم .

باشد که بقاء عمرت با عزت و سربلندی و توام با خدمت باشد . . .

.

.

.

پیامک تولد

امشب چه شبی روشن و زیبا و مصفاست / احسنت، به این جشن دل انگیز که برپاست

گویا که گلی پای نهاده ست به گیتی / کز فرّ و شرف، آبروی جمله ی گلهاست . . .

تولدت مبارک

.

.

.

متن تبریک تولد

تو یک تولدی شدی به قلب زخمی ام ببین / که با تو من ظهور شدم احیا شدم مثل نگین

عزیز مبارکت باشه امروز روز تولدت / این قلب خسته منه بردار برو ما خودت . . .

.

.

.

اس ام اس عاشقانه تبریک تولد

جشن میلادت را به پرواز می روم

دراین خانگی ترین آسمانِ بی انتها

آسمانی که نه برای من

نه برای تو

که تنها برای “ما” آبیست . . .

.

.

.

متن عاشقانه تبریک تولد

امروز روز توست و من

تمام دلتنگیهایم را

به جای تو

در آغوش می کشم

چقدر جایت میان بازوانم خالیست

تولدت مبارک

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های تبریک تولد

صدای یک پرواز

فرود یک فرشته

آغاز یک معراج

و شروع یک زندگی

تولدت مبارک

.

.

.

متون زیبا برای تولد

این هدیه ی آسمانی چشمانت / دلبسته به شمعدانی چشمانت

ای عشق تولدت مبارک ، قلبم / تقدیم به مهربانی چشمانت . . .

.

.

.

شعر تولد

وجود زیبایت وارد به دنیا میشود / هدیه سالروزش این آوا میشود

عاشقی چون من بی پروا میشود / در شعر تولد غرق رویا میشود

اینگونه سالی دگر ازعمر تو آغاز میشود

تولدت مبارک

.

.

.

جملات زیبا برای تولد

سالروز زمینی شدنت مبارک . . .

راستی از ونوس و مریخ چه خبر !؟

.

.

.

روزی که به دنیا آمدی هرگز نمیدانستی زمانی خواهد رسید

که آرامش بخش روح و روان کسی هستی که با بودن تو دنیا برایش زیباتر است

بهانه ی زندگیم تولدت مبارک

.

.

.

تو هیچی کم نداری

برای همه چیز من بودن

تولدت مبارک

.

.

.

زادروزت شیرین، پرعشق و نورآفرین باد.

قهقهه هایی آسمانی و آرامش زلال زندگی را برایت آرزو دارم . . .

.

.

.

زمین در انتظار تولد یک برگ ، من در حال شمارش معکوس

صفر همیشه پایان نیست گاهی آغاز پرواز است

تولدت مبارک

.

.

.

از یک نگاه تو رنگم پریده است، قربان آن شوم که تو را آفریده است

عزیزم تولدت مبارک

.

.

.

تقدیم به کسی که شکفتن هیچ گلی زیباتر از لبخند او نیست

جشن میلادت بهترین بهانه برای فکر کردن به تو و به یاد آوردن خوبی هایت است

سالروز تولدت مبارک

.

.

.

امشب که شب تولدته بهترین ها رو آرزو کن

من هم از خدا همون بهترین ها رو برات آرزو مندم

تبریک دست خالی مرا باسخاوت بی حدت بپذیر

(تولدت مبارک)

.

.

.

هدیه ای از آسمان برای؛

روز تولدت رسید.

و دیدم هیچ چیز

گلم را

جز عشق

لایق نیست.

تولدت مبارک

.

.

.

تولدت مبارک

ای گل گلدون من

هزار سال زنده باشی

بسته به تو جون من

این هدیه تولد

پیشکش چشمای تو

نازگل زیبای من

چشام زیر پای تو .

.

.

.

سالروز تولد قشنگت را با رقص سفید برف ها همچون سفیدی دلت

بر اسمان قلبمان جشن می گیریم و صمیمانه فصل شکفتنت را تبریک می گوییم

.

.

.

آرزو می کردم که درجشن میلادت تک ستاره آسمان چشمانت باشم

تا در آغوشت طولانی ترین شبم را تقدیمت کنم

و درکلبه انتظارت بوسه هایم را میهمانت !

تولدت مبارک

.

.

.

گل من تولد تو تولد من است، من تمام طول سال بیدار مانده ام

که مبادا روز تولد تو تمام شود، و من در خواب بمانم و نتوانم به تو بگویم

تولدمان مبارک!

.

.

.

امروز تولد توست و بهترین زمانی که خدا میخواست مرا با هدیه ای شاد کند.

آری درست است این هدیه قبل قبل از وجود خودم از آسمان آمده ولی مهم

این است که از آن دل من بوده . . .

تولدت مبارک

.

.

.

دوبیتی تبریک تولد

از همان روزی که پای تو به این دنیا رسید

غصه هایم یک به یک از قلب و جانم پر کشید

روز میلاد تو دنیا یک صدا خندیده بود

اسمان در مقدمت باران گل باریده بود

تولدت مبارک

.

.

.

میلاد تو شیرین ترین بهانه ایست که می توان با آن

به رنجهای زندگی هم دل بست

و در میان این روزهای شتابزده عاشقانه تر زیست.

میلادتو معراج دستهای من است

وقتی که عاشقانه تولدت را شکر می گویم

.

.

.

میلادت ای عزیز تر از جـان خجسته باد

در مقـدمت غــزل به ترنم، نشسته باد

تولد تو مــــبارک! بروی تو

دروازه های غم به چنین روز بسته باد!

.

.

.

امروز روز توست…..روز میلادت

دنیا تبسم کرده است امروز با یادت

امروز بی شک اسمان ابی ترین ابیست

چرخ و فلک همچون دلم درگیر بی تابیست

تولدت مبارک

.

.

.

عزیز دلم تولدت را تبریک می گویم و دعاگویم مزرعه ی زندگی ات

همواره پر از محصول موفقیت و بردباری باشد . . .

.

.

.

‘* ‘ .* . ‘ * . ‘ *.’ .’

*شب .’ .’ * . ‘ .’

* . *’ تولدتون *

.پر.’” . ; ستاره ‘ ‘

.’ ‘ * ‘ .’ .* ‘. ‘ .*

‘ .’ * .باد.’. *.’* ,

سلامتی رفیقی که تو رفاقت کم نزاشت ولی کم برداشت تا رفیقش کم نیاره

.

.

.

سلامتی مداد پاک کن که به خاطر اشتباه دیگران خودشو کوچیک میکنه . . .

.

.

.

به سلامتی اون دلی که هزار بار شکست ولی هنوزم شکستن بلد نیست . . .

.

.

.

به سلامتی اونایی که تو اوج سختی ها و مشکلات

به جای اینکه تَرکمون کنن درکمون می کنن . . .

.

.

.

سلامتی اونایی که

درد دل همه رو گوش میدن

اما معلوم نیس خودشون کجا درد دل میکنن . . .

.

.

.

به سلامتی اون رفتگری که تو این هوا داره به عشق زن بچش

کوچه و خیابون رو جارو میزنه که یه لقمه نون حلال در بیاره . . .

.

.

.

سلامتی اونایی که تو این هوای دو نفره با تنهاییشون قدم میزنن . . .

.

.

.

به سلامتی اونهائی که دوست دارم رو درک می کنند

و اونو به حساب کمبودهات نمی ذارن . . .

.

.

.

به سلامتی اونی که باخت تا رفیقش برنده باشه . . .

.

.

.

به سلامتی همه باباهایی که

رمز تموم کارتهای بانکیشون شماره شناسنامشونه !

.

.

.

به سلامتی کسی که هنوز دوسش داری

ولی دیگه مال تو نیست . . .

.

.

.

سلامتی مادر

که وقتی غذا سر سفره کم بیاد

اولین کسی که از اون غذا دوس نداره خودشه . . .

.

.

.

به سلامتی همه اونایی که خطشون اعتباریه ولی معرفتشون دایمیه!

.

.

.

به سلامتی اونایی که به پدر و مادرشون احترام میذارن و میدونن تو خونه ای که

بزرگترها کوچک شوند؛ کوچکترها هرگز بزرگ نمیشوند . . .

.

.

.

به سلامتی مادر که بخاطر ما هیکلش به هم خورد !

.

.

.

به سلامتی کسی که دید تو تاکسی بغلیش پول نداره

به راننده گفت :پول خورد ندارم مال همه رو حساب کن….!

.

.

.

به سلامتی بیل!

که هرچه ‌قدر بره تو خاک، بازم برّاق‌تر می‌شه . . .

.

.

.

به سلامتی سیم خاردار!

که پشت و رو نداره

.

.

.

به سلامتی اونی که بیکسه، ولی ناکس نیست . . .

.

.

.

به سلامتی اونایی که

چه عشقشون پیششون باشه چه نباشه

چشمشون مثل فانوس دریایی نمی چرخه . . .

.

.

.

به سلامتی حلقه های زنجیر

که زیر برف و بارون میمونن زنگ میزنن ولی هم دیگه رو ول نمیکنن . . .

.

.

.

گل آفتابگردان را گفتند:

چراشبها سرت را پایین می اندازی؟

گفت :ستاره چشمک میزند، نمیخواهم به خورشید خیانت کنم

به سلامتی همه اونایی که مثل گل آفتابگردان هستند . . .

.

.

.

به سلامتی همه ی اونایی که مارو همین جوری که هستیم دوس دارن . . .

.

.

.

بسلامتی اون دختری که حاضر زیر بارون خیس بشه ولی‌ سوار ماشین هیچ پسری نشه . . .

.

.

.

به سلامتی کسی که وقتی بردم گفت :

اون رفیق منه

وقتی باختم گفت :

من رفیقتم . . .

.

.

.

به سلامتی کسی که بهش زنگ میزی…..خوابه

ولی واسه این که دلت رو نشکنه

میگه:خوب شد زنگ زدی….باید بیدار میشدم . . .

.

.

.

به سلامتی‌ اون بچه‌ای که شیمی‌ درمانی کرده همه ی موهاش ریخته

به باباش میگه بابا من الان شدم مثل رونالدو یا روبرتو کارلوس؟

باباش میگه قربونت برم از همه اونا تو خوش تیپ تری . . .

.

.

.

به سلامتی‌ اون پسری که وقتی‌ تو خیابون نگاهش به یه دختر ناز و خوشگل میفته

بازم سرشو میندازه پایین و زیر لب میگه: اگه آخرشم باشی‌

انگشت کوچیکهٔ عشقم هم نیستی . . .

.

.

.

به سلامتی اونایی که

چه عشقشون پیششون باشه چه نباشه

چشمشون مثل فانوس دریایی نمی چرخه . . .

.

.

.

به سلامتی دریا که همه با لبش خاطره دارن !

.

.

.

به سلامتی همه اوونایی که

دلشون از یکی دیگه گرفته

ولی برای اینکه خودشون رو آروم کنن

میگن بخاطره غروب پاییزه . . .

.

.

.

بسلامتی با ارزش ترین پول دنیا “تومن”

چون هم تو هستی توش، هم من . . .

.

.

.

به سلامتی اونایی که اگه صد لایه ایزوگامشون

هم بکنن بازم معرفت ازشون چیکه میکنه . . .

.

.

.

سلامتی اونایی که دوسشون داریم و نمیفهمن !

آخرشم دق میدن مارو !

.

.

.

سلامتی همه کلاس اولی ها که تازه امسال یاد میگیرن سلامتی درسته نه صلامتی!

.

.

.

بسلامتیه اون پسری که خواست آدم بشه

ولی یه دختر اومد تو زندگیش و نذاشت

همیشه پای یک زن در میان است !

.

.

.

سلامتیه دوست نازنینی که گفت:

قبر منو خیلی بزرگ بسازین…. چون یه دنیا ارزو با خودم به گور میبرم !

.

.

.

سلامتی پسر بچه های قدیم که پشت لبشونو با ذغال سیاه می کردن

که شبیه باباهاشون بشن

نه مثل جوونای امروز ابروهاشونو نازک می کنن که شبیه ماماناشون بشن !

.

.

.

به سلامتی مهره های تخته نرد که تا وقتی رفیقشون تو حبس حریف به احترامش بازی نمی کنن !

عیدقربان، جشن رهیدگی از اسارت نفس و شکوفایی ایمان و یقین

بر همه ابراهیمیان مبارک باد . . .

در وصف تو ای گل مرا جانی هست / یادم آمد گذر از نفس نشانی هست

به وقت سرور و مستی ات، سالها / در عید سعید قربان شادمانی هست

عید قربان بر همگان میارک باد

عید قربان آمدومن هم شدم قربانیت

گرچه من دعوت ندارم آمدم مهمانیت

مفلسم آهی ندارم در بساطم ناگزیر

این دل صد پاره و چشمان تر ارزانیت . . .

عیدقربان ، جشن رهایی ازاسارت نفس وشکوفایی ایمان ویقین

عیدسرسپردگی و بندگی بر شما مبارک . . .

اتمام حجت کردم

طاقتم طاق شده

درد فراق وصل تو را می طلبد

این عید قربان ، قربان تو می شوم . . .

عید قربان با نماز و عبادتش، با ذکر و دعایش

با قربانى و صدقات و احسانش

بسترى براى جارى ساختن مفهوم عبودیت و بندگى است . . .

ز اسماعیل جان تا نگذری مانند ابراهیم

به کعبه رفتنت تنها نماید شاد شیطان را

کسی کو روز قربان، غیر خود را می کند قربان

نفهمیده است هرگز معنی و مفهوم قربان را . . .

بگذر از فرزند و جان و مال خویش

تا خلیل اللّه ِ دورانت کنند

سَر بِنه بر کف، برو در کوی دوست

تا چو اسماعیل، قربانت کنند . . .

عید قربان، یعنى فدا کردن همه «عزیزها» در آستان «عزیزترین»

و گذشتن از همه وابستگى ها به عشق مهربان ترین . . .

عید قربان، جلوه‌گاه تعبد و تسلیم ابراهیمیان حنیف است

و فصل قرب مسلمانان به خداوند در سایه عبودیت . . .

عید قربان، عید شرافت بنى آدم است و کرامت انسانى اش

جشن رها شدن از قید پدرانى است که جان فرزند خویش را نذر قربان گاه ها مى کردند . . .

چه خوب شد عرفه دلبرم صدایــم کرد

خدا به خاطر ارباب این عطایـــم کرد

چه منتی که در این روز معرفت،اربـاب

به خوان نعمت العفو خود گدایــم کرد . . .

خداوندا ؛ به قربان خداییت

درسته کار و فرمان خدایییت

ولیکن درک حکمت کار من نیست

ببخشایم به عرفان خداییت

روز عرفه، روز عرفان، روز شناخت و روز عید عارفان گرامی باد . . .

پروردگارا!

هر دلی که از عرفه بویی برده باشد، صدای چینش خشت های تکامل را در روح خویش می شنود.

در عرفه دعای تکامل ما را پذیرا باش . . .

پیامک روز عرفه

روز عرفه، بر عارفان حق، آنان که از خیمه وجود خویش بیرون می آیند

و با آتش شوق و اشتیاق وصال، به دعا و نیایش متوسل می شوند، خجسته باد . . .

عرفه، از آنجا جان می گیرد که «من عرفه نفسه، عرف ربّه»

پس به خود بنگر تا خدا را در تک تک یاخته هایت حس کنی . . .

عرفه، روزی به زیبایی شب قدر است و دریایی به وسعت بخشش الهی.

اگر دل به این دریا زدی ما را هم یاد کن . . .

دوست دارم که به درگاه خدا گریه کنم

دست بردارم وباحال دعا گریه کنم

در شب قدر نکردم عمل مقبولی

حال بنشینم وبرجرم وخطا گریه کنم

عرفه آمدومحزون وخجالت زده ام

دوست دارم که به مانند گدا گریه کنم . . .

در روز عرفه که سجاده ای به وسعت هستی گسترده است

پیمان ببندیم به خدا تا اندازه ای امیدوار باشیم

که جرأت گناه کردن پیدا نکنیم و از او تا اندازه ای

بترسیم که از رحمت او ناامید نشویم.

پروردگارا! آن کس که به سوی مخلوقی حرکت کند، خود را به امید بخشش آماده می کند.

پس امروز من به امید عفو و دوستی تو آماده شده ام و از درگاهت،

رحمت و کرامت درخواست می کنم. این عرفه را روز عفو و تقرب ما قرار ده . . .

امروز روز رحمت وعرفان ونور است

امروز روز بخشش و فیض حضور است

امروز روز اشک وآه وراز باشد

امروز درهای محبت باز باشد . . .

بار الها، در این روز عرفه، بر محمد و آل او درود فرست و امید مرا

ناامید مگردان، ای خدا، ای آن که حاجت حاجت مندان بر تو پنهان نیست

و ای آن که هرچه ببخشی از خزانه تو کم نمی شود . . .

لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه،

از دست داده اند. پروردگارا عرفات توبه ما را پذیرا باش . . .

دل، بی قرار روح عرفات؛ یعنی حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام ، است

و این صحرای عرفات است که با کلمات روح بخش دعای امام حسین علیه

السلام و اشک عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش می کند . . .

خداوندا در این روز عرفه ، از درگاه خویش ما را مران

ای خدای مهربان بر من روزی حلال را وسعت بخش و جسم و دینم را سلامت بدار

و خوف و وحشتم را به آرامش و انس مبدل کن و از آتش جهنم رهایم ساز . . .

عرفه، راه فراگیری تعلیم و تربیت و درخواست بهترین های معنوی را

با دعا و نیایش بر ما ارزانی داشته است، بیا عرفه را با جان و دل بیاموزیم . . .

تسلیت باد شهادت جان گداز بنیان گذار نهضت علمی علوی

و شکافنده علوم الهی، حضرت امام محمد باقر علیه السلام . . .

پنجمین حجّت و هفتم معصوم / بابى اَنْتَ که گشتى مسموم

اى فداى حق و قربانى دین / کرده یک عمر نگهبانى دین

شهادت امام محمد باقر(ع) تسلیت باد

بقیع حالا سومین گوهر بی بدیل خود را در آغوش می گیرد.

گوهری که نور سینه اش راه بین زمین و آسمان را کوتاه تر کرده است.

شهادت حضرت باقرالعلوم علیه السلام تسلیت باد . . .

به غربت علی و خاندان او سوگند

امام ما ز جهان رفت با دلی مغموم

هماره قصه مظلومی‌اش به خاک بقیع

بود ز غربت قبرش برای ما معلوم . . .

تنت از درد و الم کاسته شد

تا که دین قامتش آراسته شد

اى ز آغاز طفولیت خویش

بوده در رنج و غم و درد، پریش . . .

نزد حق یافته فیض دیدار

جسم تو خفته و روحت بیدار

خود تو مظلومى و قبر تو خراب

دیده دهر ازین غصه پر آب . . .

امروز وارث داغ های کربلا با تنی مسموم

از یادآوری خاطرات تلخ کودکی اش رها خواهد شد.

شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد . . .

گریند در عزای تو پیوسته مرد و زن

سوزند از برای تو هر روز خاص و عام

گاهی به دشت کرب و بلا بوده ای اسیر

گاهی به کوفه بر تو شد ظلم، گه به شام

راحت شدی ز جور و جفای هشام دون

آن دم که گشت عمر تو را از زهر کین تمام

داریم حاجتی که ز لطف و عنایتی

بر قبر بی چراغ تو گئیم یک سلام

تسلیت باد شهادت مظلومانه باقر علم اولین و آخرین، صابر روزگار تلخ اموی

حضرت امام محمدباقر علیه السلام . . .

شیعه را دل ز عزایت شده داغ

که بود قبر تو بى شمع و چراغ

ظلمِ این امتِ دور از ادراک

کرده یکسان حَرمت را با خاک . . .

کرده خون خاطرت اى شمع ولا

محنت واقعه کربوبلا

کربلا دیده اى و کوفه و شام

اى شهید از اثر ظلم هشام . . .

شهادت امام محمد باقر علیه السلام ، چشمه جوشنده علم و حکمت

بر شیعیان حقیقت جوی او تسلیت باد . . .

از عدو ظلم و شرارت دیده

چون پدر رنج اسارت دیده

خار در پا و رَسَن در بازو

رفته اى با اُسرا در هر سو . . .

قدر این گوهر یکدانه ندانست فلک

که غریبانه به زیر لحدش مدفون کرد

مى رود اشگ غم از چشم ملایک

شعر جانسوز تو چون چشم ملک جیحون کرد . . .

فلک امان ز تو و ظلم بی نهایت تو

ز بدو خلقت عالم همیشه عادت تو

به پیروان فرامین قادر متعال

همیشه بغض و حسد کینه و عداوت تو . . .

پنچمین حجت حق حضرت باقر که خدا

بهر او خلقت این دایره گردون کرد

گشت مسموم جفا از اثر زهر ولید

شیعیان را به جهان غمزده و محزون کرد . . .

آسمان اشک غم از دیده ما بیرون کرد

دل ما را ز غم و غصّه لبالب خون کرد

هر دلى رسته ز غم بود، به غم کرد دچار

هر سرى لاف زد از عقل و خرد مجنون کرد . . .

فرا رسیدن سال روز شهادت پنجمین قافله سالار شیعیان پارسا

الگوی بینش و پرهیز، حضرت امام محمّد باقر علیه السلام

بر تشنگان معرفت دوست تسلیت باد . . .

برو کسب فضیلت کن چو مردان خدا اى دل

ز بحر دانش بى منتهاى حضرت باقر

اگر گردد شفیع ما بنزد خالق یکتا

بهر هر دردى شفا بخشد دعاى حضرت باقر . . .

شهید شد ز جفای هشام آن مولا

ز زهر تعبیه در زین که آب شد جانش

غریب اوست که در موسم زیارت حج

مدینه و آن همه زائر که هست مهمانش . . .

بقیع کعبه قدس چهار معصوم است

چهار نور خدا می دمد زدامانش

یکی است حضرت باقر آز آن چهار امام

که داغ او زده آتش به قلب یارانش . . .

شهادت امام محمد باقر(ع) تسلیت باد

فرا رسیدن سال روز شهادت مظلومانه وارث علم و عصمت و ولایت

حضرت امام محمّد باقر علیه السلام بر تشنگان عدالت و معنویت تسلیت باد . . .

سلام ما به بقیع و بقاع ویرانش

برآن حریم که باشد ملک نگهبانش

سلام ما به بقیع آن تجسم غربت

گواه بر سخنم تربت امامانش . . .

سوزد دلم ز داغ غم باقر العلوم

آن کس که کشته ره و عشق و عقیده است

از غربت و مصیبت آن حجت خدا

نخل بلند قامت هستی خمیده است . . .

فرا رسیدن سال روز شهادت پنجمین ستاره فروزان منظومه امامت و ولایت

حضرت امام محمّد باقر علیه السلام بر رهروان ایمان و معنویت تسلیت باد . . .

از بس که داغ بر دل زهرا نهاده اند

خون جگر ز چشم پیمبر چکیده است

گلچین روزگار که دستش شکسته باد

از باغ اهل بیت گلی تازه چیده است . . .

سال روز پیوند مظهر احسان و جود با دردانه زیور عالم

یاس آل محمد صلی الله علیه و آله مبارک باد . . .

چشمی ندیده در زمین در هر زمان مانندشان

خورشید و مه تبریک گو بر وصلت و پیوندشان

شادی زهرا و علی پیداست از لبخندشان

لبخندشان دارد نشان از خاطر خرسندشان . . .

امشب علی در خانه خود شمع محفل می برد

کشتی عصمت ، نا خدا را سوی ساحل می برد

مشکل گشای عالمی، حل مسائل می برد

انسان کامل را ببین ، با خود مکمل می برد . . .

بزمی که حق آراسته الحق تماشایی بُوَد

جبریل مأمورست و فکر مجلس آرایی بود

میکال از عرش آمده گرم پذیرایی بود

چشم کواکب خیره گر از چرخ مینایی بود . . .

امشب خدا لطف نهان خود هویدا میکند

امشب تفاخر فرش بس بر عرش أعلا میکند

امشب دو تا را جفت هم ، از صنع یکتا میکند

یعنی علی ماهِ رخ زهرا تماشا میکند . . .

اینک دست مقدس فاطمه علیها السلام

در دست بی کران علی علیه السلام

حلاوت هلهله فرشتگان را لمس می کند

و شور کبریایی افلاکیان را برمی انگیزد . . .

از بهر این ساعت زمان لحظه شماری کرده است

وز بهر این وصلت زمین نابردباری کرده است

چشم فلک شب تا سحر اختر شماری کرده است

ایوب دهر از شوق امشب، بی قراری کرده است . . .

سال روز پاک ترین، زلال ترین، شادترین و مقدس ترین پیوند هستی مبارک باد . . .

امشب به ملک اهل دل مولی الموالی ، والی است

بر سینه غم دست رد زن، شب موسم خوشحالی است

شام سیه بختی شد و روز همایون فالی است

کوثر،کنار ساقی کوثر علیّ عالی است . . .

فاطمه علیها السلام

امانتی بود که خدا به محمد صلی الله علیه و آله سپرده بود

و او هیچ امانت داری را پس از خویش، بهتر از علی علیه السلام سراغ نداشت.

امشب زشادی هر وجودی خویش را گم کند

گردون تماشای زمین با چشم اَنجُم می کند

دریای لطف سرمدی ، بی حد تلاطم می کند

اهل زمین را آسمان غرق تَنَعُّم می کند . . .

فرا رسیدن روز ازدواج

روز ارج نهادن به پیروی از سنّت و سیره پاک نبوی صلی الله علیه و آله ، فرخنده باد . . .

ای ساقی کوثر کنار خود بهشتی رو ببین

قامت قیامت را نگر طوبا ببین مینو ببین

زین پس هلال خویش را در آن خَم ابرو ببین

هم روز را در چهره او ، هم شب را در آن گیسو ببین . . .

فرا رسیدن روز ازدواج، روز تأکید بر کامل کردن نیمه دیگر دینداری

بر زنان و مردان تقواپیشه و مطیع امر الهی خجسته باد . . .

فرا رسیدن سال روز پیوند ملکوتی و مبارک

حضرت علی علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا علیها السلام

این الگوهای صحیح ازدواج معنوی، بر شما پیروان

منش و بینش معصومین علیهم السلام خجسته باد

خدای من “بهشتی ” دارد، نزدیک ، زیبا ، بزرگ

و به گمانم “دوزخی ” دارد ، کوچک، بعید

و در پی دلیلی ست که ببخشد ما را

گاهی به بهانه یک دعا . . .

متن زیبا در مورد خداوند

آرزو کن

گوشهای ” خدا ” پر است از آرزو و دستهایش پر از معجزه

شاید بزرگترین آرزوی تو کوچکترین معجزه ی ” خدا ” باشد . . .

یافته هایت را با باخته هایت مقایسه کن

اگر ” خدا ” را یافتی هر چه باختی مهم نیست . . .

به ” خدا ” گفتم : تو را چگونه میتوانم ببینم , ” خدا ” گفت :

تو من را نخواهی دید اما کسی را برات گذاشتم که نیمی ازمن است

” مادر “

دلم گرم خداوندیست که با دستان من ، گندم برای یاکریم خانه میریزد

چه بخشنده خدای عاشقی دارم که میخواند مرا با آنکه میداند گنهکارم

دلم گرم است ، میدانم بدون لطف او تنهای تنهایم برایت من ، خدا را آرزو دارم . . .

خدایا

گاهی تو را بزرگ می بینم و گاهی کوچک

این تو نیستی که بزرگ می شوی و کوچک

این منم که گاهی نزدیک می شوم و گاه دور . . .

مواقع شادی ، ستایش “خدا”

مواقع سخت ، یافتن “خدا”

مواقع آرام ، پرستش “خدا”

مواقع دردناک ، اعتماد به “خدا”

و در تمامی مواقع تشکر از ” خدا ” را فراموش نکن . . .

خداوندا تو را سپاس

هر که به من میرسد بوی قفس میدهد

جز تو که پر میدهی تا بپرانی مرا . . .

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ می ﮐﻨﯽ ﺧﺪﺍ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﻧﺸﺴﺘﻪ

ﻭ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺶ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ . . .

شکر که خدا هست و او جبران تمام دلتنگی ها و مرهم تمام زخمهاست

هر وقت دلت خواست

مهمانش کن در بهترین جایی که او می پسندد

در قلبت و به دستان خالی ات نگاه نکن

تو فقط خانه ی دلت را برایش نگهدار ، اسباب پذیرایی با اوست . . .

خدایا

یا نوری بیفکن یا توری

ماهی کوچکت از تاریکی این اقیانوس می ترسد . . .

تنها یک سقوط است که جاذبه زمین مسئول آن نیست

و آن فرو افتادن در برابر پروردگار است . . .

الهی

سکوتم را نبین، دستانی خالی و دلی پر از گناه دارم

آن را پر کن و این را خالی . . .

در لحظه دلشکستگی ، دلت را به ” خدا ” بده

او بهترین مونس است

همیشه برای تو وقت دارد و هیچ گاه دل تو را نمی شکند . . .

پروردگارا

شادی امروزم را به خاطر نادانی دیروزم ازدست دادم

نادانی امروزم را بگیر تا شادی فردایم را از دست ندهم . . .

” خدایا ” مرا به چرایی خویش آگاه کن

تا بر چیستیه هر آنچه که دارم و بر نیستی هر آنچه که ندارم ننازم و ننالم . . .

در لحظه عاشقی ، خالق عشق را در نظر داشته باش

باید از عشق زمینی به عشق آسمانی رسید . . .

خدا آن حس زیبایی است که در تاریکی صحرا

زمانی که هراس مرگ میدزد سکوتت را

یکی همچون نسیم دشت میگوید “کنارت هستم ای تنها”

دلیل تنهاییم را تازه فهمیدم

وقتی محبت کردم و تنها شدم ، وقتی دوست داشتم و تنها ماندم

دانستم

باید تنها شد و تنها ماند تا ” خدا ” را فهمید . . .

میخوانمت در بلندی که خودت بلند ترینی

میخوانمت به مهربانی که خود مهربان ترینی

میدانمت به رحمتت که خودت رحیم ترینی

میدانمت به بزرگی که خودت بزرگترینی

همه این میخوانمت ها و میدانمت ها بهانه ای هست تا بگویم

” خدایا ” دوستت دارم

نداشته ها و تنهایی های کوچک با چیزها و آدمهای کوچک پر میشوند

نداشته ها و تنهایی های خیلی خیلی خیلی بزرگ ، فقط با ” خدا “

” خدایا ” تو را عاشق دیدم و غریبانه عاشقت شدم

تو را بخشنده پنداشتم و گنه کار شدم

تو را وفادار دیدم و بی وفایی نمودم ولی هر کجا که رفتم سرشکسته بازگشتم

تو را گرم دیدم و در سردترین لحظات به سراغت آمدم

اما…

تو مرا چه دیدی که همچنان بخشنده و توبه پذیر و مشتاق بنده ات ماندی ؟

” خدا ” فقط کسی رو به لبه ی پرتگاه زندگیش می رسونه

که میدونه قدرت پرواز رو داره

مشکلات زندگی دلیل پرواز است . . .

” خدا ” برنامه ی زیبایی برای زندگی شما دارد ، نگذارید که شیطان آن را زشت کند . . .

پاییز آمدست که خود را ببارمت

پاییز لفظ دیگر”من دوست دارمت”

بر باد می دهم همه ی بود خویش را

یعنی تو را… به دست خودت می سپارمت

پاییزت پر از رگبار آرزوهای قشنگ

اولین لحظه های پاییزت از نم نم باران خوشرنگ

و من آرزومند آرزوهایت . . .

نه بهار با هیچ اردیبهشتی

نه تابستان با هیچ شهریوری

ونه زمستان با هیچ اسفندی

اندازه پاییز به مذاق خیابانها خوش نیامد

پـائیز مــهری داشـت کـه بـــَر دل هـر خیـابان مـی نشست . . .

میان همهمه ی برگهای خشک پاییزی

فقط ما مانده ایم که هنوز از بهار لبریزیم

برای من که دلم چون غروب پاییز است

صدای گرم تو از دور هم دل انگیز است . . .

یک پنجره از ابر بهارم لبریز

لبریزتر از غم غروب پاییز

در محکمه ام نوشت دنیا روزی

تبعید به غربت جنوب پاییز . . .

بیا ای همنشین سرد پاییز / به آواهای شب هایم درآمیز

بیا ای رنگ مهتاب بلورین / تو شعری تازه در من برانگیز . . .

آغاز فصل حساسیت، عطسه، آویزانی دماغ

یادآوری وحشت از شروع درس و مشق، آنفولانزا، پنی‌سیلین

خاطراتی که باید فراموش شود و نمی‌شود، فکر، خیال

و هزاران پدیده‌ی قشنگ دیگر مبارک باد !

برگ های پاییزی

سرشار از شعور ِ درخت اند

و خاطرات ِ سه فصل را بر دوش می کشند

آرام قدم بگذار ….

بر چهره ی تکیده ی آن ها

این برگها حُرمت دارند..

درد ِ پاییز ،درد ِ ” دانستن ” است

بهترین قسمته پاییزو زمستون

بیرون آوردن لباسای گرم و پیدا کردن پول از توی جیباشونه !

براى همه پاییز با مهر شروع میشه

اما پاییز زندگى من

جایى شروع شد که مهر تو تموم شد . . .

از پاییز

مهرش برای تو

برگ ریزش برای من

پاییز مبارک

عمر ما عاقبت ای دوست بسر خواهد رسید

باد پاییز ندانی بی خبر خواهد رسید

گل نباشیم اگر گلشن چو خارستان کنیم

بعد ما خار فراوان به ثمر خواهد رسید . . .

پاییز فصل آمدن شکوفه ها نیست

پاییز فصل سبز شدن درختان نیست

پاییز فصل جیک جیک گنجشکان نیست

پاییز فصل با تو بودن است

در هوای بارانی اش تو را در اغوش میگیرم

تا بهترین خاطره ی من از یک روز بارانی شود

بی قراری هایم ، پاییز می خواهد و چشم های عاشقت

نگاهت را از من نگیر

این پاییز را عاشقم باش، لطفاً . . .

من از شما گفتن تو بدم می آید

عزیزم مرا سرد خطاب نکن

این پاییز میخواهم تا افتادن آخرین برگ

با تو دیوانگی ها کنم . . .

سومین فصل سال یعنی من / آرزوی محال یعنی من

یک غزل عاشقانه یعنی تو / مثنوی های لال یعنی من . . .

نیمکت چوبی کهنه نم گرفته زیر بارون

زیر سقف بی قرار شاخه های بید مجنون

ابر بی طاقت پاییز مثل من چه بی ستارست

مثل من شکسته از این نامه های پاره پارست . . .

تنهایی

نامِ دیگر پاییز است

هرچه عمیق‌تر

برگ‌ریزانِ خاطره‌هاتْ بیش‌تر . . .

ما را چه به مهتاب که ما تیره و تاریم

در موسم پاییز ، چونان ابر بهاریم

محبوبه و مینا به کجا ای گل مریم

ما بذر نداریم که یک لاله بکاریم . . .

دوباره پاییز…

اما نه ((فصل خزان)) زرد!

دوباره پاییز…

اما نه فصل اندوه و درد!

دوباره پاییز…

فصل زیبای سادگی…

دوباره پاییز، موسم شدید دلدادگی!

پاییزت قشنگ

و امان از این بوی پاییزی و آسمان ابری

که آدم نه خودش میداند دردش چیست و نه هیچ کس دیگر

فقط میداند که هرچه هوا سردتر میشود

دلش آغوش گرم میخواهد . . .

باز پاییز است، اندکی از مهر پیداست

حتی در این دوران بی مهری باز هم پاییز زیباست

مهرت قشنگ ٬ پاییزت مبارک . . .

غم انگیز است پاییز

و غم انگیزتر

وقتی تو باشی وُ

من برگ‌ها را با خیالَ‌ت

تنها قدم بزنم . . .

(اس ام اس کردی پاییز)

چنی غمگین،چنی دلگیر پاییز گلومه بغض غم میگیره پاییز

غروبی سیر ا داغش گیره کردم که گلباخی ا باغا میره پاییز . . .

بـهــــار مـــن! بــپــذیــرم بــه شــعـر پـایـیــزی

غــزل غـــزل بــه فــدایت اگـرچــه ناچـیز است

هنــوز بــوی تـــو دارد هـــوای شــعــر و غـــزل

خوشـا که شعـر تو هـمـچون شکـوفه نوخیز است

هی پاییز

ابرهایت را زود بفرست

شستن این گرد غم از دل من چندین پاییز باران میخواهد . . .

بـــــاران غم پاییز است

بــــاران نم اشک چشمه ی پاییز است

این سیل که میبینی روان است به هر سوی

اشـــــک غـــم عشق دل دیوانــــــــه ی پاییز است

پاییز منم که هر روز چهره ی زردم را

با سیلی دروغهایت

سرخ می کنم

تا هرگز نفهمی

آنکه بهار سبزم را

به خزان نشاند تو بودی . . .

پاییز

فصل رسیدن انارهای سرخ است

و انار

چه دل خونی دارد

از رسیدن . . .

شاخه با ریشه خود حس غریبی دارد

باغ امسال چه پاییز عجیبی دارد

غنچه شوقی به شکوفا شدنش نیست

با خبر گشته که دنیا چه فریبی دارد . . .

دلم برای پاییز خودم تنگ شده

دل پاییزی خودم

کاش اشکی بود دلم را میشست

این روزها آسمان دلم آنقدر ابریست

که پاییز هم برای آمدنش استخاره میکند

پاییز را دوست دارم

بخاطر شب های سرد و طولانی اش

بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام

بخاطر پیاده روی های شبانه ام

بخاطر بغض های سنگین انتظار

بخاطر اشک های بی صدایم

بخاطر سالها خاطرات پاییزی ام . . .

همره باد سر پاییزی سرنوشت من و و تو گشته جدا

رهسپاری عشق من اکنون میسپارم تو را به دست خدا . . .

لوع ستاره‏ تابناک ولایت، خورشید عدالت، فرزند ایمان، مهبط انوار رحمان،

مفسر بزرگ آیه‏ های قرآن، حضرت امام علی النقی(ع) تهنیت باد.

امشب ای دل، مرا شب شادی است / در کف ما برات آزادی است

باب رحمت ز هر طرف شد باز / شب میلاد حضرت هادی(ع) است . . .

ز سوی عرش رحمن، نوید شادی آمد

بشارت ای محبان، امام هادی آمد

کجایی یابن زهرا بده عیدی مارا

که روح عشق و ایمان امام هادی آمد . . .

ای نور خدا امام هادی / وی مکتب عشق را منادی

ای در کف تو لوای قرآن / وی مجری آیه های قرآن

در اوج طلوع روشنائی / آیینه ی پاک حق نمائی . . .

مژده اى دل که دلربا آمد

دلربایى گره گشا آمد

محنت و درد و غم فرارى شد

شادى و رحمت و صفا آمد

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

میلاد امام پاکی و روشنایی، ستاره‏ی راهنمای بشریت،

گنجینه‏ی ارزشمند کرامت، قله‏ی بلند فضیلت،

گلبرگ درخت رحمت، برگزیده‏ی خداوند سرمد، حضرت امام هادی (ع) تهنیت باد.

امروز که دل قرین شادیست

میلاد تو ای امام هادی است

میلاد تو برهمه مبارک

بر مهدی فاطمه مبارک . . .

مژده ز میلاد ولى عشر / هادى دین زاده ‏ى خیرالبشر

مژده ز میلاد على النقى / هادى دین نوگل باغ تقى . . .

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

ولادت دهمین گلبرگ آسمانی، آیینه‏ی عصمت، هادی امّت،

اسوه‏ی مجد و شرافت، نای پرخروش ولایت، ناخدای کشتی هدایت

حضرت امام هادی (ع) بر پیروان ولایت خجسته باد.

سبط نبى میر همه متقى

شبل على بحر نقاوت نقى

شاه عشر هادى جن و بشر

هادى دین، زاده ‏ى خیرالبشر

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

شمس هدى پادشه بحرو بر / هادى دین، زاده ‏ى خیرالبشر

مژده ز میلاد شه ملک دین / نور خدا سرور اهل یقین . . .

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

محور دین، عروه ‏ى اهل یقین

حجت حق، مظهر جان آفرین

شد به جهان ماه رخش جلوه گر

هادى دین، زاده‏ ى خیر البشر . . .

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

ای دوست بیا که وقت شادی آمد / هم عزت و هم نور الهی آمد

بر خلق خدا رحمت حق نازل شد / فرزند تقی امام هادی آمد . . .

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

چشم و چراغ آل فاطمه آمد

دست گل جواد الائمه آمد

بانگ منادى آمد تبارک اللَّه

موسم شادى آمد تبارک اللَّه

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

میلاد دهمین منظومه کهکشان هستى

طلایه‏ دار پاکى و هدایت، امام على ‏النقى (ع) گرامى باد.

امام هادى آمد تبارک اللَّه / مژده ز سوى خدا بر همه آمد

وجه خدا در زمین چهره گشوده / ماه امام جواد جلوه نموده

ولادت امام هادی(علیه السلام) مبارک باد

میلاد باسعادت پاکیزه ‏ترین خلق خدا، معدن لطف و صفا، گستره‏ی عظیم ولایت،

پناه درماندگان، امام علی النقی(ع) بر عاشقان سیره‏ اش مبارک باد.

ای نور خدا امام هادی / وی مکتب عشق را منادی

ای در کف تو لوای قرآن / وی مجری آیه های قرآن

در اوج طلوع روشنائی / آیینه ی پاک حق نمائی

ولادت جد برگوار امام زمان-عج، تبریک و تهنیت

امشب ای دل، مرا شب شادی است

در کف ما برات آزادی است

باب رحمت ز هر طرف شد باز

شب میلاد حضرت هادی(ع) است

ولادت دهمین پیشوای پرهیزکاران بر شما مبارکباد . . .

میلاد نور مبارک

امام هادی(ع) : ” هرکس بذر خوبی بکارد، شادمانی درو می کند.”

همیشه شادمان باشید.

ز سوی عرش رحمن، نوید شادی آمد / بشارت ای محبان، امام هادی آمد

کجایی یابن زهرا بده عیدی مارا / که روح عشق و ایمان امام هادی آمد

ای گوهر بحر آفرینش/ وی چشم و چراغ اهل بینش

همنام علی مرتضایی/ سرتا به قدم خدانمائی

امروز که دل قرین شادیست/ میلاد تو ای امام هادی است

میلاد تو برهمه مبارک/ بر مهدی فاطمه مبارک . . .

ای آفتاب عالمیان هادیا (ع) سلام

ای نور چشم هاشمیان هادیا (ع) سلام

ای چارمین علی (ع) خدا یا علی (ع) مدد

ای مقتدای فاطمیان هادیا (ع) سلام

ولادت دهمین پیشوای پرهیزکاران بر شما مبارکباد.

ولادت دهمین گلبرگ آسمانی، آیینه‏ی عصمت، هادی امّت،

اسوه‏ی مجد و شرافت، نیای انسانیتنای پرخروش ولایت، ناخدای کشتی هدایت

حضرت امام هادی علیه‏السلام بر پیروان ولایت خجسته باد

طلوع ستاره‏ی تابناک ولایت، خورشید عدالت، فرزند ایمان، پدر دریای بی‏پایان،

مهبط انوار رحمان، مفسر بزرگ آیه‏های قرآن، حضرت امام علی النقی علیه‏السلام تهنیت باد

میلاد امام پاکی و روشنایی، ستاره‏ی راهنمای بشریت

گنجینه‏ی ارزشمند کرامت، قله‏ی بلند فضیلت، گلبرگ درخت رحمت

برگزیده‏ی خداوند سرمد، حضرت امام هادی علیه‏السلام تهنیت باد

میلاد باسعادت پاکیزه‏ترین خلق خدا، معدن لطف و صفا، موج بلند دریای رسالت

گستره‏ی عظیم ولایت، پیشوای «متوکل» ستیز، پناه درماندگان،

حضرت امام علی النقی بر عاشقان سیره‏اش مبارک باد

خجسته میلاد بزرگ مشعل‏دار هدایت

حضرت امام هادى علیه‏السلام بر پویندگانِ راه حق مبارک باد . . .

میلاد دهمین منظومه کهکشان هستى، طلایه‏دار پاکى و هدایت

امام على‏النقى علیه‏السلام گرامى باد . . .

از فرش تا عرش، امتدادِ فرشته است و نور … مدینه

چشم به راهِ طلوعِ دهمین خورشید، لحظه‏ها را می‏شمارد . . .

ز سوی عرش رحمن، نوید شادی آمد

بشارت ای محبان، امام هادی آمد

کجایی یابن زهرا بده عیدی مارا

که روح عشق و ایمان امام هادی آمد

گلــی از گلشن طــه به جهان رو کرده

که جهــان را ز صفا جنّت رضوان کرده

نور چشمان جواد است، بُوَدْ نام علی

که خدایش ز شرف، ناطق قرآن کرده

اوصاف علی به هر زبان باید گفت / این ذکر به پیدا و نهان باید گفت

در جشن ولی عهدی مسعود علی / تبریک به صاحب الزمان باید گفت

عید غدیر خم مبارک باد

از ولایت عهدی حیدر، خدا تاج شرف

بار دیگر بر سر زهرای اطهر می زند

در حریم ناز و عصمت زین همایون افتخار

فاطمه لبخند بر سیمای شوهر می زند

عید غدیر خم مبارک باد

( من کنت مولا فهذا علی مولا )

حلول عید ولایت و امامت را که به شکرانه ی تکمیل دین و تتمیم نعمت همگان

با عرشیان و فرشیان است ، محضر شما و همه ی شیعیان

تبریک و تهنیت عرض می نمایم

دوبیتی عید غدیر

گفت پیـغمبر به یــارای سخــن / پیک رب العالمین آمد به من

گفت حیدر را خدا این تحـفه داد / بر همه خلق جهان فضلش نهاد

گشت داخــل از یقین زوج بتول / در ولایــت با خداونــد و رسول

عید غدیر خم بر شما مبارک

ای ز شطرنج حقیقت گـــشتــه مات / کیش خود را کــن رها بنــگر حیــات

از عـــلی و آل او جـــو درد عــشــق / جفت شش آورده حق، در فرد عـشق

آب و رنگ باغ، آب و گل، علی است / صورت آییــنه کــامل عـلی اســـت . . .

متون آماده عید غدیر

رسیده هجده ذی حجه و قلب نبی شاد است

غدیر آمد، امیرالمؤمنین اینک به بالای سریر آمد

بود دست نبی در دست او و تاج رحمتش بر سر

بتهای ظلم و جور امروز از اوجش به زیر آمد . . .

عید غدیر خم مبارک باد

ای دل دوباره گل کن امشب علی ، امیر است

بر آستان جانان آیینه ی غدیر است

آیینه ی محمد، مردی زجنس قرآن

شیرخدا ولی شد آن کوه عشق و ایمان . . .

اشعار عید غدیر

عید است و غدیرش، علی والا است، علی / دل تشنه عدل است و او دریاست، علی

جشن است و مبارک، علی گشته است، ولی / دنیا همه را شادی که مولا است، علی

عید غدیر خم مبارک باد

من یک مسلمانم ولى را مى‏شناسم

مولا على مولا على را مى‏شناسم

مهر على را تا ابد در سینه دارم

در سینه از مهر على گنجینه دارم . . .

عید غدیر خم مبارک باد

آحاد ملک چو سجده بر آدم کرد / بر نام علی و شوکت خاتم کرد

در روز غدیر خم نه تنها آدم / بر قامت مرتضی فلک سر خم کرد . . .

عید غدیر خم مبارک باد

گرفت پرچم اسلام را على در دست

از این گزیده، زمین و زمان به خود بالید

به یمن فیض ولایت، شراب خمّ الست

به عشق آل على از غدیر خم جوشید . . .

عید غدیر خم مبارک باد

مهر تابان ولایت شد نمایان در غدیر / باز بخشید این بشارت، خلق را جان در غدیر

از طواف کعبه امروز آن که برگردد، یقین / حج او مقرون بود با عهد و پیمان در غدیر . . .

عید غدیر خم مبارک باد

در فصل خطر امیر را گم نکنید

آن وسعت بی نظیر را گم نکنید

تنها ره جنت از علی میگذرد

ای همسفران غدیر را گم نکنید . . .

عید غدیر خم مبارک باد

در خانه دل نوشته با خط جلی / کین خانه بنا شد به تولای علی

در داخل این خانه چو نیکو نگری / هم مهر محمد است و هم مهر علی . . .

عید غدیر خم مبارک باد

گفت پیغمبرص که بعد از من على / رهبر خلق و امام است و ولى

پس بخوانید اى قدح نوشان خم / آیه الیوم اکملت لکم . . .

تو آن عاشق ترین مردی که در تاریخ می گویند

تو آن انسان نایابی که با فانوس می جویند

تمام باغ ها در فصل لب های تو می خندند

تمام ابرها در شط چشمان تو می مویند . . .

آمد غدیر و شیر خدا شد اماممان / در راه او فدا بنماییم جانمان

عیــد غــدیر آمده بــیـعت کنیم مــا / بـا وارث غدیــر امام زمانمان . . .

غدیر روز اثبات امامت ائمه طاهرین (علیهم السلام) بر شیعیان حضرت مهدی مبارک باد.

امروز تنها وارث غدیر حضرت مهدی (علیه السلام) است.

خدایا لذت دیدارش را بر ما ارزانی دار

سالگرد غدیر یادآور تجدید بیعت با فرزند غدیر، حضرت مهدی می‌باشد.

تجدید بیعت مبارک

به روز غدیر خم از مقام لم یزلی / به کائنات ندا شد به صوت جلی

که بعد احمد مرسل به کهتر و مهتر / امام و سرور و مولا علیست علی

عید غدیر خم مبارک

تقدیر غدیر به امر خدای غدیر و به دست فرزند غدیر رغم خواهد خورد.

خدایا در ظهورش تعجیل فرما

زیر لوای علی صف کشیده ایم / چشم انتظار مهدی آل محمدیم

غدیر خجسته باد

با طلوع خورشید ولایت در غدیر شیطان فریاد نا امیدی کشید.

خدای را امید که در این غدیر با طلوع خورشید ظهور، فریاد مرگ شیطان در جهان بپیچد.

خدایا به حق شاه مردان / مرا محتاج نامردان مگردان

فرا رسیدن عید غدیرخم بر عاشقان آن حضرت مبارک

دلا امشب به می باید وضو کرد / و هر ناممکنی را آرزو کرد

عید غدیر مبارک

چون نامه ی اعمال مـرا پـیـچیدند / بردند به میزان عمل سنجیدند

بیش از همه کس گناه ما بود ولی / آن را به محبت علی بخشیدند

عید غدیر خم مبارک

هان! ای مردمان! علی را برتر بدانید

که او برترین انسان از زن و مرد بعد از من است

هرکه با او بستیزد و بر ولایتش گردن ننهد نفرین و خشم من بر او باد.

(خطبه ی غدیریه)

عید غدیر خم مبارک

خورشـیـد شکـفـته در غدیر است علی

بـاران بـهــار در کویــر است عـلی

بر مسند عاشقی شهی بی همتاست

بر ملک محمدی امیر است علی

عید غدیر خم مبارک

ما زین جهان از پی دیدار می رویم، از بهر دیدن حیدر کرار می رویم

درب بهشت گر نگشایند به روی ما، گوییم یا علی و ز دیوار می رویم

عید غدیر خم مبارک

مدح علی و آل علی بر زبان ماست

گویا زبان برای همین در دهان ماست

عید غدیر خم مبارک

باز محرم رسید، این من و گریه‎هایم / رفع عطش می‎کند، فرات اشک‎هایم

باز محرم رسید، دلم چه ماتمزده / کسی میان این دل، خیمه ماتم زده

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

محرم ماه الفت با جنون است / چراغ کوچه هایش بوی خون است

محرم حرمت خون است و خنجر / تلاطم می کند حنجر به حنجر . . .

باز محرم رسید، شدم چه حیران و مست

از این همه عاشقی، دوباره‎ام مست مست

باز محرم رسید، شهر سیه‎پوش توست

دل، نگران رنج خواهر مظلوم توست

سلام من به محرم، محرم گل زهرا / به لطمه‌های ملائک به ماتم گل زهرا

سلام من به محرم، به تشنگی عجیبش / به بوی سیب زمین غم و حسین غریبش

هر جا که می‌روم ز غمت دیده پر نم است / هر ماه من ز داغ تو ماه محرم است

عمری گریستم که موظف به گریه‌ام / گر نُه فلک به گریه شود باز هم کم است

دمید روح غم اندر تن مه غم عالم

تو نوحه سر بده چون شد عزای اشرف آدم

لباس تیره به تن کن، ز داغ نوحه تو سر کن

که گشته ماه عزا و دوباره گشت محرم

رعرش مجلس غم ارباب عالم است / مشکى بپوش اى دل شیدا محرم است

غش کرد فاطمه به خدا محتشم بس است / باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

هنگام محرّم شد و هنگام عزا، های

برخیز و بخوان مرثیت کرببلا، های

پیراهن نیلی به تن تکیه بپوشان

درهای حسینیه ی دل را بگشا، های

الا ای عاشقان دیگر، غم عالم نمایان شد

دگر غمها ز داغ او، برایم سهل و آسان شد

ز چشمم اشک می ریزد، ز قلبم خون عاشورا

سبوی عین و شین و قاف، به روی دست مستان شد

ارباب صدای قدمت می آید / هنگامه اوج ماتمت می آید

ما در تب داغ و غم تو می سوزیم / هفت روز دگر محرمت می آید

باز در خاطره‌ها، یاد تو ای رهرو عشق / شعلة سرکش آزادگی افروخته است

یک جهان، بر تو و بر همت و مردانگی‌ات / از سر شوق و طلب، دیدة جان دوخته است

محرم شد از غم نگاهم گرفت

به سوزانترین اشک، آهم گرفت

شکست در گلو بغض سوزان من

و عطر حسین روح و جانم گرفت

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

در محرّم، مردمان خود را دگرگون می کنند / از زمین آه و فغان را زیب گردون می کنند

گه به یاد تشنه کامان زمین کربلا / جویبار دیده را از گریه جیحون می کنند

ما مصیبت زده ی کرب و بلاییم حسین

بال و پر سوخته ی آل عباییم حسین

بسکه خون دل از این دیده ز غمهای تو رفت

همنشین لب دریای بکاییم حسین

عمر دنیا نرسد چون به عزاداری تو

تا قیامت ز غمت عقده گشاییم حسین

دل را اگر از حسین بگیرم چه کنم / بی عشق حسین اگر بمیرم چه کنم

فردا که کسی را به کسی کاری نیست / دامان حسین اگر نگیرم چه کنم

خبر آمد ز مهی بوی خدا می آید / ماه داغ دل ما غرق نوا می آید

دل ببازید عزیزان که زمان الم است / ماه اشک و الم و کرب و بلا می آید

خواهم ز خدا که بی ولایم نکند / غرق گنهم ولی رهایم نکند

یک خواسته دارم از تو حسین / در هر دو جهان از تو جدایم نکند

دوباره فصل غم اومد

ماه اشک و شبنم اومد

شهر ما مشکی به تن کرد

عاشقا محرم اومد

سالها گفتیم ما از کربلا

از شهید عشق و میدان بلا

از غمش بر سینه و بر سر زدیم

بوسه بر گهواره اصغر زدیم

باز هم گفتیم: مظلوما حسین

بی کس و بی بال و پر، تنها حسین

آقا سلام برغزل اشک ماتمت / بر مسجد و حسینیه و روضه و دمت

چندی گذشت در غم هجران اشک تو / پرمی کشید دل به هوای محرّمت

حلال جمیع مشکلات است حسین / شوینده لوح سیئات است حسین

ای شیعه تو را چه غم ز طوفان بلا / آنجا که سفینه النجات است حسین

شمیم عاطفه در کوچه ها رها شده است

دوباره هر شب من رنگ کربلا شده است

وزیده در همه جا عطر سیب حضرت عشق

قسم به ساحت گریه قسم به ساحت عشق

اردوی محرم به دلم خیمه به پا کرد

دل را حرم و بارگه خون خدا کرد

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

از زمین تا آسمان آه است می دانی چرا؟

یک قیامت گریه در راه است می دانی چرا؟

بر سر هر نیزه خورشیدی ست یک ماه تمام

بر سر هر نیزه یک ماه است می دانی چرا؟

فرمانده کل کائنات است حسین

معنای نماز و صلوات است حسین

ای آنکه برات کربلا می خواهی

در دست کرامتش برات است حسین

غم ِ زهرا مرا سوز درون داد / دم ِ حیدر به من شور جنون داد

حسین آمد به زخم دل نمک ریخت / مرا با شور عاشورا در آمیخت

کاش بودیم آن زمان کاری کنیم / از تو و طفلان تو یاری کنیم

کاش ما هم کربلایی می شدیم / در رکاب تو فدایی می شدیم

منزلگه عشاق دل آگاه حسین است

بیراهه نرو ساده ترین راه حسین است

از مردم گمراه جهان راه مجویید

نزدیکترین راه به الله حسین است

اشکم ز هجر روی تو خوناب شد حسین

مویم ز غصه رشته ی مهتاب شد حسین

هر جا کنار آب نشستم ز داغ تو

از بس که سوختم جگرم آب شد حسین

جانسوز تر ز داغ تو دیگر کسی ندید

خورشید هم ز داغ تو در تاب شد حسین

محرم شد و دلها شکست

از غم زینب، دل زهرا شکست

باز محرم شد و لب تشنه شد

از عطش خاک، کمرها شکست

آب در این تشنگی از خود گذشت

چله به خون شد دل صحرا شکست

قاسم و لیلا همه در خون شدند

این چه غمی بود که دنیا شکست

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

سلام ما به محرم، به غصه و غم مهدی

به چشم کاسه خون و به شال ماتم مهدی

سلام ما به محرم، به شور و حال و عیانش

سلام ما به حسین و به اشک سینه زنانش . . .

التماس دعا

دلم دریاچه ی غم شد دوباره / قد آیینه ها خم شد دوباره

صدای سنج و دمام اومد از دور / بخون ای دل محرم شد دوباره . . .

عالم ، همه خاک کربلا بایدمان

پیوسته به لب ، خدا خدا بایدمان

تا پاک شود ، زمین ز ابنای یزید

همواره حسین ، مقتدا بایدمان . . .

محرم آمد و دلها غمین شد / غم و عشق وبلا با هم اجین شد

حسین آماده بهر جانفشانی است / دوباره فاطمه قلبش حزین شد . . .

ضریح تو داره عطر گل یاس

نوازش های دستت میشه احساس

کی میدونه آقا پر میشه شاید

شبا سقا خونه ات با مشک عباس . . .

محرم ماه آن عبدخدا

محرم اسرار آن هستی فزا

محرم ماهی که در آن ریختندند

میان کربلا خون خدا . . .

عرض تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ایام محرم

جانـت بـه کــویــر تفتــه دریـا بخشید / هفتاد و دو گل ، به متن صحرا بخشید

بـــا جلـــوه ی کــربـلای عـاشـورایی / خـون تــو بـه رنگ سرخ معنا بخشید . . .

پیراهنی از زخم، به تن دوخته است

این رسم، ز حضرت غم آموخته است

ای سـرو تمــاشاییِ ایــمان، عبـاس!

دل، شعله به شعله، در غمت سوخته است . . .

چشمان زمین دوباره تر خواهد شد

ماه از سر شب بدون سر خواهد شد

تاریخ دوباره به خودش می لرزد

شق القمری بزرگتر خواهد شد . . .

این نیزه مرا به عشقتان میدوزد / در عمق وجود شعله می افروزد

امسال اگرچه در زمستانم باز / از بردن اسم تو لبم می سوزد . . .

فریاد حسین را شنیدیم همه / از کوفه به سوی او دویدیم همه

رفتیم به کربلا ولی برگشتیم / از شمر امان نامه خریدیم همه . . .

محرم در حریم کربلاتندیس شد

محرم همره نام حسین تقدیس شد

محرم با حسین اشک است وخون

محرم با حسین دشت جنون

خود را چو ز نسل نور می نامیدند

رفتند و به کوی دوست آرامیدند

سیراب شدند زآن که در اوج عطش

آن حادثه را به شوق آشامیدند . . .

دو دیده اشک، باران است ، محرم / ز سوگ ، جمله یاران است ، محرم

جهان می بارد ، اشک ، داغ یاران / ز ظلم ، نابکاران است ، محرم . . .

محرم باز هم نوبت توست / که بگشایی تمام خاطراتت

ز ایامی که در آن بود شیون / گهی نالیدن و گه سر بریدن . . .

تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست

این جلوه ی جان در همه عالـم باقیست

ازنـالـه ی نـیـنــوای یـاران حسـیـن

همواره به لب زمـزمه ی غم باقیست . . .

تا قیامت ز قیام تو قیامت برپاست

از قیام تو پیام تو عیان است هنوز

همه ماه است محرم ، همه جا کرب و بلاست

در جهان موج جهاد تو روان است هنوز . . .

آغاز محرم و ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

.

.

.

خیمه ماه محرم زده شد بر دل ما / باز نام تو شده زینت هر محفل ما

جز غم عشق تو ما را نبود سودایی / عشق سوزان تو آغشته به آب و گل ما . . .

.

.

.

تا بال و پر عشق به جانم دادند / در وادی عاشقان مکانم دادند

گفتم که کجاست کعبه اهل ولا / درگاه حسین را نشانم دادند

ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

.

.

.

دلم مست و لبم مست و سرم مست

بخون ای دل که صبرم رفته از دست

بخون ای دل محرم اومد از راه

بخون اجر تو با عباس بی دست . . .

عرض تسلیت به مناسبت امام سوگواری امام حسین(ع)

.

.

.

عالم ، همه خاک کربلا بایدمان

پیوسته به لب ، خدا خدا بایدمان

تا پاک شود ، زمین ز ابنای یزید

همواره حسین ، مقتدا بایدمان . . .

یا حسین

.

.

.

جدیدترین اس ام اس های محرم

گویند “می” نمی شود از راه گوش خورد

من “یا حسین” می شنوم مست می شوم . . .

آغاز دهه محرم تسلیت باد

.

.

.

ما سینه زنان رسم جنون باب نمودیم

جان و سر خود هدیه به ارباب نمودیم

از عمق درون ناله و فریاد نمودیم

با سینه زدن زلزله ایجاد نمودیم . . .

.

.

.

تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست

این جلوه ی جان در همه عالـم باقیست

ازنـالـه ی نـیـنــوای یـاران حسـیـن

همواره به لب زمـزمه ی غم باقیست . . .

.

.

.

فانوس اشک هایتان را روشن کنید ، ماه غریبی شهید نینواست .

فرارسیدن ماه محرم تسلیت باد

.

.

.

خلائق خاک بر سر جملگی زاری کنید

محرم ماه خون آمد عزاداری کنید

ز خاک نینوا فریاد می خیزد چنین

حسینم یار می خواهد، وفاداری کنید . . .

.

.

.

دلم دریاچه ی غم شد دوباره / قد آیینه ها خم شد دوباره

صدای سنج و دمام اومد از دور / بخون ای دل محرم شد دوباره . . .

.

.

.

ای آن که غمت مسئله آموز من است

شور غم تو در دل پرسوز من است

روزی که حسین! بر تو من گریه کنم

سوگند به تو که بهترین روز من است . . .

ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

.

.

.

همواره تجّسم قیام است حسین (ع)

در سینة عاشقان ، پیام است حسین (ع)

در دفتر شعر ما ، ردیف است هنوز

دل چسب‌ترین شعر کلام است حسین (ع)

.

.

.

مُحرّم، خیمه ای است که محبان خاندان نور در آن

به شراب طهور اشک و عزا دعوت شده اند . . .

فرارسیدن ماه محرم تسلیت باد

.

.

.

محرم آمد و دلها غمین شد غم و عشق وبلا با هم اجین شد

حسین آماده بهر جانفشانی است دوباره فاطمه قلبش حزین شد . . .

.

.

.

متون ویژه آغاز محرم

تا دل ز غم تو گشت بی تاب حسین

این چشم تهی نگشت از آب حسین

عمری است نیازمند این درگاهم

یک لحظه گدای خویش دریاب! حسین . . .

ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

.

.

.

متن تسلیت محرم

عطری که از حوالی پرچم وزیده است

ما را به سمت مجلس آقا کشیده است

از صحن هر حسینیه تا صحن کربلا

صد کوچه بازکنید محرم رسیده است . . .

.

.

.

ماه اشک های بی اختیار، ماه غمبار اسیران

ماه فریادهای خونین و ماه طنین، مؤید صحرای عشق

بر شما عاشوراییان تسلیت باد . . .

.

.

.

هم عشق حسین، معنی زندگی است

هم گریه بر او کمال سازندگی است . . .

.

.

.

جانـت بـه کــویــر تفتــه دریـا بخشید

هفتاد و دو گل ، به متن صحرا بخشید

بـــا جلـــوه ی کــربـلای عـاشـورایی

خـون تــو بـه رنگ سرخ معنا بخشید . . .

.

.

.

محرّم، زیباترین نگارخانه در قلب هستی است

که زمین و آسمان و ملک و ملکوت و عرش و فرش را شگفت زده کرده است

.

.

.

آنان که به گوش دل شنیدند تو را

رفتند و به پای دل رسیدند تو را

آن کوردلان که بر دلت تیر زدند

دیدند تو را، ولی ندیدند تو را . . .

ایام سوگواری حسینی تسلیت باد

دلی دارم که رسوای جهان است / گرفتار بتی ابرو کمان است

نگاهم سوی طاووسی بهشتی است / که نامش مهدی صاحب الزمان است . . .

به امید ظهورش

.

.

.

دوبیتی امام زمان

از میان اشک ها خندیده می آید کسی

خواب بیداری ما را دیده می آید کسی

با ترنم با ترانه با سروش سبز آب

از گلوی بیشه خشکیده می آید کسی . . .

اللهم عجل لوییک الفرج

.

.

.

پیامک امام زمان

گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن /گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن

گفتم به نام نامیت هر دم بنازم / گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم . . .

.

.

.

شعر در مورد امام زمان

آه می کشم تو را , با تمام انتظار

پر شکوفه کن مرا , ای کرامت بهار

در رهت به انتظار , صف به صف نشسته اند

کاروانی از شهید , کاروانی از بهار . . .

.

.

.

اس ام اس روز جمعه و امام زمان

باز هم جمعه شد و غصّه ی من تازه شده / درد این بی خبری بی حد و اندازه شده

باز هم جمعه شد و چشم به ره مانده شدم / باز از دوری تو خسته و درمانده شدم

.

.

.

پیامک های جدید با موضوع امام زمان

یارب آن یوسف گمگشته به من باز رسان

تاطرب خانه کنی بیت حزن باز رسان

ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف

این زمان یوسف من نیز به من باز رسان . . .

.

.

.

الا ای عطر دین ما کجایی؟ / شه خضرا نشین ما کجایی؟

مذاب کوره ی آهنگرانم / به یادت جمعه ها در جمکرانم . . .

.

.

.

با این دل ماتم زده آواز چه سازم /بشکسته نی ام بی لب دم ساز چه سازم

در کنج قفس می کشدم حسرت پرواز /با بال و پر سوخته پرواز چه سازم . . .

.

.

.

دلم ز هجر تو در اضطراب می‌افتد

بسان زلف تو در پیچ و تاب می‌افتد

شبی که بی‌توام، ای ماه انجمن آرا!

دلم ز هجر تو از صبر و تاب می‌افتد . . .

.

.

.

ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت / دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت

مانند مرده ای متحرک شدم بیا / بی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت . . .

.

.

.

دوباره جمعه گذشت و قنوتِ گریان ماند

دوباره گیسوی نجوای ما پریشان ماند

دوباره زمزمه ی کاسه های خالی ما

پس از نیامدنت گوشه ی خیابان ماند . . .

.

.

.

در آتش رهایم، خدا شاهد است / به غم مبتلایم، خدا شاهد است

شب است و دل و بیکسی وایِ من / به درد آشنایم، خدا شاهد است . . .

اللهم عجل لولیک الفرج

.

.

.

فقط گفتی به ما پرواز ، پرواز / در زندان غیبت کی شود باز؟

بدون تو چگونه پرگشاییم؟ / برای هر عمل هستی سر آغاز . . .

.

.

.

ای اف به این زمانه و ای اف به روزگار

تا کی شکست ، خرد شدن ، بغض ، انتظار

تقویمها نبود تو را ناله میکنند

در سالهای ساکت و بی روح و مرگبار . . .

.

.

.

مرا به غیر تو نبود پناه مهدی جان

که من گدایم و هستی تو شاه مهدی جان

در انتظار تو شاها گذشت عمر عزیز

نگشت حاصل من غیر آه مهدی جان . . .

.

.

.

آقا نگاهت جای آهو هاست، می دانم

دستان پاکت مثل من تنهاست، می دانم

آقا دلت در هیچ ظرفی جا نمی گیرد

جای دل تو وسعت دریاست ، می دانم . . .

.

.

.

کاش از لطف شبی یاد ز ما می‌کردی / یاد از عاشق افتاده ز پا می‌کردی

کاش بیمار فراقت که ز پا افتاده / با نگاه ملکوتی تو دوا می‌کردی . . .

یا صاحب الزمان

.

.

.

زمین دلتنگ و مهدى بیقراراست‏ / فلک شیدا، پریشان روزگار است‏

دلا، آدیـنه شد، دلبر نیامد / غروب انتظارم سرنیامد . . .

.

.

.

رزو دارم بیایی مژده ی سبز بهارم

ای تمام آرزویم ای همه دار و ندارم

آرزو دارم بیایی در دل تاریک غم ها

ای جمالت روشنای خلوت شب های تارم . . .

خدایا

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی

که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز . . .

.

.

.

خدایا

آنان که همه چیز دارند ، مگر تو را

به سخره می گیرند آنانی را که هیچ ندارند ، مگر تو را . . .

(رابیدرانات تاگور)

.

.

.

صدای باران زیبا ترین ترانه ی ” خداست “

که طنینش زندگی را برای ما زیبا تر می کند

نکند فقط به گل الوده ی کفش هایمان بیندیشیم . . .

.

.

.

یا رب گناه جمله جهان را به ما ببخش

ما را سپس به رحمت بی منتها ببخش

هر چند ما نه ایم سزاوار رحمتت

ما را بدانچه نیست سزاوار ما ببخش . . .

.

.

.

خدایا

از صبرت همین بس که داری مرا تحمل می‌کنی

از بخششت همین بس که به من ناسپاس هم روزی می‌دهی . . .

.

.

.

وقتی خداوند از پشت ، دستهایش را روی چشمانم گذاشت

از لای انگشتانش آنقدر محو دیدن دنیا شدم

که فراموش کردم منتظر است نامش را صدا کنم . . .

.

.

.

خدای مهربانم !

از امروز تمامی مشکلاتم را با مداد و نعمتهایم را با خودکار می نویسم !

می دانم که مشکلاتم را با پاک کن مهربانیت پاک خواهی کرد . . .

.

.

.

میشه ” خدا ” رو حس کرد تو لحظه‌های ساده

تو اضطراب عشق و گناه بی‌اراده

بی‌عشق عمر آدم بی‌اعتقاد می‌ره

هفتاد سال عبادت یک شب به باد می‌ره . . .

.

.

.

” خدایا ” مرا دست بگیر و ببر…پیش از آنکه مردم مرا سردست در کوچه ها ببرند . . .

.

.

.

متن با موضوع خداوند

خدا آه غیر قابل توصیف است در اعماق یک روح . . .

.

.

.

آنگاهی که به بن بست میرسی نا امید نشو

راه آسمان همیشه به روی تو باز است

” خداوند ” مهربان تمام درها را به روی بنده گانش نمی بندد . . .

.

.

.

خدایا گرچه تن پر ز گناهم

وگرچه روی من بس شرمگین است

ولی دانی خدایا ،این دل من

که از شرم رخت سایه نشین است

چگونه تاب دیدارت توانم

که رویم از گناهم چرک وچین است . . .

.

.

.

از فرش به عرش و از عرش به فرش میبرد ، پادشاه ابدی جهان هستی

” خدا ” . . .

.

.

.

پروردگارا

شرمسارم از این همه ریا و دقل بازی

دلهایی که نور تورا ندیده اند اما زبان و ظاهر آنها تو را فریاد می زند . .

.

.

.

مهم نیست که چطور فکر میکنی

مهم این است که مقصود تو

مقصود من و مقصود همه ی انسان هاست

” خدا ” این مقصود دوست داشتنی . . .

.

.

.

خدایا

اگر درمان تویی دردم فزون باد

وگر عشقی سهم من جنون باد . . .

.

.

.

خداوند را بخاطر خوشنودی مردم خشمگین مکن

زیرا خداوند جای همه کس را می گیرد و کسی نمی تواند جای خداوند را بگیرد.

از سخنان حضرت علی علیه السلام

.

.

.

دو قدرت وجود ندارد , تنها یک قدرت است

قدرت ” خدا ” . . .

.

.

.

گاهی تو را بزرگ می بینم و گاهی کوچک

این تو نیستی که بزرگ می شوی و کوچک …

این منم که گاهی نزدیک می شوم و گاه دور . . .

.

.

.

میشنود , صداییی به کوچکی صدای تو را ، ” خدایی ” که به بزرگی جهان هستی است . . .

.

.

.

آرام باش ، مشکلات تو دیگر در دستان من است . . .

- ” خدا “

.

.

.

هر اتفاقی،کوچک یا بزرگ،وسیله ایست که از طریق آن ” خداوند ” با ما سخن میگوید

و هنر زندگی دریافتن این پیام هاست . . .

.

.

.

” خــــدایا “….

همه از تو می خواهند ، بدهی.من از تو می خواهم ، بگیری

” خـــــدایا ” این همه حس دلتنگی را از من بگیر . . .

.

.

.

دست نیازمندی را گرفتم برای لحظه ایی کوتاه , و صدایی که شنیدم مرا

لرزاند , صدای خنده ی ” خدا ” را شنیدم , واضح تر از صدای نفس هایم . . .

خاص!

توضیحاتی مهم!

توجه...

فروردین 92

از پسرا مینویسم , دخترا میگن مرسی , آفرین , حقیقته

پسرا میگن دختری , فمنیستی , دنبال دختر جمع کردنی

از دخترها مینویسیم , پسرا میگن ایول , خود حقیقته

دخترا شروع میکنن حالم دیگه از این حرف ها بهم میخوره , مگه خودتون دنبال...نیستید فقط , شما ها فلانید فسارید

دختر خانوم ها , آقا پسرا شما خوب ولی تا حالا کسی اینجوری ندید؟!

آقا پسرا تو دوستاتون تا حالا کسی نبوده بیاد... با دوست دخترشو با افتخار تو جمع تعریف کنه؟!

دختر خانوم ها تو دوستاتون اطرافینتون , تا حالا کسی نگفته وای پسرو رو نگا تو پورشه برو بقلش برو بقلش تا حالا دوست پسرم پورشه طلایی نداشته

بابا جان من این نوشته ها رو از که از دیدار ظلم و فساد و تباهی و بدبختی غربی نمیاریم!

منم یک نفرم مثله شما تو این کشور خوب و قشنگ و سالم

که فقط چیزی که میبینم رو مینویسم براتون من دارم بدون چشم داشتی از شما از زبون خودتون مینویسم!

تا حالا چندبار نوشته راجبه مشکل دخترهای ایرانی نوشتم که خواننده گفته تو امکان نداره پسر باشی تو دختری که اینجوری مشکلات و درد ها دخترهارو میدونی

ولی بعضیا یه جور میگن نه ما اینجوری نیستیم

یه دونشو اونجوری نبودی , دوتا شو اونجوری نبودی

دیگه بدون مشکل نیستید که شما هم یه بدی دارید!

لطفا کمی دقت کنید رو نوشته عصبانی نشید سعی کنید ببینید جنس مخالفتون مشکلاش چیه!!!

یکم درک کنید...یکم زود در مورد طرف مقابلتون قضاوت نکنید...

خیلی حرف واسه گفتن تو این بخش دارم اما متاسفانه نمیشه...خوب میدونید چی هارو میگم...

بعضی جاها رو به اجبار سانسور کردم تا دیگه حرف و حدیثی نباشه.

این بخش کتاب بخشی هست که حرف های دل خیلی ها هست که طعم واژه به واژه ی این مطالب رو چشیدن.

مطالبی که میتونه زندگی خیلی هارو عوض کنه و امیدوارم که همینطور هم بشه...

منتظر نظرات شما در مورد این بخش هستم

09356379847

تو مخاطب نبودی که خاص شوی !

خاص بودی که مخاطب شدی …

این بخش تقدیم به آنهایی که درد هایشان در چند صفحه از مطالب این بخش خلاصه میشه و هم درد و آدم قابل اعتمادی تو این دنیا ندارن تا بهشون تکیه کنن.

مچالتونم... مچاااااااااااااله....

سامان

نــگــاه کــه هـــرزه بـــاشـــد ...

حــجــاب هــم کــه داشــتــه بــاشـی آن جـــور کــه مــیـخـواهـنـد

تـــو را تـــصــور مـــی کــنـنـد ...

پــس فـکـری بـه حـال مـغـز هـای فــاحـشــه کـن نــه حـجـابت !

این روزها همه به فکر ثواب هستن تا مسافری را به مقصداش برسانند.

فقط نمیدانم چرا راننده ها فکر میکنن مقصد تمام دخترها تخت خانه راننده است!

اشک مادر , گناه من است!

ولی چه روز ها که با مادر دعوایمان شد

چه روزها که سرش داد زدیم

چه شب ها که سر شام اذیتش کردیم

ولی اول و آخر

هنگام بیماری یک نفر شب را صبح کرد!!!!!؟

مادر...

مرد بودن به سیبل و ریش نیست!

مرد بودن به کار کردن نیست!

اگه به خاطر یه دختر بتونی از بقیه دخترا بگذری یعنی مردی!!!

دختری با پسری رابطه را تمام میکند

ولی پسر میدانند که دختر ضعیفتر از اوست

او را تهدید میکند , آبرویش را پیش دوستانش میبرد

یک سوال دارم از این پسرها

لیاقتت دختری بود که ازت میلیونی بکند و آخر تو را تمسخر کند و برود؟

لیاقتت دختری بود که کمتر از رستوران البرز به حساب تو غذا نخورد؟

" خوبی که از حد بگذرد , نادان خیال بد کند"

تو زرنگ , تو قوی , تو زبل خان کارتون ها , تو جنگجو مثله لینچان

و بدان اه دختر دسته کمی از آه مادر ندارد!!!!!!

روزی جواب میدهی که به ناحق پاکی را آلود کردی , اشکش را به ناحق جاری کردی و بدتر از اینها با آبروی یک دختر بازی کردی

دست های بازی بعد هفت دست عوض میشود و آن وقت تو خواهی بود که دوبرابر بردهایت پس خواهی داد من قول شرف میدهم!

شلاق خورد

چون لبي را بوسيده بود قبل از آنکه يک جمله عربي را بخواند!

مردها

زني را سنگ زدند به حكم فحشا

زني را كشتند به حكم فاحشگی

و فراموش كردند

كه خود هر شب همخواب زناني هستند

كه به قيمت نان تن مي فروشند

تنها فرق این زن با آن زن این بود یک جمله عربی بیشتر گفته بود.

همه سیگار ها را دیگر نصفه میکشم

به یاد آن زمان که میگفتی: "یکی روشن کن دوتایی بکشیم"

ما به دنبال تکه ای از بدن آنها

وآنها به دنبال نوازشی مردانه از ما

گاهی اوقات ما مردها چقدر بی رحمانه برای نوازشی شهوت می طلبیم

و آنها نه ضعیف اند نه احمق

فقط مهربانند و عاشق...

سکوت - ما - هرزه

اسم هرزگی های ما مردها شد "روشن فکری"

و

اسم اشتباهات عاشقانه زنان شد " فاحشگی "

و زن ها تنها سکوت کردند و بخشیدند!

گفت بنویس از درد هایم ولی این درد تو نیست درد اکثر جوان هاست

اینجا ایران است سنت پا برجاست

هنوز دوست پسر برای دختر خانواده آر و زشت است البته پسر خانواده آزاد است

پدر و مادر ها آبرو را به عشق دختر ترجیح میدهند

دوست ها از دشمن بدتر شده اند باکره که باشی سر همه چیز مسخره ات میکنند

وقتی کسی را دوس داشته باشی که بی پول باشد تو را مسخره میکنند

اینجا همه چیز وارانه است

باکره بودن یعنی امل بودن

عاشق بودن یعنی ابله بودن

راست گفتن را جای بلبل زبانی میگذارند

اینجا کشور جوان هایست که از جوانی هیچ چیز را درک نکردند جز ترس از خانواده و پلیس!

فاحشه را خدا فاحشه نکرد،

آنان که در شهر نان قسمت می کنند

او را لنگ نان گذاشته اند،

تا هر زمان که لنگ هم آغوشی ماندند،

او را به نانی بخرند.

"صادق هدایت"

کور باش دخترک این خاک ,

نگاه که می کنی

می گویند نخ داد !

عبوس باش دخترک این باد ,

لبخند که میزنی

می گویند: پا داد !

لال باش دخترک این آب ,

حرف که می زنی

می گویند: جلوه فروخت !

من هم میروم یک خاکی بر سرِ هیزی یه خود کنم!

شاید دست از سرت بردارند.

شاید !!!!

این روزهای حاج آقا ها جالب است

یک ماشین مدل بالا

آقا پسر در دکان بازار

حاج آقا هم با دختری روی هم ریخته

برایش خانه در ولنجک رهن کرده

یه هیوندای کوپه قرمز برایش خریده

چند روزی در هفته کنار سوگلی میرود

بعضی پنج شنبه ها به اسم قم به ویلای فشم و کردان میرود همراه سوگلی

محرم ها هم توبه میکند ولی توبه گرگ مرگ است زن های بیوه چشم گیر شده اند نمیشود به راحتی از آنان گذشت

حاج خانم هم در جلسه ها به فکر جهیزه دختران بی سرپرست است

سوریه و کربلا و مکه هم فرصت مناسبی ست تا حاج آقا به دختری که محتاج پول حاج آقاست سری به بالی و ویتنام و گوا بزند.

در زندگي تمام ما اين اتفاق رخ داده كه كسي كه خيلي دوستش داشتيم مال ما نشده

با اينكه ما براي داشتنش

جنگيديم

عوض شديم

غرورمان را شكستيم

تلاش كرديم

و او رفت تا مال ديگري شود

چرا؟ چه چيز مگر برايش كم گذاشتيم؟

پول؟

احساس؟

به اندازه كافي خوش تيپ نبوديم؟

به اندازه كافي زيبا نبوديم؟

باعث خجالتش ميشديم ؟

كجاي كارمان اشتباه بود كه حالا با يك آهنگ غمگين يادش آتش به وجودمون ميزند تا شب بيداري ها دوباره شروع شود...

گاهي يكي هست

نه به اندازه قبلي ها زيبا نه مهربان

ولي مانند سرما در وجودت رخنه ميكند

گاهي آنچنان دلت برايش تنگ ميشود كه تمام بي وفايي هايش را فراموش ميكني

ولي زمونه هيچوقت او را براي تو نميخواد

كوچكترين مشكلات تو را از او دور و دور و دورتر ميكند

تا جاي كه از او تنها خاطره اي ميماند

خاطره ای كه حتي اگر عروسي كني هنوز در قسمتي از قلب ات مانده است!!!

عجیب تکه آهنیست

گاهی باعث دوستی ها میشود

گاهی باعث تمام شدن رابطه ها

گاهی عشق می آورد

گاهی باعث خیانت میشود

گاهی باعث افتخار است

گاهی باعث سرافکندگی

به یکتای خدا سوگند که معجزاتش از عصای موسی هم بیشتر است.

بترس از کسی که اسم هرزگی هایش را بگذارد آزادی،اسم نگرانی هایت را بگذارد گیر دادن و برای بی تفاوتی هایش اعتماد داشتن به تو را بهانه کند.

در چشمانش زل نزنید!

اسمش را نپرسید!

نخندید!

زیاد هم دور ورش جمع نشوید!

او دختریست که تمام غروراش را خاک کرده و برای احتیاج اش کار سختی را انتخاب کرده!

وقتی صدای سازش را میشنوید افتخار کنید که دختری به جای تن فروشی کار سالم میکند.

یکی با دیازپام میخوابد

یکی در آغوش دیگری

یکی از خستگی کار

یکی از تنهایی

و من دلم برای آن دسته میسوزد که از فکر به معشوق خوابش نمیبرد!

معشوقی که دیگر نیست!

معشوقی که برای او نشد!

معشوقی که تنهایش گذاشته

معشوقی . . .

وقتی میگریستم گفتید بگذارید بگرید تا سبک شود

ولی

وقتی خندیدم گفتید به چه میخندی بگو همه با هم بخندیم

و من ساکت و گیج بودم از این همه محبت و ترحم جماعت!

زن عاشق زنه بی دفاعیه

چون فکر میکنه دیگه عشقش مواظبشه!

دوست دارم های الکی فقط اونو بی دفاع میزاره تو این زمونه پر از مشکلات.

و من برایم سوال بود چرا پسر گل فروش با معرفت سر چهار راه را کسی دوس نداشت!

چرا پسری که ماشین نداشت را کسی دوس نداشت!

چرا دختری که موهایش طلایی نبود و معمولی لباس می پوشید را کسی دوس نداشت!

چرا آبدارچی با معرفت شرکت را کسی دوس نداشت!

میبینی هنوز هم چه راحت دروغ میگویند و چه راحت تر دروغ مخاطب بیشتری دارد!

این روز ها امل به پسری گفته میشود که حاظر نیست تن عشقش را میان دیگران به حراج بگذارد!

آری این روز ها پسرانی امل هستند که سعی بر آن دارند که چشم های هیز را از روی تن دوست دخترشان کم کنند!

و روشن فکر و امروزی به پسری گفته میشود که

بازترین لباس را برای مهمانی برای دوست دخترش انتخاب کند

او را به حراج دیده بگذارد!!!

بی شباهت به ما نیست!

روزی از ما احساسات خواستند که تمام احساس هایمان از بین رفته بود.

دختر ها ضعیف هستند!

وقتی میخواهند دل از کسی بکنند

صد ها بار برمیگردند و برای ماندن خواهش میکنن!

و پسرا ها با غرور کامل جدا میشوند!

و دختر ها یک روز می آیند یک سلام میکند و میروند!

و همان یک سلام کافیست تا پسر هوایی شد

و آنگاه پسر با تمام غرور خواهن ماندن است ولی دخترها یکبار اراده میکنند برای دل کندن و رفتن!

شکستن دل دختری که عاشق توست کار ساده ایست اگر راست میگویی دل دختری را بشکن که تو عاشقش هستی!

انسان ها دروغ را به حقیقت ترجیح میدهند!

حماقت آن ها را زمانی درک کردم که!

آبمیوه ای که به دروغ رویش نوشته بود 100% طبیعی را به سیگاری که صادقانه رویش نوشته بود سرطان زاست ترجیح دادند!

در این دیـــار کافیست تا رنگ موهایت خاص باشد!

البته خاص از دید مردم این دیـــار هر رنگیست جز مشکی حتی پر کلاغی هم خاص است برای این جماعت!

مرد و زنش فرق نمیکند!

آنقدر خیره ات میشوند که به خود شک میکنی!

شک میکنی شاید عریانی!

شک میکنی شاید فاحشه ای!

شک میکنی به تمام احساس هایت!

این نیمی از لیوان است!

نیم دیگر لیوان تیکه های مردان و زنانش است!

کنایه های که وقتی به خانه میرسی ابر در آسمان به خودش شک میکند!

آیا ابر بیشتر میبارد یا چشمان دختر!

اینجا سرزمین مادری من , وطن من , خاک من است

ایرانی که نابود شد.!

آخرین جمله ای که برایم نوشت این بود:

"من به تنهایی عادت داشتم , ولی وعده ماندنت مرا ویران کرد"

ساکت شدم , از خودم مداوم می پرسیدم من که او را ترک نکردم؟؟؟

این روزها کسی که میرود گناه رفتنش را هم گردن تو می اندازه که وجدانش اذیت نشود.!

اینجا کشوریست که علاقه بعضی مردانش به والیبال زنان بیشتر از فوتبال است...!!!

دلم گرفت وقتی کودک بی مو از پنجره داشت خیابان را نگاه میکرد

و

دختری را دید که موهایش را طلایی کرده بلند آه کشید و به آشپزخانه دوید

از مادر پرسید:

" مامان منم بزرگ شم میزاری موهامو طلایی کنم؟ "

و دلم آتش گرفت وقتی مادر با بغض گفت آره فدات شم

ولی در دلش میترسید که کودکش 15 سالگی را هم نبیند.

نمیدانم برایت از آن پسر بامعرفت بگوییم که دخترک گل فروش را سوار کرد برد برلیان برایش آبمیوه گرفت و تمام گل هایش را خرید

یا از

دخترک گل فروش بگوییم که روزی دیگر گل نفروخت و تن فروخت چون درون دو دوتا هایی خودش با پول گل نمیتوانست از آن ماشین ها بخرد ولی با پول تن میشود 206 خرید.

نمیدانم از چی بگوییم!!!

چقد بده دوس دخترت عروس شه...

و

تو سربازی باشی...

هیچکاری ازت برنیاد،به جز شر درست کردن واسه خودت و اضافه تر کردن خدمت،تا هرچی دیرتر به شهر لعنتیت برگردی و همه ی کوچه خاطره ها رو بدون اون مرور کنی و قدم بزنی...

چقد بده...

پدرم گفت:

" به چیزی که مال از ما بهترون هست چشم نداشته باش "

و من به تو چشم داشتم!

بی خبر از آنکه تو فقط با آنهایی میگیردی که کد تلفن خانه شان 2 باشد و بنز شان رنگش تک رنگ باشد!

عیبی ندارد خدا رو چه دیدی شاید قلک ام را شکستم و بنز سوار شدم!

بترس از دخترانی که دورا دور دنبالت می آیند!

بترس از دخترانی که به آرامی نگاهت میکنند!

بترس از آنهای که تمام وجودشان میگوید دوست دارند ولی به زبان نمی آوردند!

بترس از آنانی که از دوریت دلتنگ میشوند!

بترس از زیبا هایی که آرام تبسم میکنند برایت و آرام خشن مبشوند!

بترس بترس بترس!

چون روزی که به خودت بیایی دیگر دیراست!

شکاندن دل دختر دست کمی از خوردن مال یتیم ندارد!

باید جواب بدهی...

اولین روز یک سیگار کشیدم!

فردایش دوتا

پس فردایش ده تا

تا رسید به روزی دو بسته

ولی هیچکس ازم نپرسید "درد ات " چیست!

هیچکس نگفت چه چیز " رنجت " میدهد!

" تنهایم " نظر هیچکس را جلب نکرد!

جز یکی!

همان پیرمرد سیگار فروش که از یک نخ با او بودم تا چند بسته!

بیایید حالا حرفم با دختران است

زیبا ملاک سنجش پسر چیست؟

ساعت 5 میلیونی نیست

کفش گران قیمت نیست

شلوار دیزل ایتالیایی نیست

زیبا راستی الان بورس چه ماشینی است؟

مدل های 2012 آمده

تویوتا مدل جدید وارد کرده

راستی برند کارخانه موسو چه بود آن هم چند مدل به ایران فرستاده

نظرت راجبه کیا کدنزا چیست؟

زندگیت شده ماشین پسر تبریک میگویم تو از نمایشگاهی هام بیشتر به ماشین واردی

راستی یه پراید 80 داریم 2 لکه رنگ چند میخرن؟

ببخشید حواسم نبود زیر زانتیا را نگاه نمیکنی

میدانی کسی که با بنز دنبالت می آید وقتی دستش روی پاهایت سر میخورد باید بخندی؟

بیا ملاک انتخاب را عوض کن!

میدانم چند نفر استثنا هم پیدا میشود ولی کم است!

اینجا وان ترکیه است.

ببخشید سومالی است.

معذرت میخواهم فلسطین است.

واقعا شرمنده ام افغانستان است.

اینجا ایران است!

اینجا کشور است!

اینجا وطن است!

اینجا خاک است!

اینجا قبله است!

اینجا هر جایی هست هم زبان است!

این کودکان زیر سقف نیستند مانند وان ترکیه!

این کودکان گشنه هم هستند مانند سومالی!

این کودکان بهشان ظلم زیاد شده شاید مثل فلسطین!

این کودکان در رفاه نیستند مانند افغانستان!

ولی اینها ایرانی هستند!

بشر دوستی و انسان دوستی اول شامل هم وطنت نمیشود؟؟؟؟

وقتی باران می بارد

همه ی پرندگان به سوی پناهگاه پرواز می کنند.

بجز عقاب که برای دور شدن از باران در بالای ابرها به پرواز در

می آید.

مشکلات برای همه وجود دارند.

اما طرز برخورد با آن است که باعث تفاوت می شود.

لطفا بلند پرواز باشید ...

چه مغــرور و پــر جـرات می شـود در برابرت . . .

کسی که می فهمـــد . . ؛

از تـه دل دوستـش داری . . .!

زندگي كوتاه است، سريع فراموش كن، به آرامي ببوس،

واقعاً عاشق باش، بدون محدوديت بخند، و هيچ چيزي كه

باعث خنده ات ميگردد را رد نكن

عشق ...گالری جذابیست که در آن

برخی یکدیگر را می بوسند

بعضی ها از آن بوسه ها نقاشی می کشند

و سایرین در حسرت لمس یک بوسه

تابلوها را آرام آرام قدم می زنند !

گاهی

هوس میکنم

در آغوشت حل شوم !

باهمه سردیت،

هنوز

برایم گرمترین حس دنیایی...

هیچ وقت به دختری که دل‌ بستت شده جز حقیقت چیزی بهت نمی‌گه و باهات همه جوره راه میاد دروغ نگو و نامردی نکن چون تنها خودت ضرر میکنی‌ و بعدش پشیمون میشی‌ که ممکنه دیر شده باشه

گاهی اشتباهمان در زندگی این است که به برخی آدمها جایگاهی می بخشیم، که هرگز لیاقت آن را ندارند...!

مــرد بــایـد

حــرفـش...

قــولــش...

فــکــرش...

نـگـاهـش...

قـلـبـش...

و ...

آنــقــدر مــردانــه باشد...

کـه بـتـوان تا بـیـنهـایــت دنـیــا...

بـه او اعـتــمــاد کــرد ...

چه حس قشنگیه وقتی میشی محرم دل یکی

یکی که بهش اعتماد داری

بهت اعتماد داره

از دلتنگی هاش برات میگه

از دلتنگی هات براش میگی

اروم میشه

اروم میشی

حسی که هیچ وقت به تنفر تبدیل نمیشه

این حس مثل قطره های باران پاکه..

بعضی عشقا باید تو دل بمونه و عنوان نشه تا هرزِ حسابت نکنن!!

خواستن ،همیشه توانستن نیست

گاهی فقط،

داغ بزرگی است

که تا ابد بر دلت می ماند!

آرامش یعنی :

هر وقت قهر کردی ؛ مطمئن باشی که تا آشتی کنی هیچ کسی جاتو نمی گیره …!

بعضیا هستن که حواسشون بیشتر از بقیه به یه چیزایی هست:

حواسشون هست مودبانه درخواست کنن

حواسشون هست اونقدر که لازمه تشکر کنن.

حواسشون هست تو ذوق کسی نزنن.

حواسشون هست جواب یه پیام چند خطی اوکی نیست.

حواسشون هست هم دوستی حرمت و هم دشمنی واسه خودش قاعده داره.

اینا روز به روز زندگی واسشون سخت تر میشه.

توو وجـــود هــــر مــــرد،

پسربچه‌ ی چهارساله‌ ای ببین ...

که از تو فقط مهربونی و توجه می‌خواد،

بغلش کن، نوازشش کن...

خیالش رو راحت کن که هستی،

جایی نمیری،

طوری رفتار کن که اطمینان داشته باشه

مردای دیگه برات مهم نیستن،

وقتی با نگرانی مسیر نگاهتو دنبال می‌کنه

برگرد و به لبخندی بهش بگو:

من فقط تو رو می‌بینم...

بعضی از آدما خوب نمی بینن

اما بدتر از اون اینه که

بعضی دیگه ، خوبـی رو نمی بینن

اگه یه روز چشاتو باز کردی و خودتو توی یه کوره دیدی ، سعی کن پخته بیرون بیایی

وگرنه سوختنو همه بلدن . . .

گریه کردن همیشه نشانه ضعیف بودن نیست,گاهی از روی شوق است

بخاطر آرامشی که کنار کسی داری.

آدما باید یکیو داشته باشن که هر وقت

خسته

پکر

داغون

عصبی

و مریض بودی

ازت نپرسه

چرا؟

فقط دستت رو بگیره و بگه :

بلند شو بریم یه دور بزنیم، دوست ندارم این شکلی ببینمت...

آدم حق دارد گاهی " کم بیاورد " !

اما حق ندارد برای کسی که دوستش دارد " کم بگذارد

كسی را پیدا كن

كه هیچگاه از بوسیدنت خسته نشه

وقتی احساس حسادت میكنی، تو رو درآغوش بگیره

وقتی عصبانی هستی، تو رو درك كنه و ساكت بمونه

وقتی حالت خوب نیست، دستات رو بگیره

آینده اش رو با تو تصور كنه و براش برنامه ریزی كنه

وقتی چنین كسی رو پیدا كردی هرگز رهاش نكن

بعضی آدمـــا

مثـل ِ دیـــوارای تـازه رنــگ شـده هستن !

نــباید بــهشون نـــزدیک بـشی !

چه بــرسه کـه بخــوای بهشــون تکــیه کـــنی...!!!

دلم برای خنده‌های بی‌ دلیل

برای " شادمانی‌هایِ بی‌ سبب "

برای بی‌ ریا بودن

برایِ کودکی

برایِ کودکانه زیستن

دلم برای روز‌های خوشِ زندگی‌ تنگ شده است

دستم را بگیر

و به من بگو

چگونه در گرگ و میشِ این روزگارِ پر بالا و پایینِ همیشه خاکستری هنوز می‌‌توانم بخندم ؟

عاقبت عاشق شد

دخترک زمستانی / وقتی برف می بارید

عاشق یک مرد / یک رنگ

مردی که آدم برفی ها برایش دست تکان می دادند

در انبوه دنیای رنگارنگ

دخترک گم کرد او را

آفتاب نزدیک است / برف ها آب خواهند شد

به دنبال ردپایش روی برف ها

کدام ردپا.....او را به او می رساند؟

تن مرده را به خاک می سپارند . . .

با دل مرده چه باید کرد ؟!

مــردان واقعـــی وفـادارند ...

اونا وقت ندارن دنبال زنـان دیگه بگــردن،

چون مشــغول پیــدا کردن

راه های جــدیدی برای دوسـت داشتن شــریک زندگـــی خودشـون

هســـتند ...

بچه که بودیم جاده ها خراب بود ؛

نیمکت مدرسه ها خراب بود ،

شیرای آب خراب بود !

زنگای در خونه ها خراب بود ....

ولی ....

آدما سالم بودن ... !!!

دســـتش کــه تـو دســتت بـاشـه...؟؟!!!

خــود بــه خـود کـــلـمه ای بـه نـام ِ "ســرما" از لــغت نـامـه ی مــغزت...

پــاک مــیشـه..؟؟!!!

من اگر میخندم تنها به اجبار عکاس است

وگرنه من کجا و واژه ی سیب کجا ؟

یه وقتایی دلت میسوزه

یه وقتایی دلت میشکنه

یه وقتایی دلت میگیره

اما خدا نکنه سه تاش با هم اتفاق بیفته !

لیـــاقــت مــی خواهــد

بـــودن در شعــر هـــای دختــریــــ کهــــ

بـــــا تمامــــ عشقــش نبـــودنـــت را اشکــــ مــی ریـــزد

تعجـــب نکــــن !!

در بی لیـــــاقتی تـــو شکـــی نیـــست

اینجـــا دلیـــل بــودنـــت میـــان بغــــض هــــایـــم

خــریتـــــ خـــودم اســـت نـــه لیـــاقــــت تــــو …

زن دلش میخواهد بدون آستین بپوشد

دلش میخواهد موهایش را باز بگذارد

دلش میخواهد پاشنه بلند به پا کند

ذات زن این است که به خود برسد و مانند طاووس که تا متوجه نگاه دیگران میشود ،پرهایش را باز میکند ، خودنمایی کند....

معنی کارش این نیست که فکرش یا خودش منحرف است!

تو ... تو ... تویی که باید چشمهایت را بشویی و با دید دیگری به زن نگاه کنی

امان از کسانی که زیبایی زن را انحراف میدانند!

نــگــاه کــه هـــرزه بـــاشـــد ...

حــجــاب هــم کــه داشــتــه بــاشـی آن جـــور کــه مــیـخـواهـنـد

تـــو را تـــصــور مـــی کــنـنـد ...

پــس فـکـری بـه حـال مـغـز هـای فــاحـشــه کـن نــه حـجـابت !

تاريک بــاد .... خـانـه ي مــــردي که نــمي جنـگـــــد بـــراي زنـي که ....دوستـــش دارد ...

ما بدهکاریم ...

به یکدیگر و به تمام (دوستت دارم ) های نگفته ای که پشت دیوار غرورمان ماند و انها را بلعیدیم تا نشان دهیم که منطقی هستیم !

کاش می دانستی

هوای سرد

سگ لرزه هایش

و باران و برفش را دوست دارم

برای اینکه

در آغوشم جای بگیری آن هم به بهانه ی گرم شدن

مجنون

همیشه مرد نیست

گاهی

مجنون

دخترکی تنهاست

که زمانی لیلی کسی بود....!

نگران نباش... امسال سرما نمیخورم ...آخه کلاهی که تو سرم گذاشتی تا گردنم را گرفته!!

درد دارد ، باور کن درد دارد که بدانی معشوقه ات مرهمِ نیازِ هزاران دیگری بوده و هست

..... پس از این پس تنها میمانیم ..

بعضیها مثل کبریت میمونن... خودشون ارزش چندانی ندارن، ولی میتونن زندگیتوآتیش بکشن!!

یک عروسک خریدم .... عطر همیشگیت و به تنش زدم ... گوشه ی اتاقم ایستاده .. درست مثل تو .... فقط اینکه روزی هزار بار از رفتنش من و نمی ترسونه ..

از یک نفر گاهی بُتی میسازیم آنقدر بزرگ که ، از ابراهیم هم کاری بر نمی آید...

نگران نباش..... یاد گرفته ام كه از هیچ لبخندی خیال دوست داشتن به سرم نزند.... معلم خوبی بودی!!

هر کـسی رو می تـونستـم دوست داشتـه بـاشم

اگـر....

دوست داشتـن را از تـو شروع نـمی کردم....

یاد گرفتم وقتی از کسی میشنوم بیا دوست معمولی باشیم؛

یعنی بمون توی آب نمک؛

تا هروقت حوصلم سر رفت,

بازم باهات سرگرم بشم

امروز معلم عشق گفت : دو خط موازی هیچگاه به هم نمیرسند ! مگر اینکه یکی از انها خود را بشکند . گفتم : من خودم را شکستم پس چرا به او نرسیدم ? لبخند تلخی زد و گفت : شاید او هم به سوی خط دیگری شکسته باشد ...

اگر خدا به چند همســـــــری اعتقاد داشت

همــــراه آدم

چند حــــوا خلق میکرد

نه فقــــط یکـــــی

تـنت که پـیشِ من باشد و دلـت در آغوشِ دیگـری

هزار خطبه ام کـه بخوانند باز هـم هرزگیستـــ !

سخته وقتی تو اس ام اس ازت می پرسه خوبی ؟

تو هم با بغض ،

5 خط تایپ میكني ، ولی به جای Send ...

همه رو پاک مي‌كني و مي‌نويسي :

خوبم مرسی تو خوبی ؟

هیچ کس

کسی را که می خواهد

پیدا نمی کند

ما انسان ها

یا دیر به هم می رسیم

یا آنقدر زود

که نمی فهمیم ....!

به سلامتی اونی که تا آخر عمر از قلبت بیرون نمیره،

ولی مجبوری از زندگیت

بندازیش بیرون !

فقط اونایی که سرشون اومده میفمن من چی میگم

سلامتیه اونایی که خودشون سنی ندارن

ولی روزگار دلشونو پیر کرده …

چه جالب!

جدیدا اسم خیانت شده : یه اشتباه!

که باید ببخشیش و فراموشش کنی،وگرنه محکوم می شی به کینه ای بودن!!

دوره پدرامون هزار ساعت عشق بود و یک بوسه یواشکی

الان هزار ساعت بوسه علنیست و دریغ از یه لحظه عشق

وقتی فهمیدی قرار نیست با هر زن یا دختری که دوست شدی، به رختخواب بری...

هر وقت یاد گرفتی بدون توقع دوستی کنی، به جای اینکه انتظار داشته باشی تا زنانگی ای در دوستی ات خرج شود...

هر وقت فهمیدی هرکسی که دوستت شد ، دوست دخترت نیست و برای جواب سلام اش باید به یک علیک محترمانه فکر کنی نه به پیدا کردن یک مکان خالی.

اونوقت میتونی روی همدلی و همراهی من به عنوان جنس مخالفت حساب کنی

آنقدر مشغول بزرگ شدن هستيم که گاهي فراموش ميکنيم پدر و مادرمان در حال پير شدن هستند...

من کسی را که مرا بخاطر خوبی هایم می خواهد نمی خواهم، کسی را می خواهم که با دانستن بدی هایم بازهم مرا می خواهد...

زمانی که جلوی تلفن های عمومی صف می کشیدند,

عشق ها با ارزشتر بود؛

از این روز ها که پشت خطی ها صف می کشند.....

هيچوقت عاشق متفاوت ترين ها نشو

چون همين متفاوت ترين آدما

به متفاوت ترين شيوه قلبت را مي شکنن .....!

اگه کسی رو خیلی دوست داری

امتحانش نکن که ببینی اون چقدر دوسِت داره

اول خودِتو امتحان کن

ببین تحملشو داری

که بفهمی اصلا دوسِت نداره؟

زیادی دوستـــت داشتم !!!!

میدانــی اشتباه از کجاست ؟؟؟؟

از تو نیــست !!!!

اشتباه از "مــن" است...

هر جا رنجیـــدم به رویت نیاوردم

"لبخنـــد" زدم

فکر کردی درد ندارد

"محکــــم تر" زدی !

و آخرین متنی که در آخرین نسخه ی کتاب در سال 91 برای شما مینویسم:

بعضی وقتا هست

چیزی که واقعاً تو دلته رو تایپ میکنی

اما بعد پاکش میکنی

واسه اینکه از جواب هایی که میدونی برات میفرستن میترسی.....!

با جنبه ای بخون!

توجه!

باجنبه ای ها!!

دوستان گلم توجه کنید که مطالب این بخش صرفا برای شوخی میباشد و قصد توهین به کسی رو نداریم.

لطفا به دل نگیرید...(اگه با جنبه هستید و ظرفیت بالا) بخونید!

نظرات خود را در مورد این بخش با ما در میان بگذارید.

09356379847

با تشکر

سامان نورالهی

انقدر بدم میاد ازینایی که از امتحان میان بیرون و میگن چقد آســـــــــــــون بود :)

ایش...

خرخونای بدبخت :))

از همین تریبون میخوام به همبازی دکتربازی بچگیام بگم:

.

.

.

آره عزیزم شما خودتو واسه ما بگیر و حجابتو رعایت کن

ما دیدنی ها رو قبلا دیدیم;)

خخخخ

دختر عمه ام داشت شوهرشو صدا میکرد گفت :

پیشیه من...

موشی...

جوجوی من...

بعد به من گفت: محمد و صدا کن ...

منم بلند گفتم: حیووون خانمت کارت داره !!!

نمیدونم چرا 6 ماهه دختر عمه ام باهام حرف نمیزنه !!!

پیشی و موشی و جوجو 3تاشون حیوون نیستن؟

خواهرم دوستشو آورده خونه.مامانم هیچی نگفت

.

.

.

حالا همین دختره رو اگه من آورده بودم.... واویلا بود

همیشه بین بچه ها فرق میذارن بعد می گن نه همشون یه اندازه برامون عزیزن

یکی از فانتزیام اینه یه لامبورگینی بخرم پشتش بنویسم

.

.

"عاقبت فرار از مدرسه"

بر*ینم تو سیستم آموزش پرورش:)))

دوران بچگیم داشتم دم خونمون ورزش میکردم یهو دخدر همسایمون اومد منم جوگیر شدم گفتم بذار یه حرکت بزنم کَفِش ببره خلاصه یهو نزدیکای 180 درجه پامو باز کردم ^_^ (هنوزم خودم موندم چطوری اینکارو کردم =))

هیچی دیگه اصن دخدره نگاهمم نکرد منم تا یه هفته نمیتونستم راه برم

ازخدا میخوام وقتی قراره بمیرم 10 دقیقه قبلش بهم خبر بده

.

.

.

آخه میخوام هارد کامپیوترمو فرمت کنم وگرنه برام ختم نمیگیرن!!!

خخخخخخخخخخ

نصیحت2013

تو این اوضاع بی شوهری اگه پسرا کد پستی هم دادن باید بگیری

پسر : کجا میری ؟

دختر : میرم خودکشی کنم

پسر : پس چرا اینقد آرایش کردی ؟

دختر : آخه فردا عکسم تو روزنامه ها چاپ میشه

یکی از آپشن های عطر مشهدي اينه که

براي از بين بردن بویش بايد اون قسمت از بدن را قطع کني :|

دختره ابروشو تتو کرده !

دماغشو عمل کرده !

گونه گذاشته !

تو لبا و پشتشـــم از این کوفتیا تزریق کرده !

در حد عروسم آرایش می کنه !

خُب ایشون داره واضح نشون میده که حالش از خودش بهم می خورده دیگه !

کـلاً کوبیــده از اول ساختـه !

قضیه ی این کیلیپسا چیه؟یعنی هر کی سرش بزرگتر خوشگلتر؟یا سر بزرگ نشانه ی زیبایی شماست؟یا هر که کیلیپسش بزرگتر،زیباییش افزونتر؟

تو دیگه چرا رفتی قیمت آهنگ پیشوازتو گرون کردی...

از تو دیگه انتظار نداشتم ایرانسل

به بابام ميگم يه سوال ازت بپرسم راستشو ميگى،ميگه بپرس ميگم منو از پرورشگاه آوردى يا از توى جوب ميگه از چاه توالت

یکی از فانتزیام اینه که وقتی بهم خوراکی تعارف کردن، بگم؛

" مـرســی...الان مــیــل نــدارم..." لامصب این جمله، خیلی باکلاسه خیلی!!

یه سوالی ذهنیتمو بد جور از بچگی مشغول داره اگه میشه شما جواب بدین :

این فضانوردایی که توو ایستگاه فضای هستن وقتی میرن دستشویی ( گلاب به روتون ) اون موادی که از خودشون دفع میکنن (:)) کجا میره ؟! اگه توو فضا پخش میکنن چی میشه ؟!

چن گزینه که فک میکنم پیش بیاد ایناست :

1) به صورت شهاب سنگ وارد جو زمین شده باعث تولید متان و نفت میشود!!

2) تو همون فضا واسه خودش دوست دختر پیدا میکنه و رت ت (r t t )

3) میره جلو خورشید و به عنوان سیاره ای تازه کشف شده شناخته میشه که با عث خورشید گرفتگی میشه !!

4) فضایی به عنوان کود انسانی ( زمینی ) برای کشاورزی استفاده میکنن !!!

سیستـــم پسرا هم کلا خیلی جالبه! موقع دعوا بچه ی پایین شهر میشن...

موقع دختربازی بچه ی بالا شهر ..!

خداوند مرد را آفرید و گفت :

به راستی که شاهکار خلقت را آفریدم..

سپس زن را آفرید و گفت :

عــه این چرا این شکلی شد؟! شاید گِلش نا مرغوب بوده...

سپس گفت با عمل دماغ زیبا می شود...

همانا فرشته ای گفت:

بار الهی فقط دماغ زیبا شد بقیه چی؟

و خداوند پاسخ داد:

جراح پلاستیک نیز می آفرینم....

فرشته ای دیگر گفت: آخه با جراحی هم نمیشه...

ناگهان خداوند خشمگین شد و فرمود :

با فتوشاپ که دیگه میشه

هیچی نگین سجده کنین !

فحش های جدید:

قیافت شبیه ریال شده!!!

مرتیکه شعورش در حد ریاله!!!

هوی بچه ریالی !!

ریال نخور !!

ریال شعر !!!!!!!!!

تا روغن موتور کاسترول واسم نخری روشن نمیشم

.

.

.

دردسر جدید من و پرایدم

به رفیقم میگم 1024 تا پیامبر داشتیم!

میگه یعنی 1 گیگ؟!

:|

ببین با چه کسانی شدیم 70 میلیون نفر ؟! :))

به نظر من تموم مخترع ها ميرن بهشت؛

به جز مخترع زنگ ساعت!

خدا ازش نگذره!!!

تکامل گفتگوی دخدر پسرا :))

سال1360

پسر : سلام آبجی حال شما خوبه

دخدر: علیک سلام برادر به مرحمت شما خوبم

سال1370

پسر: سلام مریم خانوم خوبی شما

دخدر: سلام رامین جان ممنون شما چطوری

سال1380

پسر: سلام خانومی خوبی

دخدر: ممنونم عزیزم تو خوبی عشقم

سال1385:

پسر:سلام یانگوم من :))

دخدر:س عسیسم مرسی ممنونم عقشم

سال 1390

پسر: سلام خوشکلم کوشی نیستی نکنه خوردی به پیسی خخخخ

دخدر:چطول متولی عجقم نیتی من دتنگتم

سال1391

پسر: سلام موستانگ من :))

دخدر:س چطولی عجقم قمقملی قابولی دیده منو دود ندالی بقولم :))

سال1394

پسر:سلام عشقم

دخدر: هنتقن تخهرتهخ هعترهتث خحنحخر

سال 1396

پسر: سلام عشقم

دخدر:中航网群. 中国航空集团公司, 中国航空（集团） ... 公司, 中国航

سال1400

پسر: در حال شلیک آر پی جی

دخدر:การรถไฟแห่งประเทศไทย f بونگ(منفجر شد)

مریض بودم مامانم داشت داروهام رو میداد که داداش کوچیکم اومد گفت: منم از اینا میخوام.

مامانم گفت: الهی مامان بمیره برات.اینا پی پیه، فقط داداش باید بخوره.

من فـــقطِ فـــــقـط منتــظر روزی ام که مــــاه رمضون بیـــفته روز اول فروردین !!

خـــلی باحاله میشه !

اصلا یه وضع عجیبی میشه !!!

با اين قيمتها فكر كنم بايد موقع خوندن خطبه عقد عاقد بگه

ايا وكيلم شما رو با يك جلد كلام الله مجيد .به اندازه تاريخ تولد پسته . يك تاير پرايد . و به نيت دو تن ادم و حوا شما رو به عقد فلاني در اورم :|

نخ دندون اورال بی، 17 هزار تومن. آدم با این نخ غذای لای دندونش رو پاک نمیکنه، باهاش لباس میدوزه،‌ میره عروسی :))

انقدر بدم میاد از اینایی که تا میشینن تو پرایدم...

.

.

در داشبوردو باز میکنن!! دوست عزیز خب

شاید من اونجا یه کیلو پسته قایم کردم نمیخوام

شما ببینی !!! :)))

للام عجقم :)

خوفي؟

تي تال متوني؟؟

لال شين الهي با اين حرف زدنتون خرساي گنده :|

خخخخ

به دخترعموم میگم تو مهد چی یاد گرفتین؟؟ میگه حدیث!

میگم یکیشو بگو ببینم.

میگه: النکاح سنتی!!!!

گفت از حادثه ای لبریزم ، من پر از فریادم ، در درونم غوغاست

.

.

.

گفتم این حال تو را میفهمم ، دستشویی آنجاست :|

داداشم میگه با دوس دخترم داشتیم از خیابون رد میشدیم ، عینک دودی زده بود. گشت اومد گفت خانوم چه نسبتی با شما دارن؟

.

.

.

منم گفتم : خانوم نابینا هستن دارم از خیابون ردشون می کنم.

خخخخخخخخخخ :))

بابام هر وقت میخواد بیاد تو اتاقم با یه شدت عجیبی در رو باز میکنه...!

همین روزاست که اول گاز اشک آور قِل بده تو بعد با پاش بزنه در رو بشکونه بیاد :|

تابستون امسال تا میتونین خربزه و هندونه و ... بخورین ، تخمه هاشو نگردارین واسه آجیل سال بعد !!

والاااااااا :|

چیه شلوغ کردین که پراید گرونه ؟؟؟ کی گفته ؟؟؟؟ هیچ میدونید پراید از پسته ارزون تره !!!!!!!!

.

.

.میگی نه نگاه کن :

فرض قیمت پراید 20 میلیون تومان

وزن پراید حدودا 790 کیلوگرم (سایت ساپیا)

====> پراید کیلویی حدودا 25 هزار تومان !!!

پسته کیلو 60 هزار تومان :|

شاعران می فرمایند:زن زیبا بود دراین زمونه بلا،الهی هیچ خونه ای بی زن نمونه بلا!

درجایی دیگه می فرمایند:بلا ای بلا ی بلا دخترمردم!

درجای دیگر:بلابلابلابلابلابلا واسه تو میخرم طلا ملا!

نتیجه اینکه شاعرنداریم که یه مشت دخترباز داریم لامصب!!!

آقـــــــــــــا

ما هر جا میریم عید دیدنی همش پیک نوروزی باید حل کنیم

امسال تصمیم گرفتم از هر کلاسی یه پیک بگیرم قبل از عید حلش کنم وقتی میرم عید دیدنی همه رو با خودم ببرم تا بلکه یه ذره آجیل بخورم

به دختره میگم سلام میگه کارت شارژهزاری ایرانسل میگیرم جواب میدم

خدایاااااااااااااااااااااااااا خودت یه کاری کن دارن ازدست میرن :|

دیروز قرار بود یکی از استادا ازمون یه امتحان بگیره. بعد از اینکه اومد تو کلاس گفت بچه ها ببخشید ولی امروز نمیتونم امتحان بگیرم. قرار بود یه نفر برگه ها رو برام بیاره که خبری ازش نشد. هرچی هم بهش زنگ میزنم جواب نمیده. یهو من مثل این تبلیغات تلویزیون گفتم این که کاری نداره استاد... ایرانسلشو بگیر!!! یهو کلاس ترکید! استاد هم یه جوری نگام کرد که خودم پاشدم رفتم بیرون! خخخخخخ :)

بابام دو کیلو پسته خریده آورده خونه

.

.

.

روش نوشته هر 8 ساعت یک عدد :|

آموزش غضنفر به پسرش در مورد پست کردن نامه بدون تمبر:

خب حواستو جمع کن آدرس گیرنده رو بجای فرستنده بنویس.....

بندازش تو صندوق پست.....

اون قت پست میبینه تمبر نداره پس میفرسدش برا فرستنده ... :))))

آقــــــــــــــــــــــا

اگر خاطرات تلخ آزارتان می دهد!!!

آنرا به شرکت جی ال ایکس بسپارید تا راحت از ذهنتان بیرون بیاید

با تشکر فراوان

یکی نیست به این گیاه خوارا بگه شما که انقدر حیوونارو دوست دارید و گوشتشون رو نمیخورید ،چرا پس غذاشونو میخورید ؟ خوب گناه دارن طفلیا !

یه بار هم تو گوگل جستجو کردم“عکس نیمه گم شده ی من ....

عکس یه بزغاله اومد داشت نوشابه می خورد!!!

هیچی دیگ الان یه سالی هست نوشابه نمیخورم و افسردگی گرفتم!!!

گوگل کصافط :))))

خالم اینا رفته بودن مشهد وواسه سرگرمی رفته بودن سیرک. شعبده باز 1داوطلب خواسته بودوپسرخاله ی مام داوطلب میشه. یارو ازش میپرسه ناهار چی خوردی این میاد خالی بندی کنه میگه چلوکباب یارو میگه راستشو بگو وگرنه شکمتو پاره میکنم ک پسرخاله ی شجاع مام میترسه وسریع میگه ابدوخیار.دیگه تصور چهره های جمع باشما :|

از خانومای عزیزی که تو جمع های مختلط میرقصن استدعا دارم موقع

..

..

..

رقصیدن اون یه تیکه پارچه که انداختید رو سرتون رو بردارید. عاقایون به تنها جایی که توجه نمیکنند تو اون لحظه همونجاست

میخواین دخترارو بزاری سر کار فقط بهشون بگین میتونم یه چیزی بهت بگم؟

بعد که گفت اره بگو هیچی ولش کن.

یعنی دیگه مگه ولت میکنن؟

داداشم اومده خونه میخواد خودشو لوس کنه رفته به مامانم میگه هوا خیلی سرده گلوم درد میکنه فک کنم سرما خوردم مامانم میگه هیچ مرگیت نیس کمتر قلیون بکش خوب میشی.مامان ما داریم :||

با بابام نشستیم داریم والیبال میبینیم (ست ۲ که زمینا عوض شده) ، بعد تیم ها یکیشون لباساشون قرمز بود یکی دیگه سفید پاسورِسفید ها هم لباسش قرمز بود . مامانم اومده داره با دقت نگاه میکنه بعد یهو میگه : عه ! طفلک این قرمزه اینور جا مونده . . . :|||

داشتیم با اقوام اسم فامیل بازی میکردیم....نوبت من شد...گفتم از "ع" بنویسیم.....همشو چرتو پرت نوشتیمواستپ کردیم...برگه ها رو عوض کردیم....برگه دهه هشتادی فامیل افتاد دست ما....اسم و فامیلو اینا رو خوندیم تا رسیدیم به گل....یهو بلند زدم زیر خنده....گلو نوشته بود عرعر....منم چند بار با حالت تعجبو خنده...خوندم...عرعر؟؟؟عرعر!!!آخه عرعر...همینجوریم میخندیدم..که یهو گودزیلا برگش گف...خودم میدونم نداریم...فقط چون تو قیافت خیلی بهشون میخوره...نوشتم که صداشم در بیاری......حالا ما دیگه خنده به لبمون خشکید...کل فکو فامیل زدن زیر خنده....ینی حاضر جوابیت تو حلقم،بچه....هیچی دیگه بخار شدیم رف.....

یه اسپری رنگ قرمز تهیه کنید...

شماره دوستتون رو خیلی گنده با عنوان تخلیه چاه فاضلاب با نازلترین قیمترو دیوار بنویسید....

میتونید رو چندین دیوار اینکار رو بکنید و با کارهای مختلف مثل : آب حوض کشی....لوله باز کنی...خرید لاستیک دسته دوم....نظافت منزل (دم عیدی به درد میخوره) ....

در رابـــطه با سوالی ک الان واستـون پیش اومــده باید بگم بــــــــــله مــرض دارم :خخخخخ

امروز گوشیم و راحت از جیبم در آوردم و پرت کردم رو صندلی پرایدم بعد صندوقه عقب و زدم بالا و چند کیلو پسته که خریده بودم و برداشتم و تو افق محو شدم . . . !

میخوام ببینم همه مایه دارا اینجورین ؟ یا فقط من اینجوریم ؟؟؟

ماجوجه اردک زشت،شما سرنتیپیتی...

ماتیوپ بادی،شماکشتی تایتانیک...

ماگل،شماژنرال دوگل...

ماماشین حساب،شماتبلت...

ما بادبزن دستی،شماچیلر...

ماکچل،شمامیرزاکوچک خان...

مامشخ شب،شماxhtml...

ماماشین عبورموقت،شما پراید...

اصلا،مابد،شماخوب... :)))))

5 روز پشت هم یه دختر با ایرانسل بم زنگ میزدو میگفت الو قطع میکرد. منتظر بود من بش بزنگم. ما هم که چشم و دلمون سیـــــــــر محلش نزاشتیم. :p

بعد اون دوست دخترم گفت امیــر خیلی دوست دارم..!!

گفتم چرا؟ گفت هرچی دوستم بت زنگید بش پا ندادی. خواستم تستت کنم. گفتم مرسی عزیزم. اون پسریم که دیروز بــاش رفتی خونشون دوستم بود. من شمارتو بش دادم تستت کنم. دیگه هم جوابشو ندادم کصــــــــــــــــافتو ..!

اره عزیزم.

اینجوریـــــاس

مادر نزاییده ما پسرارو تست کنه. ما خودمون تستریم :))))

هیچ گاه برای شخصی که از دور برایت دست تکان می دهد دست تکان نده... چون در اکثر مواقع با تو نیست با پشت سریته! لذا ضایع می شی تو روحیه ات تاثیر می ذاره! حالا بیا و درستش کن!

واسه قبولی دانشگاه من:

بابام گوسفند و گاو و شتر از هرکدوم یدونه نذر کرد

آبجیم 6تا النگو نذر کرد

مامان بزرگم 1/000/000 تومن نذر کرد

هیچ دیگه دیدم دانشگاه قبول بشم کل خانواده برشکست میشیم و

ضربه شدید اقتصادی میخوریم نرفتم کنکور بدم

من هیچوقت نفهمیدم چرا آدما زیرِ پتو احساس امنیت میکنن

حالا گیریم یه قاتل اومد توی اتاق خواب، حتما میگه

الان اومدم بکشمت… اَه لعنتی پتو داره نمیشه!!!

شما هم وقتی میرید دستشویی و هیچ موضوعی ندارید که راجبش فــــکر کــــنــــید شروع میکنید به شمردن کاشی های روبروتون ؟!

دیشب رفتم استخر, بعداز شنا اومدم لباسامو بپوشم دیدم رو موبایلم 4 تا میس کاله 6 تا اس ام اس از دوس دخترم:

اس ام اس 1: عزیزم چرا زنگ میزنم جواب نمیدی؟

اس ام اس 2: انگار سرت شلوغه جواب اس ام اس هم نمیدی.

اس ام اس 3: همین الان زنگ میزنی وگرنه من می دونم وتو…

اس ام اس4: کثافت آشغال معلوم هست کدوم گوری هستی؟

اس ام اس 5: تقصیر منه که آدم حسابت کردم کچل ایکبیری با اون مامان چاقت.گمشو برو پیش همون دختر عموی …

اس ام اس6: راستی اینم میگم که بسوزی منو دوستت حمید دو ماهه رابطه داریم.بای!!

فکر کردی پراید داری خیلی پول داری

.

.

.

برو بیچاره ما خونموم ۳۰ کیلو پسته داریم :)))))))

برو از خدا بترس:||||

اگه پول برقو ندی=برقت قطع میشه

اگه برقت قطع شه=نمیتونی بیای اینتر نت

اگه نیای اینترنت=نمیتونی انتخواب واحد کنی

اگه انتخواب واحد نکنی=نمیتونی درس بخونی

اگه درس نخونی=کار گیرت نمیاد

اگه کار گیرت نیاد=نمیتونی پول دراری

اگه پول نداشته باشی=نمیتونی پـــــــراید داشته باشی

اگه پـــــــــراید نداشته باشی=نمیتونی بری خواستگاری (یعنی با چه رویی میخوای بری:دی)

اگه نری خواسترگاری=تنها میشی

اگه تنها بشی=از غصه دق میکنی

اگه دق کنی=میمیری

پس اگه پول برقو ندی=میمیری :))))))

سقف خواسته های ما از اینترنت اکسپلورر اینه که وقتی اشتباهی بازش می کنیم وقتی رو ضربدر کلیک می کنیم زود بسته بشه و کل سیستم پنج دقیقه هنگ نکنه :|

داشتم آب ميخوردم بعد بابام گفت اين جوري آب نخور عقلت كم ميشه

گفتم عقل چيه؟؟

گفت هيچي بابا آبتو بخور D:

اين فرزنده بابام داره؟؟؟

دیگه دوران تلخ تموم شد. دیگه تحریم بی فایدس.

سایپا 2013 پراید با شیشه عقب برقی.

دیگه چی می خاین؟! خدایا مردم از خوشی :)

ههههه غربی ها دلشون خوشه که پورشه و ایفون 5 می سازن

به تعدادی راننده با اتومبیل مدل بالا(پراید) نیازمندیم

از قبول ماشین های دیگر معذوریم

اصرار نفرمایید

حتی شما ماشین بنز

:))))))

دختر خانومایی که با ارایش کامل میان دانشگاه

فکر ابروی خودتون نیستید

فکر نمرات ما پسرا باشین!!!

شما اگه یه کم عقل داشته باشین میفهمین نمیشه در یک لحظه به دو نفر توجه کرد

یا باید شمارو نیگا کنیم یا استادو:))

دوستان اینجوری که بوش میاد قراره ملت برای عید پسته و فندق گریان(سر بسته) تهیه کنن تا کسی نخوره

هرجا با چنین چیزی مواجه شدین تک تک پسته ها رو بردارید و بذارین تو دهنتون تا شوریش بره بعد بدون اینکه بازش کنید بذاربن تو ظرفتون

تا عبرتی بشه برای دیگران

:خخخخخخ

یه شب آنجلینا جولی اومد به خوابم....

هیچی دیگه از اون شب به بعد خوابم فیلتر شده...

انقد این خودروسازهای محترم زحمت کشیدن موتور این ماشینو گذاشتن رو بدنه اون مال اونو گذاشتن رو این دیگه آدم بنز هم میبینه شک میکنه که نکنه موتورش سمند باشه

هیچوقت یه پسر رو مسخره نکنید ...

.

.

.

.

تو روحیاتش تاثیر میذاره ...

فردا میره بدن سازی فیتنس میشه, میاد عکس میگیره فَکِت میچسبه به زمین

دیدم که میگگگگما ! :دی

یکی از فانتزیای معکوسم اینه که توی یه مراسم عروسی بزرگ دعوت باشم بعد لیونل مسی بهم بگه آقا سامان چیزی میل دارین؟منم بگم یه آب پرتقال لطفا...بعد در حالی که کریستیانو رونالدو با آهنگ "بابا کرم " داره با کافشن چرم مشکی و کتونی زرنگی وسط میرقصه یهو خواننده از پشت بلندگو بگه ماشین پراید گوجه ای رنگ مال کیه؟ باید جابه جا شه .. یهو همه ساکت منتظر دیدن صاحب پراید باشن.. منم یهو در حالی که آب پرتقال دارم قرقره میکنم و کف سالن پسته پخش میکنم از جام پاشم و همه با دیدن من عینک دودیهاشون رو بزنن بعدش یهو جاستین بی بر از پشت شروع کنه با چاقو زدن تو قلبم و من با یه چرخش گردنشو بگیرم آب پرتقالو تف کنم تو صورتش و بهش بگم ببین....پهلوانان هرگز نمی میرن.... برو از خدا بترس....

بعدش خواننده داد بزنه به افتخار سامان بزن کف قشنگه رو....!!!

دوستی پرسیدن سامان جان selena پس کجا بود؟

آخه لعنتی اینم شد سوال؟خب داشت تو قسمت زنونه بابا کرم میومد دیگـه... :دی

خخخخخخخ

با این گرونی گوشت تا چند وقت دیگه جلو پای عروس و دوماد مجبورن تن ماهی باز کنن :| والاااااا بقرعان :))))

کافیه یه روز اتفاقی یه جوراب سوراخ بپوشین . اگه شده اتوبان رو موکت کنن یه جوری میشه که تو مجبور شی کفشتو دربیاری

یه بار هم رفتم دست کشیدم رو آفتابه ازش یه غول اومد بیرون! بم گفت آرزو کن, گفتم یه خونه میخوام ,گفت خب من اگه خونه داشتم تو آفتابه میخوابیدم؟

زن عموم همیشه غرغر میکرد و میگفت:

چرا مهریه من 14 تا سکه بیشتر نیست، عمومم نیشخند میزد، لم میداد رو مبل ،میگفت:

اگر ناراحتی بدم بری!

الان چند وقته ماشالا عموم کدبانو شده . . .

ظرف میشوره، غذا میپزه، جارو میکشه . . .

تا یکم غر میزنه، زن عموم نیشخند میزنه، لم میده رو مبل میگه :

اگر ناراحتی مهریمو بده برم!

چند روز پیشا مامانم تیریپ روشن فکری برداشته بود می گفت:

وقتی خرج و مسئولیت زندگی انقدر بالاست و خانواده ها توقعات بی جا از هم دارن چه اشکالی داره دختر پسر بدون ازدواج با هم زیر یه سقف زندگی کنن؟

من در حالی که دو نقطه دی بودم: مامان پس اگه من خواستم با یکی زندگی کنم اشکال نداره؟

مامان: تو خفه شو گه نخور... خب داشتم چی می گفتم؟

من: :| :|

خب چرا این افکار چراغانی مامان من فقط واسه بقیه ست؟

مگه نمی گن چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است؟ :))

آب ریزش بینی دارم ، رفتم داروخونه یه قرص ضد حساسیت بگیرم . تو عوارض جانبیش نوشته:

.

.

سردرد، سرگیجه، نفخ، حالت تهوع، اختلال در خواب دو بینی، اختلال در تشخیص، نارسایی کبد، نارسایی کلیه، نارسایی قلب، سکته قلبی، سکته مغزی، مرگ ناگهانی! ...

پشیمون شدم ، میکشم بالا امنیتش بیشتر :|

اینقده بدم میاد از این دخدر هایی که با من دوس نمیشن :|

ترسم از اینه پسرایی که شلوار قرمز و صورتی می پوشن کم کم رو بیارن به ساپورت.. !!!!!!

خدایا به ما که بنز و بی ام و نمی دی... حداقل به اونایی که می دی، یه کم به قیافه هاشون دقت کن ما این قدر حرص نخوریم!

والا

عمه هام اومدن خونمون، سه تایی دارن پشت سر مادرشوهراشون حرف میزنن. دلم واسه مامانم میسوزه که نمیتونه تو بحثشون شرکت کنه... :))

عمو زنجیر باف جان

ضمن عرض سلام و خسته نباشید

جهت زحمات بی دریغ شما بزرگوار

یک گِلگی داشتم از حضورتون ...

شما که زنجیر ما رو بافتی..؟

... پَه چرا پشت کوه انداختی..؟

مشکلتون دقیقاً چی بود؟

مرض داشتید این همه زنجیر بافته شده رو پشت کوه انداختید؟

همين جوري الكي به دوستم مسيج دادم:

مرسي عزيزم خيلي خوش گذشت امشب،

مرسي واسه كادو بوس بوس :*‌:*

كه شك كنه زنگ بزنه دعوا راه بيفته بخنديم...

هيچي ديگه... اونم خيلي منطقي جواب داد: گلم اشتباه فرستادي،

و الان به خوبي و خوشي رابطه مون ادامه داره... :|

خوشم مياد من مريضم دوستام از من مريض تر

خانمهای عزيزی كه توی ماشين كنار شوهر يا دوست پسرتون نشستيد يكهو می بينيد يه دختر جيگر صاف برگشت تو ماشين شما و شوهرتونو نگاه كرد، اون موقع به دختره دری وری نگيد، مطمئن باشيد شوهرتون واسش چراغ زده!!!!!!!!!

.

بعلـــــــــــــــــــــه ... آقایون انکار نکنین با دمپایی ابری خیس می زنم تو دهنتونااااااااا

انقدر پارازیت‌ها زیاد شده که اگه فازمتر رو تو هوا بگیری روشن میشه .

حکایت دادن شارژ به دوس دخترت... !!!

10000ریالی: مرسی عزیزم (تو دلش ای گدا)

20000ریالی: ای جانم مرسی گلم دستت درد نکنه

50000ریالی: وای ممنون عشقم،خیلی میخامت نفس منی تو،بیا این بوس برای تو ..

100000 ریالی: الهی من فدات بشم تو زندگی منی،عمر من، خیلی ممنون عشقم ،همه کسم،میمیرم

برات،بیا بغلم،کجایی بیا ببینمت دلم برات یه ذره شده...

200000 ریالی: کسی اینقدرا دیگه خر نشده از اینا بخره!!

مایع ظرفشویی خریدم عکس گلابی روش کشیدن بوی موزمیده!!!!

فکرکنم منظورشون ازگلابی منه مصرف کنندم :)))

فک کنید تحریمها فشار بیاره لوازم آرایش دیگه وارد نشه

موژه مصنوعی پر

لنز چشم پر

کرم پودر ((بتونه)) پر

خط چشم پر

برق لب پر

رنگ برنزه پر

لوازم مانیکور پر

انواع لوسیون پوست پر

عطر و ادکلن پر

انواع پروتز پر

عزیزان دعاکنید این اتفاق نیفته... وگرنه با چه غولهای بی شاخ و دمی روبرو میشیم !!!

یاد عکسهای زنهای قاجاری افتادم

امیدوارم موچین و کرم موبر تولید داخلی داشته باشیم

عمرا بعضی ها بفهمن!

سری دوم

یک روز یک ترکه...

اسمش ستارخان بود، شاید هم باقرخان .. ؛

خیلی شجاع بود، خیلی نترس .. ؛

یکه و تنها از پس ارتش حکومت مرکزی بر اومد، جونش رو گذاشت کف دستش

و سرباز راه مشروطیت و آزادی شد، فداکاری کرد، برای ایران، برای من و تو،

برای اینکه ما تو این مملکت آزاد زندگی کنیم.

.

.

یه روز یه رشتیه...

اسمش میرزا کوچک خان بود، میرزا ک.چک خان جنگلی؛

برای مهار کردن گاو وحشی قدرت مطلق شاه تلاش کرد،

برای اینکه کسی تو این مملکت ادعای خدایی نکنه؛

اونقدر جنگید تا جونش رو فدای سرزمینش کرد .

.

.

یه روز یه لره...

اسمش کریم خان زند بود، موسس سلسله ی زندیه؛

ساده زیست، نیک سیرت و عدالت پرور بود...

وتا ممکن میشد از شدت عمل احتراز میکرد...

.

.

یه روز یه قزوینی یه..

به نام علامه دهخدا ؛

از لحاظ اخلاقی ﺑبسیار منحصر به فرد بودو دیوان پارسی بسیار خوبی برای ما بر جا نهاد

یه روز ما همه با هم بودیم ... ،

فارسی و آذری و کرد و گیلک و مازنی و لر و بلوچ و ترکمن و قشقایی و ...

تا اینکه یه عده رمز دوستی ما رو کشف کردن و قفل دوستی مارو شکستند ...!

حالا دیگه ما واسه هم جوک می سازیم، به همدیگه میخندیم !!!

و اینجوری شادیم...

آی آدمایی که از عشق و عاشقی هیچ بویی نبردید

آره , شمایی که دل هرزه دارید

شمایی که فقط ادای عاشقارو در میارید ...

اگه عاشقی بلد نیستید , جدایی یاد بگیرید به خدا میشه طوری جدا شد که اگه روزی اسمتونو شنید لبخند بیاد رو لبش و بگه حیف که قسمت من نشد نه اینکه بزنه تا هفت پشت کسی که اسمتونو آورده بلوک کنه و بگه خوب شد زود تر شناختمش آشغال لجنو

اینجا ایران است! کشوری که مردمانش هنوز نمیدانند چه میخواهند!

کشوری که مردمش چیزی گران میشود به طرفش هجوم میبرند

کشوری که صدام با کمک بقیه کشورها خواست گوشه ای از آن را بگیرد ولی یک رویای یک سانتی مترش را به گور برد حال چه برسد به 10 نفر ابله بیسواد(این خطش هدیه به ابله های تجزیه طلب)

کشوری که مردانش روزی میگویند حجاب باید آزاد باشد ولی خواهر یا مادرش حق ندارند بدون حجاب باشند!

کشوری که اگر موافق زنان باشی مردها تکذیبت میکنند و اگر موافق مردها باشی زنان!

اینجا کشوریست که برره را سر میبرند تا خوراک لذیذ شود ولی عید قربان طرف دار گوسفند میشوند!

اینجا کشوریست که خود را آریایی میدانند ولی روی دیوار آتشکده مینویسند یادگاری!

اینجا جایست که دخترانش دنبال ماشین های لوکس و پسرانش دنبال روسپی در لباس دوست دخترند!

اینجا کشوریست که ما باید الگوی مصرف را رعایت کنیم تا گاز و برقمان صادر شود!

اینجا کشوریست که اگر 12 ماه سال هم باران بیاید تابستانش میگویند کم آبیست ولی آب را هم صادر میکنند!

اینجا آنجایست که کشاورز پیاز را کیلویی 700 تومان میفروشد و مصرف کننده کیلویی 1700 میخرد

اینجا کشوریست که هنرمندانش برای کمک به سومالی کنسرت میزارن ولی برای کمک به هم وطن یک 1000 تومانی نمیدهند!

اینجا اینجا اینجا .....

اینجا با تمام بدی ها و کمبود هایش ایــــــران است! به کوری چشم وطن فروشانش!

اینو مینویسم واسه اونایی که به مردم شبانه روز برای کمک در ساخت فلان جا و فلان نقطه ی کشورهای دیگه از مردم کمک میخوان.

به نظرتون اینجا همه غنی هستن و احتیاجی به کمک ندارن؟

آیا با اون پول چند میلیاردی که واسه یه جایی به کمک مردم جمع کردین و فرستادین به اون کشور نمیتونستید به زلزله زده هایی که هم وطنتون هستن کمک کنید؟

آیا کشورهایی که پول نفتشون رو نمیدونن کجا بریزن چطوری خرج کنن احتیاجی به پولی که به هزاران زحمت مردم ما جمع میکنن دارن؟

آهای مردمی که چشماتون رو به همه چیز بستین و مردم خودتون رو که توان خریدن یه نون رو ندارن رو نمی بینین..!!!؟

شما دیگه چرا فریب تبلیغات رو میخورین؟

بیایید یکم به خودمون بیایم به هم وطن هامون کمک کنیم تا کشورهایی که هرچه قدر بهشون خوبی کنیم بازم مارو به چشم دشمنشون میبینن.!!!

اگه هنوزم با عقایدتون پیش میرید و نه فکرتون اون پیامک های خالی رو که ایرانسل و همراه اول خاک برسر ازتون میخواد تا به فلان شماره بدین رو 5 تا 5تا بدید تا یه موقع وجدانتون ناراحت نشه.

به سرآستین پاره ی کارگری که دیوارت را می چیند و به تو می گوید، ارباب، نخند!

به پسرکی که آدامس می فروشد و تو هرگز نمی خری، نخند!

به پیرمردی که در پیاده رو به زحمت راه می رود و شاید چند ثانیه ای کوتاه معطلت کند، نخند!

به دبیری که دست و عینکش گچی است و یقه ی پیراهنش جمع شده، نخند!

به دستان پدرت،

به جاروکردن مادرت،

به همسایه ای که هرصبح نان سنگک می گیرد،

به راننده ی چاق اتوبوس،

به رفتگری که در گرمای تیرماه کلاه پشمی به سردارد،

به راننده ی آژانسی که گاهی مواقع چرت می زند،

به پلیسی که سرچهارراه با کلاه صورتش را باد می زند،

به مجری نیمه شب رادیو،

به مردی که روی چهارپایه می رود تا شماره ی کنتور برقتان را بنویسد،

به جوانی که قالی پنج متری روی کولش انداخته و در کوچه ها جار می زند،

به بازاریابی که نمونه اجناسش را روی میزت می ریزد،

به پارگی ریز جوراب کسی در مجلسی،

به پشت و رو بودن چادر پیرزنی در خیابان،

به پسرکی که ته صف نانوایی ایستاده،

به مردی که در خیابانی شلوغ ماشینش پنچر شده،

به مسافری که سوار تاکسی می شود و بلند سلام می گوید،

به فروشنده ای که به جای پول خرد به تو آدامس می دهد،

به زنی که با کیفی بردوش به دستی نان دارد و به دستی چند کیسه میوه و سبزی،

به هول شدن همکلاسی ات پای تخته،

به مردی که در بانک از تو می خواهد برایش برگه ای پرکنی،

به اشتباه لفظی بازیگر نمایشی

نخند ...

نخند که دنیا ارزشش را ندارد که تو به خردترین رفتارهای نابجای آدمها بخندی!

که هرگز نمیدانی آنها چه دنیای بزرگ و پردردسری دارند!

آدمهایی که هرکدام برای خود و خانواده شان همه چیز و همه کسند!

آدمهایی که به خاطر روزیشان تقلا می کنند،

بار می برند،

بی خوابی می کشند،

کهنه می پوشند،

جار می زنند،

سرما و گرما می کشند،

و گاهی خجالت هم می کشند ...

انسانهای بزرگ، دو دل دارند؛

دلی که درد می کشد و پنهان است

و دلی که می خندد و آشکار است.

اینجا ایران است...

مردمش جدیدا و مدتی است عقاید جالبی پیدا کرده اند...

آرزویی که با فرستادن یک کلمه ی عربی به چند نفر قرار است ان هم بعد از 9 الی یک ربع بر آورده شود...

اینجا مردم به جای دراز کردن دستشان به سمت خدا دستانشان را به سمت بنده های خدا دراز میکنند و از آنها کمک می خواهند.

اینجا اعتقاد دارند که با یک پیامکی که به چند نفر ارسال میکنن حاجت میگیرند.

اینجا اعتقاد دارند قبل از صحبت با خدا و از او چیزی خواستن باید چندین دعا به زبان یک نژاد دیگر بخوانی تا خدا صدایت را بشنود.

اینجا اعتقادات جالبی دارند،

خدای خود را برای قوم و نژادی دیگر میدانند و با خدایشان با زبان آنها صحبت میکنند به این قصد که شاید دعایشان زودتر مورد قبول قرار بگیره.

خود را که صاحب تمدن چندین ساله هستند و قبل از آن قوم هم دین داشتند کمتر میدانند.

هنوز هم یک کلمه واژه ی آنها برای ملت من ارزشش از زبان خودشان بیشتر است.

اینجا اگر همان پیامک هارا برای کسی نفرستی فردایش قرار است برایت تلخ ترین اتفاق ها پیش بیاید.

اینجا دیگر افکار و عقایدشان از جنگل نشینان آمازون هم پست تر شده.

اینجا هنوز هم به خاطر خدا همدیگر را آزار و اذیت میکنند آن هم برای رضای خدا.

اینجا از دینی که خداوند برای آسودگی خاطرشان و زندگی بهترشان قرار داده هزاران استفاده میکنند به جزء آسودگی و رعایت احترام یک دیگر.

از اینجا بخوام بگم زیاده اما...

از حرفهام هم لطفا برداشت های دیگه ای نکنید...

من نه بی دین هستم و نه ضد اسلام...

من هم مانند همه ی شما یه مسلمان هستم

بگذریم...

اینجا اینجا اینجا...

ایران ایران ایران است...

(نوشته شده به پیشنهاد یکی از دوستان)

من کشوری دارم که مردمانش برایشان مهم نیست نان بشود دانه ای هزار تومان

ولی واقعا برایشان مهم است که یک نفر در یک مسایقه تلویزیونی با روسری بخواند یا موهایش افشان باشد!

عدالت یعنی؟!

عدالت یعنی کودکی کفش ندارد

عدالت یعنی کودکی خانه اش کارتن مقوایست

عدالت یعنی کودکی حق درس خواندن ندارد

عدالت یعنی کودکی در کف خیابان بخوابد و کارتون تماشا کند

عدالت یعنی کودکی به شهر بازی برود بری تماشای بازی دیگر کودکان

عدالت یعنی کودکی پشت شیشه پیتزا فروشی

عدالت یعنی کودکی تا حالا تولدی برایش نگرفتند

عدالت یعنی کودکی پاهایش را با دود اگزوز ماشین گرم کند

عدالت یعنی کودکی دو برابر وزنش را به دوش بکشد

عدالت یعنی کودکی گرسنه بخوابد

عدالت یعنی کودک ایرانی رنج بکشد و پول کشور ...(به اجبار سانسور کردم!)

حالا معنی عدالت را کامل فرا گرفتی؟

در آرزوی عزت من ، به خاطر ناموسم , به خاطر نیافتادن سانتی متری از خاکم به دست غریبه ها

ببین برادرم اینگونه بر زمین افتاد ...

(جانباز ها آنانی هستند که بیشتر از شهدا برای این کشور زحمت کشیدند)

برف میبارید.

دختر جهیزیه میخواست.

پسر شهریه دانشگاه.

ولی زن هیچ چیز نمیگفت . . .

در یک چهارراه ، که آدرسش اهمیتی ندارد

یک دختر ، که اسمش را کاری نداریم

به چراغ قرمز عابر پیاده رسید

و ایستاد

و منتظر ماند

و نرفت

مردانی ، که به سطح فرهنگشان کاری نداریم

از کنار دختر ، که لباسش در قصه ما نقشی ندارد

به خیابانی ، که تعداد ماشین هایش را بیخیال می شویم

وارد می شدند

چراغ قرمز و ترافیک بود

و کسی نمی ایستاد

یک انگشت توهین آمیز

چند آرنج خشن

چند صد کلمه‌ی تحقیر کننده

با پیکر دختر برخورد کرد

از کشوری که اسمش را نمی بریم

از مردمی ، که نامهایشان را فراموش می کنیم

از آیینی که نقشش را در این حادثه انکار می کنیم

دخترک بیزار بود ...

این جا تهران است !

تهران بزرگ , همان پایتخت

این هم خانه ماست !

دیوار ندارد , در هم ندارد

دلت خواست میتوانی سری هم به ما بزنی

نــــتـــــــرس گـــرســـنـــگی مــا واگـــــــــــــیر نـــدارد.

"تقدیم به بچه های بی سر پناه ایران"

درد شب های من را فقط همان سیگار فروش زیر پل پارک وی میداند!

همان که با من به نظاره ماشین های مدل بالا میشیند

همان که به عشق من به آتش من میسوزد و سخن نمیگوید فقط همان دود آشنایی همیشگی را آرام تر از من بیرون میدهد

غیرتت را شکر پیرمرد

نه گدایی میکنی نه دستت را جلوی نامرد دراز میکنی

تقصییر تو نیست , تقصیر جامعه ماست که هیچ کس نفهمید پیرمرد نباید به فکر نان شبش باشد!

پیرمرد من تو را دوست دارم ولی یک سوال

جوانیت چه کار میکردی ؟

کاشکی در جوانیت کمی بیشتر تلاش میکردی

ولی پیرمرد لعنت به جعبه پشت سرت که من میدانم وام میشود برای کسانی که زرنگ هستند و وام بی بهره میخواهند!

به کدامین گناه؟

به کدامین جرم؟

به خاطر پیچیدن باد میان مو ها؟

یا به خاطر یک وجب مانتوی کوتاه تر؟

به کدامین قانون به خاطر پوشش با دختران سرزمینم مانند جنایتکار ها رفتار میکنید؟!

به کدامین جرم برایشان پرونده سازی میکنید!

با آنها نباید این گونه رفتار شود!

عده ای 8 سال جنگیدن تا به ناموسشان تجاوز نشود اما حالا...(خودتون ادامه و مفهوم رو تا تهش میدونید که چی هست)

همه از ولنتاین میگویند

از شکلات های تلخ سوئیس از عروسک های قرمز

بعضی ها از تنفر از روز ولنتاین میگویند از تنهایی

ولی من ترجیح میدهم از کودک گل فروش بگوییم که سر چهار راه میان ماشین ها داد میزد گل ولنتاین یادت نره

خدا رو شکر به برکت چنین روزی امیدوارم فروش خوبی داشته باشد شاید که شب هنگام غذایی بهتر بخورد و جایی گرمتری داشته باشد

زاهدی گوید: جواب چهار نفر مرا سخت تکان داد.

اول:

مرد فاسدی از کنار من گذشت و من گوشه لباسم را جمع کردم تا به او نخورد.

او گفت: ای شیخ خدا میداند که فردا حال ما چه خواهد بود!

دوم:

مستی دیدم که افتان و خیزان راه میرفت به او گفتم قدم ثابت بردار تا نیفتی.

گفت: تو با این همه ادعا قدم ثابت کرده ای؟

سوم:

کودکی دیدم که چراغی در دست داشت گفتم این روشنایی را از کجا اورده ای؟

کودک چراغ را فوت کرد و ان را خاموش ساخت و گفت: تو که شیخ شهری بگو که این روشنایی کجا رفت؟

چهارم:

زنی بسیار زیبا که درحال خشم از شوهرش شکایت میکرد. گفتم اول رویت را بپوشان بعد با من حرف بزن.

گفت: من که غرق خواهش دنیا هستم چنان از خود بیخود شده ام که از خود خبرم نیست؛ تو چگونه غرق محبت خالقی که از نگاهی بیم داری؟

«شیشه پاک‌کن»

میان ماشین‌ها می چرخید

با دستمالی چرک

به بهانه‌ی پاک کردن شیشه‌ها

اما هیچ کس او را نمی دید

هیچ کس سکه‌ای به کاسه‌اش نمی‌انداخت

یک روز اتوبوس بی‌حواسی جانش را گرفت

و خیابان به ناگهان

کفاره باران شد

از اسکناس‌های بی‌حاصل...

عادت کردیم !

عادت کردیم به همه چیز

چقدر زود و راحت !

به زندگی ِ گوسفند وار زیر چتر خوکها .....

به سکوت ناشی از نشنیدن !

به رضایت حاکی از ترس و حقارت !

به لِه شدن از بالا و لِه کردنِ پایین ....

به قتل ....

به مرگ ....

به فراموشی ...

به بی عشقی ....

به کینه .....

به دشمنی ....

چه بی رحمانه

به عادت کردن عادت کردیم !!

آه مادر !

برای تو چه بنویسم آخر؟

این فرقه دلشان برای سومالی سوخت!

این فرقه دلشان برای وان ترکیه سوخت!

این فرقه دلشان برای مصر و لیبی سوخت!

این فرقه نه چشمش تو را دید , نه گوشش صدایی تو را شنید!

مداد و ماژیک ها خجالت بکشید , از خجالت یا سرخ شوید یا از ناراحتی سیاه!

که مادری برای شام شب اش محتاج شما شده!

وای بر ما , بر مایی که روزی فقط 10 هزار تومان قلیان میکشیم!

بر مایی که از غذایی شاطر عباس هم ایراد میگیریم!

بر مایی که پاتوقمان سنباد شریعتیست!

مادر ببخش اگر پرسیدم چند و تو گفتی 1000 تومان و من گفتم گران است ببخش مرا!

زن : مگه اینجا مدرسه دولتی نیست !؟

مدیر : اگه دولتی نبود که می گفتم یک میلیون تومن بریز!

زن : آقا آخه مدارس دولتی نباید شهریه بگیرن!

مدیر : این که شهریه نیست اسمش همیاریه !!!

زن : اسمش هر چی هست. تلویزیون گفته به همه مدارس بخشنامه شده که مدارس دولتی هیچگونه وجهی نمیتونن دریافت کنن.

مدیر : خب برو اسم بچت را تو تلویزیون بنویس!! اینقدر هم وقت منو نگیر…

زن : آقای مدیر من دو تا بچه یتیم دارم! آخه از کجا بیارم ؟!!

مدیر : خانم محترم! وقتی وارد اینجا شدی رو تابلوش نوشته بود یتیم خونه یا مدرسه؟! آقای مستخدم، این خانم رو به بیرون راهنمایی کن!!!

زن با چشمهای پر اشک منتظر اتوبوس واحد بود، اتومبیل مدل بالائی ترمز کرد و زن سوار شد … روزنامه ای که روی صندلی جا مانده بود رو برداشت و بهش خیره شد: کمیته مبارزه با فقر در جلسه امروز … ستاد مبارزه با بیسوادی … تیتر درشت بالای صفحه نوشته بود: با 200000 زن خیابانی چه می کنید؟!! زن با خودکاری که از کیفش بیرون آورده بود عدد را تصحیح کرد:

با 200001 زن خیابانی چه می کنید ؟!!

فاحشه را خدا فاحشه نیافرید؛ آنانکه در شهر نان قسمت میکنند، او را لنگ نان گذاشته اند، تا هر زمان لنگ هماغوشی ماندند، او را به نانی بخرند!

خدا نگذرد

از کسانی‌ که در کتاب ها

"زن" را بدگونه ترجمه کردند!

حالا

عمر‌ی باید کتابخانه‌های عدالت را گشت،

تمامِ غیرت‌های خشک و خالی‌ را ورق زد و زیبایی‌ِ زن را

از حلقومِ واژه‌ها بیرون کشید!!

دانشجویی بخون!

طنز دانشجویی!

اخبار دانشجویی

خاطرات دانشجویی

دانشجویان ردیف اول کلاس همه باهوشن ولی فقط تا زمانی که دانشجوهای ردیف آخر مایل به رقابت نباشند

تقدیم به همه ردیف آخری های دانشگاه ... :)))

دانشجو : استاد چند كيلويى شما ؟؟

استاد: اينا چه سواليه، برو بيرون ...

دانشجو: مهم نيست چند كيلويى ، نيم كيلو باش ولى آدم باش ...

اینایی که سر جلسه امتحان جوابهارو تو برگه درشت مینویسن اینها انسانهای عادی نیستند اینها اولیاء الله هستن اینها عند ربهم یرزقونن :))))

دوستان پرسیدن اگه استادی نمره پایین داد یا زیر 10 داد چیکار کنیم؟

بعله سوال جالبیه,یک عدد اسپری مشکی رنگ تهیه کنید...

شماره استادتون رو خیلی بزرگ با این عناوین روی دیوارهای مختلف بنویسید

1) تخلیه چاه فاضلاب با نازلترین قیمت

2)آب حوض کشی....لوله باز کنی...خرید لاستیک دسته دوم....

3)نظافت منزل (شستن جوراب کصیف شما ارزانتر از همه جا)

4)پرستاری کودک(تعویض پوشک بچه در کمتر از 30 ثانیه)

5)قالی شویی دکتر ....(فامیلی استاد)دم عید بدرد میخوره

6)فلافل مخصوص استاد با سس ویژه و....

سر جلسه امتحان یکی از بچه ها به استاد گفت :

"استاد اگه میشه یه کمکی بکنید"

.

.

بعد استاد دست کرد تو جیبش، یه 200 تومانی در آورد، گذاشت رو دسته صندلی طرف و رفت.

دهن طرف باز مونده بود ما هم داشتیم می ترکیدیم از خنده:|

نامه دختر دانشجو به استاد

خدمت جناب دکتر زیباییان استاد محترم فارسی:

باسلام و عرض خسته نباشید خدمت شما چند پیشنهاد داشتم که امیدوارم مفید واقع شود.درابتدا از روش زیبای تدریس شما بسیار تشکر میکنم:

۱.استاد شما خیلی خمیازه میکشید واین باعث میشود ماهمه خوابمان بگیرد.بعضی از دانشجویان با اینکار شما خوابشون میگیرد ودائم به دستشویی میروند تا دست ورویشان را بشویند واینکار باعث میشود که نتوانند خوب درس بخوانند.

۲.استاد شما خیلی به موهای بلند وبلوندتان دست میزنید.بعضی از دانشجویان دختر کلاس با اینکار شما مات ومبهوت میمانند ونمیتوانند به درس تمرکز داشته باشند.

۳.استادشما خیلی خوشگلید.و برای همین من نمیتوانم به شما نگاه نکنم.پس خواهش میکنم اینقدر به من نگویید نگاهت به کتابت باشه.

۴.استاددیروز یکی از همکلاسیهام درباره شما خیلی بد صحبت میکرد.راستش من خیلی بهم برخورد چون راستش شمارا خیلی دوست دارم وبرای همین با او به شدت دعوا کردم.اینکار باعث شدهمه فکرکنند من به شما علاقه دارم.اما خوب میدونیدمن فقط پسری را دوست خواهم داشت که مثل شما قدبلند باشه وموهای بلوند داشته باشه.

۵.استاددیروز پدرم به دانشگاه آمدومن شمارا یواشکی به اونشان دادم.پدرم شما را پسندید.نمیدانید چقدر خوشحال شدم.

۶.استاد آخه چراشماهفته پیش سرکلاس نیامدید؟من خیلی دلم براتون تنگ شده بود.دلم هم خیلی شور افتاده بود.نمیدونیدجلسه بعدکه شمارادیدم.چقدر خوشحال شدم.

پسرها و ديدگاهشون از زندگي اجتماعي در سنين مختلف

سن 14 سالگي : تازه توي اين سن، هر رو از بر تشخيص ميدن . اول بدبختي

سن 15 سالگي : ياد مي گيرن که توي خيابون به مردم نگاه کنن ... از قيافه خودشون بدشون مي ياد

سن 16 سالگي : توي اين سن اصولا راه نميرن، تکنو مي زنن ... حرف هم نمي زنن ، داد مي زنن ... با راکت تنيس هم گيتار مي زنن

سن 17 سالگي : يه کمي مثلا آدم ميشن ... فقط شعرهاشون و بلند بلند مي خونن ... يادش به خير اون روزها که تکنو نبود راک ن رول مي خوندن

سن 18 سالگي : هر کي رو مي بينن تا پس فردا عاشقش ميشن ... آخ آخ ...آهنگ هاي داريوش مثل چسب دو قلو بهشون مي چسبه

سن 19 سالگي : دوست دارن ده تا رو در آن واحد داشته باشن ... تيز ميشن ... ابي گوش ميدن

سن 20 سالگي : از همه شون رو دست مي خورن ...ستار گوش ميدن که نفهمن چي شده

سن 21 سالگي : زندگي رو چيزي غير از این بچه بازيها مي بينن ... مثلا عاقل مي شن

سن 22 سالگي : نه مي فهمن که زندگي همش عشقه ... دنبال يه آدم حسابي مي گردن

سن 23 سالگي : يکي رو پيدا ميکنن اما مرموز ميشن ... ديدشون عوض مي شه

سن 24 سالگي : نه... اون با يه نفر ديگه هم دوسته ...اصلا لياقت عشق منو نداشت

سن 25 سالگي : عشق سيخي چند؟ ... طرف بايد باباش پولدار باشه... حالا خوشگل هم باشه بد نيست

سن 26 سالگي : اين يکي ديگه همونيه که همهء عمر مي خواستم ... افتخار ميدين غلامتون باشم ؟

سن 27 سالگي : آخيش

سن 28 سالگي : کاش قلم پام مي شکست و خواستگاري تو نميومدم

دخترها و ديدگاهشون از زندگي اجتماعي در سنين مختلف

سن 14 سالگي : تا پارسال هر کي بهشون مي گفت چطوري؟ ميگفتن ... خوبم مرسي ... حالا ميگن مرسي خوبم

سن 15 سالگي : هر کي بهشون بگه سلام ... ميگن عليک سلام ... نقاشيشون بهتر ميشه » بتونه کاري و رنگ آميزي

سن 16 سالگي : يعني يه عاشق واقعيند ... فردا صبح هم ميخوان خودکشي کنن ... شوخي هم ندارن

سن 17 سالگي : نشستن و اشک مي ريزن ... بهشون بي وفايي شده ... کوران حوادث

سن 18 سالگي : ديگه اصلا عشق بي عشق ... توي خيابون جلوي پاشون رو هم نگاه نمي کنن

سن 19 سالگي : از بي توجهي يه نفر رنج مي برن ... فکر مي کنن اون يه آدم به تمام معناست

سن 20 سالگي : نه , نه ... اون منو نمي خواست آخرش منو يه کور و کچلي مي گيره ... مي دونم

سن 21 سالگي : فقط سن 27-28 سالگي قصد ازدواج دارن ، فقط

سن 22 سالگي : خوش تيپ باشه ، پولدار باشه ، تحصيلکرده باشه ، قد بلند باشه ، خوش لباس باشه ... آخ که چي نباشه

سن 23 سالگي : همهء خواستگارا رو رد مي کنن

سن 24 سالگي : زياد مهم نيست که چه ريختييه يا چقدر پول داره ، فقط شجاع باشه ، ما رو به اون چيزي که نرسيديم برسونه

سن 25 سالگي : اااااااه ، پس چرا ديگه هيچکي نمي ياد... هر کن ميخواد باشه ، باشه

سن 26 سالگي : يه نفر مي ياد ، همين خوبه ، بله

سن 27 سالگي : آخيش

سن 28 سالگي : کاش قلم پات مي شکست و خواستگاري من نميومدي

مهندس عمران کیست!؟!...

مهندس عمران موجوديست نجيب كه دربيابان ها و محله هاي مخروبه زندگى مي كند و بندرت براى غذاخوردن و خواب به شهر مي آيد.

گونه آبزيش عمران آب ناميده مي شود

گونه كوهى آن نقشه بردار

و دسته اهلى آن در دفتر فنى مشاهده شده است و گاهاً مشاور یا ناظر نامیده می شود.

گونه بی خاصیت آنرا کارفرما می گویند.

نوع وحشى و درنده آن در نهايت پيمانكار مي شود...

دوستان جدی نگیرید!

ژورنال لباس‌ دانشجویی منتشر می‌شود

طراحی مانتوی دانشگاهی منطبق بر فصول و شرایط بومی

جزییات طرح«پرنیا» در دانشگاه‌ها/ژورنال لباس‌ دانشجویی منتشر می‌شود

مدیر گروه مطالعات زنان و خانواده دفتر مطالعات فرهنگی و برنامه‌ریزی اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از اجرای طرح پرنیا، «به معنی پارچه حریر» در دانشگاه‌ها خبر داد و گفت: براساس این طرح، مکان‌هایی جهت ارائه بهترین مدل‌های ایرانی اسلامی با دوخت و کیفیت مناسب در دانشگاه‌ها ایجاد می‌شود.

فاطمه بلغانی در گفت‌و‌گو با خبرنگار دانشگاهی ایسنا، با بیان این که درحال حاضر طرح عفاف و حجاب در دانشگاه‌ها با رویکردها و شیوه‌های مختلفی همچون ارشادی، انضباطی و غیره اجرایی می‌شود، گفت: دفتر مطالعات فرهنگی و برنامه‌ریزی اجتماعی وزارت علوم با همکاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به منظور تحقق اهداف قانون ساماندهی مد و لباس مجلس با در نظر گرفتن سلیقه قشر جوان و رعایت الگوی اسلامی ایرانی رویکرد خود را در این زمینه فرهنگی، ایجابی و ترویج مدل‌های ملی و بومی قرار داده است.

طراحی و ایجاد پوشش مانتو با سلایق دانشجویی

وی با تاکید براین نکته که هدف از این طرح، طراحی لباس‌های متحدالشکل نیست، تصریح کرد: هدف اصلی طراحی و ایجاد پوشش مانتو با سلایق دانشجویی است و طراحی لباس‌ها توسط دانشگاهیان، اساتید برجسته در این حوزه و دانشجویان رشته طراحی دوخت و لباس انجام می‌گیرد.

وی تصریح کرد: برای ترویج مدل‌های ملی و بومی، موضوع انتشار ژورنال‌های دانشجویی جهت نشر الگوها و سبک‌های اصیل و نوین ایرانی - اسلامی با استفاده از طرح‌ها و سلایق مختلف بومی اهمیت بسزایی دارد.

طراحی پوشش دانشجویی منطبق بر شرایط بومی هر منطقه

بلغانی درخصوص شرایط کلی طرح‌ها و مدل‌های پوشش دانشجویی جهت نشر در ژورنال و ارائه آن در مکان‌های در نظر گرفته شده، گفت: از جمله این شرایط می‌توان به انطباق با موازین شرعی حجاب اسلامی، بهره‌مندی این‌گونه طرح‌ها از خلاقیت دانشجویان، انطباق بر فرهنگ، هنر و تمدن ایرانی، مدنظر قراردادن فصول و همچنین شرایط بومی هر منطقه اشاره کرد.

بلغانی افزود: در این طرح مدنظر قرار دادن زیبایی و خلاقیت به سبک ایرانی اسلامی، بهره‌مندی از بهترین و خلاق ترین دانشجویان و اساتید در رشته طراحی دوخت و لباس، درنظر داشتن قدرت خرید دانشجویان و ارائه این گونه مدل ها با قیمت مناسب مطرح است.

به گفته وی، در راستای اجرای طرح پرنیا، در صورتی که طرح‌های ارایه شده توسط دانشگاهیان، شاخص‌های لازم را داشته باشد، با حفظ مالکیت معنوی، خریداری و به تولید انبوه خواهند رسید.

هدف ترویج پوشش با الگوی ایرانی اسلامی است

وی با تاکید بر اینکه هدف از این اقدام، فروش و عرضه لباس دانشجویی در محیط دانشگاه نیست، تصریح کرد: هدف اصلی انجام یک کار علمی،‌ تخصصی و پژوهشی در حوزه دانشجویی است تا با کمک اساتید و دانشجویان رشته طراحی، لباس، دوخت و پارچه و نظرسنجی از دانشگاهیان، لباس‌های مورد علاقه دانشجویی طراحی شود تا دانشجویان به جای استفاده از لباس‌های خارجی بتوانند لباس‌های مورد علاقه خود را با الگوی ایرانی استفاده کنند.

به گفته وی، در واقع هدف از این اقدام، انجام یک کار مطالعاتی است تا به مرور به طرح‌های برجسته و مورد علاقه دانشجویی دست یابیم که مردم عادی نیز می‌توانند از تولیدات انبوه طرح‌های برگزیده استفاده کنند.

بلغانی گفت: در فاز اول این طرح که در حال اجرا شدن است لباس‌های طراحی شده توسط اساتید و دانشجویان در دو مرحله و با شاخص های معین مورد ارزیابی قرار گرفته است و لباس‌های برگزیده در یک ژورنال چاپ خواهد شد.

انتشار ژورنال شماره ۲ در زمستان

وی افزود: جهت تهیه ژورنال شماره بعد، طی فراخوانی از دانشجویان و اساتید صاحب نظر جهت ارائه طرح‌های خود دعوت به عمل می‌آید و در نهایت پیشنهادهای این دسته از افراد مجدداً مورد ارزیابی دانشجویان و اساتید قرار خواهد گرفت و در نهایت این ژورنال در فصل زمستان مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت.

وی در انتها افزود: طرح پرنیا از جمله طرح های مشترک وزارت علوم و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و کلیه مراحل اجرایی شدن طرح، با حمایت همه جانبه بنیاد ملی مد و لباس در حال پیگیری می‌باشد.

تایید وجود دانشجوی ستاره‌ دار

رییس سازمان سنجش با رد طرح این مباحث که دانشجوی ستاره‌دار زیاد شده است، اظهارکرد: با توجه به آمار سازمان سنجش تعداد دانشجویان ستاره‌دار تغییر نکرده است.

خبرگزاری ایسنا: رییس سازمان سنجش با رد طرح این مباحث که دانشجوی ستاره‌دار زیاد شده است، اظهارکرد: با توجه به آمار سازمان سنجش تعداد دانشجویان ستاره‌دار تغییر نکرده است.

دکتر ابراهیم خدایی، با تایید وجود دانشجوی ستاره‌دار گفت: از بعد از انقلاب اسلامی در کلیه دوران استعلام برای پذیرفته‌شدگان دوره‌های تحصیلات تکمیلی وجود داشته است.

وی با بیان اینکه استعلام از وضعیت پذیرفته‌شدگان دوره‌های تحصیلات تکمیلی از نهادهای اطلاعاتی،‌ کمیته انضباطی دانشگاه‌ها و نیروی انتظامی انجام می‌شود، اظهارکرد: بر اساس نتایج این استعلام‌ها پذیرفته‌شدگان می‌توانند با تعهد یا بدون آن ادامه تحصیل دهند.

خدایی با رد برخی ادعاها که در برخی دولت‌ها دانشجوی ستاره‌دار وجود نداشته است این اظهارنظرها را غیرمنصفانه خواند.

وی افزود: استعلام از وضعیت دانشجویان قانون مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی است و ربطی به دولت‌ها ندارد.

رییس سازمان سنجش ادامه‌داد: به عنوان مثال از تعداد 11 هزار پذیرفته شده دوره دکتری 91 حدود 32 تن به عنوان دانشجوی ستاره‌دار معرفی شدند که آنان نیز درخواست تجدیدنظر کرده‌اند بنابراین روند تعداد دانشجویان ستاره‌دار افزایشی نداشته است.

پرسش عجیب وزارت علوم از 200هزار نفر

روز گذشته آزمون دکتری دانشگاه‌های دولتی در دو نوبت صبح و عصر و با حضور 200 هزار شرکت‌کننده در سراسر کشور برگزارشد.

روزنامه خورشید در شماره امروز خود نوشت: از انتخاب محل آزمون، نحوه طرح سؤالات و تاخیر نیم ساعته در زمان آغاز آزمون که بگذریم داوطلبان این دوره در ابتدای جلسه صبحگاهی آزمون دکتری یک فرم نظرسنجی را پر کردند که باعث شگفتی بسیاری از آنها شد. در این فرم که به صورت گزینه چهار جوابی و نظیر سؤالات آزمون طراحی شده بود 12 پرسش گنجانده شده بود که به ترتیب از داوطلبان راجع به کیفیت خدمات اینترنتی سازمان سنجش، کیفیت برگزاری آزمون از نظر اجرایی و کیفیت حوزه، کیفیت علمی استادان و امکانات آموزشی و آزمایشگاهی دانشگاه محل تحصیل، وضعیت اشتغال داوطلب و مرتبط بودن شغل کنونی وی با رشته تحصیلی، میزان رضایت داوطلب از نحوه راهنمایی دانشگاهی که در آن تحصیل کرده است (در بدو ورود) و همچنین خدمات رفاه دانشجویی در زمان تحصیل و بالاخره متناسب بودن آزمون دکتری با عدالت آموزشی و نظر داوطلب راجع به متمرکز شدن 100 درصدی آزمون و چگونگی اعلام نظر دانشگاه می‌پرداخت.

در میان این 12 سؤال دو پرسش دیگر و البته کاملا غیرمرتبط دیده می‌شد که بیش از نظرسنجی به رفراندوم دانشجویی در میان فارغ‌التحصیلان مقطع کارشناسی ارشد و داوطلبان شرکت در دوره دکتری شبیه بود! پرسش‌هایی که حیرت تحصیل‌کرده‌ها را برانگیخت و خوراک گفت و گوی آنها در بین دو مرحله صبح و عصر را فراهم کرد. برای آگاهی متن دو پرسش مطرح شده در فرم نظرسنجی که برای تکمیل دراختیار داوطلبان آزمون دکتری قرار گرفت را در ذیل می‌آوریم سپس به نقد موضوع می‌پردازیم.

8- باتوجه به آداب و رسوم ایرانیان، تاسیس و راه‌اندازی دانشگاه‌های ویژه دختران در کدام یک از مقاطع سه‌گانه کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری ضرورت دارد؟

الف- کارشناسی ب- کارشناسی ارشد ج- دکتری د– هر سه مقطع

9- بین پردیس دختران، پردیس پسران و پردیس مختلط، با فرض تساوی در کیفیت آموزش و محتوای علمی، راه‌اندازی کدامیک را ضروری‌تر می‌دانید؟

الف- پردیس دختران ب- پردیس پسران ج- پردیس مختلط د- تفاوت نمی‌کند

اینک باید گفت سازمان سنجش از کجای تاریخ ایران، مردم‌شناسی، جمعیت‌شناسی و ارتباطات اجتماعی این سرزمین آداب و رسوم ایرانیان را اینگونه یافته که باتوجه به آن، چهار گزینه برای پرسش تاسیس و راه‌اندازی دانشگاه‌های ویژه دختران در مقاطع سه‌گانه را طراحی و انتخاب کرده است که پاسخ همه آنها در نهایت به تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌ها ختم می‌شود و آیا نظر شرکت‌‌کنندگان در این نظرسنجی که توفیق اجباری بوده است فقط در همین چهار گزینه خلاصه می‌شود؟

در پرسش بعد که ضرورت راه‌اندازی پردیس دختران، پسران، مختلط یا تفاوت نمی‌کند، آمده است آیا اگر کسی نظر متفاوتی داشت چگونه می‌توانست اعلام نظر کند؟ به این ترتیب سازمان سنجش آموزش کشور از بین 200 هزار شرکت کننده پاسخ‌هایی را به‌دست می‌آورد که شاید در آینده بتواند به آنها استناد کرده و آمار و گزارش بدهد که از بین 200 هزار شرکت‌کننده در نظرسنجی آن هم شرکت‌کنندگانی که فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه‌ها هستند و یا داوطلب تحصیل در مقطع دکتری هستند فلان درصد به تفکیک جنسیتی در مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری و یا هر سه مقطع رای داده‌اند! و در مورد راه‌اندازی پردیس‌های دانشجویی نیزبه همین ترتیب!‌

آیا واقعا این شیوه نظرسنجی آن هم با نسبت دادن موضوع به آداب و رسوم ایرانیان! کاری منطقی است؟!

گویا دوستان یک طرفه به قاضی می‌روند و ایده‌های خود را به جای طرح در محافل کارشناسی با سرنگ، تزریق می‌کنند و از همه بدتر اینکه خیال می‌کنند، می‌شود گنجشک را رنگ کرد و جای قناری فروخت.

اینگونه طرح موضوع برای جامعه دانشگاهی و قشر تحصیل کرده، برای آنها تنها مفهوم خود درگیری را تداعی می‌کند وگرنه چه ضرورتی دارد که سرآغاز یک آزمون مهم با طرح سؤالاتی پیچ و تاب خورده و رنگ و لعاب داده شده، مطرح شود و برای این جامعه پویا و پر تحرک ایجاد بحث کند؟!

امکان افزایش مرخصی تحصیلی دانشجویان باردار

دبیر شورای برنامه‌ریزی آموزش عالی در خصوص مدت مجاز مرخصی تحصیلی برای زنان باردار، گفت: بر اساس آیین‌نامه آموزشی سقف مدت مرخصی تحصیلی برای خانم‌های باردار دو ترم لحاظ شده است.

دکتر قدیمی در گفت‌وگو با خبرنگار«دانشگاهی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با بیان اینکه به طور عموم سقف تعیین شده برای مرخصی تحصیلی خانم‌های باردار دو ترم است. تصریح کرد: اما در موارد خاص امکان افزایش آن تا پنج ترم وجود دارد، البته در این زمینه سازمان امور دانشجویان از طریق شورای موارد خاص می‌تواند تا پنج ترم تحصیلی، مرخصی را برای خانم‌های باردار افزایش دهد، البته خاص بودن آن باید ثابت شود.

وی با تاکید بر اینکه قائل به این نیستیم که پنج ترم مرخصی تحصیلی برای کلیه خانم‌های باردار اجرایی شود، گفت: چرا که 2.5 سال فاصله از یک دوره آموزشی عملا کیفیت آن دوره را مورد اشکال جدی قرار می‌دهد.

قدیمی با بیان اینکه برنامه‌ای برای کاهش واحدهای درسی دانشگاهی مادران نداریم، تصریح کرد: با تدابیری که در آیین‌نامه لحاظ شده است می‌توان به راحتی یک دوره کارشناسی را تا 3.5 سال تمام کرد، البته سقف واحدهای کارشناسی 140 واحد و کف 130 واحد است.

توالت دانشگاه!

جریان بر میگرده به ترم یک و توالت های دانشکده ادبیات(اون یکی دیگه توی توالت علوم پایه اتفاق افتاد)

خیلی حس بدیه بخوای از توالت بیای بیرون اما هر چی در رو بکشی باز نشه!! بله اینجوری شده بود داستان ما.هر چی در رو میکشیدم و دستگیره رو میچرخودنم فایده نداشت.

و متاسفانه اون لحظه پرنده هم پر نمیزد.

البته این خلوت بودنش یه خوبی داشت و اونم این بود که مث تارزان اومدم بیرون!!!::

خلاصه این دو تا جریان برای من درس عبرتی شد و از اون به بعد دیگه در توالت رو چفت نمیکنم

یه بار توی علوم پایه کلاس داشتیم دیدم دوستم زنگ میزنه.(هنوز کلاس شروع نشده بود)جواب دادم.گفت به کمکت احتیاج دارم آخه توی توالت در روش قفل شده بود.آقا ما هم مثل آرنولد شوارلد زنگر! وارد صحنه شدیم ولی امان از این قفل ها!مگه باز میشد؟خلاصه ما که حریفش نشدیم. دوستم به هر دردسری بود خودشو از بالای در نجات داد.(من نگهبانی میدادم کسی وارد نشه!)

نکات:

با توجه به پست قبلی این حادثه قبل از واقعه دانشکده ادبیات رخ داده.چون هنوز دوستم در رو محکم می بسته.

آقا نخند.شاید خودت هم یه روز گیر بیفتی و اون روز شلوغ باشه نتونی از بالای در بیای بیرون!

به یاد خاطراتت!(جدید)

سری اول

تقدیم به اونایی که خاطراتشون شده رویاشون!

و

تقدیم به اونایی که تو زندگیشون یکی بود و با یکی دیگه رفت!

دیشب خـــــدا آروم صــــدابم کــــــرد و ...

گفت : خوابی؟

عشقت داره قربون یکی دیگه میره ، اونوقت تو راحت خوابیدی ؟؟!!!

لبخندی زدم و گفتم خدا جونم " این همون مخلوقی هست

که وقتی آفریدیش به خودت آفرین گفتی...

اهـل پـنـهـان کـاری نـیـسـتـــم ..!

اعـتـرافــ مـی کـنـــم : ..

زمـــــــانــــــی دل یـــکــی راســوزانـــده ام !!

حــالا ..

یـــــکـــــی..

یـــــکــــــی ..

یـکی !!

دلــــم رامــی ســوزانـــنـــــد…

خدایا .... اونی که من رو تنها گذاشت رو هیچوقت تنها نذار !

اما .... یه نفر رو تو زندگیش بیار ، که روزی هزار بار آرزوی تنها بودن کنه ...

ابر

دودِ سیگارِ مردی است

که حرف هایش را می خورد

و بعد فوت می کند

غم که زیاد باشد

باران می بارد

بعضي وقتها دوست دارم

وقتي بغضم ميگيره

خدا بياد پايين و اشکامو پــاک کنه

دســـتمو بگيره و بگه :

آدمـــا اذيتــت ميکنن ؟؟!!!!!

بعضـــي ها رهگذرند...

از همــان اول...

مي آيـــند كه بروند...

مي آينـــد كه نمانـــند...

يادت باشـــد

هيچ وقت دل نبنـــدي به بودنشــان...

چون وقتـــي بروند

تو مي مانـــي و دلـــي كه ديگـــر تا ابد

دل نمي شـــود برايت...

خاطرات خيلي عجيبند

گاهي اوقات مي خنديم

به روزهاي که گريه مي کرديم

گاهي گريه مي کنيم

به ياد روزهايي که مي خنديديم

چقدر سخته با هیچکس نباشی

فقط خودت باشی و یک دنیا وفاداری به خاطرش

ولی فکر کنه با خیلیها هستی

چقدر سخته وقتی بخوای فراموش کنی در صورتی که هنوز عاشقشی ..

وقتی هنوز مونس تنهاییاته ..

وقتی هنوز چشمات عصرهای دلگیر .. براش خیس میشه!

وقتی میفهمی بدون اون زندگی برات بی رنگه ..

ولی

مجبوری فراموش کنی!!

فاصله ها هیچ وقت تمام نمی شوند

حتی در قصه ها همیشه می گویند

"یکی بود، یکی نبود"

انگار هیچ وقت نمی شود

همه با هم

در کنار هم باشند!

همیشه باید

جایی، زمانی، فاصله ای، چیزی باشد

تا قصه ها کامل شوند

شده بعضي وقتا يهو ديگه دوستش نداشته باشي؟

به خودت مي گي اصلاً واسه چي دوستش دارم؟

مگه کيه؟

مگه واسم چيکار کرده؟

مگه چي داره که از همه بهتر باشه؟

اصلاً من که خيلي از اون بهترم....

بعد به خودت مي خندي که اصلاً واسه چي اينقدر خودتو اذيت کردي؟

يهو، يه چيزي يادت مياد....

يه چيز ِ خيلي کوچيک....

يه خاطره....

يه حرف....

يه لبخند....

يه نگاه....

و بعد....

همين....

همين کافيه تا به خودت بياي و مطمئن بشي که نمي توني فراموشش کنی!

گاهی آدم ناخواسته

چقدر دلش لک میزنه واسه پیامکی که نوشته

دیگه بــــسه دلم برات خیلی تنگ شده

میــــــــای آشتــــــــی

گفتم: واقعا داری میری؟

گفت: آره...

گفتم: منم بیام؟

گفت: جایی که من میرم جای ۲ نفره نه ۳ نفر!

گفتم: برمی‌گردی؟

فقط خندید…

اشک توی چشمام حلقه زد،

سرمو پایین انداختم،

دستشو زیر چونم گذاشت و سرمو بالا آورد

گفت: تو کجا میری؟

...گفتم: میرم بالاخره یه جایی...

گفت: تنها نریا، یکیو با خودت ببر...!

گفتم: جایی که من میرم جای ۱ نفره نه ۲ نفر!

گفت: برمی‌گردی؟

گفتم: جایی که میرم راه برگشت نداره!

من رفتم اونم رفت...

ولی اون مدتهاست که برگشته و با اشک چشماش

خاک مزارمو شستشو میده...

(به یاد خاطراتت)

وقتــــــی "رفتــــــی" تا آخــــــر "بــــــرو" . . .

وقتــــــی "مانــــــدی" تا آخــــر "بمــــان" . . .

ایــــــن تــــــن.....خستــــــه ســــــت !

از نیــــــمه رفــــــتن ها...

از نیــــــمه مانـــــدن ها....

تو یادت رفته وقتی گریه دارم برای اشک های من شونه باشی

تو یادت رفته باید خونه باشی باید پیش منه دیوونه باشی

نگو خونه بگو دیوار بی در که سر تا پاشو خاموشی گرفته

مگه من توی تقدیرت نبودم شاید دنیا فراموشی گرفته...

تنهــایـم

اما دلتنگ آغــوشی نیستــم

خستــه ام

ولـی به تکیـه گـاه نمـی اندیشــم

چشــم هـایـم تـر هستنــد و قــرمــز

ولــی رازی نـدارم

چــون مدتهــاست دیگــر کسی را "خیلــی" دوست ندارم…

هــی لعـــنتی دلــــــم

اگـــر بــرای ِ تــو تـنگ مـی شــود

ببخـش !

روزم ایـن گـونه ، قـشنـگ مـی شـود...

لبـــــــــانم را دُوخته ام

مبــادا بگویم "دوســـــــتت دارم "

که هر بار گفتـــــم ،

تَنــــــــــــهایی ام بزرگتر شد

یه آهنگی گذاشتم که میدونم اگه گوشش کنی گریت میگیره

صدام از گریه ی دیشب گرفته دارم میمیرم از دیوونه حالی

با اشکهام باز مهمونی گرفتم همه چی هست فقط جای تو خالی

دارم دنبال عکس هامون میگردم،همونا که لب دریا گرفتیم

اگه ما سهم همدیگه نبودیم چرا توی دل هم جا گرفتیم

چه معصومانه افتادی تو این عکس چه لخند نجیبی رو لباته

تو میخندی و من گریم گرفته چقدر این خونه تشنه ی صداته

نمی‌دونین چقدر سخته

که بدونی اونی رو که بیشتر از جونت دوست داری

الان به تو فکر نمی‌کنه

آدم میکنم وتحویل دیگرى میدهم،صددرصد تضمینى!

چرا این گونه شده ام ...

مدت هاست دلم احساس سنگینی می کند...

مدت هاست یاد گرفته ام گریه نکنم ...

مدت هاست دلم نتوانسته خودش رو سبک کنه ...

مدت هاست دیگر در عمق قلبم کسی لانه ندارد ...

مدت هاست تمام باورم این است که هرچه بود تمام شد، چه خوب چه بد نسیمی بود که وزید و رفت ...

مدت هاست دل تنگ بارانم ...

مدت هاست عاشقی را از یاد برده ام ...

مدت هاست یاد گرفته ام بگویم، بنویسم خوبم تا بقیه بشنوند و بخوانند و باور کنند که خوبم ...

نمی دانم که مدت هاست چرا این گونه شده ام ...

یکی زود به ستوه می آید، زود می رنجد، زود می رود، زود بر می گردد...

یکی به ستوه نمی آید، نمی رنجد، دیر می رود, برنمی گردد!

به انتهاي بودنم رسيده ام

امّا ،

اشک نمي ريزم ...

پنهان شده ام پشت لبخندي که درد ميکند ...!!

از خــدا پنهــون نــيست

از تــو هــم پنــهون نيــست

مــيدونم که مــيدونی

دور و بــرم پـُـره از اين و اون

اما هيــچکس بــرام تو نمــيشه

اينــو مي فــهمی ؟

ميــتونی درک کــنی که هــمه ميــخوان جــاي تــو رو بــگيرن

امــا مــن دلــم فــقط "تــــــــو " رو ميــخــواد لـعـنــتی

یه روزایی

یه شبایی

به یه ادمای خاصی خیلی احتیاج داری

گوشیتو بر میداری شمارشو بگیری

اما میدونی بی فایدس

اینقدر دلگیر و دلتنگی که یهو بخودت میای

میبینی خیره شدی به یه صفحه ی خالی بیجواب

اشکات سرازیر شدن

بعد با خودت فقط یه جمله میگی

اون همه دوست داشتن

اخرش چرا اینطوری شد ...؟

فـَـقـَط چَـنــد قـَــدَم مانـده بـــود...

بــِـرسَـم بـه " تــو "

اَگــر ايـن خواب لَعــنَتـي ، ديشَـب اِدامـه داشـت...!

عجـــب موجود سخــت جــانی ست دل

هـــزار بار تنــگ میشود

میشـــکند

میســـوزد

میمیــــرد

اما بـــاز هم برایت میتــــپــد . .

چه موجود عجیبی است این انسان...!

وقتی صدایش می کنی، نمی شنود...

وقتی به دنبالش می روی، نمی بیند...

وقتی دوستش داری، به فکرت نیست.

اما...

وقتی می شنود که دیگر صدایت گرفته...

وقتی می بیند که خسته در راه افتاده ای...

وقتی به فکرت هست، که دیگر نیستی..

گاهی وقتها دلم میخواهد بگویم: من رفتم ؛ باهات قهرم ، دیگه تموم!

دیگه دوستت ندارم …..

وچقدر دلم میخواهد بشنوم: کجا بچه لوس !؟ غلط میکنی که میری …..

مگه دست خودته ؟ رفتن به این راحتی نیست !

اما …. نمیدانم چه حکمتیست که آدمی

همیشه اینجور وقتها میشنود : به جهنم …

دوست داشتنی ترین رابطه ها ،

رابطه هایی دو طرفه اند ...!

یعنی ...

هر دو میکوشند برای ادامه دار شدنش ...!

هر دو خطر می کنند ...!

هر دو وقت می گذارند ...!

هزینه می کنند ...!

هر دو برای یک لحظه بیشتر،

در کنار هم بودن با زمان هم میجنگند ...!

تو

بهترين اتفاق

زندگی من بودی

حتی اگر

هیچ وقت

نخواهی برگردی .....!

گذشته ی من گذشت

حتی می توانم بگویم درگذشت...

و من برایش ماهها و روزها سوگواری و سکوت کردم

خاطراتم را زیر و رو کردم و ای کاشهای فراوان گفتم

حال که برنگشتی

دیگر بس است

من به شروعی دیگر می اندیشم

و به شروع زندگی دیگر

بر باد می روم

می افتم

زمین می خورم

و دیگری جایم را پر می کند

این قانون جنگل است

برگ را نمی بینی؟

وقتی دیگر تاب خزان ندارد

بر باد می رود

می افتد

زمین می خورد

و برگ سبزی جایش را پر می کند....

اون لحظه كه گفتي يكي بهتر از تو پيدا كردم

ياد اون روزايي افتادم كه به صد تا بهتر از تو گفتم:

من بهترين رو دارم

در حقیقت آدم‌ها هیچ کس را ندارند ، این را آدم روزهای جمعه از جاهای خالی‌ آنهایی که باید باشند و نیستند ، میفهمد

بی تو دیگر نه شعر می چسبد

نه مرور خاطره

نه سیگار

من دلم آغوش می خواهد

می فهمـی؟؟؟

آدم باید یکی رو داشته باشه وقتی دلش گرفته بهش زنگ بزنه و براش پشت ِ گوشی آهنگ بذاره ...

یکی که وقتی نباشه ، دلشوره بگیری.

یکی که نبودنش بشه دلیل تمام خوش نگذشتن‌های دنیا …

میدونی؟؟؟

یکی باید باشه که دلیل ِ لذت بردنت از بارون بشه...

گر هر لحظه ﺻﺪﺍﯼ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺭو ﮐﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ بشی برات ﺍﺱ ﺍم ﺍﺱ اوﻣﺪﻩ ﯾﺎ ﻧﻪ !

ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺷﮏ ﻧﮑﻦ

ﺑﻪ ﺩﻟﺖ ﺷﮏ ﮐﻦ

ﺩﻟـﺖ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ …

سلامتیه هرکی دلش تنهاست …

بی وفا!!

ایـن روزهـا نـه مـجـالـی

بـرای دلـتـنـگـی دارم

و نـه حـوصـلـه ات را..

ولـی بـا ایـن هـمـه،

گـاه گـاهـی دلـم هـوای تـو را مـیکـنـد . . .

اینکه بدونی مال کسی هستی،

سهم کسی هستی و اونم مال توئه، حق توئه...

مهم نیس این تعهد امضاء بشه تو یه کاغذ پاره...

اصلش جای دیگه سند خورده وسط دلاتون...

وقتـــي مــــــرا " شمــــا " خطابــ ميکنی!

منــــي که تـا ديــــروز عـــــــــــزيز دلـت . بودم

درد دارد ، درد...لعنتی ....

چه آمد بر سرم که اینک آرزوی کسی را دارم که با من قدم بزند در زیر قطره های باران، دردِ دل کند با من در این حال و هوای دلگیر آسمان...!

تو بگــــــــــو .... چه بر سرمان آمده است ؟

خبر از مـــــن داری ؟ . . .

خـــبر از دلتنـــگی های من چطور ؟ . . .

و آن پروانه هــــای شـــــادی که در نگاهم بودنـــد . . .

خــبرش رسیــده که مــــرده اند ؟ ؟ ؟ . . .

هیــچ ســـراغ دلم را میگیــری ؟ ؟. . .

کـــسی خـــــبر داده که آب رفته ام از خستگـــی ؟. .

مــچاله ام از دلتنگــی ؟ . .

آه. . . . که هیچ کلاغـــی نساختیم میان هم!

وجدانت راحت. . .

خبرهای مـــن به تـــو نمی رسد . . . .

مچاله ام لعنتی!

اگر من با خیال تو زنده ام

و تو بی خیال من !!!

خیالی نیست

اگر من ثانیه به ثانیه از تو می نویسم

و تو نمی خوانی!!!

خیالی نیست

اگر من با مرور خاطراتت آتش می گیرم

و بی توجهی تو ، هیزم بر آتشم می ریزد!!!

خیالی نیست

اگر من بی تو شاعر شده ام

و تو تنها بهانه ی شعرها یم!!!

خیالی نیست

اگر عین خیالت نیست،یادت نیست که نیستم....!!!

چقد قشنگه اشـکایی که بـخاطـر دلتنـگی مخاطب خاصت از چشـات سـرازیـر میـشـه

چقدر قشنگه خندیدن با چشای خیس وقتی عشقت بهت میگه ناراحت نباش ...

دستهایم هنوز تو را عاشقند و به آن احساس و به آن لحظه ی پاک هم آغوشی با دستهایت حسادت می کنند

کاش باز هم تکرار میشد نفس کشیدن در آغوش شیرین خاطره ی با تو بودن

آرزوی خیلی ها بودم ! اما اسیر قدرنشناسی "یک" نفر شدم

یک حــــرفهایی می مــاند بیـــخ” گلـــوی” آدم …

می مــاند و فــریـــاد هم نمی شـــود …

بــغض هم نمی شـــود …

بــغض یــــواشکی حتی …

بغض آخـــر شـــب توی رختخــــواب که با اشــــک آرام نمی شــــود حتی …

می ماند بیــــخ” گلـــوی” آدم ، هیــــچ چیـــزی نمی شـــود…

اصلا می ماند و یک خنـــده هایی را ،

یک لـــذت هایی را کمـــرنگ می کنـــد ، می مانـــد …

و سایــــه می اندازد روی هــــر چه بعــد از آن !

می بینی؟

بازی دلچسبی ست

با خیالی آرام

چشم می بندی

و من

از بین این همه معشوقه که تمامشان را به یک اندازه دوست می دارم …

یک راست سراغ تو می آیم

کمی بعد

آهسته آهسته

باز می کنی چشم هایت را

می بینی

تنها میان چند آینه

تو را هزار مرتبه در آغوش گرفته ام !

کاغذهای سفید دفترم

هرگز برای نوشتن دلتنگی هایم کافی نیست ...

دریایی باید برای قلم زدن

و آسمانی باید برای نگریستن

و ابری برای گریستن ....

و شاید رنگین کمانی برای دوست داشتن !

نه ...!

دریا هم برای نوشتن کافی نیست

بس دلم تنگ است ... !

باید کسی را پیدا کنم که دوستم داشته باشد...

آنقدر که یکی از این شب های لعنتی آغوشش را برای من و یک دنیا خستگی ام بگشاید...

هیچ نگوید...

هیچ نپرسد...

فقط مرا در آغوش بگیرد...

کاش کودک بودم تا بزرگترین شیطنت زندگی ام نقاشی روی دیوار بود

ای کاش کودک بودم تا از ته دل می خندیدم نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ بر لب داشته باشم

ای کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه همه چیز را فراموش می کردم...

عشق مرگ نیست زندگی است،

سخت نیست عین سادگی است

عشق عاشقانه های باد وگندم است

اولین پناهگاه کودکی آخرین پناهگاه آدم است

زندگی زیباست حتی اگر کور باشی ...

خوش آهنگ است حتی اگر کر باشی ...

مسحور کننده است حتی اگر فلج باشی ...

اما بی ارزش است اگرثانیه ای عاشق نباشی ...!؟

عشق بدون تو عشق نیست ، این زندگی بدون تو زیبا نیست….

با تو شادم ، بی تو پریشانم ، با من بمان تا همیشه لبخند عشق بر روی لبانم باشد…

این قلب کوچک و بی طاقتم فدای تو

ببینمت . . .

گونه هایت خیس اســـت. . .

باز با این رفیق نابابـــــت. . .

نامش چه بود ؟؟

هان یادم آمـد !! بـاران . . .

باز با " باران " قدم زدی ؟

هزار بار گفتم باران رفیق خوبی نیست برای تنهایی ها . . .

همدم خوبی نیست برای درد ها . . .

فقط دلتنگی هایت را خیس و خیس و خیس تر میكنــــــد ...!!!

همیشه نمی توان زد به بیخیالی و گفت:

تنها آمده ام …. تنها می روم !

یه وقتایی

حتی برای ساعتی یا دقیقه ای

کم می آوری ...

دل وامانده ات یک نفر را می خواهد !

آه لعنتی ِ دوست داشتنی…

من به قلبم افتخار می کنم

با آن بازی شد ، زخمی شد ، به آن خیانت شد ، سوخت و شکست

اما به طریقی هنوز کار می کند . . .

نمی دانم دوستش دارم یا نه؟!

با هم قدم میزنیم

با هم میخوابیـم

دلم که میگیرد، آغوشش را برایم بـــاز می کنـــــد

و بر گونه هایم بوسه میزند

اما نمی دانم دوستش دارم یا نه؟!

” تنهاییـــــم ” را می گویم . . .

می تونی نگاهم نکنی اما نمیتونی جلوی چشامو بگیری . . .

می تونی بگی دوست ندارم اما نمیتونی بگی دوستم نداشته باش . . .

می تونی از پیشم بری اما نمیتونی بگی دنبالم نیا . . .

پس نگاهت میکنم , دوست دارم , تا ابد به دنبالت میام...

امشب . . .

امشب به سوگ آرزوهایم نشسته ام

و در غم نبودنت اشک فراق می ریزم

امشب شمع حسرت آرزوهای بر باد رفته ام

ذره ذره آب می شود

امشب برای مرگ آرزوهایم لباس پووشیده ام

کاش امشب کسی برای عرض تسلیت

به خانه ی دلم می آمد

کاش امشب تو بودی و دلداریم می دادی

و دفتر آرزوهایم را ورق می زدی

اما افسوس که نیستی. . .

و زندگی بی تو قشنگ نیست!!!

وقتی می روی

تمام چیزهای عادی، یادگاری می شوند

حساس می شوند

ترک بر می دارند

بر مبل نمی شود نشست

که تو آنجا نشسته بوده ای

هوا را نمی شود نفس کشید

که عطر تو آنجا بوده است

وقتی نیستی

همه چیز

تو را یادآوری می کند

تو را و نبودنت را...

دوست دارم مرا همچون کودکی خردسال در آغوش گیری

آنگاه ،من کودکی شوم شاد،رها از غمها

گویی کبوتری آزاد در آسمانم

جدا از هیاهوی دنیا

آنگاه در آغوشت گویم : نازنینم دوستت دارم

روزی هزار بار میمیره...

کسی که فکر میکنه برای کسی

مهم نیست...

رسم زندگی این است

یک روز کسی را دوست می داری

و روز بعد تنهایی

به همین سادگی

او رفته است

و همه چیز تمام شده است

مثل یک مهمانی که به آخر می رسد

و تو به حال خود رها می شوی

چرا غمگینی؟

این رسم زندگی است...

تا کجای قصه ها باید ز دلتنگی نوشت

تا به کی بازیچه بودن در دو دست سرنوشت؟

تا به کی با ضربه های درد باید رام شد؟

یا فقط با گریه های بیقرار آرام شد؟

بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار؟

خسته ام،از زندگی با غصه های بیشمار….؟!

من اگر دوستت داشته باشم ،

حاضر نمی شوم همه ی دنیا را برای با تو بودن راضی کنم !

من اگر عاشقت باشم بازهم ،

سعی نمی کنم تو را تصاحب کنم .

می دانی چرا ؟؟؟

چون تو اصلن برای من نیستی !

نه برای من و نه برای هیچ کسی !

هر کس به خودش تعلق دارد !

اما اگر تو بخواهی دنیا را برای کنار هم بودنمان راضی می کنم . . .

اگر تو بخواهی . . .

خسته ام از تظاهر به ایستادگی

از پنهان کردن زخم هایم

زور که نیست !

دیگر نمیتوانم بی دلیل بخندم و

با لبخندی مسخره وانمود کنم همه چیز رو به راه است....!

اصلأ دیگر نمیخواهم که بخندم

میخواهم لج کنم ، با خودم ، با تو ، با همه ی دنیا...!

چقدر بگویم فردا روز دیگریست و امروز بیاید و مثل هر روز باشی....؟؟!

خسته ام .... از تو .... از خودم....از همه ی زندگی .....

میخواهم بکشم کنار ! از تو ... از خودم..... از همه ی زندگی .....

کسی دستهایت را نمیگیرد

در جیبت بگذار..

شاید خاطره ای ته جیب مانده باشد

که هنوز گرم است...!!!!!

می ترسم آخر این خنده ها ،

از درون مرا بپوساند ...

کِی مرا در هم بکوبد ، معلوم نیست ....

من از این خنده ها می ترسم ..

مثل آرامش قبل از طوفان ...!!!

به همین سادگی ....

زنـدگــی انـگــار

تـمــام ِ صـبــرش را بـخـشـیـده اسـت بـه مـن !!

هـرچــه مـن صـبــوری میکـنـم

او بــا بـی صـبـری ِ تـمــام

هـول میزنــد

بـــرای ضـربــه بـعــد .... !

کـمـی خـسـتــگـی در کــن ، لـعـنـتـــی ...

خـیــالـت راحـت !!....

خـسـتـگــی ِ مــن

بـه ایـن زودی هــا دَر نـمـی شـود ...

ای کاش تو بچه گیمون به جای اذان در گوشمون می گفتن:

تا زنده ای دربرابر کسی که به خودت علاقه مندش کردی مسئولی...!

شب هایی که دلم میگیره، گوشیمو بر میدارم مینویســـم:

"خوابـــم نمیبـــره...

ولی بعدش یادم می افتد.....

ما از هم جدا شدیم .....

نه میخواهم بمانی ، نه میخواهم بدانی ، نه میخواهم حتی این جا را

بخوانی ..

دست هایت را کم آورده ام .. میان موهایم

فقط همین . .

گـفـت : بـگـو ضـمـايـر را.

گـفـتـم : مــَن مـَن مـَن مــَن مَــن مــَن.

گـفـت :

فــقـط مــن ؟

.

.

.

گـفـتـم :

بـقـيـه رفـتـه انـــد !!!

وقتی خداحافظی می کنیم

چه انرژی عظیمی می خواهد

کنترل اولین قطره ی اشک

برای نچکیدن...

فقط یک نگاه!(جدید)

توضیحات!

سری اول

دوستان عزیز و بزرگوار اینم بخش جدید هستش که هر ماه یک عکس که باعث میشه وجدان بعضی هامون بیدار بشه و متوجه اطرافیانمون بشیم و یاد اونا هم باشیم.

در یک نگاه هم میتوانی عاشق بشی و در یک نگاه نیز هم میتوانی دنیای خودت رو عوض کنی.

مچاله همه ی شما عزیزان "سامان"

به دنیا آمد تا دختر کسی شود... ازدواج کرد تا همدم کسی شود... بچه دار شد تا مادر کسی شود... برای همه کسی شد، اما خودش بیکس ماند...!

از جنس دل!

سهراب سپهری

خسته ام از آرزوها ، آرزوهای شعاری

دلم واسه خودم تنگ شده

شاید تو بدانی

رسیدن به تو…

سراغ از ما نمیگیری

از کسی پنهون نیست واسه هم می مردیم...

دیگه امشب آخرین بارهباره

رسم محبت آموختم

نهایت عشق

وقتی رفتم

یک حقیقت تلخ

پیداست غم عشق تو از رنگ نگاهم

دود می خیزد ز خلوتگاه من

کس خبر کی یابد از ویرانه ام ؟

با درون سوخته دارم سخن

کی به پایان می رسد افسانه ام ؟

دست از دامان شب برداشتم

تا بیاویزم به گیسوی سحر

خویش را از ساحل افکندم در آب

لیک از ژرفای دریای بی خبر

بر تن دیوارها طرح شکست

کس دگر رنگی در این سامان ندید

چشم می دوزد خیال روز و شب

از درون دل به تصویر امید

تا بدین منزل پا نهادم پای را

از درای کاروان بگسسته ام

گر چه می سوزم از این آتش به جان

لیک بر این سوختن دل بسته ام

تیرگی پا می کشد از بام ها

صبح می خندد به راه شهرمن

دود می خیزد هنوز از خلوتم

با درون سوخته دارم سخن

سهراب سپهری

خسته ام از آرزوها ، آرزوهای شعاری

شوق پرواز مجازی ، بالهای استعاری

لحظه های کاغذی را ، روز و شب تکرار کردن

خاطرات بایگانی ، زندگی های اداری

آفتاب زرد و غمگین ، پله های رو به پایین

سقفهای سرد و سنگین ، آسمانهای اجاری

با نگاهی سرشکسته ، چشمهایی پینه بسته

خسته از درهای بسته ، خسته از چشم انتظاری

صندلی های خمیده ، میزهای صف کشیه

خنده های لب پریده ، گریه های اختیاری

عصر جدول های خالی ، پارکهای این حوالی

پرسه های بی خیالی ، نیمکت های خماری

رونوشت روزها را ، روی هم سنجاق کردم :

شنبه های بی پناهی ، جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را ، با غبار آرزوها

خاک خواهد بست روزی ، باد خواهد برد باری

روی میز خالی من ، صفحه ی باز حوادث

در ستون تسلیت ها ، نامی از ما یادگاری

واسه “من” بودنم

واسه روز قبل دچار شدنم

واسه یه جای ساکت وآروم

اونقدری آروم که گوشام از سکوتش درد بگیره

دلم میخواد این ذهن؛دیگه به چیزی فکر نکنه

حتی به خود ،خود هیچی هم فکر نکنه

چقدردلم میخواد ذهنم یه خمیازه بکشه

خستگیش دربره،بشه آروم مثل یه دریا

ساکت و مواج؛با عمق و لایتناهی

اون یه آرامش میخواد شاید نه همیشگی ولی مطمئن

ولی اینو میدونم تو هم بدون شاید اون روز نیاد

چون دریغ از دقایقی که بی یاد تو سپری میشود

*****

دلم تنگه واسه بارون

واسه یه عالمه خیس شدن

واسه چسبیدن لباس به تنم

واسه شره کردن آب از سر و بدنم

فکر اینکه حالا عاری شد ه ام از گنهم

واسه گم شدن اشکام مابین قطراتش

واسه پاکیش

واسه همدردی قطراتش با اشکام

شاید

واسه اینکه ،بارونه که همیشه تو رو به یادم میاره

*****

دلم تنگه واسه ی کوه

واسه غرورش

واسه بلندیش

واسه اینکه فکر کنم

دیگه میتونم دستم به خدا بروسونم

واسه ی شنیدن پزواک صدام

واسه ی پرتاب کردن سنگ از اون بالا بالا هاش

لذت شنیدن صدای برخورد سنگهاش به هم

واسه اینکه منو یاد

غروری که از دست دادم میندازه

شاید هم یاد روز بیفتم که قصه هام شکسته

*****

دلم واسه ی گریه تنگ شده

واسه ی یه عالمه بغض که گلوم فشار بده

دلم واسه ی از ته ته دل گریه کردن تنگ شده

دلم تنگه واسه هق هق صدام

دلم واسه مزه ی شوری اشکهام تنگ شده

دلم میخواد بشینم و فقط گریه کنم

میخوام که مژهام خیس بشن و سنگین

میدونی

دلم واسه اون دونه الماسهایی که خودشون بلدند راهشون رو صورتم پیدا کنن تنگ شده

شاید دلم الماس میخواد، یه چیز با ارزش

شاید هم دلم واسه دیدن این دونه الماس ها تنگ شده

شاید هم واسه اون کاغذی که این اشکها چروکش میکنن

یا واسه ی تاری نگاهی که وقتی هاله اشک تو چشمام جمع میشه تنگ شده

شاید هم دلم میخواسته دستی باشه که گونه هام لمس کنه،والماسها و رو جمع

وشونه ای باشه که …

و هیچ وقت اون لحظه کنارش نبودن

واسه یه جای پرت و دنج

دلم تنگه واسه کافی شاپ کنج

دلم تنگه واسه راه رفتن توی چاله های آب

دلم تنگه واسه معرق و چوب

دلم تنگه واسه یه سقف سفید که بشه بهش زل زد

دلم تنگه واسه یه دنیا حرف نگفته

دلم تنگه واسه دل خوشیهام

شاید دلم برق نگاه قبل بوسه هات رو میخواسته وباز اینهمه بهونه میگرفته

من که نمی دانم

شاید تو بدانی

اما فقط شاید !!!

شاید بدانی از کجا شروع شد

شاید بدانی از کجا عاشق شدم

عاشق چشمانت

چشمان براق خیره کننده ات

عاشق دستانت

دستان لطیف امید دهنده ات

عاشق صدایت

صدای زیبای آرام کننده ات

شاید تو بدانی

اما فقط شاید !!!

از چه وقت اینگونه

لحظه های بی تو بودنم

مرگ آور است برای قلبم

و زهرآگین برای روحم

شاید تو بدانی

اما فقط شاید !!!

چرا هیچ کلمه ای توان ندارد

توان از تو گفتن

کلمات را از چه زبانی گرد آورم

که از تو بگویم

شاید تو بدانی

اما فقط شاید !!!

که می خواهم برای تو

بهترین بهترین ها را بنویسم

اما هنگام نوشتن

کلمات همانند غزال های تیز پا می گریزند

حرکت قلم کند تر از کندترین لاک پشت ها می شود

دست هایم مثل شاخه های یخ زده می شوند

و می شوند تمام چیزهایی که نبایند بشوند

اما باز هم تلاش می کنم

نشوند آن هایی که دارند می شوند

تا شود که برایت بنویسم

شاید تو بدانی

اما فقط شاید !!!

که از تو نوشتن چقدر دشوار است

صدای قدم‌هایت را هنوز هم می‌شنوم … !

آن‌روزها عاشقانه با هم گام برمی‌داشتیم.

شب‌ها ستاره بودیم در آسمان، .. و هر صبح می‌رفتیم تا رسیدن به خورشید.

آن‌روزها در کنار هم، به شماره‌ی قدم‌هامان فکر نمی‌کردیم.

آن‌روزها هیچ‌چیز اهمیت نداشت!!!!!!! هیچ‌چیز به اندازه‌ی تو اهمیت نداشت.!..

اما..

این‌روزها سکوت را حس می‌کنم.!.. و می‌دانم که فاصله‌ها را دوست ندارم.

در این‌روزها من تمام دقایق و ثانیه‌ها را می‌شمارم، تا رسیدن به تو…

سراغ از ما نمیگیری، نه می آیی نه می مانی

دلم در سینه پوسیده، نه پیدایی نه پنهانی

سراغ از ما نمیگیری، مگر در چشم تو خارم؟

خزان بگرفته جان من، نه یاری و نه جانانی

مگر یادت نبود آن دم، که گفتی عاشقت هستم!؟

تو شوق زیستن در دل، نفس در این تن و جانی

سراغ از ما نمیگیری! نمی گریی بر این حالم

چرا در شام هجر تو، شوم بیمار و زندانی

منم مجنون بی پرواتو وا کن عقده هایم را

بگیر با عشق خود هر دم، از این شوریده، حیرانی

سراغ از ما نمیگیری نمی گریی بر این حالم

چرا در شام هجر تو، شوم بیمار و زندانی

منم مجنون بی پرواتو وا کن عقده هایم را

بگیر با عشق خود هر دم، از این شوریده، حیرانی

تو همون رویایی من همون مجنونم

من دماوندم که پای تو می مونم

عمریه بی حرکت پیش چشمت کیشم

تیشه بر می داری بی ستون تر می شم

با تو دل می بردیم باتو ترکش خوردیم

از کسی پنهون نیست واسه هم می مردیم

تا دلت می لرزه از خودم کم می شم

تو خودت می ریزی بی صدا بم می شم

خون دل خوردی تا قد این دریا شم

چشمه ها دیدم تا من خلیجت باشم

تو هنوزم از کوچ منو می ترسونی

من همه دنیاتم چی ازم می دونی

کوله بار غربت لایق شونت نیست

نرو ازاغوشم هیچ کجا خونت نیست

دیگه امشب آخرین باره که من دست گرمتو تو دستام میگیریم

آخرین باره که من با یه دنیا آرزو واسه چشمات میمیرم

چشم تو خودش داره می گه برو می رم اما می دونی دوست دارم

هر جای دنیا که باشم هر چقدر تنها باشم نمی تونم مثل تو سردو بی ریاح باشم

می دونم واسعه رسیدن به تو دیر آمدم

تو چشمات دنبال تقدیر آمدم

می دونم من نبودم قلبتو دادی به کسی هنوزم یکم واسش دل واپسی

حالا که دارم می رم کاش یه بارم نگام کنی من راضیم که فقط دعام کنی

می رم اما آخر راه منو تو این نبود آخر عاشقی مون این همه نقطه چین نبود

اگه مهربون تر از تو سره راه من بیاد به دلم نمی شینه دل من فقط تورو می خواد

حرف اخرم بگم حالاکه دارم میرم همیشه با خاطره ات میمونم تا بمیرم

حالا که دارم می رم کاش یه بارم نگام کنی من راضیم که فقط دعام کنی

می رم اما آخر راه منو تو این نبود آخر عاشقی مون این همه نقطه چین نبود

حالا که دارم می رم کاش یه بارم نگام کنی من راضیم که فقط دعام کنی

وقتی ۱۵ سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم …صورتت از شرم قرمز شد و سرت رو به زیر انداختی و لبخند زدی…

وقتی که ۲۰ سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم

سرت رو روی شونه هام گذاشتی و دستم رو تو دستات گرفتی انگار از این که منو از دست بدی وحشت داشتی

.وقتی که ۲۵ سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم ..

صبحانه مو آماده کردی وبرام آوردی ..پیشونیم رو بوسیدی و

گفتی بهتره عجله کنی ..داره دیرت می شه .

وقتی ۳۰ سالت شد و من بهت گفتم دوستت دارم ..بهم گفتی اگه راستی راستی دوستم داری .

.بعد از کارت زود بیا خونه

وقتی ۴۰ ساله شدی و من بهت گفتم که دوستت دارم

تو داشتی میز شام رو تمیز می کردی و گفتی .باشه عزیزم ولی الان وقت اینه که بری

تو درسها به بچه مون کمک کنی ..

وقتی که ۵۰ سالت شد و من بهت گفتم که دوستت دارم تو همونجور که بافتنی می بافتی

بهم نکاه کردی و خندیدی

وقتی ۶۰ سالت شد بهت گفتم که چقدر دوستت دارم و تو به من لبخند زدی …

وقتی که ۷۰ ساله شدی و من بهت گفتم دوستت دارم در حالی که روی صندلی راحتیمون نشسته بودیم من نامه های عاشقانه ات رو که ۵۰ سال پیش برای من نوشته بودی رو می خوندم و دستامون تو دست هم بود ..

وقتی که ۸۰ سالت شد ..این تو بودی که گفتی که من رو دوست داری ..

نتونستم چیزی بگم ..فقط اشک در چشمام جمع شد

اون روز بهترین روز زندگی من بود ..چون تو هم گفتی که منو دوست داری

به کسی که دوستش داری بگو که چقدر بهش علاقه داری

و چقدر در زندگی براش ارزش قائل هستی

چون زمانی که از دستش بدی

مهم نیست که چقدر بلند فریاد بزنی

اون دیگر صدایت را نخواهد شنید

پیرمردی صبح زود از خانه‌اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید. عابرانی که رد می‌شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند. پرستاران ابتدا زخمهای پیرمرد را پانسمان کردند سپس به او گفتند: باید ازتو عکسبرداری شود تا جایی از بدنت آسیب ندیده باشد. پیرمرد غمگین شد و گفت عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست. پرستاران از او دلیلش را پرسیدند.

پیرمرد گفت….

زنم در خانه سالمندان است. هر صبح آنجا می‌روم و صبحانه را با او می‌خورم. نمی‌خواهم دیر شود!

پرستاری به او گفت: خودمان به او خبر می‌دهیم. پیرمرد با اندوه گفت: خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد. چیزی را متوجه نخواهد شد! حتی مرا هم نمی‌شناسد!

پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می‌روید؟ پیرمرد با صدایی گرفته، به آرامی گفت: اما من که می‌دانم او چه کسی است…!

هیچکی از رفتن من غصه نخورد

هیچکی با موندن من شاد نشد

وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت

بغض هیچ آدمی فریاد نشد

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت

وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد

دل من میخواست تلافی بکنه

پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد

وقتی رفتم نه که بارون نگرفت

هوا صاف و خیلی هم آفتابی بود

اگه شب میرفتم و خورشید نبود

آسمون خوب میدونم مهتابی بود

دم رفتن کسی گفت سفر بخیر

که واسم غریب و نا شناخته بود

اما اون وقتی رسید که قلب من

همه آرزوهاشو باخته بود

چهره هیچ کسی پژمرده نبود

گلا اما همه پژمرده بودن

کسائیکه واسشون مهم بودم

همه شاید یه جوری مرده بودن

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت

وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد

دل من میخواست تلافی بکنه

پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد

یه نفر خوابش میاد و واسه ی خواب جا نداره

یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره

یه نفر می شینه و اسکناساشو می شمره

می خواد امتحان کنه که تا داره یا نداره

یه نفر از بس بزرگه خونشون گم می شه توش

اون یکی اتاقشون واسه همه جا نداره

بابا می خواد واسه دخترش عروسک بخره

انتخابم می کنه ، پولشو اما نداره

یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه

اون یکی مداد برای آب و بابا نداره

یکی ویلای کنار دریاشون قصره ولی

اون یکی حتی تو فکرش آب دریا نداره

یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد

مامانش میگه اینا گرونه اینجا نداره

یه نفر تولدش مهمونیه ،‌همه میان

یکی تقویم واسه خط زدن رو روزا نداره

یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش

یکی داره می میره ، خرج مداوا نداره

یکی انشاشو می ده توی خونه صحیح کنن

یکی از بر شده درد و ، دیگه انشا نداره

یه نفر می ارزه امضاش به هزار تا عالمی

یکی بعد عمری رنج و زحمت امضا نداره

تو کلاس صحبت چیزی می شه که همه دارن

یکی می پرسه آخه چرا مال ما نداره

یکی دوس داره که کارتون ببینه اما کجا

یکی انقد دیده که میل تماشا نداره

یکی از واحدای بالای برجشون می گه

یکی اما خونشون اتاق بالا نداره

یکی جای خاله بازی کلاس شنا می ره

یکی چیزی واسه نقاشی ابرا نداره

یکی پول نداره تا دو روز به شهرشون بره

یکی طاقت واسه ی صدور ویزا نداره

یکی فکر آخرین رژیمای غذاییه

یکی از بس که نخورده شب و روز نا نداره

یکی از بس شومینه گرمه می افته از نفس

یکی هم برای گرمای دساش ها نداره

دخترک می گه خدا چرا ما …. مادرش می گه

عوضش دخترکم ، او خونه لیلا نداره

یه نفر تمام روزاش پر رنج و سختیه

هیچ روزیش فرقی با روزای مبادا نداره

یکی آزمایش نوشتن واسش ،‌اما نمی ره

می گه نزدیکیای ما آزمایشگا نداره

بچه ای که تو چراغ قرمزا می فروشه گل و

مگه درس و مشق و شور و شوق و رؤیا نداره

یه نفر تمام روزا و شباش طولانیه

پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره

یاد اون حقیقت کلاس اول افتادم

دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره

راستی اسمو واسه لمس بهتر قصه می گم

ملیکا چه چیزایی داره که رعنا نداره ؟

بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودش داره

یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره

همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما

این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره

آدما از یه جا اومدن ، همه می رن یه جا

اون جا فرقی میون فقیر و دارا نداره

کاش یه روزی بشه که دیگه نشه جمله ای ساخت

با نمی شه ، با نمی خوام ،‌با نشد ، با نداره

پیداست غم عشق تو از رنگ نگاهم

سوگند به چشمان تو حاشا شدنی نیست

بی مرحم اعجاز نگاه تو عزیزم

این کهنه ترین زخم مداوا شدنی نیست

بعد از تو نبندم دل به … اری

عشق دگری در دل من جا شدنی نیست

باور بکن این زندگی اندر منظر من

بی منظر چشم تو زیبا شدنی نیست

افسرده ترین است دلم بی تو بهارا

این باغ خزان دیده شکوفا شدنی نیست

یخ بسته وجودم ز زمستان جدایی

برف غمت از دشت دلم پا شدنی نیست

گفتم ببرم خاطره ی عشق تو از یاد

هر چند که کوشیده ام اما شدنی نیست

دیریست به دنبال تو میگردم و افسوس

این گمشده انگار که پیدا شدنی نیست…

صندلی داغ (جدید)

توجه

مصاحبه اختصاصی با امین رستمی

این بخش یکی از بخش های جدید کتاب هست که هر ماه بایکی از چهره های مشهور مصاحبه ای اختصاصی انجام میشه و در کتاب قرار داده میشه.

و این ماه با حضور امین رستمی

کاری از خانم حسینی

مصاحبه کننده:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

امين رستمي متولد ششم شهريور سال 1359در اصفهان و فارغ التحصيل رشته زيست

شناسي گرايش بيو شيمي دانشگاه آزاد اسلامي است.

وي از سال 1378شروع به ساختن و اجراي اولين قطعات خود كردو به كسب تجربه

در زمينه توليد و مهندسي صدا پرداخت.

سال 1387اولين آلبوم رسمي او با نام ياد چشمات توسط شركت آواي نكيسا وارد بازار شد.

دومين حضور امين رستمي در آلبوم گروهي 8بود كه به صورت گروهي و با حضور

خوانندگاني چون رضا صادقي,محسن چاوشي,حامي و ...روانه بازار شد.در اين

آلبوم نام قطعه اجرا شده توسط امين رستمي دلم گرفته بود.

دومين آلبوم رسمي امين رستمي 6نام دارد كه به زودي از طريق شركت ايران

گام منتشر خواهد شد.

آلبوم ها:

آلبوم ياد چشمات:

آهنگسازان:امين رستمي,ميلاد ترابي,بهزاد عبدالهي,شهاب رمضان,فريدون آسرايي

تنظيم كنندگان:ميلاد ترابي,مسيح حميدي,بابك مافي,مهران خالصي,بهزاد عبدالهي

ترانه سرا:امين رستمي,فرشيد وحدت,ميلاد ترابي,سپيده قائم مقام,امين

بامشاد,علي صالحي

نوازنده ها:صفا درمان,فيروز ويسانلو,مهران خليلي,بهنام حكيم,ميلاد

ترابي,بهزاد عبدالهي

سال انتشار :آذر ماه1387

ليست قطعات:

انتظار

نشوني

منو تو قلبت نگه دار

ستاره

دلت مياد

تيك تيك

ياد چشمات

به دلم موند

لالايي

نشوني (رميكس)

فضاسازي كامپيوتري,ترانه هايي با مضامين انتظار و غربت از مشخصه هاي اصلي

اين آلبوم است.

آلبوم6

تنظيم:كوشان حداد,مهران خالصي,مسيح حميدي,بهزاد عبدالهي,امير سرگزي,سياوش

صدري,امين رستمي

ترانه سرايان:امين رستمي,فريد احمدي,عليرضا پيروزي,علي بحريني,فوژان برقيان

ملودي:امين رستمي

سال انتشار:به زودي

تك آهنگ ها:

بي تو

دلم گرفته

عشقم

يه نفر

دو روزه

جز عشق تو

نمي دونم تو كجايي

گريه نكن

انقد تو رو دوست دارم نباشي تو

ياد چشمات (رميكس)

بي معرفت

عاشق نمي شه

چشاي نازت

خداحافظ

بي معرفت(تراو سرا:علي صالحي,تنظيم:بابك مافي,ملودي امين رستمي)

بي هوا(ترانه سرا و آهنگساز:امين رستمي,تنظيم:بهزاد عبدالهي,گيتار:مهرشاد خدا بخشي)

خدا حافظ تو(ترانه سرا:امير ارجيني,تنظيم:امير سرگزي,مسيح حميدي)

و دعاي پر فضيلت معراج

مصاحبه ما رو با اين خواننده پرسپولیسي!كه اين روزها در انتظار آلبوم

جديدش كه مثل روز و ماه تولدش (ششمين روز ششمين ماه سال)6نام داره

بخونيد.

بخش ویژه صندلی داغ با حضور امین رستمی خواننده محبوب

مصاحبه اختصاصی سامان ایبوک با امین رستمی

بخش ویژه صندلی داغ این ماه اختصاص داره به مصاحبه با خواننده دوست داشتنی و محبوب ما ،امین رستمی که به تازگی آلبوم 6 را روانه بازار کرده.

با سلام از كي وارد حرفه خوانندگي شديد؟

سلام

از سال 82 بطور حرفه ای خوندن رو شروع کردم

خوانندگي براي شما يك آرزو بود يا اتفاق?

خوانندگی برای من بیشتر آرزو بود تا اتفاق.اما یه سری اتفاقاتی هم میفته که آدم رو به آرزوهاش

نزدیک تر میکنه

در آلبوم جديدتون (٦)با چه آهنگسازاني كار كرديد و اين آلبوم چه امتيازي

نسبت به كارهاي گذشته تون داره?

در آلبوم 6 همه ی ملودی هارو خودم ساختم با ترانه هایی از فرید احمدی وعلیرضا پیروزی وامیر ارجینی

با تنظیم کوشان حداد بهزاد عبدالهی سیاوش صدری و بابک مافی

آلبوم 6 خیلی آلبوم ریتمیک تری هستش نسبت به کارای قبلی ولی از نظر رنگ بندی سعی کردم از کارهای قبلی

فاصله نگیرم.

توليد هر آلبوم را با چه ايده اي آغاز مي كنيد كه اين آلبوم هم از آن مستثني نيست?

تولید هر آلبوم از زندگی شخصی خودم و حس و حالی که در اون روزها قرار دارم آغاز میشه و بعد سعی میکنم که بهش انسجام یک مجموعه رو بدم.در کل سخت ترین مرحله ی تولید یک آلبوم همینه.

فکر میکنم بعد از این آلبوم با همکاری مدیریت محترم ایران گام کنسرتها رو به صورت کاملا جدی شروع کنیم.

چقدر به امرار معاش از راه موسيقي فكر مي كنيد?

کلا فکر کردن به امرار معاش از راه موسیقی توی کشور ما جزو سخت ترین کارهاست.به هر حال سعی کردم زیاد به موسیقی وابستگی مالی نداشته باشم.

ترانه هايي كه شما اجرا مي كنيد بيشتر تم عاشقانه غمگين دارند.آيا تصميم

نداريد كه از اين فضا فاصله بگيريدوترانه هاي شاد بخونيد?

شاد خوندن دل شاد میخواد.من ترجیح میدم فضای خودم رو حفظ کنم.خدا رو شکر ازین لحاظ و در این سبک آهنگهای شاد دوستان زیادی فعال هستند و کمبودی احساس نمیشه.من ترجیح میدم اون جوری که بهش اعتقاد دارم کار کنم

اولين باري كه صداي خودتون رو از ضبط يك ماشين شنيديد رو يادتون هست?

زیاد پیش اومده اما اولین بار با صدای ضبط یه ماشین با آهنگ به دلم موند منو از خواب بیدار کرد.که برای من لحظه ی هیجان انگیزی بود

آهنگ لالايي يكي از بهترين كارهاي شماست كه مخاطب به خوبي با اون ارتباط

برقرار مي كنه .چي شد كه تصميم گرفتيد اين آهنگ رو بخونيد?

آهنگ لالایی برگرفته شده از یه آهنگ قدیمی بود که من از دوران نوجوانی به این آهنگ علاقه داشتم و تصمیم گرفتم که این قطعه رو باز خوانی کنم.با یه کم تغیرات.که خدا رو شکر مورد استقبال مخاطب ها هم قرار گرفت.

ترانه هايي كه شما مي خونيد علي رغم غمگين بودن در حال و هواي نفرين و

بدگويي از معشوق نيستند.در حالي كه ترانه هايي با اين مضمون را امروزه

خواننده هاي بيشتري مي خوانند.شما براي اين انتخاب ترانه دليلي داريد?

من ترانه ای رو انتخاب میکنم که شبیه خودم باشه.یعنی بهش اعتقاد داشته باشم.عشق بزرگتر از اونه که من بخوام از بدیهاش بخونم.یه جمله ای هست که من بهش اعتقاد دارم"اگه معشوقت بد بود عشق رو بد نبین".عشق نقطه ی تمایز اشرف مخلوقاته و موسیقی هدیه ی خدا به انسان.حیفه که آدم بخواد نفرین بخونه وقتی این همه عشق زیباست.

ترانه تنظيم آهنگ صدا به نظرتي كدوميك سهم بيشتري در موفقيت يك آلبوم موسيقي دارند?

به نظر من ترانه خیلی مهمه.اما مجموعه ی یک کار به اون کار ارزش میده.اینها از هم جدا نیستن.

با كدوميك از خواننده هاي ديگه رابطه صميمي داريد?

با شهاب رمضان و محسن چاوشی ربطی ی نزدیکی دارم

سليقه مخاطب چقدر در انتخاب ترانه آهنگسازي و خوانندگي كارهاي شما اثر

دارد?ترجيح مي دهيد كاري كه خودتون دوست داريد و فكر مي كنيد خوب از كار

در بياد رو بخويد يا كاري كه مردم مي پسندند?

هر دو جنبه از کار مهمه هم سلیقه ی شخصی خودم و هم سلیقه ی مخاطب که البته این دو نباید زیاد ار هم دور بشه.

سعی میکنم توی کارهام هر دو مرد رو مد نظر داشته باشم.

چقدر اهل گوش دادن به آثار بقيه خواننده ها هستيد?

کارهای دیگران رو گوش میدم.سعی میکنم موسیقی خوب گوش کنم.کارهای دوستای دیگه رو هم گوش میکنم.

قطعه اي بوده كه گفته باشيد كاش اين را من مي خواندم?

بله قطعاتی بوده که خیلی دوست داشتم خودم اجرا میکردم بعضی از کارهای دیگران و بعضی از ملودیهایی رو که برای دیگران ساختم رو دوست داشتم خودم اجرا میکردم.اما من وقتی یک کار رو به نیت یه آدم خاص شروع میکنم اون کار رو حتما همون آدم خاص باید اجرا کنه.مگر اینکه خودش مایل نباشه.

كدوميك از ترانه هايي كه تا بحال خوانديد با حال روحي خودتون تناسب بيشتري دارد?

احساس میکنم قطعه ها ی "دلم گرفته" و "نشونی" با درونی ترین لایه های رو حی خودم کاملا سازگار هستن.

شما نسبتا خواننده كم كاري هستيد.چرا?

من کم کار هستم جون بیشتر از این نمیتونم پر کار باشم.به خاطر اینکه سعی میکنم کاری رو انجام بدم که بتونه یه تاثیری هر چند کوچیک روی مخاطب بذاره.دوست ندارم با کار زیاد کیفیت کارهام پایین بیاد.

نظرتون درباره شرايط كنوني جامعه موسيقي چيست?و چشم انداز موسيقي ايران

را چگونه ارزيابي مي كنيد?

من در جایگاهی نیستم که در مورد شرایط کنونی موسیقی نظر بدم.اما احساس میکنم که کسایی که موسیقی تولید میکنن باید دقت کنن تا موسیقیمون به بیراهه نره.ترانه حرمت داره.هر ترانه ای به هر قیمتی ارزش اجرا شدن رو نداره.بیشتر حس میکنم که خود اهالی موسیقی باید دقت کنن.تا شرایط برای موسیقی مساعد تر بشه.

نظرتون درباره سبک رپ چیه؟

من رپ رو زیاد موسیقیایی نمیدونم.اما هرآوایی که تاثیر مثبت روی مخاطب بذاره قابل احترامه.

سقف آرزوهاي موسيقيايي شما كجاست و آيا تا بحال به آنچه در موسيقي مي

خواستيد رسيديد?

هیچ وقت برای خودم سقف تعین نکردم و هیچ وقت از روند کاری خودم کاملا راضی نبوده ام.سعی کردم راه خودمو طی کنم.هر چند آهسته...

اگر به گذشته برگرديد آيا باز هم خوانندگي را اتخاب مي كنيد?

من فکر میکنم که اگه به گذشته بر میگشتم و شرایط همین جوری که گذشت میگذشت باز هم انتخابم همین بود.

چي شد كه دعاي معراج رو خوانديد?

دعای معراج یه دعای خاص برای من بود.همیشه این دعا رو با توجه به معنی هاش تو روزای سخت زندگیم زمزمه میکردم.دعای معراج پر از معنی و لطافته.اسمهای خدا رو به زیبایی مرور میکنه.این کار قرار نبوده پخش بشه.و کاملا یه موضوع درونی و دلی بوده.الان هم که پخش شده من شکایتی ندارم.اسمهای خدا رو یاد کردن همیشه برام افتخار بوده و هست.برای اجرای اینکار همیشه سرم و بالا میگیرم.برام هم مهم نیست که دیگران من رو چه جوری قضاوت میکنن.

دوست داريد ده سال بعد به چه جايگاهي در موسيقي و زندگي برسيد?

من به ده سال دیگه فکر نمیکنم.سعی میکنم توی همین لحظه زندگی کنم.اما دوست دارم که تنهاییم به هم نخوره.تا بتونم کارهایی رو که دوست دارم و تاحالا نشده که بخونم رو اجرا کنم...

امين رستمي سال ٩١چه فرقي با امين رستمي سال ٨٩كرده?

امین رستمی 91 همون امین رستمی 89 هستش.حتی همون امین رستمی 79.احساس میکنم یه مقدار به بعضی چیزایی که قبلا توجه کمتری میکردم بیشتر توجه کنم.به هر حال با گذر زمان چیزهای بیشتری یاد گرفتم و سعی میکنم توی کارهام بکار ببرم.

عيد نوروز چه خاطراتي را براي شما تداعي مي كند?

عید نوروز خاطرات کودکی رو تداعی میکنه.مثل همه ی ایرانی هاا..

برنامه هاتون براي سال 92چيه?

سال 92 سعی میکنم پر کار تر باشم و کنسرتها رو بطور جدی شروع کنم و همینطور آلبوم بعدی رو ....

ممنونم از اينكه وقتتون رو در اختيار ما گذاشتيد به عنوان حرف آخر اگر

صحبتي داريد بفرماييد.

از شما تشکر میکنم و براتون بهترین ها رو آرزو دارم..

یادش بخیر

سری اول

بگو دوچرخه ………. سیبیل بابات میچرخه

بگو فرانسه ……….. بابات قد آدامسه

بگو خاک انداز …………. خودتو جلو بی انداز

بگو متکا ……………. بخور از این کتک ها

بگو دیوونه ................. نصفه تون تونیت بیرونه ، تو کوچه آویزونه

بگو باد بزن ........ برو سره کوچه داد بزن

بگو پنیر .............. برو یه گوشه بمیر

بگو شامپو ................... بیا بغلم گامبو

بگو سه هفتا،بیست یکی ......... خاک تو سر تو یکی

بگو چاقو ……………. برو بچه دماغو

بگو اشرف …….. دلم برات قش رفت.

از تفریحات سالم ما :)))

یادداشت های تلخ نویس(جدید)

سری اول

خدا لعنت کنه کسی رو که قصه ها رو با یکی بود یکی نبود شروع کرد !

آخه بی انصاف چی ازت کم میشد بگی هر دو بودند ؟

خسته از تمام جهان

به خـــــــانه برمی گردی

در را که باز می کنی

چراغ را که خودت روشن می کنی

یعنی تـنـهــــــــــایی...

یشتر ما آدمها زندگی می کنیم تا دل بشکنیم و دل شکسته شویم !

زندگی می کنیم تا برای یک نیمه گمشده ، صد نیمه دیگر را خرد کنیم !

زندگی می کنیم تا آنهایی را که عاشقمان هستند را زیر پایمان بگذاریم ، شاید قدمان اندازه دیوار عشقمان شود !!!

هـــے فلانی !

دیگر هوای برگرداندنت را ندارم...

هر جا کـه دلت می خواهد بــــرو !

فقط آرزو میکنم وقتی دوباره هوای من بـه سرت زد

انقدر آسمان دلت بگیرد کـه بـا هزار شب گریه باز هم آرام نگیری.......

روزی عاشق اسمم شدم ک تو صدام کردی!!!

اون ضمیر من بعد اسمم غوغا کرد!!

آدم خوب قصه های من

دلتنگت شده ام

حجمش را میخواهی؟؟؟

خدارا تصور کن...

مهم بودن را فراموش کن!

تیتر روزنامه ی یکشنبه ، زباله ی روز دوشنبه است...

کاش هر روز جمعه بود و دلتنگیهایم را گردن غروبش می انداختم.

می لرزم ... سرد یود اب پاکی که روی دستم ریختی...

دلم میخواهد بخوابم!!! مثل ماهی حوضمان که چتد روزیست روی اب خوابیده است...

من و تو در یک قاب عکس نبودیم

عکس هم بودیم

دلی که می شکند عشقی آغاز می گردد دل شکسته من ادعای تولد عشق بی فرجام ماست و چنین قصه تکراری سزای دل من و تو نیست.

به یادگار ساعتی بر دستت بسته ام تا یادت نرود چقـــدر زمان باید بگذرد تا یکی مثل من، دوباره عــاشق یکی مثل تو شود...

روزی می رسد که دلـت برای هـیچ کس به انـدازه من تــنگ نخواهـد شد... برای نگاه کردنم... خندیدنم... گیـر دادنم... اذیـت کردنم.... برای تمـام لحظاتى که در کنارم داشتـی... روزی خواهـد رسید که در حسـرت تکرار دوباره من خواهی بـود... می دانم روزی که نباشـم هیچکس تکـرار من نخواهـد شد …

مسافر "مسافر" است از همان اول که به استقبالش میروی به فکر بدرقه کردنش هم باش دل نـــــــبند...

وقتــی هــَر شــــب

با لهجــــــ ــــــه ی ِ ابــرها

با آغــــــــوش ی خامــوش

بـرای قلـــب غمگینَـــــــــــ ــــــــم می نویســم

دستــــانم بـــوی بــــاران می گیــرد

با قــایـق ِ خیــــ ـــال

به دریـــــــای شــب می زنــــــــــــــــــم

و از رویــــــــاهـای ِ دور

یک بغــل " خاطــــره "می چینـــــــــــم

موقع تقسيم دنيا هر كس چيزي برداشت.....من هم"دست" برداشتم

شب هازیردوش آب سرد رهامی کنم بغض زخم هایم رادرحالی که می گویندخوش به حالش،چه زودفراموش کرد..

اقتداردل شکسته به اندوهی ست که سروده نمی شود..

دکترهم دیوانه شدوقتی چندلحظه ازسکوتم رابرایش معناکردم...

اگر امشب از حوالي دلم گذشتي...آهسته رد شو

دلتنگي را با هزار بد بختي خوابانده ام....

درخت هم که باشی من دارکوبی می شوم ... که هفتاد و سه بار در دقیقه تو را می بوسد......

نفهمي درديست كه فرد را نمي كشد.اما اطرافيان را دق مرگ ميكند

خدااااایااااااا خودت شاهد باش ....... من نخواستم ..... مرا واداشتند

دنیا شامل بعضــــــــــی ها نمیشه.... بعضی ها خودشون یه دنیـــــــــــان ..

هیچ وقت، اگه تو رو با کس دیگه ببینم حسودی نمی کنم…!

آخه مامانم یادم داده اسباب بازی هامو بدم به بدبخت بیچاره ها…

چشمانم را می بندم …

نقابت را بردار ، بگذار صورتت هوایی بخورد !

دلگیر نباش !

تقصیر از خودت بود !

دسته کلید علاقه که گم شد ، باید عوض میکردی قفل تمام آرزوها را !

نــه تنهـــا ترکت می کنند …

حتـی وقت رفـتن بــا تمام پـــر رویی دستــور هم میدهند :

مواظب خودت بــاش … !!

فراموش کردنت کار سختی نیست ! کافیست دراز بکشم چشم هایم را ببندم و برای همیشه... بمیـــــــــــرم ...!

خدایا هیچ تنهایی رو اونقدر تنها نکن که به هر بی لیاقتی بگه ” عشقم...”

کاش بعضی ها بدونن “مخاطب خاص” شدنشون نتیجه احساسات “خاص” طرف مقابلشونه نه ویژگی های فردیشون !

دستــــم به آســــــمانـــت نمی رســـــد اما تو که دستــــت به زمیــــن می رســـد “بلنــــــدم کــــــن “

عزیزکم حالا که داری میروی تا روزهایت را بدون من سر کنی ؛ بر سر دو راهی که رسیدی بپیچ به چپ ، به جهنم ختم میشود !!!

خــــدایــــا... آخــــرـــــش نــفــهـــمیـــدـــ م ایـــنــجـــایــــی کــــــه هــــســتــــم .. تـــقـــدــ یـــر مـــــنـــــــ اســــتـــــــ یـــا... تـــقـــصیر مـــنـــــ ؟؟!!

بعضیا هم مثه این دیوارای تازه رنگ شده میمونن ؛ فقط هستن ولی نمیشه بهشون تکیه کرد ، اگرم تکیه کنی سر تا پای خودتو کثیف کردی …

بهتره نداشته باشیش !

تا این که داشته باشی و ندونی با چند نفر شریکی !

آدما باید یکیو داشته باشن که هر وقتی خسته و پکر و داغون و عصبیو مریض بودن ازت نپرسن چرا؟ فقط دستت رو بگیرن و بگن : "بلند شو بریم یه دور بزنیم، دوست ندارم این شکلی ببینمت.

آن روزها گنجشک را رنگ می کردند و جای قناری می فروختند ، این روزها هوس را رنگ می کنند و جای عشق می فروشند …

آن روزها مال باخته می شدی و این روز ها دلباخته !

طرفت کور نیست ، فقط چشماشو رو خیلی از بدیهات بسته ، همین !

پس آدم باش …

این که می گویم می روی ، یعنی ... میشود نروی ؟

یعنی ... حالا که میروی زود برمی گردی ؟

آغوشی که برای تو گشودم ، زانوانم را بغل کرد !!!

گاهی لازم نیست بین دو نفر حرفی زده بشه ...

همین که دستت رو آروم بگیره و یه فشار کوچولو بده ...

همین تمام ناگفتنی هاست ...

دلم یک جای دنج میخواهد آرام و بی تَنِش ؛ جایی باید باشد غیر از این کنج تنهایی !

تا آدم گاهی آنجا آرام بگیرد ؛ مثلا آغوش تو !

تنهایی ام را کسی شریک نیست ...

مطمئن باش دست احتیاج به سمت تو که هیچ ، به سمت خودم هم دراز نخواهم کرد …

شاید که تنهایی هایم از تنهایی دق کند ...

اشک هایم را به نخ می کشم و تسبیحی می سازم هزار دانه تا با آن ذکر دلگیری ام از دنیا را برایت بگویم …

دل فقــــط دل تــ ـــو !

دل مــن کـــه دل نیـــست ...

یـا میشـکنــه یـــا میگیـــره یـــــا تـــنگ مـــیشــه !

حـــَــــوا راستش را بگو

تو مگر سیــب را پوست کنـــدی و خوردی؟

که دنیا اینگونه پوست مارا میکند؟

بدترین درد انتظاره !

انتظاره حتی یک تماس …

می گویند برای شناختن آدم ها باید یا باهاشون هم نشین شد یا همسفر !

اما ...

یک جای دیگر هم هست که آدم ها خودشان را نشان می دهند !

وقتی می فهمند دوستشان داری یا برایت مهم هستند ... !!!

آنقدر دلم را شکسته اند که تمام راه های منتهی به دل خراب شده است ، چندیست تابلو زده ام "کارکران مشغول کارند آهسته برانید"

نه برای دل شکسته ام ، برای شما که از زخم دلم زخم برندارید …

چــــه لذتـــی

بــــالا تــــر از اینکـه

اسمــــت

قســــم راستـــِ یــکــــــ نفـــــــر باشـــد

حالم خوبه مثل پدر بزرگ که می گفت حالم خوبه اما مُـــــــرد !

یک ملیارد و سه // یک ملیارد و چهار // یک ملیارد و .....

می دانم او رفته است ،

می دانم قایم باشک ما سالها پیش تمام شد

بگذارید بشمارم ؛ و باز خیال کنم این بازی هنــــوز ادامه دارد .

مـــن ...

تاب چشم باز کردن و نیافتن او را ندارم .

بعضی دکمه های کیبورد شل شده اند! بس که استفاده شده اند .

دکمه های : ک ا ش ب و د ی

اگه ميخواي حال کسي رو بفهمي،

ازش نپرس

دروغ ميگه...

هدفونشو درار

ببين چي گوش ميده...

مرگ پیشامد منحصر به فردی است که هر روز منحصرا به خاطر تو برای من اتفاق می افتد !

دَمــَــش گـــَــرمـ ...

بـــاران را مــےگـــویـــــَــمــ

بـــه شـــانـــہ امـ زد وگــُـفــــت : خــَـســتـــہ شُــــدے.. امــــروز را تــُــو اســـتـــراحــَـت کـــُـن...

مـَــن بـــه جــــایـــَـت مـــے بـــارَمـ.....

دلم یه نفر میخواد

که ازم بپرسه، چطوری؟

بگم خوبم!

بغلم کنه و

بگهُ دروغ بسه،

باز چی شده؟!

بــــــهانه گـــــــــــیره زبـــــــــــــــان نفهم ...

دلـــــــــــــــــــــــ م را مــــــــــــــــــــــــ ــــیگویم ... !!!

آخـــــــــــر تــــورا از کــــــــــجا برایش بـــــــــــــیاورم ... ؟؟؟

هیچی نگیم بهتره(جدید)

توجه

نویسنده

بازگشت سیگار هما بخاطر سال تولید ملی!

زنان بدون مَحرم می توانند به نمایشگاه کتاب بروند!

خلبان حین پرواز خوابید!

ترفند عجیب زنان چینی برای تصاحب صندلی مترو

یک بازی عجیب با توپ

تماشای فیلم مستهجن کار دست دکل نفتی داد!

در اين بخش ,مطالب و خبرهايي درج مي شود كه با خواندن آن ها خواهيد گفت :هيچي نگيم بهتره.

حالا خودتون بخونيد هيچي نگيم بهتره,والا!

(در ضمن اگرچه قرار بود ما هيچي نگيم ولي چند خط آخر هر مطلب رو بخونيد)

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

معصوم نجفیان،مدیرعامل شرکت دخانیات ایران در جریان بازدید از مجتمع دخانیات شهرستان سقز؛ با اشاره به شعار سال در خصوص تولید ملی وحمایت از کار و سرمایه ایرانی، اظهار کرد: ‌جهت حوزه صنعتی دخانیات شهرستان سقز اهتمام جدی انجام خواهد گرفت زیرا دخانیات سقز می تواند هم برای داخل کشور و هم در بحث صادرات، امکان خوبی برای پیشرفت محسوب شود.

وی با تقدیر از پیگیری های مسئولان استانی و شهرستان سقز، ابراز امیدوار کرد: توسط شرکت دخانیات ایران از کشور چین ماشین آلاتی به سقز وارد و در حوزه صنعتی دخانیات سقز راه اندازی خواهد شد.

نجفیان میزان هزینه خرید این ماشین آلات جهت هموژنیزه نمودن دخانیات سقز را 5 تا 4 میلیارد تومان برآورد و اضافه کرد: دو برند خارجی که در عراق بازار داشته باشد و ماشین تولید خط سیگار"هما" در شهرستان سقز راه اندازی خواهد شد . فرماندار شهرستان سقز هم دراین بازدیدها با اشاره به نزدیکی شهرستان سقز به مرزهای باشماق، سیران بند و سیف، ‌وجود منابع آبی و رودخانه‌های فصلی مناسب و سدهای موجود و در دست ساخت، گفت: سقز پتانسیل‌های لازم برای جذب سرمایه گذاری در بحث دخانیات را دارد.

نادرفخری، صادرات محصولات به کشور عراق از طریق مرزهای همجوار به سقز را امری مهم برشمرد و خواستار حمایت از دخانیات شهرستان سقز شد.

وی اشتغال را از اولویت‌های اصلی مسئولان شهرستان بر شمرد و تاکید کرد: در راستای محقق شدن این امر و سازندگی کشور، تجهیز و رفع مشکلات حوزه صنعتی دخانیات سقز، بسیار تاثیرگذار است.

فخری اظهار امیدواری کرد: در آینده، حوزه صنعتی دخانیات سقز بتواند از دوتاسه تیم ورزشی نیزحمایت کند.

.

.

.

.

.

با روي كار آمدن سيگار هما,توليد ملي سرطان ريه را با جديت دنبال مي كنيم.باشد كه دست بيگانگان را از توليد سيگار قطع كنيم و به اميد آن كه در زمينه توليد ساير دخانيات هم خودكفا شويم!

زنان بدون مَحرم می توانند به نمایشگاه کتاب بروند!

هيئت موسوم به "امر به معروف و نهي از منكر" عربستان، اعلام كرد که ورود زنان بدون همراهی مرد "مَحرم" به نمايشگاه كتاب رياض آزاد است و اعضای این هیئت، از ورود زنانِ تنها به نمایشگاه جلوگیری نخواهند کرد.

به گزارش پايگاه خبري شبكه العالم، در پی انتشار اخباری مبنی بر ممنوعیت ورود زنان بدون محرم به نمایشگاه کتاب عربستان، شيخ "عبداللطيف آل الشيخ" رئيس هيئت امر به معروف و نهي از منكر عربستان در پاسخ به اين سئوال روزنامۀ عكاظ كه " آيا زناني كه همراه مرد محرم نباشند، اجازه ورود به نمايشگاه كتاب رياض خواهند داشت؟"؛ گفت: هيئت امر به معروف و نهي از منكر، مانع ورود زنان به نمايشگاه كتاب نخواهد شد. خريد كتاب براي همگان آزاد خواهد بود به شرط آن كه آشكارا عمل حرام و نامشروع مرتكب نشوند.

وي درباره واكنش هاي احتمالي افراد غيرمسئول به حضور زنان در نمايشگاه كتاب به بهانه امر به معروف و نهي از منكر گفت: تمام عوامل هيئت امر به معروف و نهي از منكر داراي كارت هستند و ما در برابر اقدامات افراد فاقد كارت عضویت این هيئت، مسئول نيستيم.

در اين ميان با توجه به سابقه جمع آوري برخي كتاب ها از نمايشگاه كتاب عربستان توسط هيئت امر به معروف و نهي از منكر، آل شيخ در پاسخ به اين كه "آيا ممکن است در نمايشگاه امسال هم کتاب هایی جمع آوری شود؟" گفت: عوامل هيئت امر به معروف و نهي از منكر حتي يك كتاب را از اين نمايشگاه را جمع آوری نخواهند كرد و وظیفه این هیئت آن است که موارد خلاف ضوابط نشر کتاب يا كتاب هاي حاوي مطالب خلاف شرع و اخلاق را به وزارت فرهنگ و اطلاع رساني گزارش دهد.

نمایشگاه کتاب عربستان، هفته آينده در پايتخت اين كشور آغاز به کار خواهد کرد.

.

.

.

.

احتمالا دليل اين روشنفكري آقايان عرب اينه كه اگه نسوان محترم عربستان بخواهند با محارم خود به عنوان مثال همسران گرامي براي بهبود وضعيت كتابخواني و كتاب خري!كشور به نمايشگاه كتاب تشريف ببرند,مي بايست ناوگان حمل و نقل عمومي براو هر خانواده راه اندازي شود.چون هر مرد عربستاني طبيعتا الي ماشااله زوجه اختيار كرده و اگر همه همسران وي بخواهند با شوهر خود به نمايشگاه كتاب بروند,تاكسي,ون يا حتي ميني بوس

جوابگوي اين خيل عظيم!نخواهد بود و هر كدام از آقايان مجبور است يك اتوبوس را براي همسرانش كرايه كند و از اين نظر نظام حمل و نقل درون شهري و چه بسا برون شهري به مخاطره مي افتد.بايد به مسئولان عربستاني بابت اين دور انديشي و تصميم بس دشوار و جسورانه تبريك گفت.

شرکت هوایی ایر نیوزیلند در بیانیه‎

خلبان حین پرواز خوابید!

شرکت هوایی ایر نیوزیلند در بیانیه‎ای اعلام کرد که یک خلبان این شرکت دو بار هنگام هدایت یک هواپیمای بوئینگ خوابش برد.

به گزارش ایسنا، جام جم آنلاین به نقل خبرگزاری فرانسه در ادامه نوشت: این خلبان هنگام هدایت یک بوئینک ' 777-300ER' با ظرفیت 332 سرنشین در جریان پروازاز لندن به لس آنجلس خوابش برد.

شرکت هوایی ایر نیوزیلند در بیانیه‎اش خاطرنشان کرد که خلبان دوبار به مدت حدود یک دقیقه خوابید و هر بار ناگهان بیدار شد.

خلبان در گزارشی که بیش از یک سال پس از این واقعه امروز منتشر شد به مقامات کنترل امنیتی هوایی توضیح داد: ناگهان به طور غیرارادی دو بار در کابین به خواب عمیقی فرو رفتم.

وی در گزارش خود تاکید کرد که شب قبل از پرواز به دلیل مشکل تهویه هوا در هتل محل اقامتش ناگزیر شد سه بار اتاقش را عوض کند و نتوانسته بود به راحتی بخوابد.

شرکت هوایی ایر نیوزیلند تصریح کرد که به دلیل حضور کمک خلبان در جریان این پرواز هرگز امنیت مسافران به خطر نیفتاده است

والا تو ايران خلبان نخوابيده سقوط در مسافرت با هواپيما حتميه مگر اينكه خلافش ثابت شه!چه برسه به اينكه خلبان بخوابه!

خو لامصب تو كه ميدونستي شب قبل نخوابيدي مسئوليت پروازو قبول نمي كردي.بد مي گم؟

زنان چینی با استفاده از شکم مصنوعی تظاهر به بارداری میکنند تا مسافران را فریب داده و در قطارهای شلوغ جایی برای نشستن پیدا کنند. این شکمهایی که زنان را باردار نشان میدهد از جنس سیلیکون بوده و با قیمت 50 دلار در بازارهای چین به فروش میرسد.

به گزارش ایسنا، آخرین نیوز در ادامه نوشت: یک زن چینی هنگام استفاده از این ترفند برای اینکه مسافران با خیال اینکه وی باردار است صندلی خود را به او تعارف کنند گیر افتاد و حسابی خجالت زده و شرمسار شد.

این زن که کمربند شکم مصنوعی‎اش را محکم نبسته بود هنگام ورود به مترو متوجه شد که شکمش روی زمین افتاده است و این مسئله باعث شد اکثر حاضران در مترو او را مورد تمسخر و نکوهش قرار دهند.

این زن میگوید این شکم مصنوعی را از طریق یک آگهی بازرگانی سفارش داده است و بسیار طبیعی به نظر میرسد.

بیش از 1 . 2 میلیون نفر روزانه از متروی شهر پکن در چین استفاده می‎کنند و همین شلوغی زنان را به استفاده از این ترفندها برای راحت‎تر بودن در قطارها وادار کرده است. بسیاری از زنان چینی به استفاده از این ترفند برای بدست آوردن امتیاز زنان باردار به خصوص در امر حمل و نقل عادت کرده‎اند.

جالب است بدانید این شکم‎ها دارای سایزهای مختلف بین 2 تا 4 ماه ، 5 تا 7 ماه و 8 تا 9 ماه هستند.

به خانم هاي محترم چيني توصيه مي كنم اكيدا از تعارف صندلي خود به هر گونه زن مشكوك به بارداري خودداري كنند و صندلي خود را تا رسيدن به مقصد سفت بچسبند تا دسيسه هاي اين افراد فرصت طلب !خنثي شود به حول و قوه الهي!

و به خانم هايي كه با تظاهر به بارداري و استفاده از شكمهاي مصنوعي سعي در تصاحب صندلي ديگران دارند توصيه مي كنم كه از تكنيك فشار به جمعيت,هل دادن هر آنكه پيش روي شماست و حمله به سوي صندلي ها(كه در ايران امتحان پس داده)استفاده كنيد تا مجبور به صرف هزينه 50دلاري براي خريد شكم مصنوعي نباشيد.

فوتبال دیواری یا "Eton Wall" ورزشی است که قدمت طولانی دارد و به عنوان عجیب‌ترین ورزش توپی دنیا شناخته می‌شود.

فوتبال یکی از ورزش‌های محبوب دنیا است و در کنار آن راگبی نیز ورزشی پرطرفدار در آمریکا به حساب می‌آید. در میان این ورزش‌های توپی اما رشته‌ای به نام "Eton Wall" قرار دارد که ترکیبی از هردوی این ورزش‌هاست و البته بسیار قدیمی و عجیب است.

به طور دقیق تاریخ ابداع این ورزش مشخص نشده است اما بنا به شواهد اولین نشانه‌های این ورزش در سال 1766 و در انگلستان بوده است و قوانین آن نیز تا سال 1849 که اولین قانون‌ها نوشته شد بسیار تغییر کرده است ولی از آن زمان تغییر نکرده است.

در این ورزش دو تیم 10 نفره و دو نفر ذخیره در زمینی به عرض 5 متر و طول 110 متر که حتما باید در کنار یک دیوار آجری باشد بازی را آغاز می‌کنند و باید سعی کنند توپ را به دروازه حریف برسانند.

البته در این ورزش شرایطی مانند فوتبال نیز وجود دارد ولی قوانین اصلی عبارتند از اینکه توپ باید در امتداد دیوار حرکت کند و نباید دست به آن زده شود. همچنین شوت زدن وجود ندارد و توپ باید تا دم دروازه‌ها برده شود. بازیکنان نیز می‌توانند هرچه خواستند از حرکت توپ جلوگیری کنند.

این بازی به طور رسمی بین دانشگاه‌های مختلف برگزار می‌شود ولی گل زدن در آن سخت است به طوری که بیش از 100 سال است تیمی در آن نتوانسته گل بزند. این نکته نیز لازم است گفته شود که کری خواندن یکی از نکات اصلی این بازی است.

ورزش احمقانه اي به نظر مياد!خوب وقتي صد ساله كسي نتونسته تو اين رشته گل بزنه ديگه چه كري خوندني؟

تماشای فیلم مستهجن کار دست دکل نفتی داد!

دانلود و تماشای فیلم مستهجن، یک سکوی نفتی آمریکایی در خلیج مکزیک را از کار انداخت!

کارکنان یک سکوی نفتی آمریکایی در خلیج مکزیک به دلیل دانلود فیلم های مستهجن از طریق ماهواره و انتقال آن از طریق کابل های یو اس پی به سیستم های رایانه مسبب ورود ویروس به این دکل نفتی شدند.

این گزارش حاکی است کارشناسان انرژی آمریکا پس از اطلاع از این خبر اظهار کردند شرکتهای بزرگ نفتی هزینه های زیادی را صرف سیستم های امنیتی خود می کنند، اما افراد ناآگاه موجب می شوند تا چنین اتفاق هایی رخ دهد.

گوفشین یکی از کارشناسان امنیتی وجود افراد ناآگاه در سکوهای نفتی را بسیار خطرناک تر از ویروس های رایانهای دانست.

وی ادامه می دهد ویروس کشف شده باعث از کار افتادن چند سکوی نفتی آمریکا در خلیج مکزیک شده است به طوری که حتی این ویروس می تواند منجر به انفجار سکوهای نفتی نیز شود.

اينجاست كه بايد گفت چوب خدا صدا نداره!خوبت شد رسواي عام و خاص شدي و از كار بيكار؟!

داستان کوتاه و رمان

رمان

داستان کوتاه

پیشنهاد کتاب...

رمان

توجه!!!

رمان ارزو

بادیگارد

کوه پنهان

مصاحبه با نویسندگان

نویسنده و تایپ کننده ی رمان های کتاب خودم نیستم،پس در صورت هر نوع اشتباه نوشتاری و پاراگراف بندی،اونو به بزرگی خودتون ببخشید.

در ضمن هیچ وقت هیچگونه تغییری در هیچ قسمت از رمان ها ندادم.

امیدوارم از رمان های این ماه لذت ببرید.

اونایی که میخونن و نظر میدن منو واسه بیشتر کردن رمان ها دل گرم تر میکنن ها،میخونی نظر بده با مرام!

مُچالَتونَم

سامان

09356379847

رمان ارزو

فصل اول

فصل دوم

فصل سوم

فصل چهارم

فصل پنجم

فصل ششم

فصل هفتم

فصل هشتم

فصل نهم

فصل دهم

فصل یازدهم

فصل دوازدهم

فصل سیزدهم

فصل چهاردهم

به زور رخت خوابم را روی زمین پهن کردم و افتادم .تا آمدم چشمم را روی هم بگذارم ، صدای محبوبه در آمد : مرضی ؟

غریدم : زهرمار!

صدایش از بالای سرم می آمد ، حتما باز از تختش آویزان شده بود : تو رو خدا! 5 دقیقه !

- فردا صب بگو !

صدایش دور شد : باشه فردا نگی این کیه بهت زنگ می زنه ها ؟

مثل فنر از جا پریدم : باز چه غلطی کردی ؟

- باز ؟ من تا حالا چکار کردم ؟

کنارش روی تخت دراز کشیدم : هیچکار ، حالا بگو چه گلی به سرم زدی ؟

پشتش را کرده بود به من : به خدا نمی دونم شماره امو از کجا آورده ... دو روزه صب و شب زنگ می زنه ، اصرار می کنه باهاش حرف بزنم .

آهی کشیدم : خوب باهاش حرف بزن ، چارتا دری وری بش بگو ، ول می کنه !

- دری وری بش گفتم ، به نظرش بامزه اومد.

از تختش پایین آمدم : باشه فردا که زنگ زد گوشی رو بده به من ، کاری می کنم که بامزگی از یادش بره !

همینکه سرم را روی بالش گذاشتم خوابم برد.

یا پیغمبر ! این دیگر چه بلایی بود ؟ سرم را بین بالش گذاشتم و بالش را روی گوش هایم فشار دادم ولی هنوز هم صدایش را می شنیدم ، جیغ کشیدم : دست از سرم بردار!

ولی او عین خیالش نبود . هر دو قاشق را محکم به پشت قابلمه می کوفت : پاشو ...پاشو!

با پتو غلت زدم و سرم محکم به لبه ی تخت محبوبه خورد . بلند خندید .

- زهرمار ، درد !

صدای معصومه را هم شنیدم : درد تو دلت . به بچه ام چکار داری ؟ مامانی برو خاله رو بیدار کن !

نه که به سفارش هم احتیاج داشت ؟ آمد بالای سرم : خاله پاشو دیگه !

خودم را بیشتر لای پتو پیچیدم و محلش نزاشتم ، ولی مگر از پسش بر می آمدم ؟ بالش را از زیر سرم کشید و در رفت . سرم را از زیر پتو بیرون آوردم و داد زدم : برین خونه اتون ، ولم کنین !

وقتی از هال رد می شدم رو به معصومه که توی آشپزخانه بود، بلند گفتم : شوهرت بیرونت کرده اول صبحی اومدی اینجا ؟

صدای مامانی را شنیدم : مرضیه !

ولی معصومه ککش هم نگزید : خونه ی بابامه ، به تو چه مربوط؟

به شایا که از شلوارم آویزان شده بود ، تلنگر زدم : خونه ی بابای این که نیست !

شایا با پررویی خندید و گونه هایش چال افتاد : سلام !

بغلش کردم : ای جان ! سلام خاله !

محمد حاضر و آماده از پله ها پایین آمد : سلام بر همگی !( سرش را به سمت آشپزخانه کج کرد ) صبح به خیر مامانی!

شایا با پاهایش به زانوهایم لگد زد و من آوردمش پایین ، دوید به طرف محمد و با خودشیرینی سلام کرد .

محمد ولی او را بغل نکرد : خاله مرضیه رو اذیت می کنی ؟ دیگه دوستت ندارم !

شایا پنچر شد و صورتش درهم رفت : اذیت نکردم !

- پدر صلواتی خودم صداتو شنیدم !

شایا بلافاصله گفت : مامان گفت .

من و محمد خندیدیم و محمد شایا را بغل کرد : آی آدم فروش!

به سمت آشپزخانه رفت و به معصومه گفت : از من می شنوی هیچوقت رو دخترت حساب باز نکن ! اصلا قابل اعتماد نیست !

نمی دانم این از استعدادهای خود شایا بود یا معصومه به او یاد می داد ، وقتی به خانه ی ما می آمد آویزان من بود ، حتی غذا را هم از دست من می خورد ، اصلا سراغ مادرش نمی رفت و مادر تنبلش خوش و خرم از خودش پذیرایی می کرد . من بیچاره یک لقمه خودم می خوردم ، یک لقمه دهن او می گذاشتم ، کلافه ام کرده بود : مَسی ، بیا اینو بگیر من عجله دارم .

معصومه با بی توجهی گفت : برای آینده ات خوبه ! حالا کی میریم مامانی ؟

مامانی در قابلمه را گذاشت و به این طرف امد :امروز زنگ می زنم خونه اشون ، هر وقت اونا گفتن !

- کجا می ریم ؟

کسی به من محل نگذاشت و معصومه دوباره پرسید : یعنی آقاجون هیچ مخالفتی نکرد ؟

- نه والله ، گفت بچه که نیست ، هر تصمیمی خودش بگیره !

- کیو میگین ؟

- ولی من همیشه فکر می کردم مهری ...

مامانی انگشت روی لبش گذاشت : حالا که نخواسته ، وقتی خودش یکی دیگه رو میخواد برای چی دختر بیچاره رو سنگ رو یخ بکنیم ؟

کلافه شده بودم : میشه به منم بگین چه خبره ؟

معصومه لیوان چایش را به لب برد : داداشی می خواد زن بگیره !

- محمد ؟

- مگه غیر از محمد هم برادر داریم ؟

این معصومه هم بدون متلک پراندن زندگی نمی کرد ، با ناراحتی رو به مامانی گفتم : چرا می خواد زن بگیره ؟

معصومه جواب داد : وا ، چرا نگیره ؟ دیگه 28 سالشه ، خیلی هم دیر شده !

دست شایا را پس زدم و بلند شدم : اصلا هم دیر نشده ، من نمی خوام محمد زن بگیره !

- کسی نظر تو رو نپرسید خاله سوسکه !

جیغ زدم : با تو حرف نمی زنم !

مامانی سرش را به سمت من بالا گرفت : مرضیه !

این بار لحنش سرزنش امیز نبود ولی هرچه که بود ، باعث شد اشک من راه بیفتد ، نمی توانستم جلویش را بگیرم ، شایا هم با دیدن من به گریه افتاد : خاله !

از آشپزخانه بیرون دویدم و صدای معصومه را شنیدم : این باز چش شد ؟

من نمی خواستم محمد زن بگیرد و از ما جدا بشود . محمد تمام عشق و زندگی من بود ، همانطور که اشک می ریختم و حاضر میشدم به دختری که قرار بود محمد را از من بگیرد فحش می دادم . لگدی هم به عروسک گنده ی شایا زدم ، مچ دست خودم را هم گاز گرفتم ؛ الحق که برای خودم دیوانه ای بودم .

از پله ها پایین دویدم ولی مامانی صدایم کرد : برای نهار میای ؟

- نه ، کلاس دارم.

قبل از اینکه شایا به من بچسبد از خانه بیرون رفتم .

تا خود دانشگاه حرص خوردم و بد و بیراه گفتم . از دست معصومه بیشتر عصبانی بودم که هر بار محمد را می دید گیر می داد چرا زن نمی گیرد یا خاله هایم که مدام مادرم را نصیحت می کردند محمد را زن بدهد ، ولی محمد همیشه به این حرفها می خندید و قضیه را به شوخی برگزار می کرد . جلوی در دانشکده محکم به کسی تنه زدم : آخ !

طرف یک پسر سال پایینی خجالتی بود ومن با ببخشیدی که چاشنی اخمم کردم از او گذشتم .

صدای خنده ی آشنایی را در چند قدمیم شنیدم ، برگشتم و نغمه را دیدم : سلام !

نغمه با عجله خودش را به من رساند : خیلی بد با بچه ی مردم برخورد کردی !

- سال اولیه !

- باشه ، به هر حال آدمه ، بعد هم تو خوردی به اون !

- معذرت خواستم که !

نغمه قهقهه زد : ولی بیشتر شبیه فحش بود گلم !

- ولم کن نغمه تو رو قرآن !

انگار نغمه متوجه حال و روزم شد چون دیگر سماجت نکرد.

سر کلاس با وجود شیطنت های بچه ها و بحث داغی که برای میان ترم در گرفته بود ، من زل زده بودم به گوشه ای از تخته و در خیالات خودم غرق بودم . تا حالا خیالم راحت بود که محمد تمایلی به زن گرفتن ندارد و حرف های معصومه و خاله هایم در او اثر نمی کند ، اما الان وضعیت فرق کرده بود ، خودش پیشنهاد داده بود حتی دخترک را هم خودش پیدا کرده بود . واااای ! برادر نازنینم از دست رفت . قبل از انکه دوباره اشکم راه بیفتد ، دکتر مصدق صدایم زد و سوالی پرسید . عین خل ها زل زدم به استاد : نمی دونم !

- حواستون اینجا نیست خانم سلیمی ؟

جرات نگاه کردن به چشم های سرزنش کننده اش را نداشتم : نه کاملا !

- خانم بفرمایید اصلا !

- ببخشید استاد !

امیدوار بودم این ، غائله را ختم کند ولی او شروع کرده بود به گله کردن که ما دل به درس نمی دهیم . کاش می توانستم جیغ بزنم و از کلاس فرار کنم.

- امروز حال و احوالت خوب نیس مرضیه ، آره ؟

زل زده بودم به بُرد ، بدون اینکه چیزی بفهمم : نه ، خوبم !

- تا به چی بگی خوب ، چی شده حالا ؟

نفس عمیقی کشیدم : محمد میخواد زن بگیره !

نیش نغمه ناگهان باز شد : مرضیه باورت نمیشه من چقدر تو رو دوست دارم !

علیرغم میلم لبخند زدم : خره ، دختره رو هم خودش پیدا کرده !

- ای خاک تو اون سر بی عرضه ات ،سه ساله دارم به هر ساز تو می رقصم ، با همه ی اداهات ساختم ، حالا اومدی میگی داداشت داره یکی دیگه رو می گیره ؟

- سر به سرم نزار NG!

نغمه دست انداخت زیر بازوی من و با حالت خنده داری گفت : من شکست عشقی خوردم تو چه مرگته ؟

- من نمی خوام محمد زن بگیره !

- وا ، این چه حرفیه مرضیه ؟ اولا که محمد تا ابد مجرد نمی مونه ، دوما تو هم امروز و فردا باید از اون خونه بری ، چرا محمدو میخوای بیخ ریشت نگه داری ؟

- من نمیخوام محمدو تو خونه نگه دارم ولی ...( ناگهان صدایم بالا رفت ) نمی تونم تحمل کنم یه دختر دیگه بیاد محمدو از دستم دربیاره ، من هیشکی رو به اندازه ی محمد دوس ندارم حالا یهو یه غریبه بیاد ، تمام حواس محمد میره طرف اون ، دیگه منو اصلا یادش نمیاد!

- ای حسود !

- آره ، حسودم ، تو هم بودی حسادت می کردی ، از وقتی که یادم میاد محمد صمیمی ترین دوستم بوده ، من اگه مشکل داشته باشم ، به مسی یا مامان نمیگم ، صاف میرم پیش محمد ، از همه چیز اونم خبر دارم !

- فکر نمی کنم از همه چیزش خبر داشته باشی . وگرنه زودتر از بقیه می فهمیدی چشمش دنبال کسیه ، نه ؟

به این فکر نکرده بودم ، هیچوقت متوجه حواسپرتی محمد یا توجه او به کسی نشده بودم ، دور و بر محمد خبری از عشق نبود البته به جز مهری ، که همیشه فکر می کردم محمد او را مثل خواهرش دوست دارد.

- باور کن نغمه ، یهو پیش اومده !

- باورم نمیشه ، تا دیروز می گفتی اصلا حاضر نیست زن بگیره ، یه دفه اومده گفته فلانیو می خوام ؟

- این قضیه بو میده !

- نخیر خانم ، دختره دیده طعمه ی چرب و نرم و سربه زیریه ! دو روز روش کار کرده جواب گرفته ، خدا می دونه با چه سیستمی کار کرده که اینقدر سریع نتیجه گرفته !

- نغمه ی خر !

وقتی داشتم به خانه بر می گشتم به این فکر افتادم که شاید قضیه را زیاد جدی گرفته باشم . اگر واقعا محمد این دختر را دو روزه پیدا کرده و به او علاقه مند شده باشد، بعید بود آقاجان به این راحتیها قبول کند . مطمئنا نمی خواست او را اذیت کند ولی محمد یکی یکدانه و تک پسر بود ، نمی گذاشتند با هرکسی که دلش می خواهد ازواج کند . این باعث شد کمی شارژ شوم و خیالم راحت شود .

محبوبه زودتر از من آمده بود و داشت غذا می خورد ، از وقتی که در یک ساعت به خانه بر نمی گشتیم ، جدا جدا نهار می خوردیم و مامانی همیشه از این قضیه شاکی بود . مقنعه ام را از سرم کندم و همانجا پشت میز نشستم ، محبوبه صورتش را درهم کشید : پاشو برو لباستو عوض کن !

با دهان پر گفتم : به تو چه ؟ خیلی گرسنمه ، نمی تونم صبر کنم !

محبوبه کله اش را به چپ و راست تکان داد و مشغول غذایش شد . ظرف سالاد را از جلوی دستش کشیدم و روی برنجم ریختم.

- مرضی ، مگه از قحطی اومدی ؟

زحمت جواب دادن را به خودم ندادم و لقمه ی بعدی را برداشتم.

مامانی به آشپزخانه آمد و بادست موهایم را به هم ریخت : خوبی ؟

- اوهوم!

- مامانی می خواین برین خونه ی اینا ، منم بیام ؟

- نه ، اونجا که جای بچه ها نیس!

- ولی منم میخوام زن داداش محمدو ببینم.

لقمه در گلویم ماند.

- این دو سه بار اول نه ، ولی برای بله برون تو رو هم می بریم.

من با لحن نیشداری گفتم : شاید کار به اونجاها نکشه!

مامانی به مهربانی نگاهم کرد : ولی من برعکس تو فکر می کنم . آقا جونت درباره اشون تحقیق کرده میگه خیلی ازشون تعریف میکنن، محمد هم که همینطور از خوبیای دختره میگه !

بشقابم را پس زدم و بلند شدم .

- پاشدی؟ تو که داشتی هلاک میشدی !

- بسم بود ، دستت درد نکنه مامانی !

می خواستم از آشپزخانه بیرون بیایم که مامانی گفت :بعد از ظهر عمه فخری پشت پای علی رو می پزه ، میای ؟

- نه ، درس دارم ، نمیام !

- ولی دست تنهاس!

غریدم : یه بارم این محبوبه و اون زهرا کمک بکنن . چیزی ازشون کم نمیشه والله !

- پس میگم معصومه ، شایا رو بیاره بزاره پیش تو ! حداقل اینطوری می تونه کمک بکنه !

- مامانی من میگم درس دارم ، می خوای اون زلزله رو بزاری رو دل من ؟ معصومه کار نکنه ، سنگینتره !

مثل اینکه صدایم بیش از حد بلند و آزار دهنده شده بود ، محمد از دستشویی بیرون آمد و آستین لباسش را پایین کشید : چه خبرته خاله سوسکه ؟

رویم را از او برگرداندم : سلام !

جلوآمد و با لحن شادی گفت : مدل جدیده؟ سلامت از صد تا فحش بدتره !

بازویم را کشید : بریم نهار!

- من خوردم !

- به این زودی سیر شدی ؟ بیا دیگه ، هر وقت تو غذا می خوری آدم اشتهاش باز میشه !

بغض گلویم را گرفت : کم کم باید به غذا خوردن بقیه عادت کنی !

با عجله از پله ها بالا دویدم . روی تخت محبوبه دراز کشیدم و سرم را کردم زیر بالش ، چقدر دلم می خواست یک نفر را کتک بزنم ، قطعا اگر دختر مورد نظر محمد دم دستم بود ، حسابی از خجالتش در می آمدم !

ا وجود مخالفتم با مامانی به خانه ی عمه فخری رفتم ، می دانستم اگر باد به گوش معصومه برساند من در خانه مانده ام ، آن زلزله اش را روی سر من خراب می کند ، حوصله ی تنهایی و خودخوری هم نداشتم . محبوبه هم آمد ، میدانستم فورا خودش و زهرا دختر عمه فخری یک گوشه می نشینند و مشغول حرف های درگوشی می شوند . معصومه هم که اگر زلزله اجازه میداد یک لحظه بنشیند خیلی بود ، خودم باید کمک می کردم و مهری دختر عمه تاجی، اگر می آمد .

ما که رسیدیم ، هنوز هیچکس دیگر نیامده بود . از همان دم در ، زهرا که به استقبالمان آمده بود ، دست محبوبه را کشید و با خودش به اتاق برد. عمه فخری برعکس پدر من همین یک دختر را داشت و البته دو پسر دیگر ، علی و عارف ! که علی دو سال از من بزرگتر و عارف یکسال از من کوچکتر بود . همین دو سه روز پیش علی رفته بود خدمت ولی عارف خانه بود که برعکس زهرا داشت به مادرش کمک می کرد . سلام کردم و رفتم جلو که به عارف کمک کنم . داشت دیگ بزرگی را جابه جا می کرد و به نفس نفس افتاده بود . مامان هم رفت پیش عمه توی آشپزخانه !

با عارف دیگ را روی اجاق گاز بزرگ مامان جون خدابیامرز جا دادیم و رفتیم داخل ، عارف خیلی بی آزار و بی سروصدا بود درست برعکس مهرداد پسر عمه تاجی که وقتی زنگ در را زد تا عارف رفت در را باز کند پاشنه ی در خانه را از جا کنده بود . مهرداد فقط یکسال از من بزرگتر بود ، لیسانسش را تازه گرفته بود ولی چون پدرش فوت کرده بود خدمت نداشت . عمه تاجی و مهری دلشان می خواست او درسش را ادامه بدهد ولی او دو پایش را توی یک کفش کرده بود که می خواهد کار کند . محمد به اصرار عمه تاجی و اینکه به نظرش حیف بود چند بار او را نصیحت کرده بود ولی گوش مهرداد بدهکار نبود ، به همین زودی در شرکت پدر دوستش کار ثابت و خوبی پیدا کرده بود و نمی خواست آنرا از دست بدهد . همینکه عارف در را باز کرد ، مهرداد با آن هیکلش پرت شد توی حیاط : بچه یه کم دست بجنبون !

مثل همیشه نیشش باز بود ، چشمش به من افتاد که برای دیدن مهری عجله داشتم : به به ، شکرپنیرم که اینجاست !

این اسمی بود که مادربزرگم روی من گذاشته بود و بعد از فوتش ، مهرداد تنها کسی بود که مرا « شکرپنیر » صدا می زد . به همه سلام کردم و با شوق و ذوق مهری را بوسیدم ، همینطور که به طرف هال می رفتیم با مهری مشغول حرف زدن شدیم . مهری را خیلی دوست داشتم درست به اندازه ی خواهرهایم ، دختر دوست داشتنی و نازنینی بود ،لیسانس فیزیو تراپی داشت و در یک کلینیک کار می کرد . عزیز کرده ی فامیل بود به خصوص پدر من ، که بعد از فوت پدرشان روی آنها خیلی حساسیت داشت . می دانستم آقاجان ته دلش می خواهد محمد با او ازدواج کند ولی هیچوقت به محمد اصرار نکرده بود و حالا هم که محمد کس دیگری را می خواست . وقتی فکرش را می کردم حالا که محمد می خواست زن بگیرد من ترجیح میدادم مهری عروسمان بشود تا هر کس دیگری !

مهری رفت تا با مامان و عمه فخری سلام علیک بکند و من احساس کردم مامانی با کمی شرمندگی و حسرت توام جواب سلام او را داد ، من و مهری رفتیم توی اتاق که کاسه های بلور عمه فخری را دستمال بکشیم . مامانی هم موفق شده بود محبوبه را به کار وادارد .

نمی توانستم به مهری از ناراحتیم بگویم ، مامانی هنوز به هیچ کس نگفته بود ، شاید آنها هم مثل من آرزو داشتند این ازدواج سر نگیرد . نگاهی به مهری کردم که همیشه آرام و ملایم بود ، هیکلش از من ظریفتر بود ولی قد کوتاهتری هم داشت.سفید ورنگپریده بود ، آقاجان همیشه می گفت مهری به مادرشان شبیه است و به همین دلیل او را اینقدر دوست دارد . من از مامان جون بیشتر دست های پر چین و چروکش را به یادداشتم و مهربانی بی حد و حصرش را ! چشمم به انگشتر فیروزه ی مامان جون افتاد که در انگشت ظریف مهری بود . مهری متوجه نگاهم شد و گفت : خدا بیامرزتش ، جاش خیلی خالیه !

چیزی نگفتم و مهری ادامه داد : یادمه که عقد کنون معصومه ؛ مامان جون بالای سرش وایساده بود و مدام قربون صدقه اش می رفت . مطمئنم عروسی همه ی بچه ها جای خالیشو حس می کنم .

چرا مهری عدل رفته بود سر قضیه ی عروسی ؟ باز هم چیزی نگفتم و مهری پرسید : چرا ساکتی ؟ اتفاقی افتاده ؟

- نه ، چیزی نشده !

مهری لبخند زد : معمولا خیلی حرف برای گفتن داری ، میگم نکنه حواست رفته باشه پی کسی ؟

نگاهش کردم ، شیطنت در چشم هایش موج میزد : من ؟ به من میاد این حرفا ؟

- چرا که نه ؟ دانشگاه پره از این حرفا ! نه ؟

راست می گفت ، در دانشگاه از این خبرها زیاد بود ولی نه برای من ! به قول نغمه یکی به ما فحش هم نمی داد چه برسد به پیشنهاد ازدواج ! این فکر خنده ای بر لبم آورد که از نگاه مهری دور نماند : ها چیه ؟ می خندی!

فورا شکلکی در آوردم : بی خیال مهری ، هیچ خبری دور و بر من نیست ، پسرای دانشکده ما واسه من تره هم خرد نمی کنن.

- لیاقت ندارن !

باز هم به یاد حرف نغمه افتادم و با خنده گفتم : من نه چادری و تریپ بسیجیم که برادران معظم بسیج رو تور کنم نه فشن و خوش تیپم که چشم بقیه رو بگیرم ! معمولیم و ( آه کشیدم) تو این دوره و زمونه تو دانشگاه سراغ دخترای معمولی نمیرن ! باید بین بقیه مشخص باشی ، یا چادری و مذهبی و یا ..

- فشن !

- قربون دهنت ( چشمک زدم ) البته در هردو حال باید خوشگل هم باشی!

- تو که خوشگلی !

- مهری تو میخوای همین امروز منو شوهر بدی ؟ خیالتو راحت کنم ، اونی که قسمت من بود ، از ایران فرار کرد .

- چرا ؟

- مغز بود ، می گفتن !

مهری خندید : چی میگی تو ؟

- یکی از سال بالایی ها بود ، عضو انجمن علمی ، هرکاری داشت می اومد سراغ من ، دخترا هم که بازار شایعه شون گرمه ، اونو می چسبوندن به من ، شنیدم رفته کانادا !

- حالا خبری هم بود یا نه ؟

- ای بابا ، مهری ! من می گم نره ، تو میگی ...! لا اله الا الله !

صدای مهرداد از پشت درامد : چه خبره اون تو ؟ خدای نکرده مرضیه داره میره اون دنیا ؟

- بعد از تو!

- ایشالله ! بیام تو ؟ ایرادی نداره؟

من شالم را مرتب کردم و مهری به مهرداد گفت که بیاید داخل . مهرداد آمد و با دقت من و مهری را برانداز کرد : داشتین خاله زنک بازی در می آوردین ؟ غیبت می کردین ؟

- نخیر ، حرف خودمونو میزدیم!

مهرداد چشمک زد : پس ادامه بدین ، راحت باشین !

چون هیچکدام حرفی نزدیم پنچر شد : یعنی من از خودمون نیستم ؟ واقعا که ! نمی دونستم غریبه ام !

- تو غریبه نیستی داداشی ، حرفای ما دخترونه بود .

چشم های مهرداد از رذالت درخشید : اِ ؟

مهری با مشت به شانه ی او کوبید : لوس نشو !

- نه ، بزار ببینم ، مرضی دل کدوم بیچاره ای رو بردی ؟

سرم را بلند کردم : چی میگی ؟

با دست تشویقم کرد که حرف بزنم : داشتی می گفتی که چطور مخ بدبختو زدی ! ادامه بده !

با بیحوصلگی دستمال را داخل ظرف کشیدم : من مخ هیشکی رو نزدم ! داشتیم می گفتیم پسرا چقدر بی لیاقتن !

- چون نتونستی مخشونو بزنی لیاقت ندارن؟ اتفاقا این لیاقتشونو می رسونه !

لحن مهرداد خیلی شاد بود ولی من خیلی حوصله نداشتم : با من بحث نکن مهرداد ، حوصله ندارم !

- بی خیال شکرپنیر ، این نشد یکی دیگه ! بالاخره یکی هم تو دام تو میفته ، قول میدم !

- مهرداد!

سرخ شده بودم و نمی دانستم جوابش را چه بدهم ، دوست نداشتم از این شوخی ها بکند . مهری به او اشاره ای هشداردهنده کرد و مهرداد فورا عقب نشست : چرا گاز می گیری ؟ گردن من از مو باریکتر ! با ملایمت هم بگی می فهمم !

«یاعلی» گفت و بلند شد . کاسه های تمیز را برداشت و روی هم گذاشت : شما هاکه خیلی حساسین ، بریم پیش تاجی اینا ! ظرفیت شوخی رو دارن !

این را گفت و رفت !

- فکر نمی کردم مهرداد هم بیاد ، مگه امروز سرکار نرفته ؟

- چرا ولی این که خستگی حالیش نیس ، تا شنید همه اینجا جمعن ، زود آماده شد که بیاد ، ناراحت شدی ازش ؟

- از مهرداد؟ ( خندیدم ) کی از اون ناراحت میشه ؟ فقط دوس ندارم یه پسر به این چیزا اشاره کنه ، حتی محمد !

نباید اسم محمد را می بردم ولی مهری هیچ عکس العملی نشان نداد و مشغول جمع کردن دستمالها شد .

آش که حاضر شد اولین بشقاب را مهرداد کشید ، من به زهرا که داشت می رفت بالا ، گفتم : یه بشقاب واسه من بیار !

زهرا لنگه ی بدتر محبوبه بود : اینهمه ظرف اینجاس!

عارف گفت : می میری حالا یه بشقاب بیاری ؟

بلند شد که خودش برود ، ولی جلویش را گرفتم : خودم میرم ، واسه بقیه هم میارم !

چند قاشق و بشقاب و یک قاشق کوچکتر برای شایا برداشتم . تا رسیدم ، بقیه ، بشقاب ها را ازدستم گرفتند و خودم ته صف ماندم ، کنار مهرداد نشسته بودم ، منتظر ، که مهرداد استغفراللهی گفت و بلند شد . دیدم که به طرف دستشویی رفت و صورت و دهانش را آب زد . با تعجب رو به مهری گفتم : چی شد؟

قبل از آن مهرداد آمد بیرون : مامان مگه چیزی نبستین به سرتون ؟

- واسه چی ؟

- تو بشقاب من مو بود !

من بشقاب مهرداد را بررسی کردم ، و یک موی کوتاه مشکی دیدم . با قاشق مهرداد آن قسمت را برداشتم و و ریختم دور : بیا ، درش آوردم!

لبه ی تراس نشست : نمی خوام !

اخم هایش درهم بود ، بشقابش را برداشتم و خودم خوردم . عمه تاجی به او که ترش کرده بود ، گفت : موهای من که سفیده ، این بنده خداهم که روسری سرش بود ، فخری هم که موهاش کوتاه نیس! مامان جان مال کله ی مبارک خودته !

مهرداد دستی به سرش کشید و چیزی نگفت .

من اندیشمندانه گفتم : باید می رفتی خوابگاه یا حداقل می رفتی سربازی تا قدر عافیتو بدونی !

- تو که لالایی بلدی چرا خوابت نمی بره ؟

- چون من بد ادا نیستم ، با همه چی میسازم !

مهرداد چیزی نگفت و بلند شد : خاله فخری ، چند ظرف بدین من که ببرم !

همه ی آش ها را من و عارف و مهرداد پخش کردیم . البته مهرداد می گفت من هم نروم ولی رفتم . بعد هم با مهری مشغول شستن ظرف ها شدیم ، ولی در مورد دیگ من خودم را زدم به آن راه ، ولی مهری داوطلب شد که عمه فخری اجازه نداد و در آخر مهرداد را مجبور کردیم آن را بشوید . چند تا عکس هم از او در حال سابیدن کف دیگ گرفتیم تا مدرک باشد.

مامانی زنگ زده بود و برای روز سه شنبه قرار گذاشته بود که بروند خانه ی کیانی ! قرار شد بار اول فقط مامانی و محمد و معصومه بروند ، پدردختر مسافرت بود و آقاجان هم گفته بود این بار نمی آید ، مخصوصا که محمد هم عجله داشت این مراسم پیش پا افتاده به پایان برسد و این عجله و سماجت محمد بدون اینکه خودش بداند ، زندگی را به من زهر کرده بود ، ته دلم امیدوار بودم خانه – زندگی آنها خیلی با ما فرق داشته باشد ، مامانی از دخترک خوشش نیاید یا از مادرش .. به هر حال از یک چیزشان بدش بیاید و مخالفت کند ، محال بود محمد مامانی را برنجاند.

از بدشانسی ، سه شنبه بعد از ظهر کلاس نداشتم و توی خانه می پلکیدم . شایا مریض شده بود و معصومه نمی توانست با محمد و مامانی برود ، محمد توی اتاقش داشت آماده میشد و برای نمونه یک بار هم نظر مرا نپرسید که چه بپوشد . آن هم محمدی که روز دفاع از تز فوق لیسانسش حتی جورابش را هم من انتخاب کردم ! داشتم حرص می خوردم که محمد پایین آمد ، با شادی مرا نگاه کرد : چطوری خاله سوسکه ؟

ترش کردم : به من نگو خاله سوسکه ! خوشم نمیاد!

- تا دیروز که اینطور نبودی !

- دیروز ، دیروز بود ، حالا بدم میاد!

پشتم را به او کردم وزل زدم به تلویزیون ، محمد آمد و بالای سرم ایستاد : چیزی شده مرضی ؟

- نه ، هیچی نشده !

تلاش کردم بغض درون صدایم را پنهان کنم ، چقدر در ان لحظه دلم می خواست محمد بگوید با آنها بروم ، که بفهمم نظرم درباره ی دخترک برایش مهم است . ولی او هیچ نگفت و مامانی به هال آمد :بریم؟

محمد در را باز کرد : بفرمایید ، خداحافظ مرضیه خانم !

آنها که رفتند عین دیوانه ها توی خانه راه می رفتم و با خودم حرف می زدم ، هزار جور فکر و خیال کردم . آمادگی قبول کردن یک عضو جدید در خانواده را نداشتم ، یک دختر جدید ، آن هم در خانه ای که پر از دختر بود ولی من سوگلی اش بودم ، از وقتی که معصومه ازدواج کرده بود مامانی به من وابسته شده بود ، آقاجان هم جور دیگری روی من حساب می کرد و محمد هم ... وای ، من عزیز دردانه ی محمد بودم ، طاقت کم محلیش را نداشتم . همیشه ، هر وقت محمد کاری داشت مرا صدا می زد یا حتی توی مهمانی ها کنار من می نشست ، حتی معصومه همیشه گله می کرد که محمد من را از همه بیشتر دوست دارد و حالا یک نفر ، زرت بیاید و جای مرا بگیرد . توجه محمد را به خودش جلب کند و باعث شود محمد مرا از یاد ببرد . قبل از اینکه از این فکرها جنون پیدا کنم ، فرشته ، دخترخاله ام زنگ زد و خواست که با هم برویم بیرون ، با اینکه خیلی حوصله نداشتم ، قبول کردم ، از فکر کردن بهتر بود . برای مامانی یک یادداشت کنار تلفن گذاشتم و رفتم.

برای شام به خانه رسیدم ؛ همینکه در خانه را باز کردم ، ناراحتیم را به یاد آوردم ، ماشین محمد در خانه بود ، پس برگشته بودند ، سلانه سلانه رفتم بالا ، در را باز کردم و بلند گفتم : سلام!

داشتند شام می خوردند ، توی چارچوب در ایستادم ، محبوبه انگار که از قحطی آمده باشد دولپی غذا می خورد . مامانی به من نگاه کرد : کجا رفتین ؟

- رفتیم بازار ، می خواست مانتو ببینه ، آخرشم نخرید ، گفت پارچه می خره میاره براش بدوزی !

خیلی دلم می خواست بپرسم خانه ی دشمن چه خبر بود ولی می ترسیدم بغض کنم و خودم را لو بدهم . خودش هم چیزی نگفت ، محبوبه هم که غیر از بشقابش به چیز دیگری اهمیت نمی داد . روسریم را در آوردم و نشستم پشت میز . ولی برعکس همیشه با بی میلی غذا می خوردم . گوش هایم تیز بودند که صدایی بشنوند ولی هیچ خبری از محمد نبود .

لباس هایم را که عوض کردم ، پهن شدم روی تخت محبوبه ، بازویم را گذاشتم روی پیشانیم ، داغ بود ، این فرشته هم تمام شهر ما را چرخاند و هیچ چیز چشمش را نگرفت . خدا به داد شوهر انتخاب کردنش برسد . سرم را هم برد ، با تعریف از خواستگارهایش. نمی دانم این خواستگارها واقعی بودند یا توهم صرف! مغز سرم را خورد ، آخر هم که هیچ نخرید .صدای ماشین آقاجان را شنیدم ، از جا پریدم ، قطعا مامانی اخبار را برای او می گفت .

آقاجان میلی به غذا نداشت ، با خود شیرینی برایش چای و پولکی بردم که خیلی دوست داشت . او هم با شادی خندید و به سرم دست کشید : قربون دختر گلم ! محبوبه یاد بگیر ، از این محبتای خواهرت !

محبوبه لم داده بود به کاناپه : آقاجون به اینا میگن خودشیرینی نه محبت!

برایش چشم غره رفتم و آقاجان عزیزم گفت : هرچی بگن ، کار خوبیه !

محبوبه سوسک شد ودیگر ادامه نداد . مامانی هم آمد و توی هال نشست .

- محمد نیست؟

قلبم شروع کرد به تپیدن ، مشروح اخبار ....

- نه ، با فرید رفتن جایی !

- خوب ، خانم چه خبر ؟

مامانی طبق معمول همیشه گفت : والله چی بگم؟ من بدم نیومد !

این یک نکته ی مثبت بود ، چون مامانی هیچوقت بد چیزی را نمی گفت ، این جمله به این معنی بود که خوشش نیامده است ولی ...

- بدت نیومد؟

- راستش حاج آقا می دونی که من دلم راضی نبود ولی خانواده ی خوبین ، مادرش خیلی محترم بود ، خودش هم ...

- خوب ؟

- نمیشد عیبی روش گذاشت . اینقدر خودمونی بودند که من نفهمیدم سه ساعت کی گذاشت ، من که دختره به دلم نشست .

این یعنی یک – هیچ به نفع دشمن ! من توی کاناپه مچاله شدم و آقاجان خندید : الحمدالله!

محمد هم که برگشت ، آقاجان کمی سربه سر او گذاشت و محمد فقط خندید ، شام خورد و کنار من نشست : تلویزیون چی داره خاله سوسکه ؟

- گفتم که ...

محمد جلوی دهانش را گرفت : باشه ، ببخشید ، چه زود بهش برمی خوره !

چقدر شاد و سرحال بود ، مدام به خودم نهیب می زدم این محمد است که دوستش دارم ، باید از شادیش خوشحال باشم ولی شیطان کوچکی مدام می گفت باید من هم در شادی او شریک باشم وگرنه ...

واقعا که موجود حسودی بودم ، بلند شدم که بروم بالا .مامانی با تعجب نگاهم کرد ولی هیچ نگفت .

پنج شنبه که شایا حالش بهتر شد ، دوباره قرار شد بروند خانه ی کیانی ، این بار آقاجان هم می رفت و من منتظر رای فرمانده بودم . کاش چیزی پیدا میشد که به مذاق آقاجان خوش نیاید . من و محبوبه و شایا در خانه ماندیم . محبوبه فقط غر میزد که او هنوز عروس را ندیده است . شایا هم یا گشنه اش بود یا باید می رفت دستشویی ! نمی دانم دختر معصومه هیچ مانعی بین معده و خروجی اش نداشت؟ غذا صاف از معده اش می رفت به چاه دستشویی ! از خوش شانسی فوق العاده ی من ، خوشش نمی آمد با محبوبه برود دستشویی و حتما من باید می بردمش ! پشت در دستشویی تکیه دادم به دیوار و ذهنم رفت به سمت مجلس خواستگاری ! کاش عروس لباس مناسبی نپوشیده باشد ، کاش رفتار بدی داشته باشد ، کاش کلی آرایش کرده باشد ، کاش پدرش یک عیبی داشته باشد ، کاش یک حرفی بزند که آقاجان ناراحت شود . زبانم را گاز گرفتم ، به هیچ قیمتی حاضر به ناراحتی آقاجان نیستم . بی اینکه خودم متوجه باشم اشک از چشمم راه افتاد . خدایا این دیگر چه مصیبتی بود ؟ کدام احمقی برای عروسی برادرش عزا می گرفت؟

یک قرن گذشت تا به خانه برگشتند ، در چشم های معصومه ستاره می درخشید ، مدام قربان صدقه ی محمد و سلیقه اش می رفت ولی من منتظر نظر اقاجان بودم که با دیدن صورت آرام و چشم های روشنش وا رفتم ، دو - هیچ ...

تازه اگر معصومه را هم حساب می کردم ، سه – هیچ !

همه توی هال نشسته بودند و معصومه از همه چیزشان تعریف می کرد ، آقاجان پاشد که برود لباسش را عوض کند . محمد سرش را بلند کرد : نظرتون چی بود آقاجون ؟

تمام سلول های بدنم به گوش هایم پیوستند : خانواده ی خوبین ، مبارک باشه !

انگار یکی تمام شادی و حوصله را از وجود من دزدید ، آخر مگر میشد این خانواده هیچ عیبی نداشته باشند ؟ یعنی همه چیزشان خوب بود ؟

داشتم از کنار اتاق محمد می گذاشتم که صدای تلفنش را شنیدم ، در اتاق باز بود ، کنجکاو شدم و ایستادم .

- الو؟ سلام ، خوبین ؟ با زحمتای ما ؟ اختیار دارین ، امشب خجالت دادین ! اوضاع ؟ عالیه ، فقط ...

آمد ودر را بست . انگار که به من سیلی زده باشد ؛ البته شک دارم متوجه من شده باشد ، ولی این حرکتش به معنی جدا کردن زندگیش از من بود . محمد داشت زن می گرفت و من هنوز اسمش را هم نمی دانستم ! واقعا جالب بود، هیچکس اسمش را نگفت ! حالا خدا می داند چه تحفه ای هم هست ؟ شیطان کوچک ذهنم فریاد کشید که به هر حال او را بیشتر از تو دوست دارد .

- به جهنم !

این را بلند گفتم ، وقتی متوجه شدم دارم بلند بلند با خودم حرف می زنم قبل از اینکه بقیه هم متوجه دیوانگیم شوند به اتاق خودم رفتم .

محبوبه روی تختش پهن بود و فکر می کرد .

- چیه ؟ نکنه باز اون پسره زنگ زده ؟

- نه ، اونو که تو چنان له کردی که بعید می دونم اسمم هم یادش مونده باشه !

- مگه اسمتو می دونست ؟

- هان ؟ نه !حالا اونو ول کن مرضی ، تو برای نامزدی محمد چی می خوای بپوشی ؟

عین برق گرفته ها خشکم زد ، نامزدی ؟! یعنی قضیه واقعا جدی بود ؟ اخم کردم : حالا یه چیزی می پوشم دیگه !

- مامانی رو راضی می کنی من اون لباس صورتیه که پنج شنبه تو اون مغازه ، بالای مغازه مسعود شوهر فتانه دیدیمو بخرم ؟

ذهنم از این آدرس طولانی تاب برداشت : بش میگم ، ولی قول نمیدم راضیش کنم !

- مرضی تو خوشحال نیستی محمد داره زن می گیره ، نه ؟

- کی همچین حرفی زده ؟

- منو خر فرض کردی ؟ تو حتی یه بارم نگفتی دلت می خواد دختره رو ببینی ، اونم تو که جونت واسه محمد در میره !

- فقط نمی خوام فضولی کنم ، تازه برام مهم نیست !

- اتفاقا خیلی برات مهمه ، حسودیت میشه ! به من بگو ، منم اگه تو بخوای شوهر کنی حسودی می کنم !

- کو تا من شوهر بکنم ، حالا بگو ببینم اون بچه قرتی اسمتو از کجا می دونست ؟

- بی خیال مرضیه !

- نمیشه ، مگه تو نگفتی نمی دونی شماره اتو از کجا آورده ؟

- حالا هم میگم نمی دونم اسممو از کجا فهمیده بود !

- محبوب ، اگه بدونم داری منو دور می زنی من می دونم و تو و مامانی !

پشتش را کرد به من : اگه می خواستم تو رو دور بزنم بت نمی گفتم حالشو بگیری ، می گفتم ؟

- دیگه خود دانی ، حواست به سر و گوشت باشه !

- من بچه نیستم !

- تا ببینم !

ساکت شد ودیگر بحث حسادت مرا پیش نکشید ، چقدر تابلو بوده ام که محبوبه هم فهمیده ، او به هیچ چیز جز خودش اهمیت نمی داد، هردو خواهرم تقریبا همینطور بودند ، ناز پرورده و بی توجه ، همه ی کارهایشان را با زبان بازی پیش می بردند و همیشه شاد و سرخوش بودند و من همیشه نگران این و آن بودم ! آهی کشیدم و دوباره از اتاق بیرون رفتم ، لباس شایا پاره شده بود و باید قبل از رفتنش آن را می دوختم .

خبری از زن گرفتن محمد نبود ، و من می گفتم شاید اتفاقی افتاده باشد که من بی خبرم ، امتحان میان ترم داشتم و حسابی درگیر بودم ، شاید به این خاطر بود که از همه چیز بی خبر ماندم ...

آن روز داشتم با عجله غذا می خوردم که به دانشگاه بروم ، مامانی به آشپزخانه آمد و با ناراحتی نگاهم کرد .

با دهان پر گفتم : باور کن عجله دارم مامانی!

از ناچاری سر تکان داد : مرضیه ، بعد از ظهر زود بیا ، می خوایم بریم خونه کیانی !

اصلا حواسم نبود: واسه چی ؟

- بله برون دیگه !

غذا در دهانم ماسید ؛ به این زودی ؟ کیفم رابرداشتم وبه طرف در رفتم .

- زود بیای ها !

جوابش را ندادم و از خانه رفتم . همینکه پایم را بیرون گذاشتم اشکم راه افتاد . این هم از افول دوران عزیز کردگی من ! حالا یک خودشیرین لوس می آید وجای مرا در قلب همه می گیرد به خصوص آقاجان و محمد.

نغمه از صورتم فهمید حال خوشی ندارم . بیچاره خیلی دلش می خواست کمکم کند ولی از نظر او این ناراحتی من بچگانه و خنک بود و اینقدر اشک وآه و ناله نداشت . چشمم به دختر و پسری افتاد که روی نیمکت کنار هم نشسته بودند و با صدای بلند می خندیدند . باید برای محمد خوشحال می بودم که زندگیش سر وسامان می گیرد ولی شیطان کوچک بی قرارم می گفت مگر زندگیش همین الان چه عیبی دارد؟

- می تونم کاری برات بکنم ؟

ناگهان فکری به ذهنم رسید : میشه امشب بیام خوابگاه؟

از این حرفم جا خورد : باشه ، اتفاقا هم اتاقیام رفتن خونه ، فقط من و افسانه ایم !

گوشیم را درآوردم و به مامانی زنگ زدم و گفتم که امتحان دارم و پیش نغمه می مانم تا درس بخوانیم !

- یعنی قبلا نخوندی؟

حالا بیا مامانی را راضی کن : همین الان فهمیدم فردا امتحان داریم !

- آخه ... به خاطر محمد !

همه ی این بساط را به خاطر محمد داشتم : منم نباشم اتفاقی نمیفته ، اون که واسه اش مهم نیست !

- این حرفو نزن مامانی ، اون دلش می خواد همه اتون باشین ، مخصوصا تو !

بغض گلویم را گرفت : حالا تا ببینم ، اگه تا تونستم بخونم ، واسه امشب خودمو می رسونم !

ولی این حرف دروغ بود ، می خواستم ببینم برای محمد مهم هستم یا نه ؟ می خواستم خودش زنگ بزند و اصرار کند که با آنها بروم ، می خواستم مطمئن شوم مرا دور نینداخته است ....

زهی خیال باطل ، حتی زنگ نزد بگوید از دستم ناراحت است ، مامانی زنگ زد و وقتی دوباره قبول نکردم بروم گفت که محمد هم گفته اصرار نکنند و اگر به خاطر درسم است مرا به حال خودم بگذارند . گوشی را که قطع کردم همان جا توی حیاط نشستم و زار زار گریه کردم . انگار که محمد مرا کتک زده باشد ، یعنی اینهمه سال خواهری و صمیمیت کشک ! همه را به یک نگاه دختر از راه رسیده فروخت ، مرا از یاد برد . حیف آنهمه سال که در شیطنت ها و خرابکاری هایت شریک بودم، حیف آن همه چنگی که به جوراب هایت زدم ، حیف آن همه دروغی که به خاطر جیم شدن هایت به مامانی گفتم . واقعا که خوب دوستی را در حقم تمام کردی . به اندازه ی یک مورچه هم برایت ارزش نداشتم ، زیر پا لهم کردی و رفتی ! باشه ! محمد خان ! ما هم خدایی داریم ، نوبت منم می رسه ، منم انتقام می گیرم ، بزار وقت شوهر کردن من برسه حالتو می گیرم . اصلا محل سگ به تو نمیزارم ، اصلا زن کسی میشم که تو ازش بدت بیاد ! اصلا هم نظر تو رو نمی پرسم ! اصلا...

- مرضیه حالت خوبه ؟

نغمه زیر بازویم را گرفت و بلندم کرد ، همه توی حیاط داشتند مرا نگاه می کردند و من انگار که خدای نکرده کس و کارم مرده باشند هار هار گریه می کردم ، نغمه مرا روی تختش نشاند و لیوان برداشت که برایم آب قند درست کند ، افسانه به اتاق آمد و با دیدن من ماتش برد : ایوای ، چی شده نغمه ؟

نغمه که برایش تعریف کرد ، دهان افسانه از حیرت باز ماند ، واقعا از دیوانگی من در عجب بود . ولی من در عوالم خودم سیر می کردم ، از این همه بی اعتنایی محمد جوش آورده بودم . یک عمر به اهمیت و توجه او دلگرم بودم و حالا ...

بچه ها فکر می کردند من خیلی زود از یاد می برم و به خنده می افتم ولی من مدام صحنه های زندگیم می آمد جلوی چشمم و گریه ام سوزناکتر میشد ، نغمه هم که انگار بالاخره به عمق فاجعه پی برده بود ، یا گریه های من او را به یاد غم های خودش انداخته بود ، زانوی غم بغل گرفت وگوشه ی تختش مچاله شد . افسانه را هم جو گرفت و شروع کرد به خواندن آهنگ های غمگین ! الحق که صدای خوبی داشت ولی نمی دانم این همه نوحه ی بی ربط و باربط را از کجا آورد و خواند ودل ما را ریش کرد . صحنه ی عجیب و در عین حال خنده داری بود . نشسته بودیم کف اتاق و با آخرین توانمان زار می زدیم ، چقدر بعداً از یادآوری آن روز دلم گرفت و چقدر هم خندیدم !

حدود ساعت 11 که مطمئن بودم به خانه برگشته اند به گوشی محبوبه زنگ زدم تا آمار بگیرم.

- ها ؟

- ها و زهرمار ! این چه طرز حرف زدنه ؟

- ببخشید ! مرضی ، از حسودی نتونستی بیای ، نه ؟

- نخیر ، اسهال گرفته بودم ؛ گفتم من که نمی تونم بیام اونجا هی پاشم برم دستشویی ، گفتم اگه بگم شما هم بیخود نگران میشین ، چقدر هم که تو به فکر خواهرت بودی ، را به را زنگ زدی حالمو پرسیدی!

صدای خنده اش گوشم را پر کرد : راست میگی ؟ اسهال داشتی ؟

چقدر خرکیف شده بود بیشعور !

- زهرمار ، حالا بگو ببینم اونجا چه خبر بود ؟ دختره چطور بود ؟

این مدت این را از هیچکس نپرسیده بودم ، ولی محبوبه فرق داشت ، با او راحت بودم ، ولی مگر او حرف حسابی میزد؟

- وایی مرضی ، خونه اشون خیلی خوشگله ! یه استخر تو حیاط دارن با یه درخت گنده ی شاتوت ، یه تابم تو حیاط داشتند ، عین همون که ما تو خونه داشتیم ، تو ازش افتادی و ناکار شدی و کلی کتک خوردی که حواست نبوده !

دوباره خندید.

- حیف که دستم بت نمی رسه ، میگم دختره چطور بود؟

- مرضیه ، باید بودی برادرشو می دیدی ، اینقده جیگر بود ، قدبلند و خوش تیپ ! یه تی شرت آبی پوشیده بود با یه شلوار جین سرمه ای ! عین پسر خارجیه بود تو اون فیلمه که من ازش خوشم می اومد ، موهاش کوتاه بود ، خودشم خیلی باحال بود . واسه همه چای آورد واسه من شیرکاکائو !باورت میشه کارون پا نشد چایی بیاره؟ ارس به جاش چای تعارف کرد .

کارون ؟ ارس ؟ مگر نقشه ی ایران بود ؟

- میگم محبوب ، تو اصلا دختره رو دیدی ؟

- کارون ؟ آره بابا ، یه کت و شلوار شیک قهوه ای پوشیده بود با یه شال طرحدار کرم ! عین همون شاله که تو پسندیدی ، یارو گفت 20 تومن ، تو هم گفتی زرشک ! راستی یه خانمه تو خونه اشون کار می کرد ، شلوارش عین همون شلوار قرمزه ی تو بود ، دیدمش یاد تو افتادم ، کلی جاتو خالی کردم !

واقعا محبوبه خوش شانس بود که از دم دست من دور بود ، وگرنه یک کتک حسابی می خورد ، با احتیاط پرسیدم : درباره ی مهریه چی گفتن ؟ دعوا نشد ؟

- نه ، آقاجون گفت ما نمی خوایم و نمی تونیم مهریه تعیین کنیم چون نمیشه رو عروس قیمت گذاشت ، کلی باباهه حال کرد و گفت هرچی واسه معصومه مهر کردین واسه کارونم بزارین ، دیگه شد همون 114 سکه ! مرضی یه آکواریوم داشتن که یه ماهی زشت توش بود ، ارس گفت گوشتخواره ، گفت بهش جگر میده بخوره !

ارس کدام خری بود ؟ تمام تیرهای من داشت به سنگ می خورد .

- درباره ی خونه زندگی چیزی نگفتن ؟

- نه ، باباهه گفت طبیعیه که محمد خونه نداره ، بعدا صاحب همه چیز میشن ، باباهه خیلی محمدو دوس داره ! منم خیلی از ارس خوشم اومد ، مرضی ، به نظرت چند سالشه ؟

دیگر حوصله ی شنیدن درباره ی کارون و ارس و دنا و دماوند را نداشتم : من چه می دونم ، تو دیدیش !

- به نظرم گفتن یه سالی از کارون بزرگتره ، چند سال بزرگتر از من میشه مرضی؟

- خودت بشین حساب کن ، خدافظ!

گوشی را که قطع کردم ، نغمه آمد به طرفم : چه خبر ؟

با لحن تلخی گفتم : اسمش کارونه !

- کارون ؟ چه اسم قشنگی !

- کجاش قشنگه ؟ من که یاد گل ولای و لجن میفتم !

نغمه دست انداخت زیر بازوی من : آی حسود !

واقعا حالم گرفته شده بود : ولم کن تورو قرآن نغمه !

- چرا اینقدر سخت می گیری ؟

- جای من نیستی نغمه ، حس خوبی درباره ی این ازدواج ندارم !

- منظور ؟

- نمی دونم ، دلشوره گرفتم . انگار قراره این دختر ارامش ما رو به هم بریزه !

یادم نیست واقعا این حس را داشتم یا می خواستم ناراحتیم را توجیه کنم ، در هر حال ، درست بود !

آن روزها کابوس زندگی من بود ، انگار بازیگری بودم که در هیچ جای صحنه نقشی نداشتم ، انگار نویسنده ای که فیلمنامه ام را دزدیده بودند و به بدترین نحو ممکن بازی می کردند ولی من اجازه نداشتم دخالت کنم .

- مامانی گفتم لازم نیس ، هزار جور لباس دارم ، بعدم کسی نیس که ، فقط بچه های خودمون هستن !

- اون لباسا رو 10 بار پوشیدی ؛ دیگه دختر بزرگی شدی ( وای که چقدر از این اشاره ها متنفر بودم ) باید یه لباس مناسب بپوشی ، بعد هم اونا غریبه ان ! باید توی مراسم خوب باشی!

- یعنی با همون لباسای خودم نمی تونم مرتب و شیک باشم ؟

مامانی در قابلمه را برداشت و مشغول هم زدن شد : همینکه گفتم ، عصری با معصومه برو لباس بخر !

- لازم نکرده با معصومه برم ، که غر بزنه بچه ام ، شوهرم ، خونه ام ... با محبوبه میرم ، اونم میخواد لباس بخره !

- باشه ، ولی نزاری این بچه هر چی دلش خواست بخره ها ؟

- باشه ، حواسم هس !

محبوبه که قبلا لباسش را انتخاب کرده بود ، ولی من هرچه گشتم لباس مناسبی ندیدم ؛ بالاخره یک پارچه خریدم و به خانه برگشتیم .

خسته و بی حوصله روی مبل افتاده بودم که مامانی عصبانی بالای سرم ظاهر شد : چرا رفتی پارچه خریدی ؟ آخه نمیگی توی دو هفته کی قراره اینو بدوزه ؟

- خوب ، مگه شما نمی دوزی ؟

- مگه من وقت دارم ؟ هزار جور کار ریخته رو سرم ، بشینم واسه تو برش بزنم و لباس مدلدار بدوزم ؟

اشک توی چشم هایم جمع شد ، واقعا ناراحت شده بودم : من که لباس مدلدار نخواستم ، یه لباس ساده ...

- دارم بهت میگم وقت ندارم ، خاله مهتاب که از کربلا بیاد وقت سرخاروندنم ندارم چه برسه که بشینم واسه تو روبان بزنم و پولک دوزی کنم .

- گفتم که می خوام ساده باشه !

مامانی از من بی حوصله تر بود : لااله الا الله ! میگم نمی تونم ... نمیشه !

اشک از چشمم فوران کرد : من از اولم نمی خواستم لباس بگیرم ، تو گفتی باید آبروداری کنی و فلان و بیسار . حالا که رفتم واسه آبروتون پارچه خریدم میگی نمیخواد بدوزیش؟ تکلیفتونو آدم با یه سره کنین !

- من گفتم ندوز ؟ من میگم وقت ندارم ! مرضیه ! الان وقتشه که تو با من بحث کنی ؟ اون از خانواده که می گن چه یهویی دارین محمدو زن میدین ! اون از خواهرام که میگن دختر نبود که رفتین از غریب عروس آوردین ؟ اون از محمد که دو پاشو کرده تو یه کفش که می خواد بی سر و صدا عقد کنه ، حالا تو که باید کمک حالم باشی شدی قوز بالا قوز ؟

پارچه را پرت کردم کف هال : اینا به من ربطی نداره ، اصلا چرا باید کمک کنم ؟ مگه معصومه و محبوبه خواهر داماد نیستن ؟ منو حتی آدم حساب نکردین ببرین خواستگاری !

- تو خودت نخواستی بیای ، دلت می خواست به زور ببریمت ؟ اون وقت نمی گفتی منو از درسم انداختین ؟ والله رسم خوبی نیست که شماها دارین ! خواهرات که یه کاسه جا به جا نمی کنن ، تو هم که واسه من تاقچه بالا گذاشتی ، مگه من چند نفرم ؟ جواب چند تارو می تونم بدم ؟

دلم برای مامانی سوخت ، راست می گفت ، کوتاه آمدم و برای راضی کردنش گفتم : آخه لباسا اصلا جالب نبود ، مگه نگفتی مراسم مختلطه ؟ من که نمی تونستم هرچی پیدا کردم بپوشم ، حالا یه خیاط پیدا می کنم .

مامانی فورا راضی شد : ببرش پیش خانم تهرانی زنگ می زنم بش سفارش می کنم سریع حاضرش کنه !

برعکس همیشه از این مراسم و جار وجنجالش بیزار بودم . هیچ شور وشوقی برای دوختن لباس و یا آرایشگاه رفتن نداشتم ، برعکس محبوبه که در آسمان ها سیر می کرد .

آماده میشدم که بروم پیش خیاط ، محمد مرا دید : جایی می خوای بری ؟ می رسونمت !

چند روز بود که نسبت به او سرد و غریبه رفتار می کردم : خودم میرم ، مزاحمت نمیشم !

لبخند زد : چه حرفا ! اینارو از کجا یاد گرفتی مرضیه ؟ خودمم بیرون کار دارم .

دلم برای «خاله سوسکه» گفتنش تنگ شده بود ، ولی چون خودم بهش توپیده بودم جای برگشت نداشت ، توی ماشین بی حرف نشسته بودم و خیابان را نگاه می کردم. شنیدم که داشت با تلفن حرف میزد و آدرس خیاط مرا می داد : تا 10 دقیقه دیگه اونجاییم ، می بینمتون !

ناگهان به یاد آوردم که قرار است برای آزمایش خون بروند ، پس داشت با طرف قرار می گذاشت ، چرا نرفته بود خانه ی آنها دنبالش ؟

محمد ماشین را نگه داشت و به من که عین برج زهرمار بودم اشاره کرد که پیاده شوم : اونم کارون و ارس!

چشمم به 206 مشکی رنگی افتاد که راننده اش عینک آفتابی پهنی زده بود و حالا داشت پیاده میشد . تا جایی که امکان داشت نمی خواستم به دشمن نگاه کنم ولی بالاخره مجبور شدم او را ببینم . به همدیگر رسیدیم و محمد با خوشرویی سلام و احوالپرسی کرد : بچه ها ، خواهرم مرضیه !

سلام سریعی کردم و بدون اینکه به هیچ کدام نگاه دقیقی بیندازم به ویترین مغازه چشم دوختم ، ولی دشمن رو به من گفت : خیلی دلم می خواست ببینمت مرضیه خانم ، مخصوصا که محمد خیلی ازت تعریف می کنه !

ایش ، از من هم خودشیرینتر بود. زیرلب تشکر کردم و رو به محمد گفتم : داداشی ، من دیگه برم ، خانم تهرانی منتظره !

- باشه ، مرضی ما میریم همون درمونگاه روبه رو ! کارت که تموم شد بیا اونجا !

اصلا نمی توانستم طرف را تحمل کنم : نه دیگه مزاحم تو نمیشم ، خودم میرم خونه!

- چه مزاحمتی ؟ می خوایم بریم سفره ی عقد ببینیم ، من و ارس که حالیمون نیست؛ تو به کارون کمک کن ! منتظریم ها !

- باشه ، با اجازه ی همگی !

بی اینکه منتظر جواب باشم به طرف خیاطی راه افتادم .

در تمام مدتی که خانم تهرانی لباس را به تنم تست می کرد ، ته دلم دعا می کردم که جواب آزمایششان منفی باشد ، عقلم مدام می گفت این هم نشد محمد تا آخر عمرش که مجرد نمی ماند ولی به خودم روحیه می دادم که بعدی را بتوانم قبول کنم . خانم تهرانی سنجاق ها را از دهانش در آورد و یقه ام را با دو انگشت گرفت : مادرت گفت عروسی برادرته !

کله ام را عین مرغ کج کردم ، نگران بودم سنجاق را به تنم فرو کند : بله !

- ایشالله عروسی خودت !

یقه ام را بست و من نفس راحتی کشیدم : مرسی !

خانم تهرانی عقب رفت و من توی آینه لباسم را وارسی کردم و چرخیدم ، کمرم را با دست گرفتم : خیلی تنگ نیست ؟

خانم تهرانی جلو آمد وکمرم را اندازه گرفت : می خوای چقدر گشادش کنم ؟

بند انگشتم را به طرفش گرفتم : انقدر !

خندید : بقیه ی دخترا که میان مدام میگن تنگش کن ، یقه اشو باز کن تو برعکسی ! اگه من یه پسر داشتم تو رو براش می گرفتم !

- اونوخ میشدم عروسی که مادرشوهرش دوسش داره ولی داماد نمی پسنده ! پسرای الان دخترای همونطوری می پسندن خانم تهرانی !

- نه اشتباه میکنی ، حیا هیچوقت از مد نمیفته !

با او بحث نکردم ، ولی آنچه که من در اطرافم می دیدم همین بود که گفتم .

از خیاطی که بیرون اومدم ، خیلی با خودم درگیر بودم ولی آخر ، به طرف درمانگاه راه افتادم ، سر راهم مغازه ای بدل فروشی چشمم را گرفت ، برای محبوبه گوشواره های حلقه ای بزرگی به رنگ لباسش خریدم .

درمانگاه خیلی شلوغ بود ، هرچه نگاه کردم محمد را ندیدم ، صدایی شنیدم : مرضیه خانم !

چه زود پسر خاله شده بود ، به طرفش چرخیدم ولی نگاهش نکردم : سلام !

- سلام ، کارون و محمد هردوشون برای آزمایش رفتن .

چشمم روی ساعت مچی پهنش بود : باشه !

دوباره به اطرافم نگاه کردم و یک صندلی خالی بین چند خانم دیدم : من اونجا میشینم تا محمد بیاد .

منظورم این بود که تو وکارون خانمتون برین به جهنم! رفتم و نشستم و زل زدم به اعلان بزرگی درباره ی فواید شیر مادر ! اعلان که تمام شد احساس سرگردانی می کردم ، دفتر چه ام را از کیفم در آوردم و شروع کردم به شر وور نوشتن ، بیشترش را به کارون بد و بیراه گفتم . شاید اینطور خالی شوم و وقتی او را می بینم احساس بهتری داشته باشم . سنگینی نگاهی را حس کردم ؛ سرم را که بالا گرفتم ارس را دیدم که در چند قدمیم ایستاده بود و با قیافه ای جدی مرا نگاه می کرد . متوجه نگاهم که شد ، لبخند زد و سرش را برگرداند . خیلی دلم می خواست برایش شکلک در بیاورم ، ولی به هر حال پسر جوان غریبه ای بود که باعث میشد حیا کنم و زبان به دهن بگیرم .

محمد را دیدم که از اتاق بیرون آمد ، و آستین لباسش را پایین کشید . با دیدن من لبخند زد و قلبم پر از شادی شد ولی کارون را هم دیدم که از اتاق بیرون آمد ، انگار که ابر سیاهی روی خورشید را پوشانده باشد . ارس به طرف خواهرش رفت و با هم به سمت من و محمد آمدند : بریم ؟

روی صحبتشان با من بود که جاخوش کرده بودم روی صندلی سرد درمانگاه ، بلند شدم و مانتویم را مرتب کردم.

رفتیم جایی که چند سفره ی عقد ببینیم ،با همه ی بی علاقگی به این مراسم نمی توانستم جلوی خودم را بگیرم و به آن چیزها توجه نکنم ولی هربار که نظرم را می پرسیدند شانه بالا می انداختم و وانمود می کدم برایم بی اهمیت است . کنار یک سفره ایستادم و و محو قوهای خوشگلش بودم ، کارون گفت : از این خوشت میاد ؟

از این حرکت ناگهانیش جا خوردم و نتوانستم ترش کنم : آره ، ولی کلا از سفره های آماده خوشم نمیاد.

محمد نمی دانم چطور متوجه حرف ما شد یا شاید مرا می پایید که زنش را گاز نگیرم : برای عقد معصومه بچه ها سفره رو تزیین کردند ، به نظر من که خوشگل شده بود .

منظورش از بچه ها من ومهری بودیم که در رابستیم و اجازه ندادیم قبل از مراسم هیچکس کارمان را ببیند . کارون با چشم های درشت و روشنش مرا نگاه کرد : منم اونا رو ترجیح میدم ، می تونی مال ماروهم خودت درست کنی ؟

صرف نظر از اینکه با این مراسم مشکل داشتم ، من هنوز پایم را درخانه ی آنها نگذاشته بودم و برایم سخت بود که زودتر از بقیه بروم آنجا ..

- خوب راستش ...

- خواهش میکنم مرضیه ، باور کن کسی مزاحم کارت نمیشه !

از اینکه دستم را خوانده بود خجالت کشیدم : موضوع این نیست ( ای بر وجود دروغگو لعنت ) زیاد هم کارم جالب نیست .

- هرچی باشه خوبه ، تو فقط بگو چی لازم داری بریم بخریم .

- باید با دختر عمه ام حرف بزنم ، اون خیلی خوش سلیقه اس !

کارون لبخند زد : واقعا ممنون !

ای لوس خودشیرین فرصت طلب !

وقتی داشتیم به طرف ماشین می رفتیم ، دو به دو حرکت می کردیم . محمد و ارس از جلو و من و کارون پشت سرشان . ارس از محمد کمی بلندتر و درشت هیکلتر بود ، تقریبا همقواره مهرداد ، ولی کارون خیلی از من بلندتر نبود ، اندام خوبی داشت و بر عکس انتظارم ظاهر ساده و در عین حال شیکی داشت .

- تو با ازدواج من و محمد مشکل داری ؟

جا خوردم : کی همچین حرفی زده ؟

من واقعا به چه حقی ، ملت را خر فرض می کردم ؟

- لازم به گفتن نیست ، تو اصلا نیومدی منو ببینی ، حتی شب بله برون که همه ی خانواده ات بودن .

- من امتحان داشتم ، بعد هم بودن من اونجا خیلی لازم نبود .

- لزومشو نمی دونم ولی اگه ارس بخواد زن بگیره من باید اول از همه ببینمش ، ازدواج ارس برام خیلی مهمه !

جوابش را ندادم ، به ماشین رسیده بودیم ، و من همانجا ایستادم ، بقیه هم ایستادند ولی انگار خیال دیگری داشتند .

ارس به ساعتش نگاه کرد : وقت نهاره ، بریم مهمون من !

کارون به محمد و بعد من نگاه کرد : نظرتون چیه ؟

کاش محمد قبول نکند ، اصلا دیگر تحملشان را نداشتم ، چه برسد به اینکه بخواهم با آنها نهار بخورم ...

محمد هم به ساعتش نگاه کرد : نه ، انشالله یه وقت دیگه ، من یه جایی کار دارم .

با اینکه مطابق میلم بود ، تعجب کردم ، در چنین شرایطی باید بخواهد با نامزدش بیشتر وقت بگذراند شاید از حضور من و آن دیلاق در عذاب بود و راحت نبود ، در هر صورت زورکی لبخند زدم : خوش بگذره !

منظورم این بود که زودتر بروید پی کارتان تا ما هم به زندگیمان برسیم . کارون لبخند گل و گشادی به من زد : خیلی از دیدنت خوشحال شدم مرضیه جون !

از آنجا که این احساس دوطرفه نبود ، فقط تشکر کردم ، چه دوز صمیمیت خونشان هم بالاست ، مرضیه جون !! این پا و آن پا کردم و محمد با ارس دست داد و از کارون خداحافظی کرد . در آخرین لحظه که می خواستم سوار ماشین شوم ، خداحافظی سریعی گفتم ، صدای ارس را هم نشنیدم .

مامانی می دانست من کارون را دیده ام : نظرت چی بود ؟

- نظر من مهم نیست ، مامانی این دختره گفت سفره ی عقدو ما تزیین کنیم .

- اولا درست حرف بزن ، این دختره یعنی چی ؟ ثانیا چه اشکالی داره ؟ بده که تحویلت گرفته ؟

این حرف مامانی به مذاق من خوش نیامد : مگه من منتظر تحویل گیری اونم ؟ گفته باشم اگه مهری قبول نکنه ، من نیستم !

تلفن کردم به مهری و قضیه را برایش گفتم : مهری ! جان من قبول نکن ، اگه تو قبول کنی مجبور میشیم بریم .

- خوب چرا قبول نکنیم ؟ چرا نریم ؟

- آخه اونا غریبه ان ، من خجالت میکشم .

بیخود پای خجالت را وسط کشیدم ، اصلا هم این حرف ها نبود .

- همه اولش غریبه ان ، تازه اونا دارن باهامون فامیل میشن ، خجالت نداره ، از نظر من که اشکالی نداره ، ولی اگه تو نمیخوای بری اون یه بحث دیگه اس !

- یعنی تو میگی بریم؟

- عقد کنون برادرته ، اون که دیگه غریبه نیست . بعد هم من از اینکارا خوشم میاد .

- پس بریم ، آره ؟

مهری خندید : آره !

محبوبه نقشه کشیده بود برای که برود آرایشگاه ولی از آنجا که من اصلا چنین برنامه ای نداشتم ، مامانی اجازه نمیداد او هم برود . محبوبه به پای من افتاد که برویم آرایشگاه .

- خواهر من ! آخه من خوشم نمیاد سه ساعت بشینم زیر دست یه نفر که هر بلایی دلش میخواد سرم بیاره که خودم ، هم قیافه امو نشناسم .

محبوبه تا پای التماس رفت : جان من ، تو رو خدا ، ما همین یه برادرو داریم ، هر روز که زن نمی گیره !

من توی آینه قیافه ی بی نظیرم را بررسی کردم: هر روز زن نمی گیره ولی این عقد کنونه ، عروسیش هم هست .

- یعنی اصلا خیال نداری موهاتو درست کنی ؟

چنگ زدم زیر موهایم : نخیر ، اولا که یه مهمونی ساده اس ، دوما من اصلا روسریمو در نمیارم .

محبوبه روی تخت نشست و عزا گرفت : تو موهات کوتاهه ، درست کردن نمی خواد ، من چی ؟

دست برد زیر موهایش و آنها را بالا آورد و دوباره پایین ریخت ، چه خودنما ! همینم مانده بود که این نیم وجبی پز موهایش را بهم بدهد : راست میگی ، تو برو آرایشگاه !

- اگه تو نیای که مامانی نمیزاره برم ! آخه چرا من باید پامو جای پای تو بزارم ؟ شاید دلم نخواد مثل تو باشم.

- خیلیم دلت بخواد فسقلی ، ولی برای اینکه منتشو سر من نزاری با مامانی حرف میزنم بزاره تو بری !

- دمت گرم خواهری !

جلو آمد و لپم را بوسید .

- برو عقب ، تف نزن به من ! من باش صحبت می کنم ولی یکی رو پیدا کن اون روز باهات بیاد آرایشگاه ، ترجیحا زهرا هم نباشه !

قیافه ی گربه ی چکمه پوش را به خود گرفت : تو نمیای ؟

کتاب هایم را پهن کردم روی زمین و دراز کشیدم : نخیر عزیزم ، من و مهری میریم خونه ی این دختره که سفره ی عقدو تزیین کنیم .

- پس زنگ می زنی به فرشته ؟ شاید اون باهام بیاد.

محبوبه خیلی از فرشته خوشش نمی آمد چون خیلی ناز و ادا داشت . لبخند زدم : میخوای به هر قیمتی شده بری آرایشگاه ،آره؟ باشه ، امشب بش زنگ می زنم.

با نغمه و افسانه توی محوطه روی چمن نشسته بودیم ، برایشان تعریف کردم که کارون را دیده ام و قرار است سفره ی عقد را ما تزیین کنیم . افسانه طبق معمول با رذالت گفت : گفتی پسره 26 سالشه ؟

- آره !

- جور شد مرضیه ، دختره برادرتو تور کرد ، تو هم واسه این پسره تور پهن کن . چیزی که عوض داره گله نداره !

- اون دیلاق ؟ من غلط بکنم !

نغمه با بی حوصلگی گفت : مگه مهرداد هم قدبلند نیست ؟ چطور همیشه میگی « ماشاالله مهرداد قدش بلنده » حالا این بیچاره شد دیلاق ؟

- اون مهرداده ، این برادر دشمنه !

- تو زیادی شورش کردی مزمز ، کاری نکن که فردا همین حرفا رو درباره ی خودت هم بزنن !

لجاجت کردم : من زن کسی میشم که خواهر نداشته باشه !

درست برعکس محبوبه که آنقدر برای جشن عقد محمد شور و شوق داشت من با انزجار انتظار آن شب را می کشیدم . محمد را هم که دنبال کارهای روز عقدش بود ، خیلی کم می دیدم و این بیشتر از آنکه آزارم دهد ، خوشحالم می کرد و وقتی جلوی چشمم بود ، مدام به این فکر می کردم که دیگر مال ما نیست ، به طرز عجیبی حس می کردم که کارون او را از ما جدا می کند . به شدت می ترسیدم که این ازدواج خانواده م را به هم بریزد .

روز قبل از عقد با مهری رفتیم بازار تا چیزهایی که لازم داشتیم بخریم ، برای التیام روح داغدیده ام یک شال خیلی خوشگل خریدم . مهری آن را انتخاب کرد و وقتی آن را روی سر من گذاشت ، گفت : چقدر خوشگل شدی قربونت برم ، فردا تو فامیل اینا 10 تا خواستگار پیدا می کنی .

- آره ، نه که خیلیم ازشون خوشم میاد .

نمی دانم چرا ولی همیشه حس می کردم دیده نمی شوم یا حداقل چشمگیر نیستم . معصومه به سن الان من که رسید 10 تا خواستگار را رد کرده بود ولی من حتی یکی هم نداشتم ، از این بابت بسیار هم راضی بودم . آمادگیش را نداشتم ، فکر اینکه به یک نفر اینقدر نزدیک باشم و بتوانم او را در همه چیزم شریک کنم ، بدنم را به لرزه می انداخت .

مهری متوجه تغییر حالتم شد : چت شد یهو ؟

- مهری من نمیخوام عروسی کنم .

مهری از ته دل خندید : حالا منم که خواستگاری نکردم .

باران بود و هرچه مهری گفت، راضی نشدم زیر چتر بروم ، انگار می خواستم آن باران ریز و نرم کینه ها وناراحتی ها را بشوید و ببرد ، خالی و سبک شوم ..

مهری ژاکتش را برداشت و روی شانه ی من انداخت . عین گوشی های 30 تومنی نوکیا روی ویبر بودم و مایه ی خنده ی مهری .

وقتی رسیدیم خانه هنوز می لرزیدم آنقدر که مهری نگرانم شده بود ولی به او اطمینان دادم که خوب می شوم .

صبح که بیدار شدم گلویم به شدت می سوخت و سردرد داشتم ، خانواده ام عجله داشتند برای عقد به محضر بروند . مامانی نگران من بود ، راضیش کردم که برود . قرص خوردم که بخوابم و مثلا تا بعد از ظهر خوب شوم . همه شان رفتند ، حتی محبوبه و با تنها ماندنم یک لحظه دلتنگی شدیدی پیدا کردم ، کاش شایا را گذاشته بودند پیشم ولی او را هم از ترس مریض شدن بردند.

خودم را چسبانده بودم به بخاری و شیر داغ می خوردم ، اشکم هم روان بود .نمی دانم چرا وقتی مریض می شوم بی اینکه خودم بخواهم جوی اشکم راه می افتد . انگار به شدت احساس غربت ودلتنگی می کردم .

خاله ماهرخم زنگ زد ، دماغم را بالا می کشیدم و حرف می زدم . خاله کلی گله کرد که نباید دوتا بزرگتر را هم با خودشان می بردند ؟ و من فقط گوش میدادم – وانمود می کردم گوش میدهم – وسط حرفش هم مرتبا تایید می کردم . بیحالتر از این حرف ها بودم که بخواهم از خانواده ام دفاع کنم یا اینکه از روی دشمنی با طرف ، با خاله همداستان شوم . خاله که قطع کرد – یک کلام هم درنیامد به من بگوید خاله چرا صدات گرفته – نفس راحتی کشیدم ، تا خواستم به طرف بخاری بروم ، تلفن دوباره زنگ زد . لابد آن یکی خاله ام بود . خودم را برای سکانس بعدی شکایت وگله آماده کردم که صدای مهری در گوشم پیچید : الو ؟

نالیدم : سلام مهری !

- سلام عزیز دلم ، صدات چرا این ریختیه ؟

وقتی برایش گفتم به شدت ناراحت شد : چقدر گفتم این کارو نکن . آخه کی تو سرما میره زیر بارون؟

با آن صدای گرفته مزه پراندم : من !

- حقته ، حالا بکش !میگم مرضیه ، پس بعد از ظهری چی ؟ نریم ؟

چقدر دلم می خواست حالا که یک بهانه ی حسابی داشتم ، دختره را سنگ رو یخ بکنم و نروم ، کسی هم نمی توانست بگوید خواهر شوهر بازی درآورده ام ، ولی ... با همه ی کم محلی محمد ، دلم نمی خواست اذیتش کنم ، که بعد از ظهر عقدش راه بیفتد توی خیابان دنبال سفره ی عقد ، ولی آن دیلاق را که می توانست بفرستد .

- نمی دونم مهری ؛ اصلا نمی تونم سرپا وایسم .

- باشه ، تو نیا ، خودم میرم ، اینجوری زشته ، قول دادیم .

ایوای ، چقدر این دختر مهربان بود : یعنی تنهایی میری ؟

- نمی خورنم که ! بعدهم منو که میشناسی ، کلی روم زیاده ، فورا با همه پسرخاله میشم .

با همه ی این احوال ، وجدانم اجازه نداد : باشه ، منم میام . بهتر از اینه که تک وتنها بری ، شاید تا بعد از ظهر بهتر شدم .

حدود یک ساعت بعد ، بقیه برگشتند ، از پنجره محمد را دیدم که در حال حرف زدن با آقاجان آمد داخل حیاط ، قلبم شروع کرد به گرمپ گرمپ زدن ، چه واکنشی باید نشان بدهم ؟ تمام عمرم فکر می کردم برای عروسی محمد فلان و چنان می کنم و حالا که موقعیتش بود ، عین یک غریبه ، از دور ایستاده بودم و فقط نگاه می کردم .نمی دانم مامان و معصومه چه می گفتند ، حتی صدای محبوبه را که زیر گوشم وزوز می کرد ، نمی شنیدم ، تمام حواسم به محمد بود که داشت از پله ی سالن پایین می آمد : چطوری خاله سوسکه ؟ حالت بهتر شد ؟

بغض گلویم را گرفت : بهترم ، مبارک باشه داداشی !

خم شد و پیشانیم را بوسید .

ظهر ، بلافاصله بعد از نهار ، محمد من و مهری را به خانه ی کیانی برد . هر چند که با توجه به حال من پیشنهاد کرد قید این کار را بزنیم و یک سفره ی آماده کرایه کنیم ولی من گفتم خوبم و مشکلی ندارم .

وقتی مهری نشست توی ماشین ، من یک فضای غیرعادی را حس می کردم ، انگار که هوا هم پر از تنش و هیجان باشد . هیچوقت این موضوع علنا عنوان نشده بود ولی انگار همه همیشه فکر می کردند مهری عروس خانه ی ماست که البته حالا محمد نخواسته بود . شاید هم این حس من بود و آن دو با حضور یکدیگر مشکلی نداشتند .

محمد جلوی خانه ی کیانی نگه داشت ، من درحالیکه داشتم خانه را نگاه می کردم ، گفتم : تو با ما نمیای ؟

محمد چشمهایش را تنگ کرد : بیام؟

- به نظرم اینطور بهتره !

در را باز کرد و پیاده شد : هرچی خاله سوسکه بگه !

به او گفته بودم فقط جلوی غریبه ها من را اینطور صدا نزند .

محمد رفت و زنگ در را زد ، که بلافاصله در باز شد .محمد در را باز کرد و بعد از ما آمد داخل ، من داشتم دنبال یک جای خالی توی دستمالم می گشتم که محمد سکم داد : خانم کیانی !

دست و پایم را گم کردم ، زنی را دیدم که از پله ها پایین می آمد ، قد متوسطی داشت ، نه چاق بود و نه لاغر . محمد از اینجا بلند گفت : زحمت نکشین خانم کیانی !

ولی او داشت به ما نزدیک میشد ، صورت دوست داشتنی ومهربانی داشت ، نمی دانم چرا ، ولی ناگهان با او احساس صمیمیت کردم انگار که از سالها پیش بشناسمش . محمد ، من و مهری را معرفی کرد و او با مهری دست داد ، به من که رسید ، قیافه ی کج وکوله ام را که با دقت دید ، خندید : ایوای عزیزم ، چه بلایی سرت اومده ؟

دست سردم را میان دو دستش گرفت و فشار داد :آقا محمد لازم نبود خواهرتو با این حالش تو زحمت بندازی !

- خودش خواست وگرنه منم گفتم راضی نیستم .

دست مرا گرفته بود و ول نمی کرد : خیلی خوش میگذره ، نه ؟ یکی یدونه و عزیز !

رویش با من بود و با محمد حرف میزد ، این خانواده یک چیزشان میشد ، بالاخره دست مرا رها کرد : بفرمایید داخل ، اصلا حواسم نیس!

محمد معذرت خواست و رفت ، ما ماندیم و خانم کیانی که اگر مادر دشمن نبود می توانستم خیلی دوستش بدارم . خیلی از فرم خانه شان خوشم آمد ، پله های ورودی بزرگ و گرد بود ، با یک در دولنگه ی آینه کاری . خانم کیانی در را کامل باز کرد وبعد بلند گفت : ارس مهمان داریم .

بعد راهنمایمان کرد به سالن ، که نیم دایره و خیلی بزرگ بود با پنجره های قدی و نورگیر ، ما که نشستیم خانم کیانی تنهایمان گذاشت و من رو کردم به مهری : اینجا جون میده واسه جشن گرفتن ، نه ؟

مهری لبخند زد : آره ، عالیه !

خانم کیانی با سینی چای و شیرینی برگشت ، مهری بلند شد و اعتراض کرد : خانه کیانی ما که نیومدیم مهمونی ، کاری نکنین که معذب باشیم و احساس مزاحمت بکنیم .

خانم کیانی سینی را روی میز گذاشت : این که زحمت نیس ، دیگه هم کاری به کارتون ندارم .

دست هایش را بالای سرش گرفت و خندید .

واقعا هم تنهایمان گذاشت و در آشپزخانه مشغول کار خودش شد ، برایم جالب بود که هیچکس در خانه شان نبود ، برای عقد معصومه ، از صبح خانه ی ما غلغله بود ، ولی اینجا غیر از مادر و برادر عروس کسی نبود ، البته قرار نبود به جز فامیل نزدیک کسی را دعوت کنیم ولی باز هم خیلی بی سر و صدا بودند . به طرف پنجره رفتم و حیاط پشتی شان را از نظر گذراندم که زن و مرد میانسالی مشغول کار بودند ، ارس را هم دیدم که داشت به مرد کمک می کرد . قبل از اینکه متوجه من بشوند سرم را پس کشیدم ، مهری دست به کمر زده بود و به میز و مبلمان و اطرافش نگاه می کرد .

- چی شده ؟

- می خواستم سفره رو جوری درس کنم که زیاد بلند نباشه ولی این میزه خوب نیس ، اگر وسایلو بزاریم روی این ، دیگه عروس و داماد مشخص نیستن که !

قبل از آنکه چیزی بگویم مهری به طرف آشپزخانه رفت ، صدایشان را نمی شنیدم ولی با هم برگشتند . مامان کارون به طرف پله ها رفت و ارس را صدا زد . من با اینکه می دانستم او داخل خانه نیست حرفی نزدم ، گوشه ای نشسته بودم منتظر که چه می شود .مادر کارون رفت طبقه ی بالا و بعد دوباره برگشت : عجیبه ، پس این بچه کجا رفت ؟

خنده ام گرفت که پسرش را با آن قد و هیکل بچه صدا می زند ، کمی اطراف را نگاه کرد ، بعد به تراس رفت و ارس رابلند صدا زد ، چند دقیقه بعد با او برگشت : تو کی رفتی که من نفهمیدم ؟

- تو کلا منو نمی بینی مامان ، همش حواست به کارونه ، دخترتو بیشتر از من دوست داری ...( تازه چشمش به ما افتاد ) سلام ، حال شما ؟

با آن شلوار جین کهنه و سویشرت کلاهداری که آستین هایش را تا آرنج بالا زده بود ، شبیه رپرهای آمریکایی شده بود ، دستش را برد و موهایش را بهم زد تا خاک وخلش را بگیرد و در همان حال به حرف های مهری گوش داد . بعد کمی سرش را به این طرف و آن طرف تکان داد و آخر گفت : شاید تو زیرزمین یه چیزی پیدا کردم .

5 دقیقه بعد با دوقطعه ی بزرگ و پهن یونولیت برگشت که مهری از دیدن آن ذوق زده شد : این دقیقا چیزیه که به درد من می خوره !

یونولیتها را وسط سالن گذاشتند ، بعد مهری ساتن کرم-طلایی را روی آن انداخت و با همدیگر تلاش کردیم آن را جابه جا چروک کنیم و با سنجاق به یونولیتها بزنیم . فکری به ذهنم رسید : مهری می تونیم گلبرگ هم بریزیم روی سفره ، نه ؟

چشم های مهری برق زد : آره ، آقای کیانی ...

ارس سرش را هم بلند نکرد ، داشت سعی می کرد گوشه ای از ساتن را مثل ما چروک کند .

- آقای کیانی !

این بار سرش را بلند کرد : بله ؟ ( خندید) راستش تو خونه ، آقای کیانی پدرمه ، من فقط ارسم .

از مزه پراکنیش خوشم نیامد ، ما صدایت کردیم تو هم یک کلمه بگو بله ! لازم نیست کنفرانس بدی !

ساتن را رها کرد و ایستاد : بفرمایید .

- اشکالی نداره چند شاخه گل از باغچه بچینیم؟

من که به شدت مخالف چیدن گل بودم ، اعتراض کردم و با آن صدای بی رمقم گفتم : لازم نیس بچینیم ، میریم از گلفروشی می گیریم اینقدر گل پرپر دارند .

این را که گفتم به سرفه افتادم ، به خصوص که ارس هم زل زده بود به من ، دلم می خواست چشم هایش را سوراخ کنم ، روتو بکن اونور ، مرتیکه خل !

- حالتون خوب نیس مرضیه خانم ؟

اینقدر نگام کردی که اینو بگی ؟ نفهمیده بودی تا حالا ؟ نفهم ! حالم خوب نبود ولی دلم می خواست با او مخالفت کنم : چرا خوبم ، میرین گلفروشی ؟

بالاخره جهت نگاهش را تغییر داد : نه ، تو باغچه یه عالمه گل هس ، در ضمن با توجه به بارون دیروز خیلیاش پرپر شدن ، قابل توجه شما !

حوصله اش را نداشتم : باشه پس من میرم بیارم ، البته با اجازه !

با حرکتی ناگهانی متوقفم کرد : با این حالتون ؟ خودم میرم !

این را گفت و بیرون رفت .

مهری خندید : چه پسر خوبیه !

شکلک درآوردم ، چیش خوب بود ؟ جوابش را ندادم و مشغول چیدن وسایل روی سفره ی ساتن شدم . ارس خیلی زود برگشت و با اینکه ما نگفته بودیم بیشتر رز قرمز و نارنجی چیده بود و البته یه ظرف پر از گلبرگ ! آن ها را روی عسلی گذاشت و به کمک مهری رفت که سعی داشت مبل را جابه جا کند . من هم رفتم به آشپزخانه که از مادر کارون ظرف بلور بگیرم ، ظرف های خیلی قشنگی داشت عین نیمه ی صدف که خطهایش طلایی رنگ بود ، وقتی ذوق و علاقه ی مرا دید ، خوشحال شد ، مثل اینکه ظروف جهیزیه اش بودند . عین یک فاتح پرافتخار به سالن برگشتم . ارس ظرف ها را از دستم گرفت – به نظرم چقدر خاله زنک می آمد که به ما دوتا چسبیده بود و ولمان نمی کرد – و گفت : مامان اینا رو داد ؟ واقعا که ! واسه دخترش چقدر مایه میزاره ... این ظرفا که به جونش بسته است !

اینقدر شوخی و جدی را باهم قاطی می کرد که نمی دانستم کی راست می گوید و کی شوخی می کند . من که زیاد به او محل نمی گذاشتم ، هم از او خوشم نمی آمد و هم اینکه می خواستم زودتر کارمان را انجام بدهیم و از آن خانه برویم .

کف سالن نشسته بودم و سعی می کردم با حنا نقش بزنم . اکلیل زرد و قرمز راروی آن ریختم و خیلی خوشگل شد . عین یک کیک چند طبقه شده بود با لایه بالایی باریک که اکلیل نقره ای روی آن ریخته بودم . خودم حظ می کردم چه برسد به مهری که اگر من یک شلغم هم درست می کردم ذوق می کرد ارس هم از بالای سرم رد شد و آن را دید : اصلا شبیه حنا نیست .

که فورا بهم برخورد : همینه که هست .

پسر بیچاره هاج و واج ماند : من که نگفتم بده ، اتفاقا منظورم این بود که خیلی قشنگ از آب دراومده !

ولی من صورتم را درهم کشیده بودم و نمی خواستم دلم را هم با آنها صاف بکنم . سرفه ی شدیدی کردم و بلند شدم سینی حنا را روی سفره بگذارم .

ارس دستش را دراز کرد : بدین من برم !

سینی را عقب بردم : خودم می تونم .

متنفر بودم از اینکه کسی بخواهد مدام کمکم کند ، مگر خودم نمی توانستم ؟

مادر کارون کاسه نبات خیلی قشنگی آورد و از مهری پرسید می تواند آن را روی سفره بگذارد ؟ من با آن حالم جست زدم به طرف او : این چقدر خوشگله ، الهی !

درست عین یک کاسه ی بزرگ بیضی بود که داخلش را عین یک باغچه تزیین کرده بودند و عروسک دختر کوچکی در آن بود .

- دوسش داری ؟

آن را از او گرفتم و در گوشه ی دیگر سفره گذاشتم : آره خیلی !

- انشالله واسه عقدکنون خودتم اینو میزاریم سر سفره !

به سرفه افتادم و بقیه خندیدند .

کار تزیین سفره که تمام شد ، با موبایلم از آن عکس گرفتم : دستت درد نکنه مهری جان !

مادر کارون که به هردویمان شاباش داده بود ، گفت : دست هردوتون درد نکنه عزیزم ، ایشالله عروسی خودتون !

این خانم کیانی هم تا آن روز یک نفر را شوهر نمی داد ، ول نمی کرد . مهری فقط خندید و مانتویش را پوشید : زحمتتون دادیم خانم کیانی ، ببخشید .

- ایوای عزیزم ، چرا لباس می پوشین ؟

آخر این سوال داشت ؟ نکند انتظار داشت شب را هم همانجا بخوابیم ؟

- خانم کیانی ، باید بریم آماده بشیم وگرنه امشب همه خوشگلن ، ما دوتا عینهو کنیز مطبخی !

مادر کارون خندید : شما همینطوریشم از همه خوشگلترین !

چقدر برای ما نوشابه باز می کرد ، هرچند که اینها همه تعارف بود ، من که این وسط فقط سرفه می کردم ، بالاخره به حرف امدم : مهری جان ، میشه زنگ بزنی به مهرداد ؟

مادر کارون به چیزی در پشت سر من اشاره کرد : چرا به اقا مهرداد زحمت بدین ؟ ارس هست !

من برگشتم و ارس را دیدم که نمی دانم از کی پشت سر من ایستاده بود با لباس های مرتب و شیک ، ایش!!!!!!

- مزاحم نمیشیم ، مهرداد خونه است ، مگه نه مهری ؟

مهری گوشیش را درآورد : آره ...

- چه کاریه مهری خانم ؟ تا ایشون لباس بپوشن ، از خونه بیان من شما رو رسوندم ، کسی هم به زحمت نمیفته ، من دارم میرم بیرون آخه !

مهری با شک به من نگاه کرد ، می دانست که از این خانواده خوشم نمی آید ، انگار ارس هم متوجه شد : البته هر جور میلتونه !

این را با تلخی و خشونت گفت و من یک کم خجالت کشیدم . ولی مادر کارون متوجه گوشت تلخی من نبود : تعارف نکنین مرضیه جان !

من حرفی نزدم و به نظر مهری این نشانه ی رضایت بود : باعث زحمت آقای کیانی !

من هم شکلکی درآوردم و دنبالشان راه افتادم : خدافظ خانم کیانی !

ارس در ماشینش را باز کرد و تعارف کرد مهری بنشیند ، من هم در عقب را باز کردم و نشستم ، در واقع ولو شدم . درتمام مدتی که آندو درباره ی خدا میداند چه ، حرف می زدند ، من زل زده بودم به درخت هایی که یکی یکی رد می شدند . آن روز ، روز شادی یکی از عزیزترین کسان زندگیم بود و من به هیچ وجه خوشحال نبودم ، حتی شاید ته دلم آرزو داشتم این اتفاق نیفتد . این نهایت رذالت و بدی بود ولی دست خودم نبود ، نمی توانستم حضور یک تازه وارد که محمد را از من می گرفت را تحمل کنم . بی اینکه خودم بدانم اشک هایم راه افتاده بود ، در حال و هوای خودم بودم و متوجه نشدم به خانه ی عمه رسیده ایم و وقتی مهری در را باز کرد که پیاده شود تازه به خودم آمدم : می خوای بری خونه اتون ؟

مهری با حالت خنده داری پرسید : نباید برم ؟

نمی توانستم جلوی ارس حرفی بزنم ، پیاده شدم : میشه بیای خونه ی ما ؟ که با هم آماده بشیم ، لطفا !

- مرضی ، این پسره لولوخرخره نیست ، قول میدم تا خونه هیچی ازت کم نشه !

صورتم سرخ شد ، با این حال انکار کردم : اصلا ربطی به این نداره ، بیا کمکم کن آماده بشم .

- آخه زشت نیس بهش بگم وایسا تا من برم و بیام؟

- خوب بگو بره ، با مهرداد میریم !

عین بچه ها لج کرده بودم ، شانه هایش را بالا انداخت ، دوباره در را باز کرد و خم شد : بفرمایید داخل ، در خدمت باشیم آقای کیانی !

- خیلی ممنون ، مزاحم نمیشم ، مرضیه خانمو برسونم باید برم جایی .

مهری مکثی کرد و با صدای آرامی گفت : دیگه زحمت نمیدیم ، مرضیه هم قراره خونه ی ما بمونه ! از اینجا با هم میایم مراسم ، ببخشید دیگه ، خیلی زحمت کشیدین .

- باشه ، پس خداحافظ !

به محضی که مهری خداحافظی کرد و در را بست ، گازش را گرفت و رفت .

- واقعا که مرضی ،من به جای تو خجالت می کشم .

ولی من اصلا خجالت نمی کشیدم ، ازشان خوشم نمی آمد ، زوری که نبود .

داخل نرفتم ، منتظر ماندم تا مهری و مهرداد بیایند ، مهرداد مدام از من فاصله می گرفت تا به قول خودش سرما نخورد و شب خوشی اش خراب نشود .

به خانه که رسیدیم ، مامانی حمام بود ، خدایی بود که من کلید داشتم وگرنه همیشه ی خدا باید پشت در می ماندم ، رفتیم داخل و با عجله دویدیم به اتاق من ، فرصتی برای دوش گرفتن نداشتم ، مانتویم را کندم و با همان تاپ و شلوارجین رفتم دستشویی ، احساس بسیار بدی داشتم که خبر از وقوع واقعه میداد . داشتم توی کمد شلوغ پلوغ محبوبه دنبال اتومو می گشتم که زنگ در را زدند ، قبل از آنکه بلند شوم مهری گفت : من باز میکنم.

- حتما محبوبه اس !

دوباره کله ام را کردم توی کمد . وقتی آمدند توی اتاق ، برگشتم تا با شمایل نوظهور خواهر کوچولویم روبه رو شوم : پناه بر خدا !

- سلام مرضی ! قشنگ شدم ، نه ؟

دستم را به کمر زدم و یستادم : خیلی قشنگ شدی ( نیشهایش باز شد ومن خیلی به خودم فشار آوردم که نزنم توی گوشش) ببند اون نیشتو! احمق کوچولو !مگه من نگفتم بگو زیاد آرایشت نکنه ؟ اون فرشته ی پرادعا اونجا چکاره بود ؟

- فرشته گفت خوبه !

- فرشته غلط کرد با تو ! اون آرایشگر نمیفهمید این واسه یه بچه ی 17 ساله نیست ؟

- من که بچه نیستم !

- خیلی هم بچه ای ، وگرنه اندازه ی خودتو می فهمیدی ، بابا این مراسم یه عقدکنون ساده اس، تو که شبیه عروس شدی !

صورت هرسه ما درآینه مشخص بود و حق را به من میداد .

محبوبه چرخی خورد : شاید ، یه کمی ، حالا که نمیشه کاریش کرد .

این ، آن روی سگ مرا بالا آورد : بیا اینجا ببینم عروس خانم .

به زور نشاندمش روی صندلی ،تلاش کرد خودش را نجات دهد : می خوای چکار کنی؟

پنبه را برداشتم و گفتم : اگه فکر می کنی من میزارم مامانی تو رو با این قیافه ببینه کور خوندی ، من پادرمیونی کردم تو بری تو اون خراب شده !

- بی خیال مرضی !

شیر پاک کن را ریختم روی پنبه و پشت چشمش کشیدم.

محبوبه خودش را در آینه برانداز کرد :حیف اون همه پول ، تو که منو کردی شکل اولم.

رفتم سراغ کارهای خودم : تا تو باشی اندازه سن وسالتو بدونی !

چتری هایم را با اتو صاف کردم و بقیه را به حال خودشان گذاشتم وقتی قرار بود زیر روسری باشند ور رفتن به آنها بیفایده بود . لباسم ، رنگ سبز تندی داشت که روی آن را با حریر کمرنگتر و گلداری پوشاندم .شال مشکی سبکی با گل های ریز و پراکنده ی سبز روی سرم انداختم وگوشه ای نشستم . چشمم به محبوبه افتاد که عین گربه های گرسنه ی کوچه ، گوشه ی تختش مچاله شده بود . آرایشش را آنقدرها از بین نبرده بودم ولی این از نظر او که می خواست خیلی قشنگ شود فاجعه بود . وقتی متوجه نگاهم شد ، قیافه گرفت و رویش را برگرداند . با آن حالم بلند شدم وبه طرف کیفم رفتم . خیلی خوب بود که تا آن لحظه گوشواره هایی را که برایش خریدم فراموشم شده بود ، آنها را به طرفش پرت کردم : اینا واسه توئه کوچولو !

آن را توی هوا گرفت وچشم هایش برق زد ، واقعا که گربه ای بیش نبود این دختر !

طولی نکشید که خانه مان شلوغ شد ، قرار بود همه از اینجا با هم به خانه ی کیانی برویم . همه به جز محمد ...

شایا خودش را به من رساند : ببین عروس شدم خاله !

چه بامزه شده بود ، با آن لباس سفید توری و تلش که شبیه تاج بود ، با بی حالی گفتم : چه عروس قشنگی هم شدی !

معصومه با دیدن من غر زد : جان مامانی ، این قیافه رو به خودت نگیر انگار دور از جون همه کس و کارت مردند .

حرف زدن معصومه کفرم را درآورد ولی بیحالتر از آن بودم که جوابش را بدهم ؛ سرم را ازاو برگرداندم و مهری زیرگوشش گفت که چه مرگم است . معصومه هم رفت و با یک لیوان آبمیوه و یک قرص بروفن برگشت و به زور ریخت توی حلقم .

محبوبه طبق معمول رفت پیش زهرا ، به پیشنهاد آقاجان ، فرهاد ماشینش را نیاورد و او ومعصومه و شایا با آقاجان و مامانی رفتند ، من هم با ماشین مهرداد رفتم .

پشت سر مهری از ماشین پیاده شدم و با چشم به دنبال مامانی گشتم . مهرداد از پشت بهم سیخونک زد : تکون بخور !

با بی حوصلگی آرنجم را از او دور کردم : منتظر مامانیم ، دوس ندارم عین غریبه ها برم تو !

- شما که غریبه نیستین .

این صدای آن رودخانه ی دراز خود شیرین بود . غرولند کردم و مهرداد با نوک کفشش به پایم کوبید و من به سمت او برگشتم : سلام آقای کیانی !

جواب سلامم را داد و نگاهش به سمت مهرداد چرخید ، مهرداد با خوشرویی دستش را به طرف او دراز کرد و مهری آنها را به هم معرفی کرد ، ارس با مهرداد احوالپرسی کرد و رو به ما گفت : چرا موندین بیرون ؟ بفرمایین تو !

مهرداد به جای من توضیح داد که منتظر مامانی و آقاجانیم . ارس هم به او گفت که آنها قبل از ما رسیده اند و الان رفته اند داخل ، از این حرکتشان دلم گرفت ، نباید منتظر می ماندند تا ما هم برسیم و با هم برویم داخل ؟ مهری دستم را کشید و به دنبال خودش برد .

مامانی رادیدم که روی تراس ایستاده بود وبا مادر کارون حرف می زد . سرش را هم برنگرداند ببند من هم آمده ام یا نه ، انگار نه انگار که خواهر عزیز کرده ی دامادم ، یا عقد کنون عزیزترین کس زندگیم است . بغض گلویم را گرفت و ته دلم چیزی چنگ زد . دلم می خواست همانجا بنشینم و گریه کنم ، مهری متوجه ضعفم شد : حالت خوب نیس ؟

نا نداشتم جوابش را بدهم ، کمکم کرد از پله ها بالا بروم . انگار آن خانه ای نبود که تمام بعد از ظهرم را آنجا بودم . پر نور و شلوغ شده بود . به سختی از میان غریبه و آشنا گذشتم و روی لبه ی پله ی مرمر نشستم .مهری دست روی شانه ام گذاشتم : پاشو عزیزم ، پله سرده !

سرم را به ستون تکیه دادم و چشم هایم را روی هم گذاشتم و زمزمه کردم : الان !

مهری زیر گوشم گفت : قربونت برم پاشو ! اصلا صورت خوشی نداره !

راست می گفت ، به زور بلند شدم و با او به اتاقی رفتم که درش باز بود و تویش پر از مانتو و پالتو بود . مانتویم را دراوردم وروی تل لباس ها انداختم . جلوی آینه ایستاده بودم و موهایم را مرتب می کردم و آمدیم بیرون .

برخلاف تصور اولیه ام سالن خیلی هم شلوغ نبود ولی به نظر من که بعضی ها را نمی شناختم اینطور به نظر آمده بود . محبوبه را دیدم که با آن لباس صورتی رنگش کنار زهرا ایستاده بود و با هیجان حرف میزد ، روسریش را هم شل انداخته بود روی سرش و روسری در حال سقوط بود ، به ست او رفتم و زدم زیر آرنجش : حواست به روسریت باشه!

- مرضی گیر نده !

با نگاهی که خودش آنرا «خشم اژدها » می نامید ؛ وراندازش کردم و او بلافاصله با بی میلی روسری را جلو کشید و آن را محکم کرد . من هم از او فاصله گرفتم و کنار یکی از دختردایی هایم ایستادم . فتانه ، دختر خاله ام به مهری اشاره کرد که داشت به طرف مادر کارون می رفت : حسابی سنگ رو یخ شد ، نه ؟

انگار نه انگار که خودشان با گوشه و کنایه گفته بودند که محمد فرشته را بگیرد ، همیشه به مهری حسودیشان میشد . لجم گرفت : نه اصلا ، هیچوخ حرفی زده نشده که حالا کسی ناراحت باشه !

فتانه پشت چشمی نازک کرد : تو حالا چرا بت برمی خوره ؟ خودش که رفته سراغ شکار بعدی !

از این حرفش به شدت ناراحت شدم ، مهری دختری نبود که کسی به خودش اجازه بدهد اینطور پشت سرش حرف بزند . از آنها فاصله گرفتم و پیش زهرا و محبوبه ایستادم که داشتند درباره ی پسر و دختری حرف می زدند که کنار ارس ایستاده بودند ، دخترک لباس ضایع سرخابی رنگی پوشیده بود که آستین نداشت و کوتاه هم بود که البته برهنگی پایش را با چکمه ی ساق بلندی پوشانده بود ، موهای لخت مشکیش تا روی شانه ها می آمد ولی پسر همسن و سال من به نظر می رسید ، یا حداکثر 2 سال بزرگتر ، از ارس کوتاهتر بود ، لاغر بود و صورت دلنشینی داشت . هردو دستش در جیب شلوار مشکیش بود و در حال تکیه به ستون با ارس حرف میزد ، در یک لحظه نگاهش چرخید و متوجه من شد ، غرق خجالت شدم ، بلافاصله سرم را چرخاندم و زل زدم به ماهی های بدترکیب آکواریوم . مهری را دیدم که به این طرف آمد ، رو به محبوبه و زهرا گفت : بچه ها برای پذیرایی کمکم می کنین ؟

اخم های هر دو درهم رفت ، من این دخترها را می شناختم ؛ جدا از تنبلی ، به کلاسشان برمی خورد ظرفی را جلوی کسی بگیرند و تعارف کنند . با بی حالی رو به مهری گفتم : خودم میام !

- آخه تو که حالت خوب نیس !

- رو به موت که نیستم .

با نوک صندلم لگدی به ساق پای محبوبه زدم و با مهری رفتم ،هیچکدام به روی خودشان نیاوردند و دوباره مشغول وارسی ملت شدند . مامانی اصرار داشت برای این مراسم ، کارگر بگیریم برای پذیرایی ولی آقاجان اجازه نداد ، می گفت زشت است که در مجلسی به این کوچکی ، غریبه بیاوریم برای پذیرایی ، ولی من با مامانی موافق بودم چون می دانستم غیر از من و مهری در فامیل خودمان - حداقل - هیچکس داوطلب پذیرایی نمی شود حتی محبوبه ! با این حال مجلس آنقدرا هم شلوغ نبود که اذیت شویم ، من ظرف شیرینی را برداشتم ، میوه ها را قبلا عارف و مهرداد برده بودند، پشت سر مهری از آشپزخانه بیرون آمدم ، هنوز به هیچ کس تعارف نکرده بودم که ارس سروکله اش پیدا شد و دستش را دراز کرد : بدین به من !

منظورش را نمی فهمیدم : اگه می خواین کمک کنین هنوز ظرف تو آشپزخونه هس !

- می دونم ، نمی خوام شما با این حالتون زیاد سرپا بایستین .

از این اشاره اش خجالت زده شدم ، با اینکه میدانستم از علت واقعی بی حالیم بی خبر است : من خوبم ، خودم میتونم .

بدون اینکه به خوش زحمت جواب دادن بدهد ، سینی را از دست من گرفت: بفرمایید بشینین .

- آخه شما که فامیل ما رو نمی شناسین !

با تعجب نگاهم کرد : اولا که ربطی نداره ، من از همه پذیرایی میکنم، بعدم مگه شما می خواستین فقط از فامیل خودتون پذیرایی کنین ؟

واقعا حرف بی منطقی زده بودم ، عقب رفتم و همان جا ایستادم . وقتی داشت می رفت با لبخند نیم بندی گفت : برین بشینین !

چند دقیقه ای همان گوشه ماندم و او را زیر نظر گرفتم ، از دیدن پذیرایی کردنش خنده ام گرفت ، انگار واقعا اینکاره بود ، با همه خوش و بش می کرد ، با اینکه به خاطر قد بلندش مجبور بود خم شود اصلا به روی خودش نمی آورد و با همه با خوشرویی روبه رو میشد ، نمی دانم معصومه چطور مرا در آن گوشه پیدا کرد و جوجه اش را انداخت روی دستم : حواست به این باشه !

خودش هم منقل کوچک نقره را برداشت و رفت ، یک صندلی خالی پیدا کردم و نشستم ، شایای ناآرام را هم روی پاهایم گذاشتم ، مطمئنا اگر قرص نخورده بودم از درد دل وکمر به فریاد می افتادم .

از شلوغی و سروصدای توی حیاط فهمیدم که عروس و داماد آمده اند . شایا آنقدر وول خورد و تقلا کرد که از جا بلند شدم و رفتم کنار پنجره . سعی کردم او را بغل کنم بیرون را ببیند که نتوانستم . او هم رفت دو قدم آنورتر و خودش را برای مهرداد لوس کرد . مهرداد بیچاره هم او را روی شانه هایش گذاشت تا بتواند عروس راببیند . کارون لباس آبی رنگ ساده و بلندی پوشیده بود ، بالاتنه اش پولک دوزی های بسیار زیبا وظریفی داشت و دامنش پایین که می آمد گشاد میشد .آرایشش هم کمرنگ وملیح بود ، برخلاف بقیه ی عروس هایی که دیده بودم ، از بازوی داماد آویزان نبود ، داماد ! انگار تازه به یاد آوردم که داماد ، محمد عزیزم است . با آن کت وشلوار خوش دوخت سرمه ای برای من عین یک درد بزرگ بود ، قلبم در سینه داشت خفه میشد . همیشه فکر میکردم در چنین زمانی گام به گام با محمد خواهم بود ولی حالا از پشت پنجره داشتم او را نگاه می کردم که رو به همه لبخند میزد . بغض گلویم را گرفت ولی بازهم شیطان کوچک درونم اجازه نداد برای هردویشان با هم آرزوی خوشبختی بکنم فقط دعا کردم محمد خوشبخت و به قول مامانی عاقبت به خیر شود . وقتی رفتند و بالای سفره نشستند هم من از جایم تکان نخوردم ، همه ی دختران فامیل خودمان و غریبه ها دورشان را گرفته بودند و من بی اعتنا همان گوشه ، کنار مهرداد و شایا ایستاده بودم . هیچکس به دنبال من نگشت و محمد سراغ من را نگرفت ، با بی حالی چرخیدم که از سالن بیرون بروم ، شایا خودش را به من رساند : منم میام .

اصلا حوصله ی این یکی را نداشتم : بمون پیش عمو مهرداد ، من زود میام .

ولی آویزان من شد و نرفت . دستش را گرفتم وبا هم بیرون رفتیم ، حیاط خیلی بزرگی داشتند با آلاچیق کوچک و استخر بزرگی که پر از آب بود . جان میداد آدم بنشیند اینجا وفکر کند ، به عالم و آدم ناسزا بگوید تا خالی شود . آنقدر ضعف داشتم که نتوانستم تا آلاچیق بروم ، همانجا روی تاب نشستم که بلافاصله از سرمای فلز به لرزش افتادم . شایا راضی نشد روی تاب بنشیند وشروع به گشتن همان دور و بر کرد ، زل زده بودم به او و غرق در فکر و خیال خودم بودم . دلم می خواست محمد مرا صدا بزند و بخواهد کنارش باشم نه اینکه غیر از عروس زیبایش به دنیا و مافیها بی اعتنا باشد .ولی محمد حتی به خاطر نداشت خواهر هم دارد ، شایا نزدیک استخر رفت و من به خودم امدم : شایا بیا اینور !

حتی این الف بچه هم من را آدم حساب نکرد و برنگشت : خاله این توش ماهی کوچولو هس!

بلند شدم که خودم او را از کنار استخر دور کنم ولی قبل از اینکه به او برسم ، همه چیز در یک ثانیه اتفاق افتاد ، خم شد و دستش را به طرف آب دراز کرد ، تعادلش را از دست داد و شلپ !

قلبم از حرکت ایستاد و نفسم در نیامد .انگار فلج شده بودم ، حتی نمی توانستم تکان بخورم . بچه روی آب آمد و تقلا کرد ، جیغ زدم و به طرف استخر دویدم ، ولی قبل از من یک نفر دیگر به استخر رسید و در آب پرید ، بچه را به بغل گرفت و به سختی بلند کرد و لبه ی استخر گذاشت . من که زانوهایم به لرزش افتاده بود نمی توانستم از جایم تکان بخورم . نکند شایا مرده باشد ؟ جواب پدر و مادرش را چه بدهم ؟

ارس خودش را هم از آب بیرون کشید و بالای سر شایا نشست . چند ضربه به گونه ی کوچکش زد و او به سرفه افتاد و آب از دهانش بیررون ریخت . زانوانم دیگر تاب نیاوردند و روی زمین سرد افتادم . ارس شایا را روی زمین نشاند و پشتش را مالش داد و رو به من گفت : حالش خوبه ، فقط یه کم ترسیده !

رفتم جلوتر و کنارش نشستم ، نه ، واقعا زنده بود ، با آن چشم های درشتش زل زد به من : به مامان نگو !

ارس خندید و من بلند شدم : باشه !

سعی کردم او را بغل کنم که نتوانستم ، ارس او را بغل گرفت و من دیوانه گفتم : نه خیس میشین !

حتی زحمت جواب دادن هم به خودش نداد ، از سرتاپایش آب می چکید.

از مراسم عقد محمد و کارون تقریبا هیچ نفهمیدم ، رفتم توی اتاقی که مانتویم را گذاشته بودم و تا آخر مراسم همانجا نشستم . موقعی که می خواستیم برگردیم چشمم به ارس افتاد که برای بدرقه ی مهمانان دم در ایستاده بود ، او هم متوجه من شد ولی قبل از اینکه به سمتش بروم ، صدای مهرداد را شنیدم : شکرپنیر ! با ما میای ؟

سرم را خم کردم و رفتم ، حال ندارتر از آن بودم که در میان جمعیت به طرف ارس بروم و از او تشکر و خداحافظی بکنم .

توی ماشین سرم را روی شانه ی مهری گذاشته بودم که او هم مثل من ساکت بود و حرفی نمی زد . ولی مهرداد نمی توانست این سکوت را تحمل کند : میگم مرضی ، امشب مواظب خودت باش ، می ترسم معصومه یه بلایی سرت بیاره !

عمه تاجی اعتراض کرد : مگه تقصیر این بچه بوده ؟ اتفاقه ، میفته ! حالا خدارو شکر به خیر گذشت . خدا پدر این بچه رو بیامرزه که کمکش کرد وگرنه این طفلک با این حالش نمی تونست کاری بکنه !

- من موندم ، این شکر پنیر عقل درست وحسابی نداره ، تو اون هوا رفته تو حیاط این پسره اونجا چکار می کرد ؟

مهری هم به حرف آمد : گفت رفته بوده با تلفن حرف بزنه ، مثه اینکه موبایلش هم داغون شده چون پرتش میکنه رو زمین .

- به هر حال ، دمش گرم ! مرضیه رو از یک عمر شرمندگی نجات داد .

نمی دانم چه شد که گفتم : باید آب استخرشونو خالی می کردن ، یه کم فکر نکردن یه بچه ممکنه وسوسه بشه بره اون طرف ؟

مهرداد از آینه ی جلو نگاهم کرد : روتو برم بابا ! اون موقع که مغز بچه پهن میشد کف استخر !

عین گربه خودم را در بغل مهری جا کردم : نخیر ، اصلا اون موقع توجهش جلب نمیشد .

مهرداد خندید : تو که کم نمیاری لامصب !

- عمه ! امشب بیام خونه ی شما ؟

مهرداد سرفه ای کرد وعمه با لحن خاصی گفت : قدمت روی چشم .

انگار خیلی راضی نبود ، قبل از آنکه بهم بربخورد ،مهری گفت : امشبو برو خونه ی خودتون !

- چرا ؟

- مادرت کارونو واسه فردا دعوت کرده، حتما باید اونجاباشی کمکش کنی !

اگر واقعا منتظر بودم آن شب همه چیز تمام شود ، کور خوانده بودم . همه چیز داشت شروع میشد . کارون عروس ما و زن محمد شده بود . حالا باید بنشینیم و بازارگرمی کارون را ببینم و دم نزنم . حتی مهرداد هم دیگر حرفی نزد .

وقتی رسیدم خانه ، یک سلام خشک و خالی کردم و به اتاقم رفتم . حتی نگاه نکردم ببینم محمد هست یا نه ! محمد دیگر تمام شده بود ، خزیدم زیر پتو و اشک هایم شروع به ریختن کرد .

از صبح زود افتادیم به جان خانه تا تمیزش بکنیم ، تا جایی که امکان داشت از بقیه فاصله می گرفتم ، به اندازه ی کافی شب قبلش سرزنش شنیده بودم . با حرص انگار که طلب خون پدرم را از سنگ مرمر داشته باشم پله ها را می سابیدم . انقدر برای تمیز کردن جان کندم که ساعت 12 به هن هن افتاده بودم ، جلوی تلویزیون روی مبل دراز دراز افتاده بودم ، پیشانیم داغ بود و تمام تنم را خاک گرفته بود . محبوبه خانم که تنها فعالیتش در آن روز درست کردن سالاد بود ، تمیز و سرحال از حمام بیرون آمد : سلام !

جوابش را ندادم و او با فاصله از من نشست : جواب سلام واجبه مرضی ؛ حالا « عافیت » پیشکش !

غریدم : سلام !

لبخند پر از لطفی زد : خسته نباشی عزیز دلم ؛ امروز خیلی به زحمت افتادی !

وای که چقدر چرب زبان بود .

- اوهوم ، تو هم که قصر در رفتی !

- من به سهم خودم کار کردم مرضی ، تو هم حالا برو حموم که وقتی عروسمون میاد اینطور ژولی پولی نباشی!

- مگه قراره منو بپسنده ؟

- خدا رو چه دیدی ؟ به هر حال شاید آجر خورده باشه تو سر برادرش !

لنگه دمپاییم را به طرفش پرت کردم : صداتو ببر !

- چرا گاز می گیری ؟

- دفه ی آخرت باشه تو شوخیات اسم اینو میاریا ! حوصله ی دردسر ندارم . فهمیدی ؟

موهای بلند و خوش حالتش را در حوله پیچید : باشه حالا ! تو حوصله ی چی رو داری ؟ بگو از همون حرف می زنیم !

محلش نگذاشتم و او هم بلند شد : جهنم ، اصلا خدا کنه خودمو بپسنده !

- محبوبه !؟

- باشه بابا ، با این اخلاقت آخه کی میاد تو رو بگیره؟

چرخیدم و پاهایم را از پشتی مبل آویزان کردم ، هیچوقت برایم مهم نبود مورد توجه پسرها باشم . مگر جایم فعلا بد بود ؟

ساعت حدود 1 بود که محمد ، کارون را به خانه آورد ، من که خودم را توی اتاق حبس کرده بودم و مثلا درس می خواندم . مامانی چند بار صدایم زد که محل نگذاشتم ، آخر سر محبوبه را فرستاد دنبالم و مجبور شدم بروم پایین .

چون نامحرمی در خانه نبود ، کارون روسری نداشت ، موهای بلند خرمایی رنگ داشت که با یک کش آن را خیلی ساده بسته بود . بلوز سفید و شلوار جین داشت ، علیرغم میلم باید قبول می کردم که رفتارش خیلی بی تکلف و مهربان بود . در آشپزخانه داشت به مامانی کمک می کرد ، با دیدن من با خوشرویی لبخند زد و حالم را پرسید . جوابش را دادم و خم شدم که دبه ی ترشی را از کابینت بکشم بیرون.

وقتی خواستم اولین کاسه را پر کنم ، کارون تعارف کرد که این کار را او بکند ، من هم ملاقه را به او دادم و خودم از آشپزخانه بیرون رفتم . حوصله ی خودشیرین بازیش را نداشتم . از راهرو که رد میشدم ، محمد از کنارم گذشت و به آشپزخانه رفت ، گوش هایم بی اختیار تیز شدند و از شنیدن صدای محمد که می خواست کارون را از آشپزخانه بیرون ببرد ، قلبم تیر کشید . کارون می خندید و می گفت نمی خواهد مهمان باشد و محمد و مامانی اصرار می کردند که او از دیشبش خسته است و برود بنشیند . مثلا دیشب چکار کرده بود ؟ کوه کنده بود ؟ فقط یک جا نشسته بود و شاد و خرم از تور کردن برادر من به همه لبخند زده بود تا آنها را هم در پیروزیش شریک کند . لبم را گاز گرفتم و از خودم خجالت کشیدم . با این حال نمی توانستم با نفرتم از کارون کناربیایم . برای اینکه از آنها و صدایشان فرار کنم رفتم حمام . ایستادم زیر دوش آب گرم و چشم هایم را بستم .

وقتی آمدم بیرون ، همه دور میز نشسته بودند ، مامانی با حالت خطرناکی نگاهم کرد ولی چیزی نگفت . محبوبه که در شرایط مورد علاقه اش بود – من مورد سرزنش بودم نه او – دماغش را برایم بالا گرفت ولی آقاجان شروع کرد به کشیدن غذا : عافیت باشه باباجان ، ولی درست نیس سر ظهر بری حموم ، وقتی که می دونی بقیه منتظرن!

سرم را انداختم پایین و کنار محبوبه نشستم ، نمی دانم چه کرمی به جانش افتاده بود که بلندبلند پرسید : مامانی ، چرا آجی معصومه رو دعوت نکردی ؟

دلم می خواست چنگالم را بکنم توی گوشش – که هنوز گوشواره های صورتی در ان بود .

- دعوت کردم ، گفت شایا بدجور سرما خورده و تب کرده !

غذا توی حلقم ماند ، چرا احساس می کردم صدای مامانی نیشدار است و نوک نیشش به سمت من ؟

آقاجان رو به کارون گفت : آقا ارس واقعا دیشب مارو مدیون کرد ، اگه اون نبود ...

کارون با ملایمت خندید : وظیفه اش بود آقاجان ! حقیقتش قرار بود روی استخرو بپوشونیم ولی بالاخره تو شلوغی یه چیزایی فراموش میشه !

دیگه چه چیزایی مهمتر از این ؟ اگر آن لندهور آنجا نبود من با آن حالم چطور شایا را در می آوردم ؟

مامانی هم برای پاشیدن نمک روی زخم من دنبال صحبت را گرفت : حالش که انشالله خوبه ؟ چند بار خواستم بپرسم یادم رفت .

نه مامانی ، خجالت نکش، بگو میخواستم مرضیه هم باشه و بشنوه !

- خوب راستش ..(خندید) از دیشب رفته زیر لحاف تا همین حالا که من می اومدم ، می گفت بدنش کوفته اس و سرش درد می کنه . ولی به نظرم می خواست از زیر کار دربره . خیالشم راحت بود که شما کارگر فرستادین البته !

کارون نمی خواست ما را خجالت دهد وگرنه غیر ممکن بود ارس هیچش نشده باشد، تا شایا را برد داخل و فرصت کرد لباسش را عوض کند نیمساعت گذشته بود . در آن هوای سرد با آن لباس های خیس محال بود سرما نخورد.

همه ی این چیزها را هم از چشم من می دیدند، یعنی انتظار داشتند من بچه را به خودم زنجیر کنم ؟ یا نکند باید پرواز می کردم و قبل از اینکه شایا بیفتد توی استخر ، او را می گرفتم ؟ بغض گلویم را گرفت ، لقمه ام را به سختی قورت دادم و دیگر غذا نخوردم ، فقط با غذایم بازی کردم که هیچکس متوجه نشد به جز محمد ، که او هم اهمیتی نداد . این دیگر خیلی درد داشت . بعد از نهار هم خودم را به شستن ظرفها مشغول کردم ، ظرفها که تمام شد ، کف آشپزخانه را تی کشیدم ،چای درست کردم، هزارتا کار بی ربط و با ربط انجام دادم تا مجبور نباشم پیش بقیه در سالن بنشینم ، وقتی هیچ کار دیگری نداشتم ، رفتم به اتاقم و دراز کشیدم ، کله ام را کردم زیر بالش و گونه هایم خیس شد .

بعد از ظهر سردرد عجیبی گرفتم که وقتی بقیه خواستند به دیدن شایا بروند من نمی توانستم از جایم بلند شوم و بروم !!!!!!!!!! خانه که خالی شد ، نفس راحتی کشیدم / می توانستم هرچقدر دلم بخواهد بلند بلند با خودم حرف بزنم ، حق را به خودم بدهم و اجازه ندهم هیچکس سرزنشم بکند ، چه حال خوشی بود .

با نغمه داشتیم به طرف سالن همایش دانشکده می رفتیم ، برایش تعریف کردم شب عقد محمد چه حال بدی داشتم.

- تو دیگه زیادی حساس شدی ! چرا فکر می کنی بقیه هر حرفی می زنن برای سرزنش توئه ؟

- فکر نمی کنم ، واقعا همینطوره !

نغمه معمولا به خودش زحمت لج کردن با من را نمی داد ، همه می دانستند مرغ من یک پا دارد . نغمه سرک کشید توی سالن : یارو اینجا نیست !

- به این سرعت فهمیدی ؟ با دقت نگاه کن !

- اگه بود سر کچلش چراغ میزد !

- بیا بریم یه دقه بشینیم ، از این در اون گوشه ها دیده نمیشه !

همینکه پایمان را گذاشتیم توی سالن ، سخنران از حضار تشکر کرد و ملت کف زدند .

- چه خوش قدم بودیم .

در بین جمعیت گشتیم و استاد اخلاق را پیدا نکردیم ، تا آمدیم بیرون ، سینی پذیرایی را جلویمان گرفتند ، با ذوق و شوق یک ساندیس و یک کیک برداشتیم ، نغمه با خوشحالی گفت : چه همایش خوبی بود !

من خندیدم و به اصطلاح آب میوه به گلویم پرید ، نغمه با دست به پشت من کوبید و من بعد از چند سرفه آرام شدم . از کنار سطل اشغال که رد میشدم ، ساندیس را درآن انداختم .

- وا این چه کاریه ؟

-آب آلبالو که چه عرض کنم ؟ آبیه که آلبالوها رو باهاش شستن .

نوبت نغمه بود که از خنده روده بر شود ، در همین حین چشمم به پسری افتاد که به طرز عجیبی برایم آشنا بود . دستش را در جیب شلوارش کرده و با دوسه نفر دیگر مشغول حرف زدن بود . هرچه به ذهنم فشار آوردم نه قیافه اش را به یاد آوردم و نه علت اینکه چرا برایم آشناست !در یک لحظه سرش به این سمت چرخید و با یک هوشیاری آنی ، او را به یاد آوردم . سرم را انداختم پایین و دست نغمه را کشیدم . نغمه از این حرکتم در عجب بود : چی شد ؟

- این پسره از طایفه ی کارون اینابود . تو عقد کنون دیدمش !

نغمه تلاش کرد به عقب برگردد که جلویش را گرفتم .

- خوب بزار ببینم .

- اون منو ندید ، حالا تو یه کاری کن ببینه !

- خوب ببینه ، چی میشه ؟ مگه اونم تو رو میشناسه ؟

راست می گفت ، بعید بود او هم مرابه یاد داشته باشد .

- مزمز ، اوناهاش ، بدو !

با عجله به طرف استاد اخلاق دویدیم تا غیبت هایمان را توجیه ! کنیم .

مامانی تصمیم گرفته بود پنج شنبه با خانواده ی کیانی برویم بیرون ! همه موافق بودند به جز من ، که زیاد هم مخالفتم را بروز ندادم چون هنوز از دستم شاکی بودند. سعی می کردم بی تفاوت باشم و خودم را آماده ی یک شب مزخرف بکنم تا اینکه ...

مهری چهارشنبه زنگ زد و گفت می خواهند فردایش بروند قم و تا جمعه بعد از ظهر آنجا بمانند . پدر او در قم دفن بود ، هرازگاهی به آنجا می رفتند و اغلب من هم با آنها می رفتم ، تا دیروقت در حرم می ماندیم و صبح جمعه می رفتیم جمکران ، که من عاشقش بودم و در آنجا حتما حال و هوایم عوض میشد . کلی از این برنامه استقبال کردم ولی نفس های عمیق مامانی باعث ناامیدی بود ، گوشی را گذاشتم و با التماس رو کردم به مامانی : برم؟

قابلمه را برداشت و تقریبا روی اجاق کوبید ، من هم دوباره پرسیدم : برم ؟

برگشت و با عصبانیت مرا نگاه کرد : یادت رفته که ما برنامه چیدیم برای فردا شب ؟

نه ، یادم نرفته بود ، اتفاقا به وضوح در خاطرم بود : نه ، ولی برنامه رو که به هم نمی ریزیم ، فقط من باهاتون نمیام .

- مرضیه ، این بچه بازی رو بزار کنار ، اون از شب عقدکنون که رفتی بست نشستی تو اتاق و نیومدی بیرون ، این از اون روز که کارون اومد اینجا و به هزار بهونه ازش فرار کردی، حالا هم که میگی نمیای !نخیر، نمیشه !باید بیای !

- چرا می خواین منو عذاب بدین ؟ خوب من با اونا اذیت میشم !

- چکارت می کنند که اذیت میش ؟ گازت میگیرن یا سوزن میکنن تو تنت ؟

راست می گفت ، از این لحاظ هیچ بهانه ای نداشتم ولی این سفر برای تغییر روحیه ام خیلی خوب بود . اگر اجازه می داد بروم ، عالی میشد . دوباره رو انداختم : تو رو خدا ! هفته ی دیگه با اونا بریم بیرون !

- من بهشون خبر دادم ، حالا زنگ بزنم بگم چون مرضیه حاضر نیست به خاطر بقیه کوتاه بیاد ، هفته ی دیگه بریم !

اشک توی چشمم جمع شد و بغض گلویم را گرفت : آخه خیلی دلم میخواد برم .

- دفعه ی آخرشون که نیس! ماه بعد ، دوباره میرن ، به تو هم حتما میگن .

همه مشغول حرف زدن بودند به جز من ، که گوشه ای نشسته بودم و حوصله ی هیچ کاری را نداشتم . چه همه هم با هم جور شده بودند ، مامانی و مادر کارون نمی دانم درباره ی چه غذایی حرف می زدند ، آقاجان و آقای کیانی درباره ی شهری که هر دو رفته بودند و خوششان آمده بود صحبت می کردند . محمد و ارس شطرنج بازی می کردند و معصومه و کارون خودشان را با شایا مشغول کرده بودند و محبوبه و فرهاد بدمینتون بازی می کردند . من هم به موبایلم ور می رفتم و با هیچکس حرف نمی زدم . مامانی و معصومه چند بار نگاهم کردند ولی من محل نگذاشتم . محبوبه خیس عرق خودش را پرت کرد روی زمین کنار من ، فرهاد هم پشت به پشت معصومه نشست و شایا را قلقلک داد . بازی محمد و ارس تمام شد و ارس رو کرد به این طرف : منم میخوام بدمینتون بازی کنم . خسته نشدین محبوبه خانم ؟

محبوبه بی تعارف تکیه داد به من : راستش اصلا نمی تونم سرپا بایستم . مرضیه بازی نمی کنی ؟

- نه ، حسش نیست .

- حسش نیست ، یا چون همبازیت نیس ؟

و بعد چشم و ابرویی آمد که یعنی زشت است و بلند شوم با این یارو بازی کنم ، کار به جایی رسیده بود که محبوبه هم به من درس اخلاق میداد . وقتی دید من خر خودم را سوارم ، با لبخند عذرخواهانه ای رو به ارس گفت : مرضی فقط با مهرداد بازی می کنه . اگه مهرداد اینجا بود اصلا راکتو زمین نمی زاشتن .

محمد صدای محبوبه را شنید و سرش را به طرف مامانی چرخاند : چرا به عمه اینا نگفتین اونا هم بیان ؟ دور هم بیشتر خوش می گذشت .

با همه ی علاقه ام به محمد از این حرفش لجم گرفت ، یعنی می خواست مهری بیچاره هم همراه ما بیاید و او را کنار عروسش ببیند و حرص بخورد ؟! واقعا که !

مامانی گفت : رفتن سر خاک پدرشون !

رو کرد به مادر کارون و توضیح داد پدر مهری 10 سالی هست که فوت کرده و در قم دفن است .

و از آنجایی که مغز محبوبه توی دهانش بود ، بلند گفت : پس بگو تو چرا از سر شب بق کردی ، می خواستی با اونا بری قم ؟

همه ساکت بودند و صدای محبوبه را شنیدند ، من با دستپاچگی گفتم : نه کی همچین حرفی زده ؟ من فقط نگران امتحانی بودم که هفته ی دیگه دارم .

بعد هم بلند شدم و راکت را برداشتم : کی بازی میکنه ؟

ارس محلم نگذاشت و کارون راکت را برداشت.

کارون خیلی خوب بازی می کرد ، همان چند دقیقه بازی باعث شد ناراحتیم را از یاد ببرم و سرحال شوم ، به دنبال توپ می دویدم که محبوبه صدایم زد : گوشیت زنگ میزنه !

«ببخشیدی» رو به کارون گفتم و گوشی را از دست محبوبه گرفتم . مهری بود ، آنقدر مرا می شناخت که زنگ زده بود خواهش کند گوشت تلخ نباشم و گردش را به بقیه زهر نکنم . من در جوابش فقط هوم هوم می کردم ، خداحافظی که کرد مهرداد گوشی را از دست او گرفت و کلی متلک بارم کرد، نتوانستم جلوی خودم را بگیرم : حیف که دستم بهت نمیرسه مهرداد وگرنه جوابتو میدادم .

- دستتم می رسید ، کاری ازش برنمی اومد ، زورت به من نمیرسه مردنی ! بای بای!

تماس قطع شد و من چند ثانیه برای خودم خندیدم . وقتی ارس را متوجه خودم دیدم سریع خنده ام را جمع کردم تا به سلامت عقلم شک نکند .

کمی آنطرفتر از ما چند پسرجوان نشسته بودند که وقتی اطرافمان کمی خلوت تر شد ، یکیشان شروع کرد به گیتار زدن و خواندن . من با اینکه به آنها نگاه نمی کردم محو خواندنشان شده بودم . زانوهایم را بغل گرفته بودم و با آنها زیر لب همراهی می کردم . دور از بقیه که بیست سوالی راه انداخته بودند . فرهاد مرا صدا زد : بازی نمی کنی ؟

متوجه شدم حواس آنها به من است ، سعی کردم جوری حرف بزنم که به نظر زهرمار نیایم : نه ، مغزم کار نمی کنه !

ارس که بعد از فرهاد ، از همه به من نزدیکتر بود ، به طعنه گفت : پس حق داری نگران امتحانت باشی .

بچه پررو! چه صمیمی شده بود که سر به سر من می گذاشت . ولی من خودم را زدم به آن راه و اینطور وانمود کردم که اصلا او را نمی بینم . دستم را بردم تا گره روسریم را محکم کنم که متوجه تغییری شدم : ایوای ، زنجیرم نیس !

سر همه به این طرف چرخید و معصومه طبق معمول گفت : چقدر گفتم برو قفلشو درست کن ، حرف که به گوشت نمیره !

به او محل نگذاشتم و بلند شدم ، شروع کردم به گشتن در همان حوالی ، بقیه هم کمکم کردند ولی فایده نداشت ، نتوانستیم در آن وقت شب میان چمن ها پیدایش کنیم ، زنجیرم را خیلی دوست داشتم، خاص نبود ، گرانقیمت هم نبود ، از تیتانیوم بود و خیلی ساده ، فقط در وسط به جای حلقه های زنجیر اسم من بود . این را وقتی دانشگاه قبول شدم کادو گرفته بودم . معصومه که متوجه ناراحتی من بود ، مثلا برای همدردی گفت : حالا لازم نیس این قیافه رو به خودت بگیری ، سال دیگه که خواستی فارغ التحصیل بشی دوباره میخوان بهت کادو بدن ، بهشون میگیم همینو دوباره برات بگیرن . والله مهری و مهرداد از خداشونه ، دیگه مجبور نیسن فکر کنن که چی بگیرن !

محبوبه با جدیت گفت : خوب شاید نخوان دوباره براش کادو بگیرن !

معصومه عاقل اندر سفیه به او نگاه کرد : خوب ، ازشون می پرسم کجا سفارش داده بودند ، خودم براش میگیرم ، خیالت راحت شد ؟

ولی خیال من راحت نشده بود ، من زنجیر خودم را می خواستم ، به نظرم گم شدنش غیرممکن بود ، من که راه دوری نرفته بودم ، همین دور و بر بودم ، چرا نباید همین اطراف باشد ؟

تا چند وقت از دیدن جای خالی زنجیرم غصه دار میشدم ولی کم کم به نبودنش عادت کردم ، به خصوص که وقتی مهری ناراحتیم را دید ، خندید و گفت : این چیزا ارزش غصه رو نداره ، وقتی آدم یه چیز اینطوری از دست میده حتما بعد بهترشو گیر میاره !

مهری هم با این استدلال هایش واقعا عتیقه بود.

- بیا بریم پیش دکتر مصدق !

- مصدق ؟ عمرا ! حوصله ی سخنرانی ندارم .

ولی مگر نغمه به این سادگیها دست برمی داشت : جان نغمه ! اگه منو تنها گیر بیاره کلی حرف می زنه ولی چون از تو خوشش نمیاد ، زود کارمونو راه میندازه !

- کی گفته از من خوشش نمیاد ؟

- لازم نیس کسی بگه ، هروقت تو غایبی ، حضور غیاب میکنه ، سوال همه رو جواب میده به جز تو ، همیشه هم که بهت گیر میده !

راست می گفت ، تازه نغمه نمی دانست هربار رفته بودم دم دفترش ، گفته بود سرش شلوغ است و راهم نداده بود !!! باید با نغمه می رفتم تا سوسک شود و دیگر مرا مسخره نکند .

وقتی رسیدیم دوباره فامیل کارون را دیدم که دم در ایستاده بود و با دکتر مصدق حرف میزد . ما هم همانجا یک لنگه پا ایستادیم منتظر، تا صحبتشان تمام شود . پسرک دو سه باری نگاهمان کرد و بعد به مصدق گفت به خاطر ما می رود و یک وقت دیگر می آید . موقع رفتن مرا با دقت نگاه کرد ، این حرکتش مرا ترساند ، نکند مرا شناخته باشد ؟ نه ، شاید به نغمه هم همینطور نگاه کرده ولی فرصت نبود از نغمه بپرسم ، داشت تند تند حرف میزد ولی حواس مصدق به کلید دفترش بود گه جا نمی افتاد ، کلید را بیرون کشید و با عصبانیت به دسته کلید نگاه کرد ، اگر امکان داشت کلیدها از فرط خجالت ذوب می شدند ! بعد ناگهان بدون اینکه اهمیتی به من و نغمه بدهد به طرف در خروجی رفت .

نغمه به طرف من برگشت : این چش بود ؟

خنده ام را قطع کردم و با جدیت گفتم : کلیداشو اشتباهی آورده بود ، حالا اینو ول کن ، میگم نغمه اون پسره که داشت با مصدق حرف میزد به تو هم نگاه کرد ؟

- می خوای بگی به تو نگاه کرد ؟ نه بابا ، مصدق هم به من محل نزاشت چه برسه به اون ، جنس خوبی بود ، نه ؟

دوباره به حالت همیشگیش برگشته بود .

- این یارو همون فامیل کارونه ، به نظرم منو شناخت .

- چه اشکالی داره بشناسه ؟ نهایت یه سلام باید بهش بکنی دیگه ! حالا چطور به مصدق بگیم امتحانو بزاره دوشنبه قبل از عاشورا؟

من هنوز فکرم مشغول فامیل کارون بود که به نظرم جور خاصی نگاهم کرد :لازم نیس حتما به خودش بگی ، برو از همه ی بچه ها امضا بگیر که موافقن ، بعید می دونم مصدق دیگه مخالفت کنه !

- چرا به مغز خودم نرسید ؟

- چون مغزی در کار نیست ، گچه !

تقریبا بیشتر بچه ها امضا کرده بودند به جز فروتن و دوستش ، دوستش را می توانستم راضی کنم ، خیلی زود خر میشد ولی فایده نداشت ، حتی یک نفر هم نباید مخالف می بود و بعید به نظر می رسید فروتن نظرش عوض شده باشد ، نغمه کنار من نشست در حالیکه به چشم هایش داشت فروتن را می جوید : با این عوضی چکار کنیم ؟

من هم به عوضی نگاه کردم ، پاهای درازش را روی هم انداخته و داشت با گوشیش حرف میزد . شانه هایم را بالا انداختم : اگه اون سری مسخره اش نکرده بودیم حالا اینم شاخ نمیشد .

سر یکی از کلاس های معارف بین دخترها و پسرها کل کل شدیدی در گرفته بود ، که وقتی یکی از پسرها درباره ی ما اظهار نظر کرد : موی بلند ، عقل کم !

نغمه با صدای بلندی رو به دخترها گفت : البته منظورش پشت سریشونه!

فروتن آن موقع موهای بلندی داشت که آن ها را باز می گذاشت و روی شانه هایش می ریختند ، دقیقا پشت سر طرف نشسته بود . این متلک باعث شد فروتن کینه ی شدیدی از ما به دل بگیرد .

نغمه با افسوس گفت : آره ، چیزی که عوض داره ، گله نداره !

هردو با حسرت به فروتن نگاه کردیم و او هم نیشخند افتخارآمیزی را نثار ما کرد .

به این ترتیب ، نغمه نمی توانست به خانه برود و باید تاسوعا و عاشورا را در خوابگاه می ماند . ما هم روز تاسوعا نذری داشتیم ، از مامانی اجازه گرفتم که نغمه را دعوت کنم بیاید خانه . مامانی که حرفی نداشت ، قرار شد نغمه مثل بنز درسش را بخواند تا تاسوعا که میاید خانه ی ما عذاب وجدان نداشته باشد .

آقاجان و محمد از قبل اذان برای مراسم رفته بودند و مامانی و محبوبه هم بعدا رفتند ، قرار شده بود بعدا یکی را بفرستند دنبال من ، که داشتم درس می خواندم . ساعت 9 بود که محبوبه زنگ زد ، گفت حاضر شوم که می آیند دنبالم .

اول مانتوی مشکی و شالم را پوشیدم بعد نظرم عوض شد ، لباس سفید بافتنیم را پوشیدم و مقنعه و چادر سر کردم ، کمی هم با ریخت جدیدم جلوی آینه راه رفتم . مامانی خیلی دوست داشت من چادر بپوشم ولی تحمل آنرا در خودم نمی دیدم ، حجاب برایم اهمیت داشت ولی پوشیدن چادر خیلی سخت بود مخصوصا توی دانشگاه با کیف و جزوه ! ولی از دیدن خودم با آن حالت خانمانه لذت بردم تا اینکه زنگ در را زدند .

- کیه ؟

- شکرپنیر ، تا یخ نزدم بیا !

چه خیال خامی داشتم که فکر می کردم محمد می آید دنبالم ، همیشه شب تاسوعا او ما را می برد و برمی گرداند مگر اینکه سرش خیلی شلوغ میشد ولی حالا کلا سرش جای دیگری گرم بود . آهی کشیدم و برای احتیاط مانتویم را هم گذاشتم توی کوله ام ، مطمئن شدم همه ی چراغ ها را خاموش کرده ام و بعد در هال را قفل کردم . تا در حیاط رفتم و دوباره برگشتم در سالن را چک کردم ( این هم مرض عجیبی بود که من داشتم ، همیشه در شک و تردید به سر میبردم که در خانه را قفل کرده ام یا نه ) و بعد دویدم به طرف در حیاط .

در حیاط را محکم پشت سرم به هم کوبیدم : شرمنده اتم مهرداد !

ولی مهرداد تنها نبود ، ارس و کارون هم آنجا بودند .

اینها دیگر از کجا پیدایشان شده بود ؟ با سردی سلام کردم و هرسه جوابم را دادند . چه وقت آمدن بود ؟ نمی دانستند که امشب در خانه نیستیم ؟ با بی حوصلگی به طرف در چرخیدم : مهرداد چرا نگفتی مهمون داریم ؟

- نه ، مرضیه جون ، درو باز نکن !

- اینطوری که نمیشه !

- منم می خواستم بیام هیئت ، ولی نمی دونستم کجاست ، محمد گفت تو خونه ای ، بیایم اینجا با هم بریم .

نمی توانست یک زنگ بزند ؟ تازه یادم افتاد که تلفن خانه را از برق کشیده ام . محبوبه هم به گوشیم زنگ زده بود .مهرداد رو کرد به ارس : پس ایشونم با ما میان دیگه ، البته اگه خودتون نمی خواین بیاین .

نخیر ، بیاید کجا ؟ با آن قیافه اش ، ریشش را هم از ته زده بود . هرچند بیچاره ساده و مرتب بود . من هم انگار که دیوار باشم ، ساکت ایستاده و زل زده بودم به لاستیک ماشین ارس ولی کارون مرا مخاطب قرار داد : چقدر چادر بهت میاد !

باز این شروع کرد به خودشیرینی ولی حنایش پیش من رنگی نداشت : مرسی !

مهرداد ولی با کارون موافق بود : آره ، دیگه خانم شده ، نمیشه اذیتش کرد ، خانم مرضیه خانم تشریف میارین ؟

چادرم را بالا گرفتم و راه افتادم ، وسط راه تازه یادم افتاد و برگشتم به طرف کارون : با ما نمیای ؟

- نه ، با ارس میام دیگه !

پس ارس هم تصمیم گرفته بود بیاید ، یعنی خودش جایی نمی خواست برود ؟ از وقتی که یادم می آمد محمد همراه آقاجان به هیئت می رفت ، هرکاری هم که داشت شب تاسوعا و عاشورا غیرممکن بود به هیئت نرود . یعنی این لندهور با این سنش هنوز جای خاصی برای عزاداری نمی رفت ؟ اصلا به من چه ؟ مهرداد در جلو را باز کرد و نشستم . بعد او هم نشست و حرکت کردیم .تمام راه ارس پشت سر ما حرکت می کرد ، مهرداد پرسید : برادر خانم محمد اسمش چیه ؟ یادم رفت .

- ارس ! خیلی دلم میخواد بدونم اگه یه بچه ی دیگه هم داشتن اسمشو چی می زاشتن؟ لابد زاینده رود !

مهرداد اول خندید بعد ناگهان ساکت شد : زشته ، مردمو مسخره نکن شکرپنیر ، منم دبیرستان یه همکلاسی داشتم اسمش « فرات » بود .

- شوخی می کنی !

- نه به جان تو ! فرات زهیری ، عرب بود .

فکر بکری به ذهنم رسید و در حالیکه می خندیدم ، گفتم : مهرداد ، تصمیم گرفتم سه تا بچه بیارم ، اولی رو میزارم فرات ، سومی رو میزارم اروند ، دومی رو هم بین النهرین ؟!

مهرداد قهقهه زد : خل خدا ! سومی رو قبل از دومی میاری ؟

کلی خندیدیم تا اینکه از کنار یک هیئت رد شدیم و تصمیم گرفتیم سنگین و رنگین باشیم .

اول مهرداد پیاده شد و چون در سمت راست ماشینش همیشه مشکل داشت خودش آمد تا در را باز کند ، به محضی که در را باز کرد ، خودم را پرت کردم بیرون که نزدیک بود با کله بروم توی دیوار اگر مهرداد نگرفته بودم . با تاسف گفت : اصل ، ذاته ، که خرابه / حالا تو هی سعی کن یه ظاهر غلط انداز واسه خودت درست کنی !

چادرم را مرتب کردم و گفتم : این وصله ها به من نمی چسبه ! من ظاهر و باطنم یکیه ، چادر فقط واسه تنوعه !

مهرداد یک لنگه از ابرویش را بلا داد : اینجوریاس ؟ چقدر بدم میاد از دخترایی که یه روز چادر سر می کنن یه روز درش میارن .

حرفش را جدی گرفتم و با ناراحتی گفتم : من که اینطوری نیسم ، فقط می خواستم امشب پوشیده تر باشم .

با حالت قهر از او رو برگرداندم که ارس و کارون را دیدم ، از جوی آب رد شدم و منتظر ماندم کارون هم بیاید ، ولی پشتم به آنها بود ، موقعی که کارون آمد و خواستیم برویم ، صدای مهرداد را شنیدم : دختر حاج حسین ! جان عزیزت از من دلگیر نباش !

برگشتم و او رادیدم که کف دستهایش را به هم چسبانده و جلوی صورتش نگه داشته بود و به من نگاه می کرد ، بی اختیار خنده ام گرفت : بچه پررو ! یکی طلب من !

مامانی کلی از دیدن من با چادر ذوق کرد و مهری به قول خودش آنقدر خوشمزه شده بودم که مرا بوسید و شایا اصلا مرا نشناخت . خیلی زود این ذوق کردنها به پایان رسید چون برای پذیرایی بلند شدم و برای اینکه راحت تر باشم مانتو پوشیدم . کم کم به این فکر می افتادم که برای شغل آینده ام گارسون شوم . مثل اینکه پذیرایی در ذاتم بود . هر جا که بودم برای پذیرایی داوطلب می شدم ، اصلا اگر می دیدم کسی دیگر سینی را جلوی من می گیرد و تعارف می کند تعجب می کردم . کلی هم با مهشید نشستیم و از دانشگاه حرف زدیم ، قبلا که خانه امان در این محل بود همیشه یا من خانه ی آنها بودم یا او به خانه ی ما می آمد ولی وقتی خانه را عوض کردیم فقط اینطور شب ها همدیگر را می دیدیم یا روزهای نادری که با همدیگر قرار می گذاشتیم و بیرون می رفتیم . ان شب هم او گله کرد که دیر رفته ام ، اصرار کرد که به خانه ی آنها بروم ، بدم نمی آمد ولی به او گفتم خودش بایدبه مامانی بگوید .

خاله زهره داشت سینی استکان ها را میبرد بشوید که من بلند شدم و سینی را از او گرفتم ؛ با مهری سرگرم شستن ظرفها بودیم که محبوبه صدایم کرد : پاشو تا بریم خونه !

بلند شدم و دست هایم را با مانتویم خشک کردم ، می دانستم مهری الان نمی رود ، چون ما روز تاسوعا نذری داشتیم همیشه زودتر از بقیه می رفتیم . هر چه در بین جمعیت نگاه کردم ، مهشید را ندیدم ، خودم هم نمی خواستم به مامانی بگویم مخصوصا حالا که مهشید ناپدید شده بود ، مانتویم را درآوردم و دوباره چادر پوشیدم . معصومه گفت : تو رو خدا این چکاریه ؟ واسه سه ساعت که اومدی هی لباستو عوض کنی !

نمی دانم چرا معصومه به همه چیز من گیر می داد ، به لپ شایا که خوابیده بود انگشت کشیدم : شما نمیاین ؟

- نه ، مادر جونم با ماست ، یه ساعت دیگه میریم .

- باشه ، پس، فردا می بینمت ، ولی تو رو خدا این جوجه رو بزار خونه مادرشوهرت که جلو دست و بالمونو نگیره !

- چقدر تو با این بچه مشکل داری ، انگار هووته !خوبه اینقدر دوستت داره !

- همین دوست داشتنش مشکل درست میکنه عزیزم ، آویزوون آدم میشه ! همش می ترسم یه کاری دستم بده !

معصومه پتو را تا زیر چانه ی شایا بالا کشید : باشه ، شاید تا ظهر گذاشتمش پیش مادرجون !

خداحافظی کردم و از حیاط بیرون دویدم . مهشید پیش مامانی و بقیه ایستاده بود : ایناهاش ، خودشم اومد . مرضی گفتی میای خونه ی ما ، نه ؟

- اره ، نرم مامانی ؟

اگر ارس آنجا نبود ، حتما محبوبه مزه می پراکند که نه ، ماده ای ! ولی الان هیچ نگفت ، به ماشین تکیه داده بود و چرت میزد .

مامانی به من چشم غره رفت و رو به مهشید گفت : آخه فردا نذری داریم عزیزم ، بدون مرضیه خیلی دست تنهام .

ولی مهشید کوتاه بیا نبود : به خدا صبح زود بیدارش می کنم بیاد کمک ، تو رو خدا اجازه بدین عالیه خانم !

مامانی دلش به حال مهشید سوخت که اینقدر اصرار می کرد : آخه صبح به اون زودی چطور بیاد ؟ دلم نمی خواد آقاجونت به زحمت بیفته !

مهرداد پرید وسط : من میارمش زن دایی !

خانه ی مهشید – که دختر عموی مهری بود – با عمه تاجی دیوار به دیوار بود ، مامانی که با رقیب جدیدی رو به رو شده بود داشت کوتاه می امد که ناگهان به یاد آورد : باشه ، ولی به نغمه بگو که دیرتر بیاد . چون اون که اومد تو دیگه سربه هوا میشی و به درد من نمی خوری !

آه از نهادم برخاست ، اصلا به یاد نغمه نبودم . مامانی مرا خلع سلاح کرده بود ، دست انداختم گردن مهشید : یه روز دیگه میام خونه اتون عزیزم ، فردا قراره یکی از همکلاسیام بیاد خونه ، باید خودم برم دنبالش !

مهشید لب هایش را ورچید : باشه ولی باید قول بدی یه روز بیای ها !

قول دادم و او هم رفت . تازه متوجه شدم محمد در جمع نیست : پس محمد کو ؟

- کار داره ، زحمت ما میفته گردن ارس خان !

ارس داشت جواب تعارف مامانی را می داد که پریدم وسط حرفش : منم بمونم با داداشی بیام ؟

مامانی به طرف من برگشت : شاید تا یکی دو ساعت کارش طول بکشه ها !

- باشه؛ اشکالی نداره ، یه عالم ظرف ریخته سر مهری ، میرم کمکش !

- باشه ولی به محمد خبر بده که موندی !

از موافقتش خیلی خوشحال شدم ، اینطور می توانستم پیش مهشید بمانم . پریدم و بوسیدمش : مرسی / قربونت .

کارون از این حرکت من خندید ، ناراحت نشدم ولی محبوبه که زیر گوشم گفت : جون به جونت بکنن کارگری !

بدم آمد ، با حالت اژدهاییم به او نگاه کردم که فرار کرد . منتظر ماندم تا همه سوار شوند ؛ آخرین نفر ارس بود که به من گفت : برین داخل دیگه ، سرده !

محلش نگذاشتم . شانه ای بالا انداخت و خداحافظی کرد .

با مهری و مهشید داشتیم حرف می زدیم که محمد زنگ زد وگفت بروم بیرون . با دخترها خداحافظی کردم و از هیئت بیرون آمدم ، کوچه خلوت بود و فقط مردی را می دیدم که پشت به من به ماشینی تکیه داده بود ، از آنجا که انتظار فامیل خودمان را داشتم صدازدم : مهرداد !

طرف برگشت و ارس را شناختم : سلام مرضیه خانم ، ارسم !

- سلام ، شما مگه نرفتین ؟

- برگشتم ، دیدم اینجا به کمک احتیاج دارن ، کارونو که رسوندم ، برگشتم .

کمی جلوتر رفتم و ایستادم . از بودن با او در آن کوچه ی خلوت ، خجالت می کشیدم . دست و پایم را گم کرده بودم ولی وقتی سایه ی جفتمان را روی دیوار دیدم به فکر افتادم که کاش روی دیوار ، آینه بود تا تفاوت قد خودم و او را می دیدم . از نظر سایه ای که کله ی سایه ی ارس اصلا مشخص نبود، رفته بود تا بالا ! ولی من همینطور کامل و بی نقص روی دیوار افتاده بودم . نمی دانم ارس چه اصراری به شکستن سکوت داشت : امشب خیلی خسته شدین ، نه ؟

- نه اتفاقا ، اینجور وقتا که همه دور همن خیلی بهم خوش میگذره ، همش میگیم و می خندیم ( سایه ی لبخندی روی صورتش دیدم ) البته کار واسه امام حسین خستگی نداره!

لبم را گاز گرفتم تا دیگر چرت و پرت نگویم .

- شنیدم قبلا اینجا زندگی می کردین ، تو این کوچه ، آره ؟

نمیشد به شنیده هایت اکتفا کنی ؟

- بله ! ( به خانه ی قدیممان اشاره کردم که تبدیل شده بود به هیئت ) خونه ی پدری آقاجون بود . مادربزرگم که فوت کرد وقفش کردن .

- چند سال پیش ؟

آخه به تو چه ربطی داره ؟

- 4 سال پیش !

نمیشد که به ارس بگویم دقیقا روز تولد من فوت کرد ، چه روز بدی هم بود ، ابری و گرفته ! و بدتر از همه اینکه من هم اسم مادربزرگم بودم ، بغض گلویم را گرفت ، نمی دانم نصفه شبی چه مرگم شده بود ، قبل از اینکه اشکم راه بیفتد صدای ارس را هم شنیدم : پدر منم فوت کرده ، اونم اول مهر سالی که من کلاس اول بودم .

دهانم از حیرت باز ماند ، سرم را بلند کردم و متوجه شدم نگاهم می کند : پس .. ولی ...آخه ...

-بابا سهراب ، عمومه ! ولی از پدرم کمتر نیست !

دلم برایش سوخت ، انگار نه انگار که 26 سالش است ، انگار قد شایا بود . دلم می خواست موهایش را به هم بریزم و حرف های خوبی برایش بزنم . دلم می خواست یقه ی پیراهنش را صاف بکنم و قول بدهم فردا روز بهتری است . قبل از اینکه کار احمقانه ای بکنم محمد و مهرداد از هیئت بیرون آمدند . محمد با دیدن من لبخند زد : به به، چه خانم متین وموقری !

سلام کردم و به طرفش رفتم : خسته نباشی !

- شما هم همینطور ! هرچند نمی دونم چونه ات بیشتر درد میکنه یا دستات !

- داداشی !

- جان داداشی ، داداشی قربون خاله سوسکه بره !

جلوی دهانش را با دست گرفت : یکی طلبت مرضی !

مهرداد گفت : این ، امشب از همه طلبکار شده ! همه رو مدیون کرده !

- یعنی تو هم ؟

مهرداد به طور نمایشی عرق پیشانیش را گرفت و سرش را پایین انداخت ، من خندیدم .

- ببین مهرداد ، فامیلی! به جای خود ، باحالی! به جای خود ، سر به سر یکی یدونه ی ما نزاری ها که کلامون میره تو هم !

- یکی یدونه ؟ والله تو تبار حاج حسین سه تا از اینا هس !

- من سه تا خواهر دارم ، درست، ولی مرضیه یه دونه اس !( این را با جدیت گفت و بعد با خنده اضافه کرد) معصومه و محبوبه هم هر کدوم یه دونه ان !

این همان محمد من بود ؛ همان محمدی که گمش کرده بودم ، با مهرداد دست داد : فردا می بینمت دیگه ، میای کمک ؟

- جرات دارم نیام ؟

محمد به شانه ی او کوبید : قربون آدم چیز فهم !

به طرف ماشین ارس راه افتاد .

- ماشین خودت کو ؟

- واسه فردا لازم دارن ، گذاشتمش واسه کمک ، با ارس میریم ، سوار شو .

در عقب را باز کرد و من قبل از نشستن برای مهرداد دست تکان دادم.

- خداحافظ ، یکی یدونه !

تا خانه ی ما ، ارس و محمد با هم حرف می زدند و من زل زده بودم بیرون ، تازه به صرافت افتاده بودم که چرا باید به من می گفت که پدرش فوت کرده ، چقدر در آن لحظه ناراحت بوده که برایش فرقی نمی کرده برای چه کسی حرف بزند .

مامانی کله ی سحر بلند شده و مشغول بود ، اصولا اجازه نمیداد لحظه ای بیکار باشد ، انگار که بیکاری معصیت است ، همیشه باید خودش را درگیر می کرد . چند دقیقه خودم را با این حرف ها گول زدم ولی طاقت نیاوردم و برای کمکش بلند شدم ، رخت خوابهایم را جمع کردم و توی کمد گذاشتم . محبوبه چنان خوابیده بود که انگار سه شب بیخوابی کشیده ، او را به حال خودش گذاشتم و بیرون رفتم .

- سلام مامانی ، صبح به خیر !

- سلام گلی ، دیشب کی اومدین ؟

- دیگه نزدیک 2 بود ، محمد ماشینشو واسه کمک گذاشته بود ، با برادر کارون اومدیم .

مامانی کمرش را راست کرد : آره ، داشت می گفت که برمی گرده ، خدا خیرش بده ، پسر خوبیه !

- مامانی .. ( خواستم بپرسم که آنها از فوت پدرشان خبر دارند ؟ ولی پشیمان شدم ، دوست نداشتم توضیح بدهم از کجا فهمیده ام ) حالا محمد حتما باید ماشینشو میزاشت اونجا ؟ اگه خودمون احتیاج داشتیم چی ؟

- ماشین بابات که هست ، مهرداد هم میاد . تو نمی خوای بری دنبال نغمه ؟

- نه ، گفت خودش میاد . منم اصرار نکردم .

مشغول جابه جایی اجاق شدیم.

عمه تاجی و بچه ها زودتر از بقیه آمدند ، نیم ساعت بعد هم ارس کارون را آورد و خودش رفت . دلم برای کارون می سوخت ولی باعث نمیشد دوستش داشته باشم . بیشتر خودم را با مهری سرگرم می کردم و نغمه که خیلی زود آمد ، از خوشحالی روی پایش بند نمیشد : از خوابگاه متنفرم ( نگاهی به حیاط کرد) خاک تو سرم ، هنوز که هیشکی نیومده ، الان میگن این چقدر هوله !

مهری که نغمه را می شناخت با او سلام علیک کرد و به جای من به کارون معرفیش کرد ، من خودم را مشغول عمه فخری کردم که تازه از راه رسیده بود و داشت از زهرا شکایت می کرد که مریض بوده و نتوانسته زودتر بیاید ، تازه خود خانم هم با آن حالش آمده بود ، گفتم برود بالا ، از توی کمد رخت خواب بردارد و بخوابد ، خودش راه را بلد بود و رفت .

نغمه آمد پیش من : خاک تو سرت ، عروس به این خوبی چه مرگته که می نالی ؟

به کارون نگاه کردم که پیش مهری نشسته بود و پیاز خرد می کردند . شلوار کتان مشکی و تونیک بنفش نسبتا بلندی پوشیده بود و روسریش را دور گردن جمع کرده بود ، خیلی با مهری راحت و خودمانی بود ، من که اصلا به او رو نمی دادم .

لب هایم را جمع کردم : ازش خوشم نمیاد . خودشیرین لوس !

- آره تو فقط از خودت عتیقه ات خوشت میاد . داداشش نیست ؟

- چیه ؟ سراغ داداش مردمو می گیری ؟

- می خوام ببینم اگه به درد می خوره از ترشیدگی نجاتت بدم .

- من به اینا نمی خورم !

- چطور داداشت خورده ؟ احمق جان ! اون داداش تو رو تور کرد تو هم مال اونو بقاپ . چیزی که عوض داره ...

محمد و مهرداد به حیاط آمدند : یاالله !

نغمه با رذالت خندید : داداشتو که دریغ کردی ، بیا پسرعمه اتو برام جور کن ، خیر ببینی !

مامانی مرا صدا زد که نغمه را ببرم بالا تا توی سرما اذیت نشود ولی نغمه اعتراض کرد که می خواهد کمک کند ، من هم نغمه را گذاشتم توی حیاط و خودم رفتم بالا بساط یک صبحانه ی مشتی را راه انداختم .

عاشق روزهای تاسوعا بودم که نذری داشتیم ، همه درخانه مان جمع میشدند و برو بیا بود و بعد بوی خوش خورش قیمه !

همینکه در قابلمه ی خورش را برداشتند ، نغمه بی جنبه بلند گفت : به به ،غذای نذری ، میمیرم براش !

من و مهری خندیدیم و مامانی دلش سوخت : بیچاره بچه !( به اطرافش نگاه کرد) کاش یکی بود واسه طفلی ها تو خوابگاه غذا می برد ، کاش ماشین محمد اینجا بود .

کارون متوجه مامانی بود : مادر جون ، اگه کاری هست ارس انجام میده !

- نه باعث زحمت اون نمیشم ، بخواد بکوبه بیاد تااینجا!

کارون خندید : نمی خواد بکوبه ، همین دور و براست .

زنگ زد و ارس آمد ، محمد و کارون سهم فامیل مادریم را بردند ، مهری با مهرداد رفت تا نذری همسایه های قدیممان را ببرد . مامان هم من و نغمه را با ارس فرستاد تا برای دوستان نغمه غذا ببریم .

آقاجان ظرف ها را در دست ما دید و گفت : اینو میخواین دست چند نفر بدین ؟ خانم بقیه ی ظرفها رو هم بگیر بده ببرن !

- پس همسایه ها چی ؟

- اینا واجبترن ! تو کوچه نذری زیاد هست ، این بچه هان که دلشون هوای نذری میکنه !

پریدم و صورت آقاجان را بوسیدم : قربونت عشقی !

بلافاصله از این حرکتم آن هم جلوی ارس خجالت کشیدم ، عقب رفتم و به مامانی کمک کردم بقیه ی غذا را هم توی ظرف بریزد .

برای اینکه به ارس بی احترامی نکرده باشم جلو نشستم ولی تمام مدت با نغمه حرف میزدم : اگه درساتو خوندی امشب بیا بمون خونه ی ما !

- باید زنگ بزنم خونه ، چون اینطوری بهم اجازه نمیدن . باید مامان بهشون بگه موافقه !

با نغمه غذا را بردیم داخل و به هرچند تا اتاق که می رسید ، دادیم . دلم برای بچه ها می سوخت که در چنین روزهایی به خاطر راه دورشان ، باید در شهر ما می ماندند و حسرت خانه شان را بخورند .

نغمه هرچه به خانه شان زنگ زد ، جواب ندادند با موبایل پدرش هم تماس گرفت که برنداشت ، سرپرستی هم اجازه نمیداد بدون اجازه ی والدین برود .

- تو برو این یارو منتظره !

- یعنی نمیای ؟

- چرا ، به بابا یه sms میدم ، هروقت زنگ زد اینجا ، اجازه دادند ، خودم میام .

قبول کردم و از سرپرستی بیرون آمدم . نغمه غمگین کنارم ایستاده بود : بند کفشتو ببند .

- نمیخواد ، الان میرم تو ماشین !

حالش عوض شد : آره ، تنها با اون یارو ، بلایی سرت نیاره ؟

نیشگونش گرفتم .

- وحشی ، بهتره بگم تو بلایی سرش نیاری ! یهو هوس کنی ازش انتقام بگیری !

- نخیر ، تو برو بشین درستو بخون ، بابات که زنگ زد زود بیای ها !

از حیاط گذاشتم و به طرف در خروجی رفتم ، در را که بستم ارس را ندیدم ، قالم گذاشته بود ؟ نامرد ! همینطور دنبال او می گشتم که بند کفشم رفت زیر پایم ، پایم پیچید وخوردم زمین : آخ !

ارس خان از سمت چپ پیدایش شد : خوبین مرضیه خانم ؟ یهو چی شد ؟

-شما کجا رفتین ؟

- آخه اینجا نمیشد پارک کرد ، بردمش تو کوچه ! بهتون گفتم که !

یادم رفته بود ، چه فایده حالا ؟

از درد پایم ، اشک توی چشم هایم جمع شد .دستش را دراز کرد که کمکم کند ، نخواستم ولی واقعا نمی توانستم روی پایم بایستم ، اشک از چشمم جاری شد و این بار بی حرف بازویم را گرفت و بلندم کرد ، بعد دور و برش را نگاه کرد ، مرا تا ماشینی در همان نزدیکی برد : وایسین اینجا ! برم ماشینو بیارم .

تا ارس رفت ماشین را بیاورد سعی کردم راه بروم که نتوانستم . پاهایم درد شدیدی داشت ، از این ذلت به گریه افتادم ، باید تا ارس نرسیده بود خوب گریه هایم را می کردم تا جلوی او آبروریزی نکنم . ارس که رسید ، لب هایم را گاز گرفتم تا اشکم را کنترل کنم و سعی کردم با تکیه به ماشین به طرف او بروم ، ولی او به سرعت از ماشین پیاده شد : وایسا خودم بیام .

آمد و کمکم کرد تا ماشین بروم . خدایا ! میگن مار از پونه بدش میاد .. اشک از چشمم راه افتاد ، که ارس دید و زیر لب گفت : گریه نکن ، اتفاقی نیفتاده !

انگار با یک 5 ساله طرف بود ، نمی دانستم بخندم یا گریه کنم ؟

نشستم و ارس حرکت کرد ولی از مسیری که باید ، نرفت ، نتوانستم جلوی خودم را بگیرم : نمیریم خونه ؟

- اول میریم درمونگاه !

رنگ از رویم پرید، بااین لندهور تک وتنها کجا بروم ؟

- نه تو رو خدا آقای کیانی ! بریم خونه / با آقاجونم میرم .

-آخه مسخره نیس با این حالت بریم خونه ، تا آقاجونت ببردت دکتر ؟ مگه من راه درمونگاهو بلد نیسم ؟

- پس زنگ بزنین به محمد ، هرجا هست بیاد اونجا !

- الان بهش زنگ بزنم دلواپس میشه ، فکر می کنه اتفاق بدی افتاده !

این هم برای هر حرف من جواب داشت . ولی خوب ، نمیشد که ! هی این غریبه دست مرا بگیرد و کمکم کند ، من با این بشر حتی حرف نمی زدم ، دوباره از وضعیتم گریه ام گرفت ، ولی این یکی از درد نبود ، از بیچارگی بود ! ارس متوجه شد : خیلی درد داری ؟

- زنگ بزنین به محمد ، به مهرداد ! من اینطوری اذیت میشم .

ناگهان ماشین را نگه داشت : حرف تو سرت نمیره ، نه ؟ گفتم که هول میشن ! منم اذیتت نمی کنم . عسل هم نیستی که بگی می خورمت .

زبانم لال شد ، این رویش را ندیده بودم ، تا حالا فکر می کردم سوسول و بی بخار است ولی اینطور نبود ، هق هق کردم و چیزی نگفتم ، توی دلم خون گریه می کردم . برادرم را ازم گرفتند ، هیچ ، برایم خط و نشان هم می کشند رویم را از او برگرداندم و یک مشت به در ماشینش زدم . حیف که آدم باحیایی بودم ! وگرنه نشانش می دادم.

دم در درمانگاه نگه داشت و پیاده شد ، من هم در را باز کردم و سعی کردم خودم پیاده شوم که سر رسید و بازویم را گرفت و بلندم کرد . با اینکه حواسش بود پایم را اذیت نکند خیلی خشن برخورد کرد ، مرا به زور برد داخل درمانگاه و نشاند و خودش رفت پی دکتر .هیهات از اینهمه ذلت .حتی نمی توانستم قالش بگذارم و بروم تا خیط شود ودیگر با من اینطور نکند . دیدم که داشت با پذیرش چانه میزد تا دکتر سریعتر بیاید مرا ببیند ، ولی از دستش عصبانی بودم ، حتی موبایل هم همراهم نبود تا زنگ بزنم محمد بیاید و حساب این یارو را برسد . ارس بالاخره کارش را راه انداخت ، چون به سمت من آمد و دستش را دراز کرد ولی پشیمان شد و از خانمی که آنجا بود ، خواهش کرد کمکم کند

.

من نشسته بودم منتظر و ارس رفته بود داروهایم را بگیرد . پاک آبرویم پیش این بشر رفت . وقتی فهمیدم دکتر می خواهد برایم آمپول بنویسد ، حیا و خانمی را گذاشتم کنار و کولی بازی راه انداختم ، ولی دکتر همه را تحمل کرد و بعد گفت : بسه دیگه ، این اداها مال بچه هاست ، تو دیگه دختر بزرگی شدی !

ارس با پاکت داروها برگشت ، انگار آمپول توی پاکت به من دهن کجی می کرد و به ریشم می خندید . ارس برگه ی تزریق گرفت و با همان خانم به کمکم آمدند تا بلند شوم ، با مهربانی گفت : مسکنه ، باعث میشه دردت آروم بشه !

نتوانستم جلوی دهانم را بگیرم : استامینوفن هم همین کارو میکنه !

ارس خندید و زنی که کمکم می کرد گفت : اون استامینوفن نیست ، تریاکه !

با تعجب به او نگاه کردم ولی محلم نگذاشت / وقتی آمپولم را زد ، دوباره کمکم کرد که از تخت پایین بیایم : بزار کمکت کنم که دوست پسرت خیلی سفارشتو کرده !

سرم سوت کشید : کی گفت دوست پسرمه ؟

- برادرت که نیس ، قیافه اتون زمین تا اسمون فرق میکنه ، شوهرتم که نیس ، نه تو حلقه داری نه اون ، به نظرت من گوشام درازه ؟

از عصبانیت نتوانستم جلوی خودم را بگیرم : در اون مورد نظری ندارم ، ولی اون آقا برادر عروسمونه !

به محض دیدن ارس ، دستم را از دست زن بیرون کشیدم و به ارس نگاه کردم ، زن هم شانه اش را بالا انداخت و رو به ارس با طعنه گفت : بیا خواهر دامادتونو تحویل بگیر .

ارس بازویم را گرفت و گفت : چش بود این ؟ حالش خوب نبود ؟

- نه ، زده به سرش ، مثل من ، مثل شما !

ارس چیزی نگفت تا اینکه توی ماشین نشستیم : شرمنده مرضیه خانم ! ولی خداییش هول شده بودم ، شما دست من امانتی ، منم می خواستم هرکاری از دستم برمیاد انجام بدم تا شرمنده ی حاجی و محمد نباشم . شما هم داشتی رو اعصابم اسکی می کردی ، به هر حال واقعا معذرت میخوام که بهت پریدم .

- من اجازه نمیدم کسی باهام اینطور حرف بزنه !

تمام بدنم داشت می لرزید ، هم از حرفهای او و بیشتر از حرف آن زن توی درمانگاه.

داشت جلویش را نگاه می کرد : حق با شماس ! نباید اینطور حرف میزدم ، ولی می ترسیدم اتفاق بدی افتاده باشه و نمی تونستم تا خونه اتون صبر کنم .

- ولی باید به محمد زنگ می زدیم .

- حواسم سرجاش نبود ، بعدشم اسم مهردادو آوردی !

این حرف را که زد ساکت شد . منظورش چی بود ؟ این قضیه چه ربطی به مهرداد داشت ؟

- ببخشید!

از ماشین پیاده شد ، نمیدانم کجا رفت .

مات و مبهوت ماندم ، چرا پای مهرداد را کشید وسط ؟ خوب او غریبه بود و من خجالت می کشیدم ، مهرداد و محمد هم که بیرون بودند ، می توانستند بیایند کمکم ، گیج شده بودم .

ارس برگشت و یک پاکت آبمیوه داد دستم ، خودش داشت شکلات می خورد که نصفش کرد و بقیه را گذاشت جلوی من ! بی حال بودم و با این وضعیت تعارفی هم نداشتیم ، گوشه ای از شکلات را کندم و خوردم .

دم خانه که رسیدیم ، قبل از پیاده شدن ، بدون اینکه به من نگاه کند پرسید : از من دلگیری ؟

بیشتر از محمد دلگیر بودم که با این خانواده درگیرم کرده بود ، نمی توانستم بگویم نه ، خیلی هم حال کردم ولی خدا وکیلی بیش از حد به ارس مدیون بودم : شما گردن من خیلی حق دارین .

- باشه ، هنوز دلت باهام صاف نیست ، بازم معذرت میخوام ( در را باز کرد) برم یکی رو بیارم کمک .

مهری را آورد که با دیدنم رنگ از رویش پرید : ایوای ، چی شده ؟

به ارس نگاه کردم و گفتم : میشه برین به بقیه بگین چی شده ؟

ارس که رفت کله ام را در آغوش مهری پنهان کردم : آبروم پیش این یارو رفت ، مهری !

وقتی مرا با پای باندپیچی شده دیدند، اول وحشت کردند ، بعد که فهمیدند چیز خاصی نیست ، شروع کردند به سرزنشم ، به ازای هر تشری که به من می زدند یک تشکر نصیب ارس میشد . این بشر هم الکی الکی ما را مدیون خوش کرد . مهری کمکم کرد رفتم بالا و روی تخت محبوبه افتادم ، برای نهار که صدایم زدند ، نرفتم و خودم را به خواب زدم ، حتی کارون که آمد به اتاقم ، چشم هایم را باز نکردم ، او هم در اتاق را به آرامی بست و رفت . رفتنشان را از پنجره دیدم ، داشتم نگاهشان می کردم که ارس سرش را به سمت پنجره بالا گرفت و من کله ام را دزدیدم . خدا خدا می کردم ندیده باشد.

هنوز آنها نرفته بودند که سروکله ی نغمه پیدا شد ، ولی مامانی به او گفت که من خوابم و نغمه هم با مهری و محبوبه مشغول شستن حیاط شدند . نیم ساعت بعد نغمه به اتاقم آمد و من چشمم را باز کردم .

- تو که بیداری !

- حوصله ی کارونو نداشتم ، خودمو زدم به خواب که بره !

سرش را با تاسف تکان داد : بیا و خوبی کن / یه ساعت غلام حلقه به گوش خانم بودن تازه حوصله شونم نداشته !

- خودش خواست .

- همه که مثل تو نیستن ، خجالت حالیشون میشه !

- نغمه حرفشو نزن که حوصله ندارم . به اندازه ی کافی پسره از خجالتم در اومد .

- چکارت کرد ؟

- محمد تا حالا سرم داد نکشیده ، این بابا سرم داد کشید و مجبورم کرد باهاش برم .

- بهش نمی اومد ، خیلی ملوس بود .

با تعجب به او نگاه کردم و نغمه گفت : در مورد یه پسر ، منظورم اینه که بی آزار به نظر می رسید ( کنارم روی تخت نشست) پات خیلی درد میکنه ؟

سعی کردم تکانش بدهم : آره ، اگه ارس نبود یه قدمم نمی تونستم بردارم .

- بغلت کرد ؟

- نخیر ، منحرف مبتذل !

آن شب نتوانستم بروم هیئت و نغمه ی بیچاره هم پیش من ماند ، تلویزیون را روشن کردیم و مراسم را از تلویزیون دیدیم ، یک زیارت عاشورا خواندیم و بعد شروع کردیم به حرف زدن ، تا زمانی که بقیه آمدند .

پرسیدم : چه خبر بود ؟

محبوبه گفت : مهشید خیلی سراغتو گرفت ، گفتم چه بلایی سر خودت آوردی !

جوری حرف می زد انگار از قصد پایم را ناکار کرده بودم .

- کی اومده بود ؟

- همه که همیشه میان ، راستی اینو کارون بهم داد ، بدم به تو !

کتاب بود ، «دشمن عزیز » از جین وبستر .

- گفت حوصله ات سر میره همش یه جا نشستی .

- می خواستی بگی خودمون کتاب داریم .

این حرف بی هوا از دهانم پرید و نغمه و محبوبه با تعجب نگاهم کردند و نغمه سر تکان داد : واقعا که ! جای تشکرته ؟

محبوبه هم شیر شد : راست میگه ، واقعا که ، تازه مامانشم کلی سراغتو گرفت .

- مگه مامانشم اومد ؟

- نه ، ما رفتیم دنبال کارون دم خونه اشون . مامانش اومد دم در . گفت مواظب دختر گلمون باشیم . دیگه نمی دونست دختر گلمون ، کاکتوسه !

از این حرف محبوبه خنده ام گرفت : باشه ، دیدمش ازش تشکر میکنم !

- یه وقت زنگ نزنی بهش !

این خیلی توقع بیجایی بود ولی راست می گفتند : باشه ، شماره اشو از محمد می گیرم یه sms بش میدم . خیالتون راحت شد ؟

کتاب را توی دستم بالا پایین کردم ، چرا باید این کتاب را می فرستاد ؟ کتاب را کنار گذاشتم و حواسم رفت پی حرف محبوبه که داشت تعریف می کرد توی هیئت چه خبر بوده ؛ اینکه ماست ریخته روی مانتویش ،با زهرا رفته اند خانه ی عمه تاجی تا یکی از مانتوهای مهری را بردارند و وقتی برگشته اند مهرداد دعوایشان کرده !

- لابد تمام کوچه رو دویدین وخندیدین !

محبوبه خودش را زد به آن راه : به هر حال به مهرداد ربطی نداشت ، انگار سگ نگه داشتند دم هیئت !

جیغ زدم : محبوبه ، بار آخرت باشه اینطوری درباره ی مهرداد حرف می زنی ها !

خودش هم پشیمان بود : باشه ، بار آخرم بود ، ببخشید .

موهایش را باز کرد و شروع کرد به برس کشیدن ، من و نغمه هر دو او را نگاه می کردیم که موهای بلند و تابدارش را به شدت برس می زد و هر طره ای ، تاب می خورد زیر دستش !

- چه موهاش قشنگه !

این را نغمه گفت و کنار من دراز کشید .

- آره ، موهای معصومه هم همینطوریه !

نغمه کله ی مرا به هم ریخت : مال تو هم اگه از بیخ نتراشیشون ، همینطوریه !

چیزی نگفتم ، محبوبه که داشت می رفت بخوابد گفت : به کسی نمیگی درباره ی مهرداد چی گفتم ؟

- نه ، بخواب !

پتو را کشید رویش : دیگه نمیگم .

روز عاشورا با آقاجان رفتم بیرون ، ولی از ماشین پیاده نشدم ، توی خیابان ایستادیم و دسته ها را نگاه کردیم ولی شبش با مامانی و بقیه نرفتم بیرون ، رفتند خانه ی مادر فرهاد که شام غریبان داشتند . من که حوصله نداشتم به کسی تکیه کنم و این ور و آن ور بروم ، نشستم توی خانه ، جفت بخاری و کتابی که کارون داده بود را خواندم . فردای عاشورا هم جمعه بود و من از جایم تکان نخوردم . شنبه هم فقط با مصدق کلاس داشتیم که نرفتم . به یاد حرف نغمه افتادم ، لابد حضور غیاب می کند .

تلفن زنگ زد ، گوشی را گذاشته بودند دم دست من ، بدون اینکه به شماره نگاه کنم جواب دادم : بله ؟

- سلام مرضیه خانم ، ارس هستم .

- بله ، حال شما ؟

- تشکر ، محمد اونجاست ؟

- نه ، سر کاره !

- فراموش کردم ... نه که چند روزه تعطیله ... شما هم که نرفتین دانشگاه ، پاتون هنوز درد میکنه ؟

- بهتر شده ، ولی امروز کلاس مهمی نداشتم.

- یادتون نره که بانداژو مرتب عوض کنین . چون باید مرتب از اون کرم استفاده کنین ، مراقب هستین ؟

مادربزرگ!!!!!!!!!!!!!!!

- بله ، حواسم هست .

- خوبه ، انشالله زودتر خوب بشه ، سلام برسونید ، خدافظ!

من نمی دانم محمد با این ازدواج کرده بود یا کارون ؟ خودش را به همه چیز ما ربط میداد .

دوشنبه لنگان لنگان رفتم دانشگاه ، حتی دکتر مصدق هم دلش به حالم سوخت ، همان صندلی اول نشاندم و به محضی که دستم را می گرفتم بالا می آمد سراغم ببیند چکارش دارم .گاهی اوقات مریضی هم باعث خوش گذرانی است ، بچه ها هم نمی گذاشتند تکان بخورم ، هرکاری داشتم انجام می دادند .

روز چهار شنبه انتخابات شورای صنفی بود ، یکی از همکلاسی هایمان خودش را خفه کرد تا به او رای بدهیم . انگار قرار بود چیزی گیرشان بیاید که اینقدر سر ودست می شکستند . برای دل شهبازنیا رفتیم و رای دادیم ، خیلی شلوغ پلوغ بود ولی من می توانستم فامیل کارون را پشت میز ببینم ، قبل از اینکه مرا ببیند دور شدم .

همان دور و بر می پلکیدیم که شهبازنیا دوباره آمد به طرفمان و التماس پشت التماس که به جای دو تا از همکلاسی هایمان رای بدهم ، اطمینان هم داشت که دخترها راضی هستند . من و نغمه هم قبول کردیم و رفتیم ، اطراف میز دیگر خالی شده بود ، و وقتی من فامیل را به طرف گفتم تا بنویسد ، قوم و خویش کارون خیلی جدی رو به من گفت : صباحی ؟ مگه شما خانم سلیمی نیستین ؟

همه ساکت شدند و مرا نگاه کردند ، من هم با عصبانیت زل زدم به شهبازنیا ! او هم رو کرد به طرف : بی خیال آبان ! صباحی یکی از همکلاسیامونه ، نیومده از این خانم خواسته به جاش رای بده !

خودش را کامل کنار کشید و همه را انداخت گردن من و فرنوش ! ولی طرف به این حرف راضی نشد : هرکس باید به جای خودش رای بده . خیلیای دیگه هم نیومدن !

شهبازنیا از کوره در رفت : ولی به جاشون رای دادن ، تو که همه رو نمی شناسی !

- راست میگی ولی میتونم جلوی این یکی رو که میدونم تقلبه بگیرم ، نه ؟

آرام و خونسرد تکیه داده بود به صندلی و حرف می زد .

- میخوای بهش زنگ بزنم ؟ اگه راضی نبود حق با توئه !

- زنگ بزن !

شهبازنیا با بیچارگی به ما زل زد ، انتظار نداشت طرف کوتاه نیاید ، من هم شماره ی فرنوش را گرفتم و گذاشتم روی بلند گو ، فرنوش خندید وگفت : به این یارو بگو ، شناسنامه ی مرده رو میبرن به جاش رای میدن ، تو واسه یه انتخابات زپرتی شاخ میشی ؟

طرف شنید ، سینه اش را صاف کرد – که خنده اش را پنهان کند – و با جدیت گفت: بفرمایید رای بدین ، خانم ؟

دندان هایم را روی هم فشار دادم : صباحی !

- خوشبختم / نیکخواه هستم .

مامانی گوشی را گذاشت : کارون بود .

- اینو که فهمیدیم ، چی می گفت ؟

- میگه فردا شب واسه شب یلدا دور هم جمع میشن ، ما رو هم دعوت کرد .

- مگه برای شب یلدا هم کسی رو دعوت می کنن ؟

- منظورش این بود که دور هم باشیم .

- خوب ، می ریم ؟

- راستش به نظرم برنامه اشون واسه بچه هاس ، شما دوتا برین !

بچه ها ؟ مامانی چقدر جالب حرف میزد ، محبوبه به من نگاه کرد : بریم .

- تو برو ، من نمیام !

- باز این ساز مخالف زد .

مامانی هم رو کرد به من : زشته ، اینقدر عنق نباش !

- خوب شما هم نمیاین ، برم پیش یه مشت غریبه چه کنم ؟

- غریبه ... غریبه ... اگه همیشه از مردم فرار کنی همه برات غریبه می مونن! این که درست نیس !

- خیلی هم درسته ، تازه هنوز یه هفته از عاشورا گذشته ، اینا میخوان مهمونی بگیرن !

- بزن بکوب که نمی خوان راه بندازن ، دو تا دونه تخمه می شکنن ، تو هم اگه باب میلت نیست نیا !

- پس فکر کردی میام ؟

لب و لوچه ی محبوبه آویزان شد .

ولی فردایش ، کارون به گوشیم زنگ زد و آنقدر اصرار کرد که نتوانستم صریحا جواب منفی بدهم : تا ببینم !

گوشی را که قطع کردم ، نغمه گفت : می خوای یه کم باهاش ملایمتر حرف بزنی ؟ هیچی که نباشه چند سال ازت بزرگتره !

شانه هایش را بالا انداخت : نمی تونم ، اصلا صداش اذیتم می کنه !

- حالا چی می گفت ؟

- اصرار میکنه برم ، میگه به خاطر من مهری رو هم دعوت کرده !

نغمه با ترس نگاهم کرد : فقط مهری رو ؟ تو اینهمه فک و فامیل داری . تازه چرا مهردادو دعوت نکرده ؟میگم نکنه ارس میخوادم مهری رو بگیره ؟

یکی بسمان نبود ؟ این خانواده می خواستند همه کس وکار مرا بگیرند ؟ ولی ، نه !

- چند بار مگه مهری رو دیده ؟

- به نظر من امشب برو ، ببین چه خیالی دارند ؟

وقتی رسیدیم خانه کیانی چند تا ماشین دم خانه شان پارک بود ، ما هم پیاده شدیم و پشت سر محمد رفتیم تو !حق با مامانی بود ، همه ی مهمان هایشان جوان بودند ، آشنا و بی رودربایسی ! کارون به استقبالمان آمد ، کلی هم از رفتن من اظهار خوشحالی کرد – من هم توی دلم می گفتم اینا اولشه ، بعد از عروسی دق دلی همه ی کم محلیای منو در میاری – و دعوتمان کرد داخل . به جز یکی دو نفر بقیه را در عقدکنانشان دیده بودم . ارس با دوسه پسر دیگر حرف میزد که وقتی ما را دید به طرفمان آمد و سلام علیک کرد . احساس حماقت می کردم ، این برنامه مال ما نبود ، برای فامیل خودشان بود و برای احترام ، ما را هم دعوت کرده بودند . ولی ما نباید می آمدیم . همه خیلی راحت می آمدند ومی رفتند و از خودشان پذیرایی می کردند ، هیچکس حس مهمان نداشت به جز ما که در گوشه ای دور هم نشسته بودیم و البته محمد با ارس رفته بود .

کارون برای ما اسنک آورد و پیشمان نشست ، برای مهری توضیح داد که بچه تر که بوده اند همیشه شب یلدا با فامیل دور هم جمع می شده اند ولی از وقتی بزرگتر شده اند از بزرگترها جدا شده اند و برنامه ی خودشان را دارند . ارس بلند شد و با توجه به نشستنمان به دو گروه تقسیممان کرد که پانتومیم بازی کنیم ، دلم می خواست خودم را برایشان بگیرم و دماغم را بالا نگه دارم ولی هیجان بازی اجازه نمیداد ، ناخودآگاه تحریک شدم که در بازی شرکت کنم وقتی اولین مورد را من حدس زدم و گفتم ، همه ساکت شدند و مرا نگاه کردند وکارون با لبخند توضیح داد که خواهر محمد هستم . بدجوری خجالت کشیدم ولی کسی که پانتومیم را اجرا می کرد با چنان هیجانی برایم دست زد که خنده ام گرفت . ناگهان چشمم به نیکخواه در میان جمع افتاد، او هم متوجه من شد و با لبخند سر تکان داد . فوری کله ام را دزدیدم و مشغول بازی شدم ، ارس که داشت اجرا می کرد ، ادای گرما وهلاک شدن را درمی آورد و اسب سواری ! کارون با خنده وبلند گفت : آریزونا !

گروه مقابل کف زدند و خندیدند . مثل اینکه برایشان معنی خاصی داشت و کارون برای مهری توضیح داد که ارس عاشق آریزوناست .

اگر خجالت نمی کشیدم ، می پرسیدم که حالا مگر چند بار آریزونا را دیده که عاشقش شده ؟ ولی زبان به دهان گرفتم .

موبایل ارس که دقیقا پشت به پشت ما نشسته بود ، زنگ خورد ، زیاد طولش نداد و زود قطع کرد . محبوبه از کنار من گردنش را کج کرد عقب : آقای کیانی ! میشه این آهنگو واسم بلوتوس کنین؟

واقعا که تکنولوژی جنبه می خواهد ، نمی دانم رم موبایل زپرتی اش چقدر جا داشت که اینقدر آهنگ و ویدیو می ریخت توی آن ، چه فایده ؟ همیشه که زنگ موبایلش آن صدای مزخرف شرشر آب بود .

ولی ارس که این چیزها را نمی دانست : فقط یه لحظه ... پیداش کردم ... اسمت چیه؟

محبوبه با گیجی گفت : محبوبه !

ترکیدم از خنده ، خدا را شکر که سالن پر از سر وصدا بود وگرنه این انفجار ناگهانی من ، مایه ی آبروریزی بود .مهری زد زیر بازویم که خفه شوم و محبوبه از خجالت سرخ شد : سفیدبرفی !

نمی دانم ارس هم خندید یا نه ؟ ولی مهری مرا کلی سرزنش کرد که غرور شاهزاده کوچولویمان را جریحه دار کرده ام . یکی ارس را صدا زد و او بلند شد ، از بالای سر من خم شد و گوشی را جلوی من روی میز گذاشت : باشه پیشتون!

زیاد طول نکشید که آن آهنگ به سفیدبرفی برسد ولی ارس نیامد و گوشیش پیش ما ماند ، که دوباره زنگ خورد .

زدم به پهلوی محبوبه : هی سفیدبرفی ، اینو ببر بده به صاحابش !

- عمرا ، با این گندی که زدم ؟

حق هم داشت ، دوباره خندیدم ، می خواستم بی خیال بشوم ولی نه آن طرف خطی بی خیال میشد نه مهری : من میبرم !

خجالت کشیدم : نه بابا ، تو چرا ؟ خودم می برم !

بلند شدم وگوشی را برداشتم ، نه محمد را در جمع می دیدم نه کارون ونه ارس. ولی نیکخواه را دیدم و او هم متوجه من بود : سلام خانم سلیمی !

سلیمی را با تاکید گفت .

- سلام ، آقا ارسو ندیدین ؟

- نه ، منم دارم دنبالش می گردم .

موبایلش را به سمتم بالا گرفت که شماره ی ارس را گرفته بود ، گوشی را در دستم پنهان کردم . در همین لحظه ارس پشت سرمان ظاهر شد .

نیکخواه گفت : تو کجایی ؟ 10دقیقه اس دارم بت زنگ میزنم .

ارس به من نگاه کرد و من با خجالت گوشی را کف دستش گذاشتم ، قبل از اینکه نیکخواه حرفی بزند ، ارس گفت : نظرتون چیه بریم تو حیاط ؟

من : تو این سرما ؟

- اونقدرا هم سرد نیست .

- موافقم ، حال میده !

- موافق نیستی مرضیه خانم ؟

- برام فرقی نمی کنه ؟

- پس بزنین بریم !با محمد کلی چوب رو هم گذاشتیم ، الان باید ( از پنجره بیرون را نگاه کرد) بله ؛ آتیشش گرفته !

ارس همه را به حیاط کشاند . دور آتش حلقه زدیم و نشستیم ، یکیشان گیتار بدست گرفت و شروع کرد به خواندن . آهنگ آشنایی نبود ولی قشنگ بود ، من که رفتم به دنیای خودم ، فارغ از همه !

صدای کارون را شنیدم : تو نمی خونی ؟

به ارس می گفت که او هم مثل من حواسش جای دیگری بود ، آبان او را سک داد : نمی خونی ؟

- چی بخونم ؟

- سورپریزمون کن !

ارس چشم دوخت به شعله ها :

تو از قبیله ی لیلی ، من از قبیله ی مجنون

تو از سپیده و نوری ، من از شقایق پر خون

تو از قبیله ی دریا ، من از نژاد کویرم

همیشه تشنه و غمگین ، همیشه بی تو اسیرم

حدیث عشق من وتو ، حدیث ابر بهاری

به من چه میرسد ای دوست ؟ از اینهمه غم وزاری

تو از قبیله ی لبخند ، من از قبیله ی اندوه

فضای فاصله صد آه ، فضای فاصله صد کوه

عالی می خواند ، صدایش گرم بود و من سرما را ازیاد بردم . وقتی به خودم آمدم که بقیه داشتند دست می زدند.

- یکی دیگه !

- نه ، فقط حس همین یکی بود . بقیه بخونن ، نیما تو بخون !

هرکس که به آخر می رسید ، پاس می داد به یکی دیگر ، حتی محمد هم خواند ، ترانه ی مورد علاقه اش را ( همیشه غایب ) و حتی کارون ، که به حالت دکلمه ، توپ قلقلی را خواند و کلی همه را خنداند و بعد به من گفت بخوانم !!!!!!!!!!!

اگر تا آن لحظه از کارون بدم می آمد ، حالا دلم می خواست سرش را از جا بکنم ! آخر در این جمع غریبه من چی بخونم ؟

به زور لبخند زدم : من چیزی یادم نمیاد !

محبوبه باز خودش را انداخت وسط : حالا اگه مهرداد اینجا بود کل می انداختین کدومتون امشب در سر شوری دارم رو بخونین ! الان که نیست ، نمی خونی ؟

چقدر این بشر کودن بود! عقلش و زبانش با هم کار نمی کردند . قبل از اینکه من حرفی بزنم ، مهری گفت : میشه این ترانه رو با هم بخونیم ؟ فکر کنم همه حفظ باشن!

یار دبستانی من

با من وهمراه منی...

جو عوض شد و مهری مرا نجات داد . چند نفس عمیق کشیدم و زل زدم به شعله ها ، با بقیه نمی خواندم ، نه من و نه ارس ، که بلند شد و رفت داخل . چشمم به کارون افتاد که مرا نگاه می کرد ، لبخند زد . نتوانستم جوابش را بدهم ، از او متنفر شده بودم ، بدنم لرزید ، سردم شده بود ، کاپشن محبوبه روی پایش بود ولی نمی خواستم آنرا از او بگیرم . می ترسیدم تا دهنم را باز کنم فقط بد و بیراه نثارش کنم .به مهری گفتم می روم داخل که سویشرتم را بیاورم .

داخل سالن بعد از آنهمه شلوغی خیلی ساکت و خلوت به نظر می رسید ، سویشرتم را برداشتم و همینکه خواستم برگردم با دیدن ارس که به لبه ی اپن تکیه داده بود جا خوردم و دستم را روی سینه گذاشتم .

ارس به سویشرتم اشاره کرد : سردت شد ؟

- سرده ، نیس ؟

شانه هایش را بالا انداخت ، خودش فقط یک پلوور به تن داشت : مثل اینکه پات بهتر شده !

- آره ، خدارو شکر !

- چایی می خوری ؟

منتظر جوابم نماند و لیوان را پر کرد . لیوان را به طرفم گرفت و ظرف شیرینی را روی سنگ اپن هل داد به این سمت .

چای داغ بود و خیلی مزه داد ولی ارس هشدار داد : می سوزی ، بزار سرد بشه !

- داغ بهتره !

نگاهم کرد و بی مقدمه گفت : اگه مهردادو هم دعوت کرده بودیم به شما بیشتر خوش می گذشت ، نه ؟

- الانم خیلی خوبه ، ولی خوب توی جمع صمیمی شما حس غریبی می کنم ، مسلما با فامیل خودم راحتترم .

- مهرداد چقدر از تو بزرگتره ؟

- یکسال و نیم ... آره ، حدود 18 ماه ، چطور ؟

- همینجوری ، چون باهاش راحتی حدس میزدم فاصله ی سنیتون کم باشه ! مثل من وکارون !

- ولی شما علاوه بر اون خواهر وبرادرین ، ما نیستیم .

-نه ! ( ناگهان صاف ایستاد ) بریم تو حیاط.

- شما برین ، من چاییمو بخورم ، بعد .

حقیقتش نمی خواستم با ارس بروم ، نمی دانم چطور شده بود که دیگر برایم غریبه نبود ، انگا با آن دادی که سرم کشید ، آشنا شد .

همانجا نشسته بودند به میوه خوردن و تخمه شکستن ، خاطره تعریف می کردند ، بیشتر خاطرات مدرسه و دانشگاه ! وقتی کارون تعریف کرد که توی جوی آب افتاده کلی خندیدم . ارس دست انداخت دور گردنش : یه رودخونه به اون بزرگی افتاد توی جوی آب !

مشخص بود که خیلی صمیمی هستند و همدیگر را دوست دارند .

کارون حافظ را به دست گرفته بود و برای بقیه فال می گرفت ، همه را به شوخی و مسخره برگزار کردند ، مال ارس را یادم هست که این مصراع را داشت : یا وفا ، یا خبر وصل تو ، یا مرگ رقیب !

ارس به سرفه افتاد : والله به مرگش راضی نیستم ، حافظ شلوغش کرده !

کارون خندید و بقیه ارس را در مورد عشق و عاشقیش سوال پیچ کردند ، من که حوصله ام سر رفته بود ، به ساعتم نگاه کردم ، هم محمد مرا دید و هم ارس که او هم به محمد نگاه کرد و محمد بلند شد . بلافاصله من هم بلند شدم و محبوبه را هم بلند کردم ، می دانستم که مهری شب زودتر از اینها می خوابد ولی حالا به خاطر ما چیزی نگفته ، خداحافظی کردیم وبیرون آمدیم و ولی در کل شب خوبی بود ... حس خوبی داشتم .

عین گربه خودم را کش و قوس دادم ، دلم می خواست روی زمین غلت بزنم ، چقدر آفتاب در این فصل لذت بخش بود ، نمی دانم خودم را گول میزدم یا بقیه را ، که می آمدم پشت بام درس بخوانم ، چون حواسم همیشه جای دیگری بود ، صدای زنگ در بلند شد و من گوش هایم را تیز کردم ، دیدم که مامانی خیلی رسمی حرف زد ولی طرف را دعوت کرد داخل ، از لبه ی دیوار آویزان شدم و کله ی برادر کارون را دیدم ، آن وقت روز آمده بود خانه ی ما چکار ؟

مامانی تعارفش کرد و رفتند داخل ، ایوای! من اگر می خواستم پایین بروم ، به هر طریق باید از جلوی چشم او رد می شدم . با این سر و وضع ؟ شلوارم کوتاه بود ، روسری هم نداشتم . پس ، تا موقعی که ارس اینجا بود نمی توانستم بروم پایین ولی مگر مامانی می گذاشت ؟ یک بند مرا صدا میزد . رفتم توی راه پله ایستادم و مامانی را صدا زدم ولی مگر متوجه میشد ؟ دیوانه شده بودم ، اگر یک لحظه دست از صدازدنم برمی داشت صدای مرا می شنید ، ولی دست بردار نبود که ! از پله ها آمدم پایین . بستگی داشت ارس کجا نشسته باشد ، اگر توی پذیرایی باشد می توانستم قبل از اینکه درست و حسابی مرا ببیند بروم به اتاق خودم ، ولی همینکه پایم را توی پاگرد گذاشتم ، او از صدای خش خش پایم سرش را برگرداند و مرا دید . خشکم زد . سلامی کردم و خودم را پرت کردم توی اتاقم ، شلوار جین و روسریم را پوشیدم و آمدم بیرون ! جلو رفتم و با او سلام علیک کردم ، بعد به بهانه ی پذیرایی جیم شدم ، مامانی را دیدم که داشت شربت درست می کرد ، ولی لباس بیرون پوشیده بود ، تازه یادم افتاد با عمه تاجی قرار است بروند مجلس ختم نمی دانم کدام از یک دخترعموهای آقاجان!

- مامانی ، این واسه چی اومده ؟

- انگار اومده کامپیوتر محمدو راس و ریس کنه !

- خودشم میاد ؟

- آقا ارس گفت قراره بیاد .

سینی را به دست من داد : من دیگه برم .

- منو با این یارو تنها میزاری ؟

اخم کرد : گفتم که محمد الان میاد .

وقتی به سالن برگشتم ارس سرپا ایستاده بود : ایرادی نداره تا محمد نیومده کامپیوترشو روشن کنم ؟

شانه هایم را بالا انداختم : نه ، بفرمایید .

او را به اتاق محمد بردم و دکمه ی سیستم را زدم ، شربتش را همانجا روی میز گذاشتم که تشکر کرد ؛ ویندوز بالا آمد و چشم هردویمان به عکس پس زمینه بود که 13 به در پارسال گرفتیم ، من و مهرداد که پاهای محبوبه را گرفته بودیم و می خواستیم بیندازیم توی آب ، چقدر محبوبه از این عکس متنفر بود ، صدای خنده ی عصبی ارس مرا به خود آورد : تعجب میکنم مهرداد تو این خونه زندگی نمیکنه !

با حیرت به او نگاه کردم که زل زده بود به صفحه ی مانیتور ، صندلی را عقب کشید : با اجازه !

لیوان شربت را برداشت و یک نفس سر کشید .

- با من کاری ندارین آقای کیانی ؟

ابروهایش را بالا انداخت و من سریع آمدم بیرون . این بشر خیلی روان پاکی نداشت .

شانس آوردم ، مامانی هنوز دم در بود که محمد رسید ، آنها به کار خودشان مشغول شدند و من مثلا به درسم .

ساعت حدود12 بود و کم کم وقت نهار می رسید ، چون آقاجان هم به همان مراسم رفته و محبوبه هم اردو بود مامانی به حساب اینکه من آن روز تنهایم هیچی نپخته بود .ولی نمی توانستم به محمد و برادر زنش نیمرو بدهم که ! به فکرم زد ماکارونی درست کنم ، اصولا من خیلی کار می کردم ولی فقط در بشور و بساب استاد شده بودم تا به حال غذا درست نکرده بودم ، مامانی اجازه نمیداد و هیچوقت هم مجبور نشده بودم . ولی از بقیه شنیده بودم که پختن مکارونی راحت است ، رفتم و شروع کردم به پخت و پز !

فکر می کردم حالا چه شق القمری کرده ام ، غذایی پخته ام که محمد وارس ، انگشت هایشان را هم خواهند خورد ، همینکه در قابلمه برداشتم تمام غرور و افتخاراتم به باد رفت . ترکیب عجیبی از رشته و گوشت بود، به نظرم باید آن را با چاقو جدا میکردم ، رشته ها در هم گیر کرده و تقریبا خمیر شده بود ، صدایی مرا به خود آورد : ایشالله غم آخرتون باشه ، حالا چی شده ؟

ارس بود ، با سینی و لیوان شربتش ، آنها را روی کابینت گذاشت و به طرف من آمد و نگاهی به داخل قابلمه انداخت : باید میزاشتیش تو یه قابلمه بزرگتر ، ماکارونی برای دم کشیدن به فضا احتیاج داره !

واقعا مایه ی خجالت بود که یک پسر بیشتر از من آشپزی بلد باشد ، پرخاش کردم : از کجا می دونی ؟

در قابلمه را از دستم گرفت و روی ظرف گذاشت : لیسانسمو اصفهان بودم ، اون موقع خیلی ماکارونی درست کردم .

انگار تمام خستگی به جانم مانده بود : الان به محمد میگم بره غذا بگیره !

ارس لبخند زد : چرا ؟ مگه این چشه ؟

- این که قابل خوردن نسیت !

ارس لبخند زد : اتفاقا خیلی هم خوبه ، سرآشپز مرضیه زحمتشو کشیده !

اشک توی چشمم جمع شد : آره من به این گندگی هنوز آشپزی بلد نیسم ، میشه دیگه مسخره ام نکنی ؟

ارس صاف ایستاد : نمی دونم ایراد از خودته یا واقعا با من مشکل داری ؟ چرا هرچی میگم بد برداشت می کنی ؟تا حالا شده یه بار با من طرف باشی ، اوقات تلخی نکنی ؟

من کی مسخره ات کردم ؟ کی تورو دست انداختم یا هرکاری که باعث اذیت تو بشه ؟ جوری با من حرف میزنی انگار تو هر فرصتی که تورو دیده ام یه بدی هم بهت کردم ، بسه دیگه ! فقط یه کم انصاف داشته باش !

این حرفها واقعا خجالت زده ام کرد ، ولی عذر خواهی نکردم ، فقط سرم را انداختم پایین تا دیگر چشمم به آن چشم های قهوه ای سرزنش کننده نیفتد ،ارس گفت : واقعا دلم می خواست از این غذا بخورم حیف که آشپزش دریغ کرد .

از آشپزخانه بیرون رفت ، و بلند به محمد گفت که می رود .محمد از اتاقش بیرون آمد ، و تلفنش را قطع کرد ، کلی اصرار کرد که برای نهار بماند ولی ارس گفت که قرار دارد و باید برود . محمد به اشپزخانه آمد : این یهو چش شد ؟

من را دید که بالای قابلمه ی شاهکارم ایستادم : تو غذا درست کردی خاله سوسکه ؟ دستت درد نکنه خانمی !

از کنارش رد شدم و با بی حالی گفتم : اگه می تونی بخور !

این را گفتم و به اتاقم دویدم .

باورم نمیشد ، نه خودم ، نه نغمه و نه فروتن که با دمش داشت گردو می شکست . همه ی بچه های کلاس نمره ی 11 به بالا داشتند به جز من ! با حیرت به آن 9 جلوی اسم خودم زل زده بودم ، نغمه بازویم را کشید : امتحانتو خیلی بد دادی ؟

من زیاد وضعیت خوبی در دوران امتحانات نداشتم ولی نه در این حد ...

- خوب ندادم ، ولی نه دیگه اینقدر گند .

فروتن دست به کمرش زد : بالاخره خیاط هم در کوزه افتاد .

من و نغمه هردو به طرف او چرخیدیم ، به جز ما سه نفر هیچکس جلوی برد نایستاده بود و فروتن تلاشی برای پنهان کردن کینه اش نمی کرد ؛ بغض گلوی مرا گرفت و نغمه گفت : چه بی ربط ! الان وقت مزه پرونیه ؟

فروتن شانه هایش را بالا انداخت : الان موقعشه دیگه ! ( وقتی اشک از چشمم پایین آمد ، لحنش را عوض کرد ) شلوغش نکن ، این فقط واسه ضدحال زدن بوده وگرنه غیرممکنه بندازتت ، برو پیشش یه کم التماس کن .

راست می گفت ، چاره ای جز این نداشتم .

وقتی رفتم پیش مصدق ، با اینکه تصمیم گرفته بودم عادی باشم نتوانستم جلوی بغضم را بگیرم . مصدق انگار مگسی را از خود براند هی می گفت همینه که هست ، هرچه تلاش کردم او را بر سر انصاف بیاورم فایده نداشت ، در همین هاگیر واگیر نیکخواه هم به دفتر آمد ، دکترمصدق با دیدن او لبخندزد و بعد دوباره رو به من اخم کرد : تمومش کنید خانم سلیمی ، همه ی همکلاسیاتون پروژه داشتن به جز شما !

راست می گفت ولی ...

- یعنی این پروژه اینقدر نمره داشته ؟ خواهش میکنم استاد ، یعنی هیچ راهی نیست؟

اشک از چشمم راه افتاد و نیکخواه از اتاق بیرون رفت . مصدق هم چند برگه گذاشت جلویش : چرا ! تا ظهر یه پروژه به من برسون ، تا دو ساعت دیگه !

از کجا می آوردم ؟

با ناراحتی از دفتر بیرون آمدم ؛ نیکخواه پشت در بود ، مسیر مخالف او را رفتم ولی صدایم زد : خانم سلیمی !

ایستادم ، روبه رویم ایستاد : چی شده ؟

دیگر چه فرقی می کرد ؟ او به هر حال اشکم را دیده بود ، شانه هایم را بالا انداختم : میگه تا قبل از ثبت نمره ها یه پروژه بهش بدم ، به این سرعت از کجا بیارم ؟

مکث کرد و بعد گفت : افتادی ؟

سرم را به تایید تکان دادم و او چشمش را از من برداشت : من می تونم کمکت کنم ( دوباره به طرف من چرخید ، امیدوارتر ) ببین ، پایان نامه ی من با دکتر مصدقه، قبلا دیدم به بچه ها این امتیازو داده ، میرم بهش میگم تو به من کمک می کنی ، اینو به جای پروژه ات ثبت کنه !

- یعنی واقعا میشه ؟

نیکخواه لبخند زد : باهش صحبت می کنم ، سعی میکنم راضیش کنم .

به ساعتش نگاه کرد : تا کی دانشگاهین ؟

- هستم ،تا هر وقت بخواین هستم .

نیکخواه رفت پیش مصدق و گفت تا حدود یکساعت دیگر نتیجه را به من خبر می دهد.

رفتم پیش نغمه که توی سالن مطالعه بود ، نشستم پشت میز ، با همدردی گفت : چه خبر ؟

شانه هایم را بالا انداختم و حرفی نزدم ، دست هایم را در د ست گرفت : درست میشه ، به قول فروتن خواسته حالتو بگیره ، چقدر دستت سرده !

ژاکتش را به زور تنم کرد .

توی راهرو ، جلوی کلاس قدم می زدم که نیکخواه از پله ها بالا آمد ، قلبم ایستاد .احساس کردم درونم خالی و سرد شد ، متوجه من شد و به طرفم آمد ، می توانستم ضربان قلبم را در تمام سرم بشنوم . انگار یکساعت طول کشید تا نیکخواه به من رسید و لبخند زد : درست شد !

از خوشحالی بالا پریدم و جیغ زدم ، بعد خجالت کشیدم : ممنون ، واقعا ممنون ! حالا چیکار براتون بکنم ؟

- چند صفحه بت میدم تایپ کن .

- هر چند صفحه که بگی !

خندید : شوخی کردم بابا ، ما با هم فامیلیم .

این را گفت و برگشت و از پله ها پایین رفت . با خوشحالی رفتنش را نگاه می کردم که نغمه آمد پیشم : چی بت گفت که اینقدر ذوق کردی ؟

دست هایش را گرفتم و بالا و پایین پریدم : درست شد نغمه ، پاس میشم ، نیکخواه کمکم کرد .

نغمه به طعنه گفت : دستش درد نکنه ، چقدر این خانواده باید به درد تو بخورن تا دشمنیتو فراموش کنی ؟

- بی خیال فعلا !

مامانی هی به محمد می گفت چرا کارون را زیاد به خانه نمی آورد و محمد همیشه می گفت او درگیر درس هایش است ، اینکه در محل کار به اندازه ی کافی همدیگر را میبینند و بیشتر اوقات هم شام به خانه نمی آمد می گفت که با هم بیرون بوده اند . برعکس مامانی که از این وضعیت ناراضی بود ، من خیلی هم راضی بودم ، تا وقتی کارون را نمی دیدم ، مشکلی هم با او نداشتم ...

واقعا تا الان این خانواده خیلی در حقم لطف کرده بودند ، مصدق مرا پاس کرد و من هرچه به نیکخواه اصرار کردم کاری به من نداد ، اگر همکلاسی های دخترم متلک نینداخته بودند که زیاد دور و برش می پلکم اینقدر اصرار می کردم تا اجازه دهد لطفش را جبران کنم و مدیون او نباشم .

مادر کارون زنگ زد خانه مان و دعوتمان کرد برای شام . از روبه رو شدن با ارس خجالت می کشیدم با این حال حرفی نزدم ، همانطور که او از اخلاق گند من جایی حرف نزده بود .

تصمیم گرفتم خانم و بی آزار باشم و حرفی نزنم که اوقات کسی را تلخ کنم ، برعکس بقیه ی موارد ، از بعد از ظهر منتظر آن شب بودم . پر از هیجان بودم ، از حمام که بیرون آمدم برای وقت کشی ، تمام موهایم را اتو کشیدم . حتی بیشتر از محبوبه به فکر لباسی بودم که می خواستم آن شب بپوشم ، اول تصمیم گرفته بودم لباسی سبزرنگ بپوشم ولی وقتی دیدم محبوبه هم همین تصمیم را دارد ، نظرم عوض شد ! یکبار که سهوا این اتفاق افتاده بود هربار مهرداد چشمش به ما می افتاد قهقهه میزد ، گویا او را به یاد ظرف سبزی مینداختیم .

لباس فیروزه ای رنگی پوشیدم با جین مشکی و شال نیلی رنگ ، نمی دانم به خاطر هیجانم بود یا کلا توهم محبوبه که گفت : چه خوشگل شدی مرضیه !

این اولین بار بود که منتظر بودم زودتر خانواده ی کیانی را ببینم ، رفتار درستی از خود نشان دهم و به خواسته ی ارس یکبار انصاف داشته باشم .

ارس آنجا نبود ، مادرش عذرخواهی کرد و گفت با یکی از دوستانش بیرون است . حسابی پنچر شدم ، چپیدم توی کاناپه ، تمام هیجان و روحیه ام را از دست داده بودم ، مادر کارون سعی می کرد مرا به حرف بیاورد و من حوصله نداشتم . فقط تایید می کردم وگاهی می خندیدم . از سر بیکاری رفتار آقای کیانی را زیرنظر گرفتم که دیگر می دانستم پدرشان نیست ، همپای همسرش و کارون در پذیرایی کمک می کرد و مدام با محمد و کارون کل کل می کرد ، می دانستم رییس همان شرکتی است که محمد و همینطور کارون در آن کار می کردند . یک لحظه از ذهنم گذشت نکند این قضیه باعث ترغیب محمد برای ازدواج با کارون بوده باشد که از خودم خجالت کشیدم .

تقریبا داشتیم برمی گشتیم که ارس به خانه آمد ، آن حالت راحت و صمیمی همیشگی را نداشت یا شاید به نظر من اینطور آمد ، چون برای من و محبوبه فقط سری به نشانه ی سلام تکان داد و دور از ما، در کنار پدرش نشست .ساکت و بی حرف بود ، چند باری هم که آقای کیانی او را مخاطب قرار داد ، خیلی کوتاه جواب او را می داد ، از خودم خجالت کشیدم ، یعنی رفتارم تا این حد بد بوده ؟ دلم می خواست سریعتر از آنجا برویم .

موبایل کذایی ارس زنگ زد ، این بار آهنگش با آن دفعه فرق داشت و هیچ کدام از دعاهایی که توی دلم کردم نتیجه نداد! به محضی که صحبت ارس تمام شد محبوبه از این ور با صدای بلند از او خواست که برایش بفرستد ، ارس با تأنی از جایش بلند شد و به سمتی آمد که ما نشسته بودیم ، خودم را مچاله کردم توی کاناپه و نشان دادم به بحث مامانی و خانم کیانی علاقه مندم . ارس یک صندلی جلو کشید و تقریبا رو به من و محبوبه نشست . چند دقیقه ای هم با محبوبه حرف زد و بعد متوجه شدم گوشیش را داده دست او تا هرچه را می خواهد برای خودش بفرستد . کارون با یک سینی چای به هال آمد ، به همه تعارف کرد و آخر از همه پیش ارس نشست و با لبخند از من پرسید که چای می خورم یا نه ؟

تشکر کردم و همزمان با ارس دستم را به سمت یک لیوان بردم ، خجالت زده شدم ولی او پوزخندی زد و لیوان کناری را برداشت و رو به خواهرش گفت : شما چایو با شیرینی خودتون می خورین ؟

کارون شکلک درآورد : نه ، با شیرینی اطرافیانمون !

ارس اطرافش را نگاه کرد : بازم مشکل هست .

این دیگر طعنه ی مستقیمی به من بود ، از دستش ناراحت شدم و رویم را برگرداندم . کارون بلند شد تا برای او قند بیاورد و ارس مرا مخاطب قرار داد : شما خوبین مرضیه خانم ؟

به طرف او چرخیدم ولی نگاهش نکردم ، زل زدم به دسته کلیدی که با آن بازی می کرد : بله ، تشکر !

- اوضاع دانشگاه چطوره ؟

- خوبه ، معمولی !

- از این خیلی خوشت میاد ؟

دسته کلید را بالا گرفته بود ، نگاهم به نگاه شوخ و صمیمیش افتاد و با خجالت سرم را تکان دادم ، نصف چایش را خورد : این ترم ، ترم آخرته ، آره ؟

- بله !

- نمی خوای ارشد بخونی ؟

حتی ثبت نام هم نکرده بودم : نه ، فعلا نه !

- خوبه ، هرچی درس خوندی فعلا بسه !

با تعجب به او نگاه کردم ولی قبل از اینکه چیزی بگویم کارون نشست و قندان را جلوی او کوبید روی میز : بفرمایید !

ارس لیوان خالیش را بالا گرفت : ما با شیرینی خودمون خوردیم .

- پس منو فرستادی دنبال نخود سیاه ، آره ؟

خودم را زدم به آن راه ، حالا که ظاهرا ارس هاری مرا بخشیده بود نباید بهانه ی جدیدی دست او می دادم . ارس شروع کرد به شوخی کردن با خواهرش و محمد ، مجلس را به دست گرفته بود و همه را می خنداند ، خیلی زود ، آقاجان ما را بلند کرد که به خانه برویم . هرچه ارس اصرار کرد فایده نداشت و ما برگشتیم . از اینکه آن شب دختر خوبی بودم بسیار از خودمان راضی بودیم !

ما کم کم داشتیم به وجود یک عضو جدید در خانواده مان عادت می کردیم ، دختر بی آزار و بسیار دلپذیری بود که زیاد هم به خانه ی ما نمی آمد !!! اگر مامانی اصرار می کرد محمد او را برای شام به خانه می آورد آن هم دو سه هفته ای یک بار – شامش را که می خورد کمی با مامانی و آقاجان در هال می نشستند و از احوال یکدیگر جویا می شدند بعد مامانی آنها را می فرستاد تا مثلا در اتاق محمد تنها باشند !!!

هرچند بیشتر اوقات به بهانه ی اینکه درس دارد ، زود به خانه ی خودشان می رفت ، اگر همیشه اینقدر کم پیدا بود می توانستم او را برای قر زدن برادرم ببخشم .

آن شب از موارد نادری بود که کارون به اصرار مامانی به خانه ی ما امده بود ، طبق معمول شلوار جین و یک تی شرت معمولی زرد رنگ پوشیده بود و توی هال داشتند با آقاجان درباره ی سیاست حرف می زدند ، اصولا من حوصله ی بحث سیاسی را نداشتم چون همه حالت کارشناسانه ای به خود می گرفتند و یک طرفه به قاضی می رفتند ، از اینکه همه را به یک چوب می زدند متنفر بودم ، بعد از شام خودم را سرگرم شستن ظروف کردم ( برنج آن شب را هم پخته بودم ، با افتضاحی که به بار آورده بودم مامانی را مجبور کردم اجازه دهد من غذا بپزم ) بعد با بی حالی روی مبل افتادم ، کارون حواسش بود که از من تشکر کند ، در جوابش لبخند زدم و اصلا احساس نکردم قصدش خودشیرینی بوده . طبق معمول بعد از چای هرکس به کاری مشغول شد ، محمد و کارون به اتاق خودشان رفتند و من و محبوبه هم مشغول درست کردن یک جعبه کادویی شدیم . تا به محبوبه می گفتم فلان چیز را بدهد ، غر میزد : میرم یه آماده اشو می گیرم !

- بدبخت ! باید n هزار تومن بدی ، دارم به این قشنگی واسه ات درست می کنم ، حالا برو تو اتاقم گیره بیار !

- خودت برو بیار ! من به وسایل تو دست نمی زنم .

- بگو زورم میاد جم بخورم ! کوآلا !

از جلوی اتاق محمد که رد میشدم ، دیدم در اتاق باز است ، بی اراده داخل اتاق را نگاه کردم ، محمد طبق معمول پشت سیستمش نشسته و اینترنت را زیر و رو می کرد . کارون تقریبا پشت به او به دیوار تکیه داده بود وکتاب می خواند . محمد او را صدا زد و من هم رویم را برگرداندم .

لعنت به تو ، نغمه ، که ذهن مرا منحرف کردی و گاهی اوقات ذهن بازیگوشم می خواست بداند پشت درهای بسته چه می گذرد ؟! همیشه همینطور تریپ روشنفکری داشتند ؟ یا نکند حالا که محمد او را صدا زده ...

کله ام را تکان دادم تا بیشتر از این روی زندگی خصوصی مردم تمرکز نکند ، گیره ام را برداشتم و از اتاق زدم بیرون ، این بار لازم نبود حتی توی اتاق را نگاه کنم ، با شور وحال داشتند درباره ی جریانات اخیر حرف می زدند ! شانه ام را بالا انداختم و رفتم .

خاله و فرشته آمده بودند خانه ی ما و تا یک ساعت بعد از رفتنشان من هنوز حرص و جوش می خوردم ، حرف های آنها را دوباره تکرار می کردم و عصبانی تر میشدم .

- بسه دیگه مرضیه ، یه استغفرالله بگو تمومش کن ! تو که داری همونا رو مرور میکنی!

- آخه نمی دونم مهری چه هیزم تری به فرشته فروخته ، مگه مهری چند سالشه ؟ که فرشته اینطور میگه هنوز شوهر نکرده !

- لا اله الا الله ! تومش کن ! بیا کمک من این سبزیا رو پاک کن !

یک کوه سبزی گذاشت جلوی من و خودش نشست به برنج پاک کردن !

- یکی نیست بگه خودتم یه سال از مهری کوچیکتری ، مگه شوهر کردی ؟

- مرضیه !

- باشه ، بابا ! اصلا دیگه حرف نمی زنم !

دو دقیقه بعد این حرفم را فراموش کردم : اینهمه سبزی واسه چیه؟ باز خانواده کارونو دعوت کردین ؟

- نه ، توحیدو دعوت کردم ، ولی شاید به کارون اینا هم ...

صدای مامانی توی گوشم قطع و وصل میشد ، پریدم وسط حرفش : مگه ... توحید ... اومده ؟

- آره ، نفهمیدی ؟ پنج شنبه که رفته بوی قم ، رسید ، نمی دونی محمد با چه ذوقی رفت فرودگاه ، برای نهار بود که برگشت خونه !

مغزم از کار افتاده بود ، چرا توحید برگشت ؟ داشتم به 6 سال پیش فکر می کردم که اشک توی چشم هایم جمع شد ، قبل از اینکه خودم را لو بدهم ، بلند شدم : مامانی ، ببخشید ، من باید یه سر به نغمه بزنم !

- مگه اومده ؟ خوب فردا میری می بینیش دیگه !

جلو چشم هایم تار شده بود ، چقدر تلاش کردم اشک را توی چشمم نگه دارم : انگار حالش خوب نیس ، هم اتاقیاش هم نیومدن !

بالاخره کوتاه آمد ، مرا با کلی چیز پیش نغمه فرستاد ، البته که دروغ گفته بودم و نغمه سر و مر و گنده روی تختش دراز کشیده بود وداشت مجله می خواند . با تعجب مرا نگاه کرد : چی شده ؟ چرا این شکلی شدی ؟

ولو شدم روی تختش : دارم می میرم نغمه !

- چی شده آخه ؟ ارس می خواد مهری رو بگیره ؟

با پریشانی سر تکان دادم : نه ...

- ایوای ( با حیرت جلوی دهانش را گرفت ) کارون حامله شده ؟

سرم سوت کشید : چی میگی ؟

نفس راحتی کشید : پس نشده !

چون هنوز بر و بر داشتم او را نگاه می کردم ، عذرخواهانه گفت : گفتم لابد حامله شده ، میخوان زودتر عروسی کنن ،چون داداشت خونه نداره ، میان پیش شما زندگی میکنن ، تو ناراحتی !

- خیلی نابغه ای NG ! فکرت تا کجاها که نمیره !

- خیلی خوب ، حالا میگی چی شده ؟

تکیه زدم به دیوار : توحید برگشته !

نغمه اول با عدم درک به من نگاه کرد بعد ناگهان چشم هایش روشن شد : همونی که دوسش داشتی ؟ دوست محمد؟

آه عمیقی کشیدم .

- خوب ، تو که می گفتی دیگه دوسش نداری ! گفتی بچه بودی ، جوگیر شدی ، اونم که اصلا نفهمیده بود .

وقتی از زبان نغمه می شنیدم ، چقدر به نظرم احمقانه بود .

- آره ، الانم میگم ، ولی می ترسم ، مامانی دعوتش کرده واسه شام ، می ترسم ببینمش دوباره گریه کنم ، می دونم که چند سال گذشته ، باورکن دیگه بهش فکر نمی کردم ولی وقتی مامانی گفت برگشته ، یه جوری شدم . انگار زیرپام خالی شد .

نغمه هیچ نگفت ، سر مرا در آغوش گرفت و آه کشید . به هیچکس جز نغمه نگفته بودم ، حتی مهری ، جرأت گفتنش را نداشتم ، به نغمه هم وقتی گفتم که احساسم عوض شده بود ، تازه ، نغمه که توحید را نمی شناخت ...

توحید دوست دانشگاه محمد بود ، خیلی زود پایش به خانه ی ما باز شد ، با ما خیلی صمیمی بود ، خودش خواهر نداشت ، سه برادر بودند و از این لحاظ به محمد حسودی می کرد ، می گفت باید خواهرهایش را با او شریک شود ، حتی یکبار به شوخی به مامانی گفت محبوبه را – که آن وقت ها نه سال بیشتر نداشت – بدهد به آنها ! توحید خیلی دوست داشتنی بود و من که در سن و سال خاصی بودم ،مهرش را به دل گرفتم ، آن وقت ها نمی توانستم واقع بین باشم ، 13 سال بیشتر نداشتم و توی رویا همیشه توحید شریک آینده ام بود . چون محمد خیلی رابطه ی نزدیکی با من داشت بالطبع توحید هم با من رفتار صمیمانه تری داشت و من به شدت جوگیر شدم ، اقتضای سن وسالم بود ، 2 سال تمام فکر و خیالم را توحید پر کرده بود ، تا اینکه محمد خبر داد توحید می خواهد از ایران برود . دیوانه شدم ، چون خودم دوستش داشتم ، باور کرده بودم که او هم مرا دوست دارد ، به خودم قبولاندم که توحید نمی رود ، ولی توحید رفت ، یک کتاب برای یادگاری به من داد و رفت . من هم دو روز بعد از رفتنش ، رفتم و موهای بلندم را کوتاه کوتاه کردم . انگار می خواستم خودم را قربانی کنم . با یادآوری آن روزها خنده ام گرفت ، چه تریپ غم و غصه و افسردگی برداشته بودم ولی هیچ کس علتش را نفهمید . تا چند وقت نمی توانستم به یادگاری توحید دست بزنم ولی بالاخره بازش کردم ، کتاب شاهزاده کوچولو بود که به « خواهر عزیزش »تقدیم کرده بود ، به این امید که مثل بقیه ی آدم ها بزرگ نشوم .

خنده ام گرفت و نغمه یکی زد توی سرم : چه مرگته ؟ تو که دپسرده شده بودی !

خودم را از زیر دستش بیرون کشیدم : همینش خنده داره ! که چقدر جوگیر بودم ! اون موقع توحید به چشم یک بچه به من نگاه می کرد و من انتظار داشتم دوستم داشته باشه ! که صبر کنه من بزرگ بشم و بیاد منو بگیره ! ای خدا ! چقدر طفلکی بودم !

دوباره آه کشیدم ، نغمه داشت کلافه می کشید : حسابی زده به سرت !

- خوب بعدش دیگه از هیشکی خوشم نیومد ... نه اینکه با توحید مقایسه کنم ، نه! ولی دیگه اصلا به خودم اجازه ندادم کسی رو دوست داشته باشم .

نغمه چشمک زد :ضربه روحی خوردی ؟

- آره ، یه همچین چیزی ... انگار دیگه حق نداشتم کسی رو دوست داشته باشم . وقتی دیدم برای توحید هیچ اهمیتی نداشتم یه جورایی سرخورده شدم . انتظار نداشتم دیگه کسی دوسم داشته باشه !

- آخی !

از این دلسوزی نغمه خنده ام گرفت : گور بابای عشق و عاشقی / ولی فردا که توحیدو دیدم چکار کنم ؟ می ترسم دست وپامو گم کنم ، بندو آب بدم !

- نه بابا خیالت راحت ! اینقدر تغییر کرده که اصلا نمی شناسیش!!!!

ولی توحید هیچ تغییری نکرده بود ، همان چشم های سبز و شوخ و موهای مشکی کوتاهش را داشت ، زودتر از محمد آمد داخل و کلی از دیدن مامانی ذوق کرد و بعد به طرف ما برگشت ، مرا که دید ، خشکش زد : چقدر تغییر کردی ، مرضیه !

سرخ شدم ،ظاهر توحید تغییر نکرده بود ولی من تغییر کرده بودم ، نمی توانستم با او راحت باشم ، انگار من آن توحیدی را که دوست داشتم به خاک سپرده بودم ... از یاد برده بودم و این فقط یک غریبه بود که هیچ جایی در خاطراتم نداشت . سلام کردم و حالش را پرسیدم . او هم خندید : عالی عالی ! چقدر خوشحالم دوباره می بینمتون ! چقدر خوبه که وقتی من نبودم ، دنیا سرجاش بوده !

از دیدن نگاه آشنایش دستپاچه میشدم ، تعارف کردم بنشیند و خودم به آشپزخانه رفتم تا چای بیاورم ، خوشبختانه معصومه زود آمد و حواس توحید به طرف او رفت .

- باورم نمیشه ، یعنی یه بچه اینقدری داری ؟

معصومه خندید و به شایا گفت سلام کند .

شایا با دقت توحید را نگاه کرد و او با صبوری منتظر ماند تا ارزیابی اش تمام شود : قبول شدم ؟

شایا رضایت داد : سلام !

توحید بی تعارف جلو رفت و او را بغل کرد : سلام دایی !

- من دایی دارم !

- می دونم ، من یه دایی جدیدم .

رو به معصومه توضیح داد که دختر برادرش هم او را به عنوان «عمو» قبول ندارد ، من در آشپزخانه ایستاده بودم و او را نگاه می کردم ، توحید هنوز همان توحید دوست داشتنی بود ، خونگرم و صمیمی ولی من دیگر آن مرضیه ی دیوانه نبودم ، که از دیدنش دست و پایم را گم کنم ، زنگ در را زدند و محمد رفت تا زنش را بیاورد داخل . اگر بیشتر از این در آشپزخانه می ماندم صدای یکی در می آمد ، سینی چای رابرداشتم و بیرون رفتم ، درست لحظه ای که جلوی توحید خم شده بودم ، محمد به همراه کارون و ارس آمد داخل ، توحید بلند شد تا سلام و احوالپرسی کند ، بر خلاف ما ، با کارون خیلی رسمی سلام و علیک کرد ، و باهم برگشتند داخل و من هنوز یک لنگه پا ایستاده بودم ، که توحید متوجه شد : مرضیه رو کاشتم سرپا ، ( سینی را از دستم گرفت) دستت درد نکنه ، بشین !

توحید خیلی بی تعارف بود خودش بقیه ی چای ها را تعارف کرد و بعد از محمد نشست . انگار نه انگار که تازه بعد از 6 سال همدیگر را دیده بودیم ، راحت و صمیمی بود ، سر به سر همه می گذاشت ، شایا را قلقلک میداد و به محبوبه یادآور میشد که قبلا خیلی گرد وقلنبه بود و حالا خیلی لاغر شده ! اخم های محبوبه از این حرف او در هم رفت ، او بر عکس من زیاد توحید را به خاطر نداشت .

توحید با مهربانی گفت : خیلی بانمک بودی ، لپات عین سیب سرخ بود ، چقدر اون موقع به خاله عالیه اصرار می کردم تو رو ببرم خونه مون ، بشی خواهرم .

خندید ، آه کشید و دوباره خندید : ولی دیگه خواهر نمی خوام ، دو تا زن داداش و یه برادرزاده دارم ، ظرفیت تکمیله ! فرشته جون اصلا مارو نمی بینه !

مامانی با تعجب پرسید : دوتا ؟ مگه برادر کوچیکه ات هم زن گرفت ؟

توحید آه عمیقی کشید : آره دیگه ، خاله عالیه ! بزرگی کوچیکی فراموش شده ، تیام الان دو ساله زن گرفته ، اصلا هم مراعات برادر بزرگترشو نکرد .

تعجب کردم ، تا جایی که یادم بود برادر کوچک توحید فقط یکسال از من بزرگتر بود ، توحید ادامه داد : واقعا زن داداشام عین خواهرم هستند ، مخصوصا آیدا که تو همون خونه زندگی می کنه و خیلی عزیزه ! تیام واقعا شانس آورد .

مامانی خندید : دیگه آقا توحید ، تو هم باید آستین بالا بزنی ! وقتی برادر کوچکت هم زن گرفته باید عجله کنی !

توحید به سرعت مظلوم نمایی کرد : آخه خاله عالیه ! کی به فکر منه ؟ اصلا نمی دونم چطوری باید به بقیه بفهمونم ؟!

قبل از اینکه من از حالت بیچاره ی توحید خنده ام بگیرد مامانی گفت : خودم برات زن پیدا میکنم ،تو و محمد که عین برادرین ، دلت نمی خواد با هم فامیل بشین ؟

برق سه فاز از کله ام پرید ، منظور مامانی چه بود ؟ توحید زورکی خندید : چرا ، چطوری؟

- خوب ، من شما رو مثل پسر خودم دوست دارم ، خیلی دلم میخواد با دخترعمه ی محمد ازدواج کنی ، مهری خیلی ...

- نه !

لیوانی افتاد و شکست و من تنها کسی نبودم که این «نه» ناگهانی از دهانم خارج شد ، قبل از اینکه از حرکت ناخودآگاهم شرمنده شوم ، متوجه شدم من و محمد و توحید وکارون با هم واکنش نشان داده ایم ، و ارس که سعی داشت تکه های لیوان خرد شده اش را جمع کند .

بقیه از این مخالفت همگانی حیرتزده شدند ، و ما دستپاچه ! کارون خم شد تا به برادرش کمک کند و من به سرعت از جایم بلند شدم : دست نزنین ! الان جارو میارم.

رفتم توی آشپزخانه و پشتم را زدم به دیوار ، من به خاطر علاقه ای که سابقا به توحید داشتم ناخودآگاه این «نه» را گفتم ، ولی بقیه چی ؟ محمد ؟ کارون ؟ توحید ؟!

مامانی صدایم زد و من جارو و خاک انداز را برداشتم و رفتم بیرون ! توحید داشت برای مامانی توضیح میداد که خودش کسی را زیر سر دارد ، انگار از نوه ی عمه اش حرف میزد که در همان انگلیس زندگی می کرد ، برای جمع و جور کردن اوضاع ، همینطور توضیح می داد ، ارس بلند شد که برود ، هرچه مامانی اصرار کرد برای شام بماند زیر بار نرفت ، گفت از اول هم نمی خواسته بیاید داخل ، محمد او را به زور آورده ، این را گفت و رفت .

سر جایم دراز کشیده بودم و به اتفاق آن شب فکر می کردم ، شکی نبود که ارس مهری را میخواست ، محمد و کارون هم میدانستند ؛ انگار ته دلم خالی شده بود ، من برای مهری بهترین آرزوها را داشتم ، ولی ... ولی ... ارس نه !

کله ام را زیر پتو پنهان کردم ، انگار که بخواهم قایم شوم ، از خودم که نمی توانستم فرار کنم ، بغض گلویم را گرفت ! چه مرگم شده بود ؟ به ازدواج همه حسادت می کردم ؟ خیلی عجیب بود که من به محمد و حالا هم مهری حسادت کنم ، ولی چه جواب دیگری داشتم ؟ من که آرزوی خوشبختی مهری را داشتم ولی آخر ارس ، اینقدر در این مدت به من توجه کرده بود که او را مال خودم می دانستم ... نه اینکه فکر خاصی داشته باشم فقط مثل یک مکان خصوصی که مال تو نیست ولی فقط تو از آنجا خبر داری ، دوست نداری آن را با کسی شریک شوی ، یا حداقل اگر شریک دیگری داری هم خبر نداشته باشی ... با انگشت اشاره م توی هوا طرح های نامشخصی میزدم ، آه عمیقی از ته دل کشیدم و آخرین قطره های اشکم را پاک کردم ، به جهنم ! به هر حال هرکس در این دنیا قسمتی دارد و من نباید به محضی که چشمم به کسی می خورد که یه کم هوایم را داشت او را مالک می شدم ، ارس برای مهری خیلی خوب بود مخصوصا که مهری همیشه از رفتار مودبانه و با احترام ارس تعریف می کرد ، خدا را شکر ! مهری هم سر و سامان می گرفت ، چقدر عروسی ! اینها را که با خودم تکرار می کردم اشک دوباره از چشمانم راه افتاده بود ولی به روی خودم نیاوردم ، خوشحال بودم که ارس می خواهد مهری را بگیرد .

محبوبه هم به اتاق آمد ، با اینکه من خودم را به خواب زده بودم شروع کرد به حرف زدن : مرضی خیلی عجیبه که ارس می خواد مهری رو بگیره ، نه ؟

چقدر رفتار همه آن شب ضایع و احمقانه بود ، حرفی نزدم و محبوبه ادامه داد : انقدر که زیاد می اومد خونه ی ما ، من فکر می کردم می خواد تو رو بگیره !

پتو را به شدت از روی سرم کنار زدم و بلافاصله نیش او که زل زده بود به من ، باز شد : بیدار بودی ، آره ؟

شمرده گفتم : بهت ... نگفته بودم .. مزخرف نگی ؟

- اینجا که غیر از من و تو کسی نیست ( از لبه ی تختش خم شد به طرف من ) تو خودت اینطور فکر نمی کردی ؟

صادقانه گفتم : نه !

موهای بلند محبوبه از دو طرف کله اش آویزان شده بود پایین : واقعا؟ من گفتم شاید تو هم از اون خوشت میاد ، حالا که میگی نه ( برگشت عقب و روی تختش دراز کشید ، موهایش را دور انگشت سبابه اش پیچاند ) پس همون بهتر که مهری رو بگیره ، حداقل یکیتون شوهر میکنه !

این را با لحنی غمگین گفت، شوهر کردن ما چقدر برای محبوبه معضل بود !

- تو نمیخواد نگران شوهر کردن ما باشی ، نگران خودت باش !

- من نگران نیستم ، بالاخره مهردادی ، چیزی پیدا میشه منو بگیره !

چشم هایم گشاد شد : چی ؟ مهرداد ؟

با اعتماد به نفس گفت : بالاخره که باید زن بگیره ، کی بهتر از من ؟

خنده ام گرفت ؛ با این سن و سالش حساب همه چیز آینده اش را هم کرده بود : نظر مهردادو هم پرسیدی ؟

- نظر اون مهم نیس ، از سرشم زیادم .

موهایش را با انگشت ها جمع کرد و بالای سرش برد ؛ از روی تختش می توانست خودش را در آینه ببیند : ای جان ! چه عروس خوشگلی هم بشم !

خمیازه کشیدم : تو اول دیپلمتو بگیر بعد به فکر عروس شدن باش !

فورا پنچر شد : آره ، ای وای ، امتحان حسابان !

آه عمیقی کشید و روی تخت افتاد .

- پس مهری هم آره !

- نخیر ، ارس هم آره !

- خاک تو سر تو ، هی دست رو دست میزاری ، حالا بایدم عزا بگیری! ارس هم پرید.

- ببخشید مثلا چکار می کردم ؟ براش تله می زاشتم ؟

- نخیر ، حداقل گازش نمی گرفتی .. ولی به نظرم دیر هم نشده باشه ، یه فرصتایی هس ..

حیرتزده سرم را بالا گرفتم که متوجه جهت نگاه نغمه شدم ، در چند قدمی ما نیکخواه داشت با دختری حرف میزد ، روی نیکخواه به این طرف بود و مرا دید ، سرش را به علامت سلام پایین آورد ، دختری که با او حرف می زد ، برگشت و مرا برانداز کرد ؛ جواب نیکخواه را دادم و به سرعت چرخیدم : منظورت چی بود؟

- واضح و روشن ، این پسره هم چیز خوبیه !

- جوری حرف میزنی انگار قراره من هرجوری شده شوهر کنم ، بابا من نمی خوام ازدواج کنم ، خیلی هم خوشحالم ارس داره مهری رو می گیره !

یکی از ابروهای نغمه بالا رفت و من کوتاه آمدم : باشه بابا ، خوشحال نیسم ولی حسادت هم نمی کنم ، فقط میگم ای کاش این اتفاق نمی افتاد ، همین . ترجیح می دادم ارس یه نفرو بگیره که من نمی شناسمش ! اینطوری بهتر بود .

خودم را لو داده بودم ، گذشته از شوخی ، نغمه فکر می کرد که من بابت خصومتی که با خانواده ی کیانی داشتم با این ازدواج مخالفم ولی واقعیت این بود که من ناراحتیم صرفا ازدواج ارس بود نه ازدواج با مهری ...

رفتم و با خستگی روی نیمکت نشستم ، چقدر این روزها دلتنگ بودم ، احساس می کردم از دنیا بی نصیب مانده ام . مثل اینکه هیچ سهمی نداشته باشم ، همه داشتند به خوشی هایشان می رسیدند و من ...

نغمه هم کنار من نشست : توحید چطور بود ؟

- خوب بود ، هیچ تغییری نکرده بود ، هنوز خودش بود .

- مشکلی درست نشد ؟

آن که چرا ، ولی منظور نغمه چیز دیگری بود ، گفتم : نه ، ببین ! موضوع توحید برای من مثل کتابیه که 5 سال پیش عاشقش بودی ؛ حالا وقتی با شوق و ذوق می خونیش ، می بینی دیگه جذابیتی نداره ، کتاب همونه ، ولی تو عوض شدی .. اون کتابو میزاری کنار تا برات یه خاطره ی خیلی خوب بمونه ! ( زل زدم به دسته ی نیمکت ) وفتی یادم میاد که چقدر اون موقع غصه خوردم ... اهکی ، نغمه نیمکت خیسه !

هر دو از جا پریدیم !

- پس چرا نشستی ؟

- من حواسم نبود ، تو کور بودی ؟

- ایوای من ، حالا هرکی ببینه فکر میکنه خودمونو خیس کردیم !

دستش را گرفتم و به سمت قسمت پرت دانشکده دویدیم .

هر لحظه منتظر آن بودم که مهری تماس بگیرد و بگوید قرار است ارس برود خواستگاریش ، ولی این اتفاق نیفتاد ، نه از طرف مهری خبری شد ، نه محمد که مثلا اشاره ای به علاقه ی برادر زنش بکند ، مطمئن بودم مهری نظر خوبی نسبت به ارس دارد ، بارها و بارها از او تعریف کرده بود ، از اخلاق و رفتار مودبانه و بی شیله و پیله اش و از مهربانی اش ، یکبار بعد ازشب یلدا ، اتفاقی مهری را در خیابان دیده و رسانده بود و حالا فکر می کردم این برخورد خیلی هم اتفاقی نبوده ...

از طرف مهری خبری نشد ولی از مامانی چرا ...

مامانی هم مثل بقیه ، متوجه عکس العمل عجیب بچه ها شده بود ، شاید به همین خاطر این بحث را عمدا جلوی محمد عنوان کرد ؛ همه در هال نشسته بودیم و هرکس سرش به کاری گرم بود که مامانی بلند گفت : حاج حسین ! تاجی امروز زنگ زد ، گفت هرچی زنگ زده مغازه جوب ندادی !

آقاجان سرش را از روی کتاب بلند کرد : رفته بودم عیادت آقای باقرزاده ! بنده ی خدا قلبشو عمل کرده ، تاجی چه کاری داشت ؟

مامانی آنقدر عجله داشت خبر را بگوید که فراموش کرد حال آقای باقر زاده را بپرسد : هیچی می خواست شما با مهری حرف بزنین ، مثل اینکه تو اون کلینیکی که کار میکنه ، یکی ازش خواستگاری کرده ، مهری زیر بار نمیره !

من با تعجب سرم را بلند کردم ولی محمد همچنان زل زده بود به صفحه ی تلویزیون و به اخبار مامانی اهمیتی نمی داد . آقاجان گفت : خوب ، همکار مهریه ، لابد مناسب نیست که قبول نمی کنه ، خودش بهتر می شناسدش !

ولی مامانی انگار وکیل وصی طرف بود : والله تاجی می گفت خیلی پسر خوبیه ، دکتره متخصص ، خانواده اشم فرهنگین ، خود پسره هم محترمه ، ولی مهری راضی نمیشه ( قبل از آنکه آقاجان حرفی بزند مامانی با عجله ادامه داد ) ایرادی هم نمی گیره ازش ، فقط میگه نمی خوام عروسی کنم .

- خوب ، صلاح مملکت خویش خسروان دانند .

- یعنی چه حاجی ؟ شاید این دختر بخواد بره تو چاه ، تاجی هیچ کارنکنه ؟ اون این دوتا رو با خون جگر بزرگ کرده ، می خواد خوشبختیشونو ببینه !

به نظرم می رسید مامانی این حرفها را بیشتر برای گوش محمد می زند که هنوز خیره به صفحه ی تلویزیون داشت تبلیغ پودر لباسشویی را با جدیت نگاه می کرد . آقاجان سرفه ای کرد : به هر حال دلم نمی خواد دخالت کنم.

- دخالت چیه ؟ مادرش خواسته یه کم نصیحتش کنی ! یه کم هم باید به حرف بزرگترشون گوش بدن .

آقاجان با سر تایید کرد ولی چیزی نگفت ، آگهی پودر لباسشویی هم تمام شد و محمد از تلویزیون دل کند : شب بخیر !

فورا به اتاقش رفت ، یعنی حرف های مامانی به او برخورده بود ؟!

این اولین خواستگار مهری نبود ، ولی اولین بار بود که به جواب رد مهری اینطور واکنش نشان داده میشد ، شاید به این خاطر که قبل از این منتظر محمد بودند و حالا از او قطع امید کرده بودند . در مورد این خواستگار ،عمه تاجی ، مامانی و عمه فخری مدام به مهری اصرار می کردند قبول کند و او زیر بار نمی رفت . حتی مامانی به من گفت از زیر زبان مهری بکشم ببینم علتش چیست ؛ ولی من که حدس می زدم ارس با خود مهری صحبت کرده باشد ، قبول نکردم ،انگار نمی توانستم از زبان خودش بشنوم .

در همان هاگیر و واگیر محمد هم هر روز گرفته تر و ناراحت تر میشد ، هر بار که دور هم بودیم ، حرف نمیزد ؛ ساکت ، زل میزد به نقطه ای و من کم کم نگران او میشدم ، اگر قبل از ازدواجش بود حتما به من می گفت ولی حالا نه خودش چیزی می گفت و نه من می خواستم در مسائل زندگی مشترکش دخالت کنم .

ولی مامانی مثل من خودش را کنار نکشید ، یک روز که محمد دو لقمه بیشتر نخورده از سر میز بلند شد ، مامانی نتوانست تحمل کند : چیزی شده ؟

- نه ، فقط زیاد گرسنه ام نیس!

غیر از خودشان فقط من بودم و مامانی ادامه داد : نه ، الان چند روزه که گرفته ای ، غذا درست و حسابی نمی خوری ، حرفی نمی زنی ، چی شده ؟ با کارون مشکلی داری ؟ به خاطر خونه؟

- نه ، مشکلی نداریم ...( ناگهان نفس عمیقی کشید ) کارون میخواد از ایران بره !

من هم با تعجب به او نگاه کردم : چرا ؟

- بورسیه قبول شده برای دکترا ! می خواد بره انگلیس !

- ولی ... آخه ... شما ازدواج کردین !

محمد شانه هایش را بالا انداخت : میگه میرم و برمی گردم ، درسش خیلی براش مهمه ...

این را گفت و به اتاقش رفت .

به این ترتیب مامانی دست از سر خواستگار مهری برداشت و حواسش معطوف به محمد و کارون شد . زنگ زد تا با خود کارون صحبت کند و کارون گفت که سه ، چهار سال بیشتر طول نمی کشد و صد در صد بر می گردد ، دلیل می آورد که محمد را دوست دارد و به خاطر او برمی گردد . با اینکه خیال مامانی کمی راحت شده بود ولی محمد بیشتر از قبل آشفته و ناراحت شده بود ، مهری زنگ زد و خودش برایم گفت که به خاطر مادرش قبول کرده خانواده ی طرف رسما بیایند خواستگاری و حالا که عمه تاجی بیشتر با آنها آشنا شده ، شب و روز اصرار می کند با کامران ازدواج کند .

مهری راضی نبود ولی علتش را نمی گفت ، خبر نداشت که با رفتار ضایع ارس همه ی ما فهمیده ایم . پیش خودم فکر کردم لابد ارس فعلا به خاطر مسئله ی خواهرش نمیتواند قضیه ی مهری را مطح کند .

با این حال ارس دیگر برایم مهم نبود ، محمد از این رو به آن رو شده بود ، هیچ حرف نمی زد و با اینکه زیاد به خانه نمی آمد مشخص بود کارون را هم زیاد نمی بیند . کارون هم که دیگر اصلا به خانه ی ما نمی آمد ، یکبار که مامانی به خیال خودش می خواست آنها را آشتی دهد کارون را را دعوت کرد خانه ، کارون آمد ولی محمد دو سه کلمه بیشتر با او حرف نزد و با او سرد رفتار کرد ، کارون هم که با ماشین آمده بود خیلی زود گفت که کار دارد و باید برود .

با اینکه یک روز آرزو داشتم به هر طریقی شده ازدواج محمد وکارون سر نگیرد حالا دیگر نمی خواستم این ازدواج بهم بخورد ، به کارون عادت کرده بودم و بالاخره پذیرفته بودم که محمد را با کارون بپذیرم ، نمی توانستم غم و ناراحتی محمد را تحمل کنم ، حتی به اینکه این غصه ناشی از علاقه اش به کارون بود حسادت نمی کردم.

خیلی دلم می خواست با کارون حرف بزنم و به او التماس بکنم نرود ولی نمی توانستم ، با او خیلی رابطه ی صمیمانه ای نداشتم ، ولی از یک نفر دیگر می توانستم این را بخواهم ، که خودش هم در این ماجرا ذینفع بود ...

به قول نغمه از وقتی با نیکخواه فامیل شده بودیم ، راه به راه او را می دیدیم ولی حلا که کارش داشتم هرجا می رفتم نمی توانستم او را پیدا کنم ، بالاخره مجبور شدم از یکی از همکلاسی هایم کمک بگیرم .

نوشین ابروهایش را بالا انداخت : چی شده ؟ دیگه محلت نمیزاره ؟تلفنتو جواب نمیده ؟

- اصلا شماره اشو ندارم ، دیدیش یا نه ؟

- از تو بعیده آویزون یه پسر بشی !

این را دیگر نتوانسم تحمل کنم ، به او پشت کردم که بروم ، صدایش را بلند کرد : پشت ساختمون آموزشه !

راست می گفت ، او را دیدم ، ولی پیش دوستانش بود و من خجالت می کشیدم جلو بروم ، بالاخره بعد از کلی کلنجار به خاطر محمد جلو رفتم و صدایش زدم ، بلافاصله بلند شد و به این سمت آمد ، نیشخند یکی از دوستانش از نظرم دور نماد ، چند بار سرخ و سفید شدم تا توانستم بگویم چه می خواهم ..

از کلاس بعد از ظهرم هیچ نفهمیدم ، اولین بار بود که با یک پسر قرار می گذاشتم و می ترسیدم کسی مرا با او ببیند و برداشت اشتباه بکند ، توی ذهنم هزار بار صحنه را مجسم کردم که یکی از افراد فامیلم جلو می آید و بازخواستم می کند ، بالاخره ساعت 3 شد و با اضطراب فراوان از جایم بلند شدم ، دو سه قدم بیشتر نرفته بودم که فرنوش سرش را از در آورد داخل : مرضیه ! یکی بیرون منتظرته !

بی صدا با حرکت لبهایش گفت : یک آقا !

دست و پایم یخ زد ، یا ابوالفضل ! یعنی کی بود ؟ طرف پشتش به من بود و من با توجه به فکر و خیالهایم و قد و قامت طرف صدا زدم : مهرداد !

برگشت و ارس را دیدم ؛ آه بلندی از دهانم خارج شد و او لبخند کجی زد : خوبه قرار بوده منو ببینی ولی انتظار مهردادو داری !

با عجله اطرافم را نگاه کردم : قرار نبود بیاین اینجا ! چرا اومدین ؟

- ببخشید یه کاری برام پیش اومده ، از الان فقط نیم ساعت فرصت دارم .

بهم برخورد : باشه ، پس یه وقت دیگه قرار می گذاشتیم .

- لابد خیلی مهم بوده که ازم خواستی بیام ، بیا تا یه جایی می رسونمت .

ایستادم : باشه ، پس شما برین ، من یه کاری دارم ...

ارس شانه هایش را بالا انداخت ؛ متوجه منظورم شده بود : هرجور میلته ، ماشینو دم در اصلی گذاشتم ...

راه افتاد و من چند دقیقه بعد از او حرکت کردم .

در ماشین را باز کردم ونشستم ، ارس به من نگاه کرد : خوب ؟

من چشم هایم را روی هم گذاشتم :راه بیفتین لطفا !

ارس زیاد دوام نیاورد : خوب بالاخره توضیح میدی یا نه ؟

بند انگشت هایم را شکستم : راستش ... یه خواهشی ازتون داشتم .

- واقعا ، چقدر خوب !

تحمل شوخی را نداشتم : آقای کیانی میشه چند لحظه اجازه بدین من حرف بزنم ؟

- بفرمایید !

- میشه .. یعنی امکان داره با خواهرتون حرف بزنین که از ایران نره ؟

ارس دوباره به من نگاه کرد : من فکر می کردم اگه یه نفر از این قضیه خوشحال بشه اون تویی !

با تمسخر گفتم : چرا ؟

- چون از ازدواج محمد و کارون راضی نبودی!

- اولا که اینطور نیس ، ثانیا که نظر من اهمیتی نداره ، سوما که من تحمل ناراحتی محمدو ندارم .

ارس اول چند ثانیه به من نگاه کرد و بعد نفس عمیقی کشید : محمد با این قضیه کنار میاد . خودش به کارون گفته که درسش خیلی مهمه و ...

به میان حرفش پریدم : ولی این در حد حرفه ، اون خیلی ناراحته ، چند وقته که محمد همیشگی نیس ( بی اینکه بخواهم بغض گلویم را گرفت ) خواهش می کنم به کارون بگین همینجا درسشو بخونه ، آخه ارزش 4 سال دوری رو داره ؟

ارس زل زده بود به رو به رویش و به نظر می رسید حرف های من خیلی در او اثر نکرده ، برای اینکه او را بیشتر ترغیب کنم گفتم : اون واقعا گرفته و ناراحته ، همه هم فهمیدن ، جون آقاجونم به محمد بسته ، اگه کارون بزاره بره و محمد داغون بشه ، آقاجونم دیگه اسم کارونو نمیاره ! محمدو مجبور میکنه دوباره زن بگیره !

به نظر می رسید ارس با حرف من تفریح می کند : محمدو مجبور میکنه دوباره زن بگیره ؟ بیچاره محمد !

- شوخی نمی کنم ، همین حالاشم حس می کنم میخوان به محمد بگن طلاق بگیره ، شاید کارون اینطور مجبور شه وایسه !

- محمد کارونو طلاق نمیده !

- خوب ، شما که می دونین اینقدر دوسش داره ، آزارش ندین . با خواهرتون حرف بزنین . اونم باید محمدو دوس داشته باشه .

ارس به من نگاه کرد که صدایم می لرزید و اشک گونه هایم را خیس کرده بود .

- باشه ، با کارون حرف میزنم ، شاید اگه بدونه محمد واقعا نمی خواد اون بره ، بمونه!

لبخند زدم ، ولی قبل از انکه چیزی بگویم گوشیش زنگ خورد و ماشین را نگه داشت ، از ماشین پیاده شد تا جواب تلفنش را بدهد ، من هم شروع کردم به خودخوری که چرا جلوی او گریه کرده ام .

ارس برگشت و در ماشین نشست : بریم یه جایی مهمون من !

- مگه شما کار نداشتین ؟

تلفنش را نشانم داد : بهم خورد .

- در هر حال ، من باید برم خونه ، نباید دیر کنم .

شانه هایش را بالا انداخت : باشه یه وقت دیگه ، می خوای شماره مو بهت بدم که دیگه مجبور نشی بری سراغ آبان ؟

فکر بدی نبود ... خیلی خوب بود که خودش پیشنهاد کرد !!!!!!!!!

اوضاع حسابی بهم ریخته بود ؛ از این طرف کارون به هیچ وجه کوتاه نمی آمد محمد هنوز دچار بحران بود و از آن طرف عمه تاجی به هر وسیله ای چنگ می انداخت که مهری خواستگارش را قبول کند .

آن شب من داشتم از پله ها پایین می آمدم که با محمد روبه رو شدم ، رنگ به صورت نداشت ، سریع جواب سلامم را داد و از کنارم گذشت ، انگار کسی قلبم را در مشت گرفته بود و می فشرد ، صدای مامانی را می شنیدم که داشت می گفت عمه تاجی مهری را به خاک پدرش قسم داده و مهری نرم شده ، حوصله ی این حرفها را دیگر نداشتم ، انگار تمام انرژیم را از دست داده بودم ، برگشتم و از پله ها بالا رفتم ، از کنار اتاق محمد که رد میشدم او را دیدم که روی تختش نشسته و سرش را با هر دو دست گرفته بود و می فشرد .

با عجله گذشتم و به اتاقم رفتم . قلبم تند تند می زد و از اینکه نمی توانستم کاری بکنم دلم می خواست سرم را به دیوار بکوبم . چطور می توانستم ناراحتی محمد را تحمل کنم ؟ گوشیم را برداشتم و شماره ی ارس را گرفتم ، قبل از اینکه یک نفس عمیق بکشم جواب داد : بله ؟!

اشک از چشمم راه افتاد و هق هق کنان گفتم : سلام ...

- چی شده ؟ اتفاقی افتاده ؟

- مگه قرار... نبود با... کارون ... حرف... بزنین ؟ مگه قرار... نبود راضیش ... کنی ؟

- قرار شد باهاش حرف بزنم ولی قول ندادم راضی بشه ...

- ولی ... آخه ... محمد ...

- گریه نکن ، خواهش میکنم ... دوباره باهاش حرف میزنم ... لطفا گریه نکن ! همه چی درست میشه مرضیه ... قول میدم ... بس کن !

من سعی کردم گریه ام را کنترل کنم ، چند نفس عمیق کشیدم ولی با یادآوری صورت محمد گریه ام را از سر گرفتم.

ارس به التماس افتاد : باشه ... راضیش می کنم ... فقط تو گریه نکن ... تمومش کن مرضیه !

- قول دادیا !

- چاره دیگه ای هم دارم؟ من واقعا نمی فهمم چطور چند قطره اشک می تونه آدمو وادار کنه ...

محبوبه به اتاق آمد و من سریعا « خداحافظی » گفتم و تماس را قطع کردم .

محبوبه با تردید به من نگاه کرد : واسه چی گریه می کنی ؟

پشت دستم را به گونه هایم کشیدم : هیچی بابا ، عموی نغمه فوت کرده داشتم با اون حرف می زدم .

تا جایی که می دانستم عموی نغمه پارسال فوت کرده بود و این دروغ من به جایی بر نمی خورد . محبوبه شانه بالا انداخت : طفلک ، دم عیدی !

آن روزها خانه برایم غیرقابل تحمل بود ، بر عکس چند وقت پیشش که آرزو داشتم ازدواج محمد و کارون سر نگیرد حالا همه چیز وارونه شده بود . آن روز می خواستم بروم دانشگاه ، لباس پوشیده بودم که صدای محمد را توی راه پله شنیدم ، خشکم زد ، محمد با چه کسی حرف میزد ؟

- ببین سعی نکن منو توجیه کنی ... حق با منه ، به هر کی هم بگی حقو به من میده ... بس کن دیگه ، خواهش می کنم ... نمی خوام حرفی بزنم که پشیمونی به بار بیاره .. ببین نزار حرمت بینمون از بین بره ... من می دونم ، تو هم می دونی که ... دروغ نگفتی ؟ به چی میگی دروغ ؟ تو به من گفتی درستو می خوای ادامه بدی ، آره ، منم قبول کردم... نگفتی ، پنهون کردی که برای بورسیه درخواست دادی ، اسم اینو چی میزاری ؟ اگه ... اجازه بده ... اگه فقط به من گفته بودی ... الان اینقدر ... بله می دونم ... الان نمی تونم اینکارو با توبکنم ... چطور تو اون موقع منو در نظر نگرفتی ؟ ببین ...

در اتاق محمد محکم به هم کوبیده شد و تمام تن مرا لرزاند. نفهمیدم چطور مقنعه ام را سرم کردم و از خانه بیرون زدم . تمام راه تا دانشگاه را با خدا حرف میزدم ، التماس می کردم که همه چیز را درست کند ، می ترسیدم ... از این می ترسیدم که اتفاقات فعلی به خاطر نارضایتی اول من باشد ... التماس می کردم که خدا فراموش کند ، خواسته های بی شرمانه و خودخواهانه مرا در نظر نگیرد . یادم هست که بارها گفتم غلط کردم ، مدایم صدایم می گرفت و از خجالت سرم را می انداختم پایین و اشک هایم را پاک می کردم . آرزو می کردم زمان را برگردانم عقب و با ازدواج محمد کنار بیایم ، آنقدر تلخ برخود نکنم و حتی در خلوت خودم هم آرزو نکنم این ازدواج سر نگیرد ...

به خودم که آمدم توی دانشگاه بودم و بی هدف راه می رفتم ، نغمه از دور مرا دید : چی شده ؟ چرا رنگت پریده ؟

داستان را با هق هق برایش تعریف کردم وگفتم : نغمه من نمی خوام محمد ناراحت باشه ! نمی خواستم اینطوری بشه !

نغمه با مهربانی دست انداخت دور گردن من : تقصیر تو که نبوده !

- اگه باشه چی ؟ اگه به خاطر دعای من باشه چی ؟ چطور به خدا بگم جدی نبوده ؟ چطور حرفمو پس بگیرم ؟

- مزخرف نگو مزمز ! چه ربطی به تو داره ؟ به خاطر پنهان کاری کارونه ! به تو مربوط نیس ، می فهمی ؟

نه ، من نمی فهمیدم ! به شدت احساس گناه می کردم ، قبل از آنکه جوابش را بدهم ، تمام سالن دور سرم چرخید و از حال رفتم .

به پرستار نگاه کردم که داشت سوزن سرم را در دستم فرو می کرد ، کارش تمام شد و رفت ، آهی کشیدم و به نغمه گفتم : میشه به نیکخواه بگی بره ؟ بگو زنگ می زنم خونه آقاجون بیاد دنبالم .

البته همچین قصدی نداشتم ولی می خواستم نیکخواه را رد کنم برود ، دلم نمی خواست با او رو به رو شوم ، آنطور که من توی سالن ضعف کردم ، مایه ی خجالت بود . در تمام مدتی که نیکخواه نگران من بود و ار دوستش خواست مرا به درمانگاه برساند خودم را به بی حالی و نفهمیدن زدم ، بعدا یک جوری از خجالتش در می آمدم .

نغمه به تزریقات برگشت و زل زد به من ، انگار که رو به موت بودم ، خنده ام گرفت : طوری نشده دخترم ، نگران من نباش ، من تا تو رو شوهر ندم از این دنیا نمیرم مادر !

- مزه نریز ! یهو چت شد ؟

به مایع درون سرم نگاه کردم که قطره قطره پایین می آمد ؛ اولین بار بود که سرم می زدم ، تجربه ی مزخرف و خجالت آوری بود : هیچی ، فشار عصبی به اضافه ی اینکه تمام راه از خونه تا دانشگاه رو پیاده اومدم به خصوص امروز که اولین روزمه ! همیشه اینجور مواقع ضعیف میشم نباید اینطور به خودم فشار می آوردم .

- نمی خوای که واقعا زنگ بزنی خونه ؟

- نه بابا ! بعد بگم چی شده ؟ کاش به نیکخواه می گفتم به کسی نگه ، کاش خودش عقلش برسه !

نغمه زیر لب چیزی گفت که نشنیدم : چی ؟

- هیچی ، برم به پرستار بگم سرم تموم شده !

آنقدر از آن وضعیت خفت آور کلافه بودم که هنوز سوزن سرم را از دستم بیرون نیاورد پایین پریدم و باعث شدم خون از جای سرم بیرون بزند و کف درمانگاه را لک کند . تا داشتم از اتاق بیرون می آمدم سرگرم عذرخواهی بودم . ولی چیزی دیدم که باعث شد صدا توی گلویم بماند . ارس به همراه نیکخواه بغل دیوار تزریقات ایستاده بودند ، ارس خوب سرتاپای مرا نگاه کرد : سلام ، بهتری حالا ؟

جوابش را ندادم و نگاهی سرزنش آمیز به نیکخواه انداختم ، او هم سرش را چرخاند تا مجبور نباشد جواب مرا بدهد ولی ارس گفت : زنگ زدم به آبان کارش داشتم ، گفت که اومدین اینجا نگران شدم .

دندان هایم را از خشم روی هم فشار دادم ، اگر دهان باز می کردم ممکن بود خیلی حرف ها از دهانم در بیاید که بعدا خودم را لعنت کنم .

دست نغمه را محکم در دست گرفتم : خیلی ممنونم آقای نیکخواه ، واقعا در حق من برادری کردین ، از اون دوستتون هم تشکر کنین ، دیگه مزاحم شما نمیشیم با اجازه !

به طرف در خروجی راه افتادیم که ارس هم دنبالمان آمد ؛ انگار نه انگار که حرفی زده شده باشد با ملایمت پرسید : به حاج آقا زنگ زدی ؟

- آره ، الان دیگه میاد !

- خوب پس تا موقعی که حاجی بیاد وایمیسیم اینجا !

تکیه داد به تیر برق و خیابان را نگاه کرد . دو سه دقیقه گذشت و چون نگاه نیکخواه و نغمه بین ما دو تا در رفت و آمد بود کلافه شدم و گفتم : خیلی خوب ، من به آقاجون زنگ نزدم ، می خواستم تاکسی بگیرم . حالا تشریف می برین ؟

ارس مودبانه لبخند زد : چه کاریه ؟ وقتی من ماشین همرامه ، می رسونمتون !

- مزاحم شما نمیشیم !

- به هر حال باید آبان رو برسونم دانشگاه ، یه نفر و سه نفر که فرقی نداره ، مگه نه خانم گودرزی ؟

فامیلی نغمه را از کجا می دانست ؟ نغمه با خجالت شانه هایش رابالا انداخت و مرا نگاه کرد . چاره ای نداشتم و به طرف ماشین ارس راه افتادیم .

تمام مسیر ما را به حال خودمان گذاشت و با نیکخواه حرف زد ، من هم غرق فکر و خیال هایم خودم شدم .

دم دانشگاه ، وقتی خواستم به دنبال نغمه پیاده شوم ارس برگشت عقب : تو بمون !

هاج و واج ماندم : چی شده ؟

- تو رو می برم خونه !

عصبانی شدم ، در را هل دادم که پیاده شوم ، در را به رویم بست و خودش به آن تکیه داد : لجبازی نکن !

حوصله ی جنگیدن نداشتم ، مچاله شدم گوشه ی ماشین ، او هم با نیکخواه خداحافظی کرد و نغمه را راضی کرد برود : با این حالش که نمی تونه بشینه سر کلاس ، شرمنده که شما هم از درستون موندین !

نغمه و نیکخواه که رفتند ، پشت فرمان نشست و حرکت کرد ، من هم چشم هایم را روی هم گذاشتم که مثلا خوابم ، ولی او یک خیابان بعد نگه داشت و بدون اینکه به من چیزی بگوید پیاده شد ، فکر کردم می خواهد مچ مرا بگیرد و اهمیت ندادم ولی چند دقیقه گذشت و او برنگشت . لای یک چشمم را باز کردم و اطرافم را پاییدم ولی نبود . صاف نشستم و با دقت نگاه کردم ، نخیر ... خبری از ارس نبود ، از این کارش چه منظوری داشت ؟ پیش خودم خیال کردم لابد رفته تلفن بزند و برمی گردد ...

نه ، ارس حسابی مرا کاشته بود ،با بی حوصلگی به اطرافم نگاه کردم ، جواب sms نغمه را دادم که حالم را پرسیده بود ، نمیشد با او sms بازی کرد چون سر کلاس بود ، این استادمان هم به موبایل بازی حساس بود ، خودم را کشیدم جلو و دکمه ی پخش را زدم ؛ از آلبوم قدیم بنیامین بود :

عاشق شدم ، کاش ندونه

دست دلم رو نخونه

اگه بدونه می دونم

دیگه با من نمی مونه ...

شیطان وسوسه ام کرد که کمی به وسایل داماد آینده ی عمه تاجی سرک بکشم ، در داشبورد را باز کردم که پر از سی دی و شکلات و آدامس بود ، با یک کتاب جیبی از دکتر شریعتی و یک کیف کوچک که مشخص بود داخلش قرآن است ، لابد مادرش گذاشته بود ... یک پاکت هم بود که از فضولی بازش کردم و برگه های تویش را خواندم ...

باورم نمیشد ، کارون به ارس وکالت داده بود تا در غیابش طلاقش را از محمد بگیرد ، امضای ارس پای وکالت نامه تیری بود که تمام وجودم را به درد اورد ، قبل از اینکه به خودم بیایم پرده ی اشک چشمانم را پوشاند ....

ارس در ماشین را باز کرد و نشست : ببخشید خیلی طول ... چی شده ؟

پاکت را با دستی که می لرزید پرت کردم به طرفش ، تمام بدنم از عصبانیت می لرزید و نمی توانستم حرف بزنم . ارس نیازی نداشت که داخل پاکت را هم نگاه کند ، نفس عمیقی کشید و به طرف من چرخید : ببین مرضیه ...

اجازه ندادم ادامه بدهد : واقعا ... تو هم شریک ... دزدی ... هم ... رفیق قافله ... ولی مجبور نبودی ... به من قول ... بدی ... فقط ... می گفتی که ... طرف خواهرتی !

- انتظار دیگه ای داشتی ؟ من باید هم طرف خواهرمو بگیرم .

- پس چرا ... چرا الان اینجایی ؟

- یه دقه گوش بده ! من کاری می کنم که به نفع خواهرمه ! من دوس ندارم زندگی کسی این وسط خراب بشه یا کسی ضربه بخوره ، وقتی خواهرم از من میخواد وکیلش باشم قبول می کنم ، چرا که نه ؟ احمق نباش مرضیه ! اگه من امضا نمی کردم اون به بابا سهراب می گفت ، چرا من نباشم که بتونم این کارو به تعویق بندازم تا زمانیکه راضی بشه ؟ در ضمن من به زور وادارش نمی کنم کاری انجام بده ، به تو قول دادم همه رو راضی می کنم و سر حرفم هستم ، فقط باید بهم فرصت بدی ! نه اینکه همش بخوای متهمم کنی . تو اگه خواستی من برات کاری بکنم باید بهم اعتماد داشته باشی !

با شک به آن پاکت زرد رنگ نگاه کردم ، به نظرم چیز شوم و ترسناکی بود . ارس آن را برداشت و توی داشبورد چپاند : این فقط یه وکالت نامه اس ، قرار نیست حتما چیزای توش اتفاق بیفته .

در داشبورد را بست و پاکتی را به سمت من گرفت : بیا ، خیلی طول کشید تا پیدا کردم ، ببخشید !

- چی هست ؟

- هیچی ، قرص ویتامین ! میندازیش تو آب می خوری !

اخم هایم را درهم کشیدم : بعد اونوقت واسه چی ؟

- واسه اینکه دیگه مثل امروز از حال نری !

نفسم را با صدا بیرون دادم و پاکت را گذاشتم کنار دنده ، سرش را به چپ و راست تکان داد : لجباز ! باور کن چیز بدی نیست ، مامانم هم از اینا می خوره ، طعم خوبی داره ، البته من فقط لیمو گرفتم و ... پرتقال ! انقده خوشمزه اس !

- من که مریض نیسم .

- اینا هم دوا نیست ، فقط قرص تقوتیه !

آن را برداشت و چپاند توی کیفم : اگه نخواستی نخور ، میل خودته !

تا نزدیک خانه ساکت بودم ، ولی از او خواستم یک خیابان جلوتر نگه دارد ، چرخیدم به طرف او : قول دادیا !

- من قول دادم آخرش همه راضی باشن ، اگه تو اینقدر اوضاع رو پیچیده نمی کردی همه چی خود به خود پیش می رفت ، ولی تو شلوغش کردی و فکر می کنی با یه فاجعه طرفی !

- محمد واسه من خیلی مهمه !

- خوش به حالش ، حالا خوب گوش بده ! من نمی تونم قول بدم کارون بمونه ولی قول میدم تا دو ماه آینده می فهمی که این جوش و خروش الانت چقدر بی فایده و بیخود بوده !

ایوای ! نکند منظورش این است که کارون می رود و بالاخره محمد تا دو ماه عادت می کند ؟ یا نکند بخواهند دهان محمد را با پولی چیزی ببندند ؟

به او مشکوک شدم و گفتم : به نفع خودت هم هست که کارون بمونه ، اگه کارون بره و از محمد جدا بشه پیوند این دو تا خانواده واسه همیشه قطع میشه ، یه وقت فکر نکنی ما اینو فراموش می کنیم ها !

در ماشین را باز کردم و با عجله گفتم : یعنی اگه مهری رو میخوای باید کارون اینجا بمونه !

در را بستم و فرار کردم ، نمی دانم چرا ، نمی خواستم واکنشش را بعد از این حرف ببینم .

به هیچکس نگفتم که از حال رفته ام ، خدا خدا می کردم ارس هم دهانش را بسته نگه دارد .

نهار خورده بودم که نغمه زنگ زد ولی قبل از آنکه حرفی بزند با بی حوصلگی گفتم : من خوبم !

- به جهنم ! مگه قرار نبود امروز جزوه ی شریفی رو بیاری بدیم بهش ؟

- چرا ، مگه ندادم بهت ؟

- کی دادی ؟ تو که تا منو دیدی چارچرخت رفت هوا ! اصلا فرصت کردیم حرفشو بزنیم ؟

- راست میگی ها ! پس، فردا میارمش !

- یادت نره ها ، فردا آخرین روزه !

گوشی را قطع کردم و گشتم دنبال جزوه ، تازه فهمیدم ایوای من ! جزوه را صندلی عقب ماشین ارس جا گذاشته بودم ، اینقدر هم عجله داشتم فرار کنم که اصلا حواسم به آن نبود ، حالا باید چکار می کردم ؟!

رویم نمیشد زنگ بزنم ، همان لحظه یک sms فرستادم : احیانا یک جزوه تو ماشین جا نمونده ؟

جوابش مختصر و مفید بود : چرا !

خیلی دلم می خواست یک فحش به او بدهم . قبل از اینکه تصمیم بگیرم چه خاکی به سرم بریزم یک sms دیگر زد : می خوای برات بیارمش ؟

نه ! چطور برای مامانی قضیه را توضیح بدهم ؟ دلم را به دریا زدم و با او تماس گرفتم : الو ؟ سلام آقای کیانی !

صدایش شاد و خوشحال بود : سلام ، بهتری ؟

- بله ، ممنون ! می خواستم اگه زحمتی نیس یه قراری بزاریم بیرون ، همین بعد از ظهر ، جزوه رو برام بیارین !

- با کمال میل !

چقدر با فلاکت من حال می کرد ! از آنجا که تنها بیرون رفتنم شک اهل خانه را برمی انگیخت و همینطور برای ترغیب ارس به همکاری ، از مهری خواستم همراهم بیاید ،البته نگفتم که قرار است ارس را ببینیم ، نمی خواستم حسادتش را تحریک کنم !

کلی گشتیم تا مهری یک پیراهن برای مهرداد پیدا کرد ، من می گفتم تی شرت بگیرد ولی مهری می گفت مهرداد هزارتا تی شرت دارد و باید یک لباس جنتلمنانه داشته باشد ، مغازه دار را دیوانه کردیم . هر لباسی می خواستیم بخریم کلی ازش ایراد می گرفتیم ، مغازه دار رفت و یکی از دوستانش را آورد که قد و قواره اش به مهرداد شبیه بود ، ولی به نظر ما از مهرداد سفیدتر بود و مشکوک بودیم ؛ کم مانده بود مغازه دار گریه کند ! بالاخره لباس را خریدیم و مغازه دار را تنها گذاشتیم ، یک مجسمه تزیینی هم برای نغمه خریدم ، فردا باید می رفتم خوابگاهشان ، جلوی پاساژ گل و ماهی قرمز و هزار چیز دیگر می فروختند : مهری وایسا من ماهی بخرم !

- می میره از الان تا عید !

- نه ، واسه شایاس ! اگه مرد هم دوباره می خریم ، از الان منتظره ، بچه اس ، نمیشه بش گفت یه هفته صبر کن !

پسرک ، ماهی را توی یک نایلون انداخت و داد دست من .

- حالا کجا بریم مرضیه ؟

قرار بود کاملا تصادفی ، ارس را در کافی شاپی در همان نزدیکی ببینم تا او هم امانتی را بدهد به من که مثلا مال محمد است ، به آن طرف خیابان اشاره کردم : بریم اونجا یه چیزی بخوریم !

تا داشتیم از خیابان رد می شدیم حواسم به ماهی بود که یک جا نمی ایستاد و مرتب وول می خورد ، همین در دست گرفتنش حس خوبی به من می داد ،انگار زندگی را در دستم داشتم ، ماهی گلی هم قلب داشت که تاپ و توپ کند ؟

نفهمیدم چه شد ، یک نفر با فریاد مرا صدا زد ، سرم رابه طرف صدا چرخاندم ولی مهری محکم مرا چنگ زد و عقب کشید ، جیغ کشیدم و ماشینی از بغل گوشم رد شد ؛ ارس خودش را به این طرف رساند ، با عصبانیت گفت : حواست کجاست ؟

من که خطر از بیخ گوشم گذشته بود ، نگران نقشه ام بودم : ببخشید آقای کیانی شما اینجا چکار می کنید ؟

ارس که نفس نفس میزد و هنوز عصبانی بود گفت : وایمیسم سر خیابون مواظب آدمایی باشم که مثه یه بچه با یه ماهی گلی حواسشون پرت میشه !

- کار خوب و خدا پسندانه ایه ، خیر ببینین !

علیرغم میلش خندید و رو کرد به مهری : مهری خانم ! شما چرا متوجه ماشین نشدین ؟

مهری شانه هایش را بالا انداخت : یه دفه از فرعی اومد اصلی ، سرعتش زیاد بود ، من اول صدای شما رو شنیدم بعد اونو دیدم ...

یعنی ممکن بود ماشین به هردویمان بزند ؟ خدا رحم کرده بود ... ولی چرا ارس مرا صدا زده بود ؟ قاعدتا باید نگران مهری میشد ! با شک و تردید به او نگاه کردم که او هم داشت با مهری حرف میزد . تعارف کرد که برویم کافی شاپ چیزی بخوریم ولی من نمی خواستم . عجله داشتم زودتر جزوه ام را بگیرم و بروم .

مهری برگشت طرف من و گفت : مرضیه تو با آقای کیانی برو ، یکی از دوستام این اطراف دفتر داره ، من یه سری بهش بزنم .

چی ؟ به زور ظاهرم را حفظ کردم : با هم میریم عزیزم ، مزاحم آقای کیانی هم نمیشیم !

ولی مهری گفت : نه ، تو خسته میشی، بحث کاریه ! یه دقه بمون من الان میام .

قبل از اینکه من چیزی بگویم ، با عجله از ما دور شد ، من ماندم و ارس !

- بهتری ؟

- آره ، میشه جزوه رو بهم بدین ؟ دیگه مزاحمتون نمیشم .

- بیا تو یه چیزی بخوریم تا دخترعمه ات بیاد .

این را گفت و رفت داخل ، چاره ی دیگری نداشتم .

رو به روی ارس نشستم ، معذب بودم و احساس راحتی نمی کردم ، ارس ولی انگار تفریح می کرد ، تکیه داده بود به صندلی و هر ازگاهی مرا نگاه می کرد که چطور سیخ نشسته بودم ، چند بار به ساعتم نگاه کردم شاید زمان زودتر بگذرد و مهری بیاید ولی مهری خانم تشریف که نیاوردند هیچ ، زنگ زدند و اجازه ندادند من حرف بزنم ، تند تند حرفش را زد : مرضیه جان ، شرمنده ، من با دوستم میرم جایی ، اشکالی نداره؟

- ولی ...

- بعدا برات توضیح میدم ، خدافظ !

گوشی را قطع کردم و هاج و واج باقی ماندم ، ارس با سرخوشی مرا برانداز کرد : چی شد ؟

گوشی را سر دادم توی کیفم و نالیدم : هیچی ، مهری گفت دیگه نمیاد !

ارس خندید : آخی ، مرضیه تنها موند ، عیبی نداره ، من هستم ، نمیزارم تنها بمونی !

بی اختیار برایش شکلک درآوردم : هه! خیلی ممنون ، میشه جزوه ی منو بدین برم ؟

- جزوه مال تو نیست ، نوشته فرهود شریفی !

- خوب مال همکلاسیمه ، امانت دستم بود ، ایرادی داره ؟

- نه ، دفعه ی دیگه از دخترا جزوه بگیر ، تازه اصلا هم خوش خط نبود !

راست می گفت ، شریفی خیلی بدخط می نوشت ولی جزوه هایش کامل و بی نقص بود ، بلند شدم : می خواین جزوه رو بهم بدین ؟

او هم بلند شد : البته خانم ، بفرمایید .

حساب کرد و راه افتادیم ، ماشینش در همان نزدیکی پارک بود . دم در ماشین که ایستادم ، با تعجب نگاهم کرد : بشین دیگه !

- مزاحم نمیشم !

- من و تو که این حرفا رو نداریم ، تنها که نمی تونی بری خونه ، بشین !

راست می گفت ، رابطه ی من و ارس بیشتر از این بود که بخواهم خجالت بکشم .

نشستم و زل زدم به روبه رویم ، ارس جزوه را از صندلی عقب برداشت و داد دستم : بگیر تا یادمون نرفته !

جزوه را گرفتم و گذاشتم توی کیفم ، با سپاسگذاری گفتم : خیلی ممنون آقای کیانی ، امروز واقعا گرفتار من بودین .

- تا باشه از این گرفتاریا !

کلا خودشیرینی تو ذاتش بود ، این قرار بود تا جواب مثبت مهری و عمه تاجی را بگیرد به هر ساز من برقصد ؟ راستی چرا من ؟ در یک لحظه مشکوک شدم ، او باید می خواست و من هم می خواستم او و مهری با هم تنها بمانند ولی همه چیز وارونه شده بود ...

صدای ارس مرا به خود آورد : مرضیه واقعا امروز چه اتفاقی افتاد ؟ چرا یه دختر جوون باید بیخودی ضعف کنه ؟

حتما هم من علت واقعی ضعفم را به تو می گویم ، کوتاه گفتم : فشار عصبی !

- به خاطر مشکل محمد و کارون ؟ احیانا جداییشون ؟ این برات خیلی مهمه ؟

از این حرفش تعجب کردم : نباید باشه ؟ من دلم میخواد همه تو خانواده ام خوشحال باشن ، مشکلی نداشته باشن ، نمی تونم بی قراری محمدو ببینم و کاری نکنم !

- ولی آخه از اولش با ازدواج اونا موافق نبودی !

دیگر رویم نمیشد بزنم زیرش ولی صورتم را به طرف پنجره چرخاندم : خوب ، اولش موافق نبودم ، دلم نمی خواست این اتفاق بیفته ، می خواستم جلوشو بگیرم نه به خاطر اینکه چیز بد یا اشتباهی بود فقط چون باب میل من نبود . وقتی اتفاق افتاد ، قبولش کردم ، سعی کردم باهاش کنار بیام ، حالا هم دیگه جدایی اونا خوشحالم نمی کنه ! دلم نمی خواد محمد از کسی که دوسش داره جدا بشه ، اگه اون خوشحال نباشه منم نیستم .

ارس نفس عمیقی کشیدو گفت : چرا مخالف ازدواج اونا بودی ؟ با کارون مشکل داشتی؟ ازش بدت میاد ؟

- معلومه که نه ! اصلا نمی شناختمش ... من فقط ... فقط نمی خواستم محمد ازدواج کنه ، نمی خواستم به دختر دیگه ای توجه کنه !

ارس شمرده حرف مرا تکرار کرد : پس با خانواده ی ما مشکلی نداشتی !

- نه ، چرا این سوالا رو می پرسین ؟

- هیچی ، تو امروز وقتی داشتی می رفتی یه حرفی زدی ...

داغ شدم ، حس کودکی را داشتم که بی اجازه به وسایل بزرگترش دست زده است ولی لحن ارس ، سرزنش کننده یا کوبنده نبود : از کجا به این نتیجه رسیدی ؟

ارس در آن لحظه واقعا جدی بود و من برای اولین بار در حضور او ، آن چند سال تفاوت سنی را به شدت احساس کردم ، به من من افتادم : خوب ... من ...

بدترین کاری که می توانست بکند این بود که ماشین را نگه دارد و این اتفاق افتاد ، ماشین را متوقف کرد و زل زد به من : خوب ؟

بدجایی گیر افتاده بودم ، نوک انگشتهایم را روی هم گذاشتم و زل زدم به آنها ، تمام کلمات دنیا را فراموش کرده بودم ، کاش اینطور نگاهم نمی کرد ، کاش دلیل هایم به نظرم اینهمه بچه گانه نبودند : همه اینطور فکر می کنن ... همه ی خونه امون .. از اون شب که توحید ...

ارس نفسش را بیرون داد : اون شب مایه ی آبروریزی بود ولی ... نه اونطوری که تو فکر می کنی ، بعدا از خودم خجالت کشیدم ، از اینکه به اون سادگی رو دست خوردم ، از اینکه فهمیدم خودمو گول می زدم اگه توجه بیش از حدم به تو رو علاقه نمی دونستم ...

قبل از اینکه بتوانم جمله اش را هضم کنم ادامه داد : تو اون لحظه بیشتر احساس فکر کردم تا منطقی ، از بودن توحید اونجا یه حسی بهم دست داده بود ، از اینکه به راحتی جلوی خانواده ات تورو به اسم صدا می زد ، ترسیده بودم ، انگار که یه رابطه بین شما باشه که من بی خبرم ، تمام وجودم حساس شده بود ، وقتی مامانت اون پیشنهادو به توحید داد ، هنگ کردم ، فکر کردم منظورش تویی ! خیلی احمقانه اس ، ولی تو اون لحظه فکر می کردم یه چیزی بینتون هس و مامانت فقط میخواد جدی مطرح بشه / نمی تونستم اونجا بشینم و تحمل کنم ، ببینم مال یکی دیگه باشی ، وقتی مامانت اسم مهری خانمو آورد ، کنترلمو از دست دادم و نتونسم لیوانو نگه دارم ، انقدر خوشحال شده بودم حرف تو نیست که ...

نفس عمیقی کشید و ادامه نداد .

سنگ شده بودم ، انگار هیچکدام را باور نمی کردم ... انگار گوشهایم اشتباه می شنیدند، چشم هایم را بستم به امید اینکه وقتی باز می کنم از خواب بیدار شده باشم ، ولی دست ارس را حس کردم که جلو آمد و داشبورد را باز کرد ، بعد گفت : اینو ببین !

به آرامی چشمهایم را باز کردم ، همان کیف قرآنی را که دیده بودم در دست داشت ، زیپش را باز کرد و زنجیری را از آن بیرون کشید ، خدای من ! زنجیر من بود ، همانی که گمش کردم ، شبی که ...

با سوظن به او نگاه کردم که خوشبختانه مرا نگاه نمی کرد و چشمش به زنجیر بود : همون شب پیداش کردم ، می خواستم یه کم اذیتت بکنم و آخرش بهت بدمش ولی وقتی شنیدم این کادوی مهرداده ، حرصم گرفت ، حسادت کردم ، نمی دونم ، از دستت عصبانی شدم و نتونستم پسش بدم .

گردنبند را به دستم داد و من پرسیدم : نمی فهمم چرا به خاطر مهرداد ؟

- خوب اون موقع به رابطه ای که بین تو و مهرداد بود حسادت می کردم ، فکر می کردم دوسش داری و به نظرم احمقانه و بچگانه بود . البته اون موقع از علاقه ی خودم هم بی خبر بودم فقط دلم نمی خواست تو به مهرداد توجه کنی ، اینقدر اسمشو بیاری ...

- مهرداد مثل برادر منه ، خیلی باهاش رفیقم ولی ... چیزی بینمون نیس !

ارس تایید کرد : اون موقع نمی دونستم .

این طرز فکرش کمی عصبانیم کرد ، با تمسخر گفتم : جدی ؟ حالا از کجا می دونی ؟

- با مهری خانم حرف زدم ، بعد از شب یلدا دیگه نمی تونستم تحمل کنم ، بالاخره باید می فهمیدم حسی به مهرداد داری یانه ؟ یا اون نسبت به تو چه حسی داره ؟ بهتر از مهری خانم کسی نمی تونست کمکم کنه ، محل کارشو از کارون پرسیدم و رفتم اونجا ! مهری خانم گفت که شما دوتا خیلی با هم دوستین !

- از کارون پرسیدی ؟ نکنه کارون هم می دونه ...

- اره ، کارون خیلی زود فهمید ، زودتر از خودم ! بعد مهری خانم ..

- محمد ؟

- نه ، اون نمی دونه !

نفس راحتی کشیدم و او گفت : ولی بهتر نیست بدونه ؟ من می خواستم اول نظر خودتو بدونم بعد با خانواده ام مطرح کنم ، می تونیم همین عید ...

گر گرفتم ، با عجله گفتم : نه ... نه ... الان نه ! تا مشکل محمد و کارون هست نه ! همه چی قاطی میشه !

ارس با شیطنت مرا نگاه کرد و گفت : الان نه ؟ پس مشکلت فقط با زمانه ، با خود قضیه مشکلی نداری !

تمام بدنم در حرارت می سوخت و دلم می خواست یک دوش آب یخ بگیرم ، با عجله گفتم : باید اول مشکل محمد و کارون حل بشه ، اون موقع تصمیم می گیریم .

دستم به سمت دستگیره رفت .

- کجا ؟

- میخوام برم خونه !

- می رسون...

- نه ، تنها میرم .

منتظر جواب او نماندم و رفتم .

واقعا نمی دانم چطور خودم را به خانه رساندم ، ذهنم پر از تصاویر مختلف بود ، همه چیز به هم ریخته بود ... چشم که باز کردم جلوی خانه بودم . سعی کردم ظاهرم عادی باشد و از درون متلاطمم چیزی نشان ندهد .

ولی مثل اینکه نمی توانستم حواسم را جمع کنم ، مامانی چند بار صدایم زده بود که من متوجه شدم : بله ؟

- فردا اتاقتو خالی می کنی ؟

حیرت کردم : چرا ؟

مامانی با تعجب نگاهم کرد : دو ساعته دارم میگم برن تواتاق تو ؛ حالا می پرسی چرا ؟

- کی بره تو اتاق من ؟

مامانی با دقت نگاهم کرد : خانواده سعادت دیگه !

- مگه قراره بیان ؟

این بار آقاجان با نگرانی جوابم را داد : چت شده باباجان ؟ از سر شب دارم میگم پس فردا مهمون داریم ، حواست کجاست ؟

- هیچ جا ، توی یکی از درسام مشکل دارم ، حواسمو پرت کرده ( نفس عمیقی کشیدم ) ولی من قراره فردا برم خوابگاه پیش نغمه !

- زیاد نمون ، زود بیا که کار داریم ، وگرنه خودم وسایلتو می برم تو زیر زمین !

- باشه پس همین امشب تمیزش می کنم .

خیلی هم خوب بود ، می توانستم آنجا ذهن به هم ریخته ام را آرام کنم و کسی هم متوجه بی حواسیم نباشد . چیز خاصی توی اتاقم نداشتم ، از وقتی که محبوبه یک فیلم ترسناک دید و از تنها خوابیدن در اتاقش به وحشت افتاد من شب ها به اتاق او می رفتم ، کم کم همه ی وسایلم را بردم آنجا و توی اتاق قبلیم فقط کتاب ها و جزوه های قدیمم مانده بودند . همه را چپاندم زیر تخت و باقی وسایلم را هم سعی کردم کنار هم بگذارم تا جای کمی بگیرد . خانواده ی سعادت از دوستان خانوادگیمان بودند که در اهواز زندگی می کردند ؛ دو دختر داشتند و یک پسر ، هانیه دختر بزرگشان ازدواج کرده بود و انگار قرار نبود با خانواده اش بیاید . حامد چهار سال از من بزرگتر بود - پسر فوق العاده ای بود ، مودب و خوش اخلاق - و هلیا که همسن محبوبه بود . عید پارسال به دعوت آنها ما رفتیم اهواز ، علیرغم گرمی هوا ، به خاطر مهمان نوازی بیش از حدشان خیلی خوش گذشت ، اهواز جای دیدنی زیادی نداشت ولی حامد هر شب ما را می برد بیرون و توی خیابان می گرداند ، شب که میشد عالم و آدم می ریختند توی کیانپارس ، یا اینکه می رفتیم کنار کارون ...

اسم کارون تمام بدنم را داغ کرد ، با این وضعی که پیش آمده بود با ارس باید چکار می کردم ؟

چقدر حلال زاده بود ، درست همان لحظه گوشیم زنگ خورد و ارس بود . اول نمی خواستم جواب بدهم ولی ول کن نبود .

- بله ؟

- سلام خانم ! احوال شما ؟ بهتری ؟

این بشر انتظار داشت من تا ابد مریض حال باشم ؟

- سلام ، طبق شمارش من این ششمین باره که از من می پرسید بهترم یا نه ؟

ارس خندید : بالاخره یه بهانه برای زنگ زدن باید داشته باشم .

داغ شدم و حرفی نزدم ولی ارس کوچکترین مشکلی نداشت : داشتی چکار می کردی ؟

- اتاقمو تمیز می کنم !

- خونه تکونی ! آره ؟ به قول خودت کار خدا پسندانه ایه ، یه وقت دلتو نتکونی ، من بیفتم بیرون ، یادت بره بزاریش سر جاش !

- تو خونه تکونی فقط چیزای به درد نخورو می ریزن دور !

- پس من به درد بخورم ؟ یعنی تا وقتی که مشکل کارون و محمد حل نشده من در خور توجه ام ، نه ؟

حس کردم رنجیده ، سعی کردم از دلش در بیاورم : نخیر ، شما همیشه در خور توجه این ، به خصوص از نظر خانواده ی من ، مهری همیشه ...

پرید وسط حرفم و گفت : نظر خانواده ات مهمه ، ولی نه به اندازه ی نظر تو !

- من ... خوب ... واقعا انتظارشو نداشتم ، امروز خیلی غافلگیر شدم ... نمی دونم چی بگم ...

- لازم نیس چیزی بگی ، حداقل الان ... حالا حالاها فرصت داری فکر کنی ... البته به شرطی که نتیجه ی فکرات به نفع من باشه ! اگه که نه ، همین الان بگو !

زد به سرم و قطع کردم . مغزم جوش آورده بود ... احساس می کردم از گوشم بخار می زند بیرون ، مثل اینکه خوب درک می کرد ، فقط sms زد : شب به خیر !

همین ، نفس راحتی کشیدم و روی تختم افتادم . دوباره گوشیم زنگ خورد ، این بار مهری بود ، نفس عمیقی کشیدم و جواب دادم : بله ؟

- سلام عزیز دلم ، چه خبرا ؟

با کنایه گفتم : خبرا پیش شماس ، اینطور که فهمیدم این چیزی که من امروز شنیدم شما خیلی وقته می دونی !

مهری خندید : بالاخره بت گفت ، آره ؟ وقتی با چشم و ابرو گفت تنهاتون بزارم فهمیدم تصمیم گرفته بت بگه ، خوب حالا چه حسی داری ؟

خیلی سخت بود که بخواهم با کسی درباره ی حسی که برای خودم هم ناشناخته بود حرف بزنم ، تازه مهری از مشکل محمد و کارون هم خبر نداشت ...

دوباره روی تخت دراز کشیدم : نمی دونم مهری ، باور کن نمی دونم ... انتظارشو نداشتم .

- ولی من فهمیده بودم ، همون شب یلدا ، رفتارش با تو یه جوری بود ... بهت نگفتم چون فکر می کردم به نظرت مسخره میاد ، یا حتی عصبانی شی ! ولی الان می بینم اینطور نیسی !

داشت غیر مستقیم می گفت من خوشم آمده ، مهری چه می دانست که من به ارس نیاز داشتم و نباید او را می پراندم ...

خواستم بحث را عوض کنم : واسه چهارشنبه سوری بیاین اینجا ، باشه ؟ به مهرداد بگو ترقه نگیره فقط از این فشفشه ها ! یه آتیش بازی راه بندازیم دیدنی ، میدونی عمو حمید میاد ؟ حامد پایه ی این برنامه هاس !

بعد از کلاس همراه نغمه رفتم خوابگاه ، افسانه داشت با شوق و ذوق وسایلش را جمع می کرد که رسیدیم . اتاقشان بازار شام بود ، هر چیزی را می دید استخاره می کرد ببرد یا بگذارد ، ولی نغمه یک ساک کوچک داشت ، کتاب هم نمی برد ، می گفت عروسی پسرخاله اش است و امکان ندارد وقتی برای درس خواندن بگذارد .

من به زور گوشه ی تخت نغمه جایی برای نشستن پیدا کردم و گفتم : NG تلاشتو بکن ! شاید تو این عروسی تونستی یکیو تور کنی !

نغمه خندید : بیشتر فامیلن ، نمی خوام با فامیل ازدواج کنم .

افسانه کیف لوازم آرایشش را گذاشت توی کیف دستیش و گفت : زهرمار ، این روزا همه دارن با فامیل ازدواج می کنن ، حداقل دیده شناختن !

من چشمک زدم : اینا همش حرفه افسانه ، اگه ندیدی وقتی برگرده یه حلقه دستشه !

نغمه پوزخند زد : خواب دیدی خیر باشه ، فال من 24 سالگی در اومد .

حیرت کردم : فال ؟ چه فالی ؟ چطوری ؟

چشم های افسانه برق زد : بیا واسه تو هم بگیرم !

نغمه هم هیجانزده شد : برو حلقه ی شیدا رو بگیر !

افسانه با عجله از اتاق بیرون رفت و نغمه هم یک لیوان برداشت و تا نصفه آب ریخت و رو به من گفت : یه تار مو بکن !

- چی ؟

افسانه هم برگشت و دست دراز کرد طرف من : یه مو از کله ات بکن !

- بی خیال !

- بده بابا ، نمی میری !

ناچارا تار مو را کندم و دادم دستش ، حلقه را به تار مو گره زد و توی لیوان آب نگه داشت ، چنان تمرکز کرده بود انگار داشت عمل قلب انجام می داد .

آمدم حرف بزنم که نغمه نگذاشت ، هر دو زوم کرده بودند به حلقه و هر برخوردش به لیوان را می شمردند . بالاخره تمام شد و افسانه با پیروزی گفت : 21 !

- چی ؟

نغمه این را گفت و با سوءظن مرا نگاه کرد : یعنی تا 4 ماه دیگه تو شوهر می کنی ؟ نکنه خبریه؟

فورا ارس را به یاد آوردم ولی این غیرممکن بود ، زورکی خندیدم : نه بابا ، اینا خرافاته ، چرا جدی می گیرین ؟

- ولی واسه شیدا که گرفتیم دقیقا 22 شد .

- خوب ، آدم به هرچی اعتقاد داشته باشه ، درمیاد . به این میگن قانون راز !

- پس تو باید تا 4 ماه آینده عقد کنی ، منو دعوت کنیا !

از تخت پریدم پایین : دیوونه ها !

عیدیش را دادم ، با هر دو روبوسی کردم ، آرزو کردم سال خوشی داشته باشند و بیرون آمدم ، علیرغم این که به این چیزها اعتقاد نداشتم فکرم را مشغول کرده بود .

خانواده ی سعادت همان شب رسیدند ، حامد که تمام راه را رانندگی کرده بود ، شام نخورده گرفت خوابید . محبوبه هم با هلیا - که انگار تمام راه را خوابیده بود - تا بوق سگ داشتند حرف می زدند و سرم را بردند . نزدیک صبح بود که خوابم برد .

ساعت 10 مامانی بالای سرم آمد و با توپ و تشر بیدارم کرد . با سخنرانی پیوست که دختر بزرگی شده ام و نباید تا این وقت بخوابم و الان آبرویم پیش عالم و آدم می رود ...

بالاخره با این حرفها بلندم کرد ، اگر مامانی آنجا نبود یک سطل آب سرد روی سر این دو تا جلاد از خدا بی خبر می ریختم که خودشان در کمال آسودگی هنوز خوابیده بودند .

خمیازه ای کشیدم و رو به مامانی گفتم : چیکارم داری ؟ نهار که قرار بود از بیرون بیارین !

- زشته که تا لنگ ظهر بخوابی ! الان آقاجونت از مغازه میاد تو هنوز جات پهنه !

از نظر من بی ربط بود ولی حوصله ی جر و بحث با مامانی را نداشتم ، آمدم پایین ، فقط خاله پری آنجا بود که با شایا حرف می زد ، شایا هم که به شدت آماده بود خودش را برای غریبه ها لوس بکند ، داشت شیرین زبانی می کرد . به خاله پری سلام کردم و رفتم به طرف آشپزخانه که معصومه توپید بهم : یه دستی به سر و صورتت می کشیدی ، این چه قیافیه ؟

- تازه از خواب بیدار شدم خوب !

- خاک عالم ، تا الان خواب بودی ؟ این بچه از ساعت 7 بیداره !

- بچه ی تو کلا خواب نداره ، به من چه ؟

- یاد بگیر ، حالا برو یه شونه به اون موهات بکش ، الان بقیه میان .

- مگه خونه نیستن ؟

- عمو حمید با آقاجون رفته ، حامد هم رفته حمام !

برای نهار تقریبا همه آمدند ، سر نهار بود که فهمیدم قرار است برای عید برویم مشهد ،حامد که کلا عاشق سفر بود به هر ضرب و زوری که شده عده ی کم مخالفان را راضی کرد . زبانی داشت که مار را از سوراخ می کشید بیرون ، در تمام مدتی که حامد داشت با آقاجان حرف می زد متوجه نگاه های دزدانه ی مامانی به محمد شدم ، می دانستم که دلش می خواهد کارون هم با ما بیاید ولی جرات ندارد به محمد بگوید ؛حداقل جلوی بقیه ! با اینکه محمد اهل پرخاش نبود معمولا کسی در مورد مسائل خصوصیش دخالت نمی کرد چون مثل سنگ می ایستاد و فقط گوش می داد ، معمولا خودش تصمیم می گرفت و آقاجان هم دربست به او اطمینان داشت ، به خصوص که قبل از هرکاری با آقاجان مشورت می کرد .

زیاد حوصله ی جمع را نداشتم ، فکرم به شدت درگیر بود ، نمی توانستم حواسم را جمع و جور کنم ، بلند شدم که ظرف ها را جمع کنم ، تازه متوجه شدم حامد در حین مخ زدن ، بشقاب های اطرافش را تمیز کرده و روی هم گذاشته بود ، حالا هم داشت سبزی ها را در یک ظرف می ریخت و همچنان با محمد حرف می زد ، خنده ام گرفت ، یکبار قبلا به او گفته بودیم « کدبانو » که خندید ؛ اصولا نظم بخشیدن توی وجودش بود ، ناخودآگاه سعی می کرد همه چیز را مرتب کند .

من که دست دراز کردم بشقاب های جلویش را بردارم ، صحبتش را برید و از من تشکر کرد . از این خصوصیت حامد خیلی خوشم می آمد ؛ اینکه حواسش به همه جا بود و به کوچک و بزرگ اهمیت می داد .

خودم را با یک کتاب سرگرم کرده بودم که سر و کله ی محبوبه و هلیا پیدا شد ، محبوبه لبه ی تخت نشست : میگم ها مرضیه جان !

صاف نشستم : بسم الله الرحمن الرحیم . ادامه بده !

مثل اینکه با کفش جدیدش مشکل داشت و می خواست آنرا عوض کند ، می دانستم کار از کجا خراب است . همین که کفش هلیا را دید چشم هایش برق افتاد . یا می خواست مثل آنها را بخرد یا حداقل رنگ سفید کفش خودش را بردارد ، من هم باید می رفتم با مغازه دار چانه می زدم : باشه ، ولی کشش نمیدیا !

- نه ، بریم هلیا !

نزدیک عید بود و چهارشنبه سوری ... از تعداد زیاد جمعیت کلافه شده بودم و هلیا گیر داده بود که روسری ببیند ، تقریبا هزار و یک روسری را امتحان کرد ولی از هیچکدام خوشش نیامد . می دانستم مامانی به خانواده ی کیانی زنگ زده و خواسته آن شب بیایند خانه ی ما ، از آن طرف خودم هم به مهری و مهرداد گفته بودم بیایند . اگر ما نمی رفتیم و مهمان ها می آمدند عواقب بدی پیش رویمان بود . این پا و آن پا کردم : هلیا ، انتخاب نکردی ؟ اون بنفشه خیلی خوب بودها !

هلیا دهانش را کج کرد : بنفش رنگ پارساله ! بریم طبقه ی بالا رو هم ببینیم ؟

لبخند گل و گشادی زد و با حالت آدم خر کنی نگاهم کرد و من هم بلافاصله خر شدم ... مثل اینکه هلیا در این کار استاد بود .

بالاخره رحمت خداوند شامل حال ما شد و هلیا یک روسری را پسندید . دست او را گرفتم و با عجله از پله ها پایین دویدیم .

- مرضیه جون چی شده ؟

- هیچی ، ( سر خیابان ایستادم و زل زدم به ماشینها ، برای نمونه هم یک تاکسی پیدا نمیشد ، نالیدم ) ایوای من ، تو این شلوغی ، ماشین از کجا بیاریم ؟

هلیا دستم را کشید : ماشین اومد !

با تعجب برگشتم عقب و حامد را دیدم که برایمان دست تکان داد .

- هلیا تو زنگ زدی به حامد ؟

هلیا شانه بالا انداخت : نه خودش زنگ زد ، وقتی گفتم هنوز بیرونیم پرسید کجاییم بیاد دنبالمون .

این را گفت و با خوشحالی در عقب را باز کرد و با محبوبه نشستند عقب ، هاج و واج ماندم ، یک جا بیشتر برای من نبود . در جلو را باز کردم و نشستم : سلام آقا حامد ! راضی به زحمت شما نبودم !

حامد مثل خواهرش لبخند زد : اختیار دارین ، من خواهرمو می شناسم . احتمالا تمام مغازه های تهران شما رو چرخونده !

هلیا جیغ زد : داداشی آدم فروش ! من باید اونقدر بگردم تا چیزی رو که میخوام پیدا کنم .

من آنقدر خسته بودم که حوصله نداشتم بگویم همان مغازه ی اول هم این روسری را داشت .

هلیا گفت : آهنگ بزار داداشی !

حامد که تمرکز کرده بود راهش را در آن شلوغی پیدا کند ، گفت : خودت بزار !

هلیا هم خودش را کشید جلو که میان CD ها آن را که می خواست پیدا کند . در این بین چند بار هم دستش به چشم و چار من حامد خورد ، مدام می گفت :ببخشید .

بالاخره حامد اعتراض کرد : بسه دیگه هلیا ، تا بلایی سر مرضیه خانم و من نیاوردی برو عقب ( رو کرد به من و با حالت ملایمتری گفت ) ببینید چی میخواد براش پیدا کنید .

قربان آدم چیز فهم ، بالاخره در آن شلوغی CD را پیدا کردم و گذاشتم . تماما آهنگ های رپ و تند ، محبوبه و هلیا جیغ می زدند و با آن می خواندند ، حامد به من نگاه کرد و خندید : بچه ان دیگه ، دلشون به همین چیزا خوشه !

لبخندی زدم و دهانم را که تا آن لحظه همراه آهنگ زمزمه می کرد ، بستم . نمی دانم قضیه چه بود که من در حضور حامد حس می کردم از آن چیزی که هستم بزرگتر و خانمتر و متینترم . با اینکه با خود عادیم فرقی نداشتم ولی برعکس اینکه جلوی مثلا مهرداد جیغ و ویغ می کردم ، شکلک در می آوردم یا بهانه می گرفتم پیش حامد سنگین و موقر نشسته بودم و اگر حرفی می زد با متانت و یک لبخند ملیح جوابش را می دادم .

نزدیک خانه که شدیم ماشین هایی را دیدم که توی کوچه پارک بود ، از بین آنها ماشین ارس را تشخیص دادم و همینطور خودش را که داشت از ماشین پیاده میشد ، ترسی به دلم راه یافت ، نکند مرا ببیند؟ آنجا ، کنار حامد ... که نمی شناختش !

حامد نگه داشت و ارس از صدای ماشین سرش را برگرداند و مرا دید ، جا خوردن را توی چشم هایش دیدم با این حال صورتش تغییری نکرد ، با دستپاچگی به سرعت از ماشین پیاده شدم و به سمت خانه رفتم : سلام !

قبل از آنکه جوابم را بدهد ، حامد رسید پشت سرم : کیفتو جا گذاشتی !

کیفم را به سمتم گرفته بود ، آن را با دستی لرزان گرفتم : مرسی ، آقا حامد ، ایشون آقای کیانی هستن ، برادر خانم محمد !

حامد با خوشرویی ذاتیش با او سلام علیک کرد و من که همه چیز در ذهنم به هم ریخته بود ، با عجله به سمت خانه رفتم و از پله ها بالا دویدم ، خودم را به اتاقم رساندم و در را محکم بستم و پشت در ایستادم ، قلبم محکم می زد و نفس نفس می زدم ، من که کار بدی نکرده بودم پس چرا اینقدر می ترسیدم ؟ با پریشانی دستم را روی پیشانی گذاشتم و چند نفس عمیق کشیدم . من که مسئول ذهن ارس نبودم ، به سمت آینه رفتم ، رنگم پریده بود ، انگار آن تصویر در آینه هم داشت مرا سرزنش می کرد ولی ... من که تقصیری نداشتم ، کار خلافی نکرده بودم . مداد را برداشتم و پشت چشمم یک خط سبز کشیدم ، این باعث میشد سعی کنم بر اعصابم مسلط باشم ، در به شدت باز شد ، محبوبه دوید توی اتاق : تو اینجایی ؟ مامانی گفت زود بیا !

کیفش را پرت کرد روی تخت و من قوطی ریملم را برداشتم ، در حالی که دستم می لرزید فرچه را به مژه هایم کشیدم : باشه !

محبوبه در میان لباس هایش جستجو می کرد : کارون هم اومده ، با برادرش !

مژه هایم را به هم زدم و خط سیاهی روی پلکم افتاد ، با انگشت آن را پاک کردم : الان کجاست ؟

- توی هال بود ، داشت با خاله پری حرف می زد .

صدای زنگ در آمد و محبوبه آخرین دکمه ی لباسش را بست : عمه اینان !

این را گفت و به طرف من آمد ، گوشواره هایش را به سمتم گرفت ، با بدبختی آنها را به گوشش آویختم ، مدام حلقه از دستم در می رفت . با دست به پشتش زدم : برو ، منم الان میام .

رژ لبم را که برداشتم ، چشمم به چشم های توی آینه افتاد ، از خودم خجالت کشیدم ، برای چه این کارها را می کردم ؟ جز این که می خواستم در نظر ارس بهتر باشم ؟

قوطی رژ را پرت کردم روی میز ، صدای مامانی از پایین می آمد که مرا می خواست ، با عجله شالم را پوشیدم و از اتاق بیرون رفتم : بله ؟

مامانی عصبانیتش را بیشتر با حرکات چشم و ابرو نشان داد و گفت : دیر که اومدی ، از اون موقع هم رفتی تو اتاق ، بیا دیگه !

کارون را دیدم که داشت با خاله پری حرف می زد و همزمان موهای شایا را با گیره های رنگی می بست . به طرف او رفتم و صمیمانه تر از همیشه با او سلام علیک کردم ، من از رفتار گذشته ام پشیمان بودم ولی چیزی در ذهنم نهیب می زد که لابد کارون که جریان من و ارس را می داند ، الان فکر می کند دارم خودم را برایش عزیز می کنم ... تمام تنم داغ شد و نفهمدم چه می گوید .

بادستپاچگی از او فاصله گرفتم و به آشپزخانه رفتم ، مامانی می خواست آن شب یک عالمه آش رشته درست کند ولی خبری از قابلمه ی آش نبود ، معصومه داشت سمبوسه سرخ می کرد . ذوق زده به طرف او رفتم : جانمی جان ، خاله پری سمبوسه درست کرده ؟

معصومه که از ایستادن کنار اجاق ، گرمش شده بود پرخاش کرد : انگار من دارم درست می کنما !

از گردن او آویختم : دستت درد نکنه خواهری ، ولی یعنی آش بی آش ؟

معصومه حواسش را معطوف کرد به سمبوسه ها : تو حیاط گذاشتش ، بشقاب ها رو از کابینت در بیار یه آب بزن !

خم شدم که بشقاب ها را بیرون بیاورم ، همزمان تعداد مهمان ها را شمردم و بعد گفتم : مسی ، شما هم میاین مشهد ؟

معصومه از اجاق فاصله گرفت که توی تابه روغن بریزد : نمی دونم / من که دلم می خواد ولی هر چی فرهاد بگه ، اگه به زور بیارمش اوقاتمونو تلخ میکنه !

روی کابینت آشپزخانه نشستم و مشغول دستمال کشیدن بشقاب ها شدم : یعنی به خاطر تو و شایا هم راضی نمیشه بیاد ؟ ( معصومه شانه هایش را بالا انداخت ) چه بد ! من که اجازه نمیدم شوهرم باهام اینطور رفتار کنه ، اصلا باید همه چی اونی باشه که من میگم .

معصومه فاصله اش را با من کم کرد : حرف زیادی نزن ، مواظب رفتارت و حرفات باش ، یه بوهایی میاد .

برق از کله ام پرید ، یعنی ارس به بقیه هم گفته ؟ با وحشت خودم را زدم به آن راه و گفتم : چه بوهایی ؟

معصومه یک ابرویش را بالا برد و کله اش را به سمت هال کج کرد : خاله پری بدش نمیاد تو عروسش بشی !

یا حضرت عباس ! این دیگر چه بود ؟

تلاش کردم به شوخی برگزار کنم ، با لبخند نصفه نیمه ای گفتم : چی میگی ؟

- سر شب که داشت حامدو می فرستاد دنبال شما ، مشکوک میزد .

- وا ! خوب اومد دنبال خواهرش !

- باور نکن ولی به نظر من یه خبرایی هس ، در هر حال حواست به رفتارت باشه ، حامد پسر خیلی خوبیه ، باید از خدات باشه !

برایش شکلک درآوردم : اون باید از خداش باشه !

این را گفتم ولی از آشپزخانه که بیرون می آمدم توی ذهنم حامد و ارس را با هم مقایسه می کردم ، چقدر خوشبختیم که توی پیشانی نوشته نمی شود به چه فکر می کنیم .

با اینکه مهمانان زیادی نداشتیم حیاط خیلی شلوغ به نظر می رسید ، اول با عمه هایم سلام و احوالپرسی کردم ، با آقاجان و عمو حمید ، فرهاد و شوهر عمه فخری ، به پسرها فقط سلام کردم ولی حال علی را که آمده بود مرخصی ، پرسیدم ، طفلک چقدر لاغر و آفتاب سوخته شده بود . محبوبه و زهرا هم لبه ی حوض نشسته بودند و نقشه می کشیدند که مدرسه را از آن روز به بعد تعطیل کنند . رفتم پیش قابلمه ی آش که مامانی و مهری آنجا ایستاده بودند ، مهری به من که نگاه می کرد ته چشم هایش طعنه ای بود که مرا خجالت زده می کرد . مامانی بشقاب ها را از من گرفت و شروع کرد به آش ریختن ، طولی نکشید که همه آنجا جمع شدند .

محمد و مهرداد کف تراس زیرانداز پهن کردند و همان جا نشستیم ، با مهری حرف می زدم که صدای حامد را شنیدم ؛ حامد در تعریف دستان استاد بود ، ماجراهای نابی تعریف می کرد که کلی باعث خنده میشد ، من هم از آن فاصله گوش می دادم ، حامد با آب و تاب تعریف می کرد : چند سال قبل که دانشجو لیسانس بودم ، گاهی می رفتم خوابگاه پیش دوستام ، از اون سمتی که من می رفتم خوابگاشون تو لشکر بود ، اونجا هم ملت بساط پهن می کردند و یه بازارچه کوچیک بود ، من یکی دوبار که دقت کردم دیدم یکی بالای یکی از سبدای کلمش نوشته کلم مهندسی ! مثلا بقیه کلما 400 تومن قیمتش بود کلم مهندسی کیلیویی 600 تومن بود . از خانمه پرسیدم قضیه کلم مهندسی چیه ! نگو اینا می رفتن تو دانشگاه چمران کلمایی که بچه های کشاورزی می کاشتن می کندن و می آوردن واسه فروش ! خیلی با پز و افاده اسمشم میزاشتن مهندسی !

علیرغم میلم نخندیدم ، نمی خواستم بفهمند به حرفهایشان گوش می داده ام ، چقدر زندگی سخت شده بود ، قبل از این به راحتی در جمع پسرهای فامیلمان می نشستم و باهاشان حرف می زدم ولی حالا ... ناخودآگاه متوجه شدم در هر حرکتم نگران برخورد ارس هستم ، با اینکه او زیاد حواسش به من نبود ، او و مهرداد با علی و عارف کل انداخته بودند سر مسابقه ی استقلال و پرسپولیس ، آهی کشیدم و سرم را چرخاندم ، تازه فهمیدم مهری به من خیره شده بوده ، به آرامی گفت : چقدر بزرگ شدی مرضیه !

شنیدم ولی معنای حرفش را نفهمیده بودم : چی ؟

جوابم را نداد ، بلند شد و رفت داخل . مامانی هم مرا پشت سر او فرستاد چای بیاورم . توی آشپزخانه معصومه داشت غر می زد که همه آش خورده اند و سیر شده اند و هیچکس سمبوسه نمی خورد . من کنار پنجره ایستادم و گفتم : وقتی بچه بودیم بچه ها می گفتن اون چیه که اگه یه بوسه ازش بگیری سمش می مونه ؟

مهری خندید ولی معصومه دهن کجی کرد : بیمزه !

- گفتم که بچه بودیم ، خیالت راحت مسی ، یه دونه اشم نمی مونه ، اینا هنوز جا دارن .

از بالای ظرف یک سمبوسه برداشتم که بخورم ، از پنجره کارون و محمد را زیر نظر گرفتم ، محمد گوشه ای نشسته بود و با حامد حرف می زد اصلا هم اهمیتی به کارون نمیداد که کمی آنورتر داشت با شایا بازی می کرد ، نمی دانستم حق را باید به چه کسی بدهم ، محمد حق داشت که از کارون بابت پنهانکاریش ناراحت باشد ولی این درست نبود در جمع اینطور به او کم محلی بکند ، آهی کشیدم که معصومه متوجه شد : چیه ؟ واسه چی آه می کشی ؟

ذهنم به فعالیت افتاد و گفتم : امروز یه جفت کفش اسپرت دیدم ، یه لنگش صورتی بود یه لنگش نارنجی ، بعید می دونم مامانی اجازه بده من یه همین چیزی بخرم .

مهری به خنده افتاد ولی معصومه با تأسف نگاهم کرد : اندازه لاک پشت سن داریا ! خودت روت میشه همچین چیزی بپوشی ؟

لقمه ی آخر سمبوسه را هم به دهان گذاشتم : بدم نمیاد ، فقط بدیش اینه که خیلی جلب توجه میکنه !

معصومه سرش را با ناامیدی تکان داد : تو درست بشو نیستی ، بریم بیرون دیگه !

من هم سینی چای را گرفتم دستم و پشت سرشان راه افتادم .

همانطور که حدس میزدم از سمبوسه ها به شدت استقبال شد ، البته بیشتر از طرف پسرها ، گاهی اوقات فکر می کردم پسرها یک معده ی دیگر هم در پک و پهلویشان پنهان کرده اند که تا این حد ظرفیت دارند ، همانطور که داشتند درباره ی فوتبال و بنزین و galaxy سامسونگ حرف می زدند کلک سمبوسه ها را کندند . من کلا در آن جمع غریب افتاده بودم ، مامانی و بقیه ی خانمها یک طرف ، آقاجان و عمو حمید و شوهر عمه فخری یک طرف ، پسر ها هم که برنامه ی خودشان را داشتند ، محبوبه و زهرا و هلیا هم طبق معمول پچ پچ می کردند و چیپس می خوردند ، معصومه شایا را برده بود بخواباند و مهری و کارون داشتند با هم حرف می زدند . من واقعا از دلِ گنده ی مهری در عجب بودم ، درست است که این حرف هیچوقت در جمع عنوان نشده بود ولی بعید می دانستم در ذهن خودش هم به این قضیه فکر نکرده باشد ، نباید به راحتی بتواند با کارون کنار بیاید . اگر کارون بیاید و بگوید مادرش فلان دختر را برای ارس در نظر گرفته کلی باعث حسادت و ناراحتی من خواهد بود ... ایوای ! با ترس و وحشت به اطرافم نگاه کردم ، خدا رو شکر که کسی شریک فکرهایم نبود ، واقعا که جوگیر بودم !

مهرداد رفت و فشفشه های رنگیش را آورد ، ارس هم بلند شد و رفت بیرون ، نکند برود ؟

ارس برگشت ، یک عالم چیز در دستش بود که خودش می گفت فانوس است ، جنس نرم و نازکی داشتند ، شبیه بالن بود ولی کوچکتر ، مثل اینکه تویش روشن میشد و به هوا می رفت .

همه کلی شوق و ذوق داشتند که یکی بگیرند ، ارس می گفت باید قبل از فرستادنش آرزو کنی ، بیشترش را به دخترها داد ، من که جلو نرفتم ، مهری یکی هم برای من گرفت ، ارس خودش به همه کمک کرد تویش را روشن کنند و بفرستنش هوا ! من با آن فانوس کاغذی قرمز رنگ گوشه ای ایستاده بودم و به آرزویم فکر می کردم ، صدایی مرا به خود آورد : شما نمی خواین بفرستینش بالا ؟

با دستپاچگی گفتم : چرا ... آره !

تلاش کردم ولی دست هایم می لرزید و او دید ، جلو آمد : بزارین کمکتون کنم !

مهری داشت به فانوس های توی آسمان نگاه می کرد ، رو به ارس گفت : برای خودتون نموند آقای کیانی !

ارس سرش را بلندکرد : عیبی نداره ، با مرضیه خانم شریک میشم ، ایرادی نداره ؟

لکنت گرفته بودم : نه ...

- خوب آرزو بکنید .

چشم هایم را بستم ، خدایا ! عاقبت محمد و کارون را به خیر بگذران !

فانوس از دستم جدا شد و به آسمان رفت ، چقدر هم بالا رفت ! ارس خندید : من فکر کردم دو تا آرزو سنگینش می کنه ولی انگار اینطور نبود .

من زل زدم به آن لکه ی قرمز روشن در تاریکی : قشنگه !

- امیدوارم به آرزوت برسی!

با خجالت از او فاصله گرفتم .

ارس و کارون زودتر از بقیه بلند شدند که بروند ، من و مامانی و معصومه تا دم در برای بدرقه شان رفتیم ، دم در تازه به صرافت افتادم که چرا پدر و مادرشان نیامده اند ؟ مامانی جلوی خودم به کارون زنگ زد و گفت همه شان بیایند . نکند آنها هم از کار کارون خجالت زده اند؟

صدای مامانی مرا به خود آورد : کارون جان با ما نمیای بریم مشهد ؟

- مشهد ؟ برای تعطیلات ؟

- نه همه اش ، از 29 تا 3 فروردین ، می خوایم سال تحویل اونجا باشیم .

- فقط خودتون ؟

- نه ، با خانواده ی سعادت ؛ معصومه هم هنوز مشخص نیس که بیاد .

نگاه ارس روی من ایستاد و من نگاهم را دزدیدم .

- خیلی دلم می خواد بیام مامانی ولی فکر کنم محمد هم نمی تونه بیاد .

- چطور ؟

- فکر کنم قراره بره شیراز ماموریت ، امروز اینطور فهمیدم ، شاید فرصت نکرده به شما بگه ، در هر حال خوش بگذره !

راست می گفت ، محمد نمی توانست همراه ما بیاید .

شب قبل از اینکه بخوابم ارس sms زد : نمی تونم بگم نرو مشهد ! ولی قول بده مواظب خودت باشی ، بند کفشتو حتما ببند ، لطفا اگه زنگ زدم جواب بده !

این دیگر چه موجودی بود ؟ از کجا می دانست نمی خواهم به تماس هایش جواب بدهم ؟ راستش این است که به خاطر رابطه ی فامیلی می ترسیدم اگر احیانا این رابطه به جایی نرسد بعدا تو رویش خجالت نکشم .

پ.ن : چیزی که حامد تعریف می کنه واقعیه و از خودم در نیاوردم !

امیدوارم اهوازیا بدشون نیاد ولی خوب خودشون بهتر می دونن لشکر چه جور منطقیه

به هر حال قصدم شوخی بود ...

قرار شد جمعه برویم سمت مشهد ، تا آن روز خانواده ی سعادت یک سر رفتند کرج دیدن دخترخاله ی پری .

مامانی به محمد گفت که کارون به خاطر او سفر مشهد نمی آید و محمد برآشفت ، حرف هایی زد که تهش این بود که چرا در این سفر ، بود و نبود او اهمیت دارد ؟! من توی آشپزخانه ایستاده بودم و صدای ناراحت محمد مثل زنگ در گوشم صدا می کرد . محمد حرف هایش را تمام کرد و گفت به او ربطی ندارد ؛اگر مامانی می خواهد با عروسش برود خودش از او بخواهد . محمد که رفت مامانی به آشپزخانه آمد ، او هم عصبانی بود : موقعی که می خواست با این دختر ازدواج کنه دو پاشو کرده بود تو یه کفش که من اینو می خوام ، ما رو شرمنده ی اون دختر بیچاره کرد و اونی رو که می خواست گرفت ، حالا میگه من اگه میخوام خودم اصرار کنم . نمی فهمه که من به خاطر اون و زندگیش دارم تقلا می کنم .

این حرفها را می زد و در کابینت ها و یخچال را محکم به هم می کوبید ... و من این وسط ایستاده بودم با دهانی لرزان ، دلم می خواست کاری کنم که این وضعیت خاتمه پیدا کند ...

مهری زنگ زد و خواست با او بروم بیرون ، بهتر از این بود که توی خانه بنشینم و آنقدر فکر کنم تا دیوانه شوم ...مهری می خواست یک لباس بخرد ، با حوصله مغازه ها را می گشتیم تا چیزی که دوست دارد پیدا کنیم .

بیرون مغازه ایستاده بودم و لباس سرمه ی رنگی را نگاه می کردم که در ویترین گذاشته بودند ، اگر کارون از خر شیطان پیاده شد و ماند ، این لباس را برای عروسی محمد می گرفتم .

مهری کله اش را آورد بیرون و گفت : یه دقه بیا !

رفتم داخل که لباس مورد نظر مهری را ببینم ، یک تونیک زرد رنگ بود که به نظرم مهری را رنگپریده نشان می داد ولی چیزی نگفتم .

- نظرت چیه ؟

- خوبه ، بد نیست .

مهری به فروشنده گفت لباس را نمی خواهد و آمدیم بیرون .

- من تو رو با خودم آوردم که کمکم کنی ولی اصلا حواست اینجا نیس. بسوزه پدر عاشقی !

لبخند تلخی زدم ، درد من چه بود و مهری چه فکر می کرد ولی نمی توانستم بگویم . نمیشد مشکل محمد را همه جا جار بزنم . اگر محمد به این کم محلی و بداخلاقیش ادامه می داد حتما کارون طلاقش را می گرفت ، هیچکس به جز من از وکالتی که کارون به ارس داده بود خبر نداشت . دلم لرزید ؛ نکند کارون واقعا همچین قصدی داشته باشد ، همه چیز در مغزم به هم ریخت : مهری اشکالی نداره من زنگ بزنم به ارس بگم بیاد ببینمش ؟

مهری خندید : دلت براش تنگ شده ؟

- نه ، ناراحت نمیشی من نیمساعت باهاش حرف بزنم ؟ تنهایی ؟

- نه ، زنگ بزن !

ارس انگار هیچ کار دیگری نداشت که من تا گفتم بیاید قبول کرد . قرار شد او را در کتابفروشی پایین پاساژ ببینم .

مهری خندید و گفت :معمولا جاهای رمانتیکتری قرار میزارن ، کتابفروشی خیلی جای روشنفکرانه ایه !

- اذیت نکن مهری ، میخوام واسه محبوبه کتاب بگیرم .

تا من داشتم دنبال کتاب مورد نظرم می گشتم ، ارس زنگ زد و گفت که رسیده ، مهری گفت که کتاب را پیدا می کند ؛ رفتم و ارس را همان ورودی کتابفروشی دیدم ، سرگرم حرف زدن با فروشنده بود ، با دیدن من لبخند زد و سلام کرد ولی من نه اهلش بودم و نه فعلا روحیه ی عاشقانه داشتم . جواب سلامش را دادم و همان کنار ایستادم .

ارس دست کرد توی جیب شلوارش : خوب ، با بنده چه امری داشتین ؟

واقعا چه می خواستم ؟ باز هم التماس کنم و به پایش بیفتم ؟

- خواهش می کنم آقای کیانی ! یه کاری بکنین کارون بمونه ، حاظرم هر کاری بگین بکنم .

قیافه ی ارس رنگ ناامیدی به خود گرفت و گفت : بازم ؟ تو غیر از این هیچ فکر و خیالی نداری ؟

خدای من ! چقدر به نظرش ساده و کم اهمیت بود ، چیزی که اینقدر اعصاب و روان مرا به هم ریخته بود ، زیاد او را به فکر وا نمی داشت . با رنجش گفتم : چیز کمیه ؟ زندگی برادرمه ! مثلا اولین عید بعد از عقدشه ، ولی خوشحال که نیس هیچی ، ناراحت و دلگیر هم هس !

- این زندگی محمده ، مرضیه ! درگیرش نشو .

حرفش به نظرم غیر منطقی آمد : محمد برادر منه ، نمی تونم نسبت بهش بی تفاوت باشم . باور کن وقتی می بینم که چطور پرپر میزنه دلم میخواد کور بشم و نبینمش!

- واقعا که مسخره اس !

این حرف و همینطور لحن تمسخرآمیزش عصبانیم کرد ، با ناراحتی از او رو برگرداندم و از مغازه خارج شدم . با عجله دنبالم دوید : مرضیه ! ببخشید ! مرضیه !

ولی اهمیتی ندادم ، سیل اشک از چشمم راه افتاده بود ، ارس تنها کسی بود که می توانستم در مورد ناراحتیم با او حرف بزنم ولی او هم اهمیتی به این موضوع و شاید هم من نمی داد ، اگر قرار بود به ناراحتی من بی اعتنا باشد چه فایده ای برایم داشت ؟

مهری هم از کتابفروشی بیرون آمد : چی شد ؟ شما دو تا چتونه ؟

حالا من ایستاده بودم ، ولی پشت به ارس ... صدایش را شنیدم که به آرامی گفت : من حرفی زدم که ناراحت شد .

مهری به طرف من آمد و وقتی صورت خیسم را دید حیرتزده شد : آقای کیانی ، شما منتظر باشین بهتون زنگ می زنم .

مهری مرا کشان کشان برد توی کافی شاپ و نشاندم .

من لیوان آبم را خوردم و دماغم را بالا کشیدم .

- یهو چی شد ؟ شما که زیاد حرف نزدین !

- اون مسخره ام کرد.

- از ارس بعیده ، مطمئنی همچین منظوری داشت ؟

- مهری ، من معنی رفتار بقیه رو می فهمم . اون حق نداره اینطور با من رفتار کنه !

نمی توانستم به مهری بگویم با ارس چکار دارم و او چطور جوابم را می دهد . دوباره فین فین کردم و مهری با جدیت براندازم کرد : مرضی تو دختر کم سن و لوسی نیستی ، نباید از علاقه ی ارس به خودت سوءاستفاده کنی و بچه بازی دربیاری .

با تعجب نگاهش کردم ، مهری چطور درباره ی من فکر میکرد ؟ ولی قبل از آنکه چیزی بگویم ادامه داد : خیلی خانمانه باهاش حرف بزن ! اگه باهاش مشکلی داری قبل از اینکه قضیه جدی بشه تصمیمتو بگیر . هر چند ارس به نظر من پسر خیلی خوب و ایده آلیه !

- برش دار ، مال تو !

این را گفتم و دماغم را چین دادم ، مهری خندید : منظورم این نبود کوچولوی بی ادب ! درسته که من موافق ازدواج تو به این زودی نیسم ولی به نظرم ارس چیزی نیس که راحت ازش بگذری . حالا من بش زنگ میزنم بیاد و تو باید قول بدی رفتار بهتری داشته باشی .

شانه هایم را بالا انداختم و مهری به ارس زنگ زد ، خودش هم رفت دنبال نخود سیاه !

ارس خیلی زود پیدایش شد ، قیافه اش به شدت نادم و پشیمان بود ، آنقدر که خنده ام گرفت ، رو به رویم نشست و زل زد به دست هایش . خیلی دلم می خواست بخندم ولی می ترسیدم برنجد ، بالاخره با صدای خشکی گفت : معذرت میخوام مرضیه ! ( سرش را بالا آورد ) با توجه به اینکه از علاقه ات به محمد خبر دارم نباید مسخره ات می کردم .

تایید کردم : درسته !

- ببخشید ، می بخشی دیگه ، نه ؟

- آره ، به شرطی که همه چی درست بشه !

- چند بار بگم باید صبور باشی ؟ ولی تو انتظار داری همه چی یهو درست بشه !

- اون شب رفتارشونو ندیدی ؟ انگار نه انگار که زن و شوهر هستن ، اصلا رابطه ی خوبی ندارن .

ارس سرش را تکان داد : این به خودشون مربوطه ، من بت میگم که همه چی درست میشه ، فقط به زمان احتیاج هس ، خیلی زود می فهمی که چقدر اشتباه کردی .

قبل از آنکه فکر کنم از دهانم پرید : اگه رابطه ی محمد و کارون خراب بشه ، قضیه من و شما رو حتی نمیشه مطرح کرد .

بلافاصله پشیمان شدم و چشم های ارس برق زد ، دنبال راه فراری بودم که ارس گفت : پس چطوره تا خراب نشده مطرحش کنیم ؟ که اگه اتفاقی افتاد ما این وسط ضربه نخوریم ...

اعتراض کردم : حرفشم نزنین ! ما که الان مهمان داریم ، بعدشم میریم سفر ، فعلا ...

- اتفاقا در مورد همین سفر و البته مهمونتون ...( با دقت مرا نگاه کرد ) اگه بگم احساس خطر می کنم چه جوابی میدی ؟

به یاد حرف معصومه افتادم ولی خودم را زدم به آن راه و گفتم : میگم که مسخره اس !

- امیدوارم ؛ در مورد مهرداد رازمو بهت نگفته بودم ولی حالا که تو از همه چیز خبر داری توقع دارم اگه امیدی نیس زودتر تکلیفم مشخص بشه ! نمی خوام بیشتر از این فرو برم .

- جوری حرف می زنی انگار لجنه !

ارس خندید و دستش را پشت صندلی گذاشت : نه ، رویاس !

غرق خجالت شدم ، عجب افتضاحی بود ، برای چنین چیزی اصلا آماده نبودم !

- چرا من ؟

- بله ؟

- چرا منو انتخاب کردی ؟ دلیلش چی بود ؟

ارس فنجانش را می چرخاند و تمرکز کرده بود : نمی دونم ، یهو پیش اومد ، بار اول که دیدمت ازت خوشم اومد ، رفتارت برام تازه بود ، متفاوت بودی ، خیلی بچه و خالص ! با اینکه فکر می کردی پنهون می کنی کاملا مشخص بود از ازدواج محمد راضی نیستی و از ما خوشت نمیاد . دوست داشتم ببینمت ، کلی از رفتارات و واکنشات تفریح می کردم . ولی اولین بار که فهمیدم واقعا ازت خوشم میاد شب تاسوعا بود که دم هیئت ایستاده بودیم ، وقتی باهات تنها بودم حس خوبی داشتم ، انگار اصلا غریبه نبودی ، فرداش که پات ضرب دید ، خیلی نگرانت بودم ، واسه ام مهم بودی ، تا دوسه روز با خودم درگیر بودم تا اینکه نتونسم تحمل کنم و زنگ زدم خونه اتون البته به این بهانه که با محمد کار دارم ، یادته ؟ بعد که فهمیدم با آبان هم دانشکده ای هستی بش سپرده بودم مواظبت باشه و هرکاری میکنی بهم خبر بده نه اینکه تو رو بپاد فقط می خواستم قبل از اینکه حسابی گرفتار بشم بدونم چقدر شانس دارم . خیلی دلم می خواست صاف و پوس کنده با پدرت حرف بزنم ولی شرایطش نبود ، باید صبر می کردم و تو هم مدام یه بلایی سر خودت می آوردی . وقتی آبان زنگ زد و گفت از حال رفتی ، نفهمیدم چطور اومدم درمونگاه ، می خواستم همون روزبت بگم ولی نمی دونستم چطوری که خودت شرایطشو فراهم کردی .( نفس عمیقی کشید و گفت ) حالا قضیه فرق میکنه ... تو مدیون منی !

هاج و واج موندم : بابت چی ؟

- بابت اینکه از رازم خبر داری ، به خاطر اینکه دارم به هر ساز تو می رقصم .

کاملا جدی بود و داشت برای من شرط می گذاشت .

- اینجوریشو دیگه ندیده بودم .

- حالا می بینی ، ببین مرضیه ! تو مدیون منی که اگه جوابت منفیه این قضیه رو کشش بدی ، تو نمی دونی که همه چی بهم گره خورده و این کارای تو همه چیزو پیچیده تر میکنه !

- تا آقاجون ندونه من هیچی نمیگم .

- پس با پدرت حرف میزنم .

- نه ... الان نه ... خواهش میکنم ... باید اول خیالمون از بابت محمد و کارون راحت بشه !

مهری را دیدم که به گوشیش ور می رفت ، بلند شدم : باید برم .

ارس پاکتی را به سمتم گرفت : هر چی تو بگی ، این مال شماست .

دست هایم را بلند نکردم : نه ، نمی تونم قبول کنم .

ارس بلند شد و بسته را روی میز گذاشت : هر جور میلته !

برای مهری سری تکان داد و با عجله از آنجا خارج شد . مهری به این طرف آمد : ایندفه دیگه تو اونو ناراحت کردی !

چقدر درست رفتار کردن سخت بود ، پاکت را برداشتم و باز کردم . دیوان شعر فروغ بود ، نوار ابریشمی را گرفتم و کتاب را باز کردم ، همان صفحه را امضا کرده بود ، چه شعری هم بود :

آن چنان آلوده است

عشق غمناکم با بیم زوال

که همه زندگیم می لرزد

چون ترا می نگرم

مثل اینست که از پنجره ای ، تکدرختم را سرشار از برگ

در تب زرد خزان می نگرم

مثل اینست که تصویری را

روی جریان های مغشوش آب روان می نگرم

شب و روز

شب و روز

شب و روز

بگذار که فراموش کنم

تو چه هستی جز یک لحظه

یک لحظه که چشمان مرا می گشاید

در برهوت آگاهی ؟

بگذار فراموش کنم

از خواندن شعر بیخود و بی جهت اشک در چشمم نشست ، بغض گلویم را گرفته بود ولی نمی توانستم قورتش بدهم ، مهری هم ساکت بود و حرف نمی زد ، انگار نمی خواست مرا از آن خلسه درآورد که به خیال او عاشقانه و از نظر من دیوانه کننده بود ، این من بودم که سکوت را شکستم : بریم لباسا رو ببینیم .

- اگه حوصله نداری ...

- بیا ، حالم خوبه !

سعی کردم ارس را از ذهنم بیرون کنم ، محمد برای من خیلی مهم بود . برای او از همه چیزم می گذشتم .

شب که برگشتم خانه ، اوضاع کمی بهتر شده بود . مامان داشت لباس معصومه را می دوخت و محمد هم خانه نبود ، انگار با توحید رفته بودند بیرون . محبوبه هم بی تفاوت تر از این بود که چیزی فهمیده باشد . سرگرم خودش بود و سعی می کرد با مداد تاتو ابروهایش را پررنگ کند . این مداد را من پارسال که یک چاله توی ابرویم درست کرده بودم خریدم . محبوبه به طرف من برگشت؛ انگار ذغال کشیده بودند توی ابروهایش : چی خریدی ؟

- نخودچی !

توی کیفم را گشت ( چه فکر بکری کردم که کتاب را دادم مهری با خودش ببرد ) و بعد با ناامیدی گفت : هیچی ؟ پس واسه چی رفته بودی بیرون؟

- مهری می خوست خرید کنه نه من !

- خوب تو هم یه چیزی می خریدی ، کفشی ، مانتویی ، شالی ، چه میدونم ، شلواری ! زشته همون کهنه ها رو بپوشی .

با مانتو روی تخت دراز کشیدم : به چیزی احتیاج نداشتم .

- اتفاقا به خیلی چیزا احتیاج داشتی ، تو باید به فکر سر و وضعت باشی مرضیه ، باید بهترین باشی !

- من بهترین هستم ؛ حالا دست از سرم بردار .

فعلا سر و وضع من مهم نبود ، زندگی خیلی سخت تر از این بود که مانتوی من اهمیت داشته باشد ، محبوبه مرا سک داد : پاشو ، با این نخواب که داغونش میکنی ، باید گونی بپوشی بریم عید دیدنی !

راست می گفت ، بلند شدم و نشستم ، سر درد بدی گرفته بودم ، حوصله نداشتم مانتویم را باز کنم ، قبل از اینکه دوباره روی تخت بیفتم محبوبه جلویم را گرفت : چته ؟ حالت خوب نیس ؟

- سرم خیلی درد میکنه !

محبوبه دکمه های مانتویم را باز کرد و کوشید آن را بیرون بکشد : پاشو برو یه دوش بگیر !

- عمو حمید اینا کی میان ؟

- تا تو بیای نیومدن !

حوله ام را از کمد درآورد و کنارم روی تخت گذاشت : برو دیگه !

ایستادم زیر دوش و چشم هایم را بستم ، قط خدا را صدا می زدم ، انتظار داشتم خودش دردم را بفهمد و همه چیز را حل کند .

تونیک طوسی و شلوار مشکی و شال نقره ایم را پوشیدم و خودم را در آینه برانداز کردم ، به خاطر حمامی که رفته بودم صورتم برافروخته بود و چشم هایم برق میزد . محبوبه آمد داخل و مچم را گرفت ، او هم زل زد به من : نمیری آرایشگاه ؟ ابروهات افتضاح شده!

شالم را کندم و پرت کردم روی میز : نظر لطفته !

- چرا درش آوردی ؟ خیلی بت می اومد .

اتفاقا به همین خاطر می خواستم عوضش بکنم ، شال مشکیم را پوشیدم که اظهارنظر محبوبه این بود : انگار شوهرت مرده !

محلش نگذاشتم و شالم را سنجاق کردم تا مبادا از دور گردنم باز شود .

برخلاف قرارمان ، معصومه نتوانست بیاید ، مادر شوهرش زمین خورده و دستش را شکسته بود ، معصومه باید می ماند تا در کارها به او کمک کند .

آن شب ، مامان و خاله پری بیدار ماندند تا نهار فردا را حاضر کنند و وسایل را در ماشین جا بدهند . من هم بیدار ماندم تا کمکشان کنم ، آنقدر از پله ها بالا و پایین رفتم که صبح دیگر جانی برایم نمانده بود .

به محضی که توی ماشین نشستیم خودم را گوشه ی ماشین مچاله کردم و خوابیدم . برای صبحانه بیدارم کردند ، صبحانه و آن هوای عالی سرحالم آورد، شیشه ی ماشین را کشیده بودم پایین تا آن نسیم خنک به صورتم بخورد . مامانی اشاره کرد که شیشه را بالا بکشم ؛ این کار را کردم : ببخشید ، اذیتتون میکنه ؟

مامانی سرش را بالا انداخت : اقاجونت کارت داره !

- بله ، چی شده ؟

آقاجان شروع کرد به صحبت و من اول با آرامش و بعد با وحشت حرف هایش را گوش دادم ، گویا عمو حمید از من برای حامد خواستگاری کرده بود ، آقاجان گفته بود من را فعلا شوهر نمی دهد و اینکه آمادگیش را ندارم . ولی عمو حمید گفته بود نامزد کنیم تا وقتی که شرایطش فراهم شود . زبان من بند آمده بود ولی اهمیتی نداشت ، آقاجان داشت از خوبی های حامد و خانواده اش می گفت ، می دانستم آقاجان حامد را خیلی قبول دارد ، از علاقه اش به او هم خبر داشتم و می ترسیدم ، از این می ترسیدم که مرا مجبور کنند قبول کنم ولی آقاجان خیالم را راحت کرد : من به حمید گفتم حرف آخرو تو می زنی ! اگه نخوای فعلا نامزد کنی هیچ اجباری نیست !

البته این حرف خیلی هم آرامش دهنده نبود ، آقاجان گفته بود «اگه نخوای فعلا نامزد کنی » ولی نگفته بود که « اگه جوابت به حامد منفیه » ، امکان نداشت مرا به حال خودم بگذارند . تا رسیدن به مشهد هیچ حرفی درباره ی ازدواج من زده نشد ، به اندازه ی کافی اوقاتم را تلخ کرده بودند .

تا رسیدن به مشهد هندزفری گذاشتم توی گوشم و خودم را به خواب زدم . قرار بود در مشهد به خانه ی یکی از دوستان اقاجان برویم که البته خالی بود ، خودشان در تهران بودند و این خانه را برای مسافرت خریده بودند . دیگر دلم نمی خواست با حامد رو به رو شوم ، واقعا که ! همه چیز از این رو به آن رو شده بود ، من قبلا اصلا از او خجالت نمی کشیدم ولی حالا انگار سنسور بش نصب کرده بودند ، به محضی که نزدیکم میشد عین جت فرار می کردم .

توی اتاقی که برای خانمها بود روبه دیوار دراز کشیده بودم و فکر می کردم ، به فکر راه نجات بودم ، نمی توانستم به آقاجان بگویم به خاطر ارس ، حامد را نمی خواهم . اصلا رویم نمیشد راجع به خواستن یا نخواستن با آقاجان حرف بزنم ، مطمئن بودم اگر نظرم را بپرسند لال می شوم . موبایلم زنگ کوتاهی خورد که با بی حوصلگی آن را برداشتم ؛ sms بود از ارس که می خواست بداند رسیده ایم و حالمان خوب است ؟

موبایلم را پرت کردم توی کیفم ، با توجه به حرف های دیروزش حس می کردم دارم به او خیانت می کنم . البته من قولی نداده بودم ولی ردش هم نکرده بودم . من حامد را دوست داشتم ولی خیلی ساده ، مثل برادرم ، مثل مهرداد . دوست داشتن حامد سخت نبود ، خوش اخلاق و خونگرم بود ، هرگز رفتار بدی از او ندیده بودم ، امکان نداشت کسی با او هم صحبت شود و از او خوشش نیاید . موبایلم دوباره صدا داد بازهم ارس بود و همان پیام قبلی ، نوشتم : بله !

و گوشی را خاموش کردم .

گوشه ی اتاق مچاله شدم و سرم را روی زانوهایم گذاشتم ، برایم کاملا واضح بود که من الان نمی توانستم با ارس بد برخورد بکنم ، به او نیاز داشتم ولی نمیشد این را برای علت مخالفتم با حامد بگویم شاید اگر جرات می کردم و به آقاجان می گفتم جوابم منفی است کوتاه می آمد اما مامانی را نمی توانستم دور بزنم ، تا برایش دلیل منطقی نمی آوردم ازم نمی گذشت . مامانی همه جوره با حامد موافق بود ، تازه ارس الان وضعیت خطرناکی داشت ، اصلا نمی توانستم اسمش را بیاورم ، اول اینکه مستقیما به خودم گفته بود نه بزرگترم ، و دوم اینکه کافی بود به او اشاره کنم که مامانی می گفت مگر خواهرش چه گلی به سرمان زده که این بزند ؟ دوباره کلاهم را قاضی کردم ؛ حامد ...

محبوبه طبق معمول یکهو وارد اتاق شد : چرا قمبرک گرفتی ؟

سرم را بالا آوردم و او با دقت نگاهم کرد : حالت خوب نیس ؟

دروغ گفتم : یه کم حالت تهوع دارم ، چی شده ؟

آمد و خودش را پرت کرد روی تل رخت خوابها : مامانی گفت بیام بت بگم بری کمک ، البته فک کنم منظورش این بود که قایم نشی ، مرضیه ! فک می کردی حامد ازت خواستگاری کنه ؟

بلند شدم که سر و وضعم را مرتب کنم : نه !

- ولی من فکر می کردم ، وقتی ارس رفت سراغ مهری ، من پیش خودم گفتم حامد هم خیلی عالیه ، البته به خوش تیپی ارس نیست ولی خوب باحاله ! اینطوری چن تا عروسی میفتیم ، تو و مهری ، جبران اینکه محمد فعلا عروسی نمی کنه !

این بشر اینقدر بی تفاوت بود که نگرانیش فقط این بود که «جشن عروسی » محمد در کار نیست . خدایا ! کاش من هم مثل او بی فکر بودم . روسریم را درست کردم : حامد هم هس ؟

- آره داشت منو نگاه می کرد که اومدم اینجا ، به نظرم می خواست بگه سلام برسونم ، مرضی عروسی کنی میری اهواز ؟

همین بود ، چرا به فکر خودم نرسیده بود ؟

عین روح توی خانه رفت و آمد می کردم ، مبادا سر و صدایی کنم که توجه کسی جلب شود ، کاش آقاجان این قضیه را بهم نگفته بود ولی می دانستم این را گفته تا بیشتر مراقب رفتارم باشم ولی من به اندازه ی دیوار ساکت شده بودم ، مامانی هم که از کارون دلخور بود که زنگ نزده حال ما را بپرسد ، زیاد پاپیچ من نشد .

میلی به غذا نداشتم ولی سرسفره نشستم ، نمی خواستم موضوع صحبت باشم . نیازی نبود در رفتار حامد دقیق شوم ، او را از بچگی می شناختم مدت ها توی خانه شان مانده بودم ، عیب و ایرادی نداشت فقط من به عنوان همسر نمی خواستمش و مشکلم این بود که این را چطور به بقیه بگویم .

چون قرار بود از عصر برویم حرم ، می خواستم دوش بگیرم تا آرامم کند .

همه رفتند بخوابند به جز حامد که توی هال داشت تلویزیون می دید ، انقدر می شناختمش که نیازی به دیدن یا شنیدن برنامه نداشتم ، حتما داشت اخبار ورزشی می دید ، از نان شبش واجبتر بود . منم سرم را انداختم پایین و فورا چپیدم توی حمام . یک نفس راحت کشیدم ، اینجا دیگر تنها بودم ، تنهای تنها ...

خدای بزرگ ! چقدر حرم شلوغ بود ، انگار تمام ایران ریخته بودند توی حرم ، اگر مردم از شیشه ساخته شده بودند می توانستم بفهمم توی دل یا فکرشان چه می گذرد ؛ خوبیش هم همین بود که بقیه هم نمی توانستند قلب و مغزم را ببینند ، زل زدم به آن گنبد طلایی و اشک از چشمم چکید : السلام علیک یا علی بن موسی الرضا !

من نرفتم داخل ، شلوغی نفسم را بند می آورد و کلافه می شدم ، همان جا توی حیاط کنار دیوار نشستم ، بقیه رفتند داخل و تنهایم گذاشتند ، خودم بودم و خدا ... چه رازی داشت این مکان که من احساس می کردم سبک شده ام ؟ که می توانم پرواز کنم ؟ که هیچ حجابی بین من و خدایم نیست ؟ انگار آن آدم ها را نمی دیدم .انگار خودم بودم و خدایی که روبه رویم نشسته بود و می خواست حرف های دل تنگم را بشنود ...

خدا را شاهد گرفتم و انگار که خودش ندیده باشد یادآوری کردم که محمد چقدر نازنین است ! چقدر در حق پدر و مادرش و بقیه خوب بوده است ؛ چقدر سر به زیر و پاک بوده ، حقش نیست که اینطور تنهایش بگذارند و دلش را بشکنند . ازش خواستم به دل کارون بیندازد که بماند ، که قدر محمد را بداند و به خاطر او نرود ، بی اینکه حواسم باشد اشک می ریختم و صحنه های زندگی و مهربانی محمد از جلو چشمم می گذشت ، بی مقدمه و بی ربط از محمد و خوبی هایش می گفتم و می خواستم اتفاقی نیفتد که دل محمد سنگ شود .

دستی تکانم داد و از خواب بیدارم کرد ، محبوبه رفت عقب : خواب بودی ؟

واقعا از عقل و شعور این بشر در عجب بودم ، چشم هایم را مالیدم : چی شده ؟

- بیا بریم دسشویی ، الان اذانو میگن ، برم وضو بگیرم .

برای شام هم نرفتم خانه ، نمی خواستم آن لحظات را از دست بدهم ، و هم اینکه حوصله ی جو خانه را نداشتم . انگار همه عین ذره بین زیر نظرم داشتند . نشستم به قرآن خواندن .

ساعت از 12 گذشته بود ولی آنجا آنقدر شلوغ بود که انگار روز روشن است ، هرکس گوشه ای نشسته و در عوالم خودش بود ، انگار با هم تصمیم گرفته بودیم کاری به کار یکدیگر نداشته باشیم و سرمان به کار خودمان باشد ، ولی گاهی با نگرانی به اطرافم نگاه می کردم ، هیچ بعید نبود مشکلات بقیه از مال من حادتر باشد و خدا مرا در انتهای لیست قرار دهد . نمی دانستم چکار کنم تا خدا عمق فاجعه را متوجه باشد . از خودم خجالت کشیدم ، انگار داشتم با خدا داد و ستد می کردم ، کتاب دعایم را گرفتم بالا و پشتش پنهان شدم ، از خدا می خواستم هرچه صلاح است انجام بدهد ولی محمد خوشبخت بشود ، حامد هم بی خیال من شود و ارس ...

اینجا را دیگر رویم نشد بگویم ، با خدا که رودربایسی نداشتم ، شاید به این خاطر که می خواستم از ارس سوءاستفاده بکنم ...

محبوبه کنار من روی زمین فرود آمد و ساندویچی در دستم گذاشت : بیا کوفت کن .

- مودب باش جیرجیرک !

- باشه ، لطفا کوفت کن !

دهن کجی کردم ، کوکو سیب زمینی بود که خیلی دوست داشتم ، خیارشور و سبزی هم گذاشته بودند : چه کار خوبی کردین گوجه نزاشتین !

محبوبه باد به دماغش انداخت : من گفتم نزاره !

این را گفت و خودش را جمع و جور کرد : از عصری یقه خدا رو گرفتی چی ازش میخوای ؟

- محبوبه ، دفه ی آخرت باشه اینجوری حرف میزنیا !

- خیلی خوب ، نگو ! شما دخترا تو این سن فقط شوهر میخواین !

- تو خودت چی میخوای ؟

- من میخوام کنکور قبول بشم .

- آرزوی محال !

محبوبه خندید ؛ خنده اش قشنگ بود تا وقتی که پر سر و صدا نمی خندید .

- راست میگی ، میگم مرضی زشت نیس این آخر سالی همه اش داریم از خدا چیز می خوایم ؟ به نظرت دلش نمی گیره ؟ چرا کسی نمیگه خدایا دمت گرم که یه سال دیگه هم گذشت ، زنده ام ، چارستون بدنم سالمه ، خانواده ام سرجاشه و شادم ؟

با حیرت به او نگاه کردم که گفت : منم از این چیزا سرم میشه ولی فقط گاهی وقتا !

خندیدم و دست انداختم دور شانه اش و بابت همه چیزهایی که محبوبه گفته بود شکر کردم و از او سپاسگذار بودم که هیچوقت تنهایم نگذاشته !

بعد تحویل سال محمد بهم زنگ زد ، بیش از اندازه خوشحالم کرد آنقدر که گریه کردم ، اولین بار بود تحویل سال پیش هم نبودیم ، با من و محبوبه حرف زد و بهمان تبریک گفت . گفت موقع تحویل سال آرزو کرده من زودتر شوهر کنم و از شرم خلاص شوند ( منظورش حامد بود ) من فقط خندیدم و نگفتم لحظه ی تحویل سال فقط به یاد او بوده ام . ارس زنگ نزد ؛ خدا رو شکر ولی sms داد و سال نو را تبریک گفت با آرزوی اینکه سال بعد احتیاجی به sms نباشد ، تا بناگوش سرخ شدم ، جواب او را ندادم ولی برای کارون تبریک فرستادم . برای بقیه هم روز قبل فرستاده بودم به جز مهری که برایش زنگ زدم ، از مهری که خداحافظی کردم ، کیفم را دادم دست محبوبه و خودم خوابیدم . چه لذتی داشت ، سبکِ سبک شده بودم ، هیچ وزنه ای به پایم نبود ، همه چیز را به خدا سپرده بودم.

بدی یا شاید به نظر بقیه خوبی سفر دسته جمعی این بود که حتی بازار هم همه با هم می رفتیم . وقتی ماشین ها را پارک کردیم ، آقاجان و عمو حمید از ما جدا شدند و با همدیگر رفتند ولی حامد بیچاره ماند با ما که راه افتادیم توی بازار ، کمی که رفتیم مامانی دم یک مغازه ایستاد : ایوای ، یادم رفت کارت بانکو بیارم .

- من پول همرام هس .

- نه ، میخوام فیروزه بخرم ، پول تو نمیرسه !

- خوب فردا بیا بخر !

- نه دیگه می خوام تا برگردیم آماده بشه !

حامد گفت : میرم براتون میارم عالیه خانم ، فقط بگین کجاس ؟

- دستت درد نکنه آقا حامد ، مرضیه هم باهات میاد .

- چی ؟

محبوبه زیرزیرکی خندید و مامانی با اشاره گفت که بروم . حتی حامد هم غافلگیر شده بود ، تمام بدنم از عصبانیت می لرزید ، حامد گفت : پس در دسترس باشین تا پیداتون کنیم .

به من اشاره ای کرد و من که جرائت مخالفت نداشتم راه افتادم .

وقتی توی ماشین نشستیم نتوانستم خودم را کنترل کنم و هوم ناخوشایندی از دهانم خارج شد . حامد شنید و خندید : اتفاقا کارشون حالب بود ، چه فیلمی بازی کردند .

از خنده ی او من هم خنده ام گرفت ، راست می گفت ، خدا می داند مامانی بیچاره چقدر فکر کرده تا این نقشه را کشیده !

حامد نگه داشت : چی دوست داری بخوری ؟

لبخندی همراه با خجالت زدم : فرقی نمی کنه !

نگاهم کرد و رفت ، برخلاف حامد به نظر من اصلا کار جالبی نبود ، نقشه ی بی رحمانه ای بود برای در معذوریت قرار دادن من ! چطور می توانستم مخالفتم را به مامانی نشان دهم ، همان روز عید گفته بودم اصلا نمی خواهم حرفی از ازدواج باشد ، از خودم و از خدای بالای سرم خجالت می کشیدم ولی این تنها راهی بود که به ذهنم رسید و اگر الان حرفی از نامزدی من میشد ارس میرفت توی تیم خواهرش و من تنها امیدم را از دست می دادم .

حامد برگشت و شیرکاکائو را داد دستم ، نتوانستم لبخند نزنم ، او هنوز هم از علاقه ی من به شیرکاکائوی داغ خبر داشت ، خودش هم دلسترش را باز کرد : خوب اول شما حرف می زنین یا من شروع کنم ؟

- آقا حامد میشه حرفی در این مورد نزنیم ؟

- ولی این همه توطئه چیدن که ما حرف بزنیم .

سرم را انداختم پایین : نه ، منظورم اینه که کلا ازش حرف نزنیم ، قضیه رو حداقل تا پایان ترما فراموش کنیم .

- خوب شما اول فکراتونو بکنین ، قرار نیست ...

- خواهش میکنم آقا حامد ، اصلا نمی تونم حالا درگیر این مسائل بشم ، ذهنم از درسم پرت میشه ، یا اگه عجله دارین ، من همی الان جواب منفی میدم ، بی حرف !

گفتم ، بالاخره گفتم ، نفس راحتی کشیدم و به او نگاه کردم .

وقتی برمی گشتیم تهران ، چقدر خوشحال بودم ، مشهد به من بد نگذشته بود ولی برگشتن به خانه را بیشتر دوست داشتم ، دلم برای محمد و معصومه ، شایا و فرهاد وحتی کارون تنگ شده بود ، ارس زنگ که نزد هیچ حتی sms هم نزده بود ، چقدر این کارش مرا خوشحال و البته کنجکاو کرده بود . با اینکه همان روز رسیده و خسته بودیم ، معصومه فورا خودش را رساند خانه ی ما ، البته با نهار ! ولی مجبورمان کرد تمام اتفاقات سفر را تعریف کنیم ، مرا سرزنش کرد که کار را تمام نکرده ام و زن حامد نشده ام ، خدا را شکر که معصومه در سفر همراهمان نبود وگرنه همان جا می فرستادمان محضر ...

برای انگشتر فیروزه اش کلی ذوق کرد ولی گفت انتظار نداشته برای شایا هم بگیریم ، مامانی برای شایا یک آویز فیروزه خریده بود که فورا به گردنش انداخت و کلی پز داد . چقدر دلم برایش تنگ شده بود ، گرفتمش توی بغلم و فشارش دادم . با پررویی گفت : خاله تو کی عروسی میکنی به من عیدی بدی ؟

از این حرفش هاج و واج ماندم : یعنی من فقط باید برای عیدی تو عروسی کنم ؟

معصومه گفت : بچه ام آرزو داره خوب ، مامانی زنگ نزدین خونه ی کارون اینا؟

مامانی فورا اخم کرد : چرا باید زنگ می زدم ؟ این دختر یه زنگ نزد ببینه فک و فامیل شوهرش سالم رسیدن یا نه ؟ برای تبریک عید هم زنگ زد به موبایل بابات ، گفت به بقیه هم تبریک بگه ، ما رو لایق ندونس که دو دقه باهامون حرف بزنه !

همه ساکت شدیم ، اوضاع حسابی قمر در عقرب بود ، مامانی به شدت از کارون رنجیده بود و چون محمد حضور نداشت به راحتی گلایه هایش را بر زبان می آورد و این وسط من ناخن هایم را می جویدم و تیره و تار شدن اوضاع را تماشا می کردم . معصومه تلاش کرد بحث را منحرف کند : عمو حمید اینا چرا نیومدن ؟

- فامیلشون دعوتشون کرده بود و اصرا پشت اصرار که یه راست برن اونجا ، راستش بهتر هم شد ، هم مرضیه معذب بود هم حامد .

- نپرسیدین حامد میخواد همون اهواز بمونه یا میاد تهران ؟

بحث بر سر ازدواج من بالا گرفت و من خودم را مشغول شایا کردم که داشت می گفت با عیدی هایش چه چیزهایی می خرد .

عمه هایم همان شب آمدند خانه ، شام را سفارش دادیم از بیرون بیاورند و نشستیم به حرف زدن . مهرداد هم به من عیدی داد که از اینکارش ذوق مرگ شدم ، یکی از مجموعه های شعر عبدالجبار کاکایی بود که تهش یک سی دی داشت با صدای فریدون که چند تا از همان ترانه ها را خوانده بود . داشتم با حرارت از مهرداد تشکر می کردم که مهری گفت : اون مانتویی که مشهد خریدی دم دسته ببینم ؟

- حالا بعدا ...

- الان میخوام ببینم ...

این مانتو نبود که اینقدر اهمیت داشت ، چیز دیگری بود .

به محضی که در اتاق را پشت سرش بست خیلی جدی پرسید : قضیه ی خواستگاری حامد چیه ؟

حیرت کردم : تو از کجا میدونی ؟

- گفتم چیه ؟

- خوب خواستگاری کرد ؛ منم گفتم نه !

- گفتی نه ؟ مطمئن ؟

- نهِ نه که نه ! گفتم فعلا حرفش را نزنند که آمادگی ندارم و ... چطور ؟

مهری با خستگی روی تخت افتاد : خبرش به ارس رسیده مرضیه ، خیلی عصبانی شده !

- اون از کجا فهمیده ؟ آخه چطوری ؟ میشه درست توضیح بدی ؟

- کارون زنگ زد خونه امون !

- خونه ی شما ؟ برای این ؟

- نه واسه تبریک عید !

- به تو زنگ میزنه بعد به ما ...

- بزار حرفمو بزنم مرضی ، گفت محمد بشون گفته حامد ازت خواستگاری کرده و به حتمال زیاد جوابتون مثبته ، ارس هم به هم ریخته و همون روز رفته اصفهان ، کارون خیلی نگران برادرش بود ، می گفت توخیلی بد باهاش تا کردی ...

از این حرف برآشفتم : جدا ؟ با برادرش بد تا کردم ؟ چطور اون خودش ...

ذهنم را به موقع بستم ، دلیلی نداشت اینها را به مهری بگویم .مهری با بی تابی گفت : من به کارون کاری ندارم ، طرف مقابل تو ارسه ، اون با تو رو راست بوده ، من بهت نگفتم اگه جوابت منفیه بش بگو ؟ گفتم که بازیش ندی ، اذیتش نکنی ...

بغض ردم ، من این کارها را نکرده بودم : من بازیش ندادم ...

- بش زنگ بزن ، باهاش حرف بزن ! نزار تو رو یه جور دیگه تصور کنه !

- من نمی تونم ، من کاری نکردم که حالا بخوام منت کشی کنم

- نگفتم منتشو بکش ، میگم بهش بگو که اشتباه شده ، بگو که سوءتفاهم شده !

گوشیم را از روی میز برداشت و داد دستم ، گوشی را گرفتم ، با شک رو کردم به او : می وای اینجا وایسی ؟

- نه میرم بیرون !

خوب بود ، نباید خیلی چیزها را در حضور مهری می گفتم . چند نفس عمیق کشیدم ، واقعا که مسخره بود ، کارون بعد از ظهری نیم ساعت آمد خانه ی ما ، یک عید دیدنی سرپایی و به بهانه ی اینکه مهمان دارند رفت ، آن ایراد نداشت ولی من که هیچ قراری با برادرش نگذاشته بودم باید بابت اینکه ازم خواستگاری شده بود عذرخواهی کنم ، واقعا که ! دیدم کارون فقط یک تبریک خشک و خالی گفت حتی لبخند هم بم نزد.

با عصبانیت شماره را گرفتم ، چند تا بوق طولانی خورد ولی قطع کرد . جانم ؟ تماس مرا قطع می کرد؟ آن روی سگم را بالا آورد ، دوباره شماره را گرفتم ، این بار جواب داد ، با یک صدای خشن و زنگدار : بله؟

- علیک سلام !

- سلام ، امرتون ؟

می خواستم هرچه از دهنم در میاید بارش کنم ، ولی کوتاه آمدم ، این من بودم که به او احتیاج داشتم . نباید او را دشمن خودم می کردم ، فکر محمد انگار آبی بود که روی آتش عصبانیتم ریختند ، می توانستم کارون را ممقصر بدانم ولی ارس تقصیری نداشت . صدایم را آوردم پایین : آقای کیانی انگار شما بابت موضوعی از من ناراحت شدین .

- نباید بشم ؟

- اولا که نه ، چون من تعهدی به شما ندارم ، ثانیا شما اول باید از چیزی که می شنوین مطمئن باشین !

- تو به چی میگی تعهد ؟ حرف خودتو قبول نداری ؟ شاید هم من اشتباه کردم که فقط به قول خودت اکتفا کردم ، وقتی می دیدم اجازه نمیدی با پدرت صحبت کنم باید می فهمیدم کاسه ای زیر نیم کاسه هست .

صدایش از فرط عصبانیت می لرزید ، تند و بی وقفه این حرف ها را به من زد . جا خورده بودم : خواهش میکنم آقای کیانی ! نباید اینطور نتیجه بگیرین . من نمی خواستم حرفی زده باشه که همه چیز رو پیچیده کنه ، هر چند الانم همه چی بهم ریخته ، دوست بابام یه چیزی ازش خواسته که ما هم گفتیم نه !

- اگه فکر می کنی من دوباره حرفای تو رو باور می کنم اشتباه می کنی ! من اون روز آخر بت گفتم اگه می دونی من شانسی ندارم باید به من بگی ، تو هیچی نگفتی خانم ، فکر نمی کنی این باعث امیدواری من بشه ؟ من از تو بیشتر از دیگران انتظار داشتم . تصویری که تو میسازی قابل اعتماده ، من اگه با هر دختر دیگه ای طرف بودم اینطور دربست بهش اعتماد نمی کردم و همه چی رو به اون نمی سپردم . در مورد تو ، ولی ، من روت حساب باز کردم ، به هر سازت رقصیدم ، همیشه کوتاه اومدم ، با هر رفتارت ، تحمل کردم و برگشتم ولی این چیزی که الان می بینم ، خدا نکنه در نجابتت شک کنم ولی نمی تونی فکر کنی هنوز روی صداقتت حساب باز می کنم .

انگار بهم سیلی زده بودند ، حالا صدای من هم می لرزید ، از همه چیز گذشته نمی خواستم دروغگو و دغلباز به چشم بیایم : این دست من نیس / من دارم راستشو میگم / اون روزی که ما همدیگه رو دیدیم از هیچ چیز خبر نداشتم / تو مسافرت بم گفتند / تو بودی چکار می کردی ؟ می گفتی به خاطر فلانی ، نه ؟ / من فقط تونسم بهونه بیارم که الان نمیخوام به این چیزا فک کنم . همین ! / با توجه به شرایطی که خواهرت درست کرده ، نمی تونی انتظار داشته باشی منم با کارام اوضاع رو خرابتر کنم.

- ولی محمد گفت 100% نظر پدرت مثبته !

- محمد با ما نبود ، بعد هم من قراره ازدواج کنم نه پدرم / این منم که تصمیم می گیرم ، با این وضع دادم کم کم به این نتیجه می رسم که کلا همه اتون از یه قماش هستین ، کوته فکر و دهن بین ، اصلا من قید ازدواجو زدم .

برای چند ثانیه هر دو ساکت بودیم .

- مطمئن باشم که گفتی نه ؟

نرم شده بود ، لبخند زدم ، او که نمی دید : هر جور میلته / می خوای مطمئن باش ، نمی خوای نباش ولی من بهشون گفتم نمیخوام فعلا درگیر این چیزا بشم ، نتونسم مستقیم بگم نه / وگرنه باید به 100 نفر جواب می دادم .

دوباره مکث و بعد گفت : باشه ... زیاده روی کردم ...راستی ... زیارت قبول ... سلام برسون ... خداحافظ ...

قطع کرد ، هول شده بود ، بیخود و بی جهت خندیدم .

مهری را آن شب نگه داشتیم پیشمان ، چون خانواده ی سعادت نبودند ، من ومهری توی اتاق خودم خوابیدیم ، همه ی اتفاقات سفرمن را برایش گفتم و هر چه که خریده بودم نشانش دادم ، برای خودش هم یک گل سر خریده بودم که دادمش . وقتی دراز کشیده بودیم که بخوابیم مهری پرسید : مرضی چرا ارس ؟ چرا به حامد گفتی نه ؟

به پهلو چرخیدم و تکیه دادم به آرنجم : منظورت چیه ؟ یعنی به نظر تو باید به حامد جواب مثبت می دادم ؟ تو نبودی می گفتی به ارس بد کردم و ..

- مرضیه ، من نگفتم چرا زنش نشدی !میگم چرا ارسو انتخاب کردی ؟ حامد هم پسر خیلی خوبیه ، خیلی بیشتر می شناسیش ، هیچ کم و کسری نداره ، دلیل انتخابت چیه ؟

هی ، مهری از مشکلات من چه می دانست ؟ با این حال در ذهنم به دنبال کلمات مناسبی گشتم : نمی تونم علتشو دقیق بگم ولی ببین مهری ، پیش حامد همیشه اون چیزیم که بقیه انتظار دارن باشم ، سکت ، خانم و حرف گوش کن ، وقتی هس من ساکت میشم ، اگه مثلا قرار شدج ایی بریم اون تصمیم می گیره ، منتظر می مونم تا اون بگه کجا بریم ، شاید منو بشناسه و بدونه از چی خوشم میاد ولی اینجوری حس می کنم خودمو واگذار کردم ، سپردم به اون / ولی پیش ارس اینطوری نیس ! اون برام شخصیت قائله ، یعنی رفتارش جوریه که به من حق انتخاب میده ، اعتماد به نفسمو زیاد میکنه ، روی من حساب میکنه ، انگار پیش حامد یه سطحم ، فقط ظاهرا هستم ولی ارس به من حجم میده !

این را گفتم و ساگت شدم ، تاریک بود ولی از صدای مهری هم میشد تحسین را متوجه شد : آفرین ، عالیه !

جوابش را ندادم ، پتو را کشیدم روی سرم و اجازه دادم اشک از چشمم پایین بیاید .

محمد هم برگشت ، سرحالتر از قبل از عید بود و من فکر می کردم شاید زندگی شیرین شده باشد ...

همان شب مامان کارون ما را برای شام دعوت کرد خانه شان ، مامانی دچار احساسات چند گانه شده بود ، یکی اینکه برای تبریک سال نو زنگ نزده بود خانه ی کیانی و حالا شرمنده بود ، از طرف دیگر نمی خواست روی مادر کارون را زمین بیندازد ، نمی خواست باعث خرابتر شدن روابط محمد و عروسش بشود ، بالاخره آقاجان گفت می رویم ، خوشبختانه خانواده ی سعادت هم برگشتند اهواز و قضیه ی خواستگاری موکول شد به بعدها ... بعدهایی که امیدوار بودم هرگز نیاید ...

چشم هایم چهارتا که چه عرض کنم هشت تا شده بود . کارون و محمد آن شب بسیار خوب و عالی با همدیگر رفتار کردند ، همدیگر را دست می انداختند ولی در مقابل آقای کیانی پشت هم در می آمدند .

یعنی خدا اینقدر زود جواب دعای مرا داده بود ؟ باید از همان شب شروع می کردم به فرستادن شبی 100 صلوات ...

خیلی خوش گذشت و وقتی برگشتیم خانه توی دلم جشن و سرور برپا بود ، همه چیز داشت درست میشد ...

مامانی خیلی دچار جو صمیمی با خانواده ی کیانی شده و ازشان خواست برای 13 بدر با ما بیایند ، شاید هم برای اینکه او هم متوجه شده بود محمد و کارون در حضور آقا و خانم کیانی خیلی رفتار خوبی دارند و می خواست از این امتیاز استفاده کند . به هر حال ما و معصومه ، عمه هایم و خانواده ی کیانی با هم رفتیم .

بچه ها داشتند والیبال بازی می کردند ولی من که به این بازی علاقه ای نداشتم راکت بدمینتونم را گرفته بودم توی دستم و دنبال حریف می گشتم ، همه یا می خواستند والیبال بازی کنند یا حوصله نداشتند ؛ بالاخره ارس قبول کرد با من بازی کند ، در بازی با او راحت نبودم ، با اینکه ارس ملایم و صمیمی بود ولی من بیش از حد استرس داشتم ، مدام دستم می لرزید و توپ را نمی توانستم بزنم ولی ارس صبورانه منتظر می ماند تا من دوباره توپ را بردارم و سرویس بزنم . یکبار در جواب ضربه ی ارس ، اینقدر عقب رفتم و کج شدم به پشت که نتوانستم خودم را کنترل کنم و محکم زمین خوردم . از شانس خوبم ، درست همانجا سنگهای تیزی بود که یکیشان حسابی آرنجم را خراش داد و زخم کرد . ارس و معصومه آمدند بالای سرم : چی شد ؟

- هیچی !

تلاش کردم از جایم بلند شوم ، با اینکه از شدت درد بازویم اشک توی چشمم جمع شده بود لبخند زدم ، نمی خواستم باعث نگرانی بقیه شوم ، رفتم و نشستم پیش مامانی ، ارس هم که دیگر همبازی نداشت ، نشست پیش مادرش و چای خواست . عمه تاجی با نگرانی به من گفت : خوبی عمه ؟ چیزیت نشد ؟

دستمالی را که مامان داده بود روی زخمم گذاشتم و برای راحتی خیال عمه تاجی خندیدم : نه بابا ، بازی اشکنک داره دیگه !

معصومه طبق معمول افاضه کرد :دیگه بازی از سن و سال تو گذشته ، دیگه وقت شوهر کردنته !

- نگو عمه ، هنوز براش زوده !

نمی دانم از معصومه خواسته بودند حرف بزند ؟ ادامه داد : هیچ زود نیس عمه ، بهتر هم هس براش ، والله من نمی دونم چرا آقاجون کارو تموم نکرد و گذاشت تا تابستون ؟ تمومش می کردن ، می رفتن سر خونه زندگیشون !

ایوای من ، کاش می توانستم به نحوی او را ساکت کنم ، نالیدم : مامانی خیلی می سوزه !

مامانی به طرف من برگشت ولی بقیه و خصوصا معصومه ، نه !

- خبریه عمه ؟

معصومه خوشحال گفت : بله عمه ، اونم چه خبرایی ! عمو حمید مرضیه رو برای حامد خواسته ولی آقاجون گفته عقد و عروسی رو بزارن واسه بعد از درس مرضیه ، اصلا واسه این اومدن تهران که نامزد کنن ولی آقاجون گفت ...

مامانی حرف او را برید : اینطوریام نیس تاجی ، برای نامزدی نیومدن تهران ، قرار شد یه جلسه رسمی بزاریم که دیگه نشد ، مرضیه هنوز مطمئن نیست ، بدون اطلاع شما که نامزدشون نمی کردیم .

- مبارک باشه ؛ حامد پسر خوبیه !

قلبم تپیدن را فراموش کرده بود ، جرئت نداشتم سرم را بپرخانم می ترسیدم نگاه ارس ، آتشم بزند . بحث چرخید پیرامون ازدواج و مهریه ی دختر برادر شوهر عمه فخری !

ارس بلند شد و به مادش گفت قرار است یکی از دوستانش را ببیند و رفت . من ماندم و چاهی که معصومه سنگ پرتاب کرده بود تویش ..

چند تا sms برایش زدم و قسم و آیه که اینطور که معصومه می گوید نبوده ، البته دریغ از یک جواب خشک و خالی ، حتی فحش هم بهم نداد ، انگار دیگر لایق هیچ نبودم .

پیک نیک به دهنم زهر شد ، به مهری گفتم ، او هم به ارس sms داد و از من پشتیبانی کرد ولی به مهری هم جواب نداد . وقتی رسیدیم خانه به محضی که فرصت پیدا کردم زنگ زدم به گوشیش که خاموش بود . آخر شب دوباره تماس گرفتم ، باز هم خاموش بود .

روز چهاردهم هم حوصله نداشتم و هم اینکه می دانستم نغمه نیامده ، نرفتم دانشگاه ؛ سعی کردم با ارس تماس بگیرم که باز هم خاموش بود ، انگار این بار حاضر نبود بگذرد ، حالا که قضیه محمد و کارون داشت سر و سامان می گرفت از اینور همه چیز به هم ریخته بود ، نکند ارس رای کارون را بزند ؟

روز پانزدهم فروردین عین بازمانده ی جنگی نفس گیر بودم که به دانشگاه می رفتم، بی حوصله و کسل بودم ، سلانه سلانه راه می رفتم و کیفم را تقریبا روی زمین می کشیدم ، انگار نه انگار که بهار بود ، سال نو شده بود و زمین داشت نفس می کشید و همه جا پر از گل و شکوفه بود .. بچه ها از دیدن همدیگر شادی می کردند و با ذوق و شوق می پریدند بغل هم ، اگر توی خانه تا مرز دیوانگی نرفته بودم پایم را دانشگاه نمی گذاشتم ...

- هوی مزمز ...

یکی محکم بازویم را گرفت و عقب کشید .

- سلام نغمه !

- همه اشون رفتند ؟ یکیشم نمونده ؟

با تعجب سرم را آوردم بالا : از چی داری حرف میزنی ؟

- از کشتیات که غرق شدن ، چه مرگته ؟

- دست رو دلم نزار نغمه که خونه !

نغمه پاپیچم شد و من که دنبال یک گوش شنوا می گشتم همه چیز را برایش گفتم و قدم زنان به سمت کلاس رفتیم ...

نغمه همانطور که از بازویم آویزان شده بود با لحن غمگینی گفت : یعنی همه چی خراب شده ؟

- اگه منظورت ازدواج با ارسه ، که آره ؛ ولی می ترسم مزید بر علت بشه و زندگی محمدو خراب کنم .

- مزید بر علت ؟! چه سخت حرف میزنی مزمز !

وقتی با بی تفاوتی من روبه رو شد اول گفت : مزمز فلفلی ! بعد برگشت به حالت جدیش : ببین ، اولا ارس بچه نیس که سر لج و لجبازی با تو خواهرشو تحریک کنه ، ثانیا کارون هم بچه نیس که به حرف ارس بزنه همه چی رو خراب کنه ، اگه اون نخواد از محمد جدا بشه هیچکس نمی تونه وادارش کنه ...

- نغمه انگار خیلی پرتی ، بهت گفتم که به ارس وکالت داده طلاقشو بگیره ، احساس می کنم فقط منتظر یه تلنگر کوچیکه ! کافیه ارس دیگه طرف محمد نباشه ...

نغمه دیگر ادامه نداد و من در ناامیدیم غرق شدم .

توی سلف بودیم و نغمه در حین غذا خوردن سعی می کرد راه حلی برای من پیدا کند : میگم دوباره بش زنگ بزن !

- دیروز بیست بار بش زنگ زدم ، گوشیش خاموشه !

- خوب بش پیام بده که باهاش کار مهمی داری ، هروخ روشن کرد یه خبر بت بده !چه میدونم ، یه کم خواهش و التماس قاطیش کن ، یه چیزی بگو که دلش بسوزه !

- عمرا این کارو نمی کنم ، فک می کنه عاشق چشم و ابروشم ..

- مگه نیستی ؟

قبل از اینکه جوابش را بدهم فرنوش با سینی غذایش آمد و نشست کنار ما : سلام بچه ها !

نغمه جیغ کشید : هی ، اون چیه ؟

من که از جا پریده بودم اطرافم را نگاه کردم ولی نغمه دست چپ فرنوش را بالا گرفته بود که حلقه ی طلایی در آن برق میزد .

فرنوش با خجالت خندید : اصلا اجازه نمیدی سورپرایزتون کنم .

- سورپرایز شدم دیگه ، زود تند سریع تعریف کن !

تا فرنوش داشت از نامزدیش می گفت نغمه و من نوبتی حلقه اش را امتحان کردیم . من دستم را گرفته بودم بالا و به برق آن حلقه ی طلایی در انگشتم نگاه می کردم ، چقدر ساده و شیک بود ، من هم اگر می خواستم حلقه بگیرم یکی همین شکلی می خرم ! آه از نهادم برخاست ، و دستم را روی میز گذاشتم . فرنوش که همه ی ماجرا را تعریف کرده بود بلند شد و من سعی کردم حلقه را از انگشتم بکشم بیرون .

- نه ، بزار دستت باشه ، می خوام برم وضو بگیرم ، سر کلاس ازت می گیرم!

- خودت دادیا ! اگه گم و گور شد من جواب شوهرتو چی بدم ؟

فرنوش که رفت ، نغمه انگار هیچ وقفه ای بین حرفمان پیش نیامده گفت : به نظر من امتحانش ضرر نداره، اگه می خوای بده من sms رو بنویسم ، یه چیزی بنویسم دل سنگ آب بشه ، به محضی که بفرستیش ، جواب که هیچی ، خودش پا میشه میاد اینجا ...

گوشیم زنگ خورد ، هردو با هم به آن نگاه کردیم : خودشه !

دست هایم می لرزیدند ، نغمه دکمه را زد و آن را نزدیک گوشم گرفت ، آب دهانم را قورت دادم : بله ؟

- من تو محوطه منتظرتم !

این را گفت و قطع کرد ، جای مهری خالی تا ادب و تربیت ارس را تحسین کند ، حتی سلام هم نکرد .

بلند شدم ، سرتاپایم می لرزید ، با عجله از دانشکده دویدم بیرون !

خیلی زود پیدایش کردم ، هی یک مسیر را می رفت و می آمد ، انگار نمی توانست یکجا بند شود ، نزدیکش که رسیدم با صدای خفه ای سلام کردم .

-سلام !

خیلی پریشان و بی قرار به نظرمی رسید . در حرف زدن پیشدستی کردم : این دو روز چن بار بهتون زنگ زدم توضیح بدم ولی گوشیتون خاموش بود ، شما باید بدونین که ...

انگار اصلا به حرف های من گوش نمی داد ، زل زده بود به زمین زیر پایش و با نوک کفشش زمین را لگد می کرد : نمی دونم چرا اومدم اینجا ، عقلم میگه نباید دوباره به حرف تو گوش بدم و بت اعتماد کنم ، ولی باز می بینم همه ی حواسم پیش توئه ، با اینکه می دونم منو سرکار گذاشتی ، بازیم دادی ولی انگار نمی تونم باور کنم ، هی به خودم میگم نه ، مرضیه اینطوری نیس ، لابد مجبورش کردن ، لابد شرایطی داره که نمی تونه کار دیگه ای بکنه ، اون به من نگفته نه ، فقط گفته الان نباشه ، بعد از اون ور می بینم به همه همینو میگی !

بغض کرده بودم : اینطوری نیس ،من به تو گفتم فقط تا وقتی تکلیف محمد و کارون روشن نشده ، گفتم باید کمکم کنی ، بعدش ...

ارس با بی تابی تکرار کرد : محمد ... محمد ... بسه دیگه ، انگار چی میشه اگه این دو تا طلاق بگیرن ؟ اصلا زندگی خودشونه ، شاید بخوان آتیشش بزنن ، به تو ربطی نداره ، به هیچ کس ربط نداره !

- ولی برای من مهمه ، اگه تو کاری به زندگی خواهرت نداری من نمی تونم چشممو روی زندگی برادرم ببندم ، تو قول دادی کمکم کنی ولی انگار یادت رفته ، همه اش سنگ خودتو به سینه میزنی !

- معلومه که به فکر خودمم ، اگه بهت قول دادم به خاطر این بود که می خواستم بهانه ای داشته باشم تو رو ببینم وگرنه از اول می دونستم کارون میخواد طلاق بگیره ، اصلا هم نمی خواستم مانعش بشم ، ولی به تو دروغ گفتم ، بت گفتم خودتو قاطی نکنی و بزاری همه چیز به راه خودش بره ...

دنیا جلوی چشم هایم تیره و تار شد : دروغ گفتی ؟

- مجبورم کردی ، به هیچ صراطی مستقیم نبودی ، بت گفتم کمکت می کنم ولی نمی خواستم جلوی کارونو بگیرم . اگه قبول کرده بودی با پدرت حرف بزنم تا الان عقد کرده بودیم و وقتی کارون طلاقشو می گرفت هیچ مشکلی برای ما درست نمیشد ، ولی تو پاتو کرده بودی تو یه کفش که باید کارون بمونه ، بابا کارون نمی خواد با برادر تو زندگی کنه ، پشیمون شده ...

دست هایم را گذاشتم روی گوشم و جیغ زدم : بسه ، دیگه نمیخوام بشنوم ، پست دروغگو ...

- تو خودتم همچین راستگو و صاف نبودی !

تحت تاثیر یک دیوانگی آنی داد زدم : حق داشتم ، کار درستی هم کردم ، خوب کردم قالت گذاشتم ، حالا اینو ببین تا بفهمی کی ضرر کرده !

دست چپم را که حلقه ی فرنوش در آن بود ، بالا گرفتم ، انگار ارس را به آتش کشیده باشم ، کبود شد و به نفس نفس افتاد ، زیر لب چیزهایی گفت که فقط «حماقت محض » به گوشم خورد . برگشت و رفت ، به خودم آمدم و وحشت کردم ، چطور توانسته بودم این حرف ها را بزنم و دروغ بگویم ؟ با او نگاه کردم که داشت از دانشگاه خارج میشد. نباید اجازه می دادم با این حالش برود ، به هر حال .. رفتار من باعث این اتفاق بود ، با همه ی غرورم دنبالش دویدم : ارس ... خواهش میکنم وایسا ... ارس !

اعتنا نکرد و رفت !

افتادم روی نیمکت و زار زار گریه کردم ، نمی دانم چند دقیقه گذاشته بود که دستی به شانه ام خورد و تکانم داد : مرضیه ! مرضیه ! خوبی ؟

- نغمه ...

نغمه به زور لیوان آبی را به خوردم داد : چی شد ؟

شانه ام را بالا انداختم و دوباره زار زدم .

- بهت میگم چی شد ؟

نمی توانستم جوابش را بدهم ، همه چیز بر سرم آوار شده بود ؛ تمام بنای امید و اعتمادی که ساخته بودم . گوشیم زنگ خورد که نغمه آن را برداشت : خودشه !

نغمه جواب داد ولی یکهو بلند شد و از کنار من دورتر رفت . دیگر مهم نبود نغمه چه می گوید و چه می شنود !

نغمه یکی از بچه ها را فرستاد پیش من و خودش شماره ای را گرفت ، زهرا را کنار زدم و به طرف نغمه رفتم که پشت به من ایستاده بود و حرف میزد : بعدا متوجه میشین آقای سلیمی ... فقط الان به موبایلش زنگ بزنین ، اونی که گوشی دستشه میگه بردنش کدوم بیمارستان ... ( نغمه چرخید و مرا دید ، بازوی مرا محکم گرفت ) ... ما رو بی خبر نزارین !

قطع کرد و با هر دو دست مرا گرفت .

- چی شده ؟

- ارس تصادف کرده ... از اینجا که رفته زده به یه ماشین ...

وقتی دوباره به حال خودم آمدم ، نغمه با نگرانی لیوانی را نزدیک دهانم آورد : اینو بخور !

بی اراده لیوان را گرفتم و چشیدم ، آب قند بود ، لیوان را پایین آوردم : نغمه ارس چی شده ؟

- پاشو بریم درمونگاه !

- من حالم خوبه ، میگی ارس چی شد ؟

- وقتی جواب دادم یه آقایی گفت صاحب این گوشی سرعتش زیاد بوده ، یکی هم خلاف می اومده ، ارس نتونسه ماشینو کنترل کنه زده بهش ، این آقا هم گوشی رو برداشته بود ، به آخرین شماره - یعنی تو - زنگ زده ، منم زنگ زدم به برادرت گفتم بره سراغش .

تلاش کردم بلند شوم : محمد زنگ نزد ؟

- نه ، بریم درمونگاه ؟

- نه ، میرم تو نمازخونه می خوابم .

- نمیری خونه ؟

- نه ، اشکالی نداره بعدش بیام خوابگاه ؟ الان برم خونه می ترسم همه چی لو بره !

- آره حتما بیا ! نمیخوای همرات بیام ؟

- نه برو سر کلاس !

رفتم توی نمازخانه و گوشه ی دیوار دراز کشیدم ، تمام بدنم یخ کرده بود ، اگر بلایی سر ارس بیاید چه ؟ تقصیر من بود که به آن حال افتاد ، خدایا ! پیشانیم را به زمین فشردم و نالیدم ، چطور می توانستم از حالش باخبر شوم ؟

عمرا جرئت نداشتم به محمد زنگ بزنم و خبر بگیرم ؛ زنگ زدم به مهری ، با گریه جریان را گفتم و خواستم از این کابوس نجاتم بدهد .

حدود یکساعت بعد مهری با من تماس گرفت ، وقتی که من 10 تا ناخنم را جویده بودم : بله ... چی شد؟

- حالش خوبه مرضیه ! یعنی پاش شکسته، سرش هم زخم و زیلی شده ولی نه ضربه مغزی شده نه فلج ! زنده اس !

زدم زیر گریه ، خدایا شکرت !!

مهری گفته بود مادر ارس هنوز نمی داند و می خواهند صبر کنند تا حالش بهتر شود ولی من می خواستم او را ببینم ، باید مطمئن می شدم زنده است ! آنقدر اصرار کردم تا مهری گفت ساعت 5 بروم بیمارستان !

به مامانی اطلاع دادم که دیر میروم خانه ، گفتم یکی از دوستانم ازدواج کرده و می خواهد ببردمان بیرون ، آن روزها چه آسان دروغ می گفتم .

10 دقیقه به 5 بود که رسیدم دم بیمارستان ، مهری هم رسید و من با ترس و لرز همراه او رفتم داخل ، چقدر صلوات نذر کرده بودم که ارس آسیب جدی ندیده باشد ، از ظهر به بعد ثانیه ای هم اشکم بند نیامده بود ، چقدر از حرف هایی که او زدم و باعث آشفتگیش شدم پشیمان بودم .

مهری دم اتاق ایستاد : همینجاست !

از دم در بیمارستان تا اتاق ارس چهار قل را خوانده بودم و حالا داشتم آیت الکرسی را می خواندم ، تمامش کردم و یک صلوات فرستادم . با دستی لرزان در را باز کردم و رفتم داخل ، با دیدن من ساکت شدند ، محمد آنجا بود و کارون ، ولی من فقط می توانستم ارس را ببینم که دیدمش ، سالم نبود ولی له و لورده هم نشده بود ، پایش در گچ بود و سرش را هم باندپیچی کرده بودند ؛ صورتش هم زخم شده بود ولی ... نگاهش خصمانه بود ، با تحقیر مرا نگاه کرد و سرش را برگرداند ... این حرکتش همه چیز را به یادم آورد ، در تمام این مدت مرا بازی داده و دروغ گفته بود ...

محمد گفت : سلام مرضیه ، اینجا چی می کنی ؟

به طرف او چرخیدم : سلام !

چقدر نگاه محمد - برخلاف ارس - مهربان و با عطوفت بود ، ادامه داد : شنیدم پیگیر زندگی من شدی !

به محمد گفته بودند ، البته این قسمتش را ، او از چیزی که بقیه می دانستند خبر نداشت ؛ احساس می کردم دختربچه ای شده ام که فکر و خیال ها و احساساتش برای بزرگترها خنده دار است ، انگار همه ی آنها از این نگرانی من تفریح می کنند و به من می خندند ، تمام فشاری که آن روز بهم وارد شده بود یکجا فوران کرد : بهت گفتند ؟ همه چیزو ؟ فکر نمی کنم !

صدایم را بالا برده بودم ، مهری از پشت بازویم را گرفت : مرضیه !

دستم را کشیدم ، فقط محمد را می دیدم : بهت گفتن کارون نمیخواد برگرده ؟ اینکه هی می گه دوستت داره و برمی گرده دروغه ؟ اینکه به ارس وکالت داده طلاقشو بگیره . گفتند ؟

حالا همه مرا صدا می زدند ؛ من از بازوی مهری آویخته بودم و گریه می کردم ، نفس کم می آوردم و هق هقم خفه بود و قلبم درد می کرد ، محمد بازوهایم را گرفت : آروم باش مرضی! مرضیه !

چشم های خیسم را به او دوختم ، چقدر او را دوست داشتم ، نمی خواستم لطمه بخورد : از اولش دروغ گفتن ، می ترسید نزاری بره وگرنه از اولش می خواست طلاق بگیره !

نفسم بند آمد و سرفه کردم ، محمد مرا محکم نگه داشت و گفت : عیبی نداره !

سرم را بلند کردم و با صدای گرفته ای جیغ زدم : چرا اینو میگی ؟ تو اینقدر دوسش داشتی . به خاطر اون اینقدر اصرار کردی ، حالا اون طلاق بگیره ، اجازه میدی این کارو باهات بکنه ؟

- منم از اولش می دونستم مرضیه !

صدا در گلویم شکست : چی ؟

- من از همون موقعی که رفتیم خواستگاری ، می دونستم ... این قرارمون بود ... اونا به من دروغ نگفتن ...

خودم را از چنگ بازوهای او رها کردم و به اطرافم نگاهی انداختم ، همه ی قیافه ها گناهکارانه بود ، محمد ادامه داد : این تصمیم ما بود ، که کارون ازدواج کنه و از ایران بره ، بعد ارس طلاقشو بگیره ، اونا منو بازی ندادن !!

تمام آن اشک ها و نگرانی ها در ثانیه پوچ و بی ارزش شدند ، عقب عقب رفتم ، آنهمه غصه و شب بیداری ... پشیزی ارزش نداشت ، سرم کلاه رفته بود ... بازیچه شده بودم ، در را باز کردم و با عجله پا به فرار گذاشتم ، به تذکر هیچکس اهمیتی ندادم . دیوانه وار می دویدم و گریه می کردم ...

نرفتم خانه ، رفتم خوابگاه پیش نغمه ، او هم بیرون بود ، نشستم توی حیاط تا آمد ، وقتی هم آمد نرفتم داخل اتاقشان ، آنقدر به آجرهای دیوار زل زده بودم که چشم هایم همه را زرد -نارنجی می دید .

ده روز از این ماجرا گذشته بود ، مامانی از پایین صدایم زد : مهری زنگ زده خونه ، میگه باهاش میری بیرون ؟

- نه ، درس دارم .

قبل از اینکه حرف دیگری بزند ، برگشتم داخل و در را پشت سرم به هم کوبیدم . در تمام این مدت خودم را در اتاقم حبس کرده بودم ،به بهانه ی امتحان و درس به ندرت از اتاقم می رفتم بیرون ، بارها کارون ، ارس و حتی محمد و مهری به گوشیم زنگ زده بودند ولی جواب ندادم ، محمد یکبار آمد به اتاقم ولی همان روزهای اول و آنقدر عصبانی بودم که سرم را کردم زیر پتو و آنقدر ماندم که رفت . نمی توانستم قبول کنم حرف هایش راست بوده ، وگرنه چرا اینقدر ناراحت بود ؟ فکر می کردم انقدر کارون را دوست دارد که نخواسته من آنطور سر و صدا کنم و دروغ هایش را رسوا کنم ، مرا فروخته بود به کارون ... کارونی که می خواست او را بفروشد ...

حتی جواب مهری را هم نمی دادم ، در تمام این مدت من با وجود دردی که داشتم یک کلام به مهری که همیشه محرم اسرارم بود حرفی نزدم ، نمی خواستم بقیه از زندگی برادرم باخبر باشند ولی برای یک لحظه نتوانستم خودم را کنترل کنم ، همه چیز را گفتم و محمد اینطور سکه ی یک پولم کرد ، اگر می زد توی دهنم دردش کمتر بود ...

اشک از چشمم پایین آمد ، تقی به در خورد ، من با دستپاچگی کتاب را گرفتم جلوی صورتم و مهری آمد داخل .

- سلام عزیزم ، چطوری ؟

بغضم را فرو خوردم : سلام ، فکر کردم گفتن زنگ زدی !

نشست روی تختم : دم در بودم ، گفتم حالا که تو وقت نداری بیای پیش ما ، من بیام ببینمت !

به طرفش چرخیدم : خوب کردی !

چند ثانیه ای زل زدیم توی صورت هم ، بعد مهری گفت : باید باهات حرف بزنم .

- درباره ی چی ؟

- درباره ی حرفهایی که تو بیمارستان زده شد .

- منظورت دروغاییه که تو بیمارستان زده شد ؟

- مرضیه ، یک کلمه اشم دروغ نبود ، درباره ی برادرت چه فکری می کنی ؟

درباره ی برادرم هیچ فکری نمی کردم جز اینکه فریبم داده ...

تلاشم فایده نداشت و قطره اشکی از چشمم تا روی گونه ام سر خورد پایین ، می دانستند با من چه کرده اند ؟ انگار بنشینی چند ساعت زجر و شکنجه کردن عزیزت را ببینی ، بمیری و زنده شوی بعد بیاین بگو فیلم بوده ، فقط یک نمایش ، هیچ چیز واقعی نبوده ... و تو چقدر احساس حماقت و فریب خوردگی می کنی ...

مهری با ملایمت گفت : پس از منم باید بدت بیاد ، از من و آقاجونت ... ما هم خبر داشتیم ، از اولش ...

با تعجب به او نگاه کردم ، محمد واقعا این کار را کرده بود ، آنهم با اجازه ی آقاجان ؟ مهری از کجا می دانست ؟

مهری نفس عمیقی کشید و شروع کرد : یه روز محمد زنگ زد کلینیک و گفت که باهام کار داره ، قرار شد ظهر بیاد دم کلینیک تو پارک همدیگه رو ببینیم ، ظهر من رفتم تو پارک و منتظرش شدم ، وقتی اومد دیدم تنها نیست ، یه خانمی هم همراشه ، کارون گفت میره اون دور و ور یه قدمی بزنه ! من و محمد نشستیم رو نیمکت ، می تونی بفهمی من اون موقع چقدر فکر و خیال تو ذهنم بود ولی هیچکدومش اونی نبود که محمد گفت ، ( مهری نگاهش را از من برگرداند ) خوب ، اون به من گفت می خواد با من ازدواج کنه ، ( اگر زبانم بند نیامده بود حتما جیغ میزدم ) گفت که اگه بخواد با یه نفر ازدواج کنه اون یه نفر منم ، ولی ... گفت که تو شرکتشون برای همکارش یه مشکلی پیش اومده که اون می تونه بهش کمک کنه ، گفت کارون میخواد برای تحصیل از ایران بره و برای استفاده از بورسیه باید حتما ازدواج کرده باشه ، گفت که اونا اول به این فکر افتادن که یه ازدواج صوری بکنه ، ولی نمیدونن با مادرش چکار کنن ، گفت اگه یهو بفهمه بلوا به پا میکنه ، گفت مادرش حساسه ولی مثل اینکه محمدو دیده و ازش خوشش می اومده ! می دونی که محمد و کارون تو شرکت آقای کیانی کار می کنن ، این پیشنهاد ارس بوده که اگر خواستگار ، محمد باشه با توجه به شناختی که از خودش داره و همینطور به خاطر خانواده اش ، قطعا مادرشون زود قبول میکنه ، کارون گفته بود که می تونه مادرشو بعدا راضی کنه ولی الان برای تکمیل مدارکش وقت زیادی نداره و این تنها راهه ، خلاصه محمد به من گفت خودش حاضره به اونا کمک کنه ولی به شرطی که من موافق باشم. گفت اگه من نخوام قبل از من کس دیگه ای رو عقد کرده باشه اون به هیچ وجه این کارو نمی کنه ، البته قبلش با پدرش حرف زده بود ، منم قبول کردم .

بالاخره زبانم باز شد : چطور تونستی قبول کنی ؟ اگه اون برنمی گشت پیشت چی ؟

مهری خندید : مرضیه ! تا اون موقع هم نمی دونستم محمد میخواد با من ازدواج کنه ، وقتی اون خودش اینطور به من می گفت که فقط با اجازه ی من اینکارو می کنه چطور می تونستم بهش اعتماد نکنم ؟ من اجازه دادم ، مرضیه ، یادت باشه که اگه کسی رو دوست داری باید بزاری بره ، اگه برگشت پیشت دیگه هیچوقت نمیره ، و اگه برنگشت از اول هم مال تو نبوده ( دیالوگ معروف فیلم پیشنهاد بی شرمانه ) کارون به ما احتیاج داشت ؛ اون بعد از حرفهای محمد اومد و به من گفت نمیخواد باعث آزار من بشه و وقتی محمد گفته می خواد با یکی ازدواج کنه ، پیشنهاد کرده با هم بیان دیدن من ، به هر حال از نظر من ایرادی نداشت ولی خوب اینطور خیلی بهتر بود که من خبر داشتم وگرنه از خبر ازدواج محمد شوک بزرگی بهم وارد میشد . بالاخره من هم سهم خودمو از رویا دارم .

مهری خندید و گونه هایش سرخ شد . نگاهش به قیافه ی بهتزده ی من افتاد و سرفه کرد : هیچی دیگه قرار شد عقد کنن ، بقیه اشو دیگه می دونی ، فردای عقد هم کارون رفت و مدارکشو تکمیل کرد ؛ دیگه قرار بود تو خانواده ی شما مشخص باشه کارون و محمد با هم مشکل دارن که بعد از رفتن کارون ، ازدواج من و محمد عجیب نباشه ، ولی مادر کارون متوجه نشه و کارون بعد از رفتنش همه چی رو براش توضیح میده ، خوب این وسط اگر ارس عاشق تو نشده بود همه چیز به خوبی و خوشی پیش می رفت.

به سختی آب دهانم را قورت دادم : باور نمی کنم .

- مرضی من راستشو گفتم ، همه چی رو برات تعریف کردم ..

- نه ... یعنی آره می دونم ، ولی به نظرم کار احمقانه و بچگانه ای بود ! نقشه ی مسخره ای بود که من بدبختو ...

اشک های بی صاحبم شروع کردند به ریختن ... با هر بار برملا شدن ماجرا ، بیشتر دستم می آمد چقدر بازیچه شده ام ، چقدر چیزهای بیخود را جدی گرفته ام و چرا برای « هیچ » عزا گرفته بوده ام . مثل همانی بودم که برای قبر بدون مرده ، می گریست . ولی این بار خبر نداشت و صادقانه می گریست . مهری آمد کنارم و کله ی مرا بغل گرفت : محمد خیلی ناراحت شد وقتی فهمید تو این مدت چقدر عذاب کشیدی ... اگه به من گفته بودی ناراحتیت از چیه من حتما تو رو در جریان قرار می دادم ، اجازه نمی دادم اینطور بت فشار بیاد ، ولی تو فقط به ارس گفتی که اونم به خاطر علاقه اش نخواسته این بهانه رو از دست بده !

- ولی الان از من متنفره و لابد به خاطر عذابی که به من داده خیلی هم خوشحاله !

- نخیر ! این مدت چن بار بت زنگ زده ؟ من براش قسم خوردم که تو قرار نیست زن حامد بشی ، گفت تو یه حرفایی بش زدی و حلقه نشونش دادی ، من از اینا خبر نداشتم ولی وقتی بالاخره مجبور شدیم به محمد بگیم ، - البته حلقه رو مطرح نکردیم - اون گفته آقاجونت از زبون تو گفته که نمی خوای حرفی از حامد باشه حداقل تا تابستون ، به ارس گفتم شاید ندونم تو حتما باهاش موافقی ولی مطمئنم به حامد جواب مثبت ندادی ! میخوای حالا باهاش حرف بزنی ؟

با دستپاچگی سرم را بلند کردم : چی ؟ چرا ؟

- اون منو دیوونه کرده اینقدر که بهم زنگ زده و خواسته باهات حرف بزنم ، مرضیه به خدا گناه داره !

- نمیخوام باهاش حرف بزنم ، خیلی اعصابمو داغون کرده !

- مرضیه اون پشیمونه ، خیلی پسر نازنینیه ، همینقدر که وقتی فک کرد تو نامزد کردی تا اون حد پریشون شد نشون میده چقدر دوستت داره !

- نه اون ثابت می کنه چقدر دیوونه اس !

- باهاش حرف بزن ، خواهش میکنم ، فقط برای اینکه بفهمه بخشیدیش ...

- من نبخشیدمش !

- باشه به هر حال ، اجازه بده از خودش دفاع کنه ، روزی 700 بار زنگ میزنه به من التماس میکنه !

اینرا گفت ، سریع با گوشی خودش شماره گرفت و گوشی را داد دست من !

- نه ، من ...

مهری انگشت اشاره اش راروی لب گذاشت و من صدای ارس را شنیدم : الو مهری خانم ، باهاش حرف زدین؟

من نفس عمیقی کشیدم : معمولا اول سلام می کنن و حال طرفو می پرسن ...

به نظرم ارس آن طرف خط خفه شده بود ، مهری همزمان که از اتاق بیرون می رفت اشاره کرد که اگر با ارس درست حرف نزنم می کشدم ...

دستی جلو آمد که دفتر را بردارد و مرضیه که زرنگتر بود ، دستش را روی دست متجاوز کوبید.

- آخ ، ظالم !

مرضیه دفترش را محکم گرفت و به سینه فشرد : این خصوصیه ، معنی حریم خصوصی رو می دونی ؟

ارس با خوشحالی خندید : من شوهرتم !

- آره به خیال خودت ، ما فقط عقدیم ، می تونم همه چی رو بهم بزنم .

- به خاطر یه دفتر ؟ مرضیه من فقط میخوام بدونم تو اون کله چی میگذره ؟

- اینو می تونی از خودم بپرسی ، ولی فضولی تو دفتر موقوف !

وقتی یادش می افتاد که درباره ی ارس چه حرفهایی زده فکرش را هم نمی توانست بکند که ارس دفترش را بخواند . چرخید و با اینکه می دانست نگاه ارس به دفتر است آنرا در کشو گذاشت ، از آینه به ارس نگاه کرد : یادته گفتم یه سورپریز واسه عروسی محمد و مهری دارم ؟

ارس جلو آمد : آره !

- خوب تو هم باید کمکم کنی !

ارس با ناامیدی تماشا کرد که در کشو قفل شد و مرضیه ادامه داد : باید امشب آهنگ نازنین مریم رو برای مهری بخونی !

- اونوقت من فقط دارم به تو کمک می کنم دیگه ؟

مرضیه خندید و کلید را در کیف موبایلش گذاشت : نمی خوای کمکم کنی ؟

- من غلط بکنم ! ولی چرا نازنین مریم ؟ آهنگ موردعلاقه اشه ؟

مرضیه موهایش را که در طول این 6 ماه بلند شده بود ، جلوی آینه مرتب کرد : اسم مهری ، مریمه ! و آره ، این آهنگو خیلی دوس داره !

- مریم به این قشنگی ؛ چرا صداش می کنین مهری ؟

- چون خیلی مهربون بود ، پدرش صداش می کرد مهری ، می خونی دیگه آره ؟

ارس با یک جست جلو آمد و موهای او را بهم ریخت : اونوقت جایزه بهم چی میدی ؟ میزاری دفترتو بخونم ؟

مرضیه با بدجنسی گفت : نه تا وقتی که نرفتیم سر خونه زندگیمون ، ممکنه ولم کنی !

ارس او را محکم در آغوش گرفت : به هیچ قیمتی این کارو نمی کنم آریزونای من !

پایان

منبع:

http://www.98ia.com/t418733.html

بادیگارد

فصل اول

فصل دوم

فصل سوم

فصل سوم

فصل چهارم

فصل پنجم

فصل ششم

فصل هفتم

فصل هشتم

فصل نهم

فصل دهم

فصل یازدهم

فصل دوازدهم

فصل سیزدهم

فصل چهاردهم

فصل پانزدهم

فصل شانزدهم

فصل هفدهم

فصل هجدهم

فصل نوزدهم

فصل بیستم

فصل بیست و یکم

فصل بیست و دوم

فصل بیست و سوم

فصل بیست و چهارم

خلاصه داستان: درمورد دختریه که بخاطر شغل باباش همیشه بادیگارد همراهشه. ولی دختر از سر لجبازی با پدرش بادیگاردها رو میپیچونه یا فراریشون میده.

نوع رمان: عشقولانه، طنز، پلیسی

.پ.ن: داستان و شخصیتهای رمان کاملا خیالی هستن. همینجا هم میگم قصد توهین به کسی ندارم و جنبه داشته باشین چونکه فقط یه داستانه!!!!!.

آروم کلید رو توی قفل چرخوندم و درو یواش باز کردم. همهجا تاریک بود، احتمالا همه خوابیده بودن. کفشامو در آوردم و پاورچین پاورچین رفتم سمت پله. همین که پامو روی اولین پله گذاشتم چراغ هال روشن شد. آروم سرمو چرخوندم و عقبو نگاه کردم، درست حدس زده بودم، بابام بود.

بابا: تا حالا کجا بودی؟

من: کجا بودم؟ جایی که همیشه میرم. پارتی.

بابا: یه نگاه به ساعتت انداختی؟

من: نه.

بعد یه نگاه به ساعتم انداختم و گفتم: سالمه که.

بابا چپ چپ نگاهم کرد.

من: خوب حالا که چی؟

بابا: کجا رفته بودی؟ بادیگارد رو باز چرا پیچوندی؟

من: دلم می خواد، دوست ندارم یکی مثل کنه بهم بچسبه.

بابا: مگه من هزار بار نگفتم که بیرون برای تو خطرناکه؟ چرا حرف گوش نمیکنی؟

من: منم هزار بار گفتم که میتونم از خودم حمایت کنم، احتیاجی به سگاتون نیست که پشت سر من راه بندازید.

بابا: درست حرف بزن. با پدرت اینجور صحبت میکنی؟

من: من پدری ندارم.

یه سیلی محکم زد به گوشم که گوشم زنگ زد. میلاد که انگار از صدای ما از خواب پریده بود زود اومد کنارم و به صورتم نگاه کرد.

بابا: دخترهٔ گستاخ. چه روت باز شده که جلو من قد علم میکنی و میگی من پدری ندارم؟ تو غلط میکنی که پدر نداری.

من: آره آره آره، من پدری ندارم. تو پدر من نیستی، تو یه قاتلی. قاتل مامانمی.

اینها رو با داد گفتم و با دو از پله ها بالا رفتم. در اتاق و محکم بستم و روی صندلی جلوی میز آرایشم نشستم. جای دست بابا روی صورتم قرمز شده بود، اما من دیگه پوستم کلفت شده بود و درد رو حس نمیکردم. از توی کشوی میز قرص آرامبخش در آوردم و خوردم.

صبح با صدای زنگ از خواب بیدار شدم. زود رفتم دوش گرفتم. وقتی که جلوی آینه نشستم، دیدم که صورتم یکم کبود شده. لوازم آرایشمو برداشتم و شروع کردم به آرایش کردن. تا میتونستم آرایش کردم. به خودم تو آینه نگاه کردم، آوا جون آماده برای جنگ امروز. از اتاق بیرون رفتم، دیدم یه مردی دم در ایستاده. هه هه لابد بادیگارد جدیدمه، صبر کن تو هم حالتو میگیرم. سلام کرد، جوابشو ندادم و مستقیم رفتم پایین.

رفتم توی آشپزخونه و به صغری خانم و میلاد سلام کردم. تا لقمه اول رو گذاشتم دهنم، سر و کله بابا همراه اون مرد پیدا شد.

بابا: ایشون آقای صادقی بادیگارد جدیدته.

پوزخند صداداری زدم. میلاد با اشاره بهم فهموند که چیزی نگم.

بابا: این چه قیافه ایه که برای خودت درست کردی؟

جواب من باز سکوت بود.

بابا: آوا با توام، میگم این چه ریختیه برای خودت درست کردی؟ اینجوری میخوای بری دانشگاه؟

لقمه ای که درست کرده بودم بخورم رو گذاشتم روی میز و کیفم رو برداشتم.

من: نخیر، انگار نمیذارن ما یه صبحونه رو راحت بخوریم. میلاد من رفتم، بای.

بدون اینکه به حرفای بابا اهمیت بدم زود از خونه بیرون رفتم. بادیگارد جدید همینجور دنبالم بود. در ماشینو برام باز کرد و روی صندلی عقب نشستم. خودش هم پشت فرمون نشست.

از کوچه که رد شدیم از توی کیفم دستمال برداشتم و آرایشمو یکم پاک کردم، برای دانشگاه مناسب نبود ولی کیه که جرات کنه جلوی منو بگیره؟ وقتی به دانشگاه رسیدیم، بدون اینکه منتظر صادقی بمونم راهمو گرفتم و رفتم. صادقی با حالت دو دنبالم بود. وارد کلاس که شدم همه سرها طرف من چرخید و شروع کردن به دست زدن.

من: ممنون از تشویقتون. حالا دیدید که من شرطو بردم، لطفا پولا رو رد کنید بیاد.

کامیار که یکی از پسرهای شیطون کلاس بود گفت: بچه ها دیدید گفتم فردا با بادیگارد نو میاد، حالا خیط شدید؟ آوا بیا پولا دست منه.

نزدیک که شد آروم گفت: این پول تو، اینم سهم من.

من: بده من ببینم، پررو. خوبه من شرط بندی کردم. تو چرا نصف پولو برداری؟

کامی: خوب اسکل من کمکت کردم دیگه، من برات تبلیغ کردم که همه شرط بندی کنن.

استاد وارد کلاس شد. همه سر جامون نشستیم. بهار دوستم ساکت نشسته بود.

من: آهای خانم خوشگل، چرا ساکتی؟

بهار: هیچی، یکم سر درد دارم.

من: فدای سرت بشم من عزیزم. نبینم دوست خوشگلم حالش گرفته باشه ها.

کامی که عقبمون نشسته بود سرش و از وسط سر ما آورد جلو و گفت: بچه ها بعد از کلاس بریم کوه؟

بهار: باهوش خان، امروز همش پشت سر هم کلاس داریما.

کامی: خوب کلاس داشته باشیم، امروزو نمیریم سر کلاس.

بهار: میترسم برامون بد شه.

من: کدوم بد بابا؟ میریم هیشکی هم متوجه نمیشه.

بهار: میخوای با بادیگاردت بریم؟

من: نه بابا، اونو که میپیچونیم.

کلاس که تموم شد، رفتیم سمت ماشین و وقتی که خواستیم سوار ماشین شیم.

من: اه ه، کتابم یادم رفت.

رو به صادقی گفتم: ببخشید میشه برید کتابمو از توی کلاس بیارید؟

صادقی: آخه من نمیتونم شما رو تنها بذارم.

من: من همینجام، دو دقیقه بیشتر طول نمیکشه که. زودی برو بردار و بیارش.

صادقی که انگار دو دل بود، یکم فکر کرد و بعد رفت. تا رفت پریدم توی ماشین و گفتم: بچه ها بپرید تا نیومده.

کامی و بهار نشستن تو ماشین و گاز دادم. ماشین از جا کنده شد.

کامی: ایول بابا، عجب شیطونی هستی تو.

من: ممنون از تعریفتون.

تا موقعی که به کوه رسیدیم بهار همینجور داشت میخندید. رفتیم توی قهوه خونه نشستیم و ۲تا قلیون و چایی سفارش دادیم.

بهار: هزار بار گفتم قلیون نکش خوب نیست. چرا آدم نمیشی تو؟

کامی: آوا منم میگم تو نکش، خوب نیست.

من: برو بابا. توی هوای آزاد میچسبه آدم قلیون بکشه.

بهار: تو میدونی قلیون باعث سرطان میشه؟

من: سرطان کاری به قلیون و سیگار نداره. آدمایی هستن که کل زندگیشون نه سیگار کشیدن، نه مشروب خوردن. هر روز ورزش و غذاهای رژیمی و اینا. آخرش زودتر از سیگاریا سرطان میگیرن و میمیرن. تازه مثل سیگاریا توی زندگیشون هم خوشی نکردن و لذت نبردن.

بهار: خوبه خوبه، فلسفه بافیت شروع شد.

موبایلم زنگ خورد، بابام بود. جواب ندادم.

کامی: پاپا جونه؟

من: اوهوم.

کامی: لابد میخواد درمورد پیچوندن بادیگارد باهات حرف بزنه.

من: ولمون کن ها بابا.

گوشی رو خاموش کردم.

بهار: آوا یه وقت برات بد نشه. نری خونه باز دعوا راه بندازیدا.

من: من دیگه به این دعواها عادت کردم، اینجوری یکم دلم راحت میشه و عقده هام رو خالی میکنم.

بهار: آخه مگه چیکار کرده که تو اینقدر ازش دلخوری؟ هرچی باشه باباته.

من: بهار تو نمیدونی، هیشکی نمیدونه. پس الکی قضاوت نکن.

بهار: من قضاوت نکردم که، فقط ...

کامی پرید وسط حرفش.

کامی: بچه ها موافقید بعدش بریم بستنی به حساب آوا بخوریم؟

بهار: کامی خیلی پررویی. خجالت بکش. تو مردی باید پول بدی.

من: اشکال نداره، میریم بستنی میخوریم به حساب من. فقط به شرطی که پول الان رو کامی حساب کنه.

کامی: آره حساب میکنم، مگه چیه؟ بخیل که نیسم.

من: اون که بله.

وقتی که رسیدم خونه، میدونستم که بابام منتظرمه و لحظه ورودم ممکنه که مثل تی ان تی منفجر شه. رفتم توی آشپزخونه، صغری خانم منتظرم بود.

صغری: اومدی مادر؟ چیزی خوردی؟

من: نه چیزی نخوردم. ولی الان آقای پرند میاد و چیزای خوب خوب تو شکمم میکنه.

صغری: هیچی نگو که خیلی عصبیه، خیلی داری اذیتش میکنیها.

من: مامانی، شما که دیگه دلیل رفتارهای منو میدونید. پس چرا این حرفا رو میزنید؟

صغری: آخه تا کی میخوای این کارا رو انجام بدی مادر جون؟ با این کارا که چیزی درست نمیشه، تازه بدتر هم میشه.

من: همون بابام عصبی بشه برای من کافیه.

صغری خانم غذا رو گذاشت جلوم و گفت: امون از دست تو دختر. بس که دوست دارم دلمم نمیاد بهت چیزی بگم.

من: فدات بشم، منم دوستون دارم. به به عجب شامی.

بابا اومد توی آشپزخونه. صورتش از عصبانیت قرمز شده بود. لبخند زدم.

بابا: فردا ساعت چند کلاس داری؟

من: فردا کلاس ندارم.

بابا: بهتر. و از آشپزخونه رفت بیرون.

صغری: مادر تو فردا کلاس داری که. چرا به بابت الکی گفتی کلاس نداری؟

من: خوب دیگه.

لباسمو عوض کردم. کامپیوترو روشن کردم و آهنگ گذاشتم و روی تخت دراز کشیدم. صدای در اومد.

میلاد: میشه بیام تو؟

من: آره بیا تو.

میلاد: چطوری وروجک؟

من: بد نیستم، تو چطوری؟

میلاد: خوبم مرسی. کجا بودی؟

من: با بچها رفته بودیم بیرون.

میلاد: بعد از اون کجا بودی؟

من: هیچ جا، اومدم خونه.

میلاد: آوا، به من دروغ نگو. از چشمات معلومه. رفته بودی پیش مامان؟

بغض کردم و آروم سرم رو به علامت مثبت تکون دادم. میلاد دستمو گرفت.

میلاد: چرا اینقدر خودتو عذاب میدی. آوا، مامان هفت ساله که مرده. تو هنوز داری خودتوعذاب میدی.

من: چی میگی تو؟ یعنی حالا که هفت ساله رفته دیگه من نباید برم پیشش؟ باید فراموشش کنم؟

میلاد: من نگفتم که فراموشش کن، میگم مامان هم راضی نیست که تو خودت رو اینقدر عذاب بدی.

من: نمیتونم نرم میلاد. اونجا که هستم، مامانو حس میکنم. دلم آروم میگیره.

میلاد: خیلی خوب خیلی خوب، اینقدر گریه نکن.

بعد اشکام و پاک کرد و بغلم کرد.

میلاد: خوبه دیگه پاشو اینقدر خودتو لوس نکن.

سرم رو بالا گرفت و به چشمام نگاه کرد.

میلاد: خوب حالا بگو خوشگلترین چشمهای دنیا مال کیه؟

خندیدم.

میلاد: هوم؟ بگو دیگه. مال کیه؟

من: من.

میلاد: آره آفرین، حالا بهترین داداش دنیا کیه؟

حالت متفکرانه به خودم گرفتم و انگشتمو روی لبم گذاشتم.

من: اممم، نمیدونم.

آروم زد تو سرم.

میلاد: نمیدونی و کوفت. صبر کن حالتو جا بیارم.

گوشمو گرفت و پیچوند.

من: آخخ.

میلاد: بهترین داداش دنیا کیه؟ زود بگو تا ولت کنم.

من: تو، تو بهترین داداش دنیایی.

میلاد: آهان. حالا شدی دختر خوب.

گوشمو ول کرد و به من نگاه کرد. دوتامون زدیم خنده.

صبح زودتر از همیشه از خواب بیدار شدم، زود آماده شدم و از زیر تخت ملحفه های زیادی رو در آوردم. همشون رو محکم به هم بستم. پنجره رو باز کردم، کسی توی حیاط نبود. طنابی که با ملحفه ها درست کرده بودم رو پرت کردم پایین. انگار همه چیز آمادست.

آروم از طناب رفتم پایین، تقریبا به پایین رسیده بودم که دیدم طناب کوتاهه و باید بقیه شو بپرم. ای خاک تو مخت، اگه پام شکست چی؟

چاره ای نداشتم، چشمامو بستم و پریدم. آروم چشمامو باز کردم و به دست و پام نگاه کردم. خوشحال شدم از اینکه سالمم و زود پشت درختا قایم شدم. نگهبانها مشغول صبحونه خوردن بودن و راحت میشد رد بشم. چادری که توی کیفم بود رو در آوردم و سر کردم. نزدیک در که شدم چادر رو کشیدم تا روی صورتم و لنگان لنگان راه رفتم. نگهبانی که وایساده بود کنار در بهم نگاه کرد و بعدش سلام کرد. سر خیابون که رسیدم ماشین بهار رو از دور دیدم. زود سوار شدم و بهار حرکت کرد.

بهار: این چه قیافه ایه برای خودت درست کردی؟

من: مجبور شدم. بابام زرنگ شده، نگهبانها رو زیاد کرده و به همشون گفته که نذارن من بدون بادیگاردم جایی برم. واسه همین مجبور شدم چادر بپوشم، حالا بهم میاد یا نه؟

بهار همینجور که میخندید: آره خیلی بهت میاد. مثل خاله بزغاله شدی.

من: گمشو کثافت. برو عمه تو مسخره کن. جلف.

بهار: خودتی. حالا کجا بریم؟ هنوز خیلی به کلاسمون مونده.

من: بریم یه صبحونه ای بخوریم که دارم ضعف میکنم.

رفتیم توی کافی شاپ و کیک و قهوه سفارش دادیم.

بهار: آوا، میتونم یه سوال ازت بپرسم؟

من: جونم؟ بپرس.

بهار: میترسم ناراحت شی.

من: در مورد بابامه؟

بهار: اوهوم.

من: چی میخوای بدونی؟

بهار: دلیل اینکه چرا باهاش لجی. آخه هرکی جای تو بود، با این بابای پولداری که تو داری دیگه غمی نداشت. اما تو همیشه با بابات دعوا میکنی. با اینکه نشون میدی که خوشحالی و هیچ غمی نداری، اما میدونم که خیلی ناراحتی.

من: مگه خوشبختی به پوله؟ خیلی چیزا هست که باعث بدبختی آدم میشه. حوصله داری که برات تعریف کنم؟ آخه داستان خوبی نیست و شاید ناراحتت کنه.

بهار دستمو گرفت و گفت: نه اشکال نداره، ناراحتی تو ناراحتی منه.

من: مرسی، اینجوری شاید منم یکم سبک بشم.

نفس عمیقی کشیدم و شروع کردم.

من: پدر بزرگهام از قدیم با هم مشکل داشتن. همیشه از هم بدشون میومد و دعوا داشتن. تو این وسط بابام عاشق مامانم میشه. وقتی که به مامانم میگه، مامانم میگه که اونم دوستش داره ولی میترسه. خلاصه بعد از مدتی بابام تصمیم میگیره که به باباش از عشقش به مامانم بگه. آقا بزرگم تا حرفای بابامو میشنوه باهاش دعواش میشه و میگه باید بین من و اون دختر یکی رو انتخاب کنی. اما اگه دخترو انتخاب کردی از ارث محروم میشی. بابامم خونه رو ول میکنه و میره پیش اون پدر بزرگم، یعنی پدر مامانم. اونم تا حرفای بابام رو میشنوه عصبانی میشه و جلوی بابام مامانم رو کتک میزنه و شروع میکنه به بد و بیراه گفتن.

بابامم طاقت نمیاره و میره جلوشو میگیره. خلاصه مامانمم از خانواده طرد میشه و از ارث محروم میشه.

با کمک یکی از داییهام مامان و بابام عروسی میکنن و یه خونه کوچیک اجاره میکنن. خیلی همدیگه رو دوست داشتن و خوشبخت بودن. بعد از یک سال مامانم من و میلاد رو به دنیا میاره که خوشبختیشونو تکمیل میکنه. کم کم وضع بابام خوب شد و پر نفوذ تر شد. چهارده سالم بود که فهمیدیم بابام میخواد بره توی کار سیاست.

مامانم راضی نبود و میگفت که نره، اما بابام گوش نکرد و آخر به چیزی که میخواست رسید. یکی از مهمترین سیاستمدارها شده بود. دیگه بابام رو کم میدیدم توی خونه، همیشه یا سرش شلوغ بود یا عصبی بود. یه روز که من و میلاد همراه مامان میخواستیم بریم خرید، مامان گفت که تا ما آماده میشیم میره ماشین رو از پارکینگ در میاره.

داشتیم از در بیرون میرفتیم که صدای انفجار بلندی رو شنیدیم. میلاد دوید سمت در حیاط. درو که باز کرد، ماشین مامان و دیدیم که منفجر شده.

نفس عمیقی کشیدم تا جلوی بغضمو بگیرم.

من: هیچی از مامانم نمونده بود، من تا چند روز شوکه بودم و چیزی رو نمیفهمیدم. اما کم کم فهمیدم که چه بلایی سرمون اومده. چهار روز بعد از مرگ مامانم یکی زنگ زد. میلاد تلفن رو جواب داد. یه مردی گفت (به بابات بگو توی کارهای ما دخالت نکنه و پاشو بکشه بیرون. حالا زنت رو کشتیم، اگه نری کنار بچههات رو هم میکشیم.) اما بابام باز اهمیت نداد و دنبال کارش رو گرفت. از اون روز دیگه از بابام متنفر شدم، با ناراحت شدنش من خوشحال میشم. بخاطر لج کردنش مامانو کشتن، باز هم پشیمون نشد و به کارش ادامه داد. فکر میکنه اگه بادیگارد برامون بذاره خیلی پدری در حقمون کرده.

چندبار هم بابامو تهدید کردن که منو میکشن، اما بابام دیگه چیزی براش مهم نیست. این سیاستمدارها خیلی آدمهای کثیفی هستن، به زن و بچه خودشونم رحم نمیکنن. منم به بابام رحم نمیکنم، صبح که می خوام از خونه بیام بیرون تا میتونم آرایش میکنم که فقط لجشو در بیارم. اما تا از خونه میرم بیرون آرایشمو پاک میکنم. شبا اگه با شما میام بیرون یا میرم سر مزار مامانم، به بابام میگم پارتی بودم. باید یهجور تقاص پس بده.

بهار: میلاد چی؟ اون به بابات چیزی نمیگه؟

من: میلاد قویتر از من بود. زود خودشو جمع و جور کرد. میلاد پسر آرومیه و کاری به بابام نداره. فقط میره شرکت و میاد خونه میخوابه. میدونم که سر خودشو گرم میکنه تا به مامان فکر نکنه. آخه هرچی باشه جسد سوخته مامانمون رو جلوی چشاش دید و سخته که این صحنه رو فراموش کنه.

بهار: چطور میلاد میره شرکت و تو هنوز درس میخونی؟ مگه دوقلو نیستید؟

من: چرا، دوقلویم. ولی بعد از مرگ مامان، من همش تو اتاق خودمو حبس میکردم و دل و دماغ درس خوندن رو نداشتم. اما میلاد خودشو با درسش مشغول کرد.

بهار: آوا واقعا متاسفم برای حادثه ای که برای مامانت پیش اومده. منو خواهر خودت بدون و هروقت هرچی خواستی بهم بگو، اگه از دستم بر بیاد کوتاهی نمیکنم.

من: مرسی عزیزم، خیلی گلی. خوب حالا بیخیال. قهوه ها سرد شد، دیگه نمیشه خوردش.

به گارسون اشاره کردم و دوتا قهوه سفارش دادم.

بهار: تا حالا چندتا بادیگارد فراری دادی یا اخراج کردی؟

من: اووه زیادن بابا، حسابش از دستم در رفته. اینم امروز اخراجه بیچاره.

وقتی رفتیم کلاس و سر جامون نشستیم، کامی به سمت تخته اشاره کرد. به تخته نگاه کردم، یه باغچه کشیده بودن، با یه مردی که تو دستش داس بود. پقی زدم خنده، آخه اسم استادمون آقای باغبان بود.

من: کار توئه کامی؟

کامی: مخلص شمائیم، انگار همه هنرم رو میشناسن.

بهار: برو بابا، چه هنری؟ نگاه صورتشو چجوری کشیده، بیشتر شبیه فیله تا آدمیزاد.

کامی: خوب خودم از عمد اینجوری کشیدم، آخه استاد هم شبیه فیله دیگه.

بهار: ارواح خاله ت، که از عمد کشیدی.

کامی: ا، به خاله من بی احترامی نکن جوجه.

بهار: منظورم به مادر زنته، نه خود خاله ت.

کامی جوری که بهار نشنوه گفت: نگاه اسکل داره به مامان خودش فحش میده.

چهار چشمی به کامی نگاه کردم و وقتی که منظورشو فهمیدم زدم خنده.

کامی: والا.

من: خیلی لوسی.

بهار: چی گفت؟

کامی: هیچی، گفتم که واسه وسطای کلاس یه نقشه هایی دارم.

وسطای کلاس بود و همه کم کم داشت خوابشون میبرد، کامی بهم اشاره کرد که آماده باشم. گوشیمو در آوردم و گذاشتم زیر کتابم جوری که پیدا نباشه. وقتی که کامی اشاره کرد صدای ضبط شدهٔ سگمون رو گذاشتم. چون کلاس ساکت بود صدا پیچید و همه رو ترسوند. اول از همه کامی پرید روی میز ایستاد.

کامی: یا خدا، سگ اومده. وای ایناهاش، سعید بپا گازت نگیره پسر.

من و بهار هم شروع کردیم به جیغ کشیدن، دخترهای کلاس هم شروع کردن به جیغ کشیدن.

من: فرار کنید تا گازمون نگرفته.

از وسط بچه ها رد شدم و رفتم سمت در، درو که باز کردم همه با هم ریختیم بیرون. حتی خود استاد هم ترسیده بود و داشت میدوید. ما که همینجور داشتیم میخندیدیم، رفتیم سمت نیمکت.

من: ایول کامی خیلی باحال فیلم بازی کردی، همچین پریدی روی میز منم باورم شد که واقعا سگ توی کلاسه.

بهار: گم شید بیشعورا. خوب یه ندائی میدادید که منم حواسم باشه، زهرم ترکید. بعدشم کامی خان، این چه طرز جیغ کشیدن بود؟

کامی: خوب یکی باید دخترا رو میترسوند دیگه، شما که صداتون در نمیومد. مجبور شدم خودم جیغ بکشم. حالا برو یه چایی سفارش بده که گلوم پاره شده.

بهار: چه پررو تشریف داری، باشه میرم. اما فقط واسه خودم و آوا میارم، واسهٔ تو نمیارم.

عصر که رفتم خونه، بابام نبود.

صغری: مادر مگه تو بیرون بودی؟

من: آره، کلاس داشتم.

صغری: پس چطور من ندیدمت؟

آروم خندیدم. صغری خانم یه اخم شیرینی کرد.

صغری: دختر تو نمیترسی یه موقع بیفتی خدای نکرده دست و پات بشکنه؟

من: نه مامانی، بس که رفتم و اومدم دیگه استاد شدم.

صغری خانم خندید و گفت: چه افتخارم میکنی. امان از دست تو دختر. ناهار خوردی؟

من: آره با بچه ها یه چیزی خوردم، ممنون.

وقتی به در اتاقم رسیدم، صادقی دم در بود. تا منو دید مثل برق گرفته ها ایستاد و با تعجب به من نگاه کرد.

صادقی: شما بیرون بودید؟

من: آره.

صادقی: پس من چطور شما رو ندیدم؟

من: نمیدونم، اینو برید از آقای پرند بپرسید.

لباسمو عوض کردم و رفتم توی هال روی مبل دراز کشیدم و تلویزیون روشن کردم. توی همه ی اتاقها تلوزیون و ماهواره داشتیم. اما دوست داشتم پیش صغری خانم باشم و با هم فیلم ببینیم.

من: مامانی بیاین بشینید. هم یکم استراحت کنید هم با هم سریال ببینیم.

صغری خانم با ظرف میوه و تخمه اومد. ظرفها رو ازش گرفتم و گذاشتم روی میز.

صغری: الان کدوم سریال رو میذاره مادر جون؟

من: همین دکترها.

صغری: پس کی اون سریال جنایتیه رو میذاره؟ همون که میرن با آزمایشها و اینا میفهمن که قاتل کیه؟ سی سی یووِ چیه؟

من: سی اس آی منظورتونه؟

صغری: آره مادر همین.

من: اونو بعد از این میذاره. میگم مامانی، شما هم خطرناک شدیدا.

صغری خانم خندید و گفت: پس چی فکر کردی؟ با یه دختر شیطون مثل تو زندگی میکنم، باید این چیزها هم یاد بگیرم.

من: فدای شما، بخدا خیلی عزیزی مامانی. یه دونهای.

صغری: توام یه دونهای عزیزم.

بابام اومد خونه، وقتی دید من خونم یه لبخندی روی لبش نشست. فکر میکرد که نرفتم بیرون، نمیدونست که من از صبح بیرون بودم. صدای حرف زدنش رو با صادقی شنیدم، بعدش صدای شکستن چیزی رو شنیدم. خودم و آماده کردم.

بابا: باز فرار کردی؟ دختر تو دیگه شورشو در آوردی. کم کم داره صبرم تموم میشه.

من همینجور دراز کشیده بودم و چشمم به تلویزیون بود.

بابا: آخر من یه حدی برای این بی ادبیهات میذارم.

من خیلی ریلکس گفتم: اوکی.

بابا که انگار خیلی عصبی شده بود یه مشت زد به مبل و رفت. صغری خانم داشت همینجور نگام میکرد. براش لبخند زدم.

صبح که رفتم بیرون با کمال تعجب دیدم که کسی پشت در نیست، لابد پایینه. رفتم توی آشپزخونه و سلام کردم.

من: میلاد، انگار خبری از بادیگارد نیست. موضوع چیه؟

میلاد: بابا دیشب خیلی عصبی بود، گفت حالا که خودش نمیخواد منم براش بادیگارد نمیگیرم. اینجور که معلومه دیگه حوصله بادیگارد پیدا کردن رو نداره.

من خوشحال خندیدم و گفتم: بهترین خبرو بهم دادی.

با اشتها شروع کردم به صبحونه خوردن. بعد از مدتها با خیال راحت سوار ماشین شدم و رفتم دانشگاه. صدای آهنگ رو بلند کردم و داشتم از روزم لذت میبردم. وقتی وارد کلاس شدم همه دور کامی جمع شده بودن و اون داشت یکی از داستانهاش رو براشون تعریف میکرد.

کامی: خلاصه من همینجور رفتم یهو دیدم یه چیزی تکون میخوره، نگاه کردم که ببینم چیه. یهو پرید روم و من افتادم زمین.

ستاره: خوب چی بود؟ گرگ بود؟

افشین: فکر کنم سگ بوده.

بهار: خوب بگو چی بود؟

کامی: من چه میدونم، از خواب پریدم دیگه نفهمیدم چی شد.

بچه های کلاس همه صداشون در اومد.

لیلا: یعنی تو از صبح تا حالا داشتی خوابتو تعریف میکردی؟

ایمان: خوب ما رو سر کار گذاشتیا.

بهار: خیلی لوسی کامی.

کامی: خاله ت لوسه.

بهار: کامی اسم خاله مو نیارها.

کامی: به تو چه؟ منظورم به مامان خودمه. والا

کامی به من نگاه کرد و چشمک زد.

بهار: مامان تو؟ چه ربطی داشت؟ حالت خوبه؟

کامی:ِ اِاِ. آوا خانم بدون بادیگارد. چی شده؟ باز پیچوندیش؟

من: نه بابا، دیگه تموم شد و بادیگارد ندارم.

بهار: جدی؟

کامی: نه بابا. من که باورم نمیشه بابات کم آورده باشه. آخه بابات مثل خودت لجبازه.

من: ولی اینجور که پیداست کم آورده و تسلیم شده.

یه هفته گذشت و از بادیگارد خبری نبود. منم حسابی خوشحال بودم. امروز سالگرد مامانه. با خرما و گٔل و گلاب رفتم سر مزارش. با گلاب سنگ قبرشو شستم و فاتحه خوندم، گلهایی که خریده بودم رو روی سنگ قبرش چیدم.

مثل همیشه سنگ قبرش رو بوسیدم و شروع کردم به حرف زدن باهاش.

من: میدونی مامان، این اواخر دیگه بابا برام بادیگارد نیاورده. انگار خسته شده. میدونم ناراحتید که بابا رو اذیت میکنم، ولی هنوز از دستش ناراحتم. راستی مامان، دیروز کامی دیوونه کفش یکی از بچه های کلاس رو یواشکی برداشت و انداخت جلوی استاد. بیچاره محمود سرخ شده بود و زیر لب به کامی فحش میداد.

تقریبا یه نیم ساعتی حرف زدم که دیدم یکی اومد دوتا قبر اونطرفتر نشست و فاتحه خوند. یه مرد که میخورد ۲۸ ساله باشه. خرما رو برداشتم و رفتم بهش تعارف کردم. برداشت و تشکر کرد، بعدش شروع کرد به فاتحه خوندن.

دوباره کنار قبر مامان نشستم که میلاد هم اومد. گلهایی که آورده بود رو گذاشت روی سنگ قبر و فاتحه خوند. رفته بود تو خودش، معلوم بود که داره توی دلش با مامان درد و دل میکنه. سرمو گذاشتم روی شونش و آروم اشک ریختم.

خرما رو که پخش کردیم دیگه رفتیم خونه. خونه ساکت بود و هیچکس حرفی نمیزد. هر سال همینجور بود. نشستم توی اتاقم و تا شب عکسهای مامان رو نگاه کردم و اشک ریختم. فرداش که رفتم دانشگاه، دیدم بهار و کامی دارن حلوا پخش میکنن. بعد فهمیدم که برای مامانه. ازشون تشکر کردم. از دانشگاه که بیرون اومدیم چشمم به همون مرد دیروزی افتاد. همونی که دو قبر اونطرفتر از قبر مامان نشسته بود. عجب تصادفی. اما اون انگار منو ندید.

یه روز عصر بهار اومد دنبالم و با هم رفتیم سینما. برای برگشتن از بهار خواستم که اون بره و من یکم پیاده روی کنم. همینجور راه میرفتم و از هوای آزاد لذت میبردم.

یکم که گذشت احساس کردم یکی داره تعقیبم میکنه. خیلی ترسیدم، یعنی ممکنه دشمنای بابا باشن؟ یا شاید دزده. شاید هم کسی نیست و من الکی ترسیدم. همینجور دنبالم بود تا اینکه تصمیم گرفتم یه کاری کنم. دست کردم توی کیفم که یه صدا از پشت بهم گفت: تکون نخور.

سر جام ایستادم، توی کوچهٔ خلوتی بودیم و پرنده هم پر نمیزد. باز صدا گفت: آروم بچرخ سمت من.

من: با من چیکار داری؟ پول میخوای؟

همونجور که گفت آروم چرخیدم، کوچه تاریک بود و صورتش رو نمیدیدم. اما اسلحشو میدیدم که توی دستشه و منو نشونه گرفته.

مرد اسلحه دار گفت: دستتو از توی کیفت در بیار و بذار روی سرت.

من: توی دستم چیزی نیس، فقط کلیده.

مرد: گفتم دستتو در بیار.

من: باشه باشه، شلیک نکن.

چاقویی که کامی بهم داده بود رو توی آستینم قایم کردم و دستمو گذاشتم پشت سرم. چاقو رو باز کردم.

مرد: حیفِ دختر خوشگلی مثل تو نیست که بره زیر خاک؟ حیف که بابات حرف گوش نمیده و زیاد توی کار ما فضولی میکنه.

تا صدای چخماق تفنگ رو شنیدم با یه حرکت غافلگیر کننده با چاقو زدم به شکمش. همین که از درد دولا شد روی شکمش، با پا زدم توی سرش و بعد زدم به پاش که افتاد زمین و من زود فرار کردم. نمیدونم اگه به زور بابا کاراته یاد نگرفته بودم الان چیکار میخواستم بکنم؟ به وسط کوچه که رسیدم صدای درگیر شدن شنیدم. به عقب که برگشتم باز همون مردی بود که توی بهشت زهرا دیده بودمش.

تعجب کردم که اون اینجا چیکار میکنه. یه مشت زد به صورت اون مرد که پرت شد روی زمین، بعد تفنگشو در آورد و گفت: از جات تکون نخور.

از توی جیبش موبایلشو در آورد و شماره گرفت. بعدش رو کرد به من.

مرد: خانم پرند، صبر کنید.

من با تعجب بهش نگاه میکردم، این اسم منو از کجا میدونه؟

من: ش.. شما اس.. اسم منو از کجا..؟

با یه فکری جملمو کامل نکردم، یعنی این بادیگارده؟

من: شما بادیگارد هستید؟

مرد: بله، من بادیگارد جدید شما هستم.

با عصبانیت بهش نگاه کردم، کیفمو از روی زمین برداشتم و رفتم.

مرد: صبر کنید، تنهایی خطرناکه برید.

محل نذاشتم و به راهم ادامه دادم. هنوز خیلی دور نشده بودم که صدای پایی رو پشت سرم شنیدم. وحشت زده به عقب نگاه کردم، بادیگارد جدیدم بود. اه ه. خیلی عصبی بودم، وقتی به خونه رسیدم محکم درو بستم که بابام از جاش پرید و با وحشت به من نگاه میکرد.

من: شما با چه حقی به من دروغ گفتید؟

بابا خیلی خونسرد جواب داد: من چه دروغی گفتم؟

من: دروغ نگفتی؟ پس این بادیگاردتون چیه که هرجا میرم پشت سر من راه افتاده؟

بابا: آهان، جناب سرگرد رو میگی؟

من: چی؟ سرگرد؟

همون موقع در زده شد و بادیگارد یا همون سرگرد وارد شد.

بابا: ایشون سرگرد محسن راد هستن. من از ایشون خواهش کردم که شخصا از تو مراقبت کنه.

من: مراقبت منظورت به همون جاسوسیه دیگه نه؟

بابا: آوا، درست صحبت کن.

تا اومدم جوابشو بدم میلاد دستم رو گرفت و منو برد توی اتاقم. در اتاق رو که بست رو کردم بهش.

من: اه، عجب گیری افتادیما. حالا دیگه واسه من سرگرد آورده. آخه مگه اصلا میشه سرگرد رو بذارن واسه بادیگاردی؟

میلاد: آوا بابا مجبوره. بیرون برای تو خطرناکه. من پسرم میتونم از خودم دفاع کنم، اما تو چی؟

من: یعنی چی؟ یعنی من ضعیفم؟ برو از جناب سرگرد عزیزتون بپرس همین نیم ساعت پیش چطور زدم مرده رو لت و پار کردم.

میلاد: چی؟ کدوم مرد؟ بهت حمله کردن؟

من: آره، تفنگ گرفته بود تو صورتم و میگفت باید بمیری چون بابات داره زیادی فضولی میکنه. منم یه چاقو در آوردم و زدم تو شکمش.

میلاد با نگرانی بهم نگاه میکرد.

میلاد: چیزیت که نشده؟

من: نه متاسفانه.

میلاد: خفه شو دیوونه.

بغلم کرد و سرمو بوسید.

میلاد: خدا رو شکر که چیزیت نشده، میدونی اگه سرگرد نبود چه بلایی سرت میومد؟

من: هیچیم نمیشد، فقط به پولای پاپی جون که توی کیفم بود بای بای میگفتم.

یکم فکر کردم و گفتم: میلاد، آخه چطور سرگرد اومده و بادیگارد من شده؟ مگه میشه؟

میلاد: بابا به یکی از آشناهای پر نفوذش گفته بود که یکی رو میخواد که از دور مراقبت باشه، اونا هم سرگرد رو معرفی کردن. میگن جنا هم ازش میترسن.

من: خوب حق دارن، با قیافه ای که اون داره طبیعیه. راستی یعنی تو همه چیزو میدونستی؟

میلاد: آره.

من: چرا به من نگفتی پس؟ میلاد اصلا باورم نمیشه که تو هم مثل بابا شدی.

میلاد: آوا واسه سلامتی خودت این کارو کردیم. خواهش میکنم دلگیر نشو.

من: اصلا انتظار نداشتم که بهم دروغ بگی، دیگه هیچوقت بهت اعتماد نمیکنم میلاد. حالا هم لطفا برو بیرون میخوام بخوابم.

میلاد سرشو تکون داد و رفت بیرون. کامپیوترو روشن کردم و آهنگی رو که هروقت دلم میگرفت گوش میدادم، گذاشتم. روی تختم دراز کشیدم.

اگه دستم به جدایی برسه، اونو از خاطرهها خط میزنم

از دل تنگ تموم آدمها، از شب و روز خدا خط میزنم

اگه دستم برسه به آسمون، با ستارهها قیامت میکنم

به اینجاش که رسید باز اشک ریختم.

فرداش کلاس نداشتیم، ساعت نه از خواب بیدار شدم و به بهار زنگ زدم که سر کوچه شرکت میلاد منتظرم باشه.

دست کردم زیر تخت، ملحفه ها نبودن. لابد بابا به صغری خانم گفته که جمعشون کنه. هه هه فکر کرده با این کارش میتونه جلوی بیرون رفتن منو بگیر. آهنگ رو روشن کردم که شک نکنن توی اتاقم نیستم.

رفتم کمد لباسام رو خالی کردم، هرچی لباس داشتم به هم گره زدم و ازش رفتم پایین. کلید زاپاس ماشین میلاد رو چسبوندم به بالای لاستیک ماشین جوری که پیدا نباشه. در ماشین میلاد مثل همیشه باز بود، صندوق عقب رو باز کردم و رفتم توش دراز کشیدم و درو آروم بستم. ده دقیقه بعد صدای در ماشین اومد و بعدش ماشین حرکت کرد. وقتی ماشین ایستاد، منتظر موندم تا صدای در بیاد. بعد زنگ زدم به بهار و گفتم کلید رو برداره و درو باز کنه.

درو که باز کرد، زود پریدم بیرون و با هم دویدیم سمت ماشینش. تا نشستیم توی ماشین، یه نگاه به هم کردیم و زدیم زیر خنده.

بهار: دختر تو دیوانه ای، این کارآگاه بازیها رو از کجا یاد گرفتی؟ قایم بشی توی صندوق و کلید رو قایم کنی و اینا؟

من: از این سریالهایی که میذارن بابا. تازه صغری خانمم یاد گرفته.

با این حرفم دوتایی خندیدیم و ماشینو حرکت داد به سمت کوه. کامی و بچه ها اونجا منتظرمون بودن.

کامی تا منو دید گفت: دختر تو چرا لباس گرم تنت نیست؟ فکر کردی میخوایم بریم جزیره هاوایی؟ بابا اینجوری خوب یخ میزنی.

من: هرچی لباس کلفت داشتم به هم گره زدم که بتونم طناب درست کنم.

کامی: خو مثل آدم از در میومدی. دیگه چه احتیاجی به جکی چان بازی بود؟

من: خب دیوونه من دیشب تازه فهمیدم که بابام توی این چند وقته برام جاسوس گذاشته بوده و هرجا که میرفتم دنبالم بوده.

کامی: نه بابا، دیدی گفتم این بابای تو مثل خودت لجبازه و کوتاه نمیاد؟ حالا به حرف من رسیدی؟

من: خیلی خب بابا، اینقدر پز نده.

ستاره: آوا جون بیا من توی ماشین کاپشن اضافه دارم بپوش.

من: مرسی گلم، دستت درد نکنه.

کامی: ایششش، شما دخترا چقدر لوسید. مثلا اگه جملتون ۲ کلمه ست، شما ۸ کلمه زیادش میکنید با این دل و قلوه دادنتون.

من: چیه دلت سوخت که واسه تو دل و قلوه نمیدیم؟ حسود.

کامی: آره، تو که نمیدونی من چقدر دارم میمیرم از حسودی. کاش از این حرفا به منم میزدید.

یه اشاره به بهار کرد و ابروهاش رو تکون داد.

من: مرض، پررو.

شب بهار منو رسوند دم در خونه و رفت. مستقیم رفتم توی هال و روی مبل دراز کشیدم. انگار نه انگار که چیزی شده. با صدای تلویزیون صغری خانم اومد از آشپزخونه بیرون.

من: سلام مامانی، خوبی؟

صغری: کدوم خوب مادر؟ مگه تو میذاری آدم خوب باشه؟ تا خونهای همش دلشوره دارم که یه موقع با بابات بحثت نشه. بیرون هم که هستی همش نگرانم که یه موقع بلایی سرت نیاد. چرا موبایلتو خاموش کردی؟

من: نه بابا، انگار شما رو هم حسابی پر کردن. موبایلم رو خاموش کردم که مزاحمها زنگ نزنن.

صدای بابا از پشت سرم شنیدم: مزاحمها منظورت به منه دیگه نه؟

من فقط نگاهش کردم.

بابا: تو آدم نمیشی نه؟ خوبه دیشب بهت حمله کردن، تو امروز پاشدی باز تنهایی رفتی بیرون.

من: خوبه که دیشب جاسوستون بهتون گفتن که تونستم از خودم دفاع کنم و سالم بمونم.

بابا: دیشب شانسی بوده، فکر میکنی همیشه از این شانسا گیرت میاد؟

تا اومدم جواب بدم، صغری خانم پرید و گفت: شام خوردی مادر جون؟

به بابا نگاه کردم و با کنایه گفتم: بله صرف شد.

راهمو گرفتم و رفتم بالا. از اتاق بغلی بادیگارد اومد بیرون و با اخم بهم نگاه کرد. به درک، احمق. اتاقم باز مرتب بود، همه لباسام توی کمد بود. بیچاره صغری خانم، من هی بهم میریزم بنده خدا مجبوره مرتب کنه.

نصف شب بود که با صدای شکمم مجبور شدم برم بیرون. در اتاق رو آروم باز کردم، چراغها خاموش بود. پاورچین پاورچین رفتم پایین، روی یخچال یه کاغذ از طرف صغری خانم چسبیده بود. نوشته بود: آوا جون شامت توی یخچاله، گرمش کن و بخور. آخی صغری خانم، همیشه به فکرمه.

غذام رو داشتم گرم میکردم که حس کردم یکی اومد توی آشپزخونه، بادیگارد بود. تا منو دید زود سرشو انداخت پایین. واااا، این دیگه چشه؟ منم هیچی نگفتم و نشستم راحت شاممو خوردم. خوب که سیر شدم برگشتم توی اتاقم. جلوی آینه ایستادم که موهام رو شونه کنم، نگاهم به لباسم افتاد. یه تی شرت نازک با یه شلوارک تا زانو تنم بود. پس بادیگارد بخاطر لباس من سرش رو انداخت پایین. مگه لباسم چشه؟ اصلا هرچی باشه، من که نمیآم بخاطر اون طرز لباس پوشیدنمو عوض کنم. تازه اینجوری میتونم یه کاری کنم که فراری شه.

صبح بیدار شدم، باز مثل همیشه تا میتونستم آرایش کردم و رفتم توی آشپزخونه. میلاد نشسته بود صبحونه میخورد، حتی نگاهشم نکردم. یه سیب از توی یخچال برداشتم و رفتم بیرون. روی صندلی عقب ماشین نشستم و باز مثل همیشه آرایشمو یکم پاک کردم. من زودتر از بادیگارد رفتم توی کلاس و سر جام نشستم. اونم اومد و ردیف کناریم نشست.

کامی: این غول کیه؟

من: بادیگارد جدیدمه.

کامی: چه خشنه، انگار از هموناشه ها.

من: از هر کدومشون که بخواد باشه، من باید از شر این خلاص بشم.

بهار: کامی این کجاش غوله؟

کامی: قد و هیکلشو نگاه ، دوتای منه.

بهار: خفه شو بابا، شاید فقط سه یا چهار سانت ازت درازتر باشه. هیکلشم که خوبه.

کامی: چه خوب سایز قد و هیکل منو میدونی.

بهار خودشو زد به کوچهٔ ننه علی چپ و روشو کرد به من.

بهار: دیشب بابات چیزی نگفت؟

من: چرا، باز مثل همیشه. اما ایندفعه میلاد هم همدستشه.

بهار: نه بابا، عجب.

کامی: خونه عمو رجب. خوب معلومه واسه سلامتی خواهرش همه کار میکنه.

استاد اومد و نشد بحثمون رو ادامه بدیم. بعد از کلاس یک ساعت تا کلاس بعدی وقت داشتیم. رفتیم با هم توی بوفه و نشستیم. بادیگارد هم میز کناریمون تنها نشست.

من: عجب کنه ست. اون قبلیها بیچارها یه دو یا سه میز اونورتر مینشستن. این چسبیده ور دلم.

بهار: آوا پیداست آدم حسابیه ها. من فکر نکنم بتونی از شر این یکی خلاص شی.

کامی: میتونه، خیلی خوبم میتونه. انگار تو هنوز این مارمولک رو نشناختی.

وقتی برگشتم خونه، رفتم اتاقم که لباسمو عوض کنم. پرده رو که زدم کنار، از تعجب شاخ در آوردم. واسه پنجره اتاقم حفاظ گذاشته بودن. لابد کار این بادیگارد جدیده. با عصبانیت رفتم بیرون، اونم با صدای در اتاقم از اتاقش اومد بیرون.

من: این پیشنهاد شما بوده که برای پنجره اتاقم حفاظ بذارن؟

بادیگارد خیلی خونسرد گفت: بله، چطور مگه؟

من: شما با چه حقی توی کارهای من دخالت میکنید؟

اخمی کرد و گفت: با همون حقی که پدرتون بهم دادن.

من: حالا که بادیگاردمی قرار نیست هر غلطی دلت میخواد بکنی.

اون که انگار عصبی شده بود یکم صداشو مثل من برد بالا.

بادیگارد: اولا که درست صحبت کنید. دوما، من بادیگارد نیستم و سرگردم و فقط و فقط بخاطر احترامی که به آقای رضایی میذارم حاضر به انجام این کار شدم. سوماً، فکر کردی با لجبازیهات به کجا میرسی؟ مثلا فرار میکنی و تنهایی میری که چیو ثابت کنی؟ که قوی هستی؟ نه خانم، اون شب رو یادت رفته که چطور داشتی میلرزیدی؟

من: خفه شو، به تو ربطی نداره.

رفتم توی اتاق و درو محکم بستم. خواستم درو قفل کنم که دیدم کلید نیست، لابد کلید رو هم به گفته این برداشتن. باز درو باز کردم.

من: کلید رو هم شما برداشتید؟

اون: نه، به صغری خانم گفتم که برداره.

بیمزه، فکر کرده کیه؟ خونسردیمو حفظ کردم و لبخند زدم.

من: کار خوبی کردید، دست صغری خانم هم درد نکنه.

باز رفتم توی اتاق، از زیرتخت کلیدی رو که به تخت چسبونده بودم رو در آوردم و با صدا درو قفل کردم. بعدش صدای در اتاقش رو شنیدم. خوشحال شدم از اینکه صدای قفل کردن درو شنیده. کور خوندی آقا، حالتو میگیرم.

باز پیژامه پوشیدم و رفتم پایین. روی مبل نشستم و تلویزیون روشن کردم.

من: صغری خانم، بیایید داره سریال سی اس آی میده.

صغری خانم از آشپزخونه بیرون اومد و گفت: اولشه؟ صبر کن برم تخمه بیارم.

من: آره اولشه.

با هم سریال رو میدیدیم و بادیگارد هم روی یکی از مبلها نشسته بود. اصلا نگاهش نمیکردم جوری که انگار اصلا کسی اونجا نیست. رفتم توی آشپزخونه.

من: مامانی، چایی میخوری؟

صغری: آره مادر، دستت درد نکنه. برای سرگرد جان هم بیار.

خودمو زدم به نشنیدن، دوتا استکان گذاشتم توی سینی و رفتم بیرون.

من: مامانی گفتید چایی میخواید؟

صغری: آره مادر، گفتم که برای جناب سرگرد هم بیار.

من: آاه، نشنیدم.

صغری: خوب پاشو برو یه استکان دیگه بیار.

من: الان جای حساس سریاله.

صغری: خوب استکان منو بده به سرگرد من میرم برای خودم میارم.

تا اومد بلند شه دستشو گرفتم.

من: آاه، مامانی. میرم خوب.

رفتم استکان آوردم و گذاشتم توی سینی.

صغری: مادر پاشو به سرگرد چایی تعارف کن.

من: دارم سریال میبینم.

صغری: خیلی خوب، پس خودم بلند میشم.

بهش نگاه کردم که دیدم داره لبخند میزنه.

من: خوب نقطه ضعف منو پیدا کردیدا. چشم چایی هم تعارف بادیگاردمون میکنم.

از عمد روی کلمهٔ بادیگارد تاکید کردم و چایی رو گذاشتم روی میز کنارش. پررو حتی تشکر هم نکرد.

*****

یک هفته گذشت و کارمون همین بود. دیگه هر روز موقع سریال زودتر از من میرفت روی مبل جلوی تلویزیون مینشست.

نشسته بودم که بهار زنگ زد و گفت که قراره با بچه های کلاس بریم بیرون.

من: آخه بهار من با این بادیگارد چجوری بیام؟ مثل سگ هرجا میرم دنبالمه.

بهار: خوب همراهش بیا.

من: نه بابا, دیگه هرچی میشه میره به بابام خبر میده. میخوام راحت باشم, قلیون بکشم.

بهار: نمیدونم والا.

من: فردا ساعت چهار بیا اینجا و چیزی از بیرون رفتنم نگو, فقط با خودت یه طناب محکم بیار.

بهار: دختر تو باز دیوونه بازیت شروع شد؟

من: هرچی که میگم انجام بده. حالا مزاحم نشو بای.

بهار: زهر مار کثافت. اصلا فردا نمیام خونتون تا بسوزی.

من: غلط کردی گوساله. حرف اضافه نباشه. من که میدونم تو بدون من نمیری.

بهار: خیلی خوبم میرم. حالا ببین. بای

فرداش بهار که اومد, چیزایی رو که میخواستم توی کیفش گذاشتم.

بهار: خوب تو که برات محافظ گذاشتن، چطوری میخوای بری پایین؟

من: بیا تا نشونت بدم.

بردمش سمت سرویس و پنجره رو بهش نشون دادم.

بهار: تو از این میخوای بری پایین؟ خوب این خیلی کوچیکه چطور میتونی بری؟

من: حالا امتحان میکنیم دیگه. صندوق عقب ماشین بازه؟

بهار: آره.

من: خوب تو برو, منم میام.

با بهار از اتاق بیرون رفتیم, بادیگارد دم در بود.

من: خوب بهار جون ممنون که اومدی, خیلی خوشحال شدم. یکم دلم باز شد.

بهار: خواهش میکنم عزیزم.

من: ببخشید که نمیتونم تا دم در همراهت بیام, میدونی که یکم حالم بده.

بهار: نه عزیزم اشکال نداره. پس میبینمت. فعلا

من: خدافظ

رفتم توی اتاق, درو قفل کردم و زود رفتم سمت دستشویی. طناب رو محکم به سنگ دستشویی بستم و کم کم از پنجره بیرون رفتم. با هر بدبختی که بود خودم رو از پنجره رد کردم و رفتم پایین. پشت درخت قایم شدم, باغبونمون داشت گلها رو آب میداد. آه عجب گیری افتادم.

آماده شدم, تا روشو اونور کرد زود دویدم سمت ماشین, پشت ماشین قایم شدم. وقتی باز دیدم حواسش نیست زود پریدم توی صندوق عقب و آروم درو بستم. بهار هم زود ماشین رو روشن کرد و حرکت کرد. یکم که رفت ماشین ایستاد و اومد در صندوق عقب رو باز کرد.

بهار: تو آخر یه بلایی سر خودم و خودت میاری. یا خودت رو خفه میکنی, یا بادیگاردت سر منو میبره.

من: غلط کرده سر تورو ببره, خودم سرشو میبرم. بعدشم نه بابا, بادمجون بم آفت نداره, مثل گربه هفت تا جون دارم.

بهار: بگو ماشالا, حالا خودتو چشم میزنی میترسم یه چیزیت شه.

وقتی رسیدیم سر قرار, باز مسخره بازیهای کامی شروع شد و شروع کرد به شعر خوندن. خیلی بهمون خوش گذشت و کلی خندیدیم.

شب که رفتم خونه, دیدم بابام و میلاد منتظرمن.

من: سلام صغری خانم, خوبید؟

با صدای من بادیگارد هم اومد و پیش پلهها ایستاد و با عصبانیت به من نگاه کرد. یه پوزخند زدم. بابام از جاش بلند شد و اومد نزدیکم, خودمو واسه یه سیلی جانانه آماده کردم. یکی زد تو گوشم, به چشمش نگاه کردم و لبخند زدم. باز یکی محکمتر زد توی گوشم که پرت شدم روی زمین. میلاد اومد بلندم کرد، بازوم رو از دستش بیرون کشیدم و با عصبانیت بهش نگاه کردم.

من: اومدی بلندم کردی که چی؟ خیلی مردی کردی؟ مردیت رو وقتی که باید نشون میدادی ندادی, حالا اومدی که چی بشه؟

بعد رو کردم به بابام و گفتم: شما هم آقای پرند, نمیخواد برای من دور پدر رو بازی کنید. وقتی که مامان من جلوی چشمهای ما مرد شما کجا بودید؟ وقتی که من یک هفته توی تختم افتاده بودم شما کجا بودید؟ دنبال سیاست کثیفتون بودید. پس حقی نداری که روی من دست دراز کنی. این دفعه آخرتون باشه که منو زدید, دفعه ی بعد خودمو خلاص میکنم تا شما هم یه نفس راحتی بکشید. خودتون که میدونید من چقدر کله خرم.

بابا همینجور با عصبانیت نگام میکرد و میلاد هم با تعجب نگام میکرد. وقتی رسیدم به بادیگارد یه تنه محکم بهش زدم و رفتم بالا. رفتم توی اتاق, درو که خواستم قفل کنم, دیدم که کلید نیست. وای یادم اومد, کلید که با منه, پس در چطور بازه؟ کلید رو از توی کیفم در آوردم و گذاشتم توی در, بسته نمیشد. پس قفل رو عوض کردن. لابد برای پنجرهای دستشویی هم حفاظ گذاشتن.

رفتم دستشویی, آره درست حدس زده بودم. اما به روی خودم نیاوردم و خیلی خونسرد رفتم آهنگ رو با صدای بلند روشن کردم. پنبه رو از توی کشو در آوردم و کردم توی گوشم, قرص آرامبخش خوردم و بعدشم راحت گرفتم خوابیدم.

صبح که بیدار شدم, آهنگ خاموش بود. لابد صغری خانم خاموش کرده. توی آینه به خودم نگاه کردم, لباسهای دیروز هنوز تنم بود و صورتم خونی بود. لبم میسوخت, چطور دیشب دردو حس نکردم؟ آماده شدم و از اتاق رفتم بیرون, بادیگارد داشت نگاهم میکرد. از پلهها رفتم پایین و مستقیم رفتم سمت در بیرون. میلاد هرچی صدام کرد واینستادم. سوار ماشین که شدم عینکم رو زدم که چشمهای خیس از اشکمو نبینه.

من: راننده, برید سمت دانشگاه.

بادیگارد برگشت و بر و بر نگاهم کرد.

من: به چی نگاه میکنید؟ راه بیفت دیگه.

میدونستم که دارم بهش توهین میکنم و خیلی عصبی میشه. اما حقش بود, جاسوس کثیف.

وقتی رفتم توی کلاس, عینکم رو در نیاوردم و با کسی حرف نزدم.

کامی: اوه اوه, خانم دو کیلو آفتاب بیارم؟

هیچی نگفتم, اصلا حوصله نداشتم.

کامی: بخدا ما توی کلاسیم, اینجا آفتاب نیستا.

باز جواب من سکوت بود. بهار دستمو گرفت و با نگرانی نگاهم کرد.

بهار: باز بحثتون شد؟

با بغض جواب دادم: هروقت من خوشحال میشم و میخندم, بابام بعدش حسابی تلافیشو میکنه. حالا دیگه دوتای دیگه هم پشتشن.

کامی: نخیر, انگار خوشی به ما نیومده.

و دیگه ساکت شدن. انگار فهمیده بودن که چقدر ناراحتم و حوصله حرف زدن نداشتم. اصلا حواسم به حرفای استاد نبود و همش به بخت بدم فکر میکردم. وسطای کلاس بود که طاقتم سر اومد و از کلاس زدم بیرون. سوار ماشین شدم و به بادیگارد گفتم که ببرتم بهشت زهرا.

تا رسیدم سر مزار مامان, سرمو گذاشتم روی سنگ قبرشو و گریه کردم. تصمیم خودمو گرفته بودم, باید یه حدی برای این کاراش میذاشتم. شب که رفتم خونه, مستقیم رفتم توی اتاقم. از توی کشوم هرچی قرص بود در آوردم و از لوله دستشویی آب خوردم. جلوی میز کامپیوتر نشستم و آهنگ گذاشتم.

آی خدا دلگیرم ازت, آی زندگی سیرم ازت

آی زندگی میمیرم و, عمرمو میگیرم ازت

این غصه های لعنتی, از خنده دورم میکنن

این نفسهای بی هدف, زنده به گورم میکنن

چه لحظه های خوبیه, ثانیههای آخره

فرشتهی مردن من, منو از اینجا میبره

این بهترین انتقام از آقای پرند بود, تا آخر عمرش باید زجر بکشه. کم کم حس کردم که دارم سبک میشم, تعادلم رو از دست دادم و افتادم روی زمین. بدنم یخ کرد و دیگه چیزی نفهمیدم.

چشمهام رو آروم باز کردم ولی از نور چراغ باز بستمشون. چندبار پلک زدم که کم کم حواسم جمع شد. سرم درد میکرد و احساس ضعف داشتم. دستم و گذاشتم روی سرم, که سُرم توی دستم رو دیدم. اینجا کجاست؟ باز پلکهام روی هم افتادن و خوابم برد. با صدایی چشمهام رو باز کردم, دور و برم رو نگاه کردم. یه خانومی داشت سُرمو عوض میکرد. تا چشمهای باز منو دید با خوشرویی سلام کرد.

من: چی شده؟ من چرا اینجام؟

پرستار: خودت بهتر میدونی که چیکار کردی خانم خوشگله.

یهو یادم اومد که من قرص خورده بودم و میخواستم که خودکشی کنم. پس چرا من نمردم؟ ای خدا, حتی نمیذارن راحت بمیرم.

من: ساعت چنده؟

پرستار: شش صبح. زوده, یکم بگیر بخواب.

من: نه خیلی خوابیدم. دلم داره ضعف میره.

پرستار: برای اینه که شما دو روز بیهوش بودید و هیچی نخوردید.

ساعت نزدیک ده بود که بهار اومد.

من: چطور گذاشتن بیای تو؟

بهار: بابا تو هیچیت که به درد ما نخورد, این پارتیت خوب به درد ما خورد. تا اسم پرند رو آوردم راه رو برام باز کردن. واسه اولین بار احساس کردم یه آدم مهمیم.

من: دیوونه.

بهار: خفه شو, من دیوونم یا تو؟ این چه کاری بود که تو کردی؟ آخه با خودکشی به کجا میرسی؟ جز اینکه اون دنیا هم زجر میکشی.

من: اون دنیا اگه زجر بکشم صد رحمت به این دنیا داره. اونجا جسممو فقط عذاب میدن ولی اینجا روح و قلبمو.

اشک توی چشمهای بهار جمع شد و دستمو بوسید.

بهار: آوا, کاش میتونستم برات یه کاری کنم که خوشحال شی. اما نمیدونم چیکار کنم؟

من: همین که همیشه پیشمی برام کافیه و خوشحالم. تو نمیخواد غصه منو بخوری.

بهار: نمیدونی بابات و میلاد توی این چند روز چی کشیدن, نه خواب داشتن نه خوراک. خیلی دلم براشون سوخت.

یه پوزخند صدادار زدم.

بهار ادامه داد: کامی رو ندیدی, بیچاره چندبار اومد. این گلها رو هم کامی آورده. این چند روز نه با کسی حرف میزنه نه شوخی میکنه, فقط فحشت میده.

خندیدم و گفتم: میدونم اگه اومد خودش با دستاش خفم میکنه و یه مشت فحش بارم میکنه.

بهار: حقته, تا دفعه دیگه از این خر بازیا در نیاری. الاغ.

من: عمه ته.

تا عصر بهار پیشم بود. جالب بود که نه بابا اومده بود, نه میلاد. کامی که اومد یکم روحیم بهتر شد.

کامی: مثلا خودکشی کردی؟ کسی اینجوری خودکشی میکنه؟

من: پس چطوری خودکشی میکنن؟ یادم بده واسه دفعهی بعد.

کامی: آدم اگه بخواد واقعا خودکشی کنه, با تیغ رگ دستشو یا گردنشو میزنه و خلاص. تو اومدی مثل بچه سوسولا قرص خوردی که مثلا ناز کنی؟ کاش مرده بودی و من از دسته این لوس بازیهات راحت میشدم.

من: غصه نخور, دفعه دیگه خودمو دار میزنم.

کامی: با چی؟

من: با طناب دیگه.

کامی: چطور؟

من: طناب رو به پنکه میبندم و میندازم گردنم, بعدش صندلی رو از زیر پام میندازم.

کامی: نه, اینجوری هم نمیمیری. آخه با این وزنی که تو داری، پنکه میمیره و تو هیچیت نمیشه.

من: گمشو بابا.

کامی: مگه دروغ میگم؟ یه صد و بیست کیلویی وزن داری. میتونی با انگشت کوچیکت منو بلند کنی لامصب.

من: خفه بابا, همه دخترای دانشگاه میان از من رژیممو میپرسن که هیکلشون مثل من مانکن بشه.

کامی: اوه اوه, اونوقت رژیمت چیه؟

من: هیچی نخور, فقط فحش و غصه بخور.

کامی: به به, چه رژیم خوبی. هرکی امتحان کنه صد در صد مانکن میشه.

من: پس چی فکر کردی؟ من همه چیم خوبه.

کامی: حالا جدا از شوخی، پیشونیتو دیدی؟

من: نه, چطور؟

کامی: هیچی, فقط یه کدو سبز شده رو پیشونیت. اگه عمل زیبایی خواستی بیا به خودم بگو, با یه چاقو کدو رو میبرم, بعدش تیکه تیکش میکنم و باهاش خورشت درست میکنم. به به چه خورشتی بشه.

خندیدم، کامی دست کشید به موهام و گفت: آوا، دفعه دیگه از این غلطا نکنیا که مجبور میشم خودم مثل صدام دارت بزنم.

من: نمیتونی.

کامی: چطور نمیتونم؟ خیلی خوبم میتونم.

من: آخه پنکه میمیره.

کامی: خوب منم همینو میخوام, که پنکه بیفته روت و تو بر اثر ضربه مغزی بمیری.

من: کامی, بچه های کلاس که چیزی از خودکشیم نمیدونن؟

کامی: نه, به همه گفتیم که تصادف کردی و به سرت ضربه خورده.

من: آره خوب کردید, مرسی.

در اتاق باز شد و میلاد اومد تو. تا قیافشو دیدم شوکه شدم. یکم ریش در آورده بود, زیر چشمش گود افتاده بود و رنگش پریده بود. اومد نزدیکم و محکم بغلم گرفت و شروع کرد به بو کردنم. بعد از مدتها توی بغلش بودم و حس خوبی داشتم. چقدر دلم براش تنگ شده بود.

میلاد: آوا, با ما چیکار کردی تو دختر؟ چرا این کارو کردی؟

من: دیگه طاقت ندارم میلاد, دیگه کم آوردم. نمیتونم بیشتر از این تحمل کنم.

میلاد: دیوونه, تو باید قوی باشی. همونجور که مامان یادمون داده. فکر میکنی مامان با این کارهای تو خوشحال میشه؟ مامان میخواد که ما قوی باشیم.

صورتمو گرفت توی دستاش و اشکهامو با نوک انگشتش پاک کرد.

میلاد: ببخشید من کوتاهی کردم, قول میدم همیشه هواتو داشته باشم و هیچی برات کم نذارم.

من لبخند زدم و گفتم: مرسی.

فرداش مرخص شدم و رفتم خونه. دم در خونه گوسفند سر بریدن. صغری خانم مثل پروانه دورم میچرخید و ازم مراقبت میکرد. من و بادیگارد توی این چند روز حتی یک کلمه هم با هم حرف نزدیم.

بعد از یه هفته حالم کاملا خوب شد و رفتم دانشگاه. تا رفتم توی کلاس همه دورم جمع شدن.

خشایار: دلمون برات تنگیده بود آبجی.

من: میرفتی خیاط میدادی گشادش کنن داوشی. (همون داداشی با زبون نتی)

عاطفه: توی این مدت که نبودی حسابی حوصلمون سر رفته بود, این کامی هم وقتی که تو نیستی انگار موش زبونشو خورده.

کامی: دستت درد نکنه فسقلی, موش چیه؟ گربه زبونمو خورده بود.

علیرضا: حتی استاد باغبان هم میگفت خانم پرند نیستن کلاس ساکته.

من: غمیت نباشه, امروز تلافی این چند وقته رو در میارم.

استاد که اومد بهم خوش آمد گفت. منم شروع کردم به شوخی کردن باهاش.

من: استاد, چون این چند وقته که من نبودم نظم کلاس رو بهم بزنم زیاد به بچه ها درس دادین. کلاس امروز رو به افتخار بازگشت من بیخیال شید.

استاد: نمیشه خانم پرند, باید درس بدم.

کامی: استاد بخدا نمیریم پیش مدیر چوقولیتونو کنیم.

من: راست میگه, اتفاقا میریم ازتون کلی تعریف میکنیم.

همه بچه ها ریختن سرش و حرف منو تایید کردن.

استاد: پرند هنوز نیومده آتیش به پا کردی.

کامی: گوله آتیشه.

استاد خندید و بعد از کلی خواهش کردن کلاس رو تعطیل کرد. همه با هم رفتیم زیر درخت نشستیم و درمورد این چند وقته حرف زدیم. بادیگارد هم یکم اونورتر نشسته بود.

کامی: بچه ها حاضرید هفته دیگه همه بریم کوه؟

بهار: من که پایه م.

کامی: همه به جز بهار.

بهار یکی زد توی سر کامی و گفت: غلط کردی, اول از همه من و آوا میریم. مگه نه آوا؟

من: آره راست میگه.

بهار برگشت و زبونشو واسه کامی در آورد.

کامی: دست شما درد نکنه آوا خانم, داشتیم؟ اینجوری منو جلو این جغله ضایع میکنی؟

بهار: جغله خاله ته.

کامی: باز این به مامان خودش فحش داد, دختر تو چرا اینقدر بی ادب شدی؟ هی من چیزی نمیگم به مامان خودت فحش میدی.

بهار: خیلی بی ادبی کامی, صبر کن به مامانم بگم.

کامی: وای ترسیدم, بچه ها بهار فردا همراه مامانش میاد با من دعوا میکنه و از من پیش آقا معلم شکایت میکنه.

با این حرف کامی همه خندیدن و بهار هرکاری کرد که جلوی خندشو بگیره نتونست و خندید.

روز جمعه همه با هم رفتیم کوه, البته ایندفعه همراه بادیگارد. من با بچه ها جلوتر راه میرفتیم, بادیگارد همراه کامی پشت سرمون بودن.

من: بهار, این کامی چرا اینقدر با بادیگارد خوب شده؟ خبریه؟

بهار:نمیدونم, لابد دیده حرفهاش واسه ما تکراری شده رفته واسه اون تعریف کنه.

همینجور که بالا میرفتیم, بهار داشت با ستاره حرف میزد و حواسش به من نبود. پامو روی یکی از پلهها که گذاشتم لیز بود و فقط دیدم که توی هوام. چشامو بستم و جیغ کشیدم. وقتی که دیدم که نه چیزیم نشد و سالمم, چشمامو آروم باز کردم و دیدم که توی هوام. به عقب نگاه کردم, دیدم کامی داره با وحشت بهم نگاه میکنه و بادیگارد منو مثل بچه ها توی هوا گرفته. آروم گذاشتم روی زمین و بهار اومد دستمو گرفت.

بهار: خوبی؟

من: آره.

بهار رو کرد به بادیگارد و گفت: دستتون درد نکنه آقای راد.

بادیگارد: خواهش میکنم, وظیفم بود.

یه نگاه معنی داری بهش کردم یعنی که معلومه وظیفته.

کامی: چلاق, کج, عوضی, تو نمیتونی مثل آدم راه بری؟

من: نه, مشکلیه؟

کامی: واسه من که نه, ولی واسه این بنده خدا که باید مواظب تو باشه و نجاتت بده آره مشکل. (به بادیگارد اشاره کرد).

من: کسی مجبورش نکرده.

رومو برگردوندم و رفتم. به قهوه خونه که رسیدیم, دوتا تخت رو پر کردیم. گارسون اومد, کامی سفارشا رو داد و آخرش گفت.

کامی: واسه چهارده نفر چایی, واسه یه نفر هم شیر بیارید لطفا. (یه نگاه به بهار کرد)

بهار کیفش رو پرت کرد تو سر کامی که همه رو به خنده انداخت, یه لحظه چشمم به بادیگارد افتاد که داشت لبخند میزد. تا نگاه منو دید زود اخم کرد, منم اخم کردم و رومو کردم سمت بهار. ایشش, اکبیری.

فرداش ناهار که خوردم, بابا صدام کرد که برم توی هال. بادیگارد هم اونجا بود و به من نگاه میکرد.

من: بله؟ کاری داشتید؟

بابا: بشین, کارت دارم.

نشستم و منتظر نگاهش کردم.

بابا: دیشب جناب سرگرد با من صحبت کردن و خواستن که از بادیگاردیت استعفا بدن.

چی میشنیدم؟ یعنی اینو هم فراری دادم؟ یه نگاه به بادیگارد کردم و لبخند پیروزمندانه زدم. برام جالب بود که اونم لبخند زد و سرش رو با تاسف تکون داد.

بابا: نمیخوای دلیلش رو بپرسی؟

من: نه, اینم مثل بقیه. خسته شده و حریف من نمیشه.

بابا: اشتباه میکنی. ایشون خواستن استعفا بدن چونکه راحت نیستن که با تو توی یه خونه باشن.

من با تعجب: یعنی چی؟

بابا: یعنی اینکه, طرز لباس پوشیدنت یا یه موقع که دستشون به تو میخوره ایشون راحت نیستن.

من: آهان, یعنی نامحرمی و این چیزا. خوب ایشون میتونن برن, ما یکی دیگه رو پیدا میکنیم.

بابا: اما من نمیخوام که ایشون برن. چونکه سرگرد یکی از بهترینهاست و من بهشون اعتماد کامل دارم. ایشون توی این چند وقت نشون دادن که چقدر توی کارشون عالین.

من: خوب؟

بابا: ازشون خواستم که بمونن, ایشون هم قبول کردن.

بلند شدم و گفتم: خوب, هرجور که راحتید.

بابا: اما یه شرط داره.

سر جام خشکم زد. برگشتم به بابا و بادیگارد که داشت لبخند میزد نگاه کردم.

بابا: شرطشون اینه که شما با هم محرم شید.

گوشم زنگ زد. سرم گیج رفت و نشستم روی مبل.

من: چی؟ محرم؟ یعنی من باید با این عقد کنم؟

بابا: نه, عقد نه. یه صیغه واسه چند وقت.

چی میشنیدم؟ از شدت عصبانیت بدنم شروع کرد به لرزیدن.

من: چی؟ شوخی میکنید نه؟ شما واقعا میخواید منو صیغه این کنید؟

بابا: مجبوریم.

من: نه مجبور نیستیم. شما دوست دارید که منو زجر بدید. من صیغه کسی نمیشم, به ایشونم بگید هری ما به بادیگارد احتیاج نداریم.

بابا: آوا, درست صحبت کن.

عصبی پاهامو کوبیدم به زمین و با دو از پلهها بالا رفتم. درو محکم بستم. چی شنیدم من؟ صیغه اون جاسوس بشم؟ نه, به هیچ وجه. بابام چه راحت میخواد از دستم خلاص شه. با این فکر عصبی شدم و هرچی که روی میز بود انداختم روی زمین. برس موهام رو برداشتم و پرت کردم توی آینه.

در اتاق باز شد و اول بابا بعد بادیگارد و صغری خانم اومدن توی اتاق.

من: برید بیرون, نمیخوام ریختتونو ببینم.

بابا: آوا این کارا چیه که میکنی؟

من: کارای من یا کارای شما؟ شما به همین ارزونی میخواید منو بفروشید؟ خیلی پستی. خوش به حال مامان که رفت و ندید که شوهر عزیزش بخاطر سیاست و نفوذ، داره دخترش رو میفروشه.

بابا: خفه شو آوا.

من: نمیخوام, نمیخوام. دارم حقیقتو میگم, مرد باش و بشنو.

مجسمه رو از روی زمین برداشتم و پرت کردم طرفشون. بابا و بادیگارد جا خالی دادن که خورد به دیوار و شکست. اما یه تیکه ش پرید به بازوی بادیگارد و بازوشو خون آورد که دلم خنک شد. بادیگارد به من نگاه کرد و اومد سمتم و با فاصله یک قدمیم رو به روم وایساد. رگ گردنش باد کرده بود و فکش رو منقبض کرده بود که صداشو بالا نبره.

بادیگارد: ببین فسقلی تا الآن خیلی کوتاه اومدم و بهت هیچی نگفتم, میبینم که زیادی دم در آوردی. اگه یه بار دیگه از این دیوونه بازیها در بیاری یا به من بی احترامی کنی نمیدونم اگه بتونم خودم و کنترل کنم یا نه. تفنگ رو در میارم و میذارم روی سرت و خلاصت میکنم.

من با تعجب بهش نگاه میکردم.

به بابام نگاه کردم و با صدای لرزونی گفتم: شما میخواید منو صیغه این قاتل کنید؟ ناراحتید که من از خودکشیم زنده در اومدم حالا اینجوری میخواید منو بکشید؟ برید بیرون. همتون برید بیرون.

صغری خانم اومد نزدیکم که بادیگارد خیلی محکم گفت: صغری خانم, نزدیکش نشید. اتاقش روهم درست نکنید.

بعد رو به بابا کرد و گفت: براش وسایل جدید نگیرید. ببینیم میتونه توی این گندی که زده زندگی کنه یا نه. تا یاد بگیره و دفعه دیگه از این غلطا نکنه.

با تعجب بهش نگاه میکردم, بابام چطور اجازه میده که این اینجوری به من بی احترامی کنه؟ همه که رفتن بیرون همونجا روی زمین نشستم. اصلا باورم نمیشه که همچین اتفاقی افتاده. خدایا, اینهمه غم کافی نبود که این غولو هم انداختیش توی زندگیم؟

نمیدونم چقدر گذشت که دیدم در آروم باز شد. میلاد اومد بغلم کرد و منو برد روی تخت. هیچ مقاومتی نمیکردم, همینجور زل زده بودم به دیوار.

میلاد: آوا, حالت خوبه عزیزم؟

من: آره, خیلی خوبم. بابام داره با یه قاتل صیغه م میکنه.

میلاد: عزیزم, میخوام یه چیزیو بهت بگم. اما ازت میخوام که بذاری اول حرفمو بزنم و نپری وسط حرفام. نمیخوامم که عصبی بشی.

منتظر نگاهش کردم.

میلاد: میدونم که برات سخته, میدونم که پیش خودت فکر میکنی که داریم بهت ظلم میکنیم. اما عزیزم این بخاطر سلامتی خودته. تو میدونی روزی چندبار به من و بابا پیغام میدن و تهدیدمون میکنن؟ آوا تو فکر کردی اونا اگه تورو دزدیدن به همین آسونیها میکشنت؟ فکر جاهای دیگشو نکردی؟ یه مشت گرگ و یه دختر تنها.

با این حرفش وحشت زده نگاش کردم و به دستش چنگ زدم.

من: او.. اونا پیغام دا.. دادن که…؟

میلاد دستمو گرفت و گفت: آره, ما مجبوریم برات بادیگارد بذاریم. توی اینهمه بادیگارد هیچکس نتونست دو هفته هم دووم بیاره. این اولین آدمیه که تونست اینهمه وقت خوب کارشو انجام بده. ولی مشکل اینجاست که اون راحت نیست که تورو اینجوری راحت ببینه یا بهت دست بزنه.

من: اونروز که دستش بهم نخورد, کاپشنم کلفت بود که...

میلاد: اونروز رو نمیگم, اونشب که خودکشی کردی رو میگم. اون صدای افتادن یه چیزی رو میشنوه و فکر میکنه که کسی بهت حمله کرده میاد توی اتاقت که میبینه تو افتادی روی زمین و چونکه من و بابا خونه نبودیم مجبور میشه که خودش ببرتت توی ماشین.

من با دهن باز داشتم به حرفهای میلاد گوش میکردم.

میلاد: تو باید مارو درک کنی. هم مارو, هم سرگرد رو. ما فقط خوبی تورو میخوایم. دست از لجبازی بردار خواهر گلم.

من ساکت نگاهش میکردم. میلاد سرمو بوسید.

میلاد: اینو بدون که ما نگرانتیم.

من: میدونم.

میلاد: قول میدی بهش فکر کنی؟

من: باشه, فکر میکنم.

با حرفهای میلاد توی فکر رفتم, حرفهاش درست بود. اما من نمیخواستم صیغه اون غول بشم.

تا چند روز خودم رو توی اتاق حبس کردم و فقط فکر کردم. دیگه داشتم دیوونه میشدم. روز چهارم بود که رفتم توی اتاق میلاد.

من: میلاد, میخوام باهات حرف بزنم.

میلاد: جونم؟ بگو.

من: من به حرفهای اون روزت فکر کردم.

میلاد: خوب.

من: تا چند وقت صیغه میمونیم؟

میلاد: بابا گفت یک سال.

من: میلاد, یه وقت بابا دروغ نگه و دائمیش کنه؟

میلاد: آوا چی میگی؟ مگه بابا دشمنته که این کارو بکنه؟

من: از دشمن هم کمتر نیست.

میلاد: زر زیادی نزن. خوب حالا که چی؟

من: باشه, من راضیم که صیغه اون عوضی شم. ولی یه شرط داره, اونم اینکه بهم احترام بذاره و بهم امر و نهی نکنه.

فرداش خود بادیگارد صیغه محرمیتو خوند و ما محرم شدیم. اما این حرفو به هیچکس نگفتم, حتی به بهار.

اصلا با هم حرف نمیزدیم, خوشحال بودم که توی کارهام دخالت نمیکنه. ازش بدم میومد, واسه اینکه لجش رو در بیارم جلوی بچه های کلاس راننده یا بادیگارد صداش میکردم. اونم چپ چپ نگاهم میکرد و من از روی بدجنسی بهش لبخند میزدم. هرجا که میرفتم همراهم بود, حتی وقتی میرفتم سر مزار مامان اون یکم دور می ایستاد تا من راحت باشم. عاقل شده بودم, دیگه فرار نمیکردم. البته نمیتونستم که فرار کنم, هیچ راهی برای فرار کردن وجود نداشت.

یه روز صبح متوجه شدم که خیلی مریضه و تب داره. ازش خواستم که استراحت کنه, اما راضی نشد و گفت باید همراهم بیاد.

من: هرجور که راحتید, خودتون دارید توی تب میسوزید. به من چه.

وقتی کلاس تموم شد, با بچه ها رفتیم روی نیمکت نشستیم و چایی میخوردیم. بادیگارد همش سرفه میکرد, معلوم بود خیلی حالش بده. چاییم رو برداشتم و رفتم روی نیمکتی که نشسته بود نشستم. چایی رو گذاشتم جلوش.

من: داغه بخورید شاید گلوتون بهتر شه.

بادیگارد نگاهم کرد و خیلی خشک گفت: ممنون.

ایششش, انگار کیه؟ پسر شاه پریون؟ خوبه دلمم واسش سوخته و اینجوری رفتار میکنه. شاید فکر کرده چونکه حالا صیغه هم هستیم دارم واسش میمیرم. مرتیکه عوضی.

بلند شدم و رفتم پیش دوستام نشستم. کلاس بعدی که تموم شد, زود از بچه ها خداحافظی کردم.

بهار: کلاس بعدی چی؟ نمیمونی؟

من: نه, برم خونه یکم خسته م.

بهار یه نگاهی به من, بعد به بادیگارد کرد و گفت: باشه. مراقب خودت باش.

وقتی رسیدم خونه, زود رفتم توی اتاقم و به صغری خانم گفتم که خسته م و میخوام بخوابم. از صداشون فهمیدم که صغری خانم براش سوپ و قرص برده که بخوره.

عروسی دوستم نزدیک بود و میخواستم لباس بخرم. همراه بهار و البته بادیگارد رفتیم بازار. جالب بود که بادیگارد با بهار حرف میزد و بعضی مواقع لبخند میزد. من که هروقت دیدمش همش اخمو بود. چندتا لباس انتخاب کردم و خواستم برم پرو کنم که صداشو از پشت سرم شنیدم.

بادیگارد: خانم پرند, پدرتون گفتن که بهتون بگم لباس های پوشیده بگیرید.

یه نگاه عصبی بهش کردم.

من: مگه من به آقای پرند میگم که چی بپوش چی نپوش که ایشون به من امر و نهی میکنن؟

ول کردم و رفتم توی اتاق پرو. از بین لباس ها دو تا انتخاب کردم. یکیش که تقریبا پوشیده تر بود و بیشتر ازش خوشم اومد و اون یکی هم که کوتاه و تا کمر لخت بود. بادیگارد وقتی لباس رو دستم دید اخم کرد و روشو برگردوند. هه, به درک. حالتو میگیرم غول بیابونی.

روز عروسی افسانه هم رسید. خودمو توی خونه آرایش کردم و موهامو درست کردم.

لباس کوتاهم رو پوشیدم, با کفشای پاشنه بلند. به خودم توی آینه نگاه کردم و توی دلم گفتم آوا چیکار کردی؟ امشب همه پسرها واست ضعف میکنن. با این حرفام پقی زدم خنده, چه پپسی واسه خودم باز میکردم. ولی بادیگارد چی؟ اونم دلش واسم ضعف میره؟ اصلا نگاهم میکرد؟ اصلا من چرا به اون فکر میکنم؟ بره به درک.

رفتم بیرون بابا داشت نگام میکرد و زیر لب یه چیزایی میگفت. خیلی دلم میخواست حالشو بگیرم, اما نمیخواستم امشب اعصابم بهم بریزه. وقتی رسیدیم عروسی, زود رفتم توی یکی از اتاقا و لباسمو عوض کردم و لباسی که خودم پسندیده بودم رو پوشیدم. رفتم بیرون که پر بود از دختر پسرهای جور وا جور. یه لحظه از اومدنم پشیمون شدم. خواستم برگردم که یکی دستمو گرفت, برگشتم بهار بود.

من: وای بهار تویی.

بهار: من باید بگم وای, دختر محشر شدی.

من: مرسی عزیزم, ولی نه بیشتر از تو.

کامی: شما دخترها باز دل و قلوه دادنتون شروع شد؟

به سمت صدا برگشتم, کامی کت و شلوار مشکی و پیرهن سفید و با کروات آبی کمرنگ تنش بود.

من: او لا لا, عجب چیزی شدی تو جیگر. ترکوندی.

کامی: میدونم, هرکیو که دیدی اینجا غش کرده بدون از خوشتیپی منه.

من: نه بابا, اون از بو گندته. میخواستی یه عطری بزنی خو، زدی بچه های مردمو کشتی.

بهار پقی زد خنده. کامی چشاش رو باریک کرد.

کامی: فسقلی, همه آرزوشونه پیش من بشینن که فقط از بوی عطر بدنم فیض ببرن. مشکل از تو نیستا, از دماغ عملیته.

من: دماغ خاله ت عملیه.

کامی: اه اه, بهار ببین داره به مامانت بی احترامی میکنهها.

بهار: به مامان من چرا؟

کامی روشو کرد به بادیگارد و باهاش دست داد.

کامی: به به, آقا محسن. چطوری؟

بادیگارد: ممنون, تو چطوری؟

کامی: میبینم که تو هم خوب به خودت رسیدیا.

با این حرف کامی برگشتم و به بادیگارد نگاه کردم, تازه متوجه شدم که اونم کت و شلوار مشکی با پیراهن نوک مدادی تنشه. داشت نگاهم میکرد, یه پوزخندی زدم و رومو کردم سمت بهار.با هم رفتیم و پیش بقیه بچه ها نشستیم. با ستاره و بهار بلند شدیم برقصیم, کامی و پویا هم بلند شدن.

همه داشتیم میرقصیدیم و میخندیدیم که چشمام به بادیگارد افتاد که سرش پایین بود و دستشو مشت کرده بود. انگار سنگینی نگاهم رو حس کرد که سرش رو بالا آورد و به من نگاه کرد، اخم کرده بود و عصبی بود. خندم گرفت, با اینکه خیلی خسته شده بودم اما باز از لجش میرقصیدم. بیشتر با کامی میرقصیدم تا بیشتر عصبی شه. شب که رفتیم خونه همه خواب بودن, داشتم آرایشمو پاک میکردم که در اتاقم رو زدن. فهمیدم که بادیگارده.

من: بله؟

بادیگارد: میتونم بیام تو؟

من: کاری دارید؟

بادیگارد درو باز کرد و اومد توی اتاق. هنوز عصبی بود. از سر تا پاش رو با حقارت نگاه کردم.

من: بله؟

بادیگارد: پدرتون گفتن فردا مهمون دارید و از شما خواستن که بیرون نرید و پیش مهمونها بمونید.

من: اگه نخوام بمونم چی؟

بادیگارد: پدرتون گفتن که بهتون اجازه ندم جایی برید.

من: آقای پرند واسه خودشون گفتن, من هرجایی که بخوام میرم به کسی هم مربوط نیست.

بادیگارد: شما هیچ جایی نمیرید چونکه من اجازه نمیدم.

من: اصلا کی از شما اجازه خواست مرتیکه؟

بادیگارد چشمهاش رو بست و دستشو مشت کرد. نفس عمیقی کشید و گفت: شما به اجازه من احتیاج دارید, اگه اجازه من نباشه هیچ غلطی نمیتونید بکنید.

سرش فریاد کشیدم: خفه شو مرتیکه مفت خور, فکر کردی کی هستی که با من اینجوری صحبت میکنی؟ میخوای دو روزه یه کاری کنم از کار که سهله, از ایران بیرونت کنن؟

اومد نزدیکم و توی چشمهام زل زد: تو هیچ غلطی نمیتونی بکنی, نه تو نه بزرگتر از تو خترهی لوس.

بعد سر تا پامو با نفرت نگاه کرد. انگار داره به یه چیز چندش آور نگاه میکنه.

من: برو گمشو بیرون نمیخوام ریخت نحستو ببینم, برو حوصلتو ندارم.

بادیگارد: آره حوصله منو نداری, حوصله رقصیدن با یه مشت مرد نامحرم و مست و چشم هیز که خودشونو بهت بمالونن رو داری.

سرم سوت کشید.

من: به تو هیچ ربطی نداره, دلم میخواد. اونا صد بار شرف توی پست فطرت رو دارن که زندگی منو سیاه کردی. از خدا میخوام که حقمو ازت بگیره, برو بمیر.

بادیگارد: مطمئن باش که با دعاهای گربه سیاه بارون نمی باره ننر خانم.

رفت از اتاق بیرون, شیشه عطر رو برداشتم و پرت کردم سمت در. همه جا پر از شیشه خورده شد. آشغال عوضی, میخواد به من زور بگه. اون حقی نداره که به من زور بگه. ازش متنفرم, انشاالله که بمیره و از دستش راحت شم. خدایا, چرا با من اینجوری میکنی؟ بابام کم بود که اینم بهش اضافه کردی؟ غصه مامانم کم بود که اینم زیاد کردی؟

اینقدر گریه کردم که خوابم برد, صبح بیدار شدم. آماده شدم و رفتم آشپزخونه که آب بخورم.

صغری: مادر جون کجا میری؟ مگه آقا بهت نگفت که امروز مهمون داریم و تو باید اینجا باشی؟

من: مامانی, میخوام برم جایی. زودی بر میگردم.

صغری: آخه کجا اینقدر مهمه که میخوای بری؟ نمیشه بزاری واسه فردا؟

من: میخوام برم پیش مامانم, نه فردا نمیشه.

صغری خانم چشمهاش غمگین شد و اومد منو بوسید.

صغری: قربون اون دلت برم که توش اینهمه غصه هست. بمیرم برات.

من: خدا نکنه مامانی, من اگه شما رو نداشتم خیلی وقت پیش از این خونه لعنتی می رفتم و از آدمهاش راحت میشدم.

سوار ماشین شدم, بادیگارد هم بدون اینکه چیزی بگه سوار شد و راه افتاد سمت قبرستون. وقتی رسیدم سر قبر مامان, تا میتونستم گریه کردم. میبینی مامان من چقدر بدبختم که بادیگاردم بهم میگه تو هیچ غلطی نمیتونی بکنی. مامان, بابا خیلی بده. خیلی داره اذیتم میکنه. دلمو شکونده. نمیتونم ببخشمش.

یاد حرف مامان افتادم که میگفت: تو بزرگی کن و ببخش. خودت احساس خوبی بهت دست میده. از بدیهای دنیا دوری کن. خوش بین باش. آخه چطوری مامان؟ به چه امیدی؟ کم کم دارم خفه میشم.

وقتی که آروم شدم رفتم توی ماشین نشستم.رسیدم خونه, صغری خانم تا منو دید اومد بغلم گرفت.

صغری: با خودت چیکار کردی مادر؟

من: چیزیم نیست عزیز دلم, الآن میرم دوش میگیرم تا حالم جا بیاد. واسه مهمونی میشم همون دختر شیطونی که همیشه از دستش شاکی هستی.

صغری خانم خندید و من رفتم زود دوش گرفتم. وقتی از حموم اومدم بیرون, خیلی حالم بهتر شده بود. تا وقتی که مهمونها اومدن روی تخت دراز کشیدم و آهنگ گوش دادم. با اکراه رفتم پایین و با مهمونها دست دادم و نشستم. آقا و خانم کمالی با دختر لوسشون پریسا و پسر تیتیش مامانیشون پارسا اومده بودن. پارسا همینجور داشت به من نگاه میکرد.

پریسا رو به بابام گفت: عمو احمد, ایشون کین؟ ( به بادیگارد اشاره کرد)

من: ایشون بادیگارد من هستن.

یه نگاهی بهش کردم و پوزخند زدم. بابا اخم کرد.

بابا: آوا جون شوخی میکنه, ایشون آقای سرگرد راد هستن, من ازشون خواهش کردم که یه مدت به ما لطف کنن و بهمون کمک کنن تا از آوا حفاظت کنن.

پارسا: خوب عمو جون, همون بادیگارد میشه دیگه.

بعد شروع کرد مثل ماست به حرف خودش خندیدن. منم از عمد خندیدم, بابا یه نگاه تیزی بهم کرد و پارسا خوشحال شد از اینکه توجهمو جلب کرده. ایشش چندش، حالا باورش شد که بامزه ست.

خانم کمالی داشت از پارسا و پریسا تعریف میکرد. پریسا هم از سفرهاش به امریکا و اروپا تعریف میکرد. کم کم داشت حالم ازشون بهم میخورد. یه نگاه به ظرف میوه انداختم و یه فکری به سرم زد. بشقاب با پرتقال برداشتم و مثلا داشتم با چاقو پوستش رو میکندم, یهو با چاقو دستمو بریدم و جیغ کشیدم. بادیگارد زود اومد نزدیکم. یه نگاه به پارسا کردم که از ترسش پریده بود و پشت مبل قایم شده بود. به زور جلوی خندمو گرفتم.

صغری خانم از آشپزخونه دوون اومد و گفت: چی شده؟

بادیگارد: هیچی نیست, دستشون رو بریدن. شما نگران نباشید الان زخمش رو میبندم.

دیدم داره نقشه م بهم میریزه, شروع کردم به گریه کردن و ناله کردن.

من: ووی خیلی درد میکنه, وای مامانی چقدر خون ازش اومد.

آقای کمالی: باید ببریمش بیمارستان.

بابا: آره, سرگرد جان زحمتش رو میکشه. شما نگران نباشید.

تا اینو شنیدم مثل فشفشه رفتم اتاقم و لباسامو عوض کردم و اومدم پایین. بادیگارد سینه به سینه م در اومد, باز گریه کردم و خودمو زدم به ترسیدن. وقتی سوار ماشین شدیم, گریه م بند اومد. بادیگارد یه نگاهی از توی آینه بهم انداخت و راه افتاد. آخیش از اون آدمهای تازه به دوران رسیده راحت شدما, اون پارسا که فکر میکرد من عاشق چشمهای عسلیشم. آخه مرد با چشمهای عسلی نازیدن داره که تو اینقد به خودت مینازی؟ مرد باید چشم و ابروش مشکی باشه, مثل کامی. لامصب کامی عجب قیافه جذابی دارهها.(البته این نظر منه) وقتی رسیدیم به بیمارستان, تا اسممو شنیدن مستقیم بردنم توی اتاق. زخمش عمیق نبود و باند پیچیش کردن. از بیمارستان که رفتیم بیرون رو به بادیگارد کردم.

من: نمیخوام برم خونه, میخوام برم یه رستورانی بشینم و بدون عشوه و چشم هیزی اونا شام بخورم.

بادیگارد یه نگاهی بهم کرد و هیچی نگفت, انگار خودشم ازشون بدش اومده بود. وقتی رسیدیم به رستوران سر جای همیشگیم نشستم. بادیگارد همینجور ایستاده بود.

من: نمیخواین که همه بدونن شما بادیگاردم هستید؟ همه دارن نگاه میکنن.

یه نگاهی به دور و برش انداخت و دید که چندتا میز دارن نگاهمون میکنن. نشست.

به گارسون که دیگه منو می شناخت و اسمش علیرضا بود سفارش دادم. منتظر بادیگارد موندم. سرش پایین بود و هیچی نمیگفت.

من: شام چی میخورید؟

بادیگارد: چیزی نمیخوام.

من: یه چیزی که باید بخورید, نمیشه که من تنهایی بخورم.

رو به علیرضا گفتم: علیرضا, واسه ایشون هم مثل من بیار. ممنون.

علیرضا داشت با چشم و ابرو اشاره میکرد که مثلا این چشه که یکدفعه بادیگارد برگشت و بهش نگاه کرد. ابروهای علیرضا توی هوا موند.

ریز خندیدم و گفتم: د بجنب دیگه, از گشنگی دارم ضعف میکنم.

علیرضا: بله متوجه هستم که دایناسوری.

من: برو بابا تا پیش رئیست شکایتتو نکردم. و خندیدم, علیرضا هم خندید و رفت.

بادیگارد: شما همیشه عادت دارید از نفوذ پدرتون توی تهدید کردن استفاده ببرید؟

من: اولا که این دوستمه و با هم شوخی داریم, دوما به کسی که پاشو از گلیمش درازتر کنه چرا که نه؟

وقتی که غذا رو آورد شروع کردم به خوردم, اما بادیگارد هیچی نمیخورد.

من: واسه خوردن هم باید نازتون رو بکشم؟ بخورید دیگه.

بادیگارد شروع کرد و چند قاشق خورد. شام که تموم شد, زنگ زدم خونه و از صغری خانم پرسیدم که اونا رفتن یا نه. گفت دارن میرن .

وقتی رسیدم خونه, هنوز از ماشین پیاده نشده بودم که بادیگارد صدام کرد.

بادیگارد: فکر نکنید که نفهمیدم اینا همش فیلم بود و خودتون دستتون رو از عمد بریدید. دفعه دیگه ساکت نمیشینم و به پدرتون میگم.

من: برید بگید, واسه خودتون بد میشه که چطور به قول خودتون یه دختره لوس و فسقلی گولتون زده و بعدشم بابام شما رو هم اخراجتون میکنه. اما یادتون باشه, همونطور که دیشب بهتون گفتم بیرون اومدم و کسیم جلومو نگرفت.

بادیگارد داشت با عصبانیت نگام میکرد. بیخیال رفتم توی خونه, میلاد توی هال با صغری خانم منتظرم بود. میلاد اومد دستمو گرفت و به باند پیچی دستم نگاه کرد.

میلاد: چه بلایی سر خودت آوردی؟

من: چیزی نیست, زخمش که عمیق نیست بابا.

صغری: سرگرد جان, دکتر چی گفت؟

بادیگارد: نگران نباشید, دکتر گفت که تا یک هفته خوب میشه و بعدش میتونیم باند رو باز کنیم.

وقتی رفتم توی اتاق, یه جعبه روی میزم دیدم. یعنی این جعبه رو کی آورده؟ شاید میلاد آورده, ولی امروز که مناسبت خاصی نیست. جعبه رو برداشتم و با خوشحالی بازش کردم. اما همین که چیزی که توش بود رو دیدم انداختمش زمین و جیغ کشیدم. با جیغ من بادیگارد و میلاد پریدن توی اتاق. میلاد اومد نزدیکم.

میلاد: آوا چی شده؟ چرا جیغ کشیدی؟

من با گریه به جعبه اشاره کردم و بریده بریده گفتم: او.. اون ج... جعبه.

بادیگارد جعبه رو برداشت و بازش کرد, داخلش رو که دید با تعجب به من نگاه کرد. توی جعبه سر بریده گربه بود که پر از خون بود. میلاد وقتی که توی جعبه رو دید اومد بغلم کرد.

میلاد: گریه نکن عزیزم, چیزی نیست.

بادیگارد انگار یه چیزی رو روی سر جعبه دیده بود.

بادیگارد: اینجا هم یه پیغامی نوشتن.

میلاد: چی نوشته؟

بادیگارد: ایندفعه سر گربه رو براتون فرستادیم, دفعه دیگه سر دختر خوشگلتون رو براتون میفرستیم آقای پرند.

با وحشت به بادیگارد و میلاد نگاه کردم. با هم رفتیم توی هال و نشستیم. صغری خانم برام آب قند درست کرد و شونه هام رو مالش میداد.

من: چطور اومدن توی خونه؟ چطور تا توی خونه اومدن؟ ما که اینهمه نگهبان و بادیگارد داریم.

بادیگارد توی فکر رفت.

بادیگارد: صغری خانم, شما کسی رو ندیدید که بیاد توی خونه؟

صغری: نه سرگرد, بعد از اینکه مهمونها رفتن من مشغول نظافت توی آشپزخونه بودم و حواسم به اینجا نبود.

بادیگارد: این چند وقت باید بیشتر حواسمون باشه. یکی از اونها توی این خونه هست.

من: منظورتون چیه که یکی توی خونه هست؟

بادیگارد: یعنی اینکه شاید یکی از کارکنها, آشناها یا حتی نگهبانها از آدمهای اونها باشن.

شب با کلی فکر و خیال خوابیدم. همش خواب میدیدم که چندتا گراز دنبالمن و بعدش یه نوری میومد و همشون و از بین میبرد.

صبح با تکونهای میلاد از خواب بیدار شدم. به ساعت نگاه کردم, ساعت نه بود پس میلاد توی خونه چیکار میکرد؟

من: چیزی شده؟

میلاد: آوا پاشو و زود آماده شو.

من: چرا؟ کجا قراره بریم؟

میلاد: تو آماده شو, توی راه همه چیز رو بهت میگم. اما با کسی حرف نزن و چیزی نگو.

زود آماده شدم و رفتم بیرون. با تعجب دیدم که بادیگارد نیست. رفتم توی آشپزخونه. صغری خانم داشت سبزی خورد میکرد.

من: سلام مامانی. پس این بادیگارد کجاست؟

صغری: سلام عزیزم, سرگرد دیگه پیش شما کار نمیکنه. پدرت اونو اخراج کرد.

من با تعجب گفتم: اخراج کرد؟ چرا؟

صغری: چه میدونم والا, بابات میگفت با وجود بادیگارد چطور تونستن بیان توی خونه و کسی متوجه نشه. پولش رو داد دستش و گفت برو.

من: حالا من تنهایی چیکار کنم مامانی؟ من دیشب همش کابوس دیدم. دیگه میترسم توی خونه هم باشم.

صغری: نترس مادر جان. پدرت ویلای شمال رو برات آماده کرده. اونجا هم برات بادیگارد گذاشته.

میلاد اومد توی آشپزخونه و گفت: آماده ای عروسک؟

من: میلاد میخوای منو ببری شمال؟ ولی من نمیخوام. بدون صغری خانم نمیخوام. میلاد من تنهایی میترسم.

میلاد: عزیزم تنها نیستی. حالا بریم توی راه همه چیز رو برات تعریف میکنم عزیزم.

با صغری خانم روبوسی کردم و رفتم. از کوچه که رد شدیم رو به میلاد کردم و منتظر موندم تا حرف بزنه.

میلاد: چرا اینجور نگاه میکنی؟ خوب یکم صبر کن.

من: نمیتونم, زود بگو میلاد.

میلاد: خیلی خوب خانم هفت ماهه. راستش تو نمیری شمال. ما مجبور شدیم که به همه دروغ بگیم.

من: نمیریم شمال؟ یعنی چی؟ پس کجا میریم؟

میلاد: دیشب وقتی بابا فهمید که تا توی اتاقت تونستن بیان و یکی از افراد بشیری بین آدمهای ما هست, تصمیم گرفتیم که به همه بگیم که تو میخوای بری شمال و سرگرد رو اخراج کردیم تا اونا فکر کنن تو تنهایی.

من: یعنی بادیگارد رو اخراج نکردید؟ پس صغری خانم چی میگفت؟

میلاد: بابا از عمد توی حیاط جلوی همه با سرگرد دعوا کرد و اخراجش کرد.

من: این فکر بابا بوده؟

میلاد: نه, اینا همش فکر سرگرد بود.

من: نه بابا, عجب مارمولکیه این یارو.

میلاد خندید. به یه کوچه خلوتی پیچید و ماشین رو پارک کرد. از ماشین مشکی که جلوی ماشین ما پارک بود بادیگارد پیاده شد. با تعجب بهش نگاه کردم.

میلاد: پیاده شو.

من: چرا؟

میلاد: این چند وقت تو میری خونه سرگرد تا وقتی بفهمیم که کی از افراد اوناست.

من: چی؟ خونه سرگرد؟ میلاد مغز خر خوردی؟

میلاد: داد نزن خواهر من ما مجبوریم. باید ازت مراقبت کنیم.

من: این چجور مراقبتیه؟ مثلا میخواین منو نجات بدید و از اونور میندازینم توی دهن شیر؟

میلاد: دهن شیر چیه؟ این چند وقت تو دیدی سرگرد حتی یه نگاه بهت بندازه؟ بعدشم ما فقط به سرگرد اعتماد داریم و میتونیم تورو به اون بسپاریم, اون با تو محرمه.

من: همین دیگه, با هم محرمیم کارش راحت تر میشه. از همین بدبختا و ریشوها بترس.

میلاد با یه دستش دستمو گرفت و با اون دستش چونمو گرفت.

میلاد: آوا, لج نکن. خودت هم میدونی این حرفایی که از سرگرد میزنی درست نیست. ما خوبی تورو میخوایم عزیزم, فقط واسه چند وقته. بعدش باز میای پیشمون.

من: نه میلاد, خوبی من این نیست که برم خونه ی یه مرد مجرد بمونم.

میلاد: اون تنها نیست, با مادرشه. ما خونشونو دیدیم, مادرش هم میدونه که قراره بری اونجا. ولی فکر میکنه که تو دختر همکارش هستی.

من: میلاد, گفتم که نمیرم. حاضرم بمیرم ولی پیش اون زندگی نکنم.

میلاد: آوا, میدونی خیلی شبیه مامان هستی؟ هروقت به چشمهات نگاه میکنم انگار دارم به مامان نگاه میکنم. من یه بار مامان رو از دست دادم, نمیخوام یه بار دیگه این چشمها رو از دست بدم. نذار باز تنها بشم آوا.

با این حرفش قلبم تیر کشید, به چشمهاش نگاه کردم. چشمهاش پر از اشک بود, نه من طاقت دیدن اشکهاش رو نداشتم. رفتم توی بغلش.

من: قربون اون اشکات بشم من. چشم میرم, تا وقتی که تو بگی من اونجا میمونم. فقط تو از این حرفا نزن. من هیچوقت تورو تنها نمیذارم.

میلاد پیشونیمو بوسید و اشکهامو پاک کرد. صورتم رو توی دستاش گرفت.

میلاد: آفرین دختر خوب. حالا مثل دختر خوب میری سوار ماشین سرگرد میشی و باهاش میری خونشون.

من: میلاد یعنی این چند وقت من نمیتونم تورو رو ببینم؟

میلاد: چرا عزیزم این چه حرفیه؟ مگه من میتونم بدون سر و صدای تو یا خرابکاریهات بخوابم؟ میام میبینمت.

من: باشه, ولی هر روز بهم زنگ بزن.

میلاد: چشم خواهر لوسم. حالا بریم؟

من: آره, بریم.

تا خواستم درو باز کنم, میلاد صدام کرد.

من: بله؟

میلاد: اینو سرت کن.

به دستش نگاه کردم, یه چادر دستش بود.

من: این چیه؟

میلاد: اینو سرت کن. واسه احتیاط.

من: توام یه پا کارآگاه شدیا.

میلاد: چیکار کنم, با تو زندگی کردم یاد گرفتم دیگه.

من: نخود.

پیاده شدم, بدون اینکه به بادیگارد نگاه کنم رفتم صندلی عقب ماشینش نشستم. این ماشین کیه دیگه؟ مگه میشه ماشین این باشه؟ این ماشین خیلی با کلاس و گرونه. لابد بابام انداخته زیر پاش, خودش عرضه نداره که ریش زشت. بادیگارد نشست توی ماشین، از توی آینه بهم نگاه کرد.

بادیگارد: چادرو تا روی صورتتون بکشید.

زیر لب گفتم: ایششش، عوضی.

چادرو درست کردم و رومو طرف پنجره کردم. با تعجب دیدم که داریم میریم طرف بالا شهر، توی یکی از کوچهها پیچید و جلوی یه خونهٔ بزرگی پارک کرد. چشمام از تعجب داشت در میومد. یعنی این خونشونه؟ جواب این سوالام رو وقتی گرفتم که مرد میانسالی درو باز کرد و براش سر خم کرد. دم در خونه که رسیدیم، یه خانمی دم در ایستاده بود. از سر و وضعش پیدا بود که مادر بادیگارده. از ماشین که پیاده شدیم، زن به من نگاه کرد.

خانم راد: خوش اومدی دخترم.

من رفتم جلو تا باهاش دست بدم، که دیدم دستشو باز کرد و منو توی آغوشش گرفت. از بغلش که جدا شدم به صورتم نگاه کرد.

خانم راد: محسن جان چرا اینقدر طول دادید؟

بادیگارد به من نگاه معنی داری کرد و گفت: خانم پرند یکم دل کندن از خانوادشون براشون سخت بود.

خانم راد: حقم داره مادر، حالا چرا اینجا ایستادید؟ بفرما تو دخترم.

من: ممنون، شرمنده که مزاحم شدم.

خانم راد: نه عزیزم این حرفا چیه؟ مراحمی. کاش همهٔ مزاحما مثل تو خوشگل و خانم بودن.

از خجالت سرم رو انداختم پایین. خانم راد منو به اتاقم راهنمایی کرد. چمدونم رو باز کردم. یه شلوار جین با یه بلوز آستین بلند پوشیدم. شالم رو هم انداختم روی سرم.

وقتی رفتم پایین دیدم که خانم راد داره میز رو برای ناهار آماده میکنه، رفتم کمکش و وسائل ناهار رو بردم.

خانم راد: نه عزیزم تو خستهای برو بشین، زحمت نکش.

من: چه زحمتی خانم راد، این وظیفهٔ منه. شما برید بشینید من همه کارا رو میکنم.

خانم راد: باشه میذارم کمکم کنی، اما یه شرطی داره.

توی دلم گفتم الان میفهمم بادیگارد به کی رفته و اینقدر شرط و شروط میذاره.

من: بفرمایید.

خانم راد: اینقدر باهام رسمی صحبت نکن و نگو خانم راد. احساس میکنم پیرم.

با تعجب بهش نگاه کردم، احساس پیری میکنه؟ اما وقتی که خندید فهمیدم که داره شوخی میکنه.

خندیدم و گفتم: چشم خاله، خاله خوبه یا بازم احساس پیری بهتون دست میده؟

خانم راد: نه عزیزم، خاله خیلی هم خوبه. من خواهر ندارم، همیشه حسرت خاله شدن رو داشتم.

موقع ناهار بادیگارد هم اومد و کنار خاله نشست. ایشش، حالا مجبورم قیافه اکبیری اینو موقع ناهار خوردن تحمل کنم. بعد از ناهار خواستم ظرفها رو بشورم که خاله مانعم شد و گفت که مرضیه خانم کارا رو انجام میده. رفتم توی اتاق و روی تخت دراز کشیدم. به دور و برم نگاه کردم. اتاق بزرگی به رنگ خاکستری کمرنگ بود، تخت دو نفره، پرده هایی به رنگ فیروزه ای. رفتم جلوی میز آرایش، روش چندتا عطر و کرم نو بود. کمد لباس هم پر از لباس آستین بلند بود. واه، بادیگارد فکر کرده من لباس ندارم که خودش برام لباس گذاشته؟

وسایلم رو توی کمد جا دادم و چمدون خالی رو زیر تخت گذاشتم. خدا رو شکر که میلاد به فکر همه چیزم بوده و لپ تاپ رو هم توی چیزهام گذاشته. فقط گوشیم نبود و میلاد گفته بود برای احتیاط از موبایل استفاده نکنم.

خوابم نمیومد، رفتم توی هال. تلویزیون رو روشن کردم. همونجور که حدس زده بودم ماهواره نداشتن و چونکه عصر بود همش برنامه کودک بود. کارتون تام و جری نگاه میکردم که حس کردم یکی اومد. سرم رو بالا گرفتم که به خاله سلام کنم که دیدم بادیگارده. یه لبخند معنی داری زد و رفت.

ایشش پرو، به من میخندی؟ به من چه که تو مغول هستی و هنوز نمیدونی که ماهواره چیه. رفت توی آشپزخونه و برای خودش میوه آورد و شروع کرد به خوردن. از اینکه میخواست کارمو تلافی کنه خندم گرفت و سرمو انداختم پایین. مگه من مرده میوهاتونم؟ گدا گشنه. همون موقع خاله بیدار شد و سلام کرد.

خاله: واا، محسن جان. خودت داری میخوری و به مهمون یه تعارفی نکردی؟ زشته مادر.

تا اومدم جواب دندون شکنی بدم تا آبروش بره، خودش پرید و جواب داد.

بادیگارد: تعارف کردم، گفتن که سیرن و میل ندارن. اما چایی نوش جان کردن.

با دهن باز بهش نگاه کردم، عوضی بیادب. دروغگو. یه نگاهی بهم کرد و لبخند پیروزمندانه زد.

ای بخشکی شانس، حالا دیگه این غول بیابونی واسه من دم در آورده. باید حالشو بگیرم.

من: البته خاله اینجورم که ایشون میگن نبود، چایشون خیلی سنگین و بیمزه بود و همچین نوش جانمم نشد.

بهش نگاه کردم، خیلی سعی داشت که نشون نده که حرصی شده. خاله رفت توی آشپزخونه، منم بلند شدم و یه لبخند زدم و زیر لب گفتم: فکر نکن حالا چونکه توی خونتون هستم هر غلطی دلت میخواد میتونی بکنی، یادت نره که تو پیش من کار میکنی و من رییستم.

یهو از سر جاش بلند شد و اومد جلوی روم ایستاد. دستش رو مشت کرده بود و مثل اژدها نفس میکشید. زهرم ترکید، گفتم الانه که میزنه تو گوشم که دوتا دندونامو نوش جان کنم. اما ماسک بی تفاوتی رو روی صورتم زدم و زل زدم به چشمهاش. با صدای فنجونها به خودش اومد و زود از پله ها رفت بالا. با خاله میوه و چایی خوردیم و تا شب با هم حرف زدیم. باهاش احساس راحتی میکردم.

صبح بیدار شدم، زود آماده شدم که برم دانشگاه. میز صبحونه آماده بود، اما خبری از خاله و بادیگارد نبود. اومدم در برم که صداش رو از پشت سرم شنیدم.

بادیگارد: جایی میخواید برید؟

خیلی خشک جواب دادم: آره، دانشگاه.

بادیگارد: اما شما دانشگاه نمیتونید برید.

برگشتم سمتش و دست به سینه ایستادم و گفتم: میرم، کیه که جلوی منو بگیره؟

بادیگارد: من. فکر کنم یادت رفته که به همه گفتی رفتی شمال. آدمهای بشیری هم اینقدر احمق نیستن که زود باور کنن که تو رفتی. الان همشون دم در دانشگاه و خونه منتظرت هستن.

دیدم که بی ربط هم نمیگه، اما چون اون این حرفو زده بود دوست داشتم که لج کنم. رفتم سمت در و تا خواستم درو باز کنم مثل جن جلوم حاضر شد و بازوم رو گرفت و تقریبا پرتم کرد اونطرف.

بادیگارد: گفتم که هیچ جا نمیری. همینجا میشینی.

من: تو غلط کردی که گفتی. تو حقی نداری که به من بگی کجا برم و کجا نرم. من میخوام برم یعنی میخوام برم. میخوای بیا، میخوای هم نیا عوضی.

محکم هلش دادم و رفتم توی حیاط. صدای پاهاشو پشت سرم میشنیدم، سرعتمو زیاد کردم. اونم سرعتشو زیاد کرد و رسید بهم. بازومو گرفت و کشید.

من: ولم کن عوضی، به من دست نزن کثیف. برو گم شو.

بادیگارد همینجور داشت منو میکشید سمت خونه، منم سعی میکردم بازومو از چنگش در بیارم. اما فایده نداشت. قویتر از اون چیزی بود که فکرشو میکردم.

من: گفتم ولم کن مرتیکه، احمق، نجس به من دست نزن.

تا اینا رو گفتم یه سیلی محکم زد تو صورتم که پرت شدم روی زمین. همینجور سرم گیج میرفت. یکم که حالم جا اومد، بلند شدم و نشستم. دهنم داشت خون میومد، خونا رو تف کردم بیرون. بادیگارد پشتش به من بود و به موهاش چنگ زده بود. با نفرت بهش نگاه کردم.

من: بدون که هیچوقت توی زندگیت خوشبخت نمیشی، چونکه نفرین من همیشه پشت سرته.

ول کردم و رفتم توی خونه. رفتم توی دستشویی، توی آینه به صورتم نگاه کردم. لبم پاره شده بود و ورم کرده بود. همینجور داشت خون میومد. یادم اومد که توی یکی از سریالها دکتر میگفت که آب نمک خون رو بند میاره. رفتم توی آشپزخونه و یکم نمک ریختم توی لیوان و برگشتم توی دستشویی. وقتی که خون بند اومد رفتم لپ تاپ رو روشن کردم و آهنگ گذاشتم.

نمیدونم چقدر بود که داشتم گریه میکردم. با صدای خاله به خودم اومدم. انگار از خرید برگشته بود.

خاله: محسن جان یه چندتا کیسه دیگه هم دم دره، دستت درد نکنه.

بادیگارد: آخه مادر من، شما اینهمه چیز چطور از اونجا آوردید؟ هیچ به فکر خودت نیستیا. نمیگی کمرت درد میگیره؟

خاله: چیزی نشد که، با تاکسی اومدم. بنده خدا خودش همه وسایل رو آورد، من اصلا دست نزدم.

بادیگارد از توی حیاط برگشت.

خاله: چی شده مادر؟ چرا اینقدر پکری؟ اتفاقی افتاده؟

بادیگارد: نه چیزی نشده. نگران نباش. یکم فکرم مشغول کاره.

خاله: آخر از بس فکر میکنی دیوونه میشی. هزار بار گفتم توی خونه به کار فکر نکن. راستی، آوا کجاست؟

بادیگارد: نمیدونم، امروز ندیدمش.

دروغگوی پست، آره دیگه. روت نمیشه به مامانت بگی که مثل حیوونها با من رفتار کردی. حقته که به مامانت همهچیز رو بگم و آبروت رو ببرم. واسه من شده مادر ترزا.

تا ظهر توی اتاقم بودم و با آب خنک صورتمو میشستم. هنوز ورم صورتم نرفته بود. موقع ناهار خاله صدام کرد. نمیخواستم برم، اما از گشنگی داشتم ضعف میکردم. خوشبختانه اینجا باید شال سر میکردم، میدونم که خاله دوست نداره جلوی بادیگارد بی حجاب باشم. اون که نمیدونست من صیغه این عوضیم. شالم رو جوری سر کردم که ورم صورتم پیدا نباشه. رفتم پایین، سفره آماده بود. سلام کردم.

خاله: سلام به روی ماهت. انگار دیشب تا دیر وقت بیدار بودی که تا الان خوابیدی.

من: آره، شرمنده که نتونستم کمکتون کنم.

خاله: این چه حرفیه دخترم؟ باز تعارف کردیها. بشین ببين چه غذای خوشمزه ای درست کردم.

من: دستتون درد نکنه.

بادیگارد همینجور ساکت نشسته بود و سرش پایین بود. دهنمو که باز میکردم تا لقمه رو توی دهنم بذارم، درد میکرد و میسوخت. الهی زهر جونت بشه. الهی غذا بپره تو گلوت و خفه بشی. انشاالله بیفتی پات بشکنه تا دل من خنک بشه. اما مثل همیشه دعاهام نگرفت و کم کم داشت باورم میشد که من همون گربه سیاهم که با دعاهاش بارون نمیباره.

ناهار که تموم شد، به خاله کمک کردم و میز رو جمع کردیم.

خاله: خوب آوا جون، حالا بگو ببینم، دست پخت من خوشمزه تره یا دست پخت مامانت؟

سرمو بالا گرفتم، بادیگارد داشت نگام میکرد. لبخند محزونی زدم.

من: من وقتی که پونزده سالم بود مامانم توی تصادف فوت کرد.

یه قطره اشک از چشمم پایین اومد. خاله که توقع شنیدن این حرفو نداشت خیلی ناراحت شد. دستمو گرفت.

خاله: متاسفم دخترم، ببخشید ناراحتت کردم. بخدا نمیدونستم.

من: نه خاله، از سوال شما ناراحت نشدم. فقط یکم دلم براش تنگ شده.

خاله: من فدای تو بشم. مگه خاله ات مرده؟ امروز با هم میریم سر مزارش. هوم نظرت چیه؟

لبخند زدم و سرم رو به علامت مثبت تکون دادم.

عصر با هم رفتیم بهشت زهرا، البته همراه بادیگارد. تا میتونستم گریه کردم و توی دلم با مامانم درد و دل کردم. مامان نیستی که ببینی بابام اجازه داده که یه غریبه روم دست دراز کنه.

یه هفته از اون موضوع گذشت و من هرروز توی خونه مینشستم و در و دیوار رو نگاه میکردم. یه روز عصر که از بی حوصلگی داشتم دق میکردم یکی زنگ خونه رو زد. مرضیه خانم درو باز کرد و یکم بعدش دیدم که کامی اومد تو.

تا همدیگه رو دیدیم خشکمون زد. کامی اومد نزدیک و به صورتم نگاه کرد. دستش رو آورد بالا و با انگشتش آروم زد به بازوم.

کامی: آوا واقعا تویی؟ بابا تو کجایی؟ جون به لبمون کردی. دیوونه شدیم بسکه دنبالت گشتیم. گوشیت چرا خاموشه؟ میدونی چی سر بهار اومده؟ الانم اومدم اینجا که از سرگرد دربارت بپرسم.

من با چشمهای پر از اشک داشتم به کامی نگاه میکردم. باورم نمیشد که جلوی روم ایستاده. پریدم توی بغلش. چقدر دلم براش تنگ شده بود.

کامی: آوا،حالت خوبه؟

من با بغض: نه، ولی الان که دیدمت آره. خوب خوبم.

کامی: تو اینجا چیکار میکنی؟

من: بیا بشین تا همه چیز رو برات تعریف کنم.

وقتی همه چیز رو جز موضوع صیغمون رو تعریف کردم، سرم رو بالا گرفتم و به کامی که سرشو پایین انداخته بود و دستش رو به هم قلاب کرده بود خیره شدم.

کامی: پس چرا گوشیت خاموشه؟

من: گوشیم پیشم نیست. از اونروز اجازه نداده برم بیرون. فقط میریم بهشت زهرا اونم چونکه مادرش همراهمونه. از روزی که اینجا اومدم دیگه میلاد رو ندیدم. اونم بی معرفته.

داشتیم صحبت میکردیم که بادیگارد اومد. با کامی احوال پرسی کرد و نشست. مرضیه خانم سینی شربت رو آورد و تعارف کرد.

بادیگارد: مرضیه خانم، مادر جون کجاست؟

مرضیه: خانم رفتن بیرون چندتا خرید داشتن.

بادیگارد لبخند زد و رو کرد به کامی: این زنا اگه نبودن، کلّ دنیا بازارش میخوابید.

کامی:ای قربون دهنت. همین این وروجک و میبینی، پدر ما رو در آورده بود. هر هفته میگفت بریم خرید، اینقدر چیز میخرید که صندلی عقب ماشین و صندوق عقب کامل پر میشد.

بادیگارد پوزخند زد. کامی جدی شد و به من نگاه کرد.

کامی: ولی آوا تو عوض شدی، به قیافه خودت تو آینه نگاه کردی؟ مثل مردهها شدی. یکم به خودت برس. خودت رو توی این خونه زندانی کردی که چی؟ برو همین نزدیکیها یه چرخ بزن یکم دلت وا بشه.

میدونستم که به در داره میگه که دیوار بشنوه و تموم حرفش با بادیگارد بود. بادیگارد زیر چشمی بهم نگاه کرد. ولی کامی راست میگفت، من عوض شده بودم. حتی دیگه حوصله خودمم نداشتم. منی که هر روز توی آرایشگاها افتاده بودم و از رنگ مو گرفته تا مانیکور و پدیکر وهزار چیز دیگه. حالا حتی آرایشم نمیکردم، ابروهام در اومده بود و دیگه حالت شیطونی رو نداشت.

زنگ خونه رو زدن، خاله بود. بادیگارد بلند شد و به خاله کمک کرد تا خریدهاشو بیاره. خاله با کامی سلام و احوالپرسی کرد و قبل از اینکه بشینه یه پلاستیک داد دستم.

خاله: بگیر دخترم، اینو دیدم احساس کردم که خیلی بهت میاد.

به چشمهای پر محبت خاله نگاه کردم و لبخند زدم. بلند شدم و گونش رو بوسیدم و تشکر کردم. آخه یه خانم به این خوبی و مهربونی، چطور یه پسری مثل بادیگارد داره؟ چطور اون اخلاق گندشو تحمل میکنه؟

کامی: به به، عجب شال خوشرنگی.

به کامی نگاه کردم و گفتم: من که هنوز بازش نکردم، تو از کجا فهمیدی که شاله؟

کامی: خوب کفش که نیست، چونکه نرمه. لباس هم که نیست چونکه کوچیکه. حالا شاله یا چیزیه مخصوص زنا.

اخم کوچولو کردم و گفتم: آاه، کامی.

کامی: مگه چی گفتم؟ گفتم شاید جورابه.

توی دلم گفتم آره ارواح عمه ت. کامی چشمک زد.

کامی: آوا، بریم توی حیاط توپ بازی؟

من خوشحال از جام بلند شدم و گفتم: بریم.

دست خاله رو گرفتم و گفتم: خاله شما هم بیایید.

خاله: من چطور میتونم بازی کنم عزیزم؟ من که پا ندارم.

من: شما داور باشید.

خاله: من که بلد نیستم داوری کنم.

کامی: محسن داور، شما هم تشویق کننده.

بازی شروع شد، ولی به جای اینکه فوتبال بازی کنیم، بیشتر بسکتبال بازی کردیم.همش توپ رو توی دستمون میگرفتیم و دیوونه بازی در میاوردیم. بسکه خندیده بودم دیگه شکمم درد میکرد. نشستم کنار خاله که نفسی تازه کنم. مرضیه خانم شربت تعارفم کرد. یکی برداشتم و تشکر کردم.

کامی: بچه ها کی میاد گرگم به هوا؟

من: من.

کامی: تورو که میدونم کنه جون. با بقیه هستم.

من: کسی نیست.

شربت رو برداشتم و داشتم میخوردم که کامی یه نگاه معنی داری بهم کرد.

کامی: پس محسن جان به درد چی میخوره؟ خیلی هم بهش میاد.

تا اینو گفت هرچی توی دهنم بود با فشار ریختم بیرون و شروع کردم به خندیدن. کثافت منظورش بود که بادیگارد گرگه.

خاله: محسن جان فکر خوبیه مادر. تو هم یکم باهاشون بازی کن. هم ورزشه هم بازی.

بادیگارد: مادر من شما دیگه چرا؟ من دیگه سنی ازم گذشته.

خاله: وا مادر، همچین میگی انگار مرد ۴۵ ساله هستی و من ۸۰ ساله؟ من تازه اول جوونیمه، تازه ۳۴ سالم شده.

با این حرف خاله همه خندیدیم. خاله خودش بیشتر از همه میخندید.

بادیگارد: من غلط کنم که بگم شما ۸۰ سالتونه. شما تازه رفتید توی ۲۵ سالگی.

خاله: خوبه خوبه، زبون نریز.

تا شب با هم بودیم. بعد از مدتها میخندیدم و خوشحال بودم. اما این خوشحالی زیاد طول نکشید.

فردا صبحش که بیدار شدم، رفتم دوش گرفتم. وقتی اومدم بیرون حس کردم که وسایل اتاق یکم جا به جا شده. جای کیفمم عوض شده. کیف پولیم رو برداشتم، بله، حدسم درست بود و بادیگارد توی کیفم گشته. اینقدر عصبی شدم که با ربدوشام و موهای خیس رفتم از اتاق بیرون. در اتاقشو محکم باز کردم که خورد به دیوار و صدای گوش خراشی داد. بادیگارد از جا پرید و با نیم تنه لخت جلوم ایستاد.

بادیگارد: این چه طرز در باز کردنه احمق.

من: کی به تو اجازه داده که بری توی چیزهای من بگردی؟ با اجازه کی توی وسایل یه دختر گشتی؟

بادیگارد: برو بیرون حوصله جر و بحث کردنتو ندارم.

من: تو غلط کردی که حوصله نداری. کاشکی وقتی توی وسایل مردم فضولی میکردی و زور میگفتی حوصله نداشتی. مرتیکهٔ عوضی.

بادیگارد اومد نزدیکم و بازومو گرفت که از اتاق بیرونم کنه. بازومو از چنگش بیرون کشیدم.

من: هزار بار گفتم به من دست نزن هرزهٔ کثیف.

همین یه جمله کافی بود تا بادیگارد عصبی بشه. دوتا بازوهامو توی دستش گرفت و چسبوندم به دیوار، اینقدر قوی بود که منو بلند کرده بود و پاهام توی هوا بود. هر کاری کردم نتونستم خودمو از چنگش نجات بدم.

من: ولم کن کثافت. حیوون.

بادیگارد: تا وقتی که حرف دهنتو نفهمی همینجا و همینجور میمونی. من هرزه م؟ من اگه هرزه بودم که تورو صیغه نمیکردم. اگه من کثیفم تو چی هستی؟ با پسرا بیرون میری و میگی و میخندی. تا نصف شب پارتی با آرایش غلیظ و لباسهایی که بس که لخته نمیشه گفت لباسه. نه شرمی نه حیایی. تو از همه کثیفتری. دختره ی.....

هنوز جمله اش رو کامل نکرده بود که صدای فریاد خاله رو شنیدیم.

خاله: محسن.

به سمت صدا برگشتیم، خاله داشت با تعجب به ما نگاه میکرد.

خاله: این چه ریختیه که برای خودتون درست کردید؟ محسن بذارش زمین.

بادیگارد منو گذاشت رو زمین، تازه به خودم اومدم و متوجه شدم با ربدوشام اینجا ایستادم و بادیگارد بالا تنش لخته. از اینکه خاله درموردمون فکر اشتباه کنه سرخ شدم.

بادیگارد: اون طوری که شما فکر می کنید نیست.

خاله: من خودم میدونم، تو نمیخواد به من بگی. لباس بپوشید بیایید پایین کارتون دارم.

زود رفتم توی اتاق و لباس پوشیدم. قلبم داشت تند تند میزد. وای خدایا این دیگه چه بدبختی که گرفتارش شدم. با صدای مرضیه خانم شالم رو سر کردم و رفتم پایین. بادیگارد نشسته بود روی مبل و سرش پایین بود. اولین بار بود که خاله رو اینقدر جدی و عصبی میدیدم.

هیچکس حرفی نمیزد و همه توی فکر بودن که با صدای خاله به خودمون اومدیم.

خاله: از کی تا حالا این بازی رو دارید میکنید؟

من: خاله بخدا اون چیزی که فکر میکنی نیست. ما..

خاله پرید وسط حرفم: پس چیه؟ میشه به من بگی این چیزی که دیدم چیه؟

من: ما، ما با هم محرمیم.

خاله با تعجب به ما نگاه کرد و گفت: محرمید؟

بادیگارد: آره، ما صیغه کردیم.

خاله: واای، خدایا چی دارم میشنوم؟ پسرم از پشت سرم رفته صیغه کرده و زنشو آورده توی خونه پیش من. منو هالو کرده. ای خدا، کاش میمردم و همچین روزی رو نمیدیدم.

بادیگارد: مامان، این حرفها چیه که داری میزنی؟ بخدا زشته برای شما که این حرفا رو بزنید.

خاله: این حرفها زشته؟ ولی این کارایی که شما بالا داشتید میکردید زشت نیست؟

با این حرف خاله داغ شدم. با صدای آرومی صحبت کردم.

من: خاله، شما اشتباه میکنید. اجازه میدید که من همه چیز رو تعریف کنم؟

خاله ساکت به من نگاه کرد و من شروع کردم به تعریف کردن. وقتی حرفهام تموم شد خاله باز ساکت بود و به زمین خیره شده بود.

من: خاله بخدا راست میگم. به ارواح خاک مامانم راست میگم. ما امروز داشتیم دعوا میکردیم چونکه ایشون بدون اجازه من رفتن توی وسایل من دست درازی کردن. اینقدر عصبی بودم که اصلا حواسم نبود که دارم چیکار میکنم. وقتی هم که شما رسیدید میخواست منو بزنه.

خاله با تعجب گفت: تورو بزنه؟

من: آره.

سرم رو انداختم پایین و اجازه دادم تا اشکم بریزه. این بغض لعنتی داشت دیوونم میکرد.

خاله: این حرفی که زد درسته محسن؟ میخواستی بزنیش؟

بادیگارد: مامان شما نمیدونید چی شده. پدر ایشون به من این اجازه رو داده که برای سلامتی جون دخترش همیشه مواظبش باشم و حواسم به همه چیز باشه. من دیشب رفتم توی چیزهاش گشتم تا ببینم چیزی توی کیفش نیست که مشکوک باشه. آخه همونجور که گفت دشمنا تا توی خونه با وجود اینهمه نگهبان اومدن. یکی از آدمهای اونا توی خونشون کار میکنه و به همه چیز دسترسی داره. باید ببینیم یه موقع چیزی نذاشته توی کیفش که بتونن ردیابی کنن.

خاله: اگه این وظیفه توئه که ازش مواظبت کنی، پس چرا میخواستی روش دست دراز کنی؟ باباش آوا رو سپرده دست تو که نزاری یه خار توی پاش بره، اونوقت تو به جای اینکه نذاری آسیبی بهش برسه خودت داری میزنیش؟ باهاش بد رفتاری میکنی؟ من میگم چرا این دختر از خونه بیرون نمیره و روز به روز داره لاغرتر میشه.

از سر جاش بلند شد، بادیگارد هم جلوش ایستاد.

خاله: محسن خوب گوش کن دارم چی میگم. این دختر دست ما امانته، اگه ببینم یه خراش به جونش افتاد. حالا چه دشمن مسببش باشه چه تو باشی، بخدا شیرم رو حلالت نمیکنم.

بادیگارد سرش پایین بود و چیزی نمیگفت. واسم عجیب بود که اینقدر به خاله احترام میذاره. خاله اومد سمتم و دستمو گرفت و بردم سر میز نهار.

بعد از نهار رفتم توی اتاقم، بازوم خورد به در کمد، یه درد عجیبی پیچید توش. رفتم توی آینه به بازوم نگاه کردم. جای دستهای غولش روش مونده بود. کثافت غول زورش به من رسیده. صبر کن حالتو میگیرم کثافت. فیل با فنجون کشتی میگیره. ایشالا دستت بشکنه.

داشتم همینجور به بازوهام نگاه میکردم و غر میزدم که در اتاق باز شد و خاله اومد توی اتاق. زود آستینم رو درست کردم. اما دیر شده بود چونکه خاله اومد نزدیک و بازوم رو نگاه کرد.

با تعجب گفت: این کار محسنه؟

سرم رو انداختم پایین و چیزی نگفتم. خیلی دوست داشتم که حال بادیگارد رو بگیرم و حقیقتش رو به خاله بگم، اما خاله رو خیلی دوست داشتم و دلم نمیخواست که ناراحت بشه.

من: آره، اما اون کاری نکرد. من بدنم زود کبود میشه. شما نگران نباشید.

خاله بازوم رو گرفت و فشار داد. دادم به هوا رفت.

خاله: پس چرا درد میکنه؟ اگه فقط کبود بود این درد رو حس نمیکردی. پسرهٔ احمق فکر کرده هنوز داره با مجرمها رفتار میکنه. فرق بین مرد و یه دختری که از گٔل هم نازکتر و معصومتره رو نمیدونه.

من: نه خاله، من معصوم نیستم. من دقیقا همون چیزیم که اون گفت. من پست و بی شرم و حیام.

خاله: ا، این حرفا چیه که میزنی؟ محسن غلط کرده که این حرفها رو زده.

من: نه خاله، اگه شما هم توی خونه با ما بودید شاید همین فکرو در موردم میکردید.

خاله: نه، مطمئنم که نظرم در موردت عوض نمیشه. اگه میخوای امتحان کن.

من: باشه. پس بشنوید، من از پدرم متنفرم. اون رو مسبب مرگ مادرم میدونم. اون لجبازی کرد و کوتاه نیومد، دنبال سیاست و مقامش رو گرفت تا اینکه مادرم رو جلوی چشمامون کشتن. بعدش هیچوقت نیومد یه دستی روی سرمون بکشه یا حتی از کارش پشیمون بشه. باز ادامه داد و جون همهٔ ما رو به خطر انداخت. ما هیچ مهر و محبتی از بابام ندیدیم، ولی تا میتونست پول میریخت جلومون، فکر میکرد پول همه چیزه و داره در حق ما پدری میکنه.

منم برای تلافی همهٔ پولها رو خرج میکردم، تا میتونستم خرید میکردم و با دوستام که میرفتیم بیرون همیشه مهمون من بودن. شبها تا میتونستم دیر میومدم خونه. البته بیشتر وقتها یا پیش مامانم بودم، یا پیش بهار دوستم. فقط برای اینکه لج بابامو در بیارم میگفتم رفتم پارتی. جلوش همیشه لباسهای کوتاه و تنگ میپوشیدم و تا میتونستم آرایش میکردم. ولی تا از خونه بیرون میرفتم آرایشمو پاک میکردم.

نمیگم پاک بودم، نه. ولی به این شدت نبودم. مامانم بهم یاد داد که زن مثل جواهر میمونه و باید خودش رو بپوشونه که بهش آسیبی نرسه. اما بخاطر لجبازی با بابام حرفای مامانمو فراموش کردم.

همیشه سر کوچیکترین چیز با بابام بحث میکردم و آخرش هم به کتک کاری میرسید. اما وقتی که اون عصبی میشه من خوشحال میشم، وقتی که حرص میخوره من دلم آروم میگیره.

هر بادیگاردی که برام میاورد، کاری میکردم که یا خودش فرار کنه یا بابام اخراجش کنه. از پنجره فرار میکردم، توی دانشگاه میپیچوندمشون، توی صندوق عقب ماشین دوستم قایم میشدم. همه کار میکردم تا بادیگارد همراهم نباشه. وقتی که بابام بخاطر جون من از مقامش کناره گیری نمیکنه، پس من چرا زنده بمونم؟ هیچ علاقهای واسه زنده بودن ندارم.

قبلا ها دلم به میلاد و دوستهام خوش بود. وقتی باهاشون بودم به بابام فکر نمیکردم، اما حالا حتی از دانشگاه هم محرومم کردن، حتی نمیتونم برم پیش مامانم.

خاله اشکش رو پاک کرد و دستمو گرفت: قربون اون دل پر از غمت برم من. عزیزم من هیچوقت در مورد تو فکر بد نمیکنم. نمیگم کارات درسته ولی میدونم که این کارها رو فقط برای آروم گرفتن دلت میکنی. تو دختر پاکی هستی، اینو توی این چند وقت بهم ثابت کردی. آدم هر چقدر هم که تظاهر کنه ولی باطنشو نمیتونه پنهون کنه. میدونم محسن هم خیلی داره اذیتت میکنه، باور کن خیلی مرد خوبیه، اما بعد از اون اتفاق دیگه از دخترها متنفر شده.

من که کنجکاو شده بودم گفتم: مگه چه اتفاقی افتاده؟

خاله: دوست ندارم با تعریف کردنش تورو ناراحت کنم، اما شاید اگه بشنوی بتونی یکم درکش کنی و دلیل رفتارهاش رو بدونی.

نفس عمیقی کشید و شروع کرد: سه سال پیش بود که برای محسن رفتم خواستگاری دختر دائیش. توی یک ماه همه کارها تموم شد و اونا به عقد هم در اومدن. نازنین دختر خیلی قشنگی بود و خیلی محجوب. محسن هم عاشق همین حجب و شرم وحیاش بود. تا میتونست نازشو میکشید و براش کادو میخرید. هفتهای سه چهار بار میرفتن بیرون، سینما، گردش و شام بعدهم میرسوندش خونه.

شش ماه گذشت و قرار بود ماه بعدش عروسی کنن و برن خونهٔ خودشون. اما نمیدونم نازنین چش شده بود. با کوچیکترین حرفی دعوا راه مى انداخت و قهر میکرد یا از خونه میزد بیرون. دیگه حتى به منم بى احترامى ميكرد، هرچی از دهنش در میومد به من و محسن میگفت.

محسن خواست طلاقش بده و همه چیز رو تموم کنه ولى من نذاشتم.

گفتم که هنوز جوونه نادونه. کاش گذاشته بودم طلاقش بده تا بچّه م اون چیزها رو نمیدید. روزی که اثاثیهها رو بردیم خونشون نازنین قبول نكرد که بیاد و با سلیقه خودش اثاثيه رو بچینه. محسن رفت خونهٔ دائیش اینا تا راضیش کنه که بیاد. سر کوچه خونه دائیش که میرسه نازنينو ميبينه كه دست يه مرده ديگه رو گرفته و دارن قدم ميزنن.

اونا تا محسنو میبینن میترسن. اما محسن بدون اینکه چیزی بگه برميگرده خونه و از همه میخواد که برن و عروسی بهم خورده. همه با تعجب از خونه رفتن، فقط من موندم پیشش.

خاله به اینجا که رسید شروع کرد به گریه کردن و با گریه

ادامه داد: کاش میمردم و بچّه م رو توی اون حال نمیدیدم. محسنم دیوونه شده بود، همهچیز رو بهم ریخت و همه وسایل رو شکست. تا میتونست داد میزد و از خدا کمک میخواست. توی یه هفته کارهای طلاق رو انجام داد و به هیچکس نگفت که چرا طلاق گرفتن.

از اون به بعد محسن یه آدم دیگه ای شد، خشک و بی روح. از دخترها متنفر شد و فکر میکنه که همه مثل هم هستن. تا یک سال به من نگفت که چرا طلاق گرفتن، یه شب از کوره در رفتم و قسمش دادم و اون مجبور شد که همه چیز رو برام تعریف کنه. تحقیق کرده بود و فهمیده بود که نازنین با اون پسر که اسمش بابک بود از قبل همدیگه رو دوست داشتن و نازنین فقط بخاطر پول محسن باهاش عقد کرده بوده. تصمیم داشتن وقتی که خوب پول جمع کرد با هم فرار کنن و برن اروپا.

حالا نوبت من بود که گریه کنم، خاله داشت همینجور اشک میریخت. سرش رو گذاشتم روی سینه م و تا میتونستیم گریه کردیم. بعدش که آروم شدیم اشکامونو پاک کردیم. گونهٔ خاله رو بوسیدم.

من: ببخشید که ناراحتتون کردم خاله جون.

خاله: این چه حرفیه دخترم؟ اتفاقا اینجوری یکم سبک شدم که با یکی درد و دل کردم.

دور و برشو نگاه کرد و گفت: این اتاق رو برای نازنین درست کرده بودیم که هروقت میخواست پیشمون بمونه راحت باشه. این اتاق با سلیقه محسن دکور شده.

من با شوخی: اصلا باورم نمیشه که یه سرگرد بی احساس اینقدر سلیقه ش خوب باشه و به جز رنگ مشکی از رنگ دیگه هم استفاده کنه.

خاله: از دست شما دوتا. مثل موش و گربه میمونید.

من: خاله، ازت یه خواهشی دارم.

خاله: بگو عزیزم، اگه بتونم حتما برات انجام میدم.

من: میخواستم اگه میشه ازش بخواین که بذاره زنگ بزنم به میلاد و دوستم بهار.

خاله: باشه عزیزم، بهش میگم. حالا برو صورتتو بشور و بیا پایین با هم عصرونه بخوریم.

من: چشم.

عصرونه که تموم شد، خاله ازم خواست آماده بشم و با هم بریم یکم قدم بزنیم. شب که میخواستم بخوابم، همش به بادیگارد فکر میکردم. دلم براش میسوخت، هرکی بود همین رفتار رو با دخترها میکرد. منم بعد از سهراب از همه پسرها متنفر شدم. هرکی نزدیکم میشد قبل از اینکه بهم ضربه بزنه، من بهش ضربه میزدم. اما با تنها پسری که خوب بودم کامی بود، کثافت انگار مهرهٔ مار داره. اولین روز که دیدمش، بس که نمک ریخت دیگه نفسم بالا نمیومد. از همون اولا فهمیدم که به بهار علاقه داره، بهار هم همینطور. شاید بخاطر همین بود که باش راحت بودم، چونکه میدونستم به من نظر بدی نداره.

اما محسن چی؟ اونم بهم نظر بدی نداره. محسن؟ آوا حواست هست داری از بادیگارد حرف میزنی؟ اون غلط میکنه که نظر داشته باشه، مرتیکه غول. آوا خانم، یادت رفته که همیشه میگفتی جذبه مرد توی قد بلندی و چهار شونگيشه؟ من غلط کنم بگم این غول جذاب باشه، بیشتر شبیه کارتون شرکه(Shrek). آوا،اینقدر بی انصاف نباش.

میدونم که ته دلت داری میگی که جذابه، تا چشمش به چشمات میخوره نفست بند میاد. خوب ترسم داره، معلومه که نفسم از چشمهای اژدهاییش بند میاد. خودتو به خریت نزن، پس عمه من بود که میگفت عجب چشمهایی داره، چشاش جذابه و آدم رو جادو میکنه. اصلا میدونی چیه؟ خفه شو الاغ، اصلا کی از تو نظر خواست.

به خودم اومدم، ساعت دو شب بود. از خودم خندم گرفت که با خودم دعوا داشتم. مثل سگی آوا، کسی رو گیر نیاوردی که گیر بدی بهش پاچه خودتو گرفتی؟ اه بابا دارم دیوونه میشما. کدوم آدم عاقلی اینقدر با خودش بحث میکنه؟ شب بخیر.

به چشمهای آبی پسر نگاه کردم، یکی از اون لبخندای پسر کشمو زدم و تا چراغ سبز شد گاز دادم. توی آینه دیدم که پسر چشم آبی با ماشین پرشیا پشت سرمه و میخواد ازم سبقت بگیره. منم از عمد نمیذاشتم که ازم سبقت بگیره.

بهار: آوا بیخیال شو آخر به کشتنمون میدیا. حالا وقت کورس گذاشتنه؟

به بهار نگاه کردم که بغل دستم نشسته بود و محکم درو گرفته بود. از آینه نگاه کردم که ماشین پرشیا داشت نور بالا میزد و با دستش اشاره میکرد. اجازه دادم تا رد بشه، وقتی اومد کنارم اشاره کرد که پنجره رو بدم پایین. وقتی پنجره رو دادم پایین پسری که بغل دست راننده نشسته بود گفت: عجب دست فرمونی داری تو دختر.

راننده که همون پسر چشم آبی بود گفت: جلوتر یه کافی شاپ هست خوشحال میشم اونجا ببینمت.

من مغرورانه نگاهش کردم و گفتم: تا ببینم چی میشه.

پسر سر خم کرد و گاز داد و رفت.

بهار: آوا چه پسره خوشگل بود. من که دهنم آب افتاد.

غش غش خندیدم و گفتم: اه ه ه جمع کن لب و لوچه رو. اون مال منه.

بهار: حالا میخوای چیکار کنی؟ میریم کافی شاپ؟

من: فکر کنم تجربه خوبی باشه. نظرت چیه؟

بهار شونشو بالا انداخت و من گاز دادم.

یه نگاهی به دور و برم انداختم که دیدم همون پسر چشم آبی تا منو دید از جاش بلند شد و لبخند زد. رفتيم نزدیک و سلام کردیم و بعد نشستیم.

پسر: خوب چی میل دارید خانمها؟

یه نگاهی به منو کردیم و سفارش دادیم. گارسون که رفت پسر رو کرد به من و گفت: من سهرابم، ۲۲ سالمه. اینم دوستم امید.

نگاهی به امید کردم که نیشش باز بود و زل زده بود به من. برگشتم و توی چشمهای سهراب نگاه کردم.

من: منم آوا هستم، ۲۰ سالمه. اینم بهار دوستمه و هم سنمه.

سهراب: خوشوقتم.

"دو ماه بعد"

موبایلم زنگ خورد، سهراب بود.

من: سلام.

سهراب: سلام عزیزم، آوا پاشو بیا کافی شاپ .... که کلی دلم برات تنگ شده.

من: باشه، اومدم.

"یک هفته بعد"

با بهار داشتیم توی کوچه ها ول میگشتیم که بهار چنگ زد و دستمو گرفت توی دستش. بهش نگاه کردم که رنگش پریده بود. نگاهشو دنبال کردم، یکم که توجه کردم دیدم سهراب توی پارک روی نیمکت نشسته و چسبیده به يه دختری و داره توی گوشش یه چیزی میگه و دختر داره بلند بلند میخنده. اون دختر کسی جز ماندانا دوستم نبود.

"چند روز بعد"

چشمامو چرخوندم، سهرابو همراه دوستاش دیدم که پشت یه میز همیشگی نشسته بودن و داشتن میگفتن و میخندیدن. سهراب تا منو دید بلند شد و خندید.

سهراب: به به، چه سورپریز خوبی. خوبی خانمم؟

من خیلی خونسرد دست گذاشتم روی لبش و گفتم: هیسس، سهرابم میدونی که خیلی دوست دارم.

چشمهای سهراب برق زد و دوستاش شروع کردن به سوت کشیدن.

من: ولی هانی، دیگه ازت سیر شدم. چه جوری بگم، تاریخ مصرفت تموم شده عزیزم. دیگه بهم زنگ نزن، باشه گلم؟

سهراب با چشمهای گرد شده داشت بهم نگاه میکرد. یه پوزخندی زدم و رفتم سمت در. صدای خندههای همه رو میشنیدم.

با صدای در به خودم اومدم. یه هفته از اون روز دعوای من و بادیگارد گذشته و من دیگه از بادیگارد بدم نمیومد. سر به سرش نمیذاشتم دیگه حوصله بحث کردن نداشتم. صبح دوش گرفتم و رفتم جلوی آینه. به قیافم دقیق شدم.

پوستم سفیده، موهام مشکی و صاف که تا کمرم میرسید. چشمهام مشکی بود که مردمکش درشت بود و چشمهامو درشتر نشون میداد. بینیم تقریبا خوبه، به صورتم میاد. لبم یکم گوشتیه. قدم بلنده و لاغرم. همه میگفتن که باید یکم تپل بشم.

رفتم توی آشپزخونه. خاله و بادیگارد سر میز نشسته بودن و با هم درمورد یه چیزی صحبت میکردن. تا منو دیدن ساکت شدن.

من: سلام،صبح بخیر.

خاله: صبح بخیر عزیزم. خوب خوابیدی؟

من: آره ممنون.

خاله: آوا جون، امشب نامزدی دختر آقای سعیدی دعوتیم.

من: خب مبارک باشه. به سلامتی. خوش بگذره.

خاله: چیو خوش بگذره؟ تو هم باید همراهمون بیای.

من: خاله اصلا حوصله مهمونی ندارم. من میمونم توی خونه، شما درو قفل کنید و برید.

بادیگارد بهم نگاه کرد و دوباره مشغول روزنامه خوندن شد.

خاله: این چه حرفیه دخترم؟ ما به تو اعتماد داریم. ولی نمیخوام توی خونه بمونی. اینهمه وقت توی خونه موندی، دیگه بسته. امشب همه با هم میریم. همین که گفتم.

من: آخه خاله، من لباس ندارم.

خاله: خب برید خرید.

من: نه باعث زحمتتون میشه.

خاله: چه زحمتی عزیزم؟ تو هم مثل دخترمی. محسن میبرتت تا خرید کنی.

داشتم چایمو میخورم، با این حرف خاله استکان توی هوا موند. به بادیگارد نگاه کردم، اونم به من نگاه کرد و اخم کرد. اه ه ه، مرتیکه ایکبیری. واسه من کلاس میذاره.

من: نه خاله، حاضرم با گونی برم و با ایشون نرم خرید.

بادیگارد یه نگاه تندی بهم کرد و زیر لب گفت لعنت به جون شیطون. ا ا ا به خودتم لعنت میفرستی هانی جون؟

خاله: نه عزیزم، نمیشه. باید بری خرید. میخوام از همه سرتر باشی.

من: زنگ میزنم میلاد برام یه چیزی بیاره.

خاله: باشه زنگ بزن. اما اگه نتونست برات بیاره باید با محسن بری خرید. باشه؟

من: باشه.

بعد از صبحونه، با موبایلی که بادیگارد داد به میلاد زنگ زدم.

میلاد: الو

من: سلام

میلاد: آوا تویی؟

من: هه، عجیبه که صدام هنوز یادته.

میلاد: این چه حرفیه خواهر گلم؟ من همیشه به یادتم.

با بغض گفتم: آره معلومه، هرروز بهم زنگ میزنی یا بهم سر میزنی. میلاد یه ماه گذشته و از تو خبری نیست. فکر نمیکنی که من مردم یا زنده م. واقعا که، تو هم مثل بابات سنگدل شدی.

میلاد: این چه حرفیه آوا؟ بخدا نمیشد زنگ بزنم.مشغول بودم.

من: آره کارت مهمتر از منه. اینقدر مشغول بودی که فکر تنها خواهرت نبودی که کجاست و چیکار میکنه. چه بلایی سرش اومده.

میلاد: آوا، چیزی شده؟

من: مگه واسه تو مهمه؟ میلاد باورم نمیشه که این تو باشی که این رفتارها رو میکنی.

گوشی رو قطع کردم. سنگینی چیزی رو روی شونم حس کردم، دست خاله بود. دستم رو روی دستش گذاشتم و آروم گریه کردم. خاله سرم رو توی بغل گرفت و اجازه داد که راحت گریه کنم.

خاله: برای همینه که میگم باید باهامون بیای نامزدی. ببین چقدر افسرده و دل نازک شدی.

من: وقتی گریه میکنم از خودم بدم میاد، حس میکنم آدم ضعیفیم. منی که بابام میزد توی صورتم میخندیدم، الان با کوچیکترین حرف گریه میکنم.

خاله: بعضی وقتا گریه خوبه عزیزم، دلت سبک میشه. خب حالا پاشو آماده شو. محسن میبرتت خرید. نگو نه که دلخور میشم.

مجبور شدم که با بادیگارد برم. مثل همیشه که با بادیگارد بیرون میرفتم چادر سر کردم و جلوی صورتم رو گرفتم.

هر لباسی رو که انتخاب میکردم بهم گیر میداد، خیلی کوتاه، آستینش کوتاه، رنگش زشته، تنگه. دیگه دیوونم کرده بود. آخرش از کوره در رفتم و جلوی مغازه دار سرش داد کشیدم.

من: اه ه ه، بس کن دیگه. من تورو آوردم اینجا چون مجبور بودم، نیاوردمت که نظر بدی. تا الانم اگه ساکت موندم بخاطر....

ساکت شدم. از مغازه بیرون رفتم، بادیگارد هم اومد دنبالم.

بادیگارد: حرفتو کامل کن. چرا ساکت شدی؟

جواب من باز سکوت بود.

بادیگارد: هه، بخاطر حرفایی که مامانم بهت زده؟

با تعجب سرم رو به سمتش کردم.

بادیگارد: من همه چیز رو شنیدم، حالا چونکه مامانم برات اینا رو تعریف کرده لزومی نداره که تو برام دل بسوزونی. از ترحم بدم میاد، همونطور از تو.

با این حرفش داغ شدم، نفهمیدم چی شد که دستم رو بردم بالا و یکی زدم تو گوشش. بادیگارد خشکش زده بود، اصلا توقع نداشت که بزنم توی گوشش.

من: من دلم واسه توی پست فطرت نمیسوزه، من اگه کوتاه اومدم بخاطر خاله بود. چون به خاله قول دادم که سر به سرت نذارم، کاش یکم وجدان داشتی و اینو میفهمیدی. ولی حیف که آدم نیستی. نازنین حق داشته که ولت کرده، با این اخلاق گندی که تو داری مادر ترزا هم که بود فرار کرده بود. اینم یادت باشه تو جز یه بادیگارد و راننده واسه من چیز دیگه ای نیستی. حالا چون بهت احترام میزارم فکر نکن که ازت خوشم میاد، ازت متنفرم. شنیدی؟ متنفرم آقای راد.

همه داشتن به ما نگاه میکردن، اهمیت ندادم و راهمو گرفتم و رفتم. مجبور بودم یکم پیاده تا سر خیابون برم. از بادیگارد خبری نبود، تاکسی گرفتم و آدرس رو دادم. بغض گلوم رو گرفته بود.

کاش میفهمید که این ترحم نیست، بلکه درک کردنه. درکش میکنم چونکه خودمم اینو کشیدم. یه بار بهم خیانت شده. منم از پسرا متنفر شدم. حیف که آدم نیست، بره گم شه. اه، بغض لعنتی. فکرم رو به چیزهای دیگه مشغول کردم تا بغض نکنم.

وقتی که رسیدم خونه، دیدم که کفش یه مردی دم دره. یعنی کی میتونه باشه؟ آروم رفتم تو، با تعجب به مرد نگاه میکردم. از پشت از هیکل ورزیدش فهمیدم که میلاده.

خاله: اومدی دخترم؟ نگرانت بودیم.

با این حرف خاله، بادیگارد و میلاد به سمتم چرخیدن. چقدر با دیدن قیافش دلم آروم گرفت. اومد نزدیکم، با بغض و چشمهای پر از اشک بهش نگاه کردم.

من: اینجا چیکار میکنی؟

میلاد: اومدم خواهرمو ببینم.

من: الان یادت اومده که خواهر داری؟ این چند وقت کجا بودی؟

خاله بلند شد و گفت: من میرم توی اتاقم تا شما راحت صحبت کنید.

بادیگارد و خاله با هم رفتن بالا.

میلاد: آوا، بخدا مشغول بودم. وقت سر خاروندن رو هم نداشتم.

من: آره، اینقدر مشغول که حتی نتونستی یه زنگی بزنی که ببینی خواهرت زنده ست یا مرده.

میلاد: میدونستم که حالت خوبه. به سرگرد اینقدر اعتماد دارم که میدونم حتی نمیذاره یه خراش به تنت بیفته.

من: آره راست میگی، یه خراش نمیندازه. ولی همه استخونام رو شکونده.

دو قطره اشک از چشمم ریخت. میلاد با تعجب به من نگاه کرد و لحنش پر از نگرانی شد.

میلاد: آوا منظورت چیه؟ یعنی چی استخونت رو شکونده؟ زدتت؟

با بغض گفتم: اوهوم.

با یادآوری رفتار امروز بادیگارد بغضم ترکید و بلند بلند شروع به گریه کردم. میلاد منو بغل گرفت.

میلاد: آوا سرگرد زدتت؟ آخه چرا؟ چیکارت کرد؟

من: زد توی گوشم و پرتم کرد روی زمین. چند روز پیش هم چسبوندم به دیوار، هنوز جای دستش روی بازوم هست.

میلاد با عصبانیت گفت: غلط کرده مرتیکه عوضی. من خواهرم رو سپردم دستش که ازش مواظبت کنه. انگار از اعتماد ما سوء استفاده کرده. حالش رو میگیرم، فکش رو میارم پایین.

نشستیم روی مبل، یکم که آروم شدم از توی آغوشش جدا شدم. میلاد اشکهامو پاک کرد.

میلاد: آوا معذرت میخوام. میدونم کوتاهی کردم، ولی از این به بعد جبران میکنم. کارهای بیمارستان منو از این همه اتفاق غافل کرده. احمق چطور جرات کرده دست روی امانتی که دستش دادیم دست دراز کنه؟ دندوناش رو توی حلقش خالی میکنم.

من: نمیخواد، امروز توی بازار جلوی همه زدم توی گوشش و هرچی از دهنم در میومد بارش کردم.

میلاد نگاهم کرد و یکم فکر کرد، کم کم لبخند روی لبش اومد. حالا دیگه لبخندش به قهقهه تبدیل شده بود. از خنده میلاد منم خندم گرفت.

میلاد: من میگم تو احتیاجی به من نداریا، تو خودت یه پا مردی. زدی تو گوشه مرده، اونم جلوی همه، اونم کی؟ سرگرد. چیزی نگفت؟ کاری نکرد؟

من: نه، همینجور خشکش زده بود. اصلا انتظار نداشت که به این محکمی بزنمش. اونم توی خیابون. ولی نمیدونست که من خیابون و خونه حالیم نیست و اگه بزنه به سرم به کسی رحم نمیکنم.

فکری کردم وگفتم: گرفتار بیمارستان برای چی بودی؟

با نگرانی اضافه کردم: چیزیت شده؟

میلاد: نگران نباش چیزیم نیست. فقط بابا یکم قلبش ناراحته، دنبال کارهاش بودم.

توقع داشتم که به این حرف اهمیت ندم، اما خیلی نگران شدم.

من: الان چطوره؟

میلاد: یه چند روزی بستری بود، ولی الان حالش خوبه و برگشته خونه.

میلاد صورتم رو توی دستاش گرفت و چشمام رو بوسید و بینیش رو زد به بینیم.

من: یاد بچگیهامون کردی؟

میلاد: آره، همیشه مامان باهامون اینجوری میکرد.

من: میلاد، منو میبری خونه؟

میلاد: آره عزیزم، تو دیگه اینجا نمیمونی. برو وسایلت رو جمع کن.

من بلند شدم و رفتم توی اتاقم. بادیگارد رفت پایین، تا پاشو از پله گذاشت پایین میلاد یه مشت زد به صورتش. با صدای میلاد زود از پله ها رفتم پایین.

بادیگارد داشت از روی پله ها بلند میشد و از لبش خون میومد. میلاد هم با عصبانیت فریاد میکشید.

میلاد: مرتیکه نمک نشناس، ما به تو پول میدیم که از آوا مواظبت کنی. بهت اعتماد کردیم، اونوقت تو از اعتماد ما سو استفاده میکنی و دست روی خواهرم بلند میکنی؟ اونم نه یک بار، چندبار؟ روی زمین پرتش میکنی؟

خاله اومد پایین و با نگرانی به ما نگاه میکرد.

میلاد: بخدا اگه بخاطر خانم راد نبود همین الان کاری میکردم که از کار اخراجت کنن. آوا وسايلتو بیار تا بریم.

داشتم از پلها میرفتم بالا که دیدم بادیگارد از میلاد میخواد که برن توی اتاق و با هم صحبت کنن. چیزامو داشتم جمع میکردم. عجب کتکی خورده امروز این بادیگاردها. اون از سیلی که من بهش زدم، اینم از مشتی که میلاد زده بود.

خوشم اومد میلاد مردونگیش رو نشون داد. از یه طرف خوشحال بودم که میلاد زدتش و حقش رو کف دستش گذاشته. اما از یه طرف دلم براش میسوخت. چونکه اشتباه از من هم بود.

خاله اومد توی اتاق و بهم نگاه کرد. چهره ش ناراحت و گرفته بود.

خاله: راسته که زده بوده توی گوشت؟

من سرم رو پایین گرفتم و چیزی نگفتم.

خاله: فکر نمیکردم بعد از قضیه نازنین، پسرم به یه آدم آهنی بی احساس تبدیل بشه. آوا جون، من از طرف محسن ازت معذرت خواهی میکنم. شرمنده م بخدا دخترم.

من: اِ خاله این چه حرفیه؟ راستشو بخواین من به کتک خوردن عادت دارم و برام مهم نیست. تقصیر خودمم بود که اون عصبی شد و منو زد. اما حرفهاش سنگینه و برام گرون تموم میشه.

خاله: بخدا روم نمیشه حتی ازت خواهش کنم که نری و پیشم بمونی. شاید باورت نشه، اما خیلی دوست دارم و بهت عادت کردم.

من: منم دوست دارم خاله جون. خیلی ممنون که این چند وقت دیوونه بازیهای منو تحمل کردی. بهتون زحمت دادم.

صدای میلاد از پایین میومد که ازم میخواست برم پایین. وقتی که نشستم روی مبل، به قیافه بادیگارد نگاه کردم که لبش زخم شده بود.

میلاد با جدیت و اخم گفت: آوا، آقای راد از کاری که کرده پشیمونه و میخواد که باز هم اینجا بمونی تا وقتی که آدم بشیری رو از بین نگهبانها پیدا کنیم. نظر تو چیه؟

یه نگاه به میلاد و بعد به بادیگارد کردم، داشت بهم نگاه میکرد. یه چیزی توی نگاهش بود. انگار که میگفت نرو. یکم فکر کردم و جوابم رو دادم.

من: باشه، ولی چندتا شرط دارم.

میلاد با تعجب به من نگاه کرد، باورش نمیشد که به همین راحتی راضی شده باشم.

میلاد: چه شرطی؟

من: من گوشی و اینترنت میخوام، هروقت خواستم بیرون برم و یک روز در میونم باید برم بهشت زهرا. تو هم بهم سر بزنی. از همه مهمتر اینه که ایشون حد و حدود خودشون رو بدونن و بهم بی احترامی نکنن. توی کارمم دخالت نکنن.

منتظر به قیافه بادیگارد نگاه کردم. با کمال تعجب دیدم که قبول کرد. وقتی که خاله فهمید که باز میمونم خیلی خوشحال شد. مهمونی اون شب رو کلا کنسل کردیم، چونکه هیچکس حوصله نداشت. فردا صبحش که بیدار شدم، بعد از دوش داشتم موهامو خشک میکردم که در زدن. به خیال اینکه خاله ست گفتم بیا تو. اما با کمال تعجب دیدم که بادیگارده. لباس آستین کوتاه تنم بود، چشمش به جای دستش روی بازوم که افتاد سرش رو انداخت پایین. حس کردم که خیلی از کارش پشیمونه.

من: کاری داشتید؟

بادیگارد: این گوشی که خواستید.

با خوشحالی کیسه رو از دستش گرفتم و دیدم که یه گوشی خیلی خوشگل و با کلاس توشه.

من: سیم کارت هم گرفتید یا نه؟

بادیگارد: سیم کارت هم توشه. اما به اسم شما نیست.

من: واه، چرا؟

بادیگارد: واسه امنیت، شاید اونها از روی اسمتون بتونن تماسهاتون رو ضبط کنن و پیداتون کنن. ولی واسه احتیاط هیچوقت آدرس جایی که هستید رو توی تلفن به کسی نگید.

برای تلافی کار دیروزش خیلی خشک گفتم: خیلی خب، میتونید برید.

به نیمرخم نگاه کوتاهی کرد و بدون هیچ حرفی رفت بیرون. پوزخند زدم و آروم زیر لب گفتم: تازه اولشه آقای شرک. یه حالی ازت بگیرم که بفهمی تنفر از من یعنی چی. اولین کاری که کردم یه زنگ به بهار زدم.

بهار: بله؟

من: به به، دوست خوشگل خودم. چطوری؟

بهار: شما؟

من: دستت درد نکنه دیگه، حالا دیگه منو به جا نمیاری نه؟

بهار جیغ کشید و گفت: آوا تویی؟

من: پ نه پ عممه.

بهار: خفه شو کثافت. معلوم هست کجایی؟ حتی یه زنگ هم نزدی.

من: ببین من توی تلفن نمیتونم صحبت کنم، این شمارمه سیو کن. دو ساعت دیگه بیا سر جای همیشگیمون. به کسی هم نگو که میخوای منو ببینی. باشه؟

بهار: باشه، مواظب خودت باش.

من: تو هم همینطور عزیزم، بای.

مثل همیشه خاله آماده بود که بره بازار. آماده رفتم توی حیاط طوری که بادیگارد شک نکنه. خاله که اومد توی حیاط رفتم نزدیکش و خودم رو به مظلوميت زدم.

من: خاله، اجازه میدی برم دوستم رو ببینم؟

خاله: اگه دست من بود که اشکالی نداشت عزیزم، ولی محسن اجازه نمیده که تنهایی بری بیرون.

من: خاله آخه میخوام بعد از کلی وقت با دوستم تنها باشم. دیگه پوسیدم اینجا، شما هم که میدونید هروقت با اون میرم جایی آخرش کارمون به دعوا و کتک کاری میکشه. بذارید برم.

خاله یکم فکر کرد و گفت: باشه، ولی به شرطی که تا قبل از اومدن من برگردی خونهها. نمیخوام محسن شک کنه و هم با من دعوا کنه هم با تو.

خوشحال پریدم و خاله رو غرق بوسه کردم.

من: مرسی خاله جون. قول میدم زود برگردم.

سر کوچه که رسیدم احساس آزادی میکردم، زود تاکسی گرفتم و آدرس رو دادم. وقتی به کافی شاپ رسیدم رفتم بالا و به جای همیشگیمون نگاه کردم. بهار پشت میز بود، تا منو دید از جاش بلند شد و با شتاب اومد سمتم. با چشمهای پر از اشک به همدیگه نگاه کردیم.

بهار: آوا تویی؟ اصلا باورم نمیشه که دارم میبینمت. چقدر لاغر شدی. زشت بودی زشت تر شدی.

میون گریه زدم خنده و گرفتمش توی بغلم.

من: از تو که زشت تر نیستم خاله بزی.

بعدش پشت میز نشستیم و قهوه و کیک سفارش دادیم.

بهار: آوا، چه بلایی سرت اومده؟ کوو اون چشمای شیطون؟ چشمات سرد و بی احساس شده.

من: نه بابا، چشم شناس هم شدی؟

بهار: چیزتو بخور و زیادی حرف نزن. آوا جدی دارم میگم، چی به روزت اومده؟

من: هیچی بابا، اتفاقا اونجا هم خیلی بهم محبت میکنن. مامان بادیگارد خیلی زن خوبیه و دوستم داره. اما چون مجبورم همش توی خونه باشم و دانشگاه نمیام، یکم افسرده شدم.

بهار: آخه واسه چی؟ چرا تو رو زندانی کردن؟ اصلا چرا تو اونجایی؟ از کامی که سوال کردم جواب درست و حسابی بهم نداد.

من: راستش فهمیدیم که توی خونه، یکی جاسوس اوناست. همه خبرها رو واسهٔ دشمنهای بابام میبره. ما مجبور شدیم که نقش بازی کنیم که بادیگارد رو اخراج کردیم و منم رفتم شمال. تا وقتی که اون آدم رو پیدا نکردن نمیتونم برم خونه.

بهار: چطور اینهمه وقت سرگردو تحمل کردی؟

من: همچین بگی هم زیاد تحملش نکردم. همش تو سر و کله هم میزنیم. دیروزم باهاش دعوام شد، یه سیلی جانانه زدم تو گوشش. شبش هم میلاد اومد و یه مشتی کوبوند به فکش. دلم خنک شد خداییش.

بهار با تعجب بهم نگاه کرد و گفت: تو زدیش؟ چطور؟

من: هیچ، زر زیادی زد، منم وسط بازار یکی زدم تو گوشش که گیج شد بیچاره.

بهار: نه بابا، خطرناکتر شدیا.

من: حقشه، تا دفعه دیگه به من نگه که ازم متنفره.

بهار: میلاد چی؟ اون که همیشه آرومه، چی شده که از کوره در رفت و زدش؟

من: میلاد وقتی که فهمید بادیگارد منو زده، نتونست جلوی خودشو بگیره و زدش. بعد بهش گفت که اگه بخوام همین الان یه کاری میکنم که از کار اخراجت کنن. میخواست ببرتم خونه که بادیگارد خواهش کرد که بازم بمونم. منم قبول کردم، اما به شرطی که توی کارهام فضولی نکنه و کلی شرط و شروطای دیگه.

بهار: تو رو زده؟ اونوقت تو چطور راضی شدی که بازم پیشش بمونی؟

من: د همین دیگه، میخوام تلافی کاراشو بکنم. میخوام همچین حالش رو بگیرم که تا عمر داره با شنیدن اسم من تنش بلرزه.

بهار: تو دیوونه ای آوا. این کارا خطرناکه.

من: بهار تو نمیدونی چقدر بهم بیاحترامی کرده، شخصیتم رو داغون کرده. فکر میکنه که من یه هرزه م، یه دختر خراب.

بهار: فقط امیدوارم خودت ضربه نخوری.

من: یعنی چی؟ منظورت چیه؟

بهار: منظورم اینه که.....یا امام زمان.

رنگش مثل گچ سفید شد و به پشت سرم نگاه میکرد. شستم خبردار شد که اون پشت یه آشنایی هست. دستشو گرفتم.

من: بهار آشنا پشت سرمه؟

بهار: آره.

من: کی؟ بچه های دانشگاه؟

بهار: نه، کاشکی از بچه های دانشگاه بود.

من: د بگو دیگه.

بهار: عزرائیل.

من: برو گمشو مسخره، حوصله شوخیهاتو ندارم.

به پشت سرم نگاه کردم، بادیگارد رو دیدم که داره به من نگاه میکنه. هری دلم ریخت، راست گفت که عزرائیله. بادیگارد خیلی خونسرد اومد کنار میز و خیلی محترمانه با بهار احوال پرسی کرد. بیچاره بهار زبونش بند اومده بود و به لکنت افتاده بود. با اینکه حسابی خودمو خیس کرده بودم اما به روی خودم نیاوردم.

بادیگارد: خانم پرند، اگه کارتون تموم شده بریم؟

نه بابا، این دیگه دور از انتظاره. جدی جدی داشتم شاخ در میاوردم. بهار هم با تعجب داشت به من نگاه میکرد و دهنش نصفه باز بود.

خودمو زدم به خونسردی و گفتم: بشینید تا قهومون تموم بشه، بعدش میریم.

بادیگارد هم بدون هیچ حرفی نشست. گارسونو صدا کرد و برای خودش نسکافه سفارش داد.

بادیگارد: خانمها شما چیزی میل دارید؟

بهار: نه ممنون، صرف شد.

برای اینکه فکر نکنه که ازش ترسیدم رو به بهار کردم.

من: بهار، از دانشگاه چه خبر؟

بهار زیر چشمی به بادیگارد نگاه کرد و آروم گفت: هیچ، همه چیز خوبه. فقط جای تو خالیه که کلاسها رو به هم بزنی.

من: واا، چرا تهمت میزنی؟ من یا کامی؟ اون کامیه که همیشه کلاسها رو بهم میریزه.

بهار: آره، ولی فقط وقتی که با تو بود. از وقتی که نمیای دانشگاه، کامی هم کمتر اذیت میکنه.

من: آخی، یادش بخیر.

بهار که انگار یکم ترسش ریخته بود.

بهار: آوا یادته کاریکاتور استادها رو میکشیدی؟ چقدر میخندیدیم. هنوز کاریکاتور میکشی؟

من: نه بابا، کی وقت داره. ماشالّا اینقدر وقتم پره که وقت سر خاروندن هم ندارم.

بهار که فهمیده بود تیکه انداختم زود حرف رو عوض کرد.

بهار: راستی، کامی می گفت که یه روز وقت بذاریم و با هم بریم اسکی، مثل قدیم.

من: تا ببینیم چی میشه. خوب بهار جون، من باید برم دیگه. به خاله قول دادم که زودی برگردم.

از جامون بلند شدیم و همدیگه رو بغل گرفتیم. بهار آروم در گوشم گفت: آوا اذیتش نکنیا، دعوا راه نندازی جون من.

من: خیالت تخت.

با بهار خداحافظی کردم و با بادیگارد رفتم پایین. ماشین رو آورده بود. توی ماشین همش به این فکر میکردم که چطوری منو پیدا کرده. لابد تعقیبم میکرده، اره حتما همینه. واسه من کارآگاه بازی در میاری آقاشرک، یه کارآگاه بازی نشونت بدم که حظ کنی. این سریال سی اس آی هم خوب چیزی بودا، خیلی چیزها رو بهم یاد داد. با یادآوری سریال سی اس آی یاد صغری خانم افتادم، بدجور دلم براش تنگ شده بود. با یاد اون موقعها که با هم سریال رو میدیدیم و صغری خانم هم وقتی که قاتل رو پیدا میکردن کلی ذوق میکرد پقی زدم خنده. بادیگارد همینجور بهم نگاه میکرد.

من: نمیشه یه روز بریم خونه؟

بادیگارد: نه.

من: دلم واسه صغری خانم تنگ شده، میخوام ببینمش.

بادیگارد: فعلا نمیتونم ببرمتون خونتون، چون اونجا خیلی خطرناکه. ولی میتونید بهش زنگ بزنید، به شرطی که نگید کجایی و چیکار میکنی و اسمی هم از من نبرید. چون صد در صد تلفنتون رو کنترل می کنن.

من: پس همین نزدیکیها اگه تلفن عمومی دیدی وایسا، مطمئناً میتونن آدرسم رو هم پیدا کنن. پس بهتره دور از خونه باشیم تا اگه تلفن کنترل باشه نتونن پیدامون کنن.

بادیگارد همینجور داشت بهم نگاه میکرد، با اینکه به روی خودش نیاورد که تعجب کرده. اما پیدا بود که یه جورایی شوکه شده.

من: یا میتونیم بریم مخابرات، شماره اونجا رو که دیگه نمیتونن پیدا کنن. شماره مخفیه.

بادیگارد باز هم ساکت بود. توی دلم بهش میخندیدم و کلی ذوق کردم که یهجورایی خودی نشون دادم. واقعا بعضی موقعها خیلی بدجنس میشما، بعضی موقعها که نه، همیشه بدجنسم. توی دلم یه خندهٔ شیطانی هم کردم. اینقدر از دیوونه بازیهای خودم خندم گرفته بود که سرم رو پایین گرفته بودم و ریز میخندیدم.

کنار خیابون پارک کرد و با هم رفتیم توی مخابراتی. وقتی که صغری خانم جواب داد، از خوشحالی داشتم از حال میرفتم. اینقدر قربون صدقه هم رفتیم و اینقدر گریه کردیم که دیگه اشکی برام نموند. وقتی که خوب درد و دل کردیم، خداحافظی کردم و تلفن رو قطع کردم.

وقتی که رسیدیم خونه، خاله که ما رو با هم دید رنگش پرید. اما وقتی دید که بادیگارد خونسرد رفتار میکنه ترسش ریخت. منم منتظر بودم که هر لحظه حالمو بگیره، اما خیلی ریلکس نشست و همراهمون ناهار خورد.

بعد از نهار رفتم توی اتاقم و روی تخت دراز کشیدم، ساعت نزدیک پنج بود که خاله گفت میره خونهٔ یکی از دوستاش و شاید شام اونجا بمونه.

منم از اینکه فرصتی پیش اومده تا کارهای بادیگارد تلافی کنم خوشحال بودم. صدای در حیاط رو که شنیدم، از لپ تاپ آهنگ گذاشتم. تقریبا صداش رو هم بلند کردم و شروع کردم به بلند خوندن همراه خواننده و رقصیدن، عجب حالی میده ها. خوب که آهنگ گوش کردم و پریدم، رفتم جلو تلویزیون نشستم و مثل همیشه برنامه کودک نگاه کردم.

یکم که گذشت دیدم بادیگارد هم اومد و روی مبل نشست. بهش نگاه نکردم، چون میدونستم باز یکی از اون پوز خندهای مسخرش روی لبشه.

همینجور که کارتون نگاه میکردم که گوشیم زنگ خورد. با تعجب دیدم که شمارهٔ کامی.

من: سلام چطوری؟

کامی: به به،چطوری و زهر مار. حالا دیگه گوشی نو میخری و به ما نمیگی؟ فکر کردی راحتت میزارم؟ تا شیرینی رو ندی من ولت نمیکنم.

من: آهان، پس موضوع شیرینیه. منو باش که فکر کردم چونکه بهت زنگ نزدم ناراحتی.

کامی: نه بابا، تو که مهم نیستی به مولا. تازه یه چند وقتی که نیستی زندگیم خوب شده، نمرهای دانشگاه هم رفته بالا. مثل بچه آدم میشینم توی کلاس و به حرفهای کشاورز(باغبان) گوش میدم.

من: آره جون خودت، یعنی میخوای بگی که از اول کلاس تا آخرش همش چشمت به دختر خاله ت نیست؟

از پشت تلفن قیافه کامی رو که الان یه لبخند بزرگ روی لبشه و داره ذوق میکنه تصور کردم.

کامی: شیطون میبینم راه افتادی.

من: من از اولشم راه افتاده بودم، اما رو نمیکردم که چشمم نکنی.

کامی: برو بابا جمعش کن، حالا خوبه از خودم یاد گرفتی ها. حالا بگو بینم، آقا گرگه پیشته؟

به سختی جلوی خندمو گرفتم.

من: اوهوم.

کامی: عجب گیریه این بابا. خوب حالا بیخیال. زنگ زدم که یه چیز مهم رو بهت بگم.

من: جونم بگو؟

کامی: آوا، چیزه..

من: بگو دیگه میشنوم.

کامی: چیزه، آخه یکم برام سخته، خواستم بگم که، امممم، من، نه یعنی تو.

من: اههههه کامی بگو دیگه نصف جونم کردی.

کامی: خواستم بگم که تو.....خیلی خری.

اصلا توقع نداشتم که اینو بگه، فکر میکردم میخواد درمورد بهار بگه. همینجور خشکم زده بود و به صدای خندهٔ کامی گوش میکردم. اما نتونستم جلوی خودمو بگیرم و غش غش خندیدم.

کامی: خوب حالتو گرفتما. آاا

من: بیشعور کثافت، احمق. خودت خری با اون قیافه ایکبیریت.

کامی: بگو بگو، اه اه چه بو بد سوختگی داره میاد، بو دماغته. آاا

من: چرا اینقدر آآا آآا میکنی الاغ جان؟

کامی: خودتی.

من: خاله ته.

کامی: وااای واای، اگه به بهار نگفتم، یه آشی برات نپختم.

من: آره عزیزم برو آش بپز با دو کیلو روغنم روش. خوب قطع کن دارم تلویزیون میبینم.

کامی: آخی نی نی کوشولو، داری کارتون خودت و سرگرد رو میبینی؟

من: چرا چرت میگی بابا؟ حالت خوبه؟

کامی: آره دیگه، تام و جری هستید. همش تو سر و کله هم میزنید.

با این حرفش اینقدر خندیدم که دیگه نفسم بالا نمیومد و به سرفه افتادم. بادیگارد مرضیه خانم رو صدا کرد تا برام آب بیاره.

کامی همینجور داشت ادامه میداد.

کامی: آی قربونش برم نگرانتم هست، واست آبم میاره. آخی بچّه م نمیخواد هم بازیش رو از دست بده.

مرضیه خانم آب رو داد دستم و یکم ازش خوردم.

نفسم که بالا اومد گفتم: کامی خفه نشی که نزدیک بود بکشیم.

کامی: چی بهتر از اینکه با خنده بمیری؟ تازه باعث خیر هم میشدم و میرفتم بهشت.

من: اوه اوه، نه بابا. کمتر واسه خودت پپسی باز کن. تو اگه بری بهشت همه فرار میکنن میرن جهنم پیش مایکل جکسون، اونوقت باعث گناه میشی که جوونای مردمو بدبخت کردی.

کامی: حالا جدا از شوخی، بدجور دلم هوس کرده با هم بریم یه قلیونی بکشیما.

یه نگاهی به بادیگارد که داشت یه کتابی رو میخوند کردم و آروم گفتم: نمیشه.

کامی: بخاطر آقای تام؟

من: اوهوم.

کامی: اشکال نداره، اون با من. مخش رو میزنم. بعدشم میذارم خودشم قلیونی بشه.

من: هه هه، شتر در خواب بیند پنبه دانه.

کامی: شتر دیدی ندیدی.

من: چه ربطی داشت؟

کامی: گفتی شتر منو هم جو گرفت گفتم شتر.

من: برو بابا، خوب بسه دیگه. بخدا دهنم خشک شد بس که حرف زدم.

کامی: اه اه دهنت و ببند بو گند دهنت تا اینجا رسید.

من: دلتم بخواد، دهنم بوی آدامس خرسی میده.

کامی: آره راست میگی، چونکه خودت خرسی، آدامست میشه آدامس خرسی.

من: هر هر، خر بخنده. اوکی بای

کامی: خودت خندیدیا، یعنی خری. بای

گوشی رو که قطع کردم هنوز داشتم به حرفهاش میخندیدم. این پسر کی میخواد عاقل بشه؟ به بادیگارد نگاه کردم که هنوز داشت کتاب میخوند.شیطون اومد توی جلدم که یکم اذیت کنم.

من: سرگرد، این چه کتابیه؟

نمیدونم چی شد که سرگرد صداش کردم، اه گند زدم. حالا فکر میکنه مردشم.

بادیگارد: کتاب زندگی نامه امام علی(ع).

من: آهان.

من تا حالا از این کتابها نخوندم، همیشه رمان می خوندم. هیچوقت تاریخی و مذهبی نخونده بودم. حس میکردم حوصله آدم رو سر میبره و فقط واسه آدمای خشکه. که فکر کنم درست هم گفتم، چونکه بادیگارد میخوندش.

ساعت هشت بود که خاله زنگ زد و گفت که شام رو خونه دوستش میمونه. بادیگارد خواست زنگ بزنه شام سفارش بده که نذاشتم و گفتم که خودم شام درست میکنم. چندتا چیز بلد بودم که بپزم، واسه شام کتلت مناسب بود. سالاد هم درست کردم و میز رو چیدم.

نمیدونم چرا ولی امروز خوشحال بودم. شاید چونکه بهار رو دیده بودم، یا شاید چونکه بادیگارد شرطمو قبول کرده. داشتم همینجور میخوردم که چشمم افتاد به بادیگارد که داره به غذاش نگاه میکنه. شستم خبردار شد که میترسه که بخوره.

من: چرا نمیخورید؟

بادیگارد: هوم؟ آها، اشتها ندارم.

من: اشتها ندارید یا چون من درست کردم نمیخواید بخورید؟

بعد یه تیکه از کتلتش رو برداشتم و خوردم. همینجور نگاهم کرد، با لحن شوخی بهش گفتم: نترس چیزی توش نیست.

باز نگاهم کرد و هیچی نگفت. من ادامه دادم: میخوای بفرستیمش آزمایشگاه؟

بادیگارد یه نگاهی بهم کرد و سرش رو انداخت پایین، داشت لبخند میزد که از چشمهای من دور نموند. بعد شروع کرد به خوردن. شام که تموم شد میز رو جمع کردم و رفتم جلوی تلویزیون و روی مبل ۲ نفره نشستم. یه فیلم کمدی از جواد رضویان گذاشته بود، دیگه بس که خندیده بودم حال نداشتم. یه تیکش که خیلی خنده دار بود اینقدر که خندیدم که روی مبل ولو شدم و شکمم رو گرفته بودم، همینجور که دور خودم میپیچیدم یهو با پشت افتادم زمین.

مثل برق گرفته ها نشستم رو زمین و به بادیگارد نگاه کردم. توی راه که میخواسته منو بگیره که نیفتم خشکش زده بود، به چشای گرد شدش نگاه کردم و کم کم لبخندم پررنگ شد. حالا لبخندم به قهقهه تبدیل شده بود و روی زمین دراز کشیدم و تا میتونستم خندیدم.

جالب بود که بادیگارد هم داشت آروم میخندید. همون موقع در خونه باز شد و خاله اومد تو. وقتی که منو توی اون حالت دید خندش گرفت.

خاله: چی شده عزیزم؟

من که داشتم تلاش میکردم که جلوی خندمو بگیرم، بریده بریده گفتم: هیچی، از، روی، مبل....

باز خندم شروع شد.

خاله: چیزیت که نشد؟

همینجور که میخندیدم اشاره کردم که نه.

خاله: خدا رو شکر. انگار معجزه شده، اولین بار میبینم که با هم تنها هستید و دارید میخندید. خدایا شکرت.

من که دیگه خندم بند اومده بود رفتم خاله رو بوسیدم.

من: خوش گذشت؟

خاله: آره عزیزم، جات خالی. شام خوردید؟

من: بله، یه شامی درست کردم که ایشون انگشتشونو هم خوردن.

خاله با تعجب: جدا؟ شام درست کردی؟

من: به، خاله منو دست کم گرفتیا. آره یه کتلتی درست کردم که تا عمر داریم مزه ش زیر دندونمون میمونه.

خاله: به به، دستت درد نکنه.

با خاله رفتیم توی آشپزخونه. آروم به خاله گفتم.

من: ولی خاله نبودی و قیافه پسرت رو ببینی. نشسته بود و شام نمیخورد، فکر میکرد توی غذا سم ریختم و میخوام بکشمش.

خاله ریز میخندید و گفت: آخر نخورد؟

من: چرا، خودم یه لقمه از غذاش خوردم تا مطمئن شد که چیزی تو غذاش نیست.

خاله: شما دوتا فیلمید واسه خودتون، این کارگردانهای هالیوود باید بیان از شما فیلم درست کنن.

چایی ریختم و با خاله برگشتیم توی هال. تا نشستم روی مبل نگاهم به نگاه بادیگارد خورد، همین نگاه کافی بود تا افتادنم رو یادم بیاد و باز غش غش بخندم.بادیگارد و خاله هم داشتن میخندیدن.

صبح که بیدار شدم حس خوبی داشتم. رفتم پایین و با خوشرویی سلام کردم، اما باز بادیگارد ترش کرده بود و اخماش توی هم بود. اصلا انگار که نه انگار این بادیگارده دیروزیه. حتی نگاهمم نکرد. زیر لب از فحش همیشگی استفاده کردم وگفتم ایشش عوضی.

به قیافش دقیق شدم. اونقدر هم که من میگفتم بد نبود. قد بلند تقریبا حدودهای 190 . چهارشونه، خوشم میومد کمرش قوس داشت و وقتی یکم لباسش تنگ بود هیکلشو خوب نشون میداد. خوب حالا نوبت قیافشه. موهاش کوتاه و مشکی. لامصب به مد روز هم هست. چشمهاش مشکی و معمولی بود، ولی یه چیزی توی نگاهش بود که آدم رو جذب میکرد. بینیش بزرگ و استخونی بود. ابروهاش کلفت و مرتب که وقتی اخم میکرد به هم گره میخورد و خیلی بهش میومد. ایول بابا ابروهاشو برداشته. چشمم روشن چقدر ماشالا مردها. ا ا ا، وایسا ببینم. حالا که دقیق نگاه میکنم این بیچاره خودش ابروهاش مرتبه. الکی تهمت زدم دیدیییی؟ از همه باحالتر فکش بود، وقتی که غذا میخورد فک استخونیش تکون میخورد. ته ریش مرتبم داره. الان که داره روزنامه میخونه عینک زده به چشمهاش که صورتشو جدی تر نشون میده. عجب جیگریه این بادیگاردهاااااا.

ای وای آبروم رفت. بادیگارد سرشو گرفت بالا و مچمو توی دید زدن گرفت وباز اخم کرد. اصلا غلط کردم که گفتم تو جیگری. تو جیگر مونده ای. صبحونه که خوردم، آماده شدم و به بادیگارد گفتم که میخوام برم بهشت زهرا. با بی میلی آماده شد و رفتیم. برگشتیم خونه و وقتی که ناهار خوردیم، رفتم توی اتاقم. باز این چش شده؟ حال منو گرفتی نه؟ صبر کن حالتو بگیرم که کیف کنی. نشستم کلی فکر کردم و نقشه کشیدم. عصر به بهونه عصرونه خوردن با خاله رفتم توی حیاط زیر آلاچیق نشستم. میدونستم که بادیگارد میخواد بره بیرون. خاله داشت گلها رو آب میداد که

یواشکی شکردون رو برداشتم و رفتم کنار ماشین بادیگارد. لامصب عجب ماشینی هم داره ها. باکشو باز کردم و هرچی شکر بود ریختم توش. بعد تند رفتم سر جام نشستم و شروع کردم به کتاب خوندن.

یه نیم ساعت بعد بادیگارد اومد توی حیاط.

بادیگارد: خانم پرند زود آماده شید تا بریم. دیرم شده.

من با چشمای گرد شده بهش نگاه کردم.

من: کجا؟

بادیگارد: جایی کار دارم، مامان هم میخواد بره بیرون. شما باید همراه من بیایید.

من: نه، نمیام. میخوام با خاله برم.

بادیگارد کلافه نفس صدا داری کشید و گفت: نمیشه، شما باید همراه من بیایید. الانم زود آماده بشید دیرم شده.

حالا من چیکار کنم؟ راسته که میگن هرکی چاه کند خودش توش می افته. مثل لشکر تیر خورده رفتم و آماده شدم. میخواستم بشینم و کلی بهش بخندما، ولی الان خودم بدبخت میشم. خورد تو ذوقم. آوا چقدر خری. واقعا فکر کرده بودی بادیگارد ولت میکنه و با خیال راحت میره؟ ای اسکل.

سوار ماشین شدیم و رفتیم، وسطای راه بود که دیدم ماشین داره هن هن میکنه. یا امام زمان به خیر بگذرون. ماشین که وایساد، بادیگارد هرچی استارت زد ماشین روشن نشد. پیاده شد و کاپوت ماشین رو باز کرد و یه نگاهی کرد. کلافه کاپوت رو بست و به ماشین تکیه داد.

خودم رو زدم به موش مردگی و سرم رو از پنجره بیرون

کردم و گفتم: چش شده؟

بادیگارد: نمیدونم چه مرگشه، روشن نمیشه.

بعد گوشیش رو در آورد و به یکی زنگ زد. نیم ساعت بعد دیدم یه ماشین اومد و پشت سرش هم یه ماشین از این بزرگا بود که ماشین رو حمل میکنه. بادیگارد مجبور شد نره سر قرارش و برگردیم خونه. خیلی کفری بود. خودمم از کارم پشیمون بودم.

فردا صبحش داشتیم صبحونه میخوردیم که موبایلش زنگ خورد. از حرفهاش فهمیدم که از تعمیرگاه. از خاله تشکر کردم و داشتم از جام بلند میشدم که صدای بادیگارد رو شنیدم.

بادیگارد: چی؟ شکر؟ آخه شکر چطوری توی....

حرفشو کامل نکرد و تیز به من نگاه کرد. راست راستی داشتم خودمو خیس میکردم. نفهمیدم چطور فرار کردم و رفتم توی اتاقم. میدونستم که هر لحظه پیداش میشه و چون کلید ندارم نمیتونم درو قفل کنم و می افتم تو چنگش. بهترین راه اینه که برم توی حموم تا فکر کنه که دارم دوش میگیرم. حولمو برداشتم و تا خواستم برم توی حموم یهو در با ضرب باز شد. یا امام هشتم.

بادیگارد با عصبانیت گفت: این بچه بازیا چیه که در میاری؟

خودمو زدم به کوچه علی چپ و ننه و باباش و گفتم: مگه چیه؟ حموم رفتن هم جرمه؟

بادیگارد یه نگاه عاقل اندر سفیهی بهم انداخت و گفت: نمیخواد خودتو بزنی به موش مردگی. من که میدونم کار تو بوده که شکر توی باک ماشین ریختی.

من با تعجب بهش نگاه کردم و گفتم: مگه شیرینیه که توش شکر بریزم؟ نمیدونم والا شایدم چاییه هوم؟

بادیگارد بهم نگاه کرد، سرش رو انداخت پایین و رفت. یه نفس راحتی کشیدم. آخیش به خیر گذشت.

فرداش خواستم برم بهشت زهرا که بادیگارد گفت که ماشین توی تعمیرگاه و باید با تاکسی بریم.

منم قبول کردم. منتظر بودم که آژانس بگیره دیدم گفت بریم. با تعجب بهش نگاه کردم، اما به روی خودش نیورد و از در بیرون رفت. منم پشت سرش راه میرفتم. از خونشون تا سر خیابون خیلی راه بود، دیگه نفسم بند اومده بود. چندبار هم این چادر مسخره گیر کرد به پام و نزدیک بود که بخورم زمین. با هر بدبختی که بود رسیدیم بهشت زهرا و از خستگی داشتم میمردم.

هم از این کارش گریه م گرفته بود، هم خنده م گرفته بود. مامان اینم مغز خر خورده ها، من فکر میکردم عاقله. این که از من بچه تره. میخواد تلافی کنه مثلا، ولی کور خونده من که کوتاه نمیام. اصلا شکایتی نمیکنم تا بسوزه.

برای برگشتن باز سر کوچشون پیاده شدیم و راه رفتیم. چادره دیگه کلافم کرده بود، اگه هم وایمیستادم بادیگارد صداش در میومد و میگفت تندتر. یه بار هول شدم و اومدم بدوم تا بهش برسم که چادرم گیر کرد به پام و با طرز وحشتناکی با صورت افتادم زمین. بادیگارد که برگشته بود تا باز بهم غر بزنه، تا منو توی اون حالت دید زود خودشو به من رسوند.

صورتم رو از روی زمین بلند کرد و چادرم رو جمع کرد و گذاشت زیر سرم.

بادیگارد: خوبی؟

اینقدر بینیم درد میکرد که همینجور اشک میریختم و نای حرف زدن نداشتم.

بادیگارد: درد داری؟

چشمامو روی هم فشار دادم.

بادیگارد با نگرانی به دور و برش نگاه کرد و گفت: حالا چیکار کنم؟ نه میشه اینجا بمونیم نه میشه اینجا تنها بذارمت تا ماشین گیر بیارم.

بعد دستمال در آورد و گذاشت زیر بینیم که پر خون بود. توی همون لحظه ماشینی توی کوچه پیچید، بادیگارد ایستاد و برای ماشین دست تکون داد. ماشین که ایستاد میلاد پیاده شد و به ما نگاه کرد. با نگرانی اومد بالای سرم.

میلاد: چی شده؟

بادیگارد: داشت راه میرفت، وقتی که نگاه کردم دیدم که افتاده روی زمین.

میلاد دستمو گرفت و گفت: آوا خوبی؟

هرچی زور زدم صدام در نیومد، فقط با صدای ضعیفی ناله کردم. دلم میخواست سر بادیگاردو بگیرم و بکوبم به دیوار. کثافت زد دماغمو شکست. با هر بدبختی که بود منو سوار ماشین کردن و رفتیم بیمارستان. باز مثل همیشه تا اسممو شنیدن زود بردنم توی اتاق. وقتی که عکس برداری کردن و اینا، دکتر اومد توی اتاق.

دکتر: چطوری دخترم؟

من با صدای ضعیفی: مرسی.

دکتر: خدا رو شکر بینیت نشکسته و فقط ضرب دیده. احتمالا تا فردا زیر چشمت و دور بینیت کبود میشه. ولی اصلا نترس تا چند روز خوب میشی. یه پماد هست که اگه بزنی زودی کبودیشو از بین میبره. دست و پاتم که زخمش کوچیکه و جای نگرانی نیست. اگه بخوای میتونی بری خونه.

اونشب میلاد خونه بادیگارد موند و پیشم خوابید. صبح که بیدار شدم حالم خوب شده بود، ولی تا قیافه خودم رو توی آینه دیدم سکتم زد. داشتم گریه میکردم که میلاد اومد توی اتاق. با نگرانی بهم نگاه کرد و گفت: آوا چی شده؟ درد داری؟

من با سر اشاره کردم که نه.

میلاد اومد نزدیک و گفت: پس چته؟ چرا گریه میکنی؟

با بغض گفتم: نگاه چجور کبود شده.

میلاد پیشونیم رو بوسید و اشکهام رو پاک کرد.

میلاد: عزیزم اینا همش واسه چند روزه. تازه این پماد رو هم بزنی زودتر خوب میشه. حالا زود بیا پایین تا صبحونه بخوریم که مردم از گشنگی.

من: مگه هنوز نخوردی؟

میلاد: مگه بدونه آجی خوشگلم چیزی از گلوم پایین میره؟

لبخند زدم و گفتم: باشه تو برو منم میام.

وقتی که رفتم پایین خاله تا صورتمو دید زد توی صورتش.

خاله: یا امام زمان، چی به سر دخترم اومده؟

از اینکه منو دخترش صدا کرد دلم پر از شادی شد و ذوق کردم. خاله اومد نزدیکم و دستشو گذاشت روی کبودی صورتم و نوازشش میکرد. اشک توی چشمهاش جمع شده بود.

خاله: الهی بمیرم برات، درد میکنه؟

گونه خاله رو بوسیدم و گفتم: نه خاله جون. شما نگران نباشید. فقط بخاطر ضرب کبود شده. وگرنه دردیو حس نمیکنم. حالا هم بریم صبحونه بخوریم تا میلاد ضعف نکرده.

رو به روی بادیگارد نشستم که نگاهم کرد و برای اولین بار نگاهش مهربون بود و با لحن دوستانه ی باهام حرف زد.

بادیگارد: خوبی؟

من: مرسی.

بادیگارد: به کامیار خبر دادم، گفت که عصر همراه بهار میان اینجا.

نگاه قدر شناسانه ی بهش کردم.

من: ممنون.

همونجور که گفته بود عصر کامی و بهار اومدن. بهار که تا منو دید زد زیر گریه و قربون صدقم رفت.

بهار: الهی قربون اون دماغت بشم. همش از چشه این کامی که انروز گفت دماغت خوشگله.

کامی: اِاِاِ، من چیز بخورم بگم این دماغ به این گندگی خوشگله. گفتم عملیه.

بهار: همون دیگه، چشم نیست که. خر چشمه. نگاه کن تورو خدا چقدر کبود شده. ایشالا بگم خدا چیکارت کنه کامی.

کامی: بگو خدا بهت یه زن خوشگل و فهمیده بده که هیچیش مثل تو نباشه.

بهار: خفه شو. حالا وقت این حرفاست؟

کامی با چشمای گرد شده گفت: خودت شروع کردی، حالا که جواب دادم میگی وقت این حرفا نیست؟

با خنده گفتم: خوب بسه دیگه. کامی تو به ما میگی تام و جری. پس شما چی هستید؟ بیاین بشینین.

خاله با سینی شربت اومد و بعد از تعارف کردن کنار بادیگارد نشست.

کامی: خوب حالا تعریف کن چی شد که اینجوری شدی؟

من: هیچی، داشتیم با سرگرد میومدیم خونه، پام به چادرم گیر کرد و افتادم زمین.

بهار: واای، بمیرم برات. خیلی درد داشت؟

من: اینقدر درد میکرد که نمیتونستم حرف بزنم.

کامی: جای من خالی بود که بهت بخندم. آخه تو چلاقی؟ چرا درست راه نمیری؟ همش برای محسن درد سر درست میکنی.

من: ببین، اولا که عمه ت چلاقه. دوما، آقا محسن خودش هیچی نمیگه تو چرا هی حرص میخوری؟

کامی: آخه من هروقت تورو با محسن دیدم همش یه چیزیت میخواسته بشه که محسن نجاتت داده.

من: واه، برو بابا.

کامی: حالا اینا رو ول کن، موافقید یه جوک بگم؟

بهار: اه، این باز میخواد جوکهای مسخره ش رو واسمون تعریف کنه.

کامی: باشه، اصلا من حرف نمیزنم، این آه آه.

بعد با اشاره مثلا زیپ دهنشو بست و کلیدشو انداخت پشتش. میدونستم که زیاد دووم نمیاره، واسه اذیت کردنش شروع کردم به تعریف کردن.

من: خاله میدونی یه بار با بچه ها رفته بودیم شمال بعد لب ساحل کسی نبود ما هم دلمون هوس کرد که بازی کنیم. همینجور که داشتیم بازی میکردیم و سر و صدا میکردیم، یهو یه پسری اومد و به بهار متلک گفت. کامی هم حسابی غیرتی شد و تا اومد حساب پسره رو برسه یهو دیدیم یه کفش رفت توی صورت پسره. برگشتیم دیدیم بهار خانم به پسره کفش پرت کرده. کامی که تا دو دقیقه پیش میخواست حال پسره رو بگیره، تا کفش رو تو صورت پسره دید همونجا نشست روی زمین و شروع کرد به خندیدن.

به اینجا که رسیدم دیدم کامی داره روی زمین دنبال چیزی میگرده.

من: دنباله چی هستی؟

با دست اشاره کرد که داره دنبال کلید زیپ دهنش میگرده. با این حرکتش زدم خنده.

بهار: گمشو بابا، فکر کرده واقعا دهنش رو قفل کرده.

کامی یکم که گشت یهو انگار که چیزی رو پیدا کرده خوشحال شد و مثلا با کلید زیپ دهنشو باز کرد.

کامی: آخیش، چقدر سخته آدم حرف نزنه ها. آره دیگه، اگه قیافه پسره رو میدیدید شما هم تنها کاری که میکردید میخندیدید. بیچاره پسره گیج افتاده بود رو زمین. بعد که بلند شد گفت بابا این دیگه چجور دختریه؟ منم گفتم این ساخت ژاپنه و این نمونه فقط یک دونه ست و جایی مثلش گیر نمیاد. تازه اونی که اونجا ایستاده هم کاراته بلده و کمربند مشکی داره. خدا بهت رحم کرد که این با کفش زدت وگرنه تا الان داشتی هی لگد اونو میخوردی. تا عمر داری هروقت که متلک گفتی این صحنه جلو چشمت میاد.

پسره هم گفت من غلط کنم دیگه به دخترا متلک بگم.

خاله همینجور که میخندید گفت: وای خیلی بامزه بود، شما دوتا خیلی شیطونید. اما به بهار نمیاد که این کارو کرده باشه.

بهار خجالت زده سرشو انداخت پایین.

من: خاله، از قدیم گفتن از همین بدبختا و مظلوما بترس.

کامی: آره، گول قیافه خوشگل و مظلومشو نخورید. به قول معروف فلفل نبین چه ریزه، بشکن ببین چه تیزه.

بهار: اِ ، نه خاله اونجوریا هم که اینا میگن نیست. فقط یه لحظه عصبی شدم.

کامی: آره جونه عمه ت، پس اوندفعه که آب میوه ریختی رو سر پسره چی؟

با یاد این ماجرا غش غش خندیدم.

بهار: اِاِ، کامی انگار یادت رفته اول آوا شروع کرد.

من: ا، چرا دروغ میگی؟ من چیکار کردم؟

خاله: واقعا آبمیوه ریختی رو پسره؟ چرا؟

کامی: بذارید من بگم. چندتا پسر توی دانشگاهمون هستن که خیلی شرن. فکر میکنن چونکه پولدارن هر کاری که میخوان میتونن بکنن. یکی از اونا که اسمش روزبه بود همش دنبال این دوتا بود و اذیت میکرد. این وورجکا هم به من نگفته بودن تا حالشونو بگیرم.

خلاصه یه روز با هم رفته بودیم کافی شاپ یهو روزبه و دار و دستش میرسن. میز بغلیمون نشستن و شروع کردن به اذیت کردن و متلک انداختن. تا اومدم بلند شم دیدم آوا خیلی با کلاس بلند شد با یه لبخندی رفت سر میزشون و به روزبه گفت با منی هانی؟ روزبه خوشحال گفت آره با توام جیگر. آوا خیلی خونسرد بستنیشو برداشت و خالی کرد روی سر روزبه.

یهو اونجا غوغا شد و دوستاش اومدن که مثلا با ما درگیر بشن که بهار هم جو گرفتش و آبمیوش رو ریخت روی سر یکی دیگشون. منم دیدم نه انگار تا سه نشه بازی نشه. منم قهوه داغمو ریختم رو سرشون و گفتم اینو نوش جان کنید تا سرما نخورید.

همه داشتیم میخندیدیم که چشمم به بادیگارد افتاد که داره با لبخند منو نگاه میکنه. اما تا دید نگاهش میکنم زود سرش رو انداخت پایین. کامی و بهار تا شب اونجا بودن و بعدش رفتن. میلاد هم با اصرارهای من برگشت خونه. توی اتاقم بودم و داشتم پماد به صورتم میزدم که صدای در اومد.

من: بفرمایید تو.

بادیگارد اومد تو و گفت: میشه چند لحظه وقتتونو بگیرم؟

من: بله بفرمایید.

بادیگارد: راستش من دیروز یه کار احمقانه کردم و خودم خیلی پشیمونم.

من: چه کاری؟

بادیگارد: من فهمیدم که شما شکر توی باک ماشین ریختین. برای اینکه بهتون بفهمونم که کارتون اشتباه بوده مجبورتون کردم که پیاده بریم. میخواستم که خودتون متوجه اشتباهتون بشید اما نمیدونستم که بخاطر بچه بازی من به شما آسیب میرسه.

کم مونده بود شاخ در بیارم. واقعا این بادیگارده که داره از من معذرت خواهی میکنه؟ دارم خواب میبینم؟

بادیگارد: امیدوارم که منو ببخشی.

من: اونی که باید ببخشه شمایید. نباید شکر میریختم توی باک ماشینتون، کارم خیلی بچه گونه بود. شرمنده. میدونم بعضی موقعها بچه بازی در میارم، ولی تقصیر خودتونه.

بادیگارد با تعجب گفت: تقصیر من؟چرا؟

من: شما معلوم نیست چتونه، یه روز اینقدر خوبید که میگم بهتر از شما کسی نیست. یه روز اینقدر بدید که دلم میخواد تیکه تیکتون کنم.

بادیگارد: فکر کنم همه این حسو داشته باشن.

من: چه حسی؟

بادیگارد: حس تیکه کردن من.

اول با چشای گرد شده نگاش کردم، اما وقتی که لبخندشو دیدم فهمیدم که داره شوخی میکنه. زدم زیر خنده خودش هم خندید، وقتی میخندید دوتا چال خیلی خوشگل روی لپش در میومد که جذابیتشو صد برابر میکرد.

از اون روز به بعد باهم خیلی بهتر شده بودیم. انگار دیگه یخش آب شده بود. دیگه میگفتیم و میخندیدیم. بیرون که میرفتیم من دیگه صندلی جلو مینشستم و هرچی که بهم میگفت سعی میکردم که باهاش لج نکنم.محسن پشت فرمون نشست و دنده رو عوض کرد.

من: محسن، میذاری من ماشین برونم؟

محسن: نه آوا خانم نمیشه.

من: تورو خدا. بخدا خیلی وقته که ماشین نروندم، دلم داره ضعف میره که یه دستی بکشم.

محسن با چهار چشمی نگام کرد.

محسن: دستی هم میکشی؟ حالا دیگه عمرا بذارم ماشین برونی خاله قزی.

با این حرفش نتونستم جلوی خودمو بگیرم و زدم خنده.

من: یعنی واقعا نمیذاری ماشین برونم؟ خواهش.

محسن: نه آوا خانم، گفتم که نمیشه. خطرناکه.

با ناراحتی بهش نگاه کردم و با حالت قهر دست به سینه نشستم و به بیرون نگاه کردم. توی راه برگشت بودیم که دیدم کنار خیابون ایستاد و دستی رو کشید.

محسن: پیاده شو.

با تعجب بهش نگاه کردم.

محسن: چرا نگاه میکنی؟ مگه نگفتی میخوای ماشین برونی؟ خوب بپر دیگه.

با این حرفش اینقدر ذوق کردم که از خوشحالی جیغ کشیدم و زود پیاده شدم. پشت فرمون نشستم و همهچیز رو تنظیم کردم، حالا این چادرو چیکار کنم. محسن که انگار فهمیده بود به چی فکر میکنم.

محسن: نمیخواد چادر بندازی رو سرت. راه بیوفت، ولی به شرطی که دستی نکشیا.

من: باشه باشه، ولی همین ماشین برونم که دلم داره ضعف میره.

ماشین رو حرکت دادم ولی یکم استرس داشتم. آخه نزدیک سه ماه بود که پشت فرمون ننشسته بودم. تا یکم سرعتمو زیاد میکردم محسن میگفت که سرعتمو کم کنم. تا اینکه به کوچه خونشون که رسیدیم تصمیم گرفتم یه حالی به خودم بدم. پامو گذاشتم رو گاز و تا میتونستم گاز دادم.

محسن: آوا سرعتتو کم کن، بابا خطرناکه. میگم سرعتتو کم کن.

من: محسن ضد حال نزن دیگه. بذار یکم به یاد قدیم کیف کنم. بخدا حواسم هست نمیزارم چیزی بشه.

محسن: آوا دستی نکشیا، آوا گفتم دستی نکش. آوااااااا.

توی همین موقع رسیده بودیم به در خونشون که دستی رو کشیدم، صدای لاستیک ماشین به هوا رفت و ماشین دور خودش چرخید. از ذوق جیغ کشیدم و به محسن نگاه کردم. با عصبانیت داشت بهم نگاه میکرد.

من: نگو کیف نداد که باور نمیکنم.

محسن: بابا تو خیلی کله شقی. دفعه دیگه ماشین دستت نمیدم. بیچاره ماشینم درب و داغون شد.

من: واا، بجای اینکه بگه فدای سرت داره ماشین ماشین میکنه.

محسن چپ چپ نگام کرد و گفت: آوا خیلی پررویی.

وقتی رفتیم داخل خونه با خوشحالی همهچیز رو واسه خاله تعریف کردم.

خاله: یادش بخیر اونموقع ها منم دستی میکشیدم و خدا بیامرز اینقدر عصبی میشد که دیگه ماشین رو دستم نمیداد.

محسن با تعجب به خاله نگاه کرد: چی میگی مامان؟ شما هم؟

خاله: واه، مگه چیه؟ آدم تا زندست باید به خودش خوش بگذرونه و از زندگیش لذت ببره.

من: دقیقا، اصلا خوشی زندگی به هیجان و ریسکشه.

محسن: نخیر، مثل اینکه اینجا فقط منم که از هیجان و ریسک خبر ندارم.

من: چجور سرگردی هستی که از ریسک خبر نداری؟ تو کارت همش ریسکه.

محسن یه نگاهی بهم کرد و رفت توی آشپزخونه.

خاله: محسن جان، فردا با هم بریم یکم خرید کنیم که رمضون نزدیکه مادر.

من: مگه کِیه؟

خاله: تقریبا یک هفته دیگه ست.

با این حرف خاله رفتم توی فکر. شب قبل از خوابیدن رفتم دم در اتاق محسن و در زدم. وقتی رفتم تو روی تخت نشسته بود.

محسن: چیزی شده؟

من: نه، فقط خواستم بگم اگه اشکالی نداره این کتاب زندگینامه امام علی رو میتونی بهم قرض بدی؟

محسن که پیدا بود شوکه شده یکم نگام کرد و بعدش بلند شد و از توی کتابخونش یه کتابی رو برداشت و سمتم گرفت.

محسن: بفرما.

من: خودت لازمش نداری؟

محسن: نه، من چندبار خوندمش.

من: ممنون.

از همون شب شروع کردم به خوندن کتاب. خیلی چیزها که برام سخت بود از خاله میخواستم که واسم توضیح بده. خاله هم با مهربونی همهچیز رو توضیح میداد. خودشم داستانهای امامها رو برام تعریف میکرد. کتابهای دیگه هم خوندم و حالا تقریبا خیلی چیزها رو از اسلام میدونستم. الان داشتم محسن رو درک میکردم. حالا نظرم درمورد آدمها عوض شده بود.

من: خاله میشه چند لحظه وقتت رو بگیرم؟

خاله: بفرما عزیزم.

من: خاله راستش من، امممم چجور بگم آخه.

خاله: راحت باش عزیزم بگو.

من: راستش خاله من تا حالا روزه نگرفتم. نماز هم بلد نیستم. یعنی یادم رفته، اما کتابها رو خوندم و یه چیزهای فهمیدم.

خاله داشت با تعجب نگاهم میکرد.

من: راستش بابام و میلاد روزه میگیرن و نماز هم میخونن. اما من سر لجبازی با بابام روزه نمیگرفتم. وقتی که مامانم زنده بود نماز میخوندم، یه چند باری هم روزه گرفتم. اما الان دیگه نماز خوندن یادم رفته.

خاله دستمو گرفت و یه لبخند مهربونی زد.

خاله: اشکال نداره عزیزم. از فردا خودم بهت یاد میدم. شاید دو روز اول که روزه بگیری یکم اذیت بشی، اما بعدش خیلی راحت میشه.

خاله رو بوسیدم و گفتم: مرسی خاله. خیلی دوست دارم.

خاله: منم دوست دارم عزیزم.

اونشب با خیال راحت خوابیدم. صبح که بیدار شدم اول یه دوش گرفتم، بعد رفتم پایین. خاله شروع کرد به توضیح دادن نماز و روزه و چیزهایی که نماز و روزه رو باطل میکرد. اذان ظهر که گفت خاله بهم یاد داد که چطور وضو بگیرم، بعدش هم دوتا سجّاده پهن کرد و دوتا چادر نماز آورد. چادر رو که سر کردم خاله کلی قربون صدقم رفت. حالا خاله با صدای بلند نماز میخوند و منم زیر لب هرچی که میگفت میگفتم. دو روز اول رو با خاله خوندم، روز سوم خاله گفت که خودم بخونم. هرچی میخوندم وسطاش خراب میکردم و مجبور میشدم از اول بخونم. دیگه گریه م گرفته بود.

خاله میگفت که باید تمرکز کنم و نذارم چیزی حواسمو پرت کنه. تمرکز که کردم دیدم که تونستم بدون هیچ مشکلی نمازمو بخونم. وقتی که نماز میخوندم یه حس خوبی بهم دست میداد. حس آرامش. رمضان هم از راه رسید، همونجور که خاله گفته بود دو روز اول خیلی بهم سخت گذشت. حتی چند بار نزدیک بود اشتباهی آب بخورم.

من: خاله شما چطور با اینکه روزه هستید میتونید اینهمه کار کنید؟ غذا درست کنید؟

خاله: عزیزم درسته که ما روزه هستیم و از صبح چیزی نمیخوریم، اما خدا بهمون یه قوّتی میده که خستگی و گشنگی رو حس نکنیم. تو هم الان چونکه روز اولته اینجوری حس میکنی، تا دو روز دیگه تو هم مثل من میشی.

من: خدا کنه، تا الان که نزدیک بود دو بار آب بخورم.

خاله: این که عادیه، آدمهای هستن که اینهمه سال روزه میگیرن. هنوز وقتی که حواسشون نیست آب میخورن، بعدش یادشون میاد که روزه بودن. تو که دیگه اولته.

از فرداش منم به خاله توی غذا پختن کمک میکردم. عجیب بود که اصلا حس خستگی و گشنگی نمیکردم، انگار یه نیرویی بهم داده بودن. صبحها بیدار میشدم، سحری میخوردم، نماز میخوندم بعدم میخوابیدم. دیگه عادت کرده بودم و سر وقت و درست نمازهام رو میخوندم و از این بابت خیلی خوشحال بودم.

توی یکی از همین روزها بود وقتی که داشتیم سفره رو جمع میکردیم صدای موبایل محسن اومد.دیدم اخماش تو هم رفت و زود رفت توی اتاقش. وقتی اومد پایین آماده بود و داشت میرفت بیرون. شستم خبر دار شد که موضوع به من ربط داره. چقدر من شستم خبردار میشه ها.

من: چی شده؟ کجا؟

محسن: هیچی، یه کاری پیش اومده باید برم.

من: محسن دروغ نگو. از خونه ما بود؟ چی شده؟

محسن بهم نگاه کرد و نفس صدا داری کشید.

محسن: آدم بشیری رو پیدا کردن. باید برم اونجا.

من: چجوری؟

محسن: انگار صغری خانم اونو دیده و ...

تا اسم صغری خانم اومد بدنم شروع کرد به لرزیدن.

من: منم میام.

محسن: آوا نمیشه، هنوز خطرناکه که تورو اونجا ببریم.

من: محسن تورو خدا بذار منم بیام. تا مامانی رو نبینم دلم آروم نمیگیره. خواهش میکنم.

محسن: آوا خانم، بفهم بخدا نمیتونم. اصلا شاید اینا همش یه جور تله ست که تو بری اونجا و اونا یه بلایی سرت بیارن.

من: من رو صندلی عقب دراز میکشم و بعد یواشکی میرم توی خونه. از پنجرهٔ آشپزخونه میتونم برم. خواهش میکنم.

یه چنگی به موهاش زد و گفت: از دست تو. باشه زود آماده شو.

زود آماده شدم و اومدم پایین.

من: بریم.

محسن یه نگاهی با نگرانی بهم کرد و گفت: مطمئنی که میخوای بیای؟

من: آره، بریم.

سوار ماشین شدیم و وقتی که نزدیک خونمون شدیم رفتم روی صندلی عقب دراز کشیدم و چادرم رو روی خودم کشیدم. خدا رو شکر پنجره ها دودی بودن و داخل ماشین دیده نمیشد. وقتی که ماشین پارک شد محسن پیاده شد. سرش رو کرد توی ماشین.

محسن: یه پنج دقیقه دیگه بیا، فقط مواظب باش.

پنج دقیقه که گذشت آروم نشستم، دور و برمو نگاه کردم انگار کسی نبود. فقط ماشینهای پلیس بود. در ماشین رو آروم باز کردم و رفتم سمت پنجره آشپزخونه. با این چادر که نمیشد برم بالا، چادرم رو در آوردم و مثل گربه از پنجره رفتم بالا. یهو محسن اومد تو.

محسن: بیا.

دلشوره عجیبی داشتم، آروم از آشپزخونه رفتم بیرون. خونه پر بود از آدمهای جور وا جور. چندتاشون لباس سفید تنشون بود و انگار از آزمایشگاه بودن. چندتا پلیس داشتن با چندتا از نگهبانها صحبت میکردن. صدای میلاد رو شنیدم، صغری خانم روی مبل نشسته بود و میلاد هم بالای سرش ایستاده بود.

تند رفتم پیششون و صغری خانم رو بغل گرفتم.

من: مامانی خوبی؟ چیزیتون نشده؟

صغری: نه عزیزم چیزیم نیست. الهی من قربون اون قد و بالات برم. کجا بودی تو؟ کی اومدی؟

من: همین الان اومدم.

بعد بلند شدم و میلاد رو بغل کردم.

میلاد: چجوری اومدی تو؟

من: از آشپزخونه.

میلاد: توی ماشین سرگرد قایم شدی و اومدی؟

من: آره، ولی سرگرد خودش گفت.

همین موقع محسن اومد نزدیکمون.

محسن: به هوش اومد.

من: کی؟

محسن: ناصری.

من با تعجب گفتم: چی؟ حامد ناصری؟

محسن: آره.

من: اون آدم بشیریه؟ نه اصلا باورم نمیشه.

نشستم روی مبل، نه نمیشه. لابد یه اشتباهی شده، تنها نگهبانی که باهاش خوب بودم ناصری بود. چطور میتونه این کارو کرده باشه؟

من: چرا بیهوش بوده؟

میلاد: هیچ، صغری خانم با ماهیتابه زده توی سرش.

با چشمهای گرد شده به صغری خانم نگاه کردم. همون موقع ناصری رو از توی اتاق دستبند به دست و با سر و روی خونی آوردن. رفتم و جلوش ایستادم. بهم نگاه کرد و سرش رو پایین انداخت.

من: فکر نمیکردم اینقدر پول پرست باشی که به کسایی که پنج سال بهت محبت کردن خیانت کنی. حیف اون همه خوبی که به تو کردیم، حالم ازت بهم میخوره.

برگشتم و رفتم پیش صغری خانم نشستم. خونه کم کم خالی شد و همه دور هم نشسته بودیم. عجیب بود که خبری از بابام نبود. چایی آوردم و به همه تعارف کردم.

محسن: خوب صغری خانم، میشه از اول همهچیز رو برامون تعریف کنید؟

صغری: باشه پسرم. توی آشپزخونه بودم و داشتم غذا درست میکردم، به عادت همیشگیم نشستم روی زمین و داشتم سبزی پاک میکردم که یه صدایی شنیدم. به خیال اینکه آقا میلاده بلند شدم که برم بیرون که از پشت دیدمش. داشت با تلفن ور می رفت، از قد کوتاهش فهمیدم که آقا میلاد نیست. گفتم شاید دزده. آروم برگشتم توی آشپزخونه و قابلمه و ماهیتابه برداشتم. وقتی که بهش رسیدم انگار که حس کرد کسی پشتشه برگشت و تفنگو گرفت سمتم، صورتش رو با از این کلاهها پوشونده بود و هیچی پیدا نبود. منم از ترسم یهو با ماهیتابه زدم تو سرش. اونم تعادلشو از دست داد و داشت می افتاد که با تفنگ شلیک کرد که خورد به پنجره و شکست. دوباره خواست بلند بشه که قابلمه رو گذاشتم روی سرش و با ماهیتابه زدم توش که فکر کنم گوشش کر شد. دیگه هم سریع دست و پاهاش رو با کهنه بستم و زنگ زدم به شما.

همه داشتیم با چشمای از حدقه بیرون زده به صغری خانم نگاه میکردیم. من اولین کسی بودم که پقی زدم خنده، پشت سر من همه کم کم شروع کردن به خندیدن. صغری خانم رو محکم بغل کردم و بوسیدمش.

من: فدای شما بشم که از همه قلدرتری. قربونت برم من 007 خودم. مامانی فکر کنم اون سریاله کار خودش رو کردا. نمردیم و خودمونم مثل این فیلما تجربه کردیم.

صغری: آره مادر، دیگه بس که اون سریالا رو دیدم یه چیزهایی حالیم شده.

اون شب من خونه موندم بعد از چند ماه رفتم روی تختم دراز کشیدم. آخیش چقدر دلم واسه تختم تنگ شده بودا. محسن تا صبح نبودش، صبح بود که برگشت. وقتی از خواب بیدار شدم رفتم پایین و بعد از کلی وقت داشتیم با صغری خانم صحبت میکردیم که محسن هم اومد. چشماش قرمز بود و معلوم بود که خسته ست.

من: سلام، صبح بخیر.

محسن: صبح شما هم بخیر. خوبید؟ صغری خانم شما خوبید؟

صغری: خوبم مادر، تو خوبی؟

محسن: ممنون.

من: چرا زود بیدار شدی؟ از قیافت پیداست که خستهای.

محسن: باید برم جایی کار دارم.

دست کشید به صورتش که متوجه زخم روی دستش شدم. مشتش خیلی زخم شده بود. لابد دیشب حسابی حال ناصری رو گرفته.

من: زنگ زدی به خاله؟ خیلی بد شد که تنها موند. کاش میاوردیش اینجا باهامون بمونه.

محسن: آره زنگ زدم. خیلی نگران بود، راستش خودمم توی فکر بودم. آخه این چند ماه دورش شلوغ بود، حالا یک دفعه خالی شده یه جوریه واسش.

من: امشب با هم بریم دنبالش، که هم من چیزامو بردارم هم به خاله کمک کنم تا وسایلشو بیاره.

محسن: وسایلشو بیاره؟ برای چی؟

من: اینجا پیشمون بمونه دیگه.

محسن: نه نمیخواد، عصر میارمش یه سر اینجا و شب میبرمش خونه.

من: نه، میخوام خاله اینجا باشه. اینهمه وقت من مزاحمتون شدم حالا نباید خاله رو تنها بذارم.

محسن بهم نگاه کرد و انگار که نگران بابام بود و گفت: آخه....

من: آخه نداره. من با بابام صحبت میکنم.

بیچاره صغری خانم همینجور داشت به ما نگاه میکرد و چیزی سر در نمی آورد. آخه هنوز فکر میکرد که من شمال بودم.

من: مامانی میشه جعبه کمکهای اولیه رو برام بیارید؟

صغری: چرا مادر؟ چیزیت شده؟

من: نه عزیزم، دستم یکم زخم شده میخوام چسب بزنم.

صغری خانم جعبه رو آورد و خودش رفت توی آشپزخونه تا کارها رو انجام بده. بلند شدم رفتم مبل بغلی محسن نشستم.

من: دستت چی شده؟

محسن: هیچی، خورد به در.

یه نگاه عاقل اندر سفیهی بهش کردم.

من: خوبه دیشب دیدی که صغری خانم با ناصری چیکار کرد، اینا همش هم از سریاله یاد گرفته. پس منم هالو نیستم که ندونم اینا بخاطر مشتاییه که بهش زدی. احتمالا جای دندونشه.

محسن: من بعضی وقتا بهت شک میکنم که از اف بی آی باشی.

خندیدم و گفتم: چه میدونی، شاید باشم. حالا هم دستت رو بیار ببینم.

دستش رو نشونم داد، ضد عفونیش کردم و باند پیچیش کردم. وقتی که دستم به دستش میخورد حس میکردم که معذبه. آخه ما که به هم محرمیم دیگه چرا معذبه؟

عصر بود که بابام اومد خونه. فهمیدم که مسافرت بوده و تازه برگشته. وقتی سلام کردم چشمهاش چهارتا شد. نمیدونم برای اینکه منو توی خونه دیده یا برای اینکه مثل آدم بهش سلام کردم تعجب کرد؟

بابا: سلام، اینجایی؟

من: آره، با سرگرد اومدم.

محسن اومد و با بابا دست داد، بعد با هم رفتن توی پذیرایی نشستن و محسن جریان رو براش تعریف کرد. موقع افطار که شد وقتی بابام منو پای سفره دید باز نتونست جلوی تعجبش رو بگیره. مخصوصا وقتی که زیر لب بسم الّله گفتم و دعا خوندم.

میلاد: ببینم وروجک، از کی تا حالا روزه میگیری؟

من: از روزه اول.

میلاد: لابد اونم کله گنجشکی میگیری و بدون نماز؟

من: برو بابا، همشو کامل میگیرم و با نماز.

میلاد: آره ارواح خودت. من که توی شکمو رو میشناسم.

من: باشه میلاد خان، برات دارم.

بعد از افطار چایی ریختم و بردم به همه که جلوی تلویزین نشسته بودن تعارف کردم. موبایل محسن زنگ خورد و رفت بیرون. رو کردم به بابا.

من: بابا میشه چند لحظه وقتتونو بگیرم؟

بابا باز تعجب کرد، فکر کنم توی دلش میگفت این دختره کیه؟ دختر من که اینقدر با ادب نبوده.

بابا: بگو.

من: میخواستم اگه میشه اجازه بدید از امشب خاله پیش ما بمونه.

بابا: خاله کیه؟

من: منظورم خانم راده. ایشون خیلی به من محبت کردن و خیلی هوامو داشتن. الان خونه تنها هستن گفتم اگه اجازه بدید تا ایشون هم این چند وقت پیش ما باشن. البته همه چی رو میدونه و در جریانه.

بابا که حسابی از رفتار و طرز حرف زدنم خوشحال شده بود، خیلی زود جوابشو داد.

بابا: باشه، من حرفی ندارم. ایشون واقعا زحمت کشیدن و کار سختی رو انجام دادن.

منظورش از کار سخت من بودم. میلاد داشت ریز میخندید. اما به روی خودم نیاوردم و خوشحال بلند شدم.

من: ممنون آقای پرند.

و زودی فرار کردم. میلاد اومد توی اتاق و همینجور میخندید.

من: چته؟

میلاد: خیلی مارمولکی. اولش با بابا گفتنت دل بابا رو آب انداختی. وقتی که به خواستت رسیدی بهش میگی آقای پرند؟

من: خوب خودش اول تیکه انداخت. انگار نمیخواد من یه روز آدم باشم، دلش تنگ شده واسه تو گوشی زدنها.

میلاد: حالا اینو ول کن، بگو بینم. با محسن چطوری؟

من: همهچیز عالیه، همه چی آرومه، من چقدر خوشحالم، پیشم هستی حالا به خودم میبالم.

میلاد داشت بهم میخندید.

من: وای ندیدی اونروز اجازه داد ماشینش رو برونم. یه دستی کشیدم که بیچاره نزدیک بود سکته کنه.

میلاد: زدی ماشین مردمو داغون کردی؟ اصلا مگه میشه یه سرگردی مثل محسن از دستی کشیدن بترسه؟ لابد تو بد ماشین میروندی.

من: نخیرم، خیلیم خوب میروندم. ولی شاید چون توقع نداشت که دستی بکشم، آخه یهو غافلگيرش کردم.

میلاد: همون دیگه، تو آدم بشو نیستی

عصر با محسن رفتیم و به زور خاله رو راضی کردیم تا بیاد پیشمون. وقتی برگشتیم خاله رو با صغری خانم آشنا کردم و خیلی زود با هم جور شدن. از روزی که اومده بودم خونه یه هفته گذشته بود که محسن اومد توی اتاقم.

من: چیزی شده؟

محسن: نه، میخواستم بگم که فردا صبح بیدار شو تا بریم دانشگاه.

من: دانشگاه واسه کی؟

محسن: واسه تو دیگه، مگه نمیخوای بری دانشگاه؟

از خوشحالی جیغ کشیدم و پریدم هوا.

من: جون من راست میگی؟ از فردا باز میتونم برم دانشگاه؟

محسن: اگه دختر عاقلی باشی و از بادیگاردت فرار نکنی اره.

با اسم بادیگارد حالم گرفته شد و گفتم: برام بادیگارد گذاشتید؟

محسن: خوب آره دیگه، باید همراهت بیام.

با این حرف باز خوشحال شدم و گفتم: کوفت، همچین گفتی بادیگارد که فکر کردم یکی دیگه رو گذاشتی. باشه پس فردا صبح زود بیدارم.

صبح که بیدار شدم شاد و شنگول آماده شدم. وقتی که رفتم توی کلاس همه بچه ها شوکه شده بودن. اما طولی نکشید که همه ریختن سرم و شروع کردن به رو بوسی و احوال پرسی. کامی از عقب بچه ها رو کنار زد و اومد جلو.

کامی: آاه برید کنار ببینم، اصلا کی گفته شما بیایید اینجا؟ شما سر پیازید يا ته پیازید؟ آوا دوستی خودمه پاشید برید سر جاهاتون تا نزدم نصفتون نکردم.

ساناز: خدا رو شکر آوا اومد تا اینم صداش در بیاد.

کامی: برو سر جات بشین مجید دست درازه. به به، آوا خانم گٔل. راه گم کردی جونم؟

من: نخیرم، اتفاقا راهو درست اومدم. میبینم که من نبودم جای منو صاحب شدی.

کامی: اختیار داری، من اصلا کلا صاحبتم.

من: کامی میری میشینی سر جات یا بزنم دو نصفت کنم.

کامی: تو بیا نصف کن، اصلا تو جونمو بخواه کیه که بده؟

من: تو.

با بهار رو بوسی کردم و سر جای همیشگیم نشستم و محسن هم سر جای همیشگیش.

کامی: بچه ها بشینید که استاد اومد، هیچکس چیزی نگه ببینیم خودش میفهمه که آوا برگشته یا نه.

همه عاقل و ساکت سر جاهاشون نشستن. استاد مثل همیشه اومد نشست و کتاب رو باز کرد، هنوز نمیدونست که من اومدم. یه کاغذ داد به دست یکی از دخترا و گفت که همه اسمامون رو بنویسیم. وقتی رسید به من بجای اسم یه چیز دیگه نوشتم. بعدش استاد شروع کرد یکی یکی اسمها رو خوند.

استاد: باقری، مدرسی، حیدرنیا، ...

همینجور اسما رو تند تند پشت سر هم میخوند و حواسش نبود.

استاد: اعتماد، عمو زنجیر باف.

تا اینو گفت کلّ کلاس با هم گفتن بلـــــــــــــــــــه

بیچاره استاد گیج شده بود و عصبی.

استاد: این مسخره بازیا چیه؟

ایمان از ته کلاس گفت: خوب استاد شما گفتید عمو زنجیر باف ما هم جوابتون رو دادیم.

استاد: اینو کی نوشته؟

من: من استاد.

استاد به سمت من برگشت و با اخم نگاهم میکرد، اما تا دید منم اخمش به لبخند تبدیل شد.

استاد: آاه پرند تویی دخترم. خیلی خوش اومدی.

کامی: عجب آدم ناکسیه. حالا چونکه از بابات میترسه چیزی نمیگه ها، اگه من بودم که الان اخراج شده بودم.

کلاس که تموم شد باز همه اومدن دورم جمع شدن و به کاری که با استاد کردم میخندیدن. زیر درخت نشستیم و کلی سر به سر هم گذاشتیم. وقتی برگشتیم خونه دیگه ناا نداشتم، داشتم از گرسنگی ضعف میکردم.

خاله و صغری خانم رو بوسیدم و نشستم: وای کی اذان میگه؟ مردم از گرسنگی.

خاله: یک ساعت دیگه مونده، آخه چرا دیشب بیدار نشدی یه چیزی بخوری؟

من: آخه صبح کلاس داشتم اگه بیدار میشدم دیگه خوابم نمیبرد.

صغری: حالا امشب قبل از خوابیدن یه چیزی بخور تا ضعف نکنی.

من: آره همین کارو میکنم.

روزها همینجور میرفت و رمضون هم تموم شد. یه روز عصر که حوصله م سر رفته بود از محسن خواستم که بریم بازار که یکم خرید کنم. همینجور که داشتیم ویترینها رو نگاه میکردیم که یهو یه صدای وحشتناکی اومد و بعدش شیشه ویترین شکست. پشت سرش باز چند بار همون صدای وحشتناک اومد. محسن پرید روم و دوتایی پخش زمین شدیم. صدای جیغ و گریه از همه طرف میومد.

محسن: لامصبا توی روز روشن و وسط این همه آدم بهمون شلیک میکنن.

تازه فهمیدم که اون صداها صدای شلیک تفنگه. همینجور که روی زمین به شکم دراز کشیده بودم حس کردم که دستم خیسه، دستم رو که آوردم بالا پر خون بود. به خودم نگاه کردم دیدم چیزی نیست. به محسن که سعى میکرد که بشینه نگاه کردم که بازوش پر خون بود.

من: وای محسن، دستت.

محسن: چیزی نیست، نترس.

من: چی چیو چیزی نیست؟ باید زخمو ببندیم.

بعد دور و برم نگاه کردم، کیسه خریدم یکم اونورتر بود.

یواشکی کیسه رو کشیدم و شالی که تازه خریده بودم رو در آوردم. از توی کیفم چاقومو در آوردم و آستین لباس محسن رو پاره کردم. با شال محکم روی زخم رو بستم که دادش هوا رفت.

من: ببخشید، ولی باید محکم ببندم تا خون نزنه بیرون.

محسن: تو مطمئنی توی اف بی آی کار نمیکنی؟

من: لوس، حالا وقت این حرفهاست؟

اونا همینجور داشتن شلیک میکردن، محسن روی شکم دراز کشید و کم کم رفت زیر ماشینی که جلومون پارک شده بود. پای یکیشون رو نشونه گرفت و با یه شلیک زدش و طرف افتاد زمین و به خودش میپیچید. اون یکی پشت یکی از ماشینها قایم شده بود و داشت همینجور شلیک میکرد.

محسن داد زد: آوا زنگ بزن به پلیس و بهشون خبر بده.

منم تند تند شماره گرفتم و بهشون همه چیز رو گفتم و آدرس دادم. سرم رو پایین گرفته بودم و دستم روی گوشم گذاشته بودم که صدای گریه بچهای رو شنیدم. به سمت صدا برگشتم که دیدم یه پسر بچهای همینجور داره راه میره و گریه میکنه.

نتونستم جلوی خودمو بگیرم و با یه حرکت سریع بلند شدم و بچه رو بغل گرفتم، اما همین کافی بود تا اون مرده منو نشونه بگیره و شلیک کنه. با یه حس درد عجیبی پرت شدم زمین و بچه همینجور توی بغلم بود. دیدم که محسن همون موقع با یه حرکت ناگهانی به مرد شلیک کرد و مرد پخش زمین شد.

محسن زود رفت و یه مشت توی صورت اون مردی که پاش زخم شده بود و داشت فرار میکرد زد و تفنگ بالای سرشون گرفت و گفت که تکون نخورن. هر چند لحظه یه بار بر میگشت و به من نگاه میکرد. پسر کوچولو رو آروم بلند کردم و نگاهش کردم. خدا رو شکر چیزیش نشده بود، پسر کوچولو همینجور داشت گریه میکرد که مامانش از راه رسید و بغلش کرد. مامانش با چشمهای پر از اشک یه نگاه قدر شناسانه بهم کرد و گفت: تا عمر دارم جون پسرم رو به شما مدیونم.

من: خواهش میکنم، وظیفهٔ هر انسانیه.

کتفم بدجور درد میکرد، یه نگاهی انداختم که دیدم دستم پر خونه و کتفم گلوله خورده. همونجا روی زمین دراز کشیدم که صدای ماشین پلیس رو شنیدم. صدای دویدن یکی رو شنیدم و بعدش محسن اومد بالای سرم و با نگرانی صورتمو گرفت توی دستاش.

محسن: آوا خوبی؟

من: بهتر از این نمیشم.

محسن که انگار خیالش راحت شده بود یه خندهٔ خفیفی کرد و سرم رو گذاشت روی پاش.

من: آی آی.

محسن: خیلی خون ازت رفته، دختر تو دیوونه ای.

من: چیو دیوونه ای؟ طفل معصوم چه گناهی داشت که بخاطر دشمنای من بمیره؟

محسن: اینقدر حرف نزن بابا.

بعد یکم دولا شد و پلاستیک خریدم رو آورد. مانتومو از توش در آورد و با دستش تیکش کرد.

محسن: جنسای امروزی رو ببین تورو خدا، با یه فشار دو نصف شد.

بعد لباس رو گذاشت روی زخمم و فشارش داد. از دردش داشتم ضعف میکردم.

محسن: آوا نخوابیا. باشه؟

من: خواب چی چیه بابا؟ از غصه لباسم که خوابم نمیبره.

محسن خنده ش گرفت و گفت: توی این موقعیت هم دست از این حرفات بر نمیداری.

من همینجور که از درد داشتم میمردم و صدام به زور در

میومد گفتم: ترک عادت موجب مرضه.

یکم بعد آمبولانس اومد و هم منو هم محسنو بردن بیمارستان. گلوله رو از توی کتفم در آوردن و بخیه کردن. بعدش دستم رو آویزون گردنم کردن. محسن هم با دست باند پیچی اومد توی اتاق.

من: به، آقای چلاق.

محسن: دستت درد نکنه دیگه، حالا من چلاق شدم.

من: خوب منم چلاقم، حالا چرا بدت میاد؟ ولی خوشم اومد که لباسام خوب به دردمون خوردنا، دکتر میگفت اگه جلوی خونریزی رو نمیگرفتید شاید الان مرده بودید.

در باز شد و میلاد و بابا با نگرانی اومدن توی اتاق. میلاد اومد و محکم بغلم کرد.

من: اییی، نا سلامتی کتفم زخمه ها. مثل خرس بغل میگیری آدمو.

میلاد: دختر تو که مارو کشتی.

من: نترسید بابا، تا سرگرد همراهمه من چیزیم نمیشه.

میلاد رفت سمت محسن و زد پشت شونش و ازش تشکر کرد.

محسن: البته اگه خانم پرند هم نبودن شاید من الان مرده بودم. ایشون هوامو داشتن و زخم دستمو زود بستن و جلوی خون ریزیش رو گرفتن.

من: تا حالا کدوم آدمی با خونریزی دست مرده؟ من که ندیدم.

میلاد: آوا حالت خوبه؟ فکر کنم شوکه شدی و داری چرت و پرت میگی.

بابام همینجور وایساده بود و هیچی نمیگفت. حتی نیومد نزدیکم یا حتی احوالم رو نپرسید.

شب خواب بودم که از درد از خواب پریدم، پرستار رو صدا کردم و اومد یه مسکن توی سرمم تزریق کرد. کم کم خوابم برد و دیگه چیزی نفهمیدم. صبح که بیدار شدم میلاد اومد دنبالمون و بردمون خونه. میدونستم که محسن هم خیلی درد داره اما زیاد استراحت نمیکرد.

من: محسن، برو بگیر بخواب.

محسن: نه خوابم نمیاد.

من: چرا دروغ میگی؟ یه نگاه به قیافت بنداز میبینی که چقدر رنگت پریده. ببین نمیخواد نگران من باشی، من که فعلا نمیتونم برم بیرون. خاله و صغری خانم هم هستن. پس نگران چی هستی؟ برو خوب استراحت کن. بخاطر من.

نگاهم کرد و لبخند زد، منم جوابش رو با لبخند دادم. بالاخره رفت و خوابید.

توی همون روزها بود که دلم هوس کرد بریم بیرون.محسن دستش روز به روز بهتر میشد، اما من هنوز کتفم درد میکرد و نمیتونستم دستم رو درست تکون بدم.

من: خاله شما هم بیایید.

خاله: نه عزیزم، من که دیگه نه پا دارم نه کمر که بخوام پیاده روی کنم.

من: خوب شما و صغری خانم بشینید روی نیمکت. یکم دلتون وا شه.

صغری: نه عزیزم مرسی، منم پا ندارم. تازه الان شبه، من تا یه ساعت دیگه وقت خوابمه. شما برید.

هرچی اصرار کردم قبول نکردن. توی ماشین نشستیم و حرکت کردیم. وسط راه بودیم که محسن روشو کرد سمتم.

محسن: آوا حاضری به جای پارک بریم یه جای دیگه؟

من: کجا؟

محسن: یه جای خیلی قشنگیه، مطمئنم ازش خوشت میاد.

من: باشه بریم.

وقتی که ماشین رو پارک کرد، پیاده شدیم. منظرهٔ نفس گیری بود، انگار تهران زیر پامون بود. زمستون بود و برف اومده بود که زیبایشو چند برابر کرده بود. ذوق زده به محسن نگاه کردم که داشت با لبخند بهم نگاه میکرد.

من: واای محسن اینجا چقدر قشنگه.

محسن: پس خوشت اومد.

من: آره، خیلی جای رویایی ایه. اینجا رو چجوری پیدا کردی؟

محسن: قبلا اینجا با... منظورم اینه که هروقت دلم میگیره میام اینجا.

بهش نگاه کردم، حس کردم داره نگاهش رو ازم میدزده.

من: همیشه دوست داشتم یه خونه بالا داشته باشم که همهچیز رو زیر نظر داشته باشم. بچه که بودیم با میلاد یه خونه چوبی روی درخت درست کردیم. اما مثل همیشه بابام همهچیز رو خراب کرد و خوشحالیمونو ازمون گرفت.

دوتامون ساکت بودیم و داشتیم فکر میکردیم.

من: محسن، هنوز ازم متنفری؟

محسن: آوا بعضی موقعها یه حرفایی میزنی که شک میکنم سالمی.

من: بابا تو چقدر شکاکی، هر کاری کردم شک میکنی. یه بار میگی اف بی آی هستی یه بار میگی سم تو غذامه و میخوای بکشیم، حالا هم میگی سالم نیستی.

محسن با یادآوری کتلت درست کردن من زد خنده.

محسن: آخه آوا خانم، تو دشمن جون من بودی. یه دفعه چی شد که برام شام درست کردی؟ آخه هرکی باشه شک میکنه. مخصوصا دختری مثل تو که خیلی تخسه.

من: من تخسم؟ بابا بیخیال شو. حالا جواب سؤالمو ندادی.

محسن: اگه متنفر بودم الان آورده بودمت اینجا؟ یه حرفی میزنی ها.

من: هیهی، آخه برام عجیبه یه دفعه ای مهربون شدی.

محسن: یه دفعه ای نبود، خیلی وقت بود ولی بروز نمیدادم. وقتی که فهمیدم که کارم اشتباهه و تو هیچ تقصیری نداری تصمیم گرفتم که اخلاقمو بهتر کنم.

من: یادش بخیر چقدر بلا سر هم آوردیما. وای سرده، دیگه بریم.

سوار ماشین شدیم و راه افتادیم. هنوز به شهر نرسیده بودیم که ماشین هن هن کنان خاموش شد. هرکاری کرد ماشین روشن نشد. محسن پیاده شد و کاپوت ماشین رو باز کرد. هرچی نگاه کرد چیزی سر در نیاورد. اومد توی ماشین نشست.

من: چشه؟

محسن: نمیدونم چه مرگشه.

بعد برگشت و بر و بر منو نگاه کرد.

من: چیه؟ چرا اینجوری نگاه میکنی؟

محسن: باز کاره توئه؟ آوا اگه کاره توئه بگو تا زودی درستش کنم و اینقدر علاف نباشم.

من: ا، چرا هرچی میشه میندازی گردن من؟ مگه من مغز خر خوردم که بیرون رفتنمو خراب کنم. عجبا.

محسن: آخه بسکه بلایی دختر. من آخر از دسته تو دیوونه میشم.

من با حالت قهرآلود گفتم: به من تهمت میزنی، خیلی شکاکی.

رومو کردم سمت پنجره که بس که تاریک بود هیچی پیدا نبود. هرچقدر موبایل رو چرخوندم و خواستم زنگ بزنم نمیشد و خط نمی داد. محسن پیاده شد و رفت سمت صندوق عقب و اومد. یه کاپشن و یه پتوی کوچیک آورد.

محسن: خوبه که اینا رو گذاشته بودم توی ماشینا. انگار باید امشب همینجا بمونیم.

درها رو قفل کرد.

من: بی سیم نداری؟

محسن: بی سیمم کجا بوده؟

من: من چه میدونم، تو سرگردی باید از این چیزا داشته باشی.

محسن: یه حرفی میزنیا.

من: اصلا من خفه میشم ببینم تو چیکار میکنی.

دست به سینه نشستم و به بیرون نگاه کردم. یه ساعتی میشد که اونجا بودیم و هرچقدر تلاش میکردیم بی فایده بود. صندلی رو خوابوندم و مثلا خوابیدم. ولی از دست محسن عصبی بودم. حس کردم که پتو رو انداخت روم. هیچی نگفتم. یه نیم ساعتی گذشت که صدای محسنو شنیدم.

محسن: آوا بیداری؟

جواب ندادم. باز صدام کرد، باز هم من جواب ندادم.

محسن: آوا فیلم نیا که از اخمهات معلومه که بیداری.

بابا این عجب مارمولکیه ها.

من: خواب نیستم ولی حوصله حرف زدن هم ندارم.

محسن: خانم قهر قهرو، میشه با من آشتی کنی؟

من: نوچ.

محسن: اگه بگم معذرت میخوام چی؟

باز خواستم بگم نه که دلم نیومد. میدونم که اونم مثل من مغروره و لابد الان خیلی سخته که این حرف رو داره بهم میزنه.

من: اِجال نداره.

محسن خندید و گفت: قضیه این اِجال نداره چیه؟ من همه جورش رو شنیده بودم، از این لوس بازیها که دخترا در میارن بجای ر ، ل میگن. عسیسم و عجیجم و قوفونت و این چیزا میگن. اما اولین باره که اِجال نداره میشنوم.

با این حرفش نتونستم جلوی خودمو بگیرم و زدم زیر خنده. هر کاری میکردم نمی تونستم جلوی خندمو بگیرم. خنده م که به زور بند اومد رو کردم به محسن.

من: خیلی باحال میشی وقتی که میگی عسیسم و عجیجم و قوفونت. جون من یه بار دیگه بگو.

محسن که انگار با خندهٔ من خوشحال شده بود از اینکه تونسته منو راضی کنه.

محسن: خوب مگه دروغ میگم؟

من: نه اتفاقا حرفتم کاملا درسته، اینقدر بدم میاد از آدمای لوس. ولی تو خیلی باحال گفتی، تصور کن تو با این قیافه و هیکل و صدای مردونت اینا رو بگی. وااای نه.

و دوباره غش غش خندیدم. محسن هم خندید و گفت: خوب نگفتی این اِجال از کجا اومده؟

یه لبخندی زدم و گفتم: وقتی بچه بودم، با میلاد دعوام شده بود و از دستش ناراحت بودم. مامانم کلی باهامون حرف زد و خواست که از هم معذرت خواهی کنیم. میلاد بهم گفت ببخشید، من هم گفتم اِجال نداره. با این حرفم مامانم بغلم گرفت و کلی قربون صدقم رفت و بعدا فهمیدم که باید بگم اشکال نداره و نه اِجال. اما بعد از فوت مامانم دیگه همین تو دهنم مونده.

محسن: چند سالت بود که مامانت فوت کرد؟

من: پونزده سال، تازه اول سن بلوغمون بود. سنی که خیلی حسّاسی و بیشتر از همه به عشق مادر و پدر احتیاج داری. اما ما اون عشق رو ندیدیم. بخاطر همینه که سگ شدم.

محسن: آوا خوشم نمیاد به خودت فحش میدیا، تو باید واسه خودت احترام قائل باشی که دیگران هم بهت احترام بذارن.

من: مگه دروغ میگم؟ کم به تو الکی گیر دادم؟

محسن: همچین الکی هم نبود، تقصیر از من بود. البته بیشترش واسهٔ تنبیه کردنت بود، واسه اینکه قدر چیزایی رو که داری بدونی.حالا بگو ببینم چرا شکر ریختی توی باک ماشین؟

ریز خندیدم و گفتم: خوب تو خیلی دم دمی مزاجی، یه روز خوبی یه روز بد. منم زورم گرفت اومدم شکر ریختم توی باک ماشینت. ولی نمیدونستم که خودم تنبیه میشم.

محسن: واقعا خدا رحم بینیت کرد که نشکست.

یه سکوتی به وجود اومده بود که منو برد توی فکر. اما سکوت زیاد طول نکشید.

من: محسن، یه سوال بپرسم ناراحت نمیشی؟ اگه خواستی جواب بده، اگه نخواستی هم که هیچ.

محسن: باشه بپرس.

من: تو اینجا همیشه با نامزدت میومدی؟

حس کردم که یک لحظه خیلی عصبی شد و دستهاش رو به هم فشار داد.

محسن: آره.

من: ببخشید اگه ناراحتت کردم.

محسن: نه مهم نیست، این قضیه ماله سه -چهار سال پیشه. اون لیاقت نداره که من بخاطرش ناراحت بشم.

من: واقعا متاسفم، خاله برام تعریف کرد.

محسن یه پوزخند زد و گفت: نه اشتباه نکن، مامان من حقیقت رو بهت نگفته. چونکه من حقیقتو به هیچکس نگفتم.

من: منظورت چیه؟

محسن: درسته اون به من خیانت کرد، اما من اونا رو توی کوچه ندیدم، توی خونه دیدم.

با این حرفش نزدیک بود شاخ در بیارم. تقریبا فریاد زدم: چی؟

محسن: رفتم خونه دنبالش، چونکه زنگ خراب بود هرچی در زدم جواب نداد. نگران شدم و با کلیدی که داشتم درو باز کردم. دیدم که در حیاط بازه، از فکر اینکه دزد اومده زود رفتم داخل که صدای جیغش رو شنیدم. فکر کردم بلایی سرش اومده، وقتی که رفتم توی اتاق دیدم که.......

فکش منقبض شده بود و نفسهاش تند بود.

ادامه داد: توی بدترین حالت دیدمشون، وقتی که منو دید گفت که تو خشکی و همش میگی بعد از ازدواج. من زنم و احتیاجات خودمو دارم.

با این حرفش دود از سرم زد بیرون، اصلا باورم نمیشد که یه زن همچین کاری رو با شوهرش کرده باشه، اونم چند روز قبل از عروسیشون.

محسن: دلم میخواست گردن دوتاشون رو بشکنم، اما بجاش هرچی که توی خونه جدیدمون برده بودیم رو شکوندم. اصلا روم نمیشد به کسی بگم که چیو دیدم.

همینجور اشک از چشمام میریخت، از گریه و سرما داشتم میلرزیدم. محسن نگام کرد.

محسن: سردته؟

من: آره خیلی.

محسن: بیا کاپشن منو بردار.

من: نه نمیخواد. الان کم کم گرم میشم.

دوتامون ساکت بودیم و داشتیم به یه موضوع که اونم نازنین بود، فکر میکردیم. وای خیلی سردمه، پاهام بی حس شده بود.

من: محسن، پاهام بی حس شده.

محسن: آوا نمیدونم باید چیکار کنیم، سه ساعته ما اینجایم یه ماشینی رد نمیشه. بنزینم تموم شد و بخاری هم که روشن نمیشه. پتو رو دور پات بپیچون.

همین کارو کردم، اما باز هم فایده نداشت، کم کم دستمم داشت بی حس میشد. خوابم گرفته بود و میخواستم بخوابم.

محسن: آوا نخوابیا، ببین حواست به من باشه و نخواب.

همینجور که میلرزیدم بریده بریده گفتم: دست خودم نیست، داره پلکام میوفته.

محسن کلافه یه چنگی به موهاش زد و با نگرانی نگام کرد.

محسن: آوا، میدونم چیزی که ازت میخوام زیاده، اما دیگه هیچ راهی نیست. اشکال نداره اگه....

زود منظورشو فهمیدم.

من: کمکم کن تا بیام اونطرف.

محسن کمکم کرد تا جلوی پاش روی صندلی راننده بشینم، پتو رو برداشت و دور پام درستش کرد. سرم روی سینه ش بود و صدای تپش قلبشو میشنیدم. برای اینکه نذاره من بخوابم شروع کرد به صحبت کردن.

محسن: بخاطر چی گریه کردی؟

من: بخاطر نامردی که در حقت کردن، بخاطر مردی که تو کردی. باور کن هرکی جای تو بود یا میکشتشون یا آبروشونو میبرد. اما تو خیلی با غیرتی که همچين کاریو نکردی. من به تو افتخار میکنم.

بعد آروم خندیدم.

محسن: آوا ازت یه خواهشی دارم.

من: میدونم، به خاله نمیگم. کلا به هیچکس نمیگم.

محسن: ممنون.

یه تکونی خوردم و پیشونیم رو چسبوندم به گردنش، گردنش داغ بود و کم کم داشت گرمم میشد.

محسن: آوا، تو کامی رو دوست داری؟

من: چی؟ کامی رو؟ بابا یه حرفی میزنیا.

شروع کردم به خندیدن.

من: چرا همچین فکری میکنی؟

محسن: آخه خیلی با هم خوبید. همیشه هم با هم هستید.

من: نه، یعنی دوسش دارم اما به عنوان یه دوست، یه برادر. مثل میلاده.خوب حالا تو جواب بده، دیگه عاشق نشدی؟ حالا عشق که نه، از کسی خوشت نیومد؟

محسن: نه، راستش اینقدر خودم رو با کار مشغول کردم که دیگه حواسم به دور و بریهام نیست.

با این حرفش بدجور خورد تو ذوقم و پکر شدم.

محسن: تو چی؟

واسهٔ تلافی گفتم: چرا، یکی هست.

به بازوم یه فشار آورد و گفت: کیه؟ آشناس؟

من: آره، فکر کنم دیدیش. خیلی خوشگل و خوشتیپه. خیلی هم با شخصیت و جذابه.

محسن که معلوم بود کفری شده گفت: خوب کیه؟

من: نشناختی؟ این همه صفات گفتم مال کیه؟

محسن کلافه گفت: من چه میدونم.

من: ا بابا خوب ضایعست دیگه، منظورم به خانم پارسا کمالی. ای وای ببخشید منظورم آقای پارسا کمالی بود.

بعد خودم شروع کردم به خندیدن، محسن هم انگار که خیالش راحت شده بود شروع کرد به قهقهه خندیدن.

محسن: من فکر کردم داری جدی میگی که کسی توی زندگیت هست.

من خیلی جدی گفتم: خوب راست گفتم، آره هست.

محسن: نمیخواد باز سر کارم بذاری.

من: سرکار چیه؟ جدی هست.

محسن: جدا؟ میشه بگی کیه؟

من: یه مرد قد بلند و چهار شونه، جوری که وقتی من باهاش راه میرم با اینکه قدم درازه ولی نصفشم. با چشم و ابرو مشکی خیلی جذاب، یه چیزی توی نگاهشه که وقتی بهش نگاه میکنم حس میکنم که دارم ذوب میشم. از همه مهمتر اون اخلاق و مردونگیشه که تکه. وقتی که غیرتی میشه رگ گردنش ورم میکنه قند تو دلم آب میشه از اینکه براش مهمم. بیشتر وقتا خشک و سرده، اما بعدش اینقدر مهربون میشه که حد و اندازه نداره. وقتی میخنده دوتا چال خوشگل می افته رو لپهاش که منو دیوونه میکنه.

با زبون بی زبونی داشتم بهش میگفتم که دوست دارم.

من: ولی یه مشکلی هست.

محسن: چه مشکلی؟

من: دوتامون مغرور و یک دنده ایم. همیشه هم تو سر و کله هم میزنیم.

محسن: شاید دوتاتون باید غرورتون رو بذارید کنار، شاید اینجوری همهچیز درست بشه. البته دعوا و جر و بحث نمک زندگیه.

من: خیلی شکاکه، همش بهم شک میکنه.

محسن دستمو گرفت توی دستش و گفت: شاید باید بزنی توی گوشش تا آدم شه.

من: آخه دلم نمیاد، خیلی دوسش دارم.

با این حرفم تپش قلبش بیشتر شد. چشممو بستم و به خودم جرات دادم و از زیر کاپشنش دست انداختم دور کمرش.

محسن: اون لیاقت تورو نداره.

من: چرا نداره؟ خیلی خوبم داره.

محسن: اون یه آدم بی احساسه، بلد نیست با یه خانم چطور رفتار کنه. خشنه.

من: اون خشن نیست، با من خیلی هم نرمه. همیشه نازمو میکشه. همون که قلبش واسه من میتپه کافیه.

محسن: تو از کجا میدونی که اون دوست داره؟

با این حرفش چشمهامو باز کردم، انگار سطل آب یخ ریختن روم و بدنم یخ کرد. سرم رو بلند کردم و به چشمهاش نگاه کردم، یعنی این چشمها که دارن برق میزنن منو نمیخوان؟

خواستم برم روی صندلی خودم بشینم که بازومو گرفت و با یه حرکت منو برد توی بغلش و دستش رو انداخت دور کمرم. حس میکردم من یه بچه ام توی بغلش.

محسن: اما تو براش عزیزی، صدای تپش قلبشو میشنوی؟ تو قلبشو زنده کردی و داره برای تو میتپه.

با این حرفش پر از شادی شدم، خودم رو بیشتر بهش فشار دادم. روی پیشونیم بوسه زد که خوشحالیم رو دو برابر کرد.

من: محسن.

محسن: جون محسن، بگو عزیزم.

من: آاه اینجوری نگو خجالت میکشم.

محسن: از کی تا حالا دختری که توی چشمم نگاه میکرد و بهم میگفت عوضی خجالتی شده؟

من: آاه نداشتیما، اگه قرار باشه بگی منم میگم که بهم میگفتی هرز...

دست روی لبم گذاشت و نذاشت جمله م رو کامل کنم.

محسن: من احمق بودم که این حرفها رو میزدم، راستش با اون رفتاری که تو داشتی من فکر میکردم این فکرم درسته و تو اونجوری هستی که نشون میدی. اما بعدها متوجه شدم همش فیلم بوده که لج بابات رو در بیاری. آوا تو با اینکه از بچگی آزاد بودی اما هیچوقت کار اشتباهی نکردی. میدونی وقتی که میدیدم با پسرا حرف نمیزنی و محلشون نمیذاری چه حس خوبی بهم دست میداد. وقتی کامیار

تعریف میکرد که بستنی رو خالی کردی روی سر پسره.

وقتی که کتابهای دینی رو ازم گرفتی، وقتی که نماز خوندی و روزه گرفتی، اینا همش باعث شد که بفهمم من چقدر درمورد تو اشتباه میکردم. من ظاهربین بودم. الان اینقدر بهت ایمان دارم که حاضرم سرت قسم بخورم. تو پاکی، برعکس ناز....

ایندفعه من بودم که دست گذاشتم روی لبش. به چشمهاش نگاه کردم.

من: دیگه از گذشته حرف نمیزنیم، از حال حرف میزنیم. از کسی حرف نمیزنیم، فقط از خودمون. باشه؟

محسن لبخند زد و چشمهاش رو به علامت مثبت بست.

من: آها سوالم یادم اومد. محسن تو چرا همیشه مشکی تنته؟

محسن: نمیدونم، بعد از اون موضوع دیگه همیشه مشکی میپوشیدم.

من: دیگه حق نداری مشکی بپوشی، رنگای شاد میپوشی.

محسن: من همه لباسام مشکین، فقط دوتا لباس سورمه ای دارم.

من: اشکال نداره، با هم میریم خرید و لباسهای رنگی میخریم.

محسن: آخه آخر عمری من رنگای شاد بپوشم؟ مردم بهم میخندن.

من: کجا پیری تو؟ تازه ۲۸ سالته، یعنی اول جوونیته.

محسن: هرچی، به قیافه من میخوره که لباس رنگی بپوشم؟

دقیق بهش نگاه کردم،واقعا جذاب بود و هیچی کم نداشت. البته این نظر من بود و بقیه رو نمیدونستم.

من: آره، خیلی خوبم میخوره. مخصوصا طوسی و سفید. میدونی چه جیگری میشی؟

محسن با چشای گرد شده نگام کرد: چی میشم؟

من: جیگر دیگه.

محسن: من نمیدونم شماها این اسمها و لقبها رو از کجا میارید؟

من: خوب دیگه.

باز احساس سرما کردم و رفتم توی بغلش و محسن سفت منو گرفت. همین چند ماه پیش بودا که چه لقبهایی بهش میدادم. از این فکر خندیدم.

محسن: به چی میخندی؟

من: محسن راستشو بگو، تا حالا چندتا لقب بهم دادی؟

محسن: خیلی.

من: خوب چندتا شو بگو.

محسن: لوس، ننر، بچه قرتی، مارمولک، ...

من: ااا، منم به تو میگفتم مارمولک. تازه روز اول که اومدی بهت گفتم غول، بعدش شدی شرک.

محسن: عوضی، بادیگارد، راننده.

لبمو از خجالت گاز گرفتم و گفتم: اینا رو واسه این میگفتم که لجتو در بیارم.

محسن: ولی راست میگفتی، من واقعا غول بودم که تورو چسبوندم به دیوار. حالا خودمونیما، اونروز خیلی خوشگل شده بودی.

با این حرفش لپم داغ شد و آروم زدم توی سینش.

من: ااا.

محسن: مگه چیه؟ آخه تو ندیدی! اونجور عصبی شده بودی با اون موهای خیست، چقدر قیافه ت بامزه شده بود. شده بودی مثل بچهٔ سه ساله.

من: یادته رفتیم عروسی دوستم؟ اونشب واقعا خوشتیپ شده بودی. تقریبا همه دخترا چشماشون دنبالت بود.

محسن آروم فشارم داد و گفت: آره یادمه که رفتی با پسرا رقصیدی و کلی منو حرص دادی.

به چشمهاش نگاه کردم: یعنی تو از اون موقع منو دوست داشتی؟

محسن: آره، اما خودمم نمیدونستم. فقط غیرتی میشدم و دلم میخواست فک پسرا رو بیارم پایین.

با این حرفش یاد یه چیزی افتادم و سرمو انداختم پایین. محسن چونمو گرفت و آوردش بالا.

محسن: چی شده؟ چرا نگاه خوشگلت رو ازم دزدیدی؟

من: ببخشید که زدم توی صورتت.

محکم منو گرفت توی بغلش.

محسن: تو باید منو ببخشی, خیلی سنگدل شده بودم. اما تو دلمو لرزوندی. اون روزی که زدی توی گوشم اینو فهمیدم. بعدشم شنیدی میگن فحش بچه صلواته؟ زدن بچه هم نازه.

و خودش شروع کرد به خندیدن, آروم زدم توی صورتش.

من: من اونموقع ها فکر میکردم تو خندیدن بلد نیستی. ولی وقتی که دیدم خندیدی کلی ذوق کردم. اما توی بدجنس جلوی خنده ت رو میگرفتی یا سرت رو مینداختی پایین.

محسن: آره خیلی بدجنسم. ببخشید.

من: دیگه چیزی مهم نیست, گذشته رو فراموش کن.

دوتامون ساکت بودیم و محسن چونه ش رو گذاشته بود روی سرم. کم کم داشت خوابم میبرد.

محسن: آوا خوابی؟

به زور جواب دادم: هنوز نه, ولی میخوام بخوابم.

محسن: آوا نخواب باشه؟

من: محسن ولم کن، بخدا گیج خوابم.

محسن: آخه اگه بخوابی شاید دیگه بیدار نشی.

من: مهم نیست, مهم اینه که پیش توام, توی بغل توام. به آرزوم رسیدم و اگه خدا جونمو بگیره هم حرفی ندارم.

محسن: چرا چرت و پرت میگی؟ خیلی خودخواهی. آوا من هنوز ازت سیر نشدم, ما باید با هم زندگی کنیم. بچه دار بشیم. خوب بگو ببینم دوست داری اولین بچه مون پسر باشه یا دختر؟

خواب آلود جواب دادم: هر کدوم ولی پسر یه چیز دیگه ست.

محسن: آره منم موافقم. اسمشو چی بذاریم؟

من: هرچی, پرنگ خوبه؟

محسن: آه آه, این چه اسم سوسولیه؟

تو حالت خواب و بیداری خندیدم و گفتم: خوب تو بگو.

محسن: علی.

من: خیلی اسم قشنگیه, به اسم امام علی.

بعد شروع کردم به خندیدن.

محسن: چرا میخندی؟

من: از الآن داریم نقشه میکشیم, اول بذار ما از اینجا سالم در بریم بعدش واسه آینده نقشه بکشیم.

محسن: نه همینجا خوبه, من و تو هیچوقت تنها نیستیم و نمیتونیم حرفامون رو راحت بزنیم.

دست راستش رو گرفتم توی دستم و آوردم جلوی صورتم.

من: هنوز جای زخمش هست. عجیبه که هنوز خوب نشده.

محسن: راستش هنوز هروقت که میرم پیشش یکی میزنم تا حرف بزنه. لامصب نمیدونم چی بهش دادن که هیچی رو لو نمیده.

جای زخم دستشو بوسیدم و گرفتمش توی دستم.

من: دستت چه یخ کرده.

محسن: ماشین داره کم کم یخ میزنه.

صدای محسن کم کم دور شد و دیگه هیچی نفهمیدم.

چشمامو باز کردم اما باز پلکهام افتاد روی هم. یه غلت زدم و پتو رو کشیدم تا زیر گلوم. آخیش چقدر حال میده توی هوای سرد زیر پتو بخوابی. یهو با یاد آوری شب قبل مثل برق گرفتهها پریدم تو هوا. من توی اتاقم چیکار میکنم؟ به لباسهام نگاه کردم, پیژامه تنم بود. پس دیشب چی؟ یعنی اونا همش خواب بوده؟ سریع از اتاق رفتم بیرون و همونجا منتظر محسن ایستادم. تا در باز شد پریدم توی اتاقش و درو بستم. محسن با تعجب داشت بهم نگاه میکرد.

محسن: آوا چی شده؟

من: نمیدونم, هنوز گیجم نمیدونم.

اومد نزدیکم و توی فاصله یک قدمیم ایستاد. دستش رو آورد نزدیک و دستمو گرفت. با این کارش خیالم راحت شد و نفس راحتی کشیدم.

محسن:نمیگی چی شده؟

من: بیدار شدم میبینم توی اتاقمم, لباس خواب تنمه. فکر کردم همش خواب بوده.

محسن لبخند جذابی زد و گفت: دیشب تو خواب رفتی, هر کاری کردم بیدار نشدی. اینقدر بوق زدم تا یه ماشینی اومد و کمکمون کرد. رفتیم بیمارستان و بهت سرم زدن. بعدش وقتی اومدیم همه خواب بودن و کسی در مورد دیشب خبر نداره.

با این حرفش گونه هام داغ شد, پس چجوریی لباسامو عوض کرده؟ انگار فهمید به چی فکر میکنم که لبخند زد.

محسن: فقط مامانو بیدار کردم که لباست رو عوض کنه, جز مامان کسی خبر نداره.

من: چرا خاله رو بیدار کردی؟ خودت بودی که.

خودم داشتم از حرفم شاخ در می آوردم. آوا خانم از اون حرفا بودا. بیچاره محسن که شوکه شده بود. ولی بعدش باز اومد نزدیک و من سرمو انداختم پایین. چونه مو گرفت و سرم رو آورد بالا. به چشمهای سیاهش نگاه کردم.

محسن: دفعه دیگه اونجوری نخوابیا. داشتی دیوونم میکردی.

لبخند زدم و اون ادامه داد.

محسن: آوا راستشو بگو, تو ماشین رو خراب کرده بودی تا بتونی حرف دلت رو بهم بزنی؟

با چشای گرد شده نگاهش کردم که پقی زد خنده. آروم مشت زدم تو سینه ش و با حالت قهر رفتم بیرون.

با خوشحالی لباس عوض کردم و رفتم توی آشپزخونه. مثل همیشه خاله و صغری خانم رو بوسیدم و سر جام نشستم. محسن رو به روم بود و سرش توی روزنامه بود.

خاله: خوبی دخترم؟

منظورش و فهمیدم و با لبخند گفتم: مرسی ممنون. بهتر از این نمیشم.

زیر چشمی به محسن نگاه کردم, اصلا به روی خودش نیاورد. لجم گرفت که اینقدر سرده. نه پس آوا خانم توقع داری پسره جلوی مامانش بر و بر نگات کنه و برات لاو بترکونه؟ صبحونه که تموم شد از خونه زدیم بیرون. توی راه حتی یک کلمه هم باهام حرف نزد. بابا این چشه؟ منم اعصابم خورد شد و ضبط رو روشن کردم و صداش رو بلند کردم. یکم بعد دیدم صداش رو کم کرد. هیچی نگفتم. وارد کلاس که شدیم مستقیم رفتم نشستم سر جام.

به بهار نگاه کردم, پیدا بود که خیلی خوشحاله. یهو کامی از وسط من و بهار کله شو آورد جلو و سلام کرد.

من: علیک, میبینم که جوجه ت خروس میخونه.

کامی: یعنی آوا خاک تو اون سرت با مثال زدنت, تورو اصلا باید بفرستن افغانستان با این حرف زدنت. اون کبکت خروس میخونه ست خانم نه اونی که شما سر هم کردید. بعدشم چرا خوشحال نباشم, به آرزوم رسیدم.

من: اونوقت چرا؟

کامی یه نگاه به بهار کرد و گفت: آخه دختر خاله م بله رو گفت.

اول گیج بهش نگاه کردم, اما کم کم دو زاریم افتاد و پریدم هوا و جیغ کشیدم. با جیغ من محسن زود اسلحشو در آورد که باعث سنگکوب کردن همه شد. با گیجی بهش نگاه کردم که یعنی این کارا چیه که دیدم اونم همینجور داره نگام میکنه. بیچاره از جیغ من ترسیده فکر کرده چیزی شده. بعد که خیالش راحت شد یه اخمی کرد و اسلحشو گذاشت سر جاش.

کامی رو به محسن گفت: محسن جان آرام باش.

با این حرف کامی زدم زیر خنده و دوباره از خوشحالی پریدم هوا.

من: بیشعورا چرا به من نگفتید؟ همه کاراتونو یواشکی میکنید؟

بهار: بخدا من نمیدونستم, دیروز باهام حرف زد.

من: کامی بزغاله چرا خبر ندادی؟ ترسیدی همه چیزو خراب کنم؟

کامی: از تو چه پنهون, آره ترسیدم. آخه مثل جن میمونی, اگه فهمیده بودی مثل الان ضایع بازی در می آوردی.

من: وای نمیدونید چقدر خوشحالم, بالاخره حرف دلتون رو به هم گفتید. آخییش.

بهار: آوا فعلا به کسی نگو, بین خودمون سه تا بمونه.

کامی: سه تا نه,چهار تا.

به محسن اشاره کرد. با این حرفش ریز خندیدم. راست میگفت آخه محسن گوشهای تیزی داشت. بعد کامی رفت و پیش محسن نشست و شروع کرد به حرف زدن.

من: بهار پنج دقیقه بیشتر نمونده, شروع کن به تعریف کردن.

بهار: هیچی, دیروز گفت که بعد از کلاس بریم بیرون. منم گفتم باشه. رفتیم کافی شاب نشستیم, وقتی که سفارشامونو آوردن دیدم روی قهوه م نوشته آی لاو یو. فکر کردم مثل همیشه که یه شکل رو قهوه میندازن، ایندفعه اینو زدن. خلاصه بعدش رفتیم پارک و داشتیم قدم میزدیم. یه پسر رد شد که روی لباسش نوشته بود بهار. تعجب کردم, باز همونجور رفتیم که یکی دیگه رد شد، روی لباسش نوشته بود دوست دارم. تعجبم بیشتر شد که چرا همه مثل هم پوشیدن, بعدش یکی دیگه رد شد نوشته بود کامیار. اینجا دوزاریم افتاد, برگشتم و به کامی نگاه کردم که یه شاخه گل رز داد دستم.

من: عجب مارمولکیه این, حتی ابراز علاقه ش هم مثل آدما نیست. ولی خیلی باحال بود, من که خر کیف شدم.

دیگه استاد اومد و حرفامون نصفه موند. آخر هفته نامزدیشون بود و بدجور سرمون شلوغ بود. با هم رفتیم خرید لباس, اینقدر گشتیم که دیگه نای حرف زدن هم نداشتیم.

من: آه, تهران به این بزرگی یه لباس درست و حسابی پیدا نمیشه؟

بهار: آوا من که دیگه کم آوردم, برگردیم خونه.

من: گم شو بابا, میخوای کامی سرمونو بکنه؟ مگه ندیدی چه گیری داده به ما و شرط بندی کرده که امروز همه خریدهامونو نمیکنیم؟

صدای کامی رو از پشت سرم شنیدم.

کامی: شما دو تا چی دارید پچ پچ میکنید؟ بازارها تموم شد و شما هنوز لباس نخریدید.

من: عجله نکن, آخر یه چیزی پیدا میشه.

بالاخره لباس مورد علاقه مونو پیدا کردیم, دوتامون توی یه مغازه. بهار رفت تا لباس رو پرو کنه. وقتی لباسو پوشید صدامون کرد و من و کامی نظر دادیم.

من: چه رنگ شیری بهت میاد بهار, مثل عروسک شدی.

بهار: راست میگی؟ مرسی عزیزم. تو که هنوز نپوشیدی.

من: الآن میپوشم.

داشتم میپوشیدم که صدای موبایل کامی رو شنیدم و بعدش صداش دور شد. زود زیپ لباسمو بستم و سرمو کردم بیرون, محسن تنها یه گوشهای ایستاده بود.

من: پیس, پیییییس.

محسن سرشو بالا گرفت و اشاره کرد که چیه؟ منم با اشاره گفتم بیا. وقتی اومد یه نگاه به سر تا پام کرد.

من: خوبه؟

محسن باز دقیق نگاهم کرد, یه لباس مشکی و بلند بود که بالا تنش تور نقشدار داشت. دور کمرش هم یه بندپهن صورتی جیغ بود که حالت کمربند رو داشت.

محسن: آره قشنگه.

با دلخوری بهش نگاه کردم و گفتم: فقط همین؟ بی ذوق.

همون موقع صدای در اتاق رو به رویی اومد. محسن پرید عقب و بهار اومد بیرون. تا منو دید ذوق کرد و کلی قربون صدقه م رفت. واقعا لباس خوشگلی بود, آستین بلند توریش قشنگ کیپ بود که قشنگیش رو دو برابر میکرد. بالاخره بعد از این همه گشتن برگشتیم خونه, همه از لباسم تعریف میکردن.

روز نامزدی هم از راه رسید, صبح بیدار شدم و دوش گرفتم. رفتم توی آشپزخونه, مثل همیشه محسن سرش توی روزنامه بود. خیلی از این حرکتش لجم میگرفت. صبحونه که میخوردم همینجور زل زده بودم بهش, سرشو آورد بالا و نگاهم کرد, ابرومو بالا پایین کردم و لبخند زدم. اما باز سرشو انداخت پایین و مشغول خوندن شد. آه این از روزنامه خوندن خسته نمیشه؟

به خاله و صغری خانم نگاه کردم, حواسشون به ما نبود. از زیر میز با پام زدم به پاش که نگاهم کرداستکان چاییشو برداشت و داشت میخورد که یه چشمک براش زدم. یهو دیدم چایی پرید توی گلوش و افتاد به سرفه.با تعجب بهش نگاه میکردم, خاله همینجور میزد پشت کمرش. حالش که بهتر شد همینجور بر و بر منو نگاه کرد, منم با خونسردی چاییمو خوردم.

خاله: چت شد آخه؟

محسن: هیچی, یهو پرید توی گلوم.

من: لابد هول کردی.

ریز خندیدم. عصر بود که کم کم آماده شدم, آرایش ملایمی کردم. کفشهای پاشنه بلندم رو پوشیدم. ایندفعه پاشنهی کفشم از همیشه بلندتر بود, نمیخواستم وقتی با محسن راه میرم خیلی کوتاه نشون بدم. موهامو هم خیلی ساده درست کردم. لباسامو پوشیدم و خودمو توی آینه نگاه کردم. آوا عجب تیکه ای شدیا, حالا همه برات میمیرن. البته جز محسن بی احساس.

آماده از اتاق رفتم بیرون, میدونستم مثل همیشه تا صدای در اتاقمو میشنوه میاد بیرون. پس منتظرش موندم که اومد بیرون. دوتامون خیره شده بودیم به هم. کت و شلوار مشکی خوش دوختی که با هم گرفته بودیم, همراه پیراهن لیمویی که به پوست سبزش میومد. چشمهاش داشت برق میزد. اومد نزدیکم و بهم زل زد. حالا من چشام تا لبش میرسید. آروم دستمو گرفت که با صدای در اتاق میلاد یه متر پرید عقب.

خنده م گرفته بود اما به زور جلوی خودمو گرفتم. به میلاد نگاه کردم که مثل همیشه خوشتیپ شده بود. سوت کشیدم.

من: او لالا, برم قربون اون قد و بالا. دختر کش شدیا برادر جان.

میلاد اومد و سر تا پامو نگاه کرد و گفت: پس میشیم دوقلوهای آدم کش.

با این حرفش خندیدم و دست دور بازوش انداختم و رفتیم پایین. خاله هم آماده بود اما صغری خانم بخاطر درد پاش نمیتونست همراهمون بیاد. وقتی به اونجا رسیدیم هنوز کامی و بهار نیومده بودن, مامان بهار به یه میزی که از قبل بهار برای ما انتخاب کرده بوده راهنماییمون کرد و نشستیم. بعضی موقعها پارتی قوی داشته باشی هم خوب چیزیه ها.

من وسط میلاد و محسن نشسته بودم. چشمهام به میز بچه های کلاسمون خورد و با میلاد رفتم و بهشون سلام کردم. دخترا داشتن درسته میلاد رو میخوردن.

سولماز: آوا بادیگاردت چه خوشتیپ شده.

من: کی؟ آقای راد؟ آره بابا اون از اول خوشتیپ بود.

سولماز: اون که آره, ولی همیشه مشکی تو مشکی میپوشید, الآن عجیبه رنگی پوشیده.

خنده م گرفت, آخه با محسن رفته بودیم و با سلیقهی من براش لباسهای رنگی گرفته بودیم و نمیذاشتم که مشکی بپوشه. ولی انگار زیادی جلب توجه کرده، یادم باشه بگم باز مشکی بپوشه. از حسود بازی خودم خنده م گرفت.

کامی و بهار دست در دست هم وارد شدن. واقعا برازندهی هم بودن, دوتاشون ماه شده بودن. جالب بود که کامی برای اولین بار توی زندگیش مؤدب بود. از خجالت پیشونیش عرق کرده بود و هر دقیقه پاکش میکرد.

بلند شدم و رفتم پیششون. بهار تا منو دید دستمو محکم گرفت.

بهار: آوا دارم از استرس میمیرم.

من: وا, چرا؟ اگه حالا داری از استرس میمیری پس شب عروسیت چیکار میکنی؟

ریز خندیدم. کامی هم با بدجنسی گفت: همینو بگو.

من: تو یکی خفه, اول برو عرقهای پیشونیتو پاک کن. آبرومونو بردی بس که رنگ عوض کردی. مگه زن ندیدهای؟

کامی با شیطنت نگاهم کرد و گفت: نه والا, قبلش چهارتا داشتم, صغری و ملیحه و کوکب و ماهرخ. بهار پنجمیه انشالا بعدیشم تویی.

من: غلط کردی, مگه من بی صاحبم؟

کامی: پس صاحب داری؟ بگو ببینم کدوم بدبختیه که دل به تو بسته؟

من: من کی گفتم کسی دوستم داره؟ چرا حرف در میاری. خاله زنک.

کامی: عمه ت خاله زنکه, نذار پا شم جلوی همه موهاتو بکشما.

من: اگه جرات داری پاشو, یه نگاه به اونجا بنداز, هم میلاد هست هم محسن.

کامی: حالا میلاد رو میشه یه جوری خر کرد, این محسنو چیکار کنم که تا چیزی میشه اسلحشو در میاره؟

من: پس حساب کار دستت باشه.

بهار: بابا ول کنید دیگه, آوا برو برقص.

من: نه بابا, ولمون کنا.

کامی: مگه کش تمبونی که ولت کنه؟

بهار: وا چرا؟ توی نامزدی بهترین دوستت نمیخوای برقصی؟

کامی: آخه عشقش اجازه نمیده که برقصه.

نگاه معنی داری بهم کرد. بدون حرف ازشون جدا شدم و رفتم سر جام نشستم.

میلاد: این کامی چی میگه دو ساعت؟ دوماد و اینقدر پر چونه تا حالا ندیده بودم.

من: هیچی, میگه پاشو برقص. گفتم عمرا.

میلاد: چرا نمیرقصی خوب؟ اصلا پاشو با هم برقصیم.

یه نگاه به محسن انداختم که لبخند زد. دست میلادو گرفتم و رفتم وسط. بعد از چند آهنگ یه آهنگ آروم و رومانتیک گذاشتن و کامی و بهار هم اومدن تا برقصن. خواستیم بریم بشینیم که بهار اشاره کرد که نریم. به میلاد نگاه کردم و خندیدم.

من: میگم میلاد, کی من عروسی تورو میبینم؟

میلاد: بابا کو تا عروسی؟ تازه 22 سالمه و زوده. تو کی عروسی میکنی؟

من: فردا.

میلاد: ای بچه پررو, خواهر هم خواهرای قدیم که تا اسم عروسی میومد صد رنگ عوض میکردن. توی وروجک میگی فردا.

من: وا, خوب چرا الکی خجالت بکشم وقتی که داریم شوخی میکنیم؟ اگه جدی بود شاید خجالت میکشیدم.

میلاد: من که بعید میدونم.

ریما دوستم بهمون نزدیک شد و گفت: آوا جون اجازه میدی با داداشت برقصم؟

به میلاد نگاه کردم و گفتم: باشه, ولی نخوریشا.

دوتاشون خندیدن, داشتم میرفتم سمت میزمون که صدای محسنو شنیدم

محسن : افتخار میدی؟

نزدیک بود شاخ در بیارم, محسن و رقص؟ با تردید دستشو گرفتم و دوباره برگشتیم به پیست رقص. حالا من چطوری با این برقصم. همون موقع چراغها رو خاموش کردن و فقط نور کمرنگی روی کامی و بهار گذاشتن.محسن دستشو انداخت دور کمرم, منم دستمو گذاشتم روی شونه ش و با دست دیگه م دستشو گرفتم. جایی بودیم که خیلی توی دید نبود. بینمون به اندازه ی چند سانت فاصله بود. محسن زل زد به چشمهام.

محسن: خوشگل شدی.

من: تو هم خوشتیپ شدی.

محسن: خجالت میکشی؟

من: نه.

محسن: پس اینهمه فاصله چیه؟

با دست به کمرم فشار آورد و منو چسبوند به خودش. قلبم ریخت, زل زدم به چشمهاش. اونم با یه لبخند قشنگ داشت نگاهم میکرد. چرا وقتی اینجوری رفتار میکرد من اینقدر ازش خجالت میکشیدم. صورتشو چسبوند به صورتم، کنار گوشم زمزمه میکرد.

محسن: میدونی واسه خونهٔ خودمون کلی نقشه کشیدم.

با این حرفش بال در آوردم. یعنی از الان فکر زندگیمونه؟ ساکت منتظر بقیه حرفش موندم.

محسن: واسه همهٔ پنجره های خونمون، حتی پنجره های دستشویی هم حفاظ میذارم.

با این حرفش سرمو بردم عقب و با تعجب بهش نگاه کردم. روی لبش خنده بود و به زور جلوی قهقهه شو گرفته بود.

من: میبینم که زبون در آوردی.

محسن: مگه دروغ میگم؟ میترسم شب عروسی بترسی و فرار کنی.

من: چرا؟ مگه چیه که فرار کنم؟

با تعجب داشتم نگاهش میکردم که یه لبخند قشنگ زد و باز صورتشو گذاشت روی صورتم.

محسن: هیچی، شاید از آقا غوله بترسی.

ای وای روم سیاه، منظورش چیه این؟ ولی از محسن بعیده که از این حرفا بزنه، آوا چقدر منحرفی. برای تلافی یهو لپشو گاز گرفتم.

محسن: آخ، لپمو کندی.

من: تا تو باشی دفعه دیگه منو اذیت نکنی.

محسن: عجب زن خشنی، میترسم بعد از عروسی با کمربند منو تنبیه کنی.

من: پس چی؟ توی خونه زن سالاریه و کسی حق نداره رو حرف من حرف بزنه.

محسن: پس من باید زن ذلیل باشم دیگه؟

همون لحظه آهنگ تموم شد و همه شروع کردن به دست زدن. از محسن دور شدم و رفتیم سمت میزمون.

میلاد: کجائید شما دوتا؟ هرچی دنبالتون گشتم ندیدمتون.

من: نخواستم کسی منو ببینه، اگه منو میدیدن دیگه کسی به عروس و دوماد نگاه نمیکرد كه.

میلاد: اِ ، پس بگو چرا هیچکس به عروس و دوماد نگاه نمیکرد، چونکه من اونجا بودم.

من: آره دیگه، دوقلوهای خوشتیپ هستیم.

شب بس که خسته بودم تا سرمو روی بالشت گذاشتم خوابم برد. با صدایی از خواب پریدم، به ساعت نگاه کردم ساعت سه نصف شب بود. باز یه صدا اومد. از اتاق رفتم بیرون. مثل همیشه منتظر محسن موندم، اما نیومد. نگران شدم، بدون اینکه در بزنم رفتم توی اتاقش. روی تختش نبود، از دستشویی صدا میومد. در زدم و صداش کردم جواب نداد. آروم درو باز کردم دیدم روی زمین نشسته و داره توی توالت بالا میاره.

رفتم نزدیکش و پشتش رو مالش دادم. بهم نگاه کرد و تقریبا از حال رفت. حوله برداشتم و خیس کردم. دهنشو با حوله پاک کردم. بعد کمکش کردم و بردمش روی تخت. بدنش داغ بود و داشت توی تب میسوخت. خدایا حالا نصف شب چیکار کنم. تند رفتم توی آشپزخونه و آب سرد و حوله و قرص برداشتم و برگشتم توی اتاقش. حوله خیس رو که گذاشتم روی پیشونیش چشماشو باز کرد و باز از حال رفت.

من: محسن، عزیزم چشاتو یکم باز کن. بیا قرص بخور فدات شم.

یه تکونی خورد و چشماشو باز کرد، کمکش کردم بشینه و قرص رو بهش دادم. لباسشو در آوردم و حوله گذاشتم زیر گردنش. تا صبح پاشو گذاشتم توی آب یخ که دیدم کم کم داره تبش میاد پایین. نماز صبح رو که خوندم، همونجا روی زمین نشستم و سرمو گذاشتم روی تختش و کم کم خوابم برد. دستشو از دستم کشید بیرون که از خواب پریدم، هوا روشن بود. صدای خاله رو شنیدم که داشت محسنو صدا میکرد و بعدش اومد توی اتاق. تا منو دید سر جاش

خشکش زد. من با شلوارک تنگ تا بالای زانو و تاپ بندی مدل کوتاه تا بالای ناف بودم، محسن هم با رکابی.

من: سلام خاله، آقا محسن دیشب تب شدیدی داشتن و حالشون خیلی بد بود. پاشو گذاشتم توی آب سرد که تبش اومد پایین. نفهمیدم کی اینجا خوابم برد.

خاله نگاه قدرشناسانه ای بهم کرد و گفت: چرا بیدارم نکردی عزیزم؟ خودتو خسته کردی.

من: نه خاله این چه حرفیه، آقا محسن این همه واسه من زحمت میکشه، حالا یه بارم من ازشون مراقبت کردم. کاری که نکردم.

خاله رفت نزدیک محسن و دست گذاشت روی پیشونیش.

خاله: هنوز تب داره، ولی شدید نیست که باعث نگرانی بشه. تو برو استراحت کن عزیزم.

بدون اینکه چیزی بگم رفتم توی اتاقم و لباسمو عوض کردم. از حرکت محسن خنده م گرفته بود، با اینکه مریض بود ولی ماشالّا هنوز گوشاش تیز بود. تا صدای خاله رو شنید دستشو از دستم کشیده بود. ای مارمولک. رفتم توی آشپزخونه و از صغری خانم خواستم سوپ درست کنه. شیر گرم کردم و عسل توش ریختم و بردم اتاق محسن.

من: خاله بیدار نشد؟

خاله: نه هنوز خوابه.

من: این شیر و عسله. میگن خوبه. کاش بیدارش میکردی چون باید قرصشو بخوره.

خاله: آره راست میگی.

بعد رفت نزدیک محسن و روی سرش دست کشید و صداش کرد. محسن آروم چشماشو باز کرد و چندبار پلک زد. رفتم توی اتاق و روی تخت دراز کشیدم که خوابم برد. با صدای در بیدار شدم.

صغری: عزیزم بیا ناهارتو بخور، صبحم که هیچی نخوردی.

من: چشم الان میام.

رفتم توی آشپزخونه و به همه سلام کردم.

من: خاله آقا محسن حالش بهتر شد؟

خاله: آره الحمدلله. صبح شیر و عسل رو خورد و یکم بیدار موند. اما باز خوابید. رفتم براش سوپ بردم که دیدم خوابیده.

من: بنده خدا خیلی حالش بد بود، اول فکر کردم شاید مسموم شده.

صغری: بعد براش داروی گیاهی درست میکنم. بخوره زودی خوب میشه.

خاله: دستت درد نکنه صغری خانم. آره والا هیچی بهتر از داروهای گیاهی نیست. این قرصا دل و جیگر آدمو خراب میکنن.

عصر با اصرار من خاله خوابید و قرار شد که من به محسن سوپ بدم. آروم رفتم توی اتاقش که دیدم تختش خالیه. فهمیدم توی دستشوییه. رفتم روی تختش دراز کشیدم، بوی عطرشو میداد. داشتم فیض میبردم که در دستشویی باز شد و محسن اومد بیرون. هنوز رنگ پریده بود.

من: خوبی؟ بهتری؟

محسن با صدای گرفته گفت: البته که خوبم، دیشب یه پرستار مهربون بالای سرم بود و تا صبح به من رسیدگی میکرد.

من: به به چه پرستار فداکاری.

محسن اومد نزدیکم و گفت: مثل اینکه من مریضما.

من: من جام خوبه، نمیخوام بلند شم.

نفس صدا داری کشید که دلم سوخت. بلند که میشدم همینجور زیر لب غر میزدم .

من: مردم شوهر میکنن ما هم شوهر کردیم. نه احساسی نه چیزی، مثل چوب خشکه. یعنی چیز به سلیقه ت که عاشق همچین آدمی شدی.

رو کردم به آسمون و گفتم: خدایا حالا من یه زر زیادی زدم و گفتم میخوامش، فدات شم تو که نباید حرفمو گوش میکردی.

سرمو انداختم پایین که دیدم چشمهای محسن همچین گشاد شده که یکم دیگه میزنه بیرون. فهمیدم صدامو شنیده.

باز با همون حالت رو کردم به آسمون و گفتم: گوش نیست که، خر گوشه.

رو کردم به محسن و با اخم گفتم.

من: چیه چرا اینجوری نگاه میکنی؟ خوشگل ندیدی؟

محسن: خوشگل دیدم، ولی دیوونه ندیدم.

من: خودت دیوونه ای که زن به این خوشگلی داری و قدرشو نمیدونی.

محسن: آره راست میگی من دیوونه م که راضی شدم تو رو صیغه کنم. بعدشم تو هنوز زنم نیستی.

من: پس عمه ى من زنته؟

محسن: تو صیغه می و هنوز زنم نیستی.

یه قر به گردنم دادم و گفتم: دلتم بخواد که من زنت باشم شرک جان.

محسن: اگه من شرکم تو هم فیونا هستی دیگه.

واقعا کم آورده بودم جلوی این. خدایا غلط کردم، بترشم بهتر از اینه که با این زبون دراز باشم. اما باز کم نیاوردم.

من: آره زنت نیستم، دوست دخترتم.

محسن: من توی کل زندگیم دوست دختر نداشتم و نخواهم داشت.

من: برو بابا، مگه پسر شاه پریونی؟ بخدا اونم جلوی عشوه های تو کم آورده.

محسن: از اونم کمتر نیستم.

یهو شروع کرد به سرفه کردن. رفتم نزدیکش و پشتشو مالیدم. سرفه ش که بند اومد بیحال دراز کشید روی تخت. سوپشو برداشتم و قاشق جلو دهنش گرفتم. دیگه هیچی نگفتم چون حالش خوب نبود. مثل یه مادر دلسوز داشتم سوپ رو به خوردش میدادم. سوپشو که خورد گفتم مثل بچه ها آآآآ کنه. دهنشو با دستمال پاک کردم و رفتم بیرون استراحت کنه. رفتم توی حیاط و روی تاب نشستم. شب شده بود.

یادش بخیر. هدیه قبولی من و میلاد، مامان برامون این تاب رو گرفت. یه نگاه به آسمون کردم و مثل وقتایی که من و میلاد دلمون میگرفت و با ستارها حرف میزدیم، به بزرگترین ستاره خیره شدم. این عادت بچگیمون بود و هنوزم ترکش نکرده بودیم.

من: مامان یادته من اینجا مینشستم و تو هولم میدادی؟ یادته وقتی که از تاب افتادم چقدر ترسیدی و با من اشک ریختی. قربون اون اشکهات مامانی. خیلی دلم برات تنگ شده، خیلیم دوست دارم. هیشکی نمیتونه جاتو توی قلبم بگیره.

حس کردم یکی محکم بغلم گرفت. فکر کردم توهّم زدم، ولی صدای میلادو شنیدم.

میلاد: منم دلم براش تنگ شده.

به چشمهاش نگاه کردم، چشمهای بابا رو داشت، ولی لبخند مامانو داشت. همون لبخندی که وقتی میدیدمش غم دنیا رو فراموش ميکردم و فقط محو اون لبخند مهربون میشدم.

دوباره به ستاره نگاه کردم و گفتم: مامان میلاد خیلی شبیهته، همون لبخند،همون مهربونی. ولی من همه چیم به بابا رفته، لجبازی و یک دندگیم، کله خرابیم. اما خوشحالم که میلاد شبیه توئه مامانی، چون اینجوری درد دوریتو کمتر حس میکنم.

میلاد دستشو انداخت دور کمرم و منو محکم به خودش فشار داد. میلادم به ستاره نگاه کرد.

میلاد: منم خوشحالم که آوا قیافه ش و مخصوصا چشمهاش به تو رفته مامان، من دیوونهٔ این نگاهم.

بهش نگاه کردم، چشمهاش از اشک برق میزد. رفتم توی بغلش، میلاد همینجور موهامو ناز میکرد.

من: میلاد من خیلی بدم نه؟

میلاد: نه، کی این حرفو زده؟

من: خیلیا، یکیشم بابا. اصلا توی نگاهش مهر و محبت نمیبینم. راستش میلاد من دیگه دارم کم میارم. هرچی کوتاه میام این بابا باز پا رو دمم میذاره.

یهو میلاد بلند شد و به پشت سرم نگاه کرد.

من: چیه؟

میلاد: کو دمت؟ حواسم باشه دیگه پا روش نذارم که بدبخت میشم.

آروم با مشت زدم به بازوش و گفتم: خیلی لوسی.

میلاد خندید و گفت: نه عزیزم، شاید باور نکنی. ولی بابا تو رو بیشتر از من و کل زندگیش دوست داره. اما بروز نمیده، تو باید بهش فرصت بدی عزیزم. اونم مثل خودت مغرور و لجبازه.

سرمو روی شونه ش گذاشتم. خب پس چرا محسن اینجوری میکنه؟ انگار نه انگار که اون بود توی ماشین به من ابراز علاقه میکرد و ازم تعریف میکرد. صبر کن آقا محسن من آدمت میکنم.

شب منتظر موندم تا همه بخوابن بعدش آروم از اتاق رفتم بیرون. محسن زود در اتاقشو باز کرد که هلش دادم توی اتاق و درو پشت سرم قفل کردم. محسن با تعجب داشت نگاهم میکرد.

محسن: آوا داری چیکار میکنی؟

من: هیچی، اومدم پیش دوست پسرم بمونم.

محسن که معلوم بود دستپاچه شده گفت: برو توی اتاقت، منم میخوام بگیرم بخوابم دیگه.

بیخیال رفتم روی تختش دراز کشیدم و بهش نگاه کردم.

من: ظهر که خوب زبون در آورده بودی. حالا چرا رنگ عوض میکنی؟ نترس بیا باهات کاری ندارم.

ریز خندیدم. واقعا عجب دوره زمونه ای شده. همیشه این حرفا رو پسر به دختر میزنه، ولی الان برعکس شده. محسن همینجور داشت نگاهم میکرد. از طرز نگاه کردنش زدم زیر خنده.

من: وای محسن شدی مثل دخترا وقتی که شرف و نجابتشون توی خطره. بابا خجالت بکش.

محسن: خوب معلومه که روی شرفم میترسم. تو همه کار میکنی. ازت بعیدم نیست.

با این حرفش غش غش خندیدم، اومد نزدیک و دستش رو گذاشت روی دهنم.

محسن: هیسس، الان یکی بیدار میشه.

اومده بود روی تخت نشسته بود و اینقدر نزدیکم بود که نفسهای گرمشو روی صورتم حس میکردم. دستمو انداختم دور گردنش و آروم دستشو که روی دهنم بود گاز گرفتم.

محسن: آای، بابا تو چرا اینقدر خشنی؟ همش گاز میگیری.

من: چیکار کنم دیگه، من این مدلیم. میدونم که خودتم دیوونهٔ همین کارام شدی.

همینجور ساکت داشت نگاهم میکرد و از برق چشمهاش فهمیدم که داره میگه آره عاشق همین دیوونه بازیهات شدم. رفتم نزدیکتر که به خودش اومد و غلتی زد و رو کمر دراز کشید. دولا شدم روش و دستم رو حصارش کردم و باز نزدیک شدم. روشو برگردوند سمت راست.

من: آقای ترس از شرافت، نترس نمیخوام کاریت کنم.

با دست صورتش رو کردم سمت خودم و چشمهاش رو بوسیدم. صدای تند تپش قلبشو میشنیدم. پشت بهش دراز کشیدم .چقدر پاکه. شاید بخاطر همین چشم پاکی و مردونگیشه که عاشقش شدم. پسرها همیشه تا قیافم رو میدیدن ابراز علاقه میکردن و میخواستن هرجور شده بهم نزدیک بشن. اما محسن با همشون فرق میکرد. حتی حالا که با هم محرم بودیم نمیخواست دست از پا خطا کنیم.

توی همین فکرا بودم که دستشو روی شکمم حس کردم. از پشت بغلم کرده بود.

محسن: چرا ساکتی؟ از دستم ناراحت شدی؟

من: نه، داشتم فکر میکردم.

محسن: به چی؟ به من نه؟

من: آره، به اینکه تو چقدر اعتماد به نفست بالاست.

محسن ساکت شد و دیگه چیزی نگفت. ای بگم خدا چیکارت نکنه، تا نصفش اومدی خب کاملش میکردی. نه لاوی نه چیزی. این چه شیر برنجیه دیگه. شیر برنج؟ البته شیر برنج سفت شده. آخه این بشر مثل چوب خشکه.

بلند شدم و بدون هیچ حرفی از اتاق رفتم بیرون. محسن جُلبکم از جاش تکون نخورد و حتی یه کلمه بهم چیزی نگفت. چند روز خیلی کم دیدمش و هروقتم که میدیدمش خیلی خشک باهام رفتار میکرد. بابا نخواستیم عاشقمون باشی، همون دوست معمولی بودی خیلی بهتر بودی

بخدا.

یه روز صبح بیدار شدم و خودمو خوشگل کردم، مانتو تنگ و کوتاهمو که خیلی بهم میومد پوشیدم. کفش پاشنه بلند. حالا آوا تو با این کفشها چطور میخوای اینهمه راه بری؟ مهم نیست، مهم اینه که محسن غیرتی بشه.

پشت میز که نشستم، یه لحظه محسن سرشو آورد بالا و جواب سلاممو داد و باز سرشو انداخت پایین. اما زود دوباره سرشو آورد بالا و بهم نگاه کرد. یه اخمی کرد که به روی خودم نیاوردم و به صغری خانم نگاه کردم.

من: مامانی من امروز بعد از دانشگاه با بچه ها جایی قرار دارم، شایدم شام همونجا بخوریم.

صغری: باشه عزیزم، ولی زود بیای خونهها.

من: نمیدونم، شاید دیر کردم.

خاله: مواظب خودت باش عزیزم.

من: چشم.

بعد از صبحونه زود رفتم توی حیاط و توی ماشین نشستم. محسن اومد پشت فرمون و راه افتادیم. عجیب بود که بهم گیر نداده بود. توی همین فکرا بودم که کنار خیابون پارک کرد و از توی داشبورد دستمال در آورد و گرفت جلوم. منظورشو فهمیدم ولی بازم گیر دادم به کوچهٔ ننه علی چپ.

من: چیه؟ واسه بینیمه؟ وای مرسی، از کجا فهمیدی فینمه؟

محسن نگاه عاقل اندر سفیهی بهم کرد.

محسن: آرایشتو پاک کن.

من: وا، چرا؟

محسن: آوا خودت میدونی چرا، امروز اصلا حوصله ندارم. پاکش کن.

من: نمیخوام.

اخم کردم و پشتمو کردم بهش و به بیرون نگاه کردم. دیدم ساکته و هیچی نمیگه، آروم برگشتم سمتش که ببینم داره چیکار میکنه، یهو دیدم دستمال خیس کشید به صورتم. جیغم در اومد.

من: هییییییی توو، چیکار میکنی؟

محسن: من که بهت گفتم آرایشتو پاک کن، قبول نکردی.

خودمو توی آینه نگاه کردم، نصف صورتم آرایشش پاک شده بود، ریملم ریخته بود زیر چشمم و سیاه شده بود. رژ لبم اومده بود پایین و مثل این دلقکا شده بودم. با عصبانیت بهش نگاه کردم. خیلی ریلکس داشت بهم نگاه میکرد و بازم لبخند پیروزمندانش روی لبش بود. صبر کن من حال تورو که میگیرم.

شانسم خوب بود که امروز پیرهن آبی کمرنگ که آستینشو تا آرنجش تا کرده بود تنش بود. چقدم بهش میاد لامصب. حیف که لباسه خراب میشه. همینجور زل زدم بهش. محسن نگاهم کرد.

محسن: چیه؟ خوشتیپ ندیدی؟

با این حرفش یهو پریدم توی بغلش و از عمد آرایشمو با لباسش پاک کردم. محسن به زور منو از خودش دور کرد و به لباسش نگاه کرد، بعد با عصبانیت به من نگاه کرد.

محسن: تو دیوونه شدی؟

منم مثل خودش بیخیال نشستم و توی آینه آرایشمو پاک میکردم. نگاه، پررو با آب دستمالو خیس کرده و کشیده صورتم که نقشش عملی شه.

محسن چشمهاشو بسته بود و فرمونو داشت با دستاش خورد میکرد. یه نفس عمیق کشید و باز حرکت کرد. خوب حالتو گرفتم. به لباسش نگاه کردم، بیچاره مثل دفتر نقاشی بچهٔ ۲ ساله شده بود. مشکی و صورتی و قهوه ای و همه رنگ قاطی بود.

دیدم برگشت سمت خونه.

من: وقت نداریم که بری لباستو عوض کنیا، باید برم کلاس خیلی کار دارم امروز. با بچه ها هم قرار دارم.

محسن: من که اینطوری نمیتونم بیام اونجا. آدما فکر بد میکنن.

من: حالا کی به تو نگاه میکنه؟ بعدشم خیالت راحت باشه کسی فکر بد نمیکنه، همه میدونن که تو چقدر چوبی.

بعد زیر لب غر زدم: بازم صد رحمت به شرک، بیچاره با همهٔ بدیهاش یه احساسی داشت و واقعا فیونا رو دوست داشت. این چیه آخه؟

به محسن نگاه کردم که داشت میخندید، یعنی آوا گند زدیا. خوبه میدونی که این گوشش عین رادار میمونه، بعد هی غر میزنی که چی بشه؟ از قدیم گفتن که کرم از درخته، واقعا الان ثابت شدا.

رسیدیم خونه، از ماشین پیاده شد و رفت توی خونه. همینجور توی ماشین نشسته بودم، شیطونه میگه باز فرار کنما. حیف که از قبل نقشه آماده نکردم و ممکنه گیر بیفتم.

ربع ساعت گذشته و این هنوز نیومده، چرا اینقدر دیر کرد؟ نگران شدم. درو باز کردم رفتم توی هال، بـــــــه چی میدیدم. آقا لمیده روی مبل و داره تلویزیون میبینه. از عصبانیت در حال انفجار بودم که خاله اومد.

خاله: اِ آوا جون، مگه نرفتی دانشگاه؟

محسن: گفتن که کلاس امروزشون کنسل شده ما هم برگشتیم.

خدایا بهم یه قدرتی بده که زمانو متوقف کنم تا بتونم برم سر محسنو بزنم به دیوار. یعنی اگه این قدرتو داشتم حال محسنو حسابی میگرفتما. اینجاست که میگن خدا خرو شناخت که بهش شاخ نداد.

خاله رفت توی آشپزخونه، محسن یه نگاه بهم کرد و از اون پوزخندایی زد که تا اونجای آدم میسوزه و باز خیلی خونسرد تلویزیون نگاه کرد. رفتم پشت سرش وایسادم و همه زورمو جمع کردم و با کیفم محکم کوبیدم تو سرش که یه جورایی پرت زمین شد.

من: مریض.

محسن همینجور دست گذاشته بود روی سرش و داشت با تعجب به من نگاه میکرد. بیشعور دو بار توی صورتش خندیدم پررو شده. رفتم توی اتاق و محکم درو بستم. کیفو انداختم روی تخت. یه نگاه بهش کردم و خالیش کردم روی تخت. وای چقدر چیز توش بوده و من زدم توی سر محسن. اگه ضربه مغزی نشه یا فراموشی نگیره واقعا معجزه شده.

کیفم شامل: شیشه عطر، اسپری، کیف پر از همه انواع لوازم آرایشی، کرم دست، کرم صورت، موبایل، دوربین، جزوه، دفتر و ......

آخی عزیزم، لابد خیلی دردش گرفته. ولی حقشه. دیدی چجوری آرایشمو پاک کرد. اونروز اصلا از اتاقم بیرون نرفتم. حتی برای نهار و شامم نرفتم و سردرد رو بهونه کردم. بیشتر از اینکه عصبی باشم میترسیدم برم این دیوونه هم بلایی سرم بیاره. خدا رو شکر چندتا بیسکویت توی اتاقم داشتم و خوردمشون.

شب که میخواستم بخوابم همش به کارهاش فکر میکردم. من نمیدونم این چشه؟ دوسم داره ولی نمیگه، نزدیکم میشه ولی زود پشیمون میشه. یه روز خوبه ده روز بد. عجب گیری کردم من با این غول دمدمی مزاج.

شب خواب بودم که حس کردم یکی داره موهامو ناز میکنه، دست گذاشتم روی دستش. فهمیدم که محسنه. زود نشستم روی تخت ولی چشمهام باز نمیشد. فقط یه لحظه چشمهامو باز کردم و دیدمش.

محسن: ششش، بخواب عزیزم.

دستمو جلو بردم که یعنی بغل میخوام. نشست روی تخت و بغلم گرفت. با بوی عطرش خوابم برد. صبح چشامو باز کردم، وای چه خواب قشنگی بود. انگار واقعی بود. کاش واقعا محسن اینجوری بود. لباسمو عوض کردم، اولش نمیخواستم برم پایین و صبحونه بخورم، ولی بعد دیدم که مردم بس که بسکویت خوردم. رفتم پایین و خیلی بداخلاق و اخمو نشستم. حتی به محسن نگاه هم نکردم.

داشتم صبحونه میخوردم که سنگینی نگاه محسنو حس کردم. زیر چشمی نگاهش کردم که زل زده بود به من. بازم نتونستم جلوی زبونمو بگیرم.

من: چیه؟ شجاع شدی.

محسن: از اولشم بودم.

من: هه هه، آره معلومه خیلی پسر شجاعی. مخصوصا وقتی که سرتو میکنی توی روزنامه.

محسن: ببینم، تو که دیشب خوب منو توی بغلت گرفته بودی. حالا امروز چت شده؟

با این حرفش شوکه شدم، ولی زود خودمو جمع و جور کردم و باز اخم کردم.

من: خوب دیگه، منم از تو یاد گرفتم که دمدمی مزاج باشم. مشکلیه؟

محسن خواست جوابمو بده که خاله اومد توی آشپزخونه. بخدا این محسن یه چیزیش میشها، نه به دیروزش نه به دیشبش. واقعا یه جاییش خله. بعد از صبحونه داشتم از پله ها بالا میرفتم که محسنم اومد پشت سرم. یه نگاه بهش انداختم که دلم ضعف رفت براش.چند پله مونده به بالا وایسادم، اونم پشت سرم وایساد. برگشتم و بهش خیره شدم، بعد آروم آروم رفتم کنارش. محسن یه نگاه به پایین کرد و دید کسی نیست و یه قدم رفت عقب. حالا هی من یه قدم میرفتم جلو، اون یه قدم میرفت عقب. تا اینکه چسبید به نرده. دستمو گذاشتم روی صورتش و انگشتامو حرکت دادم. از پیشونیش شروع کردم، بعد چشمهاش. لپش، چونه ش. بعد آروم آروم انگشتامو بردم سمت لبش، نگاهمم به لبش بود. نزدیکش شدم که صدای تالاپ تلوپ قلبشو شنیدم، صورتمو بردم نزدیک صورتش. نفسم به لبش میخورد. چشمهاشو بست و نفس صدا داری کشید. یه نگاهی بهش کردم که یه سر و گردن ازم بلندتر بود.

یهو زدم زیر خنده و همونجا روی پله نشستم. خیلی خنده دار بود که یه دختر میخواد به پسری دست درازی کنه. شرف پسرو توی خطر میندازه، اونم کی، محسن. آخه من که نصف اونم. همینجور داشتم به قیافه ش میخندیدم. محسن چپ چپ نگاهم کرد.

محسن: این چه کاری بود؟

من: تا تو باشی دفعه دیگه آرایش منو اونجوری پاک نکنی.

محسن: خوب بلند شو برو آماده شو.

من: نه نمیخوام.

مثل نینیا لبمو برچیدم.

محسن: میگمت پاشو.

دستمو بالا گرفتم و مثل نینیا میخواستم که بغلم کنه.

محسن: خرس گنده از من میخواد بغلش کنم. یه وقت مامان اینا از راه میرسن آبرومون میره ها.

من: زود بیا بغلم کن تا به پاپی جون نگفتم.

محسن پوفی کرد و اومد بغلم کرد. یه دستش دور کمرم بود و یه دستش زیر پام. با پا در اتاقو باز کرد و منو گذاشت روی تخت. خواست بلند شه اما چون دستم دور گردنش بود نتونست و همینجور گیر کرده بود.

محسن: ولم کن بابا کمرم شکست بس که دولا موندم.

من: کاش همون محسن خوش اخلاق موقعی میشدی که فقط با هم دوست معمولی بودیم.

بعد دستمو ول کردم و رومو کردم سمت پنجره.محسن دستشو گذاشت زیر چونمو صورتمو سمت خودش کرد، زل زد به چشمهام که داشتم آب میشدم. پیشونیمو بوسید، بعد نگاهم کرد و اومد چشمهامو بوسید، دوباره نگاهم کرد و بینیمو بوسید، آخر که داشت به لبم نگاه میکرد به خودم فحش میدادم که چرا کرم ریختم که حالا اینجا توی این موقعیت باشم. همینجور که به چشمام زل زده بود و کم کم اومد نزدیکم، نفسشو روی لبم حس میکردم. داغ شدم، قلبم داشت تند تند میزد. وای که حالا سکته میکنم، بعد توی روزنامه میزنن جوانی بر اثر ذوق زیاد سکته کرد.

محسن اینقدر بهم نزدیک شده بود که دیگه نفس نمیکشیدم. چشمهامو بستم و نفسمو حبس کرده بودم و داشتم دعا میکردم که بخیر بگذره. هرچی منتظر موندم دیدم دیگه از محسن خبری نیست و من هنوز زنده م. خوشحال چشمهامو باز کردم که کاشکی باز نمیکردم، محسن داشت با تمسخر نگاهم میکرد و بعد شروع کرد به خندیدن. مرض، زهر مار، ترسوندیم بی ادب.

من: واا، عقده ای هستی؟

محسن: میخواستم بهت ثابت کنم که تو جراتشو نداری و فقط فیلم میای.

من: بی مزه، خودم میدونستم که کاری نمیکنی، آخه تو شیر برنجتر از این حرفایی.

محسن: خوبه میدونستی و اینجوری رنگت پرید. واسه اینکه لباسیو که خیلی دوست داشتم کثیف کردی و اون شوخی بیمزه رو باهام کردی این کارو کردم.

بعد بلند شد و از اتاقم رفت بیرون، قلبم داشت تند تند میزد. یکم دیگه قلبم میومد تو حلقم. بابا این روانیه، یعنی دقیقا مثل خودته آوا. فقط تو خوش اخلاقتری، هه هه نخیر، دوتاتون اخلاقتون گنده. داشتم با خودم بحث میکردم که محسن درو باز کرد و پیراهنی رو که کثیف شده بود گذاشت روی تختم.

محسن: اینم بشور.

من: مگه من کلفتتم؟ پررووووووو.

محسن: تقصیر خودته، همش آرایش توئه، نمیتونم بدم مامان بشوره كه. شک میکنن. بعدشم میخواستی اینهمه رنگ و روغن نمالی به خودت.

و باز از اتاق رفت بیرون. نمیشورمش، تا بره گم شه. لباسو پرت کردم کف اتاق. شب محسن اومد توی اتاق و همینجور داشت بهم نگاه میکرد.

من: کاری داشتی؟

محسن: پیراهن من کو؟

من: همون پارچه کهنه؟ به درد نمیخورد انداختمش دور.

محسن همینجور بر و بر داشت نگاهم میکرد، دراز کشیدم و چراغ خوابو خاموش کردم. یکم بعدش دیدم در اتاق بسته شد.

صبح که بیدار شدم دل درد بدی داشتم. آی نمیری. خدایا چرا ما زنا اینقدر بدبختیم؟ هرچی درد و بدبختیه واسه ما زناست. اون از سن بلوغمون، این از این ماهانه، شب عروسی، زایمان. آخه چرا خدایا چرا؟

رفتم دوش گرفتم و باز دراز کشیدم رو تخت. بهار زنگ زد.

من: بنال.

بهار: مرض و بنال. تو یه ذره ادب حالیت نیست؟

من: نوچ، حالم خوب نیست. حالا زود بگو چیکار داری؟

بهار: آخه نیومدی گفتم شاید چیزیت شده.

من: آره دارم میمیرم.

بهار: چرا؟ ماهانه؟

من: پَ نه پَ حاملم.

بهار: بعیدم نیستا.

من: برو بابا تو نامزد داری خطری هستی. من که هیــــــچ.

بهار: گمشو بابا، حالا راستشو بگو با کی ریختی رو هم هان؟

من: با مرادی رفتیم خونه خالی. خوب شد؟

بهار غش غش خندید و گفت: وااااای تصورشو کن آوا.

من:تصور چرا عزیزم؟ من خودم لایو دیدم.(Live)

بهار: خوب خفه شو دیگه. نمیای نه؟ بهتر، امروز پیش کامی جونم میشینم.

من: تف تو اون قیافت، رو نیست که سنگ پا قزوینه.

بهار: از دوستم یاد گرفتم. بای.

من: برو بمیر شوهر ندیده.

قطع کردم و باز از درد و بی حالی دراز کشیدم روی تخت. ناهار رفتم پایین، این محسن باز آمپول کزازشو نزده بود و هار شده بود. مثل اژدها نفس میکشید. عصر بود که گفتم میخوام برم بهشت زهرا.

محسن: من امروز نمیتونم.

من: چرا مثلا؟

محسن: میگم نمیتونم، لابد یه دلیلی داره.

من: باشه هرجور راحتی.

بعد موبایلمو در آوردم و زنگ زدم به بابام.

من: سلام، نه چیزی نشده. فقط خواستم بگم که من و آقای راد میخوایم بریم بهشت زهرا. میخوان از شما اجازه بگیرن.

بعد گوشی رو گرفتم سمت محسن و گفتم: با شما کار دارن.

محسن پوفی کرد و گوشی رو گرفت.

محسن: سلام، بله، بله، چشم. خداحافظ.

گوشیو داد دستم و با عصبانیت نگاهم کرد، پوزخندی زدم و رفتم توی ماشین نشستم.

چند شب بعدش توی اتاقم بودم که دلم واسه محسن غش رفت. خیلی وقت بود که درست و حسابی باهام حرف نزده و حتی گیر نداده بود. صبح برای نماز بیدار شدم، نمازم که تموم شد داشتم چادرمو تا میکردم که دستم خورد به عطرم و افتاد زمین. پشت سرش محسن پرید توی اتاق. باز اسلحش توی دستش بود.

من: محسن چیزی نیست، داشتم چادرمو تا میکردم که دستم خورد به عطر و افتاد.

محسن نگاه تحقیر آمیزی بهم کرد و گفت: واقعا خوبه، مردم همه غلطی میکنن ولی برای ظاهر سازی نماز میخونن.

با تعجب بهش نگاه کردم.

من: چرا اینجوری میگی؟

محسن: نمیخواد خودتونو به موش مردگی بزنید خانم پرند. من از همه چیزتون خبر دارم.

من: همه چیز من چیه؟ میشه بهم بگی؟

خواست از اتاق بره بیرون که رفتم جلوش وایستادم و به در تکیه دادم.

من: منظورت از این حرفا چیه؟ من چیکار کردم که داری با من اینجوری رفتار میکنی؟ محسن من دوست دارم، تا اونجایی که یادمه تو هم دوستم داری.

محسن: من غلط کنم که عاشق آدمی مثل تو بشم.

سرم سوت کشید، دلم میخواست جواب دندون شکنی بهش بدم ولی کوتاه اومدم.

من: چرا؟ مگه من چیکار کردم؟

محسن عصبانی شد و اومد بازومو گرفت توی دستش و با عصبانیت زل زد به چشمام. دندوناشو از عصبانیت فشار میداد رو هم و صورتش قرمز شده بود.

محسن: فکر میکنی خبر ندارم که با مرادی ریختید روی هم و حالا هم خاک تو سرت شده؟

من با تعجب داشتم نگاهش میکردم، مرادی کیه؟ خاک تو سرم شده؟

من: چی؟

محسن منو چسبوند به در و با حرص گفت: خونه خالیو میگم.

اول هاج و واج نگاهش کردم. ولی یه دفعه همه چیز یادم اومد و مخم سوت کشید. یعنی حرفهای من و بهارو شنیده؟ حالا این چی در مورد من فکر میکنه؟ یهو مثل ببر زخمی پریدم بهش و هر چقدر که میتونستم با مشت و لگد زدم به سینه و شکمش ولی اون محکم وایساده بود و تکون نمیخورد.

داد میزدم: تو غلط میکنی که درمورد من اینجوری فکر کنی. فکر کردی من مثل خودتم؟ اومدی گوش وایسادی که چی؟ خاله زنک بازی؟ من با مرادی ریختم رو هم؟ من خونه خالی رفتم؟

اومد بره بیرون که باز جلوشو گرفتم.

من: گمشو همینجا وایسا تا من حرفم تموم نشده حق نداری جایی بری. مگه تو نبودی که میگفتی من پاکم؟ پس چی شد؟ همش حرف بود؟ همش واسهٔ تظاهر بود؟ آخه عوضی من چطوری برم خونه خالی وقتی که هنوز توئه احمق که بهم محرمی بهم دست نزدی؟ فکر میکنی با مرادی رفتم آره؟ مرادی یه دختره، با دختر بریزم رو هم؟

از کنار تختم کتابمو برداشتم و پرت کردم طرفش که خورد به سینه ش و هرچی عکس لاش بود ریخت بیرون.

من: اینه عشق من. میبینی؟ کسی که یه روز خوبه و ده روز بده. کسی که به همه چیز و همه کس شک داره. کسی که فکر میکنه چون یه بار ضربه خورده و بهش هرزگی شده همه هرزه ن. کسی که حتی یه نگاه محبت آمیز بهم نمیکنه. خوب ببینش، ببین این همونه که ادعای با خدایی میکنه. این همونه که کتابهای دینی و اسلامی میخونه. حالا داره اینجوری به دختر مردم تهمت میزنه.

محسن همینجور با تعجب داشت به عکسها و نقاشیهای مختلف از خودش که ریخته بود روی زمین نگاه میکرد.

احساس ضعف میکردم، انگار همهٔ انرژیمو صرف صدام کرده بودم. اتاق دور سرم چرخید و افتادم زمین. چشم که باز کردم ظهر بود، سرم به دستم وصل بود. چشمهامو روی هم گذاشتم، چرا سرم بهم وصله؟ کم کم یادم اومد که صبح چی شده بود. بلند شدم و به سوزن نگاه کردم. سوزنو از دستم کشیدم بیرون و بلند شدم. اما دو قدم که رفتم باز سرم گیج رفت و افتادم زمین.

نه، من نباید ضعیف باشم. باید بلند بشم. داشتم سعی میکردم بلند بشم که محسن اومد توی اتاق و نشست کنارم که کمکم کنه. دستمو از دستش کشیدم بیرون و با غیظ گفتم: به من دست نزن.

باز اومدم بلند بشم که دستم شل شد و با صورت افتادم زمین و لبم زخم شد. محسن شونمو گرفت و برم گردوند و به صورتم خیره شد. بعد دست انداخت زیر پام و بلندم کرد. منو خوابوند روی تخت و از اتاق بیرون رفت.

احمق حتی یه معذرت خواهی هم نکرد. ول کرد و رفت. برو بمیر که ازت متنفرم. همینجور داشتم گریه میکردم که در باز شد و محسن با جعبه کمکهای اولیه اومد توی اتاق. روی تخت نشست. اخم کردم و به پنجره خیره شدم.

محسن: دستتو بیار.

محل نذاشتم. محسن دستمو با خشونت گرفت و خونها رو از جای سوزن پاک کرد. زیر لب داشت غر میزد.

محسن: دخترهٔ احمق، زده دستشو شل و پل کرده. نمیگه یه وقت رگش بپوکه.

بعد چسب زد به دستم و پنبه برداشت و خون لبمو پاک کرد.

محسن: کله خرابتر از این من توی کل زندگیم ندیدم. زد لبهای خوشگلشو داغون کرد.

قلبم لرزید. لبهای خوشگلشو؟ خیلی خشک بهش گفتم: بادیگارد، از اتاقم برو بیرون میخوام استراحت کنم.

محسن همینجور داشت منو نگاه میکرد، منم پشت بهش دراز کشیدم و اشک ریختم. از اتاق که رفت بیرون از زیر بالشم پیراهنی که داده بود بشورمو در آوردم و گرفتم توی بغلم. آخه من عاشق چی تو شدم؟ هروقت نزدیکم بودی اشکامو در آوردی یا بلایی سرم آوردی. از وقتی من اینو دیدم همش افتادم توی بیمارستان و با سرم سوراخ سوراخم کردن.

در باز و بسته شد. اه بابا اینم حالا ول نمیکنه ها. بر نگشتم که بهش نگاه کنم. اومد نزدیک و روی تخت نشست، دست کشید روی موهام. برگشتم فحشش بدم که قیافهٔ گرفته میلادو دیدم.

میلاد: بیداری آوا. بهتری؟

به زور لبخند زدم و گفتم: اوهوم.

میلاد پیشونیمو بوسید و گفت: چرا اینقدر به خودت فشار میاری؟ چرا اینقدر فکر الکی میکنی هان؟ ببین چی به روزت اومده. چرا سرمتو اینجوری در آوردی؟ نمیگی خدای نکرده یه وقت بلایی سرت بیاد؟ اونوقت من چیکار کنم؟

لبخند زدم و گفتم: چیزیم نیست، غذا بخورم، قوی میشم، خوب میشم. بعد میشم همون دختر شیطونی که همه تشنه خونشن.

میلاد خندید و گفت: نه مثل اینکه حالت خوبه و جای نگرانی نیست.

من: میلاد، منو مثل بچگیامون بغل میکنی؟

میلاد لبخند مهربونی زد و گفت: آره عزیزم.

بعد اومد کنارم روی تخت نشست و منم سرمو گذاشتم روی سینه ش، میلادم دستشو حلقه کرد دور کمرم.

من: آخییش، نمردیم و داداشمون باز اینجوری بغلمون کرد.

میلاد: ای شیطون، پس خودتو الکی به مریضی زدی که من اینجوری بغلت کنم؟

من: آره دیگه، جدیداً بغلت گرون شده. باید در حالت مرگ باشی که آقا میلاد یه نگاهی بهت بندازه و دلش بسوزه تا بغلت کنه.

میلاد: آوا تو عاقل نمیشی نه؟

من: نوچ، تو هستی که عاقلی، دیگه لزومی نداره که من عاقل بشم.

فردا صبح که بیدار شدم باز رفتم سر مزار مامانم. توی ماشین باز روی صندلی عقب نشستم و اصلا به محسن نگاه نکردم. وقتی برگشتم خونه بابا گفت که خانواده کمالی شب مهمونمون هستن. این بابای منم نمیخواد بفهمه که آقا من ناسلامتی مریضم، دیروز بود که غش کردما.

شب شد و مهمونا اومدن. واه واه واه، نگاه قیافه های اینا رو. آقای کمالی و پارسا کت و شلوار پوشیده بودن.خانم کمالی و پریسا هم همچین آرایش کرده بودن انگار میخوان برن عروسی. پریسا که انگار اصلا لباس تنش نبود. دوباره پارسا رو به روی من نشسته بود و داشت مثل بز منو نگاه میکرد.

واه ایشالا گاوی چش بگیری که اینقدر به چشات ننازی برادر. پریسا پاهاشو انداخته بود رو هم و همه چیزش پیدا بود. نگاه بابا و داداششو، عین خیالشونم نبود. آی چیز به غیرتتون. محسن اومد سلام کرد و رفت پیش میلاد نشست که میشد رو به روی پریسا. اه حالا رنگ لباس زیر پریسا رو هم میبینه. شیطونه میگه بپرم بگم اییییی نفس کش، پر و پاچتو جمع کن ضعیفه.

لبمو گاز گرفتم که دیدم خاله دستمو گرفت و بهم لبخند زد. وای خاله اگه بدونی پسرت چه سینمایی رو به روشه که امشب اینجوری نمیخندیدی، خون گریه میکردی.

آقای کمالی و بابا داشتن با هم حرف میزدن، پریسا هم داشت سر میلاد بدبختو میخورد. منم اصلا حواسم به اینا نبود، این پارسا هم این وسط همچین زل زده بود به من که دلم میخواست با چماق بزنم تو سرش که صدای اسب آبی بده.مگه اسب آبی هم صدا داره؟ خوب حالا میزنم که از این به بعد صدا بده. با صدای خانم کمالی به خودم اومدم.

خانم کمالی: خوب عروس خانم نمیخوای از خودت حرف بزنی؟

عروس خانم؟ کی عروسه؟ نگاهش کردم، داشت به من و خاله نگاه میکرد. ای وای خاک عالم. واسه خاله خواستگار اومده؟ دوماد کیه؟ به دور و برم نگاه کردم، کسی که باهاشون نبود. نگاهم روی آقای کمالی ثابت موند. یعنی واسه این پیر خرفت اومدن؟ ای روزگار، دیدی؟ با زن و بچه هاش اومده خواستگاری زن دومش. حالا خاله چطور راضی شده که اینا بیان خواستگاریش؟ اه اه اه، محسن خوش غیرتو بگو. ای خاک تو اون سرت که آبروی هرچی مرده بردی.

منم برگشتم زل زدم به خاله و منتظر موندم تا حرف بزنه، خاله با چشم و ابرو داشت بهم اشاره میکرد. آخی خاله خجالت میکشه.

من: خاله چیه؟ خجالت میکشی؟ خجالت نکش حرف بزن.

چشمهای خاله گرد شد و داشت با تعجب به من نگاه میکرد.

خاله: عزیزم همه منتظرن که حرف بزنی.

من: چرا من؟ شما باید حرف بزنید. گفتن عروس خانم.

یه لحظه خونه غرق سکوت شد که با قهقهه میلاد سکوت خونه از بین رفت. من هاج و واج به میلاد که داشت میخندید نگاه کردم. این چشه آخه؟ محسن سرشو انداخته بود پایین و دستش روی دهنش بود و داشت میخندید. هر هر هر، رو آب بخندی.

به دور و برم نگاه کردم که همه مثل ژله از خنده میجنبیدن. بابا اینا روانین بخدا. از "یه چیزیشون خله" هم فراترن.

بابا که از عصبانیت سرخ شده بود یه لبخند مصنوعی زد و گفت: آوا جان، ایشون منظورشون به شماست.

من با دهن باز به خاله که از خجالت لپش گٔل انداخته بود نگاه کردم. چه گندی زدم، بیچاره خاله.

خودمو زدم به خنگی و گفتم: چی؟ من عروسم؟

خانم کمالی: آره عزیزم، ما امشب اومدیم خواستگاری تو.

من: خواستگاری من؟ واسه کی؟ آقای کمالی؟

بعد برگشتم به آقای کمالی نگاه کردم، میلاد به زور جلوی خندشو گرفته بود. این کثافت به من چیزی نگفته بود. صبر کن حال تو رو هم میگیرم.

خانم کمالی: ای وای نه عزیزم، واسه پارسا پسرم.

توی دلم گفتم آهان پارسا خانم.

من: ولی کسی به من در مورد این موضوع چیزی نگفته بود.

خانم کمالی: حالا اشکال نداره، الان که فهمیدی یکم از خودت صحبت کن.

من: چی بگم والا، شما که از همهچیز ما خبر دارید. دیگه نمیدونم چی باید بهتون بگم.

آقای کمالی: احمد جان اگه اجازه بدی پارسا و آوا جون برن توی حیاط و با هم حرف بزنن.

بابا: اختیار دارید، من که حرفی ندارم. آوا جان ایشونو راهنمایی کن.

من: خودشون که راهو بلدن پدر جان، لزومی نداره که من ببرمشون.

پارسا بلند شد ولی من همینجور نشسته بودم. خاله دستمو گرفت و بهم لبخند زد. منم پوفی کردم و بلند شدم و بدون اینکه منتظر پارسا بمونم رفتم توی حیاط. رفتیم زیر آلاچیق نشستیم. همینجور ساکت خودمو با موبایلم مشغول کرده بودم که پارسا صدام کرد. سرمو گرفتم بالا که دیدم دستی به موهای بورش زد و بردشون عقب.

پارسا: نمیخوای چیزی بگی؟

من: نه من حرفی ندارم.

پارسا: خوب پس من میگم، همونطور که میدونی من ۲۴ سالمه، توی شرکت بابا کار میکنم. دوتا ماشین و خونه و ویلا توی شمال و زمین توی لواسون و چندتا مغازه هم توی شیراز دارم. من آدمیم که همیشه به خواسته هام رسیدم و تا به خواستم نرسم دست بر نمیدارم. باور کنید که من خوشبختتون میکنم.

من: چطوری؟

پارسا: هرچی که بخواید زیر پاتون میریزم. طلا، جواهر، ماشین، هر مسافرتی که خواستید.

من: اینا که حالا خودمم دارم و چشم و دلم سیره. خوشمم نمیاد مثل این تازه به دوران رسیدها از مال و منالم حرف بزنم. خوشبختی توی این چیزا نیست، خوشبختی به اینه که آدما هم دیگه رو دوست داشته باشن. به هم احترام بزارن. مثل کوه توی سختیها پشت هم باشن. فکر نکنم که شما بتونید این کارا رو برای من انجام بدید.

بعد بلند شدم و رفتم سمت خونه. داخل که شدم همه سرها سمت من بود.

خانم کمالی: اومدید؟

من برگشتم عقبو نگاه کردم و گفتم: نه هنوز تو راهم یه دو دقیقه دیگه صبر کنید میرسم.

مثل بستنی آب شد و رفت تو زمین که دلم خنک شد. ولی واسهٔ ظاهر سازی خندید و گفت: ای شیطون.

آقای کمالی: خوب عزیزم به کجاها رسیدید؟

من: به نقطه سر خط.

آقای کمالی به زور خندید و گفت: یعنی چی؟

من: یعنی اینکه ما به هم نمیخوریم.

پریسا: وا چرا؟

پارسا از در اومد تو و اخمهاش تو هم بود.

من: چونکه هر چقدر که برادر شما ناز و ظریفه، من خشک و خشنم. میترسم آخر یه اشتباهی بشه و ایشون بجای من حامله بشن.

با این حرفم میلاد پقی زد خنده، حالا محسن هرکاریش میکنه مگه این ساکت میشه. تو دلم قربون صدقش رفتم که زد قهوه ایشون کرد.

خانم کمالی که حسابی ترش کرده بود گفت: وا، این حرفا یعنی چی؟

من: واضحتر از این باید بگم که پسر شما پسر نیست و خانومه؟

میلاد دست گذاشته بود روی دهنش که صدای خنده ش بالا نره و صورتش سرخ شده بود و اشک میریخت.

بابا: آوا، این چه طرز حرف زدن با مهمونه؟

من: خوب چی بگم بهشون؟ خودشون یعنی نفهمیدن که پسرشون مشکل داره؟ یعنی اینقدر اعتماد به نفسشون بالاست که پا شدن اومدن خواستگاری من؟

پریسا از جاش بلند شد و گفت: حالا مگه خودت چه تحفه ای هستی؟

من: من هر تحفه ای که باشم، تحفه ی دست خورده و عملی نیستم. حالا هم بفرمایید برید بیرون.

وای که قیافهٔ همشون دیدنی بود.

خانم کمالی: فکر کرده نوبرشو آورده دخترهٔ بیادب. بشین و ترش کن ببینم کی میاد با این اخلاقت میگیرتت.

من: من حاضرم به قول شما اینجا بترشم ولی با خانمی مثل پارسا جون زندگی نکنم.

بابا همینجور داشت دنبالشون میرفت و ازشون عذر خواهی میکرد. میلاد هم همینجور دراز کشیده بود و مثل کرم به خودش میپیچید و داشت میخندید.

خاله: کار خوبی نکردی عزیزم.

من: خاله حقشون بود، چششون دنبال پولمونه. یه مشت آدمای تازه به دوران رسیده.

اومدم قبل از اینکه بابام بیاد فرار کنم که یهو صدای فریادشو که صدام میکرد شنیدم. وایسادم و بهش نگاه کردم.

بابا: این چه جلف بازی بود که در آوردی؟ آبرومو جلوشون بردی.

من: آبروتون چرا بره؟ یعنی این تازه به دوران رسیده ها اینقدر مهمّن که میخواستی دخترتو دستی دستی بهشون بدی که آبروتون نره؟

بابا: خفه شو، اگه نمیخواستیش درست بهشون میگفتی که راضی نیستی. نه اینجوری با آبروی من بازی میکنی.

من: غلط کردن اومدن خواستگاری من. اصلا کی به اینا اجازه داد که بیان؟

بابا: من. حرفیه؟

من: شما باید اول از من اجازه میگرفتید.

بابا: اینجا خونهٔ منه و من هر کاری دلم میخواد میکنم و تو حق نداری هیچ غلط اضافه ای بکنی.

من: خوبه والا، حالا چونکه این خونه با پول کثیف شماست، باید هرکاری که دلتون میخواد بکنید. واقعا که پستید، به جز خودتون به فکر کس دیگه ای نیستید و نظر کسی براتون مهم نیست.

بابا دستشو بلند کرد و یکی زد توی گوشم. پرت شدم روی زمین. ای بابا خب یه ندایی میدادی تا خودمو محکم بگیرم و نخورم زمین. عجب دوره زمونه ای شده، پدر هم پدرهای قدیم. بلند شدم و خون دهنمو تف کردن. پوزخند زدم بهش.

بابا تا پوزخند منو دید عصبی تر شد و اومد نزدیک که باز بزنتم که میلاد جلوشو گرفت.

میلاد: اجازه نمیدم دیگه روی آوا دست بلند کنی.

بابا با تعجب به میلاد نگاه کرد.

بابا: برو گمشو اونور تا نزدم تورو هم داغون کنم.

میلاد: شما هیچ کاری نمیتونید بکنید، تا الانم اشتباه کردم که جلوی شما کوتاه اومدم. از این به بعد نمیذارم به آوا دست بزنی. دیگه داری شورشو در میاری.

بابا: حالا دیگه شما دوتا جلوی من قد علم میکنید؟ برید از خونه م بیرون.

میلاد: مطمئن باشید که ما چیزی توی این خونه نداریم که با رفتنمون از دستش بدیم. ولی اینجا میمونیم و شما هم هیچ کاری نمیتونید بکنید. چونکه این خونه به اسم مامان بوده که حالا به اسم من و آواست.

ای جان، با این حرفش قند تو دلم آب شد.

بابا: یعنی میگی که من از این خونه برم بیرون؟

میلاد: نه، من کسی رو بی خونه نمیکنم. به مال و منالمم نمی نازم. اینقدر مَردم که بذارم شما توی این خونه باشید و تا چیزی شد تهدید به طردتون نکنم.

بابا خشکش زده بود. منم دست کمی از بابا نداشتم. میلاد دستمو گرفت و با خودش برد بالا. توی اتاق که تنها شدیم همینجور زل زدم بهش. اولین بار بود که اینقدر عصبی میدیدمش. پریدم بغلش و ماچ بارونش کردم.

من: الهی فدای داداش با غیرتم بشم. الهی من قربون اون عصبانیتت بشم. الهی من بمیرم برات که از آجیت طرفداری میکنی.

میلاد نگاهی بهم کرد و صورتمو گرفت تو دستاش.

میلاد: ببین چجور زده که جای دستش مونده. تو چطوری با کتکی که این زده باز جرات میکنی که جلوش وایسی؟

من: بابا خواهرتو دست کم گرفتیا، من خودم به جکی چان و بروس لی درس میدادم.

میلاد پیشونیشو چسبوند به پیشونیم و خندید.

من: حال کردم چه جوری زدی خانواده کمالی رو با خندهات قهوه ای کردی.

میلاد: دختر تو چقدر بلایی. من اگه جای تو بودم بعد از اون سیلی که بابا بهم زد الان داشتم از عصبانیت و غصه منفجر میشدم. تو نشستی ذوق میکنی؟

دست انداختم دور گردنش و گفتم: کتکهای بابا مهم نیست. دیگه بهشون عادت کردم. طرفداریهای تو مهمه که منو مرده (همون منو کشته).

شب که می خواستم بخوابم، به اتفاقهای امروزم فکر می کردم. واقعا عجب جراتی دارما. چجوری این همه حرف به اونا زدم و از بابا نترسیدم؟ وای چه سوتی دادم وقتی که فکر کردم برای خاله اومدن خواستگاری. لباس محسنو از زیر بالشت در آوردم و تو بغلم گرفتم. بوی عطرشو میداد. اونروز که داده بود که بشورمش، برداشتمش برای خودم و الکی بهش گفتم که انداختمش دور. با اینکه خیلی از دستش ناراحت بودم و دلمو شکونده بود، ولی بازم تا نگاهشو میدیدم دلم میلرزید.

توی همین فکرا بودم که در اتاق باز شد و سایهٔ یکیو دیدم، برگشتم سمت در که دیدم محسنه. باز پشتمو کردم بهش و دراز کشیدم که بیخیال شه و بره. صدای قدمهاشو میشنیدم که داشت بهم نزدیک میشد. پیرهن رو زیر بالشت گذاشتم. یهو با یه حرکت دراز کشید و از پشت منو گرفت توی بغلش. من هی تقلا میکردم که از دستش در برم.

من: ولم کن محسن حوصلتو ندارم.

محسن: آوا خواهش میکنم حرفمو گوش کن.

من: نمیخوام، به اندازهٔ کافی حرفهاتو شنیدم. اگه بلند نشی جیغ میزنما.

محسن یه دستشو گذاشت روی دهنم و با دست دیگه ش منو روی کمر خوابوند و دستمو گرفت. صورتشو نزدیک صورتم آورد که نفسم بند اومد.

محسن: آوا ازت میخوام که منو ببخشی. تو راست میگی، من احمقم، خرم، عوضیم. لیاقت تورو هم ندارم. ولی ازت میخوام که خودتو جای من بذاری. اگه تو بودی و این حرفا رو از زبون من میشنیدی چی؟ چه حالی میشدی؟

دیگه آروم شده بودم و هیچ تلاشی واسه در رفتن نمیکردم. واقعا اگه من جای محسن بودم چیکار میکردم؟ شاید بدتر از این میکردم. محسن آروم دستشو از روی دهنم برداشت.

محسن: به چی فکر میکنی؟

من: من اگه جای تو بودم و این حرفا رو از زبون تو میشنیدم که رو هم ریختین و حامله ای، تورو با پارسا عروسی میدادم.

محسن اول همینجور داشت نگاهم میکرد، کم کم لبخند زد، بعدش شروع کرد به خندیدن. محکم بغلم کرد.

محسن: آوا بخدا خیلی دوست دارم. خیلی زیاد.

من: منم دوست دارم.

از بغلش اومدم بیرون، دوتامون سرمون روی بالشت بود و داشتیم به هم نگاه میکردیم. چقدر دلم براش تنگ شده بود.

من: محسن چرا تو اینجوری میکنی؟ این کارات چیه؟ بخدا داری دیوونم میکنی.

محسن دستشو گذاشت روی لبم و گفت: ششش، میدونم عزیزم که خیلی بدم.شکاکم، ولی تو هم باید درکم کنی. همش میترسم باز اعتماد کنم و خودم ضربه بخورم. فکر میکنی من دلم نمیخواد که نزدیکت باشم؟ دلم نمیخواد که حرفهای دلمو بهت بزنم؟ ولی خودتو جای من بذار، همه چیز آماده ست و چند روز قبل از عروسیت ببینی نامزدت توی بغل یکی دیگه ست. چی میکشی؟

با این حرفش مورمورم شد و لرزیدم. مثله گربه خودمو توی بغل محسن جا دادم.

من: وای نه، من که دیوونه میشم. محسن قول بده که از این به بعد اینقدر بداخلاقی نکنی و بشی همون محسنی که من عاشقش شدم.

سرشو بلند کرد و زل زد به چشمهام.

محسن: تو عاشقمی؟

من: خوب آره. مگه چیه؟

محسن لبخند قشنگی زد و باز منو محکم گرفت توی بغلش. بعد شروع کرد به خندیدن.

من: به چی میخندی؟

محسن: دختر تو گوله آتیشی، این چه کاری بود با خانواده کمالی کردی؟

سرمو بلند کردم و به محسن نگاه کردم.

من: واااااای محسن دیدی سوتی رو؟ فکر کردم واسه خاله اومدن خواستگاری. بیچاره خاله از خجالت سرخ شده بود.

محسن خندید که چال لپش پیدا شد. دلم غش رفت و پریدم چالشو بوسیدم. محسن مهربون نگاهم کرد.

محسن: حالا نگفتی قضیه اون حاملگی چی بود که داشتی به بهار میگفتی؟

من: وای نگو، من این بهارو ببینم میکشمش. دیوونهٔ خرفتی. دیدی بخاطر اون من توی چه مصیبتی افتادم؟ هیچی بهش گفتم حالم بده نمیام دانشگاه. گفت مریضی؟ گفتم پ نه پ حاملم. دیگه همینجوری شوخی کردیم که گفتم از مرادی حامله شدم.

محسن دستمو گرفت و بوسید: معذرت میخوام که بهت شک کردم.

لبخند زدم و هیچی نگفتم. محسن جای سیلی بابا رو نوازش کرد.

محسن: آوا نمیدونم اگه میلاد دخالت نکرده بود میتونستم جلوی خودمو بگیرم یا نه. خیلی بد زد، تازه داشت اون زخمه خوب میشد، حالا اینم اضافش شد.

دستشو گرفتم و لبخند زدم. توی سکوت داشتیم به هم نگاه میکردیم، دستمو گذاشتم روی بازوش و زخم دستشو ناز کردم. رفتم نزدیک و جای زخم بازوشو بوسیدم. محسن داشت با تعجب نگام میکرد.

من: این جای زخمیه که بهم ثابت کرد مردهای با غیرت هم توی این دوره زمونه پیدا میشن. تا آخر عمر هروقت ببینمش یاد شجاعتت می افتم.

محسن: خوب اون زخم بالاییشو هم بوس کن.

بعد غش غش شروع کرد به خندیدن.

من: بالاییشو خودت بوس کن، به من چه.

محسن: به تو چه؟ زدی دستمو داغون کردی بعد میگی به من چه؟

با تعجب گفتم: من؟

محسن: بله آوا خانم، یادت نیست یه بار اتاقتو بهم ریختی. بعد مجسمه رو پرت کردی که خورد به دیوار و یه تیکه ش پرید و خورد به بازوم؟

تازه یادم اومده بود. از خجالت نگاهمو ازش دزدیدم.

من: اوه، اصلا یادم نبود. ببخشید.

محسن: فکر نکن حالا چون خجالت کشیدی ازت میگذرم. تا نبوسیش نمیبخشمت.

از اینهمه شیطونی خنده م گرفته بود. آروم جای اون زخمش رو هم بوسیدم.

من: حالا خوب شد؟

محسن: ای بد نشد.

من: پررو.

محسن: خوب آوا من برم دیگه، میترسم کسی بیاد و ببینتمون. درت هم که کلید نداره.

من: آره یه آدم فوضولی اومد کلیدمو برداشت و رفت.

محسن: لابد فوضولی کردی که اونم فوضولی کرده دیگه.

من: من به این عاقلی، چیکارش دارم. خودش خوشش میاد صدامو در بیاره.

محسن پیشونیمو بوسید و گفت: اون اگه یه روز صداتو نشنوه که دیوونه میشه.

من: اِ؟ پس خوب آتویی دستم دادیا. دست درد نکنه.

بعد غش غش خندیدم. محسن سرشو تکون داد و مثل جن از اتاق رفت بیرون.

خدا جون مرسی، اون حرفایی که اونروز زدم از ته دلم نبودا. من محسنو دوست دارم، یه موقع اونو ازم نگیریا، باشه؟ مرسی فدات، شب بخیر.

صبح بیدار شدم و به دور و برم نگاه کردم. آخی چه روز خوبیه. زود دوش گرفتم و رفتم توی آشپزخونه. محسن مثل همیشه داشت روزنامه میخوند. ولی جواب سلاممو با لبخند داد. با اشتها شروع کردم به صبحونه خوردن، خاله از آشپزخونه رفت بیرون و صغری خانمم داشت ظرفها رو میذاشت توی ماشین ظرف شویی. دلم هوس کرد که یکم محسنو اذیت کنم. روزنامشو کشیدم پایین و واسش ابرو تکون دادم. محسن خندید و باز روزنامشو خوند. باز کشیدمش پایینو واسش بوس فرستادم. یهو دیدم چشمهای محسن تا حد امکان باز شدن و داره منو نگاه میکنه. با یه حرکت بامزه ای زد تو پیشونیش که یعنی تو عقل نداری و روزنامه رو گذاشت کنار.

منم خوشحال باز شروع کردم به خوردن و به محسن نگاه کردن. یه لقمه درست کردم و گرفتم جلو دهنش. هی با ابرو اشاره میکرد که نه زشته. هرکاری کردم نخورد، منم اخم کردم و خودم لقمه رو خوردم.سنگینی نگاهشو حس کردم ولی به روی خودم نیاوردم. دیدم از زیر میز هی داره با پاش میزنه به پام. با اخم بهش نگاه کردم، دیدم چشمهاشو چپ کرده و زبونشو در آورده. من با تعجب به این آدم دیوونه نگاه میکردم. نتونستم جلوی خندمو بگیرم و غش غش خندیدم. صغری خانم برگشت که ببینه به چی میخندم که یهو محسن خودشو جمع و جور کرد و مثلا داشت چای میخورد و از چیزی خبر نداره.

من: مامانی یاد یه کار این کامی دیوونه افتادم.

صغری خانم لبخند زد و از آشپزخونه رفت بیرون. همینجور داشتم میخندیدم که محسن یه لقمه گرفت جلوی دهنم. لقمه رو خوردم و انگشتشو گاز گرفتم.

محسن: اِ اِ ، ول کن.

همینجور که انگشتشو گاز گرفته بودم گفتم: نه، من هرچی توی دهنم اومد دیگه درش نمیارم.

محسن با چشای گرد شده داشت نگاهم میکرد و لابد میگفت این آدم خوره. ولی دلم براش سوخت و انگشتشو ول کردم.

با یه حالت لوسی گفتم: مادر جون عزیزم کجا رفت؟

محسن: کی؟

من: مادر شوهرمو میگم؟ خانم راد.

محسن یه ابروشو با حالت بامزه ای انداخت بالا و گفت: ببینم، خوب داری شوهر شوهر میکنیا. چشم منو دور دیدی که هی شوهر شوهر میکنی؟ بیجا کردی که زن کسی بشی، تو فقط زن من میشی.

حالا نوبت من بود که با چشمهای گشاد شده بهش نگاه کنم. یعنی با زبون بی زبونی داشت میگفت که خوشم نمیاد بهم بگی شوهر. آخرشم اونجوری گفت که مثلا من ناراحت نشم.

من: بابا تو یه چیزیت میشه. من برم آماده بشم که دیرم شد.

زود رفتم آماده شدم و به حرفها و کارای محسن فکر میکردم. محسنم اگه بخواد خوب باشه خیلی خوش اخلاقه ها. سوار ماشین که خواستم بشم، محسن اومد در جلو رو برام باز کرد و منم نشستم. بعدش درو بست و رفت پشت فرمون نشست.

من: بابا با احساس، یکم احساساتو واسه روز دیگه هم بذار.

محسن: احساسات من تموم نشدنیه عزیزم.

یه لبخند پسر کش زدم که فکر کنم محسن آب دهنش راه افتاد. وقتی که ماشین میروند همینجور به دستش نگاه میکردم. چه دستش مردونه و قویه. انگشتهای کشیده و مردونه. داشتم تصور میکردم که با حلقه چه شکلی میشه. به دستش که روی دنده بود نگاه کردم، دستمو گذاشتم روی دستش. برگشت و نگاهم کرد، لبخند زدم اونم لبخند زد.وقتی رفتم توی کلاس، دیدم کامی نیست و بهارم اخمهاش تو همه. ای بابا، اول نامزدی دعوا کردن.

من: سلام، چطوری؟

بهار: سلام، بد.

من: چرا عزیزم، چی شده؟

بهار: کامی امروز گفت که نمیاد، از دیروز سرمای شدیدی خورده.

من: بس که نامزدت نخورده ست، اینهمه چیزو ول کرده سرما خورده؟

بهار: ببین آوا حوصله ندارم تفنگ محسنو بر میدارم میزنم تو فرق سرتا.

من: اولا که محسن نه و آقا محسن. بعدشم تا وقتی که آقا محسن هست شما هیچ غلطی نمیتونید بکنید. باشه عزیزم؟

بهار: برو بابا، اتفاقا خیلیم خوشحال میشه که از شرت خلاص شه.

من: ببینم، مگه تو توی قلبشی که این حرفا رو میزنی؟

بهار: نه پس تو توی قلبشی.

من: آره.

بهار با تعجب داشت نگاهم میکرد که کامی از در لنگان لنگان اومد تو. اومد پشت سرمون نشست. برگشتیم و بهش نگاه کردیم. پیدا بود که حسابی مریضه.

من: چرا پاشدی اومدی ؟ برو خونه استراحت کن.

بهار: کامی، راست میگه پاشو برو دیگه.

کامی: اومدم اینجا که قیافهٔ عشقمو با قیافهٔ نحس تورو ببینم و برم. حالا حرفیه؟

من: غلط کردی، کامی پاشو برو خونه تا نزدم همینجا شل و پلت نکردم.

کامی: باشه بابا، ولی بذارین واستون یه چیزی تعریف کنم.

بچه ها همه دورش جمع شدن و بعد کامی شروع کرد با آب و تاب تعریف کردن.

کامی: امروز رفتم آمپول بزنم، از شانس ما یه دختر تازه کار اومد آمپول منو بزنه. همینجوری که سرنگو گرفته بود توی دستش، لرزون لرزون اومد پیش من و گفت: بسم الله الرحمن الرحیم

منم که حسابی زرد کرده بودم از ترسم گفتم: اشهد ان لا اله الا الله.

هیچی دیگه، دختره اینقدر خندید که نتونست آمپولو بزنه و خدا رو شکر یکی دیگه اومد زد.

با این حرفش کلاس غوغا شد، همه داشتن غش غش میخندیدن. همینجور داشتیم میخندیدیم که دیدیم یه پسر جوون اومد توی کلاس. واا، چجوری دانشجو وسط سال اومده؟ همه بر و بر نگاهش میکردیم که دیدم رفت پشت میز وایساد.

پسر: سلام، من استاد جدیدتون هستم که به جای آقای باغبان در خدمتتونم.

با این حرفش همه وا رفتیم، یعنی چی؟ آخی آقای باغبان.

خشایار از ته کلاس گفت: ببخشید شما اسمتون چیه؟

پسر: مؤدب پور هستم.

نشست یکم از اخلاق و قوانینش حرف زد. بعد گفت که اگه کسی سوالی داره بگه. دستمو بالا بردم.

مؤدب پور: بفرمایین.

من: ببخشید استاد، همیشه این سوال توی ذهنم بوده که چرا شما همیشه آخر کتاباتون بد تموم میشه؟

باز کلاس غوغا شد و همه داشتن میخندیدن.

پرستو: آره راست میگه استاد، همهٔ کتاباتون آدمو دپرس میکنه.

من: اولش کلی میخندی و میخندی، یهو آخرش همچین میزنه دپرست میکنه که همهٔ خنده هایی رو که کردی از دلت در میاره.

برگشتم به آقای مؤدب پور نگاه کردم که برعکس تصورم همینجور با لبخند داشت بهم نگاه میکرد. منم بهش لبخند زدم.

یه جوون تقریبا ۳۰ ساله بود، با چشمهای خاکستری خوشگل. پوست سبزه که جذابیتشو دو برابر میکرد. لبخند قشنگی داشت که دل هر آدمیو میبرد، هر آدمی جز من که عاشق چشمهای به رنگ شب محسن بودم. استاد شروع کرد به درس دادن، منم هر از گاهی یه چیزی میپروندم که بچه ها ریز میخندیدن. بعد از تموم شدن کلاس، با محسن داشتیم از کلاس میرفتیم بیرون که استاد صدام کرد.

مؤدب پور: ببخشید خانم میشه یه لحظه تشریف بیارید.

رفتیم پیشش که یه نگاهی به محسن کرد و گفت: اجازه میدید یه لحظه با ایشون تنهایی صحبت کنم؟

محسن یه نگاه به سر تا پاش انداخت که فکر کنم بیچاره خودشو خیس کرد، آی قربون اون نگاه جذابت برم من. محسن رفت یکم دورتر وایساد، ولی میدونستم که همه چیزو داره میشنوه.

مؤدب پور: ببخشید میشه اسمتونو بدونم؟

من: پرند هستم.

مؤدب پور: خانم پرند، ایشون نامزدتون هستن؟

اخم کردم و گفتم: چطور؟

صداشو صاف کرد و گفت: هیچ، آخه بهشون گفتم که برن اما انگار دلشون نمیاد که شما رو ول کنن.

باز با اخم گفتم: شما میتونید برید از دفتر درمورد من بپرسید. کارتون تموم شد؟

مؤدب پور: چرا عصبی میشید؟ قصد فوضولی کردن نداشتم، کنجکاو شده بودم. راستش میخواستم بگم درسته که نظم کلاسو بهم میزنید، ولی از شیطنتاتون خوشم میاد. چون شیطنتتون به جاست.

بهش نگاه کردم. داشت بهم لبخند میزد، منم لبخند زدم و زود خدافظی کردم. سوار ماشین شدیم. محسن باز اخم کرده بود.

محسن: این مرتیکه چی میگفت؟

برگشتم با یه لبخند گشاد بهش نگاه کردم.

من: تو که همه چیزو با رادارت شنیدی دیگه چرا میپرسی؟

محسن نتونست جلوی خنده شو بگیره. لبخندی زد و زیر لب گفت: بلا.

من: جانم کارم داشتی؟

محسن: من صد دفعه به تو گفتم آرایش نکن، موهاتو بیرون نیار.

من: واا محسن، من که دیگه آرایشم فقط یه ریمل و رژ لبه.

محسن: همونم نمیخوام بزنی.

من: باشه نمیزنم، دیگه چی؟

محسن: این موهات چیه؟ بلوند کردی، رنگ موهای طبیعی خودت خیلی قشنگتره.

با تعجب برگشتم بهش نگاه کردم.

من: تو رنگ موهای طبیعی منو از کجا دیدی؟

محسن: ندیدم.

من: دروغگو دشمن خداست، عکسمو دیدی؟

محسن ساکت بود. ذوق کردم.

من: یعنی اینقدر دوستم داری که عکسمو دید زدی؟

محسن: استغفرالله. دختر تو چرا چرت و پرت میگی؟

من: اصلا همینجا برو سمت چپ.

محسن: چرا؟

من: تو برو تا من بهت بگم.

وقتی رسیدم به جایی که میخواستم، ازش خواستم ماشینو پارک کنه.

من: ببین، کار من شاید ۲-۳ ساعت طول بکشه. میخوای برو خونه یا جایی اگه کار داری. من اینجام. کارامو که انجام دادم زنگ میزنم بیای دنبالم.

محسن: اینجا چیکار داری؟

من: تو کاریت نباشه، فقط زنگ زدم بیا.

پیاده شدم و زودی رفتم از پله ها بالا. تا درو باز کردم همون آرایشگر همیشگیم که اسمش مریم بود اومد استقبالم.

مریم: به به، آوا جون. چه عجب از این طرفا؟ راه گم کردی عزیزم؟

من: مریم جون خدا بگم چیکارت نکنه، دختر من که همین یک ماه پیش پیشت بودم.

مریم: آخه تو قبلا ها ماهی ۳-۴ بار میومدی. الان کم پیدا شدی.

من: یکم گرفتار بودم، خوب ببینم تو الان مشغولی؟

مریم: نه بابا، من کی واسه تو مشغول بودم؟ بیا عزیزم بشین.

نشستم و اومد کنارم وایساد.

مریم: خوب بگو جونم چیکار میخوای برات کنم؟ میخوای باز از ریشه برات بلوند کنم؟

من: نه، ایندفعه میخوام یه دست قهوه ای شکلاتی کنی.

وقتی کارش تموم شد خودمو توی آینه نگاه کردم، ووی عجب تیکه ای شده بودما. زنگ زدم به محسن که گفت دم دره. مقنعه مو تا حد امکان کشیدم جلو و رفتم سوار ماشین شدم ولی بهش نگاه نکردم.

محسن: بریم؟

من: اوهوم.

نگاه خیره شو روی خودم حس میکردم، بعدش ماشینو روشن کرد و حرکت کرد. خونه که رسیدیم، مستقیم رفتم توی اتاقم. لباس عوض کردم، موهامو باز گذاشتم و آرایش ملایمی کردم. صدای صغری خانومو از پشت در شنیدم. درو باز کردم با تعجب اومد تو.

صغری: وای مادر ماشالا چقدر خوشگل شدی.

من: بهم میاد مامانی؟ خوب شدم؟

صغری: آره مادر، الان قیافت به سنت میخوره. اون چی بود موهاتو زرد کرده بودی انگار یه زن ۳۰ ساله بودی.

من: نه مامانی دیگه اونقدرا هم سنمو بالا نشون نمیداد.

با هم رفتیم پایین و جلوی تلویزیون نشستم. از عمد جوری نشستم که پشتم به پله باشه و محسن نتونه قیافه مو ببینه. محسن اومد و حس کردم که پشتم وایساده.

محسن: سلام.

محل نذاشتم و اصلا تکون نخوردم.

محسن: سلام عرض شد، با کی کار دارید؟

بلند شدم و آروم چرخیدم سمتش.

من: من با دوست پسرم کار دارم، شما اونو میشناسید؟

محسن دوتا چشم داشت، چهارتای دیگه هم قرض گرفته

بود و داشت به من نگاه میکرد. یکم اومد نزدیک و با دقت نگام کرد.

محسن: آوا تویی؟ چقدر تغییر کردی.

من: تغییر خوب یا بد؟

محسن: خوب معلومه، بد.

انگار آب یخ ریختن روم. اخمامو تو هم کردم و پشت بهش نشستم روی مبل.

من: من خرو بگو بخاطر دل کی رفتم موهای به اون قشنگیو خراب کردم.

محسن اومد روی مبل کناریم نشست و دستمو گرفت توی دستش.

محسن: آوا به من نگاه کن.

مثل بچههایی که قهر میکنن زیر چشمی بهش نگاه کردم.

محسن: تو همیشه خوشگل بودی، ولی امشب از همیشه قشنگتری چون خیلی ساده و معصوم شدی. باز قشنگتر هم شدی چون بخاطر من این کارو کردی، یعنی دل منو کامل به دست آوردی.

وای که با این حرفش داشتم بال در می آوردم، چقدر قشنگ حرف زد. لبخند زد و چشمهاشو بست. بعد دستشو از دستم در آورد و تکیه داد به مبل. فهمیدم صغری خانم داره میاد.

من: مامانی، خاله کجاست؟ نیستش؟

صغری: رفته بیرون مادر، فکر کنم دیگه کم کم پیداش بشه.

خلاصه اون شب هرکی منو دید شوکه شد، حتی بابا که تا منو دید همینجور خیره بهم نگاه کرد و آهسته گفت: مهناز. بعد زود به خودش اومد و رفت توی اتاقش.یعنی واقعا من شبیه مامانم شده بودم؟

فرداش که داشتیم می رفتیم دانشگاه، باز محسن گیر داده بود به موهای من.

محسن: موهاتو بکن تو.

من: واای محسن، دیگه چیه؟ گفتی آرایش نکن گفتم چشم و دیگه آرایش نکردم، گفتی رنگ موهات تو چشه گفتم چشم و موهامو رنگ کردم. حالا دیگه چشه؟

محسن: آوا موهاتو بکن تو، نمیخوام کسی جز من موهاتو ببینه.

برگشتم هاج و واج بهش نگاه کردم.

من: دو روز دیگه میای میگی جلوی داداشتم روسری سر کن. نه نمیخوام، همینجوری خوبم.

محسن ماشینو کناری پارک کرد و برگشت منو نگاه کرد.

محسن: آوا عزیزم، موهاتو بکن تو.

من: نه محسن، نمیخوام. زشت میشم.

محسن: زشت باشی مگه چیه؟ مهم نظر منه که میگم موهاتو بکن تو.

من: صبر کن ببینم، مگه تو نمیگی شوهر من نیستی؟ پس حالا چته؟ چرا غیرتی میشی هان؟

محسن: آوا چه ربطی داشت، خودت که میدونی بین من و تو چیه. پس الکی لجبازی نکن.

رومو کردم به پنجره و گفتم: نمیخوام.

محسن پوفی کرد و گفت: خیلی خوب پس اگه کچل شدی نگی که کچلم کردیا، خودت مجبورم کردی.

برگشتم با حیرت بهش نگاه کردم.

من: چی؟ کچلم میکنی؟

محسن: آره، تا دیگه مویی نداشته باشی بریزی بیرون. بعدش این همه خرجی که واسه رنگ موهات کردی هدر میره.

مثل بچه ها پاهامو کوبیدم به کف ماشین و لب برچیدم.

من: خیلی زور میگی محسن.

محسن دست گذاشت روی گونه م و نازم میکرد.

محسن: عزیزم، تو نماز میخونی، روزه میگیری. ولی نمیتونی موهاتو بپوشونی؟ تو دیروز بخاطر کی رفتی موهاتو رنگ کردی هوم؟ بخاطر من. تو باید توی چشمهای من قشنگ باشی که همیشه هستی، دوست ندارم یکی دیگه از جمالت فیض ببره. تو فقط مال منی.

داغ شدم. حرفهاشم درست بود. من که نظر دیگران واسم مهم نیست، پس چرا هی لجبازی میکنم؟ با ناز بهش نگاه کردم و گفتم: خوب باشه عرعر.

بعد موهامو زدم بالا و کامل کردم زیر مقنعه که حتی یه تار موهامم پیدا نباشه. محسن چونمو گرفت و بهم نگاه کرد.

محسن: الان از همه دخترها قشنگتر و معصومتر شدی.

من: آخه من با این زبونم بهم میاد که معصوم باشم؟

محسن لبخند زد و باز راه افتادیم. قبل از اینکه بریم تو کلاس رو به محسن کردم.

من: محسن، حالا همه به کنار، این کامی رو چیکار کنم من؟

محسن: مگه کار بدی کردی که میترسی؟

یه نفس عمیقی کشیدم و رفتم توی کلاس، همونجور که حدس زده بودم همه داشتن به من نگاه میکردن. ولی خوشبختانه آقای مؤدب پور پشت سرم وارد کلاس شد و دیگه کسی نتونست چیزی بگه.

مؤدب پور: متاسفانه هنوز به من لیستی ندادن. پس اگه میشه اسمهاتونو روی کاغذ بنویسید.

ورقه داد که اسمامونو بنویسیم. بعد شروع کرد به خوندن تا اینکه نوبت من رسید.

مؤدب پور: کامیار مهرانی، بهار سرشار، ...

مکث کرد بعد گفت: آوا پرند.

با چشمهای گرد شده داشتم بهش نگاه میکردم. کامی با پا زد به صندلیم.

کامی: مگه نگفتم بنویس سوسن خانم؟ تو که اسمتو نوشتی خره.

من زیر لب گفتم: من اسممو ننوشتم، نمیدونم این از کجا فهمیده که کار منه. بعدشم تو که اینقدر خوشت میاد چرا خودت ننوشتی؟

کامی: اگه منم بابام مثل بابای تو بود که غمیم نبود. هر غلطی دلم میخواست میکردم. ولی الان بدبختی تا کاری میکنم باید تعهد بدم و بعدشم اخراج بشم.

من: برو گمشو. پس عمه ی منه که تاجر فرشه؟

کامی: شاید، نمیدونم.

کلاس که تموم شد و خواستیم بریم باز استاد صدام کرد. محسن دورتر وایساد و من رفتم پیش استاد.

مؤدب پور: شما سوسن خانومید یا آوا پرند؟

خودمو زدم به گیجی و گفتم: چی؟ سوسن خانم کیه؟

مؤدب پور: من دیروز از دفتر در مورد شما سوال کردم.

من: خوب؟

مؤدب پور: گفتن که ایشون بادیگارد شما هستن.

همینجور ساکت نگاهش میکردم که اون ادامه داد.

مؤدب پور: تازه خیلی هم تعریفتونو شنیدم.

من: جدا؟ مثلا چی؟

مؤدب پور: مثلا عمو زنجیر باف.

تا اینو گفت نتونستم جلوی خودمو بگیرم و زدم زیر خنده، اونم شروع کرد به خندیدن. یکم حرف زدیم و بعد دیگه خداحافظی کردم و رفتم سمت محسن که داشت چپ چپ نگاهم میکرد. ای خدا. ماشینو روشن کرد و حرکت کرد.

محسن: خوشم نمیاد با این بگی و بخندی.

من: محسن ول کن تو رو خدا، استادمه.

محسن: استادته ولی جوونه، از نگاهش خوشم نمیاد.

من: مگه چشه؟ اتفاقا خیلیم نگاهش قشنگه.

اییی گند زدی آوا. محسن داشت بر و بر نگاهم میکرد. یهو دست انداختم دور بازوش و خودمو لوس کردم.

من: ولی هیچ نگاهی مثل نگاه دوست پسر خودم نمیشه، الهی که مؤدب پور قربونش بره. ازش جذبه میباره.

محسن: بابا زشته توی خیابونیما.

من: پنجره ها دودیه پیدا نیست. محسن، میدونی خیلی دوست دارم؟

محسن سرشو تکون داد و لبخند زد.

محسن: من چیکار کنم با زبون تو؟ آدم جلوت کم میاره.

من: چرا؟

محسن: با حرفایی که میزنی آدم یادش میره که چی میخواسته بگه.

من: چرا؟ دلت میاد تو حلقت؟

محسن با قهقهه خندید.

محسن: دلت میاد تو حلقت دیگه چه صیغه ایه؟

من: صیغهٔ جدیده، صیغهٔ محرمیته. والا.

با سرش آروم زد به سرم و گفت: دیوونه.

من خوشحال گفتم: میدونم.

صبح فردا با سر و صدا بیدار شدم. نشستم روی تخت و گوشهامو تیز کردم. صدای بابا و یه مرد دیگه میومد. یعنی چی شده؟ زود صورتمو شستم و رفتم پایین.

بابا: از اینجا برو تا کار به جاهای باریک نکشیده.

مرد: هیچ غلطی نمیتونی بکنی، فکر کردی من ازت میترسم؟ تو قاتل دخترمی، به همین راحتیا ولت نمیکنم.

آروم رفتم توی هال، پشت مرده بهم بود و بابا سرشو انداخته بود پایین. پیدا بود که خیلی عصبیه.

بابا: تو حالا بعد از این همه سال اومدی اینجا که چیکار؟ هان؟

یهو سرشو گرفت بالا و منو دید. ساکت شد. مرد با سکوت بابا برگشت عقب و به من نگاه کرد. یه مرد ۷۰ ساله میخورد اما با قد تقریبا بلند و هیکل چهارشونه. موهاش سفید بود. مرد به من نزدیک شد و به چشمهام خیره شد. اشک توی چشمهاش حلقه زده بود.

مرد: مهناز.

دستشو آورد بالا که صورتمو ناز کنه که یه قدم رفتم عقب.

من: به من دست نزنید.

مرد: عزیزم، منم پدر بزرگت. پدر مهناز. عزت خان.

چی؟ چی میشنیدم؟ پدر بزرگم؟ بابای مامانم؟ عزت خان؟ اومده اینجا که چیکار؟ به سر تا پاش با نفرت نگاه کردم. باز اومد نزدیک که رفتم عقب و خوردم به یه چیز محکم. برگشتم دیدم محسنه. حس کردم که پشتم محکمه و با اعتماد به نفس به عزت خان نگاه کردم.

من: اینجا چیکار میکنید؟

عزت خان: یعنی چی؟ اومدم شما نوه هامو ببینم.

بعد رو کرد به بابا و گفت: میخوام از چنگ این حیوون نجاتتون بدم.

بابا: عزت خان درست صحبت کنید. شما سن پدر منو دارید نمیخوام خدای نکرده چیزی بهتون بگم که باعث پشیمونیم بشه.

عزت خان: هیچ غلطی نمیتونی بکنی احمد، من اومدم اینجا که حق دخترمو ازت بگیرم.

نه این دیگه گستاخی رو به حدش رسونده، به بابای من داره بی احترامی میکنه. نتونستم بیشتر از این ساکت بمونم.

من: کدوم حق؟

عزت خان برگشت و به من نگاه کرد.

عزت خان: حق خونشو، این دختر نازنین منو کشت.

من: کدوم دختر؟

عزت خان: اینا چیه که داری میگی؟ خوب معلومه، مادرت. مهناز عزیزم.

من: الان شده مهناز عزیزت؟ اونموقع که گرفتی زدیش و یه دختر ۱۷ ساله رو از خونه انداختی بیرون فکر مهنازت نبودی نه؟ غیرتت کجا بود که دخترتو ول کردی به امون خدا هان؟ حالم از هرچی پدرِ مثل تو بهم میخوره.

عزت خان که توقع نداشت من این حرفها رو بهش بزنم رفت سمت بابا و یقه شو گرفت.

عزت خان: این حرفا رو تو بهش یاد دادی آره؟ حالا دیگه نوه هامو علیه من بلند میکنی بی پدر؟

خواست یه مشت بزنه به بابا که داد زدم.

من: بسه.

محسن دستمو گرفت و فشار داد.

من: شما حق ندارید به پدر من بی احترامی کنید. نه شما نه بزرگتر از شما.

عزت خان: پدر کجا بوده؟ این باعث مرگ دخترم شد.

من: نه، باعث زنده بودن دخترت شد. این همونیه که وقتی دختر شما تک و تنها توی کوچه ها بود، با اینکه جیبش خالی بود گرفتش و باهاش موند. این همونیه که همهٔ سعی و تلاششو کرد که بهترین زندگی رو برای دخترت درست کنه. این همونیه که از صفر بدون کمک شما و خانواده خودش شروع کرد تا به اینجا رسیده. یه نگاه به دور و برت بنداز، اینجا ده تای خونهٔ شماست. قصر برای دخترت و نوه هاتون درست کرده. این همون مردیه که دختر شما عاشقش شده بود. این همونه که بعد از مرگ دخترت دیگه به هیچ زنی نگاه نکرد و هنوز داره به یاد عشقش میسوزه. این همونه که مارو بزرگ کرد و ازمون مراقبت کرد و نذاشت حتی یه خار به پامون بره. اونوقت شما کجا بودید؟ با غرور داشتید به زیر دستاتون زور میگفتید؟ با غرور به همه میگفتی که من راضی به ازدواج دخترم نبودم برای همین از خونه انداختمش بیرون.

باید به خدمتتون عرض کنم آقای عزت خان که من از شما متنفرم، هم از شما هم از اون آقای پرند بزرگ، شما باعث گریههای شبونهٔ مامانم بودید. شما مامانمو از مادر و خواهر و برادراش دور کردید. اینو هم بدونید که تا زنده ام شما رو نمیبخشم و شما باید با عذاب وجدانتون زندگی کنید.

عزت خان با حیرت داشت به من نگاه میکرد.

عزت خان: آوا جان بابا اجازه بده.

من: من دختر شما نیستم، نمیخواد برای کم کردن عذاب وجدانتون تظاهر کنید. هممون خوب میدونیم که توی وجود شما یه ذره محبتم نیست. لطفا از این خونه برید بیرون.

تند تند داشتم نفس میکشیدم، اگه به محسن تکیه نداده بودم همون اولش پخش زمین شده بودم. عزت خان رفت و درو محکم به هم کوبید. صدای قدمهای بابا که بهم نزدیک میشد رو شنیدم. با چشمهای پر از اشک بهش نگاه کردم. اونم چشمهاش خیس از اشک بود.

بابا با بغض گفت: فکر نمیکردم اینجوری ازم طرفداری کنی.

من: شما پدرم هستین و این وظیفهٔ منه که از شما طرفداری کنم. چون.... چون دوستون دارم.

با این حرفم بابا منو گرفت توی بغلش و به شدت گریه کرد. همینجور موهامو ناز میکرد و حرف میزد.

بابا: آوای بابا، خوشگلم. امروز بهم ثابت کردی که دختر مهنازی. مهناز میبینی دخترمون اینقدر بزرگ شده که از عشقمون دفاع کنه. دیدی جلوی عزت خان وایساد و از عشقمون گفت. وای مهناز من خیلی خوشحالم.

بعد صورتمو بوسید و زل زد به چشمهام. باز گرفتم توی بغلش.

بابا: آوا جان، ببخشید دختر گلم. ببخشید که بهت بد کردم. ولی برام سخت بود که بدون مهناز شما رو بزرگ کنم. من و مهناز نقشه ها برای شما کشیده بودیم. وقتی اون رفت منم باهاش رفتم. آوا قول میدم از این به بعد برات کم نذارم.

از بغلش بیرون اومدم و به صورتش نگاه کردم، با لبخند همینجور که اشکهاشو پاک میکردم گفتم: شما هم منو ببخشید که خیلی اذیتتون کردم، منم قول میدم که دختر خوبی باشم.

بعد روی پنجه های پام ایستادم و پیشونی بابا رو بوسیدم. واقعا دلم برای آغوش گرم و پر امنیت بابا تنگ شده بود. تازه فهمیدم که چقدر دوستش دارم و این همه سال داشتم خودمو گول میزدم که دوستش ندارم. ظهر وقتی که میلاد از سر کار برگشت و دید که من و بابا کنار هم نشستیم شوکه شده بود. بابا بلند شد و میلادو بغل کرد و باز آبغوره گرفتنمون شروع شد.

یه نگاه به محسن انداختم که داشت کتاب میخوند. بدجور حوصلم سر رفته بود. گوشیم زنگ خورد. کامی بود.

من: به، دوست جونی خودم. چطوری؟

کامی: به، آوا جون خودم. چی شده کبکت خروس میخونه و مارو تحویل میگیری.

من: کامی دلت میاد؟ من همیشه تورو تحویل میگیرم بی معرفت.

کامی: بله بله، خوب آوا زود آماده شو که الان با بهار میایم دنبالتون.

با خوشحالی جیغ کشیدم که محسن نگاه تیزی بهم کرد.

من: بگو جون من؟ وای نمیدونی چقدر حوصلم سر رفته بود. خیلی دوست دارم کامی.

کامی: پس بگو چرا اینقدر تحویلم گرفتی. ببین ما نیم ساعت دیگه اونجاییم. به محسنم سلام برسون.

من: سلامت باشی، باشه بای.

به محسن نگاه کردم که هنوز سرش تو کتابش بود.

من: آقای مجسمه، میرم آماده بشم که برم با کامی اینا بیرون. اگه میای آماده شو.

محسن کتابو بست و نگاهم کرد. محل نذاشتم و زود از پله ها رفتم بالا. خوشتیپ کردم ولی آرایشم خیلی ملایم بود و شالمم تقریبا کلّ موهامو پوشونده بود. آماده بودم که کامی میس کال زد. زود رفتم پایین و محسنم پشتم اومد.

من: خاله، مامانی، با کامی اینا میریم بیرون. خداحافظ.

خاله و صغری خانم جواب خداحافظیم رو دادن و از خونه رفتم بیرون. سوار ماشین شدیم و حرکت کردیم. باز نمیدونم این محسن چرا اخمهاش تو هم بود. خواستم محل نذارم، ولی از اونجایی که عاشقش بودم و دلم نمیومد اخمو ببینمش باهاش حرف زدم.

آروم گفتم: چرا آقا گرگه اخمهاش تو همه؟

محسن برگشت نگاهم کرد و هیچی نگفت.

من: به آقا گرگه بگو آمپول کزازشو بزنه و اینقدر پاچهٔ منو نگیره.

باز جواب محسن سکوت بود. کلافه شدم.

من: محسن حالا یعنی چی؟ مگه قول ندادی که خوش اخلاق باشی؟ چیه باز الکی قهر کردی؟ بخدا دارم کم کم به سالم بودنت شک میکنم.

محسن پوفی کرد و گفت: تو چرا اینقدر با کامی گرم میگیری؟

برگشتم و با تعجب بهش نگاه کردم. محسن نگاهم کرد و اخم کرد.

محسن: باز که موهات بیرونه.

من: داری کم کم مجبورم میکنی که واقعا کچل کنم. دیگه شورشو در آوردی محسن.

کامی: شما چرا اینقدر ساکتید؟

من: هیچی.

بعد گوشیمو در آوردم و به بابا زنگ زدم.

من: سلام بابا.

بابا: سلام عزیزم. خوبی؟

من: مرسی فدات. بابایی من دارم با کامی اینا میرم بیرون. گفتم خبر بدم نگران نشید.

بابا: باشه عزیزم، آقای راد که همراهته؟

من: آره ایشون باهامون هستن.

بابا: باشه عزیزم، مواظب خودت باش آوای بابا.

خندیدم و گفتم: قربونتون برم من. چشم، خداحافظ.

گوشی رو که گذاشتم توی کیفم دیدم بهار برگشته عقب و منو نگاه میکنه و کامی هم از آینه زل زده به من.

من: چتونه؟

بهار: بابات بود؟

کامی: نه بابا، الکی بود. اصلا زنگ نزده بود داشت فیلم میومد.

من: نوچ، بابام بود.

بهار: آشتی کردید؟

من: اوهوم.

بهار: چطور؟

من: داستانش طولانیه، باشه واسه بعدا.

کامی: من که باورم نمیشه.

من: باشه، فردا شب شام خونهٔ ما باشید تا ثابت کنم.

وقتی رسیدیم همه پیاده شدن جز من. کامی سرشو کرد توی ماشین.

کامی: خانم واستون فرش قرمز پهن کنم تا افتخار بدید پیاده شید؟

من: چرا اومدیم اینجا؟

کامی: چون بچه ها اون تو هستن.

من: نه من نمیام.

کامی: آوا بیخیال. پیاده شو.

پیاده شدم و داشتم میرفتم اون سمت خیابون که بهار اومد دستمو گرفت.

بهار: آوا چرا اینجوری میکنی؟

من: من یا شما؟ شما که میدونید من از اینجا خوشم نمیاد.

کامی: چرا؟

من: خودت میدونی چرا، اینجا پاتوق سهراب و دوستاشه. نمیخوام ریخت نحسشو ببینم.

کامی: آوا بچه ها منتظرن درست نیست. بعدشم شاید اونا نباشن. حتی اگه باشن مگه کافی شاپ باباشونه؟ دلت خواسته اومدی. آوا تو که اینقدر ضعیف نبودی.

نگاهم به نگاه محسن افتاد که توش پر از سوال و عصبانیت بود. همینمون کم بود، آقا بس که خوش اخلاق تشریف دارن حالا این حرفها رو هم شنیده دیگه طلا میشه. پوفی کردم و راه افتادم سمت در کافی شاپ. اول کامی و بهار رفتن، پشت سرشون من و محسن. سعی میکردم به جای همیشگی دوستهای سهراب نگاه نکنم. از دور بچه ها رو دیدم که برامون دست تکون دادن، به میز که رسیدیم نزدیک بود شاخ در بیارم. مؤدب پور هم همراهشون بود، این اینجا چیکار میکنه؟ زیر چشمی به محسن نگاه کردم که پوزخندی زد و سرشو تکون داد. ای خدا، اصلا تعارف نکنا، اگه دیگه بلایی هم هست همین امشب سرم بیار. خیر سرم اومدم بیرون دلم وا شه.

با همه سلام کردیم و نشستیم، یه طرفم بهار بود یه طرفم محسن. از شانس بد من این مؤدب پور هم رو به روی من نشسته بود. واسهٔ ظاهر سازی شروع کردم به بگو بخند و اینا. سنگینی نگاهی رو حس کردم، یه لحظه سرمو گرفتم بالا و دوتا چشم آبی رو دیدم که خیره شده بهم. بی خیال برگشتم به کامی که مثل همیشه گٔل مجلس شده بود نگاه کردم. خدایا حالا من یه تعارفی کردم تو چرا جدی گرفتی؟ از اونجایی که محسن تیز بود مثل همیشه فهمید موضوع چیه و بدتر اخمهاش تو هم رفت.

با صدای سلامی همه سرها برگشت سمتش، یا خدا، سهراب بود. سهراب برگشت زل زد به من که منم خیلی ریلکس زل زدم بهش. سهراب با چندتا از بچه ها که میشناختشون دست داد، ولی خوشم اومد کامی اصلا محلش نذاشت.

سهراب: میتونم پیشتون بشینم؟

این نگین دلقک بدون فکر گفت: بفرمایید.

بعد یکم رفت کنار و جا واسهٔ سهراب باز کرد. سهرابم یه صندلی آورد و وسط نگین و مؤدب پور نشست. یعنی تقریبا رو به روی من. باز برگشت و زل زد به من که به روی خودم نیاوردم. آروم از زیر میز دستمو گذاشتم روی دست محسن که مشت کرده بود. برگشت با اخم بهم نگاه کرد. لبخند زدم.

من: به من اعتماد داشته باش.

صدای سهرابو شنیدم.

سهراب: آوا خانم خوبی؟

من: بله.

سهراب: معلومه که خیلی بهت خوش میگذره، آخه آب زیر پوستت رفته.

یه لبخندی که تا چیز آدمو میسوزونه زدم.

من: اون که بله.

مؤدب پور که انگار فهمیده بود خوشم نمیاد با سهراب صحبت کنم رو به من کرد و شروع کرد به صحبت کردن از درس و دانشگاه. داشت حالمو بهم میزد ولی بهتر از سهراب بود. این سولماز جلبکم چسبیده بود به محسنو هی داشت رو مخش راه میرفت. دخترهٔ احمق. به محسن نگاه کردم که داشت به حرفهای بیمزهٔ سولماز گوش میداد و لبخند روی لبش بود. چالش لپشم پیدا بود که دلم ضعف رفت. یه تی شرت قهوه ای سوخته با کت اسپرت کرم تنش بود که چهارشونه تر نشونش میداد.

یه لحظه از حسادت دلم میخواست پاشم بکوبم تو سر سولماز. ولی جلوی خودمو گرفتم و به خودم دلداری دادم که محسن فقط منو دوست داره. با این فکر آروم گرفتم، باز بهش نگاه کردم و دست گذاشتم روی دستش. بدون اینکه بهم نگاه کنه دستشو از زیر دستم بیرون کشید. وا رفتم. یهو از سر جام بلند شدم. همه نگاهها به من بود.

من: بچه ها من برم دیگه.

کامی: اِ اِ ، بشین آوا. کجا میخوای بری؟ هنوز یک ساعتم نشده که اومدیم.

من: کلی کار دارم کامی. خوب بچه ها فردا میبینمتون. بای.

بعد بدون اینکه منتظر محسن بمونم از کافی شاپ رفتم بیرون. هوای خنک خورد به صورت داغم. همینجور داشتم راه میرفتم و توی دلم به محسن بد و بیراه میگفتم. چند کوچه رو رد کردم که یهو بازومو کشید سمت خودش و پرت شدم توی بغلش.

محسن: مگه من تورو صدا نمیکنم؟ چرا سرتو انداختی اومدی بیرون؟

من: من سرمو ننداختم و اومدم بیرون. با همه خداحافظی کردم. منتها شما سرتون با حرفهای بیمزه اون دخترهٔ جلف گرم بود و حواستون به من نبود.

محسن: آره خوب کردم، بهتر از توام که با اون سوسولا گرم گرفته بودی. فکر میکنی هالو ام و نمیدونم که اونا به تو نظر دارن؟

من: نظر داشته باشن، من که نظر ندارم. برعکس تو.

محسن عصبی شد و بازومو فشار داد.

محسن: کاش بدونی که این(مشت زد به سینه ش) فقط واسهٔ تو میزنه. چرا بهم نگفته بودی که سهراب دوست پسرت بوده؟

من: تو هیچوقت نپرسیدی.

محسن: یعنی حالا که من نپرسیدم تو نباید میگفتی؟ آوا این کارا رو میکنی که بهت شک میکنم.

داد زدم: شک کن، آره شک کن. اصلا به درک. واسم مهم نیست. تو همیشه دلت سیاهه.

یه مشت زدم تو سینش و راه اومده رو برگشتم. فکر میکردم که محسن میاد دنبالم ولی وقتی برگشتم و عقبو نگاه کردم، دیدم محسن داشت میپیچید توی کوچه. دلم درد اومد، چرا نیومده بود دنبالم؟ آوا انگار یادت رفته که این محسنه. محسن کی منت تو رو کشیده که الان واسه خودت کلاس گذاشتی و قهر کردی؟

یکم که رفتم وایسادم. حق با محسن بود، باید بهش میگفتم. با دو رفتم دنبال محسن. به کوچه که رسیدم صدای بلندی رو شنیدم. نزدیک بود جیغ بزنم که زود جلوی دهنمو گرفتم. چسبیدم به دیوار و داخل کوچه رو نگاه کردم. همه جا تاریک بود و چیزی پیدا نبود. یه قدم رفتم جلو که صدای کفش پاشنه بلندم توی کوچه پیچید. ای بمیری آوا. کفشمو آروم از پام در آوردم و رفتم جلو. میدونستم که این صداها یه ربطی به محسن داره. آروم آروم رفتم جلو که دیدم محسن و یه مرد با هم درگیر شدن.

رفتم پشت درخت قایم شدم. خدا رو شکر توی دیدشون نبودم. مشت بود که به هم میزدن. محسن با سرش زد به پیشونی مرده. مرده هم با یه حرکت زد زیر پای محسن که افتاد روی زانوش، بعد با آرنجش زد توی کمر محسن که پخش زمین شد. یهو مرد دست کرد و از پشت کمرش تفنگشو در آورد و به محسن که حالا بلند شده بود تا باز بهش حمله کنه شلیک کرد. چشمهامو بستم و دست گذاشتم روی دهنم که جیغمو خفه کنم. وای محسن. حالا من چیکار کنم. یادم اومد که محسن بهم یه شماره داده بود تا هروقت توی دردسر افتادم بهش زنگ بزنم.

نشستم رو زمین و شماره رو گرفتم، همه چیزو برای آقایی که پشت خط بود تعریف کردم و هر چند لحظه بر میگشتم عقبمو نگاه میکردم که ببینم مرده داره چیکار میکنه و صدای منو شنیده یا نه. صدای مرد اسلحه دار رو شنیدم که داشت با یکی توی تلفن حرف میزد.

مرد: بله، باشه. زنده یا مرده؟ خوب باشه.

خدایا چی میشنیدم. حالا چیکار کنم؟ خدا جون خودت کمک کن. به محسن نگاه کردم که روی زمین دراز کشیده بود. وای نکنه مرده باشه؟ دقیقتر نگاهش کردم که دیدم نه قفسه سینش داره بالا پایین میره. خدایا کمک کن، بگو من چیکار کنم. نمیشد اینجوری بشینم. با یه فکری دست کردم توی کیفم و چاقومو در آوردم. از پشت توی جیب شلوارم گذاشتم و بلند شدم. از عمد با پا زدم به یه سنگ که با صدا افتاد وسط کوچه. مرد تفنگشو گرفت سمتم و با صدای کلفتی گفت: کی اونجاست؟

من: شلیک نکنید، تورو خدا شلیک نکنید.

مرد: بیا نزدیکتر.

آروم رفتم نزدیک و شروع کردم به گریه و التماس کردن.

من: تورو خدا کاری به کارم نداشته باشید، بخدا به کسی چیزی نمیگم. فقط بذارید من از اینجا برم.

مرد: دیر شده، تو خیلی زیادی دیدی.

گریه م شدت گرفت و گفتم: نه، تو رو خدا ولم کن. من چیزی ندیدم.

رفتم نزدیکش و چسبیدم به پاش.

من: نه، جون عزیزت بذار برم. به هیچکس چیزی نمیگم. تو فقط بذار برم.

مرد که داشت سعی میکرد بلندم کنه یهو با یه دست بلندم کرد و بازومو محکم گرفت. زل زد به صورتم. بعد لبخند کریهی زد.

مرد: باشه، ولی یه شرط داره.

من: باشه، هر شرطی که بگی قبوله.

مرد: نمیخوای شرطمو بشنوی؟

فقط نگاهش کردم که باز خندید و بوی نفس گندش خفه م کرد.

مرد: یه شبو با من باشی.

یهو صدای ناله محسنو شنیدم که گفت: نــــــه.

مرد عصبی شد و رفت سمت محسن و یه لگد زد تو شکمش و گفت: خفه شو. الان میام حساب تو رو هم میرسم.

موقعیت خوبی بود تا نقشه مو عملی کنم. چاقو رو از جیب شلوارم در آوردم و یواش یواش رفتم پشتش که یهو مرد برگشت سمتم و بهم نگاه کرد. با تمام قدرتی که داشتم چاقو رو فرو کردم توی پهلوش. تفنگ از دست مرد افتاد و با دو تا دستاش زخمشو گرفت. هنوز چاقو توی پهلوش بود. چاقو رو در آورد و به من نگاه کرد. به سمتم هجوم آورد و یکی زد توی گوشم که باعث شد واسه چند ثانیه گیج شم.

به خودم که اومدم با پا زدم وسط پاهاش که از درد دولا شد. چنگ انداختم توی موهاش و محکم با زانوم زدم توی صورتش که پر خون شد. زود رفتم سمت تفنگ که از پشت پامو گرفت و خوردم زمین. یه لگد زدم توی دهنش که دستش شل شد و تونستم برسم به تفنگ. رو کمر خوابیدم و به مرد که میخواست بهم حمله کنه نشونه گرفتم.

من: اگه یه قدم دیگه بیای جلو یه گلوله حرومت میکنم.

مرد همینجور زخمشو گرفته بود. یاد محسن افتادم. زود عقب عقب رفتم پیشش نشستم. به قیافه ش یه نگاه انداختم که رنگ به رو نداشت. بعد به زخمش نگاه کردم که همینجور خون میومد. شالمو در آوردم و گذاشتم روی زخمش.

محسن ناله کرد و گفت: نه.

من: محسن خفه شو. خفه شو حالا وقت این حرفها نیست.

یهو دیدم مرد بلند شد و خواست حمله کنه که شلیک کردم به پاش و صدای آخش رفت هوا و پخش شد روی زمین. رفتم بالای سرش وایسادم.

من: کثافت بهت گفتم تکون نخور، ایندفعه زدم توی پات. یه بار دیگه تکون بخوری میزنم اونجا و نامردت میکنم فهمیدی؟

باز رفتم بالا سر محسن ایستادم که رنگش مثل گچ سفید شده بود. یه دفعه صدای ماشین پلیس اومد و یکم بعدش کوچه پر شد از ماشینهای پلیس. تا پلیسا مرد رو دستگیر کردن خیالم راحت شد و نشستم روی زمین. دست گذاشتم روی زخمشو فشار دادم.

من: محسن، محسن چشمهاتو باز کن. تورو خدا چشمهاتو باز کن محسن.

پلکهای محسن به زور باز شد و باز روی هم افتاد.

من: نه محسن قوی باش. میدونم که قوی هستی. چیزیت نمیشه. قول بده که چیزیت نمیشه. محسن، محسن.

ولی محسن جواب نمیداد. داد زدم: محسن، جون من جواب بده. ببین من آوای توام. همونی که برات میمیره. محسن تورو خدا چشمهاتو باز کن و بذار یه بار دیگه اون نگاه مهربونتو ببینم.

تکونش دادم و صداش کردم. ولی محسن دیگه جواب نمیداد. جیغ کشیدم.

من: محسن. نه خدا جون. محسنو ازم نگیر. خداااااااااااااا. خدا قول میدم که دیگه اذیتش نکنم. فقط محسنو ازم نگیر. محسنم، عزیزم چشمهاتو باز کن و باز بهم گیر بده که چرا موهام بیرونه. گیر بده که چرا آرایش کردم.

داشتم تکونش میدادم که آمبولانس رسید و اومدن منو از محسن دور کردن.

من: نه، میخوام با محسنم باشم. تورو خدا منو ازش جدا نکنید. اون نباید بمیره، اون نباید بخاطر من بمیره.

اینقدر جیغ و داد زدم که منو هم بردن توی آمبولانس. وقتی رسیدیم بیمارستان زود محسنو بردن توی اتاق عمل و یه شال دادن بهم که سرم کنم. منم همونجا تکیه دادم به دیوار و روی زمین نشستم و هق هق گریه کردم. نیم ساعت بعد دیدم یکی از جا بلندم کرد. نگاه کردم بابا بود که چشمهاش قرمز شده بود. بابا بغلم کرد و من باز زدم زیر گریه.

من: بابا، اگه محسن چیزیش بشه چی؟ اون دیگه جوابمو نمیداد. بابا نمیخوام کسی بخاطر من بمیره.

بابا موهامو بوسید و گفت: چیزیش نمیشه گلم. محسن مرد قوی ایه. انشاالله که چیزیش نمیشه.

میلاد برام آب آورد و به زور به خوردم داد. نمیدونم چقدر گذشته بود و من دیگه کم کم داشتم از حال میرفتم. سرم روی شونهٔ میلاد بود و بابا هم داشت با یه پلیس حرف میزد. در اتاق عمل باز شد و دکتر اومد بیرون

دکتر که از آشناهای بابا بود زود اومد جلو و سلام علیک کرد. دلم میخواست سرشو بکوبم به دیوار. آخه الان وقت احوال پرسیه؟ دکتر انگار فهمید که حوصلهٔ حرفهاشو نداریم و فقط منتظر خبر از محسنیم.

دکتر: ما گلوله رو در آوردیم ولی متاسفانه خیلی خون ازشون رفته. ما هر کاری از دستمون بر میومد کردیم بقیش با خداست. باید منتظر به هوش اومدنش باشیم.

یه دفعه صدای جیغ یه خانمی رو شنیدم. برگشتم سمت صدا دیدم خاله ست. با دو رفتم پیشش و بغلش کردم.

خاله: آوا چه بلایی سر پسرم اومده؟ چه بلایی سر یه دونه پسرم اومده؟ واای الهی بمیرم محسنم. الهی من بمیرم که پسرم توی اتاق عمل بوده و من توی خونه خواب بودم. من میگم چرا دلم شور میزنه و هی از خواب میپرم. پس بگو تنها پسرم توی اتاق عمل بوده.

خاله رو بوسیدم و گفتم: ببخشید خاله، همش تقصیر منه. بخاطر من الان محسن اینجاست.

با این حرفم خاله گریه ش شدت گرفت و منو محکم توی بغلش گرفت. تا صبح توی بیمارستان بودیم و بابا و میلاد هر کاری کردن من و خاله راضی نشدیم بریم خونه. محسن هنوز به هوش نیومده بود و من مثل مرده متحرک بودم. خاله حالش بد شد و بردنش توی اتاق و بهش سرم زدن. قیافشو که میدیدم دلم آتیش میگرفت. اینقدر خواهش و التماس کردم که اجازه دادن برم محسنو از پشت شیشه ببینم.

دم در دو تا پلیس وایساده بودن. رفتم داخل و به مردی که روی تخت دراز کشیده بود نگاه کردم. باورم نمیشد که این محسن باشه. محسن من که قوی بود. پس اینهمه دم و دستگاه چیه که بهش وصله؟ به صورتش نگاه کردم. ابروش شکسته بود و زیر چشمش و چند جای صورتش کبود شده بود. بی صدا داشتم اشک میریختم. خدایا قول میدم اگه محسن خوب بشه همه نماز و روزه های قضامو بخونم. قول میدم که هر سال توی عاشورا نذری بدم. قول میدم تا میتونم به یتیم و مریض و فقیر کمک کنم.

همینجور داشتم اشک میریختم که یه لحظه حس کردم سرم داره گیج میره. دستمو گرفتم به شیشه تا نیفتم که حس کردم یکی اومد زیر بغلمو گرفت.از بوی عطرش فهمیدم میلاده. منو برد توی اتاق خاله و روی تخت کنار خاله منو خوابوند و دستمو گرفت توی دستش.

با صدایی که انگار از ته چاه در میومد گفتم: میلاد، همینجا بمون.

میلاد دستمو بوسید و گفت: من همینجام خواهر گلم. تو یکم بخواب من جایی نمیرم.

من: قول بده اگه از محسن خبری شد بیدارم کنی.

میلاد: باشه قول میدم. حالا بخواب.

بس که خسته بودم و انرژی صرف کرده بودم از حال رفتم. نمیدونم چقدر خوابیده بودم که با صدایی از خواب بیدار شدم. هوا تاریک بود و چیزی پیدا نبود. یکم که چشمم به تاریکی عادت کرد دیدم کسی توی اتاق نیست. خواستم بلند بشم که فهمیدم سرم توی دستمه. اینو کی زدن که من نفهمیدم؟ مگه من چقدر خوابیدم که هوا تاریکه؟ زنگ پرستار رو زدم که یکم بعدش یه پرستاری اومد توی اتاق و چراغ کم نوری رو روشن کرد.

من: ساعت چنده؟

پرستار: دو نیمه شب.

مخم سوت کشید.

من: چی؟ یعنی من این همه خوابیدم؟

پرستار: آره عزیزم، شما حالتون خوب نبود و مدام توی خواب جیغ میزدید و محسنو صدا میکردید. ما هم مجبور شدیم بهتون آرامبخش تزریق کنیم.

با یاد محسن باز بغض کردم.

من: میخوام برم ببینمش.

پرستار: نمیشه عزیزم، شما باید استراحت کنید.

من: من حالم خوبه، زیادی هم استراحت کردم. میخوام ببینمش، تورو خدا.

پرستار: اگه دست من بود که حرفی نداشتم، ولی اجازه نمیدن بری توی اتاقش. تا صبح صبر کن بعد میتونی بری.

من: خاله کجاست؟ منظورم خانم راده؟

پرستار: خانم راد همراه پدر و برادرتون رفتن خونه. بنده خدا دیگه حال نداشت.

یهو در اتاق باز شد و یه پرستار دیگه اومد توی اتاق و به ما نگاه کرد.

پرستار اولی: چی شده خانم اکبری؟ چیزی شده؟

اکبری: هیچی، فقط خواستم بگم که آقای راد به هوش اومدن و دارن خانم پرند رو صدا میکنن.

با این حرف اشکم سرازیر شد، خدا رو هزار مرتبه شکر کردم. پرستار مجبور شد سرممو در بیاره چون خودم میخواستم بکشمش بیرون. نفهمیدم چطور از اتاق رفتم بیرون که پرستار دستمو گرفت.

پرستار: اتاقشونو عوض کردیم، همراه من بیاین.

پشت سر پرستار که خیلی آروم راه میرفت رفتم. اگه میتونستم یکی میزدم توی سرش که اینقدر بی خیال نباشه. قلبم داشت تند تند میزد. پرستار در اتاق رو باز کرد و رفت کنار که من برم تو. داخل که شدم محسنو دیدم که روی تخت خوابیده. پرستاری که توی اتاق محسن بود وقتی از کنارم رد شد گفت: ماشالا دوتاتون لجباز و یک دنده این. خیلی به هم میاین.

با این حرف پرستار محسن چشمهاشو باز کرد و به من نگاه کرد. تا چشمهای بازشو دیدم زدم زیر گریه. دویدم کنار تختش. همه جای صورتش زخم بود و یه جای سالم نداشت. اما بازم دوست داشتنی بود. زل زدم به چشمهاش که باز همون نگاه مهربونو داشت. یهو پریدم توی بغلش و محکم گرفتمش. شروع کردم به بو کردنش.

من: خدایا شکرت که چشمهاشو باز کرد. خیلی دوست دارم محسن، خیلی زیاد.

محسن داشت موهامو نوازش میکرد. یهو به خودم اومدم و ازش دور شدم.

من: ببخشید، حواسم به زخمت نبود. درد که نگرفت؟

محسن: مهم نیست. مهم تویی. تو که چیزیت نشده؟

سرمو به علامت نه تکون دادم. باز نتونستم جلوی خودمو بگیرم و صورتشو غرق بوسه کردم. هر زخمشو که میبوسیدم کلی اشک میریختم.

محسن دستمو گرفت توی دستش و گفت: آوا عزیزم، گریه نکن. ببین محسنت چشمهاش بازه و داره با نگاه مهربونش نگاهت میکنه.

با تعجب بهش نگاه کردم.

من: تو اینو از کجا میدونی؟

محسن لبخند زد و دستمو بوسید.

محسن: شاید باور نکنی، داشتم میرفتم سمت یه نور که با صدای گریه و فریادت برگشتم. تو باز جون منو نجات دادی.

دست گذاشتم روی لبش.

من: ششش. اینو بدون که تو زندگی منی. تو نباشی، زندگی هم نیست.

محسن انگشتم رو که روی لبش بود بوسید. خجالت کشیدم و زود دستمو کشیدم. به قیافش نگاه کردم، معلوم بود خیلی درد داره ولی چیزی نمیگه.

من: محسن، درد داری؟

سرشو به علامت نه تکون داد.

من: چرا الکی میگی؟ از قیافت معلومه که درد داری.

بعد زنگ پرستار رو زدم که همون پرستار قبلی اومد. وقتی فهمید محسن درد داره توی سرمش مسکن تزریق کرد و رفت. روی صندلی کنار تخت نشستم و دستشو گرفتم توی دستم. محسن کم کم خوابش برد. منم از فرصت استفاده کردم و یه دل سیر نگاهش کردم. باز هم خدا رو شکر کردم که محسن سالمه. اگه خدای نکرده چیزیش میشد مطمئنم که منم میمردم. اه آوا مثل دختر هفده ساله حرف میزنی. چشمت کور میشد و زنده میموندی و تا آخر عمر زجر میکشیدی. صبح بود که همراه دو تا از بادیگاردها برگشتم خونه. مستقیم رفتم توی اتاق خاله. به صورت خاله که خواب بود نگاه کردم دلم آتیش گرفت. آروم روی تختش نشستم که چشمهاشو باز کرد. تا منو دید زود از جاش پرید.

خاله: آوا چی شده؟ محسنم چش شده؟ حالش خوبه؟

من: خاله آروم باش. محسن خوبه. به هوش اومد.

خاله اول بی حرکت نگاهم کرد، اما بعد به خودش اومد و دستشو رو به آسمون برد و خدا رو شکر کرد. بعد محکم بغلم گرفت و گریه کرد.

من: خاله جون، گریه نکن عزیزم. بخدا اگه محسن قیافتو ببینه خیلی ناراحت میشه. اگه گریه کنی نمیبرمت پیش محسنا.

خاله زود اشکهاشو پاک کرد و گفت: بریم.

نتونستم جلوی خودمو بگیرم و زدم زير خنده. لپشو بوسیدم.

من: نه اینجوری نمیشه که قربونت برم. من دوش بگیرم، بعدش یه صبحونه جانانه میخوریم. بعد میبرمت پیش آقا پسرتون.

دوش گرفتم آماده و سر حال رفتم پایین. تا صغری خانم منو دید زد زیر گریه.

صغری: الهی من فدات بشم مادر. خیلی اذیت شدی نه؟ الهی خیر نبینن اونایی که این بلاها رو سرتون آوردن.

پیشونیشو بوسیدم و گفتم: فدات بشم مامانی دلسوز خودم. شما خودتو ناراحت نکن. میبینی که حالم خوبه. آقا محسنم خدا رو شکر دیشب به هوش اومدن و حالشون خوبه، فقط یکم درد دارن که طبیعیه.

نشستیم و صبحونه خوردیم. به خاله نگاه کردم که چیزی نمیخورد. براش لقمه گرفتم و گرفتم جلوی دهنش.

من: خاله دختر خوبی باش تا ببرمت پیش آقا محسن.

خاله نتونست جلوی خندشو بگیره و خندید و لقمه رو خورد.

من: اها، حالا شد. خوب حالا دیدی لقمه از دست من خوردن چقدر مزه داد. حالا دیگه باید اشتهات باز شده باشه.

خاله و صغری خانم داشتن میخندیدن که اول بابا بعدش میلاد اومدن توی آشپزخونه. بابا محکم منو گرفت توی بغلش و غرق بوسه م کرد. بعدشم نوبت میلاد بود که ماچ بارونم کنه. وقتی که فهمیدن محسن به هوش اومده خیلی خوشحال شدن.

بابا: آوا بعد از صبحونه باید بریم کلانتری.

من: چرا بابا؟

بابا: برای بازجویی.

من: ولی میخواستم برم پیش مح... آقا محسن.

بابا: اول میریم کلانتری، بعد با هم میریم پیش آقا محسن.

من: باشه.

خاله و میلاد رفتن بیمارستان، من و بابا همراه دوتا از بادیگاردها رفتیم کلانتری. وقتی همه چیز رو برای بازپرس تعریف کردم و چند تا سوال کرد دیگه بی خیالم شد و گفت که میتونم برم. با بابا رفتیم یه دست گٔل خوشگل با سلیقه من واسه محسن گرفتیم و رفتیم بیمارستان. توی راه بیمارستان بابا همش باهام شوخی میکرد و منو میخندوند. واقعا الان بهم ثابت شده بود که من اخلاقم به بابام رفته. هیچوقت فکر نمیکردم که بابا خندیدن هم بلد باشه.

وقتی رسیدیم بیمارستان، مستقیم رفتیم سمت اتاق محسن. در زدیم و وارد شدیم. خاله داشت به محسن صبحونه میداد. میلاد رفته بود شرکت. بابام رفت نزدیک محسن و باهاش دست داد، ولی یهو خم شد و پیشونی محسنو بوسید. با این کار بابا قند تو دلم آب شد. یعنی بابام اینقدر محسنو دوست داره و براش احترام قائله که پیشونیشو بوسید؟ بعد از کلی تشکر و اینا بابا رفت شرکت. گوشیم زنگ خورد و از اتاق رفتم بیرون تا صحبت کنم. وقتی برگشتم توی اتاق خاله داشت با محسن حرف میزد که تا محسن منو دید ساکت شد.

ظهر به زور خاله رو فرستادم خونه تا استراحت کنه و خودم پیش محسن موندم. محسن دراز کشیده بود و چشمهاشو بسته بود. منم باز از موقعیت استفاده کردم و زل زدم بهش.

محسن: به چی زل زدی؟

دو متر پریدم هوا، این بیداره؟ از کجا فهمید که زل زدم بهش؟ ولی خودمو نباختم.

من: زل زدم به پسری که دل منو برده و من دیوونشم.

محسن چشمهاشو باز کرد و با لبخند بهم نگاه کرد.

محسن: آوا.

من: جانم؟

فکر کنم دلش ریخت یا قند تو دلش آب شد که باز لبخند زد.

محسن: چرا برگشتی؟

با تعجب گفتم: مگه کجا بودم که برگشتم؟

محسن: اون شبو میگم.

من: آهان، خوب راستش. به حرفهات فکر کردم و دیدم حق با توئه. اومدم که ازت معذرت خواهی کنم.

محسن دستمو گرفت و برد نزدیک لبش و بوسید. یعنی من عاشق این احساساتی بودنشما، که سالی یه بار این روشو من میبینم.

محسن: تو چرا خودتو به مرده نشون دادی؟ نگو اون مچتو گرفت که باورم نمیشه. تو بیشتر از این چیزا حالیته و زرنگی که بخوای سوتی بدی.

من: خوب آره خودم سر و صدا کردم که مرده ببینتم. کیف کردی چطوری حالشو گرفتم؟

محسن اخم کرد و گفت: تو نترسیدی یه وقت بلایی سرت بیاره؟ چطور جرات کردی جلوش بری؟

دستمو گذاشتم روی موهاش و همینجور که با موهاش بازی میکردم لبخند زدم.

من: محسن، تو واسه من از اونی که فکر میکنی خیلی عزیزتری. نتونستم تو رو اونجوری زخمی ببینم و ساکت بمونم. بخدا نمیدونم اینهمه جرات و زور از کجا اومد توی وجودم که با اون رو به رو شدم. فقط میدونم حاضر بودم هر کاری بکنم که تو فقط سالم باشی. بعدشم، یادت رفته من کمربند مشکی کاراته دارم آقا؟

محسن دستشو گذاشت روی دستم و کشید روی لبش. کف دستمو بوسید.

محسن: جرأتو که همیشه داشتی، زورم همینطور. ولی اون شب زیادی شده بود. حالا گریه هات راستکی بود یا فیلمت بود؟

من: نه بابا همش الکی بود که اونو خر کنم. دیدی که بیچاره چطوری خر شد.

محسن: راستی تو بهش شلیک کردی؟

با یادآوری مرده که بهش شلیک کردم یه لحظه خودم هنگ کردم که با چه جراتی اون کارو کردم.

من: وای محسن یادم انداختی. اومد بهم حمله کنه، یهو شلیک کردم به پاش. حالا که دارم فکر میکنم میبینم من چقدر خر بودما. اگه یه موقع اشتباهی میزدم یه جای دیگه ش و یه چیزیش میشد چی؟ آخه خیلی عصبی بودم و دستهام داشت می لرزید.

محسن: حالا درست شلیک کردی یا نه؟

من: آره، زدم به پاش.

محسن باز لبخند زد و هیچی نگفت.

من: محسن یه سوال بپرسم؟

محسن: بپرس.

من: همه میدونن که تو ماشالّا خیلی تیزی. اون مرد هم با اینکه هیکلش دو برابر تو بود ولی تو زورت بیشتر از این حرفاست. چطور بهت حمله کرد که تو نتونستی از پسش بر بیای؟

محسن: راستش، اون موقعی که بهم حمله کرد داشتم به حرفهای تو فکر میکردم. مخصوصا حرف آخرت. اینقدر فکرم مشغول بود که حواسم به دور و برم نبود.

من: خدا رو شکر که همهچیز به خیر گذشت. خوب آقای راد شما گشنه تون نیست که براتون ناهار بیارم؟

محسن خندید و گفت: ممنون میشم اگه بگید ناهارمو بیارن خانم پرند.

من: اِ اِ ، باز گفت خانم پرند. من خانم رادم.

زیر چشمی به محسن نگاه کردم که داشت چپ چپ نگاهم میکرد. زبونمو در آوردم و گاز گرفتم.

من: خوب بابا غلط کردم، شوخی بود بخدا. هروقت اسمم اومد توی شناسنامت میشم خانم راد. ولی فعلا پرندم باشه.

پرستار که نهارو آورد کمک کردم تا محسن بشینه. بعد خودم بهش غذا دادم.

من: مگه اینکه تو مریض بشی تا اجازه بدی من بهت نزدیک بشم و لقمه دهنت بذارم.

محسن: آوا باز از اون حرفها زدیا.

من: کدوم حرفها؟ از اونا که دلت میاد تو حلقت؟

محسن شروع کرد به خندیدن و منم همینجور باهاش میخندیدم که یهو در باز شد. دوتامون نگاهمون به در رفت که یه دختر چادری اومد تو.

من: بله کاری داشتید؟

دختر به من نگاه کرد و بعد به محسن، زیر لب گفت: محسن.

چی؟ تند برگشتم به محسن نگاه کردم که اخمهاش تو هم بود و داشت به دختره نگاه میکرد. دختر اومد نزدیک و زل زد به محسن.

دختر: خوبی محسن؟

ایششش، هی محسن محسن می کنه. مرض و محسن، درد و محسن. ای حناق بگیری انشالله. اینا کی میخوان بفهمن که من غیرتی میشم هان؟ محسن با همون اخمش که آدم خودشو خیس میکنه گفت: بله ممنون.

بعد رو کرد به من که داشتم با دهن باز بهشون نگاه میکردم.

محسن: ایشون خانم پرند هستن. خانم پرند ایشون هم دختر دائیم هستن، نازنین.

نازنین؟ یعنی نامزد محسن؟ همونی که بهش خیانت کرد؟ برگشتم و به صورت دختره که الان چادرشو انداخته بود رو شونش نگاه کردم. صورت گرد و سفید، چشمهای درشت و سبز، لب غنچه. هیکلشم یکم تپلی بود. تیپش خیلی ساده و چادری بود. یعنی ای تو روحت که اِند تظاهری. از اینور چادر سر میکنه از اونور چند روز قبل از ازدواجش خانم نمیتونه جلوی هوسشو بگیره و با یکی دیگه میریزه رو هم. اونم تو خونشون. بابا جرااااااااات.

دیدم بدجور زل زدم به دختره، زود خودمو جمع و جور کردم و لحنمو خونسرد کردم.

من: بله خوشوقتم.

نازنین: همچنین.

بعد برگشت به محسن نگاه کرد و گفت: بابام گفت عمه دیروز حالش بد بوده و وقتی دلیلشو میپرسن میگه که تو بیمارستانی و بی هوشی. میخواستم زودتر بیام که گفتن اجازه نمیدن بیام. امروز که عمه گفت به هوش اومدی زود خودمو رسوندم.

نه بابا؟ یعنی اینقدر تو محسنو دوست داری؟ برگشتم به محسن نگاه کردم که شکمش باند پیچی بود و بدنش لخت، ملحفه هم تا زیر شکمش بود. یه لحظه غیرتی شدم و ملحفه رو کشیدم تا زیر گردنش که باعث تعجب نازنین و لبخند محسن شد.

محسن خیلی سرد جواب نازنین رو داد.

محسن: شما لطف دارید.

نازنین: محسن، من میخواستم باهات حرف بزنم.

بعد زیر چشمی به من نگاه کرد که یعنی من مزاحمم. میخواستم بشینم و دست زیر چونم بذارم که از رو بره دخترهٔ جلف. خودش مزاحم وقت عشقولانه من شده حالا به من میگه مزاحم. خیلی خونسرد از جام بلند شدم، یه قدم که رفتم محسن مچ دستمو گرفت. واااای که داشتم از خوشحالی غش میکردم، برگشتم به محسن نگاه کردم و سعی کردم که چیلم باز نشه. (چیلم: نیشم) اما نتونستم و بهش لبخند زدم.

محسن: کجا میری آوا؟

احساس کردم از عمد منو آوا صدا کرد. منم پررو دولا شدم و موهاشو بوسیدم.

من: یکم قدم بزنم عزیزم، شما هم راحت باشید.

نگاه تندی به نازنین کردم که داشت با دهن باز شده به ما و به دستمون نگاه میکرد. از اتاق که رفتم بیرون از خوشحالی میخواستم جیغ بزنم. الهی من فدای محسنم بشم که اینقدر آقاست. خوشم اومد که سنگ روی یخش کرد.

یه پنج دقیقه دم در بودم که دیدم کامی و بهار اومدن. با دو رفتم پیششون. از خوشحالی پریدم و کامی رو بغل کردم.

من: الهی من فداتون بشم. خوب به موقع اومدید.

کامی با تعجب بهم نگاه کرد.

کامی: چیه مهربون شدی آوا خانم.

من: کامی جون عزیزت الان بیخیال شو و فقط برو توی اتاق و نذار این دختره ی جلبک با محسن تنها باشه. بخدا بعدش هر چقدر که خواستی اذیتم کن اگه چیزی گفتم. بخدا هرچی بخوای واست انجام میدم فقط الان برید توی اتاق.

کامی: بابا چه خبره؟ نه اینجوری که حال نمیده من اذیتت کنم و تو جواب ندی. ولی به جاش اون چیزی رو که ازت میخوام باید انجام بدی. قبوله؟

من: قول قول، قبوله.

کامی بدون هیچ حرفی رفت توی اتاق و شروع کرد بلند بلند سلام علیک کردن.

کامی: به، آقا محسن گٔل گلاب. چطوری پهلوون؟ حالا دیگه تنها تنها میری فیلم اکشن میبینی و به ما نمیگی، باشه باشه.

بهار همینجور وایساده بود منو نگاه میکرد. برگشتم نگاهش کردم.

من: تو چرا اینجایی؟ پاشو برو تو دیگه.

بهار نگاه معنی داری بهم کرد و رفت توی اتاق، منم پشت سرش رفتم. کامی رو کرد به نازنین.

کامی: سلام، کامیار هستم ولی همه کامی صدام میکنن. شما؟

نازنین که چادرشو انداخته بود روی سرش گفت: نازنین هستم.

بهار هم با نازنین سلام علیک کرد و دست داد. کامی نزدیک تخت محسن شد و یهو ملحفه رو از روش کشید که جیغ من در اومد.

من: کامی چیکار میکنی؟

کامی برگشت و با تعجب به من نگاه کرد.

کامی: چته؟ خوب میخوام ببینم زخمش کجاست.

خودم و جمع و جور کردم و گفتم: کسی اینجوری ملحفه میکشه؟ بعدشم اگه تو از شرم و حیا چیزی حالیت نیست آقا محسن دوست نداره نامحرم بدنشو ببینه.

بعد یه نگاهی به نازنین کردم که کامی دوزاریش افتاد و زود ملحفه رو درست کرد. نازنین که دید ما پرروها نشستیم توی اتاق و تکون نمیخوریم از رو رفت و خداحافظی سردی کرد و رفت. تا رفت كامى روی صندلی ولو شد و گفت: آخیش.

بعد انگار یه چیزی یادش اومد زود بلند شد اومد طرف من و چسبوندم به دیوار.

کامی: خوب حالا تو بیا اینجا من کارت دارم.

بعد رو کرد به محسن و گفت: محسن جون من از مریض بودنت استفاده میکنم و یکم تلافی اذیتایی که آوا کرده و جلوی تو نتونستم چیزی بگم رو در میارم.

محسن خندید و هیچی نگفت. بهار شروع کرد با محسن صحبت کردن.

کامی با صدای آرومی گفت: خوب حالا بگو بینم اینجا چه خبره؟

من: سلامتی، شما چه خبر؟

کامی: آوا منو خر نکن، قول دادی که هرچی ازت خواستم انجام بدی. پس حالا راستشو بگو.

سرمو انداختم پایین و گفتم: راست چیو؟

کامی: چرا اینجوری جیغ زدی تا ملحفه رو کشیدم پایین؟

من: خوب گفتم که، محسن خیلی به این چیزا حساسه و خوشش نمیاد کسی بدنشو ببینه یا برعکس.

کامی: پس تو چطور جلوش روسری سر نمیکنی؟ چطور اونروز هی دل میدادی و قلوه میگرفتی؟

با تعجب بهش نگاه کردم.

من: کجا دیدی؟

کامی: ندیدم، رو دستی زدم که خودتو لو دادی. خوب تعریف کن میشنوم.

باز سرمو انداختم پایین. نمیدونستم گفتن حقیقت درسته یا نه.

کامی: دوستش داری؟

نگاهش کردم که لبخند زد.

کامی: که تو هم دوستش داری. ایول.

من: یعنی چی منم دوستش دارم؟ مگه کی دیگه دوستش داره؟

کامی: من. خب خنگول اونم تورو دوست داره.

من: تو از کجا فهمیدی؟

کامی: بازم رو دست خوردی عزیزم، من که چیزی نمیدونستم.

عصبی نگاهش کردم و خواستم بزنم توی صورتش که دو متر پرید عقب.

کامی: نکن قاتل، منو با اون مرده که اونروز زدی آش و لاشش کردی اشتباه گرفتی.

من: نخیرم، اشتباهم نگرفتم. میخوام حال تورو بگیرم که از صبح هی منو سر کار میذاری.

کامی باز اومد نزدیک.

کامی: بهت گفت که دوست داره؟

من: اوهوم.

کامی: پس بگو چرا اینقدر روت حساسه. من میگم چرا تو آدم شدی.

من: خفه شو، اگه تو آدم نیستی همه رو مثل خودت نبین.

کامی: برو بابا. منظورم اینه که دیگه آرایش نمیکنی، موهاتو بیرون نمیریزی.

من: خوب بابا تو هم.

کامی یکم ساکت موند و یهو گفت: صیغه هستین؟

تا اینو گفت خشکم زد. با دهن باز بهش نگاه میکردم. کامی دستشو جلوی صورتم تکون داد.

کامی: اووووی با توام. هستید نه؟

من: تو از کجا میدونی؟

کامی: منو دست کم گرفتی، اگه اندازهٔ محسن نمیفهمم، کمترشم نمیفهمم.

مکثی کرد و گفت: راستش اولا تا دستش بهت میخورد زود اخم میکرد و ناراحت میشد. فهمیدم به این چیزا حساسه. ولی بعدا دیدم که واسش عادیه و تازه یه جوراییم تو چیزش عروسیه.

با مشت زدم توی بازوی کامی و گفتم: کوفت. بی ادب.

کامی: خوب بابا شوخی کردم، چه دستتم سنگینه. نه جدی اونروز یه دفعه ای دیدم که تو دستشو توی کافی شاپ گرفتی.

باز با تعجب بهش نگاه کردم.

کامی: چیه؟ فکر کردی فقط محسن چشم داره و تیزه؟ من از اون تیزترم.

من: نه، تو از اون فوضولتری. کامی...

کامی: میدونم بابا به کسی نمیگم. به بهارم فعلا چیزی نمیگم تا هروقت که خودت خواستی.

بهش لبخند زدم و گفتم: مرسی.

رفتیم کنار تخت نشستیم.

بهار: شما دوتا دو ساعت چی داشتید به هم میگفتید؟

کامی: وای من فدای زن غیرتیم بشم الهی.

بهار: برو بابا، غیرتی کجا بود؟

کامی: باشه هرچی تو بگی. هیچی، داشتم از آوا بابت قولی که داده بود یه قولهایی میگرفتم.

بهار: چیو؟

کامی: اینکه وقتی محسن خوب شد یه شب ما رو دعوت میکنه به خونشون.

بهار: دو ساعت اینو میگفتید؟

کامی: آخه این بخیله، من نمیدونم با اینهمه پول میخواد چیکار کنه؟ هی چونه میزد که نه فلان چیزو نمیگیرم گرونه، فقط چایی و شیرینی. اینقدر گفتم تا آخر مخشو زدم.

بعد از مرخصی محسن از بیمارستان، خاله نذر کرده بود که اگه محسن به هوش بیاد گوسفند سرمیبره و گوشتشو به نیازمندها میده. منم که از همون روزی که محسن به هوش اومده بود شروع کرده بودم به ادا کردن نذرم. هر روز یه سری از نمازهای قضامو میخوندم و روزه میگرفتم. اما به کسی نگفته بودم که بخاطر نذرمه. محسنم باید استراحت مطلق میکرد. از توی اتاقش تکون نمیخورد. یعنی میخواست اما من و خاله نمیذاشتیم. غذاشو میبردیم توی اتاق. حالا دیگه تلویزیون نگاه کردنمون توی اتاق محسن بود.

یه شب با خاله نشسته بودیم توی اتاق محسن و با هم سریال میدیدیم و میوه میخوردیم. ولی من فکرم یه جای دیگه بود. نفهمیدم که خاله از اتاق بیرون رفت، فقط وقتی که محسن دستشو گذاشت روی دستم به خودم اومدم.

من: هان؟

محسن: کجایی؟ تو فکری.

من: هیچی. چیزی نیست.

ساکت شدم، بعد از یکم فکر صداش کردم.

من: محسن.

محسن: بله؟

من: به نظر تو عجیب نیست که به تو حمله کردن؟ آخه اصلا نزدیک هم نبودیم که بگیم میخواستن به من حمله کنن و با تو درگیر شدن. هنوز گیجم و چیزی به فکرم نمی رسه..

محسن: اونا هدفشون کشتن من بود.

من با تعجب بلند گفتم: چی؟؟!!!

محسن: آخه اونا چندبار به تو حمله کردن ولی من ازت حفاظت کردم و نذاشتم چیزیت بشه. میبینن که من همیشه پیشتم و مثل بادیگاردهای دیگه تنهات نمی زارم. برای همین اول میخوان از شر من خلاص شن تا دستشون به تو برسه.

من: یعنی اینا تا منو نکشن دست بردار نیستن؟ ای بابا.

یکم ساکت شدیم که محسن حرف زد.

محسن: آوا تو داری روزه میگیری؟

من: اوهوم.

محسن: چرا؟

من: واا، چرا داره؟ آدمها چرا روزه میگیرن؟

محسن: آخه تو خیلی وقته که داری روزه میگیری. معمولا خانوما هفت روز در ماه نمی تونن...

چپ چپ نگاهش کردم که ساکت شد.

من: میگم توی درگیری سرت به جایی خورده؟ این چه حرفیه که تو میزنی؟ اصلا به تو چه. قشنگ عدد روزهای زنا رو هم میدونه. پررو.

محسن: ا، مگه چی گفتم؟

من: هیچی، فقط روز شماریت حرف نداره.

محسن: آوا، نذر کرده بودی؟

من: چی؟ نذر کردم که چی بشه؟

محسن: نذر کردی که اگه من به هوش بیام نمازهای قضات رو میخونی و روزه هات رو میگیری؟

یا امام علی، اینا رو از کجا میدونه؟ نکنه این مثل ادوارد توی توایلایت (Twilight) میتونه فکر آدمو بخونه؟

من: واا، بابا اعتماد به نفس. مگه خلم که این همه گشنگی بخاطر تو بکشم؟

بلند شدم از اتاق برم بیرون که محسن دستمو گرفت و کشید سمت خودش. آخه از شما چه پنهون؟ خودمو یه جورایی پرت کردم تو بغلش. اومدم ناز کنم و باز بلند بشم که محسن سفت منو گرفت و با لحن آرومی صدام کرد.

محسن: آوا.

نفسمو حبس کرده بودم و تکون نمیخوردم. مرضو آوا که دلم بندری رفت.

محسن: من که میدونم بخاطر منه. ولی نمیدونم چرا داری پنهون کاری میکنی. ولی بدون با این کارت بهم ثابت کردی که چقدر دوستم داری و دیوونم کردی.

به زور نفس کشیدم و گفتم: تو دیوونه بودی، ربطی به من نداشت.

با پیشونیش آروم زد به سرم و با خنده گفت: مثل خودتم.

محسن روز به روز حالش بهتر میشد و دیگه میومد پایین تا همه با هم غذا بخوریم. این چند وقته با یه بادیگارد جدید میرفتم دانشگاه و میومدم. امروز فقط یه کلاس داشتیم اونم با مؤدب پور. دخترهای دانشگاه همه دیوونش بودن. هرچقدر بهش میچسبیدن اون محل نمیذاشت. خیلی خوش اخلاق بود و با همهٔ دانشجوها دوست شده بود. نشسته بودیم سر کلاس و مؤدب پور داشت درس میداد، کامی واسه وسطای کلاس نقشه کشیده بود و به ما گفته بود که مثلا آماده باشیم.

کامی با پا زد به صندلیم که یعنی آماده باشم، بعد یهو خودش پرید که باعث شد خشایار و چندتا از پسرها که کنارش بودن بپرن عقب. منم که حوصله خودمو هم نداشتم فقط داشتم بهشون نگاه میکردم. فکر میکردم باز سوسک آورده، ولی یهو دیدم یه چیز از جلوی پام رد شد. تازه فهمیدم که مارمولکه. نفهمیدم چی شد، فقط دست گذاشته بودم روی صورتم و جیغ میزدم. کلاس ریخت به هم و همه همدیگه رو هل میدادن. تو این وسط یه دفعه دیدم یکی بازوهامو گرفت و منو کشید، بعدش چسبوندم به دیوار. هنوز از بودن مارمولک چندشم میشد و همینجور میپریدم و گریه م گرفته بود. ای کامی نمیری با این کارت که منو کشتی. حس کردم یکی بازومو گرفته و داره تکونم میده، چشمهامو آروم باز کردم، مؤدب پور بود.

مؤدب پور: آوا نترس، چیزی نیست.

من: مارمولکه، بدم میاد ازش.

بچه ها همه از کلاس رفته بودن و کسی توی کلاس نبود. این بادیگارد بی عرضه کجاست پس؟ دیوانه خودشم انگار ترسیده و در رفته. قلبم داشت تند تند میزد، فشارم افتاده بود و دست و پام داشت میلرزید. صداشو شنیدم.

مؤدب پور: آوا، خوبی؟

بهش نگاه کردم، چه چشمهای قشنگی داره، نمیدونم چی توی نگاهش بود. زدم زیر گریه. مؤدب پور هرکاری کرد آروم نگرفتم، یهو منو گرفت توی بغلش. نمیدونم چرا ولی مقاومت نکردم. بوی عطرش پیچید توی دماغم. همینجور من گریه میکردم و اون داشت دلداریم میداد. یکم که آروم شدم نشوندم روی صندلی. رفت بیرون و یکم بعدش با آب قند اومد. آب قندو که خوردم حالم بهتر شد.

خجالت میکشیدم نگاهش کنم. آخه من چقدر ضعیف شدم که اجازه دادم بهم دست بزنه. وای محسن کاش اینجا بودی تا اینجوری نمیشد، مطمئنم اگه محسن اینجا بود قبل از اینکه چیزی بشه منو یه گوشه میبرد و خودشو حصارم میکرد. واای کامی میکشمت، صبر کن دارم برات. حالا دیگه بدون هماهنگی مارمولک میاری آره.

مؤدب پور: بهتری؟

خجالت زده بدون اینکه سرمو بالا بگیرم گفتم: بله ممنون.

دست انداخت زیر چونم و سرمو گرفت بالا. به چشمهاش نگاه کردم. نمیدونم چرا نمیتونستم باهاش مثل پسرهای دیگه بد اخلاقی کنم و اجازه ندم که بهم دست بزنه.

مؤدب پور: از من خجالت میکشی آوا؟

من: نه استاد.

مؤدب پور: کیارش.

با تعجب بهش نگاه کردم.

مؤدب پور: اسمم کیارشه نه استاد.

من: خوب شما استادمون هستید، نمیشه که به اسم کوچیک صداتون کنم.

مؤدب پور: جلوی دیگران آره، ولی وقتی که تنهاییم کیارش صدام کن آوا جان.

من: ولی من اینجوری راحت نیستم.

د بفهم دیگه زولبیا، یعنی زودی پسر خاله نشو و تو هم اینقدر واسه من آوا آوا نکن.

مؤدب پور: چرا؟ مگه ما با هم دوست نیستیم؟ دو تا دوست که همدیگه رو با اسم فامیلی صدا نمیکنن.

لبخند زد، منم لبخند زدم. یهو سر و کله بادیگارد پیدا شد.

من: به به، اگه آقای راد بدونن شما بخاطر مارمولک فرار کردید خوش به حالش میشه محمد جان.

بادیگارد که اسمش محمد بود: ببخشید خانم، یکیو دیدم فکر کردم شماین که رفت بیرون. رفتم دنبالش که فهمیدم شما نیستید و زود برگشتم.

من: اشکال نداره. خوب فکر کنم کلاس تعطیل شد بریم دیگه.

یه نگاهی به کیارش انداختم که داشت سرشو از روی تاسف تکون میداد.

کیارش: من که میدونم کار اون کامیار مارمولکه. یادم باشه بهش بگم فامیلاشو توی کلاس نیاره که باعث ترسیدن و غش کردن بعضیا میشه.

خندیدم، اینم شیطونه ها. من میگم کامی چرا اینقدر با این جور شده، پس واسهٔ این شوخ طبعیشه.

من: با اجازه استاد، ما دیگه میریم.

کیارش یه اخم کوچیک کرد و گفت: استاد؟

به روی خودم نیاوردم و خداحافظی کردم. هنوز از در بیرون نرفته بودم که صدام کرد. برگشتم سمتش.

کیارش: آوا جمعه با بچه ها میخوایم بریم کوه. تو هم بیا.

من: شرمنده فکر نکنم بتونم بیام.

کیارش: چرا؟

من: چون آقای راد هنوز حالشون کاملا خوب نشده و نمیتونن راه برن. منم بدون ایشون جایی نمیرم. شرمنده.

دیگه زود از کلاس رفتم بیرون که زر زیادی نزنه. رسیدم خونه رفتم توی آشپزخونه که آب بخورم. خاله و صغری خانم داشتن چایی میخوردن. سلام کردم و تا خواستم آب بخورم یهو جیغ دوتاشون در اومد. با تعجب بهشون نگاه کردم.

من: چیه؟

خاله: عزیزم مگه روزه نیستی؟

من: نه خاله، تعطیلیمه.

هیچی نگفتن و خندیدن.

من: راستی خاله، آقا محسن بیدارن؟

خاله: آره عزیزم، چطور؟

من: هیچی کارش داشتم. پس من برم پیشش و بیام.

در اتاقو زدم و منتظر موندم که جواب بده. یه دفعه خودش در اتاقو باز کرد. به سر تا پاش نگاه کردم، یه گرم کن سفید با لباس یشمی تنش بود.

محسن آروم خندید و سرشو تکون داد و رفت کنار تا من برم تو. رفتم روی تخت نشستم و مقنعه مو در آوردم.

محسن: چه خبر؟

من: سلامتی.

استرس گرفتم. دستمو قلاب کرده بودم و با حالت عصبی پاهامو تکون میدادم. خیلی از کار امروزم پشیمون بودم و میترسیدم محسن ناراحت بشه. اما مجبور بودم بهش بگم تا از کس دیگه ای نشنوه و واسم دردسر درست نشه.

محسن: چته آوا؟ چیزی شده؟

من: ببین محسن، من امروز یه کاری کردم که الانم مثل سگ پشیمونم.

محسن اخم کرد و گفت: تو باز اینجوری حرف زدی؟ تعریف کن ببینم چی شده.

من: هیچی، این کامی بزغاله امروز مارمولک آورده بود تو کلاس، منم از مارمولک بدم میاد. یعنی چندشم میشه، وقتی دیدمش تنها کاری که کردم این بود که چشمهامو بستم و جیغ زدم. بعد احساس چندش کردم و همینجور میپریدم و دست میکشیدم به بدنم.

نفس صدا داری کشیدم و زیر چشمی به محسن که داشت نگاهم میکرد نگاه کردم. ادامه دادم.

من: بعد استادمون اومد بردم یه گوشه و میخواست آرومم کنه ولی من بس که ترسیده بودم زدم زیر گریه. وقتی به خودم اومدم که توی بغلش بودم و داشتم گریه میکردم.

بلند شدم و به محسن نگاه کردم که همینجور اخم کرده بود و صورتش قرمز شده بود. زل زده بود به دیوار.

من: بخدا نفهمیدم چی شد محسن، اصلا تو حال خودم نبودم. فشارم افتاده بود و داشتم میلرزیدم. ببخشید. از ته دل میگم که ببخشید.

محسن: پس محمد کجا بود؟

من: محمد همون موقع از کلاس رفت بیرون، یکی رو دیده بود فکر کرده بود منم و از دستش فرار کردم. دنبالش رفته بود بیرون.

محسن ساکت بود و داشت فکر میکرد، احساس کردم که موندنم فایده نداره. بدون هیچ حرفی از اتاق رفتم بیرون. بذار قهر کنه. بهتر از اینه که بعد خودش بفهمه و حالمو جا بیاره. به نظر من که چیز بزرگی نبود. یعنی واسه من که چیز عادی ایه، ولی محسن دوست نداره دست کس دیگه ای بهم بخوره. الهی من فدای غیرتش بشم که پدر منو سوزونده.

شب به جز من و محسن کسی خونه نبود. قرار بود خودم شام درست کنم. بهترین راه همینه. شنیده بودم که مردها دلشون توی شکمشونه. اگه میخوای دلشونو به دست بیاری واسشون غذای خوشمزه درست کن. پس پیش به سوی غذا درست کردن. از توی اینترنت طرز تهیه چند تا غذای چینی رو پیدا کردم و ازشون پرینت گرفتم. کاغذها رو گذاشتم جلومو از روش غذا درست کردم. همه چیز رو با سلیقه ی کامل درست کردم. به محسن اجازه ندادم که بیاد توی آشپزخونه. رفتم بالا و لباسمو در آوردم. پیف پیف چه بوی سیر و پیاز میده. تند رفتم دوش گرفتم و بعدش موهامو موس زدم. لباس آبی خوشگلی با جین پوشیدم و آرایش ملایمی کردم. تا میتونستم عطر زدم. ببین چی شدی آوا خانم.

زود برگشتم توی آشپزخونه و افتادم به جون میز. بشقاب و قاشق و چنگالا رو گذاشتم، حالا گلدون پر از گٔل قرمز. شمعهای قرمز. غذا رو کشیدم و شمعا رو روشن کردم، چراغ آشپزخونه رو خاموش کردم و محسنو صدا کردم. محسن اومد داخل، تا میزو دید چشمهاش چهارتا شد.

محسن: آوا چی کردی؟

من: بده؟

محسن: خیلیم خوبه، دستت درد نکنه. به به چه بویی.

اومد نزدیک و به میز نگاه کرد.

من: بشین خوب.

نشست، ولی همینجور داشت بشقابو نگاه میکرد.

من: چرا نمیخوری؟ منتظر چی هستی؟

محسن: آوا ایندفعه توش سم دیگه نریختی نه؟

چپ چپ نگاهش کردم که غش غش خندید. ببند نیشتو که میخندی خوشگل میشی.

من: اونموقع که دشمن خونیم بودی سم نریختم، الان که عشقمی سم بریزم؟

محسن با لبخند نگاهم میکرد. دستشو گذاشت رو دستم.

محسن: شوخی کردم آوایی. دستت درد نکنه خیلی زحمت کشیدی.

خوشحال شدم که بخاطر حرف امروز ناراحت نیست و تونستم از دلش در بیارم.

محسن: در ضمن، خوشگل شدی.

لپم سرخ شد و سرمو انداختم پایین. محسن دستاشو به هم زد.

محسن: خوب شروع کنیم.

بعد شروع کرد به خوردن، غرق تماشاش بودم. یهو دیدم چشمهاش گرد شده و داره منو نگاه میکنه.

من: چی شد؟ بدمزه ست؟

محسن: هان؟ نه اتفاقا خیلی خوشمزست. دستت درد نکنه.

خوشحال از اینکه دست پختمو پسندیده. قاشقو پر کردم و گذاشتم توی دهنم. حالا نوبت من بود که چشمام گرد بشه. چقدر شور بود. انگار نمکدونو کامل توش خالی کردن.

من: اه، این چیه؟ چرا اینقدر شوره؟

محسن: چشه؟ کجاش شوره؟ اتفاقا خیلیم خوشمزست.

باز قاشقو پر کرد و خورد. پس بگو چرا بیچاره چشمهاش چهارتا شد، ولی بخاطر دل من هیچی نگفته. بلند شدم رفتم کاغذها رو آوردم و مواد لازمشو دوباره خوندم.

من: خوب درست نمک ریختم دیگه، نوشته۳-۴ قاشق نمک. خوب منم ریختم دیگه.

به محسن نشون دادم، محسن کاغذو برداشت و مشغول خوندن شد. یه لبخند گشادی روی لبش نشست.

محسن: عزیزم اشتباه خوندی، اینجا نوشته سه چهارم قاشق نمک. نه سه تا چهار قاشق نمک.

با چشمهای از حدقه در اومده زل زدم بهش.

من: نهههههههههههه

محسن: ارههههههه.

من: وااای، آبروم رفت. یه بار خواستم شام درست کنما. اصلا دفعه دیگه آشپزی نمیکنم.

بغض کردم، آخه بدجور خورد تو ذوقم. مثلا خواستم دلشو به دست بیارم، این خوب فراری شد بدبخت. اگه فرار کرد بهش حق میدم. همینجور با انگشتهای دستم بازی میکردم. محسن صندلیشو کنارم کشید و دستمو گرفت توی دستش.

محسن: نبینم آوام ناراحت باشه ها. آخه عزیزم مگه چی شده؟ اولین باره که درست کردی، دفعه بعد از اشتباهت یاد میگیری و خوبشو درست میکنی. البته اینم خوبه ها، من شور دوست دارم. نمیدونم تو چرا الکی خودتو ناراحت میکنی. این یه چیز طبیعیه. مامان من بعد از ۳۰ سال هنوز بعضی موقعها غذاش یا شوره یا بی مزه. بعضی موقعها هم میسوزونه. چیز خیلی طبیعی ایه. ناراحت نباش آوای من.

بعد پیشونیمو بوسید. زیر لب زمزمه کردم: آوای من.

محسن: آره تو آوای منی. تو صدای منی. مرسی که بخاطر من به خودت زحمت دادی و شام درست کردی. حالا هم این لب و لوچه رو جمع کن تا شاممونو بخوریم.

من: میترسم سکته بزنیم بس که شوره.

محسن خندید و لپمو کشید.

محسن: هیچیمون نمیشه، چون این غذا رو با عشق درست کردی و ما هم دوسش داریم.

بعد رفت سر جاش نشست و باز شروع کرد به خوردن. منم بی خیال شدم و شروع کردم به خوردن. واسم مهم نیست که غذا شوره یا بده، واسم این مهمه که محسن پیشمه. پس تا آخرش میخورم. شام که تموم شد محسن کمکم کرد و میزو جمع کردیم. بعد ظرفها رو گذاشتم توی ماشین ظرف شویی و چایی دم کردم. محسن روی مبل نشسته بود و فوتبال میدید. چایی رو گذاشتم روی میز و به محسن نگاه کردم. از اون شب درگیری دیگه خیلی کم با محسن تنها میشدم، خیلی دلم براش تنگ شده بود.

خواستم خودمو لوس کنم رفتم نشستم روی پاهاش و دست انداختم دور گردنش. محسن شروع کرد به تکون خوردن و تقلا میکرد که منو بلند کنه.

محسن: آوا پاشو، پاشو دیگه. د میگم پاشو دختر.

من: چته تو؟ یعنی اینقدر سنگینم که پاهات درد گرفته؟ نمیخوام، دوست دارم تو بغل عشقم بشینم.

محسن: آوا پاشو زشته.

من: کجاش زشته؟

محسن: زشته روی پای یه مرد نشستی.

با دهن باز بهش نگاه کردم، یعنی چی؟ زود بلند شدم. نه بابا، انگار امروز همه قصد کردن که بزنن تو برجک ما. یعنی تو برو بمیر آوا خانم. این حرکتش خیلی بهم بر خورد، سرمو انداختم پایین و رفتم توی حیاط. با دو رفتم سمت تاب و روش نشستم. پاهامو جمع کردم و سرمو گذاشتم روی زانوم.

آخه من عاشق چیه این بشر شدم؟ مگه چی داره که من دیوونشم؟ محسنو توی ذهنم تجسم کردم. اون قد بلندش، اون هیکل چهار شونه ش، پوست سبزه ش، چشم مشکیش که برق میزد، نگاه جذابش که بعضی وقتها مهربون میشد، ابروهای کلفت و مرتبش، اون دوتا چال لپاش، لب خوش فرمش، مخصوصا اون لبخند قشنگش که منو دیوونه میکنه. از همه مهمتر غیرتش و اخلاقش. چشم پاکیش. اینا همه خصوصیات خوبشه. اما خصوصیت بدش، فقط خشک بودنش و دمدمی مزاجیشه. طرف خصوصیات خوب ترازوش سنگینتره. واقعا دوستش دارم، بدون اون نمیتونم.

حس کردم یکی دست انداخت دور کمرم و به خودش چسبوند، بدون اینکه چشمهامو باز کنم از بوی عطرش فهمیدم محسنه. سرمو گذاشتم روی شونش و همینجور گریه کردم. دلم براش تنگ شده بود، حتی برای اذیتهاش، غیرتی شدنهاش، لجبازیهاش. محسن سرشو گذاشته بود روی سرم و دستشو که دور کمرم بود هی تکون میداد.

محسن: آوا ببخشید ناراحتت کردم، نباید تند باهات حرف میزدم. آخه غافلگیرم کردی عزیزم.

چیزی نگفتم، همینجور به گلهای باغچه زل زده بودم.

محسن: عزیزم، من و تو فقط محرم همیم. هنوز عروسی نکردیم. زشته یه خانم متشخص مثل آوا خانمم، بیاد روی پای یه مردی مثل من بشینه. درک کن عزیزم.

تازه فهمیده بودم که چی داره میگه. اه آوا چقدر تو خنگی. تو که همیشه توی این چیزا تیزی چرا عقلت به اینجا نرسیده بود؟ گند زدی حسابی.

من: اما من منظوری نداشتم، فقط دلم برات تنگ شده بود.

محسن: میدونم که منظوری نداشتی گلم. فدای اون دل کوچیکت که الان داره به قول خودت بندری میزنه.

با این حرفش پقی زدم خنده، محسنم خندید و محکم بغلم کرد. سرمو گذاشتم روی سینه ش و چشمهامو بستم.

من: محسن، تو منو اینجوری قبول نداری.

محسن: منظورت چیه؟

من: یعنی تو منو اینجوری که هستم نمیخوای، میخوای منو تغییر بدی. حجاب، رنگ مو، ابرو، آرایش و خیلی چیزهای دیگه.

محسن صورتمو گرفت توی دو تا دستهاش و زل زد به چشمهام.

محسن: تو موهای واقعیت چه رنگیه؟

من: قهوه ای.

محسن: تو وقتی به دنیا اومدی، یا حالت طبیعیت آرایش داشتی؟

من: نه.

محسن: تو ابروهات از اول اینجوری توی هوا بود؟

خنده م گرفت و گفتم: نه.

محسن: خوب، آوا اگه توجه کنی این تویی که خودتو قبول نداری و داری خودتو عوض میکنی. من تورو همینجور ساده، بدون هیچ رنگی، بدون هیچ آرایشی میخوام.

اِاِاِ، راست میگها. حالا که دارم فکرشو میکنم میبینم کاملا حق با محسنه. پس چرا اینهمه وقت من اسکل نفهمیدم؟ باز به چشمهای محسن نگاه کردم که داشت لبخند میزد. بینیشو بوسیدم و باز رفتم توی بغلش.

من: آره راست میگی. من خودمو قبول نداشتم، ولی از این به بعد میشم آوای اصلی.

محسن: راستی، منم دلم برات تنگ شده بود آوای من.

من: خیلی دوست دارم، خیلی زیاد. بیشتر از اون چیزی که فکرشو بکنی.

محسن: میدونم، منم خیلی دوست دارم. بیشتر از اینی که نشون میدم.

همینجور توی سکوت بودیم ولی دلامون داشتن حرف میزدن. یه دفعه بدنم لرزید، چشمهامو باز کردم. واای من اصلا لباس گرم نپوشیده بودم. محسنم لرزشمو فهمید چون دستمو گرفت و بلندم کرد و با هم رفتیم توی خونه. میلاد و بابا اومدن و یکم پیششون نشستم. بعد شب بخیر گفتم و رفتم توی اتاقم. لباسمو عوض کردم و دندونامو شستم، کنار تخت نشستم، از توی کشو قوطی قرصو برداشتم و دوتا گذاشتم توی دستم. صدای در اومد.

من: بیا تو.

محسن: آوا موبایلتو پایین جا گذاشته بودی.

من: مرسی عزیزم.

موبایل رو ازش گرفتم. محسن به دستم نگاه کرد.

محسن: سرما خوردی؟

من: نه.

محسن: پس قرص واسه چیه؟

من: آرامبخشه.

محسن: چی؟ آرامبخش چرا میخوری؟

من: شبا بدون اینا خوابم نمیبره، یا اگه هم ببره همش از خواب میپرم.

محسن: آوا نخور اینا رو. بهشون عادت میکنی خوب نیست. تو امتحان کردی ببینی بدون اینا خوابت میبره یا نه؟

من: آره، خوابم نمیبره.

محسن: اون مال خیلی وقت پیش بود. الان خیلی چیزها عوض شده. شاید بتونی بخوابی. عزیزم، یه امشبو بخاطر من قرص نخور ببین میتونی بخوابی یا نه.

به قرص توی دستم نگاه کردم. خودمم دیگه خسته شده بودم بس که قرص خورده بودم، شاید واقعا الان بتونم راحت بخوابم. قرصو برگردوندم توی قوطیشو انداختمش توی کشو میز. محسن لبخند زد و پیشونیمو بوسید.

محسن: مرسی.

بهش لبخند زدم و رفت بیرون. دراز کشیدم و چشمهامو بستم. بس که خسته بودم زودی خوابم برد.

محسنو دیدم، با لباس سفید وایساده بود و داشت برام دست تکون میداد. دور و برمون همهچیز سبز و پر از گلهای رنگارنگ بود که بوی خوبشون همه جا پیچیده بود. آسمون آبی و صاف بود. یه نفس عمیق کشیدم و با دو رفتم پیش محسن، اما تا خواستم دستشو بگیرم یهو همه چیز از بین رفت. آسمون سیاه شد و من توی دریا داشتم دست و پا میزدم. به پشت سرم نگاه کردم، دوتا مار بزرگ رنگی پشتم بودن. یکیش آبی و یکیش سبز. اون که آبی بود اومد دنبالم، منم همینجور توی آب شنا میکردم و از دستش فرار میکردم. بعضی وقتها بر میگشتم عقب و میدیدم که هر لحظه داره بهم نزدیکتر میشه. دهنشو باز کرد و دندونهای تیزش پیدا شد، اومد منو بخوره که محسن از راه رسید و زد توی سر مار آبی.

تنها کاری که کردم این بود که جیغ زدم. یهو به خودم اومدم، به دور و برم نگاه کردم. توی اتاقم بودم، روی تختم. در اتاق باز شد و محسن اومد تو و روی تخت نشست.

محسن: آوا چی شده؟

من: اون، اون ماره....

زدم زیر گریه، محسن سرمو گذاشت روی سینه ش و موهامو بوسید. خیس عرق شده بودم.

محسن: نترس عزیزم، خواب دیدی، آروم باش گلم، چیزی نیست. من پیشتم.

من: محسن، اونا، اونا دنبالم بودن. بعد تو اومدی، اومدی زدیش. پر خون شد محسن. دندونهاش...

چشمهامو بستم، قلبم تند تند میزد.

محسن: شششش، گریه نکن عزیزم. همش یه خواب بد بود.

من: محسن من میترسم، اگه یه موقع خوابم تبدیل به واقعیت بشه چی؟

محسن: هیچی نمیشه، تا من هستم هیچیت نمیشه. مگه نگفتی توی خواب من زدمش؟ خوب نگران نباش. چیزی نمیشه. اصلا من امشب همینجا پیشت میمونم.

سرمو از روی سینه ش برداشتم و به قیافه ش نگاه کردم.

من: راست میگی؟

محسن موهای خیسمو که چسبیده بود به پیشونیم کنار زد و پیشونیمو بوسید.

محسن: آره عزیزم. همینجا پیشتم، تو نگران چیزی نباش. آروم بگیر بخواب، باشه؟

با پشت دست اشکهامو پاک کردم و جا واسهٔ محسن باز کردم.

من: باشه.

محسن دستشو باز کرد و منو گرفت توی بغلش. منم سرمو گذاشتم روی سینه ش.

محسن: آوا چرا داری میلرزی؟

من: نمیدونم محسن، هنوز میترسم. از مار متنفرم. میگن مار یعنی دشمن آدم.

محسن دستشو که دور کمرم بود محکمتر کرد.

محسن: بهش فکر نکن، چیزی نیست، بخواب.

چشمهامو بستم، صدای تپش قلب محسن و بوی عطرش بهم آرامش میداد. کم کم خوابم برد. چشم باز کردم، صبح بود. غلتی زدم و به در خیره شدم. محسن. با یادآوری محسن به دور و برم نگاه کردم. پس محسن کجاست؟ لابد دیشب بعد از اینکه منو خواب کرده رفته توی اتاقش.

صورتمو شستم و رفتم پایین. محسن داشت مثل همیشه روزنامه میخوند. سلام کردم و نشستم. نمیدونم این شرم و حیا از کجا اومده بود که اینقدر از محسن خجالت میکشیدم. من که این چیزا برام معمولی بود و اصلا خجالت نمیکشیدم. ولی با محسن همه چیز فرق میکرد.

بعد از صبحونه نشستم جلوی تلویزیون که خاله و محسنم اومدن.

خاله: مگه امروز دانشگاه نداری عزیزم؟

من: چرا خاله، ولی حوصله ندارم واسهٔ یه کلاس برم دانشگاه. امروزو به خودم مرخصی دادم.

با هم داشتیم سریال میدیدیم که یکی از هنرپیشه های محبوبمو نشون داد. به محسن که داشت کتاب میخوند نگاه کردم. دستمو گرفتم رو به آسمون.

من: خدایا از این شوهرای خوشگل و خوشتیپ به من و خاله عنایت فرما. الهی امین.

خاله که داشت میوه میخورد با حرف من میوه پرید توی گلوش و شروع کرد به سرفه کردن. رفتم زدم پشت کمرش.

من: خاله چی شد؟

خاله: دختر خدا بگم چیکارت نکنه، این چه حرفی بود که زدی؟

بعد زیر چشمی به محسن نگاه کرد. اما من بیخیال.

من: وا خاله، مگه چیه؟ تازه اول جوونیتونه. بعدشم خانم به این خوشگلی و متشخصی، در تعجبم که هنوز مجردی.

خاله آروم زد به پام و لبشو گاز گرفت.

من: ا خاله دیگه ضد حال نزنید.

باز دستمو گرفتم به آسمون: خدایا یه شوهر خوشگل، چشم و ابرو مشکی، قد بلند و چهار شونه، خوشتیپ، مایه دار باشه یا نباشه مهم نیست. از اینها یکی بکوبون تو سر من، واسه خاله و صغری خانمم بفرست.

صغری خانم از آشپزخونه اومد بیرون و گفت: چی مادر؟

من: شوهر مامانی.

صغری خانم لبشو گاز گرفت و زد به صورتش: وای استغفرالله، خدایا توبه.

من: مگه چیه مامانی؟ شما و خاله تازه اول جوونیتونه. تازه، با هم میریم بوتاکس میزنیم، لپامونو بزرگ میکنیم، چین و چروک صورتمونو میگیریم. بعد یکیم میزنیم به لبمون که اینجوری قلوه بشه. بعدشم مانیکور و پدیکر. به به چه دافایی بشید شما.

یهو محسن پقی زد زیر خنده. خاله که انگار از بابت محسن خیالش راحت شده بود که از شوخیم ناراحت نشده خندید. صغری خانم از اونور هی زیر لب اسغفار میکرد و سرشو از روی تاسف تکون میداد.

خاله: از دست تو دختر. حالا من میگفتم جوونم، ولی دیگه نه اینقدر که از این کارا کنم.

من: وا خاله مگه چیه؟ بعدم یه داداش کوچولو واسه محسن میاری و میندازی تو بغلش.

خودم شروع کردم غش غش خندیدن. واقعا تصور اینکه محسن داداش کوچولو داشته باشه خنده دار بود.

خاله: وای آوا، بلا به دور. بجای اینکه محسن بچه شو دست بگیره و من نوه مو، نشستی این حرفا رو میزنی.

من: مزاح کردم خاله جون. ولی هنوزم روی حرفم هستما، یه چند تا بوتاکس که اشکالی نداره.

خاله خندید و هیچی نگفت. یه آه کشیدم که خاله برگشت نگاهم کرد.

خاله: چته عزیزم؟ نبینم آه بکشی.

من: خاله، یکی این وسط نیست که عاشق ما بشه ها. والا توی همهٔ فیلما و کتابها دختره هزار تا خاطرخواه داره. الا من بدبخت. حتی پسر دائی و پسر عمو هم ندارم که عاشقم بشن.

محسن یه ابروشو انداخت بالا و با لبخند کجی گفت: پس پارسا چیه؟

برگشتم و با چشمهای گشاد شده بهش نگاه کردم، دیدم سرشو انداخته پایین و شونه هاش داره از خنده تکون میخوره. منم شروع کردم به خندیدن. این گیس بریده هم زبون داره ها.

شب کامی و بهار دعوت بودن خونمون. با بادیگاردم محمد رفتم خرید. خریدهامو کردم و اومدم سوار ماشین بشم که یکی صدام کرد. برگشتم سمت صدا، کیارش مؤدب پور بود.

من: اِ شمایید؟ حالتون خوبه استاد؟

کیارش برگشت عقبشو نگاه کرد و گفت: من تنها اومدم، پس جمع بستنتبرای چیه؟

من: خب، خوبی کیارش جان؟

کیارش: مرسی، تو خوبی؟ اینجا چیکارمیکنی؟

من: شب بچه ها دعوتن خونه مون، اومدم یکم خرید کنم.

کیارش: آها، خوش به حالشون.

من: خوشحال میشم اگه شما هم تشریف بیارید.

کیارش که انگار از خداش بود گفت: مزاحم نمیشم؟

مزاحم من که نه، ولی محسن ببینتت یه کاری میکنه ازجونت سیر بشی.

من: نه بابا، مزاحم چیه؟ مراحمی.

کیارش: خب پس شب خدمت میرسم، فقط لطف کنید آدرسو بدید.

آدرسو دادم دیگه خداحافظی کرد و رفت. منم بدبخت شدم رفت.

رفتم خونه، محسن جلوی تلویزیون نشسته بود. جراتشو نداشتم که بهش در مورد کیارش بگم، ولی باید میگفتم. رفتم روی مبل نشستم. محسن نگاهم کرد و لبخند زد. خوب انگار هوا آفتابیه.

من: محسن.

محسن: بله؟

من: الان که رفته بودیم بیرون، استادمو دیدم.

محسن: کدوم استادت؟

زیر چشمی نگاهش کردم و گفتم: مؤدب پور.

محسن یه ابروشو انداخت بالا.

محسن: خوب؟

من: هیچی، گفت اینجا چیکار میکنی؟ گفتم شب بچه ها مهمونمونن، اومدم خرید. بعد تعارف کردم گفتم شما هم تشریف بیارید. از خدا خواسته گفت آدرس بده.

محسن اخمهاش تو هم رفت. رفتم کنارش روی زمین زانو زدم و دستشو گرفتم.

من: محسن، جون من. اگه اومد بهش گیر ندیا، باشه؟

محسن: آوا من خوشم نمیاد ازش، از قیافش، نگاهش. یه جوریه.

من: میدونم عزیزم، ولی یه امشبو دندون رو جیگر بذار. نمیخوام شبمون بخاطر یه چیز بی ارزش خراب بشه.

محسن که انگار از شنیدن "چیز بی ارزش" خیالش راحت شده بود اخمهاشو باز کرد.

محسن: باشه، سعیمو میکنم.

نوک دماغشو کشیدم و گفتم: مرسی.

شب خاله و صغری خانم سنگ تموم گذاشتن. چند جور شام و دسر درست کرده بودن. البته منم کمکشون کردم. کارم که تموم شد رفتم بالا، دوش گرفتم و لباس پوشیدم. شلوار جین با بلوز گلبهی. موهامو سشوار کشیدم و ساده پشت سرم بستم. خوب حالا نوبت آرایشه، یکم رژ گونه با یه رژ لب گلبهی کمرنگ. آره خوبه.

صدای زنگ خونه اومد، از اتاق رفتم بیرون، محسنم از اتاقش اومد بیرون. شلوار جین با پیراهن نوک مدادی، ته ریششم مرتب کرده بود. سوت زدم واسش.

من: محسن ترکوندیا.

محسن: تو هم همینطور.

خوشحال خندیدم و گفتم: مرسی.

اومدم از پله ها برم پایین که محسن دستمو کشید. همینجور که منو میبرد سمت اتاق گفت: آوا فکر کنم یه چیزی یادت رفته.

به سر تا پام نگاه کردم و گفتم: چیزی یادم نرفته که. چطور؟

محسن اشاره کرد به موهام و گفت: پس شالت کو؟

چشمهامو ریز کردم و گفتم: از کی تا حالا من توی خونه هم شال سر میکنم؟

محسن: از وقتی که غریبه ها میان خونه تون.

پوفی کردم و دست به کمر وایسادم و زل زدم بهش. نگاه قیافشو تورو خدا، دل آدمو آب میندازه که بپره ماچش کنه ها. همچین خوشتیپ کرده که جلوی کیارش کم نیاره. سرمو تکون دادم و رفتم در کمدو باز کردم. یه شال سفید که توش نقشای گلبهی داشت سر کردم. از جلوش رد شدم از در برم بیرون که مچ دستمو گرفت و منو کشید سمت خودش.

من: باز چی شده؟ چادرم بذارم؟

محسن خنده ش گرفت و گفت: نه، میخواستم بگم خوشگل شدی.

بعد دستشو برد و شالمو بیشتر کشید جلو و پیشونیمو بوسید. ای خدا از دست این، بوسم میکنه که دهن منو ببنده. با هم رفتیم پایین که دیدم کامی نرسیده داره میوه میخوره.

تا ما رو دید با دهن پر گفت: به به، میبینم با هم مسابقه گذاشتید. حالا ببینم کدومتون امشب کیارشو به کشتن میدید.

خندیدم و گفتم: عزیزم شما درست بخور یه وقت خفه نشی.

کامی با پررویی گفت: من از دیروز هیچی نخوردم و شکممو صابون زدم. حالا اومدم میخوام تلافی این یک سالی که خونتون نیومده بودمو در بیارم.

صغری خانم که کامی رو خوب میشناخت و خیلیم دوسش داشت، یه پس گردنی جانانه زد به کامی که چشمهاش از جا در اومد.

صغری: تو که هفته پیش اینجا بودی و خوب از دست پخت من تعریف میکردی، حالا میگی یک ساله اینجا نیومدی؟

کامی: آوا صغری خانمم با خودت کلاس کاراته برده بودی؟ ماشالا دستش همچین سنگینه که صدای استخون گردنم در اومد. بعدشم بس که دست پخت شما خوبه یه هفته واسه من یک ساله مادر من.

صغری خانم موهای کامی رو بوسید و گفت: از دست زبون تو.

من: کامی، پس بهار کجاست؟

کامی: بهار رفته با خواهرش خرید. اون جوجه هم فردا خواستگاریشه، زن منو به زور با خودش برد.

من: خوب صبح میرفتن، گیر دادن به همین امشب. حالا کی میاد؟

کامی: کم کم دیگه پیداش میشه.

صدای زنگ در اومد. رفتم درو باز کنم که تصویر بهارو توی آیفون دیدم.

من: چه حلال زاده ست.

رفتم دم در منتظر بهار موندم که یهو کامی پرید با آرنجش زد تو کمرم و هلم داد و خودش با پای برهنه دوید سمت بهار. بهارو بغل کرد و بلندش کرد و همینجور میچرخوندش تو هوا.

من بدبختم پرت شده بودم یه طرف که اگه محسن به موقع نگرفته بودم میرفتم توی باغچه.

من: هووی، زن ندیده. این چه کاری بود که کردی؟ هرکی نفهمه فکر میکنه ده ساله ندیدیش.

کامی: ظهر دیدمش، ولی واسه من به اندازهٔ یک سال طول کشید.

چپ چپ نگاهش کردم که بهار اومد سمتم. با هم رو بوسی کردیم.

من: آخه آدم قحط بود زن این شدی؟

کامی پررو برگشت سمت محسن و گفت: آخه زن قحط بود شوهر این شدی؟

چشمهای محسن چهارتا شد، بهارم بدتر.

بهار: چی؟

کامی: هیچی، شوخی کردم. ببین بدبخت حتی از شوخیشم چقدر ترسید و رنگ عوض کرد، اگه واقعا زنش بودی چی میشد.

باز صدای زنگ اومد، کیارش بود.

کامی: کیه؟

من: استاد مؤدب پور.

دوتاشون برگشتن و زل زدن به من.

من: امروز توی خیابون دیدمش، یه تعارف خرکی کردم. اینم با سر قبول کرد.

رفتم دم در، میدونستم این کامی باز همون کارو میخواد بکنه. یه کناری وایسادم که باز کامی با دو اومد، منم یه زیرپایی بهش زدم که پرت شد تو بغل کیارش و دوتایی با هم با زمین یکی شدن. همه با دیدن این صحنه خشکشون زده بود. من زودتر به خودم اومدم و شروع کردم به غش غش خندیدن.

من: کامی کیارش رو با زنت اشتباه گرفتی عزیزم.

کامی و کیارش به همدیگه نگاه کردن. کیارش روی زمین به کمر خوابیده بود و دستش دور کامی بود، کامی هم روش افتاده بود و صورت به صورتش بود. یهو دوتاشون پریدن و از هم دور شدن. همه داشتن بهشون میخندیدن، حتی نگهبانها.محسن با خنده رفت دستشونو گرفت و کمکشون کرد بلند بشن.

کامی: آوا بگم خدا چیکارت نکنه. وای آخر زمان شده، پریدم تو بغل مرد نامحرم. این کیا هم انگار از خداش بود یه لبی ازم گرفت که فکر کنم لبم کبود شد.

با این حرفش همه ترکیدن از خنده، هر کی یه جا افتاده بود و داشت میخندید. کیارش داشت پشت پالتوشو میتکوند و میخندید. بیچاره، پالتوش کرم رنگ بود و خیلیم بهش میومد. ولی حالا کثیف شده بود. بعد از کلی خندیدن به زور جلوی خندمو گرفتم و تعارفش کردم بره داخل. به خاله و صغری خانم معرفیش کردم و همه نشستیم توی پذیرایی.

بابا و میلاد هم از راه رسیدن. بابا با همه سلام و احوال پرسی کرد، وقتی به من رسید نگاه دقیقی بهم کرد و منو بوسید. دستمو گرفت توی دستش.

بابا: خوشگل شدی شیطونک.

من: به بابا جونم رفتم.

بابا: شالت قشنگه.

لبخند زدم، میدونستم خوشحاله که توی خونه و جلوی مهمونا شال سر کردم. موقع شام، کامی بغل دستم نشسته بود و همش اذیتم میکرد. کیارش هم رو به روم نشسته بود. محسن اون کنار بود و نمیشد درست نگاهش کنم. این کیارشم همینجور زل زده بود به من. یه لحظه خیره نگاهش کردم که شاید از رو بره. توی چشمهاش یه چیزی بود، نمیدونم دقیقا چی بود. ولی چشمهای قشنگی داشت و خیلیم خوشتیپ و خوش قیافه بود لامصب. اما این پررو از رونرفت و واسم لبخند زد. عجب سنگ پاییه. زیر چشمی به محسن نگاه کردم که داشت بر و بر منو نگاه میکرد.

بعد از شام رفتیم توی حیاط بازی کنیم. از قبل بادکنکا رو آب کرده بودم و توی دوتا لگن گذاشته بودم.

کامی: اینا چیه؟ یه قل دو قل بازی میکنیم؟

من: خاک تو سرت که بازی حالیت نیست.

کامی یه قیافه ای گرفت که مثلا بهش بر خورده و عصبی شده. با حالت تهاجمی اومد سمتم، میلاد و محسن میدونستن که داره شوخی میکنه، ولی کیارش پرید جلوی من. با تعجب بهش نگاه کردم.

کیارش: کامی چرا بی جنبه بازی در میاری؟

کامی با چشمهای گشاد شده نگاهش کرد و پقی زد خنده. کیارش با تعجب به کامی نگاه کرد و بعدش برگشت سمت من و با نگاه متعجبی به لبخند من نگاه کرد.

من: کیارش جان کامی شوخی کرد، این دلقک بازیشه.

کیارش زد زیر خنده و گفت: کامی خیلی فیلمی. من که باورم شد.

میلاد: خوب آوا نگفتی اینا واسه چیه؟

من: راستش دلم هوس اون موقعها رو کرد که توی دوبی بودیم و اینا رو آب می کردیم و رو هم مینداختیم. الانم میتونیم دو گروه بشیم، به هرکی زدیم میره بیرون.

کامی: باشه، خوب حالا کیا میان بازی؟

همه دستا رو بالا بردیم جز محسن.

کامی: محسن بیجا کردی بازی نمیکنی، تو هم باید بازی کنی که دو گروه به اندازه بشیم.

محسن اومد نه بیاره که پریدم و گفتم: باشه محسنم هست.

کامی: خوب من و میلاد یارکشی میکنیم.

بعد خودش به دور و برش نگاه کرد و گفت: بهار با من.

میلاد دست انداخت دور شونم و گفت: آوا هم با من.

کامی: محسن جون بیا اینور که یار خودمی.

کیارشم با ما شد. ای کامی نمیری که محسنو با خودت بردی، پررو.

من: کامی اگه ببینم تقلب یا جر زنی کردیا، تا صبح به درخت میبندمت تا حالت جا بیاد.

کامی: برو بابا، من اینقدر فرزم که احتیاج به تقلب نیست.

من: آره جون عمه ت.

همه رفتیم پشت درختها سنگر گرفتیم و بازی شروع شد، باد کنک بود که پرت میشد تو هوا. چندتاشم خورد تو سر نگهبانها. کمین کردم، تا بهار سرشو آورد بیرون بادکنک پرت کنه یکی زدم تو صورتش که آرایشش همه ریخت. کامی زد تو صورت خودش.

کامی:ای وای خدا مرگم بده، این عفریته کیه دیگه؟ منو دادن به یه عفریته.

من: خاک تو سرت، تو رو ندادن به اون که. اونو دادن به توی نفهم.

کامی: خوب بابا همون، عفریته دادن به من.

باز بازی شروع شد، میلاد با یه حرکت ناگهانی زد به پشت کامی که شلوارش خیس شد. کامی برگشت و پشتشو نگاه کرد.

کامی:ای خاک عالم، دیدی آخر عمری خودمو خیس کردم. بخدا راست میگم که آخر زمانه. از سر شب تا حالا چقدر کشفیات کردم من. اون از لب گرفتنم از یه مرد نامحرم، اون از زنم که عفریته در اومد، اینم از خودم که اختیار خودمو ندارم.

نشستم پایین درخت و شروع کردم به خندیدن، حالا ما سه تا مونده بودیم و محسن.

کامی: محسن آفرین پسرم، رو سفیدم کنیا.

محسن سرشو تکون داد و آروم خندید. خاله و بابا و صغری خانم نشسته بودن زیر آلاچیق و ما رو تشویق میکردن. محسن میلادو زد و میلاد رفت پیش بابا اینا نشست. اومدم از پشت درخت بدوم و برم پشت ماشین که زیر پام خیس بود لیز خوردم و افتادم زمین. آخ پشتم، فکر کنم شکست. کیارش اومد بلندم کنه، یه جوری بلندم کرد که تو بغلش بودم. همین موقع یهو صدا اومد، محسن از فرصت استفاده کرده و کیارش رو با بادکنک زده بود.

ریز خندیدم و کلی ذوق کردم. محسن اومد نزدیک و به کیارش نگاه کرد که بیچاره رنگش پرید و رفت کنار. محسن اومد بازوهامو گرفت و بلندم کرد.

محسن: خوبی؟

من: آره، ولی فکر کنم کمرم شکست.

بادکنکی که دستم بود رو آروم آوردم بالا و زدم تو سر محسن. چشمهای محسن گرد شدن و همینجور که آب از سرش پایین میریخت به من نگاه میکرد. صدای سوت و تشویق همه میومد. کامی هم داشت میگفت که جر زنی کردی.

هنوز یکی از بازوهام دست محسن بود. فشار خفیفی داد. دهنمو نزدیک گوشش بردم.

من: حسود کوچولو.

بعد لپشو بوسیدم و رفتم سمت بابا اینا، توی راه برگشتم و به محسن نگاه کردم که داشت نگاهم میکرد و لبخند میزد. آخی عزیزم موهاش خیس بود، تند دویدم بالا و حوله تمیز برداشتم و رفتم پایین. همه توی پذیرایی نشسته بودن.

میلاد: آوا من به تو افتخار میکنم. خوب پوز کامی و تیمشو زدی به خاک.

کامی: برو میلی بینما. خواهرت جر زنی کرد.

کامی همیشه به میلاد میگفت میلی. حوله رو دادم به محسن و رفتم پیش بابا نشستم.

من: کامی خودت جر زنی، بعدشم به بابا بگم که چه بلایی سر نگهبانها آوردی؟

بابا: خودم دیدم که چیکار کرد، اول فکر کردم اشتباهی خورده بهشون. بعد که توجه کردم دیدم نخیر. این آقا کامی از عمد داره میزنه به نگهبانها.

کامی: خب داشتم از فرصت استفاده میکردم و تلافی اون همه تفتیشهای جور وا جور که میکنن رو در می آوردم.

من: کامی الکی حرف نزن، اونا فقط اولا تفتیش میکردن. الان که میشناسنت کاری به کارت ندارن.

کامی: همون دو دفعه هم کافی بود. تو که نبودی ببینی چیکارا میکردن، دست به کجاها میزدن که بی آبروم کردن.

وای این کامی چرا این حرفها رو جلوی بابا اینا میزد. ساعت یازده بود که مهمونها قصد رفتن کردن. دم در وایساده بودم و باهاشون خدافظی میکردم. کیارش اومد نزدیک.

کیارش: ممنون از اینکه دعوتم کردی. واقعا شب خوبی بود. خیلی خوشحال شدم که بیشتر با هم آشنا شدیم.

من: خواهش میکنم. همچنین.

کیارش: شنبه میبینمت.

فقط لبخند زدم. رفتم توی اتاقم، از خستگی تا سرمو گذاشتم رو بالشت خواب رفتم.

محسن تفنگ دستش بود و سرش خونی بود، منم دست و پام بسته بود و تقلا میکردم که آزاد بشم. اون مار سبزه رفت سمت محسن و میخواست بهش حمله کنه که محسنو صدا کردم. هرچی زور زدم دست و پام باز نشد. یه دفعه دیدم طنابهای دور دستم تبدیل به مار آبی شد. کنارم یه سنگ بود، دستمو آزاد کردم و با سنگ زدم توی چشم مار آبی. مار پر خون شد و رفت. با دو رفتم سمت محسن و مار سبز. سنگ خونی هنوز دستم بود، با سنگ زدم توی سر مار سبز که اونم خونی شد. سنگ از دستم افتاد، به محسن نگاه کردم که پشتش به من بود و داشت میرفت. رفتم نزدیکش و دستشو گرفتم و گفتم: محسن کجا میری؟ بیا همه چیز تموم شد. محسن نگاه سردی بهم کرد و گفت: آوا من باید برم.

از خواب پریدم، خیس عرق بودم. وای خدا، این چه خوابیه که من همش دارم میبینم. رفتم سمت کشو و قوطی قرصو در اوردم، یاد حرف محسن افتادم که گفت "بخاطر من نخور". باز گذاشتمش سر جاش. رفتم توی دستشویی و با آب سرد صورت داغمو شستم. یعنی چی این خوابها؟ وای خدا دارم دیوونه میشم. به ساعت نگاه کردم، چهار صبح بود. نه نمیخواستم باز بخوابم، نمیخواستم دوباره این خوابها رو ببینم.

آروم درو باز کردم و رفتم پایین. از توی یخچال شیرو در آوردم و توی لیوان ریختم. با قند رفتم جلوی تلویزیون روی مبل پاهامو جمع کردم توی شکمم و نشستم. داشتم فیلم میدیدم و شیرمو همونجور سرد با قند میخوردم. ولی اصلا حواسم به دور و برم نبود و توی فکر خوابم بودم. شنیده بودم که میگن اگه خون توی خواب ببینی یعنی خوابت باطله. خدا رو شکر. با صدای محسن به خودم اومدم. جلوی مبل زانو زده بود و داشت نگاهم میکرد.

محسن: آوا چرا بیداری؟

من: هیچی، خوابم نمی برد اومدم تلویزیون ببینم.

محسن زل زد به چشمهام. زود سرمو انداختم پایین. انگار میخواست توی مغزم نفوذ کنه و بفهمه که دارم به چی فکر میکنم، که فکر کنم موفق هم شد.

محسن: باز خواب بد دیدی؟

سرمو تکون دادم یعنی آره. محسن دستمو گرفت و با نگاه مهربونش نگاهم کرد.

محسن: میخوای بغلت کنم؟

من: نه.

محسن با تعجب نگاهم کرد و با حالت بامزه ای گفت: این چه خواب بدی بوده که نی نیم امروز نمیخواد بیاد بغل باباییش.

من با دهن باز به محسن نگاه میکردم. محسن دستشو گذاشت زیر چونم و دهنمو بست. تلویزیونو خاموش کرد و همونجور که نشسته بودم و پاهام توی شکمم بود، بغلم کرد و از پله ها رفت بالا. داشتم بهش نگاه میکردم، چقدر قیافه ش مردونه و دوست داشتنی بود. سرمو گذاشتم روی سینه ش که پیشونیم چسبید به گردنش.

محسن: نه فکر کنم نی نیم حالش خوب شد و باز همون نی نی فوضول شد.

آروم خندیدم که محسن از صدای نفسم فهمید و محکمتر منو به خودش فشار داد. رفت توی اتاقم و منو روی تختم گذاشت و خودشم پیشم رو شکم دراز کشید. روی پهلو خوابیدم و زل زدم به نیمرخش. دماغش قلمی ولی یکم درشت بود که به قیافه مردونه ش میومد. لبش گوشتی بود. برگشت و نگاهم کرد.

محسن: آوا، نمیخوای به من بگی چه خوابی دیدی؟

با صدای آرومی گفتم: نمیدونم، میترسم باز بهش فکر کنم.

چیزی نگفت، فقط غلت زد و به کمر خوابید. سرمو گذاشتم روی بازوش و دست انداختم دور کمرش.

من: دو تا مار بزرگ، یکی آبی یکی سبز. همش دنبالمن، اون شب که خواب دیدم، مار آبیه اومده بود دنبالم که تو زدی توی سرش. امشب مار سبزه دنبال تو بود که من با سنگ زدم به سرش. حالا اینا واسم مهم نیست محسن، حرفی که تو، توی خواب بهم زدی مهمه. بهم گفتی باید برم آوا. محسن میترسم، میترسم ازم دور بشی. من هیچوقت توی زندگیم نترسیده بودم، حتی وقتی بهم حمله کردن نترسیدم. ولی از دوری تو میترسم محسن، خیلی میترسم.

داشتم گریه میکردم، دست خودم نبود. حتی فکر دوری از محسن دیوونم میکرد. محسن محکم منو گرفت توی بغلش و موهامو بوسید.

محسن: آوا به من نگاه کن.

سرمو بالا گرفتم و به چشمهای محسن نگاه کردم. خیره شدم به جایی از ابروش که شکسته بود. محسن با لبخند اشکهامو پاک کرد.

محسن: هیچوقت دوست ندارم چشمهاتو خیس ببینم. آوا من هیچوقت تورو تنها نمیذارم، هیچوقت. چون که تو الان جزئی از زندگیم شدی، تو نباشی زندگیم بی تو معنی نداره.

خندیدم.

محسن: چرا میخندی؟

من: آخه یه لحظه شعر گفتی. توی یکی از آهنگا همینو میگه.

محسن: بخاطر تو شعرم میگم، مگه چیه؟ مگه چند تا آوا دارم من؟ تو آوای منی که با حرفهات و کارهای غافلگیر کننده ت منو دیوونه میکنی. تو فقط آوای منی.

با این حرفش قلبم یه جوری شد. یه حس خوبی بهم دست داد. حسی که هیچوقت بهم دست نداده بود. صورتم توی دستاش بود و نفسش به صورتم میخورد. به چشمهاش خیره شدم و نزدیکش شدم. یه نگاه به لبش کردم و باز نگاهم رفت سمت چشمهاش. به خودم که اومدم لبم روی لبش بود. زود رفتم عقب و به چشمهاش زل زدم. داشتم از کارم پشیمون میشدم که ایندفعه محسن بود که منو بوسید. لبش داغ بود. قلب دوتامون تند تند میزد. دستمو انداختم توی موهاش. هجوم خون رو توی صورتم حس میکردم. یه حس شیرین. اما یه دفعه همه چیز به هم ریخت. محسن منو زد عقب و با چشمهای گشاد شده نگام کرد. بلند شد و رفت سمت پنجره، دست کرد توی موهاش و نفسشو با صدا داد بیرون.

بلند شدم و آروم رفتم کنارش. بازوشو گرفتم.

من: محسن ببخشید، تقصیر من بود.

محسن برگشت نگاهم کرد، نمیدونم چی توی نگاهش بود. ولی بدجور از کار خودم پشیمون شده بودم. یهو محسن محکم بغلم کرد.

محسن: آوا ببخشید، من نباید ادامه میدادم.

از بغلش اومدم بیرون و صورتشو گرفتم توی دستام.

من: محسن چی میگی؟ اگه تو از کارت پشیمونی، من نیستم. از این پشیمونم که چرا تو رو ناراحت کردم. ولی بخاطر خودم ناراحت نیستم. محسن امشب بهترین شب زندگیم تا به امروزه.

محسن: آوا من نمیتونم، میدونم که تو عذاب میکشی. میدونم که خشکم، ولی درکم کن. فکر میکنی واسه من آسونه که پیشت باشم ولی مجبور باشم حد و اندازهٔ خودمو بدونم؟ خیلی سخته، خیلی زیاد. ولی من حقی ندارم آوا. بابات به من اعتماد کرده، من نمیخوام از اعتمادش سوء استفاده کنم. تا همینجاشم زیادی جلو رفتم. پشیمون نیستم، ولی راحتم نیستم. من به خودم اجازه نمیدم تا زمانی که تو رو از بابات خواستگاری کردم بهت دست درازی کنم. نه تا قبل از اینکه عقد کردیم و تو رسما زنم شدی.

حرفش آرومم میکرد، میذاشت احساس امنیت کنم. احساس کنم که دیگه هیچ مشکلی یا هیچ خطری توی زندگیم نیست و فقط من و خودشیم و عشقی که به هم داریم. باز رفتم توی بغلش. یکم بعدش ازش جدا شدم و رفتم روی تخت بخوابم، اما محسن اومد دستمو گرفت و بلندم کرد.

من: چیکار میکنی محسن؟ بذار بخوابم خوب.

محسن: نه دیگه. حالا که دوتامون بدخواب شدیم من دلم هوس کرده بریم با هم یه کله پاچه بخوریم.

من: اِ، محسن حوصله داریا. بذار بخوابم بخدا گیج خوابم.

محسن: آوا، حالا یه روز من خواستم بریم بیرونا. نگاه داری چیکار میکنی.

به قیافش نگاه کردم، دلم نیومد باز مخالفت کنم. بلند شدم و رفتم سمت دستشویی.

من: باشه بابا، تو هم برو آماده شو.

مانتوی سفید با شال صورتی کمرنگ پوشیدم. حوصله آرایش که اصلا نداشتم. یه لحظه یاد شش ماه پیش خودم افتادم، دختری که مانتوهای تنگ می پوشید و همیشه کفش پاشنه بلند پاش می کرد، با موهای بلوند و ناخنهای فرنچ شده و هیچوقتم بدون آرایش بیرون نمیرفت، حالا شده اینی که توی آینه دارم تصویرشو میبینم. دختری با یه مانتوی سفید شیک اما بلندتر و گشادتر از قبل، موهای قهوه ای که حتی یه تارشم پیدا نیست، بدون آرایش و ناخنهاشم ساده و بدون رنگ. واقعا این من بودم که خودمو دوست نداشتم. محسن چشمهامو روی خیلی از مسائل باز کرد. عطر زدم و کیفمو برداشتم و رفتم بیرون.

محسن از پایین پله ها صدام کرد. رفتم پایین دیدم پولیور آبی نفتی با پالتو مشکی تنشه.

محسن: تو چرا چیزی تنت نیست؟ بدو برو یه چیز کلفت بپوش و بیا.

من: خوبه که، مگه چشه؟

محسن: آوا خانم، مثل اینکه میخوایم بیرون بشینیما. بدو برو که دیرمون شد.

من: همچین میگه دیرمون شد انگار اونا منتظر ما هستن بریم کله پاچه شونو بخوریم.

رفتم بالا و کاپشن سفیدمو که توی سفرمون به انگلیس خریده بودم برداشتم. یه شال گردن صورتی هم برداشتم و رفتم پایین. محسن توی حیاط بود. وای چقدر هوا سرد بود. زود سوار شدم و محسنم پشت سرم سوار شد. ضبطو روشن کردم و آهنگ مورد علاقه مو گذاشتم و صداشم زیاد کردم. همینجور بلند بلند با آهنگ میخوندم و واسه محسن ادا در می آوردم. محسنم میخندید. آهنگ که تموم شد محسن دستمو گرفت و گذاشت زیر دستش که روی دنده بود.

محسن: من توجه کردم تو همیشه هر احساسی که داری، یه آهنگ تو همون مایه ها رو گوش میدی.

من: آره، از کجا فهمیدی شیطون؟

محسن: یادته اون شب که دیوونه بازی در آوردی و قرص خوردی، یا شبایی که با بابات دعوات میشد یه آهنگی گوش میکردی که میگفت سر خاک مادر من.

من: آره، آهنگ آرومم میکنه. بدون آهنگ نمیتونم زندگی کنم محسن. حالا صبر کن واست یه آهنگی بذارم که حالشو ببری.

بعد شروع کردم توی سی دی ها گشتن، سی دی مورد نظرمو پیدا کردم و آهنگیو که میخواستم گذاشتم. آهنگ رپ گذاشته بودم که یکم سر به سر محسن بزارم. یکی از آهنگهای اشکین و علیشمس. به زور جلوی خندمو گرفتم.

شروع کردم با آهنگ خوندن: خوابم میاد، باز داره صدا میاد. خوابم میاد، یکی با ما راه بیاد. خوابم میاد، هی داره تک می زنه. آخه من دلم واسه دیدن تو لک می زنه. وای اگه بردارم هی می خواد تا صبح فک بزنه.

پشت چراغ قرمز رسیدیم، محسن برگشت بود همینجور منو نگاه میکرد.

من: حالا قرم میاد، دیگه خوابم نمیاد. قرم میاد، بگو به دی جی بیاد. قرم میاد، تازه بیدار شدم.(همینجور قر میدادم) من چه خواب باشم یا رویا تویی عشق خودم.

آهنگ به اینجا که رسید همینجور اشاره به محسن میکردم و زدم به نوک دماغش.

محسن: یه وقت خجالت نکشیا، همینجور داره قر میده. نمیگی یه وقت یکی ببینتت؟

من: بابا شیشه دودیه پیدا نیست جون تو.

محسن: شیشه بغل دودیه، جلو چی؟

نگاه کردم، دیدم ماشین جلوییه داره از آینه همینجور ما رو نگاه میکنه. ای خاک عالم. ساکت دست به سینه نشستم سر جام.

محسن: حالا من نفهمیدم، تو خوابت میاد یا قرت میاد؟

با این حرفش پقی زدم خنده. وقتی رسیدیم، پیاده شدم و به دور و برم نگاه کردم. ای وای، اینجا که ولنجکه. برگشتم سمت محسن.

وقتی رسیدیم، پیاده شدم و به دور و برم نگاه کردم. ای وای، اینجا که ولنجکه. برگشتم سمت محسن.

من: محسن، این همه راه اومدی ولنجک که صبحونه بخوری؟

محسن: مگه چیه؟ امروز میخوام با هم خوش بگذرونیم.

من: محسن آخه تو هنوز زخمت کاملا خوب نشده. چجوری میخوای راه بری؟

محسن اومد نزدیکم و دستمو گرفت توی دستش و مهربون خندید.

محسن: آوا نگران نباش، من حالم خوبه. دوست دارم امروز بهمون خوش بگذره.

لبخند زدم و پشت سرش راه افتادم. هنوز خیلی از ماشین دور نشده بودیم که چندتا ماشین کهصدای آهنگشونو بلند کرده بودن، اومدن و شروع کردن به بوق زدن. اصلا نگاهشون نکردم که محسن یه موقع شاکی نشه. ولی در کمال ناباوری دیدم آقا محسن داره واسشون دست تکون میده و میخنده. فکر کنم اشکین روی محسن اثر کرده بود. برگشتم سمت ماشینا و دیدم ای وای اینا که بچه های کلاسمونن. با دهن باز داشتم بهشون نگاه میکردم، کیارش از یه ماشین با کلاس و گرون قیمت سفید پیاده شد و اومد سمت ما.

پالتوی قهوه ای شکلاتی تنش بود با شلوار کرم و کفشهای قهوه ای. لامصب خوب تیپ زده بودا. برگشتم به محسن نگاه کردم. پولیور آبی نفتی با پالتو و کفش مشکی و شال گردن آبی. با کیارش سلام علیک کردم و رفتم پیش محسن وایسادم.

من: چرا نگفتی که امروز میخوایم با بچه ها بیایم اینجا؟

محسن: دوست داشتم سورپرایز بشی.

من: شدم، خیلی ممنون. خیلیم خوشحالم.

رفتم با بچه ها سلام و روبوسی کردم. بعدش همه با هم راه افتادیم به سمت بالا. این سولماز باز گیر داده بود به محسن. اگه ول کن نباشه جلوی همه ضایعش میکنما.

از سرما دستم یخ کرده بود. همینجور دستمو جلوی دهنم گرفته بودم و ها میکردم. کامی صدام کرد. از بچه ها فاصله گرفتم و منتظر کامی و محسن موندم که آخر از همه راه میرفتن.

کامی:چطوری؟

من: خوبم مرسی، تو چطوری؟

کامی: خوبم، تو یکم با محسن باش تا من برم پیش زنم یه موقع باهام قهر نکنه و پدرمو در بیاره.

من: برو زن ذلیل.

کامی تند رفت پیش بهار. شونه به شونه محسن راه میرفتم. محسن دستهای یخمو گرفت توی دستهای گرمش.

من: آخیش الهی بری کربلا. کم کم دستم داشت بی حس میشد.

محسن: منم فهمیدم که یخ زدی، واسه همین به کامی گفتم صدات کنه. آخه تو چرا دستکش همراه خودت نمیاری؟

من: آخه محسن، تو گفتی بریم کله پاچه بخوریم. من چه میدونستم میخوایم بیایم ولنجک. بعدشم حالا مگه بده؟ دستمو میگیری قشنگ فیض میبری.

محسن خندید و دندونای مرتبش پیدا شد.

محسن: هنوز خوابت میاد یا الان قرت میاد؟

من: باور میکنی الان قرم میاد؟ بدجور دلم هوس کرده که قر بدم.

بالاخره رسیدیم بالا و همه سوار تله کابین شدیم. من، محسن، بهار، کامی و کیارش با هم توی یه تله بودیم. کامی همینجور جیغ میزد و وانمود می کرد که میترسه و همش کیارشو اذیت میکرد و میگفت تو بهم نظر داری و ازم لب گرفتی. بالاخره رسیدیم به کافه تریا. موقع نشستن این سولماز کنه منتظر بود که محسن بشینه تا پیشش بشینه. دست محسنو گرفتم و کشیدمش یه گوشه و وسط خودم و کامی نشوندمش. محسن سرشو انداخته بود پایین و داشت به این کارم میخندید.

زیر لب گفتم: فکر نکن فقط مردا غیرت دارن، ما زنا هم غیرتی میشیم. همینجا میشینی و تکون نمیخوریا.

محسن همینجور داشت بی صدا میخندید و شونه هاش تکون میخورد. صبحونه که میخوردیم همش سر به سر هم میذاشتیم. به کیارش واقعا داشت خوش میگذشت، همه دخترها دورش جمع شده بودن و حتی واسش لقمه میگرفتن که من و کامی همش بهشون تیکه مینداختیم.

کامی: خدا بده شانس، یکی نیست برای ما هم از این لقمه ها بگیره.

من: کامی بیا فدات شم، خودم واست لقمه میگیرم داداشم. حتما که نباید منظوری داشت که برات لقمه گرفت.

بعد از صبحونه نوبت قلیون شد. همه داشتن سفارش میدادن.

کامی: من دو سیب میخوام.

مرد: دو سیب نداریم.

من: اشکال نداره، دو پرتقال بیار.

همه غش غش شروع کردن به خندیدن، حتی آدمهای میز بغلی هم با این حرفم خندیدن.

من: منم همون دو پرتقالو میخوام.

محسن زیر لب گفت: نوچ.

زود حرفمو عوض کردم و گفتم: بچه ها شوخی کردم. حالا جدی نمیخواما.

کامی فهمید که بخاطر محسن نمیکشم چیزی نگفت، ولی بقیه بچه ها آبرومو بردن.

خشایار: چی شده آبجی؟ تو که همیشه ما رو مجبور میکردی همرات بیایم که قلیون بهت بچسبه. حالا که ما میکشیم تو نمیخوای؟

من: ترک کردم خشی. به تو هم نصیحت که ترک کن، سیگار و قلیون باعث سرطان میشه.

الناز: اوه اوه، از کی تا حالا تو از مریضی و مردن میترسی؟

من: از وقتی که زنده بودنم واسه یکی مهم شده.

اوه اوه گند زدی آوا، ببین همه دارن چجوری نگاهت میکنن.

من: چیه؟ ضایع بود خالی بستم؟

باز همه شروع کردن به خندیدن و هر کدوم یه فحشی بهم داد. منم مجبور بودم که جلوی محسن کوتاه بیام. تا ظهر با بچه ها به سر و کله هم میزدیم و میخندیدیم. موقع برگشتن من با چند تا از بچه ها جلوتر راه میرفتم و محسن همراه کامی و خشایار عقبتر میومدن. داشتیم میگفتیم و میخندیدیم که صدای جیغی شنیدیم. همه برگشتیم عقبو نگاه کردیم که دیدم سولماز خانم میخواسته بیفته که محسن میگیرتش. حالا هم سولماز جون توی بغل محسن بود. یعنی کارد میزدی خونم در نمیومد. احساس گرما میکردم، گوشم و فرق سرم داغ شده بود.

وای چقدر گرمه، شال گردن و کاپشنمو در آوردم. کامی اومد کنارم و تا خواست حرف بزنه اجازه ندادم.

من: کامی بهتره هیچی نگی.

کامی هم بدون هیچ حرفی برگشت رفت پیش محسن. تنهایی جلوتر از همه راه میرفتم، احساس کردم کسی اومد پیشم. فکر کردم کامیه، محل نذاشتم. صدای کیارشو شنیدم.

کیارش: سرما میخوری دختر.

برگشتم نگاهش کردم، باز نگاهش مهربون بود.

من: اوه شما کی اومدید؟ اصلا نفهمیدم.

کیارش: باز گفتی شما، بخدا من یکیم. درضمن، بس که توی فکر بودی عادیه که نفهمیدی کی اومدم.

ساکت به جلو خیره بودم.

کیارش: آوا، چرا دمغی؟

من: هیچی.

کیارش: یعنی منو دوست خودت نمیدونی که نمیخوای بگی از چی ناراحتی؟

من: چرا تو دوستمی، ولی واقعا چیزی نیست. یکم حوصلم سر رفته. بچه ها همه بحثهای سیاسی میکنن، منم از سیاست متنفرم.

کیارش: خوب بیا در مورد یه چیز دیگه صحبت کنیم. خواننده مورد علاقه ت کیه؟

من: امم، حدس بزن.

کیارش: باشه. تتلو؟

من: نوچ.

کیارش: عجیبه، نصف دخترهای ایرانی عاشقشن.

من: قیافه و صداش خوبه. ازش خوشم میاد، ولی خواننده محبوبم نیست.

کیارش: تهی؟

من: نه.

کیارش: رپر نیست؟

من: نه.

کیارش: خوب، مقیم ایرانه یا خارج؟

من: صد در صد ایران.

کیارش: بنیامین؟

غش غش خندیدم.

من: تو چرا همش اسم خواننده های خوشگلو میگی؟ بخدا من از اون آدمها نیستم که فقط به قیافه اهمیت بدم. خیلی چیزهای دیگه هم مهمه.

کیارش: آخه تو خودت خوشگلی، دوستاتم که یکیش کامی و یکی دیگش بهار، خوشگلن. گفتم شاید از روی قیافه، آدمها رو انتخاب میکنی.

من: نوچ، هنوز خیلی مونده تا منو بشناسی کیارش خان.

کیارش: باشه، خوب بذار ببینم کی میتونه باشه.

یهو دستاشو زد به هم و خوشحال برگشت نگاهم کرد.

کیارش: یافتم یافتم. بابک جهانبخش؟

من:ای گٔل گفتی. نه بابا فکر کنم باهوشیا. یکی از محبوبترین خواننده ها همینه.

کیارش: دیگه کی؟

من: محسن چاوشی، شهاب رمضان. جدیداً رفتم تو فاز داریوش.

کیارش: سلیقتم خوبه. اصلا بهت نمیخوره از این آهنگها گوش بدی. من فکر میکردم ساسی مانکن و مخته و علیشمس گوش بدی.

باز غش غش خندیدم.

من: اتفاقا قبلا ها همش همینا رو گوش میدادم. جدیداً سلیقه م عوض شده. خوب تو چی؟

کیارش: من خواننده های مورد علاقه م بابک جهانبخش و ابی و داریوشن.

من: ایول، کدوم آهنگ داریوشو بیشتر دوست داری؟

کیارش شروع کرد به آروم خوندن فریاد زیر آب.

واقعا صدای قشنگی داشت و گرم میخوند. منم شروع کردم آروم همراهش خوندن.

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن، خوشا از عاشقی مردن

همینجور به رو به رو نگاه میکردم. سنگینی نگاهش رو حس کردم، اشک توی چشمهام جمع شد. یه قطره اشک سر خورد روی گونه م. کیارش لبخند مهربونی زد و خواست اشکهامو پاک کنه که به خودم اومدم و زود رفتم عقب.

کیارش دستشو انداخت پایین و گفت: معذرت میخوام. ببخشید ناراحتت کردم.

من: نه اشکال نداره.

دیگه رسیده بودیم پایین. زود با همه خداحافظی کردم و رفتم سوار ماشین شدم. خیلی دلم میخواست برم صندلی عقب بشینم، ولی جلوی بچه ها درست نبود. صندلی رو خوابوندم که مثلا خوابیدم، از عمد سرمو جوری گذاشتم که محسن نتونه قیافمو ببینه و بفهمه که الکی خودمو زدم به خواب. محسن سوار شد و بدون هیچ حرفی راه افتاد سمت خونه. تا ماشین رو پارک کرد مثل فشفشه پریدم توی خونه و به خاله گفتم که ناهار نمیخورم و میخوام بخوابم.

زود لباسمو عوض کردم و پشت به در دراز کشیدم. محسن اومد درو باز کرد و وقتی دید تکون نخوردم رفت بیرون. خیلی خری محسن، حتی سعی هم نکردی از دلم در بیاری.

شب بی حوصله جلوی تلویزیون نشسته بودم و باز حواسم به فیلم نبود و به صبح فکر میکردم. اگه این سولماز زگیل نیومده بود امروز بهترین روز زندگیم بود. صحنهٔ صبح جلوی چشمم اومد. دست کشیدم به لبم، باز قلبم تند تند زد. با اینکه این اتفاق فقط توی چند ثانیه افتاده بود ولی واسهٔ من که اولین تجربه م بود خیلی طولانی بود.

اون شب سعی کردم به محسن نگاه نکنم. خیلی سخت بود ولی موفق شدم. زود شب بخیر گفتم و رفتم توی اتاقم. حالا شانس من بس که عصر خوابیده بودم خوابمم نمیومد. بلند شدم لپ تاپو روشن کردم و با هد ست شروع کردم به آهنگ گوش کردن. رفتم توی فولدر عکسهای محسن. بچه پررو، چقدر هم دوسش دارم. رفتم پیراهنشو از زیر بالشت آوردم و گرفتم بغلم و باز پشت لپتاپ نشستم و عکسهاشو نگاه کردم.

یه عکسش بود که از نیمرخش بود و یه اخم کوچولو داشت. عاشق این اخمشم من. گذاشتمش عکس دسکتاپ. همینجور پیراهن رو گرفتم جلوی دماغم و زل زدم به عکسش. الان داشتم حرفهای کامی و بهار رو درک میکردم. وقتی که مسخره شون میکردم و میگفتم همچین حرف میزنی انگار یک ساله که ندیدیش، خوبه ظهر دیدیشا. اونا هم میگفتن یک ساعت قد یه سال برای ما میگذره.

مثل الان خودم، از ظهر تا الان که با محسن قهر کردم دلم داره پرپر میزنه. ولی حقشه، پررو. این همه به من گیر میده و غیرت بازی در میاره، بعد خودش به دختره دست میزنه. یعنی بزنم دوتاشونو نصف کنم. صبر کن سولماز خانم من که حال تو رو میگیرم.

توی فکر نقشه کشیدن واسهٔ تلافی از سولماز بودم که حس کردم یکی دست انداخت روی شونه م. از ترس جیغ زدم و پریدم هوا. برگشتم دیدم محسنه و وقتی که پریدم شونه م خورده به دهنش و لبش زخم شده بود. هول هولکی رفتم نزدیکش و به لبش نگاه کردم.

من: محسن ببخشید، ترسوندی منو. بخدا نمی خواستم اینجوری بشه.

محسن: آوا آروم باش، چیزی نیست که. میدونم عزیزم از عمد نبود. آروم باش.

رفتم نزدیکتر و به لبش نگاه کردم که داشت خون میومد، زود دستمال آوردم و گذاشتم رو لبش که محسن دردش گرفت. گریه م گرفته بود. نتونستم جلوی اشکهامو بگیرم و همینجور گریه میکردم.

محسن: آوا بخدا چیزی نیست، چرا تو همچین میکنی آخه؟ بیا بشین ببینم.

نشستم روی تخت و محسنم اومد کنارم نشست. چرا من اینقدر راحت جلوی محسن اشک میریزم؟ دوست ندارم فکر کنه ضعیفم، من ضعیف نیستم. سرمو گرفتم توی دستهام و دستهامو گذاشتم روی زانوم. محسن دست انداخته بود دور کمرم و هی تکونم میداد.

محسن: پاشو ببینم، فکر کردی حالا که ناراحتی ولت میکنم؟ بگو ببینم چرا امروز باهام قهر بودی؟ هوم؟

من: خودت میدونی چرا، پس دیگه چرا میپرسی؟

محسن: دوست دارم از زبون خودت بشنوم.

برگشتم و زل زدم به چشمهاش.

من: میخوای از زبون خودم بشنوی؟ باشه پس بشنو، خوشم نمیاد این سولماز هی بهت میچسبه. خوشم نمیاد تو باهاش میگی و میخندی و بهش رو میدی. یعنی تو نفهمیدی خودشو الکی انداخت که تو بگیریش؟ این همه جا و این همه پسر، فقط باید پیش تو می افتاد؟ تو که تیزتر از این حرفها بودی، فکر نمیکردم گول این ننر رو بخوری. بعدشم، تو که هی به من گیر میدی موهاتو بکن تو و با کامی گرم نگیر و با کیارش حرف نزن، چطور خودت با سولماز حرف زدی؟ چطور بهش دست زدی؟ اگه تو غیرتت اجازه نمیده، غیرت منم اجازه نمیده. بخدا محسن فقط دلم میخواد بزنم دوتاتونو نصف کنم.

تند تند نفس میکشیدم. هر لحظه منتظر بودم که محسن اخم کنه و از اتاق بره بیرون. ولی اون اخم نکرد، به جاش یه لبخند خوشگل زد و منو محکم گرفت توی بغلش.

آروم دم گوشم گفت: تو انگار قصد داری منو دیوونه کنی امشب.

گونه مو بوسید و زل زد به چشمهام.

محسن: میدونستم ناراحت شدی از دستم، ولی باور کن عمدی نبود.اومد از کنارم رد شد که یهو صدای جیغشو شنیدم، ناخودآگاه گرفتمش. نگاهتو دیدم، بعدشم دیدم که کاپشنتو در آوردی. بعد با کیارش گرم گرفتی که کارمو تلافی کنی. راستش خیلی عصبی شدم و میخواستم بیام یکی بزنمش که فکش بیفته پایین. ولی دیدم که بهش اجازه ندادی بهت دست بزنه.

شاید باور نکنی، ولی با این حرکتت آروم شدم. فهمیدم که هر چقدر هم از دستم عصبانی باشی، از دوست داشتنت بهم کم نمیشه. اگه هم دیدی بعدش هیچی بهت نگفتم برای این بود که خودت به حرف بیای. دوست دارم وقتی از دستم ناراحت میشی خودت بیای بهم بگی و چیزی رو توی دلت نگه نداری.

بعد یه چشمک زد و خندید که چال لپش پیدا شد.

محسن: میدونستم بیداری، اومدم توی اتاق دیدم اینقدر غرق آهنگی که حواست به من نیست، نزدیک که شدم عکسمو دیدم. نمیدونم اینو کی گرفته بودی. الانم که اینو دیدم.

پیراهنشو که دستم بود گرفت دستش.

محسن: از کهنه ها درش آوردی؟

خندیدم.

محسن: نمیخوای بخوابی؟

من: نه، خوابم نمیاد.

محسن: خوب پس من حرف میزنم.

دست گذاشتم زیر چونه م و منتظر نگاهش کردم.

محسن: میدونی اولین بار که دیدمت به چی فکر کردم؟

من: به چی؟

محسن: بذار از اولش بگم. میدونی که، من از قبل در مورد تو تحقیق کرده بودم و از همه چیزت خبر داشتم. شنیده بودم که خیلی شیطونی و خیلی از بادیگاردهای خوبت رو فراری دادی. راستش من اصلا باورم نمیشد که یه دختر بتونه همچین کارهایی بکنه.

اولین بار که دیدمت داشتی میرفتی دانشگاه. یه لحظه محو جمالت شدم. با خودم گفتم خدا چی آفریده، یه نقاشی. ولی رک میگم که از تیپت و رنگ موهات خوشم نمیومد.

خندیدم که محسنم خندید و لپمو کشید.

محسن: با دوستات میگفتی و میخندیدی، ولی بعدش میرفتی سر قبر مامانت و گریه میکردی. میدیدم که با مامانت حرف میزدی و همهچیز رو براش تعریف میکردی، بعضی موقعها هم میخندیدی.

نگاهش کردم که داشت فکر میکرد. دستشو گرفتم.

من: محسن بازم بگو، تو رو خدا.

محسن: باشه. تا یه مدت فکر می کردم که لابد بادیگاردها ترسیده بودن و الکی تو رو بهونه کرده بودن. میگفتم این دختر به این ظریفی و نازی چطور میتونه این همه بلا سر بادیگاردها بیاره؟ تا اینکه اون شب بهت حمله شد. وقتی اونجوری با چاقو زدی به مرده من که سرگردم یه لحظه ماتم برد. توی دلم شجاعتتو تحسین کردم. شب که با بابات دعوات شد فهمیدم که پشت این قیافهٔ ظریف و جذاب یه دختر قوی و زخم خورده ست.

آوا، راستش اوایل ازت خوشم نمیومد. آخه اولین کسی بودی که گولم زدی و تونستی از دستم فرار کنی. خب هر چی باشه من یه مردم و بهم بر میخوره که یه فسقلی گولم بزنه.

با مشت آروم زدم به بازوش و گفتم: پررو.

محسن خندید و ادامه داد: آخه دختر بس که بلایی، کسی از پنجره دستشویی میتونه رد بشه؟ آخه این چه کاری بود که تو کردی.

من: تو طعم زندانی بودن رو نچشیدی، من توی خونهٔ خودم زندانی بودم. هرجا که میرفتم یکی بود که آمار منو به بابام بده. اون موقعها هم که من و بابام دشمن خونی هم دیگه بودیم.

محسن: میدونم، سر کلاسها که نظم کلاس رو بهم میریختی، هم خنده م میگرفت هم عصبی میشدم از اینکه اینقدر بیخیال بودی و به چیزی اهمیت نمیدادی. آوا، میدونستی با چادر خیلی قشنگ میشی؟

من: محسن لطفا سرمو شیره نمال که من چادر بپوش نیستم، همون یه بار که نزدیک بود دماغم بشکنه بسمه.

محسن ریز خندید و دماغمو بوسید.

محسن: آوا بازم میگم ببخشید، باشه؟

من: باشه. اجال نداره

محسن: یادته که بهم گفتی نفرین من همیشه پشت سرته و هیچوقت خوشبخت نمیشی؟ اینو که گفتی پشتم لرزید، میدونستم دلتو درد آوردم و نفرینت میگیرتم.

محسن نفس عمیقی کشید و ادامه داد: اونروز توی بازار، من توقع نداشتم بزنی توی گوشم. فکر هر چیزی رو میکردم الا اینو. وقتی زدی خیلی چیزها رو فهمیدم، با حرفت دلمو لرزوندی. بعدش که با هم خوب شدیم و من تورو بهتر شناختم، تازه داشتم یه روی دیگه تو می دیدم، روی اصلیتو. فهمیدم تو اصلا اون چیزی نیستی که نشون میدی، همونی هستی که دل منو لرزوندی.

داشتم با یه لبخند گشاد محسنو نگاه میکردم، محسن تا قیافه مو دید غش غش خندید.

من: چته؟

محسن: آوا قیافه ت خیلی بامزه شده.

من: خوب حق دارم، توی چوب بعد این همه مدت، معجزه شده اومدی حرف دلتو میزنی. دارم فکرتو درباره خودم میدونم. میخوای ذوق نکنم؟

محسن: خوب بابا، هی چوب چوب نکن به چوب بر میخوره.

بعد شروع کردیم دوتایی غش غش خندیدن. منم پررو، دراز کشیدم و سرمو گذاشتم روی پای محسن. گفتم الان محسن یکی میزنه تو گوشم و میگه پاشو خوشم نمیاد از این لوس بازیا. ولی قشنگ نشست و موهامو ناز کرد.

من: محسن یه سوال بپرسم ناراحت نمیشی؟

محسن: بپرس.

من: اون روز، امم، خوب چیزه. آخه چجوری بگم.

محسن: راحت حرفتو بزن.

من: اونروز، نازنین،...

محسن: اونروز نازنین بهم چی میگفت؟

سرمو به علامت مثبت تکون دادم. محسن پیشونیمو بوسید.

محسن: چیز مهمی نبود، میگفت پشیمون شده. میگفت وقتی دیده من چیزی به کسی نگفتم از کارش پشیمون شده و حالا هم میخواد برگرده.

یهو یه لبخند گشاد زد و گفت: ولی توی وروجک آب پاکی رو روی دستش ریختی ها. راستش تو دلم داشتم به کارت میخندیدم. یه جوری ملحفه رو کشیدی روم که اون اصلا وا رفت. غیرتی شدنتو دوست دارم.

بعد نوک دماغمو گرفت و کشید. دست محسنو کشیدم که دراز بکشه، بعد دستشو باز کردم و سرمو گذاشتم روی بازوش و دست انداختم دور کمرش. سردی تفنگو حس کردم.

من: اومدی توی اتاق من و با خودت تفنگ آوردی؟

محسن: واسه احتیاط خوبه دیگه.

من: آهان. راستی محسن، امروز بهترین روز زندگیم بود.

محسن: برای منم همینطور.

مکثی کرد و گفت: خوب بگو ببینم. تو این عکس رو کی از من گرفتی؟

ریز خندیدم و گفتم: خوب دیگه.

محسن شروع کرد به قلقلک دادنم و گفت: تو دیگه چی هستی که منو گول میزنی هان؟ ای بلا.

من: وای نه، محسن شکمم نه. واای مامان، نکن محسن. حالا همه بیدار میشنا نکن.

دیگه به نفس نفس افتاده بودم که محسن ولم کرد، دستشو حصار سرم کرده بود و داشت با خنده نگاهم میکرد.

من: اون چشمهای خوشگلتو جمع کن تا کاری دستت ندادم.

محسن با چشمهای گرد شده نگاهم کرد و پقی زد خنده. بعدش محکم منو گرفت توی بغلش و خندید.

محسن: دختر من آخر از دست تو دیوونه میشم. وقتی پیشتم احساس ضعیف بودن میکنم، فکر میکنم من دخترم و تو هم یه پسر که بهم نظر داری. آوا، جون من یکم مثل دخترا باش و تو بترس.

ابرومو انداختم بالا و با عشوه گفتم: آخه توی شیر برنج هم ترس داری؟ خیالم از بابت تو تخته و میدونم که از این جراتا نداری.

محسن: آوا اینجوری میگی که مثلا منو مجبور کنی کاری کنم؟

من: برو بابا، اگه چوب بود الان با حرفهای من نرم شده بود و تو نشدی.

محسن خندید و دست انداخت دور کمرم. لباسم یکم رفته بود بالا و کمرم لخت بود. با تماس دست محسن داغ شدم.

من: محسن، میذاری امشب توی بغلت بخوابم؟

محسن لبخند جذابی زد و گفت: باشه.

من: خودتم تا صبح بخواب، دوست دارم وقتی بیدار میشم کنارم باشی.

یکم فکر کرد، بعد گفت: باشه. پریدم و ماچش کردم.

من: خیلی گلی. پس من برم دستشویی که ترکیدم بس که خودمو نگه داشتم.

محسن شروع کرد به خندیدن. از دستشویی که اومدم بیرون، دیدم محسن داره عکساشو توی لپ تاپم نگاه میکنه.

من: محسن بر نگردیا، میخوام لباس عوض کنم.

محسن: باشه.

داشتم شلوارمو میپوشیدم که محسن گفت: آوا برگردم؟

من: اِ، نه بر نگردیا محسن.

محسن خندید و گفت: برگردم دیگه، اولین باره که داری نقش اصلیتو رو میکنی. بذار برگردم.

منم پررو گفتم: خوب برگرد، من که از خدامه.

از پشت هم میتونستم چشمهای گشاد شدهٔ محسنو تصور کنم. لابد توی دلش میگفت این دختره از شرم و حیا بویی نبرده.

من: برگرد دیگه من منتظرم.

محسن: نه نظرم عوض شد.

من: د برگرد دیگه لامصب.

بعد خودم رفتم و سرشو گرفتم و برگردوندم عقب، محسنم چشمهاشو بسته بود.

محسن: نکن آوا.

من: زود چشمهاتو باز کن بینم.

محسن: آوا نکن زشته.

من: محسن یا چشمهاتو باز کن یا شلوار خودتو هم در میارما.

یهو محسن شلوارشو چسبید که باعث شد پقی بزنم خنده.

من: محسن چشمهاتو باز میکنی یا نه؟

محسن: آوا از خر شیطون بیا پایین زشته.

لیوان آب کنار تخت بود، رفتم آوردمش و یکم ریختم روی صورتش. محسن که توقع نداشت روش آب بریزم یهو چشمهاش باز شد. ولی زود بست. شروع کردم غش غش خندیدن و نشستم روی زمین و به قیافه محسن نگاه میکردم. محسن یهو چشمهاشو باز کرد و زل زد به من.

من: قیافه ت خیلی باحاله محسن.

محسن: از صبح تا حالا تو لباس تنت بود و داشتی منو سر کار میذاشتی؟

من همینجور داشتم میخندیدم و نمیتونستم حرف بزنم. یهو محسن بلند شد و اومد سمتم. منم با جیغ پا به فرار گذاشتم، حالا من بدو و اون دنبالم. آخر منو گرفت و چسبوندم به دیوار. دوتامون از نفس افتاده بودیم. ولی هنوز خنده م میومد و هی میخندیدم.

من: محسن غلط کردم، ببخشید. باشه؟ سُری(Sorry) بابایی.

همینجور داشتم با حالت بچه گونه ازش معذرت خواهی میکردم که حالت نگاه محسن عوض شد و یه دفعه داغی لباشو روی لبم حس کردم. چشمهامو بستم و به موهاش چنگ انداختم. محسن دست انداخت پشت کمرمو فشار داد و منو محکم چسبوند به خودش. گرمای بدنش و تپش تند قلبشو حس میکردم. حس شیرینی بود. جای دستاش روی کمرم داغ شده بود. یکم که گذشت به خودمون اومدیم و آروم از هم جدا شدیم. پیشونیمون به هم چسبیده بود و هنوز داشتیم نفس نفس میزدیم. دستمو که روی سینه ش بود گرفت توی دستش و بوسید. باز محکم بغلم گرفت و با دستی که روی کمرم بود نوازشم میکرد. اصلا دوست نداشتم که از آغوش گرمش جدا بشم. انگار محسن هم همین حس رو داشت که محکم گرفته بودم. یکم که گذشت سرمو بلند کردم و به چشمهاش نگاه کردم. لبخند زد و لپم رو بوسید. ازش فاصله گرفتم و رفتم سمت میز آرایش تا موهامو شونه کنم. محسن تکیه داد به دیوار و زل زد به من.

محسن: اینکارو بخاطر این کردم که بهت ثابت کنم شیر برنج نیستم.

من: برو بابا، شیر برنجو که هستی. اگه هم الان منو بوسیدی بخاطر طعم لبام بود که صبح چشیدیش، واسه همین الانم نتونستی جلوی خودتو بگیری و از لبم فیض نبری.

محسن چشمهاشو بست و شروع کرد بی صدا خندیدن. خودمم از حرفم خنده م گرفته بود. رفتم دستشو گرفتم و با هم دراز کشیدیم.

من: محسن اگه امشب از شانس ما یکی بیاد توی اتاق من، بدبخت میشیم.

محسن: نترس، درو قفل کردم. هم اتاق خودمو هم اتاق تو رو.

برگشتم سمتش و با تعجب نگاهش کردم.

من: کلیدمو آوردی؟

محسن: اوهوم. یه جای خوبم قایمش کردم که نمیتونی پیداش کنی.

یه نگاه بهش انداختم و با خودم گفتم یه جای خوب لابد توی لباس زیرشه که فکر میکنه من روم نمیشه دست کنم.

من: محسن میدونی که هرجا باشه دست میکنم و درش میارم، یا خودت بدش یا دست به کار میشم.

محسن غش غش شروع کرد به خندیدن.

محسن: آوا بخدا من تو کل زندگیم دختر نترسی مثل تو ندیدم. هر دختری یه نقطه ضعفی داره، تو اونم نداری. فقط مارمولک، که نمیدونم این موقع شب کامی رو از کجا گیرش بیارم.

جلوی خنده مو به زور گرفتم.

من: کمتر نقشه بکش. محسن دیگه کلیدو بر ندار باشه؟

محسن: چرا کلیدو میخوای؟ مگه میخوای چیکار کنی؟

من: هیچی، واسه روزهایی که باهات قهر میکنم خوبه تا اینجوری مثل امشب زهره ترکم نکنی.

محسن سرشو تکون داد و هیچی نگفت. دستمو گذاشتم روی شکمش و یاد زخمش افتادم. لباسشو زدم بالا که محسن دستمو گرفت.

محسن: چیکار میکنی؟

من: بابا شریف، نمیخوام به شرافتت لطمه بزنم. فقط میخوام زخمتو ببینم خوب شده یا نه.

محسن که خودشم از حرکتش خنده ش گرفته بود لباسشو یکم زد بالا. منم واسه اذیت کردنش لباسشو یکم کشیدم پایینتر که باز خنده ش گرفت.

من: والا، انگار من تا حالا لخت ندیدمش.

بعد زخمشو نگاه کردم، خدا رو شکر داشت خوب میشد. ولی هنوز جاش بود. زخمو بوسیدم و لباس رو کشیدم پایین. رفتم طرف ابروش و جای شکستگیشو که یه خط انداخته بود ته ابروش بوسیدم.

من: خوب، حالا نوبتی هم باشه نوبت زخمیه که امشب باعثش شدم.

زل زدم به لبش. یهو محسن از جا پرید و رفت سمت در. نشستم روی تخت و ریز خندیدم.

من: محسن بخدا شوخی کردم، تو چرا اینجوری میکنی آخه؟ آخی عزیزم مثل دختر ۱۵ ساله میمونه. حالا خوبه دوبار خودت بهم حمله کردیا پررو.

محسن: صبح تو شروع کردی. الانم میخواستم بهت ثابت کنم که شیر برنج نیستم.

من: باشه بابا حالا تو گریه نکن بیا بخواب که گیج خوابم.

محسن مشکوک نگاهم کرد و اومد دراز کشید. سرمو گذاشتم روی بازوش و پشت بهش خوابیدم.

صبح که بیدار شدم از دست محسن که دور کمرم بود فهمیدم که معجزه شده و محسن فرار نکرده. از صدای نفسش که گرمیش به گوشم میخورد فهمیدم خوابه. دست دراز کردم و گوشیمو برداشتم که ساعتو ببینم. اوه، توی تقویمش در اومده بود که دو روز دیگه تولد محسنه. خوب شد واسهٔ دو روز قبل از تولدش تقویمو تنظیم کرده بودم که یادآوریم کنه. امروز باید برم خرید.

برای اینکه محسن بیدار نشه همینجور دراز کشیدم و تکون نخوردم. نیم ساعت بعد دیدم کم کم داره دیر میشه. غلت زدم و زل زدم به صورتش. از اونجایی که محسن خیلی خوابش سبک بود چشمهاشو باز کرد، نگاهم کرد و باز بست. لبخند زد.

من: صبح بخیر آقای ترس از شرافت خودمون. چی شده دیشب فرار نکردی بری هان؟

محسن آروم خندید و منو کشید تو بغلش.

محسن: آوا باور نمیکنی دیشب چقدر راحت خوابیدم، حتی یه بار هم از خواب بیدار نشدم. فقط بوی عطرت زیر دماغم بود و مستم میکرد.

من: هه هه، میدونم. کلا من همه چیم آدما رو مست میکنه.

محسن بی صدا خندید که از صدای نفسهاش فهمیدم. دلم نمیخواست از بغلش بیام بیرون، ولی داشت دیر میشد و مجبور بودم. بلند شدم حوله رو برداشتم و رفتم توی حموم. وقتی دوش گرفتم و اومدم بیرون، دیدم محسن نیست. به در نگاه کردم، آخی عزیزم کلیدو برام گذاشته. زود لباس پوشیدم و رفتم پایین صبحونه بخورم. هم زمان با من میلاد هم اومد توی آشپزخونه. صبحونه رو با خنده و شوخی خوردیم.

توی اتاقم داشتم به خودم توی آینه نگاه میکردم. مانتو و شال مشکی با کیف و بوت پاشنه بلند قهوه ای سوخته که میلاد برام از پاریس آورده بود. عجیب بهم میومد. آرایش خیلی کمی داشتم و موهام کاملا پوشیده بود. یه جورایی خودمم دیگه عادت کرده بودم. بعدشم دیگه راحت بودم و هر روز لازم نبود که موهامو درست کنم و میتونستم یک ساعت بیشتر بخوابم. عینک مارک دارمو زدم و تند رفتم پایین و سوار ماشین شدم.

توی کلاس نشسته بودیم و استاد داشت درس میداد. روی کاغذ برای بهار نوشتم که دو روز دیگه تولد محسنه.

بهار نوشت: جدا؟ خوب چیکار میخوای بکنی؟

من: به روی خودت نیار که خبر داری، امروز به بهونهٔ خرید واسهٔ خودمون بریم بازار. بعد اونجا من سر محسنو گرم میکنم تو و کامی برید اون چیزی رو که میخوام بگیرید.

بهار: باشه.

اونروز بعد از دو کلاس نقشمونو عملی کردیم.

بهار: آوا میای بریم خرید؟

من: ا، اتفاقا منم دلم هوس خرید کرده.

رو کردم به محسن و گفتم: اشکالی که نداره؟

محسن لبخند زد و گفت: نه چه اشکالی داره.

من: خوب پس بریم.

داشتیم توی خیابونها میگشتیم که یه بوتیک مردونه دیدیم.

به بهار نگاه کردم که زودی منظور نگاهمو گرفت.

بهار: بچه ها بریم اینجا.

کامی: به به، از کی تا حالا زن من تبدیل به آقا شده که میخواد لوازم مردونه بگیره؟

بهار: خفه شو کامی، میخواستم با سلیقه خودم برات یه چیز بگیرم ولی الان که اینجوری گفتی دیگه منصرف شدم.

کامی: اِاِ ، فدای خانم خوشگلم بشم من. بیا بریم که خیلی وقته لباس نخریدم.

کامی دست بهارو گرفت و مثل کش تمبون کشیدش. ما هم پشت سرشون رفتیم. لباسهای جالبی داشت و همش برند بود. یه کفش و کمربند چرم قهوه ای چشمهامو گرفت. به بهار نگاه معنی داری کردم.

من: چه کفش خوشگل و مردونه ایه. میخوای اینو واسش بگیر. تازه این کمربند هم ستشه.

بهار: آره خیلی شیکه، کامی بیا اینو بپوش ببینم چطوره.

کامی که پوشید اصلا من خر کیف شدم از سلیقه م. چه شیک بود لامصب. بهار نگاهم کرد و لبخندمو دید.

بهار: نه کامی این به تو نمیاد. تو همون تیپ اسپورت بزنی بیشتر بهت میاد.

رفتم سمت لباسهاش، یه کت اسپورت مشکی دیدم. کامی رو صدا کردم.

من: کامی بیا اینو بپوش.

کامی اومد و کت رو پوشید، خیلی بهش میومد.

من: به به، عجب تیکه ای شدی تو.

کامی: قربون شما.

بهار: اما من اینو دوست ندارم.

کامی برگشت و با تعجب بهش نگاه کرد.

کامی: چرا اونوقت؟

بهار: زیادی جلب توجه میکنه.

کامی: بگو بخیلم نمیخوام برات چیزی بگیرم.

من: کامی اینو ولش کن. بیا این یکی هم بپوش ببینم سفید بهت میاد یا نه.

یه کت دیگه بهش دادم که تقریبا همون مدل بود. این یکی دیگه حرف نداشت. خیلی به کامی میومد.

من: اوه اوه، این مانکنه کیه که هرچی میپوشه بهش میاد. تو حتی اگه گونی هم بپوشی بهت میاد لامصب.

کامی سرشو به احترامم خم کرد و گفت: ما چاکر شمائیم آبجی. بهار یاد بگیر.

بهار: وا، من نظرمو گفتم.

من: بابا بیخیال، کامی اینو بده بینم.

بعد کتو برداشتم و رفتم حساب کردم. وقتی که کیسه خرید رو بهم داد منم گرفتم سمت کامی.

من: مبارکت باشه.

چشمهای کامی برق زد و اومد سرمو بوسید. من که کلا هنگ کرده بودم. حالا یکی بیاد محسنو بگیره، زیر چشمی نگاهش کردم که دیدم داره لبخند میزنه. جل الخالق، مگه میشه؟

کامی: آوا خیلی گلی، اصلا توقع نداشتم همچین کاری رو بکنی.

من: چرا؟ خوب تو لیاقتشو داری بابا.

کامی: کاش یکم این (اشاره به بهار) این چیزا رو یاد میگرفت.

بهار: وا، خوب حالا که اینجور شد بیا منم برات بخرم.

دست کامی رو کشید و یه جوری واسم چشمک زد که محسن نبینه.

من: خوب تا شما اینجا هستین من و محسنم میریم چندتا مغازه نگاه میکنیم.

بهار: باشه، تموم کردیم زنگ میزنیم.

با محسن رفتیم توی یه مغازه مانتو فروشی. یه مانتو پسندیدم، خواستم حساب کنم که محسن اومد حساب کرد. با لبخند نگاهش کردم. از مغازه که رفتیم بیرون به دور و برمون نگاه کردیم. هنوز از بهار و کامی خبری نبود. در کمال تعجب محسن دستمو گرفت و منو کشید سمت یه مغازه شال فروشی.

من: اینجا چرا اومدی؟

محسن: یادته شالتو دور زخمم بستی؟ حالا میخوام به جاش یکی واست بگیرم.

من: محسن بیخیال بابا، اونم فدای سرت.

محسن: نه من باید برات بگیرم. تازه، اون شبم یکی دیگه رو هم رو زخمم گذاشتی.

منم خوشحال خندیدم و با هم رفتیم توی مغازه. چندتا شال خودش انتخاب کرد و نظر میداد. سه تا شال با سلیقه محسن گرفتم.از مغازه که بیرون رفتیم بهار و کامی هم از راه رسیدن.

من: خریدهاتون تموم شد؟

بهار: آره، شما چی؟

من: آره ما هم خریدیم. بریم؟

بهار: بریم.

رفتیم سمت ماشین و خواستیم سوار بشیم که کامی گفت: محسن بذار آوا پشت فرمون بشینه.

محسن اول به کامی، بعد به من نگاه کرد.

محسن: من حرفی ندرام، تو چی میگی آوا؟

من با تعجب به محسن نگاه کردم و خوشحال رفتم سوئیچ رو گرفتم و زود پشت فرمون نشستم، کامی و بهار هم عقب نشستن. یعنی کامی پشت صندلی من نشسته بود. حرکت کردم، اولش آروم میروندم که هی دیدم کامی داره از توی آینه اشاره میکنه که گاز بدم. منم از خدا خواسته گاز دادم و از ماشینا سبقت گرفتم.

پشت چراغ قرمز بودیم که چشمم به یه دختره افتاد که داشت از خیابون رد میشد. موهای بلوند، ناخنهای صورتی جیغ، پوست برنز، زیر چشمها سفید، آرایش غلیظ با رژ لب قرمز و کفشهای پاشنه بلند.

من: بچه ها اونجا رو، پایه این؟

بهار و کامی که منظورمو فهمیدن خندیدن و گفتن: پایه ایم.

پنجره رو کشیدیم پایین و زل زدیم به دختره، دختره که سنگینی نگاهمونو حس کرده بود با عشوه برگشت و به ما نگاه کرد. سه تایی با یه لبخند گشاد براش دست تکون دادیم انگار که میشناسیمش. دختره وسط خیابون وایساده بود و به ما نگاه میکرد. اونم خواست که ضایع نشه دستشو برامون تکون داد و با لبخند زیر لب گفت خوبین؟ یهو ما سه تا پقی زدیم زیر خنده که دختره وا رفت. همون لحظه چراغ سبز شد و من گاز دادم و رفتم. هنوز داشتیم غش غش میخندیدیم که حس کردم محسن زل زده بهم.برگشتم سمتش که دیدم سرشو از روی تاسف تکون داد.

من: د محسن، ضد حال نزن دیگه. امروز اومدیم یکم بچرخیم. ساز مخالف نزن باشه؟

محسن: آخه با مردم آزاری چی به شما میرسه؟

کامی: روحمون شاد میشه جون تو.

ریز خندیدم. محسن باز سرشو از روی تاسف تکون داد. کامی و بهارو رسوندیم خونه و بعدشم خودمون رفتیم خونه. قرار بود فردا که ما دانشگاه هستیم، داداش بهار با آژانس خریدها رو بفرسته خونه مون. منم به صغری خانم گفتم که حواسش باشه و توی کمدم قایمشون کنه.

فرداش هم از راه رسید. قرار بود من شب بهش کادو ها رو بدم. از صبح دل تو دلم نبود. میترسیدم یه چیزی بشه که نقشه هام خراب بشه. شب شام خوردیم و تلویزیون نگاه کردیم. دیگه کم کم وقت خوابمون شده بود. شب بخیر گفتم و رفتم توی اتاقم. وقتی که مطمئن شدم همه خوابیدن از اتاق رفتم بیرون. محسن درو باز کرد.

من: محسن، تشنمه. راستش میترسم برم توی آشپزخونه، برام آب میاری لطفا؟

محسن متعجب نگاهم کرد. لابد توی دلش میگفت ما نمردیم و دیدیم که آوا مثل دخترها رفتار کرد و از یه چیزی ترسید. هیچی نگفت و رفت پایین. منم از فرصت استفاده کردم و زود رفتم کادوها رو روی تختش چیدم و چندتا گٔل رز که پر پر کرده بودم رو دورش ریختم. خودمم رفتم روی مبل کنار پنجره نشستم و خیره شدم به در.

محسن با یه لیوان آب اومد که چشمش به تختش افتاد، با تعجب برگشت و به من نگاه کرد. بلند شدم، رفتم سمتش و لپشو بوسیدم.

من: تولدت مبارک عزیزم. دیگه پیر شدی رفت.

محسن هنوز توی شوک بود.

محسن: تو یادت بود؟

من: معلومه، کیه که تولد عشقش یادش بره؟ اونم عشقی مثل تو که اینقدر جیگره.

محسن خندید و بغلم کرد. هروقت منو تو بغلش میگرفت احساس میکردم یه جوجه ام توی بغلش.

محسن: مرسی گلی.

از بغلش بیرون اومدم و گفتم: خوب نوبتیم باشه نوبت کادوهاست. خدا کنه خوشت بیاد.

محسن مهربون نگاهم کرد و گفت: هرچی که با سلیقه تو باشه خوبه و من میپسندم.

بعد دستمو گرفت و با هم نشستیم روی تخت. محسن اولین کادو رو برداشت، بازش کرد و تا کفش رو دید با تعجب برگشت سمتم.

محسن: اینو کی گرفتی وروجک؟

من: دیگه دیگه. حالا بقیه شو ببین.

بعدش کمربندو دید، بعدشم کت مشکیه رو.

محسن: که اینطور، اونروز منو فرستادید دنبال نخود سیاه که اینا رو برام بگیرین.

منو بوسید و بعد پیشونیشو چسبوند به پیشونیم و گفت: آوا خیلی بلایی. بخاطر همینه که دوست دارم. تو تنها کسی هستی که میتونی گولم بزنی و همیشه غافلگیرم میکنی. مامان من بعد از ۲۹ سال هنوز نمیتونه چیزی رو از من پنهون کنه و قبل از اینکه کاری کنه من همه چیز رو میفهمم. ولی تو، اینقدر خوب نقش بازی کردی که من حتی فکرشم نمیکردم اینا برای منه.

دماغشو بوسیدم و گفتم: ما اینیم دیگه.

محسنم خندید و گفت: راستی، اون دوتا هم خبر داشتن؟

من: بهار آره، ولی به کامی نگفتیم چون میدونستم ذوق زده میشه و همه چیزو لو میده. خوب پاشو بپوش ببینم بهت میاد یا نه.

وقتی محسن پوشید یه سوت زدم.

من: نه بابا سلیقه م هم خوبه، چه بهت میاد محسن.

محسن: سلیقه خانممه، صد در صد که خوبه.

با این حرفش کله قند تو دلم آب شد.دستشو کشیدم و بردمش سمت در.

من: محسن بریم یه چیزی بخوریم که مردم از گشنگی.

با هم رفتیم توی آشپزخونه، رفتم سمت یخچال و یه ظرف که روشو پوشونده بودم و داخلش پیدا نبود از یخچال در آوردم.

من: محسن قربون دستت شیر رو در میاری تو دو تا لیوان بریزی؟

محسن هم بلند شد و شیر رو در آورد و ریخت توی لیوانها. منم تند کارهامو انجام دادم و نشستم. محسن شیر رو گذاشت توی یخچال و وقتی که برگشت سمت من، کیک کوچولویی رو که یه شمعم روش بود گرفتم جلوش. محسن با بهت داشت نگاهم میکرد.

محسن: آوااااا!

من: جانمممممم؟

بعد رفتم چراغ آشپزخونه رو خاموش کردم و باز رفتم کنارش.

من: تولد تولد، تولدت مبارک. بیا شمعا رو فوت کن که انشاالله ۱۲۰ سال با آوا خوشگله زنده باشی.

محسن خندید و دستمو گرفت.

من: محسن بدو آرزو کن و شمع رو فوت کن.

محسن چشمهاشو بست، به قیافه ش خیره شدم. نور شمع توی صورتش بود و قیافه شو جذابتر میکرد. محسن چشمهاشو باز کرد و نگاهم کرد، چشمهاش یه برق عجیبی میزد. شمع رو فوت کرد. منم پریدم و ماچش کردم. یه چاقو آوردم و دادم دستش.

محسن: حالا کیک به این کوچکی بریدن هم داره؟

من: اِ، راست میگیا. خوب بیا بخوریم که خیلی گشنمه.

یه قلپ از شیر خوردم که دیدم محسن کیک رو گرفته جلوی دهنم. دوتا چشم داشتم یه ۸تا دیگه هم قرض گرفتم و به محسن نگاه کردم.

محسن: به چی نگاه میکنی؟ بخور دیگه.

من: ببین محسن، من امشب عاقلما تو داری تحریکم میکنی. اگه بلایی سرت آوردم دیگه خود دانی.

یه گاز از کیک خوردم و خودمم کیکو گذاشتم دهن محسن. به هم نگاه کردیم و دوتایی غش غش خندیدیم.

من: وای دیدی چی گفتم؟ خودم تازه فهمیدم چه سوتی ای دادم.

محسن: تو آخر منو دیوونه میکنی بلا.

خیلی خوشم میومد وقتی بهم میگفت بلا. احساس میکردم داره ازم تعریف میکنه. کیک که خوردیم دیگه رفتیم خوابیدیم چون صبح کلاس داشتم. صبح شاد و شنگول آماده شدم و رفتم پایین. محسنو که دیدم دهنم باز موند. تی شرت نوک مدادی با کت مشکی و کفش و کمربند قهوه ای که من بهش داده بودم. چقدرم بهش میومد. ته ریششو تازه مرتب کرده بود. اوففف بوی عطرشو که دیگه نگو. دیوونم کرد.

توی ماشین محسن خودش یه آهنگ عاشقونه گذاشت و همش دستم توی دستش بود و بعضی موقعها دستمو میبوسید. منم که خوشحااااااااال. خلاصه توی کلاس هم که رفتیم، کلی استادو اذیت کردیم. کلاس بعدیمون با کیارش بود. کامی مجبورم کرد جامونو با هم عوض کنیم و خودش پیش بهار بشینه و من عقبشون جای کامی بشینم. پررو. خلاصه تا استاد اومد این کامی شروع کرد به مزه پرونی و سر به سر کیارش گذاشتن. آخه یکی نیست به این بگه بابا جان شوخی کردنم به جاش، نه اینکه کلّ وقتو بگیری.

آروم پاشو لگد کردم که کامی دو متر پرید هوا. بعد پررو جلوی همه برگشت و به من گفت: چرا لگد میزنی؟

منم مثل خودش گفتم: مثل آدم میشینی و نظم کلاس رو بهم نمیریزی یا برگردم سر جام بشینم؟

بچه ها غش کرده بودن از خنده و به کامی تیکه مینداختن.

خشایار: کامی حالا اگه جرات داری حرف بزن.

کامی: حرف میزنم، مگه چیه؟ میترسم؟

کیارش: چی شده که خانم پرند امروز پشتیبانی دوستشونو نمیکنن و نظم کلاس رو بهم نمیریزن؟

من: اختیار دارید "استاد" اگه دوست دارید بازم میتونم پشتیبانیش کنما.

کیارش سرشو با خنده تکون داد و باز شروع کرد به درس دادن. منم دست انداختم زیر چونم و زل زدم بهش. کم کم داشت حوصله م سر میرفت، شروع کردم به نقاشی کشیدن. همینجور مشغول کشیدن بودم که احساس کردم یکی بالا سرمه. سرمو بلند کردم و دیدم این کیارش مثل اجل معلق اومده بالای سرم و بچه ها همه سرشون سمت منه. حالا مگه من از رو میرم؟ سنگ پای قزوینه.

من: چیه؟ مگه سینماست اینجا که مثل بز زل زدید به من؟ جمع کنید خودتونو ببینم.

باز بچه ها غش کردن از خنده. هه هه، کور خوندید. فکر کردید من از رو میرم؟ کیارش نقاشی رو که از خودش بود برداشت و زل زد بهش. بعد با یه لبخند گشاد برگشت نگاهم کرد. رفت و نقاشی رو با خودش برد. بی حوصله برگشتم سمت محسن که مثل همیشه زل بزنم بهش و فیض ببرم که با اخمهاش رو به رو شدم. پوفی کردم و شروع کردم به نوشتن روی کاغذ.

نوشتم: برام هیچ حسی شبیه تو نیست، کنار تو درگیر آرامشم

همین از تمام جهان کافیه، همین که کنارت نفس میکشم

برام هیچ حسی شبیه تو نیست، تو پایان هر جستجوی منی

تماشای تو عین آرامشه، تو زیباترین آرزوی منی

آره همین خوب بود تا بدم بهش. یه چندتا قلب و لب و از این جواد بازیا هم کشیدم و کاغذ رو گرفتم سمتش. محسن مردد نگاهم کرد که با ابرو بهش اشاره کردم که برداره. برداشت و شروع کرد به خوندنش. زل زدم به قیافه ش که هر لحظه داشت اخمهاش بازتر میشد. آخرشم چشمهاشو یکم بست و لبخند زد. برگشت و یه نگاهی بهم کرد که دلم تالاپ تولوپ کرد.

بالاخره کلاس تموم شد و من داشتم وسایلمو جمع میکردم که دیدم کامی بالای سرم وایساده. با ابرو اشاره کردم که چته؟ اونم به کیارش که داشت به ما نزدیک میشد اشاره کرد.

کیارش: آوا خانم نمیدونستم که هنرمند هستید. خیلی قشنگ کشیدی.

من: ممنون، لطف دارید.

کیارش: خیلی دوست دارم کارهای دیگه تونو هم ببینم.

این کامی فوضول یهو پرید و دفترمو از دستم قاپید. شروع کرد به ورق زدن. بعد نقاشی خودشو پیدا کرد و گرفت جلوی کیارش.

کامی: این بهترین نقاشیشه.

من: نخیرم، صبر کن الان نشونت میدم بهترینش کدومه.

بعد دست کردم توی کیفم، یه دفتر دیگه رو در آوردم که همش نقاشیهای محسن از زوایای مختلف بود. حتی محسنم این دفتر رو ندیده بود. یکی از نقاشیها رو که خیلی دوستش داشتم نشونشون دادم. همه قیافه ها متعجب بود. حتی محسن. ولی یه لبخند قشنگ رو لبش بود.

کامی: آوا ایول، چرا اینا رو نشون نداده بودی؟ خیلی باحاله. انگار عکسه.

بهار: آره، مخصوصا چشمهاش. انگار واقعا داره نگاهت میکنه.

من: جذبه رو داشتی؟

همه خندیدیم.

کیارش: آوا میتونم خواهش کنم یه روز که وقت داشتی از منم بکشی؟ آخه خیلی قشنگ کشیدی. دوست دارم قابش بگیرم.

من: باشه، ما بریم دیگه.

زود خداحافظی کردیم و رفتیم. تا نشستیم توی ماشین محسن برگشت زل زد به من. برگشتم سمتش که دیدم داره با چشمهای متعجب و لبخند قشنگی منو نگاه میکنه.

من: چیه؟

محسن: تو این همه از من نقاشی کشیدی و بهم نشون ندادی؟ اصلا تو کی اینا رو از من کشیدی؟

من: هر وقت توی اتاقم بودم و دلم برات تنگ میشد. یا وقتایی که جلوی تلویزیون مینشستیم و تو کتاب میخوندی.

محسن لبخند زد و ماشینو روشن کرد. سر کوچه که رسیدیم یه تک زنگ طبق قرار به خونه زدم. وقتی رسیدیم همینجور یواش یواش راه میرفتم که محسن زودتر بره داخل. محسن برگشت نگاهم کرد.

محسن: چرا اینقدر یواش راه میری؟ بیا دیگه.

من: تو برو، من یکم پام درد میکنه و یواش یواش میام دیگه.

محسن نگاهی بهم کرد و رفت داخل که یهو صدای ترکیدن بادکنک شنیدم. با دو رفتم تو. میلاد کنار در روی صندلی وایساده بود و بادکنک بزرگی رو که توش پر از کاغذ رنگی بود روی سر محسن ترکونده بود. موهای محسن پر بود از کاغذ رنگی و همینجور با تعجب داشت به قیافه های خاله و بابا و صغری خانم نگاه میکرد. تا قیافه هاشونو دیدم پوکیدم از خنده.

همشون کلاه تولد سر کرده بودن و ماسک روی صورتشون زده بودن.

محسن: چی شده؟

خاله نزدیک شد و با محسن رو بوسی کرد و بهش تولدشو تبریک گفت. بابا و میلاد هم همینطور.

میلاد: آوا حال کردی چه دکوری کردم؟

به دور و برم نگاه کردم که پر از بادکنک مشکی و سفید بود.

من: میلاد نشد یه کاری بهت بدم درست انجام بدیا. آخه اینا چیه؟ اینم شد دکور؟ انگار اومدیم تولد بچه ۳ ساله.

میلاد یکی زد تو سرم و گفت: حرف نزن که حسابی خسته شدم. دیگه از نفس افتادم بس که اینا رو باد کردم. این کامی ذلیل مرده هم نیومد یه کمکی کنه لامصب.

و رفت بالا. فهمیدم میخواد بره کادوها رو بیاره. محسن اومد نزدیکم، ابروشو انداخته بود بالا و با یه لبخند جذاب نگاهم میکرد.

محسن: اینم کاره توئه؟

من: قابل شما رو نداره.

محسن: آوا، خیلی....

یهو خاله و صغری خانم با کیک شکلاتی بزرگی که شمع 29 روش بود اومدن. محسن ابروهاشو داد بالا و با تعجب به خاله و صغری خانم نگاه کرد.

محسن: واقعا غافلگیرم کردید. اولین باره که واقعا سورپرایز میشم.

خاله: اونم چون که آوا جون زحمت همه چیزو کشیده و خودش نقشه کشیده.

محسن با یه لبخند برگشت سمتم و ابرو تکون داد.

محسن: دست شما درد نکنه آوا خانم.

زیر لب گفتم: مرض و آوا خانم.

بعد بلند گفتم: قابل شما رو نداره آقای راد.

همه دور میز جمع شدیم. محسن وسط خاله و میلاد نشسته بود. این میلادم هی شیطونی میکرد و به محسن تیکه مینداخت که پیر شدی. حالا هی من هیچی نمیگم داره به دامادش چرت و پرت میگه. محسن خواست شمعها رو فوت کنه که اجازه ندادم و گفتم صبر کنه. تند رفتم از توی اتاقم دوربینو آوردم و فیلم گرفتم که بابا اومد ازم گرفت و گفت تو هم برو بشین تا فیلم بگیرم. منم از خدا خواسته دست صغری خانومو گرفتم و رفتیم پشتشون وایسادیم.

محسن که خواست شمعها رو فوت کنه در گوشش جوری که کسی نشنوه گفتم: یه آرزوی دیگه کن.

محسن لبخند زد و شمعها رو فوت کرد. همه دست زدیم که میلاد بلند شد و ضبطو روشن کرد. دستمو گرفت و با هم رفتیم رقصیدیم. یکم که رقصیدیم دوربین رو از بابا گرفتم و دادم به خاله که ازمون فیلم بگیره، بعد با بابا رفتیم رقصیدیم. آخی بابام خجالت میکشه، دستشو گرفتم و آروم با هم رقصیدیم. بابا همینجور به من و میلاد میخندید.

نوبت کادوها شد، خاله براش یه ساعت مردونه گرفته بود که خیلی به دستش میومد. صغری خانم پول داد. بابا هم چک داد. میلاد کفش و کیف پول مارکدار.

من: ببخشید آقا محسن من براتون چیزی نگرفتم.

محسن با لبخند گفت: شما این همه زحمت کشیدید و کارها رو انجام دادید. خودش هدیه ست.

من: د نشد دیگه، چی فکر کردی؟ صبر کن الان میام.

باز رفتم بالا و کادو رو آوردم و دادم بهش. محسن با یه علامت سوال بزرگ داشت نگاهم میکرد.

من: قابل شما رو نداره.

محسن کادو رو باز کرد که یه ست کامل عطر همراه ژل و افتر شیو بود و کامی سفارش داده بود مخصوص برامون آورده بودن.

محسن: چرا زحمت کشیدید؟ دستتون درد نکنه، واقعا شرمنده کردید.

من: زحمت چیه؟ خواهش میکنم. بازم میگم قابل شما رو نداره. شما اینقدر در حق ما لطف کردید که این چیز ناقابل نمیتونه جبران محبتاتونو بکنه.

میلاد: خدا شانس بده، والا تولد ما میشه کسی برامون نه عطر میگیره نه افتر شیو.

من: میلی ایندفعه برات چیزی نمیگیرم تا قشنگ بگی خدا شانس بده.

آخر هفته با بچه های دانشگاه همگی رفتیم شمال ویلای ما. میلاد ماشین میروند، محسن جلو نشسته بود. من و کامی و بهارم عقب نشسته بودیم. صدای آهنگ بلند بود و همه با هم همراهش میخوندیم، البته به جز محسن. کامی هم سرشو از پنجره میکرد بیرون و بلند بلند میخوند. بچه ها هم با ماشینهای دیگه بودن و هی کورس میذاشتن.

ماشین سفید کیارش اومد کنارمون که دیدم سه تا دختر توی ماشینشن. من پشت صندلی راننده نشسته بودم. کامی خودشو از روی بهار و من رد کرد و سرشو از پنجرهٔ سمت من بیرون کرد.

کامی: کیا جون خوش میگذره؟

به دخترها اشاره کرد که دخترها همه لبخند گشاد زدن.

کیارش: فکر کنم به تو داره بیشتر خوش میگذره.

کامی: اون که صد البته، ولی خیلی نامردی کیا. تو اون شب به من ابراز علاقه کردی حالا با سه تا دختر نامحرم توی یه ماشین داری چیکار میکنی؟

کیارش خندید و گفت: نه به جون کامی، هیچکدومشون مثل تو نمیشه.

کامی با ادا و اصول گفت: فدات شم عزیزم تو فقط عشق منی.

ایش چندش، منم نامردی نکردم و پنجره رو کشیدم بالا که کامی تا سینه بیرون بود. کامی هی با دستش میزد به پنجره و سقف ماشین تا من پنجره رو بکشم پایین ولی محل نمیذاشتم.

من: بهار، حالا فرصت داری تا تلافی همهٔ اذیتاشو سرش در بیاری. تا میتونی بزنش و قلقلکش بده.

بهار: آره فکر خوبیه. حالا دیگه عاشق مرد شده واسه من، صبر کن نشونت بدم آقا کامیار.

بعد دوتایی شروع کردیم به قلقلک دادنش که صدای خندههای کامی در اومد و هی پاهاشو تکون میداد. لامصب نمیدونم این پاشو چجوری تکون داد که با کفش رفت توی صورتم. منم عصبی شدم یه نیشگون از پشتش گرفتم که دادش رفت هوا. بهار دلش براش سوخت و پنجره رو کشید پایین که کامی اومد تو. همین که اومد تو همینجور که روی پاهای ما ولو بود اینقدر زدمون که خدا میدونه.

وقتی رسیدیم همه پیاده شدیمو رفتیم سمت ویلا. ویلای

شیکی داشتیم که همه دکور و وسایلش با سلیقه من و میلاد بود. بالا 12تا اتاق خواب داشت و پایین چهار تا. قرار بود اتاق پایینیا یکیش برای من و بهار باشه. بغلیهاش که بزرگتر بودن برای میلاد و کامی و محسن. بقیهٔ بچه ها هم بالا خودشون اتاقا رو تقسیم میکردن.

ناهارو با شوخی و مسخره بازی خوردیم و بعدشم هر کسی رفت دنبال کار خودش. یه گروه با هم رفتیم سمت دریا. کامی هم مثل همیشه همینجور فک میزد و سر همه رو میخورد. ولی از حق نگذریم بدون کامی اصلا محاله که خوش بگذره.

کامی: بچه ها، همه بیاین اینجا وایسین. بعد مسابقه میدیم هرکی زودتر پرید تو دریا شام مهمون آوا میشه.

من: غلط کردی، از کیسه خودت مایه بذار. فعلا که این یه هفته همه مهمون منن. پس هرکی زودتر رسید مهمون تو میشه.

کامی: باشه، مگه من بخیلم؟

خشایار: کامی اینو امشب باید ثابت کنی که بخیلی یا نه.

خلاصه همه وایسادیم که مسابقه بدیم، با شمارهٔ سه همه دویدیم سمت دریا. منم خوشحال داشتم به دریا نزدیک میشدم که یکی دستمو کشید عقب و منم مثل کش تمبون پرت شدم عقب و افتادم توی بغلش. از بوی عطر و هیکلش فهمیدم محسنه.

من: اِاِ ، چیکار میکنی؟ بابا میخواستم یه شام مفتی بیفتما.

محسن: آوا خانم شما نمیری توی آب.

من: مرض و آوا خانم. هی به من نگو آوا خانم بدم میاد آقای راد. بعدشم چرا نرم توی آب؟

برگشتم سمت دریا که بیشتر بچه ها داشتن توی آب شنا میکردن.

محسن: چون، من دوست ندارم بری توی آب اونم جلوی اینهمه آدم.

میخواستم باز حرف بزنم که محسن یه چشم غره رفت و حساب کار دستم اومد. با اخم رفتم روی شنها نشستم و به زمین و زمان زیر لب فحش دادم.

من: مثلا اومدیم سفر عید، از اولش خورد تو برجکمون. شمال باشی و شنا نکنی.

بعد با حسرت به بچه ها نگاه کردم و آه کشیدم.

من: نگاه تورو خدا، همه رفتن توی آب جز من که میزبانم. خدایا این اژدها چیه که تو تور من انداختی؟ یکی بهتر نبود؟ همه رو برق میگیره ما رو چراغ نفتی. ای روزگار.

محسن اومد کنارم نشست، اصلا محل نذاشتم. یه سنگ کوچیک برداشت و شروع کرد باهاش روی شنها نوشتن. منم که فضووووول، هر کاری کردم نتونستم جلوی خودمو بگیرم و به شنها نگاه نکنم. آروم برگشتم و همونجا که داشت مینوشتو نگاه کردم.

تا دید من دارم نگاه میکنم زود دست کشید روی نوشته ها و پاکشون کرد. واا، روانی. باز اخم کردم و شروع کردم به ور رفتن با موبایلم. به دریا نگاه کردم که بچه ها داشتن توش شنا میکردن. میلاد و کامی داشتن دورتر شنا میکردن، بهار و آتنا و فرشته داشتن مثل بچه ها رو هم آب میریختن. خوش به حالشون. از دور کیارشو دیدم که داشت بهمون نزدیک میشد. به به موقعیت تلافی از آقا محسن خودش داره نزدیک میشه. یه لبخند پسر کش زدم و واسه کیارش با عشوه دست تکون دادم. زیر چشمی محسنو نگاه کردم که عین خیالشم نبود. زرشک.

من: تو چرا نرفتی شنا کنی کیا جون؟

کیا جون رو همچین با عشوه گفتم که دل هر سنگیو آب میکرد. کیارشم خوشحال لبخند زد.

کیارش: من ترجیح میدم شب شنا کنم.

من: آهان.

کیارش: تو چرا نرفتی؟

من: اتفاقا منم منتظرم شب بشه تا برم شنا کنم. آخه یه جورایی حالش بیشتره.

کیارش با لبخند زل زد بهم، احساس کردم یکی داره بهمون نزدیک میشه. نگین بود که خیس بود و لباسش بهش چسبیده بود. من موندم این چه آرایشیه که پاک نشده؟

نگین: آوا جون با اجازت من دوست پسرمو دعوت کردم بیاد.

من: خوب کاری کردی عزیزم، قدمشون روی چش و چال ما.

نگین دستشو واسهٔ یکی که پشتمون بود و احتمالا داشت به سمت ما میومد تکون داد و نیشش تا بناگوش باز شد.

نگین: چرا اینقدر دیر کردی هانی؟

صدا که قشنگ پشت سر ما بود گفت: ببخشید دیگه یکم کار داشتم و تا آماده بشم دیر شد. خوبی تو عسلم؟

تا اینو گفت یهو دلم ریخت، این عسلم گفتن و صدا، مال سهرابه. این دوست پسر نگینه؟ بیا، همینمون کم بود. سهراب اومد نزدیک و اول رفت سمت نگین که رو به روی ما وایساده بود و بوسش کرد و یه چیزی توی گوشش گفت که نگین از خوشحالی داشت غش میکرد. بعد سهراب برگشت سمت ما و خیره شد به من. منم خیلی ریلکس عینک مارک دارمو از روی چشمم برداشتم و زدم به موهام و به سر تا پاش نگاه کردم.

یه تی شرت جذب آبی تنش بود که با چشمهاش همخونی جالبی داشت و یه شلوارک سفید. از نظر قیافه و هیکل چیزی کم نداشت. ولی تا دلت بخواد پست بود.

سهراب: خوبی آوا؟

من: ببخشید آقای دهقان، متوجه نشدم؟

سهراب که توقع نداشت اینجوری باهاش حرف بزنم به زور یه لبخند زد و گفت: گفتم خوبید خانم پرند؟

من: ممنون، شما خوبید؟

سهراب: ما که توپیم.

من: بله مشخصه. معرفی میکنم، آقای راد و ایشون هم آقای مؤدب پور هستن از دوستان خوب بنده. آقایون ایشون هم آقای دهقان هستن.

محسن و کیارش فقط باهاش دست دادن حتی زحمت بلند شدنو به خودشون ندادن. دیدم که کامی و میلاد با اخم دارن بهمون نزدیک میشن.

سهراب: به، کامیار خان. چطوری مرد؟ حالا دیگه نامزد میکنی و به ما نمیگی؟

کامی خیلی خونسرد جواب داد: به کسایی که مهم بودن و باید میگفتم، گفتم.

بعد روشو کرد به من و گفت: آوا نگفته بودی قراره مهمونی هرکی به هرکی باشه.

من: نه کامی، ایشون دوست پسر نگین جون هستن. الانم فقط اومدن که امروزو با نگین جون باشن و بعدش تشریف می برن.

کیارش سرشو انداخته بود پایین و داشت آروم میخندید. سهراب برگشت و زل زد به میلاد.

سهراب: آوا خانم معرفی نمیکنید؟

بلند شدم و رفتم پیش میلاد وایسادم که خیس بود و همینجور آب از سر و کله ش میریخت.

من: برادرم میلاد. میلاد ایشون هم آقای دهقانن.

میلاد که عکس سهرابو دیده بود و در موردمون خبر داشت نگاه سردی بهش کرد و فقط سرشو تکون داد.

سهراب: اوه، پس برادر دوقلوت اینه. ولی اصلا شبیه هم نیستیدا.

مثلا میخواست بگه با من خیلی راحته و همه چیزو در مورد من میدونه.

کامی: چیه توقع داشتی که آوا ریش و سیبیل داشته باشه و میلادم ابروهاش نازک باشه؟ حرفا میزنیا.

از عمد بلند زدم زیر خنده که سهراب قشنگ رنگی شد. بقیه هم همینجور میخندیدن. کیارش بلندتر از همه میخندید و ولو شده بود روی زمین. میلاد دست انداخت دور کمرم و با هم رفتیم سمت دریا.

میلاد: این اینجا چیکار میکنه؟ اصلا با اجازهٔ کی اومده؟

من: نگین به من گفت که دوست پسرمو دعوت کردم. منم گفتم باشه. نفهمیدم که این گورخرو آورده.

میلاد: اصلا ولش کن. تو چرا نیومدی توی دریا؟

من: خواستم بیام، ولی بعدش گفتم لباسم میچسبه و جلوی اینهمه آدم خوب نیست.

میلاد برگشت و با لبخند بهم نگاه کرد.

میلاد: خوشحالم که طرز فکرت عوض شده و خیلی چیزها رو درک میکنی.

بعد صداشو کلفت کرد و یه ابروشو انداخت بالا: ببینم آبجی، حالا زن واسه من نمیگیری که هیچی. شما نمیخوای برای داداشت آستین بالا بزنی و یه دوست دختر برام پیدا کنی؟

من: میلاد خفه خون بگیر تا نزدم نصفت کنما. اه، از تصور اینکه تو دوست دختر داشته باشی چندشم میشه.

میلاد: چرا؟

من: احساس میکنم دوست دخترت از اون لوساست.

میلاد: خوب دارم میگم خودت واسم پیدا کن، خوبشو پیدا کن دیگه.

من: نه جونم، من نمیتونم. از الان میگم من آبم با دوست دخترت توی یه جوب نمیره. اون که بیاد همهٔ توجهتو به خودش جلب می کنه. د نشد دیگه.

میلاد:ای خواهر شوهر حسود. واقعا دست هرچی آدم حسوده از پشت بستی. اصلا نخواستم. مگه خودم چلاقم؟ میرم قشنگ واسه خودم یه خوبشو پیدا میکنم.

من: آره، لابد ریما دیگه؟

میلاد: خوب آره، نمیگیریش واسم؟ اصلا برو زدی روحیه مو بیشتر دپرس کردی.

اومد بره که پریدم و بازوشو گرفتم.

من: تو چی گفتی؟ بیشتر دپرست کردم؟ یعنی تو دپرسی؟

زل زدم به چشمهاش. میلاد دست انداخت روی شونه هام.

میلاد: نه عزیزم، دپرس نیستم. همینجوری گفتم.

من: میلاد مطمئنی؟ ببین اگه بفهمم ناراحت بودی یا مشکلی داشتی و به من نگفتی بخدا نمیبخشمتا. اگه چیزی هست همین الان بگو.

میلاد: نه به جون آوا، چیزی نیست. همینجوری گفتم. تو نگران نباش و مطمئن باش اگه چیزی باشه اول از همه میام به خودت میگم. چون مطمئنم تو برای همهٔ مشکلاتم یه راه حل خفن داری.

بعد زد زیر خنده. منم خندیدم و دماغشو کشیدم.

میلاد: آخ، کندیش بابا. اینهمه خرج عملش کردم و حالا خانم قشنگ اومد و کندش.

من: بدو برو دنبال کارت و اینقدر زر نزن. اگه تو دماغت عملی بود من حتی نگاهتم نمیکردم، مرتیکه.

میلاد: من واقعا مرده این ابراز علاقه تم. آخه مرتیکه دیگه چیه؟

خم شدم دمپاییم رو واسش پرت کنم که زود با خنده فرار کرد. دیوونه. خوب، حالا بهترین موقعیته برای اینکه آفتاب بگیرم. توی ویلا روغن مالیده بودم به خودم. رفتم یه جای خلوت که توی دید نبود رو پیدا کردم و حوله رو پهن کردم. باز به دور و برم نگاه کردم و وقتی که مطمئن شدم کسی نیست بلوزمو در آوردم. حالا فقط با یه لباس بندی سفید بودم. دراز کشیدم روی کمر و عینکمو زدم.

آخیش چه آرامشی، صدای دریا رو هم میشنیدم و بیشتر کیف میکردم. یکم که گذشت صدای پای کسیو شنیدم، یهو مثل فنر پریدم و زود لباسمو برداشتم بپوشم که پاهای یکیو دیدم. سرمو بالا گرفتم و محسنو با ابروهای درهم رفته دیدم. با خیال راحت باز بلوزو انداختم اون طرف و ایندفعه رو به شکم خوابیدم و کلاهمو گذاشتم روی صورتم که محسن کلاهو از روی صورتم برداشت.

محسن: پاشو جمع کن خودتو.

من: بیخیال، حوصلتو ندارم.

یکم ساکت شد و بعد با صدای عصبی گفت: بلند شو تا خودم بلندت نکردم.

بیخیال دراز کشیده بودم واسهٔ خودم که یهو محسن حوله رو با یه حرکت از زیرم کشید بیرون. حالا من افتاده بودم روی شنها و کثیف شده بودم. بلند شدم و با اخم بهش نگاه کردم.

من: مگه مریضی؟ چرا نمیذاری مثل آدم آفتاب بگیرم؟

محسن: آفتاب بگیری که چی بشه؟

من: واا، میخوام برنزه بشم.

محسن: ولی من پوست برنزه دوست ندارم.

من: خوب تو دوست نداری به من چه؟ تو برو توی سایه بشین، من میخوام برنزه بشم.

محسن: آوا من دختر سفید دوست دارم نه برنزه یا سبزه.

من: به درک. حوله رو نمیدی؟ باشه.

منم باز همونجور رو به شکم دراز کشیدم. یهو دیدم از روی زمین بلند شدم، بعدشم داشت به زور لباسمو تنم میکرد.

من: ولم کن، محسن ولم کن تا حالتو نگرفتم.

محسن: مثلا میخوای چیکار کنی؟ آوا مثل آدم لباستو بپوش تا اون روی سگمو بالا نیاوردی.

من: شما مردا تا کم میارید همینو میگید. کدوم روی سگتو میگی دیگه؟ یعنی هارتر از اینی که هستی میشی؟

محکم بازومو گرفت و فشار داد. همینجور که دندوناشو روی هم فشار میداد گفت: بهت میگم لباستو بپوش بریم.

بدجور بازوم درد میکرد ولی نمیخواستم نشون بدم که ضعیفم. سرمو نزدیک دستش بردم و یه گاز جانانه از دستش گرفتم که آخش هوا رفت. با یه حرکت هلش دادم عقب و زود فرار کردم به سمت جنگل. اینقدر رفتم که دیگه از نفس افتادم، به یه درخت تکیه دادم، به نفس نفس افتاده بودم. میدونستم اگه الان محسن پیدام کنه صد در صد فاتحه م خونده ست. آخه دختر مگه مغز خر خوردی که دستشو گاز گرفتی؟ الهی بمیرم واسش، لابد خیلی دردش گرفته. باز مثل همیشه داشتم از کارم پشیمون میشدم که یهو یکی چسبوندم به درخت. دستمو به حالت تسلیم بردم بالا.

من: غلط کردم، چیز خوردم. بخدا خودم مثل بز پشیمونم. حالا هم اگه میخوای بیا یه گاز جانانه ازم بگیر. ولی جون عزیزت سفت نباشه ها که جاش بمونه.

محسن همینجور داشت نگاهم کرد و گفت: تو به من میگی هاری و کزاز نزدی. حالا که خودت گاز گرفتی.

چشامو مثل گربه مظلوم کردم و بهش نگاه کردم.

من: خوب بازوم درد گرفته بود، کم کم داشت میشکست.

محسن دستمو گرفت توی دستشو برد نزدیک دهنش. از ترس چشامو بستم و منتظر موندم که هر آن گاز بگیره. ولی محسن به جاش دستمو بوسید. با چشمهای گرد شده برگشتم زل زدم بهش.

محسن: گفتم که زدن بچه، مثل ناز کردنه.

بیا، اینم از عشق بنده. منتظر بودم مثل فیلمهای هندی منو بگیره و ماچ بارونم کنه، آقا اومده قشنگ به من میگه بچه ای. ای خدا، بازم شکرت.

محسن: حالا اینقدر ذوق نکن. ببین خوب شد که اینجا اومدی. کارت داشتم و نمیشد جلوی بقیه بهت بگم.

من: وای وای چیکار داری هان؟

ابرومو براش بالا پایین کردم. یعنی محسن اینقدر با جرات شده؟ خدایا شکرت.

محسن: آوا دو دقیقه جدی باش کارت دارم.

بیا، تازه شکر خدا کردما. باز این زد مثل بادکنک بادمو خالی کرد.

من: چیکار؟

محسن: ببین آوا، بخاطر امنیت بیشتر باید چندتا چیز رو بهت یاد بدم که بتونی بیشتر از خودت دفاع کنی.

من: من که کاراته بلدم. گفتم که کمربند مشکی دارم.

محسن: کاراته که همیشه به درد نمیخوره، خیلی چیزهای دیگه هم باید بهت یاد بدم.

من: مثلا؟

محسن دست کرد و از پشت کمرش یه فندک به شکل تفنگ کوچولو در آورد.

من: آخی چه نازه.

دست دراز کردم و گرفتمش توی دستم. بعد ادا در آوردم که مثلا سیگار گذاشتم توی دهنم و فندکو بردم سمت صورتم و خواستم ماشه رو فشار بدم که محسن یهو دستمو گرفت بالا که صدای وحشتناکی بلند شد. من که دیگه زرد کرده بودم. این تفنگ واقعی بود، خدا رحم کرد.

محسن: چیکار میکنی تو؟

من: این تفنگ واقعی بود؟ پس چرا اینقدر کوچیکه؟

محسن: خوب این تفنگو آوردم که بدم به تو. تو هم مثل دیوونه ها گرفتی جلوی صورتت.

من: فکر کردم فندکه. وای خدا رحم کرد.

محسن پوفی کرد و دست کشید توی موهاش. بعد شروع کرد به توضیح دادن و نشون دادن چندتا حرکت. وقتی که داشتیم بر میگشتیم سمت ویلا، همش فکرم مشغول حرفهای محسن بود.

من: محسن، چیزی شده؟

محسن: منظورت چیه؟

من: آخه چرا یهویی تصمیم گرفتی که بهم طرز استفاده از تفنگو یاد بدی؟ ناصری چیزی گفته؟

محسن: نه، لامصبا نمیدونم چی بهش دادن که حاضر نیست چیزی لو بده. ولی راستش، اینجا یکم شلوغه و ممکنه نتونم همیشه دور و برت باشم. برای همین گفتم بهت اینو بدم که یکم خیالم راحت باشه. آوا یادت باشه که همیشه این تفنگو همراه خودت داشته باشی و هیچوقت بدون اون جایی نری.

من: باشه، حواسم هست.

وقتی رسیدیم ویلا همه نشسته بودن و چندتا از بچه ها داشتن گیتار میزدن. تند بدون جلب توجه کردن رفتم توی اتاق و لباسمو عوض کردم و برگشتم پیش بهار نشستم.

بهار آروم گفت: کجایید شما؟ چرا موبایلتو جواب نمیدی؟

منم آروم جواب دادم: محسن میخواست چندتا حرکت واسهٔ دفاع از خودم یادم بده. میگفت اینجا شلوغه و زیاد امن نیست.

بهار با نگرانی نگاهم کرد که لبخند زدم.

من: نگران نباش، بادیگاردهامون همه جا هستن. امروز چندتاشونو همون نزدیکیهای دریا دیدم که از دور مراقبم بودن. تا محسنم هست خیالت راحت باشه.

با صدای کیارش رومو از بهار گرفتم و زل زدم بهش که چندتا از دخترا کنارش نشسته بودن و یکم دیگه مونده بود که بشینن توی بغلش.

مهدی: کیارش جان بزن دیگه.

کیارش: نه به جون تو اصلا راه نداره. حوصلشو ندارم.

پانی: کیا جون بزن دیگه. رومونو زمین ننداز.

خلاصه اینقدر گفتن و گفتن که کیا هم راضی شد و شروع کرد به گیتار زدن و خوندن. کامی هم رفت کنارش نشست و همخونی کرد. آهنگ فوق العاده عاشقونه بود. دستمو گذاشتم زیر چونه م و زل زدم به محسن. سرش پایین بود و زل زده بود به دستش. بیشتر که دقت کردم دیدم داشت به جای دندونام دست میکشید، بعدشم یه لبخند زد و سرشو آروم تکون داد. انگار سنگینی نگاهمو حس کرد که سرشو گرفت بالا و بهم خیره شد. منم کم نیاوردم و یه چشمک زدم واسش که یهو نگاهم به کیارش افتاد که داشت بهم لبخند میزد. ای خاک وچوک، حالا این فکر میکنه من واسهٔ این چشمک زدم. ای خدا روم سیاه(پیر زنو داشتید). آوا بمیری با این گند زدنت.

خلاصه آهنگ که تموم شد همه دست زدن و دخترا هم کلی لوس بازی در آوردن.

سحر: کیارش جون شما باید برید کنسرت بذارید.

اوهوک، این حرف از هموناش بودا.

پانی با لوس بازی که نزدیک بود بالا بیارم گفت: کیا جون بیا از الان بهم امضا بده که میترسم بعدأ که معروف شدی دیگه مارو تحویل نگیری.

نه بابا، یعنی میشه؟ منم کم نیاوردم، بلند شدم و وسط جمع وایسادم و رو به کیا و پانی کردم.

من: جمع کن خودتو دختر، والا اگه تام کروز هم بود نباید خودتو اینجوری پیشش کوچیک میکردی. بخدا یه چیزیتون میشه ها. حالا بفرمایید بریم همگی شام کوفت کنیم.

مهرداد: یعنی آوا من مرده این تعارف کردنتما.

فقط لبخند زدم و برگشتم جمعو نگاه کردم، عجیب بود نگین با سهراب جونش نبودن. لابد رفته بودن. یهو دیدم خشایار اومد نزدیکم. برگشتم سمتش.

من: چیزی شده خشی جون؟

خشایار: جون آبجی یه چیزی بگم ضایع نکنیا.

من که فهمیده بودم میخواد یه چیز مهم بگه زود جواب دادم.

من: نه ضایع نمیکنم. خیالت راحت. چی شده؟

خشایار: اون موقع که بچه ها داشتن گیتار میزدن، این نگین و سهراب یواشکی از جمع دور شدن و رفتن بالا. فکر کنم خبراییه.

من: جون من؟

خشایار: جون آبجی آوا.

یکم فکر کردم و برگشتم با یه لبخند شیطانی به خشایار نگاه کردم.

من: خشی میخوام یه کاری کنم، پایه ای؟

خَشی هم که فهمید میخوام باز شیطنت کنم لبخند زد و گفت: بدجور پایه م.

دوتایی رفتیم بالا و به خشی نقشه مو گفتم. بعد آروم آروم رفتیم نزدیک اولین در، گوش وایسادیم، نه خبری نیست. رفتیم طرف دومین در، اونجا هم خبری نیست. نزدیک سومین در هم رفتیم که دیدیم خبری نیست، اما همین که حرکت کردیم یهو یه صدایی شنیدیم. وای وای وای، بلا به دور. خشی رو بگو که داشت هفت رنگ عوض میکرد. ولی من همینجور داشتم گوش می دادم. به خشایار اشاره کردم که آماده بشه. بعد از دور رفتم و با دو اومدم و خشی رو هل دادم که محکم پرت شد سمت در و با صدای بلندی خورد بهش و ولو شد روی زمین.

بعد با صدای بلندی که مرده رو زنده میکرد گفتم: خشــــــــــی، بابا برو تو اتاق نگفتم بشینی دم درش که.

از تصور اینکه اون دوتا توی اتاق سکته زدن دست گذاشتم جلوی دهنم و شروع کردم به خندیدن. خشی هم که همونجا ولو شده بود و همینجور به خودش میپیچید.

من: اصلا نخواستیم، خودم میرم.

بعد از عمد قدمهامو محکم برداشتم که صداشو بشنون. تا دست بردم که دستگیره رو بگیرم یهو در باز شد و سهراب با قیافه قرمز شده اومد بیرون. تو دلم همینجور داشتم بهشون میخندیدم.

من: آاه، خواب بودی؟ شرمنده نمیدونستم اینجایی. اومدم نگین جونو صدا کنم که بیاد پایین، شام حاضره. ولی انگار اینجا نیستش.

یهو نگین از پشت در اومد بیرون. یه نگاه که بهش انداختم نزدیک بود بلند بزنم زیر خنده. خاک تو سرش، گردنش کبود شده بود. منم کم نیاوردم با یه پوزخند بهش نگاه کردم.

من: نگین جون بهتره بری لباستو عوض کنی و یه لباس یقه دار بپوشی.

به خشی که تازه از جاش بلند شده بود نگاه کردم و با هم رفتیم پایین. تا صدای بسته شدن درو شنیدیم دوتایی با هم زدیم زیر خنده.

خشایار: آوا قشنگ زدی ضایعشون کردی من که دلم خنک شد. وای دیدی چه رنگشون پریده بود؟ من که به زور جلوی خودمو گرفته بودم نخندم.

من: وای خشی خیلی باحالی. خیلی فیلمی خداییش. چه باحال خودتو کوبوندی به در. من که سکته رو زدم دیگه چه برسه به اون بیچاره ها.

همینجور با خنده رفتیم و پشت میز نشستیم. کامی فوضول که تا دید ما میخندیم هی با ابرو اشاره میکرد که چی شده؟ منم اشاره میکردم که بعدا میگم. یکم که گذشت دیدم سهراب و نگین که لباسشو عوض کرده بود اومدن و کنار هم نشستن. یه نگاه به خشی انداختم و دوتایی ریز خندیدیم. به کامی نگاه کردم که یه ابروشو انداخته بود بالا و داشت با لبخند نگاهم میکرد. این جونور چقدر تیزه. فکر کنم از قیافه هاشون فهمید.

بعد از شام توپ برداشتیم و رفتیم لب ساحل که وسطی بازی کنیم. گروهی از بچه ها هم بساط مشروبو پهن کرده بودن و مثل خر میخوردن. کامی و مهرداد شروع کردن به یار کشی. خدا رو شکر ایندفعه کامی اول من و محسنو انتخاب کرد. بعدش بهار، میلاد، کیارش، خشایار و سولماز. نگین و سهراب توی گروه مهرداد بودن. بازی شروع شد و همه بدجور مشغول بودن. تیم ما قوی بود، خوب طبیعیه چون هرچی آدم فرز و زرنگه با هم بودیم. فقط سولماز زیادی بود که خیلی قشنگ از بازی بیرونش کردم.

همش میومد پشت من قایم میشد و مثلا سنگر میگرفت. منم توی یه موقعیت مناسب بهش زیر پایی زدم که پرت شد توی دریا و جیغش در اومد. آرایشش ریخته بود، خیلی قیافه ش ترسناک شده بود و پسرها سر به سرش میذاشتن. تا رد میشد از کنارشون یکی میگفت بسم الله. یا کیشش میکردن.

تا تو باشی دیگه دور و بر محسن نگردی، بچه پررو. تیم ما برد و همه رفتیم دور آتیش جمع شدیم و تا شب زدیم و رقصیدیم. خیلی شب خوبی بود.

صبح که بیدار شدم بهار هنوز خواب بود. توی اتاق ما یه سرویس داشت و راحت بودیم. رفتم دوش گرفتم و اومدم بیرون که دیدم بهار بیدار شده. پریدم روی تخت و محکم بغلش گرفتم.

من: سلام به خاله بزغالهٔ خودم.

بهار: سلام به خاله قزی خودم.

من: بهار، دیشب یه بلایی سر سهراب و نگین آوردم که تا عمر دارن دیگه از این غلطا نمیکنن.

بهار: چیکار کردی دیگه؟

شروع کردم به تعریف کردن و خندیدن. وقتی که تموم شد دوتاییمون داشتیم میخندیدیم.

بهار: من میگم این دوتا چرا این شکلی شده بودن. که نگو این بلا رو سرشون آوردید. بابا این خشی هم شیطونه ها.

من: خیلی باحاله بهار. اینم باید بیاد توی اکیپ ما.

بهار: آره چی میشه واقعا.

بهار رفت دوش بگیره و منم شروع کردم به خشک کردن موهام. یه لباس صورتی خوشگل با شلوار جین آبی کمرنگ پوشیدم. حوصله آرایش کردنو نداشتم، چون بعد از ناهار باید نماز میخوندم. با بهار رفتیم توی آشپزخونه. میلاد و محسن داشتن صبحونه میخوردن.

بهار: پس کامی کو؟

میلاد: هنوز خوابه، مثل خرسه.

بهار با خنده: من از دست این بدبخت میشم. صبر کنید حالا حالشو میگیرم.

من: کمک خواستی خبر کن.

بهار رفت سمت اتاق و منم نشستم و صبحونه خوردم. یهو دیدم بهار با دو اومد بیرون و بعدشم کامی پشت سرش اومد.

کامی: صبر کن ببینم، صبر کن حالتو میگیرم بهار.

بهار: کامی ول کن دیگه. بی جنبه نباش.

کامی: بی جنبه م؟ اومدی جیغ زدی توی گوشم بعد میگی بی جنبه م؟ سکته م دادی، میخواستی خودتو دستی دستی بیوه کنی.

بهار با خنده گفت: آخه هرچی صدات کردم بیدار نشدی، مجبور شدم جیغ بکشم.

همینجور دنبال بهار میکرد که آخر گرفتش و یه گاز از لپش گرفت. من که داشتم غش غش بهشون میخندیدم ولی دیدم محسن سرشو گرفته پایین و نگاه نمیکنه. یهو منم خنده مو خوردم و صدامو صاف کردم.

من: استغفرالله.

همین حرکتم کافی بود که محسن و میلاد بزنن زیر خنده. بعدش کم کم بچه ها بیدار شدن و اومدن صبحونه خوردن. بعد از صبحونه رفتیم سمت دریا و باز همه به جز من بدبخت فلک زده رفتن شنا کردن. پیش محسن و بهار نشسته بودم که گوشی محسن زنگ خورد و یکم که حرف زد یهو اخم کرد و ازمون دور شد.

با صدای یکی که میگفت: میشه چند لحظه وقتتو بگیرم.

سرمو بالا گرفتم. سهراب بود. بدون حرف مشغول تماشای بچه ها توی دریا شدم. سهراب نشست کنارم و برگشت نگاهم کرد. منم عین خیالم نبود و محلش نمیذاشتم که دیدم بهار بلند شد.

من: کجا؟

بهار: برم شنا کنم.

من: اوکی برو.

بهار رفت و من با سهراب تنها شدم.

من: نگین کجاست؟

سهراب: شنا میکنه.

من: پس چرا تو اونجا نیستی؟

سهراب: خواستم باهات صحبت کنم.

من: در مورد؟

سهراب: آوا میشه بپرسم چرا ولم کردی؟

من: چی؟ کجا ولت کردم؟ مگه کشی که ولت کنم؟

سهراب: منظورم وقتیه که با هم دوست بودیم، چرا ازم جدا شدی؟

من: خوب گفتم که، ازت خسته شده بودم.

سهراب: یعنی تو هیچوقت منو دوست نداشتی؟

برگشتم و با تمسخر نگاهش کردم.

من: تو چی در مورد من فکر کردی؟ فکر کردی من از اون دخترهای احساساتیم که با یه دوست دارم گفتن پسر خر بشم و باور کنم؟ من هیچوقت دوست نداشتم.

سهراب: دروغ میگی آوا، تو دوستم داشتی. اینو از نگاهت میفهمیدم. تو اینقدر دوستم داشتی که حتی بهم خیانتم نمیکردی.

من: اشتباه میکنی سهراب، من دوست نداشتم. هیچوقت نداشتم. تو واسهٔ من فقط یه وسیله برای رفع بی حوصلگیم بودی. ولی آره من هیچوقت خیانت نکردم، نه بخاطر اینکه دوست داشتم. بخاطر اینکه آدمش نیستم، اونقدر انسانیت دارم که نخوام آدمها رو بازی بدم. درست برعکس تو.

سهراب برگشت و با تعجب بهم نگاه کرد: منظورت چیه؟

من: منظورم واضحه. مثلا الان با اینکه با نگین هستی ولی بازم اومدی داری با من حرف میزنی. این چه معنی میده هان؟

سهراب: قضیه تو فرق میکنه، تو قبلا دوست دخترم بودی و من این حقو دارم که بدونم چرا ولم کردی. من هیچوقت خیانت نمیکنم.

برگشتم با پوزخند نگاهش کردم.

سهراب: چرا اینجوری نگاه میکنی؟

من: تو هیچوقت خیانت نکردی؟؟!!!!

سهراب: نه.

من: پس سارا کی بود؟

سهراب: سارا؟

من: آره، همونی که توی پارک.... توی بغلت بود و به هم دل و قلوه میدادید؟

رنگش به وضوح پرید و به لکنت افتاد.

سهراب: من، من، اون من نبودم.

من: جدا؟ ببینم سهراب، پس عمهٔ من بود که با سارا جون رفته بود سینما فیلم ... نه؟

اینا رو بعدا از یکی از بچها فهمیده بودم. سهراب سرشو انداخت پایین و چنگ زد به موهاش و نفس صداداری کشید. یعنی قشنگ زدم ضربه فنیش کردم. پس این محسن کوش؟ چرا اینقدر طول داد؟ بلند شدم برم که باز صداشو شنیدم.

سهراب: آوا من پشیمونم، شاید باور نکنی ولی من دوست دارم. خواهش میکنم بهم یه فرصت دیگه بده.

برگشتم سمتش و گفتم: ببین سهراب، ازت ممنونم که بهم یاد دادی به هیچ پسری اعتماد نکنم. راستش من دیگه اهل دوستی نیستم. مخصوصا با تو. پس بیشتر از این خودتو کوچیک نکن.

سهراب: آوا، اگه بیام خواستگاریت چی؟

من: سهراب کمتر چرت و پرت بگو. ببین من الان اومدم مسافرت که عیدو خوش بگذرونم. همه چیزو بهم نریز. بهتره از امروز به بعد هم دیگه این طرفا پیدات نشه.

سهراب: باشه، ولی خواهش میکنم به پیشنهادم فکر کن.

بدون هیچ حرفی رفتم سمت ساحل. صدای پاهاشو پشت سرم شنیدم و بعد یه دفعه دستمو کشید. با عصبانیت هلش دادم عقب و بلند گفتم:

من: به من دست نزن سهراب که....

ِاِاِ ، این که محسنه.

من: آاه محسن تویی. کجا بودی دو ساعته؟

محسن داشت همینجور نگاهم میکرد. وای خدا، این چرا باز اینجوری شد آخه؟

محسن: این یارو چی میگفت؟

من: کدوم یارو؟

محسن یه ابروشو انداخت بالا و گفت: سهراب.

من: آهان، هیچی دیگه. خودت که شنیدی، نشنیدی؟

محسن: میخوام از زبون خودت بشنوم.

منم همه چیزو بهش گفتم. محسنم بدون اینکه چیزی بگه آروم آروم رفت سمت جنگل منم پشت سرش میرفتم. وقتی دور شدیم وایساد.

محسن: خوب آوا، دیروز طرز کار کردن با تفنگو بهت یاد دادم امروز باید تمرین کنی.

من: نه بابا!

محسن: آوا چرا تو همش اینجوری حرف میزنی؟

نگاهش کردم، آخه من چی بگم به این. امروز یکی از اون روزاست که محسن رگ خرکیش گرفتتش. منم بدون حرف وایسادم تا محسن بهم یاد بده. یه قوطی از روی زمین پیدا کرد و گذاشت روی سنگی که اونجا بود.

محسن: خوب، حالا من میخوام اینو نشونه بگیرم.

بعد اومد وایساد پیشم و تفنگو گرفت بالا.

محسن: درست نشونه بگیر، بعدشم چخماقو میکشی. وقتیم که از نشونه ت مطمئن شدی ماشه رو میکشی و بنگ.

هم زمان با این حرفش یهو شلیک کرد که من دو متر پریدم هوا.

من: آاه، خو یه ندائی بده. عجبا.

محسن: یعنی تو نمیدونستی که من میخوام شلیک کنم؟

من: تو داشتی الان توضیح میدادی و منم که شاگرد خووووووب، قشنگ حواسم به حرفت بود و اصلا با چشمهام نمیخوردمتا.

محسن اومد رو به روم وایساد و خیلی جدی زل زد به چشمام.

محسن: آوا، خواهش میکنم برای یک ساعتم که شده جدی باش. باور کن اگه مهم نبود اصلا مجبورت نمیکردم که بیای اینجا و سر خودمم درد نمی آوردم.

این حرفش بهم برخورد، یعنی چی سر خودشو درد نمی آورد؟ یعنی من هالو ام و حالیم نیست؟ خنگم؟ صبر کن آقا یه هالویی نشونت بدم که کیف کنی. منم اسلحه مو در آوردم (همچین میگی اسلحه انگار چی چیه، یه تفنگ فندکیه ها). رفتم گشتم یه قوطی دیگه پیدا کردم و گذاشتمش روی سنگ و رفتم عقب وایسادم. نشونه گرفتم و با یه شلیک قوطی پرت شد توی هوا. برگشتم و با پوزخند به محسن نگاه کردم. نمیخواستم ضایعش کنم و دلم میخواست وقتمو بیشتر باهاش بگذرونم، ولی بهم توهین کرد.

محسن: یه بار دیگه.

منم بیخیال منتظر موندم که یه قوطی دیگه بذاره تا شلیک کنم. اینم زدمش که محسن برگشت و بهم خیره شد. فهمیدم که داره به چی فکر میکنه.

من: نه اف بی آی نیستم، ولی همیشه با میلاد پینتبال بازی میکردیم.(از این تفنگا که توش رنگه و هرکی رنگی شد میبازه)

بعد راهمو گرفتم و رفتم. وقتی رسیدم ویلا همه نشسته بودن دور هم و باز این کامی داشت براشون خالی می بست.

کامی: چه عجب پیدات شد، کجا بودی تو؟ دو ساعته منتظرتم که بیای. بخدا مردم از گشنگی.

من: خوب میخوردید، نکنه منتظری بیام لقمه دهنت بذارم؟

این حرفمو تیکه به کیارش و این دخترهای لوسا انداختم که دیدم کیارش یه لبخند گشاد زد.

کامی: راستش آره، بعضیا سه تا سه تا بهشون میرسن. مگه من چی از اون کم دارم؟ منم میخوام دو تا دو تا بهم برسن.

داشتیم میز رو میچیدیم که محسن اومد. ناهار که خوردیم اینقدر پر شده بودم که مستقیم رفتم توی اتاقم و خوابیدم. صدای موبایل اومد، بابا بود.

من: سلام به بابایی خودم. خوبی خوش تیپ؟

بابا: سلام دختر بی معرفت خودم، رفتی و دیگه پشت سرتو نگاه نکردی.

من: وا، بابا این چه حرفیه؟ بخدا مشغولم. آخه ماشالا خیلی هستن و باید ازشون پذیرایی کنم ولی بخدا همش به یادتونم. ببخشید که زنگ نزدم، باشه بابایی؟ بخشیدی؟

بابا: با اینکه نباید ببخشمت و باید تنبیه بشی، ولی دلم نمیاد به آوای بابا چیزی بگم.

من: من فداتون بشم تام کروز خودم.

تماسو که قطع کردم به ساعت نگاه کردم، ساعت چهار بود. پاشم برم دوش بگیرم. این بهار ذلیل مرده پس کوشش؟ وقتی دوش گرفتم و لباس پوشیدم از اتاق رفتم بیرون. کسی توی هال نبود. از توی آشپزخونه صدا شنیدم. خشایار بود.

من: سلام چطوری؟ پس بقیه کوشن؟

خشایار: سلام، میخواستی کجا باشن؟ کیارش و دخترها لب دریا دل میدن و قلوه میگیرن. بهار و کامی هم انگار توی اتاقن.

من: نه بابا!!!

خشایار: والا.

یه نگاهی بهش کردم و باز لبخند شیطانیمو زدم و توی دلم گفتم یوهاهاها.

من: پس تو اینجا باش تا من حالشونو بگیرم.

با یه لبخند گشاد ازش دور شدم و رفتم سمت اتاق کامی. گوش وایسادم، صدائی که نمیاد. درو آروم باز کردم. رفتم عقب و یهو محکم لگد زدم به در که با ضرب باز شد. پریدم توی اتاق و گفتم یوهاهاها. از چیزی که میدیدم خشکم زده بود. محسن یه حوله کوچیک دور کمرش بود، بدن عضله ایش لخت بود و موهاش خیس ریخته بود روی پیشونیش. نمیدونم چرا خجالت کشیدم و دوتا دستامو گذاشتم روی چشمهام و برگشتم برم و زیر لب همش میگفتم توبه توبه توبه.

یهو محسن از پشت گرفتم و رومو کرد سمت خودش و دستمو از روی صورتم آورد پایین. ولی من هنوز چشمهام بسته بود.

محسن: چشاتو باز کن.

من: نه نه، توبه توبه توبه.

محسن که خنده ش گرفته بود گفت: آوا چشاتو باز کن ببینم.

آروم چشامو باز کردم و چشمم خورد به سینهٔ مردونه ش که چون خیس بود برق میزد. آروم آروم سرمو گرفتم بالا و زل زدم به چشمهاش. محسن با لبخند داشت نگاهم میکرد.

محسن: چرا اینجوری اومدی توی اتاق؟ اون یوهاهاها گفتنت چی بود؟

من: فکر کردم کامی و بهار اینجان، خواستم اذیتشون کنم. نمیدونستم که این تو اینجایی بخدا.

محسن: شیر آب حمام اتاقم خراب بود اومدم اینجا. حالا جدی خجالت کشیدی؟

با لبخند سرمو انداختم پایین که محسن بغلم کرد.

محسن: امشب بعد از اینکه همه خوابیدن، بیا همونجایی که دیروز بودی. باشه؟

با این حرفش قند تو دلم آب شد، یعنی میخواد با من تنها باشه. ای جان.

من: باشه.

دست انداختم دور گردنش و لپشو بوسیدم که بوی خوب موهاش دیوونه م کرد.

من: محسن چه شامپویی میزنی؟ بوش عالیه.

محسن: ولی به خوبی بوی بدن تو که نمیشه.

یهو سیخ وایسادم. حالش خوبه؟ این حرفها چیه که میزنه؟ همیشه من این حرفها رو میزدم. با چشای گشاد بهش نگاه کردم.

من: اصلا بهت نمیاد این حرفها رو بزنی.

بعد خواستم از در برم بیرون که باز از پشت بغلم کرد و یهو گوشمو گاز گرفت که مورمورم شد.

من: آخ، محسن بخدا می برمت آمپولت بزننا. عجب آدمی هستی.

همینجور داشت میخندید، فهمیدم قصد اذیت کردنمو داره. منم نامردی نکردم و حولشو کشیدم و از اتاق پریدم بیرون، بعد حوله رو پرت کردم توی اتاق که صدای محسنو شنیدم.

محسن: بلا.

خدا رو شکر سهراب دیگه نیومد و ما هم با خیال راحت خوش گذروندیم. همه داشتیم قایم موشک بازی میکردیم. کامی چشم گذاشت و ما هم رفتیم قایم بشیم. جایی نداشتم که قایم بشم، قبلش هرجا میرفتم کامی همرام بود پس میدونست و میومد میگیرفتم. مجبور بودم برم یه جای دیگه. دور خودم چرخیدم تا اینکه چشمم به قایقی که کنار ساحل سر و ته گذاشته بودنش افتاد. رفتم توی دریا، بعد از اونجا پریدم نزدیک قایق تا جای پاهامو کسی نبینه و شک نکنه. بعد با دست جای پاهامو پاک کردم و رفتم زیر قایق.

وای اینجا چقدر تاریکه، یه وقت مار نیاد. وای خدایا. عجب غلطی کردما. کم کم دراز کشیدم که حس کردم پام به یه چیز نرم خورد. برگشتم و دو تا چیز دیدم که برق میزد. خواستم جیغ بزنم که دستشو گذاشت روی دهنم. صداشو شنیدم، کیارش بود. اون چشمهاش بوده که برق میزده.

کیارش: هیسس، تو از اون موقع نمیدونستی من اینجام؟

سرمو تکون دادم که یعنی نه.

کیارش: چرا جواب نمیدی؟ نکنه غش کردی؟

تازه یادم اومد که اینجا تاریکه و چیزی پیدا نیست.

من: نه نمیدونستم تو اینجایی. وای زهرم ترکید.

کیارش با فاصله پیشم دراز کشیده بود.

من: عجب مارمولکی هستی کیا، تو هم اینجا قایم شدی.

کیارش: کوچیک شمائیم.

توی سکوت بودیم که احساس کردم یه چیزی داره روی پام تکون میخوره. با ترس چنگ زدم به بازوی کیارش. کیارش برگشت سمتم.

کیارش: چیه؟

من: کیا، انگار یه چیزی روی پاهامه. جون من ببین چیه. من از جونورا بدم میاد. جون من، بدو.

کیارش به زور سرشو رسوند عقب و پاهامو از روی زمین برداشت.

کیارش: نترس، چیزی نیست. خرچنگه.

تا اینو گفت من یه جیغ بنفش کشیدم و از جام پریدم که سرم خورد به قایق. ولی توی اون موقعیت درد مهم نبود، باز بلند شدم که قایق افتاد کنار و من همینجور دستم بالا بود و میدویدم. نمیدونم اصلا کجا داشتم میرفتم. فقط یهو یه دردی توی پام حس کردم و افتادم. آی آی آی مامان، رگ پام گرفته بود. واای دارم میمیرم. همینجور داشتم به خودم میپیچیدم که صدای کیارشو شنیدم. اومد کنارم زانو زد و صورتمو گرفت توی دستاش.

کیارش: آوا چی شده؟

من: وای کیا دارم میمیرم، پام پام پام. رگش گرفته. واای مامان.

کیارش: خیلی خوب، کدوم پات؟ این؟

من با گریه: آره آره همینه. تورو خدا یه کاری کن.

کیارش پامو گرفت توی دستش و شروع کرد به ماساژ دادن، احساس میکردم رگهام زیر دستشه. یهو پامو یه تکون داد که دردش رفت. دراز کشیدم روی زمین و نفس راحتی کشیدم. پام هنوز توی دست کیارش بود که احساس کردم انگشت کوچیک پامو گرفته. سرمو بالا گرفتم و نگاهش کردم که داشت با لبخند به پام نگاه میکرد.

من: به چی میخندی؟

کیارش: آوا چه انگشتت کوچیکه. مثل ماله نی نی ها.

با خجالت پامو از دستش کشیدم بیرون و نشستم روی زمین. اومدم حرف بزنم که مثلا جو رو عوض کنم.

من: کیا چرا تا حالا عروسی نکردی؟

ای بمیری آوا با این جو عوض کردنت. برعکس زدی جو رو بدتر کردی.

کیارش با خنده گفت: چیه برام زن پیدا کردی؟

من: مگه من بیکارم؟ خودت ماشالا اینقدر دختر دور و برت ریخته که هر کدومشون با یه اشارت میمیرن برات. بعد من برات زن پیدا کنم؟

کیارش: اونا واسه من مهم نیستن. من همچین زنیو نمیخوام که خودشو بهم بچسبونه. من زنیو میخوام که برام ناز کنه و من برم همش منت کشی و نازشو بکشم.

توی دلم گفتم عجب، مال من بدبخت که برعکسه. من باید برم منت محسنو بکشم. ای روزگار، هوار هوار.

کیارش: آوا اگه من قیافه م خوبه، پس چرا تو همیشه ازم دوری میکنی؟

وااا، از اون حرفا بودا.

من: کیا یه چیزیت میشه. ببین، من یه عادتی دارم. اگه یکیو از اول به چشم دوست دیدم، تا آخرشم دوستم میمونه نه بیشتر نه کمتر. اگه مثل داداشمه، همیشه داداشم میمونه و هیچوقت نمیتونم باهاش نزدیکتر از اون بشم. میفهمی منظورمو؟

کیارش: آره، بخاطر همینه که تو برام از همه عزیزتری.

من: ببخشید؟

کیارش: هیچی، میگم بریم، فکر کنم کامی داره زیر خاک دنبال ما دوتا میگرده.

وقتی رسیدیم پیش بچه ها زود رفتم پیش محسن که داشت با اخم نگاهم میکرد. قبل از اینکه اون چیزی بگه من شروع کردم به حرف زدن.

من: محسن کجا بودی تو؟ میدونی چقدر دنبالت گشتم؟ از پیشم جم نمیخوریا.

محسن چشاشو باز کرده بود و داشت به نیمرخم نگاه میکرد. ولی به روی خودم نیاوردم و همونجا نشستیم.

من: محسن انگار اینا امشب تا صبح میخوان بیدار بمونن. پس من و تو کی بریم اونجا که گفتی؟ راستی چیکار میخوای بکنی؟ ببین اگه باز بخوای آموزش بدی من نیستما. از الان گفته باشم.

محسن: تو که منو خوردی. نمیذاری آدم حرف بزنه.

من: آخه بس که خوشمزه ای. نه که ماشالا خیلی شیرین و تو دل برویی، واسه همینه.

محسن با آرنجش زد به پهلوم که آخم در اومد.

من: دست درازی؟ صبر کن برم به میلاد بگم بیاد یه بادمجون زیر چشات درست کنه تا دفعه دیگه رو من دست درازی نکنی ضعیفه.

محسن تا حرف آخرمو شنید یهو پوکید از خنده، دراز کشید روی زمین و همینجور میخندید. بعد که خنده هاش تموم شد بلند شد بره.

محسن: من میرم همونجا، تو ده دقیقه بعد بدون اینکه کسی متوجه بشه بیا.

منتظر شدم تا محسن بره. یکم که گذشت آروم آروم از یه طرف دیگه رفتم سمت همون جایی که محسن گفت. وقتی رسیدم دیدم محسن اونجا نیست، به دور و برم نگاه کردم خبری نبود. یهو حس کردم یکی دستمو گرفت. دو متر که هیچ، چهار متر پریدم هوا. محسن با بهت داشت نگاهم میکرد. دست گذاشتم روی قلبم که داشت تند تند میزد.

من: ایشالا عروسیتو ببینم که زدی زهر ترکم کردی.

محسن: حالا این مثلا نفرین بود؟

من: آره. نزدیک بود قلبم بیاد توی حلقم با این کارت. آخه این چه وضعشه؟

محسن: رفتم اینا رو از پشت درخت بیارم.

به دستش نگاه کردم که ساک دستش بود. دلم گرفت، یعنی میخواد بره؟

من: کجا میخوای بری؟

محسن: هیچ جا.

من: پس این ساک واسه چیه؟

محسن: لباس برای من و توئه.

ووی روم سیاه، توبه. این چی داره میگه؟ بخدا امروز اکس زده که اینقدر شنگوله. (بچه ها توجه کردید آوا چقدر مومن شده و همش استغفار میکنه؟)

من: محسن بیخیال، پاشو بریم بابا. میترسم امشب یه بلایی سرمون بیاری.

محسن: بابا بلا چیه؟ مگه نمیخواستی بری دریا شنا کنی؟

من: خوب.

محسن: منم میخوام ببرمت یه جایی که کسی نباشه و بتونی راحت شنا کنی.

من: جون من؟

محسن: جون آوا خوشگله.

از خوشحالی پریدم بغلش و خودمو آویزون گردنش کردم.

من: محسن خیلی گلی. الکی نیست که من عاشقت شدم.

محسن خندید و گفت: یعنی چون گفتم خوشگلی اینقدر ذوق کردی؟

مشت زدم به بازوش. با هم راه رفتیم تا به جایی که محسن میخواست رسیدیم. منو میگی، یهو مثل دریا ندیده ها دویدم سمت دریا وشیرجه زدم.

مشت زدم به بازوش و با هم رفتیم تا اینکه به جای که محسن می خواست رسیدیم. منو بگی، یهو مثل دریا ندیده ها دویدم سمت دریا وشیرجه زدم.

محسن وایساده بود و با خنده نگاهم می کرد. دست کردم توی آب وروش ریختم .

من: محسن بیا دیگه، اونجا وایسادی هیزی میکنی که چی بشه؟

محسن: آوا خیلی بی ذوقی، دارم با احساس نگاهت می کنم میگی هیزی؟

من: خوب دوتاش یکیه دیگه.

محسن: بسکه خودت هیزی، همرو هیز میبینی.

توی آب وایسادم و دست به کمر زدم.

من: میای یا به زور بیارمت توی آب؟

محسن: آخه تو زورت به من میرسه جوجه؟

تیشرتشو در آورد، حالا رکابی تنش بود و شلوارک سرمه ای رنگ. محسن شیرجه زد که هرچی آب بود ریخت روم. منم حمله کردم روش و هی کوشش میکردم سرشو ببرم زیر آب ولی اون قویتر از من بود و نمیتونستم کاری کنم. همینجور که بپر بپر میکردم و روی محسن آب میریختم و غش غش میخندیدم. بعد که خسته شدم رفتم لب ساحل جوری که موج به نصف تنم میرسید دراز کشیدم. خیره شدم به ماه و ستاره ها. شروع کردم به حرف زدن.

من: مامان باور میکنی آوا کوچولوت الان اینقدر بزرگ شده باشه که عاشق شده باشه؟

محسن اومد کنارم دراز کشید و سرشو روی شکمم گذاشت . من که از این کارش هنگ کرده بودم. ولی خیلی خوشحال بودم.

من: مامان به دخترت افتخار کن که دل یه سنگو نرم کرده.

ریز خندیدم که محسن سرشو بلند کرد و بهم نگاه کرد.

محسن: دیوونه شدی؟

من: بعد از این همه وقت زندگی کردن با من تازه به این موضوع پی بردی؟

محسن: نه، میدونستم دیوونه هستی. ولی نمیدونستم تا این حد. با کی داری حرف میزنی.

باز سرشو روی شکمم گذاشت. منم با دستم شروع کردم به بازی کردن با موهای خیسش و به آسمون زل زدم .

من: میدونی محسن، مامانم همیشه به من و میلاد میگفت که مامان بزرگم اون بالاست و داره ما رو نگاه میکنه. میگفت هرکی که از این دنیا میره، ستاره میشه و میره اون بالا و از ما محافظت میکنه. این عادتمونه که به بزرگترین ستاره نگاه کنیم و باهاش حرف بزنیم. میگیم اون مامانمونه. نمیدونم شاید اینجوری آروم میشیم.

محسن سرشو بلند کرد و خودشو کشید بالا و با لبخند به چشمام نگاه کرد.

محسن: منو به مامانت معرفی میکنی؟

لبخند زدم که محسن گونه ام بوسید و سرشو روی سینم گذاشت. منم باز شروع کردم به بازی کردن با موهاش.

من: مامان این محسنه، همونی که من دوستش دارم. درسته که خشکه، درسته بعضی موقعها خیلی بد اخلاقه. ولی خوبی هاش بیشتر از بد اخلاقی هاشه. می دونم که می تونم نرمش کنم. همینطور که دلشو نرم کردم، کم کم خودشو هم نرم میکنم.

توی سکوت زل زدم به ستاره.

من: محسن تو دوستم داری؟

محسن سرشو بلند کرد و زل زد بهم. نگاهمو چرخوندم سمت چشمهاش، اخم شیرینی کرد.

محسن: معلومه که دارم، چرا اینو می پرسی؟

من: چقدر دوستم داری؟

محسن: خیلی زیاد. بیشتر از اون چیزی که فکرشو بکنی.

نگاهمو ازش گرفتم و به آسمون نگاه کردم. محسن چونمو گرفت وصورتم وسمت خودش کرد .

محسن: چی شده آوا؟ تو شک داری به دوست داشتنم ؟

من: نه، چیزی نشده. به عشقتم شک ندارم. اما محسن دلم شور میزنه. نمیدونم چرا، ولی صبح که چشم باز میکنم اول باید تورو ببینم که باور کنم که اون کابوسها همش خیالاته و تو پیشم میمونی.

محسن: آوا، من هیچوقت تنهات نمیزارم. یعنی نمیتونم بذارم.

من: آخه...

محسن: شششش.

من: آاه بذار حرف بزنم.

محسن: آوا هیچی نگو. یه لحظه ساکت باش، باشه؟

من: اما...

نزاشت حرفمو ادامه بدم. لبه داغشو روی لبم گذاشت. با اینکه لبم تقریبا گوشتی بود ولی برای لبهای اون کوچیک بود. دستمو گرفت توی دستش و توی شنها فشار داد. لبش رو از لبم جدا کرد و به چشمام خیره شد .

محسن: وقتی میگم چیزی نگو یعنی نگو دیگه. صدای قدمهای یکی رو شنیدم. تو هم که ماشالا ساکت نمیشی. مجبور شدم اینجوری ساکتت کنم.

من: پس دستات چی بود؟

محسن: اگه متوجه باشی یه دستم زیر کمرته و اون یکی دستم توی دستت. بعدشم تو فقط اینجوری ساکت میشی.

من: وااا.

یکم ساکت شدم و الکی خودمو بهش چسبوندم.

من: محسن یه صدایی میاد.

محسن گوششو تیز کرد که ببینه صدائی میاد یا نه.

من: محسن ببین من دارم حرف میزنم. تو نمیتونی ساکتم کنی. حالا از من گفتن بود.

محسن برگشت با چشمهای گرد شده نگاهم کرد ولی یه لبخندی روی لبهاش بود که سعی در پنهان کردنش داشت.

محسن: تو خجالت نمیکشی؟

من: وا چرا؟ مگه حرف زدن هم جرمه؟

محسن: پس میخوای من ساکتت کنم آره؟

من: آره، بدجورم.

محسن خندید و باز لبشو روی لبم گذاشت. احساس می کردم توی آسمونها هستم. دستش که زیر کمرم بود رو محکم روی کمرم فشار داد طوری که منو از روی زمین یکم بلند کرده بود و گرفته بودم . بعد شروع کرد از پیشونیم بوسید و بعد چشمام، بعدش گونهام و حتی چونمو بوسید.

من: آقا غوله مهربون خودم.

محسن: خانم لوس ننر خودم.

محسن: بریم؟

من: بریم.

لباسهامونو عوض کردیم و به سمت ویلاراه افتادیم . نزدیکهای ویلا بودیم که یه صدایی شنیدیم. انگار صدای بحث کردن دو نفر بود. رفتیم سمت صدا که کیارش با یه مردی دیدیم.

مرد: آقا ببخشید از دستم افتاد روی ماشینتون. از عمد که نبوده.

کیارش رفت نزدیک مرد و یکی زد توی صورتش که مرد زمین افتاد ، بعد شروع کرد مثل دیوونها به لگد زدن به مرده. جیغم در اومد. کیارش به سمتم برگشت . چشمهاش قرمز شده بود و صورتش خیس عرق بود.

من: چه غلطی داری میکنی؟

رفتم نزدیک مرده که داشت بلند میشد، تازه فهمیدم که یکی از کارکنهای ما هست.

کیارش: زده ماشینمو داغون کرده مرتیکه...

پریدم توی حرفش و تقریبا داد زدم: ساکت.

کیارش چنگ زد به موهاش و پشتش رو به من کرد. صدای نفسهای عصبیش رو میشنیدم.

من: هرچقدر که خسارت ماشینتون باشه من میدم. ولی شما حقی ندارید روشون دست دراز کنید.

کیارش برگشت وبه سمتم اومد. حالا رو به روم وایساده بود.

کیارش: ببخشید یکم از کوره در رفتم.

بوی مشروب حالمو بهم زد. رومو ازش گرفتم و با خشم گفتم: آره معلومه، اون زهر ماری رو ریختی تو حلقت و کنترل اعصابتو نداری. از شما توقع نداشتم آقای مؤدب پور.

راهمو گرفتم و رفتم. محسن داشت با عصبانیت به کیارش نگاه میکرد و به اون مرد بیچاره کمک میکرد. ببین چطور زده که بیچاره نمیتونه راه بره. نتونستم جلوی اشکامو بگیرم و شروع کردم به گریه کردن. وقتی که رسوندیمش خونشون و فهمیدیم که مشکل جدی وجود نداره با محسن به ویلا برگشتیم . محسن دستشو گذاشت پشت کمرم و سعی میکرد که آرومم کنه.

تازه دراز کشیده بودم که بخوابم که صدای گوشیم بلند شد. کیارش بود.

خیلی جدی گفتم: بله؟

کیارش: آوا من معذرت می خوام. امروز خبر دادن که برام یه مشکلی پیش اومده. وقتی فهمیدم خیلی عصبی شدم. کنترل اعصابمو نداشتم. قبول دارم خیلی تند رفتم. من ازشون معذرت خواهی کردم و بردمش درمانگاه. باور کن که خیلی پشیمونم.

آخی بچّم رفته معذرت خواهی. شاید مشکلش بزرگ بوده که اینقدر عصبانی شده.

من: انشاالله مشکلت حل بشه.

کیارش: یعنی بخشیدی؟ آوا.

من: زهر مار و آوا. آره بخشیدم. ولی آخرین بارت باشه می خوریا . خوشم نمیاد کسی که پیشم باشه توی هوش خودش نباشه. باشه؟

کیارش خیلی مظلوم گفت: باشه. چشم.

خندیدم و گفتم: آفرین پسر خوب. خوب برو بخواب. شب بخیر.

قطع کردم و چشمهامو بستم. با یاد محسن یه لبخند اومد روی لبم.

صبح بیدار شدم، غلت زدم سمت بهار. چه آروم خوابیده بود. خدا میدونه که چقدر برام عزیزه و جای خواهر نداشته م دوسش دارم. به قیافه ش که دقت کردم فهمیدم گریه کرده. جای اشکش بخاطر ریمل سیاه شده بود. گرفتمش توی بغلم که بیدار شد.

بهار: چی شده؟

صورتشو بوسیدم و زل زدم بهش.

من: تو بگو چی شده؟

بهار: هیچی. ساعت چنده؟

من: نُه، نمیخوای بگی چرا گریه کردی؟

بهار با تعجب نگام کرد.

بهار: تو از کجا فهمیدی؟ دیشب بیدار بودی؟

من: نه، از ریملت پیداست. ولی کاش بیدارم کرده بودی.

بهار بغض کرد و گفت: آوا، خیلی دلم گرفته.

بغلش کردم که زد زیر گریه.

من: شششس، چرا گریه میکنی گلم؟ چیزی شده؟ کامی خره چیزی گفته؟ بگو تا برم پدرشو در بیارم پدر سوخته.

بهار: بهش میگم از وقتی اومدیم اینجا تو محلم نمیذاری، همش با دوستهاتی. میگه توهّم زدی.

من: یعنی دعواتون شد یا تو الکی داری گریه میکنی؟

بهار: دعوامون شد، سرم داد کشید. منم یه لگد زدم تو زانوش و دوتا فحش جانانه بهش دادم.

با این حرفش پوکیدم از خنده.

من: واای بهار خیلی باحال بود. شما دوتا حتی دعوا کردنتونم مثل آدما نیست.

بهارم میون گریه خندید. گونه شو بوسیدم و اشکهاشو پاک کردم.

من: بهار، اگه میخوای آدمش کنی باید به حرفم گوش بدی باشه؟

بهار: باشه.

من: ببین، کم محلیش کن. نشین مثل ننه مردهها واسه خودت عزا بگیری و یه گوشه تنها بشینی، نه. قشنگ امروز با من میای و اینقدر میگیم و میخندیم که کامی یه جاش بسوزه. بعد میبینی خودش مثل سگ پشیمون میشه و میاد منت کشی. میگی نه نگاه کن.

بهار: باشه سعیمو میکنم.

من: آفرین، حالا پاشو برو دوش بگیر. بعدشم به خودت برس و خوشگل کن تا کامی بسوزه.

بهار که دوش گرفت آماده شدیم و با هم رفتیم توی آشپزخونه. بیشتر بچه ها دور میز جمع بودن. از عمد جایی نشستیم که دور از کامی باشیم. محسن رو به روم بود، بغل دستم کیارش نشسته بود. شروع کردیم به شوخی و مسخره بازی که احساس کردم یکی داره میزنه به پام. ای خاک عالم، نکنه این کیارشه داره میزنه به پام.

برگشتم نگاهش کردم، نه بابا این که مشغوله خوردنشه و روحشم خبر نداره. باز زدن به پام، برگشتم رو به روم رو نگاه کردم. دیدم محسن داره ریز میخنده. ای شیطون، خدایا شاهدیا خودش داره کرم میریزه. محل نذاشتم. همینجور که حرف میزدیم سنگینی نگاهیو حس کردم، برگشتم دیدم کامی داره به بهار نگاه میکنه. بیچاره چرا اینقدر غمگینه. برگشت و دید که دارم نگاهش میکنم.

کامی: آوا بیا یه لحظه کارت دارم.

میخواستم محل نذارم ولی گفتم به من چه که قهر کنم. من سر پیازم یا تهش؟ هرچی باشه بازم کامی دوستمه. بلند شدم برم دنبالش که متوجه شدم داره میلنگه. به زور جلوی خندمو گرفتم. از ویلا رفتیم بیرون که کامی برگشت سمتم.

من: هوم؟ چیزی شده؟

کامی: خودت میدونی، بحثمون شده.

یه لبخند گشاد زدم و گفتم: آره متوجه شدم.

به زانوش اشاره کردم.

کامی: واسه همینه که گفتم بیای اینجا، ازت یه سوالی دارم.

من: جانم بگو.

کامی: تو وقتی میرفتی کاراته یاد میگرفتی، جون من راستشو بگو بهارو با خودت برده بودی؟

من: مسخره، منو بلند کردی که بیای این سوالو ازم بپرسی.

کامی: آخه ندیدی چطوری زد. بابا پام داغون شده، ببین.

دولا شد و شلوارکشو زد بالا، راست میگفت یه توپ زیر زانوش درست شده بود.

من: لابد حقت بوده که زدتت دیگه.

کامی: بابا کدوم حق؟ توقع داره من همش پیشش باشم. خوب اومدیم مسافرت که خوش باشیم، با بچه ها باشیم. نه همش با هم.

یه ابورمو انداختم بالا.

من: خوبه خوبه، دیگه چی؟ اون موقعها که محلت نمیذاشت خوب پشت سرش میدویدی و هرجا که میرفت دنبالش میرفتی که فقط پنج دقیقه بیشتر ببینیش. حالا که مال تو شده، دوستات واجب شدن. واقعا شما مردا خجالت نمیکشین؟ با دل دختر مردم بازی میکنید که چی بشه آخه؟ تو مثلا نامزدشی، عشقشی. خوب معلومه که توقع داره بیشتر وقتشو با تو باشه. خوب راست میگه دیگه، از روزی که اومدیم چسبیدی به این کیارش و خشایار، همش با هم تنهایی میرید اینور و اونور. ببین تو دیگه اون کامی مجرد سابق نیستی، تو الان نامزد داری، مسئولیت داری.

اینقدر خودخواه نباش، ازدواج یعنی از خود گذشتگی. یعنی اینکه هرچی که به صلاح دوتاتونه انجام بدی. نه اینکه فقط به فکر صلاح خودت باشی. اصلا برو گمشو اعصابمو خورد کردی ایکبیری. (یه کف مرتب به افتخار آوا خانم)

کامی داشت با دهن باز نگاهم میکرد.

من: چیه؟ آدم ندیدی؟

کامی: آوا حواست بود چی گفتی؟ همش خودت حرف زدی. من که چیزی نگفتم که میگی اعصابمو خورد کردی.

خنده م گرفته بود، به زور جلوی خودمو گرفتم. با اخم داشتم نگاهش میکردم.

کامی: ولی آوا تو راست میگی. یادم رفته بود که چقدر بهارو دوست دارم. مرسی آوا از حرفات.

اومد گونمو بوسید که یه صدا از پشت سرمون شنیدیم. برگشتم عقبو نگاه کردم، محسن بود. دوتاییمون مثل برق گرفته ها پریدیم هوا. به محسن نگاه کردم، از قیافه ش چیزی معلوم نبود. کامی من من کنان شروع کرد به حرف زدن.

کامی: محسن، من، آوا، ما، پام، بهار.

برگشتم یکی زدم پس گردنش.

کامی: دستت درد نکنه سوزنم گیر کرده بود نمیتونستم حرف بزنم.

یکی دیگه زدم پس گردنش.

کامی: آره، محسن، من خواهرانه سرشو بوسیدم. نه منظورم اینه که برادرانه لبشو بوسیدم.

برگشتم با چشمهای گرد شده نگاهش کردم، چی داشت میگفت این؟

کامی:ای وای خاک عالم. نه یعنی لبش منو بوسید، نه نه من لبشو بوسیدم. ای وااای.

وایساد و چندتا نفس عمیق کشید. بدبخت شدیم رفت. کامی با حالت زار شروع کرد به حرف زدن.

کامی: خدایا، چی میشد قدرت غیب شدن بهم میدادی که من الان اینجوری مثل خر توی گل گیر نمیکردم.

یهو با صدای خندهٔ محسن برگشتیم با تعجب نگاهش کردیم. محسن دستش روی شکمش بود و داشت بلند بلند میخندید. اولین بار بود که میدیدم محسن اینجوری بخنده. کامی که انگار خیالش از بابت محسن راحت شده بود رفت پیشش و ماچش کرد.

کامی: چاکریم حاجی. بخدا داشتی سکته م میدادی، دفعه دیگه از این شوخیا نکنیا. دلم ریخت.

محسن اخم کرد و گفت: کی شوخی کرد؟ مگه من با تو شوخی دارم؟

کامی مثل بادکنک بادش خالی شد که باز محسن شروع کرد به خندیدن.

محسن: شوخی کردم داداش. من اومده بودم موبایل آوا رو بیارم، داشت زنگ میخورد. بعد دیدمتون، خواستم یکم سر کارتون بذارم.

اِاِاِ ، پررو رو ببین. از اون موقع داشت ما رو میدید. دولا شدم و دمپاییم رو در آوردم و پرت کردم سمت محسن که جا خالی داد. با چشمهای گشاد شده داشت نگاهم میکرد.

من: زدی زهرمونو ترکوندی حالا نشستی میخندی، صبر کن من حال تو رو که میگیرم.

حمله کردم سمتش که با خنده پا به فرار گذاشت. اینقدر دویدیم تا رسیدیم سمت ساحل. دیگه نفسم بند اومده بود. نشستم روی زمین تا نفس تازه کنم که با لبخند گشادی اومد کنارم.

من: اِاِاِاِ، میخندی؟ باید پاپیون ببندی.

محسن همینجور داشت میخندید. دستمو پر شن کردم و با یه حرکت غافلگیر کننده یقهٔ محسنو گرفتم و شنها رو ریختم توی لباسش. چشمهای محسن از حد معمول گشادتر شده بود. دیدم اوضاع خطریه، فرارو بر قرار ترجیح دادم. نزدیکای ویلا بودیم که محسن بهم رسید و دستمو کشید.

من: محسن ول کن،ای وای یکی میبینه بد میشه.

محسن: کی رو میخوای بترسونی؟ خوب ببینن. از کی تا حالا تو به این چیزا اهمیت میدی؟

داشت منو میکشید سمت ساحل که یه جیغ بنفش کشیدم. محسن با تعجب برگشت نگاهم کرد. منم از موقعیت استفاده کردم و دستمو از دستش بیرون کشیدم و رفتم سمت در ویلا. وقتی داشتم داخل میشدم برگشتم براش زبون در آوردم و پریدم داخل. یهو کامی جلوم ظاهر شد.

کامی: یکی اومده تو رو ببینه.

من: کیه؟

محسن اومد تو.

کامی: نمیدونم، میگه با تو کار داره.

به سمت پذیرایی اشاره کرد، یه خانم با موهای تقریبا بلند مشکی که یکم فر داشت نشسته بود روی مبل. رفتم پشت سرش.

من: سلام، ببخشید با من کار داشتید؟

ولی اصلا تکون نخورد، انگار صدامو نمیشنید.

من: ببخشید خانم، با من کاری داشتید؟

یهو برگشت عقب، با دیدن قیافه ش یه جیغی کشیدم و پریدم عقب. محسن اومد نزدیکم. اینی که من فکر میکردم خانمه، یه مرد ریشوئه که.

مرد ریشو: دستت درد نکنه، حالا دیگه از قیافه من میترسی آره؟

چقدر صداش آشناست، به قیافه ش دقیق شدم. باز از خوشحالی جیغ زدم که محسن آروم زد به کمرم و گفت: آروم.

ولی من اهمیت ندادم و بلند گفتم: امیــــــــــــــــر. کجایی تو پسر؟ واای امیر چقدر عوض شدی. این موها چیه آخه؟ فکر کردم خانمی.

امیر: آره شنیدم بهم گفتی خانم.

خندیدم و گفتم: پس زنت کوو؟ بخدا دلم براتون یه ذره شده بود.

امیر: شبنم نتونست بیاد، آخه ۳ ماهه بارداره.

من: بگو بخدا. واای جانم. پس یعنی من دارم عمه میشم.

میلاد: عمه چیه بابا؟ من هنوز ازدواج نکردم از کجا واست بچه بیارم آخه؟

امیر پسر یکی از دوستهای بابا بود. امیر و خانواده ش تنها کسایی بودن که من باهاشون خوب بودم و مثل بقیهٔ دوستهای بابا ازشون بدم نمیومد. چند سالی میشد که امیر همراه زنش رفته بودن ونکوور. تا شب امیر پیشمون بود و شب برگشت تهران، چون شبنم تنها بود.

بهار همچنان محل کامی نمیذاشت و کامی همش دور و برش بود.

فردا صبحش همه به سمت تهران حرکت کردیم. ظهر با سر و صدا وارد خونه شدم. خاله و صغری خانومو غرق بوسه کردم. خیلی دلم براشون تنگ شده بود. بابا هنوز سر کار بود. داشتیم از سفرمون تعریف میکردیم که بابا هم از راه رسید. میلاد واسهٔ اذیت کردنم اومد مثلا زودتر بره بغل بابا، منم پریدم از گردنش آویزون شدم که افتاد و با قالیمون یکی شد. منم قشنگ پا گذاشتم روی کمرش و از روش رد شدم. پریدم بغل بابا و خودمو لوس کردم واسش.

من: دلم برات تنگ شده بود تام کروز خودم. دفعه دیگه تنهام نذاری ها.

بابا با خنده گفت:ای شیطون، تو منو تنها گذشتی حالا میگی من تنهات نذارم؟

من: آخه من بهتون گفتم بیایید، چرا نیومدید؟

بابا: کارا رو چیکار باید میکردم آوای بابا؟ خوب خوش گذشت؟

من: آره جاتون خالی.

میلاد همینجور که دراز کشیده بود گفت: بابا بخدا من اینجا مردم، یکی نمیاد به من بدبخت کمک کنه.

اونروز با شوخی ناهار خوردیم. عصر از خستگی غش کردم. وقتی بیدار شدم زود رفتم دوش گرفتم و آماده شدم. تحویل سال ساعت نٔه شب بود. لباس قرمز و سفید پوشیدم و یه رژ قرمز زدم. رفتم به خاله و صغری خانم کمک کردم و سفره هفت سین رو چیدیم. محسن که اومد پایین دیدم تی شرت مشکی تنشه. اخم کردم و جوری که خاله اینا متوجه نشن اشاره کردم که بره عوض کنه. ولی محسن محل نذاشت. پاشدم رفتم بالا توی اتاقش. کمدشو باز کردم و داشتم توی لباسهاش میگشتم که اومد توی اتاق.

محسن: تو خوشت میاد کسی بیاد توی کمدت بگرده؟

من: اگه مجبورش کنم آره. حالا مگه چیه؟ گنج قایم کردی؟

محسن: نه، ولی درست نیست.

من: از چی میترسی؟ که لباس زیرتو ببینم؟ بابا انگار یادت رفته توی شمال، با حوله... بقیشو میخوای بگم؟

محسن: چرا حرف در میاری؟ تو که چشمهات بسته بود، اصلا چی دیدی؟

من: خوب حالا، مهم اینه که من دوست دخترتم و حلاله.

ریز خندیدم.

من: آهان، ایناهاش.

یه تی شرت آبی روشن گرفتم سمتش.

محسن: اینو بپوشم؟

من: آره، چیه این، مشکی پوشیدی؟ کسی شب عید مشکی میپوشه؟

محسن: من نمیدونم تو با مشکی چه مشکلی داری. من ندیدم یه بار کامل مشکی بپوشی.

من: آخه من جوونم و سلیقمم مثل جووناست، مثل تو که پیر نیستم. بابا بزرگ حالا اینو زود بپوش و بیا پایین.

زود از اتاق رفتم بیرون تا گیرم نندازه و چیزی بگه. من اصلا آدم خجالتی نیستم، تا میتونمم محسنو اذیت میکنم و بهش تیکه میندازم. ولی همین که محسن بهم نزدیک میشه من چند رنگ عوض میکنم و خیس عرق میشم. موقع تحویل سال همه دور هم بودیم و مشغول دعا کردن بودیم. امسال بهترین سال زندگیم بود. با بابام آشتی کردم، میلاد از همیشه بهم نزدیکتره، طعم مادر داشتن با بودن خاله و صغری خانومو دارم میچشم، از همه مهمتر داشتن کسی که باعث اینهمه تغییر توی زندگی من شده، محسن. کسی که عاشقشم، میپرستمش. اونشب محسن منو شوکه کرد، چون عیدی بهم یه ساعت مارک دار خوشگل داد

با محسن سوار ماشین شدیم و سمت خونه حرکت کردیم. الان آخرهای تابستونه و امروز تولد من هست . اخم کردم و دست به سینه نشستم، آخه محسن یادش رفته. دلم میخواد فقط گریه کنم. به خونه رسیدیم ، با بغض توی اتاقم رفتم. کیفمو انداختم روی تخت و روی زمین نشستم . چشمم به یه چیزی روی تخت خورد. با تعجب بلند شدم رفتم روی تخت نشستم، یه بسته کادو بود. وای نکنه باز از طرف بشیری باشه و ایندفعه سر خر توش باشه. از این فکر از تخت دور رفتم. بسته خیلی بزرگ بود، رنگ صورتی و آبی روشن بود. نکنه بشیری میخواد اینجوری منو گول بزنه تا درشو باز کنم. نه من بازش نمیکنم، میترسم. محسنو صدا میکنم.

من: محســـــــــن.

محسن: جانم.

مثل فنر پریدم تو هوا، این کیاومد.

من: تو اینجا بودی؟

محسن: آره.

به تخت اشاره کردم .

من: میترسم بازش کنم.

محسن خیلی ریلکس گفت: ترس که نداره .

با تعجب نگاهش کردم، یعنی چی ترس نداره؟ با فکری قند تو دلم آب شد. یعنی این کادو از طرف محسنه؟ پریدم روی تخت و آروم درشو باز کردم. وای چی میدیدم، دوتا همستر کوچیک. یکی سفید با خط خاکستری روی کمرش، یکیشم خاکستری با خط مشکی روی کمرش. آروم دست بردم و یکی شو گرفتم توی دستم، واای چقدر نرمه مثل پنبه میمونه.

محسن: تولدت مبارک آوای من.

برگشتم به محسن نگاه کردم که داشت با لبخند نگاهم میکرد. همسترو گذاشتم سر جاش و با دو سمت محسن رفتم. نزدیکش که شدم تو بغلش پریدم. گونه هاش را بوسیدم.

من: مرسی محسن، خیلی خوشگلن. من فکر کردم که تولدمه رایادت رفته .

محسن گونمو بوسید و گفت: مگه میشه تولد شیطونی مثل تورو فراموش کنم.

من: نگاه کن تورو خدا، همه میگن فرشته و عشقم و زنم و نامزدم و دوست دخترم. مال ما میگه شیطون.ای خدا، بازم شکرت.

محسن توی بغل گرفتم و منو چرخوند توی هوا. وقتی وایساد سرم گیج میرفت.

محسن: تو اگه فرشته بودی برام فرقی با دخترهای دیگه نداشتی، چونکه شیطونی دوست دارم.

بعد دستمو گرفت و با هم سمت همسترارفتیم. نشستیم روی تخت و غرق تماشاشون شدم.

محسن: خوب اسماشونو چی میخوای بذاری؟

من: اممم، آهان. اگور و پگور.

محسن پقی زد خنده.

محسن: اگور و پگور؟ اینا رو از کجا آوردی؟

من: واه، توی کارتون عصر یخبندان بود دیگه.

محسن باز غش غش شروع کرد به خندیدن. بعد به زور شروع کرد به حرف زدن.

محسن: آوا بسکه توی خونهٔ ما کارتون دیدی دیگه همشو حفظی.

من: خوب حالا مگه چیه؟ من کارتون دوست دارم. اتفاقا توهم باید ببینی، خیلی باحالن.

محسن: من با این هیکلم بشینم کارتون ببینم؟

یه نگاهی بهش انداختم و محسنو تصور کردم که داره کارتون میبینه. با این فکر منم زدم زیر خنده، محسنم داشت میخندید. خندمون که تموم شد دیدم محسن دستمو گرفت. برگشتم بهش نگاه کردم که یه جعبه گذاشت روی پام.

با تعجب گفتم: این چیه؟

محسن: این هدیه اصلی که برات آوردم.

من: محسن لازم نبود اینقدر خرج کنی، همون که به فکرم بودی کافی بود.

محسن: آره دیدم چطور اخم کرده بودی.

من: آخه تو حتی به روی خودتم نیوردی که تولدمه.

محسن: خوب باید سورپریز می شدی دیگه. حالا اینو باز کن ببینم خوشت میاد یا نه.

در جعبه رو باز کردم، وای خدای من یه گردنبند به شکل سنجاقک که روش نگین آبی خوشگل بود.

من: وای محسن دیوونم کردی. خیلی خوشگله.

محسن گردنبندو برداشت و ازم خواست که موهامو بالا بگیرم تا برام ببنده.

محسن: قابلتو نداره عزیزم.

پیشنیمو بوسید و رفت عقب به گردنبندم نگاه کرد. بلند شدم و خودمو توی آینه نگاه کردم، واقعا سلیقش حرف نداشت.

محسن: آوا زود آماده شو بایدبیرون بریم .

من: بگو بخداااااا، کجا؟

محسن: این دیگه سورپریزه.

رفتم نزدیک و لبمو مثل نینیها برچیدم.

من: محسن بگو دیگه.

محسن ابروهاشو انداخت بالا و گفت: نوچ.

من: زهر مار. خوب نگو. حالا برو بیرون تا لباس عوض کنم.

محسن: این ابراز علاقت منو کشته.

براش زبون در آوردم و گفتم: از خودت یاد گرفتم سرگرد جان.

محسن با خنده از اتاق رفت بیرون. منم زود رفتم سمت کمدم و هرچی لباس بودبیرون ریختم . کدومو بپوشم؟ چشمم به مانتویی افتاد که محسن برام خریده بود. جدیداً خدا رو شکر محسن با محبت شده بود و هر از گاهی ابراز علاقه میکرد. خدا رو شکر. ولی نمیدونم این کی میخواد بره از بابام منو خواستگاری کنه. از خدا که پنهون نیست از شما چه پنهون، من بعضی موقعها کنترلمو از دست میدم. ولی زود جلوی خودمو میگیرم.

نفس صدا داری کشیدم و شروع کردم به لباس عوض کردم. خوب حالا شالمو هم اونی که محسن برام گرفت میپوشم، ساعتی که بهم عیدی داد هم بستم به دستم . آرایشم که داشتم فقط یکم رژ گونه زدم و رژ لبمو درست کردم. اینم از عطر. خوب من آمادم. درو باز کردم که برم یهو یادم اومد کفش پام نیست. برگشتم و از توی جا کفشیم مثل همیشه کفش پاشنه بلندمو برداشتم. خوب پیش به سوی رمانتیک ترین تولد.

با محسن و میلاد سوار ماشین شدیم و محسن حرکت کرد. ایندفعه خود محسن یه آهنگ شاد گذاشت و هر از گاهی همراه خواننده زیر لب میخوند. جلو یه کافی شاپ خیلی با کلاس پارک کرد. پیاده شدیم و با هم رفتیم سمت در، تا درو باز کردم یهو دیدم صدای گیتار و خوندن تولد تولد اومد. با تعجب به بچهای کلاس نگاه کردم. به میلاد نگاه کردم که مثل من شوکه شده بود. بعد نگاهمو سمت بهار که داشت بهمون نزدیک می شدکردم.

بهار: تولدتون مبارک دوقلوهای خوشتیپ.

بعد اومد بغلم کرد .

من: وای بهار، واقعا سورپریزم کردید.

بهار: اینا همش کار آقا محسنه. ما فقط جمع شدیم و کیک رو آوردیم. بقیش با محسن بود.

بچها دونه دونه اومدن به من و میلاد تبریک گفتن. بعد نوبت من و میلاد بود که به هم تبریک بگیم. میلاد اومد بغلم کرد.

میلاد: تولدت مبارک خواهر گلم.

من: تولد تو هم مبارک داداش جونم.

همه نشستیم و بگو بخند شروع شد. بعدش کیک رو آوردن و کلی ازمون عکس گرفتن. حالا هرچی شمعا رو فوت میکردیم خاموش نمیشد. دیگه نفسی برامون نمونده بود. آخرش اعصابم خورد شد و شمعا رو در آوردم و قشنگ انداختم توی نوشیدنی کامی. کامی بیچاره چشمهاش چهارتا شد. اگه خودمون تنها بودیم که حتما تلافی شو سرم در میاورد. کیک که خوردیم نوبت کادوها شد.

بچها برام سنگ تموم گذاشته بودن و خیلی چیزهای جالبی برام آوردن. ولی از همش جالبتر کادو کیارش بود. کادو کیارش یه جفت گوشواره با نگینهای خوشگل که برق میزدن بود. معلوم بود که خیلی گرون قیمته. همه دهنا باز مونده بود که چرا کیارش همچین کادویی بهم داده.

برگشتم سمتش که داشت با لبخند نگاهم میکرد.

کیارش: پسندیدی؟

من: دستتون درد نکنه، واقعا شرمندم کردید.

کیارش: قابل تورو نداره آوا جان.

بدون اینکه چیزی بگم لبخند زدم. برگشتم به محسن یه دوتا صندلی اونورتر نشسته بود نگاه کردم که با چیزی که دیدم اعصابم بهم ریخت. این سولماز پرو باز رفته بود پیش محسن و بهش چسبیده بود و در گوشش حرف میزد که نفس هاشونم به هم میخورد. آمپرم زده بود بالا، محسن به من اجازه نمیداد تا ده قدمیش بهش نزدیک بشم، اونوقت اجازه داده این ایکبیری اینقدر بهش نزدیک بشه؟ تازه خودشو هم عقب نمیکشه. با صدای کیارش به خودم اومدم.

کیارش: آوا حالت خوبه؟

من: هوم؟ آره آره خوبم.

کیارش بهم نگاه کرد، انگار میخواست افکارمو بخونه.

کیارش: آوا میخواستم در مورد یه چیزی باهات صحبت کنم.

من: جانم بفرمایید.

کیارش: آوا تو از من بدت میاد؟

برگشتم با تعجب زل زدم به قیافه ش.

من: نه. چرا اینطوری فکر میکنی؟

کیارش: آخه تو برعکس دخترهای دیگه سعی نمیکنی بهم نزدیک بشی یا باهام حرف بزنی. این من بودم که همیشه بهت نزدیک میشدم.

واا، یه چیزیش میشه. چقدر هم به خوشگلیش مینازه. بابا اعتماد به نفس. ولی خداییش خوشگل بود. دقیق به قیافه ش نگاه کردم. چشمهای کشیده و خاکستری که خیلی روشن بود و با پوست برنزه ش بیشتر به چشم میومد و جذابش کرده بود. بینیش قلمی و مردونه بود. نگاهم رفت به لبش، لبش باریک بود. ولی به قیافه استخونیش میومد. تیپشم که خوب بود، بیشتر وقتها مثل امروز خاکستری میپوشید که با رنگ چشمهاش همخونی جالبی داشت. واقعا چرا من ازش دوری میکردم؟ خوب معلومه، چون که من محسنو دوست دارم.

کیارش: آوا حواست کجاست؟

من: ببخشید یه لحظه رفتم توی فکر.

کیارش: میدونی، همین بی محلیهای تو باعث میشه که من ازت خوشم بیاد و خودم بهت نزدیک بشم.

من که نمیدونستم چی بگم الکی گفتم: خوب.

کیارش: راستش، میخواستم که اگه اجازه بدی با خانواده م بیام خونه تون برای خواستگاری.

من: چی؟

کیارش: چرا داد میزنی؟

من: آخه فکر کردم گفتی که میخوای بیای خواستگاری.

کیارش: خوب درست شنیدی.

یه لحظه با خودم فکر کردم که چقدر زود دعام مستجاب شدا. همین چند وقت پیش بود که برای خودم و خاله دعا میکردم که پسر خوشگل بیاد خواستگاریم و از اینکه خاطرخواه نداشتم گله میکردم. حالا چیکار کنم؟ پارسا، سهراب، این، محسن.

کیارش: خواهش میکنم فکرهاتو بکن بعد جوابتو بگو.

با صدای اهمی که از پشت سرم میومد برگشتم سمت صدا. نزدیک بود سکته بزنم. محسن پشت سر من چیکار میکرد؟ وای از قیافه ش معلومه که همه چیزو شنیده.ای انشاالله کچلی بگیری کیارش که باعث بدبختیم شدی. به قیافهٔ جدی و اخموی محسن نگاه کردم.

من:ِ محسن تویی. نفهمیدم که اومدی.

محسن: بله متوجه شدم، بس که حواستون به آقای مؤدب پور بود و داشتید با نگاهتون میخوردینش طبیعیه که متوجه اومدن من نشدید.

انگار آب یخ ریختن روم. چی میگفت این. نگاهم سر خورد سمت سولماز که زل زده بود به من و محسن. باز آمپرم رفت بالا.

من: این چه طرز حرف زدنه؟ مگه من جای تو رو گرفتم؟

محسن دندوناشو از عصبانیت روی هم فشار داد و بازومو گرفت و بلندم کرد. رو به بچه ها کرد.

محسن: یه لحظه با اجازه تون ما الان میایم.

بعد هم خودش رفت از کافی شاپ بیرون. منم با عصبانیت رفتم دنبالش. یکم اونورتر وایساده بود زود رفتم پیشش.

من: تو به چه حقی با من اینجوری صحبت میکنی؟

محسن: یعنی چی به چه حقی؟ الان شد چه حقی؟ اون موقعها که خوب شوهرم شوهرم میکردی.

مخم سوت کشید، اصلا باور نمیکردم این محسن باشه که اینجوری داره حرف میزنه.

من: اون موقع تو نچسبیده بودی به صورت دختر نامحرم و باهاش لاس بزنی.

یهو محسن مثل اژدها شد و یه قدم اومد سمتم ولی من تکون نخوردم، همینجور سرمو بالا گرفته بودم و بهش نگاه میکردم.

محسن: با تو هرچقدر هم که حرف بزنم به جایی نمیرسم.

بعد اشاره کرد به سرش و گفت: تو اینجات خالیه، هنوز خیلی بچه ای.

من: هه هه، لابد واسه همینه که چند ماهه به من وعده دادی ولی هنوز نرفتی با بابام حرف بزنی نه؟

محسن: یعنی تو اینقدر احمقی که نمیفهمی من بخاطر امنیت خودته که تا حالا هیچ اقدامی نکردم؟ من تا بشیری رو دستگیر نکنم نمیتونم به بابات از علاقه مون بگم.

من: جدا؟ واقعا خوب بهونه ای پیدا کردی. لابد تا بشیری رو دستگیر کنی یه ده بیست سالی طول میکشه نه.

محسن چشماشو بست و دستشو مشت کرد.

محسن: آوا قبل از اینکه باز کنترلمو از دست بدم و دیوونه بازی در بیارم از جلوی چشمم دور شو.

یه ابرومو انداختم بالا و با اخم نگاهش کردم که داد زد.

محسن: د میگم از جلوی چشمم گمشو برو.

انگار با پتک زدن تو سرم. همینجور با دهن باز نگاهش کردم. بدون هیچ حرفی راه افتادم. نمیدونستم کجا دارم میرم، فقط میخواستم برم. به من گفت گمشو برو. باز میخواست روی من دست بلند کنه. اونم روز تولدم. چقدر خوش خیال بودم من که فکر میکردم امروز بهترین تولدمه. گند زدی محسن، ازت بدم میاد. ازت متنفرم محسن. از اون چشات که دیوونم میکنه متنفرم، از اون بوی عطرت که آرومم میکنه متنفرم. از صدای مردونه و جذابت که قلبمو میلرزونه متنفرم. از آغوش گرمت که پر امنیترین جای دنیاست متنفرم. ازت متنفرم محسن.

یهو با دستی که دستمو کشید خوشحال شدم که محسن اومده. اما زهی خیال باطل. کیارش بود.

کیارش: آوا چرا داری گریه میکنی؟ چرا داری داد میزنی؟ چیزی شده؟

باز زدم زیر گریه. دیگه صدای هق هقم رفته بود بالا که کیارش دستمو گرفت و منو برد سمت ماشینش که کنار خیابون پارک شده بود. نشستم توی ماشین، درو بست و رفت سمت در عقب. وقتی سوار ماشین شد آب معدنی رو گرفت سمتم.

کیارش: بیا بخور.

زیر لب تشکر کردم و آب رو خوردم. ولی همینجور داشتم گریه میکردم، احساس میکردم که قلبم داره تیکه تیکه میشه.

کیارش: نمیخوای بگی چی شده آوا؟

من: هیچی، محسن یه حرفی زد خیلی بهم بر خورد. ببخشید شما رو توی زحمت انداختم.

کیارش: این چه حرفیه دختر؟ وظیفمه.

باز ساکت شدم و زل زدم به بیرون. دهنم تلخ شد. کم کم چشمم گرم شد و دیگه هیچی نفهمیدم.

احساس کردم یه چیزی داره روی صورتم حرکت میکنه. اما اینقدر گیج بودم که نمیتونستم خودمو تکون بدم. باز احساس کردم یه چیزی روی صورتم تکون خورد. چشمهامو آروم باز کردم که یه موش سیاه دیدم جلوی صورتم با اون سیبیلای زشتش زل زده بود به من. از ترس جیغ کشیدم و خواستم بشینم که با صورت خوردم زمین. دستامو از پشت بسته بودن و طنابش به طنابی وصل بود که پاهامو باهاش بسته بودن. به دور و برم نگاه کردم، چقدر گرد و خاک بود.

به زور خودمو نشوندم و تکیه دادم به دیوار. یه اتاق کوچیک که یه گوشه ش یه صندلی افتاده بود و زیرش روی زمین پر خون بود. یه طرف دیگه یه قالی و میز و چند تا خرت و پرت بود. فکر کنم اینجا انباریه. در و دیوار پر خون بود. زل زدم به اثر دست یکی که با خون روی دیوار بود. در باز شد و یکی اومد توی اتاق.

من: شما کی هستید؟ من اینجا چیکار میکنم؟

خودم میدونستم که چه بلایی سرم اومده، اما میخواستم که مطمئن بشم.

مرد با یه صدای کلفت و لوتی واری گفت: صداتو ببر. اینو باید بری از بابات بپرسی که توی کارای رئیس زیادی دخالت کرده.

من: آخه با بودن من اینجا چه چیزی به شما میرسه؟ ولم کنید برم، بخدا به کسی چیزی نمیگم. من که قیافتو ندیدم.

مرد اومد نزدیک و زیر نور وایساد و گفت: گفتم خفه. خیلی چیزها میرسه. مثلا اینکه بابات دیگه توی کارهای ما دخالت نمیکنه. اون ضرریم که به ما رسونده رو میتونه پس بده. از دختر خانم خوشگلشم که تو باشی خیلی استفاده ها میشه کرد. بعدشم که دیگه تکراری شدی کلفتیمونو میکنی.

با این حرفش چندشم شد و میخواستم عق بزنم. از فکر اینکه این با این قیافهٔ زشتش که چند جاش جای چاقو بود، با اون دماغ پهن و ابروهای پر پشت که نا مرتب بود، بهم دست بزنه چندشم میشد. لباسش هم رنگ و رو رفته بود، با شلوار شیش جیبی سبز رنگ و کمربند قرمز. فکر کنم یه ده سالی میشد که حموم نکرده بود. چون از یه متری بوش داشت خفم میکرد.

من: من تشنمه، آب می خوام.

مرد: مگه بهت نمیگم خفه؟ تو اینجا حق نداری جیکتم در بیاد. فکر کنم یادت رفته که اینجا گروگانی هان؟

من: نه یادم نرفته، ولی هر حیوونی که باشه هم دلش به رحم میاد و آب میاره. تو دیگه از نوع جدیدش هستی لابد.

یهو مرد اومد سمتم و با یه دستش منو بلند کرد چسبوندم به دیوار. از بوی نفسش داشتم خفه میشدم.

من: برو کنار، بوی نفست داره حالمو بهم میزنه. من موندم با اینهمه پول که بشیری گیرش میاد چرا به توله هاش نمیرسه؟

مرد یه سیلی زد توی گوشم که فکر کنم گردنم شکست. منم آب دهنمو که با خون مخلوط بود تف کردم توی صورتش. باز دیوونه شد، موهامو گرفت و کشوندم و بردم اون سمت اتاق. مانتوم رفته بود بالا و کمرم روی زمین میخورد و میسوخت. رسیدیم به اون صندلی که افتاده بود، درستش کرد و منو نشوند روش.

من: چیه؟ نکنه بهت بر خورده؟ آخی ببخشید که باعث شدم زندگی گندتو که حتی یه حموم هم توش نداشتید یادت بیارم.

ایندفعه همچین زد توی گوشم که واسه چند لحظه کر شدم. به صورتش نگاه کردم که معلوم بود داره فحش میده، ولی من نمی شنیدم. یهو یه مشت زد توی صورتم که پرت شدم روی زمین. باز موهامو گرفت و نشوندم روی صندلی. انگار با مشتی که زد گوشمم باز به کار افتاد.

مرد: وقتی که کشتمت میفهمی چه زندگی داشتم. نمیدونی که بشیری چه نقشه ها برات کشیده.

خیلی درد داشتم. اما نباید نشون میدادم که ترسیدم. با صدایی که به زور در میومد گفتم.

من: نه بابا. خوب میگم، ببین توی دستم چیه.

مرد یه ابروشو انداخت بالا و نگاهم کرد. بعد رفت پشت سرم و به دستم که انگشت وسطیمو براش گرفته بودم نگاه کرد.

من: این هم برای تو، هم برای بشیری که هیچ گ.. نمیتونه بخوره.

یه دفعه حمله کرد سمتم و همون انگشت وسطیمو گرفت و پیچوند که صدای شکستنشو شنیدم. از درد یه جیغ کشیدم که باز یکی زد توی سرم که با صورت پرت شدم روی زمین. فکر کنم دماغم شکست چون درد شدیدی رو احساس میکردم. مرد اومد یه لگد خوابوند توی شکمم که از دردش به خودم پیچیدم. پا نیست که، فیله.

همینجور که نفس نفس میزدم گفتم: نه نه، قبول نیست. فیل با فنجون نمیشه که. بعدشم، من دست و پام بسته ست. آخه ترسو تو زورت به یه دختر که دست و پاش بسته ست میرسه؟

مرد: مثل اینکه تو زبونت کوتاه نمیشه، حالا همچین زبونتو برات ببرم که حال کنی.

از توی جیبش یه چاقو در آورد و بازش کرد. ای وای خدا، این جدی جدی میخواد زبونمو ببرّه. با ترس بهش نگاه کردم که لبخند کریهی روی لبش بود. این که دیوونه ست، مطمئنم الان زبونمو میبره. پس قبل از اینکه دست به کار بشه، بهتره من آخرین حرفمو بزنم که عقده نشه.

من: من موندم چرا این بشیری هرچی آدم زشته دور خودش جمع کرده. واقعا که خیلی بد سلیقه ست.

مرد یقه مو گرفت و بلندم کرد، چاقو رو آورد نزدیک صورتم که صدائی از پشت سرم اومد.

صدا: اکبر چه غلطی داری میکنی؟

اکبر: دخترهٔ ج... زبونش خیلی درازه. باید زبونشو براش قیچی کنم.

به زور گفتم: چرا... الکی حرف.... میزنی آخه؟ تو که قیچی دستت.... نیست، اون چاقوِئه. یعنی تو.... یه کلاس هم درس... نخوندی.... بیسواد؟

اکبر باز چاقو رو آورد نزدیکم که یه مشت خورد به صورتش و دستش شل شد و من پرت شدم روی زمین.

صدا: کی به تو اجازه داد روش دست بلند کنی؟ این چه قیافه ایه که براش درست کردی؟ برو گم شو بیرون تا اون روی سگمو بالا نیاوردی.

صدای در خبر از بیرون رفتن اکبر داشت. من همینجور روی صورت افتاده بودم که مرد از روی زمین بلندم کرد و نشوندم روی صندلی. خواستم به قیافه ش نگاه کنم که چراغ خورد به چشمم. چشامو بستم و دوباره باز کردم. نه، باورم نمیشه. از چیزی که داشتم میدیدم شوکه شده بودم. الان میفهمم که چرا اینقدر صداش برام آشنا بود. باورم نمیشه که اینم همراهشون باشه.

با صدای ضعیفی گفتم: کیا.

کیارش: سلام آوا.

بخاطر مشتهایی که خورده بودم داشتم با چشم نیمه باز و با تعجب بهش نگاه میکردم. اومد نزدیکم و چونمو گرفت توی دستش و به صورتم زل زد. سرشو از روی تاسف تکون داد.

کیارش: ببین احمق چیکار کرده. خوبه بهشون گفتم کاریت نداشته باشن. اگه میگفتم بزننت چیکار میکردن.

همینجور زل زده بودم بهش. کیارش با پشت دست صورتمو ناز کرد که صورتمو عقب کشیدم.

من: خیلی... پستی کیا، خیلی. اصلا باورم نمیشه.... که تو هم آدم بشیری... هستی.

کیارش: اشتباه نکن آوا جان. من آدم بشیری نیستم، پسرشم.

دهنم از تعجب باز موند. اصلا باورم نمیشد که استاد مهربونمون پسر بشیری باشه.

من: یعنی... همه چیز.. دروغ بود؟ اون حرفها؟ اون نگاه؟ نه اصلا باورم نمیشه.

اینا رو با بغض میگفتم.

کیارش: چرا باورت نشه؟ من با نقشهٔ خودم اومدم دانشگاهتون و استاد شدم. اینقدر بهشون پول دادم که بدون هیچ سوالی قبول کردن بذارن من جای اون استاد قبلی بیام. هدف من فقط نزدیک شدن به تو بود. میخواستم بهم اعتماد کنی، منو دوست خودت بدونی. بعدش خیلی راحت بیارمت اینجا. ولی اون بادیگارد مزخرفت زرنگتر از این حرفا بود. یک لحظه هم ازت غافل نمیشد. اونروز که کامیار مارمولک آورد توی کلاس، من دیدم که بادیگاردت (محمد)داشت دنبالت میگشت. بهش اشاره کردم که رفتی بیرون. میخواستم اینجوری بهت نزدیک بشم و اعتمادتو جلب کنم. اما تو همش محسن محسن میکردی.اونشب رو که بهتون حمله کردن یادته؟ من بهشون دستور دادم که بادیگاردتو بکشن.

اونروز برعکس همیشه که با اون بادیگاردت بودی، تونستم خیلی راحت تعقیبت کنم و خودمو سر راهت بذارم. تو هم ساده تر از اون حرفها بودی و زود منو دعوت کردی خونه تون. اون شب توی خونه تون خیلی چیزها رو فهمیدم. فهمیدم که رابطه ت با بابات خوب شده و خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر میکردیم دوستت داره و براش مهمی.

اما اون بادیگاردت خیلی حواسش به من بود و اجازه نمیداد بهت نزدیک بشم. من فقط یه اشتباه کردم، اونم اینکه توی سفر شمال از کوره در رفتم و اون مرد رو زدم و باعث شدم که تو با سوء ظن بهم نگاه کنی. اما خیلی راحت تونستم نظرتو درموردم عوض کنم و باز بشم همون کیارش.و اما مهمترین قسمت این ماجرا.

تعظیم کرد و بعد همینجور که سرش پایین بود با یه لبخند نگاهم کرد و ادامه داد: امروز دیدم که محسن جونت داشت نگاهمون میکرد. از عمد حرف خواستگاری رو کشیدم وسط. چون میدونستم که خیلی بهت حساسه و حتما دعواتون میشه. بعد از دعوا هم اومدم دنبالت و اون آب رو که از قبل آماده کرده بودم بهت دادم و الان تو اینجایی.

از حرفهاش شوکه شده بودم و با چشمهای از حدقه در اومده زل زده بودم بهش.

کیارش: من باید خیلی وقت پیش این کارا رو میکردم و تو رو اینجا می آوردم. ولی یه چیزی باعث شد نتونم به راحتی بیارمت اینجا.

زانو زد جلوی پام و زل زد به چشمام. حالا این قیافهٔ جذاب برام کریه ترین قیافهٔ دنیا شده بود.

کیارش: میدونی اون چیز چیه؟ من ازت خوشم اومد. نمیگم عاشقتم، ولی ازت خوشم میاد. چون واقعا تکی. حیف که دختر اون پیر خرفتی، وگرنه با هم خوشبخت میشدیم.

جانم؟ من با این قاتل خوشبخت بشم؟ چه حرفا؟ رومو ازش گرفتم و زل زدم به دیوار. کیارش بدون هیچ حرفی رفت بیرون و در رو هم قفل کرد. شنیدم که بهشون میگفت کسی حق نداره بیاد توی اتاق. وای خدایا، حالا من چیکار کنم. میدونم که حتی اگه بابا هم به حرفهاشون گوش بده اینا باز هم از من استفاده شونو میبرن. اینقدر فکر کردم و نقشه کشیدم که خوابم برد. احساس کردم که یه چیزی داره روی لباسم تکون میخوره. از فکر اینکه موشه زود چشمهامو باز کردم. دست یکی رو دیدم که داره دکمه های مانتوم رو باز میکنه. تکونی خوردم که دستشو کشید عقب.

سرمو بالا گرفتم، کیارش گراز بود. کیارش زیر بغلمو گرفت و کمکم کرد که بشینم. خودمو ازش جدا کردم و رومو ازش گرفتم. بدنم خیلی درد میکرد. مخصوصا دنده هام و انگشتم. یکی از چشمهامم که درست باز نمیشد و میدونستم که ورم کرده. کیارش پشت دستشو کشید روی صورتم و نوازشم کرد که سرمو کشیدم عقب.

آوا الان وقت این کارها نیست. تو باید مختو کار بندازی. باید از سلاح زنانه ت استفاده کنی. باید همهٔ تلاشتو بکنی. چی میگی تو هم؟ من داره حالم از قیافه این بهم میخوره، اونوقت تو میگی باید از سلاح زنانه ت استفاده کنی؟ تو باید این کارو بکنی آوا. تنها راه نجاتته.

زل زدم به چشمهاش، من باید این کارو بکنم. پس بازی شروع شد کیارش خان. شروع کردم به گریه کردن. کیارش با تعجب نگاهم کرد، بعد نگاهش مهربون شد و رفت پشتم و دست و پامو باز کرد. وقتی اومد رو به روم وایساد، یهو بلند شدم که فکر کرد میخوام فرار کنم. اما من پریدم توی بغلش. سرمو گذاشتم روی سینه ش و شروع کردم به گریه کردن. همچین هق هق میکردم که خودمم باورم شده بود. با صدای لرزونی شروع کردم به حرف زدن.

من: آخه کیا چرا؟ چرا این کارو با من کردی؟ منی که فقط به تو اعتماد کردم. منی که دلمو به تو باختم. منی که عاشقت شده بودم. آخه چرا کیا؟

کیارش منو از بغلش آورد بیرون و با تعجب نگاهم کرد. یهو اخم کرد.

کیارش: آوا تو چی فکر کردی؟ منو احمق فرض کردی؟ میخوای باور کنم که تو هیچ حسی به اون مرتیکه بادیگاردت نداری و منو دوست داری؟

قیافهٔ متعجبی به خودم گرفتم و گفتم: چی؟ محسن؟ اون سنگ احساسش کجا بوده که من بخوام عاشقش بشم؟ من ۲۲ سال بدون مهر و محبت بزرگ شدم. نمیام حالا هم عاشق یکی بشم که از عشق و احساس بویی نبرده. من ازش بدم میاد، از دیروز دیگه ازش متنفر شدم.

باز شروع کردم به اشک تمساح ریختن و دستمو گذاشتم روی صورت کیارش و زل زدم به چشماش.

من: چرا باور نداری که من عاشق این چشمهای خوشرنگت شدم؟ چرا باور نمیکنی که من از ته ته قلبم دوستت دارم؟ ببین تپش قلبمو.

دستشو گرفتم و گذاشتم روی قلبم.

من: این فقط و فقط بخاطر تو داره اینجوری تند میزنه.

کیارش صورتمو گرفت توی دستهاش و توی چشمهام خیره شد. انگار میخواست از چشمام بفهمه که راست میگم یا نه. بعد آروم سرشو نزدیک آورد که ببوستم، نمیتونستم پسش بزنم. چون دستم رو میشد. باید بدترین بوسهٔ زندگیمو تجربه بکنم. چشمهامو بستم که قیافهٔ نحسشو نبینم. نفسش داشت میخورد به لبم که یهو در باز شد و کیارش پرید عقب. به سمت در چرخید. نفسشو با صدا داد بیرون و به موهاش چنگ زد.

کیارش: چرا مثل گاو سرتو میندازی پایین و میای داخل؟ برو گمشو بیرون.

اکبر: ولی آقا تماس گرفتن، گفتن که باهاشون تماس بگیرید.

کیارش: باشه، حالا هم گورتو گم کن.

نمیدونم فشارم افتاده بود یا از ترس اتفاقی که نزدیک بود بیافته بود که یخ کرده بودم. لبم داشت همینجور میلرزید. کیارش اومد نزدیکم و دستمو گرفت.

کیارش: آوا چرا دستت یخ زده؟ سردته؟

با سر جواب دادم آره. کیارش دستمو گرفت و منو برد سمت در.

کیارش: الان میبرمت بالا تا گرم بشی.

از در که رفتیم بیرون وارد یه هال نسبتا بزرگ شدیم. هرجای خونه که نگاه میکردی یکی از این غول هیکلا با اخم وایساده بود. همه داشتن بدجور نگاهم میکردن. یه لحظه احساس کردم لختم و خودمو چسبوندم به کیارش. کیارش نگاهم کرد و دستمو فشار داد. بعد با اخم رو کرد به بقیه.

کیارش: به چی زل زدید؟ سرتونو بندازید پایین ببینم. مفت خورا. اینجا وایسادین فقط واسهٔ گند بازیاتون.

حالا همچین میگفت گند بازیاشون انگار که خودش خیلی شریف بود، پاک بود. چی بود آخه؟ از پله ها رفتیم بالا که چند تا در داشت. رفت سمت یکی از درها و بازش کرد. کنار وایساد تا من برم تو. داخل که شدم یه اتاق خالی دیدم که یه طرفش یه تخت یه نفره بود و طرف پنجره هم یه میز تحریر بود. کیارش اومد پشتم وایساد و سرشو گذاشت روی شونه م. منم دست کردم توی موهاش که آخم در اومد.

کیارش: چی شد؟

من: انگشتمو شکست، خیلی درد میکنه.

کیارش: صبر کن الان میام.

بعد از اتاق رفت بیرون. به پنجره نگاه کردم. شب بود. یعنی من یه روز کامل توی زیر زمین بودم؟ وقتی برگشت بانداژ و لیوان آب همراه قرص دستش بود.

کیارش: بیا دراز بکش، فکر کنم فشارت افتاده.

دستمو گرفت و بردم سمت تخت. نشستم روی تخت، کیارش نشست کنارم و تکیه داد به دیوار. دستمو با باند بست و قرص رو داد که بخورم. بعد شونه هامو گرفت و منو کشید توی بغلش. حالا سرم روی شونه ش بود و اون داشت با موهام بازی میکرد. حالا من اینو چیکار کنم خدا؟ نکنه یه وقت بخواد بلایی سرم بیاره؟ وای محسن کجایی؟ بیا منو از دست اینا نجات بده. دست بردم سمت گردنم، گردنبندمو گرفتم توی دستم. محسن زود بیا.

کیارش: به چی فکر میکنی؟

من: به اینکه قلبت داره تند تند میزنه.

کیارش موهامو بوسید. باید یه چیزی میگفتم، نمیشد اینجوری ساکت بمونم. باید میذاشتم باور کنه که دوسش دارم.

من: کیا.

کیارش: جانم.

من: ساکت نباش. من خیلی میترسم، فقط صدای تو میتونه آرومم کنه. کیا منو میکشن؟

کیارش: همین قصدو که دارن، ولی فعلا نه. تا وقتی که بابات پول به حسابمون نریزه چیزیت نمیشه.

دستمو محکم دور کمرش حلقه کردم و با گریه گفتم: کیا، من نمیخوام بمیرم. من هنوز آرزوها دارم.

کیارش: چه آرزوهایی؟ این آرزوها به منم مربوط میشه؟

عجب آدم پرروییه. فکر کرده کیه که من بهش فکر کنم. به زور جلوی خودمو گرفتم تا فحشش ندم.با خجالت تصنعی گفتم: اوهوم.

کیارش سرمو بلند کرد و گرفت توی دستش.

کیارش: میشه به منم بگی؟

با عشوه گفتم: خوب، اممم خوب. اینجوری نگاه نکن خجالت میکشم کیا.

انگار که دلش ضعف رفت چون منو محکمتر گرفت توی بغلش.

کیارش: میدونی وقتی بهم میگفتی کیا خیلی خوشم میومد. آخه همیشه بهم میگفتی مؤدب پور.

مکثی کردم و گفتم:راستش، همیشه به عروسیمون فکر میکردم. من توی لباس خوشگل عروس، تو با کت و شلوار خاکستری که با چشمهات همخونی داشته باشه. تازه رنگ کرواتتم آبی روشن باشه. با آهنگ مورد علاقه مون میرقصیم. بعد هم با هم میریم خونه مون و زندگیمونو شروع میکنیم. تو میری سر کار، من با عشق برات غذا درست میکنم. بعد که میای خونه با هم غذا میخوریم و از روزمون حرف میزنیم. بعدش بچه دار میشیم. دوقلو، یه دختر و یه پسر. بیتا و بابک. قشنگن نه؟

کیارش با لبخندی که توش تمسخر بود سرشو تکون داد. لابد فکر میکرد منو خر کرده.

من: بعد دیگه بزرگ میشن، عروسیهاشونو میبینیم. نوه هامونو میبینیم. بعدشم نتیجه هامونو ......

خودم مونده بودم اینهمه شعر و ور از کجام در آورده بودم که به این گفتم.

من: دوست دارم دخترمون چشمهاش به تو بره، ولی موهاش و لبش مثل من باشه. پسرمون چشمهاش مثل من مشکی باشه، بینیش و موهاش و قد و هیکلش به تو بره.

واه واه واه، بلا به دور. اگه بچه م به این بره که با دستهای خودم خفه ش میکنم. بعد سرمو گذاشتم توی شونه ش.

من: کیا خسته م، میذاری توی بغلت بخوابم؟

کیارشم انگار از خدا خواسته دست انداخت دور شونه م و با هم خوابیدیم روی تخت. یاد اونروز افتادم که پیش محسن خوابیدم. چقدر اون شب خوب خوابیدم و کابوس ندیدم. اینقدر به محسن فکر کردم که خوابم برد. با صدائی بیدار شدم، اما چشمهامو باز نکردم. انگار از بیرون بود. خوب گوشهامو تیز کردم. کیارش بود انگار داشت بحث میکرد.

کیارش: قرار ما این نبود. من گفتم میارمش که آوردمش. ولی تو به قولت عمل نکردی. ندیدی چه به روز صورتش آورده. انگشتشو شکونده. این بود قولی که دادید؟ نه نه، کسی حق نداره بهش نزدیک بشه. از این به بعدم کسی باهاش کاری نداره. نه دیوونه نشدم. شما هم بهتره دور آوا رو خط بکشید. خوب به من چه، به باباش بگید که کشتیدش و جسدشو انداختید توی دریا. نمیدونم هر کاری که دلت میخواد بکن. باشه، حواسم هست. نه، استفاده مو که ازش بردم خودم میکشمش.

صدای درو شنیدم، بعد صدای قدمهاش که بهم نزدیک میشد. احساس کردم بالای سرم وایساده و زل زده به من. بعدم احساس کردم که دستشو جلوی صورتم تکون داد. لابد میخواسته ببینه که من بیدارم یا خوابم.

بدجور فکرم با حرفهاش مشغول شد. پس این میخواد از من استفاده ببره آره. یه استفادهای نشونت بدم که حالشو ببری کیارش جان. فقط خدا کنه محسن زودی پیدام کنه. خدایا، خودت هوامو داشته باش. یه کاری کن که این چند روز این نتونه به من نزدیک بشه تا من راهی برای فرار پیدا کنم. بعد شروع کردم به قرآن و دعا خوندن. دلم آروم گرفت و کم کم خوابم برد.

چشمهامو به زور باز کردم، وای بدنم درد میکنه. وای خدا. به دور و برم نگاه کردم. کسی توی اتاق نبود. آروم ناله کردم که در باز شد. کیارش همراه مردی وارد شد. کیارش اومد کنارم نشست.

کیارش: آوا جان تب داری، دکتر اومده معاینه ت کنه.

وای خدای من. خدا جون دوستت دارم. خدا جون خیلی گلی. منو مریض کردی که این نجس نتونه بهم نزدیک بشه. خدایا مرسی. دکتر معاینه م کرد و نسخه پیچید.

دکتر: یه آمپول هست که باید بری بگیری تا بزنم.

یهو جیغ زدم و گفتم: نه نه، آمپول نه.

کیارش با تعجب نگاهم کرد که زود خودم و جمع و جور کردم.

من: کیا، من از آمپول میترسم.

کیارش: ترس نداره که عزیزم. آمپول بزنی زودی خوب میشی.

د همین دیگه، من نمیخوام زود خوب بشم جیگول.

من: نه کیا، تورو خدا. آمپول نمیخوام. حاضرم بمیرم ولی آمپول نزنم.

کیارش: تو که مرده ت به درد من نمیخوره. ولی باشه، اگه آمپول نمیخوای نمیگیرم.

بعد همراه دکتر رفت بیرون. پنج دقیقه بعدش برگشت. خیلی گیج بودم، نمیدونستم چی به چیه. به زور سوپ به خوردم داد و بعدش قرصامو بهم داد. نمیدونم کی بود که خوابم برد. احساس کردم یکی دست گذاشته روی صورتم. دستمو گذاشتم روش، دستش مردونه بود. لبخند زدم.

من: محسن.

یه دفعه یه سیلی محکم خورد توی گوشم. چشمهامو با تعجب باز کردم که دیدم کیارشه. ای وای گند زدم. کیارش صورتش قرمز شده بود و داشت تند تند نفس میکشید. یهو هجوم آورد سمتم و موهامو گرفت توی دستش و انداختم روی زمین. شروع کرد به نعره کشیدن.

کیارش: من محسنم؟ میگی محسن؟ یه بلایی سرت میارم که محسن که سهله هیچ مردی دیگه نگاهت نکنه. بیشرف.

لگد زد به کمرم که جیغم هوا رفت.

من: کیا نکن، کیا جون من نکن. داری اشتباه میکنی. من دوست دارم.

انگار که دیوونه شد یهو اومد با پشت دست زد توی دهنم که شوری خون رو حس کردم.

کیارش: به من دروغ نگو کثافت.

من: کیا، راست میگم. داشتم خوابشو میدیدم، بخاطر همین صداش کردم. داری اشتباه میکنی. من فقط تو رو دوست دارم.

افتادم به سرفه. اینقدر سرفه کردم که از حال رفتم. وقتی به هوش اومدم، دیدم هنوز روی زمین هستم. به خودم تکونی دادم که درد بدی توی کمرم احساس کردم. انشاالله پاهات بشکنه کیارش. بخدا با همین دستهای خودم میکشمت. آروم آروم رفتم سمت دستشویی. مانتومو از تنم در آوردم، لباسمو زدم بالا. بدنم همش کبود بود، صبر کن اکبر حال تورو هم میگیرم بو گندو. رفتم صورتمو بشورم که چشمم خورد به آینه. از ترس یه جیغ خفیف کشیدم. چی به روزم آوردن؟ چرا صورتم پر خونه؟

به دستهام نگاه کردم، اونا هم پر خونه. یعنی موقع سرفه کردن خون بالا آوردم؟ زود دست و صورتمو شستم. باز به آینه نگاه کردم. موهام ژولیده و رنگ صورتم زرد بود، لبم زخم بود و ورم کرده بود، پلکم باد کرده بود و هنوز درست باز نمیشد. زیر چشم راستم و پیشونی و چونم زخم شده و کبود بود. کمرم همینجور درد میکرد، لابد اونم کبود شده بود. باز مانتومو پوشیدم و از دستشویی رفتم بیرون که چشمم به کیارش افتاد. گوشه اتاق کز کرده بود و داشت منو نگاه میکرد.

یه لحظه با دیدنش احساس کردم که حالت عادی نداره. رفتم کنار پنجره، ماه کامل بود. به پایین نگاه کردم، دوتا مرد کنار در وایساده بودن و چشم میچرخوندن. دو تا هم همش میرفتن و میومدن. کیارش دستشو دورم حلقه کرد که محلش نذاشتم. گردنمو بوسید و آروم گفت: ببخشید.

محل نذاشتم و همینجور زل زدم به بیرون. شونه هامو گرفت و منو چرخوند سمت خودش، ولی بهش نگاه نکردم. باز دست گذاشت زیر چونم و سرمو بالا گرفت.

کیارش: آوا، نمیذاری اون چشمهای خوشگلتو ببینم؟

باز جواب من سکوت بود.

کیارش: آوا عروسکم، یه لحظه دیوونه شدم از اینکه اسم اون مرتیکه رو آوردی. فکر کردم داری دروغ میگی. ببخش دیگه. دلت میاد به چشمهام که عاشقشونی نگاه نکنی؟

خدایا منو بکش اگه عاشق چشمهای زشت اینم. البته خوشگلن ها، ولی خوشم نمیاد. خدایا تو هم به چه آدمایی زیبایی میدی ها. مجبور شدم به چشمهاش نگاه کنم. اونم با لبخند اومد نزدیک تا لبمو ببوسه که زود خودمو کشیدم عقب.

من: اِ کیا چیکار میکنی، سرما میخوریا.

کیارش: اشکال نداره.

باز اومد بیاد نزدیک که از دستش در رفتم و روی تخت دراز کشیدم.

من: کیا من گشنمه. بدنم خیلی ضعیفه، احساس میکنم دارم ضعف میکنم.

کیارش: خوب، شام خرج داره.

من: وا، خوب کیفم پیشتونه و خودتون پول بردارید.

کیارش: نه دیگه، خرجش یه بوسه.

باز اومد نزدیک که دستمو گذاشتم روی لبش و دست خودمو که روی لبش بود بوسیدم.

من: نه نشد دیگه، شما به علت اینکه زود قضاوت کردید تنبیه هستید تا وقتی که پسر خوبی بشی. باشه پسر گلم؟

کیارش: خیلی پررویی. باشه الان میام.

به سمت در رفت که صداش کردم. برگشت نگاهم کرد.

من: کیا، پتوی اضافه میاری؟ سردمه.

کیارش: باشه.

من: اگه ملحفه تمیزم هست بیار، اینا پر خون شده.

کیارش به ملحفه ها نگاه کرد و سرشو آروم تکون داد و رفت. زود از تخت پریدم پایین و زیر تخت رو نگاه کردم. اینجا که چیزی نیست. خوب این یه ملحفه، اینم یه پتو، کیارش هم که دوتا بیاره خوب میشه. رفتم سمت پنجره، اینجا که فاصله ش زیاده. با چندتا ملحفه و پتو تا نصفشم نمیشه. ای خدا. پس من چیکار کنم. میدونم که کیارش حرفهامو باور نکرده و الان هم توی نقشه ست که چیزی بهم نمیگه. صدای کیارشو که شنیدم زود پریدم روی تخت و اشتباهی نشستم روی همون دستم که انگشتم شکسته بود. واای مامانی، مردم. دختر کوری میشینی روی دستت. کیارش اومد داخل، یه سینی دستش بود. وقتی نزدیک شد قیافه مو که دید ابروهاشو داد بالا.

کیارش: چی شده؟

من: انگشتم.

بعد گوله گوله اشک ریختم، ایندفعه دیگه واقعا از درد داشتم گریه میکردم. کیارش سینی رو گذاشت روی زمین و اومد سرمو بغل گرفت. بعد که آروم شدم غذامو خوردم. کیارشم رفت پتو و ملحفه آورد. خدا رو شکر دو نفره بودن. این لحافو میشه نصفش کنم و به هم ببندم. فکر کنم اینا خوب باشه، ولی بازم کمه و باید بپرم. باز الکی خودمو زدم به خواب و به نقشه م فکر میکردم. خدایا خودت کمکم کن.

محسن یه نگاه به موبایلش کرد و باز به آقای پرند نگاه کرد. مرد بیچاره چقدر قیافه ش خسته و رنجور شده. میلاد هم روی یکی از مبلها با قیافهٔ درهم نشسته بود. خانم راد و صغری خانم هم همش داشتن گریه میکردن. صغری خانم که غش کرده بود و تازه به هوش اومده بود، خانم راد داشت آب قند به خوردش میداد. محسن کلافه دستی به صورتش کشید.

به جای همیشگی آوا نگاه کرد، جایی که آوا همیشه مینشست و تلویزیون نگاه کرد. جایی که آوا خیلی وقتها خندیده بود و بعضی وقتها گریه کرده بود. با این فکر لبخند کجی گوشه ی لبش نشست. چقدر بخاطر ایزل گریه میکرد.

بلند شد و رفت سمت آقای پرند.

محسن: شما برید استراحت کنید. خبری شد من بیدارتون میکنم.

آقای پرند نگاه خسته و اشک آلودش رو به محسن دوخت و با بغض گفت: چطور استراحت کنم؟ چطور بخوابم وقتی که میدونم دخترم وسط یه مشت گرگ تک و تنهاست. نه من نمیتونم. من اون دنیا چطور توی روی مهناز نگاه کنم؟ چطور بگم که از یه دونه دخترت نتونستم مراقبت کنم؟

شروع کرد به گریه کردن. محسن دست گذاشت روی شونه ش. توی سینه ش احساس درد میکرد. آوا، کجایی؟ میلاد نزدیک پدرش شد و اونو در آغوش گرفت. دوتایی گریه میکردن. اولین بار بود که اشک میلاد رو میدید.

میلاد: بابا نگران نباش. آوا دختر قوی ایه. اون از پسشون بر میاد.

محسن با صدای گرفته ای گفت: همش تقصیر منه آقای پرند. من وظیفمو خوب انجام ندادم. اگه آوا چیزیش بشه من هیچوقت خودمو نمیبخشم.

خانم راد به پسرش نگاه کرد. اون خوب پسرش رو درک میکرد. میدونست که چی داره توی دل تنها پسرش میگذره. نگاه آوا و محسن رو به هم دیده بود. چندبار هم موقعی که برای آب خوردن میرفت پایین، صدای خنده ها و حرف زدنهاشونو از توی اتاق میشنید.

موبایل محسن زنگ خورد. محسن جواب داد و شروع کرد به حرف زدن. همه زل زده بودن به دهن محسن که یه خبری از آوا بشنون. محسن تماس رو قطع کرد.

آقای پرند: چی شد پسرم؟ خبری از آوا نشد؟

محسن: تونستن با رد یابی که توی ساعت آوا بوده جاشونو پیدا کنن. اونجا رو زیر نظر گرفتن و کیارش رو دیدن. اینجور که به نظر میاد پیداشون کردن.

آقای پرند چشمهاشو بست و گفت: خدایا شکرت. از آوا خبری نیست؟

محسن: هنوز چیزی نمیدونن. هنوز اون آدمی که بین اونهاست نتونسته با ما تماس بگیره. این یعنی اینکه اونجا امن نیست. خوب من برم.

میلاد: کجا؟

محسن: برم ببینم میتونم سر نخی پیدا کنم.

محسن برگشت و به آقای پرند و مادرش نگاه کرد و گفت: قول میدم که آوا رو صحیح و سالم برگردونم. بدون آوا بر نمیگردم.

فصل

همینجور ساکت نگاهش می کردم.

سهراب: آوا حاضری با من ازدواج کنی؟

من: ولی سهراب من دوستت ندارم.

سهراب: می دونم، ولی برام فرقی نمیکنه. من میزارم که تو عاشقم بشی. قول میدم که خوشبختت کنم آوا. هوم نظرت چیه؟

نه من دوسش نداشتم. خره، الان بهترین موقعیت که به محسن ضربه بزنی. تو که بهش گفتی که دوسش نداری، خودشم میدونه. پس اگه خودش می خواد تو هم قبول کن. محسن که داره به نازنین بر میگرده، از اون روز حتی نیومده ازت معذرت خواهی کنه. اون عشقشو فراموش نکرده و تورو نمیخواد. پس تو چرا بخاطر اون موقعیت به این خوبی رو از دست بدی؟ به سهراب نگاه کردم که منتظر داشت نگاهم میکرد.

سهراب: آوا نمیدونی وقتی علی بهم زنگ زد و گفت که اومدی روی صندلیه همیشگی من نشستی چقدر خوشحال شدم. من با کلی امید اومدم اینجا. نا امیدم نکن آوا.

من: باشه، امشب با خانواده بیاین خونمون.

سهراب خشکش زده بود، اصلا فکرشو نمیکرد من اینقدر راحت قبول کنم. به خودش اومد و بهم لبخند زد. بعد دستمو بوسید.

میلاد سرشو آورد توی اتاق.

میلاد: آوا بابا میگه بیا پایین کارت داره.

من: باشه.

میلاد درو بست و رفت. رفتم جلوی آینه و موهامو شونه کردم. دیشب سهراب و خانوادش اومدن خواستگاری. وقتی رفتن و بابا ازم پرسید که نظرت چیه من همون موقع موافقتمو اعلام کردم. الان لابد بابا صدام کرده تا درمورد سهراب باهام حرف بزنه.

به در بسته اتاق محسن نگاه کردم. امروز زنگ زده بودن بهش و گفته بودن که بشیری رو دستگیر کردن و از محسن خواستن که بره اونجا. از پله ها رفتم پایین، بابا داشت تلویزیون میدید.

من: بابا با من کاری داشتید؟

بابا تلویزیونو خاموش کرد و آرنجشو گذاشت روی پاهاش و زل زد به من.

بابا: آره. می خواستم بپرسم که تو فکرهاتو کردی؟

من: آره بابا، من جوابم مثبته.

بابا: آوا این زندگیه، بازیچه که نیست که بخوای الکی تصمیم بگیری. یکم بیشتر فکر کن.

من: نه بابا، من فکرهامو کردم. شما هم چه اجازه بدید چه ندید من با سهراب ازدواج می کنم.

بابا دستشو بالا برد و یه سیلی زد توی گوشم. دست کرد توی موهاش و بعد کلافه دست کشید به صورتش. رفتم نزدیکش و جلوی پاهاش زانو زدم.

من: بابا، ببخشید. بابا موافقت کنید دیگه. مگه شما خوشبختی منو نمیخواید؟ خوب من با سهراب خوشبخت میشم.

بابا: کدوم خوشبختی؟ بدون عشق ازدواج کردنم خوشبختی میاره؟ تو چی فکر کردی؟ اینی که میگن بعد از ازدواج عشق به وجود میاد صد در صده؟ نه دختر گلم، نه عزیزم. خیلیها به امید عشق بعد از ازدواج عروسی کردن ولی به دو ماه نکشیده طلاق گرفتن. یا اگه طلاق نگرفتن تا آخر زندگیشون با بدبختی زندگی کردن. من خوشبختیتو می خوام که میگم نه.

من: بابا، من عاشق کسی نیستم. من عاشق نمیشم. من از سنگم. من دختر خوبی نیستم، کسی منو دوست نداره بابا. بابا تورو خدا اجازه بدید. تورو خدا.....

بقیه حرفم تبدیل به هق هق شد. بابا سرمو بغل گرفت و بوسید.

بابا: باشه، اگه می خوای ازدواج کنی من حرفی ندارم. ولی آوا توقع نداشته باش که مثل همیشه باهات برخورد کنم و وانمود کنم خوشبختی و من هم راضیم.

****

فردا قرار بود که با محسن بریم صیغمونو فسخ کنیم. بشیری و دار و دستشو گرفته بودن و محسن داشت از اینجا برای همیشه میرفت. این چند روز کارم شده بود که بشینم جلوی آینه و به خودم نگاه کنم. میخواستم بفهمم که چرا محسن نازنین رو به من ترجیح داده. غرورم شکسته بود. من اینقدر کوتاه اومدم که آخرش اینجوری بشه؟ نمیذارم بفهمی خوردم کردی. حالا نوبت منه که داغونت کنم محسن خان.

صدای در اتاق منو از فکر بیرون آورد. به سمت در برگشتم و گفتم بفرمایید تو. محسن با یه لبخند کمرنگی اومد توی اتاق.

محسن: می خواستم باهات صحبت کنم.

با اینکه درونم غوغایی بود اما قیافهٔ خونسردی به خودم گرفتم.

من: اتفاقا منم می خواستم باهاتون صحبت کنم آقای راد. اگه اجازه بدید من اول شروع کنم.

محسن منتظر نگاهم کرد.

من: آقای راد راستش می خواستم ازتون بابت همهٔ زحماتتون توی این یک سال تشکر کنم. هم شما هم مادرتون واقعا در حق من لطف کردید. اگه یه موقع نا خواسته باعث شدم که شما ازم دلخور بشید واقعا معذرت می خوام. شما واقعا کارتونو خوب انجام دادید. ممنون.

صدام داشت میلرزید. محسن داشت یه جوری نگاهم میکرد. یه چیزی توی نگاهش بود، مثل پشیمونی. محسن دستی به صورتش کشید و نفس صدا داری کشید.

محسن: میشه ازتون خواهش کنم همراه من بیایید؟

بدون هیچ حرفی نگاهش کردم.

محسن: دوست دارم بریم همونجایی که اون بار با هم رفتیم.

زمزمه کرد: جایی که هروقت دلم میگیره...

با این حرفش قلبم تیکه تیکه شد. بدون هیچ حرفی رفتم سمت کمد لباسام و مانتومو پوشیدم.

*****

به نور ماشینها نگاه می کردم. چشمهامو بستم و نفس عمیقی کشیدم. برگشتم به محسن نگاه کردم که یه پاشو روی یه سنگی گذاشته بود و دستهاش توی جیب پالتوش بود. خیره شده بود به ماشینهایی که در حال رفت و آمد بودن. برگشت سمتم که زود نگاهمو ازش گرفتم.

محسن: خانم پرند.

برگشتم نگاهش کردم.

محسن: میشه اون آهنگ رو که گفتم خیلی دوستش دارم از گوشیتون بذارید؟

نگاه سردی بهش کردم و گوشیمو از توی جیبم در آوردم. آهنگی رو که می خواست گذاشتم.

امروزو یادت باشه، این لحظهٔ غمگینو. این بغض نفس گیرو، این سکوت سنگینو

امروزو یادت باشه، این حال پریشونو. این لرزش دستامو، این چشمهای گریونو

سرمو گرفتم بالا و زل زدم به چشمهاش. برای آخرین بار زل زدم به چشمهایی که عاشقشون بودم.

حالا که ازم سیری، امروزو یادت باشه. حالا که داری میری، امروزو یادت باشه.

چشم به راهتم هرروز، تا وقتی که برگردی. امروزو یادت باشه، امروز خطا کردی.

یه قطره اشک از چشمم چکید. وای خدای من، توی چشمهای محسن اشک جمع شده. اما، محسن که منو نمیخواد. یعنی داره به یاد نازنین اشک میریزه؟ با حرفی که زد جواب سوالمو گرفتم.

محسن: نازنین....

با این حرف داغ شدم، بهش پشت کردم و اشکامو پاک کردم. بدون هیچ حرفی سوار ماشین شدم و صندلی رو خوابوندم. محسن سوار ماشین شد و توی سکوت میروند. تا رسیدیم خونه زود از ماشین پیاده شدم و مستقیم رفتم توی اتاقم. دوتا قرص آرامبخش برداشتم و با آب خوردم.

سهراب داشت به ویترین با دقت نگاه میکرد.

سهراب: آوا این ببین خوبه؟

به حلقه ای که داشت نشون میداد نگاه کردم، واقعا حرف نداشت اما برای من فرقی نمیکرد.

من: آره خوبه.

سهراب خوشحال شد و با هم رفتیم توی مغازه و به مغازه دار گفت که برامون همونا رو بیاره. با هم سوار ماشین شدیم و من زود چشمامو بستم.

چه زود همه چیز گذشت، من و محسن صیغمون فسخ شد و محسن برای همیشه رفت. بی چاره خاله چقدر گریه کرد و ازم قول گرفت که برم بهش سر بزنم. اما آخه چجوری؟ مگه من می تونستم برم محسنو دست تو دست یکی دیگه ببینم؟

امروز اومدیم حلقه خریدیم، هفتهٔ دیگه عقد و عروسیمونه. خودم خواستم که دوتاش توی یک روز باشه و توی خونه و خوانوادگی برگزار بشه. بابا می خواست که صیغه کنیم اما من اجازه ندادم و گفتم که تا عقد صبر می کنیم. نمیخواستم که دستش بهم بخوره یا بهم نزدیک بشه. لا اقل این بهونه رو داشتم که به هم نا محرمیم تا بهم نزدیک نشه.

وقتی رفتم خونه دیدم که بهار اونجاست. خیلی خوشحال شدم از اینکه اومده. ولی انگار بهار خیلی عصبی بود. با هم رفتیم توی اتاق که شروع کرد به داد زدن.

بهار: چه غلطی داری میکنی تو؟ داری عروسی میکنی و به من چیزی نگفتی؟ اونم با کی؟ با سهراب.

من: ببخشید سرم شلوغ بود نتونستم زودتر خبرت کنم. بعدشم مگه سهراب چشه؟

بهار: آوا، مثل اینکه یادت رفته که این آقا بهت خیانت کرد. اونم با دوستت. بعدشم پس محسن چی؟

از این حرفش شوکه شدم.

من: چی؟ محسن؟ چه ربطی داشت؟

بهار: آوا لطفا دروغ نگو. من می دونم که محسنو دوست داری. می دونم که اونم دوست داره، پس این بچه بازیا چیه؟ شما دارید با کی لج میکنید ؟

نتونستم جلوی خودمو بگیرم و شروع کردم به گریه کردن. بهار اومد بغلم گرفت و پا به پای من گریه کرد.

من: بهار من چقدر بدبختم، خیلی بدبختم. بهار من لیاقت اونو ندارم.

باز زدم زیر گریه. بهار موهامو نوازش میکرد.

بهار: ششش، آروم باش عزیزم.

من: بهار من عاشقش شدم، عاشق محسن شدم. من خودم بهش ابراز علاقه کردم. باور میکنی بهار؟ آوای مغرور به پسر ابراز علاقه کرده. بهار ما صیغهٔ هم بودیم.

بهار سرمو از بغلش آورد بیرون و با تعجب زل زد بهم.

من: آره، بابام خواست صیغه کنیم تا محسن راحت باشه. این موضوع مال قبل از اینکه من عاشقش بشم بود. ولی بهار من کم کم عاشقش شدم. اون زندگیمو عوض کرد. باعث شد که من خوب و بد رو از هم تشخیص بدم. باعث شد که با میلاد صمیمیتر بشم. باعث شد که با بابام آشتی کنم. از همه مهمتر باعث شد که من خدا و پیغمبر خودمو بشناسم. بهار من بد بودم، اون خوبم کرد. ولی الان چی؟ وقتی که فکر می کردم که دیگه همه چیز تمومه و ما مال همیم فهمیدم که اون منو دوست نداره. اون نامزد قبلیشو، نازنینو دوست داره. یادته توی بیمارستان اومده بود؟

بهار سرشو به علامت مثبت تکون داد.

من: اون نامزد محسن بوده. الان برگشته، میگه که پشیمونه و می خواد برگرده. من دیدمشون که داشتن هم دیگه رو میبوسیدن. دختره بدون روسری جلوش نشسته بود و محسن هیچی نمی گفت. محسنی که بخاطر اینکه من پیژامه میپوشیدم از بابام خواست که صیغه کنیم، الان براش عادی بود. عکسهاشو توی لپ تاپش داره و بهشون زل میزنه تا دل تنگیش رو برطرف کنه. بهار من حقی ندارم که با خودخواهیم بینشونو بهم بزنم. من اومدم کنار که محسن خوشبخت بشه. این تنها کاریه که می تونم در برابر اونهمه خوبی که در حقم کرد بکنم.

زمزمه کردم: من غرورم خورد شده، نمیذارم بیشتر از این باهام بازی کنه.

باز رفتم توی بغل بهار و گریه کردم. بهار همینجور نازم میکرد و ازم می خواست که آروم باشم. بعد که آروم شدم رفتم یه آبی به صورتم زدم و اومدم بیرون. بهار زل زده بود به قالی و رفته بود توی فکر.

من: بهار، امروز با سهراب میخوایم بریم خرید لباس عروس. زنگ بزن به کامی و بگو بیاد اینجا تا با هم بریم.

بهار: باشه.

سهراب که اومد همه سوار ماشین شدیم. وقتی رسیدیم به مغازه مورد علاقمون پیاده شدیم. از قبل به سهراب گفته بودم که لباس سفید نمی خوام چونکه از رنگ سفید متنفرم و لباس رنگی بیشتر دوست دارم. ولی واقعیتش این بود که نمیخواستم لباس سفید برای مردی جز محسن بپوشم. منی که اینقدر سخت گیر بودم و مغازه ها رو اینقدر می گشتم تا یه چیزی پیدا کنم، با اولین لباسی که سهراب انتخاب کرد موافقت کردم. حتی نذاشتم کفش برام بگیره و گفتم که کفش دارم و لازم نیست الکی خرج کنیم.

سوار ماشین شدیم و راه افتادیم سمت رستوران که کامی صدام کرد.

کامی: آوا، اونورو ببین.

به سمتی که اشاره میکرد نگاه کردم، یه پسر که زیر ابرو برداشته بود و دماغشو عمل کرده بود توی ماشین بغلیمون بود.

کامی: با سه. باشه؟ یک، دو، سه.

من و بهار شروع کردیم با کامی به دست تکون دادن واسهٔ پسر و لبخند زدن. پسره بیچاره همینجور داشت نگاهمون میکرد، بعد که دید ما زدیم زیر خنده یه فحشمون داد و رفت. همینجور داشتیم می خندیدیم که یاد اونروز که همین کارو با محسن کردیم و محسن چقدر از این حرکتم ناراحت شده بود افتادم.

بهار: راستی آوا، دماغتو عمل کردی یا مال همون شکستگیه که چسب زدی؟

من: نه عمل کردم.

بهار: اِ، خوب کردی. حالا عمل عادی بود یا زیبایی هم بود؟

من: زیبایی هم کردم.

کامی: بسکه احمقی. دماغت خوب بود که. حالا حتما باید مثل خوک بشی که دماغت خوشگل بشه؟

من: خوکیش نکردم، ولی قلمیش کردم و یکم کوچیکترش کردم همین.

کامی ادامو در آورد و گفت: همین.

منو رسوندن دم آرایشگاه و رفتن. وقتی که کار آرایشگر تموم شد به خودم توی آینه نگاه کردم. موهامو کوتاه کوتاه کرده بودم. نمیدونم چرا ولی دوست داشتم که با محسن لج کنم. هرچی که محسن خوشش نمیومد انجام میدادم، مثلا پوستمو برنز کرده بودم، دماغمو عمل کرده بودم، حالا هم موهامو کوتاه کرده بودم. نمیخواستم چیزیم منو به یاد محسن بندازه.

بماند که وقتی رفتم خونه چقدر بابا و میلاد باهام دعوا کردن. ولی برعکسشون سهراب خیلی خوشش اومد و گفت که بهم میاد. از اونروز که بابا زد توی گوشم خیلی باهام سر سنگین شده بود. ولی خدا رو شکر میلاد به نظرم احترام گذاشته بود و هوامو داشت.

به رو به روم نگاه کردم. دو تا جوون که با هم راه میرن و دست همدیگه رو گرفتن. لبخندی زدم و براشون آرزوی خوشبختی کردم.

به امروز فکر کردم، امشب عروسیمه. سهراب اومد دنبالم و با بهار رفتیم آرایشگاه. فکرم خیلی مشغول بود، احتیاج به تنهایی داشتم. بهار رو مجبور کردم که بجای من بشینه و خودش رو درست کنه تا من برم یکم فکر کنم.

الان توی پارک نشستم و دارم به مردم نگاه میکنم. امشب چیکار کنم؟ فرار کنم؟ نه، برای بابام و میلاد بد میشه. عروسی رو بهم بزنم؟ نه، محسن خوشحال میشه که من عاشقشم و نتونستم فراموشش کنم. ازدواج کنم؟ شاید خوشبخت بشم. خوشبخت؟ با سهرابی که هزارتا دوست دختر رنگ وا رنگ داره؟ سهرابی که هرروز اس ام اسهای عاشقونشو که واسهٔ دوست دخترهاش میفرسته رو میبینم؟ با اون خوشبخت بشم؟ نه نمیشم. پس من برم بمیرم دیگه.

آره، خودشه، خودمو بکشم. امشب که عروسی میکنم، بعدش خودکشی میکنم. زل زدم به درخت تنومندی که اون وسط بود. من مثل تو قوی نیستم، خیلی ضعیفم. امشب برای همیشه از این دنیا میرم. میرم پیش مامانم، جایی که راحتم.آره امشب سفید بخت میشم، امشب کفن میپوشم. با این فکر یه لبخند مثل دیوونه ها زدم و راه افتادم. نمیدونم چطوری خودمو رسوندم به آرایشگاه. آرایشگر همش غر میزد که بهار بهش گفت که خیلی ساده آرایشم کنه چونکه وقت نیست. موهامم که کوتاه بود و کاری نداشت. با کمک بهار لباس بنفشمو تنم کردم. اگه یه روز دیگه بود لابد کلی از قیافه و لباس خودم ذوق می کردم. ولی الان مهم نیست، چونکه می خوام برم زیر خاک.

سهراب اومد دنبالم و با هم سوار ماشین شدیم. وقتی که رسیدیم خونه همه دم در جمع شده بودن و خوشحالی میکردن. صغری خانم اسپند دود کرده بود و خاله قرآن گرفته بود که از زیرش رد بشیم. میدونستم که امروز خاله چون که قول داده بود اومده.نگاهش غمگین اما لبش خندون بود. سر سفره که نشستیم متوجه نگاه غم زدهٔ کامی و بهار شدم. دلم برای شیطونیهاشون تنگ میشه. به قیافهٔ دوست داشتنی و جذاب داداشم نگاه کردم، بعد از من چی میکشه؟ نگاهم سر خورد به قیافهٔ غمگین و متفکر بابا، بابایی حیف که دیر همدیگه رو فهمیدیم. مامان من امشب میام پیشت، دیگه غصه ای ندارم. دارم به آرزوم میرسم و یه بار دیگه مامانمو میبینم.

عاقد شروع کرد به خوندن صیغهٔ عقد. من داشتم به نزدیک شدن ساعت مرگم فکر می کردم که یهو صدای بابا اومد.

بابا: ببخشید یه لحظه صبر کنید. آوا بیا بیرون کارت دارم.

با تعجب به بابا نگاه کردم که اشاره کرد برم دنبالش. با هم رفتیم توی حیاط.

بابا: برو زیر آلاچیق من الان میام.

با سر اشاره کردم که باشه و راه افتادم سمت آلاچیق. نشستم و زل زدم به دستم، تا ده دقیقه دیگه حلقه به این دستم اضافه میشه. بوی خوبی توی فضا پیچید که باعث شد چشمهامو ببندم و نفس عمیقی بکشم.

محسن: خیلی بچه ای.

تند چشمهامو باز کردم و با چشمهای از حدقه در اومده و دهنی باز زل زدم به محسن که رو به روم نشسته بود.

محسن: واقعا خیلی بچه ای که می خوای با کسی که هیچ حسی بهش نداری ازدواج کنی و عشقتو فدا کنی. واقعا اگه من نمیومدم می خواستی بله رو بگی و بعدشم خودکشی کنی؟

دندونامو از عصبانیت روی هم فشار دادم و گفتم: نمیخواد بترسی، خودکشی نمیکنم. نمیخواد وجدانت ناراحت باشه. برو به زندگیت برس.

محسن سرشو آورد جلوی صورتم و گفت: زندگی من اینجاست، درست رو به روم نشسته.

اول با بهت بهش نگاه کردم، بعد نفس راحتی کشیدم و تکیه دادم به عقب. اما زود اخم کردم.

من: اگه کاری نداری برم. نا سلامتی امشب عروسیمه.

محسن: چرا کارت دارم. آوا، عروسی رو بهم بزن.

از جام بلند شدم و همینجور که سمت در خونه میرفتم گفتم: من وقتی برای چرت و پرتای تو ندارم.

احساس کردم که بازومو گرفت.

من: ولم کن. نا محرمی دست نزن بهم.

محسن چرخوندم سمت خودش و شونه هامو گرفت توی دستهاش.

محسن: آوا لجبازی نکن. چرا میخوای زندگیمونو خراب کنی؟

همینجور که سعی میکردم از دستش رها بشم گفتم: من یا تو؟ تو بودی که هوس عشق اولت رو کردی و به من پشت کردی.

فشار دستشو بیشتر کرد و صورتش رو نزدیک صورتم آورد. لبشو گذاشت روی لبم. هنگ کردم. این واقعا محسن بود؟ باز حس شیرین اومد سراغم. دستمو گذاشتم پشت سرش و همراهیش کردم. لبشو از لبم جدا کرد و زل زد به چشمهام.

محسن: ببین من و تو نا محرمیم. الانم باعث گناه شدیم. الان تو باید با من ازدواج کنی.

با چشمهای گشاد شده نگاهش کردم که به زور جلوی قهقهه شو گرفته بود. رفتم توی آغوشش و سرم رو گذاشتم روی سینه ش. گرمی بدنش بدن سرد من رو هم گرم کرد. محسن بخاطر من غرورشو کنار گذاشت، بخاطر من پا روی اعتقاداش گذاشت. واقعا عاشقشم. بغضی که راه گلومو گرفته بود رو آزاد کردم. همینجور اشک میریختم.

با صدای آرومی گفتم: پس نازنین چی؟

محسن: نازنین از اولشم هیچی نبود. فقط تو اشتباه فهمیدی.

من: پس چرا بهم نگفتی که اشتباه کردم و واقعیت چیه؟

محسن: چونکه می خواستم که خودت بیای ازم بپرسی. اونروز که نازنین اومده بود توی اتاقم من توی دستشویی بودم. وقتی اومدم دیدم روسریشو در آورده. داشتیم با هم بحث میکردیم و بهش می گفتم که از زندگیم بره بیرون که تو اومدی توی اتاق. تازه متوجه شده بودم که نازنین خیلی بهم نزدیک شده و قصد داشته که ببوستم. دیدم که چطور دستهات لرزید.

بعد فهميدم که همش فيلم بازي کرده بود و مي خواسته هر طوري که شده منو مجبور به ازدواج با خودش کنه. اینجور که شنیدم با همون مردی که بود، بهش قول ازدواج داده بوده. اما بعدا میفهمه که مرده زن و بچه داره و داشته ازش سو استفاده میکرده. نازنین هم باهاش بحث میکنه و تهدید میکنه که به زنش واقعیت رو میگه. مرده هم میره خونه داییم و جلوی در خونشون آبرو ریزی میکنه. داییمم خونه و زندگیش رو میفروشه و برای همیشه میرن اهواز.

کاملا هنگ کرده بودم. هضم این حرفها برام سخت بود. چقدر زنها پست و بی لیاقت شدن.(البته بلا نسبت دوستهای گلم که هر یکیتون از دومی ماهترید)

محسن نفس عمیقی کشید و ادامه داد: ساکت موندم چونکه نمی خواستم بهت بگم. دوست نداشتم آبروی کسی رو ببرم. روزی که خواستگار اومد خواستم همونجا جلوی خواستگارها بزنم همه چیز رو خراب کنم و حقیقت رو به بابات بگم. ولی گفتم شاید تو دوستم نداشتی، شاید هنوز سهراب رو دوست داری.

من: پس عکس نازنین توی لپ تاپت چیکار میکرد؟

محسن: پسر عموم برام عکسهای عموم اینا رو فرستاده بود. عکس نازنین هم توش بود.

دستمو برد نزدیک صورتشو بوسید.

من: پس چرا اونشب که داشتیم آهنگ گوش می دادیم اسم نازنینو آوردی؟

محسن: وقتیکه جواب مثبت دادی طاقت نیاوردم و اونشب خواستم بهت همه چیزو رک و راست بگم. خواستم بگم نازنین برای من هیچه که تو ول کردی و رفتی توی ماشین نشستی.

از اینکه اجازه نداده بودم محسن حرفشو بزنه چندتا فحش توی دلم به خودم دادم.

محسن: آوا، حاضری با من فرار کنی؟

من با چشمهای گرد شده گفتم: چــــــی؟ فرار؟

محسن: آره، منظورم اینه که از این عروسی فرار کنیم. بابات در جریانه.

من: نــــــــــــــــــــــــ ـه.

محسن: ارههههههه. تورو از بابات خواستگاری کردم و گفتم که دوسِت دارم و تو هم منو دوست داری. بابات گفت با تو صحبت کنم و هرتصمیمی رو که تو بگیری قبول داره.

من همینجور متفکر داشتم نگاهش می کردم.

محسن: داری به چی فکر میکنی؟

من: به اینکه چقدر یهویی شجاع شدی. به بابام از علاقمون گفتی، تازه می خوای با هم فرار کنیم.

محسن: حالا هی تیکه بنداز تا نظرم عوض بشه. پاشو بریم تا نگرفتنمون.

من با خنده بلند شدم و گفتم: سرگرد و خلاف؟ آخرشه. بریم.

با هم به سمت پارکینگ رفتیم که چشمم خورد به سهراب که داشت نگاهمون میکرد. رفتم نزدیکش.

من: سهراب ببخشید، من نمیتونم. آخه....

سهراب: ششش، برو آوا. من لیاقت تورو ندارم. انشالله که خوشبخت بشید. عروسیتون دعوتم کنیدا.

اول با تعجب بهش نگاه کردم، اما بعدش رفتم نزدیکترش.

من: سهراب، خیلی گلی. هیچوقت این کارتو فراموش نمیکنم.

سهراب: اینو بذار جبران خیانت هایی که بهت کردم.

لبخند زدم و رفتم سمت محسن. با هم سوار ماشین شدیم و محسن ماشینو حرکت داد.

به آدمهای که در حال رقصیدن بودن نگاه می کنم. امشب عروسیمونه. به لباس عروس سفیدم نگاه می کنم، خوشگلترین لباسیه که تا به حال دیدم. به سمت چپم نگاه می کنم. محسن با کت و شلوار مشکی دامادی داره با لبخند نگاهم میکنه. به دستم فشار خفیفی میده و چشمک میزنه.

از اونشب که به اصطلاح عروسی من و سهراب بود یک ماهی می گذره. توی این یک ماه با کمک میلاد و کامی و بهار کارامونو انجام دادیم. بابا و خاله اینقدر ذوق میکردن که میلاد اذیتشون میکرد و مسخرشون میکرد. امشب سهرابو هم دعوت کردیم که با دوست دختره جدیدش اومده. یعنی این بشر آدم نمیشه ها. ولی خوب من دوستش دارم. اگه دوست پسر یا شوهر بدی باشه، ولی دوست خیلی خوبی بود.

محسن در گوش کامی یه چیزی میگه و کامی سرشو تکون میده و میره. با صدای آهنگ مورد علاقم برگشتم و به محسن نگاه کردم. محسن دستمو فشار داد.

محسن: افتخار میدید با من برقصید؟

با لبخند چشمامو به علامت مثبت می بندم. با هم بلند شدیم و رفتیم وسط پیست رقص که الان بخاطر ما خالی شده بود. به میلاد که پیش ریما وایساده بود اشاره کردم که اونا هم بیان برقصن و به کامی اینا هم بگن تا بیان. خوشحالم که داداشم بلاخره دختر مورد علاقشو پیدا کرده. انشالله خوشبخت بشن. محسن دست راستمو میگیره توی دستش و اون یکی دستش میذاره پشت کمرم. منم دست چپمو میزارم روی شونش و شروع می کنیم به رقصیدن.

نبینم غم و اشکو تو چشمات، نبینم داره میلرزه دستات

نبینم ترسو توی نفسهات، ببین دوست دارم

من: میبینم که راه افتادی آقای راد.

محسن: من از اول راه افتاده بودم "خانم راد".

با این حرفش قند تو دلم آب شد. منم بالاخره به آرزوم رسیدم و شدم خانم راد.

دوست دارم وقتی که چشماتو میبندی، با من به دردای این دنیا می خندی

آروم میشم بگی از غمات دل کندی، بیا به هم بگیم دوست دارم

محسن: من تا به حال عروس کچل ندیده بودم.

من: برو بابا، بی سلیقه. می خواستی اینقدر اعصابمو بهم نریزی که کچل کنم.

محسن: دیگه حق نداری موهاتو کوتاه کنیا، فهمیدی؟

زبونمو براش در آوردم و گفتم: نه نفهمیدم.

کامی: باز شما دوتا مثل موش و گربه به جون هم افتادید، نا سلامتی الان عروسیتونه ها. آقا محسن فکر کنم تو این آهنگو درخواست کردی نه؟

یه چشم غره رفت و برگشت پیش بهار.

من: واویلا، ببین چیکار کردی که کامی دیوونه هم عصبی شد.

کامی: آوا من اینجاما، کر که نیستم میشنوم.

محسن: ولی خداییش با پوست برنز هلو شدی.

لبمو از خجالت دندون گرفتم و بهش نگاه کردم. محسن با لبخند زل زد به چشمهام. چشمهاش برق میزدن.

دوست دارم من اون چشمهای قشنگتو، دارم واست می خونم این آهنگتو

هر چی می خوای بگو از دل تنگتو، بیا به هم بگیم دوست دارم

لبشو نزدیک گوشم برد و گفت: دوستت دارم آوای من.

پایان

اسفند 90

کوه پنهان

فصل اول

فصل دوم

فصل سوم

فصل چهارم

فصل پنجم

فصل ششم

فصل هفتم

فصل هشتم

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

او باید انتخاب میکرد .. .

خودش را نمیتوانست گول بزند ..او میخواست مادر شود ..او میخواست مادر بودن را تجربه کند..البته او مادر بود، مادر همتایش ..

بله او واقعا مادر همتایش بود .. مگر مادر بودن چیست ؟! مگر نه اینکه او هم برای همتایش بیداری کشیده بود ..مگر نه اینکه همتا همه ی دغدغه اش بود ..او مادر همتا بود. پس چرا دلش میخواست باز هم مادر شود ..دلش میخواست موجودی را در بطن خود بپروراند.. چرا دلش میخواست موجودی از وجود او تغذیه کند؟

چرا دلش پر میکشید برای درد داشتن ؟درد کشیدن ؟ درد زایمان.

واقعا قشنگ است ؟! تمام وجودت درد بکشد که از تو موجودی متولد شود ؟

تمام بدنش از این حس لرزید ..اما ایا این لرزش بد بود؟ ایا او را ناراحت میکرد؟

اگر بد بود ، چرا میخندد ؟ چرا ناراحت نیست ؟ چرا تمام سلول هایش فریاد میزنند من مادر شدن را میخواهم ؟ چرا باز هم دلش برای موجودی که قرار بود بعدها از شیره ی جانش بنوشد پرکشید ؟ چرا باز هم میخواست تجربه کند؟

چون او یک زن بود؟! و از عشق سرشار .

چون او ذاتا" مادر بود؟

چون او برای مادر بودن ومادر شدن به وجود امده بود؟

یا ... یا... چون او فقط احساس دین میکرد!؟

باز هم همان سوال ذهنش را پر کرد ..

ایا به خاطر احساس دینش میخواست قبول کند؟ او مدیون بود، نبود؟ او که همه تلاشش را کرده بود که مدیون نباشد، چرا باز احساس دین میکرد؟ چرا حاضر بود به خاطر این احساس دین جانش را هم بدهد ؟ چرا از این پیشنهاد ناراحت نبود،بود ؟ چون احساس دین میکرد؟!

چون مادر بودن را دوست داشت؟ چون یک زن بود؟ چون ذاتا" مادر بود؟یا شاید چون او متولد تیر بود و از عشق مادری لبریز!!!!!

ضربه ای به در اتاقش خورد ..

همتا بود؟

_ عمه بیام توی اتاقت؟

سارا از شنیدن صدای همتایش لبخند زد.همتا تنها چیزی بود که او را به زندگی وادر کرده بوده.

اسم این حس را هم نمیدانست عشق عمه ای به برادر زاده اش بود؟ یا عشق مادری به فرزندش؟

هرچه بود او را به زندگی امیدوار کرده بود .. شاید به خاطر همین بود که میخواست باز تجربه کند؟شاید هم احساس دین؟!!

سارا_بیا تو عشق عمه!

همتا در را باز کرد و به سوی عمه اش پر کشید. حتما او هم اغوش عمه را اغوش مادر فرض کرد که اینگونه برای رسیدن به او پرواز کرد.

سارا همتایش را به اغوش کشید.. با تمام عشق مادرانه اش شاید هم تمام عشق مادرانه اش نبود.یعنی عشقی بیش از ان هم وجود داشت ؟

همتا_ عمه میشه شب اینجا بخوابم ؟

سارا بیشتر فشردش .همتایش هنوز کوچک بود،فقط 5 سال داشت ،مگر میتوانست اورا برنجاند.

صورتش را غرق بوسه کرد

سارا_بخواب گل عمه. اما همین امشبا فقط !!

همتا صورتش را بیشتر به سینه ی عمه اش ،مادرش فشرد. او را بویید بوی مادر میداد..

به همتای عزیزم نگاه کردم .. وای که چقدر نازه . الهی عمه فدای چشمای قشنگت بشه.

تصمیمم و گرفته بودم .. طلوع صبح تصمیمم و گرفتم. مادرم همیشه میگفت" قبل از طلوع افتاب که بیدار باشی حتما اون انرژیو که از اسمون میاد دریافت میکنی ." راست میگفت من امروز اون انرژی و دریافت کردم .

ولی باید با سوری خانم صحبت میکردم .. باید مطمئن میشدم .. باید بهم اطمینان میداد..

از اتاقم خارج شدم .. کمی دور باغ دویدم .. این باغ واقعا برای تقویت ریه عالی بود ..اکسیژن خالص ..همیشه سبز بود ..چون مش رجب و داشت . عاشق باغ بود، فکر کنم ! باغم عاشق اون بود .

_سلام مش رجب. بازم اومدی سراغ عشقت؟!

مش رجب_ سلام دخترم .چیکار کنم منم و این درختا باید بهشون برسم .

_اره دیگه، همتا حق داره بهتون بگه " مش رجب من و بیشتر دوست داری یا این درختارو"

مش رجب با لبخند _ برو بچه !! اونم که تو بهش یاد دادی .با این سوالات!!

_وا مشتی یعنی من بد اموزی دارم دیگه .

مش رجب _ کمم نه !!

_پس من برم تا برام یه تنبیهی در نظر نگرفتید.

مش رجب _ باشه برو دخترم.

رفتم توی خونه یه دوش گرفتم .امروز کلاس داشتم .نباید مطب میرفتم .. اما باید با سوری خانم صحبت کنم فکر کنم مطب بهترین جا باشه. حاضر شدم . همتا رو بوسیدم.به اتاق بی بی هم سرکی کشیدم، خواب بود.

از خونه زدم بیرون .

باید به بچه ها خبر میدادم ..شماره ی مریم و گرفتم ..

بلاخره بعداز 10 بوق!!! برداشت

مریم _ ببینم سارا تو خواب نداری؟ برای تو کله ی سحر و اخر شب نداره ؟ والا همتا هم الان خوابه ..بذار ماهم بخوابیم بابا..

همچنان داشت حرف میزد که پریدم توی حرفش:

_مریم من تصمیمم و گرفتم ..احتمالا جوابم مثبتِ

مریم بعد از چند ثانیهِ مکث گفت:

سارا این کار اینده تو داغون میکنه .

_مریم من الانم با همتا اون اینده ای که تو ازش حرف میزنی و ندارم ،میدونی که!

مریم _تو که تصمیم تو گرفته بودی پس اون احتمالا که گفتی برای چیه ؟

_باید با سوری خانم حرف بزنم ،باید بهم اطمینان بده که اون بچه رو ازم نمیخواد.

مریم _ باشه.

بعد با لحنی اطمینان بخش گفت: میدونی من و رعنا همیشه باهاتیم .

_اره میدونم.

مریم _ پس برو سمت مطب که ما داریم میایم.

_باشه . ولی لازم نیست بیاینا از کلاس میمونین.

مریم _تو مهم تری. ما تا یه ساعت دیگه اون جاییم.

_پس فعلا خدافظ .

مریم _خدافظ .

تا بچه ها برسن خیلی وقت داشتم . مطب زیاد دور نبود ..بنابراین پیاده رفتم .

توی راه سعی کردم گذشته مو به خاطر بیارم..

میانگین گذشته ام خوب بود.

یعنی تا یه جایی عالی بود، یه برهه ازش افتضاح بود که همه ی زندگی منو زیرو رو کرد و بعد اونم خوب بود.پس میانگین خوب بود.

عالی بود تازمانی که مامان بود ،بابا بود ، اشکان ، یلدا بودن .

خاله زهرا ..عمو مهدی.. عمه مینا..

سینا .. فرزاد ..فرشته .. فروغ .. ستایش .. علی .. شهرام .. . بودن

عالی بود ..چون بزرگترین دغدغمون این بود که موقع دوچرخه سواری پسری بهمون تخمه تعارف کرده بود ،فرشته به مامانم گفته بود .منم بدون اینکه منتظر عکس العمل مامانم باشم فقط گریه کرده بودم و دنبال اثبات بی گناهیم بودم.

عالی بود! چون اگه احیانا روز تولدم از خواب بیدار میشدم و کادوهای دلخواهم و روی تختم نمیدیم اون روز و روزهای بعدیو به کام همه زهرمار میکردم .. یه ملتی هم باید دنبال من میدویدن و عذر خواهی میکردن .

عالی بود که چون هیچوقت معنی ندارم و نمیتونم برات بخرم و نفهمیدم.

عالی بود چون برای هر یه بیستی که میگرفتم از پسر ِ عمه مینا هم حتی جایزه میگرفتم !...

وای که عالی بود اون روزها..

اما همیشه زندگی روی یه پاشنه نمیچرخه .. همیشه همه چیز عالی نیست ...همه چیز ناب نیست .. تک نیست ..

نمیشه همیشه لوس بود ... نمیشه علی بی غم بود ..

نمیشه بغض نداشت ..زندگی بدون بغض مگه میشه ..

ناشکری کردم ، میدونم .. خدا امتحانم کرد، میدونم. ولی سخت بود برای یه دختر 17 ساله سخت بود ..سخت نبود ، وحشتناک بود ..

اره وحشتناک که یه دختر 17 ساله ..همه ی زندگی شو یه جا از دست بده .. یه جا دنیاش بشه یه نفر .. توی 24ساعت 10سال بزرگتر شدن فیلم هندی نیست ...واقعیته ..من شدم ..من بزرگ شدم.. یاد گرفتم ..دیگه لوس نبودم ..

24 ساعته مادر شدم ... پدر شدم .. مادر بزرگ شدم .. پدر بزرگ شدم ..

_ خانم بیا این ابنبات من مال شما ، دیگه گریه نکن .

صدای پسربچه ای من و به خودم اورد .دستی به صورتم کشیدم .گونه هام خیس بود .. اصلا نفهمیدم دارم گریه میکنم ..کاملا بی صدا گریه میکردم. خیلی وقت بود که بی صدا گریه میکردم.

_مرسی پسر قشنگم ، چقدر تو مهربونی . اگه ابنباتتو بدی به من ناراحت نمیشی؟

پسر بچه _ نه خاله من دیگه مرد شدم، گریه نمیکنم .

لبخند تلخی زدم .ولی من از وقتی بزرگ شدم گریه کردنم شروع شده !!

ازش گرفتم .اینم یه هدیه بود، برای دل شکستم ..حتما از طرف خدا بود که بهم بگه سارا من هنوز هستما !!!

سر که بلند کردم جلوی ساختمان مطب بودم..

رفتم داخل .

اقای حیدری (نگهبان ساختمان) بازم طبق معمول داخل اتاقکش خوابیده بود .وای که الان حسش و ندارم وگرنه ...

ولی باید بیدارش کنم .

مریم مثل من مهربون نیست ..حتما باید سوژه شو مورد لطفش قرار بده .

رفتم سمتش ، دستم رفت که تکونش بده ، یه نفر بازومو کشید. برگشتم دیدم مریم ِ.

انگشت اشاره شو گذاشت روی بینیش و یه لبخند شیطانی به من زد .

وای خنده ام گرفته بود. فقط نمیدونم این رعنا کجا بود..به مریم اشاره کردم رعنا کجاست ..

بادستش توی دستشویی ته سالن و نشون داد.

شصتم خبردار شد میخوان چیکار کنن..

بله! رعنا خانم با یه کیسه ی پلاستیک پر اب اومد بیرون ..مریمم سریع کیسه رو گرفت ، به ماهم اشاره کرد عقب بایستیم .

با دستاش شروع به شمارش کرد .1..2..3

کیسه رو توی یه حرکت بالای سرش ترکوند.

اقای حیدری بیچاره هم چنان از جاش پرید که ما چند قدم عقب رفتیم .. نفسش بالا نمیومد.. تا چند ثانیه گنگِ گنگ بود، فقط به ما نگاه میکرد.

بعدم چنان دادی زد که کل ساختمون لرزید. وای نمیدونست از کجا به ما برسه .میخواست از پنجره ی اتاقک خارج شه که با اون شکمش نتونست ، برگشت از در اومد.

قیافه های ما که دیدنی بود!! من که از خنده پهن زمین بودم ، بلند شدم به سمت پله ها دویدم .. مریم که از در رفت بیرون وسط خیابون !..رعنا هم برگشت تو دستشویی.

اقای حیدری _ من اگه شما 3تا رو دوباره نبینم ، اخرش یه روزی میکشمتون.

من فقط میخندیدم .از خنده ی زیاد نمیتونستم راه برم .. کشون کشون خودم رسوندم به اسانسور طبقه ی اول .دکمشو زدم و منتظر وایستادم تا بیاد بالا.

اسانسور که اومد بالا یه دفعه ای در باز شد ، اقای حیدری اومدبیرون... منم دو تا پا داشتم ،دوتا دیگه قرض کردم دبرو که رفتیم..

جایز نبود برم بالا ... برگشتم پایین تا پیش بچه ها پناه بگیرم . اقای حیدریم دنبالم میدوید.. وای چه صحنه ای بود . من که پریدم بیرون ساختمون اون دوتا تو ماشین مریم بودن.. با ماشین فاصله زیادی داشتم ..اقای حیدریم همچنان دنبالم بود ..

مریم ماشین و روشن کرد ..اومد سمتم .رعنا هم در جلو رو باز کرد پرید عقب.منم پریدم تو ماشین .ولی اقای حیدری دستامو گرفت..چون من هنوز کامل ننشسته بودم مریم نمیتونست تندبره ..با اون یکی دستم سعی میکردم از دستش فرار کنم ولی مگه ول میکرد ..وای رعنا رو بگم تا کمر از شیشه ی عقب اومده بود بیرون داشت اقای حیدری رو میزد ..

ماهم چون داشتیم میخندیدیم مردم فکر میکردن شوخیه خانوادگیه، جلو نمیومدن....

بلاخره امدادای رعنا، سرعت عمل مریم و تقلاهای خودم جواب داد ما از دستش نجات پیدا کردیم.رفتیم چند تا خیابون جلوتر... مریم به خاطر خنده نمیتونست رانندگی کنه.

حدودا 10دقیقه فقط خندیدیم. کسی حرفی نمیزد ، یعنی نمیتونستیم که حرف بزنیم.

وقتی اروم شدیم گفتم :اخه دیوونه ها من با سوری جون کار داشتم حالا چطوری بریم تو مطب..

مریم _ اخه دیوونه کله ی سحر سوری جون تو مطب چیکار میکنه ؟!

_ سه شنبه ها زود میره . چون هم من نیستم هم باید بره بیمارستان.

رعنا _ وای یعنی الان سوری جون تو مطب بود؟

_ اره دیگه! بدبخت شدیم . حالا اقای حیدری میره پیشش شکایت..

از تصور قیافه حیدری موقع چغلی ،هرسه همزمان خندیدیم.

مریم _ زود زنگ بزن بهش بگو ما کاری نکردیم

_باشه

سریع شماره ی سوری جون و گرفتم..زدم رو اسپیکر.

_سلام سوری جوون.

مریم_ سلام سوری.

رعنا_ سلام سوری جون.

سوری جوری_ سلام دخترا.

باز چیکار کردین که این حیدری این همه شکار ِِ؟

مریم_ کاری نکردیم به خدااا

رعنا_ فقط دیدیم هوا گرمه خواستیم یه کمی خنک بشه .. همین.

_عوض تشکرشه.والا!!

سوری جون با خنده _ اره دیدم چه جوری دنبالتون افتاده بود برای تشکر.

ماهم فقط میخندیدیم.

سوری جون _ ببینم دخترا شما مگه الان نباید دانشگاه باشین؟

لحنم ناخداگاه جدی شد ..

_چرا سوری جون .ولی من باید باهاتون صحبت میکردم .

سوری جون هم تحت تاثیر لحن من جدی شد:

_همین الان برین یه دسته گل بخرین بیاین جلوی ساختمون ، منم همون پایین منتظرم.

_باشه ...و مرسی.

20دقیقه ی بعد ما هر سه تا با شونه هایی افتاده جلوی ساختمون بودیم، دکتر مهدوی( یکی از پزشکای ِ ساختمون) هم داشت ما رو نصیحت میکرد.

من که اصلا گوش نمیدادم ..رعنا که داشت اس میداد ..مریمم الکی سرشو تکون میداد.

به سوری جون نگاه کردم ، داشت به ما نگاه میکرد. مطمئنم میدونست ما اصلا گوش نمیدیم.

خلاصه ما یه نیم ساعتی هم مشغول عذرخواهی بودیم ،ولی معلوم بود اقای حیدری ما رو نبخشیده.. اخه هی میگفت " مگه دفعه ی اولشونه "

بعداز کلی عذر خواهی رفتیم بالا .. بیچاره مریضا که علاف ما شده بودن.

داخل مطب سوری جون ازمون خواست منتظر باشیم که مریضا رو ویزیت کنه بعد باهامون صحبت میکنه.

از منم خواست که وقت اونایی که هنوز زمان زیادی به اومدنشون مونده بود رو کنسل کنم.

فورا" دست به کار شدم ، قرارها رو کنسل کردم و زودترین وقت ممکن رو بهشون دادم.

مریم و رعنا هم از همون اول داخل اشپزخونه بودن.

بعد از اتمام کارم رفتم پیششون ..

بلافاصله بعد از وارد شدنم مریم بدون مقدمه گفت:

_سارا عجله نکن کاوه دوستت داره .بیشتر بهش فکر کن.

نفس عمیقی کشیدم و با یاد اوری کاوه لبخند تلخی زدم ..کاوه یکی از اساتید دانشگاهمون بود ، یه پسر جذاب و متین ، از اونایی که به خاطر متانت و تواضع زیادشون وادارت میکرد بهش احترام بذاری .

که از شانس خوب من شده بود یکی از خاستگارهای پرو پا قرصم !!!

_ دیروز دیدمش ، بعداز پیشنهاد سوری جون ، دیگه دلم نمیخواست این موقعیت و از دست بدم ..

باهاش حرف زدم ، از همتا گفتم ..

از اینکه اون هیچ کسی و به غیر از من نداره .. حکم دختره منو داره .. باید با زندگی کنه ،

مریم و رعنا با هیجان به من نگاه میکردن .

رعنا _خوب اون چی گفت.

_ استقبال کرد!!! خیلی .. گفت که خوشحال میشه همتا دختر اونم بشه .تلاش میکنه براش پدری کنه ....وخیلی چیزای دیگه ..

مریم _خوب میشه بدونم سرکار خانم دیگه چی میخوان ؟!

بازم لبخند زدم .. تلخ نبود. عشقی نبود که شکستی داشته باشه . حداقل از طرف من نبود..

ولی اون شاید..

حتما عاشق بود! ولی فقط عاشق قسمتی از وجودم ..ولی یه قسمتی بزرگی از وجود من مال همتا بود .. اون عاشق اون قسمت نبود.

_صبح باهاش حرف زدم..

ظهر بهم زنگ زد .گفت میخواد ببینتم.

رفتم ..

گفت "همتا رو نگه میداره ولی باید یه سالی همتا پیشمون زندگی نکنه .. جایی دیگه ای باشه .. بعدش میاریمش پیش خودمون" بعدم

بادیدن قیافه ی من ادامه داد " سارا خانم من با این مسئله مشکلی ندارم، اصلا" میتونیم پیش خودمون نگهش داریم.. ولی باید یه مدت از خانوادمون مخفیش کنیم."

مریم و رعنا فقط بهم نگاه میکردن ، میدونستن چقدر برای من این حرف سنگینه!!

بعداز چند دقیقه ای سکوت ، مریم گفت :

ببینم سارا جون ما فردا با کاوه کلاس داریم؟

میدونستم اون بازم افکار پلیدی داره

_مریم خودت میدونی که اون با شخصیت تر از این حرفاست که مورد لطف ما قرار بگیره!!! حتی فکرشم نکن ..

اون حق داره برای زندگیش تصمیم بگیره همینطور که من گرفتم..

همون لحظه سوری جون صدامون کرد..

از اشپزخونه که خارج شدیم دیدم ، سوری جون داشت اخرین بیمارش و بدرقه میکرد.وقتی هم که مارو منتظر دید گفت:

سوری جون _خوب دخترا برین توی اتاقم تا منم یه ابی به صورتم بزنم و بیام پیشتون .

_ بله ..چشم.

با بچه ها وارد اتاق شدیم .

اتاقش واقعا ساده ست.ساده والبته شیک .

شامل یه میز بزرگ که یه لپ تاپ سفید روش ِ ِو یه سری پرونده که مشخصا" مال بیمارای امروز ِ.

پرونده ها رو برداشتم و مشغول جابه جایی توی کمد مخصوصش شدم . اون دوتا هم روی راحتی ها لم داده بودن ، صد در صد مشغول ارزیابی من!!!

در حین کار یاد موقعی افتادم که سوری جون فهمیده بود دنبال کار میگردم، ازم خواسته بود توی مطبش به عنوان منشی ِ نیمه وقت باشم .

چقدر ناراحت شدم .. اما خوب باید کار میکردم .

اون موقع هنوز درگیر انحصار ورثه بودم و اینکه اول باید دارایی ها مشخص میشد، تا من بتونم ازشون استفاده کنم، حتی حسابِ بانکی بابا و اشکانم بسته بود.

مریم_ سارا میشه بیای بشینی .سوری جون 10دقیقه است که منتظرن!!

وای من اصلا متوجه ورود سوری جون نشده بودم.

با دستپاچگی ببخشیدی گفتم و نشستم.

سوری جون _ اشکالی نداره دخترم .

خوب بگو میخواستی با من صحبت کنی دیگه .. فکراتو کردی؟!

_ بله .فقط میخوام یه چیزایی رو مشخص کنم که خیلی برام مهم ِ

سوری جون _میدونم عزیزم بگو هرچی میخوای

_ شما گفتین که بهنود بچه رو نمیخواد ، بنابراین بچه میتونه پیش من بمونه .

سوری جون _اره عزیزم گفتم که اون اصلا حاضر نیست زیر بار تعهد بره ..بچه هم براش اهمیتی نداره.. ولی خوب این منو همسرم هستیم که ارزوی نوه داریم و خواهانشیم.

در مورد اینکه پیش تو بمونه هم باید بگم که البته تا موقعی که خودت بخوای اون پیش تو میمونه ..اصلا یکی از دلایل انتخاب تو از نظر من این بود که تو خیلی خوب میتونی از پس تربیت بچه بربیای ، این از تربیت همتا کاملا مشخص ِ.

ادامه داد:

_ سارا جان ما توی نوع تربیتی تو دخالت نخواهیم کرد .واینکه تو کجا رو برای زندگی انتخاب میکنی..و از نظر مالی هم کاملا ساپورتت میکنیم .

سوری جون کمی مکث کرد :

_فقط یه چیزی؟!

اینکه در مورد همسر اینده ات دخالت خواهیم داشت .. باید مورد تایید ما باشه .ولی بازم میگم ، اگه تو بخوای میتونی بچه رو پیش ما بذاری و برای زندگیت تصمیم گیری کنی.

_باشه قبول من مشکلی از این بابت ندارم ..فقط سوری جون اگه بهنود هوس کنه بچه رو ازم بگیره چی ؟!

سوری جون _اصلا از این نظر نگران نباش میدونی که اون از ایران متنفره و محاله پاشو اینجا بذاره ! ولی بازم ما ازش یه تعهد میگیریم که بچه پیش تو بمونه .خوبه؟!

_بله عالیه

سوری جون _ولی سارا جون به من یه مدت اجازه تا بعد این تعهد و ازش بگیرم .. اخه میدونی که تا همین جاشم به زور راضی شده .

با این حرفش ناخداگاه گره ای به پیشونیم اومد ..سوری جون هم با دیدن چهره ی من سریع ادامه داد :

ولی قول میدم تا قبل از تولد بچه وکالت نامه رو بگیرم ..

مریم _ببخشید سوری جون اگه بهنود ایران نمیاد ، سارا باید بره اونجا؟!

سوری جون_ نه عزیزم نیازی نیست .

رعنا _ پس چیکار باید بکنن؟!

سوری جون _ همون طوری که به سارا توضیح دادم ، بهنود اسپرم ِ فریز شده اش رو برای ما ارسال میکنه و من خودم اون و به رحم سارا تزریق میکنم..

بعد هم روبه من ادامه داد:

فقط باید قبلش یه سری ازمایش بدین که اون همون جا انجام میده توهم این جا..

_ مسئله ی محرمیت چی ؟!

سوری جون_ اونم حل میشه .یه عقد غیابی میکنید ..بعد از تولد بچه هم طلاق میگیرید ..

سوری جون رفت سمت تلفن تا با پسرش هماهنگ کند.

با تمام وجودش خوشحال بود. سارا را خیلی دوست داشت ..

سارا برای او مظهر پاکی بود ، نماد استقامت ، بردباری ، دریای عشق بود.

همتای شیرین زبان را هم دوست داشت . در دل ارزو میکرد نوه اش همچون همتا باشد.

دخترا هم در فکر بودن .. سکوت را فقط کفش های سوری جون پر کرده بود.

این از شخصیت اون سه دختر بعید بود ..اخر نقطه بارز هر کدام از انها شیطنت بود ..پس وقتی انها کنار یکدیگر قرا میگرفتن باید توقع جابه جایی ساختمان و وسایلش با خاک بیابان را داشت .

ولی الان ،در این مکان ، در این نقطه ، شاید هر سه شان را با قرص های مخصوص بیش فعالان ارام کرده اند ..

انها حتی به شیطنت فکر هم نمیکردند..

هرکدام در یک فکر بودند..

سارا تمام هواس ششگانه اش در پی مادری بود که با تمام عشقش شماره ی فرزندش را میگیرد.. سارا نمیتوانست او را به خاطر عشقش ، عشق مادری اش تحسین نکند .

مریم در فکر عاقبت کار،

چرا باید سارایش ، یکی از عزیزترین هایش ، به این سرنوشت دچار شود ، چرا او این شرایط را میپذیرفت ، او که نیاز مالی نداشت .

فقط برای اینکه همتایش مال او بود ، یادگار اشکان تنها برادرش بود ، چون مادر همتا بود .

پس کجاست ان عاشق بی باک .. او ان همه سر نترس را فقط برای دانشگاه و دانشجویانش داشت ؟!

ازفامیل میترسید .میخواست همتا را مخفی کند ، همتا را، همتای انهارا ، نفس سارا را ، عزیز دل اورا ، وقتی مریم ان همه همتا را دوست داشت ..پس حتما سارا اور را میپرستید دیگر!!

مگر سارا میگذاشت .. یعنی کاوه نفهمید سارایِ بدونِ همتایی وجود ندارد ..

رعنا اما در سرش غوغا بود .. ان همه عشق را نمیفهمید ، او هم عمه بود ، بچه های برادرش را دوست داشت ، از دیدنشان شاد میشد، ولی انها را نمیپرستید ،

به خاطر انها کاوه را ترک نمیکرد . کاوه ایده ال همه ی دختران دانشگاه بود .. عشق ستودنی اش به سارا حسادت برانگیز بود .

برای همه، حتی برای او که بهترین دوست سارا بود و همه ی بهترین هارا برایش ارزومند.

و لی هر سه در مورد یک چیز توافق نظر داشتند .ان هم این بود که نمیگذارند خار به چشم همتایشان برود.

برقراری تماس بین سوری جون و پسرش انهارا به خوداورد

سوری جون _ سلام گل پسرم .. خوبی مادر ؟

_..........

سوری جون _ الهی مادرت بمیره !! چرا مراقب خودت نیستی پسرم ..مگه نمیگم یه کمی به خودتم برس..

_..............

سوری جون _اگه این طوره چرا پیمان میگفت " همش سرکاری و غذاهای اماده میخوری که بهت نمیسازه " .. الهی بمیرم پیمان میگفت" لاغر شدی " اره مادر؟راست میگه؟

_............

سوری جون _ وای نه اینطوری نگو .پیمان بچم !! یه پارچه اقاست ..به خاطر اصرارای منه که امارتو میده ..

_ .........

_وای مریم ببین چطوری با پسره حرف میزنه انگار پسر بچه است!!!

مریم _ حتما بچه است دیگه پیشنهاد مادر رو قبول کرده !!

رعنا_ میگم سارا پسره کور و کچل نباشه ؟! عکسشو دیدی ؟!

_ نه ندیدم !!

رعنا هم با یه حالت بامزه زد روی صورتش و گفت:

رعنا _ وای الهی بمیرم دیدی خواهرزاده م منگل شد ..

من و مریمم خندیدیم

_ برو بمیر بچه ی من به این خوشگلی ..الهی مامان فداش شه !!

مریم _اوووی !! جو زدی نشیا تو فقط باید به دنیا بیاریش ..من مادرشم.. تو همون مادر همتا زلزله باشی کافیه..

_ اِاِاِ من همهی زحمتاشو کشیدم تو میشی مادرش .. بچه پرو !!

رعنا _ دعوا نکند اول بذارید ببینیم چه شکلیه بعد سر اینکه کی مادرش باشه به توافق میرسیم ..

_ بیا اینم خودش و انداخت وسط .

مریم _ میگم سارا بیا برو به این سوری جون بگو به پسرش بگه چند تا بفرسته ..بلکم ماهم خوشبخت شدیم..

بااین حرفش هر سه زدیم زیر خنده .

همچنان در حال خندیدن بودیم که صدای خنده ی سوری جون توجهمون جلب کرد..

سوری جون _ خوب چیکار کنم مادرم دیگه .. اشالله خودت پدر میشی میفهمی من چی میگم .

_.............

فکر کنم دعواشون شد چون سوری جون با لحن جدی ای گفت: یعنی چی باز شروع نکنم ..تو به من قول دادی .. من با سارا حرف زدم .

_................. .

سوری جون _ مابه تو چیکار داریم ؟ توفقط همون کاریایی که گفتمو باید انجام بدی .. که در کل دو روزم وقتتو نمیگیره .. بعدش دیگه ما با تو کاری نداریم ..

_................. .

سوری جون من حرفی ندارم ..اون الن اینجاست میخوای خودت باهاش حرف بزن..

_................ .

سارا دخترم بیا بهنود میخواد باهات صحبت کنه.

قلبم ریخت . بدنم کاملا بی حس شد ..حتی توانایی ایستادن رو دو پا رو هم نداشتم. بی حرکت سرجام نشسته بودم.

سوری جون_ خوب پسرم با من کاری نداری؟

_.............. .

سوری جون _ اره عزیزم خودتون سنگاتونو وا بکنید .

_............. .

سوری جون _ قربونت برم من خدافظ .

من همچنان سرجام نشسته بودم ..

سوری جون گوشی را به سمتم گرفت و گفت :

_بیا دخترم خودت باهاش حرف بزن .. شرایط تو بگو .

منم سعی کردم با کشیدن نفس عمیقی خون رو به مغزم برسونم تا شاید فرمان ایستادن و بده!!

فرمان صادر شد ..

ولی حالا قلبم با کوبیدنش به دیواره ی سینم مخالفتشو اعلام میکرد ..

در همون حال ذهنم فریاد کشید..

"چته سارا محکم باش اون هم یه مردی مثل بقیه !!! "

گوشی رو از سوری جون گرفتم وبه گوشم نزدیک کردم..

تمام بدم در حال لرزش بود و این لرزش رو به صدام هم منتقل کرده بود.

_ سلام..

سوری جون از اتاق رفت بیرون تا ما راحتر صحبت کنیم.

مریم ورعنا هم که منتظر ِ همین موقعیت بودن تا سوری جون پاشو بیرون گذاشت هوار شدن روی سر من .

منم بی معطلی زدم روی اسپیکر...

بهنود_ سلام .

بهنود _ ببینید خانم من نمیدونم شما کی هستید ، یا اینکه چطور تونستید مادروپدر ِ منو به این کار وادار کنید ، باید بگم که اصلا"م برام اهمیت نداره که بدونم .. ولی باید بدونید من مثل اونا ساده نیستم و گول ظاهر ادما رو هم نمیخورم..

_صبر کنید اقا من اصلا متوجه منظورتون نمیشم...

بهنود_ مهم نیست . ولی باید بهتون هشدار بدم که به این وسیله نمیتونین به من نزدیک بشین ..

"این چی داره میگه ، با من داره صحبت میکنه "

اینارو با نگاهم به مریم اینا گفتم .

اونا هم طوری به من نگاه کردن که یعنی " غلط میکنه با تو باشه "

_ چی باعث شده همچین فکری بکنید ؟ من حتی شما رو ندیدم .

بهنود_ به هر حال موقعیت اجتماعی من و ثروتم ممکنه هر کسی رو به فکرای احمقانه و پوچ وادار کنه..

هَه هَه..به مادرش میگه احمق ..پسره بی تربیت!!

_ با کمال احترام باید بگم که این فکر احمقانه البته از دید شما !!! از طرف مادرتون بود ، من هیچ نقشی توش نداشتم..

بهنود کمی مکث کرد و گفت :

_در هر صورت اون بچه برای من کوچکترین ارزشی نداره .. پس اگه دنبال پول هستید یا رسیدن به من بهتره همینجا این مسئله رو تمومش کنید ..

_ تا حالا کسی بهتون گفته اعتماد به نفس بالایی دارید..

بهنود _ بله . مطمئنا" ادمی با شرایط من اعتماد به نفس بالایی خواهد داشت ..

_ ولی از نظر من کاملا کاذب ِ .

اومد جوابم و بده که نذاشتم ، ادامه دادم:

_ ببینید اقای به ظاهر محترم و متمدن و تحصیل کرده و خوشتیپ و پولدار و هر چیزی که باعث اعتماد به نفس بالا تون شده ، باید بگم که من نه به پول شما احتیاج دارم ، نه اصلا شما رو دیدم که بخوام عاشقتون بشم .

و از اونجایی که شما تک و منحصر به فرد هستین و احتمالا مادرتون شمارو توی کره ی ماه به دنیا اورده ..بنابراین من نمیتونم شمارو تصور کنم ، پس خیالتون راحت عاشقتون نمیشم ..

و از اینکه شما اون بچه براتون اهمیت نداره بینهایت خوشحالم ، واینکه خوشحال ترم میشم که اگه یه تعهد نامه مبنی بر تصدیق گفته هاتون در باره ی حضانتِ بچه به من همراه با بقیه چیزها ارسال کنید..

بهنود _ افرین خوشم اومد زود دستتو رو نمیکنی ، ولی از این خبرا نیست .. قبل از همه ی اینا که گفتی باید یه تعهد به من بدی که تو هیچ حق وحقوقی پیش من نداری ..

دیگه کاملا عصبی شده بودم .. به مریم و رعنا نگاه کردم ، از عصبانیت سرخ شده بودن ..

_ مطمئن باشین که حتما این کارو میکنم اقای ِبردپیت!!! ، اما وقتی اون وکالت نامه به دستم رسید..

بعدم بدون خداحافظی گوشی رو گذاشتم.

از عصبانیت در حال انفجار بودم ، میتونم با اطمینان بگم که اگه این اقای ِ در ِ پیت الان اینجا بود من یه قاتل حساب میشدم.!!!

اون دوتا هم همین حال و داشتن...

مریم_ پسره ی احمق ِ بو گندوی ِ مزخرف ِ اشغالِ عوضی ِ میمون ِ....

همچنان داشت میگفت که با خنده ی من و رعنا مات شد..

مریم _ میشه بگی برای چی میخندی ؟! خوشت اومده پسره خوش رنگت کرده ؟! چرا ندادی گوشی و به من ، که چهارتا درشت بارش کنم تا دیگه ادعای حق وحقوق نکنه ؟ هی بهت میگم قبول نکن ، گوش نمیکنی .

همین دیگه پسره ی ِ یه کاره برگشته میگه " اگه دنبال پولی ، یا رسیدن به من بهتره همین الان پاتو بذاری کنار"

وای اینقدر بامزه حرص میخورد که من عصبانیتمو فراموش کرده بودم و داشتم بلند بلند میخندیدم.

مریمم همچنان ادامه میداد که با صدای سوری جون ساکت شد..

سوری جون _ سارا جان ببخش .

مریم جون حق داره ، پسره من بی ادب نیست اما خوب حتما من تو تربیت کم گذاشتم که این به خودش اجازه میده همه رو از بالا نگاه کنه ..

میدونی دخترم اون از اول هر چیزی که خواسته براش فراهم بوده ، خوب حالا چون یه کمی هم خوشگله فکر میکنه همه سعی دارن خودشون و بهش نزدیک کنن..

شما بی ادبی اون و به من ببخشید ..چون در هر صورت من و پدرش کوتاهی کردیم..

_ خواهش میکنم سوری جون ..من ناراحت نشدم یه حرفی زدن منم جوابشون و دادم ،این مریم الکی شلوغش میکنه ...

داشتم ادامه میدام که با پشت چشم نازک شده ی مریم مواجه شدم بنابراین دهان مبارک و بستم!!!

ولی یه صدایی تو سرم بود که بهم میگفت " بهنود ایینه ی گذشته ی توست "

و من با تمام وجودم ارزو کردم که ایینه ی اینده ی من نباشه ، و جور دیگه ای ازمایش بشه.

الان یه هفته از اون روز گذشته .. تمام ازمایش های مربوطه رو انجام دادیم .

سوری جونم بهم خبر داد که جواب ها مثبتِ .

مثل اینکه اون اقای در ِپیتم انجام داده بود.خوبه حداقل پسره یِ بی ادب حرفای مادرشو گوش میکنه...والا !!!

دیروز سوری جون ازم خواست برای اخر هفته اماده باشم که صیغه یِ عقد و بخونن.

منم قبول کردم و بازم اون تعهد نامه رو تاکید کردم.

***********

مریمم که درگیر التماس از عموش بود...

اخه ما باید کاراموزی مونو میگذروندیم ، خوب عموی مریمم شرکت کامپیوتری داشت ، که بهترین گزینه برای ما !!!

و از اونجایی که ما رو خوب میشناخت !!! حاضر نبود یه لحظه هم تحملمون کنه .. ولی خوب ما پرو تر از این حرفا بودیم و باید حتما تو همون شرکت مشغول کار میشدیم ..

رعنا امروز زنگ زد گفت" مریم اس داده بریم شرکت دست بوس خان عمو "!!

منم از صبح که بیدار شدم دارم تمرین میکنم که خانم رفتار کنم..

این همتای مارمولکم همش بهم میخنده .

_ مارمولک میشه بگی به چی میخندی؟

همتا_ اخه عمه خیلی با مزه شدی .

_ راحت باش عسلم بگو دلقک شدم خودت و راحت کن دیگه !!

همتا_ عمه جونم راست شو بگم ، اره دلقک شدی!!

بعد از این حرف پا به فرار گذاشت .دوید سمت باغ منم دنبالش ..

_ صبرکن ببینم مارمولک ، به کی گفتی دلقک؟!

همتا_ صبر نمیکم ، مگه دیوونه ام که وایسم منو بگیری.

من همچنان توی باغ دنبال همتا میرفم همتا با جیغ جیغ کردن در حال فرار بود.

که صدای مریم اومد..

مریم _ آیــ ــــــــــــ نفس کـــــــــــش !!!! همتــــــــــــایی نترس من اومد ..

همتا _ اخ جون خاله مریم .. ببخشید الان وقت ندارماا ، باید در برم !! بعدا" سلام میکنم.

مریم _ بیا پیش خودم ببینم کی میخواد اذیتت کنه؟!

همتا همچنان داشت میدوید که خورد زمین ..

_ یا امام غریب ..

همون جا میخکوب شدم .

مریم دوید سمتش ، همتا رو گرفت بغلش همه جاهای بدنش و نگاه کرد . منم فقط خیره نگاهشون میکردم .

صدای خنده ی همتا که بلند شد ، راه تنفسی ِ منم باز شد . اشکام ناخواسته روی گونه هام جاری شدن.

مریم داشت همتا رو قلقلک میداد .همتام بلند بلند میخندید.

من روی زانوهام خم شده بودم وزار میزدم.. توانایی ایستادن نداشتم ...

مریم_خاک بر سرت !! کی میخوای این عادت گندِ بی حسی رو ترک کنی ؟ ملت جلوی چشمات تلف شن تو خودت زودتر تلف میشی. والا!!

سرموبلند کردم ، با چشمای اشکیم بهش نگاه کردم .احساس کردم رنگ مریمم پرید.

فکر کنم یادش اومد که من کی این عادت و پیدا کردم ...

فکرکنم یادش اومد که من چی دیدم ...

چی شنیدم ...

چیکار کردم ...

همه چی یادش اومد ..من تو قطره ی اشک چشماش اینو دیدم..

من از لب های لرزونش شنیدم .. که گفت " سارای من متاسفم "

حالا دیگه مطمئنم که فهمید من داغون تر از اونیم که تحمل جیغ عزیزم و داشته باشم . .

*************

هنوزم روی زانوهام نشسته بودم و دستامم روی چشمام بود . همتای قشنگم خودش و از بین دستام رد کرد سرشو توی سینه م قائم کرد . من باتمام وجودم توی اغوشم جا دادمش و به خودم فشردمش، همتا دلیل زنده بودم ،بود. بدون اون زندگی و نمیخواستم...

مریم خودش و بهم نزدیک کرد . من و همتا رو توی اغوش خودش جا داد .

نمیدونم چند دقیقه توی اون حالت بودی که احساس کردم . کسی از پشت بغلمون کرد .رعنا بود.

صدای گرمشو توی گوشم شنید : اروم باش گلم . همه چیز مرتب میشه .

من اروم بودم ، اروم تر شدم.

و ذهنم فریاد کشید " خدایا متشکرم به خاطر همتا، به خاطر مریم ، به خاطر رعنا ..."

باصدای بی بی از هم جدا شدیم

بی بی _ دخترا چرا این جا نشستین ؟!

رعنا که زودتر خودش و از ما جدا کرده بود گفت:

_ سلام بی بی ِ گلم .

چیکار کنیم از ذوق دیدن همیدیگه همین جا پهن زمین شدیم .

بی بی که از لحن رعنا خنده ش گرفته بود گفت :

_ سلام به روی ماهتون .. شما که دیشب تا دیر وقت با هم بودین ، دیگه چه ذوق کردنی ِ ؟!

مریم _ بی بی جون چیکار کنیم ؟ دل ِ دیگه زود به زود تنگ میشه!!

بی بی _ خوب مریم گلی ، من که میگم بیاین اینجا پیش ما بمونید .. شما قبول نمیکنید..

مریم _ والا عرضم به حضور ِ بی بی جون خودم که شما باشی ، ما بسی ارزومندیم در خدمت شما و در جوار این دو دوست عزیزمان زندگی کنیم ، اما از انجایی که این دوتا بد اموزی دارند اینکه خانواده مارا منع کرده به ایجاد ارتباط !!

_چقدر هم که شما گوش میکنید..

مریم _و اکنون که ما را در این مکان مشاهده میکنید به صورت کاملا!! مخفیانه و قاچاقی صورت گرفته و در صورت مشاهده ی خانواده پیگرد قانونی خواهد داشت.

بی بی_ بس که اتیش میسوزونید مادر ..

مریم _ وای بی بی جون خوب شد گفتی اتیش سوزوندن .. ماباید بریم جایی.

سارا بدو اماده شو دیر کردیم عموم منتظره !!!همتا خانم شما هم اماده شو بریم مهد ..

همتا_ من مهد نمیرم خاله . از اونجا بدم میاد.

مریم _ اِاِاِ . باشه نرو ، حالا زود اعتراف کن چیکار کردی که از مهد بدِت اومده .

همتا هم یه لبخند پلیدانه زد (اینو دیگه از من یاد نگرفته بود ، مریم بهش یاد داده بود)

_خاله اون پسره بود که گفتم اسمش کیارش ِ یادته ؟

مریم _خوب بگو اره یادمه ..

همتا_ هیچی دیگه بازم موی ِ یکی دیگه از دخترا رو کشید . منم با دیوار مهد یکیش کردم . باچنان هیجانی تعریف میکرد ، ما با چشمای باز فقط نگاش میکردن .

مریم _چطوری این کارو کردی ؟ تو که گفتی اندازه ی ِ غول چراق جادوا ِ !

همتا _ منو دست کم گرفتیاا ..خاله یادت رفته من کمربند زرد دارم ؟!

مریم داشت میمرد از خنده .رعنا هم همش قربون صدقه ی همتا میرفت .

مریم_ اِ راست میگیا عمت بهت زرد داده!!!

خوب حالا بگو چیکار کردی ؟

همتا هم شروع کرد با اب و تاب برای اونا تعریف کردن .

من دیگه نایستادم . رفتم که حاضر بشم ، بریم خدمت خان عمو جون .

یه مانتوی مشکی با یه شلوار کتان مشکی پوشیدم . مقنعه امو هم سرم کردم .کوله پشتی مو برداشتم .رفتم اتاق همتا تا وسیله ها و لباساشو بردارم .

باید میرفت مهد.

البته بی بی دوست نداشت همتا رو مهد بذارم میگفت "خودش ازهمتا مراقبت میکنه ".

اما من دوست داشتم همتا در ارتباط با مردم باشه ..تو مهد بچه ها علاوه بر اموزش بعضی چیزا ، با بچه های دیگه هم در ارتباطن و رابطه برقرار کردن باهم و یاد میگیرن.

این برای همتای من که همیشه با بزرگا در ارتباط بوده، خیلی خوبه . دوست ندارم خیلی زود بزرگ بشه و به جای بچگی کردن ، خودش و تو مشکلات ِ بزرگ ترها در گیر کنه.

البته من براش تا جایی که میتونستم برنامه داشتم .توی باغ خونه هم بهش کاراته اموزش میدادم ، تا بتونه در مواقع لزوم از خودش مراقبت کنه .حالا هم کمربند زرد داشت.

**********

رفتم پایین همتا هنوز داشت تعریف میکرد ..لباسا شو عوض کردم و از بی بی و مش رجب که حالا اومده بود که از شیرین زبونی این بچه استفاده کنه ، خداحافظی کردیم و سوار ماشیم مریم شدیم.

هم من و هم رعنا ماشین داشتیم ولی معمولا همه با یه ماشین میرفتیم .

رعنا _ نگران نباش همتا جونم . ادم که یه خاله ی سوپر وومن داره (به خودش اشاره کرد) که از مامان یه بچه پرو نمیترسه .من خودم پشتتم.

_اِ رعنا خانم اینا چیه که بهش میگی ؟ ادم نباید دوستاش بد رفتاری کنه .. راه های بهتری هم داشت که اشتباه ِ کیارشو بهش بفهمونه مگه نه ؟!

و اما شما همتا خانم برای این کارتون تنبیه میشین که دیگه تکرار نکنید.

همتا عزیزم لباشو ورچید ولی چیزی نگفت . رعنا هم که همتا پیشش نشسته بود اون و به خودش فشرد و با لبخند گفت :

_ ببخشید سارا جون اون وقت چرا شما خانم فهمیده !! اشتباه علی و اون جوری بهش نشون دادین ؟!

با یاد اوری قیافه ی علی هر سه تامون خندیدیم ..

اخه این پسره فکر میکرد خیلی میدونه .سر امتحانم نمیذاشت کسی برگشو ببینه ..

منم دیدم این ادم نیاز به متنبه شدن داره ، اینکه سر امتحان اندیشه اسلامی که برگشو داد ورفت منم بلند شدم برگ رو بدم ، مراقبه بیرون بود .. برگه علی هم روی میز ، شیطان رجیم هم در جلد ما ، خودکارو برداشتم دو تا از سوالای 2نمره ای شو خط زدم ..علی جان هم اون درس 16شد . و درس عبرتی شد براش که دیگه اطلاعاتشو از کسی دریغ نکنه!!

وای چه شری شد ، یکی از دوستاش که هنوز سر جلسه بود دیده بود من این کارو کردم ، بهش خبر داده بود . اونم رفته بود کمیته انضباطی شکایت .ولی خوب نتونست ثابت کنه .کاوه جونم که روی ما حساس!!! از درس اونم نمره نیاورد.

_اون نیاز داشت .باید حالش گرفته میشد ..خیلی سعی کردم ، با امر به معروف هدایت نمیشد..والا!!

مریم _بله تو که راست میگی ..والا !!!

همتا رو گذاشتیم مهد و یه ربع ساعتم مشغول شنیدن متن ِ شکواییه یِ خانم مربی شدیم .

مریم_ میگم بچه ی حلال زاده به عمه اش میره راسته ها!!

خندیدیم.

_پس چی فکر کردی؟!

رعنا _ ولی چه باحال گفت " با دیوار یکیش کردم"

_بله اینم از الطاف مریم خانم ِ

مریم _ چیه حسودیتون میشه بچه ام مثل من شیرین زبونه !!

_وای مامانم اینا !! باز این خودش و چسبوند به من .. "بچه ام"

مریم_ چیه بابا اینو که دیگه تو نزاییدی؟

دیگه رسیده بودیم شرکت خان عمو نمیشد جوابشو بدم ..

سعی کردیم با کمترین سر صدای ممکن خودمون و به اتاق خان عمو برسونیم .

ولی خوب برای ما واقعا سخت بود .

رعنا از همون اول که نگهبان و دید ، بازم طبق معمول عاشق شد .

رفت سمت جناب نگهبان شروع کرد با عشوه حرف زدن ، و از اونجایی که بدتر از من عشوه ریختن بلد نبود ، عشوه اش شده بود خرکی و سوژه ی خنده ی من و مریم.

تا دفتر ما کاملا بی صدا !! خندیدیم.

وارد دفتر خان عمو که شدیم . منشیش با خنده ازمون استقبال کرد و ماهم متعجب که این از کجا فهمید ما اومدیم؟

مریم مشغول خوش و بش با ثریا(منشی شرکت) بود ، منو رعنا به سمت اتاق خان عمو رفتیم

چند ضربه به در زدم ولی منتظر ِ اجازه ی ورود نشدم ..

_سلام بر خان عموی عزیز...

ولی بادیدن چهره ی عصبانیش نیشم جمع شد..اومدم برگردم که خوردم به اون دوتا که ظاهرا پشت من سنگر گرفته بودن..دوباره برگشتم سمت خان عمو:

_ سلام علیکم حاج اقا .

خان عمو که خیلی سعی داشت جذبه داشته باشه ، خنده شو با یه سرفه پنهان کرد..

با عصبانیت _ برین بیرون اصلا من پشیمون شدم .اصلا کاراموز قبول نمیکنم..

مریم رفت سمتش و با یه لبخند ملیح وناز و یه لحن همتایی گفت :

عمو جونم .اخه چرا ما که کاری نکردیم ..ببین چه سنگین اومدیم ..

خان عمو _ اره دیدم از در که اومدید تو، چطوری واسه اون نگهبان ِ عشوه میریختین .

بعدم با خشم به رعنا نگاه کرد.

من که هر کاری میکردم نمیتونستم نیشمو ببندم ، به مریمم نگاه کردم حالی بهتر از من نداشت ، رعنا هم که با لبو مو نمیزد..

اخه این خان عمو ما یه مردی بود حدود 30 ساله (البته به قول مریم 29 ساله )که از قضا عاشق و دلخسته ی این رعنا خانم بود ، حالام از عصبانیت در حال انفجار!!!!!!

خان عمو_ شما دوتا به چی میخندین ؟

_ هیچی به خدا این رعنای خاک بر سر یه خبطی کرد شما ببخشید .

مریم _ راست میگه عمو غلط کرد از زور بی خاستگاری به نگهبان ِ شرکتم رحم نمیکنه .البته دیدین که نگهبان ِ محل سگم بهش نداد!!!!

رعنا_ غلط کردی که بهم محل نداد ..کور بودی که بهم شماره داد .

وای تا اینو گفت این خان عموی عاشق ماهم به سمت تلفن هجوم برد ..

خان عمو _ شماره داد ؟! حالا که اخراجش کردم .دیگه به کسی شماره نمیده.

رعنا هم که انگار از این بازی خوشش اومده بود گفت :

_ عمو غلط کرد تورو خدا شوهرمو بیکار نکنیدااا ، بچه هام گرسنه میمونن .. مستاجریم به خدا .. اجاره ندیم صاحبخونه بیرونمون میکنه، تو این دل سیاه زمستون کجا بریم .

وای که دیگه موندن جایز نبود .... مریم که از همون شروع حرفای رعنا یواش یواش به سمت در رفته بود با یه اشاره به من در و باز کرد و پرید بیرون .منم دنبالش ولی این رعنای بدبخت وقتی میخواست خارج بشه خان عمو از پشت مانتوشو گرفت. بعدم کشیدش داخل اتاق و در و بست ..

الهی براش بمیرم خونش حلال شد با اون حرفا ..

من و مریم میخندیم و ثریا هم با تعجب به ما نگاه میکرد. مریمم سعی کرد به طور خلاصه براش تعریف کنه .

نمیدونم اون تو چه اتفاقی افتاد یا مریم چی به این خان عمو گفت ..به ما که فقط گفت " +18 ساله به درد شما نمیخوره "

اما به هر حال خان عمو جون مارو به عنوان کاراموز پذیرفت .

ولی خوب به شرطه ها و شروطه ها!!

رفتیم توی دفتر برای شنیدن شروط مورد نظر.

خان عمو هم با یه مکث طولانی شروع کرد:

1: هر کدام از شما در یه قسمت مشغول کار میشید

2: تا پایان ساعت اداری همدیگرو نمی بینید .حتی در ساعات استراحت .!!

ودر اخر هم اینکه

3:به همکارای مذکر کاری نداشته باشید.. کارمندای سر به راهم و نمیخوام از راه بدر شون کنید..

فقط در اینصورت ِ میتونید اینجا مشغول به کار شید.

با این حرفش ابروهام گره خورد.. سرمو انداختم پایین دیگه بهش نگاه نکردم .

خیلی بدم اومد رسما" داشت به ما توهین میکرد .

ولی نمیخواستم چیزی بهش بگم ،چون هم عموی مریم بود و احتمالا" عشق رعنا .

از درون داشتم خودم و میخوردم که با جمله ی مریم ، اروم اروم شدم .

مریم _ نیازی نیست بابک ما جای دیگه میریم کاراموزی ،با اجازه .

بچه ها بلند شید.

منو رعنا هم بدون حرف بلند شدیم .

فکر میکردم رعنا خیلی دلش بخواد پیش اون کار کنه ولی اولین نفری که بلند شد به سمت ِ در رفت رعنا بود.

بابک _ چی شده مریم ؟! یعنی چی جایی دیگه میریم کاراموزی .؟!

جواب مریم فقط یه پوزخند بود .منو رعنا هم بدون هیچ حرفی از در خارج شدیم .

بابک _ صبر کن ببینم ... رعنا ... چی شد اخه ؟!

ولی خوب ما هر سه دلخور تر از این بودیم که بتونیم براش توضیح بدیم که چی شد؟!

ما شیطنت میکردیم ،درست . اما به کسی توهین نمیکردیم . از کسی هم توقع توهین نداشتیم .. ان هم از یه اشنا!!

در سکوت کامل شرکت را ترک کردیم .

سوار ماشین شدیم .مطمئن نبودم که کجا میریم ..اما از یه چیز مطمئن بودم ، اینکه دیگه اونجا برنمیگردم .

دقایقی بود که هیچکدام حرفی نزده بودند .

هر کدام در افکار خود غرق بودند.

از همه دلگیرتر رعنا بود . حس میکرد او باعث این اتفاق است . به هر حال او بود که با نگهبان شوخی کرده بود و این تخم شک را در دل بابک کاشته بود .

میدانست که بابک به او علاقه دارد . اما علاقه ی بدون شناخت را نمیپسندید . اگربه او اعتماد نداشت پس نمی توانست به او هم علاقه ای داشته باشد .این تِز ِ او بود ، و به شدت هم از تِزش پشتیبانی میکرد .

مریم اما جور دیگری ناراحت بود ..او از روی دوستانش شرم داشت . بابک 3سال بود که دوستانش را میشناخت . از همان روزهای ابتدای دانشگاه ، با انها اشنا شده بود .برای همچین شناختی این چنین شوخی ای اصلا پسندیده نبود ..ولی ذهنش به او نهیب زد " وقتی بعد 20سال تورو نشناخته ،توقع داری اونارو بشناسه".

اما باز هم نمیتوانست توجیح کند.

با به یاد اوری عشق بابک به رعنا لبخندی بر روی لبش نشست.. در ایینه به رعنای متفکر نگاه کرد..

" رعنا !!! هه بابک با این کارش باید سالها دنبال رعنا بدوه ..اون همینطوری هیچ عشق لیلی و مجنون رو هم تکذیب میکنه ..چه برسه به عشق بابکِ بی اعتماد"

مریم اما بیش از اینکه برای خود و رعنا ناراحت باشد ، برای سارا ناراحت بود ..او کاملا شکننده بود .سارا بیش از اندازه حساس بود .این بار ذهنش فریاد زد" خوب حق داره .. تو که جای اون نبودی؟"

سارا اما فقط یک جفت چشم را به خاطر داشت ..

چشمهایی که حتی ابروهای گره خورده هم نمیتوانست تنفــر درون انها را پنهان کند..

حتی وقتی که از لفظ خوشبختم استفاده کرده بود ..تنفر در کلامش هم بود .. بابک اما اینگونه نبود او خیلی صمیمی تر برخورد کرده بود..

تمام ان لحظه هارا به خاطر داشت .. زمانی که برای اولین بار به خانواده ی مریم معرفی شد. زمانی که همتایش را معرفی کرد.. ان نگاه ها که هر کدام برایش یه معنی داشت ..

ترحم ..

ترس..

بی اعتمادی..

و از همه مهمتر برای او تنفر....

را نمیتوانست تحمل کند . هیچکدام را ..

یادش نمی رفت که چقدر تلاش کرده بود، ان نگاه ها را عوض کند .. و چقدر خوشحال بود که موفق شده .. اما

در یک لحظه...

در یک جمله...

فهمید..

که هیچگاه مورد اعتماد انها نبوده است. وقتی که بابک این چنین قضاوت میکرد ..پس

در ذهنش یه پوزخند به افکارِ خودش زد ...

"اعتماد ان یک جفت چشم ِ پر از تنفـر کاملا محال بود"

رعنا که پشت نشسته بود خودش و از صندلی عقب جلو کشید :

رعنا_ میگم بچه ها بریم شهربازی ؟!

مریم _ اول صبح بریم شهربازی که چی بشه ؟!

رعنا _ حالش به همین اول صبحش که کسی نیست میتونیم بریم همه ی وسیله هارو سوارشیم ،بدون هیچ مزاحمی .تازه سارا تا چند وقت دیگه باردار میشه نمیتونه دیگه بازی کنه .

بد میگم سارا؟

_نه راست میگه مریم بریم همتا رو برداریم بریم .

مریم _ باشه بریم .

انگار هرسه تامون میخواستیم حرفایی که یه ساعت پیش شنیده بودیم و فراموش کنیم .و ظاهرا موفق شدیم.

وای که چقدر خوش گذشت .. اینقدر که جیغ زدیم و بالا پایین پریدیم ...اصلا هم از سنمون خجالت نکشیدیم . خیلی خوش گذشت ..البته بماند که چقدر از اپراتور دستگاهها خواهش کردیم که روشنشون کنن .و چقدر این همتای مارمولک زبون ریخت براشون .. وای که این بچه خدای عشوه است ،برعکس عمه اش که خرکیشم بلد نیست ..والا.

بعداز اینکه از شهربازی اومدیم بیرون .ساعت حدود 4 بود و ما تازه یادمون افتاد که هنوز ناهار نخوردیم . فست فوت دم ِ دست ترین راه ممکن برای رفع گرسنگی بود .

تا شب تمام پاساژای اطراف رو گشته بودیم برای چند دست لباس برای همتا خانم ..البته همتا همش بهانه بود ..چون ما سه تا بیشتر برای خودمون خرید کردیم تا همتا!!!!

شب با جسمی خسته ولی روحی شاداب به خونه برگشتیم ، رعنا و مریم هم موندن .

در کل روز خوبی داشتیم . البته اگه حرفای بابک توی شرکت و تماسا و اس های بعدشو فاکتور بگیریم.

خیلی زودتر از اونچه فکر میکردم اخر هفته رسید .

سوری جون باهام تماس گرفته بود که ساعت 10 محضر باشیم . قبلش ازم خواسته بود اجازه بدم ، توی خونه عقد انجام بشه که من نپذیرفتم .

خیلی مسخره میشد اخه نه دامادی نه عشقی .. تازه ازدواجی که میدونی سر سال طلاق میگیری که دیگه دامبال و دیمبول نداره ..والا.

صبح بلند شدم طبق معمول توی باغ دویدم ،یه حمام حسابیم کردم .

بچه هارو که دیشب پیش ما بودن و بیدار کردم تا حاضر شن خودمم مشغول لباس پوشیدن ِ همتا شدم . چند روز پیش براش یه لباس عروس ساتن سفید خریده بودیم که وقتی که میپوشید محشر میشد..

بادیدنش توی اون لباس همه ی غم عالم توی دلم نشست .. یه لحظه دلم برا همه تنگ شد

بابام..

مامانم..

اشکان..یلدای عزیزم..

یه بغض سنگین توی گلوم نشست .

یادِ قیافه ی یلدا بعد از زایمان همتا افتادم چقدر درد کشیده بود .. یاد وقتی بهش گفتن همتا شبیه تواِ و جمله ای که گفت و همه رو اتیش زد " انشاالله سرنوشتش مثل من نشه "

وای که چقدر گریه کردیم با این حرفش ..

حالا دقیقا سرنوشت بچه اش شبیه خودش شده بود ..پس راست ِ میگن سرنوشت دختر به مادرش میره ..

یلدا هم پدر ومادر نداشت ..در واقع هیچ کس و نداشت ..بیشتر عمرشو تو پرورشگاه گذرانده بود.واشکان و همتا همه ی زندگیش بودن.

همتا_ عمه برا چی گریه میکنی ؟!

الهی فداش بشم دستاشو گذاشته بود روی گونه هام و اشکامو پاک میکرد.

_ هیچی نیست فدات شم . بریم که عمه هم اماده شه .

از اتاق همتا اومدیم بیرون .اونم رفت که برای مش رجب دلبری کنه مارمولک !!!!.

منم اومدم تو اتاقم که اماده شم .

حدود یه ساعت بعد همگی اماده جلوی در محضر بودیم . بی بی رو هم با اصرار اورده بودم .چون بی بی اصلا راضی نبود و همش میگفت با این کار خودم و بدبخت میکنم.

خیلی سریع همه چی تمام شد.

خطبه ی عقد خونده شد ..بله رو که دادم .. صدای دست و صوت هیچکس بلند نشد . چون همشون در حال اشک ریختن بودن . منم که فقط به یه جمله ی عاقد که گفته بود "پدر عروس خانم تشریف دارن" فکر میکردم ..

بابام کجاست که رضایت خودش و برای عقد دخترش اعلام کنه .

اشکام اصلا بند نمیومد ..مریم و رعنا هم با اشکای من اشک میریختن.

توی سکوت ما اقای درِپیت هم با اکراه بله رو داد و تمام.

سوری جون بهم گفته بود که دیگه بامن کاری نداره ..قط یه روز باید برم تا از منم تخمک برداری بشه برای ترکیب ودر نهایت تزریق کنن توی رحمم.

الانم با مریم داریم میریم اونجا رعنا رفته دانشگاه که حداقل از جزوه عقب نمونیم ..

باید میرفتیم موسسه ای که سوری جون ادرس داده بود ..با دیدن موسسه ترسی به دلم نشست ..نمیدونم چرا یه لحظه پشیمون شدم .ولی خوب راه برگشتی نداشتم از الان اگه بخوام ضعیف باشم دووم نمیارم . سعی کردم قدم هامو محکم بردارم ..حال مریمم بهتر از من نبود اینو از دستای یخش فهمیدم. ولی هیچ حرفی نمیزد .

به سمته نگهبانی رفتیم و خواستیم که سوری جون و خبر کنه .

حدود 10 دقیه بعد سوری جون اومد و مارو به سمت یکی از اتاقا بردن . جالب بود کارم 1ساعتم طول نکشید .

و از اون جالب تر این بود که سوری جون ازم پرسید دوست دارم جنسیت تعیین کنم یانه ..منم سریع گفتم نه .جنسیتش برام مهم نبود، منم مثل همه ی مادرای دیگه سلامت بچه ام برام مهم بود . سوری جونم گفت برای اوناهم مهم نیست .

ازم خواستن منتظر بمونم تا تزریق و انجام بدن .

و بلاخره تزریق انجام شد، و من مادر شدم .

*******************

یک ماه ونیمه از مادر شدنم میگذره .تو این یک ماه و نیم استراحت مطلق داشتم چون بهم گفته بودن که احتمال اینکه رحمم نپذیره هست . مشکل دکتر رفتن نداشتم چون مادربزگ بچه ام خودش متخصص زنان بود و توی خونه ویزیت میشدم ..

اما یه مشکل جدی پیدا کرده بودم و اون همتا بود .

جدیدا خیلی بداخلاق شده بود . توی این یه ماه مریم و رعنا اون و به مهد میبردن و میاوردن ، گاهی هم مش رجب میرفت دنبالش .مریم عزیزم که دیگه رسما با ما زندگی میکرد و کارش شده بود ، پرستاری .

من که شدیدا ممنونش بودم .

اما مهمتر از همه بی بی بود که یه لحظه هم من و تنها نمیذاشت ..عاشق بچه ام شده بود .. وقتی هم که مریم بهش اعتراض میکرد میگفت چیکار داری نتیجه ی خودم ِ

"نه به اون مخالفتش نه به این خوشحالیش ..والا."

همین موضو عم باعث شده بود همتا حساس تر بشه ..

منم که رسما به جای اینکه چاق بشم لاغر شده بودم .بس حالت تهوع داشتم . نمیتونستم غذا بخورم .هر وقتم میگفتم "حالم بده" این مریم نامردم میگفت" حقته ، مگه دوست نداشتی مادر بشی پس بکش"

ولی خوب دیگه باید بلند میشدم ..از نشستن توی خونه خسته شده بودم. چند وقتیه که احساس افسردگی میکنم ..مریم و رعنا کاملا هوام و دارن ..جالب اینکه من اروم شدم انگار اوناهم اروم شدن.

همتا رو صدا زدم و بردمش باغ تا هم یه کمی حال وهوای خودم عوض بشه هم این بچه یه کم ورزش کنه .

با هاش کار کردم میخواستم برای مسابقه امادش کنم. کارش خوبه ..

با یه مربی صحبت کرده بودم که همتا رو به عنوان شاگردش به مسابقات بفرسته .. خودم مربی گری داشتم ولی خوب کار نمیکردم ..برای مسابقه هم هر چه قدر مربیت سرشناس تر باشه موفق تری .

بعد یکی دو ساعت ورجه وُوُرجه کردن همتا و حسرت خوردن من !!!!!!!!!! رفتیم داخل . رفتم که کمی درس بخونم .. مریم با برگه های پزشکیم تونسته بود استادا رو مجاب کنه که حذفم نکنن .. ولی خوب اقای استاد کاوه منو حذف کرد!!!!

اینم عشقش این مدلی بود دیگه..والا.

اما من تا زمانی که با شرایط جدیدم وارد جامعه نشده بودم .نفهمیدم که چیکار کردم . اصلا به عواقب کار فکر نکرده بودم .

نوع نگاه به یه دخترِ تنها ، با نوع نگاه به یه زن تنهای حامله اصلا قابل مقایسه نبود ..

من تازه وقتیکه برای امتحان وارد دانشگاه شدم ، این نگاه ها را دیدم . دیدم که کاوه ، علی ، سیاوش ، مهران... همه وهمه به پشت سر من نگاه میکنن تا پدر بچه ای که در وجودم پرورش میدم و ببینن .

غافل از این که من خودم ندیده بودمش .

پسرا فقط نگاه میکردن و دخترا هم همون پاسخی رو میگرفتن که خانواده های مریم و رعنا گرفته بودن.

" همسر ِ سارا برای یه ماموریت رفته خارج از کشور.سارا هم چون دانشجواِ نمیتونه بره "

بعضی اوقات که دلم میگیره واقعا از ته دلم ارزو میکنم که این دروغ واقعیت داشته باشه ..اما با به یاد اوردن جمله ی سوری جون به خودم نهیب میزنم که فکرای بیهوده ممنوع.

..یه روز که دور هم نشسته بودیم ، بی بی ازسوری جون پرسید "بهنود از بچه اش نمی پرسه ؟"

سوری جون یه لحظه به من نگاه کرد و من سرم و پایین انداختم ..

سوری جون _ نه مامان ، ازش حرف نمیزنه که هیچ وقتی منم میخوام در موردش حرف بزنم ، سریع حرف و عوض میکنه .بعدم تا چند روز جواب تلفنای من و نمیده.

همش فکر میکردم مهرِپدری به دلش بیافته و برگرده ولی از این پسر هیچی در نمیاد.

بعد هم رو به همسرش ،اقای وحیدی کرد گفت :" عزیزم این پسر اصلا به تو نرفته "

اقای وحیدیم که روی مبل دو نفره کنار ِ من نشسته بود ، دستاشو درو شونه های من حلقه کرد و من و به خودش فشرد، یه لبخند پدرانه به من زد گفت : "عروس گلم درسته که منم مخالف این قضیه بودم ولی مطمئن باش خودم تا زنده ام برای نوه ی قشنگم پدری میکنم."

منم با نگاه قدر شناسانم بهش نگاه کردم .

************

نگاه های گاه و بیگاه بچه های دانشگاه باعث شده بود که از دانشگاه رفتن منصرف بشم ولی خوب اقای وحیدی که من بهش پدر میگفتم مانعم شد و ازم خواست که ادامه بدم ..خودشم چندین بار جلوی دانشگاه دنبالم اومد . مطمئنن فهمیده بود که چرا نمیخوام برم دانشگاه ولی هرگز به روی من نیاوردو دل تنگی رو بهانه کرد.

توی این رفت و امدا توجه پدر جون به همتا هم بیشتر شده .

قبلا هم زیاد به خانه ی بی بی رفت وامد میکرد ، اما هیچوقت اینگونه به همتا توجه نمیکرد .شاید همتا رو هم درک میکرد ..

منم بلاخره اون ترم و پاس کردم.و با تحویل پروژه ام فارق التحصیل میشدم . مریم و رعناهم همینطور ..

برای کاراموزیمونم خان عمو به جبران اون حرف فقط برامون مهر زد .

تا هفت ماهگی همه چیز خوب پیش میرفت ..منم چندین بار سونوگرافی داده بودم واز سلامت جنینم مطمئن شده بودم ..بچه ام دختر بود . وای که وقتی پدر جون و سوری جون فهمیدن چقدر خوشحال شدن .. بهشون گفتم " فکر میکردم اگه پسر باشه بیشتر خوشحال بشن برای قضیه ی ازدیاد نسل و این حرفا "..ولی اونا با این حرف من زدن زیر خنده .. اتفاقا ما یکی مثل همتا میخواستیم..

گفتم پی اسمشو میذاریم همراز که به همتا بیاد.

اونا هم با اغوش باز پذیرفتن.

خوب بود تا اون روزی که با مریم و رعنا برای خرید وسایل همراز و بخریم ..هنوز تعداد زیادی از وسایل و نخریده بودیم که ..

خوب بود تا اون روزی که با مریم و رعنا برای خرید وسایل همراز رفتیم ..هنوز تعداد زیادی از وسایل و نخریده بودیم که ..

که احساس کردم زیر شکمم تیر کشید ..

از زور درد چند تا بسته ی سبکی هم که دستم بود .. روی زمین افتاد ..

مریم و رعنا که همه ی توجهشون به لباس های کوچولوی توی ویترین ها بود .. با شنیدن صدای افتادن وسایل به سمتم برگشتن ..

دستامو روی شکمم گذاشته بودم و به سمت پایین خم شده بودم ..

مریم که از صداش معلوم بود ترسیده :

_ چی شدی سارا ؟!! ببینمت ..

اما من هم درد داشتم و هم ترسیده بودم .. همین باعث میشد که اشکام بریزن ..

رعنا وسایل و از روی زمین برداشت و رو به مریم که مات به من ایستاده بود گفت :

_ چرا وایستادی .. بیارش بریم دکتر ببینتش ..

مریم زیر بغلم و گرفته بود سعی میکرد منو با خودش ببره ..

از ترس اینکه بچه ام طوریش شده باشه .. نفسم بالا نمیومد..

برای من که تا چند ماه استراحت مطلق بودم .. این پیاده روی زیاد و طولانی بود ..

بلاخره با قدمهای اروم من به ماشین رسیدیم ..

مریم منو روی صندلی عقب خوابوند .. که هم استراحت کنم .. هم خطرش برای بچه کمتر باشه ..

همون طور که روی صندلی دراز کشیده بودم .. گریه هم میکردم ..

میترسیدم اتفاقی برای بچه م افتاده باشه .. یه ساعتی میشد که دیگه تکون نمیخورد .. من گذاشته بودم روی حساب خستگیم .. اما حالا با خیسی که توی لباسم حس میکردم باعث میشد ریزش اشکام شدت بگیره و گریه ی بی صدام با هق هق همراه بشه ..

مریم که معلوم بود داره سعی میکنه ترسش و پنهان کنه گفت :

مریم _ میشه بدونم الان برای چی داری زار میزنی ؟!!

_ مریم تکون نمیخوره .. بچه م از دستم رفت .

مریم _ گمشو الکی برای خودت عذاداری نکن ..

دستامو روی شکمم گذاشتم که تکوناشو حس کنم .. اخه همیشه وقتی دست روی شکمم میکشیدم .. با تکوناش دستمو دنبال میکرد .. اینطوری با من بازی میکرد ..

اما تکون نخورد .. همینم باعث شد بیشتر زار بزنم ..

_ دیدی دیگه تکون نمیخوره .. همش تقصیر من شد .. مراقبش نبودم !!!

مریم که حالا کاملا برگشته بود عقب ، عصبی به نظر میرسید .. رعنا هم سرعت ماشین و بیشتر کرده بود ..

مریم _ خوب الان زار نزن .. ان شاالله چیزیش نیست .. بابا شاید خوابیده ..

بدون توجه به حرفاش گفتم:

_ مریم .. اگه طوریش شده باشه .. من چیکار کنم .

رعنا هم که تا الان بی صدا گریه میکرد .. به هق هق افتاد و صدای مریم و بلند کرد ..

مریم _ تو دیگه چرا داری گریه میکنی ؟!!!

بعد هم نگاهش و به سقف ماشین دوخت و با خدا صحبت کرد ..

مریم _ خدایا این دوتا دیوونه رو شفا بده .. امین .

از لحنش هردومون به خنده افتادیم ..

رعنا _ بسه دیگه چرت نگو رسیدیم ..

دوباره ترس وجودمو گرفت .. تحمل شنیدن خبرای بدو نداشتم ..

بازم اشکام راه گونه هامو درپیش گرفتن .. زیر لب ذکر میگفتم و از خدا و ائمه کمک میخواستم ..

مریم _ بیا پایین بشین روی این ..

به صندلی چرخ داری که اورده بود .. اشاره کرد ..

با کمک رعنا بلند شدم و روی صندلی نشستم .. به سمت اورژانس بیمارستان رفتیم .

بعد از اینکه مریم با پزشک کشیک صحبت کرد .. منو برای سنوگرافی فرستادن تا از سلامت جنین مطمئن بشن ..

مریم صندلی رو هدایت میکرد و رعنا هم سعی میکرد راهو براش باز کنه .. منم فقط اشک میریختم ..

فقط خدا میدونه تا اتاق سنوگرافی چطوری رفتم .. و چقدر از اینکه گفتن جنین سالمه خوشحال شدم .

از دکتر خواستم که اجازه بده صدای قلبشو بشنوم .. انگار که تا صداشو نمیشنیدم .. از سلامتش مطمئن نمیشدم ..

وقتی صدای قلبش توی اکو پخش شد .. دیگه نمیتونستم بغض سنگین شده توی گلومو نگه دارم .. از ته دلم زار زدم ..

اما حالا دیگه اشک شوق بود که روی گونه هام جاری بود ..

و شاکرخدا بودم که بچه مو حفظ کرده بود ..

دکتر سنو گرافی که مرد سن داری بود .. با وجود اینکه سرش شلوغ بود .. اما حالمو درک کردو گذاشت که اروم بشم .. از مریم و رعنا هم خواست که کمکم کنن ..

با این کار منو واقعا ممنون خودش کرد ..

درد کمرم اروم تر شده بود .. اما اوضاع روحی مناسبی نداشتم .. حتی فکر از دست دادن بچه م هم تمام تنمو میلرزوند .

رعنا با سوری جون تماس گرفته بود و شرایطمو توضیح داده بود .. اونم سریع خودشو بهم رسوند .. البته نه به عنوان مادربزرگ بچه م .. بلکه به عنوان پزشک معالج من !!

اینو کاملا توی رفتاراش میشد حس کرد .. همین موضوع هم ارامش توی دلم بیشتر کرد ..

سوری جون ازم خواست که شب و توی بیمارستان بمونم و استراحت کنم .. خودش هم با تزریق امپول بهم وضعیت جنین و تثبیت کرد ..

خودمم به ارامش و سکوت بیمارستان احتیاج داشتم .. پس قبول کردم .

با ضربه هایی که دخترم ب شکمم وارد میکرد .. چشمامو باز کردم .. عادت کرده بودم که با ضربه هاش بیدار بشم ..

تمام شب و با ارام بخشی که بهم تزریق کرده بودن خوابیدم ..

دستامو روی شکمم کشیدم .. اونم مسیر دستمو دنبال کرد ..

_ دلت بازی میخواد عسل مامان ..

دستامو چند بار جابه جا کردم .. یه جا ثابت نگه داشتم .. با لگدهایی که به شکمم میزد .. حس میکردم میخواد بازم تکرار کنم ..

دوباره تکون دادم .. در همون حالم باهاش صحبت میکرد ..

_ میدونی خیلی مامانو ترسوندی .. نگفتی مامان بدون تو چیکار کنه .. نگفتی اگه تکون نخورم مامانم غصه میخوره ..

ضربه هاش اروم شده .. انگار میخواست ارومم کنه .. و بهم بگه غصه نخور مامانی ..

_ باشه مامانم دیگه غصه نمیخورم .. ولی تو هم قول بده دیگه مامانو نترسونی ..

مریم _ خوب الحمدلله خل نبودی که به سلامتی به اون درجه هم نائل شدی !!

مریم شب و کنارم مونده بود و روی کاناپه ی توی اتاق خوابیده بود ..

خندیدم ..

اومد جلو و دستاشو روی شکمم حرکت داد .. و شروع کرد باهاش حرف زدن :

مریم _ ببینم عسل خاله .. تو هنوز نمیدونی کی باید بخوابی ؟!! اخه غروب اونم وسط خیابون جای خوابیدنه ؟!!

خنده م گرفته بود .. بچه م تکون نمیخورد .. ثابت یه طرف شکمم کز کرده بود و احتمالا به حرف های مریم گوش میداد ..

مریم _ اِاِ اینکه خوابه .. پس من یه ساعت دارم برای کی حرف میزنم ..

در حالی که میخندیدم .. گفتم :

_ خواب نیست .. برای تو تکون نمیخوره ..

مریم _ بی خود کرده .. زود تکون بخور ببینم ..

بازم تکون نخورد ..

مریم _ تکون نمیخوری نه !! باشه بذار بیای بیرون یه گاز گنده از لپات میگیرم ..

همون لحظه به دستش ضربه زد ..

مریم هم سرخوش از پیروزی و جواب دادن تهدیدش ، قربون صدقه اش میرفت .

با تقه ای که به در اتاق خورد . نگاهمون از شکم من به سمت در رفت ..

سوری جون بود که با لباس سپیدش وارد شد ..

_ سلام

مریم _ سلام سوری جون

سوری جون _ سلام دخترای گلم چطورین ؟!!

_ خوبیم ..

سوری جون یه نگاه سرشار از محبت بهم کرد و گفت :

از اون نگاههایی که غم عالمو به دل من مینشوند و جای خالی مامانم و نگاه های عاشقونه و دستای گرمشو بیشتر به رخم میکشید ..

از اون نگاههایی که با دیدنشون بازم دلم میخواست همه ی دنیارو بدم و توی این شرایط مامانمو داشته باشم .

از موقعی که حس کردم یه موجود توی بطنم داره پرورش پیدا میکنه و از شیره ی وجود من تغذیه .. بیشتر دل تنگ مامانم میشم .. بیشتر جای خالی شو حس میکنم .. بیشتر حسرت میخورم ..

و بیشتر اه میکشم .

فکر کنم سوری جونم حالم و فهمید که دستای گرمش و ازم دریغ نکردو با بوسه ای که روی گونه م کاشت .. محبت قشنگ مادرونه رو بهم تزریق کرد ..

هر چند که مشابه اصلی بود .. اما میتونست جایگزین خوبی باشه و درد دوری رو التیام ببخشه .

سوری جون _ دیگه درد نداری عزیز دلم .

_ نه !!

سوری جون _ خوشکل مامانی چطوره ؟!!

به لحنش که بچه گونه شده بود لبخند زدم سعی کردم با لحن کودکم پاسخ بدم :

_ خوبم مامانی .. از صبح که بلند شدم دالم با شکم مامان مبارزه میکنم .. ورزشکالم دیگه !!

سوری جون _ خوب خدارو شکر .. دخترم اماده شین که بریم خونه .

روزا از پی هم میگذشتن و من به هشت ماهگیم نزدیک میشدم .

از خونه بیرون نمیرفتم .. بیشتر از قبل استراحت میکردم .. ترسی که از اون اتفاق به دلم افتاده بود به حدی بود که کمترین تحرک هم برای خودم غدغن کنم ..

همین موضوع هم باعث شده بود که اضافه وزن زیادی داشته باشم ..

اما روحیه ی مناسبی نداشتم .. اشک همدمم شده بود و این از نظر سوری جون از اثرات افسرگی دوران بارداری بود ..

مریم و رعنا هم همهی سعیشون این بود که منو از این مساله دور نگه دارن ..

اما همه ی شادی و خنده ی من فقط مال زمانی بود که اونا بودن .. بعد از رفتنشون دوباره حالت غمگینِ من برمیگشتم ..

هرروز که میگذشت دلتنگیه من برای خانواده ام بیشتر میشد .. به خصوص برای مامانم !!

*****

اونروز باید برای سنوگرافی میرفتم پیش سوری جون .. قرار بود همراه مریم برم که همتا بیدار شد و شروع به بی تابی کرد .. با حالو روزی که داشتم کمتر فرصت میکردم به همتا و علایقش برسم .. و اونم نسبت به منو بچه ی توی شکمم حساس شده بود و همیشه بهانه گیری میکرد ..

از مریم خواستم همتارو ببره بیرون .. خودمم بعد از اینکه از پیش سوری جون برگشتم بهشون ملحق بشم .. اولش مریم نمیخواست تنهام بذاره .. اما با اصرارهای منو بهانه گیری های همتا کوتاه اومد ..

با اژانس خودمو به مطب رسوندم .. مطب تقریبا شلوغ بود ..

منشیه سوری جون که منو میشناخت .. میخواست بدون توجه به بقیه منو داخل بفرسته .. که بادیدن چهره ی خشمگینشون منصرفش کردم .. اونا م حق داشتن .. همشون وضعیت مشابه من داشتن .. شاید هم بدتر ..

روی صندلی توی سالن انتظار نشستم و خودمو با مجله ای که درمورد کودکیاری بود مشغول کردم ..

غرق مطالب مجله بودم که با صدای ناله ای که از طرف خانم بغل دستیم بود .. حواسم پرت شد .

نگاهمو بهش دوختم .. یه دختر که بهش میخورد از من بزرگتر باشه ..

دستاشو به کمرش گرفته بود و ناله میکرد ..

به چهره اش نگاه کردم .. صورت زیبایی داشت .. با وجودی که بینیش ورم کرده بود و روی صورتش لک اورده بود .. بازم زیباییشو حفظ کرده بود ..

به مردی که بغل دستش نشسته بود .. با مجله ای که دستش بود سعی داشت حرارت بدن همسرشو کم کنه نگاه کردم ..

مردی حدودا سی ساله و چهره ای کاملا معمولی و مردونه ..

هر چقدر که توجه مرد به زنش بیشتر میشد .. اه و ناله ی زن هم بیشتر میشد ..

به حدی که نیاز نبود زن باشی و بفهمی این خانواده نمونه ی بارز ناز بودن و نیاز داشتن ، هستن .

توی دلم غبطه خوردم .. و زن مقابم به خاطر زن بودنش تحسین کردم ..

حسرت خوردم ..

حسادت نکردم ، فقط حسرت خوردم .. به خاطر اینکه هیچ وقت فرصت نداشتم برای همسرم ناز باشم !!!

نگاه زن که متوجه نگاه من شد .. لبخندی به صورتش پاشیدم و با صدای بلندی از خانم رستگار منشیه سوری جون خواستم که براش اب قند بیاره واگه بشهخارج ازنوبت وارد بشه ..

زن هم تحت تاثیر انرژی مثبتی که برای زن بودنش براش ارسال کردم .. لبخندم با لبخندش پاسخ داد و خودشو بیشتر به دستای قویه مردش سپرد .

تقریبا همه ی مراجعین رفته بودن که من وارد اتاق سوری جون شدم ..

_ سلام

سوری جون _ سلام دخترم .. چقدر دیر کردی ؟!! صبح منتظرت بودم

_ از صبح اینجام توی سالن انتظار بودم ..

سوری جون _ پس چرا نیومدی تو ..

_ از ترس جانم .. چشمای زیادی در کمینگاه بود .. خواستیم از خطر بگریزیم .

سوری جون خنده ی بلندی سر داد :

_ از دست تو دختر .. حالا بیا دراز بکش ببینم وضعِ دخترای گلم چطوره ؟!

روی تخت دراز کشیدم .. سوری جون هم مشغول گرفت فشارم شد ..

سوری جون _ تنها اومدی ؟!!

_ بله .. مریم همتا رو برده بیرون .. رعنا هم رفته دست به دامن اساتید بشه .

سوری جون _ از دست شما جوونا ..

مگه بازم همتا بیتابی کرد ..

_ بله .. صبح نمیذاشت من بیام .. همش گریه میکرد

سوری جون _ طبیعیه عزیزم همش توی کانون توجهت بوده .. حالا براش سخته ..

نگران نباش به مرور زمان حل میشه ..

_ خداکنه .. دیگه دارم نگران میشم .. خودمم شرایطم خوب نیست تواناییم برای رسیدگی بهش کمتر شده ..

سوری جون _ اینم طبیعیه .. همینکه بازم چند ساعت در روز و براش وقت میذاری خوبه .. فقط باید بدونه که تو فقط برای اون نیست که بی حوصله ای ..

_ اینو دیگه مطمئنن میدونه .. چون جواب من برای درخواستای مریم و رعنا برای بیرون رفتن همش" نه " هستش ..

سوری جون _ یه ماه دیگه هم که تحمل کنی تموم میشه ..

همون موقع هم صدای قلب بچه مو از اکو پخش کرد ..

لبخند عمیقی روی لبام نشست .. عاشق این صدا بودم .. انگار با این صدا باهام حرف میزد و سلامتش و بهم اعلام میکرد ..

سوری جونم با شنیدن صداش .. شروع به قربون صدقه رفتنش کرد ...

از مطب که خارج شدم به مریم زنگ زدم .. باهاش توی پارک نزدیک خونه قرار گذاشتم .

با یه دربست خودمو بهشون رسوندم ..

همتا روی سرسره مشغول بازی بود و مریم هم روی نیمکت روبه روش نشسته بود ..

کنار مریم نشستم و برای همتا که متوجه حضور من شده بود دست تکون دادم ..

مریم _ سلام چی شد ؟! چرا اینقدر دیر کردی؟!!

_ توی نوبت بودم ..

مریم _ یعنی خاک بر سرت .. تو باز رگ انسان دوستیت گل کرد ..

_ خوب چیکار کنم ... اون بنده های خدا از چند ماه پیش وقت گرفته بودن ..

مریم _ اخه من به تو چی بگم .. مگه تو وقت نگرفته بودی ؟!!

_ نه !!! کی وقت گرفتم ؟!!

مریم _ باشه ولش کن .. فقط من موندم تا تو اینو به دنیا بیاری من از دستت 100 بار زاییدم .. والا !!

بلند خندیدم ..

_ مریمی اینارو ولش کن .. امروز توی مطب یه دختر و دیدم نمونه ی بارز ناز !!!

بعدم با اب و تاب برای مریم مشتاق ماجرا رو تعریف کردم ..

مریم _ خاک برسرت .. حداقل یه فیلم میگرفتی ماهم میدیدیم شاید یه روزی یه خاک برسر اومد مارو گرفت .. به دردمون خورد .

_ هزاربار گفتم .. تو اول همسریابی بکن !!! بعد برو سراغ همسرداری !!!

مریم _ بابا اون رعنا این همه تلاش کرد چی شد .. بابکم نیومد بگیرتش .. تازه اون خدای عشوه خرکی هم هست .. بعد میان منو میگیرن ؟!! والا !!

_ گمشو !! پس عموی منه چند سال افتاده دنبال عشوه خرکیه رعنا ؟!!

مشغول خندیدن بودیم که همتا جیغ کشون خودشو به ما رسوند .. سرشو توی بغل من مخفی کرد .

واقعا ترسیده بودم .. هنوز توی شوک حرکت همتا بودم که یه پسر تپل با پدرش بهمون نزدیک شدن ..

پسری که داشت گریه میکرد .. دوبرابر هیکل همتارو داشت و بدون اغراق یک پنجم قد پدرش ..!!

گنگ به پدر پسر نگاه کردم .. انگار اونم مشغول ارزیابی من و تفاوت هیکلم با همتا بود که حرکتی نمیکرد ..

مریم ولی حواسش جمع تر بود .. رو به مرد کرد گفت :

_ اتفاقی افتاده اقای محترم ؟!

مرد _ اتفاق که افتاده .. از اون اتفاقاتی که میشه به عنوان تیتر روزنامه ازش استفاده کرد ..

ابروهام ناخداگاه بالا رفت .. چشمامو ریز کردم و بهش نشون دادم که منتظر ادامه ی صحبتش هستم ..

نگاهش بین منو همتا تعویض میشد .. با همون لحن ادامه داد :

مرد _ بله عرض میکردم .. اینطور که از شواهد امر برمیاد .. دختر شما با این قدو هیکل پسر منو زده !!

وقتی که داشت حرف میزد به همتا که همچنان توی اغوش من مخفی شده بود اشاره میکرد ..

لبامو بهم فشار دادم که خنده م مشخص نشه .. ولی دلم میخواست بمیرم از خنده .. هم بابت حرکتی که همتا با پسره کرده بود .. و هم از بابت لحن مرده

همچنان در تلاش برای کنترل خنده م بودم که مریم منفجر شد ..

بهش نگاه کردم قرمز شده بود .. پشتشو به مرده کرده بود و میخندید ..

مرده هم تمام تلاششو میکرده که از جبهه اش تغییر موضع نده .. اما زیاد موفق نبود ..

با خنده ی اون انگار مجوز خندیدن منم صادر شد ..

حالا هرسه میخندیدیم ..

بعد از اینکه حسابی خندیدیم .. قضیه با عذرخواهی همتا و پسرک از همدیگه پایان رسید ..

مرد برخلاف ظاهر غلط اندازش .. مرد محترم و با شخصیتی بود

و چون همتا با زورگویی پسرک و زده بود .. اعتراضشو به ما اعلام کرد ..

یا شاید هم احترام منو که دیگه از ظاهرم پیدا بود .. باردارم نگه داشت و چیزی نگفت ..

توی راه خونه هنوز هم اثار خنده توی چهره ی مریم نمایان بود .. اما با اخمی که کردم خودش و کنترل کرد .. باید با همتا حرف میزدم ..

باید یاد میگرفت از توانایی هاش درست استفاده کنه !!

توی ماه اخر بودم و به تجویز سوری جون باید روزی یک ساعت پیاده روی میکردم ..

به همین خاطر بیشتر میتونستم به همتا برسم ..

صبح ها که بیدار میشد .. سوار دوچرخه اش میشد و همراهم تا پارکی که نزدیکی خونه بود .. میرفتیم .. من کمی روی نیمکت مینشستم و همتا هم بازی میکرد ..

خوشحال بودم که روحیه اش تغییر کرده بود ..

همه چیز خوب پیش میرفت .. مریم و رعنا خواهری و رو در حقم تمام کردنو همه ی وسایل مورد نیاز برای بچه م گرفته بودن ..

بدون اینکه من بدونم توی اتاق همتا چیده بودن ..

وقتیکه همه ی کار ها انجام شد .. تازه منو در جریان گذاشتن ..

با دیدن وسایل توی اتاق همتا تازه یاد یلدای عزیزم افتادم .. وقتی که منو مامان براش وسایل همتا رو خریده بودیم و اون با همه ی وجودش اشک ریخته بودو ازمون تشکر کرده بود ..

و جمله ای که از اعماق وجودش بهم گفته بود " سارا گلم .. خواهری کردی برام .. امیدوارم بتونم خواهریت و بکنم "

حالا اون نیست که برام خواهری کنه .. حالا دیگه نه خواهر داشتم و نه برادر ..

اما چرا خواهر دارم .. خواهرایی که هیچ وقت تنهام نذاشتن ..

و به معنای واقعیه جمله برام حکم .. "ز رحمت گشاید در دیگری " و رو دارن .

اونروز مثل همه ی روزها از خونه بیرون رفتیم .. کمی که پیاده روی کردم .. حس کرم درد خفیفی توی شکمم و زیرش ایجاد شده .. سرعتمو کمتر کردم و از همتا هم خواستم ارومتر بره ..

به سمت پارک حرکت کردمو روی اولین نیمکت نشستم .. دونه های عرق توی تیره ی کمرم نشون میداد که حرارت بدنم بالا رفته .. دردم قطع شده بود .

اما بازم شروع شد .. میدونستم یکی از علایم موعد زایمان ، همین دردای منقطع ..

همینم باعث شده بود اضطراب به دلم چنگ بزنه .. سریع گوشیمو دراوردم و با مریم تماس گرفتم .. در همین حال با چشمام دنبال همتا گشتم ..

مریم و رعنا سر کلاس بودن ، میدونستم طول میکشه تا جواب بدن ..

بلاخره بعد از چند دقیقه صدای نگران مریم و پشت خط شنیدم ..

مریم _ سلام سارا خوبی ؟!!

_ سلام اره خوبم .. ولی فکر کنم داره دردم شروع میشه ..

مریم که کاملا معلوم بود دستپاچه شده گفت :

_ خوب . خوب اروم باش .. فقط بگو الان کجایی ؟!!

توی اون موقعیت خنده م گرفته بود .. خودش داشت سکته میکرد به من میگفت اروم باشم ..

خنده ی همراه با دردی که کردم ... باعث شد بگه :

_ اروم باش .. خوبه همینطوری بخند و اروم باش تا ما بیایم ..

_ مریم به سوری جونم خبر بده ..

مریم _ باشه عزیزم !! الان میام .

و قطع کرد ..

با پشت دستم عرق نشسته روی پیشونیمو پاک کردم .. سعی کردم از روی صندلی بلند بشم .. باید همتا رو صدا میکردم ..

هنوز چند قدمی نرفته بودم که از درد مجبور شدم تکیه مو به نیمکت بدم ..

ترجیه دادم کمی بشینم تا دردم قطع بشه .. اما بعد از طولانی شدنش .. فکر کردم که منتظر بمونم تا مریم و رعنا خودشون و برسونن .

خوشبختانه بعد از یه ربع رسیدن و همتا هم همزمان برگشت پیش من .. منم با خیال راحتری به کمک مریم سوار ماشین شدنم و همتا رو به رعنا سپردم ..

قرار شد .. رعنا همتا رو به بی بی بسپره و ساک بچه رو با خودش به بیمارستان بیاره ..

از فشار درد و دلهره حتی متوجه نشدم که کی به بیمارستان رسیدیم ..

توی ماشین نشستم و مریم به سمت پذیرش رفت و با صندلی چرخدار اومد ..

با کمکش روی صندلی نشستم و داخل رفتیم ..

مریم با سوری جون تماس گرفته بود .. اونم گفته بود که خیلی سریع خودش و میرسونه ..

بعد از کارای پذیرش .. به سمت اتاقی که معاینه انجام میشد رفتم و منتظر شدم که سوری جون بیاد ..

چند تا خانم اونجا بودن .. ظاهرا اتاق انتظار بود ..

از ظاهر همگی میشد فهمید که درد دارن .. اما یکی از اونا فریاد های بلندی میکشید که باعث شده بود .. من درد خودمو فراموش کنم و به اون نگاه کنم ..

دخترک کم سن و سالی بود که همش اسم رضا رو صدا میکرد و حرف های زشت و رکیکی نثارش میکرد .. ظاهرا رضا شوهرش بود .. و احتمالا اونو عامل همه ی درداهاش میدونست !!!!

پوزخندی نثارش کردم ..

توی فکر اون دختر بودم که با دیدن یه خانمی با لباس پرستارا نگاهمو بهش دوختم ..

پرستار _ سلام عزیزم .. من مامای کشیک هستم .. خانم دکتر بامن تماس گرفتن و خواستن شما رو معاینه کنم .

_ سلام .. نمیدونم .. باید چیکار کنم .

ماما _ عزیزم .. لطفا روی این تخت دراز بکش ..

روی تخت دراز کشیدم .. خوشبختانه قبلش با کمک مریم لباسامو با لباس بیمارستان تعویض کرده بودم و از این نظر مشکلی ندارم ..

ماما هم مشغول معاینه ی من شد .. بعد از تموم شدن کارش .. باگفتن جمله ی وقتشه داری اماده میشی ازم دور شد ..

حالا من مونده بودم با دردی که به خاطر معاینه ی انجام شده بیشتر شده بود و کاری به گریه ازم برنمیومد ..

دلم میخواست داد بزنم و به واسطه ی فریادام دردم و کمتر کنم .. اما نمیتونستم .. با دیدن دخترک و فریادهاش خودمو کنترل میکردم.

اما چند دقیقه ی بعد با اومدن یه پرستار و شنیدن جمله اش، قلبم اتیش گرفت و درد همه ی وجودم و گرفت ..

پرستار _ عزیزم شوهرت کجاست؟!! باید این وسایل و داروهارو تهیه کنه .

با تموم بدبختیم سعی کردم که عادیترین رفتارمو نشون بدم .. توی این شرایط تنها دردی و که نمیتونستم تحمل کنم .. ترحم بود .. بنابراین گفتم :

_ شوهرم ماموریته ... نیستش .. لطفا لیست و در اختیار دوستم بذارید .. جلوی همین در ایستاده .. اون تهیه میکنه ..

پرستارم باشه ای گفت و رفت ..

بعد از رفتنش انگار تازه یاد دردا و بدبختیم افتادم و با شدت گریه کردم !!

با وجودی که هیچ وقت طعم داشتنشو نچیشیده بودم .. اما همه ی وجودم حضورشو فریاد میزد ..

حضور مَردم ..

وپدر نوزاد درشرف تولدمو

توی اتاق قدم میزدم .. تا شاید از دردام کاسته بشه ..

تا شاید جای خالیش کمرنگ بشه .. نیازم سرکوب بشه ..

در همون حالم دستامو جلوی دهنم گرفته بودم .. تا صدامو خفه کنم ..

تا صدای ضجه های تنهایی من .. ارامش زنیو که کوهِ پناهگاهش ، برهم نزنه !!!

توی اون لحظه بهترین اتفاقی که برام افتاد این بود که سوری جون بلاخره اومد ..

و دوباره خودش مسئولیت معاینه مو به عهده گرفت ...

خیلی زود با امپولی که بهم تزریق شد .. به سمت اتاق زایمان رهسپار شدم ..

در حالی که من از زور درد و فشار به خودم میپیچیدم .. دوربینی تعبیه کردن که از زایمانم فیلم برداری بشه و برای همسر عزیزم نمایش داده بشه !!!

چه خوش خیال بودن اینا که فکر میکردن .. مهمم برای مردی !!

دردم هر لحظه بیشتر میشد .. و عرق های درشت روی صورت و بدنم جاری بود.

و بلاخره مقاومتم برای سکوت کردن شکست و صدای جیغ و ضجه زدن هام تمام اتاق و پر کرد ..

با هر فریادی که میزدم .. مادرمو صدا میزدم ..

توی تمام لحظه های شروع دردم .. اسمش توی سرم فریاد میشد ..

به وجودش نیاز داشتم .. نیاز داشتم که پیشم باشه و با مهربونیاش تسکینم بده ..

کاری که سوری جون الان به خاطر پزشک بودنش نمیتونست انجام بده ..

دردم بی امان شده بود .. و درد از حد توان من خارج

و اما در یه لحظه همه وجودم اروم گرفت .. احساس خالی شدن کردم ..

سبک شدن ..

بی وزنیه مطلق !!

انگار که همه ی وزن بدنم به اندازه پرکاه شد ..

سرمو روی تخت گذاشتم و اجازه دادم این راحتی و خلسه همه ی وجودم و بگیره ..

با شنیدن صدای گریه ی نوزادم و صدای سوری جون که قربون صدقه اش میرفت .. مطمئن شدم که همه چیز خوبه ...

بنابراین چشمامو بستم و به خواب عمیقی فرو رفتم ...

************

با شنیدن صدای زنی چشمامو باز کردم ..

سرمو به سمت صدا برگردوندمو زنیو دیدم که داشت به یه زن دیگه کمک میکرد که به بچه اش شیر بده ..

کاملا مشخص بود که زن نابلدِ .. اما داشت همه ی سعیشو میکرد که یاد بگیره ..

ولی زیاد موفق نبود .. با صدایی که ناامیدی توش موج میزد گفت :

زن _ مامان نمیتونم .. اینطوری نمیشه ..

مادر _ چرا عزیزم باید بتونی .. کاری نداره که .. ببین طفل معصوم چطوری داره دنبال سینه ات میگرده ..

زن _ الهی قربونش برم من .. ولی نمیشه .

زن همچنان در تقلا برای شیر دادن نوزادش بود و همه ی توجه من به اون و تلاش های مادرش ..

با دستی که روی دستم قرار گرفت به خودم اومدم .. سرمو برگردوندم و به مریم نگاه کردم .. رنگ نگاهش عجیب بود .. معنیشو نمیفهمیدم ..

اما با دستی که به صورتم کشید .. تازه خیسیِ اشک و روی صورتم حس کردم و تازه فهمیدم که حسرت توی چشمامو دیده که اینطوری بیتاب شده ..

لبخندی به قلب پر احساسش زدم .. اما اشکام هنوز سرازیر بودن .

مریم _ خوبی سارایی ؟!!

با سر تایید کردم ..

مریم در حالی که هم اشک میریخت .. و هم سعی میکرد لحنش شاد باشه گفت :

_ اه .. اه .. این همه مارو معطلِ خودت کردی که یه دختر زشت زایمان کنی ..

مثل همیشه در میان اشک و بغض باعث خندیدنم شد ..

_ دیدیش؟!!

مریم _ از پشت شیشه .. سوری جون گفت دیر تر تحویلش بگیریم تا بتونه حمامش کنه و هم تو استراحت کنی ..

_ مریم .. برو بیارش میخوام ببینمش .

مریم در حالی که داشت موهامو که به خاطر خیسی عرق به پیشونیم چسبیده بود کنار میزد گفت :

_ نگران نباش .. رعنا رفته تحویلش بگیره .. الان میاد .

_ رعنا هم اومده .. همتا بی تابی نکنه ؟!!

مریم _ نه عزیزم .. پیش بی بیِ .. شبم رعنا میره پیشش .. منم میمونم پیش تو و دختر زشتم !!

_ مریمی مرسی !!!

مریم با لحن خنده داری گفت :

_ چرا ؟!! چون میخوام پیش دخترم بمونم ..

منم با خنده گفتم :

_ پرو نشو .. حداقل بذار جای زخمام خوب بشه بعد بچه مو صاحب شو !!!

مریم _ من نمیدونم ، این حرفام حالیم نیست ..

"بچه پرویی" نثارش کردم و به رعنا که با سر و صدا وارد اتاق شد نگاهم کردم ..

نگاهمو از چهره خندون رعنا گرفتمو به موجودی که داخل پتوی صورتی پیچیده شده نگاه کردم ..

به رعنا نگاه کردم که محکم نگهش داشته بود و میترسید که بیوفته ..

با کمک مریم توی تختم نشستم ..

به حدی برای دیدن پاره ی تنم اشتیاق داشتم که توجهی به سوزش بدنم نداشته باشم .. که پشت گوش بندازمش

دستامو برای گرفتنش به سمت رعنا باز کردم .. اونم با احتیاط توی بغلم گذاشتش .

با دیدنش تنها چیزی که به ذهنم رسید " موجود کوچولوی قرمز من " بود .

و حس کردم که چقدر این موجود کوچولوی قرمز زشت و دوست دارم !!

موجودی که جزیی از من بود ..

و قسمتی از وجود من که جدا شده بود .. تا زندگی کنه و زندگی ببخشه ..

دستای ظریف کوچولوشو بوسیدم .. ظرافتش به حدی بود که لباس طرح گوسفندیِ شماره ی صفرشم براش بزرگ بود !!

مشغول نگاه کردن بهش بودم که با صدای خیلی ضعیفی گریه کرد .. و من توی اون لحظه عاجز به اون دو خواهر ناپخته تر از خودم نگاه کردم ..

نا خداگاه ترسیدم .. اما به ثانیه نکشید که با اومدن سوری جون ترسم جای خودش و به امیدواری داد ..

سوری جون اومده بود که حالا نقش مادرمن و نوزادمو اجرا کنه .. و حقا که از مادری برام چیزی کم نذاشت !!

ممنونش بودم ..

چند ساعت پیش به عنوان یه پزشک که فرزندم و سالم به دنیا اورد .. و حالا به عنوان یه مادر که راه های تغذیه کردن کودکم و به من اموزش میده !!

ساعت ملاقات که شد .. تقریبا اتاق مملوء از جمعیت شد ..

سوری جون و پدر جون و بی بی و اقای جعفری و سودابه جون .. اقای جمالی و مینو جون .. بابک و حاج خانم .. همشون اومده بودن ..

با دیدن همشون غرق شادی شدم و کمتر جای خالی دستای خانواده مو حس کردم !!

علاوه بر همراه های من .. همراه های تخت بغلیم هم بود که به همهمه ی توی اتاق دامن زده بود ..

بیشتر از همه ی صداها صدای پدری بود که با عشق میخواست برای فرزندش اسم انتخاب کنه .. عشقی که این بار حسرت و نه فقط به چشمای من .. بلکه به چشمای سوری جون و پدر جون هم اورده بود .

تا حدی که پدرجون دستامو توی دستاش گرفت و پیشونیمو بوسید و زیر گوشم نجوای" شرمنده ام " زمزمه کرد .

و سوری جون که با صدای بلندی عذر خواهی کرد .. بابت خالی نبودن اتاقهای خصوصیه بیمارستان .

واحتمالا در دلش به خاطر نبودن پدر بچه ی من !!!

مش رجب در و برامون باز کرد ..

همون جلوی در _ سلام سارا خانم .. خوبی دخترم .. مبارکت باشه بابا جان

تشکر کردم و وارد خونه شدیم..

_ سلام مش رجب .. مرسی

از روی رد خونی که حاصل از کشتن گوسفندی بود عبور کردمو وارد خونه شدم

بعدش فقط یه جت دیدم که خودشو پرت کرد توی بغلم .. الهی فداش بشم همتای عزیزم بود..

همتا_ عمه کجا بودی ؟! دلم برات یه ذره شده بود..

_ دل منم برات یه ذره شده بود ..

پدرجون و بی بی هم به سمت ما اومدن ..

بی بی در اغوشم کشید .. مقداری پول روی سرم چرخوندو زیر لب ذکر گفت ..

از بی بی که فاصله گرفتم .. با حس دستایی گرم روی شونه م سر برگردوندم ..

پدر جون بود .. پیشونیمو بوسید و دوباره بابت همراز ازم تشکر کرد .

خیلی خوشحال شدم .. خودم و بیشتر به اغوشش فشردم .. بوی بابام و میداد همون لحظه هم از ذهنم گذشت " کوه ، کوه ِ

دور و نزدیکم نداره ."

_ مرسی پدر جون .. بابت همه چیز !!!

سوری جون نزدیکمون شد و با مهر مادری خاص خودش گفت :

_ دخترم زایمان سختی داشتی ..باید استراحت کنی ..بریم تو استراحت کن ..

فقط سری تکون دادم و تایید کردم .

داشتیم میرفتیم تو که متوجه همتا شدم .. یه جور خاصی به همراز نگاه میکرد.. باید همین الان براش توضیح بدم ..

از همه خواستم برن داخل منم چند دقیقه ی بعد میرم ..

همتا رو در اغوشم گرفتمو به سمت تاب که توی باغ بود رفتم ..همین طور که توی اغوشم میفشردمش بهش گفتم :

_ همتایی خوشحال نیستی بلاخره نی نی مون به دنیا اومد ..؟

همتا _ نه دوسش ندارم ..

_چرا ؟

همتا _ اخه خیلی زشته !!

خنده م گرفته بود ..

_ خوب هنوز کوچولوِ همسنِ تو بشه مثل تو خوشگل میشه ..

همتا _ واقعا ..

_ اره واقعا .. تازه اگرم زشت بود ... تو که خواهر بزرگشی باید مواظب باشی کسی بهش نگه زشت ..

همتا در حال فکر کردن "باشه ای" گفت و بلند شد که به سمت خونه بره .. منم به دنبالش وارد شدم ..

وقتی وارد شدیم ..صدای گفت گوی سوری جون و با پسرش و شنیدم ..

سوری جون _ نه پسرم تماس گرفتم بهت خبر بدم نگران نباشی ..!!! گل دخترت صحیح و سالم ِ

_......................

سوری جون _ باشه پسرم دیگه مزاحمت نمیشم .. عکساشم برات ایمیل میکنم ..

_.....................

سوری جون _ باشه ... باشه خدافظ.

سوری جون به سمت بقیه رفت من هم وارد شدم ..

سوری جون با لب های اویزون رو به پدر جون کرد و گفت :

_ این پسرت بویی از عاطفه نبرده ..

پدر جون _ اخه خانم چه انتظاری ازش داری .. اون که هنوز این نفس و ندیده که نسبت بهش احساسی داشته باشه ..

این خانما هستن که با به وجود امدن نطفه نسبت بهش احساس دارن .. ما مردا تا به چشم گلامون و نبینیم .. عاشقشون نمیشیم ..

تازه خدارو شکر که بهنود نیست.اگه این دختر رو میدید، زیر همه چیز میزد .. بس که زشته ناز گل خانم ..

همتا بلافاصله بعد از این حرف گفت :

_ خوب کوچولوِ بابایی بذار یه کم بزرگ بشه مثل من قشنگ میشه ..

پدر جون _ الهی من فدای این بابایی گفتن تو بشم .. این مثل تو بشه که من از خوشی زیاد میمیرم ..عروسک.

مش رجب _ ولی اقا از این به بعد کارمون در اومد ..هی میخواد بیاد بگه من و بیشتر دوست داری یا اینو ..

همتا _ راستی بابایی منو بیشتر دوست داری یا همرازو ؟

پدر جونم با خنده گفت _ این که فعلا زشته تو رو بیشتر دوست دارم ..اگه اینم مثل تو قشنگ شد .. اندازه ی تو دوسش دارم ..

همتا لبخند رضایت مندی زد ..

منم از ته دلم از پدرجون ممنون بودم که جای پدربزرگ و برای همتا پر میکرد .. جای خالی بابا احمد منو ..

*************

بعداز اون روز ، ماجرای خاصی اتفاق نیوفتاد ... منو بچه هام مشکلی خاصی نداشتیم .. چون هم سوری جون و هم پدر جون خیلی هوامون و داشتن .. همتا دیگه به من عمه نمیگفت .. منو مامان صدا میزد .

اولین بار که گفت مامان .. تمام تنم لرزید..

چقدر دلم برای یلدای عزیزم سوخت ...چقدر براش اشک ریختم .. هم برای خودش هم برای گلش .

احساس کردم ..همتا با گفتن این کلمه بار سنگین تری روی دوشم گذاشت .. تا الان عمه اش بودم و حکم مادرشو داشتم . ولی الان مادرش هستم و حکم عمه شو دارم.

اما چرا یه اتفاق مهم افتاد .. اینکه من و دخترام از بی بی مستقل شدیم .. اخه بی بی به درخواست یکی دیگه از دختراش که خواهر سوری جون بود و خارج از کشور زندگی میکرد ..برای مدتی رفت که با اونا زندگی کنه ..منم ترجیح دادم که زندگی ِ مستقلم و شروع کنم ..تا ابد که نمیتونستم پیش بی بی بمونم .. بعد از اون ماجرا ( از دست دادن خونواده م) قرار بود تا وقتی که اموالم بهمون برگرده پیش بی بی بمونم .. اما محبت این خانواده دست و پای من و بست .. و واقعا منو تا ابد مدیون خوشون کرد .

باکمک پدر جون ...یه خونه ی اپارتمانی سه خواب کوچولو خریدم .. البته خونه ی منو نزدیک خودشون انتخاب کرده بود که خیالش از من و بچه ها راحت باشه ..

مریم و رعنا هم توی یه شرکت که از اشناهای خان عمو !! بود ..مشغول کار شدن .. و تقریبا تمام شبا پیش ما بودن... ولی من تا جون گرفتن همراز ترجیح دادم که کار نکنم .. ولی خوب الان همرازم 2سالشه و همتای قشنگم 7ساله ..

منم یه دختر 22ساله با دوتا دختر 7ساله و 2ساله هستم.. که باید اولین روز کاریشو به عنوان همکار مریم و رعنا شروع کنه ......

وارد شرکت شدیم .. نگهبان شرکت تا مریم و رعنارو دید سیخ نشست .. خنده م گرفته بود.. یاد چند ساله پیشمون افتادم .. از اون موقع خیلی پخته تر شده بودم ..!!! مریم و رعنا هم همین طور ولی خوب یه سری چیزا ذاتی هستن و صد البته تغییر ناپذیر ..

بی انصافی که اگه نگم ، مریم و رعنا کاملا در تلاش بودن که تغییر کنن ..چون یکی از شرایط پذیرش من همین تغییرات بود ..

قول داده بودن ..

معلوم نیست تو این چند ماه اینجا چه کارایی که نکردن .. که ازمن علیه اینا گرو کشی کردن ..والا.

به دفتر مدیر که رسیدیم .. منشی با دیدن ما پشت چشمی نازک کرد . گفت: که مدیر منتظر شما هستن .

مریم یه ایشششششششششششی نثارش کرد و در زد.

با شنیدن "بفرمایید" مدیر هم وارد اتاق شدیم..

به به اقای مدیر یه مردی حدودا 40 ساله بود .. که موهاش جو گندمی بلندش اولین چیزی بود که به چشم بیننده میومد.

یه کت و شلوار مشکی به تنش کرده بود ..

خنده ام گرفته بود تو اون موقعیت داشتم بررسی میکردم قدش چقدره ؟! چرا همه وسایلای اتاقش مشکیه ؟! چرا اینقدر اخمو؟! ...

هیچ کسم نبود به من بگه به تو چه ؟! والا.

مدیر بادیدن ما سلامی کرد و با دستاش اشاره کرد که روی مبلای چرم مشکی داخل اتاقش بشینیم ..

ماهم نشستیم !!!

مدیر _ خوب خانم جعفری (مریم) ایشون دوستی هستن که ازشون تعریف میکردین .؟

قبل از اینکه مریم حرفی بزنه خودم جوابشو دادم ..

_ بله .. سارا یوسفی هستم .

مدیر _ خوشوقتم خانم .. رسولی هستم .

_ همچنین.

رسولی_ خوب خانم یوسفی .. خانما جعفری و جمالی که از توانایی های شما صحبت کردن و البته مدارکتون رو هم دیدم ..

بعدم یه لبخند زد که معلوم بود داره خفه میشه تا کنترلش کنه قه قه نشه ..و ادامه داد:

اما باید بگم که خودشون با اینکه از توانایی زیادی برخوردارن ..ولی خوب اسایش و از بچه های شرکت والبته منو گرفتن .. من تصمیم داشتم که اخراج شون کنم ..حالا نمیدونم چرا پذیرفتم که شما رو هم استخدام کنم..

مریم _ اِ اقای رسولی ما که قول دادیم .. اگه باور نمیکنید زنگ بزنید نگهبانی ببینید اگه ما دست از پا خطا کرده باشیم ..والا.

رعنا _ تازه اقای رسولی بی انصاف نباشین دیگه!! ما تا حالا شمارو اذیت نکردیم ..

اقای رسولی دیگه علنن داشت میخندید.

اقای رسولی_ بله متوجه شدم .. چون معمولا ما هر روز صبح با حضور شما زلزله رو تجربه میکردیم ..ولی خوب امروز قسمت نشد..

باشنیدن اسم زلزله غم عالم به دلم نشست ..با اینکه زمان زیادی ازش گذشته ولی من هنوز بهش حساسیت دارم..بچه ها هم ساکت شده بودن.. میدونستن ناراحت شدم.. دیگه بعداز این همه سال مثل کف دستشون من و میشناختن .

اقای رسولی هم که از سکوت ناگهانی ما تعجب کرده بود گفت :

_ شما میتونید از امروز شروع کار کنید .. خانما میتونن اتاقتون و بهتون نشون بدن..

فقط یه چیزی خانم یوسفی ...

بابک بهم گفت "با استخدام شما مرکز زلزله رو به شرکتم میارم" .. ولی خوب من زیادی خوشبینم ..میدونم که اون اشتباه میکنه ..

ای بابا عجب گیری داده به زلزله .. ادمو یاد ایه ی اذا زلزلت الارض زلزالها ..میندازه.. والا.

منم فقط سری تکون دادم واز اتاق خارج شدم .مریم و رعنا هم پشت سرم ..

رعنا _ ببین مریم من هی میخوام به این خان عموی تو توهین نکنم نمیشه .. بابا من قصد ازدواج ندارم چرا نمیفهمه ..

مریم _ اِوا رعنا جان ببخشیدا .. اون تو رو نگفته که سارا و گفته .. پس تو برو فعلا بمیر که خان عمورم از دست دادی..

رعنا _ همیشه میدونستم این سارا سر راه خوشبختی ِ من قرار میگیره .. خاک بر سرت سارا حتی به دوست ِ چندین سالتم رحم نکردی .. اخه دختر تو چرا سیرمونی نداری .. چرا شوهرای مردم و میقاپی؟

_ میتونیم .. این کارا همش عرضه میخواد که تو نداری .. میتونی تو هم شوهر بقیه رو بقاپ.

با هم شوخی میکردیم و میخندیدیم .. غافل از اینکه گوش هایی داره حرفای مارو میشنوه ...

با بچه ها به دفترشون رفتیم .. کار من از همون جا اغاز شد ..

یه اتاق مال ما بود ... که معمولا در حال انفجار بود .. مسلما ما نمیتونستیم خیلی ساکت باشیم و صد البته همکاران محترم هم کاملا درک میکردن ..!!!

وبه همین اندازه که سرو صدای ما به همون اتاق ختم بشه راضی و خوشنود بودن .. ما هم به پاس این فداکاری ، با اونا کاری نداشتیم ..

یعنی در مدت چند ماهی که توی شرکت کار میکردیم ، به غیر از اون یه باری که یه سوسک از ناکجاباد سر از میز ناهار خوری خانما سر در اورد ..

و چند باری که کاملا اتفاقی چایی های اقای حیدری شور و تند شد ..

و اون باری که سرویسای اداره یه جا باهم پنچر شدن ..

و اون باری که برق های بخش مهندسی خودبه خود قطع شد .. یعنی درواقع کابل ها سوختند !!! و مهندسین محترم یه چند روزی رو مرخصی اجباری داشتند ..

.....

کاری باهاشون نداشتیم .. واین همش به خاطر خوبی همکارامون بود که به واسطه ی امربه معروف عملی مارو هدایت کرده بودن ..و ما کاملا اصلاح شده بودیم !!

ولی روزی که از مرخصی اجباریمون!!!! برگشتیم و هیچ وقت فراموش نمیکنم...

رویا منشی بخش مهندسی بود که به اطلاع همگان رساند که مدیر بخش مهندسی عوض شده و برای همه ی مهندیسین جلسه گذاشته و همه هم باید حضور به عمل بیاورند..

وای که فقط من برق چشمای مریم و دیدم ..برقی که از پیروزی بود .. اخه از سر مهندس قبلی بیزار بود..

بعد یکی دوساعت کار مداوم !! رفتیم که به جلسه ی سرمهندس جدید برسیم ....

وارد که شدیم ... همه اومده بودن .. ما هم منتظر که این رییسمون و ببینیم ..

انتظارمون زیاد طول نکشید .. یه دفعه یکی بلند شد و شروع به صحبت کرد.

رییس _ سلام عرض میکنم خدمت همکارای عزیزم .. من شاهین بابایی هستم .. واز این به بعد در خدمت شما به عنوان همکار انجام وظیفه میکنم..

من فقط ارزو میکردم .. یکی پیدا بشه فک منو از زمین جمع کنه .. وای خدا بس که این بشر قشنگ بود .. دلم میخواست پاشم ببوسمش .. عروسکی بود برای خودش ..

یه پسر 27..28ساله با پوست برنزه..که حتی یه لکم توش نمیتونستی پیدا کنی ..چشماش مشکی بود .. مشکی که نه سیاه بود..!!! ابرو هاشم که از مال من مرتب تر بود.. والا.

یه تیپ اسپرتم زده بود..

به مریم نگاه کردم .. اونم فک جمع کن ، لازم داشت .. رعنا که دیگه نگاه کردن نداشت اصولا عاشق همه ی مردا بود ...نگهبون و رییسم نداشت ..

من همینطور که در حال بررسیش بودم .. انرژی منفیشم کاملا دریافت کردم..

رییس _ خوب میدونید که شرکت ما یه شرکت معتبر و شناخته شده است و قاعدتا سفارش هم زیاد قبول میکنه .. من به کار شما ایمان دارم .. وتوی این چند روزی که شما تشریف نداشتید کار همه رو بررسی کردم .. واز این بابت به همتون تبریک میگم.. کارتون عالیه.

بعدم به ما یه نگاه خیلی بد کرد..

_ ولی باید بگم که من به انضباط بیشتر از کار خوب اهمیت میدم ..و تحت هیچ شرایطی بی انضباطی رو نمیپذیرم ..

ولی خوب ماهم یه کاری کردیم که فک اونم روی زمین بچسبه ..

با تکون دادن سرمون تایید کردیم ..

_ بله .. انضباط در کار مهمترین چیز .. و من هم به نوبه ی خودم دریافت این سمت و بهتون تبریک میگم و مطمئنم که شایستگی شو دارین..

رسما فکش چسبیده بود زمین .. ولی کم نیاورد..

رییس _ ببخشید خانم یوسفی دیگه درسته..؟

_بله سارا یوسفی هستم .

رییس _ ممنونم خانم یوسفی .. شما نسبت به من لطف دارین .. بله همینطوره مهمترین چیز در کار انضباط و مثلما فقط فرد منضبط ِ که میتونه این شغل و حفظ کنه ..

حاضرم قسم بخورم که چشماش موقع بیان این حرفا خندید..

یکی از دخترای همکارمون که تازه وارد شده بود . هنوز مورد عنایت ما قرار نگرفته بود..!!! برای خود شیرینی ..نطق کرد..

فرشته _ وای چقدر خوبه که شما تا این حد حرفه ای هستین ..من شنیدم که از یکی از دانشگاهای معتبر کانادا فارق التحصیل شدین .. درسته ؟!

رییس _ بله درسته ..گویا اطلاعات پرونده ها خیلی زود پخش میشه و مسلما تکرارش توبیخ خواهد داشت .

با گفتن این حرف به رویا که هم منشی بود هم مسئول پرونده ها نگاه کرد..

رویا هم سری تکون داد ..یه "دیگه تکرار نمیشه ِ" زیر لبی گفت و یه پشت چشم جهنمی هم برای فرشته نازک کرد..

فرشته هم فهمید که نباید الکی نطق کنه.. البته امیدوارم.

.............

الان یه ساعتی هست که جلسه تمام شده ..ماهم عین بز گوشه ی اتاقمون کز کردیم ..

مریم _ یعنی اینکه گفت .."فقط فرد منضبط میتونه کارشو حفظ کنه "..منظورش ما بودیم .. دیگه .

_ بله عزیزم دقیقا منظورش شما بودین..

رعنا _ ولی جیگری برای خودش..

_بلـــــــــه. و این جیگرتون بود که رسما اعلان جنگ کرد ..

رعنا _ من نیستم از الان بگم .. من میخوام شانسمو امتحان کنم بلکم عاشقم شد.

مریم _یعنی رعنا تو به غیر از ازدواج به جیز دیگه ایم فکر میکنی؟!

رعنا _اره ...به غذا هم خیلی فکر میکنم..

مریم _ بیچاره بابک که عاشق تو شده ..

رعنا _اوووی در مورد بابک درست صحبت کنا !! بیچاره خودتی..ما عاشق همیم به تو چه ؟!

مریم – عمرا اگه بذارم ..همین امشب زیراب تو، پیش عموم میزنم ..حالا ببین..

رعنا _مریمــــــــی که تو دوست جونی من بودی !! دلت میاد من بدبخت شم ..اره دلت میاد.

_ مریم جون من که از اول گفتم بیاین منو برای این عموت بگیرید این رعنا ادم نیست ...والا.

رعنا _ سارا جون قول میدم نذارم دستت به جنازه بابکم برسه .. این پنبه رو تو گوشش فرو کن.

مریم _ رعنا جون اصولا میگن این پنبه رو از گوشت در بیارااااااااااا.

رعنا _ حالا هرچی ؟! پسره بهش نگاه نمیکنه هی خودشو میچسبونه بهش ..

بعدم انگار یاد چیزی افتاده باشه با هیجان ادامه داد:

_وای بچه ها دیدین چه طوری حال فرشته رو گرفت ؟!.. من از اولم میدونستم عاشق من میشه.. والا.

مریم _اره دختره رسما داشت بهش میگفت بیا خاستگاریم من جوابم مثبت ِ.

_ یادتون باشه یه برنامه ی امربه معروف براش داشته باشیم ..بد جوری بهش نیاز داره ..

مریم با کوبیدن دستش گفت پایه تم اساسی.

در حال نقشه کشیدن بودیم که تلفن اتاق زنگ خورد .. رعنا زد روی اسپیکر.

رعنا _بفرمایید..

رییس _سلام خانم . بابایی هستم خواستم به اطلاعتون برسونم که این یک ساعت و نیم بیکاریتون حتما در پرونده درج خواهد شد..

با این حرفش هر سه همزمان به دنبال دوربین مدار بسته گشتیم..و نگاهمون روی یه نقطه ثابت موند ..

همینطور که نگاهم به دوربین بود گفتم ..

_اقای منضبط میدونید که اصلا صحیح نیست بدونه اینکه به همکاراتون بگید ، توی اتاقشون دوربین قرار بدین .. اونم همکارای خانمتون..

رییس _بله درست میفرمایید اما در جهت همون انضباط کاری که گفتم ..این مورد نیاز بود.. خوب حالا که خبردار شدین لطفا به کارتون برسین .

وگوشی رو قطع کرد. ولی نگاه هرسهی ما هنوز به دوربین بود.

درحالی که از چشمام خون میبارید ، باحرکت لبام بهش گفتم که "خودت خواستی ". امیدوارم که لب خونی بلد باشه ..

درمورد ما سه نفر فقط یه نگاه به هم دیگه کافی بود که دیگری بفهمه چه توی سر داریم..

هرکدوم از ما به طور جِد مشغول کارش شد .. البته این جدی بودن ما هیچ ربطی به دوربین مداربسته ی توی اتاقمون نداشت .. ما همیشه موقع کار یا درس جدی بودیم .. شاید هم یکی از دلایل موفقیتمون توی کار همین بود..اما مطمئنن این تصور و به ببیننده مون القا میکرد که ما حرفاشو جدی گرفتیم ..وواون پیروز میدون شده ..بدون ریختن حتی یه قطره خون !!!

ما هم گذاشتیم اینطو ری فکر کنه .. ما عادت نداریم مدرک دست کسی بدیم .. که اگه قرار بود مدرک دست کسی بدیم الان اصلا مدرک تحصیلی نداشتیم که بخواهیم ازش توی این شرکت استفاده کنیم..

مریم زودتر ازما کاراشو انجام داد.. بعد از کش و قوسی که به بدنش داد .. گفت :

_ خوب تموم شد .. برنامه چیه ؟!

_ نیم ساعت دیگه ..

رعنا _ یه ربع دیگه ..

مریم هم به احترام ما نیم ساعت سکوت اختیار کرد..و در این فاصله مشغول تفکر درباب خدمت بهینه به رییس جدیدمون شد... این و از لبخندای پلیدانه ی گاه و بیگاه متوجه شدم..

_خوب تمومه ..

مریم _ بریم .

بلند شدیم ... رفتیم بیرون ..

_ بچه ها شما برین تو ماشین.. من با رویا جون کار دارم زود میام.

مریم و رعنا یه لبخند زدن و رفتن..

با هزار دوز و کلک بلاخره تونستم رویا ترسووووووو رو راضی کنم که پرونده ی جناب رییس در اختیارمون قرار بده ... خوب راستش اونم که یه کوچولو از ما میترسید ..این بود که رضایت داد.

البته با رعایت موازین کامل امنیتی !! ازش خواستم وقتی مارفتیم اطلاعاتشو بریزه توی فلش .. فردا ازش میگیریم..

تمام توی راه از شرکت تا مدرسه ی همتا ما فقط به نقشه های پلیدانه مون میخندیدیم..ولی بعد از اومدن همتا ساکت شدیم .. این همتا خودش همینطوری شیطون و درس میداد .. اگه سه تا معلمم داشته باشه که دیگه نمیشه جمعش کرد..والا.

میگی نه گوش کن ...

همتا _مامان فردا باید بیای مدرسه م .

_ برای چی ؟!

همتا _ نمیدونم چرا؟! مدیرمون گفت بیای.

مریم _مارمولک نمیدونی چرا؟!

همتا _ نمیدونم شاید به خاطر اینکه یکی از بچه ها موهاش قیچی شده .

رعنا و مریم با صدای بلندی زدن زیر خنده .. همتا هم کاملا جدی روشو کرده بود به شیشه و بیرون و نگاه میکرد.

ولی خوب من جدی برخورد میکردم .. مهمم نبود که کبود شدم .

_ همتا خانم .. فکر کنم کاملا جدی روشن کرده بودم که شیطنت اشکالی نداره ...ولی ازارو اذیت ممنوعه .. نه

همتا_ مامان به خدا من تقصیری نداشتم .. خودش میخواست .. اون اول شروع کرد..

اون ادامس ِ که مانتوی خانممون چسبید و یادته .. کارمن نبود که ، کار اون بود.ولی انداخته بود گردن من ..معلمون هم حرف منو باور نکرد.. بازم من بزرگی کردم چیزی نگفتم .. این دفعه ادامس و چسبوند به مانتوی نگین ( بغل دستیش ) بازم انداخت تقصیر من ..

همتا_ مامان نگو که نباید تنبیه میشد .. که کلامون میره توهم ..

وای خدا دلم براش ضعف رفت ..بس که این شیرین زبون بود ..

مریم و رعنا که بلند بلند میخندین.

مریم _راست گفتن بچه ی حلالزاده به عمه ش میره.

راست میگفت کپی ..پیس خودم بود.. ..همراز عسلم ولی ساکت .. اصلاشیطنت نداشت ..حتما به اون بابای درِپیتش رفته دیگه.. والا.

_ باشه میام.

یعنی دیگه نمیتونستم جمله ای و بگم.. اگه یه کلمه دیگه اضافه میکردم .. مطمئنن گند میزدم به همه یاصول تربیتی ..

مریم _میگم سارا بیا مورد (رییس ) و بسپاریم دست همتا .. باور کن اینجوری هم تربیت میشه ..همم موازین امنیتی کاملا رعایت میشه ..

خندیدیم .

همتا _ خاله جون کی و باید ادب کنم ..؟ فقط عکسشو نشونم بده ..

منم با خنده تشر زدم _ همتا .

همتا _ کاری نمیکنم که فقط سیبیل میذارم براش میخندیم ..

دیگه نمی تونستم نخندم ... مارمولک همه ی اینا بدون کوچکترین لبخندی میگفت.

همراز و از مهد گرفتیم و رفتیم خونه .. اقای رییسم موکول شد به بعداز گرفتن اطلاعات شخصیش

صبح که رفتیم شرکت .. عقاب جونم همزمان با ما رسید .

این اسمی ِ که دیشب براش گذاشتیم .. واقعا هم برازنده اش بود عین عقاب همه جارو تحت کنترل داشت ..

ماشین شو درست جای پارک ما پارک کرد.. بعدم یه لبخند خوشگل به ما زد .. اینم با این لبخنداش اخر ما رو به گناه وامیداشت .. والا.

من که دلم میخواست بوسش کنم .. حالا ببین این رعنای عاشق پیشه چه حالی داشت ..

عقاب _ ببخشید خانما.. اینجا جای پارک ِ منه لطفا دیگه اینجا پارک نکنید ..

منم مثل خودش یه لبخند زدم .. البته چون تقلیدی بود ..احتمالا خیلی زشت شدم .. عمرا اگه بخواد منو ببوسه ..

_ خواهش میکنم قربان ..چشم ..ما حواسمون هست که کسی جای شما پارک نکنه ..

عقاب _ مرسی خانما روز خوش .. فقط سریع کارت بزنید که چند دقیقه هم از هشت گذشته و به طبع ، کسری حقوق میاره ..

مریم _ ای وای من ... دیدی چی شد بی حقوق شدیم ..

رعنا _ اقا خواهش میکنم مارو با هر چی میخواین تنبیه کنید.. ولی کسری حقوق نه.. ما بدبخت میشیم ..

مریم همون وسط پارکینگ نشست و زد زیر گریه ..

مریم _ اقا من اگه پول، خونه نبرم نامادریم رام نمیده .. بابامم که خرج موادش در نمیومده ...با کمربند سیاه وکبودم میکنه ..

رعنا _ اقا این که بدبختی نیست .. من دیشب با صاب خونه مون دعوام شد .. گفت "باید وسایلتون و جمع کنید از اینجا برید " .. خدا برای هیچکی نخواد..

مریم یهو خودش و پرت کرد سمت من ... الهی بمیرم برات خواهر .. دیشب بچه هاتو با چی سیر کردی..

من رفته بودم تو بغل مریم بی صدا میخندیم .. ولی چون میلرزیدم ..از پشت فکر میکردی ..دارم گریه میکنم.

عقاب با لحن ناراحتی _ بلند شید خانما .. صحیح نیست اینجا گریه کنید .. من مطمئنن از حقوقتون کم نخواهم کرد..

ورفت ...

مریمم براش شکلک در اورد..

مریم _ خاک بر سر ، فکر میکنه ما میترسیم .. هی با کسری حقوق تهدیدمون میکنه ..

_ اره ولی این طوری که این گفت .. شرط میبندم ، یه نقشه تو سرش داره .. حالا ببین کی گفتم ..

اما منم یه نقشه ی توپ دارم براش .. ولی فردا صبح تنبلی تعطیل ، زودتر باید بلند شید ..

مریم _پایتم .. اساسی !!

رفتیم بالا .. باکلی حرکات ژانگولر از رویا محموله (فلش حاوی اطلاعات ) رو گرفتیم .. رفتیم توی اتاق فلش و یه بررسی اجمالی کردیم .. رفتیم سراغ کارمون.

من که طبق عادت رفتم روی میز نشستم و لب تابم و روشن کردم .. مریم روی کاناپه ی سه نفره دراز کشید و با لب تابش کار کرد .. فقط رعنا بود که مثل یه خانم رفت پشت میزش نشست ... اما مثل اینکه خانمی به اونم نیومد چون بعد از چند دقیقه پاشو گذاشت روی میز و لب تاب و روی پاش گذاشت و مشغول کار شد..

بعد از یه ربع تلفن زنگ خورد ..

من در حال سیب خوردن بودم .. با یه دستمم در حال تایپ ..

سریع زدم روی اسپیکر و به خیال اینکه رویاست گفتم:

_ هوووم ؟!

عقاب _ خانم یوسفی ؟!لطفا از روی میز بیاین پایین ..

من که اصلا انتظار شنیدن صداشو نداشتم .. اخه رییس قبلی هیچ وقت خودش زنگ نمیزد..

سیب پرید توی گلوم .. مریم و رعنا هم که ناخواسته سیخ نشسته بودن ..

عقاب_ خانم جعفری نمیخوایید یه لیوان اب به دوستتون بدین ..

مریم که انگار تازه به خودش اومده بود ..سریع دست به کار شد ..

تازه یکمی اروم شده بودم که بازم این عقاب نطق کرد..

عقاب _ خانم اصلا شایسته نیست که این طوری توی محل کارتون حضور پیدا کنید ..

دیگه داشت زیاده روی میکرد .. بچه پرو .. هنوز مارو نشناخته بود .. فکر کرده بود ما چون موقع کار جدی میشیم .. ازش میترسیم .

بلند شدم بدون توجه به صداش ، رو میزی رو کشیدم ..به سمت دوربین رفتم .. مستقیم چشمم دوختم بهش .. با حرکت لب گفتم " دیگه زیاد روی کردی "

و رومیزی رو روی دوربین انداختم ..

رومیزی از جنس تور بود .. کاملا دید داشت .. ولی میخواستم بهش بفهمونم که اصلا از کارش خوشم نیومده ..

حس کار کردنم رفته بود .. بی خیال شدم ..لب تاب و بستم و روی میز دراز کشیدم .. باید حالشو بگیرم .. فکری کردم و زنگ زدم به سوری جون ..

_ سلام سوری جون..

سوری جون _ سلام دختر گلم .. چطوری ؟! چرا سری به ما نمیزنی ؟ نمیگی دلتنگ میشیم ؟!

_ببخش سوری جون .. به خدا درگیر کارم .. نمیرسم بیام اونجا ..شما چرا نمیاین پیش ما ؟!

سوری جون _ ببخش گلم .. ما خیلی دلمون میخواد بیام پیشتون ... ولی وحیدی یکم ناخوش احوال ِ اینکه نتونستیم بیایم ..

_خواهش میکنم ..بلا به دور باشه .. مریضی ِ خاصی دارن پدر جون ..

سوری جون _ نه عزیزم ..چیزی جدیدی نیست بازم طبق معمول فشارش رفته بالا..

_ اشالله که زود خوب میشن ... سوری جون یه زحمتی داشتم براتون ..

سوری جون _ بگو گلم .. تو رحمتی ..

_مرسی .. میخواستم اگه لطف کنید امروز برین دنبال همتا و همراز .. من بعداز ظهر یه کار کوچیکی برام پیش اومده .. بچه ها هم با منن نمیتونن برن دنبال دخترا..

سوری جون _ باشه عزیزم .. تازه خیلی خوشحالم میشم .. شام درست میکنم تو هم با مریم ورعنا بیاین اینجا ..منتظرم .

_چشم .خدمت میرسیم .. بازم بابت دخترا مرسی ..

سوری جون _ خواهش میکنم.. خداحافظت .

_خدافظ .

مریم _ میشه بگی چی توی سرته ؟!

_میگم .. اول بریم ناهار .

مریم _بریم .. ولی من سلف نمیام .. بریم بیرون ساندویچ بخوریم..

_ موافقم ..بریم.

رعنا _ یه وقت نظر منو نپرسینا .. بابا به کی بگم من این برادرامونو فقط موقع ناهار میبینم .. اگه اونجاهم نریم .. پس چطوری بختم باز شه ؟!

مریم _ رعنا جون .. عزیزم همه ی صدات ضبط شد .. نمی خوای به بابک سلام کنی ؟!

رعنای پرو هم کم نیاورد :

رعنا _ سلام بابک جونی .. خوبی عشقم .. چرا خبری ازت نیست ..نمیگی دل عاشق من فقط برای تو میتپه ..

با تپش قلب توئه که اروم میگیره ..

نمیگی من نفسم با نفسای توئه که خارج میشه ..

چرا یه نفرو مجنون ِ خودت کردی و گذاشتی رفتی ..

دِ لامذهب به فکرِ من نیستی .. به فکر این بچه ت باش که توی شکم منه ..

بعدم با مشت به شکمش کوبید ..

من سریع رفتم طرفش با لحن الن دلونی گفتم :

_نه ..رعنا ..نه

با خودت و بچه ت این کارو نکن .. بابک .. ارزشش و نداره ..

مریم _ راست میگه .. خاک برسر ..!! من نمیدونستم الاغ بچه ام پس انداخته .. حالا که این طور شد الان میریم سلف .. خودم برات شوور پیدا میکنم ..

رعنا هم سریع راست ایستاد ..

رعنا _ باشه بریم .. فقط من عقاب و میخوام ..میتونی برام جورش کنی .

مریم _نه من فقط توانایی جور کردن اقای حیدری (ابدارچی بخش مهندسی ) و دارم .. حالا چیکار کنم.. میخوای ؟!

رعنا _ خاک بر سرت ... اونو که خودم روز اول که اومدیم تور کردم ..

مریم _ جهنم و ضرر .. اقای سهرابیم (سراشپزمون ) میتونم راضی کنم.

رعنا _ اره اون خوبه .. ببینم سارا تو چیکار میکنی برام ..؟

_ تو انگشت بذار روی هر کدوم که میخوای ..من برات جورش میکنم..

رعنا _ باشه پس تو عقاب و برام جور کن..

_نه دیگه ..اون سخته برام .. اون و باید ، دست به دامن همتا بشی..

رعنا _ الهی فداش بشم که اخرم گره کور این بخت ِ من به دست اون باز میشه .. من میدونم.

خندیدیم ..

و برای ناهار رفتیم بیرون ساندویچ خوردیم !!!

یه ساعت بعد... کارت و زدیم ، اومدیم بیرون ..

مریم _خوب سارا خانم الان چیکاره ایم ؟!

_برو به این ادرس..

ادرس و گرفتم سمتش..

مریم _ این ادرس ِ خونه ی عقاب نیست ؟!

_ چرا عزیزم .. خودشه

رعنا _ میخوای چیکار کنی ؟!

_ فعلا هیچی ... فقط یه بررسی ِ ساده ست .

زودتر از روزای دیگه از خواب بیدارشدم .. بچه ها رو حاضر کردم .. همتا که با کلی غرغر بیدار شد ..

ولی من باید حالشو میگرفتم .

وقتی رفتیم هنوز نیومده بود .. ماشین جای دیگه ای پارک کردیم .

به مریم و رعنا گفتم "برن توی اتاق که خیلی جلب توجه نکنیم ..البته اولش خودم هم رفتم که هم کارتمو زده باشم و هم خودی نشون داده باشم..

بدون جلب توجه برگشتم پایین..

گوشه ای از پارکینگ ایستادم .. بلاخره اقای عقاب ان تایم تشریف اوردن .. ماشینشو پارک کرد و یه نگاه به ماشین ما انداخت .. به سمت اسانسور رفت .. وارد که شد ..منم سریع به سمت برق اسانسور ، که انتهای پارکینگ قرار داشت رفتم و قطعش کردم .. اسانسور طبقه ی 3ایستاد .. منم خوشحال ، از پله ها بالا رفتم ..

حالا اقای رییس یه توبیخی و احتمالا کسری حقوق باید برای تاخیر خودش وارد کنه .. والا.

وارد اتاق که شدم فقط یه چشمک به بچه ها زدم .. لذت بردن از پیروزیمون و موکول کردم به بعدا ..

بعد از حدود 20 دقیقه اقای رییس از حبس ازاد شدن ..!!! ما هم مثل همکاران خوب ازشون استقبال کردیم .. وبابت این موضوع اظهار تاسف کردیم . ولی با اون نگاه جهنمی که به من کردم ... مطمئن بودم که یه طوفان در راه خواهم داشت.

چند روزی از اون موضوع گذشت .. ولی خبری از انتقام اقای عقاب نشد .. ماهم همچنان در سرخوشی پیروزی به سر میبردیم ..

تا اینکه یه روز رویا تماس گرفت و گفت که رییس منو خواسته ..

شاخکامون به کار افتاد .. مریم و رعنا ازم خواستن سریع تربرم .. ببینم چه خبره ؟!

منم با سری برافراشته ، رفتم و حدود یه ربع بعد با کمری خمیده ، برگشتم.

مریم _ چی شد سارا ؟!

رعنا _ رنگ رخساره خبر میدهد از سر درون .

_ منو به مدت یه ماه مسئول domain expert ) ) تا کرده ..

مریم و رعنا باصدای بلند خندین .

_مرگ . الان باید میخندین .

مریم _ببخشید . ولی خوب حرکت جالبی کرد .. تا حالا همچین حریف قدری نداشتیم .

_ الان من باید چیکار کنم .. همراز که سرما خورده ، مهد قبول نمیکنه .. سوری جون و پدر جون هم رفتن مسافرت .

مریم _ ازش میخواستی از هفته ی دیگه بفرستت ..

_ یعنی قبول میکنه .. با اون کاری که ما کردیم محاله قبول کنه .

رعنا _ نمیخواد چیزی بهش بگی من یا مریم مرخصی میگیریم ..خونه میمونیم .. نگران نباش..

خیالم راحت شد. رو زدن به اقای عقاب سخت ترین کار ممکن بود .. و اخرین کاری که من حاضر بودم انجام بدم .

صبح در حال مصاحبه با خبره بودم که رعنا خبر داد .. اقای رییس با مرخصیش موافقت نکرده و همراز و با خودش میبره شرکت .

اینطور که معلومه باید باهاش حرف بزنم .

سریع تر سوالام و مطرح کردم و ازش یه وقت دیگه گرفتم و به سمت شرکت راه افتادم ..

همراز عزیزم روی کاناپه خوابیده بود.

مریم _ دارو هاشو دادم .خوبه نگران نباش..

_من میرم باهاش صحبت کنم ..

مریم _ مطمئنی .. میخوای این چند روز بذاریمش پیش مامانم .

_ نه نیازی نیست . میدونی که همراز نمیمونه .. حالا هم که مریض شده دیگه بیشتر لج میکنه .. خودم باید پیشش بمونم .

مریم _ باشه برو..

رفتم . در زدم .. باصدای" بفرمایید" در و باز کردم .

_ سلام .

عقاب _ سلام خانم یوسفی .. اینجایین ؟؟؟ فکر میکردم الان باید کارخونه باشین ..

_ بله . با domain مصاحبه ی اولیه رو انجام دادم .. یه کمی بی حوصله ست .. ولی خوب اطلاعات خوبی داره .. باهاش برای بعداز ظهر قرار گذاشتم .

عقاب _ خوب مشکل کجاست ؟! برنامه ای که دستتون بود و کامل کردین ..؟

بی توجه به سوالش ادامه دادم:

_ ببخشید من اومدم ازتون درخواست کنم ..بهم یه چند روزی مرخصی بدین .

عقاب _ چه اتفاقی افتاده که همه ی همکارای ما مرخصی میخوان .. به خانم جمالی هم گفتم که نمیتونم مرخصی بدم .. سرمون خیلی شلوغه... سفارش ، زیاد داریم ..شما که باید درجریان باشین ..

_ بله متوجه م اما من نمیتونم بیام .. دخترم مریض شده .. مهد نمیپذیرتش.

چند ثانیه فقط نگام کرد.

عقاب _ اون خانم کوچولو که صبح با خانم جمالی بودن مال شماست؟؟؟

_ بله .

عقاب _ متاسفم خانم .. خانم مهدوی هم دخترشون بیمارن .. نمیتونن بیان.. مرخصی گرفتن .

بعد در حالی که لبخند کج گوشه ی لبش بود ، ادامه داد.

_ ولی خوب میتونم جای شما رو با یکی از دوستاتون عوض کنم .. شما تو شرکت بمونید .. پیش دختر کوچولوتون .

یه جوری نگام کرد که یعنی "تاتو باشی دیگه منو تو اسانسور زندانی نکنی"

منم یه جوری نگاهش کردم که یعنی "سارا نیستم اگه حال تورو نگیرم ."

ودر کلام گفتم : ممنون لطف کردین..

رفتم تو اتاق .

مریم _ چی شد ؟؟؟

_ هیچی ناک اوتم کرد. لطف کرد اجازه داد یکی از شما به جای من برین ..

مریم _ اشکالی نداره.. من میرم .

_ رعنا کجاست ؟!

مریم _ رفت دست به اب.

مشغول کار شدیم .. نمیخواستم دیگه بهونه دستش بدم .. سعی میکردم نشون ندم ناراحتم .. ولی خوب حال خوشم از بینیم به شکل دود خارج میشد ..

رعنا اومد.

مریم _ رعنا چرا اینقدر دیر کردی حالت بد ِ..؟؟

رعنا _ نه بابا یه ساعت داشتم برای رویا از بیوگرافی همراز میگفتم .

مریم _ اهااان.

رعنا _ چی شد ؟!

یه بار هم همون حرفا رو برای رعنا توضیح دادم .. اونم گفت اشکالی نداره .. ولی توضیح داد اون بره بهتره ..چون شاید اونجا بختش باز بشه ..والا.

مریم _ اره تو بری بهتره منم باید یه حال اساسی به عقاب تیز چنگالمون بدم ..

مشغول کار بودیم که همراز بیدار شد..

همراز _ مامانی . اومدی ؟! اینجام درد میکنه .( گلوشو نشونم داد )

از روی کاناپه بلندش کردم و بوسیدمش...

_ الهی مامان فدات بشه .. خوب میشی عسلم ..

دیدم تب داره .. خواستم بهش استامینیفون بدم که روشو برگردون ..

همراز _ نمیخوام ..تلخ ِ... دوست ندارم .

_ اگه نخوری زود خوب نمیشی ها ..

همراز _ نمیخوام.

_ باشه پس میدم سورنا (یکی از یچه های مهد ) بخوره که زود خوب بشه .. بتونه با مامانش بره پارک.

همراز _ منم پارک میخوام.

_ اگه خوب نشی نمیتونیم پارک بریم .. باید فقط توی تخت خواب باشی.

همراز عزیزم یکمی فکر کرد و گفت :

_ باشه ..بده بخورم .

بااکراه دهانشو باز کرد.

دو روزی بود که همراز و با خودم شرکت میبردم .. کارم سنگین تر شده بود . هم باید روی برنامه تمرکز میکردم ..هم مراقب همراز بودم .. مریمم که مشغول بررسی نقشه اش بود.. نمیدونم میخواست چیکار کنه .. ولی هر چی که بود قیافش و خیلی پلید کرده بود.

اقای مهدوی _سلام خانم یوسفی ِ عزیز حالتون چطوره ؟!

من در حالی که کمی تعجب کرده بودم پاسخ دادم :

_ ممنون خوبم ..شما خوب هستین ؟! خانواده ی محترمتون خوبن ؟!

اقای مهدوی _ بله خوبن .. شکر خدا .. خانم یوسفی سری به ما نمیزنید .. دیگه توی سلفم شمارو نمیبینیم ؟!

من دیگه شاخ و روی سرم احساس میکردم ..

_ بله .چون برای نهار نمی مونیم .

اقای مهدوی _ چرا ؟؟؟ بمونید دیگه .. که ما هم شمارو ببینیم .

_ ممنون شما نسبت به ما لطف دارین ..ببخشید من باید برم ..به خانواده سلام برسونید..

رفتم بالا ..

رویا _ سلام سارای مادر.. چطوری ؟

_ سلام خوبم تو چطوری ؟

رویا _ سارایی یه سوال بپرسم؟

_ بپرس .. اگه نخواستم جواب نمیدم ..

رویا _ بابای همراز کجاست ؟!

_خارج از کشور.

رویا _ جدا زندگی میکنید ؟!

_ اووهوم .

رویا _ که اینطور ..

_کدوم طور ؟

رویا _ هیچی .. پس اون دوتا مارمولک کجا موندن ؟!

_ میان .. مریم کار داشت .. من امروز با ماشین خودم اومدم . رعنا هم رفته کارخونه ..

رویا _ اهااان .

توی اتاق نشسته بودم که مریم رسید..

_ سلام کجا بودی ؟ دیر کردی ؟

مریم _ به دنبال یه لقمه گریس ..

_گریس ؟؟؟؟!!!!!

مریم _ اره ..گریس .. احساس میکنم کفشای اقای عقاب زیادی صدا میده .. اینکه احتیاج به گریس کاری داره ..

_دروغ میگی ؟!

مریم _ نه به جان تو ..

همون لحظه رویا زنگ زد .

رویا _ سارا اقای رییس کارت دارن .. گفتن بری اتاقشون ..

من یه نگاه به دوربین داخل اتاق کردم.

_ باشه بگو الان میرسم خدمتشون ..!!!

مریم _ این چه جدیدا جو مدیرت گرفتتش ..دیگه خودش اعلام وجود نمیکنه .. به منشیش خبر میده ..

_ اره ..ولی ببینم مریم .. تو الان کاری کردی ؟!

مریم _ نه هنوز گذاشتم برای غروب .. اخه ممکن شرکت کثیف بشه .. اقای حیدری گناه داره .. باید تمیزش کنه .

_ باشه پس من رفتم .. خدا میدونه چیکارم داره ؟!

مریم _ برو به امان خدا.. من برات انرژی مثبت میفرستم .

_ قربون خودت و انرژیای مثبتت ..

در زدم " بفرمایید"

وارد که شدم.. بی ادب.. اصلا سرشو بلند نکرد به من نگاه کنه .

_ سلام .

عقاب _ سلام خانم یوسفی .. میشه بپرسم شما الان توی شرکت چیکار میکنین ..

اصلا از لحنش خوشم نیومد ..

_ ببخشید ! نباید میومدم.

سرشو بلند کرد یه نگاه بهم انداخت .ولی سریع نگاهشو گرفت ..اما من توی همون یه لحظه غم و توی چشماش دیدم .. نمیدونم چرا ولی دلم براش سوخت .

عقاب _ نخیر شما الان با توی کارخونه ی (...) باشین .

لحنش باعث شد مطمئن بشم که یه مشکلی داره ..

_ اونو که خانم جمالی رفتن .

عقاب _ شما باید تشریف ببرین ..من شما رو مسئول این کار کرده بودم . اگه این چند روز هم بهتون اجازه دادم .. دوستتون رو به جای خودتون بفرستین ... بابت بیماری دخترتون بود..

_ بله متوجه شدم .. از فردا خودم میرم .

بازم قاطی کرد..

عقاب _ از فردا نه خانم .. از همین امروز ..ما الان در اینجا به خانم جمالی نیاز داریم ..

همه ی اینارو در حالی میگفت که سرش توی لب تابش بود و داشت یه چیزایی تایپ میکرد.... نمیدونم چرا بغض کردم .. شاید چون اصلا توقع همچین برخوردی رو از جانب اون نداشتم .. حتی اون موقع که داشت تنبیه م میکرد این برخورد و باهام نداشت .. همیشه از موضع قدرت باهامون حرف میزد ..اما تندی نداشت .. ولی امروز...

یه "چشم " زیر لب گفتم و سریع اونجارو ترک کردم ..

چون اگه میموندم مطمئنن اشکامو میدید و من اینو نمیخواستم ..

مستقیما به سمت دستشویی رفتم ... یه چند دقیقه ای ایستادم تا به خودم مسلط بشم .. من هیچوقت به کسی توهین نکردم .. هیچوقتم طاقت ِ توهین و از جانب کسی نداشتم ... چقدر احمقم که دلم براش سوخت .

رفتم توی اتاق و یه توضیح مختصر به مریم دادم و کیفم برداشتم و از شرکت زدم بیرون ..

چند روزی بود که تمام ساعات کاری رو به خبره، اختصاص میدادم که مجبور نشم ،به شرکت برم ..

ولی بلاخره کار مصاحبه هم تمام شد و من مجبور بودم که به شرکت برم .

.................

نگهبان شرکت _ سلام خانم یوسفی .. کجایین شما .. ؟؟ خبری ازتون نیست ؟

_ سلام .. بله یه چند روزی و برای مصاحبه میرفتم .. چه خبر؟!

نگهبان _ سلامتی .. همه چیز امن و امانه ..

_ خدا رو شکر ..خوب بااجازه ..

اقای سلطانی ، مهدوی و خانمش هم همزمان با من وارد شدن ..

_ سلام .

اقای سلطانی _ سلام خانم یوسفی .. خوبین ؟!

_ ممنون اقای سلطانی شما خوب هستین ..؟!

اقای سلطانی _ شکر دخترم ..منم خوبم ..

اقای مهدوی_ نبودین خانم یوسفی واقعا جاتون خالی یود .. ما که خیلی دل تـــََ..

داشت میگفت دل تنگتون شدیم که با چشم غره ی خانمش ساکت شد .

خانم مهدوی _ خوبی سارا جون .. واقعا این چند روز بخش اروم تر شده بود.. معلومه همه ی سرو صداها مال توئه هاااا ... چون اتاقتونم خیلی ساکت بود.. بیچاره شوهرت چی میکشه ..

نمیدونم چرا یه حسی بهم میگفت میدونه که من شوهر ندارم .. داره طعنه میزنه ..ولی فقط به تکون دادن سری اکتفا کردم ..

وارد بخش شدم

_ سلام رویا خانم چطوری ؟! مارو نمیبینی خوشی ؟!

رویا _ سلام سارا ..بابا کجایی ما که مردیم از دلتنگی !!

به جای من مریم که تازه اومده بود جواب داد:

_ وای مامانم اینا .. عزیزم خوب میگفتی من برات گشادش میکردم ..

رویا _ ببخشید نمیدونستم شما علاوه بر کفاشی ، دوزندگیم بلدین ..

داشت به گریس کاری کفشای عقاب اشاره میکرد.. مریم اینا براش تعریف کرده بودن.

مریم _ حالا که میدونی گلم.. نبینم دیگه دلت تنگ بشه ها !!

و رو به من

مریم _ تو مگه قرار نبود بری کارخونه ..؟

_ نه دیگه فقط جند برگه پرسش نامه مخصوص کارمندا بود که صبح اسماعیلی ( رییس کارخونه ) گفت با پیک میفرسته شرکت .

مریم _ اهان بریم ..

_من برم گزارش و بدم بیام .. راستی رعنا کو؟

مریم _ داشت ماشین و پارک میکرد .

_رویا جان رییس اومده ؟

رویا _اره اومدن ..

_باشه.. پس من رفتم..

در اتاق و زدم .. وارد شدم ..

معلوم بود انتظار دیدن منو نداشت چون به وضوح جا خورد .. منم از فرصت استفاده کردم و روی دور تند ، گزارش عملکرد دادم و اومدم بیرون ..

و طبق معمول اتاقمون و گذاشتم روی سرمون ، که دیگه همکارا احساس دلتنگی نکنند ..!!!

نزدیکای ظهر بود که به دفتر عقاب فراخوانده شدم ..

واقعا دوست نداشتم ببینمش .. با اینکه صبح رفتارش نسبت به اون روز به کلی تغییر کرده بود .. و میتونستی بفهمی که اون روز شاید ناراحت چیزی بوده ..ولی من نمیتونستم بهش حق بدم .

ولی باید میرفتم ... در زدم ..

"بفرمایید"

_ سلام با بنده امری داشتین ..

سرشو بلند کرد بادیدن من یه لبخند زد .. چشماش قرمز بود .. شاید گریه کرده بود..

_ بله خانم یوسفی .. صبح اینقدر سریع توضیح دادین که من هیچی متوجه نشدم .. حالا که پرسش نامه ها رسیده خواستم بیاین دوباره توضیح بدین ..

لحنش دوباره شیطون شده بود .. کلا" تعادل روحی نداشت.. والا .

نه به اون لحن دستوریش .. نه به این لحن شیطونش.

ولی من حوصله شو نداشتم .. بنابراین بازم تند تند توضیحات و دادم و برگشتم برم

.. که با صداش متوقف شدم :

رییس _ خانم یوسفی

_ بله ؟!

رییس _ من یه عذرخواهی به شما بدهکارم .. اون روز نباید باهاتون اونطوری برخورد میکردم .. امیدوارم منو ببخشید .

_ مهم نیست . کمی مکث کردم و گفتم" با اجازه "اومدم بیرون ..

دلم میخواست بهش بگم که ریاست به هیچ کس وفا نکرده ... به توهم نمیکنه .. ولی گفتم ولش کن .. بذار برای خودش خوش باشه ..والا

.....................

توی سلف رویا گفت :

_ بمیری سارا که من این چند روز فقط به سوالای همه در مورد تو جواب دادم..

_ در مورد من ؟؟ چرا ؟؟

رویا خنده ای کرد و ادامه داد:

_ بس که شیطونی .. جای خالیت کاملا احساس میشه دیگه .. بعدم هی همه میپرسیدن بازم همراز مریضه که نیومدی ؟!

_ واقعا ؟!

رویا _ اره .. حتی رییسم ، از تو میپرسید .. و از همسرتم پرسید ..

_ چه فضول !!

رویا _ مهدوی هم اومده بود شماره تو میخواست .. میخواست مهمونی دعوتت کنه .

دیگه بیشتر از این دهنم باز نمیشد .

_ منو ؟؟؟

رویا _ اره .. منم گفتم شماره تو ندارم .. بذارین از خانم جعفری بگیرم ..گفت نیازی نیست .. خودش میگیره ..

به مریم نگاه کردم .

مریم _ نمیدونم به من چیزی نگفت .. من چند روز ندیدمش.

رعنا _ به منم نگفت ..من دیروز دیدمش ولی چیزی نگفت ..

یه دفعه ای رویا هیجانی شد و باعث شد افکارم منحرف شه: راستی خبر دارین که موسوی ازدواج کرده ؟؟!

_ موسوی کیه ؟

رویا _ منشی رسولی ( مدیر کل ) دیگه .

رعنا _ دروغ میگی . . نگفت رمز موفقیت چی بوده ..؟

رویا _در مورد اون چیزی نگفت ..

رعنا که تازه رشته ی کلام و بدست گرفته بود:

_ شوهرش کیه ..؟

رویا _ شوهرش یکی از همکاراست ..

رعنا _ خاک برسرتون گفتم که بیاین هی بریم سلف .. دیدین چهار بار اومد سلف خوشبخت شد..

_رعنایی از کجا میدونی توی سلف باهم اشنا شدن؟

رعنا _ای رعنا قربون اون رعنایی گفتنت.. عزیزم .. قربون چشمای سبزت برم .. تجربه به من ثابت کرده .. شما اگه میذاشتین من بیام سلف الان میتونستم به طور عینی بهتون ثابت کنم.

مریم _ خوب عزیزم ما الان توی سلفیم کدوم یکی از برادرا چشم شمارو گرفته ؟!

رعنا هم چشم چرخوند و نگاهش یه جا ثابت موند .. اروم زیر لب گفت ..

_بچه ها !!!! الانه که از خوشی بمیرم .. خودش داره نگام میکنه ..قربونـــــــش برم!!!

دوست داشتم بدونم کی و میگه ولی اگه برمیگشتم خیلی تابلو بود .. چون رعنا به جایی اشاره میکرد که دقیقا پشت منو مریم بود ..

خودش و رویا رو به روش بودن..

مریم سوال منو زودتر پرسید _ حالا کی هست این مرد خوشبخت ..؟

رویا _ رییس و میگه ..

رعنا _ اره همچین عاشقانه به میز ما نگاه میکنه که نگو ..

منو مریم یکم بهم نگاه کردیم و یه دفعه زدیم زیر خنده ..

مریم _ فکر کن !! یه درصد ؟!

رعنا هم با خنده _ برید بمیرید .. چشم ندارید خوشبختی ِ منو ببینید که .

_ ارزو بر جوادان که عیب نیست ..

رعنا _ باز به من گفت جواد.. اصلا امشب شام قرار بود کی درست کنه ؟!

_ رعنا خانم فکرشم نکن !! همراز هنوز کامل خوب نشده باید غذای مقوی بخوره . بخوای اتواشغال به خوردمون بدی کلامون میره توهماا.

رعنا _ خیلی خوب بابا یه جور دیگه حالتون و میگیرم ..

بعد از اون مشغول خوردن غذامون شدیم ..ولی مگه این رعنا میذاشت.

رعنا _ وای سارا ،به جون تو اون دفعه که همرازو توی بغل من دید .. متوجه شدم ، خیلی ناراحت شد .. اصلا دلیل رفتارای این چند وقتش همین بود..والا.

_ اِاِِاِاِ من که همون روز اول بهش گفته بودم که همراز دختر منه .

رعنا _ دروووووغ .

اینقدر قشنگ گفت که همه باصدا خندیدیم..

_ زهر مار.

.................

الان چند وقتیه که فوق العاده اروم شدیم .. و صدایی از اتاقمون خارج نمیشه ..

اشتباه نکنید ..ما نه مریض شدیم .. نه متنبه ..!!

فقط جناب رییس راه اروم کردن مارو پیداکردن ..

از صبح که میریم شرکت انقدر کار داریم .. که فرصت جولون دادن نداریم .. اگه بخواییم شیطونی کنیم باید اضافه کار بایستیم که من با وجود بچه ها نمیتونم .. این ِکه سرمو میندازم پایین و کارم و میکنم .. اقای عقابم خودش شخصا پروژه ها رو در اختیار ما قرار میده و بایه لبخند ملیح !! ازمون عذر خواهی میکنه بابت پرکاریمون .. ماهم به گفتن :

"خواهش میکنیم" کفایت میکنیم .. که اونم فقط از دهن رعنا در میاد.. عاشق ِ دیگه !

ماکه خبر نداشتیم .. کاسه ای زیر نیم کاسه ست...

سریع کارا رو انجام میدادیم .. که شرکت لنگ نمونه .. فقط نمیدونم اقای مهدوی و خانمش چطوری اینقدر وقت اضافه میارن که به همه ی بخش ها سر بزنن و امار بگیرن .. چند بارم به ما سر زدن ..

ولی خوب از ما اطلاعاتی در نمیومد .. چون ما تنها ویژگی ای که داشتیم .. این بود که توی زندگی کسی سرک نمیکشیدیم ..

یا فرشته که نمیدونم چرا چند وقتی که عوض شده .. هر روز بایه دست لباس جدید میاد شرکت .. هی ام از ما میپرسه ؟! خوبـــــ ــم !!!؟

ماهم تایید میکنیم . بلاخره جوون است و دام برای اعتیاد .. زیاد ..

اما تازه بعد از 10 روز پر کاری ، کاشف به عمل اومد که فقط پروژه های شرکت ..برای اتاق ما زیاد شده و سایر همکارااا پروژه ی مگس پرونی رو دنبال میکنن ..!!!

ببینید ما هی میخواییم به این عقاب کاری نداشته باشیم ..خودش نمیذاره ؟!

مریم که بعد از شنیدن این خبر .. در فکر کشیدن نقشه ی قتل اقای رییس بود .. خداییش بهمون خیلی فشار اومده بود ..

هنوز از ناراحتی خارج نشده بودیم که رویا خبر داد .. امروز جلسه ی مهندیسین ِ برای بررسی ِ پروژه های اخیر.

کارد میزدی خون مریم در نمیومد..

مریم _ ببین بچه پرو تازه میخواد برای کار ما نقد عمومیم بذاره ..

_ بابا اروم .. ما که به کارمون مطمئنیم .. پس چرا ناراحتی میکنی ؟؟

مریم .._ سارا بذار برم خونش و بریزم ..

برای اینکه از اون حال درش بیارم ،با لحن داش مشتی گفتم :

_ بیخی خی .. بابا غلاف کون دااااش.

مریم باهمون لحن ادامه داد ..

_ به مولا خونش حلاله .. فقط باس یه تیزی حرومش کونم.

رعنا _ خودم غلومتم داااش .. مگه من مردم که تو دستتو به خون یه نالـــ ـوتی الوده کونی ..

بعدم سه تایی خندیدیم ...

......

وارد اتاق کنفرانس که شدیم همه اومده بودن .. ماهم سریع نشستیم ..

اقای رییس هم نطق فرمودند :

_خوب همه هستن جلسه رو رسمی میکنیم..

اول در مورد یه سری پروژه صحبت شد تا به پروژه ی ما رسید ولی در تمام این مدت من سنگینی نگاه کسی رو احساس میکردم .. اما چون مشغول یادداشت برداری بودم سرمو بلند نکردم تا ببینم کیه ..

وقتی به پروژه ی ما رسید .. دخترا خواستن من توضیح بدم .. سر بلند کردم .. دیدم عقاب ِ.. تعجب کرده بودم .. اما تعجبم وقتی به شاخ تبدیل شد که در حال توضیح با لبخند رییس مواجه شدم .. وهر چیزی که میگفتم مورد تایید ایشون قرار میگرفت ..وقتی صحبتام تموم شد ..مریم زیر لب گفت :

_ سارا جون غلط نکنم خبرایی ..

باشنیدن این حرف ناخداگاه یه اخم روی پیشونیم قرار گرفت خودم هم متوجه شده بودم .. ولی انگار منتظر تایید کسی بودم که باور کنم..

به جمع که نگاه کردم .. همه طور خاصی نگام میکردن ولی حاضرم قسم بخورم که نگاه فرشته کاملا خصمانه بود .. واین زودتر از اون چیزی که فکرمیکردم بهم ثابت شد...

اونشب توی خونه خیلی با بچه ها صحبت کردیم .. رعنا که فقط مسخره بازی درمیاورد .. میگفت "تو هووی منی" ..

مثل این کارتونه میگفت :

"من میدونستم ..تو باعث میشی من خوشبخت نشم "..

من هم یه "دیوونه ای " نثارش میکردم .

ولی خوب اخرش به این نتیجه رسیدیم که باید به شاهین ( عقاب ) بگیم که متاهلم .

اخه اونجوری که رویا میگفت درباره ی همسرم سوال کرده ..

رعنا هم میگفت :به رویا گفته ، جدا از همسرم زندگی میکنم ..

منم بهش همین و گفته بودم .. این ِِکه احتمال میدادیم .. شاهین از این موضوع برداشت متارکه رو داشته .

چقدر سر تبدیل عقاب به شاهین خندیدیم..

ولی خوب باید بهش میگفتم

چون من هنوز از بهنود جدا نشده بودم .. چون اولا احساس میکردم نیازی نیست ..

و دوما هم من نه تواناییشو داشتم ونه فرصتشو ..

اخه هم زایمان سختی داشتم و هم همراز خیلی کوچیک و ضعیف بود .. من باید بیشتر بهش میرسیدم .

ولی دلیل اصلیم بی تفاوتی بهنود بود ..

توی این مدت واقعا به من و حتی به پدر و مادرش نشون داده بود .. که هیچ علاقه ای به دیدن من .. یا حتی بچه ش نداره ..

منم ترجیح داده بودم که مشکلات مربوط به دادگاه خانواده رو به زمانی که بهش نیاز دارم ! موکول کنم ..

پس باید بهش میفموندم .. که من اونی نیستم که اون میخواد.. ولی نمیدونستم که فرصت شو نخواهم داشت .!!

************

صبح فردا که به شرکت رفتیم ..

از رفتار همه همکارا متعجب بودم ..

اقایون خیلی گرم و صمیمی با هام برخورد میکردن .. و خانماا ... بی تفاوت و عصبی..

ولی مریم سعی میکرد ذهن منو نسبت به این موضوع منحرف کنه ..

که البته تا حدودی هم موفق شده بود اما یه ساعت بعد .. تمام معادلات مریم برای اروم کردن من به هم ریخت .

مشغول کار بودیم که ...

سرو صدای زیادی از سالن بلند شد .. اهمیتی ندادیم ، تصمیم گرفته بودیم کمتر جلوی دید همکارا باشیم .گرچه قبلا هم فقط اوازه مون بین همکارا بود .. ما هرگز در ملا عام کاری انجام نمیدادیم .. ولی با این حال ، اینجوری بهتر بود.

با زیاد شدن سرو صدا .. خیلی واضح میشد اسم منو شنید ..!!! همین باعث شد به سرعت ازاتاق خارج بشیم و به سمت صدا بریم ..

هرچی نزدیک تر میشدیم صداها واضح تر میشد..

_ این سارا که میگن .. کجا کار میکنه .. صداش کنید ببینم..

_زنیکه ی هرزه کجاست ..؟؟

قدمهام کند شدن ..

_بگین بیاد ببینم ..کجاست ؟!

پاهام شروع به لرزیدن کرد..

_بی خود میکنه برای پسر من دام پهن میکنه ..

دستام و به دیوار تکیه دادم.. ضربان قلبم غیر قابل شمارش بود...

یه صدای دیگه ..

_خانم فقط برای پسر شما نیست که ..این زنیکه برای همه ی مردا دام پهن میکنه ..پیرو جوونم نداره ..

سرعتم کند و کندتر شد..

_غلط میکنه .. توی خواب ببینه من بذارم پسرم بیاد بگیرتش ..

یه صدای دیگه ..

_ساکت باش دختر جون این وصله ها به خانم مهندس نمیچسبه .

یه صدای دیگه ..

_چی میگی اقای حیدری .. این از اول به همین نیت وارد شد ..

_راست میگه من خودم روز اول که اومده بود شنیدم اینکاره است .. حتی به دوستای خودشم رحم نمیکنه .. اونام بهش اعتماد ندارن ..

نفسم به شماره افتاد..پاهام دیگه تحمل وزنم و نداشت..

با وارد شدنمون ، همه به سمت ما برگشتن ..

یه لحظه سکوت همه جا رو گرفته بود..

همه بودن ..

رویا ..

فرشته ..

خانم مهدوی ..

اقای مهدوی ..

اقای حیدری ..

همه ....

و یه خانم حدودا 45ساله .. که با اشاره ی فرشته به سمت من حمله ور شد ..

اولین سیلی که به صورت من خابوند .. باعث شد مریم به خودش بیاد جلوش و بگیرتش ..

از کنار دیوار سر خوردم روی زمین و به حرفاشون گوش دادم ..

_ دختره ی هرزه غلط میکنی اومدی سمت پسرِِمن .. فکر کردی پسر من بی کس و کاره که بیاد توی اشغالو بگیره ..

خانم مهدوی _ اشغال مال یه دقیقه شه خانم .. این کثافت معلوم نیست برای چند نفر تا حالا بچه ، پس انداخته ؟؟

هیچ کدومم باباشون مشخص نیست .. دوتاشو من مطمئنم .. بقیه شو دیگه الله و اعلم ..

تازه عوضی به شوهر منم نخ میداد . خدا میدونه چطوری شوهرمو حفظ کردم ..

رعنا غرّید _ ببند دهنتو عوضی .. والا خودم میبندمش..

ساکت ترین و بدبخت ترین ادم اونجا من بودم ..

مغزم هیچ کاری و فرمان نمیداد .. حتی فرمان نفس کشیدن هم صادر نمیشد ..

تنها عضو فعال بدنم چشمام بود .. از فرمان مغزم سرپیچی میکرد..

فقط چشمام بود که خودشو تخلیه میکرد ..

دیگه گوشمم حتی ، صداها رو نمیشنید ..

ولی چشمام میدیدن..

میــــدیـــدن ...

که همه در حال تکون خوردن هستن ..

مریم سعی داشت از حمله ی اون خانم جلوگیری کنه ..

رعنا هم دستاشو تکون میداد و یه چیزایی میگفت ..

ولی من نمیشنیدم ..

سعی کردم .. ولی نشد...

صداش نمیومد..

همه دارن درمورد من حرف میزنن.. اینایی که گفتن من بودم..

دارم نگاشون میکنم .. همه هستن .. همه رو میبینم..

بابامم اونجاست ..

مامانمم هست ..

اشکان و یلدا رو هم دیدم..

اینا اینجا چیکار میکردن ..؟؟ مگه نمرده بودن .. ؟؟

مامانم چرا گریه میکنه ؟؟ مگه مرده ها هم میتونن گریه کنن..؟؟

بابام چرا نمیاد بغلم کنه .؟ نمیدونه الان بهش احتیاج دارم. اشکان چی ؟! اونم نمیدونه ؟؟ دلم بیشتر گرفت.

یه دفعه همه ایستادن ..

دیگه هیچ کس کاری نمیکرد .. همه یه جارو نگاه میکردن ..

منم به اونجا نگاه کردم ..

شاهین بود.. همه به اون نگاه میکردن ..

دونفر دیگه هم کنارش بودن !!

غریبه بودن ؟ یا من فراموشی گرفتم؟

چرا اینطوری به من نگاه میکردن ..

تا حالا ندیده بودمشون .. ؟

رییس داشت یه چیزایی و به اونا میگفت ..

ولی بازم ...

نشنیدم .. چیکار کنم که بشنوم؟

حالا همه ی نگاه ها به منه ..

مریم داره میاد طرفم .. رعنا هم ..

بلندم میکنن..

روی پام میایستم ...

شنیدم .. بلاخره صدایی شنیدم .

زیر لبی بود ... یواشِ یواش .

چون یواش بود شنیدم ؟!

"متاسفم ."

فرشته بود ..

چرا تاسف خورد..؟

به خاطر اینکه من هرزه ام ..؟

من هــــــــ ـرزه ام ..؟؟؟؟

یعنی سارا هرزه ست ..؟؟ سارای بابا احمد هرزه شد ..؟

به بابام نگاه کردم.. دیگه اونجا نبود ... نبودن ...

یعنی باور کرد من هرزه ام؟؟ باور کردن من هرزه ام؟

کی هرزه شدم ..؟ چی شد که هرزه شدم ..؟

یه دفعه مغزم فرمان داد .. به پاهام فرمان داد ..

"بدو" .. "بدو" .. "سریع بدو"..

ولی چرا پاهام نافرمانی میکنه؟؟ ..

چرا چشمام رفت سمت نگاههای غریبه ..؟؟

چرا نگاه اونا برام مهمتر بود؟؟

باچشمای اشکیم بهشون نگاه کردم ..

چرا میخواستم بگم اینا اشتباه میکنن ..؟؟ که من هرزه نیستم .. ؟؟

مگه براشون مهم بود..؟

مگه برام مهم بود..؟

مغزم داد زد : "اره برام مهمه" .. " مهمه که در موردم چطور فکر کنن" .. " مهمه که چطور بهم نگاه کنن"

به پاهام فشار اوردم ..باید از مغزم اطاعت میکردن ..

در هر شرایطی ..

بلاخره پاهام اجرا کردن ..

پاهام بلاخره فرمان مغزم و اجرا کردن ..

دویدم ..دویدم ..

به کجا نمیدونم .. ولی دویدم..

سارا به سمت خروجی سالن دوید ..

مریم هم به دنبالش دوید .. ولی سرعت سارا از دونده ی سرعت هم بیشتر بود .. !!! مریم هرگز به ان نمیرسید .. مستاصل شده بود نمیدانست چیکار باید بکند .

ایا به دنبال سارا برود یا منتظر رعنا بماند..؟

ترجیح داد منتظر بایستد تا رعنا که برای اوردن سوییچ و کیف هایشان به اتاق برگشته بود بیاید ..با ماشین سریع تر به سارا میرسیدن..

مریم هم به سرعت وسایل را از اتاق برداشت و ازانجا خارج شد .. از سالن به سرعت گذشت .. به در ورودی رسیده بود .. که شخصی بازویش را کشید ..

مادر شاهین بود ..

با تمام نفرتش به او نگاه کرد .. سعی کرد دستانش را از دست او بیرون اورد..

مادر شاهین _ به دوستت بگو من ولش نمیکنم .. بگو دور و وَر پسر من افتابی نشه .. وگرنه زندگی شو به اتیش میکشم..

رعنا نمیدانست چیکار کند .. تمام وجودش را بغض گرفته بود.. با همان صدای خش دار شمرده ، شمرده گفت :

خانم به ظاهر محترم ..

سارا .. تازه دیــــروز فهمید کـــــــ ــه پسر شمااا بهش علاقه مندِ..

ولی به همون خدایی که اون میپرسته و شما نمیپرستید ..

دیشب ... تا خود صبح ... سر سجادش اشک ریخت ... که مهرش از دل تاج سر شما بیوفته ..

و به شاهین که سعی داشت دستان مادرش را از بازوهای رعنا جدا کند چشم دوخت : مطمئن باشین دیگه پسرتون روی سارا رو هم نمیبینه .

و با تموم وجود روشو از اونها جدا کرد .. و رفت .

شاهین فقط به مادرش نگاه کرد ..

مادر شاهین که تحت تاثیر حرفای رعنا تنش لرزیده بود .. رو به شاهین کرد و با بغض گفت :اونجوری به من نگاه نکن .. من فقط یه مادرم ، که ارزوی خوشبختی پسرش و داره ..

شاهین اما چیزی نگفت .. میخواست فریاد بزند ..

اما "تو پسرتو بدبخت کردی" ..

"تو دنیای منو گرفتی "..

" سارا دنیای منه ".. "زندگیه منه" ..

چند ماهی بود که سارا شب و روز شاهین بود .. چند ماهی بود که شاهین به عشق سارا میخوابید .. بیدار میشد ... سرکار میامد.

اما همه را در گلویش خفه کرد .. تا حالا نشده بود که به مادرش بی احترامی کند... درشتی کند ..

تمام رنجشش از مادرش اما در چشمانش بود .. انها را نمیتوانست تغییر دهد.

ولی بی احترامی نکرد..

اما مادرش را سوزاند .. همان نگاه مادرش را سوزاند .. هرگز این نگاه را از پسرش ندیده بود..

یعنی واقعا سارا برایش تا این حد اهمیت داشت ..؟؟؟

یا شاید به خاطر اینکه در محل کارش اینگونه رفتار کرده ، رنجیده بود..

اگر اینگونه بود چرا با فریاد همه را متفرق کرد..

اگر اینگونه بود چرا میخواست به دنبال سارا بدود ..

اگر دوستانش اورا نگرفته بودن ..

او میرفت ؟؟

یعنی این همه برایش مهم بود.

کاش فریاد میزد .. ولی اینگونه نگاهش نمیکرد ..

که نگاهش اینقدر پر درد نبود؟

سارا به سمت بیرون دوید .. تمام بدنش میلرزید .. سرما همه ی وجودش را در بر گرفته بود ..

همه ی ادمهای دور برش به او خیره نگاه میکردن .. تعجب کرده بودن ..اخر دختری در روز روشن میدوید .. در حالی که رنگش کاملا کبود شده بود.

گریه نمیکرد .. اما اشک هایش برروی گونه هایش روان بودند ..

او اما ، ناله میکرد .. چرا او ؟!

دیگر نمیتوانست بدود .. قفسه ی سینه اش در حال انفجار بود .. گلوله ای بزرگ راه تنفسی اش را بسته .. همان جا .. در پیاده رو روی زمین زانو زد..

چرا باید او لقب هرزه بگیرد ..؟ او که همیشه در انتخاب رنگ لباس هایش رعایت میکرد ..

او که هیچ وقت لوندی نمیکرد .. او که هیچ وقت دلبری نمیکرد ..

تهمت ِ دام گذاشتن برای مردانی که حتی به چشمان انها نگاهم نکرده بود .. برای او سنگین بود ... نبود ؟!

چـرا خیلـــــــــــــی سنگین بود ..

با این فکر چانه اش لرزید .. گلوله ی درون گلویش در حال کوجک شدن بود .. سینه اش درد میکرد ..

چه کرده بود که مستحق این مجازات باشد . چند وقت بود که به چشم یک هرزه به او نگاه میکردن ؟

گریه اش شدت گرفت ..

حالا به خاطر اورد .. به خاطر اورد ..

حالا میفهمید ..

ان نگاه ها را ..

ان لبخند ها را..

ان سلام های گاه و بی گاه با لبخند را ..

ان پشت چشم نازک کردن ها را ..

چرا تا حالا نفهمیده بود .. مگر او نمیدانست که یک زن است ..؟

مگر نمیدانست که یک مادر است ..؟

که شوهر ندارد ؟!

که به یک زن چگونه نگاه میکنند .. ؟ که به یک زن بدون شوهر چگونه نگاه میکنند؟

ولی او که شوهر داشت .. اسمش هنوز در شناسنامه ی او بود .. هنوز مطلقه نشده بود ..

چرا ندید .. چرا ان نگاهها را ندید .. چرا طعنه هایشان را نشنید .. چرا نفهمید وقتی خانم همسایه در را به رویش کوبید .. نگران پسرش بود ..

چرا نفهمید وقتی در جلسه ی ساختمان مطرح شد که نباید اجازه دهیم فرد مجرد در ساختمان باشد .. منظورشان به او بود ..

انها هم نگران پسران خود بودند .. انها هم شوهرانشان را در برابر سارا حفظ میکردند..؟

چرا ؟! چرا به خود نمیگرفت ؟!

چون فقط چون یک اسم در شناسنامه اش داشت ... فقط یک اسم در شناسنامه اورا مصون میکرد از برچسب ِ هرزه گی ؟؟؟

همه ی سهم سارا از زندگی ، تکیه کردن به یک اسم بود ..؟

سارا مرگ را در جلوی چشمانش میدید .. قلبش بیتابانه به سینه اش میکوبید .. میسوخت ...

به خاطر ناراحتی بود که میسوخت .. ؟! یا به خاطر اینکه در سینه ی سارا بود ؟!

حتی قلبش هم او را نمیخواست ... هیچکس او را نمیخواست ..

پس چرا زنده بود ..؟

چهره ی دختر هایش جلوی چشمانش امد .. برای انها بود که زنده بود ؟!

ولی او میخواست بمیرد .. کفر نمیگفت .. اما خسته شده بود ..

خسته از نگاه ها .. خسته از طعنه ها ..

دلش برای مادرش پَر میکشید .. پدرش هم ..

انهارا میخواست .. میخواست پدرش بیاید و او را از میان همه ی گرگ نماهای اطرافش دور کند..

میخواست با گریه خود را در میان پدر و مادرش در تخت خوابشان جا کند.. کاش همان موقع مرده بود .. همان روزی که بلاخره موفق شده بود در میان ان دو بخوابد مرده بود ..

کاش ان شب جهنمی هم در میان انها بود .. کاش وادارشان میکرد در اغوشش بگیرند .. تا او هم در اغوش انها جان میداد..

کاش به حرف اشکان گوش نکرده بود ..

کاش ورزش نمیکرد.. کاش مسابقه نداشت ..

کاش عمه نبود .. کاش خاله نبود .. کاش مادر نبود..

اشکان همتایش را به که سپرده بود؟ ..به عمه ای که لقب هرزه را یدک میکشد ..

همراز چه ؟ میتوانست یک مادر با لقب هرزه را تحمل کند ؟.. دوست بدارد ؟

کسی او را دوست نداشت .. حتی فرزندانش هم اورا دوست نداشتن ..

اما یه صدا امد ..همان یه صدا هم کافی بود که قلب سارا ارام گیرد .. که دیگر خود را به این سمت و ان سو نکوبد..

و سارا شنید ... مطمئن بود که شنیده است ..

سارا شنیده بود که او گفت : من همیشه با تو هستم .. من تو رو دوست دارم .. حتی بیشتر از محبت مادر به فرزندش ..

سارا گرمای اغوشش را حس کرده بود .. سارا دستان او را به دور خود حس کرده بود..

سارا شنیده بود .. سارا صدای" الله اکبر "موذن را شنیده بود ..

و ارام شده بود ..

سرش را بلند کرد .. صحن امامزاده را رو به رویش دید .

نمیدانست کجاست .. تاکنون این امامزاده را ندیده بود ..

ولی با تمام وجودش احساس ارامش کرد .. ارامشی وصف ناپذیر .. ارامشی که اورا به ان سمت میکشید.

به طرفش رفت ..هر چه نزدیک تر میشد .. بیشتر تهی بودن را حس میکرد .. سبک شدن را ..

وارد حیاط که شد ... دختر بچه ای را دید که دنبال مادرش میگشت .. دلش لرزید .. همسن همراز او بود ..

خواست به سمتش رود که مادر دخترک از دور گریه کنان به سمتش دوید ..

بی اراده لبخندی زد و زیر لب "خدایش را شکر" گفت ..

از جیب جینش گوشی اش را دراورد .. 24تا میس کال داشت .. 12تا مریم ..12تا رعنا .. " چه هماهنگ "

لبخندی بر لبش نشست ..

به ساعت نگاه کرد .. نیم ساعت تا تعطیلی دخترها فرصت داشت .. ولی دلش نمیخواست اورا با ان چهره ببنند .. به مریم زنگ زد..

با اولین بوق جواب داد:

مریم _ هیچ معلوم هست کدوم گوری هستی ؟ .. نمیگی ما از ناراحتی و اضطراب میمیریم ؟ .. یعنی توی اون کله ی پوکت چیزی به اسم مغز هم وجود داره ؟

صدایش میلرزید .. خش دار شده بود

سارا بدون این جملات هم میتوانست به عمق نگرانی انها پی برد . اخر انها فقط دوستانش نبودن .. خواهرانش بودن ..

سارا واقعا وقتی با انها بود درد بی کسی را نمیفهمید .. درد غربت نمیکشید ..

بار یتیمی را بر دوش نداشت ..

انها هم سارا را بسیار دوست داشتن .. خواهرشان بود ..

اینقدر عزیز بود .. که از تمام راحتی های زندگی خانوادگیشان بگذرند ، تا با او باشند .. تا او را یاری کنند .. تا او احساس غربت نکند ..

سارا برای انها اسطوره ی صبر بود .. کوه غرور بود .. نمک نمکدان زندگی بود ..

حاضر بودن بمیرند .. تمام صبح را ارزو میکردن که کاش امروز به شرکت نرفته بودند..که سارا ان حرف ها را نمیشنید .. او انقدر ظریف بود که با یک نسیم میشکست .. پس این طوفان حتما نابودش کرده بود .

سارا _ مریم ؟!

مریم بغضش ترکید : جان مریم !!

اخه من به تو چی بگم .. الان کجایی ؟! بگو بیایم دنبالت .. چرا حرف نمیزدی؟

سارا _ گریه نکن ، من خوبم ..

نگرانم نباشید .. خودم میام .. شما برید دنبال دخترا .. نیم ساعت دیگه تعطیل میشن .

مریم _ نگران نباش الان میریم .. ولی تو مطمئنی حالت خوبه ؟! به ما احتیاج نداری ؟!

بگو کجایی ما بیایم دنبالت باهم بریم دنبال دخترا ..

سارا _ اره من خوبم .. نه شما برین دنبال اونا ..

زود میام .. تماسم نگیرین .. خودم باهاتون تماس میگیرم .. خدافظ ..

مریم با انکه هنوز راضی نشده بود ، قبول کرد .. میدانست او الان به تنهایی احتیاج دارد ..

*********

چند ساعتی بود که توی صحن امامزاده نشسته بودم .. ارامش عجیبی توی دلم داشتم .. وقتی وارد شدم .. هنوز اشک داشتم .. اما نه برای حرفایی که شنیدم .. برای این ارامش بود که الان داشتم .. احساس اینکه یکی هست که تنهام نذاره .. که باهام باشه .. که منو به این سمت بکشونه .. خیلی خوشایند بود .. خیلی..

اینقدر که منو از این دنیا کنده بود .

ولی با احساس دستای کسی روی شونه هام به خودم اومدم ..

خانم قبول باشه .. تو رو خدا حالا که دلت شکسته برای بچه های منم دعا کن ..

من فقط یه لبخند بهش زدم .. توی دلم برای بچه هاش دعا کردم .. وبرای همتا و همراز خودم هم دعا کردم .

یه پیرمردی اون جا بود .. صحبت میکرد .. حواسم و جمع صحبت های اون کردم .. داشت از امامزاده میگفت .. از چگونگی کشته شدنش .. ولی من محو صداش شدم .. محو چهره ی نورانیش .. مثل نور میدرخشید ..

صحبتاش که تموم شد .. رفت .

بلند شدم .. دنبالش رفتم میخواستم اسمشو بدونم .. ولی اون دیگه نبود .. توی کسری از ثانیه ناپدید شد .

خیلی دنبالش گشتم .. از چند نفرم سراغش و گرفتم .. ولی اونهام متوجه نشدن که کجا رفته .

ناامید شدم .. ولی تصمیم گرفتم یه روز دخترام و بیارم اینجا .. اون روز هر جوری بود پیداش میکردم ..

هوا دیگه نزدیک تاریک شدن بود .. باید برمیگشتم خونه ..امروز دیگه فهمیده بودم .. که یه زنم .. که یه مطلقه محسوب میشم ، حتی با وجود اسم توی شناسنامه م.

همون موقع گوشیم زنگ خورد .. مریم بود .

_ سلام .

مریم _ سلام سارا کجایی ؟ نمیخوای بیای ؟

_چرا دارم میام .. دخترا خوبن ؟ چیکار دارن میکنن.

مریم _برای همین زنگ زدم. خونه ی سوری جونن . زنگ زد به من گفت قرار بوده دخترا امروز ببری اونجا .. بهت چند بار زنگ زده .. ولی گوشیت و جواب ندادی ..

_ اره گفته بود .. ولی یادم رفت . چیزی که بهش نگفتی ؟

مریم _نه . گفتم برات کاری پبش اومده نیستی .. بعدم همتا و همراز و بردم اونجا .. الان برو اونجا .. منم میام دنبالتون .

_اره خوبه .. زود بیا خیلی خسته ام .

مریم _باشه نیم ساعت دیگه اونجام .

_ باشه . میبینمت

از صحن امامزاده اومدم بیرون .. شانس اوردم پول داشتم .. از روزی که کیف رعنارو زده بودن ، همیشه توی جیبام پول میذاشتم ..

برای یه سواری دست تکون دادم ..

"دربست "

ادرس خونه ی سوری جون و دادم ..چشمامو بستم .. خیلی خسته بودم .. چشمام خیلی میسوخت .. اصلا نمیتونستم کامل باز نگهشون دارم ..

نمیدونم به خاطر بی خوابی دیشب بود یا گریه امروز ..

"خانم رسیدیم .. همین جاست ؟ "

راننده بود ..

چشمامو باز کردم و به اطرافم نگاه کردم .

"درسته "

کرایه رو حساب کردم وپیاده شدم ..

جلوی خونه ی سوری جون دستی به صورتم کشیدم .. کاش کیفم همرام بود ..کمی به چشمام سامون میدادم.. ولی چیزی همراهم نبود..

لباسای خاکیم و تکون دادم .. یه نفس عمیق کشیدم و زنگ زدم ..

_ اِ سارا خانم شمایید ..؟

بیتا خانم بود .

_ بله . ممکنه در و باز کنید ..

بیتا خانم _ بله .. بله ببخشید خانم .. حواسم نبود.

خدارو شکر اینم با دیدن من حواس پرتی میگیره .. خوبه شوهر و پسر نداره وگرنه رام نمیداد تو .

وارد خونه شدم .. یه "سلام" بلند گفتم .

نمیخواستم بفهمن داغونم ..

وارد پذیرایی شدم .. اولین چیزی که دیدم یه جفت چشم متعجب بود .. همون چشمایی که حاضر بودم همه دنیا رو بدم ولی دیگه نبینمشون ..

همون بود .. همون که کنار شاهین ایستاده بود.. حتما دوستش بود.. ولی اینجا چیکار میکرد...

همراز روی پاهاش نشسته بود که بادیدن من به سمتم دوید ..

همراز _ سلام مامانی کجا بودی ..

سعی کردم به خودم مسلط بشم .. اصلا مهم نبود که این مرد من و توی اون وضعیت دیده بود .. اون حرفا رو در مورد من شنیده بود .. باور کرده بود ..

_ سلام مامانم .. ببخشید کار داشتم .. همتا کو ؟

مرد _ سلام خانم . حالتون چطوره

بهش نگاه نکردم . ولی متوجه شدم که ایستاده .

_سلام . ممنون . بفرمایید خواهش میکنم.

سوری جون از اشپزخونه اومد بیرون :

اِ سارا جون اومدی دخترم .. چرا به گوشیت جواب نمیدادی؟

به سمت من اومد و بوسه ای برروی گونه ام کاشت .. دلم گرم شد .

_ سلام سوری جون .. ببخشید حواسم نبود.

سوری جون کمی نگام کرد و با مکث گفت :

سوری جون _ چشمات چی شده ؟

_ چیز مهمی نیست حساسیت فصلی ِ

سوری جون طوری نگام کرد که یعنی " معلومه کاملا "

منم نگاش کردم .. کمی نگران به نظر میرسید ..

همتا _ سلام مامان اومدی ؟!

برگشتم سمت صدا ...

وای خدای من ، شد اون چیزی که نباید میشد..

ای خدا اینم که اینجاست .. پس باید خودم و اماده میکردم برای اینکه همه ی ادمای حاضر در اون اتفاق میدیدم ..

همینطور داشتم نگاش میکردم .. چقدر شبیه پدر جون ِ.

انگار تازه مغزم به کار افتاد ..

وای خدای من نکنه بهنود باشه ؟! اینجا چیکار میکنه ؟

داشتم فکر میکردم که همتا با هیجان شروع کرد به معرفی کردن ..

همتا _ عمو جون این مامان من ِ .. مامان ایشونم عمو بهنودن .. اون اقا هم عمو پیمانن.

سکوت همه جارو گرفته بود .. همه ساکت بودن .. سوری جون که کنارم ایستاده بود .. خواست همراز و از دستم بگیره .. ولی من مانعش شدم .. ترسیده بودم ..

همراز بیشتر به خودم فشردم .. حتی فکر کردن به اینکه اون اومده که همراز و ببره تنم و میلرزوند.

سوری جون که کاملا متوجه ترسم شد.. یه لبخند اطمینان بخش بهم زد و با دستاش روی دستمو که دور همراز بود فشرد و ازمون دور شد.

همه ی وجودم یه پوزخند شد !!!!

این همه وقت .. میون این همه ادم .. درست روزی که من زیر پای ادمای اطرافم له شدم .. درست توی بدترین نقطه ی زندگیم .. تنها جایی که ارزو میکردم هیچ کس نباشه .. اون باید می بود ؟ .. باید میشنید ؟ .. باید میدید ؟

چقدر خوش تیپ بود .. یه شلوار کتان مشکی تنش بود .. بایه بلوز ابی لاجوردی .. چقدر بهش میومد .. به چشماش نگاه کردم ..

توی چشماش جذابش تعجب موج میزد .. وای کاش همراز شبیه من نبود !!! شبیه بهنود بود.

ولی سریع تر از هرچیزی که ممکن بود .. نگاهش عوض شد .. بی تفاوتی جایش را گرفت .

بهنود _ از اشناییتون خوشبختم خانم ..!!

وخیلی راحت از کنارمون گذشت و روی کاناپه کنار پیمان جا گرفت و با کنترل ، کانالای تلویزیون و عوض کرد.نیم رخش سمت من بود .

نمیدونم چرا از این بی تفاتیش ناراحت شدم .. مگه همین الان نمیترسیدم که ممکن همراز و ازم بگیره ، پس چرا ناراحت شدم .. چرا دلم میخواست باهام دست بده و ابراز اشنایی کنه ..

یه جوری سلام کرد که انگار از این اتاق وارد یه اتاق دیگه شده .

شاید انتظار داشتم که حداقل درست بهم نگاه کنه .. که سعی کنه اجزای صورتم و بررسی کنه .. یعنی اصلا کنجکاو نبود ، ببینه من چه شکلیم .؟

یعنی اصلا ناراحت نشده وقتی که فهمیده دوستش عاشق زنش شده ؟

پوزخندم عمیق تر شد .. نه دلت میخواست بیاد بزنه توی گوشت و داد بزنه

" چیکار کردی زن که دوست من عاشقت شده ؟ چرا سنگین رفتار نکردی ؟"

بعدم سیبیلاشو تاب بده ..

" من جنازه ی اون شاهین و میارم "..

دیگه علنن داشتم میخندیدم . البته فقط لبخند میزدمااا.

حالا نه با این خشونت .. یه کمی ملایم تر با همسرش رفتار کنه .. اما بی تفاوتم نباشه دیگه .

بهنود _ خانم . میشه بدونم چه چیزی توی صورت ِمنه که باعث شده نیش شما باز بشه ؟

نیشم کاملا جمع شد .. پروی از خود متشکر .. این از اوناست که به سایه ی خودش میگه دنبالم نیا بو میدی .. والا

رومو کردم سمت پیمان که دیدم داره با لبخند نگام میکنه ..

نمیدونم توی نگاهش چی بود .. که به دلم نشست و باعث شد به روش یه لبخند بزنم .نمیدونم درسته یا نه ولی حس کردم اون میدونه من کاری نکردم و بی گناهم .

رو به همتا کردم ..

_ همتا جان برو لباسات بپوش .. لباسای همرازم بیار باید بریم ..

همتا _ مامان نمیشه نریم ؟!

_ همتا !!!

همتا _ چشم .. الان میرم .

و با غرغر به سمت اتاق رفت تا حاضر بشه ..

سوری جون که با صدای غرغر همتا بیرون اومده بود .

سوری جون _چی شده ؟ سارا جان کجا میخوای بری ؟ شب بمون پیشمون .. من غذا درست کردم .

لبخندی به روش پاشیدم .

_ مرسی سوری جون .. خیلی کار دارم ، باید بریم .. اشالله بعدا خدمت میرسیم .

پیمان _ کجا سارا خانم .. بمونید دیگه . ماهم از دست غرغرای سوری جون راحت میشیم .

لبخندم عمیق تر شد .

پیمان دستاشو باز کرد که همراز و در اغوش بگیره .

_ سوری جون و غرغر ... جرات دارید پیش پدر جون بگین .

همرازم که بغل من بود . دستاشو رد نکرد ..

منم مقاومتی نکردم .. بهش اطمینان داشتم .توی همون چند دقیقه بهش اطمینان پیدا کرده بودم .

پیمان _ وای چه طرفدارایی داری سوری جون ..؟

سوری جون _ پس چی فکر کردی ؟ عروس گل خودمه دیگه ..

تا گفت عروس ، رنگم پرید .. ناخداگاه نگاهم چرخید سمت کاناپه ی رو به تلویزیون .

ولی هیچ عکس العملی توی اون نیم رخ دیده نمیشد ..

باصدای سرفه ی پیمان به خودم اومدم .. بهش نگاه کردم .

بازم بهم لبخند زد .

این دفعه دیگه واقعا خجالت کشیدم .. میخواستم زمین دهن باز کنه من برم توش.

که زنگ در به دادم رسید.

بیتا خان اومد توی سالن رو به من گفت: مریم خانم هستن .. گفتن پایین منتظرتونن.

سوری جون _ چرا تعارفشون نکردی بیان داخل ..

بیتا خانم _ گفتم خانم .. قبول نکردن .. گفتن همون پایین منتظر میمونن.

سوری خانم رفت که خودش شخصا از مریم دعوت کنه ..

همتا با لباس ها اومد .. پیمان و مجبور کرد خم بشه تا ببوستش ..

همتا عمو رو اذیت نکن .

پیمان _ تا باشه از این اذیتا .. خدا قسمت بقیه هم بکنه .. (و با ابرو به بهنود اشاره کرد.)

همراز حاضرش کردم .

تمام این مدت سنگینی نگاه پیمان حس میکردم .. نمیدونستم با بهنود چه نسبتی داره ؟ ولی حتما از زندگی ِ ما خبر داره که اینجوری نگام میکنه ..

همراز و اماده کردم .. بغلش کردم .. رو به همتا کردم ..

_برو کفشاتو پات کن .

همتا _ چشم .. عمو بهنود .. عمو پیمان خدافظ .. ناراحت نباشید .. ما بازم میایم .

پیمان لبخند زد _ باشه جیگر پس عمو منتظرت میمونه .

همتا _ باشه ..ولی باید قول بدین پسرای خوبی باشین و مامان سوری رو اذیت نکنید .. وگرنه جریمه تون میکنم ... نمیام پیشتوناا .

پیمان _ باشه قول میدیم .. توهم از مامان سوری قول بگیر ما رو اذیت نکنه .

همتا _ مامانا که هیچ وقت اشتباه نمیکنن.. همش تقصیر شما بچه ها ست مامان سوری رو اذیت کردین .

دلم ریخت .. ناخداگاه به بهنود نگاه کردم .. سرشو بلند کرد ، با یه پوزخند نگام کرد.

پس منو مقصر میدونست ..

همه ی غم عالم به دلم نشست .. اما پیمان ..

پیمان _ درسته جوجو مامانا هیچ وقت اشتباه نمیکنن ... .

بعدم با لحن شادی ادامه داد .. قول دادیا !! من منتظرم بیای پیشماا.

همتا _ باشه عمو زود میام .. بعدم یه چهره ی متفکر به خودش گرفت و گفت : ولی فعلا کار دارم ..

خدایا به خیر بگذرونه .. بازم این نقشه ی شیطانی در سرداره .

_ بدو همتا .. خاله منتظره .

همتا دوید سمت در منم داشتم با پیمان خداحافظی میکردم که سوری جون اومد داخل .

سوری جون _ نمیخواد بری ، مریمم داره میاد بالا ..

و جای هیچ اعتراضی برای من نذاشت و رفت ...

قبول کردم بمونم .. نمیدونم چرا ولی یه حسی ته دلم دوست داشت ، بمونم .. ولی یه حسی بهم میگفت باید برم .. نباید بذارم دستش به همراز برسه . ولی اخرخودم و با جمله ی "اون اصلا به همراز نگاهم نمیکنه " قانع کردم .

نمیدونم شایدم به خاطر چشم غره هایی بود که بهنود به پیمان میرفت برای اینکه به ما اصرار کرده که بمونیم ..

پیمان بدبخت که اصلا هیچ حرفی نمیزد .. ولی من نمیدونمم چرا خندم میگرفت .. دیوونه ای بودم برای خودم..

قیافه ی مریم با دیدن اون دوتا دیدنی بود ..

همتا رو بغل کرده وارد نشیمن شد .. در همون حالم داشت با همتا کل کل میکرد..

مریم _ ببین همتا دارم بهت میگم یه بار دیگه اسم این دختره رو پیش من بیاری کلامون میره توهمااا ..

همتا _ اِ خاله من که چیزی نگفتم .. فقط گفتم خاله رعنا جـــــونم کجاست ؟

مریم _ دِ همین دیگه .. اون دختره نباید جونِ تو باشه !! که من فقط خاله جـــــــون توام .. فهمیدی یا نه ؟

همتا _ اخه خاله نمیتونم به خاله رعنا خیانت کنم .. تو که برای من بستنی نمیخری ؟!!!!

مریم دیگه کلافه شده بود_ خیلی خوب حداقل وقتی نیست بهش خیانت کن.

همتا _ اخه خاله اگه به اون خیانت کنم .. فردا شوهرمم بهم خیانت میکنه.

برگشت رو به من بگه" ببین یه بلایی سر این دخترت میارماا " که چشمش به اون دوتا افتاد .. پیمان که در حال انفجار بود .. بهنود کاملا عادی از جاش بلند شده بود ..ولی هنوز نگاهش به تی وی بود..

وای مریم از همون در ، داشت برمیگشت .. این کارش کاملا غیر ارادی بود .

صداش کردم _مریم

برگشت ..

چند دقیقه به هردوشون چشم دوخت .. و یه نگاه به من کرد ..

اشک تو چشمش جمع شده بود ..

جَوِ به وجود امده واقعا سنگین بود .. هیچ کس سعی نمیکرد کاری انجام بده .. میفهمیدم مریم چه حالی داره .. امروز خیلی فشار روش بود .. احساس میکردم در حال انفجارِ ..

مریم دوباره به من نگاه کرد .. نگاهش این دفعه سوالی بود.. فکر کنم تازه مغزش به کار افتاده بود..

منم در جوابش یه لبخند محزون زدم .. چشمامو باز وبسته کردم ..

پیمان زودتر از همه به حرف اومد .. فکر کنم از نگاه مریم فهمیده بود که توضیح میخواد چون گفت :

پیمان _سلام من پیمان هستم .. اینم بهنوده .. صبح توی شرکت نشد خودمون و معرفی کنیم ..

مریم یه نگاه بهش کرد .. منم به سمتش برگشته بودم .. با تعجب دیدم که بهنودم داره به ما نگاه میکنه ..

نگاهش یه طوری بود .. شبیه ادمایی که مچتو حین ارتکاب جرم میگیرن .

مریم _ مریم جعفری . از اشناییتون خوشبخت شدم ..

ورو به من _ سارا جون بریم.

سوری جون تازه وارد نشیمن شده بود ..

سوری جون _ کجا شب باید پیش ما بمونید ..

مریم _ مرسی سوری جون .. ما که همیشه اینجاییم .. الانم مهمان دارین درست نیست بمونیم ..

سوری جون _ این حرفا رو نزن که ناراحت میشم ... مهمون کجا بود ..

اینا که پسرامن ، شما هم که دخترامین ..

بیا تو بیا تو که من و این پیمان بچه م ، جونمون در اومد تا تونستیم این سارا رو نگه داریم ..

ورو به من کرد و ادامه داد :

سوری جون _سارا جان مادر ، با مریم برین توی اتاقت استراحت کنید .. وحیدی اومد برای شام صداتون میکنم .. برین عزیزم که خستگی از سرو روتون میباره ..

اخه من اونجا یه اتاق داشتم .. که هروقت میخواستم بمونم راحت باشم .

مریم به من نگاه کرد منم با چشم بهش اشاره کردم که "من خوبم .. نگران من نباشه" .. بعدم بااشاره ازش خواستم بریم اتاقم ..

مریم هنوز توی ورودی نشیمن ایستاده بود .. اون دوتا هم منتظر یه عکس العمل از مریم سرپا بودن ..

همتا _ عمو جون شما بشینین .. این خاله ی من تا منو به خیانت وادار نکنه تو نمیاد.

پیمان بلند خندید ..

پیمان _پس بیا پیش خودم تا کسی نتونه به خیانت وادارت کنه .

همتا از بغل مریم پرید پایین و به سمت پیمان رفت ..

مریم هم یه" ببخشید " زیر لب گفت و به سمت اتاق من حرکت کرد..

خواستم دنبالش برم که همراز اومد سمتم که بغلش کنم .. بغلش کردم .. در حال رفتن به اتاق بودم که عشقم شروع کرد صورتشو به سینه ی من مالوندن .. این عادتش بود .. با اون که خیلی وقته بهش شیر نمیدم ولی بازم هر وقت گرسنه باشه اینجوری بیان میکنه ..

برعکس همتا که اگه گرسنه باشه همه اهل محل متوجه میشن ..!!

_ الهی فدات بشم من .. چشم الان به عشقم غذا میدم .

بوسیدمش ... و به سمت اشپزخونه حرکت کردم .. درهمون حالم به همتا گفتم :

_ همتا خانم شمام باید بخوابی .. صبح مدرسه داری .

همتا _ وای مامان من خوابم نمیاد.

_ ولی باید بخوابی ..

وارد اشپزخونه شدم ..

_ سوری جون ممکنه کمی غذا برای همراز و همتا بکشم .. گشنشونه .

سوری جون _ البته عزیزم .. بیتا جان زحمتشو میکشی ..

بیتا _ بله خانم جان الان میکشم .

سوری جون دائما در حال جنب و جوش بود .. معلوم بود که میخواد برای پسرش سنگ تموم بذاره ..شاید موندگار شه !!!!

ولی یکی نبود بهش بگه که" مگه اونجا گشنه بوده که حالا داری سعی میکنی با غذاهای خوشمزه ات پایبندش کنی" ..والا.

بیتا خانمم ، بعد از اینکه علاقه مندی این دوتا وروجک و پرسید براشون غذا کشید و روی میز 6نفره ی توی اشپزخونه گذاشت ..

بیتا _ خانم جان شما خسته این ، من بهشون غذا میدم .. شما برین استراحت کنید ..

_ مرسی بیتا خانم . خودم باید بهش غذا بدم .. همراز کمی توی خوردن غذا بدقلق ِ .. حوصله ی شما رو سرمیبره ..

فقط بی زحمت یه مسکن به من بدین ..شدیدا سردرد دارم ..

مشغول غذا دادن شدم .

حدود یه ساعت مشغول اون دوتا شدم .. مریمم توی اتاق من بود و بیرون نمیومد ..

مطمئنم اگه به خاطر اصرارهای سوری جون نبود محال بود یه دقیقه هم اونجا بمونه ..

همتا که اصلا خوابش نمیومد !!!! همون سرمیز خوابش برد ..

غذای همراز و دادم .. دست و صورتشو پاک کردم .. گذاشتمش زمین ..

همتا رو صدا کردم .. ولی طبق معمول وقتی میخوابید دیگه محال بود بیدار بشه .. بنابراین باید بغلش میکردم ..

همرازم خوابش میومد .. از من جدا نمیشد ..

همتا رو بغل کردم و با یه دستم نگهش داشتم .. با یه دست دیگم دست همراز و که دیگه غرغراش شروع شده بود گرفتم و به سمت اتاقم حرکت کردم ..

از توی اشپزخونه صدای پچ پچشون میومد .. سعی کردم با کمی سرو صدا وارد نشیمن بشم..

از مقابل پیمان و بهنود که گذشتم .. پیمان با دیدنم سریع بلند شد که همتا رو از دستم بگیره ولی من به دلیل نزدیکی اتاقم کمکشو رد کردم .. واز بابت محبتش تشکرکردم .. خواست همراز و جدا کنه که همراز پشت من قایم شد.

پیمان _ ای دختر لوس به همین زودی منو فروختی ؟

لبخندی به روش زدم و سعی کردم به زبون همراز صحبت کنم .

_ نه عمو ببخشید .. من خوابم که بیاد لوس میشم .. میچسبم به مامانم.

پیمان _ وای منم مامانم و میخوام .. الان گریه میکنم ..

همراز که از کارای عمو پیمان خندش گرفته بود ..

همراز _ عمو جون .. خوب برو پیش مامانت .. چرا گریه میکنی .. بچه کوچولوها گریه میکنن.

پیمان با بغض ساختگی _ باشه میرم .. ولی اگه بهش بگم بیا منو بغل کن که دعوام میکنه ..

همراز عزیزم که از بغض پیمان ناراحت شده بود رو به من گفت _ مامانی .. به مامان عمو پیمان میگی بغلش کنه ؟

_ اره عزیزم میگم ..

پیمانم در یک حرکت غافلگیرانه همراز و بغل کرد و بوسید ..

ولی قبل از اینکه همراز با جیغ اعتراض کنه ، اونو کنار من گذاشت و عذرخواهی کرد ..

بهنودم که اصلا تکون نخورد .. این حرکتش برام توجیح ناپذیر بود هیچ ربطی به احساس مسئولیت و محبت و عشق نداشت .. وفقط یه وظیفه ی انسانی بود که خدارو شکر ازش بی بهره بود ..

به اتاقم رسیدم ..

مریم روی تخت دراز کشیده بودو ساعدشو روی پیشونیش گذاشته بود .. همتا رو روی تخت گذاشتم .. خودمم کنارش دراز کشیدم .. همراز و توی اغوش کشیدم .. اونم سرشو روی سینه م گذاشت و بی حرکت خوابید ..

از بچگی عادت داشت با صدای قلب من بخوابه .. هرکاری هم که کردم ، نتونستم این عادتشو ترک بدم ..

برای اینکه بیدار نشه ، اهسته گفتم :

_ مریمی بیداری ؟

مریم نفسشو باصدا بیرون داد ..

مریم _ اره بیدارم .

و به سمت من روی پهلو خوابید .. منم نگاهم به سقف بود ..

مریم _ چرا این جوری شد ؟؟.. یعنی از ما بدشانس ترم پیدا میشه ..؟؟

چقدر دوسش دارم .. میدونستم برای اینکه من ناراحت نشم میگه "ما" چون درواقع همه ی این اتفاقا برای من افتاده بود .. ولی با اون حال بازم مراعاتم و میکرد .

_ نمیدونم مریم .. ولی من حس میکنم ، پیمان درموردم بد فکر نمیکنه .. این باعث میشه که بیشتر امیدوار بشم که بهنودم باهاش موافق .ِ

مریم با ییه لحن محزونی گفت:

مریم _ وای سارا فکر کن این همه ادم توی دنیاست .. اونوقت این بهنود باید دوست عقاب باشه ؟!

منم از لحنش خنده م گرفته بود..

_ اره واقعا منم توی کار خدا موندم ..

مریم یه دفعه ای جدی شد..

_ سارا باید یه چیزی بهت بگم

منتظر نگاش کردم

مریم _ رعنا امروز برگشته بود شرکت ..

_ چـــــــــــــی ؟! برای چی برگشته بود ؟

مریم _ وقتی تورو پیدا نکردیم به من گفت برم دنبال بچه ها اونم باید میره یه جا کار داره !! من نمیدونستم میخواد چیکار کنه !

_دروغ میگی ؟!

مریم _ نه به خدا .. بعدا به من گفت .. رفته بوده شرکت .. میخواسته حال ِ خانم مهدوی و بگیره که میبینه .. شاهین ، مهدوی و موسوی اخراج کرده ..

ته دلم خالی شد..

_ چیکار کرده ؟ برای چی ؟

مریم _ بخاطر حرفایی که در مورد تو زده بود .. همه ی مردا باهاش دعوا کردن و بهش گفتن "بی خود کردی از جانب ما به سارا توهین کردی .. ما تا الان حرکت زشتی ازش ندیدیم "..

کمی مکث کرد .. ادامه داد :

مریم _ فرشته رو هم اخراج کرده .. .

من یه دفعه سرمو به سمتش چرخوندم .. چون همراز توی بغلم بود نمیتونستم تکون بخورم ..

_ چرااااا ؟

لحن صحبت مریم کاملا نشون میداد که داره حرص میخوره .

مریم _ مثل اینکه اون زنگ زده بود خونه ی شاهین اینا یه سری دروغ به مادر شاهین گفته بود ...

معلوم بود حرفای خیلی بدی گفته که مادر شاهین اون کارو کرده و حالاهم

مریم داره با این لحن میگه .

ولی من باید میدونستم که اون در موردم چی گفته

_ چیا گفته ؟

مریم _ ولش کن .. مهم نیست .. مهم اینه که شاهین مجبورش کرد جلوی هم تکذیب کنه .

واقعا از ته دلم خوشحال شدم .. تصور افکار بدِ دیگران در مورد خودم و نمیتونستم تحمل کنم ..

البته شایدم برای این بود که برای بهنود توضیح داده شده !!!

_ میخوام بدونم چی درباره م گفته بود ..

مریم یه نفس عمیق کشید و بازدمشو بیرون فرستاد . با حرص گفت:

مریم _ گفته تو با پسرش رابطه داری .. گفته با همه ی مردای شرکت رابطه داری و شاهین اینو نمیدونه .. برای همین به تو علاقه مند شده .. از اونجایی که باکره نیستی .. مشکلی هم در این رابطه نداری .

با کمی مکث ادامه داد:

مادره هم ، شب از پسرش در مورد تو میپرسه .. اونم تایید میکنه که تو بچه داری .. ولی براش مهم نیست و از علاقه اش به تو گفته .. اونم ، اون حرکت و انجام میده .. البته مادره میگفت نمیخواسته این کارو بکنه ولی با حرفای خانم مهدوی و موسوی بیشتر تحریک میشه ..

رعنا میگفت : شاهین خیلی ازش عذر خواهی کرده .. وقول داده فردا جبران میکنه .

_ ولی من دیگه به اون شرکت برنمیگردم .. جبرانشم نمیخوام .

مریم به پشت خوابید .. "میدونم ".

احساس خیلی خوبی داشتم .. انگار ارامش عجیبی بهم تزریق شده بود .. سردردم کاملا خوب شد .. نمیدونم شایدم به خاطر مسکنی بود که مصرف کردم ...ولی هرچی که بود ارومم کرده بود .. دلم میخواست بخوابم .. چشمامو بستم و به خواب عمیقی فرو رفتم ..

حرکت چیزی رو صورتم حس کردم .. چشمامو باز کردم .. با یه چهره ی خندون مواجه شدم .. همرازم بود .

نشسته بود روی شکمم .. با یه پَــر روی صورتم میکشید .. از اون همتای مارمولک یادگرفته بود ..

یه کمی نگاش کردم .. یهو کشیدمش توی بغلم و خوابوندمش کنارم .. روش خیمه زدم ..

_ حالا دیگه منو اذیت میکنی .. وقتی خوردمت میفهمی ..

یه نیم تنه تنش کرده بودم .. شکمش کاملا بیرون بود .. همینطور شکمشو میبوسیدم .. .. قلقلکش میومد .. بلند بلند میخندید ..

همراز بریده بریده میگفت ..

_ ما .. ما .. نی ... ببخشید .. ببخشید ..

یه جوری دستامو شل کردم که بتونه از دستم فرار کنه ..

_ صبر کن ببینم باید جریمه بشی .. راه فراری نیست .. من باید این دختر خوشگلمو بخورم .. صبر کن فرار نکن ..

همرازم که از حرفای من فهمیده بود که باید فرار کنه .. سریع از اتاق دوید بیرون ... منم دنبالش اهسته تر میدویدم ..

همراز همینطور که میدوید .. بلند گفت :

همراز _ عمو جون کمک ، مامانم میخواد منو بخوره ..

تا گفت عموجون ... مغزم فرمان ایست داد.. وای اصلا یادم نبود که خونه ی سوری جونیم .. بهنودم هست .

باسرعت عقب گرد کردم که محکم خوردم به چیزی .. استخون بینیم خیلی درد گرفت

ناخوداگاه کشیدم عقب اما بخاطر بینیم صورتم جمع شده بود .. وچشمام بسته بود .. سریع چشمامو باز کردم .. دیدم با بهنود برخورد کردم .. بهم اخم کرده بود.

سریع یه عذر خواهی کردم و به طرف اتاقم راه افتادم ..

به اتاق که رسیدم .. سریع درو بستم بهش تکیه دادم .. وا این چرا اخم کرده بود .. مگه چیکار کردم ..

خوب حواسم نبود خوردم بهش . تازه اون که طوریش نشد .. بینی ِ من بود که عمل لازم شد ..!!

به جای اینکه اون عذر بخواد من عذر خواستم ..

شایدم فکر کرده من به از قصد خودم و انداختم بغلش ..

واااای اره ..!!!

حتما همین فکر و کرده .. نیست که خیلی از خود ممنونه ..!! حتما همین فکرو کرده ..

" حالا نه اینکه خیلی بدتم اومده "

از فکری که کردم یه لبخند شیطون اومد روی لبم ..

قلبم تند تند میزد .. تمام تنم داغ شده بود .. بوی عطرش هنوز توی بینیم بود ..

"حالا بدم که نیومد ..ولی از قصدم نکردم .. عقده که ندارم .. والا ."

"وای ببخشید یادم نبود هرروز یکی میاد بغلتون میکنه که عقده ای نشین ."

"برو بمیر خاک بر سر "!!

به طرف اینه رفتم .. وای قیافمو ..

"بابا طرف اگه عاشقتم بود ، با این قیافه میدیدت ولت میکرد میرفت .. چه برسه به اینکه ، این اصلا از تو خوششم نمیاد "..

چشمام به خاطر پف زیاد .. ریزِ ریز شده بود .. موهامم که چون باز گذاشته بودمشون ژولیده ی ژولیده بود .. درست ِ بلند بود .. ولی اینطوری اصلا قشنگ نبود .. در نتیجه دلبری در کار نبود ..!!!

تازه نگام به لباس هام افتاد .. وای خاک برسرم ..یه تاپ بندی مشکی تنم بود که بندای سوتین ِ صورتیم کاملا مشخص بود .. اونو معمولا زیر مانتوم میپوشیدم .. یه شلوار نخی ِ دنپا گشادِ مشکیم پام بود..

معمولا وقتی میومدم خونه ی سوری جون میپوشیدم .. یه سری تونیکم اونجا داشتم .. و یه سری لباس خواب .. البته نه از این لباس خوابای خفناا .. یه چند تا بلوز و شلوار راحتی که طرحهای خرسی داشت .. !!

برای اینکه همتا خانم راضی بشه لباس خواب بپوشه مجبور شدم .. برای خودمم از اونا بخرم .. تازه مریم و رعنا هم از اونا میپوشیدن .. خلاصه شبا خونه ی ما خنده ای بود ، برای خودش ..

ولی خوب دیشب عوض نکرده بودم .. بس که خسته بودم .

موهامو شونه کردم . از اینه دل کندم و به سمت کمد رفتم .. اصولا توی لباس پوشیدن وسواس به خرج نمیدادم .. ولی الان نمیدونم چرا دارم دنبال لباس میگردم ..

اه من که اینجا چیزی ندارم .. کاش یه چند دست لباس درست و حسابی برای خودم میاوردم .. رعنا همیشه میگفت " همین کارا رو میکنی هیچ کس نمیاد عاشقت بشه دیگه "

منم میخندیدم و میگفتم "مگه میخوان عاشق لباسام بشن "..

ولی حالا دارم برای یه پسر این جوری میکنم ..

اصلا هم اینطور نیست .. فقط میخوام خوب به نظر برسم .. پسره نگه مادر بچه م چقدر بد سلیقه است ..

"کاش الان رعنا اینجا بود .. یا مریم بعد از رسوندن همتا برمیگشت ."

"اه ه ه .. الان بهشون نیاز داشتمااا."

شلوارم خوب بود .. یه بلوز استین سه ربع سفید مشکی برداشتم که بلندیش تاروی باسنم بود .. ویه روسری ِ کوتاه مشکی سر کردم

وقتی از خوب بودن خودم مطمئن شدم .. بایه نفس عمیق در رو باز کردم و خارج شدم ..

طول راهرو رو که گذروندم ..صدای خنده ی همراز و صدای " شیطون گفتن" پیمان و میشنیدم ..

لبخندی روی لبام نشست ..

دختر ساکت من با دیدن بابا و عمو به دختر شیطون تبدیل شده بود .. جای سوری جون خالی که ببینه همراز ساکتش دیگه دست همتارم از پشت بسته ، جلوی باباش..!!

با همون لبخند وارد سالن شدم و سلام کردم .. بهنود رو به راهروی اتاق خوابا نشسته بود و داشت به کارای اونا میخندید .. پیمانم داشت دور مبلا دنبال همراز میکرد ..

همراز با دیدنم به سمتم اومد و از دست پیمان پشت من پناه گرفت ..

بهنود یه سلام خشک به من گفت .. اگه نمیگفت من راحت تر بودم .. والا .

اما عوضش پیمان .. یه سلام بلند کرد .. منم از ته دلم بهش لبخند زدم ..

پیمان _ سلام سارا خانم !! احوال شما ؟

و رو به همراز ادامه داد _ اِ دختریه خائن .. تو نبودی همین چند دقیقه ی پیش از دست مامانت به من پناه اوردی .. همرازم انگاری یادش اومده بود من قراره بخورمش .. سریع به سمت بهنود رفت و محکم خودش و توی بغلش پرت کرد ..

من به این حرکتش حیرت زده نگاه میکردم ..

"اینا کی اینقدر با هم صمیمی شده بودن .. یا واقعا این کشش خونی که میگفتن حقیقت داره ..!!"

ولی سریع به خودم اومدم .. و بازم با لبخند پیمان مواجه شدم .

_ سلام صبحتون به خیر ..

پیمان با یه لحن خاله زنکی گفت :

پیمان _ صبح چیه خانم .. ظهر شده .. ادم خونه ی مادر شوهرش این همه میخوابه ..؟؟!!!

وبا عشوه و ناز موهاشو پشت گوشش زد :

والا قدیما رسم بود، عروسا برای فامیلای شوهرشون صبحونه اماده میکردن .. عروس ما تا لنگ ظهر میخوابه ؟!!

اصلا به بهنود نگاه نکردم .. چون میدونستم چیزی جز اخم نصیبم نمیشه .. این همینطوری بدون اینکه کاری انجام بدم به من اخم میکنه .. چه برسه به حالا که دیگه از طرف پیمان عروس خانواده هم خطاب شدم ..

با همون لبخند :

_ اون قدیما بود اقا پیمان .. الان دیگه از این خبرا نیست .. عروسا با مادرشوهرا دوستن ... با هم دیگه برای فامیل شوهراشون تؤطئه میکنن!!!

پیمان بلند خندید ..

پیمان _ پس باید مراقب خودمون باشیم .. از تو و این مامان سوری همه چیز برمیاد..

نمیدونم چرا از لحن خودمونیش بیشتر خوشم اومد .. خیلی دوست داشتنی بود .

_ نه خیالتون راحت شما الان حکم مهمون و دارین ..ما برای مهمونا اتش بس اعلام میکنیم ..

پیمان بازم خندید ..

پیمان _ خوب خدا رو شکر .. و رو به بهنود ادامه داد ..به جون تو حسابی ترسیده بودم .. میخواستم برم هتلی .. جایی.

به بهنود نگاه کردم .. داشت لبخند میزد ..

چه عجب این خندید .. درپیت !

منم خندیدم ..

_ اینقدرام خطرناک نیستیم .. اگه مهمون نبودین .. فقط یه کوچولو اذیتتون میکردیم

با انگشت بزرگم و اشاره م یه ذره رو نشون دادم .

پیمان بادستاش ادای من و در اورد ..

پیمان _ فقط یه کوچولو !!!

من فقط خندیدم .. نمیدونم به خاطر ادا در اوردن پیمان بود یا لبخند بهنود .. ولی هرچی که بود شادم کرده بود.

رفتم طرف بهنود که همراز و ازش بگیرم ..

_ همرازم .. بیا مامان بهت صبحونه بدم ..

پیمان از زبون همراز گفت :

_وا مامان منظورت ناهاره دیگه ..؟؟

خندیدم ..

روبه همراز _ نه دخترم .. همون صبحونه .

بهنود با دستاش همراز و توی بغلش جابه جا کرد .. با لحن جدی رو به من ..

بهنود _ همراز صبحونه خورده .. شما لطفا برین میل کنید .. بعدش باید باهم صحبت کنیم ..

تنم لرزید .. ترسیده بودم ..

این قدر جدی گفت که ناخداگاه یه به قدم عقب رفتم و برگشتم به سمت اشپزخونه حرکت کردم ..

"برای چی میخواست با من صحبت کنه ؟"

کاش دیشب نمیموندم ..

دیدی اخرش این همراز ، مهر پدریشو تحریک کرد ..

حالا میخواد ازم بگیرتش ...

با اون گندیم که دیروز شد حتما میخواد بگه" تو صلاحیت نگه داری از دختر منو نداری ".

ولی من کوتاه نمیام .. این همه سال تنهایی بزرگش کردم .. حالا که داره ثمر میده یادش افتاده دختر داره ..

چیمیگی مگه میوه است ؟؟

اره دیگه میوه ی زندگیه منه .. دیگه رسما دیوونه شدم .. اینم از برکت وجود شوهر عزیزمان است..!!!!

با تمام این افکار اصلا نفهمیدم که چطوری صبحانه خوردم .. اصلا خوردم یانه

میز صبحونه رو جمع کردم .. به اعتراض های بیتا خانم هم توجهی نکردم ..

نمیدونم چرا دلم میخواست طولش بدم .. دلم یه جورایی اشوب بود .. پاهام میلرزیدن .. به کمک میز خودمو نگه داشته بودم .. ولی بازم حاضر نبودمزود برم تا به حرفای بهنود گوش بدم ..

نمیدونم چند دقیقه الکی خودمو مشغول کرده بودم که با صدا بیتا خانم سرجام میخ کوب شدم ..

بیتا خانم _ اِوا اقا بهنود چیزی لازم داشتین ؟

بهنود _ نه بیتا خانم منتظر ِ سارا خانم هستم .. میخوام بدونم کی کارشون تموم میشه ؟

حالم از قبلم بدتر شد .. اینم خیلی خوشش میاد انگار مچِ منو بگیره .. اه .

مجبور شدم به سمتش برگردم ..

دست به سینه به چهارچوب در تکیه داده بود .. اون لبخند مسخره هم که عضو لاینفک صورتش شده بود.

تو دلم یه ببند اون نیش و نثارش کردم ..

_ببخشید معطل شدین .. الان میام خدمتتون .

صدام کاملا میلرزید ..

یه دفعه این بیتا خانم بیماری قندش اوت کرد ..!!!

بیتا خانم _ ای وای خانم من که گفتم خودم انجام میدم .. شما اصرار میکنید .. برین تورو خدا اقا منتظرتونن .

یعنی توی اون لحظه دلم میخواست سرمو بکوبم به دیوار .. اخه خدا چرا من این همه بد شانسم .. 24 ساعتم نشده این پسر رو دیدم .. 2400بار جلوش ضایع شدم ..

یه لبخند با فک منقبض به بیتا جون زدم .. بدون حرف اشپزخونه رو ترک کردم ..

وارد سالن شدم ..

پیمان هنوز مشغول بازی همراز بود.

_ همرازم بیا بسه دیگه عمو خسته شد ..

همتا زود خودش به من رسوند .. مامان بریم پیش خاله رویا (مربی ِ مهدش )؟

_ امروز دیگه نه ولی فردا میریم باشه خوشگلم ؟

همراز _ باشه .

پیمان _ بلا تو چند تا مگه خاله داری ؟

همراز هیجان زده انگشتاشو اورد بالا شروع به شمارش خاله هاش کرد ..

همراز _ خیلی دارم عمو .. خاله مریم .. خاله رعنا .. خاله مینو ( مامان رعنا ) .. خاله سودابه (مامام مریم ) .. خاله رویا .. خاله نرگس .. خاله ..

داشت همچنان ادامه میداد که پیمان گفت : بسه .. بسه خسته شدم .. حالا بگو چند تا عمو داری ؟

همرازم گفت _ عموهم یه عالمه دارم .. عمو بابک .. عمو مش رجب .. عمو شاهین ..

تعجب کرده بودم با شاهین کی اشنا شده بود ..

یه دفعه بهنود به سمت من برگشت .. فکر کنم تعجب و توی صورت من دید .. چون چهرش عوض شد ..

بهنود _ همون شاهین خودمون و میگه ؟!!..

با سر بهش اشاره کردم که یعنی اره ..

پیمانم بل گرفته بود ..

پیمان _ عمو شاهین و کجا دیدی ؟

همراز _سرکارِ مامان بود .. گفت من عموتم اومدم تورو ببینم .. بعدم منو بوسید و بهم شکلات داد ... من خیلی دوسش دارم .

پیمان با یه لحن جدی رو به بهنود گفت :

پیمان _ یعنی خاک بر سرت بهنود که دخترت به یه شکلات فروختت !!

سرمو انداختم پایین که خنده م دیده نشه .. یعنی میخواستم از خنده بمیرم .. ولی با حرف بهنود نیشم کاملا جمع شد ..

بهنود _ ببند پیمان .. وگرنه خودم میبندمش ..

درضمن مراقب همراز باش من باید با ایشون صحبت کنم ..

و رو به من ادامه داد "

من توی اتاقم منتظر شما هستم .. لطفا معطل نکنید..

با چشمام رفتنشو دنبال میکردم .. که با صدای پیمان به خودم اومدم ..

پیمان _ نگران نباشین .. اونقدرام که نشون میده جدی نیست .. نگران همرازم نباشید من مراقبشم ..

بعدم یه لبخندی زد که منو ناخواسته وادار به پاسخ کرد ..

همراز بهش سپردم و به سمت اتاق بهنود رفتم .. در حالی که ضربان قلبم بسیار سریع بود .. ولی پمپاژ خون بسیار کند که باعث شده بود بدنم کاملا بی حس بشه ..

تقه ای به در زدم .. منتظرشدم که اجازه ی ورود بده .. که بلافاصله خودش درو برام باز کرد ..!!!

معلوم بود که پشت در منتظرم ایستاده بود .

سرمو بلند کردم .. بهش نگاه کردم .. جدیتش باعث شد .. دوباره هول کنم و سریع سلام کنم .

در حالی که سعی میکرد خنده شو کنترل کنه .. جوابم و داد .. بادستاش من و به اتاقش دعوت کرد ..

وارد اتاقش شدم .. قبلا خیلی به این اتاق میومدم .. در واقع چیز جدیدی بهش اضافه نشده بود .. ولی یه حس غریبی در من به وجود اورده بود .. اصلا نشانی از اشنایی درونش پیدا نمیکردم ..

پشتم به بهنود بود و داشتم با نگاهم اتاقو بررسی میکردم ..

یه تخت دونفره مشکی با پاتختی های ستش ، که از روتختی های ابی صورمه ای پوشیده شده بود .. پرده ی اتاقشم ابی بود ولی روشن تر از رو تختیش که باعث میشد اتاق خیلی تیره نباشه .. روی تختش یه لپ تاپ سفیدبود ..

یه نیم ست راحتی هم گوشه ی اتاقش بود .. یه کتابخونه متوسط ...

همچنان داشتم بررسی میکردم که با صداش به خودم اومدم .

بهنود _ قبلا توی این اتاق نیومده بودین ..

من بازم طبق معمول به تته پته افتادم ..

_ چ .. چرا اومده بودم .. متاسفم .

بهنود که معلوم بود از هول شدن من لذت میبره :

بهنود _ چرا متاسفی ؟!

نفس عمیقی کشیدن .. "بچه پرویی" نثارش کردم .. سعی کردم اعتماد به نفس از دست رفتم و با نفس های عمیق نجات بدم .. تا حدودی هم موفق شدم ..

ولی هر کاری کردم .. نتونستم لرزش صدامو از بین ببرم .

_ مهم نیست .. خوب مثل اینکه میخواستین با من صحبت کنید ..

بهنود که به خاطر گریز من از پاسخ .. یه لبخند کج روی لباش نشسته بود ..

به کاناپه ی توی اتاقش اشاره کرد ..

بهنود _ بله خواهش میکنم بفرمایید بشینید ..

بدون حرفی سریع نشستم .. احساس میکردم ، توی یه کوره اجرپزی هستم .. از بدنم اتیش میزد بیرون .. دلم میخواست هر چه سریع تر از اونجا خارج بشم .. بنابراین .. با نگاهم بهش فهموندم که منتظر شنیدن حرفاش هستم ..

بهنود خیلی راحت مقابل من نشست .. چند ثانیه بدون حرف نگام کرد .. منم نگاش کردم .. لعنتی عجب چشمایی داشت .. باید اعتراف کنم چشمای همراز با وجود شباهت زیادی که با بهنود داشت .. ولی بازم مال بهنود خوشگل تر بود ..

در حال بررسی چشماش بودم که با لبخند کجش فهمیدم که باز گند زدم ..

_ چشماتون خیلی شبیه همراز !!!

یعنی دلم میخواست اون لحظه لال میشدم و سعی در درست کردن سوتیم نداشتم ..

لبخندش عمیق تر شد .. یکی از ابروهاشو داد بالا

یعنی خاک بر سرت سارا !! این که خدای اعتماد به نفس هست .. فقط تعریف تورو کم داشت ..

بهنود _ اره همراز خیلی خوشگله.

بچه پروی ِ درپیت ِبزغاله ..

سعی کردم یه لبخند پسر کش بزنم ..

_ بله خیلی .. نیشش بازشد ..

ادامه دادم ..

_ولی فقط چشماش به شما رفته .. بقیه ی اجزای صورتش شبیه منه ..

چشماش و خمار کرد:

بهنود _ چشم توی صورت مهمترین قسمت به حساب میاد .. و اولین چیزی که در نگاه اول به چشم بیننده میاد ..

_ بله البته اولش حالتشه که بیننده رو جذب میکنه بعد رنگشه ..

باز من کم اوردم چرت گفتم ..

بهنود بازم یه لبخند تحویلم داد.. ابروشم انداخت بالا

بهنود _ بله شما درست میفرمایید .

نفس عمیقی کشید .. نگاهشو ازم گرفت .

بهنود _ مامان میگفت به خاطر مشغله ی کاریت و دخترا نتونستی برای طلاق اقدام کنی .. درسته ؟!

خودمو اماده ی هر چیزی کرده بودم .. بنابراین اصلا جانخوردم .. در عین حال فکر کردم .. جدی شدنش مصادف شد با اول شخص شدم من !!!

و با سر تایید کردم .

بهنود _ خوب من بهت حق میدم .. حقیقتش اینه انتظار داشتم زودتر از اینا اقدام کنی .. خوب بلاخره تو هنوز جوونی .. یعنی در واقع بچه ای ..

مامان کوچولو ..!!!

لبخند زد ..ولی این لبخندش شبیه بقیه نبود .. یعنی داشت ازم تعریف میکرد..؟!

ناخداگاه منم لبخند زدم .. نگاهم و ازش گرفتم .

ادامه داد :

بهنود _ فکر میکردم تا حالا باید ازدواج کرده باشی .. وگرنه راستش نمیومدم ..

بزغاله باز من به این خندیدم ، پرو شد .. فکر میکنه من منتظر این بودم

اخمام توی هم رفت ..

_ من نمیخواستم خودم به کسی تحمیل کنم .. تا الانم اگه ازتون جدا نشدم به خاطر ضعیف بودن همراز و همینطور شرایط شغلیم بود که نتونستم اقدام کنم .

بهنود _ بله خوب درک میکنم .. تنبیه شاهین نیاز به وقت و انرژی ِ زیادی داشت ..

بلاخره زهرشو ریخت .. بازم من طبق معمول لال شدم ..

یه گلوله جلوی راه تنفسیم و گرفت .. هرچی توان توی بدنم داشتم جمع کردم که جلوی ریزش اشکم و بگیرم .. ولی تا جای ممکن سرم پایین گرفتم تا نفس های عمیقی که میگرفتم تاجلوی ریزش اشکام و بگیره .. دیده نشه ..

بهنود نفس عمیقی کشید و گفت :

بهنود _ متاسفم .. نمیخواستم ناراحتت کنم ..

یه زهر خندی از سر درموندگی زدم و توی دلم گفتم " ولی کردی .. کاری که این روزا برای همه تفریح شده ."

ولی صدایی ازم خارج نشد ..

بهنود وقتی سکوت منو دید ادامه داد :

بهنود _ من با یه وکیل صحبت میکنم .. بهتون خبر میدم که مدارک و بیارین ..

فکر میکنم طلاق توافقی توی ایران راحت باشه .. زمان زیادی نمیبره ..

ریه هامو پر و خالی کردم ..

باید باهاش حرف بزنم .. نباید ضعیف تر از این جلوه کنم..

با تمام جدیتی که از خودم سراغ داشتم .. گفتم :

_ حضانت همراز چی ؟!

با شنیدن صدام لبخندی زد و گفت :

از دو سال پیش که این درخواست و داشتی دیگه در موردش چیزی نشنیدم ..

کنایه میزد ..

_دو سال پیش اولا که به سوری جون اعتماد داشتم .. ثانیا از شما ذهنیتی نداشتم .. ولی به مرور بهم ثابت شده بود که شما همراز و نمیخواین .

بهنود _ پس چی باعث شده که الان این همه واهمه داشته باشی ..

نگاهی بهش کردم .. با کمی مکث گفتم :

_ همراز میتونه ارزوی هر پدری باشه ..

سرشو بلند کرد و بهم نگاه کرد .. با دندونای کلید شده .

بهنود _ ارزوی من نیست .. اون فقط نوه ی پدر و مادرمه .

با یه پوزخند

_ خوبه .. خیالم راحت شد.

بهنود یهو از جاش بلند شد .. به سمت پنجره اتاقش رفت ..

سکوت کرده بود .. منم نمیخواستم عامل شکستن این سکوت باشم .

بعد از چند دقیقه بلاخره به حرف اومد ..

بهنود _ سعی میکنم سریع تر کارها رو تموم کنم ..تو هم توی این فاصله میتونی به پیشنهاد شاهین فکر کنی..

اخم عمیقی روی چهره م نشست .. اومدم جوابشو بدم که نذاشت ..

بهنود _ مامان میگفت از شرایط ازدواجت اینکه باید شوهرت مورد تایید ما باشه ..

منم شاهین و تایید میکنم ..

پسر خوبیه .. از شرایطت و دخترا هم خبرا داره فقط ازمن چیزی نمیدونه که ..

خودم براش توضیح میدم ..

با حرص کنترل شده ای گفتم :

_ نیازی نیست شما براشون توضیح بدین .. در هر صورت ایشون فرد مورد نظر من برای ازدواج نیستن ..!!!

بهنود خیلی راحت

بهنود _ فرد خاصی رو در نظر داری ؟!

سعی کردم مثل خودش راحت پاسخ بدم ..

_ خیر .. البته فعلا !!

بهنود انگار که میخواست صحت حرفامو از نگاهم بخونه .. به سمت من برگشت و چند ثانیه ای نگام کرد .

نفسشو پرصدا بیرون فرستاد ..

بهنود _ درهرصورت هر جور مایلی .. ولی تا اونجایی که من میدونم شاهین پسر خوبیه .. شرایط اجتماعی خوبیم داره .. واز همه مهمتر اینکه ..

کمی مکث کرد .. به توهم علاقه ی زیادی داره و شرایطتم پذیرفته ..

سعی میکرد با استفاده از منطق و کمی احساس منو راضی کنه .. منم سعی کردم با همون منطق پاسخشو بدم ..

_ فقط خواست خودش اهمیت نداره ..

بهنود _ مادرش هم راضیه .. یعنی میشه .. برای شاهینم این موضوع خیلی اهمیت نداره ..

_ ولی برای من داره .. وفکر کنم الان مهم من باشم .

بهنود که از قانع کردن من ناامید شده بود :

_ باشه هر جور خودت صلاح میدونی.

باتموم شدن حرفش اومدم از اتاقش خارج بشم که صدام کرد ..

بهنود _ سارا

وایستادم .. ولی برنگشتم .

_ بله ؟!

بهنود _ دلم میخواد همیشه مثل یه برادر روی من حساب کنی ..

میدونم نباید !!

ولی دلم گرفت .. قلبم فشرده شد ..

یه پوزخندم اومد روی لبم .

تا حالا دلم میخواست همه ی مردای دو رو برم به چشم یه خواهر بهم نگاه کنن .. نکردن !!!

خوب معلومه وقتی شوهرمون ما رو به چشم خواهری میبینه .. از دیگران چه توقعی باید داشت ؟!!!!

هرکاری کردم .. جز یه کلمه از دهنم خارج نشد.

_ممنون !!

از اتاق اومدم بیرون .. بدون اینکه دیگه حرفی بینمون رد و بدل بشه .

به سمت سالن رفتم و همراز مشغول شیرین زبونی برای پیمان بود .

_ ببخشید ! باعث زحمتتون شد .

پیمان سمتم برگشت ...

چند لحظه به صورتم نگاه کرد .. حتما میخواست تاثیر حرفای بهنود و از نگاهم بخونه ... که البته چیزی جز لبخندم نصیبش نشد .. مغرور تر از اونی بودم که ناراحتیمو نشون بدم ..

پیمان _ خواهش میکنم چه زحمتی .. همراز خیلی شیرینه .

_ مرسی .. لطف دارین .

به سمتش رفتم .. در همون حالم گفتم :

_ همرازم بسه مامان هرچی بازی کردی .. بدو اماده شو ، که خیلی دیرمون شده ..

همراز و گرفتم ..بردم که اماده کنم ..

لباساشو پوشوندم .. لباسای خودمم پوشیدم .. اهل ارایش نبودم .. به خاطر همین سریع اماده میشدم ..

کیف پولم همراهم نبود .. گوشیم و برداشتم تا به مریم زنگ بزنم بیاد دنبالمون ..

5 تا میس داشتم .. به شماره ها که نگاه کردم .. دوتاش شرکت بود .. سه تای دیگه هم نااشنا بود ..

خنده م گرفته بود .. حتما زنگ زده بودن بپرسن چرا شرکت نرفتیم .. شایدم اقای عقاب میخواست بگه" که در پرونده درج میشه ..!! و حتما کسری حقوق خواهیم داشت !!!"

با این فکر خنده ی صداداری کردم ..

بهنود _ جوک قشنگیه ؟!

با شنیدن صداش هول کردم و به سمتش برگشتم .. به چهار چوب در تکیه داده بود و با لبخند نگام میکرد ..

با یه حالت گنگ نگاهش کردم !!

بهنود با چشم به گوشیم اشاره کرد ..

_ اهااان .. بله !! البته تکراری بود .. ولی خوب شنیدنی .

بهنود _ بله کاملا از صدای خنده ت مشخص بود .. میشه برای منم بخونی .. فکر کنم برای من جالب تر باشه !! چون مطمئنن من نشیدم ..

بچه پرو میخواست از دهن من حرف بکشه .. ولی فکرکرده .. به گوشیم نگاه کردم .. یکی از اس هامو که قشنگ بود و حفظ بودم براش گفتم .. نمیخواستم بفهمه که اصلا اسی در کار نبوده و من داشتم به فکرم بلند میخندیدم .. این همین جوریش مارو به فقط خواهری پذیرفته !! فردا میگه پشیمون شدم .. خواهر خلِ دیوونه نمیخوام .

بازم خنده م گرفته بود ..

بهنود _ خیلی قشنگ بود .. ولی اینقدر نبود که تو با وجود حفظ بودن بازم بخندی.

ترجیح دادم حرف و عوض کنم .

_ کاری داشتی؟

یه خنده محو نشست روی لبش .. حتما با خودش گفت کم اورد .. که این همه شاد شد ..

بهنود _ خواستم بگم من و پیمان میریم بیرون . شمارم میرسونیم ..

اصلا نایستاد که جواب بگیره .. البته لحنش طوری بود که اصلا جنبه ی پیشنهاد نبود .. دستور بود !!

ماهم که مطاع به امر بودیم ..!! اینکه چیزی نگفتیم .

بعد از این که رفت ، تازه به این فکر افتادم .. من که درو بسته بودم .. کی درو باز کرد که من متوجه نشدم ..

به همراز نگاه کردم .. دختر نازم یه پیرهن گلبه ای تنش بود .. که پر بود از چینای توری سفید .. موهای روشنشم با گل سرای صورتی درست کرده بودم .. واقعا که خوردنی شده بود .. ولی اصلا به چشم پدرش نیومد .. شاید چون یه گوشه نشسته بود و با عروسکاش بازی میکرد .. ندیدش .

وگرنه هیچ پدری نمیتونه اینقدر راحت از دخترش بگذره .

بغلش کردم و از اتاق اومدم بیرون .. اونا هم اماده جلوی در ایستاده بودن ..

بهنود یه شلوار جین صورمه ای پوشیده بود با یه بلوز مردونه ی سفید .. که استیناشو تا ارنج تا زده بود .. موهاشم بالایی زده بود .. عطرم که در حد خفه گی زده بود ..

پیمان یه شلوار جین ابی روشن و یه تیشرت سفید و کت سفید روش ..

الحق که جفتشون خوشتیپ بودن .. و البته خوشبو !!

پیمان به سمتم اومد که همراز و از بغلم بگیره ولی طبق معمول همراز من خسته بود و از بغل من تکون نمیخورد .

پیمان _ ای پدر سوخته ببین .. بازم نیومد توی بغلم .

بهنود _ اووی از خودت مایه بذار !!

وای من نمیدونستم از خوشی چیکار کنم .. این بلاخره نسبت به همراز یه عکس العملی نشون داد .. یعنی قبول داره که پدرشه ؟!

بعد از اون حرفش انگار پشیمون شده بود از گفتش چون سریع از خونه خارج شد.. نگام به پیمان افتاد .. که با لبخند به من نگاه میکرد..

سرمو انداختم پایین و به سمت در رفتم .. "این اخر با لبخنداش دیوونه م میکرد" ..

پایین که رفتم .. بهنود جلوی در به ماشینش تکیه داده بود .. رفتم جلو بدون هیچ حرفی روی صندلی عقب نشستم .. بهنودم ماشین و دور زد و سوار شد .. پیمانم نشست روی صندلی جلو ..

_ اگه ممکن منو سر خیابون البرز پیاده کنید..

بهنود که اصلا حرفی نزد ..

پیمان _ اونجا برای چی ؟! مگه خونه ت .. توی خیابون مولایی نیست ؟!

_ چرا همتا مدرسه س باید برم دنبالش..

پیمان _ هرروز میری دنبالش ؟! چرا براش سرویس نگرفتی ؟!

_ گرفتم .. اما چند بار راننده سرویسشو به قول خودش فرستاد روی هوا !! اینه که دیگه هیچ سرویسی قبولش نمیکنه!!

پیمان چنان زد زیر خنده که همراز بچه م چرتش پارشو .. خودشو بیشتر چسبوند به من . حال من هم از حرکت همراز خنده م گرفته بود هم از خنده ی پیمان ..

به بهنود تویِ ایینه نگاه کردم .. نگاش به روبه روش بود ولی داشت میخندید ..

پیمان که هنوز داشت میخندید .. بریده بریده گفت .. پس .. به تو .. رفته که این جوری .. شیطون .. شده .

فکم با کف ماشین یکی شده بود .. همش داشتم فکر میردم .. من کی جلوی اینا شیطونی کردم که اینجوری گفت ؟!

پیمان وقتی دید ساکت شدم ، بیشتر خندید .. انگار این ادم ذهن خونه ، چون بلافاصله بعدش گفت :

پیمان _ شاهین برامون گفته بود که چه بلاهایی سرشون اوردی ..

چشمام بی اراده به سمت بهنود کشیده شد .. بازم داشت میخندید ..

نمیدونستم باید خجالت بکشم .. یا به خاطر یاد اوری بلا هایی که سر شاهین در اوردیم، بخندم.

بلاخره دومین راه حل انتخاب کردم و خندیدم .

پیمان _ دیدی درست گفتم که به تو رفته ..

یهو خنده م قطع شد ..

_ نه ! به من نرفته .. به پدرش رفته .!

با یاد اوری اشکان یه بغض کهنه توی گلوم نشست .. نفس عمیقی کشیدم تا از ریزش اشکام جلوگیری کنم .

_ من توی شیطنت انگشت کوچیکه ی اشکانم نمیشدم ..

پیمان _ متاسم . خدا رحمتشون کنه ..

پس درست حدس زده بودم .. پیمان از همه چیز من خبر داشت .. فقط هنوز از نسبتش با این خانواده خبر نداشتم ..

بهنودم یه" متاسفم ، خدا رحمتشون کنه ی "زیر لبی گفت

_ ممنون .

دیگه هیچ کسی حرفی نمیزد .. انگار کسی حرفی برای گفتن نداشت ..

منم توی خاطرات گذشتم غرق شدم .. تا اینکه گوشیم زنگ خورد ..

شماره ی همون ناشناس بود ..

یه سرفه ی کوتاه کردم که صدام صاف بشه .

_بفرمایید .

صدای نفس عمیق کشیدن کسی پشت گوشی میومد.

_ الو ..

بازم جوابم همون بود ..

_ الو .. چرا حرف نمیزنید ؟

مکث کردم .. بهنود و پیمانم کنجکاو شده بودن .. بهنود نگاهشو از ایینه نمیگرفت و کلا همه ی حرکات منو زیر نظر داشت .. منم فقط به اون نگاه میکردم .. نمیدونم چرا از توجه ش خوشم میومد !!

_ببینید من نمیدونم شما کی هستین .. لطفا دیگه مزاحم نشین .. اگه یه بار دیگه شمارتون و روی گوشیم ببینم .. مطمئن باشین دیگه مودبانه برخورد نخواهم کرد !!

داشتم قطع میکردم که یکی از پشت خط گفت :

_ سلام سارا خانم

شاهین بود .

باشنیدن صداش یه اخم روی پیشونیم نشست .. نگاهم و با دلخوری از بهنود گرفتم .. انگار اون مقصر همه ی این اتفاقا بود !!

شاهین _ سارا خانم گوشی دستتونه ؟

صداش میلرزید ..

_ بله دستمه .. امری داشتین اقای بابایی؟

پیمان کاملا به سمت من برگشت .. از این حرکتش خنده م گرفت ولی فقط یه لبخند محو روی لبم نشست ..

بهنودم سریع راهنما زد و یه گوشه نگه داشت ..

وا اینا چرا اینجوری میکنن ؟!!!

من هنوز توی شوک حرکت بهنود بودم که گوشی از دستم قاپیده شد ..

پیمان گوشی رو از دستم گرفت و زد روی اسپیکر ..

شاهین _ سارا !! چرا امروز شرکت نیومدی ؟!

عجب پرویی ها هی من هیچی نمیگم این پرو تر میشه .. تا حالا که روی اسپیکر نبود .. سارا خانم بودما .. تا زد روی اسپیکر شدم سارا !!

تا اومدم جوابشو بدم .. گفت :

شاهین _ من از صبح همش چشمام به در ِ که تو بیای تو ..

ناخداگاه ابروهام رفت بالا این داشت با من حرف میزد ..

نگاهم به بهنود افتاد داشت متفکر به من نگاه میکرد .. حتما فکر میکرد الان از خوشیِ زیاد پس میوفتم ..!!

با این فکر یه اخم نشست روی صورتم وبا لحن جدی گفتم :

_ اقای بابایی من دلیلی نمیبینم که برای شما توضیح بدم چرا نیومدم .. فقط به عنوان یه کارمند باید بگم که من دیگه به شرکت نمیام و تا چند روز دیگه ، برگه استفا مو هم تقدیم هیئت مدیره خواهم کرد ..

روزتون خوش.

شاهین سریع گفت _ نه .. نه .. صبر کن سارا من باید برات توضیح بدم .. باور کن من هر دوی اونا رو اخراج کردم .. مامانم هم از کارش خیلی پشیمونه ..

_ مهم نیست اقای بابایی در هر صورت نظر من عوض نمیشه .. موفق باشین .

گوشی رو از دست پیمان گرفتم و تماس و قطع کردم .

پیمان _ خوب شد به حرفاش گوش نکردی .. پسره ی بچه ننه !!

بهنود _ ولی بهتر بود به حرفاش گوش میکردی .. میخواست ازت عذر خواهی کنه !!

یه پوزخند زدم ..

_ اب رفته هرگز به جوی برنمیگرده .. حداقل برای من این طوری ِ .

یه نگاه عمیق بهم کرد ..

بهنود _ از تصمیمی که گرفتی مطمئنی ؟! شاهین پسر خوبیه .

_ بله من تصمیمو گرفتم .. بعدم با دندونای کلید شدم گفتم : خدا برای مادرش نگهش داره .

پیمان بلند خندید .. بهنودم لبخند زد ..

اونا خندیدن ولی من از درون در حال سوختن بودم .

پیمان _ یه لحظه یاد مادربزرگم افتادم .. سارا تو دقیقا چند سالته ..

واقعا که توی عوض کردن جو استاد بود ..

_ 22سال .

پیمان _ واقعا پس این بهنود حق داره که بهت میگه مامان کوچولو .

به بهنود نگه کردم ..

در حال خندیدن ماشین و روشن کرد و راه افتاد ..

بهنود _ برای مامان بودن خیلی کوچولوِ دیگه !!

لبخند زدم .. نمیخواستم بیشتر از این غرورم جریحه دار بشه .

_ مگه بدِ این طوری میتونم با نتیجه هامم بازی کنم ..

پیمان _ بعد میگه من شیطون نیستم .. این تو نود سالگی هم میخواد بازی کنه ..

خندیدیم ..

من با وجود همتا سی و خورده ای سالگی مادربزرگ میشم .. پس با این حساب برای نتیجه م همش پنجاه سالم بیشتر نیست .

بهنود ادرس مدرسه رو پرسید .. بدون حرفی دادم .. همراز خواب بود .. اینجاهم اگه پیاده میشدم .. ماشین گیرم نمیومد اذیت میشدم ..

پیمان برگشت چیزی بگه که گوشی بهنود زنگ خورد ..به من نگاه کرد .

بهنود _ شاهینه !!

پیمان بازم زد روی اسپیکر .. نگاهم و ازش گرفتم و به بیرون دوختم ..

بهنود _ چی شده شاهین ؟!

شاهین _ بهنود .. سارام از دستم رفت .. دیگه نمیخواد بیاد شرکت .. من بدون اون چیکار کنم ..؟ اب پاکی رو روی دستم ریخت .. بدون اون شرکت شده خونه ی ارواح !!

بیا احمق ، زن نمیخواد که .. دلقک میخواد برای خونش ..!!!

بعد این ناشوهر ما هی میگه پسر خوبیه !!

سنگینی نگاهشون و حس میکردم ولی رومو برنگردوندم .. ازش بدم اومده بود .. بی لیاقت ترین ادمی بود که به عمر دیده بودم .. حتی اگه به من احساسی هم نداشت .. نباید اینقدر راحت به دوستش اجازه میداد در مورد من حرف بزنه ..

بهنود _ با اون رفتاری که مادرت کرد .. نبایدم توقع داشته باشی که بیاد روبه روت و " بگه عزیزم کی میای خواستگاریم؟ "

دیگه داشت حالت تهوع بهم دست میداد .. اخمام از این غلیظ تر نمیشد .

شاهین _ میگی چیکار کنم ؟! پیمان کجاست ؟!

بهنود _ همین جاست داره گوش میده ..

لحنش غمگین بود .. شایدم من این طوری حس کردم .

شاهین _ پیمانِ الاغ !! اونجایی لالمونی گرفتی .. حالا که من به راه حلات نیاز دارم .

پیمان _ همین که نمیام اونجا چونه تو خورد نمیکنم !! رفاقت کردم . پس دیگه ادامه نده .

شاهین با یه لحن پر از تعجب گفت :

_ چرا مگه چیکار کردم ..

پیمان _ خفه شو شاهین !!

بعدم گوشی رو قطع کرد.

پیمان رو به من کرد و گفت :

پیمان _ من واقعا متاسفم .. این شاهین از اولم بی شعور بود .

فقط بهش نگاه کردم .. واقعا نمیتونستم باهاشون حرف بزنم ..

حالم از خودم بهم میخورد که توی این مدت حتی 1% احتمال میدادم که بهنود بهم علاقه مند بشه .. هیچ وقت به خودمم اعتراف نکرده بودم که به داشتنش امیدوارم .. ولی از وقتی که اومد .. از وقتی که دیدمش .. همش ته دلم یه حسی قلقلکم میداد .. که ممکن یه روزی بهش برسم .. اما الان میدونم که خوشبختی برای من فقط یه سراب ِ که نباید بهش نگاه کنم .. حالا که زیر نگاهش داشتم له میشدم ، اینو فهمیدم ..

هیچی نگفتم .. اونا هم چیزی نگفتن ..

به مدرسه رسیدیم .. زیر لب یه" خداحافظی " کردم و با همراز که توی بغلم خواب بود از ماشین خارج شدم ..

پیمان از ماشین پیاده شد _ کجا سارا ؟!! میمونیم تا شما رو برسونیم ..

_ ممنون اقا پیمان .. مریم اومده .. باهم برمیگردیم .. شما بفرمایید ..

وبا دست به مریم که سمتم میومد اشاره کردم ..

پیمان _ هر طور صلاح میدونی ..

مریم اومد سمتم .. جواب سلام پیمان و با تکون دادن سرش داد !!

مریم _ سلام .. میبینم که با یار اومدی .. هنوز دو ساعتم نیست که ازت جداشدمااا ..

_ اره واقعا !! اتفاقا یار عزیزم !!! همین چند دقیقه ی پیش از عشق زیاد داشت منو میبست به رفیق شفیقش ..

مریم چند ثانیه بهم نگاه کرد .. بعدم با حرص یه بی لیاقت و چندفوش مثبت 18 نثار وجودش کرد ..

مریم _ بی خیال بریم تو ماشین .. هنوز نرفتن نمیدونم منتظر چی هستن ؟..

داشتیم میرفتیم .. سمت ماشین که یه ماشین یهو جلوی پامون ترمز کرد ..

من از ترس همراز و بیشتر به خودم فشردمو نشستم روی زمین ..

سر همراز و کاملا توی سینه م فرو کرده بودم .. توی بغلم فشارش میدادم

.. لرزش همه ی بدنم و گرفته بود.

صداهای اطرافم و میشنیدم .. صدای کوبیده شدن در ماشین .. صدای فریاد های بهنود و پیمان .. صدای سارا سارا گفتنای بابک .. صدای عمو گفتن مریم ..

ولی من سرمو توی موهای همرازم فرو کرده بودم و هیچی نمیدیدم .. در همون حالت عصبی جلو وعقب میرفتم و تکون میخوردم ..

یکی اومد روبه روم نشست .. صدام میکرد ولی من جواب نمیدادم ..

بازو هام و گرفت و از تکون خوردنم جلوگیری کرد .. سرم و اوردم بالا نگاش کردم ..

بهنود _ سارا اروم باش .. همراز خوبه .. هیچ اتفاقی نیوفتاده .. ببین نگاش کن ..

اروم همراز و از خودم دور کردم .. کبود شده بود .. یه جیغ کشیدم و بازم به خودم فشردمش ..

بهنود سعی میکرد ارومم کنه .. ولی من همراز و بیشتر به خودم فشار میدادم .. یه دفعه ای یه نفر همراز و از بغلم کشید .. جیغ های منم بلندتر شد .. که یه طرف صورتم سوخت !!

بهنود _ اروم باش سارا خوب ! هیچ اتفاقی نیوفتاده همه خوبن .. ببین .. همرازم خوبه .. نگاش کن .

نگام رفت سمت پیمان که همراز و بغل کرده بود ..

بعداز اون سیلی تازه اشکام راه خودشون پیدا کرده بودن .. با همون چشمای اشکی به بهنود که روبه روم زانو زده بود نگاه کردم .. بهنودم بدون معطلی منو توی اغوشش کشید و گذاشت روی سینش اشک بریزم .. در همون حالم بادستاش پشتم و میمالید برای اینکه اروم بشم .. و اروم شدم ..

نفس عمیقی کشیدم و خودم و از بغلش کشیدم بیرون .. به خودم اوومده بودم تازه خجالت برام معنا پیدا کرده بود .. بدون اینکه به کسی نگاه کنم ، بلند شدم .. همراز گریه میکرد و دستاشو به سمت من برای بغل کردنش دراز کردم .. به سمتشون رفتم .

وقتی بغلش کردم .. روی دستام نگهش داشتم و همه ی بدنشو کنترل کردم ..انگار میخواستم از سالم بودنش مطمئن بشم .

همراز _ مامان ؟!

_ جان مامان .. عزیزم خوبی ؟! الهی مامان فدات شه .

تند تند روی سرو صورتش بوسه میزدم .. ترس از دست دادنش هم منو نابود میکرد .. همش خدارو شکر میکردم که طوریش نشده .. اینکه بازم طبق معمول بی حس نشدم و همراز از دستم پرت نشده.

تازه متوجه اطرافم شدم .. شانس اوردیم که خیابون فرعی بود .. مدرسه هم هنوز تعطیل نشده بود .. به خاطر همین ادمای زیادی دور برم جمع نشده بودن .

بابک اومد سمتم .. گوشه ی لبش خونی بود .

بابک _ سارا خوبی ؟! ببخش سارا جان .. فقط میخواستم شوخی کنم .. فکر نمیکردم اینقدر بترسی .

اینقدر لحنش محزون بود که نتونستم چیزی بهش بگم .

شانس اورد هنوز ضعف داشتم و گرنه یه سیلی بابت شوخیه مسخره ش بهش میزدم ..

پیمان کنارش ایستاده بود با حرص بهش نگاه کرد و روبه من گفت :سارا جان بهتره بری توی ماشین بشینی .. هوا گرمه همخودت اذیت میشی هم همراز ..

یکی دستشو پشتم گذاشت و منو به سمت ماشین هدایت کرد .. منم بدون هیچ مقاومتی رفتم .. تازه وقتی درو برام باز کرد و من نشستم متوجه شدم که بهنود بود.

بهنود _ چند دقیقه استراحت کن تا همتارو بیارم بریم ..

باسر تایید کردم .. با نگاهم اونو که به سمت مدرسه میرفت بدرقه میکردم که در باز شد .. رعنا اومد توی ماشین .. تعجب کردم رعنا اینجا چیکار میکنه .

رنگش پریده بود .. لباش کاملا سفید شده بود

_ تو اینجا چیکار میکنی ؟! کی اومدی ؟

رعنا بدون هیچ حرفی خودش و توی بغلم انداخت و بلند گریه کرد ..

این دختره از منم بدتر بود .. نمیشد ارومش کرد .. همرازم ترسیده بود ..

بچه حق داشت یه دفعه بیدار بشی ببینی مامان اینقدر محکم بغلت کرده که نمیتونی نفس بکشی .. بعدم بلند گریه میکنه .. حالا هم که خاله ت داره گریه میکنه

خوب میترسی دیگه !!!

به اطرافم نگاه کردم .. مریمداشت با بابک صحبت میکرد ولی هواسش به ما بود .. بهش اشاره کردم بیاد پیشمون ..

مریم اومد و در جلو رو باز کرد .. از رعنا خواست منو ول کنه .. بعدم شروع کرد به دلداری دادنش ..

اما من هواسم رفت سمت بهنود که دستای همتا رو گرفته بود و داشت از در مدرسه میومد بیرون .. تعجب کردم ، هنوز یه ربع تا تعطیل شدنشون مونده بود .. توی این فاصله هم بدون اجازه نمیذاشتن بچه ها بیرون بیان .. حالا همتا با بهنود اومده بیرون !!!

داشت میومد سمت ماشین که پیمان صداش کرد ..

همتا هم با هیجان وارد ماشین شد و شروع کرد برای رعنا شیرین زبونی کردن .

رعنا هم که تازه اروم شده بود .. هی قربون صدقه ش میرفت .. همتا و رعنا خیلی با هم صمیمی بودن .. همینم باعث حسادت مریم میشد !!

نمیدونم بابک که کنار پیمان ایستاده بود چی بهش گفت که برگشت سمت ماشین و بعدم سرشو تکون داد .. باهم دست دادن و به سمت ما اومدن .

بابک در سمت منو باز کرد و دوباره عذر خواهی کرد .. حالا این وسط من خنده م گرفته بود .. چون داشت از من عذر خواهی میکرد ولی به رعنا نگاه میکرد !!

رعنا هم که در حال تنبیهش بود اصلا بهش نگاه نمیکرد ..

به مریم نگاه کردم .. چشماش برق میزد .. میدونستم چه فکری توی سرش ِ .. میخواست از عشق بابک به رعنا برای مقاصد پلیدش استفاده کنه .

پیمانم فکر کنم این برق و توی چشمای مریم دید که رو به مریم گفت :

پیمان _ مریم خانم اگه منزل تشریف میبرین سوییچ و بدین من با ماشین شما میام .. شما هم پیش خانما بمونید ..

مریم _ بله ممنون میشم . زحمتتون نشه ؟!

پیمان _ نه چه زحمتی ، وظیفه ست خانم .

سوییچ و گرفت و رفت سمت ماشین مریم ..

نیم ساعت بعد به خونه رسیدیم .. بدون این که حرفی بزنم .. در مقابل نگاه خیره ی بهنود ، به سمت خونه رفتم . در تمام طول راه نگاهش از ایینه برداشته نمیشد ولی من دیگه توجه نمیکردم ... دیگه نمیخواستم برای خودم تفسیر کنم.

مریم در حال تعارف تیکه پاره کردن با پیمان بود ..

وارد خونه که شدم .. همراز و که تازه به خواب رفته بود توی تختش گذاشتم و وارد حمام شدم .. نیاز شدیدی بهش داشتم .. اب سرد و باز کردم وبا همون لباسا زیر دوش رفتم .

لباس عوض کردم .. از اتاق اومدم بیرون با صدای بلندی گفتم :

_ مریم میدونستی حموم واقعا یه نعمت ِ . وای خدا چه حالی ..

یه دفعه فکم با قالی یکی شد .. بهنود با چهره ی خندون روی راحتی ها نشسته بود ، داشت به من نگاه میکرد ..

بازم طبق معمول هول شدم و زودی سلام کردم ..

بهنودم که لبخندش پهن تر شده بود جوابم و داد..اصولا کیف میکرد از این که حال منو بگیره ..!!

لبخندش و که دیدم دوسه تا فوش با پدر و مادر نصیب این دوتا الاغ کردم که به من خبر ندادن که مهمان داریم .. بعدم یادم افتاد که بررسی کنم لباسم مناسب یا نه ..یه تیشرت صورمه ای تنم بود که عکس کیتی روش بود .. با یه شلوار ورزشی صورمه ای.. موهای بلندمو هم که با حوله پوشونده بودم .. که یعنی از این بدتر امکان نداشت !!!

ولی از اونجایی که من احمقی بیش نیستم !! همون جا جلوی بهنود این حرکت و انجام دادم..

بهنود _ به نظر من که تیپت خوبه !!

هه هه هه بچه پرو

ناخداگاه یه شکلک براش در اوردم که صدای خنده اش بلند شد ..

از مدل خندیدنش خوشم اومد ، لبخند زدم .. چون پشتم بهش بود نمیدید در نتیجه پرو هم نمیشد .. به سمت اتاقم رفتم که لباسم و عوض کنم .. جلوی این که ضایع شدم ..حداقل جلوی پیمان ابرو داری کنم.

یه تونیک ابی لاجوردی ( به من میگن طرفدار ایتالیاها ) با شلوار جین یخی ویه شال همرنگش هم سرم کردم از اتاق خارج شدم .. اول یه سرک به اتاق بچه ها کشیدم ..

همراز خواب بود .. همتا هم باز داشت سر رعنا رو میخورد .. اهسته ازشون پرسیدم .. ناهار چی میخورن ..؟! رعنا گفت مریم با پیمان رفتن غذا بگیرن !!

مریم چه با این پیمان ِ جور شده !!

بهنود توی سالن نشسته بود و با کنترل تلویزیون مشغول بود.

اصولا این ادم بسیار راحت بود .. دو سه بار به زبونم اومد بهش بگم زیر شلواری میخوای برات بیارم ولی دلم نیومد هرچی باشه مهمون بود ..

رفتم اشپزخونه که تا غذا رو میارن یه سالاد شیرازیم درست کنم .. در همون حالم فکر کردم که ما تا حالا به غیر از پدرای مریم و رعنا و پدر جون ، مرد دیگه ای به خونه راه نداده بودیم خانم همسایه اونجوری باهامون برخورد میکرد .. حالا که دو تا پسر تر گل ورگلم اومده خونه مون ، چه شود !!!

باید برم یه خونه ی ویلای بخرم که یه باغ کوچولو هم داشته باشه .. که هم بچه ها توش راحت باشن و بازی کنن .. هم خودم از دست همسایه های فوضول راحت بشم .. زنگ میزنم به مولایی که هم اینجا رو بفروشه .. همم برام پول بفرسته .. با پول این خونه تنها نمیشه کاری کرد .. به پدر جونم نمیگم .. خودش کلی گرفتاری داره .

بهنود _ بسه دیگه چقدر این خیار هارو ریز میکنی ..

اینقدر غرق فکر کردن بودم که متوجه نشدم کی بهنود روبه روم نشست ؟.. کی این همه خیارا رو ریز کردم .؟

ولی جلوش کم نیووردم .

_ سالاد شیرازی دیگه باید خیار هاش ریز باشه..

بهنود از لحن من خنده ش گرفته بود .

بهنود _ میدونم باید ریز باشه ، نه له !!

_ کجاش این لهِ ؟

بهنود _ الان این ظرف و برگردونی .. اب خیار ازش میچکه .. بعد میگه ریز نیست ..

_ خیلیم عالیه !!

بهنود _ اه من اینو نمیخورماا .. یکی دیگه درست کن ..

پروووووووووووووووووووو .. این و توی دلم گفتم .

_ نمیتونم .. بچه ها گرسنه ان وقت ندارم .

بهنود _ پاشو چند تا خیار بشور خودم درست میکنم ..

ابروهام چسبید به موهام !!

وقتی تعجبم و دید .. خودش بلند شد و از توی یخچال خیار برداشت و شست . ظرف خیارای عزیز منو برداشت و توی سطل اشغال خالیش کرد و خودش مشغول پوست کندن خیار شد ..

در همون حالم دستورا رو صادر می فرمود ..

بهنود _ سارا نشین !! پاشو سریع پیازا رو پوست بکن و گوجه هارو خورد کن ..

بعدم با یه لبخند کج ادامه داد..

_البته اگه میتونی و ، لهشون نمیکنی ..

دیگه داشت رسما به من توهین میکرد .. یه پشت چشم براش نازک کردم که خنده شو غلیظ تر کرد و مشغول خورد کردن گوجه ها شدم ..البته این بار بدون نقص .

با تمام حواسم داشتم پیازا رو خورد میکردم که با یه لحن جدی گفت :

بهنود _ سارا ؟!

_بله !

منتظر بهش نگاه کردم .. سرش پایین بود .. بعد از چند دقیقه سرشو اورد بالا با یه لحن ارومی ادامه داد :

_ همیشه موقع ترس و ناراحتی ضعف میکنی ؟!

حالا اون بود که منتظر به من نگاه میکرد ...

دلم میخواست براش بگم .. نمیدونم چرا ولی احساس نزدیکی خاصی بهش پیدا کرده بودم .. دیگه اون غربیه دیروز نبود برام .

نفس عمیقی گرفتم و شروع کردم .

_" 17 سالم بود .. یه روز استادمون اعلام کرد ، برای مسابقات قهرمانی کشور که هفته دیگه برگزار میشه ، میخواد برامون اردو بذاره .. که چون برنامه ش فشرده ست باید شبا توی خوابگاه بخوابیم .."

_" رفتیم اردو .. من خیلی خوشحال بودم .. چون بابامو به سختی راضی کرده بودم .. اصلا دوست نداشت شبا پیششون نباشم .. تازه بعد از کلی اشک و ناله و قهرو التماس بابام راضی شد ولی با اشکان کلی دعوا کرد که باعث شده بود من ورزش و شروع کنم .. که حالا به خاطرش باید میرفتم اردو .

به اشکانم مجبور شدم کلی باج بدم .."

بایاداوری اون روز لبخندی زدم ..

"یه بلوز داشتم که اشکان شدیدا ازش بدش میومد هرکاری میکرد من دیگه اونو نپوشم موفق نمیشد .. منم چون میدونستم اشکان ازش بدش میاد اونو میپوشیدم .."

خنده ی صدا داری کردم و بهنودم با لبخند نگام میکرد..

_" باورت نمیشه حتی یه روز توی خواب لباس و توی تنم تیکه پاره کرد ..

منم وقتی دیدم . انقدر جیغ زدم که خودش مجبور شد بره لنگه شو برام بخره .. "

اون موقع ام از موقعیت سوءاستفاده کرد و ازم خواست اون لباس و جلوی چشماش بندازم اشغالی . مجبور بودم با سازش برقصم ولی من بیدی نبودم که با این بادا بلرزم !! به خاطر این خواسته اش ماشینشو پنچر کردم "

_ "رفتیم تمرین ..

تمام روز تمرین میکردیم و شب هام تمام خوابگاه و میذاشتیم روی سرمون .. بابا و اشکانم هر روز میومدن بهم سر میزدن که با گله ی مسئول خوابگاه مواجه میشدن .. منم که اصولا در اینجور مواقع شبیه گربه ی شرک میشدم !!"

بهنود بلند خندید..

بهنود _ میدونم .. اصولا در حال مردم ازاری هستی .

منم لبخندی زدم و ادامه دادم :

_ " بابامم بنای نصیحت میذاشت و اشکانم از پشتش تشویقم میکرد و برام بوس میفرستاد .. "

یه دفعه اخمام و توی هم کردم ..

_ "اون اخرین باری بود که مییدمشون انگار بابام بهش الهام شده بود ..

همش منو توی اغوشش فشار میداد و

میگفت : سارای من بزرگ شو !! سارای عزیز بابا شیطنت بکن ولی بزرگ شو !!

من نمیفهمیدم چرا اون جوری حرف میزد ولی با حرفاش قلبم تیر میکشید ..

اشکانم چند دقیقه توی بغلش منو نگه داشت و گفت:

_" کم تو منو حرص میدادی حالا این همتام لنگه ی خودت شده .."

یه بغض توی گلوم نشسته بود که هر لحظه بزرگ تر میشد ..

_ "نمیدونستم این اخرین باری ِ که میبینمشون وگرنه از اغوششون بیرون نمیومدم . وگرنه به اشکان نمیگفتم "برو بابا دلت خوشه .. من همیشه شاگردی تو رو میکنم .."

وگرنه اونشب بیشتر از روزای دیگه شیطنت نمیکردم ..

ولی بیشتر شیطنت کردم !! که وقتی توی تختم دراز کشیدم دیگه جونی برام نمونده بود ..

یه دفعه زمین لرزید ..

بعدش یه صدای بلندی اومد که باعث شد شیشه های سوله بریزه .. ما هم از ترس سریع اومدیم بیرون .. هرکس هر چیزی که دستش اومد پوشید و از اونجا اومد بیرون .. تازه وقتی اومدیم بیرون .. متوجه اطرافمون شدیم ..

درختای کنده شده رو دیدیم ..

شیشه های ریخته ..

دیوارای ریخته ..

ماشینای چپ کرده .. تلاش برای بیرون کشیدنشون

صداهارو شنیدیم

صدای فریاد "یا حسین" و " یا زهرای " ادما ..

صدای جیغ بچه ها ..

صدای دزدگیر ماشینا ..

با دیدن اونا هرچی توان داشتم توی پاهام ریختم و به سمت خونمون دویدم .. هنوز همه ی خونه ها خراب نشده بود میتونستی مسیر و پیدا کنی .. وقتی رسیدم خونمون هنوز سالم بود ولی ...

بغضم اینقدر بزرگ شده بود که دوباره را تنفسیم و بسته بود ..

تند تند نفسای عمیق میکشیدم .که بغضم کوچیک بشه ..ولی نمیشد .

بهنود دستاشو روی دستام گذاشت و ازم خواست اروم باشم .. بعدم بلند شد و یه لیوان اب بهم داد وقتی دید نمیگیرم .. خودش جلوی دهنم نگه داشت که بخورم ..

کمی که اب خوردم اروم شدم .. ولی تازه اشکام سرازیر شده بودن .

بهنود از توی جیبش یه دستمال بهم داد.. من باهاش جلوی ابریزش بینمیمو گرفتم.

بهنود _ اروم شدی ؟

با سر بهش اشاره کردم که یعنی اره .. خواستم ادامه بدم که

بهنود دستام و فشار داد و گفت _ سارا اگه اذیتت میکنه ادامه نده .

_نه خوبم ..

ولی هنوز اشکام میومد باید میگفتم .. میخواستم براش درد و دل کنم شاید خالی بشم ..

چشمامو بستم و بدترین صحنه ی عمرمو به یاد اوردم ..

" تازه رسیده بودم میخواستم از در برم تو که اون پس لرزه ی لعنتی اومد .. تا به خودم بجنبم .. پرت شده بودم گوشه حیاط .. خوردم به یه درخت توی حیاطمون که ریشه ی قوی داشت و تکون نخورده بود .. از همون جا دیدم بهنود ..

خونمون جلوی چشمام ریخت .. اتاق مامان و بابام جلوی چشمام ریخت .. اتاق قشنگ خودم .. من هیچ کاری نکردم .فقط نگاه کردم .. قصر طلایی اشکان و یلدا که داشت میریخت و ، دیدم ..

همه ی گذشته مو دیدم .. اینده ی نابود شدم و دیدم .

دیدم همه ی زندگیم نابود شد .. شنیدم صدای شکستن کمرم و هیچ کاری نکردم .. "بهنود من حتی اخرین بار مامانم و ندیدم .. از ترس اینکه به خاطر کارام دعوام کنه حتی باهاش حرفم نزدم ..

بهنود کاملا ساکت داشت نگام میکرد و اجازه میداد راحت اشک بریزم و خودمو خالی کنم .. منم برای این کارش واقعا ازش متشکر بودم .. چون من فقط به یه گوش احتیاج داشتم برای تسکین دردام !!

بعد از اینکه دید اروم شدم پرسید : همتا رو چی ؟ مامان نجات داد؟!

با سر تایید کردم

_ اره .. من تمام شب و توی حیاط نشسته بودم و از جام تکون نخورده بودم .. سوری جون که به عنوان دکتر امدادگر اومده بود منو پیدا کرد .. بعدم که صدای گریه ی همتا رو شنید اونو بیرون کشید .. منو یه عمر مدیون خودش کرد ..

چند لحظه ای تو سکوت نگام کرد.

بهنود _ چطوری همتا توی اوارا زنده موند ؟!

دوباره گریه م گرفت .. اما این بار برای لطفی بود که خدا در حقم کرده بود .

_ نمیدونم .. حتما خدا حال منو دیده بود که گلِ اشکان و برام نگه داشت .

بهنود _ اشکان و خیلی دوست داشتی نه ؟!

وای دلم کباب میشد .. بایاداوری اشکان !!

_ خیلی !! اشکانم ، داداشم بود .. خواهرم بود .. دوستم بود .. خیلی خوش شانس بودم که اشکان و داشتم .

اشکان همه چیز بود .. خیلی زود پرپر شد ..

بهنود _ اشکانم خیلی خوش شانس بود که تو رو داشت . و همین طور همتا و همراز که حالا مامان کوچولویی مثل تو دارن .

ته دلم خالی شد .. خوشم میومد بهم میگفت مامان کوچولو ..

اما زنگ در بهم اجازه نداد بیشتر از این غرق لذت بشم ..

سریع بلند شدم .. درمقابل نگاه های بهنود به سمت دستشویی رفتم تا یه ابی به صورتم بزنم .

وقتی برگشتم .. بچه ها اومده بودن داخل .. پیمان با دیدن من لبخندی زدو گفت :

پیمان _ به به صاحب خونه !! خجالت نکشیدی مهمونات رفتن غذا گرفتن ..

خنده م گرفته بود ..

_ نه ! چرا خجالت بکشم من تا همین چند دقیقه پیشم نمیدونستم یه سری چتر باز قرار بیان خونم ..

پیمان _ عجب پروووویی ها به ما میگه چترباز .. خوبه حالا پول غذامون و خودمون دادیم ..

توی این دو روز فهمیده بودم که پیمان از املت متنفــره !

_ خوب نمیدادین .. منم همینجا براتون یه املت درست میکردم .. میخوردین دیگه .

تا گفتم املت بهنود منفجر شد .. پیمانم که دود از دماغش خارج میشد .

پیمان _ یعنی بهنود من اگه این زنتو نکشتم .. پیمان نیستم.

ته دلم خالی شد .. زنتو !!!!

بهنود _ تو غلط میکنی .. خیلی خوبم جوابتو داد .

با جواب بهنود دیگه روی ابرا بودم .. فقط خدا میدونه چی کشیدم تا بتونم غرورم و جلوش حفظ کنم .

پیمان _ سارا خانم تو نقطه ضعف به من میدی دیگه ؟!

منم ابروهامو چند بار برای پیمان انداختم بالا .. که باعث شد بلند بخنده .

مریم میز و چیده بود همه رو صدا کرد .. منم رفتم سمت اتاق همراز که بیدارش کنم .. بچم از صبح هیچی نخورده .. با شوکیم که بهش وارد شده ، ممکن ضعف کنه.

اینقدر ناز خوابیده که دلم میخواد بخورمش .. چقدر دوستش داشتم .. همه ی زندگیه من توی این دوتا خلاصه میشه ..

داشتم گونه شو نوازش میکردم که صدای بهنود و از پشت سرم شنیدم ..

بهنود _ بیدارش کنی بد خواب نمیشه ؟!

این کلا تصمیم گرفته بود منو ذوق مرگ کنه .

برنگشتم !!

راستش ترسیدم .. از اینکه التهاب گونه هام و ببینه .. از اینکه بفهمه به محبتش احتیاج دارم .. از اینکه بفهمه صداش باعث ارامشم میشه ..

اون منو پس زده بود .. خیلی واضح و روشن گفته بود که منو برای زندگیش نمیخواد .. من فقط میتونم مثل یه برادر روش حساب کنم .. پس همه ی محبتاشم برادرانه بود ..

نفس عمیقی کشیدم تا لرزش صدام و بگیره .

_ چرا .. ولی باید بیدارش کنم غذا بخوره . میترسم ضعف کنه .. از صبحم چیزی نخورده !

بهنود _ چرا خورده .. بیتا بهش صبحونه داد..

حالا دیگه کنارم ایستاه بود ..

لبخندی بهش زدم .

_ میدونم .. ولی مطمئنم چیز زیادی نخورده .. اخه این دختره ی لوس ، توی خوردن خیلی بد قلق ِ ، فقط هم از دست من خوب میخوره !!

بهنودم لبخندی زد و به همراز نگاه کرد ..

بهنود _ توی خواب شبیه تو میشه !

_ اره چون چشماش بسته ست .

بهنود _ ولی توی خواب خوشگل تر !!

دلم میخواست بکشمش .. نمیدونم چرا بامن اینطوری میکرد .. یعنی نمیفهمید داره اتیشم میزنه .. یا از قصد میخواست به من یاد اوری کنه ..

یاد اولین باری که باهم تلفنی صحبت کردیم افتادم .. وقتی که بهم گفت برای نزدیک شدن به من میخوای قبول کنی ..

من اونموقع چقدر به حرفش خندیدم .. که این همه اعتماد به نفس داره .. ولی حالا باید به خودم بخندم که دارم برای نداشتنش دیونه میشم ..

دیگه چیزی نگفتم .. مشغول نوازش کردن همراز شدم .. ولی سنگینی نگاشو حس میکردم ..

_ جوجو .. جوجوی مامان بیدار نمیشی .؟ لُپووو پاشو ببینم ..

وقتی دیدم داره هشیار میشه گفتم

_ بلند شو جوجو .. وگرنه میخورمتااا .. ببین صدای شکم مامان در اومده .. گرسنه ی گرسنه است .. همشم میگه همراز خوشمزه میخوام .. هــمممممم .. دارم میام بخورمت ..

همراز مارمولکم ریز میخندید .. میخواست باهاش بازی کنم ..

_ هممممم ..

لبام روی شکمش گذاشتم و قلقلکش دادم .. دیگه صدای خنده ش در اومده بود ..

همراز _ نه مامانی نخور منو .. اگه منو بخوری .. دیگه همراز نداریااا ..

_ اِِ راست میگیا پس پاشو بریم غذا بخوریم .. تا من تورو نخورم ..

بهنود _ سلام شیطونک ..

همراز _ سلام .

همراز بغل کردم و به سمت اشپزخونه حرکت کردم .. بهنودم پشت سرمن اومد ..

مریم و رعنا نگاه معناداری به من کردن و منم یه پوزخند نثار نگاههاشون کردم ..

پیمان بازم یه لبخند ارامش بخش به من زد .. هر چقدر این بهنود گوشت تلخ بود .. پیمان دوست داشتنی بود ..

بهنود رفت کنار پیمان نشست منم صندلی کنار همتا رو کنار کشیدم .. همرازم روی صندلی مخصوصش گذاشتم . مشغول خوردن شدیم .

پیمان با مریم و همتا مشغول شوخی بود .. منم خودم و با همراز سرگرم کردم و فقط به شوخیاشون میخندیدم .. اما ته دلم یه ناراحتی ِ عمیق داشتم که شدیدا ازارم میداد..

بعد تموم شدن غذا ساعتی خودمو با ظرفا مشغول کردم .. با اونکه ماشین ظرفشویی اونا شست .. اما من به بهانه های مختلف مثل جابه جا کردنشون و چیزای دیگه خودم و مشغول نشون دادم که کمتر توی تیررس نگاه بهنود باشم .. احساس میکردم داره از احساسات زنونم سوءاستفاده میکنه که حرفاشو ثابت کنه .. همینم باعث میشد خودم و ازش دور نگه دارم.

وی بلاخره باید میرفتم بیرون ..

همگی توی پذیرایی نشسته بودن .. منم رفتم روی مبل کناری مریم نشستم ، ولی تا نشستم چند فوش خانواده دار به خودم دادم چون دقیقا روبه روی بهنود نشسته بودم .

فکر کنم فهمید که اصلا از این تصادف خوشم نی.مده .. چون پوزخند معناداری بهم زد .. که باعث شد .. چند ساعت باقی مونده رو اصلا بهش نگاه نکنم .. و به سولای پیمان جواب بدم ..

پیمان _ میگم سارا .. دیگه برنمیگردی شرکت ؟!

نفس عمیقی کشیدم .. من خودم الان داغون هستم .. اینم با یاداوری خاطرات شرکت کمر به قتل غرور من بسته بود .

_ خوب . نه !

پیمان _ چرا بهت نمیاد اهل فرار باشی ؟!

_ چرا اتفاقا هستم .. من عادت به بی توجهی ندارم .. و اصولا جمعی که دوستم نداشته باشن و نمیتونم تحمل کنم .

پیمان _ ولی فکر کنم این دفعه کاملا برعکس باشه چون اون جمع شدیدا دوستت دارن .

_ نه اشتباه میکنی اون جمع من و دوست ندارن .. فقط رییس شونه که منو دوست داره .. پس اوناهم برای اینکه اخراج نشن مجبورن دوستم داشته باشن ..

پیمان _ واقعا اینطور فکر میکنی ؟!

لبخند محزونی زدم و گفتم :

_ فکر نمیکنم پیمان خان مطمئنم .. وقتی برای کسی مهم باشی سعی میکنه بشناستت .. نه اینکه در موردت قضاوت کنه..

چه خوب ! چه بد !

برای اینکه نگاهم به بهنود نیوفته بلند شدم و وسایل پذیرایی و فراهم کنم ..

پیمان _ کجا میری ؟ تازه داشتیم به جاهای خوب بحثمون میرسیدیم ..

_ دارم میرم وسایل پذیرایی و فراهم کنم اخه مهمونمون یکمی پروواِ !!! الان میگه ازمون پذیرایی نکردن ..

پیمان اصلا کنایه ی منو به خودش نگرفت ..

پیمان _ افرین برو عروس گلم .. منم تعریفتو پیش مادر شوهرت زیاد میکنم ..!!

از این همه پروووییش خنده م گرفته بود .. البته از حق نگذریم یه جورایی کمم اورده بودم پیشش ..

مریم _ یکمی دیر اومدی .. تو ایران فقط قبل از عقد برای فامیل شوهر دلبری میکنن.پیمان _ اِاِاِ راست میگی پس تو پاشو پذیرایی کن تا ازت پیش مامانم تعریف کنم .

با صدای بلند خندیدیم .

مریم _ رودل نکنی عزیزم .. مراقب خودت خیلی باشااا .

پیمان _ مرسی عزیزم .. میدونستم عاشقم شدی .. دیدی بهنود همیشه میدونستم با عشق ازدواج میکنم ..

همتا _ عمو الان با خاله ازدواج کردی ؟!

بهنود _ نه فدات شم این فقط داره از ارزوهاش میگه .

همتا _ اخی ؟! واقعا ارزو داری با خاله مریم عروسی کنی ؟!

دیدم الان شر بپا میشه .. سریع پرچم سفید و بالا اوردم ..

رو به پیمان _ قهوه یا چای ؟!

_ چای لطفا

مجبور شدم از بهنود با نگاه سوال کنم .. نمیخواستم بی احترامی کنم .

بهنود _ منم چای مرسی .

مریم و رعنا هم که میدونستم الان چای میخورن ..

رفتم اشپزخونه و ظرف میوه رو از یخچال خارج کردم و به سالن بردم . و بعد برگشتم سینی چای و ظرف کیک شکلاتی و بردم .

میخواستم سینی رو بگردونم که باز این پیمان نطق کرد..

پیمان _ سارا جان تو بدون چایی گوشای این بهنود و دراز کردی .. بده به این مریم بگردونه بلکه گوشای منم دراز شد..

واقعا نمیشد بهش نخندید .. در حال خندیدن وبدون توجه به حرفش ..به سمتش رفتم تا چای و بهش تعارف کنم ..

در همون حالم صدای بهنود و شنیدم .

بهنود _ خفه شو پیمان جان ..

چای رو جلوش گرفتم .. سعی کردم فقط به سینی نگاه کنم .. اما سنگینی نگاهش و حس میکردم ..

بهنود _ببخشید مریم . این پسرخاله ی من خیلی زود پسرخاله میشه ..

چای و که تعارف کردم و نشستم .. داشتم برای همراز سیب پوست میکندم که زنگ در به صدا در اومد ..

از مانیتور دیدم .. رستمی سرایدار ساختمان بود

_ بله اقای رستمی ؟

رستمی _ سلام خانم یوسفی ..

_ سلام

رستمی _ خانم یوسفی .. الان اقای دکتر یه جلسه اضطراری گذاشتند .. گفتن همه ی ساکنین تا یه ربع دیگه جلوی نگهبانی حضور داشته باشن .

یعنی چی ؟! جلسه !! جلوی نگهبانی .

_ بله اقای رستمی متوجه شدم .

برگشتم سمت سالن .. همه در سکوت مشغول خوردن چای شون بودن .

_ باید منو ببخشید .. پایین یه جلسه ی اضطراری گذاشتن باید شرکت کنم .

مریم با چشماش از پرسید " چی شده " .. منم براش شونه هامو بالا انداختم که یعنی "نمیدونم "

بهنودم کنجکاو به من نگاه میکرد .

مانتوی مشکی مو پوشیدم .. رفتم پایین

خنده داره چند ماه اونجا ساکنم ، ولی هیچ کس و نمیشناختم .. به جز تعداد معدودی که موقع رفت و امد دیده بودم .. وبعضی هایی که توی جلسه ی قبلی امده بودن ..

سلام کردم و منتظر ایستادم .

دکتر سلیمانی _ سلام خانم یوسفی .. غرض از مزاحمت اینکه یکی از ساکنین از خانم یوسفی شکایت کردن ..

با تعجب پرسیدم

_ از من ؟!

دکتر _ بله از شما .. حقیقتا ایشون میخواستن با پلیس تماس بگیرن .. من مانع شدم .. چون یه مسئله ی داخل ساختمان هستش و باید همین جا حل بشه ..

دیگه رسما فکم چسبیده بود به زمین !!!

_ ببخشید میشه به من هم توضیح بدین که چه خطایی ازم سر زده که مستحق مجازات ایشون و لطف شما شدم ؟!

دکتر _ خانم یوسفی .. لطفا بر بنده خورده نگیرید .. من به ایشون هم توضیح دادم که همچین چیزی در

مورد شما صحت نداره .. ولی خوب ایشون هم ساکن هستن و برای اسایش خودشون محق !!

از عصبانیت در حال انفجار بودم .. ولی خدارو شکر این بار از ضعف خبری نبود .

_ اقای دکتر خواهش میکنم توضیح بفرمایید که من اسایش چه کسی رو مختل کردم .

دکتر _ اجازه بدین خانم یوسفی .. خواهش میکنم بر اعصاب خودتون مسلط بشید .. ما خواهش کردیم همه اینجا جمع بشن .. تا موضوع پی گیری بشه ..

نفس عمیقی کشیدم .

_ بفرمایید من منتظرم !

دکتر _ من متاسفم که این همه صریح عرض میکنم .. اما یکی از ساکنین ادعا کردن که از شما و دوستانتون مورد اخلاقی دیدن ..

_ چـــــــ ــ ــی ؟!!! از من مورد اخلاقی دیدن ؟! کی یه همچین حرفی زده ؟!

صدایی از بین جمعیت اومد

_ من !! خودم با چشمای خودم دیدم که دوتا اقا وارد خونه ت شدن .. و صدای خنده تونم که قطع نمیشد .. اینجا خانواده زندگی میکنه جایی برای کثافت کاری نیست .

تقریبا حدس میزدم که موضوع از کجا اب میخوره .. به خاطر همین تعجب نکردم ..

خانم درستکار !! همسایه ی مومن و محجبه واحد روبه روی ما ..

فقط بهش نگاه کردم .صدا از جمعیت خارج نمیشد .

خانم درستکار _ دیدید اقای دکتر نتونست تکذیب کنه !! من از روز اولم گفته بودم که صلاح نیست فرد مجرد در ساختمان باشه .. مخصوصا ایشون که مطلقه هم هستن و خیلی از محدودیت هارو ندارن !!!

دلم میخواست بکشمش .. اشغال عوضی که ابروی هرچی مومنِ خدارو برده بود .

چه حق به جانبم صحبت میکرد ..

پوزخندی زدم .. رو به اقای رستمی سرایدار کردم .

_ اقای رستمی میشه یه زحمت بکشین با پلیس تماس بگیرین ..

و رو به خانم درستکار ادامه دادم ..

_ من امروز باید تکلیفم و با این خانم پاک مشخص کنم . و البته اگر کسی دیگه ای هم این ادعا رو داشته باشه ..

و منتظر به همسایه ها نگاه کردم .. هیچ کدوم حرفی نزدن .. اما معلوم بود که نمیتونن بین یه خانم سن دار محجبه و یه دختر معمولی قضاوت کنن .

دکتر _ خانم یوسفی .. خواهش میکنم ما جمع شدیم که این مسئله رو خودمون حل کنیم ..

_ اقای دکتر و همسایه های عزیزم .. امیدوارم قبول داشته باشید که من در این چندین ماه که تو این ساختمون زندگی کردم .. نه برای کسی مزاحمت ایجاد کردم .. نه با کسی کاری داشتم .. که اگه غیر از این باشه من حاضرم بهتون ثابت کنم .. و حتی عذرخواهی کنم .

اما نه به این خانم و نه به کس دیگری ربطی نداره که من چه کسی رو به خونه م راه دادم .. من برای پذیرایی از مهمانانم از هیچ کسی اجازه نخواهم گرفت .

رستگار _ بله مزاحمت نداشتن .. فقط شب و نصف شب میان خونه .. من از ترس این خانم نمیتونم همسر و پسرمو تنها بذارم .

از بین دندونای کلید شدم غریدم _ ساکت شین خانم .. هی من چیزی نمیگم شما پاتونو از گلیمتون درازتر میکنید .

رستمی _ چه کار کنم اقای دکتر تماس بگیرم .

_ بله اقای رستمی تماس بگیرین ..

رستگار _ بله تماس بگیرین برای همه مشخص بشه این خانم چیکارست ؟!!

به نفس نفس افتاده بودم .. بازم اون ضعف لعنتی سراغم اومده بود .. داشتم میوفتادم که دستی دور کمرم حلقه شد ..

بهنود بود همراز و توی بغل داشت .

بهنود _ اروم باش سارا .. الان وقت ضعف نیست ..

نمیدونستم از شنیدن صداش خوشحال بشم یا ناراحت ؟!

بازم جایی که داشتن لِه م میکردن حضور داشت .. من حاضر بودم بمیرم ولی بهنود شاهد این چیزا نبود .

رستگار _ واقعا قباحت داره .. شاهدم از غیب رسید !!!

بهنود _ خانم میشه بدونم خانمم چیکار کرده که شما نمیتونید پسرتون و تنها بذارین .

من خودم شوکه بودم ..چه برسه به ساکنین

دکتر کاملا جا خورده بود _ خانومتون ؟! خانم یوسفی ایشون همسرتون هستن ؟!

منتظر به من نگاه کرد .. ولی من هنوز توی شوک حضور بهنود بودم .. جوابی ندادم .. بهنودم با یه فشار به پهلوم ازم خواست توضیح بدم.

_بله ایشون اقای بهنود وحیدی همسرم هستن .

با دست به دکتر اشاره کردم .

_ ایشونم اقای دکتر سلیمانی .. مدیر ساختمان و همینطور پزشک دخترمون .

بهنود دستاشو رها کرد و به سمت دکتر رفت تا باهم دست بدن ..

دکترم یه خنده ی مصنوعی کرد و به سمت ما اومد .

دکتر _ مشتاق دیدار اقای وحیدی ..

بهنود _ خیلی ممنون .. لطف دارین .

وقتی بهنود ازم جدا شد .. مریم اومد سمتم .اروم زیر لبی گفتم :

_ چرا گذاشتی بیاد پایین ؟!

مریم _ من اصلا نفهمیدم کی اومد پایین .. دیدم دیر کردی رفتم از اتاق مانتو مو بردارم بیام پایین که دیدم بهنود و پیمان اومدن پایین ..

چند تا از اهالی ساختمان هم با بهنود دست دادن ..

دکتر _ خوب مثل اینکه موضوع حل شد ..

بهنود _ نه اقای دکتر !! هنوز حل نشده .. لطفا با پلیس تماس بگیرین .. ایشون یه تهمتی به خانم بنده زدن که باید روشن بشه .

دکتر _ خواهش میکنم اقای وحیدی کوتاه بیاین !! خانم رستگار هم متوجه اشتباهشون شدن ..

بهنود بازم به سمت من اومد و دستاشو دورم حلقه کرد ..

بهنود _ چرا باید کوتاه بیام .. ایشون علنن در حضور همه ی اهالی به همسر من توهین کردن .. ولی باید در حضور پلیس ادعاشون و ثابت کنن ..

یه لحظه لرزیدم .. دلم میخواست داد بزنم .. ازم حمایت نکن .. دلم میخواست داد بزنم منو به حمایتت وابسته نکن ... من جنبه شو ندارم .. من ظرفیت شو ندارم .. با من اینکارو نکن .

دلم میخواست دستاشو از دور کمرم باز کنم

دیگه هیچ کس برام مهم نبود .. دیگه فقط میخواستم از جمع و نگاهاشون فرار کنم .. برم جایی که هیچ کس نباشه من بتونم بغض مو خالی کنم .

دکتر _ خانم رستگار نمیخواین چیزی بگین ؟

خانم رستگار که بعد از حضور بهنود کاملا ساکت شده بود ..

خانم رستگار _ من دیگه با کسی مشکل ندارم .

بهنود _ بله خانم شما مشکل ندارید من دارم .. باید بهم ثابت کنید که همسر من چطوری برای شما و همسر و پسرتون مزاحمت ایجاد کرده ؟!

رستگار _ شما اگه براتون مهم بود .. همسر جونتون و با دوتا بچه ول نمیکردین به امان خدا !!

_میخواستم بگم که شرایط زندگی من و شوهرم به شما ربطی نداره که یه اقای پیر که یه تسبیحم دستش بود گفت : ساکت شو خانم

رنگ از روی خانم رستگار پرید .

خانم رستگار _ اِاِ ..حاجی شما کی اومدین ؟!

حاجی _ چند دقیقه ست منتظرم ببینم حیا میکنی .. میبینم نه خبری نیست .. چند بار بهت تذکر دادم که در مورد مردم قضاوت نکن .. چند بار گفتم براشون مادری کن .

نگفتم پیامبر معصوم دیده ها رو ندیده میگرفت ..

حالا تو مومن خدا که معصوم هم نیستی ، ندیده قضاوت میکنی .. حکمم صادر میکنی.

دکتر _ سلام حاجی رستگار .. خوبین ؟!

حاجی _ سلام اقای دکتر .

بعدم به سمت ما اومد.

حاجی _ سلام دخترم .

نمیدونم چرا به دلم نشسته بود .. منو یاد بابا عزیزم انداخته بود .. حرفاش به دلم نشسته بود .. فکر کنم بهنودم تحت تاثیر قرار گرفته بود چون دستاشو از دور من شل کرده بود .

_سلام از ماست حاجی .. شرمنده م نکنید .

بهنود _ سلام حاجی .

حاجی _ دشمنت شرمنده دخترم .. من شرمنده ی روی تو و شوهرت شدم . حلالم کن دخترم .. روم سیاه ِ.. اصلا نمیدونم با چه رویی عذر خواهی کنم .

_ نگین تو رو خدا حاجی ..

حاجی _ پسرم شما حق داری شکایت کنی . من نمیدونم چرا این زن این کار و کرد .. که من توی این مدت از چشمام خطا دیدم ولی از این دختر گلم ندیدم .

به زنش نگاه کرد و ادامه داد

_ مثلا میخواسته مادری کنه .. ولی منو شرمنده ی روی شما کرده .. من هر کاری بخواین انجام میدم ولی مارو حلال کنید.

بهنود _ نفرمایید حاجی .. مهم نیست .. دل خانم من نازک تر از این حرفاست که شمارو نبخشه ..

خانم من !!!

دل نازک !!!

سرم و پایین انداختم .. تا اشک روی گونه هام و کسی نبینه .. تا غم توی چشمام و کسی نبینه .. تا کسی از روی چهرم به سوزش قلبم پی نبره ..

تو که میدونی دل من ظریف و شکننده ست ..

پس چرا ؟!!

وای خدایا چرا باید با من اینکارو بکنه .. منکه گفتم باشه طلاق میگیرم .. پس چرا داره عذابم میده .. برای کدوم گناه نکرده باید اینجوری مجازات بشم .

حاجی _ مرسی پسرم .. لطف کردین .. قدر خانم تو بدون ، به حرف هیچ کسم گوش نده که از این دخترا پاک تر توی این ساختمان پیدا نمیکنی .

بهنود _ حتما حاجی . امیدوارم شایستگی داشتنشو داشته باشم .

دیگه نمیتونستم بایستم .. دیگه نمتونستم خانمی کنم .. دلم میخواست یه سیلی توی صورتش بخوابونم .

همراز و از بغلش گرفتم و برگشتم خونه ..

با مولایی تماس گرفتم و براش توضیح دادم که سریع برام خونه ی ویلایی و پیدا کنه .. دیگه نمیتونستم این ساختمون و با ادماش تحمل کنم .. سرم درد میکرد .

روی تختم دراز کشیدم .. میخواستم بخوابم ولی تصویر بهنود از ذهنم پاک نمیشد . تا چشمامو میبستم چشمای اون میومد توی ذهنم .. یه حس خاصی نسبت بهش داشتم .. عشق نبود .. دوست داشتن نبود .. اینو مطمئن بودم چون تجربه شو داشتم .. تجربه ای هنوزم یادش اتیشم میزنه .. و باعث میشه که دیگه سمتش نرم .. اونم اولش همین طوری شروع شد ... حالا بهنود .. دیگه تحملش و ندارم .

ولی خوب قابل انکار نبود اینکه حس خوبی داشتم .. حس حمایت شدن از طرف بهنود بهم ارامش تزریق میکرد ..

اصلا برای همین تزریق ارامش بود که میترسیدم .. که دوست داشتم کنار بکشم .. که فرار کنم .. چون میدونستم که به این حس معتادم .. چون میدونستم که اگه بهش وابسته بشم .. دیگه نمیتونم ترک کنم .. میدونستم داغون میشم .. من تجربه شو داشتم .. از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشدم .

ولی خوب ارامش اولیه بعد از تزریق مواد و نمیتونستم از خودم دور کنم !!!

سعی کردم با یه قرص خودم و بخوابونم .. خواب الان تنها چیزی بود که بهم ارامش میداد..

چشمام و باز کردم .. هوا کاملا تاریک بود .. به ساعت کنار تختم نگاه کردم 11شب بود

احساس گرسنگی میکردم ..

بلند شدم رفتم بیرون اتاق .. بادیدن تشک های پهن شده جلوی تلویزیون خنده م گرفت .. عادتمون بود هر وقت میخواستیم حرف بزنیم . جلوی تلویزیون میخوابیدیم .. انگار که تی وی روشن باید شاهد حرفامون میبود .

مریم _ سلام سارا خانم ساعت خواب ؟!

_ سلام .. دخترا کجان ؟!

مریم _ همتای مارمولکت داره مخ رعنارو میخوره .. اون یکی دختر زشتتم داره ازش الگوبرداری میکنه .

به حرص خوردنش لبخند زدم .. واقعا حسادت میکرد به رابطه شون ..

_ من گشنمه .. شام چی پختین ..

مریم _ کوفته پلو .. برو نوش جان کن ..

_ مریمی یعنی باور کنم شما چیزی درست نکردین ..

مریم _ اره عزیزم باورکن .. یعنی مجبوری باور کنی .. چون دخترای گلت هوس پیتزا خوردن توی پیتزا فروشی گلی جون و کرده بودن .. ما رفتیم اونجا .

گلی جون یا همون عمو مرصاد صاحب یه پیتزا فروشی معروف بود که همتارو به خاطر شیرین زبونیاش خیلی دوست داشت .. و متقابلا همتا هم خیلی اونو دوست داشت .. در نتیجه مریم ازش متنفر بود .. چون لپاشم قرمز بود مریم اسمشو گذاشته بود گلی .

با فکر کردن بهش بلند خندیدم .

مریم _ کوفت .. خجالتم نمیکشه بچه بلد نیست تربیت کنه .. میخنده .

داشتم به حرص خوردنش میخندیدم که همتا خودش و پرت کرد توی بغل مریم .

همتا _ خاله جونی من و بیشتر دوست داری یا عمو مرصاد و ؟!

بعدم از دستش فرار کرد .. پشت من این ور و اون ور میرفت ..

مریم _ همتا من اگه تورو بگیرم میکشمت .. سارا به نفعته خودت تحویلش بدی ..

_ به من چه خودت نقطه ضعف دادی دست بچه م.

مریم _ یعنی من اگه یه بار دیگه تورو برو پیش اون عمو گلی جونت .. خاله مریم نیستم .

همتا سریع تغییر موضع داد و دوید سمت مریم ..

همتا _ خاله مریم جونم میدونستی من عاشقتم ؟! بابا من همش یه ذره عمو مرصاد و بیشتر دوست دارم .

منو رعنا که دیگه از خنده روی زمین پهن شده بودم .. اخه اون همتا مثل فرفره میدوید مریمم دنبالش .. همراز عشق مامانم .. همتارو تشویق میکرد .

بلاخره مریم همتا رو گرفت و سرو تهش کرده بود و مثلا داشت تنبیه بدنی میکرد ولی همتا داشت لذت میبرد .. کاش همه ی تنبیه ها این طوری باشن .

بلند شدم که برم یه چیزی بخورم .. کم گرسنه م بود از دست اینا داشتم ضعف میکردم .. همون لحظه هم گوشی رعنا زنگ خورد ..

توجهی نکردم .. اگه میخواست خودش بعدا توضیح میداد دیگه .

تو فکر این بودم که چی بخورم که چشمم افتاد به جعبه ی پیتزای روی میز .. لبخند پهنی روی لبم نشست میدونستم منو یادشون نمیره ..

روی تشکایی که بچه ها پهن کرده بودن دراز کشیده بودیم .. همراز و همتا خواب بودن ولی منو مریم و رعنا خوابمون نمیبرد .. نگاهمون به سقف بود .. ولی تی وی هم روشن بود و مشغول نشون دادن یه فیلم ابکی بود .

بچه ها ساکت بودن انگار میخواستن خودم شروع کنم .

_ بهنودامروز باهام صحبت کرد .

اون دوتا با کنجکاوی سرشون و روی ساعدشون گذاشتن و به من خیره شدن .. چون من وسطشون بودم ، روی هردو به من بود .

ولی من هنوز به سقف نگاه میکردم .

گفت میدونه نتونستم تا حالا ازش جدا بشم .. ازم خواست مدارک و در اختیارش قرار بدم .. تا وقتی که هستش خودش پیگیری کنه .. ولی لطف کرد و حضانت همراز دادبهم .

مریم _ سارا مطمئنی ؟! شاید میخواسته امتحانت کنه .

_ امتحان کجا بود .. همش داشت در مورد شاهین حرف میزد و تعریف میکرد .. ازم میخواست در موردش فکر کنم .. از من خوشش نمیاد .. زوری که نیست.

یه قطره اشک روی گونه ام سر خورد .. چشمام به تنبیه نیاز داشت ، چون نافرمانی زیاد میکرد .

_ حتی توی راه مدرسه هم داشت از شاهین و خوبیاش میگفت ..

مریم _ من نمی فهمم معنی این کاراش چیه .. الان از دوستش برات تعریف میکنه .. دو دقیقه بعد برات سینه چاک میکنه .. بیچاره خان عمو !!

رعنا _ همچینم بیچاره نیست این خان عموت .. در ضمن حقش بود ..نزدیک بود ، هم منو بکشه هم سارا رو .

مریم _ ولی رعنا ، بابک خیلی دوستت داره .

رعنا _ میدونم !!

مریم _ پس چرا این همه اذیتش میکنی .. قبولش کن دیگه

رعنا _ دارم سعیم و میکنم .. انتخاب سخته ، منم از شکست میترسم ..

_ بابک مرد خوبیه .. میتونه خوشبختت کنه .

رعنا _ امیدوارم.

رعنا _ سارا امروز بهنود چی بهت میگفت توی اشپزخونه.

_ داشت در مورد دلیل ضعف هام میپرسید.

مریم _ دیدی گفتم این عاشقته .. اگه نبود که حال تو براش مهم نبود .

خندیدم .. یه خنده ی عصبی

رعنا _ چته چرا الکی میخندی؟

_ یه چیزی بگم براتون ..

مریم _ بگو

_ بهنود دکتره .. دکتر مغز و اعصاب .. امروزم فقط داشت کارشو میکرد.

رعنا _ دروغ میگی ؟

_ نه میدونستم دکتره ولی نمیدونستم تخصصش چیه . همین چند ماه پیش فهمیدم .

مریم _ ولی من بازم میگم که نسبت به یه احساسی داره .

_ اره داره !!! امروز خیلی صریح ازم خواست که مثل یه برادر روش حساب کنم .

رعنا _ واقعا که بی لیاقت ِ .

مریم _ من میگم بیا برو زن همین شاهین بشو .. اینو بچزونش ..

خنده م گرفته بود ..

_ اونوقت توی میای با مادر فولاد زرهش بسازی .. حرف بزنم با وَردنه میوفته دنبالم .. تازه همه ی اینا برای وقتیه که قبول کنه عروسش بشم .

همراز و بلند کردم و کنارم خوابوندم .

رعنا _ سارا پس کی میخوای این عادت همراز و ترک بدی .. فکر کن همراز میشه اندازه ی من باید اول روی سینه ی تو بخوابه، بعد تو بذاریش توی تختش.

خندیدم .

_ اره فکر خوبیه ..

مریم _ این هم خودش خوشش میاد .. هم شوهرش . به توچه که فوضولی میکنی ..

تعجب کردم بودم !! شوهرم منظورش بهنود بود .. رعنا هم تعجب کرد چون اونم دوباره نیم خیز شد و سرشو روی ساعدش گذاشت.

مریم با خنده _ نمیرید از کنجکاوی ؟!

_ اه لوس نشو دیگه توضیح بده ببینم .

مریم _ هیچی بابا !! دیشب که شما شام دعوت شدین ، بعدم خوابیدین .. من مجبور شدم جور شمارو بکشم ..

کمی جابه جا شد ادامه داد :

میخواستم بیدارت کنم سوری جون نذاشت .. موقع شام همه ساکت بودن .. بهنود زودتر از همه غذاشو تموم کرد .. منم زیاد اشتها نداشتم .. از سوری جون تشکر کردم خواستم کمکش کنم تا میزو جمع کنه .. نذاشت .. منم از خدا خواسته برگشتم توی اتاقت که دیدم ، در اتاقت باز و بهنود جلوی در ایستاده داره نگات میکنه ..

خیلی تعجب کردم .. خواستم برم ازش بپرسم که پیمان بازومو گرفت و نذاشت .. با اشاره ازم خواست که ببینم چیکار میخواد بکنه .. منم که فوضول دلم خوش کردم الان یه فیلم مثبت 18 میبینم ..

بهنود اومد داخل اتاق و همراز از روی سینه ی تو برداشت و گذاشت کنارت روی تخت .. پتو رم روت کشید ...

رعنا _ خوب بقیه اش

مریم _ بقیه نداره که .. اومد بیرون دیگه .. فکر کردی الان میگم سارا و بغل کرد و بوسید و بردش اتاق خودش و ... فیلم چیز دار که نبود

رعنا _ گمشو بی حیا

منم از طرز تعریف کردنش خوشم میومد .. ته دلم یه جوری شد .. کاش واقعا اینجوری بود .. ولی اینا همش یه حسرت بود که فقط به شکل یه اه از گلوی من خارج شد .

مریم _ سارا من میگم این پیمانم بد نیستا !!! خوب حال این بهنود میره تو قوطی ..

_ پیمان که مال تواِ عزیزم ..

مریم _ اِ کی به نامم زدین خودم نفهمیدم .

_ لازم نیست تو بفهمی .. من میدونم که کفتر جلد تو شده .

بعدم چرخیدم روی شکمم خوابیدم .. قرص ِ هنوز اثرش نرفته بود.. سریع خوابم برد .

چند روزی بود سخت درگیر پیدا کردن خونه بودم ..

مولایی اومده بود تهران چند مورد و دیده بود .. اونایی که خوب بودن و به من نشون میداد تا تایید یا رد کنم ..

بعضی ها زیادی کوچیک بودن .. بعضی هام زیادی بزرگ .. من یه خونه میخواستم که هم خودم توش راحت باشم هم بچه هام .. خونه ای نمیخواستم که از ترس مجبور بشم از سگ نگه داری کنم تا امنیتم و تضمین کنه ..

بلاخره بعد از چند روز خونه ی مورد نظرم و پیدا کردم ..

یه خونه ی ویلایی که نمای قشنگی داشت .. یه حیاط خوب و یه باغ نسبتا کوچیک که چند تا درخت بزرگ داشت و انتهای باغ هم یه استخر کوچیک داشت که به واسطه ی درختای بزرگش از دید پنهان بود و راحت میشد ازش استفاده کرد..

ولی مزیت اصلیش این بود که از حیاط جدا بود و نگران افتادن همراز و همتا توی استخر نبودم .. هرچند که همتا شنا بلد بود ولی بازم نمیذاشتم تنها شنا کنه ..

داخل خونه از بیرونش قشنگ تر بود .. از درب که وارد میشدی سمت چپت اشپزخونه بود و روبه روش هم یه سالن کوچیک بود که برای نشیمن مناسب میشد .. سمت راست نشیمن هم یه سالن بزرگ بود که به اشپزخونه دید نداشت و به درد پذیرایی میخورد.

سمت راست درب ورودی هم چند پله میخورد میرفت پایین به یه راهرو میرسید ..

دوتا اتاق خواب دو طرفش قرار داشت .. روبه روی اون هم یه راه پله ی مارپیچ داشت که به طبقه ی دوم میرفت و یه نشمین کوچیک میرسید و یه راهروی کوچیک که به دو تا اتاق خواب ختم میشد .

واقعا دیزاین قشنگی داشت .. ولی راه پله ی مارپیچ منو به وحشت مینداخت .. من بچه ی کوچیک داشتم .. باید خونه م هم مناسب حال بچه هام بود .. و خطری تهدیدشون نمیکرد.. اما مولایی بهم اطمینان داد که میتونم از یه اهنگر بخوام که برای راه پله حفاظ درست کنه .. منم ازش خواهش کردم که تا وسایل و برای جابه جایی اماده میکنم .. اونم حفاظ پله و دور استخرو اماده کنه .

وقتی برگشتم خونه مریم گفت که سوری جون تماس گرفته و خواهش کرده که باهاش تماس بگیرم ..

وای خدایا!! توی این چند روز به تلفن هاشون به بهانه های مختلف جواب نمیدادم ..

از بهنودم خبری نبود ..

داشتم سعی میکردم ازش دور باشم .. نمیخواستم برام مشکلی پیش بیاد .. فقط برای خودم نبود که میخواستم سالم بمونم .. برای همتا و همرازم بود که باید سالم میموندم .. ازشون مراقبت میکردم .

_ نگفت چیکارم داره ؟!

مریم _ نه نگفت ولی از دستت خیلی شاکی بود ..

_ عجب گرفتاری شدیما .. پسره نه حوصله ی منو داره .. نه بچه شو ، اینا به زور میگه بیاین ببینتــتــون .. انگار من جادوگرم که پسر رو جادو کنم .. والا.

مریم که از غرغرای من خنده اش گرفته بود ..

مریم _ فکر خوبیه ها !!

سارا میگم بیا برو پیش این رَمالا بگو یه معجون بهت بدن .. این پسر عاشقت بشه ..

_ اره ه ه ؟! تو که لالایی بلدی چرا خوات نمیبره ؟!

مریم _ برو گمشو .. همه ی دنیا عاشق منن .. من نشده برم جایی و کسی عاشقم نشه .

_ اره راست میگی یادم .. همه ی نگهبانا عاشق تو میشن ..

باز زد خط فیلم فارسی

مریم _ یعنی من خاسگار مَهنس نــــ ـرّم شوما بــاس به روی ما بیاری ابجـــــــــی !! حالا بلاخره یه کــی هم دراز گوش میشه میاد منو میگیره دیگه .. دیر یا زود داره ولی سوخت وسوز نـــ ـرّه به جون شوما .

در حال خندیدن شماره سوری جون گرفتم ..

_ ساکت شو مریم میخوام برای مادر شوهر دلبری کنم ..

بهنود _ مادر شوهرت نیست .. زنگ بزن مطبش دلبری کن ..

خشکم زد .. تماس برقرار شده بود و بهنود برداشته بود و با صدایی که خنده توش موج میزد جوابم و داد ..

یعنی لعنت بود که به خودم میفرستم به خاطر این شانس نحسم !!

بهنود _ سارا قطع کردی ؟

_ نه ! سلام ..

بهنود _ سلام .. خوبی ؟! همراز و همتا خوبن ؟!

_ بله خوبن .. سوری جون تماس گرفته بود ..

بین حرفم پرید و با صدایی که خنده توش اشکار بود گفت ..

بهنود _ که برای عروسش دلبری کنه .

اعتراف میکنم خنده م گرفته بود .. مطمئنم گونه هام از خجالت قرمز شده بود ..

منم با خنده گفتم :

_ مادر شوهر من نیازی به دلبری نداره .. کلا دلبره !!

بهنود _ حالا که نیستش قند خونت لازم نیست الکی ببری بالا ، نگه دار برای وقتی که دیدیش ..

_ باشه حتما به توصیه ات عمل میکنم .. گفتی مطبن ؟!

بهنود _ اره عزیزم !! .. فکر کنم اونجاست . اگه نبود موبایلش همراهشه ..

کلمه ی " عزیزم " دائما توی سرم میپیچید

کلمه ی عزیزم که این همه غریب نبود .. الان بیشتر ادما ازش استفاده میکنن .. حتی فروشنده های لباس !!

پس چرا باید من از شنیدنش به خودم بلرزم .. مگه چی داشت این کلمه که با من این کار و کرد .. چرا من این همه ضعیف شده بود .. پس کجاست اون سارایی که عزت نفسش همه رو تحت تاثیر قرار میداد .. حتی وقتی که خیلی کوچیک بود .. شاید هم قد همرازش ..

ولی حالا .. این سارا رو دوست ندارم .. بابا و مامان و اشکانم این سارا رو دوست نداشتن ..

تمام توانم و به کار بستم که به حال درونم پی نبره .. لزومی نداشت بدونه من ازعزیزم گفتنش خوشم میاد .. این کار فقط غرورم و خدشه دار میکنه .

_ ممنون .. به پدر جون و پیمان سلام برسون ..

بهنود نفس و با صدا بیرون داد :

_ حتما .. توهم به دخترا سلام برسون ..خدافظ.

_خدافظ

با سوری جون تماس گرفتم . بعد از کلی گلایه و شکایت برای نرفتنم به خونشون .. و توجیه از جانب من .. رضایت دادکه بعد از جابه جایی به خونه ی جدیدم به خونشون برم .

مولایی بهم خبر داد که خونه رو اماده کرده .. منم چند تا کارگر خانم گرفته بودم که وسایل جمع کنیم .. تقریبا تمام شده بود .مریم و رعنا هم چند روزی بود که شرکت خان عمو مشغول کار بودن .. ولی من هنوز امادگیشو نداشتم .

برای همین مجبور بودم خودم روی همه ی کارها نظارت داشته باشم . البته تمرین خوبی بود .. تا ابد که نمیتونستم روی کمک اون دوتا حساب کنم .. تا همین جا هم خیلی بهشون زحمت داده بودم .

باید به پدر جون زنگ میزدم و میگفتم که برای جابه جایی اماده ایم .. اخه پدر جون وقتی شنید برای خونه خودم اقدام کردم و بهش چیزی نگفتم خیلی ناراحت شد .. و گفت که برای جابه جایی باید حتما خبرش کنم . شماره ی مولایی هم ازم گرفته بود تا محیط اون خونه رو خودش مورد بررسی قرار بده .

شماره ی موبایل پدرجون و گرفتم .. امیدوار بودم کارخونه باشه .. نمیخواستم بهنود چیزی از این ماجرا بدونه .. من نیاز به حمایتش نداشتم و خودم از پس مشکلاتم برمیومدم .

پدر جون _ جانم دختر گلم ؟!

_ سلام پدر جون !

پدرجون _ سلام عزیزم .. چه عجب یادی از این پدر پیر کردی .

_ شرمنده ام .. خودتون که میدونید این چند وقت چقدر سرم شلوغ بود ..

پدر جون _ برای همین که میگم باید به من میگفتی .. مگه من مردم که تو خودت همه ی کارهارو انجام دادی ..

_ خدا نکنه پدر جون .. انشاالله هیچ وقت سایه تون از سر ما کم نشه .. به خدا فقط نمیخواستم اذیت بشین .. اخه خودتوندرگیر مهموناتون بودین این چند وقت ..

پدرجون _ تو ببخش بابا منم ازتون قافل شدم . اگه این پسره رضایت میداد یه مهمونی بگیریم مجبور نبودیم .. حضور جدا جدای فامیل و برای دیدن شازده تحمل کنیم ..

_ من راضی به زحمت شما نبودم .

پدر جون _ چه زحمتی دخترم وظیفه مو انجام میدم .. مولایی میگفت خونه رو اماده کرده .. اماده ای برای جابه جایی .

_ بله پدر جون .. ما اماده ایم .

پدر جون _ باشه دخترم .. من الان با باربری تماس میگیرم .. توهم با دخترا برین خونه ی ما ..

_ نه پدر جون اگه اجازه بدین .. باید برم خونه که جای وسایل و خودم به کارگرا بگم ..

پدر جون _ باشه پس به سوری زنگ میزنم بره دنبال همتا و همراز که اذیت نشی .

_ ممنونم .. لطف میکنی .

پدرجون _ وظیفمه دختر گلم . با من تعارف نکن.

_ بازم مرسی

پدرجون _ خداحافظ بابا .

_ خداحافظ .

بعد از اینکه قطع کردم .. به مریم و رعنا هم زنگ زدم و گفتم که وسایل و میبرن .. منم میرم اون خونه .

ماشین و که از پارکینگ در اوردم . از باربری رسیدن .. چند دقیقه بعد هم پدر جون رسید و ازم خواست که برم .

ساعت تعطیلی مدارس بود با سوری جون تماس گرفتم که مطمئن شم دنبال دخترا رفته یا نه ؟!

_ سلام سوری جون .

سوری جون _ سلام عزیزم .. خوبی

_ مرسی .. سوری جون دنبال دخترا رفتین ؟!

سوری جون _ اره عزیزم نگران نباش بهنود و پیمان رفتن .همراز مهد دیگه ؟

اه فکر اینجاشو نکرده بودم .. مهم نیست

در هر صورت میفهمیدن که جابه جایی دارم..

_ اره مهد .. ببخشید افتادین توی زحمت .

سوری جون _ توهم نمیخواد بری خونتون بیا اینجا مادر .. کار گرا خودشون کارشون و انجام میدن ..

_ نه خودم حتما باید باشم وگرنه بعدا به مشکل برمیخورم .

سوری جون _ باشه عزیزم هر جور راحتی .. میخوای بیتارو هم بفرستم ؟!

_ نه نیازی نیست .

سوری جون _ باشه دخترم . نگران دخترا هم نباش .. خدافظ.

_ مرسی سوری جون .. خدافظ.

توی راه اول وسیله هایی که میدونستم باید اضافه بشن و سفارش دادم .. بعدم به یه رستوران رفتم و برای نهار کارگرا غذا گرفتم .. باید از عابر هم پول میگرفتم .. چون بابام همیشه میگفت "عرق کارگر تا خشک نشده باید پولش و داد" .. منم پول نقد نداشتم .

وقتی رسیدم خونه کامیون باربری هم رسیده بود .. وارد شدم .. یکی از کارگرا رو صدا کردم که وسیله هایی و که خریدم از ماشین در بیاره .. خودمم ظروف غذارو دستم گرفتم و به سمت ساختمون رفتم .. داشتم از درب ساختمان وارد میشم که با دیدن بهنود شوکه شدم و سرجام ایستادم ...

داشت به کارگرا دستور جابه جایی و میداد .

مثل میخ سرجام ایستاده بودم و به بهنود نگاه میکردم .. انگار سنگینی ِ نگاهم و متوجه شد که برگشت سمتم ..

بهنود _ اِ سارا جان اومدی ؟!

فکم چسبیده بود به زمین .. یه جوری میگه سارا جان اومدی که انگار خونه یاونه و من قرار بوده زودتر برم خونش ..

_ بله شما اینجا رو چطوری پیدا کردین ؟!

بهنود _ خوب معلومه از بابا گرفتم .. سرا جان بیا این ور جلوی راه کارگرا رو گرفتی ..

تازه فهمیدم که چند دقیقه است .. جلوی در میخ کوب شدم .

نگاهم به اطرافم چرخوندم تا همتا و همراز پیدا کنم ..

بهنود _ دنبال کی میگردی ؟!

_ همتا و همراز .. سوری جون گفتن تو میری دنبالشون ..

بهنود _ پیمان بردشون خونه .. بعدم خودش میاد.

_ راضی به زحمتتون نبودم ..

بهنود فقط لبخند زد بهم ..

مسخره لبخند میزنه ..

_ اه پس این مولایی کجاست ..

بهنود _ مولایی ؟! اهان منصور و میگی ..

_ مگه تو اقای مولایی رو میشناسی ؟!

بهنود _ اره باهاش اشنا شدم .بلاخره به عنوان وکیل ، باید همسرموکلش و میشناخت .

یه خنده هم روی لبش بود که من به عنوان خنده ی تمسخر امیز تعبیر کردم و جوابشو با یه پشت چشم نازک کردن دادم .. به نگاه کردنم برای پیدا کردن مولایی ادامه دادم.

بهنود _ نیست ، رفته نهار بگیره .

ظروف یک بار مصرف غذارو که دستم بود اوردم بالا و نشونش دادم .

_ منم که غذا گرفتم .

بهنود _ اشکالی نداره .. میدیم با خودشون ببرن .

در حال دستور دادن به کارگرا به من گفت ..

بهنود _ توهم برو اتاقت انتخاب کن که بگم وسیله هاتو همون جا بچینن .

یعنی این ادم روی منم توی پروووویی کم کرده بود .. توی خونه ی خودم داره به من دستور میده ..

منم ترجیح دادم فعلا اطاعت امر کنم .. ولی باید براش یه شرایط و برای شناخت هر چه بهتر خودم فراهم کنم که دیگه هوس دستور دادن به منو نکنه .

یکی از اتاقهای بالا رو انتخاب کردم .. مانتو و شالم و هم با یه تونیک مشکی و یه روسریه ابی عوض کردم .. ترجیحا همون بالا ایستادم تا در چیدمان اتاق ها نظر بدم .. ولی بیشتر برای این بود که در معرض دید بهنود نباشم .

از پایین هم خیالم راحت بود ، چون صدای مریم و رعنا میومد ... میدونستم اونا حواسشون به اشپز خونه و بقیه جاها هست ..

چند ساعتی بود که در گیر جابه جایی وسایل بودیم .. باربرا رفته بودن .. با چند تا خانمی که اومده بودن کمکمون مشغول جابه جایی بودیم .. که اون هم تقریبا تمام شده بود و همه ی وسایل در جای خودش قرار گرفته بود.

مریم و رعنا چند بار بالا امده بودن .. ولی من اصلا پایین نرفته بودم .. خودم با جابه جایی لباس های همراز و همتا توی کمدشون مشغول کرده بودم .. حتی برای نهار هم نرفته بودم ..

ولی دیگه باید میرفتم پایین .. چون هم از گرسنگی در حال ضعف کردن بودم و هم کار زیادی بالا نمونده بود .

از راه پله ها که بالا اومدم ، صدای خنده ی مریم و پیمان میومد ..

صداشون از نشیمن میومد .. به سمت صدا رفتم وارد که شدم .. دیدم همگی هستن بابکم بود ..

یه سلام بلند گفتم .. رفتم روی مبل تک نفره ی کنار اقای مولایی نشستم .

بهنود و پیمان روبه روم بودن .. مریم و بابک هم سمت راست و رعنا هم روبه روی مریم .

پیمان _ سلام سارا خانم ساعت خواب .

در حالی که سرشونم و ماساژ میدادم گفتم

_ خواب کجا بود .. بابا از کت وکول افتادم به جون شوما !

بابک _ سارا خجالت نمیکشی ما رو به کار گرفتی خودت رفتی خوابیدی .

_ بابک جان تو که وظیفه تو انجام دادی .. حواستم باشه که هنوز از دختر من بله رو نگرفتیا !!

بابک ابروهاشو بالا انداخت .. در حالی که به رعنا نگاه میکرد ، با یه لحن شیطنت امیزی گفت :

انشاالله بله رو هم میگیریم .

مریم _ الهی برات بمیرم عمو جونم که حسرت به دل موندی .. چقدر بهت گفتم بیا همین خانم عبدی ( منشی بابک ) بگیر ..

حرفش با خوردن دنپایی روفرشی های رعنا به بازوش قطع شد ..

مریم _ اااای باز وحشی شدی ؟!

رعنا _ حقته .. الاغ تو دوست منی یا اون عبدی بیریخت ..

مریم _ خوب معلومه دوست تو .. ولی اینم عمومه دیگه ، یه لحظه خواستم ادای برادرزاده های خوب دربیارم .. وگرنه من یه تار موی کوتاه گندیده ی تورو به صدتا تار موی کمند طلایی عبدی نمیدم ..

بهنود و پیمان با چهره ی کبود به رعنا نگاه میکردن .. که خنده ی من و فرار مریم همزمان .. باعث خندیدن اونا شد .

بابکم در حال خندیدن بود که رعنا با یه نگاه عصبی باعث شد .. خنده شو جمع کنه .

در خالی که بچه مشغول اجرای فیلم موش و گربه بودن .. اقای مولایی رو به من کرد و گفت :

_ از خونت راضی هستی ؟!

مولایی یه مرد تقریبا 45 ساله بود .. چشماهای مشکی و پوستی سبزه ... قد و هیکل درشتی هم داشت که ادمو یاد قوی ترین مردان مینداخت .. بیشتر بهش میخورد بادیگارد باشه تا وکیل .

با این تصور لبخندی زدم .

_ بله فعلا که خوبه .. فقط یه سری وسیله کم داره که باید تهیه کنم ..

مولایی _ من تا دو سه روز دیگه هستم .. لیست کن برات تهیه میکنم .

بیا یه لبخند زدم .. براش شدم تو .. ای خدا !!! سنگینیه نگاه بهنود و هم حس میکردم.. ولی نمیدونم چرا حس یه مجرم و داشتم که خطایی و انجام داده و نمیتونه به قاضی نگاه کنه .

_ ممنون .. از پسش بر میام ..

مولایی _ باشه پس اگه مشکلی داشتی خبرم کن .

دلم میخواست در مورد قضیه ی طلاق هم باهاش صحبت کنم .. که پشیمون شدم .. بهنود گفت به وکیل خودش میگه .

_ حتما

بابک _ امشب شام مهمون من .

نگاهم و از مولایی گرفتم و به بابک دوختم .. با یه لبخند پلیدانه گفتم :

_ نه دیگه نیازی نیست یه املت درست میکردم .

پیمان _ سارا جان تو نمیخواد خودت و برای ما ، به زحمت بندازی ..

لبخندم عمیق تر شد .

_ نه زحمتی نیست .. الان اماده ش میکنم .

پیمان _ بهنود پاشو بریم اینجا دیگه جای مانیست ..

بهنود سرش پایین بود و چیزی نمیگفت ..سرشو بلند کرد و یه لبخند به پیمان زد.

_ قربون دستت .. رفتی اون دخترای منم ور دار بیار . همراز املت دوست داره .

پیمان _ سارا تو به غیر از املت غذای دیگه ای بلد نیستی ؟!

_ نه !

یکی از کارگرا که داشت اشپزخونه رو تمیز میکرد گفت :

خانم من کارم تموم شده .. چی دوست دارین براتون درست کنم .

بابک _ ممنون .. شما دیگه خسته شدین .. اینا امشب مهمون من هستن .. به خاطر طرفداری برادرزاده ی عزیزم میخوام ببرمشون پیتزا فروشی عمو مرصاد .!!

نیش رعنا شده بود جمعم نمیشد .. منم سرم و پایین انداختم و خندیدم .

مریم _ یعنی مریم نیستم اگه فردا از عبدی برای تو خاستگاری نکنم عمو جون ..

بازم نیش رعنا جمع شد .. رعنا نیم خیز شد که به مریم حمله کنه .

_ بس کنید دیگه .. دیگه شوخیاتون داره لوس میشه .. فست فودم نمیریم .. رستوران سنتی بهترین گزینه است ..

پیمان _ اتفاقا امروز باید بریم پیش اقا مرصاد .. اینده ی من به وجود این اقا بستگی داره .

کاملا جدی حرف میزد .. همین باعث شده بود که مریم بهش خیره بشه .. پیمانم سنگینی نگاه مریم و حس کردو نگاهاشون در هم گره خورد ..

منم به هاله ی قلب قرمزی که بینشون ایجاد شده بود خیره شدم .. توی دلم براشون ارزوی خوشبختی کردم .. مریم لیاقتشو داشت .. پیمانم پسر خوبی بود .

بلند شدم رفتم که با کارگرا تصویه حساب کنم .. مولایی با شرکت خدماتی تصویه کرده بود .. اما من دوست داشتم هزینه زحماتشون و تا عرقشون خشک نشده بدم ..

حاضر بودم همه ی زندگی مو بدم .. ولی بازم این لبخند و توی صورت این خانم ها ببینم .

براشون اژانس گرفتم .. تا دم در بدرقه شون کردم و از شنیدن دعاهای از ته دلشون لذت بردم .

_ به سلامت سلیمه خانم .. مراقب خودتون باشین ..

سلیمه خانم _ ممنونم خانم .. خداعمرتون بده .. دست شما هم درد نکنه اقا .. خدا خانمتون براتون حفظ کنه ..

اقا ؟! برگشتم دیدم بهنود دقیقا پشت سرم ایستاده ، داره با لبخند نگام میکنه ..

بهنود _ مرسی سلیمه خانم .. بفرمایید ماشین منتظرتونه ..

سلیمه خانم _ چشم خداحافظ .

_ به سلامت .

تا سر کوچه رفتنشون و با چشم بدرقه کردم .. یه جورایی خجالت میکشیدم برگردم و با بهنود هم کلام بشم .. نمیدونم توی لبخندش چه چیزی بود که باعث میشد ، معذب بشم .. شایدم من دوست داشتم جور خاصی برداشت کنم ..

صداش دقیقا از کنار گوشم اومد ..

بهنود _ همیشه اینقدر راحت خرج میکنی ؟!

بهش نگاه کردم ..

هنوز اون لبخند روی لبش بود ..

نمیدونم چرا دلم خواست باهاش حرف بزنم .. از عقایدم بگم .. دلم خواست فکر کنم ..

که اون میخواد منو بشناسه ، که داره ازم سوال میکنه ..

که براش مهمم ..

که داره موردم کنجکاوی میکنه ..

دلم خواست به اینده فکر نکنم .. به حرفاش درباره ی جدایی .. به رفتنش ..

پس حرف زدم .. گفتم از همه چیز گفتم ..

_ برای رفع نیازهام اره همیشه ..

روی پله ها نشستم .. اونم کنارم نشست .

منتظر بهم چشم دوخته بود .. لبخندی به روش زدم .

_ ارامش هم جزئی از نیازهاست دیگه .. اینکه اون به من لبخند بزنه .. برام دعا کنه ..

بهم ارامش میده ..

اینکه از خونه ی من راضی بیرون میره ..

اینکه دلش شاده از اینکه امشب دست پُر به خونه ش میره .. منو راضی میکنه ..

این پول شاید شام یه شب بچه ی من باشه ولی برای بچه ی اون هزینه ی یه سال تحصیل .. یه سال نزدیک شدن به موفقیتِ ..

با یاد بابام بازم اسمون دلم ابری شد ... به ستاره ها نگاه کردم .. حس میکردم بابام ازم راضی ِ و اون ستاره چشمک زن ، داره بهم پیغامش و میرسونه ..

با این فکر لبخند عمیقی روی لبم نشست ..

به بهنودم نگاه کردم .. اونم نگاهش به اسمون بود ..

_ بابام همیشه میگفت : " پول باید در خدمت شما باشه .. نه شما در خدمت پول "..

" هیچ وقت خودتون و اسیر پول نکنید ."

میدونی چیه ما وضع مالیمون خیلی خوب بود .. اما بابام هیچ وقت بیشتر از نیازمون برامون خرج نمیکرد .. باورت میشه یه حساب پر پول داشتیم ولی حق برداشت نداشتیم .. دوست نداشت به خاطر وضع مالی خوبیمون از بچه های هم سن و سالمون جداشیم .. یا حس برتری داشته باشیم ..

مخصوصا من که همیشه لوس بودم .. از طرف همه ی خانواده هم با هدیه های مختلف ساپورت میشدم ..

یه بار 8 سالم بود مشق هامو ننوشته بودم به معلمم گفتم : دوست نداشتم بنویسم .. دستام خسته میشد .. اونم گفت : فردا با اولیات بیا مدرسه .

منم باهاش لج کردم و دوباره ننوشتم .. بابام وقتی فهمید .. فقط گفت دیگه بدون انجام تکالیفت مدرسه نمیری . منم در حال فکر کردن سرمو به نشونه ی تایید تکون دادم .. روی حرف بابام که نمی تونستم حرف بزنم .. ولی یه فکری به ذهنم رسیده بود ..

بهنود کمی جابه جا شد .. روبه روی من نشست .. انگار براش هیجان انگیز شده بود..

بهنود _ خوب ؟!

_ هیچی دیگه .. یکی از دوستام که وضع مالی خوبی نداشت و وادار کردم مشقامو بنویسه .. در عوض منم هر روز براش خوراکی بخرم ..

اون موقع فکر میکردم .. تازه دارم کار نیک انجام میدم و خدا حتما میفرستم بهشت .. بابامم شاد میشه .

بهنود _ بابت اینا فهمیدن ؟!

_ اهووم فهمیدن .. چشمات روز بد نبینه وقتی بابام فهمید .. دوماه پول تو جیبی نداشتم .. یعنی داشتم ولی باید میدادم به اون دوستم .. دو برابر همه ی همکلاسیام هم باید مشق مینوشتم .. تازه از دوچرخه هم خبری نبود ..

با حرص این تیکه رو گفتم و چینی به بینیم دادم .. بهنود که به من نگاه میکرد .. با این حرکتم بلند زد زیر خنده .

بهنود _ دوچرخه مهمترین تنبیهت بود ؟!

منم که با خنده اش خندم گرفته بود گفتم :

_ دوچرخه م به جونم وصل بود .. ولی از اون بدتر این بود که بابام تا یه هفته باهام حرف نزد.. حتی بهم نگاهم نکرد ..

بعد از یه هفته زار و التماس فقط بهم گفت : دختر من هرگز نباید از موقعیت بد دیگران به نفع خودش استفاده کنه .. از اونا برای خودش پله بسازه ..

_ از اون روز سوگل شد بهترین دوستم و دختر بابام ..

بابام دیگه از هرچیزی دوتا میخرید .. یکی برای من یکی برای سوگل .. همه چیزامون شبیه هم بود ..

بهنود _ همه ی جمله های بابات یادته ؟!

_ ار همه شو یادمه .. چون زیاد حرف نمیزد .. به این که کم گوی و گزیده گوی چون در اعتقاد داشت .. همیشه سعی میکرد با عمل به منو اشکان یاد بده که چیکار کنیم .. اما بعضی وقتا که حس میکرد ما ظرفیت شو داریم .. یه جمله به عنوان کلید بهمون میداد که دنبال قفلش باشیم ..

همیشه داشتن یه کلید و پیدا کردن قفلش ، بهتر از اینه که هزاران کلید داشته باشی و قفلش و هیچ وقت پیدا نکنی .

والبته ماندگار ..

بهنود _ پدر فهمیده ای داشتی .. خدا رحمتشون کنه .

_ ممنون .

بهنود _ سوگل ، اون چی شد ؟! اونم توی همون اتفاق ..

دیگه ادامه نداد .. ولی من منظورش و درک کردم .

ولی با تک سرفه ای که مولایی زد که توجهمون و جلب کنه ، فرصت جواب دادن به سوالش و پیدا نکردم ..

بهنود _ چیزی شده منصور جان ؟!

مولایی _ نه ببخشید مزاحم شدم .. فقط میخواستم رفع زحمت کنم ..

_ چرا اقای مولایی مگه شام و با ما میل نمیکنید ؟!

مولایی _ نه دیگه با اجازه مرخص بشم .. شما جوونا رو هم تنها بذارم بهتره .

بهنود _ هر طور راحتی .. میومدی خوشحالمون میکردی ..

در حالی که به سمت در میرفت .. ما هم بدرقه اش میکردیم ..

مولایی _ انشا الله دفعه بعد .

و روبه من ادامه داد ..

مولایی _ سارا جان .. کاری داشتی خبرم کن.

سوار ماشینش شده بود ..

_ باشه .. بازم ممنون .

مولایی _ خواهش میکنم ..

و ماشین وروشن کرد و رفت ..

وارد فست فود که شدیم ..

مریم هنوز عصبانی بود .. چون هر کاری کردیم پیمان رضایت نداد که بریم رستوران سنتی .. تازه یه طرفدارم پیدا کرده بود .. بهنودم شدیدا اصرار داشت که بریم فست فود .. تکلیف همتا هم که مشخص بود .. پس بلاخره مریمم راضی شد ..

منو مریم و همراز توی یه ماشین بودیم .. همتا هم رفته بود توی جبهه ی پیمان و بهنود .. اون دوتا کفتر عشقم که توی فاز عشق و عاشقی بودن و توی هیچ حزبی نبودن .

وارد که شدیم .. میز هشت نفره ی طبقه دوم و برای نشستن انتخاب کردیم ..

رعنا و بابک کنار هم نشستن .. همتا هم کنارشون .. منو مریم هم روبه روشون .. پیمان سریع صندلی اونور مریم و برای نشستن انتخاب کرد .. بهنودم در میان تعجب من صندلی کناری منو انتخاب کرد .. این در حالی بود که صندلی کنار پیمان خالی بود و من تصور میکردم که اونجا رو برای نشستن انتخاب کنه .

هنوز کاملا روی صندلی هامون ننشسته بودیم که عمو مرصاد یا به قول مریم عمو گلی به سمتمون اومد تا از مهمون ویژه ی همیشگیش !! استقبال کنه ..

گلی _ سلام .. خیلی خوش امدین ..

و روبه همتا ادامه داد

گلی _ چطوری عمو ؟! کم پیش ما میای ؟!

همتای مارمولکم یه نگاه به مریم که زیر چشمی نگاشون میکرد .. کرد و یه چشمک برای مرصاد زد ..

همتا _ ممنون عمو جون خوبم ..عدم به مریم اشاره کرد وادامه داد:

اخه خاله جونم وقت نمیکنه منو بیاره .. منم دوست ندارم بدون خاله م پیتزا بخورم ..

مریم اینقدر تابلو بود که مرصادم میدونست اون از اومدن به اینجا راضی نیست و به خاطر همتاست که میاد اینجا ..

من که از این همه پرویی همتا خنده م گرفت بود .. در حال انفجار بودم .. مریمم هی برای همتا پشت چشم نازک میکرد و خط و نشون میکشید ..

بهنودم کنار من در حال خندیدن بود .. اینو از صدای نفس هاش متوجه میشدم ..

مطمئنن همتا براشون تعریف کرده بود .. چون توی ماشین همش در حال خندیدن بودن ..

مرصاد یه لبخند به مریم زد که باعث شد ..صدای پیمان در بیاد :

ببخشید ! خودتون سفارش میگیرید .. یا ما باید بریم برای سفارش ؟!

مرصاد _ خواهش میکنم .. شما جزء مهمانان ویژ ه ی ما مجسوب میشین .. چی میل دارین براتون بیارم ..

سفارش ها رو که گرفت رفت ..

هنوز ده دقیقه ای از نشستنمون نگذشته بود که یه صدای اشنا اومد که پیمان و صدا میزد..

شاهین _ پیمان ؟!

تمام بدنم یخ زد .. قلبم تند تند میزد .. نمیدونم چرا اینقدر ترسیده بودم .. شاید چون دلم نمیخواست من و با بهنود ببینه .. یا شایدم دلم نمیخواست دیگه کسی رو ببینم که بهنود ازش تعریف میکرد و ازم میخواست که باهاش ازدواج کنم .. فکر میکنم بهنودم حالم و فهمید که دستاشو روی دستام که روی میز یود گذاشت ..

هیچ سی حرفی نمیزد .. احساس میکردم .. تمام ادمایی که توی فست فود بودن .. ساکت شدن .. منتظر شروع یه ماجرای هیجان انگیز بودن .

انگار اونم هنوز متوجه ما نشده بود چون ادامه داد..

شاهین _ اینجا چیکار میکنید ؟!

که چشمش به ما افتاد .. چند لحظه نگاهش بین .. منو بهنود عوض شد و روی دستامون ثابت موند ..

شاهین _ اینجا چه خبره ؟!

پیمان _ شاهین جان بشین روی صندلی برات توضیح میدم.

شاهین بدون توجه به پیمان روبه من گفت :

_ پس همه ی حرفایی که در موردت میزدن درست بوده .. تویه اشغال هرزه ای دستات توی دست هر مردی هست ..

تنم لرزید .. سرما تا مغز استخونم نفوذ کرده بود ..

بهنود غرید ..

بهنود _ خفه شو شاهین .. تو هیچ نمیدونی ..

_ چیو نمیدونم بهنود ؟!

بعدم بلند تر داد زد :

از هرکسی انتظار خیانت داشتم الی تو .. پس برای همین که دو روزه جواب تلفنای من و نمیدی .. لعنتی تو که میدونستی من بیشتر از جونم اینو دوست داشتم .. چرا باهام این کارو کردی ؟! چرا بهم نارو زدی ؟! مگه تو بهترین دوستم نبودی .. مگه تو برادرم نبودی .. چرا عشق منو ازم گرفتی .. ها اا چرا لعنتی ؟!

بهنود _ تو داری اشتباه میکنی .. اصلا قضیه اونطوری که تو فکر میکنی نیست ...

شاهین _ پس چطوری لعنتی ؟! من چطوری فکر میکنم وقتی دارم با چشمای خودم دستای عشقمو توی دستات میبینم ؟

پیمان _ اینقدر عشقم .. عشقم نکن .. سارا زن بهنود ِ دوسال که زنش ... همرازم دخترشونه .. الان این تویی که داری به دوستت خیانت میکنی و به ناموسش چشم داری ..

شاهین ناباورانه به من و بهنود نگاه میکرد ..

شاهین _ داری دروغ میگی ؟!

بهنود روی دستای من فشاری اورد و به شاهین گفت :

_ عین حقیقته .. حالام گورتو گم کن از اینجا ..

شاهینم چند لحظه به من نگاه کرد و یه متاسفم زیر لبی گفت و از فست فود خارج شد .

بازم سکوت همه جارو گرفته بود .. پیمان و بابک مجبور شدن از همه ی ادمای توی فست فود معذرت خواهی کنن .. اما من حتی سرمم بلند نکردم که بهشون نگاه کنم .. احساس میکردم .. همه با تمسخر نگاهم میکنن .. ولی دلم گرم شده بود .. از اینکه اینجوری ازم حمایت کرده بود .. میترسیدم برای توجیح خودش دروغ بگه .. یا حتی ازم بخواد باهاش حرف بزنم .. ولی این کارو نکرد .. وقتی دستامو فشرد .. بدنم گرم شد .. دیگه اون لرزش و نداشتم .. دیگه نمیترسیدم .. اونم همین و میخواست .. میخواست من نترسم .. کار بدی نکرده بودم که بترسم .. فقط با همسرم .. پدر بچه م اومده بودم بیرون .. پس دلیلی برای احساس گناه وجود نداشت ..

بهنودم ساکت بود و خودش و با همراز که روی میز نشونده بودم .. مشغول کرده بود ..

مریم کنار گوشم اهسته گفت :

_ سارا مطمئنی .. این میخواد طلاقت بده .. اینو که ولش میکردی شاهین و میکشت ..

میخواستم از ته دلم داد بزنم .. نه مطمئن نیستم .. حالا دیگه شک دارم که منو دوست نداشته باشه .. چون به خودم و احساسمم شک دارم .. نمیدونم چم شده .. ولی دیگه اون سارای سابق نیستم .. دیگه نمیتونم نسبت بهش بی تفاوت باشم .. دیگه دلم به وجودش گرم شده ..

به نگاهش ..

به دستاش ..

به حضورش ..

دیگه دلم نمیخواست از دست بدمش .. حداقل نه تا زمانی که برای داشتنش نجنگیدم ..

تصمیمم و گرفتم .. میخواستم بجنگم ..

اما یه جای توی ذهنم یکی بهم نهیب زد .. اونم همین و میخواد .. میخواد که تو برای داشتنش تلاش کنی اونوقت پست بزنه و بهت بگه من بهت گفته بودم که نمیخوامت .. که تو از اولم با همین نقشه پا پیش گذاشتی ..

من با این موقعیت اجتماعی ارزوی خیلی ها هستم ..

گفته بودم که با این چیزا نمیتونی خودت و به من نزدیک کنی ..

دیدی گفتم من گولتو نمیخورم ..

تمام این افکار توی سرم میپیچید ..

اما یه چیزی ته دلم ازم میخواست که بجنگم حتی به قیمت از دست دادن غرورم ..

توی جدال بین مغز و قلبم بودم که گوشی بهنود زنگ خورد ..

ناخواسته نگاهم به سمت گوشیش رفت .. اونم با گفتن .." مامانه " گوشی و جواب داد

نمیدونم چرا با شنیدن اسم سوری جون دلم اشوب شد .. اخه وقتی رفته بودیم دنبال همتا و همراز .. از سوری جون خواستیم که با پدر جون همراهمون بیان که .. سوری جون به بهانه اینکه پدر جون ناخوش احوال رد کرد و مارو هم با گفتن چیز زیاد مهمی نیست راهی کرده بود .. حالا با این تماسش من میترسیدم که اتفاقی برای پدر جون افتاده باشه ..

همین طور خیره به دهان بهنود مونده بودم ...

بهنود هم با چند کلمه ی باشه .. حتما .. نگران نباش .. الان میایم ..تماس و قطع کرد..

بهنود _ منو ببخشید باید برم ..

من با نگرانی بهش نگاه میکردم .. اونم با یه نگاه و لبخند ، دوباره متعجبم کرد !!..

خدایا این یه چیزیش شده ..

بهنود _ نگران نباش اتفاق مهمی نیوفتاده .. و رو به پیمان گفت : بریم ..

_ برای پدر جون اتفاقی افتاده ؟!

بهنود _ اره .. فشارش رفته بالا بردنش بیمارستان .. منم الان میرم که ببینم چی شده ؟!

_ خوب منم همراهتون میام .

بهنود _ نه نیازی نیست .. با بچه ها برو خونه ، خودم بهت خبر میدم ..

_ باشه . پس اگه کاری داشتین .. بهم بگو .

بهنود _ باشه خدافظ .

با پیمان از جمع خداحافظی کردن و رفتن .

ما هم برگشتیم خونه ..

همتا و همراز توی راه خوابیدن .. مریم همراز بغل کرد .. منم همتا رو توی تختاشون خوابوندیم .

رعنا هم رفت که جوشونده ی گل گاوزبون درست کنم .. با این حال خرابم واقعا بهش نیاز داشتم .

توی سالن نشستیم .. دلم اروم نمیگرفت .. نمیدونستم چیکار کنم .. همش به خودم لعنت میفرستادم که چرا همراهشون نرفتم ..

حتی نمیتونستم باهاشون تماس بگیرم .. اخه گوشی سوری جون خاموش بود .. منم شماره همراه شوهرمو نداشتم !!!

بلاخره ساعت نزدیکای 2 بود که بهنود زنگ زد ..

_ الو سلام .. چی شد ؟!

بهنود _ سلام .. فکر کردم خوابیدی !!

خنده ی توی صداش باعث شد .. اروم بشم .

_ نه بیدار بودم .. دلم شور میزد نمیتونستم بخوابم .. پدر جون خوبه ؟!

بهنود _ اره عزیزم خوبه .. صبح مرخصش میکنن .. توهم برو استراحت کن.

_ باشه ممنون که خبر دادی ..

بهنود _ خواهش میکنم .. فعلا کاری نداری ..

_ نه خدافظ .

بهنود _ خدافظ .

چند روزی از اون شب میگذره و منم تقریبا توی خونه ام جا افتادم ..

بابک چند بار ازم خواست که به شرکتش برم .. ولی قبول نکردم .. هنوز امادگی پذیرش اجتماع و ندارم .. یعنی نه تا زمانی که تکلیفم با بهنود مشخص بشه ..

مطمئنم بهنود خودشم نمیدونه چی میخواد چون نه برای طلاق اقدامی کرده .. ونه برای نزدیک شدن به من ..

از اون شبم تقریبا ندیدمش .. به جز زمانی که برای دیدن پدر جون به خونه شون رفتیم .. اونم خونه بود .. ولی فقط یه سلام سرد کرد و رفت بیرون .. برای شام هم نیومد .. منم فکر کردم که ممکن خسته باشه .. یا کاری داشته باشه .. برای همین شب نموندم و اومدم خونه ی خودم .

بعد از اونم که بهنود و پیمان رفتن اصفهان برای همایش پزشکی ، که دلیل اصلیشون برای سفر به ایران بود .. خبری هم جز سلامتیشون نداریم ..

مدرسه ها تعطیل شده و تمرکز همتا روی ورزش .. منم مجبورم روی تمریناتش نظارت کنم .. چون مربیش به خاطر شیطنت تنبیه ش کرده .. ولی از من خواسته خودم برای مسابقات اماده اش کنم .. یکی نیست بهش بگه من اگه میخواستم خودم باهاش کار کنم .. که دست تو نمی سپردمش .. والا .

حالام دارم از حیاط خوشگلمون به عنوان سالن ورزش استفاده میکنم ..

_ همتا خانم .. مگه نمیگم روی پنجه بدو ..

همتا _ ول کن دیگه مامان .. بسه به خدا گرم شدم ..

_ خیلی خوب حرکات کششی رو انجام بده .. زود .

همتا در حالی که حرکات کششیو انجام میداد غرغرم میکرد

همتا _ اه صد رحمت به شیان ( مربی باشگاهش ) .. داغونمون کرد

_ غرغر ممنوع .

همراز عزیزم هم که سعی میکرد همه ی حرکات همتا رو تقلید کنه .. باعث خنده م شده بود .. از همه ی کارای همتا الگو برداری میکرد .. برای همین مجبورم کرده بود براش لباس کاراته بخرم .. همتا خودش کوچکترین سایز و میپوشید .. حالا این فسقلی ، از من لباس کاراته میخواست .. اخرم دادم سایزش براش بدوزن .. اونم هرروز مثل همتا لباس میپوشید و میومد تمرین .

مریم درگیر کاراهای بازگشت مهدی بود ..

بلاخره اون روز رسید .. من برخلاف تصورم .. اونقدری که از رفتنش ناراحت شدم .. برای برگشتش خوشحال نشدم ..

یعنی برام اهمیتی نداشت .. خیلی وقته که خاطراتش و گوشه ی ذهنم مدفون کردم .. یعنی از همون روزی که قبول کردم همراز و داشته باشم .. مدفونش کردم .. شایدم از روزی که منو بایه دنیا حس ول کرد و رفت .. فراموشش کردم ..

مریم دنبال کاراش بود .. منم سعی میکردم .. بهش کمک کنم .. مریم و خانواده اش به گردنم خیلی حق داشتن .. منم نمیخواستم توی همچین لحظاتی تنهاشون بذارم ..

توی این چند روز کارم شده بود .. تمرین دادن همتا و رفتن به کمک مریم و انجام کارها ..

سودابه جون (مادر مریم) وسواس خاصی به خرج میداد و ما هم عین سربازهای نظام در حال انجام دستورات بودیم ..

فقط سه بار کارت های دعوت مهمونی مهدی رو عوض کرده بود ..

40 بار شخصا لیست مهمونا رو چک کرد .. تا رضایت داد کارت ها پخش بشه .. من که وقتی میخواستم برم خونشون عذا داشتم .. همتا هم اینقدر غرغر میکرد و سر به سر سودابه جون میذاشت که دیوونه م میکرد ..

رعنا هم شدیدا از نظر عاطفی درگیر بابک شده بود .. رسما بی خیال ما شده بود همه جا همراهش بود ..

این باعث خوشحالی من میشد .. چون بلاخره رعنا هم بعد از چند سال تردیداش و کنار گذاشت و .. اجازه داد احساسش به بابک پرو بال بگیره ..

ولی بلاخره روزی که شازده از سفر قندهار برمیگشت ، رسید و همه ی سربازان به خط شدیم که اماده ی پذیرایی از قدوم مبارک ایشون بشیم .

_ همتا جان اون لباس شیره ای رو با جین صورمه ای بپوش .

همتا _ باشه .

برای همرازم یه جین یه سره پوشیدم با یه بلوز استین کوتاه سفید .. عین عروسک شده بود.

خودمم یه جین ابی روشن بایه مانتو صورمه ای و یه شال ابی روشن پوشیدم .. ال استارامم پوشیدم تا موقع بغل کردن همراز مشکلی نداشته باشم .

با ماشین خودم رفتیم بین راه یه دسته گل خوشگل که از قبل سفارش داده بودم و گرفتم و به سمت فرودگاه روندم.. همتا هم چون یه خاطرات مبهمی ازمهدی توی ذهنش داشت .. هم همش ازش میپرسید .. منم به طور مختصر براش توضیح دادم ..

وقتی رسیدیم .. همه اومده بودن .. پرواز مهدی هم روی زمین نشسته بود .. چندین جفت چشم منتظر دیدن روی شازده ..

همرازم شکلات خورده بود و من مشغول تمییز کردن صورتش بودم که صدای جیغ مریم و شنیدم ..

مریم _ اومد .. اوناهاش

به جایی که با انگشت نشون میداد نگاه کردم ..

دیدمش .. خودش بود .. همون مهدی خوشگل ، خوش پوش و خوش اندام .. با همون صلابت و جذبه موقع راه رفتن ..

با همون چشمای سیاه ، که برق میزنن ..

که اتیش میزنن ..

که نابود میکنن ..

وقتی دیدمش و دلم لرزید .. فهمیدم هیچ چیزی برام تغییر نکرده ..

من همون سارام ..

همون سارا که هنوزم با هر بار دیدن عشقش ، دلش میرزه ..

بدنش میلرزه ..

صداش میلرزه ..

همون سارا که با هر بار ندیدنش بی تاب میشه و با هر بار دیدنش سیراب ..

با هر قدم که به سمتمون میومد ..

بی تابی قلبم بیشتر میشد .. سریع تر خودش و به دیوار سینه م میکوبید ..

میخواست ازاد بشه ..

میخواست پرواز کنه و به سمت صاحبش بره !!

بغض کهنه توی گلوم نشسته بود .. که نمیدونستم برای چیه ؟!

نمیدونستم دلتنگی .. یا حسرت ..

و یا برای تحقیر و پس زده شدن ..

هرچی که بود با هر قدم مهدی که به سمتمون میومد ، بزرگتر میشد .. دیگه داشت راه تنفسیمو میبست ..

وقتی نگاهش با نگاهم تلاقی کرد ..

دیدم .. فیلم دلدادگی مو دیدم .. فیلم عاشقانه ی زندگی سارا رو دیدم..

اولین نگاهش جلوی در دانشگاه .. وقتی که اومده بود مریم و ببره

نگاهش پر از تحسین بود .. گرم بود .

دومین بار اما پر از تنفر ..

که چقدر اتیشم زد ، نگاه پراز تنفرش ..

که چقدر تلاش کردم که عوض شه ..

یعنی از همون موقع برام مهم شده بود ؟!

یا شایدم وقتی نگاه گرم شو دیدم و شناختم اون نگاهش برام گرون تموم شد ؟!

وقتی به چشمام نگاه کرد ..

یادم اومد ..

محبت هاش .. حمایت های بی دریغش ..

ارامش صداش ..

امینت حضورش ..

غیرت های غرور برانگیزش ..

سر زدن های گاه و بی گاهش ..

تلفن های وقت و بی وقتش ..

همه رو یادم اومد .. مگه ادم عوامل بدبختیش و یادش میره ..

مگه ادم حس های قشنگ شو میتونه فراموش کنه ..

مگه ادم میتونه حس پس زده شدن رو فراموش کنه ..

مگه من میتونم حسرت داشتن شو فراموش کنم .. مگه میتونم لحظه ی رفتنش و از یاد ببرم ..

چرا فکر کردم تونستم ..

چرا یادم رفت من هنوز همون سارای وابسته ام ؟..

همون سارای محتاج شنیدن صداش .. محتاج لمس نوازش نگاهش ..

چرا اینقدر زود فراموش کردم ؟ چرا فکر کردم که فراموش کردم ؟

با حس لمس دستای همراز با صورتم بهش نگاه کردم .. فیلم عاشقانه زندگیم کات شد .. همراز قشنگم کاتش کرد ..

همراز _ مامان چرا گریه میکنی ؟!

گریه میکنم .. صورتم و لمس کردم .. خیس بود ... بازم متوجه نشده بود .. بازم چشمام سرپیچی کرده بودن ..

به اطرافم نگاه کردم ..کسی حواسش به من نبود .. همتا هم کنار رعنا و بابک ایستاده بود .. سریع تغییر جهت دادم به سمت دستشویی ..

نمیخواستم کسی ضعفم و ببینه .. نمیخواستم جلوی مهدی ضعیف نشون بدم .. اون یه بار منو پس زده بود ..

اما بیشتر از خود ترسیدم .. از لرزش دلم ترسیدم .. از سرعت زیاد ضربان قلبم ترسیدم .. از حس نیاز چشمام به دیدن نگاه گرمش ترسیدم .. از حس نیاز گوشام به شنیدن صداش ترسیدم .. از سرکشی روحم ..

من از سرپیچی اجزای وجودی خودم میترسیدم که فرار کردم .. از صحنه ای که هر ان ممکن بود .. روحی قربانی بشه فرار کردم ..

حس اب خنک روی صورتم .. قلبماروم شد .. شایدم به خاطر اینکه حس کرد از صاحبش دور شده ..

چند بار نفس عمیق کشیدم .. و به دختر اروم و ساکتم نگاه کردم .. متفکر و متعجب بهم نگاه میکرد .. از نظر اون من بزرگ بودم و قوی .. ضعف و گریه ی مادر توی دایرة المعارفش جایی نداشت .. و حتما غیرقابل پذیرش ..

بهش لبخند زدم .. تا مطمئن بشه من خوبم .. که من هنوز قویم .. که من هنوز تکیه گاهشم .. که مراقبشم ..

اون چه میدونست که منم حالم بد میشه .. منم نیاز به تکیه گاه دارم .. که ارومم کنه .. که مراقبم باشه .

ولی فهمید .. همراز قشنگم فهمید .. با بوسه ای که روی گونه م کاشت فهمید که مامانش هم ناراحت میشه .. که مامانش هم ممکن غصه دار بشه و نیاز به حمایت داشته باشه .. اونم با همه ی کوچیکیش فهمید .. که با بوسه اش میتونه ارومم کنه .. که میتونه ازم حمایت کنه و بهم ارامش بده ..

وای فقط خدا میدونه !! چقدر دوستش دارم .. چقدر وجودم وابسته است بهش ..

به خودم فشردمش و گفتم

_ عشق مامان .. من اگه شما رو نداشتم چیکار باید میکردم

همراز _ مامانی گریه نکنیا .. اگه کسی اذیتت کرد بگو خودم زوکی ( ضربه ی مشت ) میزنم بهش ..

با صدای بلند خندیدم ..

_ الهی من فدای دختر ورزشکارم بشم که مراقب مامانشه ..

گوشیم زنگ خورد .. رعنا بود

_ جانم ؟!

رعنا _ سلام کجایی ؟!

_ سلام .. دستشویی . شما کجایین ؟! احوال پرسیا تموم شد ؟!

رعنا _ اره . بابا همه دارن برمیگردن .. مریمم دنبال تو میگشت .

_ باشه الان میام

رعنا _ بمونیم .. یا خودت میای ؟!

_ نه شما برین .. همتا پیشته دیگه ؟!

رعنا خنده ای کرد و گفت :

_ نه بابا مهدی گرو نگهش داشته که بری پیشش !!

_ پس هنوزم شوخ طبع ؟!!!!

رعنا _ اره .. و البته خوش تیپ !!

خندیدم ..

_ رعنا سر بابک زیر اب کردی که داری این حرفارو میزنی ..

رعنا _ برو بابا بابک کیه ... بیا داره میاد الان جلوی خودش تعریف میکنم ..

بابک _ کیه ؟!

رعنا _ ساراست ..

بابک _ بگو پس کجا موندی .. ما منتظر جنابعالی هستیم ..

_ بهش بگو دارم میام .

رعنا _ اره داشتم میگفتم .. مهدی جان واقعا خوشگل و خوش تیپ تر شده ..

با کمی مکث ادامه داد ..

البته جای برادر !!!!

من اینور مرده بودم از خنده ..

_ گمشو .. اره جون عمه ات .. جای برادر مریم دیگه ؟!

رعنا _ افرین .. همیشه میدونستم که تو از مریم باهوش تری .

_ انشاالله از بابکم باهوش تر باشم .. وگرنه خونت حلاله عزیزم ..

رعنا _ از اون که صد البته .. بعدم اروم تر اضافه کرد ..

اگه نبودی که نیشش تا بناگوش باز نمیشد .. فکر کرده دارم از برادرزاده اش تعریف میکنم که این همه خوشحال شده .. والا.

_ بمیری رعنا که من نمیدونم این بابک عاشق چیه تو شده ..

رعنا _ راست میگی بذار ازش بپرسم .. خونه بهت میگم .. شاید رمز موفقیت من برای بهنودم جواب داد .. بلکم تو هم خوشبخت بشی .. خدارو چه دیدی .

در حال خندیدن خداحافظی کردیم .. یه بار دیگه به صورتم نگاه کردم .. چشمام پف داشت .. سریع ریملم و در اوردم یه کمی ریمل زدم .. یه خط کمرنگ سیاه هم توی چشمام زدم .

خوب شده بودم .. دیگه معلوم نبود گریه کردم .. قرمزی چشمام هم از بین رفته بود ..

وقتی برگشتم به سالن .. رعنا گفت :" همه رفتن خونه ی مریم اینا .. مهدیم همتا رو برده که من مجبور بشم برم خونه شون .."

چون مهمونی اخر هفته بود .. امروزم سه شنبه پس الان کسی خونه شون نیست .. میدونست من الان نمیرم و میذارم روز مهمونی میرم .. برای همین گرو کشی کرده بود .. البته اینطوری بهتر بود .. چون هرچی لحظه ی دیدار طولانی تر میشد .. اضطراب منم بیشتر میشد .. به قول " قدیمیا مرگ یه بار شیونم یه بار "

هنوزم بین رفتن و نرفتن مونده بودم .. چون میتونستم از رعنا بخوام همتارو برگردونه خونه که مریم زنگ زد

_ الو .. سلام .

مریم _ هیچ معلوم هست تو کجایی ؟!

_ زیر سایه ی شما ..

مریم _ نمکدون خانم .. من توی پارکینگ زیر سایه ی ماشین شما ایستادم .. لطفا از زیر سایه م خود تو برسون اینجا .

_ اِ فکر کردم .. خان داداشت و دیدی مارو ول کردی رفتی !!

مریم _ میخواستم برم .. خان داداشم و سودابه جون نذاشتن .. گفتن بدون شما حق خونه اومدن ندارم .

در حین حرف زدن به رعنا اشاره کردم که به سمت پارکینگ بریم ..

_ ای جان .. پس منم نمیام تا تو ، تو کوچه بمونی و دختر خیابونی بشی و ببرن بلا سرت بیارن .. بعدم معتاد بشی ، هیچ کس بهت نگاه نکنه ..

همچنان داشتم میگفتم ... مریمم دقیقا روبه روم بود .. دستاشو روی سقف ماشین گذاشته بود بهش تکیه زده بود ..

مریم _ میخوای لال شی سارایی ..

_ نه !

مریم _ الان کجایی ؟

_ پشت سرت ..

مریم برگشت سمتم :

_ میدونی چند دقیقه است الاف خانم هستم ..

_ خوب میرفتی من خودم میومدم دیگه ..

مریم چشمشو ریز کرد و مشکوک نگام کرد و گفت :

_ مطمئنی میومدی ؟!

من که از این همه شناخت خنده م گرفته بود .. با لبخند ابرویی بالا انداختم که یعنی نه !

مریم _ میدونستم .. من که تورو نشناسم به درد جرز دیوار میخورم ..

_ تو که گفتی سودابه جون گفته منتظرم بمونی ؟!

مریم _ همون دیگه مامانمم تورو شناخته . سوییچ بده .

سوییچ و دادم و سوار شدیم ..

مریم _ رعنا و بابک کجان ؟!

_ با ماشین بابک رفتن .

همراز گشنه ش شده بود چون صورتش و به سینه م میمالید ..

_ الهی مامان فدات شه گرسنته ..

همراز _ اووهوم .

_ مریم یه سوپری دیدی نگه دار یه چیزی براش بگیرم ..

مریم _ توکه همیشه تو کیفت اب و دون داری بهش بده دیگه .

_ نه نیاوردم .. صبح دیر شده بود .. منم هول شدم یادم رفت بردارم ..

مریم _ باشه ..

جلوی یه سوپر مارکت نگه داشت و خودش پیاده شد .. یه شیرکاکائو با کیک که همراز عاشقش بود خرید..

دیگه تا خونه من درگی خودن همراز و تمییز نگه داشتن لباس و صورتش شدم و نفهمیدم کی رسیدیم .. جلوی در نفس عمیقی کشیدم تا به خودم مسلط بشم ..

نمیخواستم جلوی مهدی یه زن جلف جلوه کنم .. الان به عنوان یک زن و یک مادر هر چند کم سن و سال ، دیده میشدم که باید مثل یک زن کامل رفتار میکرد.. نه یک دختر بچه ی بازیگوش .

مریم با ریموت در و باز کرد و رفتیم تو ..

ماشین پارک شده ی بابک خبر از این میداد که اونا زودتر از ما رسیدن ..

خونه شون یه خونه ی دوبلکس ویلایی بود که نمایی خوشگلی داشت و یه حیاط بزرگ که برخلاف فضای بزرگش یه باغچه ی کوچیک داشت که یه درخت قدیمی توش رشد کرده بود .. بقیه ی حیاط سنگ فرش بود ..

صدای برخورد لاستیک ماشین با سنگ فرش ها و صدای کوبش قلب من با هم مخلوط شده بود ..

فکر میکنم اضطرابم به همرازم منتقل شده بود .. چون اونم خودش و چسبونده بود به من و حاضر نبود ازم جداشه و بغل مریم بره ..

منم اونو بیشتر به خودم فشردمش .. اینطوری استرسم کمتر میشد..

وارد سالن که شدیم .. هرم هوای خنک حاصل از کلر که به صورتم خورد .. باعث شد اروم تر بشم .. مریم با یه سلام بلند که به جمع کرد باعث شد تجه همه به سمت ما جلب بشه .. از جمله یه جفت چشم سیاه براق ..

چند دقیقه ای به هم نگاه کردیم .. فکر میکنم اونم داشت اثر گذشت زمان و توی صورتم پیدا میکرد ..

_ سلام . خیلی عوض شدم ؟!

با لبخندی که به روم پاشید .. فهمیدم به خودش اومد .

مهدی _ سلام !! نه اصلا .. همون سارای سه سال پیش .. بدون کوچکترین تغییری .

پس خوب بهم نگاه نکردی .. چون عوض شدم .. حالا دیگه مادر دوتا بچه ام ..

مهدی _ بچه ی خودت ِ؟!

به همراز اشاره کرد .. میدونستم مریم بهش خبر داده ..

_ اووهوم ..

فقط نگام کرد .. یه نگاه که باعث شد دوباره دلم بلرزه ..

نگاهمو ازش دزدیده .. تا بیشتر از این سرکشی نکرده .. خودم با احوال پرسی بقیه سرگرم کردم ..

_ چشماتون روشن سودابه جون .. خوبین ؟! ماشالله چشماتون که از شادی برق میزنه .

سودابه جون _ اره عزیزم .. خیلی خوبم .. تو که خودت مادری میفهمی دوری از بچه چقدر سخته .

_ بله .. واقعا سخته ..

و به طور نامحس.س به مهدی که نگاهش روی من بود .. نگاه کردم و ادامه دادم

_ به سلامتی که اقای مهندس برگشتن و دیگه شمارو تنها نمیذارن ..

سودابه جون _ الهی شکر .. ولی دیگه باید براش استین بالا بزنم و یه دختر مثل پنجه ی افتاب براش بگیرم ..

دلم ریخت پایین .. یه لبخند تلخ زدم .

_ همین طوره .. دیگه باید بگردیم .. دنبال گزینه های مناسب برای ایشون .

مهدی _ لازم نیست زحمت بکشین .. به موقع اش خودم خبرتون میکنم مادرجون .

طرف صحبتش با سودابه جون بود ولی سنگینی نگاهش روی من ..

حتما خودشم میدونست که چه بلایی سر من اورده ..

بدون توجه بهش ، با چشم دنبال همتا گشتم ..

_ همتا که اذیتتون نکرد .. الان کجاست ؟!

سودابه جون _ نه عزیزم چه اذیتی تا ده دقیقه ی پیش ، پیش مهدی بود داشت براش شیرین زبونی میکرد .. تازه با پوپک ( دخترخاله کوچیکه ی مریم ) رفتن توی حیاط تاب بازی میکرد .. ندیدیش ؟!

_ نه ندیدمش ..

سودابه جون همه رو به صرف غذا دعوت کرد ..

موقع غذا هم خودم با دادن غذا به همراز مشغول کردم .. تا از درد و دلای خاله ساناز ( خاله کوچیکه ی مریم ) راحت بشم ، چون تا سر میزم داشت از خواهر شوهر مضخرفش میگفت و دخالت های بیجاش توی زندگی اونا .. هم از زیر نگاه های مهدی فرار کنم ..

نمیدونم چرا ولی حس میکردم .. میخواد باهام صحبت کنه .. همینم باعث میشد بیشتر فرار کنم ..

بعداز صرف غذا هم چند ساعتی نشستم و به حرفهای خاله های مریم درباره ی گرانیِ مرغ و گوشت و جدیدترین مد روز رنگ مو و انواع طلا و جواهرات و ... صحبت کردم .

و به دلبری های ژینوس و ژاله ، دختر خاله های مریم برای مهدی نگاه کردم و لبخند زدم ..

در تمام مدت هم سنگینی ِ نگاهش و حس کردم ولی توجهی نشون ندادم ..

دیگه داشتم کم میاوردم .. واقعا که خانم بودن کاری بس دشوار بود !!

همراز خوابش میومد و بهانه گیری میکرد .. که با غرغراش برای منم فرصت خوبی برای فرار از اون محیط فراهم کرد ..

به همین بهانه از جمع خداحافظی کردم و در مقابل اصرارای مریم و سودابه جون و اقای جعفری ... و نگاه های مهدی از خونه زدم بیرون.

وقتی که به خونه رسیدم از چیزی که دیدم تعجب کردم ..

بهنود و پیمان به ماشین تکیه داده بودن و منتظر من بودن ..

تعجب کردم .. این دوتا این جا چیکار میکنن .. سوری جون نگفته بود که برگشتن ..

همتا _ اِ عمو پیمان !!

ماشین و پشت ماشینشون پارک کردم..

حواسشون به من نبود .. پیمان سرش گرم گوشیش بود .. بهنودم ، نگاهش به کفشاش بود .. با توقف من توجه شون به سمت من جلب شد ..

تا ایستادم همتا از ماشین پیاده شد و به سمت پیمان دوید .. و پرید توی بغلش طوری که من فکر کردم هرلحظه است که پیمان از پشت پرت شه زمین ..

همتا _ سلام عمو پیمان جونم ..سلام عمو بهنود .

پیمان _ سلام ..همتا عسل جونم ..

خدارو شکر اتفاقی نیوفتاد و همه چیز امن و امان ست ..

بهنود _ سلام عزیزم ..

از ماشین پیاده شدم و همراز و از روی صندلیش برداشتم .. اونم همچنان مشغول نق زدن بود .

وقتی در ماشین و بستم .. متوجه بهنود شدم که کنارم ایستاده .

یه لبخند روی لباش بود .. جوره خاصی نگاهم میکرد .. مطمئنم چشماشم برق میزد ..یا شاید من این طوری دیدم .. ولی چشماش برق میزد ..

منم بهش لبخند زدم .. حالا که دیدمش حس کردم .. دلم براش تنگ شده بود ..

_ سلام .. رسیدن به خیر .

بهنود _ سلام مرسی .. کجابودی؟!

_ خونه ی مریم اینا .. خیلی وقته منتظر ایستادین ؟!

بهنود _نه ما یه نیم ساعتی هست که اینجاییم .. چرا گوشیت و جواب نمیدادی؟!

_ اِ زنگ زدی ؟! .. ببخشید توی کیفم بود متوجه نشدم .

خواست همراز از بغلم بگیره که همراز بغلش نرفت ..

ترسیدم ناراحت بشه .. سریع توضیح دادم ..

_ خوابش میاد .. وقتی خوابش بیاد بغل هیچ کس نمیره ..

بهنود _ میدونم .. گشنه شم هست .. داره صورتشو به سینه ت میماله .

با تعجب نگاهش کردم .. چقدر خوب عادات همراز میدونست ..

وقتی تعجب توی چهره م دید .. بلند خندید که باعث شد توجه پیمانم به سمتمون جلب بشه ..

بهنود _ من اینقدر ها هم پدر بدی نیستم .. سارا خانم !!

پیمان _ به به سارا جون .. چطوری ؟!.. مارو نمیدیدی خوشی ؟! چی گفتی به این بهنود که بلاخره بعد از چند روز خندید ؟!

بهنود _سارا چیزی نگفت .. من گفتم .. بعدم به تغییر قیافه اش خندیدم .

خنده م گرفته بود ..

پیمان _ خوب حالا تو چی گفتی ؟!

بهنود _ اگه از فوضولی نمیمیری بریم تو برات بگم .. همراز هم گرسنه ست هم خوابش میاد ..

پیمان _ با اینکه سخته ولی بریم ..

با این حرف به سمت خونه رفتم .. در همون حالم دنبال کلید توی کیفم میگشتم که با همراز واقعا برام سخت بود ..

بهنودم بدون حرف کیف از دستم گرفت خودش مشغول پیدا کردن کلید شد .. خودش در و باز کرد .. و رفتیم تو .. در ورودی رم خودش برای منو پیمان باز نگه داشت .. چون پیمانم همتا رو بغل کرده بود و مجبور بود برای باز کردن در از پاش استفاده کنه ..

تا وارد شدم کلر روشن کردم .. هوا واقعا گرم بود .. بعدم یه شربت خنک درست کردم و برای بهنود و پیمان بردم .

همتا _ عمو میای اتاقم و بهت نشون بدم ..

_ همتا جان عمو رو اذیت نکن ..

پیمان _ اره عزیزم چرا نمیام .. ورو به من یه لبخند پیمانی زد و ادامه داد ..

_ اصلا اذیت نمیشم .. نگران نباش

منم لبخند زدم .. اگه بگم این لبخنداش واقعا قشنگ بود اغراق نکردم .

بهنودم توی سالن نشست و تلویزیون و روشن کرد .. اصولا چیزی به اسم تعارف براشون معنا نداشت .. و مسلما اینم به خاطر چند سال زندگی با فرهنگ غرب بود .. البته غرب زده نبودن .. ولی عادات خوبشون و گرفته بودن .

اینطوری منم راحت تر بودم و معذب نمیشدم ..

همراز و بردم توی اشپزخونه و بهش غذا بدم ولی خوشگل مامان شیرکاکائو داغ خواست .. مجبور شدم براش شیرو داغ کنم .. با کمی کاکائو و شکر .. کیکم که به لطف دوست داشتن این دوتا همیشه توی یخچال داشتم .. در اوردم و روی میز جلوی همراز گذاشتم .. وقتی شیرو توی لیوان ریختم .. متوجه بهنود شدم که داره به کیک خوردن همراز نگاه میکنه .

بهنود صندلی کناری همراز کشید ..

بهنود _ خوشگل من .. کیک خیلی دوست داره ..

همرازم با دهن پر یه اوایی شبیه اووهوم دراورد که باعث شد خنده ی بهنود پر رنگ تر بشه ..

منم خندیدم .. شیر و جلوی همراز گذاشتم .

بهنود _ ای جانم .. عسل .

همراز _ شیر کاکائو هم خیلی دوست دارم ..

پیمان _ دختر بهنودی دیگه .. بایدم دیوونه ی شیر باشی ..

تازه وارد اشپزخونه شده بود .

من که خنده م گرفته بود .. از این همه شباهت .

_ شیر خیلی دوست داری ؟!!

بهنود با خنده سرشو تکون داد .. که یعنی اره !

بلند شدم براش یه لیوان شیر کاکائو بریزم .. خدارو شکر به اندازه ی کافی بود ..

_ پیمان .. برای توهم بریزم ؟

پیمان_ اره بریز .. از دست این من سوء تغذیه گرفتم و از بس شیر نخوردم ..

همتا با ذوق گفت : منم از دست این همراز سوءتغذیه گرفتم .. برای شیر کاکائو خودکشی میکنه .

حالا من نمیدونستم به تفاهم کدومش بخندم .. همتاو پیمان .. یا همراز و بهنود .

بعد از اینکه شیرو کیک و خوردن .. همراز و بردم توی اتاقش خوابوندم .. همتارم فرستادم حموم کنه ..

خودمم اومدم تا غذا درست کنم .. توی این چند باری که بهنود و پیمان اومدن خونم .. خودم اشپزی نکرده بودم .. یه جورایی دلم میخواست نشون بدم که کدبانو هستم ..

مرغ در اوردم و زرشک هارو هم خیس کردم .. میخواستم زرشک پلو درست کنم .. همراز دوست داشت .. اینطور که از شواهد به عمل میومد .. بهنودم دوست خواهد داشت !!

گوشت چرخ کرده هم که تازه خریده بودم تا کباب تابه ای درست کنم .. همتا دوست داشت .

صدای پیمان و میشنیدم که در حال صحبت با من ، به اشپزخونه نزدیک میشد.

پیمان _ سارا جون .. این دوستات کجان خبری ازشون نیست ..

برگشتم .. توی چهار چوب در ایستاده بود .. لبخند زدم ..

_ اگه از دوستام منظورت مریم که باید بگم .. برادرش تازه از سفر برگشته و به این زودیا این ورا پیداش نمیشه ..

پیمان یه لبخند شیطون زد .. بهنودم اومد کنارش ایستاد .

پیمان _ نه منظوری نداشتم .. فقط چون سوری جون شب دعوت تون کرده .. پرسیدم.

_ اِ سوری جون دعوت کردن .. من داشتم شام درست میکردم .

بهنود _ اون بمونه برای یه وقت دیگه ..

پیمان _ اره اشالله یه بار دیگه میایم از دست پختت میخوریم .. امروز سوری جون میخواد مهمونی بده ..

_ باشه .

در حال برگردوندن وسایل توی یخچال پرسیدم ..

_ راستی کی برگشتین ؟! چه بی خبر ؟!

بهنود _ صبح امدیم .. بی خبر نبود ، شما منزل نبودین موبایلتونم جواب ندادین که خبرتون کنیم .

لحنش بوی دلخوری میداد..

خدایا این چش شده .. یعنی توقع داشت من باهاش تماس بگیرم ؟!

سعی کردم به لحنش بی توجه باشم ..

_ اره از صبح رفته بودیم استقبال .. بعدم خونه ی مریم اینا بودیم .. متوجه نشدم .

با لبخند بهش نگاه کردم .. نگاهش هنوز دلخور بود .. که باعث شد لبخند روی لبم ماسید.

برگشت و جلوی تی وی نشست .

ولی پیمان بازم داشت با لبخند نگاهم میکرد .. بعدم یه چشمک بهم زد و رفت کنار بهنود نشست .

منم کاری جز تعجب و سر گردانی ازم برنمیومد .

دیگه تا بیدار شدن همراز حرف خاصی بینمون رد و بدل نشد .. و فقط به نوشیدن چای و نگاه کردن تلویزیون سپری شد .

هرسه ساکت نشسته بودیم که پیمان سکوت به وجود اومده ی بینمون و نشست ..

پیمان _ میگم بهنود تو ، توی سفر به من کوفتم ندادی ، حالا بیا ما رو به یه بستنی سنتی مهمون کن ..

خنده م گرفته بود . مثل بچه ها میموند .. دقیقا مثل خودم .

بهنود _ چشمات و بگیره .. تو که توی هتل هر چیزی میخوردی به حساب من بود ..

پیمان _ خوب اون موقع که نمیدونستم اخرش تو میخوای حساب کنی .. بهم نمیچسبید .

دیگه علنن داشتم میخندیدم .. بهنود با لبخند عمیقی بهم نگاه میکرد که دلم یه جوری شد .. نگاهش خیلی گرم بود .. دل منم گرم شد .

فکر کنم گونه مم رنگ گرفت .. سرم و انداختم پایین که حداقل از چشمام نتونه چیزی بخونه ..

حال درونیم خیلی قشنگ بود .. نمیخواستم کسی از چشمام به حالم پی ببره .

صداش گرمای بیشتری بهم منتقل کرد ..

بهنود _ باشه . ولی به خاطر سارا و بچه ها ! نه به خاطر تو .

پیمان _ باشه بابا .. ما حاضریم از قِبَل اینا یه بستنیم به ما برسه . فقط کاش سوری جون شام دعوتمون نمیکرد .. شام میبردیمون بیرون .. مردیم از بس این سارا بهمون املت داد..

بهنود _ اتفاقا مامان گفت چون تو دوست داری شام املت داریم ..

پیمان _ الحق که خدا در و تخته رو خوب جور میکنه !!!

لبام و به دندون گرفتم .. از ذوق زیاد میخواستم بمیرم .. خاک برسر بی جنبه ی عقده ایم کنن .. با یه ضرب و المثل این همه خر کیف شدم ..

سریع خودم با جمع کردن .. ظرف چایی و پیش دستی های میوه مشغول کردم .. و گفتم :

_ باشه پس سریع اماده شیم تا بهنود پشیمون نشده ..

پیمان و بهنود همزمان بلند خندیدن ..

پشتم بهشون بود دیگه نمیدیدمشون .. ولی صداشون میشنیدم که رگه هایی از خنده داشت ..

پیمان _ بیا سارا هم فهمید به تو اعتباری نیست ..

بهنود _ نه خیر میدونه هر ان ممکنه کله ی تورو بکنم .. میترسه خون ریزی بشه ..

باخنده سریع اشپزخونه رو سامان دادم .. و رفتم که همتا و همراز و اماده کنم ..

همتا هم از حموم اومده بود پیش همراز خوابیده بود .. همتا به پهلو خوابیده بود و دستاشو روی سینه ی همراز گذاشته بود .. همرازم سرشو توی سینه ی همتا مخفی کرده بود . دلم برای هردوشون ضعف رفت .

خیلی همراز و دوست داشت واقعا براش مثل خواهر بود .. به خواست خودشم اتاقاشون و یکی کردم .. دوست داشت همراز پیشش باشه .

ناخداگاه رفتم کنارشون دراز کشیدم .. به همتا نگاه کردم چقدر مظلوم میشد وقتی میخوابید .. درست مثل یلدا !!

بازم یاد غریبی ِ یلدا دلم و اتیش زد .. خودش تنها بود .. دخترشم تنها شد ..

دلم اتیش گرفت ..

اما یلدا که سارا نداشت ولی همتا منو داره .. همرازم داره .. یلدا خواهر نداشت ولی همتا داره .. همراز داره که خیلیم همیدیگرو دوست دارن ..

جونشونم برای هم میدن ..

بهنود _ اومدی اینارو بیدار کنی یا خودتم بخوابی .. خوابت میاد؟

با شنیدن صداش سریع دستام صورتم و لمس کرد .. چون احتمال میدادم که بازم چشمام سرخود عمل کرده باشه .. حدسمم درست بود .. صورتم خیس بود ..

بهنود به چهارچوب در تکیه داده بود و مطمئنا صورتم و دیده بود .. ولی خوب به روم نیاورد و چقدر من بابات این کارش ازش ممنون شدم ..

_ نه ! الان بیدارشون میکنم ..

با دوتا دستام صورتاشون نوازش کردم ..

_ لپوها نمیخواین پاشین .. مامان خسته شده ها بلندشین دیگه !!!

همتا یه چشماشو نیمه باز کرد ..

همتا _ بیا .. بیا عزیزم بیا توی بغلم بخواب .. هنوز صبح نشده ..

خنده م گرفته بود .. داشت ادای منو در میاورد .

_ بلند شو ببینم مارمولک .. عمو پیمان اومده پیش تو که بگیری بخوابی ؟!

همتا چشماش کاملا باز شد ..

همتا _ ای وای ... رفت ؟!

_ نه هنوز ولی میخواد بره بستنی بخوره .. منتظره تو بیدار شی !!

همتا بلند شد نشست ..

همتا _ من بیدارم .. بریم .

و سریع به سمت در رفت و یه سلام تند به بهنود داد و به سمت پیمان و بستنی پرواز کرد ..

همرازم با شنیدن اسم بستنی .. چشماشو باز کرده بود .. بدون توجه به من دنبال همتا راه افتاد .

بهنود مرده بود از خنده ..

من بهت زده از حرکتشون .. فقط تونستم بگم .. همراااااز ..

الهی بمیرم من ، که ابرو واسم نذاشتن .. الان این میگه به بچه ی من تا حالا بستنی ندادی .. ولی با حرفی که زد .. خندم گرفت و اروم شدم .

بهنود _ الهی فدات بشم من که بستنیم دوست داری .

یه ماچ گنده ام از لپش گرفت و ازم خواست سریع لباساشون و اماده کنم تا بچه ش بیشتر ازاین حسرت بستنی نداشته باشه .. والا.

خیلی سریع تر از چیزی که فکر شو بکنم .. توی بستنی فروشی نشسته بودیم ..

تازه نشسته بودیم .. که گوشیم روشن و خاموش شد .. اس ام اس مریم بود .. نوشته بود " کجایی ؟ "

با دیدن اسمش یادم افتاد که بهش خبر ندادم که کجاییم ..

سریع براش نوشتم .." با بهنود و پیمان و دخترا اومدیم بستنی بخوریم .. تو کجایی ؟! "

تا دلیوردی اومد زنگ زد ..

از فضولیش خنده م گرفت .. با خنده جواب دادم ..

_ سلام . اروم اضافه کردم .. فضول خانم ..

ولی از صدایی که شنیدم تعجب کردم ..

مهدی _ سلام .. دقیقا کجایین ؟!

_ سلام تویی . ببخشید فکر کردم مریم ِ .

بهنود و پیمان با تعجب به دهان من خیره شده بودن . سرمو انداختم پایین و به گلای روی میز نگاه کردم ..

نمیخواستم نگاهم بهشون بیوفته .. نمیدونم شاید احساس گناه میکردم ..

مهدی _ اره .. نه .. اونم پیش من وایستاده .. اومدیم در خونتون نبودی .

یه پوزخند نشست روی لبم .. تعجب نکردم .. چون قبلا خیلی از این کارا ازش دیده بودم .. ولی توقع نداشتم امروز بیاد .. اخه تازه صبح رسیده بود ..

_ اره اومدیم بیرون .. کاش خبر میدادین .. شرمنده شدم پشت در موندین .

مهدی _ میخواستیم بریم بیرون اومدیم دنبالتون .. الان کجایین ؟! شنیدم با شوهرتی .. بگو کجایین .. شاید سعادت شد اومدیم ، زیارتشون کردیم .. شام و دور هم صرف کردیم ..

لحن پر از طعنه اش کفریم کرده بود .. بچه پرو !!

_ متاسفم .. مادر شوهرم !! .. امشب شام مارو دعوت کردن .. اینکه نمیتونیم در خدمتتون باشیم .. اقای مهندس !!

مهدی _ هر طور راحتی ..

مریم گوشی و ازش گرفت ولی صدای مهدی رو شنیدم که گفت .." لعنتی "

مریم _ سلام .. سارا خوبی ؟

_ سلام مریمی اره خوبم ..تو چطوری ؟! چرا به من نگفتی میخواین بیاین اونجا ؟!

مریم _ اخه خودمم تا نیم ساعت پیش نمیدونستم .. یه دفعه این مهدی و بابک تصمیم گرفتن بریم شام بیرون .. خواستم زنگ بزنم که گفتن .. ممکن نیای .. توی عمل انجام شده قرار بگیری بهتره ..

خنده م گرفت .. میخواست منو توی عمل انجام شده قرار بده .. خودش توی عمل انجام شده قرار گرفت ..

مریم _ حالا واقعا خونه ی سوری جون دعوتی .. یا برای تنبیه مهدی گفتی ؟!

مریم از احساسم به مهدی با خبر بود ..

یعنی بعد از اینکه رفت و من از فرودگاه تا خونه زار زدم .. و چند روز توی تب سوختم .. فهمیدن .. هم اون .. هم رعنا !

_ نه بابا مگه بچه ام .. سوری جون دعوتمون کرده .. تو رعنا رم دعوت کرده بود ..

یه دفعه پیمان گوشی و از دستم قاپید ..

از تعجب دهنم باز مونده بود ..

پیمان _ سلام مریم خانم .. خوبین ؟!

_..............

پیمان _ کاش امشب سعادت داشتیم شمارو میدیدیم ..

_.............

چهره ی متفکر بهنود نذاشت به بقیه ی حرفای پیمان توجه کنم .. زوم کرده بود روی گلای میز و چشم ازش برنمیداشت .. خیلی دلم میخواست بدونم به چی فکر میکنه .. امیدوار بودم به من فکر کنه .. یه پوزخند زدم ..

دلم برای خودم سوخت که چه ارزوهایی داشتم ..

پیمان _ باشه .. حتماخدمت میرسیم !!!

به خودم اومدم .. یعنی چی خدمت میرسیم ؟! یعنی برای امشب باهاشون قرار گذاشته بود ؟!

دوست داشتم بپرسم .. ولی هر کاری کردم نتونستم ازش بپرسم .. الان میگه پس حواست کجا بود داشتم باهاش حرف میزدم .. امیدوار بودم بهنود ازش بپرسه که اونم حرفی نزد..

پیمان _ دوتاتون این جوری نگاه میکنین .. یعنی براتون مهم نیست که ما هم به مهمونی اقای مهندس دعوت شدیم ؟

_ چرا .. چرا .. عالیه !!

یه لبخند زدم .. که از صد تا گریه بدتر بود ..

من همین طوریش با مهمونی و وجود مهدی اونجا مشکل داشتم .. حالا باید بهنود و نگاه های اطرافیان و تحمل کنم ..

کاملا ساکت نشسته بودم و به بد بختیم فکر میکردم ولی مگه این پیمان میذاشت.. شدیدا هیجان زده بود ..

همش داشت با هیجان در مورد مهمونی صحبت میکرد ..

بچه عین مهمونی ندیده ها ذوق زده بود و هی از من در مورد اقوام و خانواده ی مریم میپرسید ..

منم با لبخند براش توضیح میدادم .. از همه میگفتم البته به جز مهدی ..

ولی پیمانم .. ناخواسته دوست داشت از برادر زن اینده ش بدونه .. از منم کسی و بهتر پیدا نکرده بود برای تحقیق .

همش سعی میکردم .. بدون اینکه تغییری توی صدا و چهرم به وجود بیاد به سوالاش پاسخ بدم .. و به چهره متفکر بهنود بی توجه باشم .

خلاصه بدترین و تلخ ترین بستنی عمرمو هم خوردم ..

صبح وقتی داشتم از خونه بیرون میرفتم به این فکر میکردم که دیدن مهدی بدترین لحظه ی توی روزمه . اما نمیدونستم لحظات بد .. در انتظار من کمین کردن ..

اینو وقتی فهمیدم که حوری جون .. خاله ی بهنود و پیمان و توی خونه ی سوری جون دیدم ..

حوریا مادر پیمان و خواهر دیگه ی سوری جون بود که توی انگلیس زندگی میکرد .. من فقط عکس هاشو دیده بودم ..

در تمام مدتی که من با این خانواده زندگی میکردم .. سه چهار بار بیشتر حوری جون و ندیده بودم .. اونم مال زمانی بود که حوری جون بدون اطلاع میومد خونه ی بی بی.

وگرنه زمانی که میدونستم میخوان بیان .. میرفتم خونه ی مریم اینا .. یا از اتاقم بیرون نمیومدم ...

نه من از اون خوشم میومد و نه اون از من ..

البته تا قبل از اینکه همسر بهنود . مادرِ نوه ی سوری جون بشم احساسی بهم نداشتیم ..

ولی بعد از اون من شدم .. عزرائیل جون حوری جون .. هر وقت منو میدید تا سر حد مرگ عصبانی میشد ..

ولی بی بی اصرار داشت باهاشون در ارتباط باشم .. چون یه دختر داشت هم سن وسال من .. دختر خوبی بود .. ولی اون اینقدر ساکت بود که با روحیات من جور نبود .. وقتی پیشش مینشستم 10 کلمه هم سر جمع حرف نمیزد .. حالا این همه اصرار برای چی بود خدا میدونه ..

اه اه .. یه پسر عوضی داشت که لبخند هاش منو به مرز جنون میبرد ..

حالا هم امشب این خانواده ی عزیز اومده بودن اینجا که روز خوب منو تکمیل کنن !!!

بعد از روبوسی های زورکی و تعارف های مسخره .. به بهانه ی تعویض لباس به اتاقم توی خونه ی سوری جون پناه بردم .. چند دقیقه هم کمتر پیششون مینشستم .. قنیمتی بود برای خودش ..

در کمد لباسام و باز کردم .. بازم من اومدم خونه ی سوری جون و حرص لباس پوشیدن و خوردم ..

اه .. فردا باید برم حتما چند دست لباس مهمونی بخرم بیارم بذارم اینجا ..

امروز چون فکر میکردم کسی نیست .. لباس خاصی نیاوردم .. فقط یه بلوز ویسکوز یاسی استین سه ربع برداشتم که با شلوار جین مشکیم بپوشم که اصلا جلوی حوری جون ! مناسب نبود .

ولی چاره ای نداشتم .. یه شال ترکیبی از یاسی و مشکیم سرم کردم و رفتم بیرون ..

همه توی پذیرایی جمع شده بودن .. پیمان و بهنود روی یه مبل دونفره کنار هم نشسته بودن ..

بهنود با یه اخم نشسته بود و اصلا به من نگاهم نکرد .. اینم با خودش مشکل داشت .

حوری جون و پت ( سونیا ) و مت ( سورنا ) کنارش روی یه مبل سه نفره .. پدر جون همراز به بغل کنار اقای محبی ( شوهر حوری جون ) روی یه مبل دونفره ی دیگه .. همتا هم بینشون .. منم یه سلام کلی دادم و روی یه مبل تک کنار پدر جون نشستم نشستم ..

حوری جون طبق معمول سکان دار مجلس شده بود و داشت سخنرانی میکرد .

حوری جون _ ببینم پیمان .. تو عرضه نداری مامانت و راضی کنی بیاد ایران ..

پیمان _ بابا خاله به من چه ربطی داره .. خواهر شما شوهر ذلیله میگه بابات نمیتونه کارش و ول کنه منم نمیتونم بیام ایران .. دیگه به عرضه ی من چه ربطی داره ..

بعدم با شیطنت اضافه کرد ..

پیمان _ همه که مثل شما قدرتمند نیستن که حرف اول توی زندگی بزنن .

وبا چشم به اقای محبی اشاره کرد ..

حوری جون _ دِ وقتی میگم بی عرضه ای قبول نمیکنی .. باید به زور میاوردیش..

پیمان _ وا خاله .. مگه بچه ی دو ساله است که گوشش و بگیرم با خودم بیارمش ..

خندیدیم ..

حوری جونم که دید از پس زبون پیمان بر نمیاد و اسم بچه ی دو ساله هم اونو یاد همراز من انداخته بود ترجیح داد شانس شو روی من امتحان کنه ..

حوری جون _ خوبی سارا جون ؟! کم پیدایی .. نمیبینیمت ؟!

لحنش طوری بود که یعنی "هنوز زنده ای ؟! " " خدارو شکر که نمیبینیمت "

_ بله خوبم .. بله کم سعادتی من بود نتونستم زیارتتون کنم ..

حوری جون _ اره خوب الان دیگه گرفتاریت زیاد دیگه ؟! بلخره دوتا بجه داری .. زندیگیم سخت شده !!!

خون خونم و میخورد .. پدر جون دستم و گرفت و زیر دست خودش روی دسته مبل گذاشت .. با این کارش میخواست ارومم کنه و چیزی به این خاله خانم نگم .

بهش نگاه کردم و با لبخند از خودش و دست حمایت گرش تشکر کردم .

_ بله .. صحیح میفرمایید ..

به بهنود اصلا نگاه نکردم .. با او اخمی که کرده بود .. مطمئنن نمیتونستم به حمایتش امیدار باشم .

نگاهم افتاد به مت که یه لبخند گنده تحویلم داد .. نمیدونم داشت با پیمان حرف میزد یا حواسش به ما بود .. پسره ی چندش ..

بدون اینکه به لبخندش پاسخ بدم .. به پیمان نگاه کردم که متوجه لبخند مت شده بود و با حرص نگاش میکرد .. وقتی دید دارم نگاش میکنم یه لبخند شیطون زد که راحت میشد فهمید یه حرکت پلید پشتش پنهون بود ..

همون لحظه همراز مشغول برداشتن شکلات از ظرفش بود .. که بیتا خانم چون خودش در حال گردوندن چای بود ازش خواست .. قندون و برای باباش ببره ..

نفس توی سینه م حبس شد .. تا حالا مستقیم به همراز نگفته بودم که بهنود پدرش ِ.

فکر کنم بقیه هم حالی بهتر از من نداشتن .. چون فقط صدای نفس ها بود که سکوت جمع و میشکست .. بیتا هم با دیدن سکوت جمع تازه فهمید که چی گفته .. ولی دیگه دیر شده بود .

همراز عزیزم قندون و برداشت و به سمت بهنود رفت ولی به بهنود نداد .. قندون و به پیمان داد ..

الهی براش بمیرم .. بچه ی من پدر خودش و نمیشناخت .

پیمان باید بهش بگه که بهنود پدرته به اون بده ..

بهنودم فکر کنم ناراحت شد .. چون توی یه حرکت همراز و کشید بغلش و بوسید ..

تمام وجودم و غم گرفته بود .. چرا باید با اشتباه من دخترم حسرت داشتن پدر و داشته باشه و توی سن دوسالگی هنوز پدرش و نشناسه ..

غمم دو برابر شد با ابراز احساست حوری جون ..

حوری جون _ الهی بمیرم .. حق داره پدرش و نشناسه ..

بهنود یه لبخند تلخ بهش زد و همراز و بیشتر به خودش فشرد

حوری جون _ توهم حق داری مادر !! شک داشته باشی به اینکه پدرشی .. الان پدرا جلوی چشماشون بچه ها به دنیا میان .. شک دارن به اینکه پدرش باشن .. تو که اون سر دنیایی و از سرو همسرم خبر نداری ..

پت و مت همزمان _ مـــــامــــــان !

اقای محبی _ حوریــــــــ جان مواظب حرف زدنت باش .

حوری جون _ مگه من چی گفتم ؟!

نفسم بالا نمیومد .. داشت رسما به من توهین میکرد .. یه اخم غلیظ کردم .. خواستم جوابش و بدم که با چشمای ملتمس سوری جون و دستای پدر جون که با فشارش روی دستام ازم میخواست اروم باشم .. ساکت شدم .

ولی اونا فقط به مهمون خودشون و احترام بهش فکر میکردن .. و به شخصیت له شده ی من توجهی نداشتن ..

حالم داشت بهم میخورد .. اخه این چه زندگیه ِ که من داشتم .. داشتم از درون منفجر میشدم .. به بهنود نگاه کردم .. ازش توقع داشتم یه چیزی بگه .. من الان به حمایتش نیاز داشتم ..

بهنود یه نگاه به چشمای من کرد و خیلی راحت گفت :

بهنود _ کی گفته من شک دارم که این عروسک دخترمه خاله جان .. اگه یه نگاه به دختر من بکنید متوجه شباهت زیادش به من میشین .. اگه منو نمیشناسه برای اینه که ما تا حالا مستقیما بهش نگفته بودیم که من پدرشم ..

بعدم نگاه دلخورش و به من دوخت ..

عجبا !! من باید از این دلخور باشم .. این ازمن دلخوره ..

ولی خوب با اینکه زیاد از طرفداریش و حرفاش راضی نبودم .. ولی بازم کمی از اتش خشمم و کم کرد ..

بدون حرفی بلند شدم .. و به سمت اشپزخونه رفتم .. فضای اتاق برام سنگین شده بود .. نمیتونستم توش نفس بکشم ..

ولی خوب اینم میدونستم که "خود کرده را تدبیر نیست "

همیشه قدیمیا حرفای درستی میزدند ..

وقتی یه کاری رو انجام میدی باید به عواقبش هم دقت کنی و به قولی پیه همه چیز و به تنت بمالی .

توی اشپزخانه در حال اب خوردن .. صدای پیمان و بقیه رو میشنیدم که داشتن حوری جون و به خاطر حرفش سرزنش میکردن .. ولی من فقط دلم میخواست صدای یه نفر و بشنوم که گذر لحظه ها بهم ثابت کرد .. هرگز نخواهم شنید ..

دیگه به حال برنگشتم .. خودم و با بیتا جون سرگرم کردم ..

هنوز ناراحت بودم .. هرچند که سوری جون و پدر جون و پیمان به ترتیب و جداگانه ازم عذر خواستن .. به خاطر صعه ی صدری که به خرج دادم .. تشکر کردن .. وولی هیچ کدوم باعث ارامش من نشد و هنوزم دلخور بودم ..

به خاطر همین دیگه به پذیرایی نرفتم و به بهانه ی کمک به بیتا و درست کردن سالاد توی اشپزخونه موندم .. سوری جونم کنارمون موند و همش سعی میکرد از دل من در بیاره ..

با اون که ناراحت شدم .. ولی خدارو برای داشتن همچین خانواده ای شکر کردم .. خدا اگه خانواده مو ازم گرفت .. عوضش یه خانواده ی خوب سر راهم قرار داد ..

که فقط خودش میدونه که به اندازه ی خانواده ی واقعیم دوستشون دارم .. به خاطر داشتنشون به خودم غره میشم.

بعد از اینکه میز شام و چیدیم .. سوری جون همه رو سر میز دعوت کرد .. منم به ناچار رفتم .. بهنود همراز و بغل کرده بود .. صندلی کناریشم پیمان و سورنا اشغال کرده بودن ..

واقعا خوشحال بودم که مجبور نیستم برم کنارش بشینم .. جلو رفتم و همراز و ازش گرفتم و کنار سونیا و سوری جون روبه روی بهنود نشستم ..

تا نشستم سونیا دستم و گرفت و اهسته کنار گوشم به خاطر مادرش ازم عذر خواهی کرد .. منم یه لبخند بهش زدم و دستاشو فشردم .. واقعا دختر خوبی بود .

دیگه تا اخر غذا هم به هیچ کس نگاه نکردم و مشغول غذا دادن به همراز شدم ..

و به شوخی های همتا و پیمان لبخند زدم .

بعد از شام دوباره به اصرار سوری جون توی پذیرایی جمع شدیم .. حوری جونم دیگه چیزی نگفت ظاهرا متنبه شده بود ..

اما رفتار های بهنود بود که ازارم میداد .. نمیدونم چرا اصلا به من نگاه نمیکرد .. اگر هم اتفاقی نگاهش به من یوفتاد .. با اخم روشو برمیگردوند ..

شاید چون به همراز نگفته بودم که بهنود پدرش دلخور بود ..

درست نمیدونم ولی یه حسی بهم میگفت هیچ ربطی به حرف حوری جون و نشناختن همراز نداره .. چون بهنود بلافاصله بعد از اینکه وارد پذیرایی شدم .. رفتارش عوض شده بود ..

همتا هم متوجه تغییر رفتار بهنود شده بود .. چون گفت :

همتا _ عمو بهنود خوابت میاد ؟!

بهنود بهش یه لبخندی زد و گفت

بهنود _ نه چطور ؟!

همتا _ اخه خیلی ساکتی .. من هر وقت ساکت میشینم .. خاله مریم میگه همتا مثل اینکه خوابت میاد که ساکتی .

این حرفش باعث خنده ی همه شد ..

بهنود _ من همیشه ساکتم عزیزم .. این پیمان که سر همه رو میخوره ..

پیمان _ اخه شیطون .. همه مثل تو که ماشالله پر انرژی و ورزشکار نیستن که ..

اینو ولش کن بیا پیش خودم ..

همتا _ اشکال نداره یه چند روز بیا خونه ی ما خودم بهت تمرین میدم .. ورزشکار شی .. مثل این شیان و مامانم خشن نیستم ..خیلی مهربونم ..

همراز _ منم تمرین بدم ..

پیمان _ ای شیطون توهم مربی شدی ؟!

همتا _ اره بابا عمو کمبربند زرد داره ..

و رو به همراز گفت : عسلم یه زوکی بزن عمو ببینه .

همرازم دستاش و مشت کرده بود و زوکی میزد ..

و من توی اون لحظه چقدر خدارو شکر کردم برای داشتن این دوتا و چقدر عذر خواستم از درگاهش بابت ناشکری نعمت هاش ..

چند دقیقه نشستم و به اداهای همتا و همراز خندیدم ..

واقعا تصمیم گرفته بود بهنود و پیمان و ورزشکار کنه .. پیمانم با ذوق و دقت داشت به توضیحات همتا گوش میداد .. واقعا که دوست داشتنی بود .. خوش به حال مریم که مورد توجه پیمان قرار گرفته بود ..

همراز یه کمی پیش همتا و پیمان ایستاد و به کاراشون نگاه کرد .. بهنودم چشم ازش برنمیداشت ..

نمیدونم شاید احساسات پدرانه اش به غلیان افتاده بود .. یا شایدم احساس خطر کرده بود ..

چشم ازش برنمیداشت .. ولی وقتی همراز خسته شد و اومد سمت من تا به من رسید بدون اینکه نگاهم کنه روشو به سمت پیمان برگردوند ..

همه ی حواس سوری جونم به من بود .. یه لبخند تلخ زد .. فکر کنم شکست و پذیرفته بود .. منم یه لبخند زدم .. اما بعدش یه جوری نگاهم کرد .. نگاهش ملتمس بود . ولی برای من غیر قابل درک بود ..

تلاش کردن از نظر من با تحمیل کردن متفاوت بود .. من تمام این مدت با هر بار دیدن بهنود تلاش کردم .. بهترین باشم .. معقول باشم .

ولی نمیتونم خودم و بهش تحمیل کنم .. وقتی منو نمیخواد چیکار باید بکنم ..

اما یه چیزی ته ذهنم بهم نهیب زد که اگه تو رو نمیخواد چرا اینقدر بهت توجه میکنه .. چرا ازت توقع داره که بهش زنگ بزنی .. که به بچه اش یاد بدی که بهنود پدرش ِ ..

بعدم قسمت دیگه ای فریاد زد .. پس کی میخوای این افکار احمقانه رو کنار بذاری .. این خیال پردازی ها مال دختر بچه هاست .. نه تو که الان یه زنی و دو تا بچه داری .. یه بار در مورد مهدی شکست خوردی کافی نبود .. بازم میخوای شکسته بشی .. اون بهت گفته بود که میخواد برات برادری کنه .. در مورد همرازم حق داره خوب پدرشه .. توقع نداره جلوی جمع توسط دخترش نشناخته بشه ..

توی افکارم غرق بودم که سنگینی همراز و احساس کردم .. خوابش برده بود ..

توی بغلم جابه جاش کردم .. خدارو شکر بهانه ی خوبی بود .. بلند شدم از جمع عذر خواهی کردم و به سمت اتاقم راه افتادم .. در همون حال به همتا اشاره کردم که شب به خیر بگه ..

همتا هم با دادن یه بوس گنده به پیمان و قول یه تمرین حسابی به جمع شب به خیر دادو دنبالم اومد ..

_ همتا خانم برو مسواکت و بزن ..

همتا _ باشه .

همراز و روی تخت گذاشتم و اهسته لباساش و با لباس خواب تعویض کردم .. همتا هم لباسش و عوض کردو کنارش دراز کشید ..

همتا _شب به خیر ..

_ شب به خیر ..

همتا خانم طبق معمول تا چشماش و بست خوابید .. منم رفتم دستشویی تا وضو بگیرم .. هنوز نماز نخونده بودم ..

با تومانینه نمازم و خوندم و برگشتم به سالن .. اگه مجبور نبودم نمیرفتم .. اهسته بدون حرف کنار پدر جون نشستم و در جواب سوالش که پرسید بچه ها خوابیدن .. با تکون سرم .. بله ی زیر لبی گفتم .. ساکت به صحبت های بقیه گوش دادم ..

سوری جون _ دکتر وحیدی میگفت یه چند روزی برین ویلای لواسون .. تغییر اب و هواش براش خوبه ..

سورنا _ من که میگم بریم شمال ..

پیمان _ منم موافقم .. نظر تو چیه سارا ؟!

بهش یه لبخند زدم .. حس خوبی داشتم واقعا مهربونیش منو تحت تاثیر قرار میداد ..

_ من نظری ندارم .. هر طور خودتون صلاح بدونید ..

پیمان _ این یعنی تو نمیای ؟!

_ متاسفم .. میدونی که من باید برم مهمونی برادر مریم ..

پیمان _ خوب اون که پس فرداست .. ما هم دعوتیم دیگه .. جمعه میریم شمال ..

دیگه چی میگی ؟!

_ همتا هم مسابقه داره .. نمیشه .

پیمان _ کی مسابقه داره ؟!

یه جوری نگاش کردم که یعنی عجب گیری هستیا .. اونم شیطون خندید .. که یعنی میدونم گیر دادم ..

همچنان منتظر بود .

_ جمعه ..

پیمان _ عالیه .. من میام تماشاچیه مربیم .

خندیدم

_ پیمان خان اینجا ایران ِ.. مسابقات خانم تماشاچی اقا نداره ..

پیمان _ اِ همتا هم جزو خانماا شده ..

_ میخوای صداش کنم از خودش بپرس ..

پیمان _ وای نه خاک برسرم .. این کار و نکنیا منو میکشه ..

بعدم به حالت بامزه ای به اتاق من چشم نگاه کرد ..

پدر جون _ مرسی ساراجان .. اگه تو و بچه ها نباشین به من خوش نمیگذره .. همش باید حواسم به شما باشه ..

جااانم .. من که هنوز قبول نکردم .. میخواستم بگم من از این حوری جون بدم میاد .. ولی فقط دهنم مثل ماهی باز و بسته شد ..

تایید من همزمان شد با بلند شدن حوری جون ..

خنده م گرفته بود .. فکر کنم که خیلی بهش زور اومده بود که منم قرار باهاشون باشم ..

میگن " مار از پونه بدش میاد دمه لونه اش سبز میشه ".. همینه دیگه ..

به خودم که نمیتونم دروغ بگم .. یه شادی ِ پلید توی دلم نشست ..

و متعاقب اون یه لبخند پلید که از چشمای تیز بین پیمان دور نموند .. یه لبخند زد و ابروهاش و چند بار بالا پایین کرد ..

خنده ی من عمیق تر شد ..

اما با دیدن لبخند بهنود چشمام از تعجب گرد شد ..

بلاخره خندید ..

اما مطمئن نبودم به من بخنده ، چون فقط سنگینی نگاه شو حس کردم .. وقتی نگاهش کردم دیگه به من نگاه نمیکرد .. اما لبخند میزد ..

با بلند شدن حوری جون بقیه هم مجبور شدن بلند بشن .. و به سلامتی خداحافظی کنن .. و من شاد بشن !!!

دوباره یاد یه ضرب و المثل افتادم که میگه " مهمون از مهمون بدش میاد .. صاحب خونه از هر دو " .. حکایت ما شده ..

بعد از رفتنشون منم یه شب به خیر گفتم و رفتم توی اتاقم .. بعد مسواک لباس خواب همتا دوزم و پوشیدم و کنار همرازم خزیدم .. کمی صورتش و نوازش کردم که هشیار شد .. خودش و کشید بالا و روی سینه م خوابید ..

الهی فداش بشم من ، که نمیتونه این عادتش و ترک کنه .. در حال نوازش موهاش به این فکر میکردم که به قول رعنا اگه همراز بزرگتر بشه بخواد روی سینه م بخوابه .. من له میشم که اون زیر .. باید این عادت شو ترک بدم ..

یه دفعه ذهنم کشیده شد سمت بهنود .. چرا امروز این طوری کرد ؟..

اصلا به من نگاه نکرد .. مگه چیکار کرده بودم که مستحق این مجازات بودم ..

یاد حرف حوری جون که افتادم دلم اتیش گرفت ..

ببین به کجا رسیدم که باید همچین حرفایی بشنوم و ککم نگزه .. بشنوم .. بعدش لبخند بزنم ..

از شوهرمم انتظار حمایت نداشته باشم ..

از حمایت پدر شوهرم و پسر خاله ی شوهرم شاد بشم .. الان میفهمم که دیگه وقتی میگن پوستم کلفت شده یعنی چی ؟!

انگار دیگه اینقدر شنیدم که برام عادی شده .. دیگه باهاش کنار اومدم .. نمیدونم شایدم بی غیرت شدم .. دیگه به شخصیتم غیرت ندارم ..

خنده داره وقتی خودم به خودم غیرت نداشته باشم .. از شوهر شناسنامه ایم چه توقعاتی میتونم داشته باشم ..

که بلند شه ، سیبیل تاب بده بگه " ضعیفه با زن من درست صوبت کن "

یه پوزخند زدم .. واقعا که یه احمقم ..

بازم به همرازم نگاه کردم .. واقعا ارزشش و داشت ؟! یه لبخند زدم.. اره داشت ..

روی موهاش و بوسیدم .. بوی موهاش و به ریه هام کشیدم .

نمیدونم ساعت چند بود و چند ساعت بود که داشتم فکر میکردم .. ولی همه جا ساکت بود و صدایی از بیرون نمیومد ..

فکر کنم که همه خواب بودن ..

با باز شدن در اتاقم .. چشمام و سریع بستم .. الان امادگی شنیدن حرفای هیچکس و ندارم .. احتمال میدادم که سوری جون باشه و بخواد در مورد بهنود باهام صحبت کنه .

فکر میکردم با دیدن چشمای بستم میره ..

صدای پاش و شنیدم که به تختم نزدیک میشد .. چشمام و باز نکردم ببینم کیه .. ولی عطرش عطر سوری حون نبود ..

یه حسی بهم میگفت که بهنود ِ و ضربان قلبم هم تاییدش میکرد ..

پایین تختم نشست .. سنگینی نگاهش و احساس میکردم .. میدونستم داره نگام میکنه .. همش میترسیدم که پلکام بلرزه و بفهمه که بیدارم .. ولی خدارو شکر نفهمید .. چون اهسته همراز و از بغلم بلند کرد و کنارم روی تخت گذاشت ..

دوباره پایین نشست و باز هم سنگینی نگاهش ..

دلم میخواست بلند شم داد بزنم : با من این کار رو نکن ..

من جنبه ندارم ..

من همه رو به خودم میگیرم .. دلم بی جنبه است .. ببین به خاطر نگاهت داره چقدر بیتابی میکنه ..

اما یه کسی توی ذهنم نهیب زد ..

تو احمق و ضعیفی ، به اون چه ربطی داره ..

اون فقط اومده دخترشو ببینه .. وقتی تو این همه همراز و دوست داری و نسبت بهش حق داری اونم دوسش داره و نسبت بهش حق داره دیگه ..

اما من احمق یه لحظه به دختر خودم هم حسادت کردم .. دلم میخواست منم توجه بهنود و داشتم ولی نداشتم ..

بغض کرده بودم .. مثل همیشه !!

یه قطره اشک سمج از گوشه ی چشمام روی صورتم چیکید .. من کاری نداشتم جز اینکه ارزو کنم دیده نشه ..

صدای نفس کلافه اش و شنیدم ..

یهو بلند شد و از تخت دور شد .. چشمام و باز کردم که از رفتنش مطمئن بشم .. خودش بود .. دستاش و توی موهاش فرو کرده بود و به سمت در میرفت . کمی مکث کرد که باعث شد سریع چشمام و ببندم ..

دوباره صدای قدماش و شنیدم که به تختم نزدیک شد .. روی صورتم خم شد .. نفسم توی سینم حبس شد ..نفس های داغش به صورتم میخورد .. دلم اتیش گرفته بود .. بغضم بزرگتر شده بود .. قلبم محکم خودش و به سینه م میکوبید ..

بهنود نرم و طولانی پیشونیم و بوسید و رفت !!!

پیشونیم و اتیش زد و رفت ..

رفت و منو با یه دنیا امیدواری تنها گذاشت .. همه ی وجودم شادی شده بود ..

مسخره است اما همه ی غم های توی دلم با بوسه اش از بین رفت .. غرق لذت شدم ..

چشمام این بارم بارید .. اما از سر ذوق بارید ..

عقلم هم جلوی بارش شو نگرفت .. انگار اونم دوست داشت توی شادی قلبم شریک بشه ..

چشمام و بستم .. گذاشتم خواب وجود شادم و ببلعه ..

به امید فردایی شادتر ..

با سر و صدایی که از بیرون میومد از خواب بیدار شدم .. چند لحظه گنگ به اطرافم نگاه کردم ..

یادم خونه ی سوری جون هستم ..

با یاد اوری دیشب و بوسه ی بهنود یه لبخند نشست روی صورتم .. یه دست به پیشونیم کشیدم و جای بوسه ی بهنود و لمس کردم .

با انرژی ولی اهسته از تخت اومدم پایین توی سرویس اتاق دست و صورتم و شستم .. نماز صبح م غذا کرده بودم .. وضو گرفتم و غذاشو خوندم و یه بلوز کیمونویی ابی با همون شلوار جین مشکیم پوشیدم یه شال ابی هم سرم کردم و رفتم بیرون ..

با انرژی وارد اشپزخونه شدم ..

پدر جون و سوری جون بیدار بودن .. دور میز نشسته بودن .. سلام کردم و نشستم .. با خوش رویی جوابم و دادن ..

پیمان بعد از من وارد شد و بلند سلام کرد .. با لبخند جواب شو دادیم .. بهنود هنوز نیومده بود ..

پیمان داشت در مورد مریم و دعوتشون به همراهی ما توی سفر شمال صحبت میکرد و به نوعی از من و سوری جون التماس دعا داشت .

گوشم به حرفای پیمان بود و با سر تایید میکردم .. ولی نگاهم به در اشپزخونه که بهنود وارد بشه ..

اما با لبخند شیطون پیمان فهمیدم که گند زدم .. پس دیگه به در نگاه نکردم .. سرم و با نون تست و کره مربا گرم کردم ..

انتظارم خیلی زیاد نشد .. بهنود وارد شد .. یه لبخند محو زدم .

به تک تک سلام کرد .. به من هم یه سلام زیر لبی کرد !!!

علنن به من بی توجهی کرد .. که علاوه بر تعجب من باعث تعجب بقیه هم شد ..

رفت پیش پیمان نشست .. من احمق بازم توقع داشتم بیاد و کنارم بشینه .. بدون توجه به نگاه های بقیه مشغول صبحانه خوردن شد ..

منم ترجیح دادم تا دیگه بیشتر از این جلوی پیمان و بقیه ضایع نشدم .. نگاش نکنم .

بعد از صبحانه بهنود میخواست بلند شه که پدر جون ازش خواست بشینه ..

پدر جون _ حالا که همتون جمعین .. میخواستم موضوعی رو مطرح کنم ..

خوب دیشب اتفاقی افتاد که منو به فکر انداخت .. همراز بهنود و نمیشناسه .. که البته طبیعیه !!

بهنودم که بارها اعلام کرده همراز نمیخواد .. اینکه من فکر کردم .. بهتره دیگه در مورد اینکه همراز دختر بهنودِ صحبتی نکنیم .. تا وقتی که سارا جان ازدواج کنه .. همسر سارا رو به عنوان پدرش معرفی کنیم !!!

در مورد طلاقتون هم سارا جان با مولایی صحبت کن .. امروز وکالت نامه ی بهنود وهم بهت میدم بهش بده .. خودتم یه وکالت بهش بده که مجبور نباشین برین توی دادگاه ها ، اصلا جای مناسبی نیست ..

ناخداگاهم به بهنود نگاه کرد .. خیلی راحت به حرفای پدر جون گوش میداد و در تایید حرفاش سر تکون میداد ..

به من نگاه کرد و یه لبخند زد .. منم به خودم و احساس احمقانه ام یه پوزخند زدم ..

نفسی گرفتم و بغضم و قورت دادم .. دیگه باید این لباس خریتی که به تن کردم و در بیارم .. برای این مدتم کافی بود .. با یه صدای جدی گفتم :

_ بله ممنون .. فقط ..

به پدر جون نگاه کردم و ادامه دادم ..

_ همراز ..

دیگه ادامه ندادم .. پدر جونم منظورم و گرفت ..

پدر جون _ مشکلی نیست دخترم .. همراز برای خودت ِ .. بهنود از اولشم نمیخواستش ..

_ ممنون .

بهنود با حرص به من نگاه میکرد .. توقع داشت بعد از تموم کاراش بازم بهش اعتماد کنم ..

این همه عذاب نکشیدم و حرف نخوردم که یه شبه بیاد و همراز و ازم بگیره ..

عشق پدریش و میتونه برای کس دیگه ای خرج کنه ..

سعی کردم بی تفاوت باشم ..

_ سوری جون میشه خواهش کنم چند ساعت همراز و نگه دارین .. من باید برم برای مهمونی فردا لباس بگیرم .. هم برای خودم . هم برای دخترا ..

سوری جون اشک روی گونش و پاک کرد و گفت :

سوری جون _ با کی میخوای بری سارا جان ..

یه لبخند به عشق مادرانش زدم و گفتم :

_ با همتا میرم .. میدونین که ، خودش باید لباس هاش و انتخاب کنه !! .. سلیقه شم خوبه به درد منم میخوره ..

سوری جون _ باشه عزیزم برو .. از بابت همرازم خیالت راحت باشه ..

_ مرسی .

پیمان که تا اون لحظه ساکت بود بلند شد و در حال خارج شدن از اشپزخونه گفت :

پیمان _ منم همراهتون میام .. میخوام به سلیقه ی تو و همتا یه دست لباس مریم کش واسه فردا بخرم ..

با اینکه لحن صداش غمگین بود .. اما بازم یه لبخند به لب همه نشوند ..

بهنودم بدون حرف بلند شد و دنبالش رفت ..

توی راه به وکالت نامه ای که پدر جون به دستم داده بود نگاه کردم ..

باید تمومش میکردم .. ادامه ی این رابطه جز خفت و خواری برای من چیزی نداشت ..

شماره مولایی رو گرفتم .. بعد از چند تا بوق جواب داد ..

مولایی _ سلام سارا خانم ..

با شنیدن صدای گرمش لبخندی زدم .

_ سلام .. حالتون چطوره ؟!

مولایی _ منم خوبم .. تو چطوری ؟! .. چه عجب یادی از ما کردی ؟!

_ من خوبم .. من که همیشه زحمتام پای شماست ..

مولایی _ چه زحمتی .. من وظیفه مو انجام میدم .. اتفاقی افتاده .. کاری از دست من برمیاد ..

_ راستش به .. میخواستم اگه ممکنه ببینمتون .. باید موضوعی و باهاتون در میون بذارم ..

مولایی _ چه موضوعی سارا جان .. الان بگو نگران شدم ..

_ نه نه نگران نباشین .. چیز مهمی نیست .. تلفنی نمیتونم باهاتون صحبت کنم .. در ضمن یه سری مدارکم هست که باید بهتون بدم ..

مولایی _ باشه ببین .. من امروز تهران جلسه داشتم .. الان دارم میرم فرودگاه برای برگشت بلیط دارم .. میتونی بیای فرودگاه ..

_ الان .. سعی میکنم خودم و بهتون برسونم .. رسیدم باهاتون تماس میگیرم ..

مولایی _ باشه.. پس من منتظرم ..

وقتی که قطع کردم .. از پیمان خواستم که به سمت فرودگاه بره .. اونم بدون هیچ حرفی مسیر و عوض کرد ..

وقتی رسیدیم .. پیمان رو به من گفت که با همتا منتظرم میمونن .. و من و بابت این کار به خودش مدیون کرد .. نمیخواستم همتا رو وارد این جریانات بکنم ..

با مولایی در مورد قضیه ی طلاق صحبت کردم .. کم و بیش در جریان روابط و کارهای ما بود .. با این حال به شدت مخالفت کرد .. و همش سعی در عوض کردن تصمیم من داشت .. حتی ازم خواست اجازه بدم که خودش شخصا با بهنود صحبت کنه .. که من مخالفت کردم ..

نه بهنود بچه بود که بخواد از روی احساس تصمیم بگیره .. و نه من که بخوام از روی احساس عمل کنم .

وقتی که بهش اطمینان دادم که تصمیمم قطعی مدارک و تحویلش دادم .. و خواستم خودش یه وکالت نامه از طرف من تنظیم کنه .. به قول پدر جون مستقیما وارد جریان نشم .. بهتره .. مولایی هم همین عقیده رو داشت و با گفتن تریتیبش و میدم .. با من خداحافظی کرد ..

با رفتنش ترس عجیبی به دلم چنگ انداخت .. ترس از تنهایی .. ترس از این که حالا چطور باید بدون پشتیبانی یه اسم زندگی کنم .. تا حالا زن مطلقه محسوب نمیشدم .. ولی تا چند روز دیگه مهر مطلقه هم به پیشونی من چسبونده خواهد شد ..

نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم .. این افکار و از خودم دور کنم ..

این راهی بود که باید میرفتم و توقفی هم اگر بود کنار شانه ی خاکی بود .. ومقد فقط یه چیز و یه جای مشخص بود که باید طی میشد .. تا حالا هم فقط با سرعت کند حرکت کرده بودم ..

سوار ماشین شدم .. پیمان فقط یه لبخند بهم زد .. حتی ازم نپرسید که چیکار کدم .. یا حتی برای کارم مخالفتی نکرد .. حتما اونم با این قضیه موافق بود .. اما معنی لبخند تلخش چیز دیگه ای میگفت که من سعی کردم نادیده بگیرمش ..

پیمانم شاید از جو به وجود اومده راضی نبود که با یه لحن خاصی پرسید .. خوب الان چیکاره ایم .. کجا باید بریم ..

قبل از اینکه من پاسخی بدم .. همتا گفت .. خوب معلومه اول بریم لباس منو بخریم

پیمان _ باشه شیطون اول برای تورو میخریم .

منم از همین الان میدونستم که ساعت ها درگیر همتا خانم هستیم ..

وارد پاساژ که شدیم .. مخصوص لباس کودک بود . اینقدر از لباس هاشون خوشم میومد که حاضر بودم ساعت ها از وقتم و صرف دیدن و خرید کردن توی اون پاساژ بگذرونم ..

همتا که وارد هر مغازه ای میشد مثل یه مدل با همه ی لباس های مغازه شو اجرا میکرد و پیمانم با لذت به حرکات همتا میخندید و تشویقش میکرد .. اصلا هم به حرص خوردنای من توجهی نداشتن .. اخرش هم من تسلیم شدم و خودم و با انتخاب لباس برای همراز سرگرم کردم ..

یه دامن کوتاه مشکی با ساپورت مشکی براش گرفتم با یه بلوز خوشکل طوسی با رگه های از رگ نقره ای تزیین شده بود.. استیناش هم بلند بود . که یه دستمال سر ست هم داشت ..

یه شلوار برمودای کبریتی یفید مشکی .. با تاپ نارنجی و یه دامن لی کوتا با یه نیم تنه ی ابی روشن خریداش و تکمیل کردم .. و از تصور هر کدوم توی تنش کلی ذوق میکردم و لبخند میزدم .. فروشنده ها هم که درگیر کارای همتا بودن .. نمیدونستن به کاراش بخندن .. یا به دستوراتش عمل کنن..

بلاخره بعد از چند ساعت بالا پایین کردن پاساژ از بین انبوه انتخاب هاش یه پیراهن دکلته طوسی که قدش بالای زانوش بود با یه ساپورت مشکی و کفشای عروسکی مخمل طوسی .. و یه شلوار برمودای کتان سفید با بلوز استین کوتاه صورتی .. و یه دامن کوتاه قهووه ای روشن و تاپ کرم قهوه ای رو گرفتم .. و در مقابل اصرارهای پیمان برای حساب کردنشون مقاومت کردم ..

همتای عزیزم هم که بعد از کلی بالا پایین کردن و عکس انداختن با فروشنده و مشتری و زبون ریختن برای پیمان خسته و گرسنه شده بود .. خواست که بریم به فست فود توی همون پاساژ غذا بخوریم .. پیمانم مثل یه غلام حلقه به گوش دنبالش رفت .. منم کاری جز همراهیشون نداشتم ..

تازه وقتی نشستیم ، فهمیدم که بقیه ی انتخاب های همتا هم توسط پیمان خان خریداریشده .. من اصلا متوجه نشدم .. وقتی خواستم هزینه شو حساب کنم قبول نکرد و گفت بقیه رو هم نباید من حساب میکردم .

همتا تمام مدت به یاد مریم و عمو مرصاد!!! پیتزا خورد و با یاد حرص خوردنای مریم با پیمان خندیدن ..

بعد از سیر شدنش هم با یه قیافه ای که شبیه گربه ی شرک بود .. از من خواست که اجازه بدم به پارک بادی داخل سالن بره و با بچه ها بازی کنه ..

منم با فکر اینکه الان بهترین فرصت که راجع به مریم با پیمان صحبت کنم بهش این اجازه رو دادم ..

وقتیکه همتا رفت .. در سکوت مشغول تماشا بازیش شدیم ..

کمی بعد در حالی نوشابه مو مزه مزه میکردم .. به پیمان گفتم ..

_ پیمان یه سوال بپرسم .. جواب میدی ؟!

شیطون نگام کرد و گفت بپرس .. سخت بود جواب نمیدم ..

_ نظرت در مورد مریم جدیه ؟!

پیمان یه لبخند بهم زد و با کمی مکث گفت .

پیمان _ خوب اره ازش خوشم میاد .. احساس خوبی نسبت بهش دارم ..

به لحنش لبخند زدم ..

_ میشه بدونم توی دوسه بار دیدن .. چطوری به این احساس خوب رسیدی ..

پیمان _ دوسه بار دیدن نیست که .. من خیلی وقته شمارو میشناسم ..

فک من با زمین یکی شد !!!

یعنی چی که خیلی وقته میشناسمتون ؟!

جالب شد ..

با یه حالت خاصی سر جام جابه جا شدم که باعث شد پیمان خنده ی بلندی بکنه ..

پیمان _ الان داری از فضولی میمیری دیگه ..

منم با خنده سرمو تکون دادم و گفتم :

_ نه فقط کنجکاو شدم .. دوست نداری نگو!!

پیمان بلند تر خندید ..

همینطور با خنده نگام میکرد حرصم گرفته بود حالا فهیده فضولیم گل کرده ها تاقچه بالا میذاره .. اه

پیمان _ باشه بابا میگم چرا حرص میخوری ..

چیزی نگفتم .. منتظر چشم به دهنش دوختم ..

پیمان _ خوب شاهین .. دوست صمیمی منو بهنود بود .. یعنی یه جوریایی هم خونه مون بود .

بهنود وقتی اومد انگلیس .. حاضر نشد .. با مامان اینا زندگی کنه .. یه خونه خرید .. منم که دنبال یه فرصت برای جداشدن ازشون بودم ..

رفتم پیشش .. اخه ما قبل از اینکه از ایرانم بریم دوستای خوبی بودیم ..

یکی از دلایلیم که بهنود اومد به خاطر من بود ..

بعد از چند وقت هم با شاهین توی یه مهمونی اشنا شدیم .. کم کم دوستیم عمیق تر شد .. همیشه باهم بودیم .. اینجوری شاهینم عملا هم خونه ی ما شد ..

ولی وقتی درس تموم شد .. با اصرار زیاد مادرش و خواهش های داییش قبول کرد بیاد ایران و توی شرکت اونا کار کنه ..

یه خنده ی بلند کرد و ادامه داد :

پیمان اما نمیدونست با سه تا زلزله ی دیوونه روبه رو میشه ..

منم خندیدم ..

_ اون دیوونه بود .. ما کاری باهاش نداشتیم ..

پیمان _ اره میدونم .. فقط چند بار چاییش تلخ و تند شده بود .. یا یه بار برقهای بخش مهندسی قطع شده بود ..

من در حالی که میخندیدم گفتم ..

_ اون که مال قبل از اومدن شاهین بود ..

پیمان _ اره خوب .. ولی همه رو بهش گزارش داده بودن .. در واقع داییش بهش هشدار داده بود که در مقابل شما باید لباس رزم به تن داشته باشه ..

از تشبیهش خنده م گرفت .

_ نه بابا دیگه اونقدرام درگیری نداشتیم ..

پیمان _ بله میدونم .. البته اگه توی اسانسور گیر کردن و کفشای گیریس خورده رو فاکتور بگیریم درگیری نداشتین ..

_ اطلاعاتت دقیق ها .

پیمان _ اره شاهین موبه مو همه ی کاراتون و برای ما گزارش میداد .. فیلم هاتون براری ما ایمیل میکرد ..

_ دروغ میگی ؟!

پیمان _ اره اخه من باید مورد و میدیدم تا براش نسخه میپیچیدم دیگه ..

دیگه رسما فکم روی زمین بود ..

_ تو بهش خط میدادی ؟!

با خنده سری به نشونه ی اره تکون داد..

پیمان _ نه پس فکر کردی مغز متفکر عملیات شاهینه !!!

خوب هر چی فکر میکنم از اون عقاب بی مغز بعید بود .. همچین کارایی .

پیمان _ منم با دیدن فیلماتون راه حل هام و ارائه میدادم .. بعدم یه خنده ی بلند کرد و گفت :

پیمان _ سارا خانم حال کردی چطوری ساکتتون کردم ..

من شوکه از حرفای پیمان فقط لبخندی روی لبم نشست ..

_ تو باعث شدی ما ساعت ها بشینیم توی اتاقمون .. بعد بقیه ی همکارا بیکار بودن ..

پیمان بازم سر تکون داد.. و منو به خون ِ خودش تشنه کرد..

پیمان _ حالا نمیخواد حرص بخوری .. توی نیم وجبی کم شاهین و اذیت نکردی که !!

خندیدم .

_ پس مریمم خیلی خوب میشناسی ..

پیمان کمی مکث کرد .. به لیوان نوشابه اش چشم دوخت .. بعد نگاه شو بهم دوخت ..

پیمان _ راست شو بگم نه !!

_ چرا !! تو که گزارش لحظه به لحظه از کارامون و داشتی .

پیمان _ تا وقتی که تورو ندیده بودم فکر میکردم میشناسمتون .

با بهت و تعجب گفتم :

_ منو !!!!

پیمان یه لبخند پیمانی به تعجبم زد ..

پیمان _ اره .. تو رو .. تا وقتی که باهات اشنا نشده بودم .. فکر میکردم میشناسمت .. ولی بعد فهمیدم نمیشناسم ..

" میدونی اون روز که برای اولین بار توی شرکت شاهین دیدمت "..

با یاد اوری اون روز لبخند تلخی زدم .. سر تکون دادم

اونم کمی مکث کرد و ادامه داد ..

پیمان _ اون روز ما تازه یه روز بود که اومده بودیم ولی با اصرار شاهین اومدیم شرکت که تو رو ببینیم ..

و با خنده اضافه کرد :

"خاک برسر عاشقی بود برای خودش " ..

نمیدونم چرا ولی خجالت کشیدم و چشمام و به لیوان نوشابه م دوختم ..

پیمان _ اون موقع فکر میکردم که تو یه دختر زیبا و شیطونی که همه ی کاراش و در خفا انجام میده .. خنده ی قشنگی داره ... و با همین خنده هاش دل و دین شاهین و برده ..

اما اینطور نبودی ..

"بعد فهمیدم .. این دختر شیطون ، نمونه ی یه مادر مهربون برای بچه هاش ِ" ..

"یه خواهر عاشق برای برادرش " ..

"یه عمه ی فداکار برای برادرزاده اش" ..

من دیگه روی ابرا بودم

"یه عروس دوست داشتنی برای پدر شوهر و مادر شوهرش ِ "..

" از همه مهمتر .. یه کدبانوی نمونه برای مهموناش ِ "!!!

از روی ابرا پرت شدم پایین

_ سرکارم گذاشتی ؟!

خندید ..

پیمان _ نه برای چی همچین فکری کردی ؟!

_ از جمله ی اخرت معلوم بود .. من که تا حالا به غیر شربت به شما چیزی ندادم ..

بعدم با بدجنسی ادامه دادم ..

_ حتی یه املت ساده هم نپختم براتون .. از کجا فهمیدی کدبانو ام ؟!

با حرص نگام کرد .. ولی خودش و از تک و تا ننداخت .

پیمان _ همین دیگه .. وقتی میخوای لطف کنی املت درست کنی .. یا دیروز که میخواستی شام درست کنی ولی قسمت نشد .. دیگه !!

خندیدیم ..

خواستم ازش بپرسم .. برنامه اش چیه .. مگه نمیخواد برگرده به انگلیس که نشد .. گوشیش زنگ خورد ..

پیمان _ سلام .. رسیدی .. بیا ما تو فست فودیم

_................

_ اره .. بالاست .

_...............

_ باشه.

قطع کرد و رو به من گفت :

پیمان _ بهنود بود .. بهش اس ام اس داده بودم که کجاییم .. الان رسید .

فرصت تعجب و فکر کردن و به من نداد ..

پیمان _ فکر کنم میخواد لباس بگیره ..

من خنده م گرفته بود .. مردم میرن از اونجا لباس میخرن .. اینا میان از اینجا لباس میگیرن !!!!

سعی کردم یه چهره ی بی تفاوت به خودم بگیرم .. و به کوبش سریع قلبم توجهی نشون ندم .. فکر میکنم موفق هم بودم .

_ اهاان .

همون لحظه هم بهنود اومد داخل .. پیمان با دست تکون دادن بهش نشون دادکه کجا نشستیم ..

مارو دید مستقیم به سمتمون اومد یه سلام کلی داد و صندلی کناری من و کشید عقب و نشست ..

عطرش بهم خورد و بینی و نوازش کرد.

عین احمق ها نفسم و توی سینه حبس کردم که از ریه هام خارج نشه ..

پیشونیم هم از به یاداوری بوسه اش سوخت..

بهنود رو به من لبخندی زد و گفت : خوبی ؟!

خیلی سعی کردم تعجبم توی چهره ی گلگونم و صدام دیده و شنیده نشه .

_ بله ممنون.

بهنود _ خوب چیکار کردین ؟! چی خریدین ؟! راستی همتا کو؟!

پیمان _ بابا یکی یکی بپرس .. همتا توی پارک بادی ِ

و با دست به قسمتی که همتا بود اشاره کرد ..

پیمان _ ما هم چیزی نخریدیم .. فقط برای دخترا تونستیم خرید کنیم ..

بهنود خندید _ واقعا ؟؟؟!! .. فکر کردم الان چشم بازار و کور کردین ..

پیمانم خندید _ چشم بازار که کور شد .. ولی نه توسط ما توسط همتا خانم !!!..

منم خندیدم ..

پیمان رو به من ادامه داد :

_ ولی سارا همتا بزرگ بشه چی میشه ؟!..

ندیدی بهنود !! امروز یه ذره بچه همه ی فروشنده ها رو اسیر خودش کرده بود !!!..

تازه این سارا هم هی به کاراش میخندید ..

عجب پرویی هااا .. امروز با اون همتا کم منو حرص دادن .. حالا داره میندازه گردن من ..

_ من میخندیدم ؟!!!!

پیمان فقط خندید ..

بهنودم در حال خندیدن یه" شیطون " نثار همتا کرد ..

بهنود میخندید ..

زهر خندی زدم .. نزدیکی بهش داشت داغونم میکرد .. کاش میونستم از دستش فرار کنم ..

شدیدا دچار دوگانگی شده بودم .. جدال سختی بین قلبم و عقلم در گرفته بود ..

دلم به خنده هاش گرم شده بود .. عقلم از خنده های امروز گریزون ..

تحلیل رفتارش کار سختی بود .. هنوز نتونسته ام دلیل اخم های دیشب شو درک کنم .. با خنده ای امروزش متعجب ترم کرده ..

قلبم دلش میخواد فریاد بزنه .. حسادت کرده !! به مردای دور بر تو حسادت میکنه ..

اما پوزخند روی لبم نشون میده که مغزم قلب احساساتی مو مرد تمسخر قرار داده ..

به قلبم گوش زد میکنه که نگاه کنه به خنده های بهنود نگاه کنه ..

خنده های امروزش برای شنیدن خبر جداییته .. خبر رهایی از اسارت برای هر به بند کشیده ای خوشاینده ..

بهنود _ خوب منتظر چی هستین بریم دیگه ..

و روبه من ادامه داد..

_ سارا تورو نمیدونم .. ولی این پیمان توی خرید خیلی بدقلق و بد پسند .. همین جوریش هم وقت کم میاریم ..

یه طرف لبم و به شکل خنده کش دادم و چیزی نگفتم ..

تنها چیزی که از ذهنم عبور کرد .. " این همه صمیمیت برای چیه ؟! "

پیمانم بلند شد که همتا رو صدا کنه ..

تا پیمان رفت .. بهنود بسته ی لباس ها رو برداشت گفت ..

بهنود _ ببینم برای دختر من چی خریدی ؟!

کلمه ی " دختر من " گفتنش توی گوشم زنگ میزد ..

میخواستم بهش بگم که همراز دختر منه و قرار شده تو دیگه در مقابلش حقی نداشته باشی .. خودت پذیرفتی یادت نیست ؟ .. مگه برای همین نیست که داریس شادی میکنی ؟

ولی انگار لال شده بودم .. ذهنم قفل کرده بود .. کلمه ها از دهانم خارج نمیشدن .. بهنود همینطور دونه دونه لباس های همراز در میاورد و از رنگ و طرحش تعریف میکرد .. اما من مثل ادمای لال فقط سر تکون میدادم ..

هیچکدام از کاراش برام قابل درک نبود ..

همتا _ سلام عمو بهنود !!

بهنود _ سلام همتا خانم گل .. چطوری ؟!

همتا _ خوبم عمو . لباسام و دیدی ؟!

بهنود _ اره دیدم .. خیلی خشگله ..

همتا _ بریم برای مامانم لباس خوشگل بگیرم .. مثل من خوشگل بشه .

خندیدم .

داشتیم از پاساژ خارج میشدیم که همتا یه دفعه گفت :

همتا _ مامان .. اون جا رو ببین .. مغازه ی کلاه فروشیه .. کلاه افتابگیر برام نخریدیا ؟!

در حالی که خم شده بودم تا هم قدش بشم .

_ همتا خانم .. شما چند تا کلاه افتابگیر توی خونه داری ؟!

عسل با اون دستاش شروع به شمارش کرد ..

همتا _ ده .. یازده تا ..

_ کدومشون استفاده میکنی ؟!

همتا _ هیچ کدوم ..

_ چرا ؟!

همتا _ اخه موهام خراب میشه ..

_ اون وقت چی باعث شده فکر کنی که من بازم برات میخرم ..

در حالی که لبخند به لب داشت به پیمان و بهنود که کنارش ایستاده بودن نگاه کرد ..

همتا _ اخه عمو بهنود و عمو پیمان باهامونن .. اگه برام نخری فکر میکنن خسیسی .. ابروت میره .

بعدم پشت پیمان که در حال خندیدن بود .. سنگر گرفت ..

بهنودم داشت میخندید . لپ همتا رو که الان دیگه توی بغل پیمان بود ، کشید ..

هنوز داشتم با چشمام اصول تربیتیو اجرا میکردم .. پیمان بدون توجه به منو بهنود رفت سمت مغازه ی کلاه فروشی .. و جواب اعتراض های من فقط با کلمه ی مامان خسیس پاسخ داد ..

من هنوز توی گنگی حرکت پیمان بودم که بهنود با گرفتن دستم .. منو رسما" گیج کرد .. گرمای دستاش گرمی خاصی و به وجودم تزریق کرد .. سرعت جریان خون و توی رگ هام کند کرد ..

یه نگاه به دستام که توسط بهنود کشیده میشد کردم و یه نگاه به بهنود که اصلا به من و حالتم توجهی نداشت و هنوز داشت به پیمان و همتا نگاه میکرد ..

سعی کردم دستام و از دستاش بیرون بکشم که نگاهش و به سمتم برگردوند ..

نمیدونم توی نگاهم چی دید .. که یه فشار به دستم وارد کرد و بدون اینکه دستام و ول کنه .. به سمت اونا رفت ..

وقتیکه دست توی دست مقابل همتا و پیمان قرار گرفتیم ..

همتا با تعجب به منو دستای بهنود توی دستم نگاه کرد و سریع با اخم سرشو برگردوند ..

پیمان هم وقتی دید بهنود حواسش نیست .. با خنده به من چشمک زد ..

ولی من از پیمان خجالت کشیدم و به شعور همتا پی بردم .

تازه فهمیدم که همتا بزرگ شده و قدرت درک داره .. واین منم که باید به شعورش احترام بذارم .. برای همین هم تصمیم گرفتم به محض رسیدن به خونه براش تعریف کنم .. و روابط بین خودم و بهنود و توضیح بدم ..

بهنودم شاید به حساسیت همتا پی برد که همون لحظه دستامشو از دستم جدا کرد ..

ولی در تمام مدت خرید .. از کنار من تکون نخورد .. با قدم های من قدم برمیداشت و با ایستادن من می ایستاد.

اینقدر اینکارو تکرار کرد .. که یه بار وقتی میخواستم برم لباس و پرو کنم .. پیمان بهش تیکه انداخت .. " بهنود جان میخوای تو هم باهاش برو که یه وقت توی اتاق پرو گم نشه "..

بهنود .. فقط لبخند زد ..

و من سرخ شدم .......

ولی واقعا دوست داشتنی بود .. حس میکردم مثل اشکان دوسش دارم .. مخصوصا وقتی که دستای همتا رو گرفته بود و از خودش جدا نمیکرد .. بیشتر این حس بهم دست میداد .. اشک و مهمون چشمام میکرد ..

بلاخره بعد از متفق القّول شدن علما ( همتا و بهنود و پیمان ) من یه پیراهن دکلته ی مشکی کارشده که جنسش فوق العاده لَخت بود .. یه گیپور با هاله ی ابی روش و پوشونده بود .. با یه کت نیم تنه ی از جنس پارچه ی اصلی و رنگ گیپورش ، که فقط تا روی سینه مو میپوشوند .. جلوش گره میخورد .. و چون استیناش بلند یه تضاد خوشکلی و ایجاد کرده بود ..

منم به نشونه ی اعتراض نذاشتم هیچ کدوم لباس و توی تنم ببینن !!!!..

البته دلیل اصلیم این بود که فقط میتونستم از همتا نظر بخوام که با وجود بهنود و اصرار هاش یرای دیدن لباس ممکن نبود ..

اینکه فقط تایید خودم از لباس بهشون اعلام کردم .. که باعث شد قبل از بیرون اومدنم .. بهنود پول لباس و حساب کنه .. میل منو برای حساب کردن باهاش با اخماش سرکوب کنه ..

کفش مشکی هم که داشتم نخریدم . فقط باید یه شال ابی مشکی هم میخردیم ..

وقتی که گفتم باید یه شال همرنگش بخرم .. برق تحسین و توچشمای بهنود دیدم ..

اما من هیچ حسی بهم دست نداد .. چون از همون اول که دستام و گرفت به خودم قول دادم .. هیچ کدوم از کاراش و به خودم نگیرم .. نذارم بیشتر از این عزت نفسم .. حداقل جلوی خودم .. از بین بره ..

هر چند که پیمان با رفتاراش بهم نشون داده بود که از احساسم باخبره .. ولی بازم ناراحتی مو با علم به اینکه اونم مثل اشکان میمونه برام .. از بین بردم ..

ولی دیگه نمیذارم دستم برای کسی رو بشه ..

یه دست کت و شلوار مشکی با تاپ سفید کارشده ام و برای خونه ی سوری جون خریدم .. که با اعتراض همتا مواجه شد ..

همتا _ اه مامان .. تو که این همه وکت و شلوار ، توی خونه داری؟!

_برای خونه ی مامان سوری گرفتم .. باید بذارم اونجا برای وقتی که مهمون دارن .

به هر حال میدونستم که حتی اگه عروس اون خانواده هم نباشم .. ولی بازم حتما به خونه دعوت میشم و همیشه در اون خونه به روم بازخواهد بود ..

همتا _ اهاان

بهنود و پیمان به بهانه ی دیر وقت بودن و خستگی چیزی نگرفتن .. اما کاملا مشخص بود که از اول هم به قصد خرید نیومده بودن و به خاطر همراهی ما اومده بودن ..

منو همتا هم به نشونه ی تشکر برای هرکدوم یه پیراهن مردونه خریدیم.

و بعد از ساعت ها گشت و گذار در پاساژهای شلوغ و خندیدن از دست همتا و پیمان و شگفت زدگی در برابر کارهای بهنود .. به خونه ی سوری جون برگشتیم ..

خستگی زیاد باعث شد که از بیتا خانم بخوام که همراز و اماده کنه و بیاره پایین ..

ساعت حدود ده بود که از خواب بیدار شدم .. یه چند دقیقه ای توی جام غلط زدم .. خستگی دیشب هنوز توی تنم بود .. اما واقعا روز خوبی بود ومن متاسفانه نمیتونستم اینو تکذیب کنم ..

یه سرک به اتاق دخترا کشیدم .. خواب بودن ..

بهترین فرصت بود که برم حموم یه دلی از عذا در بیارم .. از این دوتا فسقلی بیدار بودن .. باید همراهم میومدن و منم باید به جای شستن خودم با اینا اب بازی میکردم ..

در حال شستن خودم به این فکر میکردم که به مریم باید زنگ بزنم اون حتما سرش شلوغه .. نمیتونه با من تماس بگیره .. دیشب که اومدیم خونه میخواستم تماس بگیرم که نشد ..

ترسیدم بفهمه تنهام و بخواد با رابین هود (مهدی ) بیاد دنبالم .. واقعا هم مثل رابین هود همیشه در خدمت بود !!!

حقیقتا هم خسته بودم .. توانایی انجام دستورات سودابه جون و نداشتم .. هم نمیخواستم با مهدی روبه رو بشم ..

هر چی کمتر میدیدمش به نفع ام بود .. چون تجربه بهم ثابت کرده بود که جنبه ندارم ..

یه ساعتی و توی حموم بودم .. وقتی اومدم بیرون دخترا هنوز خواب بودن ..

سریع لباسم پوشیدم و موهام و با سشوار خشک کردم .. خداروشکر نیاز به ارایشگاه نداشتم .. چون موهام و که درست نمیکنم .. ارایشم که خیلی محو و کمه نیاز به ارایشگاه نیست .. خودم از پسش برمیام ...

رفتم توی اشپزخونه یه چیزی برای نهار درست کنم .. دیگه وقت صبحانه خوردن نیست .. میدونستم دخترا هم تا بیدارشون نکنم بیدار نمیشن ..

مواد ماکارانی و اماده کرده بودم که زنگ در و زدن .. میدونستم رعناست ..قرار بود بیاد اینجا برای مهمونی اماده بشه .. بابک بیاد دنبالمون از همین جا بریم ..

اما با دیدن تصویر بهنود و پیمان روی مانیتور تعجب کردم ..

با همون صدای متعجب جواب دادم.

_ سلام ..

بهنود _ سلام .. نمیخوای باز کنی ؟!

_ چرا ببخشید .. بفرمایید تو .

به لباس هام نگاه کردم .. خوب بود .. به خاطر اینکه فکر میکردم بابک میاد .. یه شلوار کتان سفید پوشیده بودم .. با یه تونیک طوسی صورتی .. شال طوسی سفیدم و هم دم دست گذاشته بودم سریع سر کردم .. جلوی در وردی منتظرش و شدم ..

بهنود با دوتا کاور دستش اومد سمت من .. پیمان هم بعد از پارک کردن ماشین پشت ماشین من اومد ..

بهنود زودتر رسید ..

بهنود _ سلام .. چطوری ؟!

_ سلام .. خوبم .. اینجا چیکار میکنید ؟!

بهنود _ بس که این پیمان هول ِ .. میگم مهمونی شب ِ .. میگه ، نه زودتر بریم .. بهتره .. مریم منتظر منه .. ناراحت میشه .

خندیدم ..

_ سلام پیمان خان عاشق پیشه .. خوبی ؟!

پیمان _ سلام .. تو چرا هنوز حاضر نشدی ؟!

_ مگه من مثل تو عاشقم زود حاضر شم .. مهمونی ساعت هفت شروع میشه ..

پیمان _ سارا جان .. من باید زودتر برم بابا زشته دوماد اینده شون دیر برسه ..

در حالی که میخندیدم گفتم ..

_ خوب دوماد اینده میرفتی دیگه .. چرا اومدی اینجا؟!

پیمان _ بیا بهنود خان هی میگم بیا بریم .. تو میگی نه .. بیا سارا برات یه کاری میکنه .. من که میدونم " کس نخوارد پشت من جز ناخن انگشت من "

همونطور که حرف میزد .. منو از در کنار زد و وارد شد ..

پیمان _ کجاست همتای من .. اخرشم این همتای گلم خودش باید خاله شو برام خاستگاری کنه ..

_ خوابن هنوز ..

اونم با گفتن دروغ میگی رفت سمت اتاقشون ..

با صدای بهنود نگاهم و از پیمان گرفتم ..

بهنود _ خوب سارا خانم چیکار میکردی که هنوز اماده نشدی ؟!

_ شغل شریف اشپزی !!!

بهنود _ اِ فکر کردم .. الان باید ارایشگاه باشی ؟!

_ نه نیازی نیست .. خونه اماده میشم .. یه مهمونی ساده ست دیگه ..

بهنود _ خوب چی میپختی حالا ؟!

_ ماکارونی .

بهنود _ اِ چه خوب به پیمان بگی خیلی شاد میشه .. عاشق ماکارونیه ..

_ اِ خوبه .. تو چی اگه دوست نداری چیز دیگه ای اماده کنم ..

بهنود _ نه ! دوست دارم ..

_ سوری جون و پدر جون نمیان ؟!

بهنود _ نه .. بابا یه کم فشارش بالا بود .. خواست استراحت کنه .. ماهم اومدیم همین جا اماده شیم ..

_ اهااااان ..

دیگه چیزی نگفتم و خودم با کارم مشغول کردم .

بلاخره زیر نگاه های بهنود ماکارونی و اماده کردم .. خوردیم ..

بعد از نهار رعنا و بابک هم اومدن .. اونها هم از دیدن .. بهنود و پیمان تعجب کردن ..

رعنا که حسابی بابک کش شده بود .. با چشم و ابرو ازم پرسید .. منم شونه ای براش بالا انداختم که یعنی .." چه میدونم .."

رعنا رو که اماده بود .. فرستادم که همتا و همراز اماده کنه .. خودمم مشغول ارایش کردن شدم .. پشت چشمام و کمی سیاه کردم و ریمل زدم .. یه خط ابی براق هم زیر چشمام کشیدم .. یه رژگونه ی صورتی زدم و در اخرم یه رژ صورتی براق ..

با اونکه ارایشم ساده بود .. ولی به خاطر رنگ روشن چشمام خیلی توی چشم بود .. و دیده میشد .

موهای بلندمو هم با گیره بالا جمع کردم و جلوش بالایی دادم .. نمیتونستم موهام و روی صورتم بریزم .. چون با پیشونی کوتاهم جور نبود ..

لباسمو پوشیدم و شال و سرم کردم و با عطر دوش گرفتم و رفتم بیرون ..

رعنا داشت موهای همتارو درست میکرد .. منم رفتم سمت عروسکم ..

وقتی اماده اش کردم .. کفشای عروشکیشم پوشیدم ..

رعنا موهای طلایی همتا رو بابلیس کشیده بود و بالای سرش جمع کرده بود .. با اون دکلته ی خوشکلش .. واقعا خوردنی شده بود .. دلم برای هر دوشون ضعف رفت .. سریع از توی کیفم صدقه در اوردم و کنار گذاشتم ...

تقریبا همه اماده بودن .. زودتر از اونا از اتاق خارج شدم ..

پیمان و بهنود رفته بودن توی اتاق مهمون اماده بشن .. بابکم با دیدن بهنود و پیمان خیالش بابت رسوندن ما راخت شده بود .. رفت که به خانوده ی برادرش کمک کنه ..

به ساعت نگاه کردم .. 6:15 با فکر اینکه مریم منو میکشه ..رفتم اشپزخونه که اب بخورم .. صبح بعد از اینکه باهاش حرف زدم .. گفته بود که فعلا کاری ندارن .. ولی ما زودتر بریم پیششون .. بعدم n بار زنگ زده بود که چرا هنوز راه نیوفتادید ..

داشتم اب میخوردم که بهنودم اومد توی اشپزخونه ..

با شنیدن صدای پایی برگشتم و با دیدن بهنود خیره نگاش کردم ..

واقعا کلمه ی جذاب برازنده اش بود .. جذب نگاه گیراش و هیکل نفس گیرش شده بودم ..

یه شلوار جین صورمه ای پوشیده بود .. با پیرهن مردونه ی چهار خونه ابی و صورمه ای.. همونی که من و همتا براش انتخاب کرده بودیم .. کامالا جذب بدنش بود و بدنه خوش فرمش و نمایان کرده بود .. و یه کت کتان صورمه ای

موهاشم با ژل بالا نگه داشته بود .. که باصورت هشت تیغه و سفیدش بیشتر خودنمایی میکرد ..

اونم مشغول ارزیابی من بود .. با لبخندی که روی لبش نشست .. مطمئن شدم که مورد پسند قرار گرفتم ..

بهنود _ به منم اب میدی ؟!

با تکون دادن سرم باشه ای گفتم و براش اب ریختم .. لیوان و به دستش دادم و از بغلش رد شدم ..

پیمانم اماده شده بود .. اونم خوش تیپ بود .. یه شلوار جین صورمه ای با یه تیشرت ابی و کت سفید .. واقعا مریم کش شده بود ..

_ بابا خوش تیپ .. حسابی میخوای دلبری کنیا ؟!

پیمان _ اره دیگه میخوام برم تو چشم مادر زن .. تو هم هی از من تعریف کن .. باشه !!

_ باشه .. حالا بریم .. تا عروس خانم منو نکشته ..

بچه ها رو صدا کردم که بریم .. واقعا دیر شده بود .

بهنود و پیمانم بعد از کلی قربون صدقه ی عروسکام رفتن .. رضایت دادن که بریم .

وقتی رسیدیم .. همراز و محکم به خودم فشردم .. تا مانع از این بشم که بهنود دستام و بگیره .. و این وسوسه با بهنود دیده شدن و از خودم دور کردم ..

ولی یه جایی ته ذهنم بهم میگفت .. چه اشکالی داره که برای ادمایی که منتظر همین لحظه بودن .. نمایش اجرا کرد..

اما قسمتی دیگه نهیب زد که .. بااجرای این صحنه بیشتر خودت و مضحکه میکنی .. بهنود ندیده رو از دست بدی بهتر به نظر میاد از بهنود دیده شده و معقول !!!

اما همه ی معادلاتم با پیاده شدن از ماشین توسط بهنود بهم ریخت ..

هوا ابری بود .. همین باعث شده بود که حیاط یزرگ خانواده ی جعفری به جای پذیرایی از مهمانانش .. نقش یک پارکینگ عمومی رو اجرا بکنه ..

در کنار ماشین ایستاده بودم .. تا بقیه هم پیاده بشن .. بهنود بعد از پیاده شدن دسته گلی رو که بین راه خریدیم و به دست پیمان داد به سمت من اومد .. بدون هیچ حرفی همراز و از بغلم گرفت ..

و دست منو با دست راستش گرفت .. و با خودش به سمت ورودی سالن کشید ..

میخواستم دستام و از دستش در بیارم که با نگاه خیره و عصبانی مهدی پشیمون شدم ..

ساعت هفت و نیم بود که ما رسیدیم .. خانواده ی جعفری جلوی درب ورودی به استقبالمون اومدن ..

مراسم معارفه اسون تر چیزی بود که من فکرش و میکردم .. مطمئنن مریم حضور بهنود و پیمانو رو به خانواده اش معرفی کرده بود ..

اقای جعفری و سودابه جون خیلی گرم با بهنود برخورد کردن .. از دیدنش ابراز خوشحالی کردن ..

بهنودم متقابلا تشکر کرد .. ابراز خوشحالی ..

منم سعی میکردم با لبخند از زیر نگاه های قهرالود مریم و خصمانه ی مهدی در برم .

بدون اینکه به مهدی نگاه کنم باهاش احوال پرسی کردم ..

اما لحن صحبت کردنش با بهنود باعث شد که نگاهم و بهش بدوزم .. مریم و رعنا هم ساکت منتظر شروع این دوئل بودن .. دئلی که سر اون اصلا از دوئل خبر نداشت و ندانسته پا به میدان گذاشته بود .

بهنود _ سلام .. اقای مهندس .. رسیدن به خیر ..

پیمان _ سلام پیمانم .. دوست و پسر خاله ی بهنود ..

مهدی هم با لحنی که نشون میداد از اشنایی با بهنود و پیمان اصلا خوشحال نشده ..

مهدی _ سلام .. مهدی هستم .ازاشناییتون خوشحالم .

و با هم دست دادن ..

مهدی _ واقعا مشتاق دیدارتون بودیم .. اقای دکتر !!

اقای دکتر و چنان غلیظ گفت .. که من میخواستم بمیرم از خنده بمیرم .. اگه مهدی رو نمیشناختی فکر میکردی .. با چند سال زندگی خارج از کشور لهجه گرفته .. فکر کنم بهنودم همین برداشت و بکنه .

بهنود از همه جا بی خبر بعد از قرار دادن دستاش پشت کمرم .. با یه لبخند پاسخ داد .

بهنود _ کم سعادت بودیم .. اقای مهندس .

هو مهدی روبه من گفت :

مهدی _ سارا جان شما برین داخل پیش بچه ها برای تعویض لباستون .. من اقایون و راهنمایی میکنم ..

در حالی که نگاهم به چشمای ملتمس مریم بود .. سعی کردم تمام یخ وجودم توی نگاهم بریزم و بهش نگاه کنم .. حالم از غیرت و تعصبش بهم میخورد ..

یه نگاه کوتاه بین بهنود و پیمان رد و بدل شد .. که نشون میداد انرژی منفی نهفته در حرفهای مهدی رو دریافت کردن ..

قبل از اینکه من پاسخ بدم .. بهنود یه فشار به کمرم اورد و گفت :

بهنود _ مزاحم شما نمیشیم مهندس جان .. شما باید از مهمان های دیگه تون استقبال کنید .. ما منتظر خانم ها میمونیم .. شما بفرمایین خواهش میکنم .

ناخواسته لبخندی روی لبم نشست .. نگاهم و به زمین دوختم تا لبخندم دیده نشه ..

در مقابل چشمان پر از خشم مهدی وارد سالن شدیم ..

همراه رعنا به اتاق مریم رفتیم تا لباس هامون تعویض کنیم ..

به محض بستن در پشت سرمون ، مریم شروع کرد ..

مریم _ جریان چیه سارا ؟!

_ نمیدونم .. من این چند روز اینقدر تعجب کردم که دیگه از کارای بهنود تعجب نمیکنم ..

مریم _ پس اون اس ام اسی که دادی چی بود .. "مدارک و برای طلاق به مولایی دادم" .

رعنا _ این پسره یه لحظه سارا رو ول نمیکنه .. از ظهر که دیدمش یه جوری به سارا نگاه میکنه که انگار داره با همه ی وجودش لذت میبره ..

لعنت به من .. لعنت به دلم که با شنیدن این جمله از رعنا .. شاد شد و ارزو کرد که واقعیت داشته باشه ..

نفس حسرت بارم و بیرون فرستادم ..

_ اصلا کاراش قابل هضم نیست ..

بعدم مختصر وقایع این چند روز و براشون تعریف کردم ..

مریم _ یعنی چی ؟! برای چی باید بهت بی محلی کنه .. بعدم پیشونیت و ببوسه ؟!

_ نمیدونم .. ولی دیگه داره ازارم میده !!!

رعنا با یاد اوری بهنود و پیمان .. ادامه ی حرفهامون به بعد موکول کرد ..

با ورودمون به داخل سالن جمعیت اندکی از اقوام مریم که اومده بودن .. نگاهشون و به ما دوختند .. منم به ناچار برای همه سر تکون میدادم ..

هر کسی به همراه خانواده اش قسمتی از سالن خالی از وسایل مریم اینا رو برای نشستن انتخاب کرده بود .. تعدادی از بچه های کوچک فامیل هم قسمتی از سالن مشغول بازی بودن .. که همتا و همراز هم به جمعشون پیوستن ..

مادر بزرگ مریم و مادر بابک که ما حاج خانم خطابش میکردیم .. فوق العاده دوست داشتنی بود .. همیشه به خاطر وجود مهربونش رعنا رو ترغیب به پذیرش بابک میکردم .. از همچین مادری پسر بدی بعید بود .

وقتی که کنارش مینشستیم به قدری زیبا صحبت میکرد که ما هرگز از حرف هاش ناراحت نمیشدیم .. حتی وقتی که دعوامون میکرد ..

بارها منو بابت رفتارم با بهنود سرزنش میکرد .. فکر میکرد دلیل جدایی من از بهنود ، رفتار های منه .

برای همین نمیخواستم منو با بهنود ببینه .. مطمئنم که بنای نصیحت و میگذاره ..

گوشه ای از سالن کنار خانواده ی رعنا نشسته بود و با مینو جون ( مادر رعنا ) مشغول صحبت بودن .. و بابک هم با پدر رعنا گفتگو میکرد ..

رعنا هم با دیدن بابک بدون توجه به ما به سوی بابک پرواز !! کرد ..

بابک هم با دیدن رعنا بلند شد .. و برامون دست تکون داد .. و ما بهانه ای شدیم برای وصال یار ..والا .

اه از نهادم خارج شد .. حالا دیگه همه شون متوجه ما شده بودن .

به اون قسمت از سالن رفتیم .. هنوز بهشون نرسیده بودیم که اقای جالی ( پدر رعنا ) منو خطاب قرار داد..

اقای جمالی _ به به سارا خانم .. خوبی بابا .. نیای به ما سر بزنی یه وقت .. مگر اینکه تو این مراسم ها ببینیمت ..

باهاش دست دادم .. واقعا دوستش داشتم و البته تنها مردی بود که باهاش دست میدادم ..

_من چیزی ندارم جز شرمندگی .. ولی قول میدم جبران کنم .. اینقدر که با مینو جون بیرونم کنید .

اقای جمالی _ خودت میدونی که اونجا هم خونه ی خودته .. بابا جان ..

با مینو جون و حاج خانم هم رو بوسی کردم .

مینو جون _ تو بیا من قول میدم بیرونت نکنم ..

و با لحنی که شیطنت ازش موج میزد .. ادامه داد :

البته اگه خودت نیومدیم مهم نیست . همتای منو بفرست بیاد .. کو بچه م نیوردیش ؟!

خندیدیم .. فکر کردم مینو جون اگه توی گروه ما بود .. لات خوبی میشد !!!!

با دست به قسمتی که همتا بود اشاره کردم ..

_ پس تا همتا رو دارم خیالم راحت ..

مینو جون _ اره بابا .. خیالت راحت باشه عزیزم .

با رسیدنمون بعد از سلام و احوال پرسی های روتین .. حاج خانم با نگاهش وظیفه معرفی بهنود و پیمان و به من سپرد ..

ای خدا .. بدبختی از این بالاتر ..

با دست به بهنود اشاره کردم .. دهن باز کردم که بهانه ی یک ساعت نصیحت و به حاج خانم بدم که مینو خانم پیش دستی کرد ..

مینو جون _ سارا ایشون اقا بهنود شوهرته .. پدر همراز ؟!

ریه هامو پر و خالی کردم و با یه لبخند مصنوعی به نشونه ی تایید سر تکون دادم ..

رعنا _ افرین مامان گلم .. از شباهتش به همراز فهمیدین ؟!

مینو جون در حالی که چشم از بهنود برنمیداشت سری تکون داد و تایید کرد ..

بهنود _ خیلی خوشبختم از اشناییتون .

اقای جمالی _ خوبی پسرم ؟! بیاین پیشمون ببینم ..

و به پیمان که ساکت ایستاده بود و با لبخند به بقیه نگاه میکرد اشاره کرد و رو به من پرسید :

ایشونم برادر شوهرته دخترم ؟!

پیمان _ پیمان هستم اقای جمالی .. پسر خاله ی بهنود ..

پیمان و بهنود به سمت اقای جمالی و بابک رفتن و کنارشون نشستن ..

منو رعنا هم کنار حاج خانم و مینو جون نشستیم ..

اما برخلاف انتظارم حاج خانم با لبخند نگاهم کرد و گفت :

_ وای مادر به چشم پسری چه خوشکله شوهرت .. واقعا بهم میاین .. صد الله اکبر .. خخنده م گرفته بود

توی دلم گفتم .. حاج خانم اتفاقا چون خیلی بهم میایم به سلامتی همین روزا از هم جدا شیم .

_ ممنون .. لطف دارین .

حاج خانم _ رعنا جان مادر برو به این خانمه توی اشپزخونه داره کار میکنه بگو یه اسفند برای بچه هام دود کنه .. میترسم چشم بخورن .. همه نگاهاشون دنبال ایناست ..

رعنا هم با یه به روی چشم بلند شد و برای انجام وظیفه محول شده بهش رفت ..

_ دیگه دارین اغراق میکنین حاج خانم .. اینطورام نیست .

مینو جون _ درست میگن .. نگاهشون کن چطوری نگات میکنن .

راست میگفتن خیلی از نگاه ها به من بود .. اما نه به خاطر تفاهم منو بهنود در زیبایی .. بلکه به خاطر دیده شدن من در کنار یه مرد بود . اما با یه لبخند به حاج خانم ، اجازه دادم که همین فکر و بکنه ..

تازه کمی احساس ارامش میکردم و شربت البالویی و یکی از خدمتکارا اورده بود و با لذت میخورم که با جمله ی حاج خانم کوفتم شد

حاج خانم _ پاشو مادر ، پاشو برو شوهرت وصدا کن بیاد اینجا که هم من باهاش دو کلوم صحبت کنم .. هم تو از دست نگاه های دخترای مجلس حفظش کنی ..

دوباره غم عالم به دلم نشست .. حاج خانم امروز حتما باید مارو ارشاد میکرد ..

با چشمام به بهنود که نگاهش به من بود و لبخند میزد اشاره کردم که به سمتمون بیاد ..

اونم با یه عذرخواهی از جمع به سرعت سمتم اومد ..

حاج خانم هم با دیدنش .. از تعریف کم نذاشت .. و خاطرات و نصایحشو ازمون دریغ نکرد ..

جالب اینجا بود که بهنود در تمام مدت صحبت حاج خانم با دقت گوش میداد و با تکون های سرش تایید میکرد .. و گاهی هم به من نگاه میکرد و لبخند میزد..

اولش فکر میکردم که اصلا گوش نمیده و الکی سر تکون میده .. اما وقتی لابه لای صحبت های حاج خانم حرفی در تایید حرف هاش میزد .. چشمام از تعجب گشاد میشد و فکم با زمین مماس !!!

و هر لحظه منو بیشتر به این واقعیت نزدیک میکرد که جزء ناشناخته هاست ..

همچنان در حال تحلیل رفتار بهنود با حاج خانم بودم که صدای اهنگ بلند شد .. سریع بلند شدم و به سمت بچه ها رفتم .. میدونستم همراز با صدای بلند اهنگ گریه میکنه ..

حدسم درست بود .. همراز در حال گریه و همتا هم در حال اروم کردنش بود ..

بغلش کردم .. تا اروم بشه .. سرشو توی گردنم مخفی کرد به هق هق افتاد ..

کاش نمیاوردمشون و به سوری جون میسپردم ازشون مراقبت کنه .. فکر نمیکردم مراسم رقص هم داشته باشن ..

بچه ها میخواستن توی حیاط بازی کنن .. همتا هم ازم اجازه خواست که همراهشون بره .. با کلی شرط و شروط بهش اجازه دادم ..

همین که برگشتم تا کنار بقیه برگردم با مهدی چشم تو چشم شدم ..

بازم دل لعنتیم لرزید .. مویه سرداد..

توی این مدت همیشه سنگینی ِ نگاهشو حس میکردم ولی هیچ وقت بهش نگاه نکردم .. نباید میذاشتم چشمام چیزی و نشون بده ..

سریع نگاهم و ازش گرفتم و سعی کردم بدون توجه بهش از کنارش عبور کنم که صدام کرد ..

ایستادم .. ولی نگاهش نکردم ..

_ بله ؟!

مهدی _ سارا باید باهات حرف بزنم .. همین الان !!

_ متاسفم الان نمیتونم .. میبینی که همراز داره گریه میکنه ..

مهدی _ نشنیدی چی گفتم .. همین حالا !!

یه پوزخند زدم ..

شاید یه روزی .. یه جایی ...

عاشق همین تحکم کلامش شدم ..

شاید یه زمانی اقتدار صداش منو به عرش میبرد ..

ولی حالا دیگه نه ! دیگه نمیذارم دلم هر جا که میخواد منو ببره .

بدون اینکه جواب شو بدم اروم و اهسته از کنارش گذشتم ..

همون طور که یه روزی اون اروم و اهسته از کنارم گذشت .

به تراس پناه بردم ..

هم خودم به هوای ازاد نیاز داشتم هم همرازم ..

مهدی خواست دنبالم بیاد که با دیدن بهنود که به طرفم میومد منصرف شد و مسیرش و عوض کرد ..

وارد تراس که شدم .. هوای ازاد و بلعیدم ..

همرازم اروم شد .. با حس نفس کشیدن کسی پشتم حدس زدم که بهنود هم وارد تراس شده ..

و با شنیدن صداش مطمئن شدم ..

بهنود _ تو نمیخوای برقصی ؟! با کمی مکث اضافه کرد .. با شوهرت ؟!

_ نه !

بهنود _ چرا ؟! یعنی هیچ وقت نمیرقصی ؟!

_ نه ! خیلی وقته که نمیرقصم ..

بهنود _ یعنی قبلا میرقصیدی ؟!

خنده ی صداداری کردم ..

_ اووهوم .. خیلی .. اونم هماهنگ با اشکان !!

بهنود _ واقعا ؟! فکر کردم چون بلد نیستی .. نمیرقصی !!

_ اینقدری بلد هستم که باعث خجالتم نشه !

و با صداقت اضافه کردم .

_ ولی خوب خیلی وقته نرقصیدم .. شاید واقعا دیگه بلد نباشم . البته چرا یه دفعه عروسی روفیا خواهر رعنا رقصیدم .. بد نبود ..

بهنود _ میشه دلیلشو بگی ..

نفس عمیقی کشیدم ..

_ خوب دلیل که زیاد دارم .. اما مهمترینش اینه هر وقت میرقصم یاد اشکان ازارم میده.. و یه دلیل دیگه اش هم اینکه وقتی میرقصی توجه خیلیا بهت جلب میشه .. من اینو نمیخوام .

بهنود _ پس چرا عروسی روفیا رقصیدی ؟!

لحنش دلخور بود .. حتما توقع داشت الان برم باهاش تانگو برقصم .

خندیدم..

_ خوب اونجا اگه نمیرقصیدم .. جلب توجه میکرد .

کنجکاو شد .. ادامه دادم .

_ همش تقصیر این مریم مارمولکِ .. میخواستم برم اب بخورم .. اومدم از کنار جمعیت رقصنده رد بشم .. که یهو دستم کشیده شد و مریم منو کشید وسط ..

بلند خندید..

بهنود _ امان از دست شما دخترا !!

کمی که حرف زدیم .. وبرای اینکه پیمان تنها بود رفتیم داخل سالن ...

تازه برگشته بودیم به سالن که یکی از بچه ها به سمتم اومد و گفت که همتا توی حیاط خورده زمین .. گریه میکنه ..

منم همراز به بهنود سپرده مو رفتم ببینم همتا کجاست ؟

همیشه همین گونه بود .. با هر بار زمین خوردن فرزندانش .. انگار خودش زمین میخورد .. و سوزش زخم را در بدنش حس میکرد ..

گویی انها همزادش بودند ..

با دلهره و بغض به سمت حیاط بزرگ جعفری ها رفت .. در بین ماشین های پارک شده به دنبال همتا گشت و صدایش زد .. ولی صدایی نشنید ..

به سمت تک درخت حیاط رفت و از چیزی که دید شوکه شد ..

سایه ی مردی را دید که شناختنش برایش کار سختی نبود ..

به مدد چشم انتظاری های زیاد و گشتن با چشم میان جمعیت ها ..

جزییاتش را از بحر بود ..

حتی با گذشت سال ها ندیدن .

خواست برگردد که با صدایش متوقف شد ..

مهدی _ سارا بیا اینجا باید باهات حرف بزنم ..

سعی کرده بود کلماتش دستوری نباشد .. اما نمیدانست دستوری ادا کردن کلمات عضو لاینفک لحنش بود ..

و این را سارا بهتر از هر کسی میدانست .. حتی تلاش نهفته در تغییرش را ..

سارا اما نمیخواست .. باید میرفت ..

حالا دیگر فهمیده بود که نقشه کشاندن سارا به حیاط از جانب مهدی بوده است و برای همتایش اتفاقی نیوفتاده .. برای همین از ته دل خدایش را شاکر بود ..

برگشته بود که از انجا بگریزد .. که بازویش توسط مهدی کشیده شد ..

مهدی هم از گریز سارا با خبر بود .. اما نمیخواست این فرصت را از دست بدهد ..

میخواست با سارا حرف بزند .. تمام دردسر این مهمانی را به عشق دیدن سارایش پذیرفته بود .. حالا هرگز حاضر نبود فرصتش را از دست دهد ..

حتی به قیمت استفاده از جبر !!!

مهدی _ سارا .. بمون .. باید باهات حرف بزنم.

سارا _ نمیتونم باید برم .. حتما میدونی که صورت خوشی نداره .. من با تو اینجا دیده بشم ..

برروی اینجایش تاکید کرد .. اما کوچکترین تاثیری بر روی مهدی نداشت .

مهدی _ من به هیچ کس اهمیتی نمیدم .

سارا تمام حرصش را در کلامش ریخت ..

سارا _ اما برای من اهمیت داره .. فراموش نکردی که من یه زن شوهر دارم که الان باید اون داخل در کنار شوهرش نشسته باشه .. میفهمی ؟!!!!

مهدی نمیفهمید .. نمیخواست که بفهمد .

با چشمانی حسرت بار به سارایش نگاه کرد .. هیچ وقت فکر نمیکرد که حتی او را از دست بدهد ..

که حالا در حضورش از کس دیگری با عنوان شوهر صحبت کند ..

مهدی _ خودت خوب میدونی که برای اون اهمیتی نداری ..

سارا حس کرد قلبش تیر کشید .. میدانست واقعیت چیست ؟!

اما شنیدن واقعیت از زبان کسی که نباید ، زجراورتر از توان سارای زودرنج بود ..

فراتر از توانش بود ..

اما سارا به همان اندازه که حساس بود .. مغرور هم بود ..

تکیه اش را به تک درخت حاضر داد .. با وجود بغضی که در گلویش بود گفت ..

سارا _ اون شوهرمنه .. و همین طور پدر بچه ام .

مهدی به وضوح دید که چه ضربه ای بر روح سارایش وارد کرده . .. از سوزش قلبش فهمید. وقتی که برق اشک را در چشمان سارایش دید..

و برای بار هزارم در این چند روز بر خود لعنت فرستاد ..

مهدی _ سارا چرا داری به رابطه ای که پایدار نیست اصرار میکنی .. سارا اون احمق تو رو نمیخواد .. چرا ازش جانبداری میکنی .

اما من.......

من هنوزم دوست دارم

دلش لرزید از جادوی نهفته در این کلمات .....

چقدر ارزوی شنیدن این جمله را داشت ..

چقدر به امید شنیدن این جمله شب ها را به صبح رساندید ..

حالا در اینجا جایی که نمیخواست بشنود .. شنید ...

اعتراف قشنگی که حسرتش را داشت .. شنید ..

اما دیگر دیر بود .. خیلی دیر ..

دیر بود به وسعت همه ی ثانیه های انتظار .

مهدی هم دید .. پوزخند سارا را دید ..

اما باید تلاش میکرد .. نمیتوانست شکست خورده ی این میدان باشد .

مهدی _ سارا میدونم که توهم منو دوست داشتی ...

و با کمی مکث فعلی را که خود نیز به ان شک داشت را بیان کرد .

و داری !!!

ضعف همه ی وجودش را گرفت .. فکر کردن به اینکه او دانسته نابودش کرده هم ازارش داد .. درد داشت ..

دردی که باعث شد همه ی غرورش را فریاد کند .

سارا _ پس میدونستی و ولم کردی .. مثل یه اشغال !!

میدونستی دارم تو اتیش نداشتنت میسوزم و ولم کردی ..

نابودم کردی ..

حالا دیگه چی میخوای از جونم ؟!

با صدای پر از بغض نالید ...

_ غرورت هنوز ارضاع نشده .. یا شاید از اینکه کامل نابودم نکردی مطمئن نیستی ؟! هااااان ؟!

مهدی بهت زده از خروش سارا نالید ..

مهدی _ من فقط یه احمق بودم .. سارا ..

یه احمقِ کوچولو که از وجود عشقش خبر نداشت ..

یه احمق که نمیفهمید ..

نمیفهمید چرا ؟؟!!!.........

چرا وقتی سارا رو نمیبینه کلافه است ..

یه احمق که نمیفهمید چرا قلبش با ندیدن سارا میتپه ..

چرا با دیدنش اروم و طغیان نمیکنه ..

سارا من نمیفهمیدم .. نمخواستم ازارت بدم .. قسم میخورم ...

فقط نمیفهمیدم ......

سارا من یه بچه بودم .. که ارزوی ادامه ی تحصیل توی یه کشور اروپایی و داشت . فکر میکرد همه ی هدفش اونه ..

وقتی رفتم فهمیدم .. حتی موقع خداحافظیم نفهمیدم که چرا قلبم بیتابه .. چرا میخواد از سینه م بزنه بیرونه ..

وقتی فهمیدم که بعد از یه هفته مریضی صدات و شنیدم .. وقتی که با دیدن عکسات قلبم بی تابی میکرد .. وقتی همه ی اعضای بدنم تورو فریاد میزد ..

سارا من اون موقع فهمیدم که میپرستمت .. که تورو با همه ی وجودم میخوام ..

اما مثل یه احمق به همون اندازه که به عشقم به تو مطمئن شدم .. به عشق تو هم به خودم مطمئن بودم ..

سارا خریت کردم .. سارا به عشقت قسم خریت کردم ..

سارای قشنگم به خاطر خریتم تنبیهم نکن .. دیگه بدون تو نمیتونم ..

قلب سارا هم به تکاپو افتاده بود .. میخواست از سینه اش بیرون بیاد .. سینه ی سارا برایش کوچک بود .. اخر عاشق بود و پر و بالش برای عشقش باز ..

نیاز به باند برای پرواز داشت .. پرواز به سمت مقصدش .. به سمت معشوقش ..

اما ناتوان تر از ان بود که بتواند سینه اش را بشکافد .. عقل هم کمکی به او نمیکرد ..

سارا _ اره من عاشقت بودم .. عاشق نگاهت .. عاشق صدات .. عاشق مهربونیات .. غیرتت .. حمایتات .. با یاد نگاهت چشمام و میبستم .. و به عشق دیدنت بیدار میشدم.

اما اون موقع فقط یه دختر بودم .. یه دختر که بیشترین مسئولیتش عمه بودنش بود ..

اما الان یه زنم .. یه زن شوهردار که مادرم هست .. مادر دوتا بچه ..

حالا دیگه عاشق نیستم .. حالا دیگه به یاد نگاهت چشمام و نمیبندم .. بیدار نمیشم .

مهدی هم همه ی یأسش را فریاد زد ..

_ لعنتی میدونم دوستم داری .. اگه نداشتی نگاهتو ازم نمیگرفتی .. لعنتی چرا سنگ مردی و به سینه میزنی که احساسی بهش نداری ..

سارا هم غرورش را فریاد زد ..

_ چرا دوستش دارم .. شوهرم و دوست دارم .. میفهمی .. دوست دارم .. بهش خیانت نمیکنم .. حتی به قلبم هم اجازه خیانت نمیدم .

مهدی سوزش تیر حسادت را حس کرد .. درد از دست دادن را ..

اما با همان درد نالید ..

_ چرا ؟!! اون که توجهی بهت نداره .. اونکه دوست نداره .. سارا میدونم میخواد ازت جداشه .. سارا میدونم همه ی این کاراش نمایشِ .. پس چرا پسم میزنی ؟!!

چرا بهم فرصت نمیدی ؟! لعنتی !!

من صبر میکنم .. تا هر وقت که تو بخوای صبر میکنم .. فقط ولم نکن .. نگاهتو ازم دریغ نکن .. من میمیرم .

سارا هم خسته از این جدال عقل و دل زمزمه کرد ..

_ کبوتر با کبوتر .. باز با باز .

تو باید با هم جنست باشی .. من هم جنست نیستم .. یعنی اون موقع ام که فکر میکردم .. هم جنستم .. نبودم ..

من الان فقط یه مادرم .. چه با شوهر چه بی شوهر ..

مهدی کلافه شده بود .. این را با کشیدن دستانش میان انبود موهای بلند و سیاهش نشان میداد ..

با لحنی شاکی از تصمیم سارا گفت ..

مهدی _ تا کی سارا ؟! تاکی میخوای تنها زندگی کنی .. بچه های تو به پدرم نیاز دارن .. خودت میدونی همتا چقدر برام عزیز ِ .. قول شرف میدم به همون اندازه هم همرازت برام عزیز باشه .. و پدری کنم در حقشون ..

بهم فرصت بده ..

سارا دلش فریاد میزد .. قبول کند ..

مگر چه میخواست در این دنیا .. خودش هم میدانست مهدی را داشتن ارزویش بوده .. اما همه ی حسش را فقط با یه پوزخند صدا دار نشان داد ..

سارا _ تو خیلی جوون تر از اینی که بخوای بچه های کسی دیگر رو بزرگ کنی .. تو باید ارزوهای ریز و درشت پدر و مادرت و براورده کنی ..

در حالی که به چشمان ملتمس مهدی لبخند میزد .. با بغض درد داری ادامه داد ..

_ من به درد تو نمیخورم ..

مهدی دیگر به انتهای خط رسیده بود .. دیگر طغیان کرده بود ..

مهدی _ پس خودت چی .. مگه تو نیاز نداری .. پس کی باید نیازهای خودت و براورده کنه .. من نمیذارم دست کسی بهت برسه .. اینو تو گوشت فرو کن ..

سارا فقط اندیشید .. او زورگوی خوبیست ..

و بدون توجه به او برگشت که برود از ان جهنم احساس ..

مهدی هم از این بی توجهی کفری شد و به سمتش یورش برد .. بازوانش را کشید و او را به درخت تکیه داد و بلادرنگ لبانش را بر روی لب های از ترس سفید شده ی سارا گذاشت ..

سارا اما شوکه از حرکت مهدی فقط به چشمان او که بسته شده بود و برخورد لب داغ مهدی با لب های یخ بسته ی خودش توجه داشت ..

لذت نبرد .. بلکه حقارت را با بند بند وجودش حس میکرد..

حسی که نفس کشیدن را برای سنگین تر میکرد .. و او هیچ کاری نمیتوانست بکند ..

مهدی هم گویی نفس کم اورده باشد .. مکثی کرد که همان برای به خود امدن سارا کافی بود ..

با کشیده ای که به گوش مهدی خواباند غرید ..

سارا _ خیلی اشغالی ..

_خیلی پستی .. خیلی .. میفهمی ..

_حالم ازت بهم میخوره ....

لرزش صدایش دل سنگ را اب میکرد .. او که مهدی بود و اسیر عشق .

_اره من نیاز دارم ........

_اره من شوهرم دوستم نداره .....

ضجه زد .. صدایش ارام شده بود .. گفتنش هم باعث عذابش بود

_ از من خوشش نمیاد .. بهم توجه نمیکنه .. براش مهم نیستم .

اره مهمه که منم نیاز دارم .. که بهم توجه کنن .. که برای کسی مهم باشم .

اما حالم بهم میخوره از مردایی مثل تو که بهم توجه میکنن ..

متنفرم از اینکه برای مردایی امثال تو مهم باشم .. مورد توجه باشم ..

میفهمی .. حالم از امثال تو بهم میخوره .. متنفرم ازت میفهمی ..

این همه سال نذاشتم دست هیچ اشغالی بهم بخوره .. ولی توی کثافت ....

حالم ازت بهم میخوره مهدی .. دیگه حاضر نیستم ببینمت .

در حالی که صورتش از اشک خیس بود .. به مهدی چشم دوخته بود و فریاد تنفر سر داده بود ..

مهدی با این کارش سارا را شکسته بود ..

اما فقط خدا میدانست که هرگز از روی هوس و غریزه اینکار را نکرده بود .

او فقط فرمان قلبش را اجرا کرده بود .. هرگز شکستن سارا را نمیخواست .

ولی ناخواسته به جای نزدیک شدن به سارایش ، او را دور کرده بود .. دوری که شاید حتی دیگر وصالی نداشت ..

حتی فکر کردن به جدایی هم کمرش را خم کرد .. زانوانش سست شد و به گل نشست .

از سوی دیگر هم مردی در تاریکی ایستاده بود ..

ایستاده بود اتش خشمش را با فشردن مشتش خاموش میکرد ..

میخواست برود و کسی را که به سارایش تعرض کرده بود را بکشد ..

انقدر خشمگین بود که ان مرد را زیر پاهایش له کند .. اما نرفت ایستاد .. قلبش سوخت .. ولی ایستاد .. سارایش حق انتخاب داشت .. همانطور که او داشت .

درد بی اعتمادی همسرش را به جان میخرید .. درد از دست دادن عشقش در مقابل چشمانش را ..

تیره ی پشتش لرزید .. درد از دست دادن سارایش زیاد بود و از توانش خارج .

ایستاده بود و بار تهمت دوست نداشتن را به دوش میکشید ..

محتاطانه زمزمه کرد : منکه دوستش دارم ..

دلش فریاد زد ..

من همسرم و دوست دارم .. نمیدونم از کی .. ولی دوستش دارم ..

نمیدونم چطوری ولی دوستش دارم .. حتی بیشتر از جونم ..

میخواست فریاد بزند سارا مال اوست ..

اوست که اکنون سکاندار این زندگیست .. او ناخداست در دریای پر تلاطم زندگی ..

دلش میخواست توانایی زور گفتن داشت .. دلش میخواست بتواند عقاید مربوط به ذهن باز را سرکوب کند .. و عربده کشان سارایش را به دست اورد ..

اما همه ی فریاد دلش ناله شد ....

چرا تا حالا نفهمیده بودم که اونم میتونه عاشق باشه ..

چرا نفهمیدم همه ی دلیلش برای رد کردن خاستگار های رنگارنگش من نیستم .. اون منتظر عشقشه ..

چرا فکر کردم که هیچ وقت از دستش نمیدم ..

چرا ؟!!!

چون فقط اسم من توی شناسنامه اش ..

اما قلبش که برای من نیست ..

سارا برگشت و با دیدن بهنود تیره ی پشتش لرزید .. با دیدن نگاهش شکست ..

تصور دیده شدنش در اون حالت توسط بهنود عذابش را بیشتر میکرد..

با همه ی وجودش نالید ..

خدااااااایااااا !!!!

با دیدن صورت پر از درد بهنود .. نالید .

سارا _ به خدا من .. من نمیدونستم اون .. اون .. اینجاست .. نمیدونستم ..

اون یه دفعه .. من نفهمیدم .. یه دفعه بود ..

درد گلویش بیشتر شده بود .. نفسش در سینه اش حبس شد ..

اما با دیدن دستای باز بهنود .. که برای در اغوش کشیدنش باز شده بود ..

همه ی دردش را به اغوش او سپرد ..

و گذاشت اشکانش سینه ی پر از درد بهنود را خیس کند ..

وعضله های منقبض از خشم بهنود بازوانش را در بربگیرد ..

سارا نمیخواست از اغوشش بیرون بیاید ..

حتی اگر این اغوش مال کسی بود که اورا دوست نداشت .. کسی که او را نخواسته بود ..

اما متبرک به نفس الهی بود ..

با شنیدن صداش کنار گوشم به خودم اومدم .. در حالی که داشت پشتم و ماساژ میداد.. روی موهام و میبوسید .. گفت :

بهنود _ عزیز دلم برو بچه هارو اماده کن بریم خونه .. باشه ؟!

نفس عمیقی کشیدم و ازش جداشدم .. واقعا اروم شده بودم ..

نمیدونم .. این ارامش به خاطر اغوشش بود .. یا اعتمادی که بهم کرده بود ..

یا شاید هر دو ..

با تمام وجودم ازش ممنون بودم .. چیزی نداشتم که شایسته ی تشکر باشه ..

فقط تونستم یه لبخند بزنم و با همه ی حس قدرشناسیم نگاهش کنم ..

بهنودم بعد از این که چند ثانیه بهم نگاه کرد .. زیر لب زمزمه کرد .. "برو "

و همه ی وجود من فریاد شد .. "چشم "

قبل از وارد شدن به سالن .. وارد سرویس بهداشتی توی راهرو شدم و سر وسامانی به صورتم دادم .. سیاهی های اطراف چشمام و پاک کردم .. ولی برای اینکه قرمزی چشمام معلوم نباشه .. به اتاق مریم رفتم و ارایشم و ترمیم کردم ..

لباس هام و پوشیدم و وارد سالن شدم ..

مریم با دیدنم به سمتم اومد و پرسید :چی شده ؟! کجا میخوای بری ؟!

_ دارم میرم خونه .. حالم خوب نیست .. همتا هم فردا مسابقه داره ..

مریم _ هنوز شام نخوردین ..

_ مرسی مریمی .. نمیتونم بمونم .. فقط یه خواهش خودت از پدر و مادر عذرخواهی کن .. دیدم سرشون شلوغه جلو نرفتم ..

مریم _ باشه .. صبح میام دنبالتون ..

_ نمیخواد خودمون میریم .. تو خسته ای .. فردا شب بیا .. باشه ؟!

مریم _ باشه برو ..

به سمت رعنا اینا رفتم .. همراز و توی بغل رعنا بود و داشت به بابک میخندید .. همتا هم کنار مینو جون و حاج خانم نشسته بود ..

عذر خواهی کردم و همون حرف ها رو براشون تکرار کردم ..

با رعنا هم خداحافظی کردم .. میخواست همراهم بیاد ولی نذاشتم .. اون الان باید در کنار بابک میبود .. تنهایی من هیچ ربطی به اون ها نداشت ..

پیمانم بدون هیچ حرفی با لبخند از جمع خداحافظی کرد .. به سمت خروجی سالن رفتیم .. منم سرخوش از اینکه چیزی ازم نپرسید و منو با این کارش بیشتر شرمنده ی خودش کرد ..

سودابه جون و اقای جعفری رو دیدم که مشغول صحبت با اقوام بودن ..

با دیدن ما به سمتمون اومدن و از رفتنمون گلایه کردن .. من با کلی عذر و بهانه از دلشون در اوردم .. پیمان هم از جانب خودش و بهنود عذر خواست و پیش امدن کاری و بهانه کرد ..

بهنود کنار ماشین ایستاده بود ..

توی ماشین کسی حرفی نمیزد .. همه سکوت کرده بودن ..

همتا و همرازم ساکت بودن .. شاید اونا هم متوجه جو حاکم بودن ..

همراز توی بغلم نشسته بود .. همتا هم سرشو روی پام گذاشت تا بخوابه .. که با صدای بهنود گوش هاش تیز شد ..

بهنود _ همتایی نظرت چیه بریم شهربازی ؟!

همتا ذوق زده گفت :

همتا _ من موافقم عمو جون .. بریم .

خواستم بگم که نمیتونیم بریم .. بچه ها باید زود بخوابن .. همتا هم صبح مسابقه داره .. ولی با دیدن اشتیاق همتا ساکت شدم و چیزی نگفتم ..

بهنودم سرخوش از پذیرش پیشنهادش به سمت شهر بازی روند ..

سه چهار ساعتی و توی پارک بودیم .. به قدری پیمان و همتا شیطنت میکردن که من شیطنتم و فراموش کرده بودم و در نقش یه مامان تذکر میدادم ..

گاهی اوقات بهنودم به جمعشون میپیوست و منو حرص میدادن ..

بعد از نماز صبح دیگه نخوابیدم .. باید صبحونه رو اماده میکردم .. تا همتا بخوره و بعدش هم به مسایقه برسونمش ..

عزیزم برای این مسابقات خیلی زحمت کشیده بود ..

توی اشپزخونه مشغول اماده کردن وسایل صبحونه بودم که با صدای بهنود به عقب برگشتم ..

بهنود _ چیکار میکنی ؟!

با موهای بهم ریخته و چشمایی که تقریبا بسته بود نگاهم میکرد ..

دیشب وقتی برگشتیم خونه .. بهنود و پیمان بچه ها رو که خواب بودن اوردن تو .. ودر کمال تعجب من به سمت اتاق مهمان رفتن ..

منم همش از خودم میپرسیدم: اینکه اینا اصلا اهل تعارف نیستن خوبه ؟!!!!

بعدم برای خودم شونه ای از ندانستن بالا انداختم و با افکاری مغشوش خوابیدم ..

با اون که بهنود تمام سعیشو کرده بود که منو از ناراحتی در بیاره .. بازم من تا وقتی که یاد بوسیدنش میوفتادم حس حقارت همه ی وجودم و در برمیگرفت .. وباعث میشد هر چند دقیقه یه بار دستی روی لبم بکشم و سعی کنم پاکش کنم .

اما بازم با حس یاداوری اعتماد بهنود اروم میشدم .

دیدم بهنود هنوز منتظر جواب منه .. میخواستم بگم معلوم نیست ولی به جاش گفتم ..

_ همتا امروز مسابقه داره دیگه .. دارم صبحونه شو اماده میکنم ..

بهنود که حالا چشماش کاملا باز شده بود .. اهاانی گفت و به سمت دستشویی رفت ..

مشغول کارم شدم .. و رفتم که بچه ها رو اماده کنم ..

دلم میخواست از بهنود بپرسم اگه خونه میمونه .. میتونه از همرازم مراقبت کنه ؟! ولی روم نشد ..

که خودش وقتی دید به سمت اتاق بچه ها میرم گفت :

بهنود _ همراز و بیدار نکن .. پیمان خونه میمونه .. بهش سفارش میکنم حواسش باشه ..

دلم یه جورایی گرفت .. بهنود پدر همراز .. اونوقت یکی دیگه باید از بچه ش مراقبت کنه .. از حرص دلم میخواست یه لازم نکرده نثارش کنم .. که دیدم همرازم به خاطر لجبازی من اذیت میشه .. بنابراین مادری کردم و چیزی نگفتم ..

اما نیم ساعت بعد در حالی که داشتیم از خونه خارج میشدیم .. از افکارم خجالت زده شدم .. چون بهنود به همتا گفت که تا پایان مسابقه اش منتظر میمونه تا اولین نفری باشه از نتیجه با خبر میشه ..

این یعنی که میخواست مارو برسونه و منتظر بمونه

به محل مسابقه که رسیدیم .. خواستم پیاده بشم که بهنود صدام کرد ..

بهنود _ سارا !

_ بله ؟!

بهنود _ شماره ی منو داری ؟!

خنده م گرفت .. بهنود تعجب کرد که دارم میخندم ..

با تکون سرم به نشونه ی نفی معنی خندم و فهمید ..

بهنودم با خنده گفت _ باشه بده من گوشیتو ..

گوشیمو بهش دادم .. شمارش و سیو کرد و برای خودش میس انداخت و بهم برگردوند ..

بهنود _ من میرم این اطراف جای پارک پیدا کنم .. تموم شد زنگ بزن .

_ لازم نیست بمونیاا .. برو خونه خسته ای .. شاید طول بکشه ..

بهنود _ مهم نیست به همتا قول دادم پس میمونم .. برو تو نگران منم نباش ..

بعدم یه چشمک زد و ماشین و به حرکت در اورد ..

با چشمکی که زد فکر کردم داره شوخی میکنه که میمونه و به خاطر همینم شمارم و خواسته که بعدش بیاد دنبالمون .. اما وقتی که به اصرار همتا باهاش تماس گرفتم تا همتا خانم خودش و توی لباس مقدس کاراته بهش نشون بده .. بعد از 5 دقیقه جلوی درب سالن ایستاده بود و قربون صدقه ی همتا میرفت .. فهمیدم که بازم زود قضاوت کردم .

منم کاری جز اینکه غرق لذت بشم نداشتم ..

ودر اونجا ، ارزو میکردم که هرگز جدایی وجود نداشت !!!

چند ساعت بعد وقتی که همتا مدال خوشرنگ شو به گردن اویخته بود و با حکم قهرمانیش بیرون رفتیم .. پیمان و همرازم کنار بهنود ایستاده بودن .. حتما بهنود بهش ادرس داده بود ..

همینم شادی همتا رو ده برابر کرد ..

به مناسبت گرفتن مدال طلای قلابی همتا .. یه شیرینیه تپل پیاده شدم .. در واقع همه رو به یه ناهار خوشمزه به دستپخت اشپز رستوران سنتی دعوت کردم ..

همتا سر از پا نمیشناخت ..

روی تخت نشستیم .. من که نشستم .. همراز و کنارم نشوندم .. بهنودم سریع کنارم نشست .. پیمان و همتا هم روبه رومون ..

پیمان منو گرفت دستشو شروع به انتخاب کرد ..

پیمان _ سارا جان ناراحت نمیشی .. من هر چی دلم میخواد انتخاب کنم ..

منم خندم گرفته بود .. بهنودم با لبخند نگاش میکرد

_ نه راحت باش ..

پیمان _ من اصلا وقتی یکی دیگه میخواد حساب کنه واقعا گرسنه میشم .. اخه میدونی معدم هوشمند ِ !!!!!!!!!!

من دیگه داشتم میمردم ..

_ واقعا .. پس باید برم از پولی که دارم یه جفت دستکش بخرم .. برای شستن ظرف ها ..

همه خندیدیم ..

پیمان _ اون دیگه مشکل خودته .. مگه نه همتا جونم ؟!

همتای مارمولکم با خنده سرشو تکون داد ..

با هم شروع کردن به سفارش دادن .. چند نوع غذا و سالاد و دسر ..

دیگه حتی گارسون هم به خنده افتاده بود ..

منم نمایشی قلبم و توی دستم فشار میدادم .. ازش خواهش میکردم ادامه نده ..

سفارش ها رو که اوردن دیگه از خنده نمیتونستیم سر جامون بشینیم ..

پیمان و همتا هم بلادرنگ شروع به خوردن کردن .. منو بهنودم با خنده نگاهشون میکردیم ..

بعد از کلی شوخی و خنده موقع خوردن غذا که نیمی از اون دست نخورده برگشت .. بلند شدیم که بریم خونه ..

همراز به بهنود سپردم که برم حساب کنم .. با اخم مصنوعی که به پیشونیش نشونده بود ، مانعم شد .

طبق معمول زمانی که میخواستیم صحبت کنیم .. جامونو جلوی تلویزیون پهن کردیم ..

همتا و همراز که همون سر شب خوابیدن .. خیلی خسته بودن ..

اخه بعد از اینکه از رستوران اومدیم بیرون .. بهنود و پیمان به عنوان جایزه بچه ها رو بردن خرید و به غرغرهای منم توجهی نکردن ..

تمام پاساژهای اسباب بازی فروشی رو زیرو رو کردن .. یعنی به عبارتی دِرو کردن .

که حاصلش یه بغل پُر عروسک شد ..

غروبم مریم و رعنا اومدن .. همتام تا وقت خوابش داشت براشون از بهنود و پیمان میگفت ..

بعد از خوابیدن اونا منم فقط به سوالای این دوتا جواب دادم ..

رعنا _ یعنی برای تو هم خرس خرید ؟!

_ اره یه خرس خرید داد دستم .. بعدم گفت : بیا اینم پسرمون .. اسمشم گذاشت هوروش !!!

مریم _ تو چیکار کردی؟!

_ چیکار میخواستی بکنم .. خندیدم .. اخه خیلی بامزه گفت .

مریم _ یعنی خاک برسرت !!!

خندیدم .

_ مریم به جون تو که بانمک بود ..

مریم _ ببند نیشتو !! همین کارا رو میکنی پسر سرت سوار شده دیگه ..

خندم قطع شد .. و به شکل یه اه در اومد .

_ میگی چیکار کنم ؟! .. چیکار باید میکردم که نکردم ؟!

بعدش دیگه تا دقایقی ساکت بودیم .. فقط صدای نفس های اروم همتا و همراز سکوت بینمون و میشکست .

هر سه نگاهمون به سقف بود و در حال فکر کردن ..

بعد از چند لحظه مریم به پهلو خوابید و رو به من که وسط خوابیده بودم کرد و گفت :

مریم _ اگه تو رو نمیخواد این کاراش چه معنی میده ؟! چرا همش پیش تو و بچه هاست ؟!

_ نمیدونم چی بگم . من نمیتونم کاراش و تحلیل کنم ..

رعنا _ من یه نظریه دارم ! سارا تو گفتی وقتی میرین خونه ی سوری جون محلت نمیده ؟!

_ اره خوب تا حالا همه ی رفتاهای بدش با من خونه ی سوری جون بوده ..

رعنا _ من میگم این فقط جلوی پدر مادرش با تو بده !!

مریم _ نظریه ی احمقانه ای زن عمو !!

رعنا با شنیدن زن عمو از مریم خیز برداشت کوسن مبل برداشت و قبل از اینکه مریم بتونه کاری کنه به سمتش پرت کرد ..

مریم _ چته وحشی ؟!!! بیچاره خان عموم از دست تو چی میکشه ؟!

رعنا _ خائن مارموز هنوز هیچی نشده منو به خان عموش فروخت !! در ضمن دفعه اخرت باشه به من میگی زن عمو ..

_ صبر کن ببینم .. مگه حرفی زدین ؟! چیزی هست که من ندونم ..

مریم _ به ! خانم و خبر نداری پس .. دیشب قرار مدارا گذاشته شده برای اخر هفته خاستگاری رسمی برگزار میشه ..

_ ای جانم پس یه عروسی افتادیم !!

رعنا _ دلتون و صابون نزنید .. من حالا حالا دم به تله نمیدم .

مریم _ اره جون عمه ات .. پس من بودم دیشب برام صیغه ی محرمیت خونده شد ..

یهو نیم خیز شدم ..

_ صبر کن ببینم تو صیغه کردی .. اون وقت الان داری به من میگی ؟!

رعنا به مکث کرد و یه نفس عمیق کشید و با صدای ارومی گفت :

_ اخه تو دیشب شرایط خوبی نداشتی !

بدون حرف نگاهش کردم .. بعدش هم سرجام دراز کشیدم

مریم _ نمیخوای بگی دیشب بین تو مهدی چه اتفاقی افتاد ..

تا اومدم تکذیب کنم .. ادامه داد ..

مریم _ نمیخواد تکذیب کنی دیشب بعد از رفتن تو مهدی مثل دیوونه ها شده بود .. همه ی مهمونا فهمیده بودن یه چیزیش هست .. بعدشم که تا خود صبح کنار تک درختمون سیگار کشید ..

از به یاد اوری مهدی و حرفهاش و بوسه ی اخرش .. حرصم گرفت ..

با همون حرص ریه هامو پر و خالی کردم و همه چیز و براشون تعریف کردم ..

همه چیز و بدون حذف کلمه ای .. مریم از نظرم فقط خواهر مهدی نبود .. خواهر خودم بود .. پس دلیلی نداشت چیزی و ازش پنهان کنم ..

مطمئن بودم اونم به من همین حس و داشت .

رعنا _ سارا چرا به مهدی فکر نمیکنی .. اون بعد از جداییت از بهنود گزینه ی خوبیه ..

مریم _ منم همین نظر و دارم .. حتی اگه تو فکر کنی که دارم سنگ برادرم و به سینه میزنم .

یه لبخند تلخ نشست روی لبم ..

_ مگه من چی دارم که تو به خاطر من سنگ برادرت و به سینه بزنی ..

مریم _ تو عالی هستی .. لیاقتت بیشتر از مهدی .. واسه ی همین میگم توی ازدواجت با مهدی برنده اونه ..

_ اینا همش حرفه .. من به درد مهدی نمیخورم .. اون موقعیت هایی بهتر از من میتونه داشته باشه ..

مریم _ چرت نگو سارا .. تو چیزی از بقیه کم نداری هیچ ، بیشترم داری .. مهمتر از اینم که مهدی عاشق تواِ .. اینو قبل از اینکه بره هم میدونستیم .. حتی یه بار مامانم میخواست ازت خاستگاری کنه .. من احمق نذاشتم ..

رعنا _ چرا ؟!!

مریم _ اخه .. سارا تازه محسن و رد کرده بود .. همش هم هی میگفت قصد ازدواج ندارم .. منم ترسیدم با پیش کشیدن این قضیه .. دیگه خونمون نیاد !!

به سرنوشتم پوزخند زدم .

اون موقعی که من توی عشق مهدی در حال سوختن بودم .. مریم نذاشته بود ازم خاستگاری کنن ..

اه از نهادم خارج شد .. که اگه میذاشت من الان وارد این بازی نشده بودم ..

دیگه چیزی نگفتم .. مریم و رعنا هم ترجیح دادن سکوت کنن ...

صبح با حس لمس دستای کوچیک همراز با صورتم بیدار شدم ..

روی شکمم نشسته بود و داشت صورتم و نوازش میکرد .. وقتی که چشمای بازم و دید .. یه لبخند ساراکش زد و صورت شو به سینه م مالید ..

دلم براش ضعف رفت و اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که خدا رو به خاطر داشتنش شکر کنم ..

توی اغوشم فشردمش با تعجب و به ساعت نگاه کردم .. مگه ساعت چند که همراز بیدار شده و گرسنه است که دیدم ساعت تازه هشت صبح بود ..

_ همراز مامان چرا بیدار شدی .. تازه ساعت هشت ..

بازم بدون حرف صورت شو به سینه م مالید ..

دیگه باید بلند میشدم .. با اونکه سرم درد میکرد ولی بلند شدم .. یه نگاه به جای مریم و رعنا انداختم ، خالی بود .. یادم اومد که باید سرکار باشن ..

همراز و بغل کردم و رفتم توی اشپزخونه .. دیدم میز صبحونه چیده شده .. همراز و نشوندم توی صندلیش و به نون تست شکلات صبحانه مالیدم و دادم دستش .. خودمم رفتم که صورتم و بشورم ..

بعد از صبحونه خوردن .. خودم و با کارای خونه مشغول کردم .. همرازم با عروسکاش بازی میکرد .. همتا هم هنوز خواب بود !!!!

داشتم ظرفای صبحونه رو میشستم که با صدای زنگ گوشیم سریع دستای کفیمو شستم و به سمتش رفتم ..

یه اس ام اس از طرف بهنود بود .. به این مضمون :

" سلام عزیزم .. تا دو ساعت دیگه اماده باشین میام دنبالتون .. بریم "

تعجب کردم .. کجا قرار بود بریم ؟!

همینو واسش نوشتم

"سلام .. کجا قراره بریم ؟!"

سریع جواب اومد .

" شمال دیگه .. یادت رفته ؟! "

ای وای اصلا یادِ شمال نبودم .. چیکار کنم .. اون شب توی رودربایستی با پدر جون قبول کردم .. ولی سفر با حوری جون و نمیتونستم تحمل کنم ..

برای همین برای بهنود نوشتم ..

" میشه ما نیایم .. الان اصلا موقعیت سفر و ندارم "

تا دلیوردیش اومد .. زنگ زد .

از سرعت عملش خنده م گرفته بود..

سعی کردم که خنده م توی صدام مشخص نباشه .

_ سلام ؟!

بهنود _ سلام .. قضیه چیه ؟! چرا نمیخوای بیای ؟!

_ دلیل خاصی نداره .. فقط حس میکنم الان امادگی سفر و ندارم ..

بهنود _ یعنی چی ؟! بدو برو اماده شو ، توی سفر خودش امادگیت ایجاد میشه .. در ضمن تو که نمیخوای دل یه پدر شوهر مهربون و بشکنی .. هاان ؟!!

ای لعنت به من که باز به لحنش خندیدم .. اگه الان مریم اینجا بود حتما منو میکشت ..

اونم وقتی که دید دارم میخندم .. با یه" میبینمت" قطع کرد و فرصت هیچ گونه اعتراضی و به من نداد..

منم به اجبار رفتم که وسایلم و جمع کنم .. در همون حالم به ذهن پلیدم اجازه دادم تا نقشه ای برای مقابله به مثل با حوری جون طراحی کنه ..

با فکر اینکه با مریم و رعنا راحت تر میتونم حوری جون و تحمل کنم .. سریع شماره ی مریم و گرفتم .. تا ازشون بخوام اونا هم بیان ..

مریم _ سلام .. چی شده ؟!

_ سلام .. هیچی مگه قرار بود طوری بشه ..

مریم _ نه ! فقط فکر کردم تو چون تا دیر وقت بیدار بودی الان باید خواب باشی.. برای همین گفتم ..

_ نه بابا همراز گرسنه ش بود بیدارم کرد .. اتفاقم افتاد ولی نه از نوع بدش ...

مریم _ اِ خوب بگو دیگه .. جون به سرم کردی ؟!

_ خیلی خوب بابا .. بهنود الان زنگ زد ..

مریم _ چه خوب !! چیه دلش تنگ شده بود؟!!!!!!

_ نه بابا ! گفت اماده شو دو ساعت دیگه راه میوفتیم .. منم گفتم کجا .. گفت شمال دیگه .. گفتم نمیام .. گفت نباید دل پدر شوهر و شکوند .. بعدم قطع کرد .

مریم اصلا یاد شمال نبودم .. چیکار کنم ؟!

مریم _ نگران نباش .. تو برو .. ماهم فردا پس فردا میایم ..

_ راست میگی ؟!

مریم _ اره ! بهنود و پیمان توی مهمونی دعوتمون کردن .. دیروزم خود سوری جون زنگ زد دعوتمون کرد .. ولی این خان عمو نمیذاره بیایم .. میگه اول پروژه رو که گرفتین تموم کنید بعد میریم ..

_ خیلی عالی شد .. پس من منتظرتونم ..

مریم _ باشه عزیزم زود میایم .. نگران نباش .

_ مرسی ..پس فعلا خداحافظ .

مریم _ خداحافظ عزیزم . مراقب خودت و بچه ها باش ..

وقتی که قطع کردم .. واقعا حس خوبی داشتم .. وجود مریم و رعنا برام غنیمتی بود ..

ولی چند دقیقه ی بعد با یاد اوری اینکه ممکن مهدی هم همراهشون بیاد .. رعشه ای به تنم افتاد .. همش ارزو میکردم که ای کاش نیاد ..

وقت زیادی نداشتم .. برای همین اول همتا رو بیدارکردم که صبحونه بخوره .. خودمم وسایل و لباس های خودم و بچه ها رو اماده کردم و داخل چمدونم چیدم .. لباس هایی که قرار بود تنشون کنم روی تختشون گذاشتم ..

بعدش با کلی سفارش به همتا رفتم تا یه دوش بگیرم و خودم حاضر شم .. خدا رو شکر بچه ها رو دیروز حمام کرده بودم .. تمیز بودن .

از حمام که اومدم بیرون صدای بهنود و پیمان از توی سالن میومد .. سریع لباس پوشیدم و موهام و با سشوار خشک کردم .. یه ارایش مولایمم کردم و رفتم که دخترا رو اماده کنم ..

خیلی زودتر از چیزی که فکرشو میکردم .. راه افتادیم .

وقتی که از اتاق خارج شدم .. بهنود در حال عوض کردن لباس همراز بود .. پیمان و همتا هم در حال جاسازی چمدون ها تو ماشین بودن .. و عملا کاری برای من نمونده بود ..

از بهنود تشکر کردم و رفتم توی اشپزخونه تا سبد خوراکی هامونو اماده کنم .. مقداری میوه و اجیل برداشتم و فلاکس چای و قند و لیوان ..

و البته کیک و شیر و لقمه برای عسلای مامان ..

توی راهم پیمان پیاده شد و همشو تنقلات و خرید و تحویل همتا داد !!!!

هر چه قدر که توی این چند سال برای تربیتشون زحمت کشیدم .. با اومدن بهنود و پیمان به فنا رفت .. والا.

همراز داشت به کمک همتا برای بهنود و پیمان شعر میخوند .. همتا اولش و میگفت .. همرازم ادامه ش میداد.. و پدر و عموش و غرق لذت میکرد ..

منم غرق افکار خودم شدم .. همش به خودم میگفتم توی ویلا رفتارم با بهنود باید چطوری باشه .. یعنی میتونستم مثل یه همسر باهاش رفتار کنم ..

دلم میخواست این طوری باشه ..

اما عقلم نمیپذیرفت .. همش نهیب میزد اولین ابراز علاقه باید از جانب بهنود باشه .. نه من ؟!

تازه اگر بهنود جلوی همه پسم بزنه .. دیگه چیزی از من باقی نمیمونه ..

با یاد اوری حوری جون ارزو کردم از اومدنشون پشیمون بشن .. با این امید از پیمان سراغشون و گرفتم ..

پیمانم که معلوم بود به منظور من پی برده با یه لحن سرخوشی پاسخ داد پیمان _ نگران نباش اونا با سوری جون و اقای وحیدی توی پلیس راه منتظرمون هستن ..

.. بهنودم با لبخند از توی ایینه نگاهم میکرد ..

با شنیدن این جمله .. اه از نهادم خارج شد ..

ناخداگاه اخمی روی پیشونیم نشست ..که از چشمای تیز بین بهنود دور نموند .

و باعث قه قهه ی بلندش شد ..

پیمانم که نزده میرقصید .. بنابراین اونم بلند خندید ..

این دوتا وروجک منم با کنجکاوی نگاهشون میکردن ..

از خنده ی اونا منم خنده م گرفت .. ولی دیگه بهشون توجه نکردم ..

به این فکر کردم که وقتی رسیدیم یه جوری ماشینشون و خراب کنم تا نتونن همراهمون بیان ..

اما با کمی فکر فهمیدم که راه حل مناسبی نیست .. چون احتمالا این پسره ، مت میموند و ماشین خراب !!!

بقیه هم با ماشین ما یا پدر جون میان ..

حتی فکر کردن به همسفر شدن با حوری جون هم مو رو بر تنم سیخ میکرد .

وقتی که رسیدیم .. از دور دیدمشون .. از ماشین پیاده شده بودن و در حال صحبت کردن بودن .. تنها فرد توی چشم حاضر در جمع ، این مت ندید بدید بود!!!!

که یه بلوز استین حلقه ای سفید پوشیده بود با یه شلوار کوتاه سفید ..

اینقدر بدم میاد از ادمایی که جاده ی شمال و با ساحل اشتباه میگیرن ..

البته با اسپرت پوشیدن اصلا مشکلی نداشتم ..

مثلا بهنود و پیمان هر کدوم یه تیشرت استین کوتاه پوشیده بودن .. با شلوار مشکی که بغلش خط های سفید داشت ..

منم یه شلوار بگ سفید پوشیده بودم با مانتو کوتاه شیری و شال سفید ..

ولی دیگه لخت نشده بودیم ..

با اکراه کامل از ماشین پیاده شدم تا مراتب عرض ادبم و به جا بیارم ..

با همه احوال پرسی کردم و با پدر جون دست دادم .. اونم منو به سمت خودش کشید و پیشونی مو بوسید ..

سونیا کنار دختر عموش بود .. با دیدنشون یه لبخند روی لبم نشست ..

روژان ، واقعا دختر ناز و خانمی بود .. خیلی زیبا بود به حدی که وقتی میدیدش .. نا خداگاه این جمله به ذهنت میرسید " فتبارک الله و الاحسن الخالقین "

زیبا بود ولی اسطوره ای نبود .. اما اینقدر خانم و دوست داشتنی بود که زیبایشو چند برابر میکرد ..

در واقع سیرت اسطوره ای داشت که البته با وجود والدین فوق العاده اش دور از ذهن نبود ..

حوری جونم هیچ سعی برای شاد نشون دادن از این همسفری با من نداشت .. این برای من بهتر بود ..

همتا و همرازم با دیدن پدر جون روی دوپا بند نبودن .. دوست داشتن در کنارشون باشن ولی خوب من این اجازه رو نمیدادم .. وقتی پیش خودم بودن خیالم راحت تر بود .. پدر جون و سوری جون هم کمتر اذیت میشدن ..

در حال خوش و بش با سونیا و روژان بودم که سورنا به سمتم اومد و گفت :

سورنا _ سارا خانم بهتره شما هم همراه ما بیاید پیش سونیا و روژان باشین ..

فقط همینم مونده بیام پیش حوری جون .. اینجاست که این ضرب المثل مصداق پیدا میکنه ..

"که مار از پونه بدش میاد .. دم لونه اش سبز میشه "

همینه دیگه .. اومدم جواب شو بدم که خودش زودتر گفت ..

سورنا _ مامان و بابا با خاله اینا میرن ..

همون لحظه هم سوری و جون و پدر جون به همراه حوری جون و اقای محبی خداحافظی کردن و زودتر رفتن ..

بعد از رفتن اونا برگشتم مت منتظر دیدم .. تا اومدم جوابشون و بدم .. دستای بهنود دورم حلقه شد و خودش به جای من پاسخ داد ..

بهنود _ نه دیگه سارا با خودمون میاد .. اونجا هم به اندازه کافی وقت هست که با سونیا اینا بگذرونه .. به من نگاه کردم و پرسید :

مگه نه عزیزم ؟!

منم به صورتش که فقط چند سانتی متر با صورتم فاصله داشت نگاه کردم و فقط تونستم سرمو به نشونه ی تایید تکون بدم .

اما بهت و تعجب و نمیتونستم از صورتم پاک کنم .. و همش این جمله ی رعنا توی سرم تکرار میشد :

" من میگم این فقط جلوی پدر و مادرش با تو بده "

و اینکه چرا بهنود تا وقتیکه پدر مادرش بودن .. سمت من نیومد ؟!

وقتی رسیدیم .. همراز توی بغلم خواب بود .. همتا هم بغ کرده نشسته بود ..

قبلا هم به این ویلا اومده بودیم و همتا برای خودش یه اتاق روبه دریا انتخاب کرده بود .. اما من با یه حساب سرانگشتی بهش گفته بودم که نمیتونه از اون اتاق استفاده کنه .. چون تعدادمون زیاد بود و همتا هم باید با من هم اتاق میشد .. حالام توی قهر به سر میبرد ..

ویلای پدر جون .. یه ویلای دوبلکس بود که دو تا اتاق خواب پایین داشت که توسط سوری و حوری و شوهراشون اشغال شد .. سه تا اتاقم بالا بود که یکیشو سونیا و روژان برداشتن .. یکیشو پیمان و بهنود و سورنا و دیگری رو هم منو دخترام ..

تقریبا تقسیم خوبی بود .. همه راضی بودن به غیر از پیمان و بهنود که باید مت و هم تحمل میکردن !!!!

پدرجون و بقیه زودتر از ما رسیده بودن .. چون هم از ما زودتر راه افتادن و هم اینکه مثل ما توی راه نایستادن و اب بازی نکردن !!! اینکه زود رسیدن و بساط نهارو راه انداختن ..

ولی ما هیچکدوم گرسنه نبودیم .. بس که توی راه هله هوله خوردیم ..

ترجیح دادیم کمی استراحت کنیم .. تا برای غروب انرژی ذخیره کنیم ..

بعد وارد شدن توی اتاق سریع لباس هامو از ساک در اوردم توی کمد گذاشتم .. توی این چند روزی که اینجا بودیم حوصله ی اتو کشیدن نداشتم .. هوای شمالم مرطوب !! سریع چروک میشدن ..

بعدم لباسم با لباس خوابای خرسی همتا دوستم عوض کردم و کنار همتا و همرازم که نیم ساعتی میشد خوابیده بودن دراز کشیدم .. به ثانیه نکشید که خوابم برد .

وقتی بیدارشدم از همتا و همراز خبری نبود .. ترسیدم به سمت ساحل رفته باشن .. سریع بلند شدم و با همون لباس ها از اتاق رفتم بیرون ..

از اتاق های بالا صدایی نمیومد .. سریع رفتم پایین و اونجا هم ساکت بود .. دیگه از ترس نمیتونستم روی پاهام وایستم .. مغزم از کار افتاده بود ..

همون طوری سرگردون دور خودم میچرخیدم که صدای بهنود منو به خودم اورد ..

بهنود _ چی شده سارا ؟! چرا اینجوری اومدی بیرون ؟!

نگرانی توی صداش باعث تعجبم شد .. اما نه اینقدری که بتونه منو از این سستی بیرون بیاره .. از بین فک قفل شدم فقط تونستم بگم ..

_ بهنود .... دخترا ؟!

نمیدونم بهنود از لحن صدام بود که فهمید دوباره بی حسی سراغم اومده یا از روی لبای لرزون و سفید شده ام بود ..

با سرعت به سمتم اومد و منو توی اغوشش کشید و کنار گوشم اروم گفت..

بهنود _ هیشش .. نترس دخترا توی حیاط پیش پیمانن ..

تازه موقعی که راه تنفسیم باز شد .. فهمیدم که چند دقیقه است نفس نکشیدم ..

حتی فکر از دست دادنشونم منو نابود میکرد .. اونا همه ی زندگی من بودن ..

یه نفس کشیدم .. که باعث شد عطر بهنود وارد ریه هام بشه ..

و متعاقبش یه حس ارامش بخش بهم تزریق شد .. همین باعث شد که یه نفس عمیق دیگه بکشم و سرمو بیشتر توی سینه ی بهنود فرو کنم .. و به اشکام اجازه خودنمایی بدم .. اونم انگار حالم فهمید که حلقه ی دستاشو دورم تنگ تر کرد..

اما همون لحظه صدای پای کسی اومد که باعث شد بهنود سریع منو از خودش جدا کنه !!

پدرجون بود که بدون توجه به ما به سمت دستشویی رفت ..

من همچنان مستاصل ایستاده بودم و به رفتارای ضدو نقیض بهنود فکر میکردم ..

از اون طرف هم ، هنوز خیالم بابت همتا و همراز راحت نشده بود .. به خاطر همین یه قدم به سمت در حیاط رفتم .. ولی با صدای بهنود متوقف شدم ..

بهنود _ سارا عزیزم !! نمیخوای لباست و عوض کنی ؟!

بهش نگاه کردم .. با چشمامش به لباسام اشاره کرد ..

به خودم نگاه کردم .. همون بلوز و شلوار خرسی تنم بود و موهای بلندمم که تا روی کمرم میرسید دور شونه هام ریخته بود و چشم بند مشکیم مثل یه تل روش عمل میکرد ..

بدون توجه به بهنود سریع به سمت پله ها تغییر مسیر دادم .. وارد اتاقم شدم .. از کمد یه شلوار خنک سفید برداشتم و با تونیک کرمم پوشیدم .. یه شال سفیدم سرم انداختم .. وقتی نگاهم به ایینه افتاد .. خنده م گرفت..

هیچ تصمیم و تفکری برای ست کردن لباسم نداشتم .. اما خودش ست شد !!!

از پله ها سرازیر شدم و تقریبا به سمت حیاط پرواز کردم ..

از چیزی که دیدم خنده م گرفت .. همتا باز هم معرکه گرفته بود و جماعتی و سرکار گذاشته بود ..

پیمان و سورنا یه طرف و سونیا و روژانم یه طرف دیگه و بهنودم همرازو بغل گرفته و سرپا ایستاده بود .. محو کاتا زدن همتا شده بودن ..

همتای مارمولک تا منو دید .. سریع کاتاش و تموم کردو بلند گفت : دیگه نمیتونم ، از من نخوایین .. اخه مگه ادم گرم نکرده ، کاتا میزنه .. اگه من عضله ام بگیره کی میخواد جوابگو باشه !!!!

بعدم یه جوری به من نگاه کرد که یعنی "خوشت اومد "..

پیمان و بهنود که به اخلاق همتا اشنایی داشتن میخندیدن .. ولی بقیه با چشمای گشاد شده بهش نگاه میکردن ..

منم در جواب یه جوری نگاهش کردم .. که یعنی "اشکالی نداره ولی دفعه بعد سفید میبندی "..

که فقط خود همتا راز نهفته در نگاهم و فهمید .. که با شونه های افتاده و سری کج شده به من نگاه میکرد ..

پیمان رو به من گفت :

_ استاد اجازه میدیدن ما وسطی بازی کنیم .. به عضله هامون صدمه وارد نمیشه ..

خندیدم و گفتم :

_ نه اگه بذاری من وسط باشم تو فقط توپ و پرتاب کنی !!

پیمان _ واقعا که زرنگی .. خوب بیا یارکشی ..

بعدم سریع گفت .. همتا با من ..

همتا هم سریع پشتش رفت .. که باعث خنده ی جمع شد ..

روبه اسمون گفتم:

_ خدایا میبینی بچه بزرگ کن خیلی راحت میذارتت کنار .. ای روزگار !!!!!!

بازم خندیدیم .. میخواستم بگم بهنود .. که روژان سریع خودش و انداخت جلوم .. دستش و گرفتم و گفتم :

_ روژان ...

به وضوح دیدم قیافه ی بهنود در هم شد ..

راست شو بگم اون لحظه ذهن پلیدم شاد شد .. اما سریع بهش نهیب زدم که دیگه تکرار نکنه !!!

با صدای پیمان که بهنود و انتخاب کرد به خودم اومدم ..

به چهره اش که نگاه کردم .. راحت میتونستم تشخیص بدم که اونم ذهن پلیدش بهنود و انتخاب کرده ..

_ سونیا ..

فقط سورنا مونده بود که پیمان بهش گفت : تو هم نخودی !!

مت هم با لبی اویزون قبول کرد ..

پیمان دوباره خندید و گفت :

_ البته نخودی بودن که خیلی خوبه ..ولی این که هیچ کس تحویلت نگیره بدِ..

سورنا هم یه دنپایی مهمونش کرد ..

ماهم خندیدیم ..

بعد از گردو و شکستن و کلی خنده مشخص شد که ما باید وسط باشیم ...

پیمان و همتا یه طرف ایستادن .. بهنودم همراز گوشه ای نشوند و طرف دیگه ایستاد ..

همون توپ اول که پرتاب شد .. من بول اول و گرفتم ..

همتای عزیزم که بازی رو خیلی جدی گرفته بود، بلند گفت :

همتا _ دیدی گفتم عمو .. بابا ، میگم مامانم حرفه ای ، درست بزن دیگه .

به حرص خودنش میخندیدیم

پیمان _ حواسم هست .. خیالت راحت .. فقط میخواستم بهشون انگیزه بدم ..

با یه لحن کوچه بازاری گفتم ..

_ شوما به فرک خودت باش ، داش !!!

پیمان _ اِ اینجوریه .. سوسکت میکنم.

بازم با همون لحن ادامه دادم .

_ داش !!! اگه واسه دیگرون لاتی واسه ما اُشکولاتی

پیمان و بقیه بلند زدن زیر خنده ..

صدای بهنود و پشت سرم شنیدم که گفت :

بهنود _ شیطونی نکن ..

قلبم ریخت .. توی صداش رگه هایی از خنده بود .. در عین حال تعصبم داشت ..

نمیدونم شاید دلم خواست اینطوری برداشت کنم ..

برگشتم و بهش نگاه کردم .. که با لبخند و چشمکش روبه رو شدم ..

شاید مسخره به نظر بیاد .. اما انرژی چندین برابر شد ..

دوباره بازی شروع شد و با حیله هایی مثل وای خاله مارمولک زیر پات ِ .. وای مامان پشت سرت ...

که همتای مارمولک به کار میبست .. خیلی زود سونیا و روژان از زمین خارج شدن ..

اما حربه هاش روی من تاثیری نداشت .. بلاخره من اگه دختر خودم و نشناسم که بدرد جرز دیوار میخورم .. والا .

اون دوتا که خوردن .. نخودیمون که دیگه رسما توی گروه حریف بود .. بنابراین فقط من بودم که به توپ بسته شده بودم .. ولی با تمام انعطاف پذیری که از خودم سراغ داشتم نذاشتم توپ بهم بخوره ..

یه دفعه با صدای همتا که گفت : اخخخ خخ!

میخ شدم .. و همون لحظه هم توپ به کمرم برخورد کرد که باعث شد .. روی زمین بیوفتم ..

هنوز درست نمیدونستم چی شده که با فریاد بهنود که کنارم زانو زده بود .. به خودم اومدم ..

بهنود _ خیلی کارتون احمقانه بود ..

بهش نگاه کردم .. نگاهش سمت به پشتم بود ..

برگشتم به پشتم نگاه کردم ... همتا سالم کنار پیمان ایستاده بود و به من نگاه میکرد .

بازم اشک بود که راهش و روی صورتم پیدا کرد ... حالم از این ضعفم به هم میخورد ..

ضعفی که حتی دخترم هم از اون باخبر بود ..

با دست صورتم و پوشوندم .. به چشمام اجازه ی خودنمایی دادم .

دستای ظریف همتا از پشت دور گردنم قرار گرفت و صدای قشنگش که از من میخواست ببخشمش .. دستاشو از دور گردنم باز کردم .. توی اغوشم کشیدمش ..

مثل همیشه بوی اشکان و میداد ...

توی ساحل روی شن های نرم نشستم ..

پاهامو هم توی اغوشم جمع کرده بودم و به همراز که با یه تویوپ توی کم عمق ترین قسمت نشسته بود و داشت اب بازی میکرد نگاه میکردم ..

واقعا دختر ارومی بود ..

همون اندک شیطنتشم بر اثر الگوبرداری از همتا داشت .. وگرنه خودش اصلا شلوغ نمیکرد .. در واقع ازارش به کسی نمیرسید ..

با نگاهم دنبال همتا گشتم ..

همراه بهنود و پیمان جلوتر بودن و داشتن روی هم اب میریختن و میخندیدن ..

با اونکه راضی نبودم همتا حتی با وجود بلد بودن شنا همراهشون بره .. ولی به شرط استفاده اش از تویوپ اجازه دادم .. و اصلا به غرغرهای همتا هم توجهی نکردم ..

روژان و سونیا هم داخل اب بودن ..

به منم خیلی اصرار کردن که همراهیشون کنم .. اما من ترجیح دادم که تا اومدن مریم و رعنا صبر کنم و همراه اونا به پلاژ برم ..

چند دقیقه بعد هم بهنود اومد و بدون توجه به من همراز و همراه خودش به داخل اب برد ..

منم عین پیر زنها نشسته بودم و زیر لب ذکر میگفتم ..

یه ساعت بعد وقتیکه دریا همه ی انرژیشون گرفت .. برگشتیم توی ویلا ..

همتا و همراز با وجود قرمزی چشماشون اما بازم برق و شادابیو داشت .. معلوم بود واقعا بهش خوش گذشته ..

وقتی برگشتیم اولین کاری که کردم ...

همتا و همراز و حمام کردم و بعد هم با سشوار موهاشون خشک کردم ...

و بعد هم رفتیم که شام بخوریم .

سر شام پدر جون از همتا که کنارش نشسته بود .. خواست که اتفاقات روز و براش تعریف کنه ..

انگار عادت کرده بود که هر وقت با همتا باشه .. باصدای اون غذا بخوره .. ولی همتا به حدی گرسنه بود که به پدر جون گفت بعد از شام همه چیز و براش تعریف میکنه ..

بعد هم با ولع مشغول خوردن شد .. که باعث خنده ی همه شد .. البته به جز حوری جون !!!

ساکت بود .. یه جورایی مطمئن بودم .. داره انرژی ذخیره میکنه برای بعد از شام!!!

اما همراز موقع شام غذای زیادی نخورد .. با تمام تلاش های من فقط یه تیکه جوجه خورد ..

بهنود هم که کنارش نشسته بود .. هی با دلایل مختلف اون و دختر بابا خطاب میکرد و سعی داشت بهش غذا بده ..

اما به من حتی نگاهم نمیکرد !!!!

اولین بار وقتی گفت دختر بابا به پدرجون نگاه کردم .. انتظار داشتم بهش یاداوری کنه که نباید به همراز بگیم پدرش کیه .. اما اونم به روی خودش نمیاورد .. انگار حرف عجیبی نشنیده !!

ولی دیگه بعدش توجهی نکردم و با این ذهنیت که همراز هنوز کوچیکه و با ندیدن بهنود فراموشش میکنه .. به غذا خوردن خودم مشغول شدم .

بعد از شام خواستم به همراز از سیب پوست گرفته م بدم که متوجه داغی سرش شدم .. چند دقیقه ای هم بود که فهمیدم بیحاله .. اما فکر میکردم به خاطر خواب الودگیش باشه ..

لبم و روی پیشونیش گذاشتم تا مطمئن بشم ..

اره تب داشت .. نباید میذاشتم توی اب بره .. بدنش هنوز خیلی ضعیفه ..

سوری جون اولین نفری بود که متوجه من شد .

سوری جون _ چی شده سارا جان ؟!

_ نمیدونم .. ولی حس میکنم همراز تب داره ..

با این حرفم بقیه هم نگاهشون و به من دوختن .. بهنود سریع اومد سمتم .. دستاشو روی پیشونی همراز گذاشت ..

بهنود _ اره داغه .. باید معاینه اش کنم .

بعدم از روی دست من بلندش کرد و به سمت اتاقش رفت ...

همیشه همراهم استامینیفون داشتم .. این عادت و از وقتی که همراز به دنیا اومد داشتم .. اما شیاف همراهم نبود و اگه تب همراز بالا میرفت خیلی خطرناک بود ..

اون از بچگیش ضعیف بود ..

نمیدونم شاید چون من دوران بارداری خوبی پشت سر نذاشتم ..

بهنود وقتی که مطمئن شد که شیاف همراه ندارم ..

و با پیمان رفتن که شیاف بگیرن .. برای زمانی که تبش قطع نشده بود ..

منم سعی میکردم با پاشویه تبش و پایین بیارم ..

بلاخره بعد از یک ساعت تبش قطع شد ..

تمام این مدت پدر جون و بقیه یا توی اتاق بودن .. یا دائما بهش سر میزدن ..

اما با قطع شدن تبش ازشون خواستم که برن و استراحت کنن..

از بهنود و پیمانم خبری نبود .. احتمالا داروخونه ی شبانه روزی پیدا نکرده بودن ..

ساعت دو بود که برگشتن .. معلوم بود که خسته ان ..

اونا هم وقتی که مطمئن شدن .. تب همراز قطع شده رفتن که کمی استراحت کنن ..

ولی من نمیتونستم بخوابم .. همراز لج کرده بود و نمیخوابید .. فقط میخواست توی بغلم راهش ببرم .. وقتیم که میذاشتمش توی تخت بیدار میشد و گریه میکرد .. همتا هم خواب بود میترسیدم بد خواب بشه ..

نمیدونم چند دقیقه بود که داشتم راهش میبردم .. بهنود وارد اتاق شد ..

وقتی دید همراز توی بغلمه گفت :

چی شده بازم تب کرده ؟!

صدای نگرانش سرعت گردش خون و توی بدنم افزایش داد .. حس اینکه داره سعی میکنه یه پدر باشه بهم ارامش میداد ..

ولی فقط برای چند ثانیه بود .. چون سریع یادم میومد که اون یه دکتر !!!

سرمو به نشونه ی نه تکون دادم و گفتم :

_ نه .. ولی لج کرده .. میذارمش زمین گریه میکنه ..

بهنود اروم اومد جلو همراز و ازم گرفت .. اجازه ی مقاومت و بهم نداد ..

_ بده به من راهش ببرم .. تو خسته شدی ..

تازه وقتی کنار تختم نشستم .. متوجه خستگی کمرم شدم .. خشک شده بود ..

کش و قوصی به بدنم دادم و گفتم :

_ بیا بذارش روی تخت .. شاید بیدار نشه .. تو هم خسته میشی !!

بهنود _ نگران نباش .. تو کمی دراز بکش امروز خیلی خسته شدی ..

سرم و روی تخت گذاشتم .. گفتم نه خوابم نمیاد .. باید بیدار بمونم ممکن بازم تب کنه ..

ولی پلکام همش روی هم میوفتاد .. حالا که بهنود بود اروم بودم ..

نمیدونم چرا ولی بهش اعتماد داشتم ..

بهنود _ بخواب من بیدارم خودم حواسم بهش هست .. نا سلامتی ...

دیگه متوجه حرفاش نشدم .. خوابم برد ..

وقتی بیدار شدم .. تا چند ثانیه گنگ بودم انگار مغزم کار نمیکرد ..

اما یهو همه چیز یادم اومد .. همراز تب داشت ...

سریع از روی تختم نیم خیز شدم .. ولی یه دفعه یادم اومد که من روی تخت نخوابیده بودم فقط سرم بهش تکیه داده بودم .. کش موهام هم باز شده بود ..

حتما کار بهنود بود ..

با این فکر خون به صورتم هجوم اورد ..

سرم برگردوندم تا بهنود و پیدا کنم که ..

نفس عمیقی کشیدم و صحنه ای که دیدم لبخندی و روی لبام نشوند ..

روی کاناپه ی اتاق خوابیده بود و همرازم روی سینه اش ..

دستاشو دور همراز حلقه کرده بود .. مثل یه شی با ارزش نگهش داشته بود ..

نگاهم به اونا بود ..

واقعا بهنود به همراز علاقه داشت .. یعنی واقعا حس میکرد که دخترشه ..

یا فقط از سر لجبازی با من این کارو میکرد ..

به افکارم پوزخندی زدم .. دلیلی نداره بخواد باهات لجبازی کنه .. من که تا حالا سعی در جلوگیری در روابطشون نکردم .. واقعا این حق و به خودم نمیدادم .. در هر صورت اونم پدرش بود

و از نظر من تا زمانی که نخواد همراز و از من بگیره میتونه در حق دخترش پدری کنه ...

بلند شدم که همراز از روی سینه اش بردارم .. هم که از تب نداشتنش مطمئن بشم ..

داشتم اهسته دستای بهنود و از دورش بازم میکردم که صداش دراومد :

بهنود _ بذار باشه دخترم و خودم میذارمش یرجاش ..

_ اذیتت نکنه ..

چشماش و باز کرد ..

بهنود _ نه ! اصلا ..

_ دیشب دوباره تب کرد ؟! چرا بیدارم نکردی ؟!

بهنود _ چرا یه بار تبش رفت بالا شیاف گذاشتم .. توهم خیلی خسته بودی .. تقریبا صبح بود که خوابیدی .. حتی با گریه ی همرازم بیدار نشدی ..

خیلی تعجب کردم .. من خوابم کلا" سبک بود .. به صدای همرازم که حساس بودم سریع بیدار میشدم .. ولی اصلا متوجه نشده بودم ..

_ افتادی توی زحمت ..

بهم نگاه کرد .. نگاهش تک تک اعضای صورتم و بررسی کرد .. متفکر بود ..

دلم لرزید .. که باعث شد پوزخندی روی لبم بشینه ..

نگاهی بود که دلم میخواست اولین روزی که منو دید بهم داشته باشه .. ولی نداشت ..

منم متفکر نگاهش کردم .. درک حرکاتش ازم بر نمیومد ..

ترجمه ی نگاهش توی دایرة المعارف من نبود .. پس درگیری هم نداشت ..

نگاهم و ازش گرفتم و به سمت سرویس توی اتاق رفتم ....

اما تا لحظه ی اخر سنگینی نگاهش و که بدرقه م میکرد حس میکردم ..

امروز بهنود یک لحظه هم همراز و از خودش جدا نکرد ..

صبحانه رو با کلی قربون صدقه بهش داد و برای نهارشم به بیتا خانم سفارش یه نوع سوپ و داد ..

طوری رفتار میکرد که باعث تعجب همه شده بود .. والبته لذت سوری جون .

سرمیز نهار چنان با لذت به بهنود و رفتارهاش نگاه میکرد .. که من حس میکردم سردیه بهنود و نسبت به منو نمیبینه ..

شاید هم واقعا نمیخواست ببینه .. یا براش اهمیتی نداشت ..

یه لحظه تمام افکار منفی توی سرم پیچید ..

به هر حال اون پسرشه .. و براش هم خیلی عزیز ..

مهم نیست که منو نپذیرفته .. مهمه که همراز و پذیرفته و شاید به خاطر داشتنش برگرده پیش سوری جون ..

همین افکار باعث شده بود که فقط با غذام بازی کنم ..

شاید هم میخواست دختر من توسط همسر پسرش بزرگ بشه ؟!

با فکر به این موضوع یهو بلند شدم ... یه تشکر زیر لبی کردم ..

و در جواب پدر جون که پرسید :

سارا جان کجا ؟! تو که چیزی نخوردی ؟!

لبخندی زدم و گفتم که میل ندارم و میرم استراحت کنم ..

و تا موقع شام هم از اتاقم خارج نشدم .. کسی هم مزاحمم نشد ..

حتما فکر میکردن که به خاطر بیخوابی دیشب .. نیاز به استراحت دارم ..

حتی همتا و همرازم ندیدم .. معلوم بود که حسابی بهشون خوش میگذره که سراغ من نیومدن ..

برای شام بیرون رفتم ...

شام قرار بود به پیشنهاد اقای محبی توی ایوون صرف بشه .. همگی دور میز نشسته بودن .. بهنودم همراز روی پاهاش نشونده بود .. رفتم جلو خواستم همراز و بگیرم که بهش غذا بدم .. اونم خیلی سرد بهم گفت که "خودش این کارو میکنه "..

با گفتن این جمله چند ثانیه ای سکوت بین همه برقرار شد ..

اما من دیگه تقریبا به رفتارهای سرد بهنود توی جمع خانواده اش عادت کرده بودم .. بدون حرفی رفتم و کنار همتا که به طور عجیبی ساکت بود نشستم ..

اول برای همتا غذا کشیدم .. بعدم برای خودم ...

تا اونجایی که در توانم بود سعی میکردم که سرم و بلند نکنم ..

نمیخواستم نگاه کسی رو ببینم که بعدش مجبور بشم برای تفسیرش انرژی بذارم .. به حد کافی موضوع برای فکر کردن داشتم ..

بعد از شام هم حوری جون روز خوبم و تکمیل کرد !!!!!

توی سالن کنار هم نشسته بودیم و به خاطرات پیمان و بیمزه گی های سورنا گوش میدادیم و میخندیدیم ..

فکر کنم پیمان حس کرده بود که من ناراحتم .. در بیشتر مواقع منو مخاطب خودش قرار میداد ..

منم سعی میکردم که با لبخند و تکون دادن سرم حرف هاشو تایید کنم و به اینکه همراز چطوری بدون اینکه توی بغل من باشه .. توی بغل بهنود خوابیده ، فکر نکنم ..

همتا هم تکیه اشو به من داده بود و در کمال تعجبم به درخواست پدرجون برای در اغوش کشیدنش پاسخ رد داد ..

تازه حرف های پیمان تمام شده بود که حوری جون گفت :

حوری جون _ پیمان جان ، خاله !!! پس کی میخوای زن بگیری گلم ؟! بابا ما ارزو به دلمون موند خواهرزاده هامون ازدواج کنن و عروسی بگیرن .. اون از بهنود اونم از تو ..

ظرفیم تکمیل تر از اون بود که بتونم بمونم و ابرو داری کنم .. یا حتی جواب این زنک احمق و بدم ..

در جوابش حرفی نزدم .. با این فکر که" نرود میخ اهنی در سنگ " خودم و اروم کردم .. و بغض کهنه چند ساله مو قورت دادم .

گاهی اوقات فکر میکنم اصلا نمیفهمه که چی داره میگه ..

همتا رو توی بغلم گرفتم و به سمت اتاقم رفتم .. سنگینیه نگاه همه رو حس میکردم .. اما دیگه برام اهمیتی نداشت ..

از موقع شام که بهنود همراز و بهم نداد .. دیگه اقدامی برای گرفتنش نکردم ..

ترجیح دادم خودش همراز و به اتاقم بیاره ..

اما بهنود حتی برای خواب هم همراز و نیاورد ....

روسریمو سرم کردم و از اتاق زدم بیرون .

سکوت ویلا نشون میداد که همه خوابن .. میخواستم برم توی اتاق بهنود و همرازو ازش بگیرم .. امشب اولین شبی بود که همراز بدون من خوابید ... حالا من نمیتونستم بدون اون بخوابم ..

قلبم بی تابی میکرد .. حالا دیگه مطمئن نبودم که بهنود نخواد همراز و ازم بگیره ..

نباید میذاشتم بیشتر از این به همراز نزدیک بشه .

اما خوب اتاق پسرا بود من میترسیدم که شرایط نامناسبی داشته باشن !!!!

اصلا صحیح نبود وارد شم ..

وقتی اومدم بیرون امیدوار بودم، در اتاقشون باز باشه ولی نبود ..

کمی پشت در اتاقشون ایستادم .. صدایی نمیومد ..

احتمالا خواب بودن ..

برگشتم داخل اتاقم ..

همتا خوابیده بود ..

شالو روی دوشم انداختم و از ویلا خارج شدم و به سمت ساحل رفتم ..

مسافت ساحل تا ویلا زیاد نبود .. چراغ های ویلا تا نزدیکی های دریا رو هم روشن کرده بود .. منم راضی تر بودم ..

تاریکی رو دوست نداشتم .. البته روشنایی که خلوتم و خراب کنه رو هم دوست نداشتم .

بنابراین جایی نزدیک دریا نشستم که نه خیلی تاریک بود و نه خیلی روشن !!

نگاهم به دریا بود که جز سیاهی چیزی ازش معلوم نبود .. اما صدای امواجش نشون میداد که امشب اونم دلگیر و ارامش نداره .. درست مثل من !!!

اما اون کجا و من کجا ؟!

دریا خیلی راحت هرکسی که به حریمش دست درازی کنه .. تنبیه میکنه و انتقام میگیره ..

با کوبش امواجش به صخره و سنگ .. قدرت نمایی میکنه ..

با صداش رعشه به دل دشمن ها و بد خواهاش مینشونه .. اما یه جایی هم با ارامشش برکت و به خونه ی دوستدارانش میاره ..

ولی من ؟!!! ..

یه ادم ضعیف و ناتوان ..

خیلی راحت میذارم به حریمم توهین بشه .. بدون اینکه تلاشی برای نجات حریم هام .. یه ادم که منتظر کسی ازش دفاع کنه .. کسی دیگه به جاش غرش کنه و رعشه به اندام دشمناش بیاره ..

دلم نمیخواست به بهنود و کاراش فکر کنم .. دلیلی نداشت بهش امیدوار باشم ..

پس نباید حمایتش در مقابل حوری و حرفهاشو طلب کنم .

حوری جون اگه با من اینطوری برخورد میکنه هیچ ربطی به بی علاقه گی بهنود نداره .. دلیلش فقط ضعف منه ..

به قدری در مقابلش کوتاه اومدم که اونم به خودش این اجازه رو میده که علنن به شخصیت من توهین کنه ..

ولی دیگه کوتاه نمیام ..

دیگه نمیخوام نقش عروس خوبه رو بازی کنم ..

عروس خوبه!!

به خودم و افکارم پوزخند زدم ..

حوری جون اصلا منو به عنوان عروس خانواده قبول نداشت که خوب و بدم براش مهم باشه ..

البته حقم داشت وقتی شوهرم منو نپذیرفته پس از اون چه انتظاری میشه داشت ..

باید بهش بفهمونم اگه تا الان کوتاه اومدم خانمی کردم .. وگرنه من همون دختریم که دوست و اشنا از دستش اسایش نداشت .. همونیم که اگه جایی نباشم جای خالیم احساس میشه .

همون ادمم .. همون که غرورش زبون زده خاص و عام بود .. همون که اشکان عاشقش بود ..

اشکان ..

بازم ذهنم از یادش پر شد .. دلم براش پر کشید ..

حالا جای خالیش و بیشتر حس میکنم .. بیشتر از شش سال پیش که از دست دادمش .. انگار هر سال که میگذزه بیشتر جای خالیش و توی زندگیم حس میکنم ..

اشکان کجاست ببینه خواهر لوس و بازیگوشش به چه روزی افتاده ؟؟!!

یه روزی برسه که پوستش در مقابل شنیدن حرف های مردم کلفت شده ..

اشکان کجایی؟؟!!

کجایی ببینی خواهری که حتی به پدر و مادرت هم اجازه نمیدادی دعواش کنن .. حالا شده کیسه بوکس حرف های مردم ؟!!

دلم برات تنگ شده ..

همدم این چند سالم دوباره مهمون چشمام شد و راهش روی صورتم پیدا کرد ..

داداش قشنگم چرا نمیای پیشم .. چرا منو نمیبری پیش خودت .. چرا منو دخترت و تنها گذاشتی .. چرا همتون با هم تنهام گذاشتین ..

من دختر لوس خانواده ی یوسفی و ..

مامان و بابا تو رم با خودشون بردن .. منو با یه دنیا غم تنها گذاشتن ..

خوش به حال یلدا که اونجا هم تو رو داره ..

کجایی ببینی دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده ..

یادته نمیذاشتی تنهایی جایی برم .. دلم برای زورگوییات پر میکشه داداشی ..

در میون بغض و اشکم یه اه کشیدم ..

همون لحظه صدایی و بغل گوشم شنیدم .. که باعث شد بترسم و دستامو روی قلبم بذارم .

پیمان _ ببخش نمیخواستم بترسونمت .. با سر و صدا اومدم .. ولی تو حواست نبود متوجه نشدی .

_ مهم نیست .. اره حواسم نبود .. خیلی وقته اومدی ؟!

پیمان لبخندی بهم زد و گفت ..

پیمان _ نه از وقتی گفتی که کجایی اشکان !!!

و با یه لحن محزونی ادامه داد ..

_ اشکان و خیلی دوسش داشتی ؟!!

یه نفس عمیقی کشیدم و نگاهم ازش گرفتم و به سیاهی دریا دوختم ..

_اره خیلی

پیمان _ همیشه وقتی غمگینی بهش فکر میکنی ..

یه قطره اشک از چشمام چکید .

_ من همیشه به یادشم .. همتا نمیذاره از یادش برم ..

و با یه بغض ناخواسته توی گلوم که باعث لرزش صدام شده بود ، ادامه دادم ..

_ اما هر وقت غمگینم حسرت نداشتنش و میکشم ..

پیمان _ خوش به حال اشکان .. حتما خیلی خوشحاله که خواهری مثل تو داره ..

یه لبخند تلخ روی لبم نشست ..

چند دقیقه ای سکوت بینمون برقرار شد .. پیمانم ساکت بود .. گذاشته بود من توی سکوت خاطراتمو مرور کنم .. اما من امشب دلم میخواست .. حرف بزنم .. دلم میخواست بگم از خاطراتی که با اشکان توی شمال داشتم ..

خاطراتی که با اولین اکسیژن های شرجی به ذهنم هجوم اورده بود ..و درد بی کسی رو برام یاد اوری کرده بود ..

پی گفتم بدون مقدمه گفتم .. بدون توجه به لرزش صدام گفتم ..

_ یه بار با اشکان و دوستای دانشگاهش اومدیم شمال .. همه شون بزرگ بودن و من کوچولو .. اصلا دوست نداشت بدون من جایی بره !!

اول دبیرستان بودم و اما هر کدوم که منو میدیدن یه بار لپامو میکشیدن و میگفتن چطوری جوجو ..

از بس که این اشکان بهم گفته بود جوجو ..

اینقدر این کارو کردن که منم براشون نقشه کشیدم .. باید حالشون و میگرفتم دیگه ..

یه شب وقتی که خوابیده بودن .. یه بلوز شلوار سفید پوشیدم و یه ملافه ی سفیدم که با سس قرمز اغشتش کرده بودم ، انداختم روی سرم ..

از شانسم اونشب بارونم میومد و به بازیم هیجان بیشتری میداد ..

با همون ظاهر توی اتاق دخترا رفتم و جیغ کشیدم .. دخترا هم از خواب بیدار شدن با دیدن من تا میتونستن جیغ کشیدن .. بعدش هم وارد اتاق پسرا شدم ..

اونا هم تحت تاثیر جیغ دخترا ترسیده بودن .. پا به فرار گذاشتن ..

با یاد اوری اون روز در میان بغضم یه خنده کردم ..

یه دفعه صدای خنده ی پیمان بلند شد ..

پیمان _ شوخی میکنی ؟!!

سرمو به نشونه ی نه تکون دادم ..

_ باید میدیشون دخترا چسبیده بودن به همدیگه .. پسرا هم هی به هم میخوردن ..

با دیدنشون دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم .. بلند خندیدم و ملافه رو از سرم برداشتم ..

بعد از دیدنم تا چند دقیقه ای همه ساکت بودن ..

اولین نفری که به سمتم خیز برداشت اشکان بود .. منم که از قبل اماده ی فرار بودم ، در رفتم .. توی ساحل عین موش از دست همشون فرار میکردم .. همه گی به خونم تشنه بودن ..

پیمان که هنوز داشت میخندید .. گفت :

_ بعدش چیکارت کردن ..

_ هیچی دیگه .. اونشب برام جشن پتو گرفتن تنبیه هم کنن ..

پیمان هنوز میخندید.

اما من تازه خاطراتم توی ذهنم زنده شده بود و مقابل چشمام رژه میرفت ..

_ یه بار با مامان و بابام و همکاراشون اومده بودیم .. توی ویلا خیلی شیطونی میکردم ..

همکار بابام یه دختر داشت .. اسمش مرجان بود .. انگار از دماغ فیل افتاده بود .. خدای فیس و افاده هم بود ..

نه من ازش خوشم میومد نه اشکان .. اونشب باهم بستیمش به باد تیکه ..

مامانمم هی بهمون تذکر میداد ..

اشکان کوتاه اومد .. ولی من نه !!

بچه بودم دیگه .. یه کمی از الان همتا بزرگتر بودم .

مامانم بلند گفت سارا سر به سر مرجان نذار ..

منم بلند شدم سرم و روی سرش گذاشتم .. مامانمم دنبالم که تنبیه هم کنه ..

منم دویدم توی راهروی بزرگ ویلا .. اما به انتهای ویلا که رسیدم پاهام پیچ خورد و رگ به رگ شد ..

منم از درد همون جا نشستم و گریه کردم ..

بقیه هم فکر میکردن از ترس مامانم دارم گریه میکنم .. جلو نمیومدن ، به اشکانم اجازه نمیدادن بیاد .. تا عمو محسنی ( همکار بابام ) اومد دنبالم و فهمید از درد پام گریه میکنم ..

به پیمان که از خنده قرمز شده بود نگاه کردم و گفتم ..

_ پیمان اونشب اشکان منو تا صبح توی بغلش راه برد .. اخه دکتر فقط بهم مسکن داده بود .. که بعد از چند ساعت تاثیرش رفته بود ..

و با خنده اضافه کردم ..

_ البته همش دردم نبودا .. یه کمی ناز هم قاطیش بود که از تنبیه فرار کرده باشم ..

_ اشکان همیشه هوای منو داشت .. باورت میشه برای همین اتفاق که مامانمو باعثش میدونست .. چند روز باهاشون قهر بود و غذا نخورد ..

پیمان با خنده گفت :

_ پس اگه امروز اینجا بود .. خاله حوری و میکشت .. نه ؟!

کمی مکث کردم .. داشتم به این فکر میکردم که اگه اشکان بود چیکار میکرد ..

_ خیلی اهسته گفتم اگه اشکانم بود .. من اصلا اینجا نبودم که کسی بخواد بهم توهین کنه ..

پیمان هم تحت تاثیر حرف هام گفت :

_ متاسفم سارا .. اما تو نباید با حرف های یه ادم این همه بهم بریزی .. متاسفانه ادمای بیمار توی این دنیا زیادن .. توی هر خانواده ای هم نمونه اش زیادن .. تو باید مقاوم باشی باهاشون مقابله کنی ..

نباید ضعیف باشی .. از همه مهمتر نباید بذاری ضعفتو ببینن ..

باید سعی تو بکنی که قوی باشی مثل همون موقع که از حقت در مقابل دیگران دفاع میکردی ..

میون حرف هاش اومدم گفتم :

_ اون موقع اشکان و داشتم .. مثل کوه بود برام .. همه ی کارام با تکیه بر اشکان بود ..

پیمان _ درسته .. اما تو وقتی که در مقابل شاهین هم میایستادی اشکان و نداشتی ..

فقط بهش نگاه کردم ..

درست میگفت .. من نباید این همه متکی به اشکان میبودم.. اشکان نباید منو این همه به خودش وابسته میکرد .. باید میتونستم از حقم دفاع کنم بدون اشکان...

خودمم میدونم که میتونم .. فقط باید کمی تلاش کنم ..

پیمان _ از رفتارای بهنودم ناراحت نشو .. میدونم سخته و البته ناراحت کننده .. ولی بهنود اون چیزی که نشون میده نیست ..

بین حرفاش رفتم و گفتم :

_ ناراحت نمیشم ... اون از اول هم بهم گفته بود که منو نمیخواد .. نباید ازش انتظار همسر بودن داشته باشم ..

پیمان _ سارا اصلا بحث اینا نیست .. من مطمئنم تورو خیلی دوست داره .. رفتارش کاملا نشون میده .. اما نمیدونم چرا داره سعی میکنه جوری دیگه نشونش بده ..

_ اون از اولم به من گفته بود که میتونم به عنوان یه برادر روش حساب باز کنم .. توی این چند روز هم همیشه لطفش شامل حالم شده .. اما من دلیل رفتاراش توی جمع خانواده اش و نمیفهمم ..

پیمان _ منم نمیدونم چرا این کارو میکنه .. چند بارم سعی کردم ازش بپرسم .. اما از زیر جوابش شونه خالی میکنه ..

ولی سارا دلم میخواد یه چیزی رو بهت بگم .. من بهنود و خیلی خوب میشناسمم .. چندین سالم هست که همیشه باهم بودیم .. اما اون نسبت به هیچ دختری این طوری نبوده .. اصلا سمت خانما نمیره که بخواد حس انسان دوستیش گل کنه ..

تو هم مطمئن باش اگه بهت احساسی نداشت .. بهت نزدیک نمیشد ..

نمیتونم انکار کنم که با شنیدن حرفای پیمان دلم گرم شد ... از ته دلم دوست داشتم واقعیت داشته باشه .. اما بازم با یاد اوری کارهاش به خودم میگفتم که نباید احساساتی بشم .. نباید به سراب دل ببندم ..

چند دقیقه ای بینمون سکوت برقرار شد ..

یه دفعه پیمان بدون مقدمه گفت :

_ سارا نظرت چیه این بازیت و روی خاله حوری هم پیاده کنیم .. فکر کنم تنبیه خوبی میشه براش هااا ..

در حالی که به پیشنهادش میخندیدم .. گفتم:

_ نه نمیشه !!

پیمان _ چرا نمیشه ؟!!! بابا خیلی باحاله .. منم کمکت میکنم ..

_ نمیشه .. میدونی که پدر جون هیجان براش خوب نیست اقای دکتر !!!!

پیمان _ اه ه ! باز این زد شبکه ی عروس خوبه ... بابا الان تو باید اون سارا پلید و ازاد کنی ...

بهنود _ مگه همه مثل تو بی عاطفه ان ..

با تعجب به بهنود که کنارم نشست نگاه کردم .. پیمانم از اومدنش تعجب کرده بود و توی همون شوک پرسید :

پیمان _ کی اومدی ؟!

بهنودم که دید ما توی شوک حضورشیم بدون توجه به سوال پیمان گفت :

بهنود _ حالا داشتین چه نقشه ای برای خاله ی من میکشیدین که برای بابام خوب نیست ؟!!

من فقط به زدن لبخندی اکتفا کردم .. پیمانم با هیجان شروع کرد به تعریف کردن خاطرات من ..

خنده دار بود .. شنیدن خاطراتم از زبون پیمان برای خودمم شنیدنی بود .. با علاقه داشتم گوش میدادم که حس کردم دستای بهنود دورم حلقه شد ..

بهش نگاه کردم ...

همونطور که داشت با صدای بلند میخندید و سر تکون میداد .. هر چند ثانیه ام یه فشار کوچیک به کمرم وارد میکرد و منو به خودش نزدیک تر میکرد ..

با نزدیک تر شدن بهش ، نفس خندانش به صورتم برخورد میکرد ..

حس میکردم هر لحظه بدنم گرم تر میشه .. جای دستاش روی کمرم داشت اتیشم میزد ..

و هرم نفس هاش روی صورتم .. قدرت نفس کشیدن و ازم میگرفت ..

دیگه موندن و جایز ندونستم ..

یهو بلند شم و با یه شب به خیر در مقابل نگاه های متعجب اونا به اتاقم پناه بردم ..

صبح با حس افتادن یه شی سنگین روی شکمم از خواب بیدار شدم ..

یه ای بلند گفتم و بلند شدم روی تختم نشستم ..

همون لحظه صدای مریم و شنیدم که میگفت :

_ بلند شو ببینم دختره ی خوابالو .. چند وقته سر کار نمیای تنبل شدی .. دیگه توی شمالم خواب و ول نمیکنی ..

از زور درد چشمام باز نمیشد ..

زیر لب یه الاغ نثار روح و روانش کردم و روی شکمم دراز کشیدم ..

مریم _ چته ؟! مردی ؟!

_ خفه شو .. چرا نمیتونی مثل ادم ، ادم و بیدار کنی ؟!!

مریم _ چیکار کنم .. جون تو ذوق زده شدم .. دلم برات تنگ شده بود ..

بعدم بغلم کرد .. که با مشت من روی بازوش مواجه شد .

همین اغاز جنگی تن به تن بود !!!

کمی همدیگر و زدیم .. در حالی که هر دو نفس میزدیم .. روی تخت دراز کشیدیم ..

نفس عمیقی کشیدم و پرسیدم :

_ کی اومدین ؟!

مریم _ یه ربعی میشه ..

با این حرفش به ساعت نگاه کردم .. 11 بود ..

دلم میخواست در مورد مهدی هم بپرسم که اومده یا نه ؟! .. اما روم نمیشد مستقیم بپرسم ..

برای همین با کمی من من پرسیدم :

_ چه خوب .. حالا ... با کیا اومدین ؟!

مریم که تا حالا طاق باز خوابیده بود .. روبه من قرار گرفت و نگاه خیره شو بهم دوخت ..

بعد از کمی مکث گفت :

مریم _ نیومد !!!

گفت نمیتونم سارا با کس دیگه ای ببینم .. بیام شر میشه ..

البته ماهم اصراری نکردیم ..

از این همه درک بالایی که داشت لذت بردم و احساس راحتی و امنیت کردم ..

با صدایی که شک داشتم شنیده باشه گفتم " ممنون "

ولی مریم از حرکت لبام فهمید و با فشار دستاش روی دستام پاسخ داد ..

رعنا _ به به ! مریم خانم اومدی این و بیدار کنی خودت خوابیدی !! خسته نباشی واقعا !!!!

برگشتم سمت در و رعنا رو که همتا رو در اغوش داشت و به چهار چوب در تکیه داده بود .. دیدم .

تازه فهمیدم که واقعا دلم برای هر دوشون تنگ شده بود ..

بعد از مراسم ماچ وبوسه که نشون از دل تنگی اونا هم داشت .. حاضر شدیم که بریم پایین ..

وقتی رفتیم پایین .. سودابه جون و اقای جعفری و مینو جون همراه بابک نشسته بودن .. ولی از اقای جمالی خبری نبود .. احتمالا بازم ماموریت داشت ..

بعد از سلام و احوال پرسی با بقیه رفتم که صبحانه بخورم ..

خواستم همراز و بگیرم که بهنود بهم اشاره کرد همراز صبحانه خورده ..

دیگه داشت شورش و در میاورد .. همراز من از دست کسی غذا نمیخورد .. حالا بهنود داشت هر روز اون و از من دورتر میکرد .. از من کاری برنمیومد ..

با حرصی اشکار صبحونه رو خوردم ..

و به در خواست مریم رفتم که حاضر بشم بریم بیرون ..

قرار بود اول بریم بازارهای اطراف و بگردیم .. بعدم بریم نهار بخوریم و بریم پلاژ تا خانم ها رنگ پوستشون و تغییر بدن ..

رعنای شوهر ذلیل هنوز هیچ نشده میخواست باب میل بابک خان برنزه کنه .. انگار نه انگار که همیشه مخالف صد در صد تغییر رنگ پوستش بود ..

شوهر داری چه کاری که با انسان نمیکنه !!!!

توی اتاقم تصمیم گرفتم که امروز فقط برای خودم باشم .. و همراز و به پدر مهربونش بسپارم ..

حالا که خیلی مشتاق پدر بودن بود .. منم باهاش راه میومدم ..

و با این فکر که وقتی برگشتیم خونه .. جلوی این رابطه رو میگیرم از عذاب وجدانم کم کردم ..

اما چند دقیقه ی بعد وقتی که بهنود وارد اتاقم شد که لباس همراز و بدم که عوض کنه .. همه معادلاتم بهم خورد ..

نمیدونم شاید اونم میخواست همراه ما بیاد ..

کمی نگاهش کردم که شاید توضیح بده ..

ولی خبری نبود ..

بنابراین بدون هیچ حرفی لباس های همراز و دستش دادم .. اونم همون جا مشغول تعویض لباسش شد .. در حالی که من داشتم به خاطر قربون صدقه هایی که از همراز میرفت اتیش میگرفتم و بدن بی حسمو وادار به حرکت میکردم ..

رفتم ..

اما غیرتمند .. من سارا بودم ..

سارایی که نسبت به همه چیز و همه کس غیرت داشت .. پس باید به غرور و شخصیت خودش هم غیرت میداشت ..

غرور و شخصیت بزرگترین نعمت خدا برای انسان هستن ..

تا حالا فکر میکردم .. برای حفظ زندگیم میتونم کوچیک بشمارمش .. کمرنگش کردم .. ولی دیگه این کار و نمیکردم ..

نه بهنود و نه هیچ کس دیگه حق نداشت عزت نفس منو زیر سوال ببره ..

رفتم !!!

دوش به دوش بهنود حرکت کردم .. پا به پاش خندیدم .. حرف زدم ..

اما دیگه میدونستم که نمیذارم با احساسم بازی کنه ..

با رفتارم بهش نشون دادم که دیگه بهش اجازه نمیدم وارد حریمم بشه ..

رفتارم باهاش شد مثل پیمان .. مثل بابک ..

همونطور که خودش میخواست .. مثل یه برادر شد برام !!! یه دوست !!!!

تلاش کردم که خواهر باشم .. خواهری کنم و برادری ببینم ..

تلاش کردم چون سخت بود ..

بهنود همه جا همراهم بود .. همپای من بود ..

توی ماشین .. توی پیاده رو .. توی بوتیک ها .. کنار دست فروش ها ..

سخت بود ..

سخت بود که به خودت بقبولونی که برادرت، دوستت ، داره کنارت راه میاد .. بدون اینکه توجهی به اطرافش داشته باشه ..

بدون اینکه نگاههای خیره ی دخترها رو پاسخ بده ..

داره سعی میکنه همه ی توجهش به تو باشه .. داره سعی میکنه از نگاهت بخونه چی میخوای ؟!!

کدوم و پسندیدی ؟!!

داره سعی میکنه تورو از نگاه های هرزه دور نگه داره ..

اما تو حسرت نخوری برای اعتباری بودنش .. و ارزو نکنی برای دائمی شدنش ..

اما موفق شدم .. دیگه حسرت نخوردم و ارزو نکردم ..

دیگه نذاشتم دستاش دور کمرم حلقه بشه ..

دیگه نذاشتم گرمای بدنش بهم گرما بده ....

دیگه نذاشتم نگاهم قصیده ی خواهش باشه از نگاه رنجیده اش !!!

نگاهم و به دوستام دوختم و خوشبختی شون و ارزو کردم ..

حسادت نکردم .. حسرت نخوردم ..

فقط ارزو کردم و لبخند زدم .. لذت بردم و دعا کردم ..

اما دیگه سعی نکردم خودمم خوشبخت باشم ..

من خوشبخت بودم ..

با بچه هام با دوستام ..

با عشقی که از خانواده م توی رگام میجوشید ..

حالا دیگه میدونستم که خوشبختی یه احساسِ مثل همه ی احساس های دیگه که باید حسش کنی ..

در کنار عزیزانت تجربه کنی ..

خوشبخت بودن فقط نیاز به تلاش نداره ..

باید نگاه کنی .. با چشم دل نگاه کنی ..

حتما توی اطرافت میبینی .. خیلی زیادی فقط کافی بخوای که ببینی ..

من خوشبختم چون همتا رو دارم .. یادگار تنها برادرم و عشقش .. همه ی خانواده م..

همراز و دارم که بهم حس مادر بودن و داد .. قشنگ ترین حسو توی دنیارو باهاش تجربه کردم ..

دوستام و دارم که توی همه ی لحظات سخت زندگیم همراهیم کردن .. تنهام نذاشتن .. حالا هم با خوشبختیشون دارن بهترین لحظات و بهم منتقل میکنن.

مشکل مالی ندارم که به خاطرش تن به هر خفتی بدم ..

من خوشبت بودم .. حتی بدون بهنود یا حتی مهدی !!

در برابر همه ی این ها مهم نیست که بهنود و ندارم ..

خوب بود که بود .. اما حالا که نیست .. مهم نیست ..

تلاش برای داشتنش فقط دست و پای بیهوده زدن توی باتلاقِ که فقط غرق شدنت و سریع میکنه ..

و بدون اینکه اثری ازت بمونه توی خودش میبلعدت ..

وقتی که برگشتیم خونه همگی شام و مهمون اقای محبی بودیم .. بعدش قرار بود خانواده ی جعفری و جمالی برای خواب برن ویلای بابک .. چون به اینجا نزدیک بود ..

منم تصمیم داشتم همراهشون برم ..

بعد از شام به لطف قرص های بیرون روی که توی چایی حوری جون حل کرده بودم اتفاق خاصی نیوفتاد ..

فقط حوری جون مجبور شد .. جای خواب شو کنار دستشویی پهن کنه !!!

وقتی که حوری جون برای چندومین بار از جمع عذر خواهی کرد و به سمت دستشویی رفت .. لبخند شیطنت امیز من ، بی اراده بدرقه اش میکرد ..

و کسی جز پیمان متوجه اش نشد !!!

با علامت پرفکتی که با انگشتاش بهم داد .. رضایت خودش و از عمل قبیحانه ام اعلام کرد ..

احتمالا اونم مثل من دیوونه بود !!!

البته منم با دیدن حوری جون توی اون حالت و رنگ پریده اش کمی عذاب وجدان میگرفتم ..

اما با یاد اوری حرف هاش برای وجدانم لالایی خوندم تا بخوابه !!!

مریم و رعنا وقتی که میخواستن برن .. به من خیلی اصرار کردن که همراهشون برم .. اما وقتی که بهنود جلوی همه اعلام کرد که همراز میخواد پیش اون بخوابه .. دست از تلاش برای بردن ما برداشتن ..

البته بابک خیلی اصرار داشت همتا رو ببره .. که با مخالفت من مواجه شد .. البته همتا هم تمایلی برای همراهیشون نداشت ..

و همچنان رویه ی جدا نشدن از منو پیش گرفته بود!!!

خیلی مشتاق رفتن همراه اونا نبودم .. اما دلیل این کارهای بهنود رو هم نمیفهمیدم ..

یعنی باید باور میکردم که به دخترش علاقه مند شده و داره سعی میکنه پدری کنه ..

یا اینکه به نقطه ضعف من پی برده و میخواد از این طریق ازارم بده ..

دلیلش هرچی که بود .. خودداری منو بشتر کرد ..

نباید ضعف نشون میدادم و میذاشتم اگه هدفی داره بهش برسه ..

از بابت همرازم نباید نگران باشم .. به هر حال بهنود یه وکالت محضری به پدرجون داده ..

با حس اعتمادی که از پدرجون توی وجودم بود .. احساس ارامش کردم و همین باعث شد توی هدفم مصمم تر بشم ..

با نگاهم به مریم و رعنا نشون دادم که باید بمونم .. اونام با گفتن .. صبح زود میایم دنبالتون .. اماده ی رفتن شدن ..

وقتی که رفتن بهنود به سمتم اومد و همراز و از بغلم گرفت و با گفتن " با اجازه ت همراز پیش من میخوابه " ازم دور شد ..

بازم سعی کردم با لبخند مصنوعی که به روش پاشیدم .. حس ترس و ضعفم مخفی کنم ...

و فکر کردم که امشب بازم هم برای خوابیدن مشکل خواهم داشت .. و از فکر دور شدن همراز از من و نزدیکیش به بهنود رعشه ای به تنم افتاد ..

اما چند دقیقه ی بعد وقتی که با اشک های همتا مواجه شدم .. تمام فکرم معطوف به اون شد ...

سارا در میان تخته سنگ ها نشسته بود و به دریای بی کران چشم دوخته بود ..

به انجا امده بود تا فریاد هایش در میان فریاد های امواج دریا گم شود ..

که صدای دردمندش را جز خدایش کسی نشنود ..

شاید هم میخواست صدایش به وسیله قدرت صدای دریا به خدایش برسد ..

فریاد دادخواهیش پیش خدای همتایش رسیدگی شود ..

با صدای مریم به خودش امد ..

مریم _ سارا اینجا چیکار میکنی ؟!!

سارا با چشمان دردمندش به مریم نگاه کرد ..

قلب مریم از دیدنش فشرده شد .. صورتش درد را فریاد میزد ..

گویی پژمرده شده و دیگر لطافت دیشب را نداشت ..

مریم با ترسی ناشناخته که به جانش چنگ انداخته بود از سارا پرسید :

مریم _ چی شده سارا ؟!! چرا قیافت این شکلی شده ؟!!

سارا با شنیدن صدای مریم انگار توانی تازه برای گریه یافته بود ..

به چشمهایش اجازه بارش داد ..

شاید اشک میتونست قرص زیر زبانی برای درد قلبش باشد ..

سر بر شانه های نحیف دوستش گذاشت هق هقش دل اسمان گرفته را شکافت .

اسمان هم برای دل دردمندش باریدن گرفت ...

ان هم درست وسط هفته ی افتابی تابستانی !!

مریم نمیدانست چه چیزی سارا را اینگونه کرده .. اما همپایش اشک ریخت ..

سارا برای تسکین دل بند خورده اش شروع به گفتن کرد :

سارا _ مریم دیشب همتا بهم گفت عمّـــ ـه !!!!

اینبار سوزش قلبش باعث شد گریه اش تشدید شود ..

ادامه داد :

چند روز بود حس میکردم همتا خیلی ساکت شده ..

دیروز دیدیش که مثل این چند روز همه اش به من چسبیده بود .. اما من احمق فکر کردم مریض شده و مثل همراز تب کرده ...

هی به سرش دست میزدم تا مطمئن بشم .. حتی بهش استامینیفون هم دادم ..

هق هق خسته اش با غرش اسمان یکی شد ..

ناتوان نالید :

_ بهم گفت عمه .. بابام چه شکلی بود ؟!

عمه بابام منو دوست داشت ؟!! من شیطونی کردم که ولم کرد و رفت ؟!!

مریم باور میکنی اشکانم توی اتاق بود ..

همتا حرف میزد ... اشکانم زار میزد ..

با اون دستای کوچولوش داشت اشکای منو پاک میکرد و میگفت :

عمه دلم برای بابام تنگ شده .. چیکار کنم برگرده پیشم ..

مریم بهم گفت عمه بهش میگی منم مثل همراز دختره خوبی شدم بیاد بغلم کنه ..

اینبار هق هق مریم هم بلند شد ..

او هم همتا رو دوست داشت ... اندازه ی برادر زاده ی نداشته اش .. شاید هم بیشتر ..

اصلا مگر کسی بود که همتا را دوست نداشته باشد ..

همتای عزیز دل اشکان را ..

سارا نالید :

_ من احمق هیچ وقت نفهمیدم که همتا عزیزم هم ممکن یه روزی جای اشکان خالی ببینه ..

نفهمیدم که محبت دو ساله ی اشکان اینقدر بوده که همتا جای خالی دستاش و حس کنه ..

نفهمیدم ....

ندیدم .........

فقط به خنده هاش نگاه کردم ..

از دیشب دارم مینالم ..

هر دو دلشان پر غصه غم شد ..

ناتوانی در صدایش موج میزد ..

سارا _ مریم تو بگو چیکار کنم ؟!! چطوری یادگار اشکان حفظ کنم ..

چطوری دل پر خون اشکان و اروم کنم .. چی بگم به دخترش که اروم بشه ؟!!

دیشب با هر کلمه ای که از دهن کوچیکش در میومد .. من میخواستم بمیرم ..

فریاد زد ..

اما اینبار نام خدایش را فریاد زد ..

او میدانست که فقط خدایش میتواند همتایش را ارام کند .. به دل کوچکش ارامش بخشد .. و در پناه امنش نگاهش دارد ..

مریم به سارا حق میداد که در یک شب پژمرده شود .. که اینگونه خدایش را فریاد زند ..

از او بخواهد غمش را تسکین دهد .. قلبش را ارام سازد .

وقتی برگشتیم ویلا .. اب از سرو صورتمون میچکید ..

وارد راهروی ویلا شدیم ..

صدای خنده های جمع و حرف زدنشون با همراز میومد ..

ایستادم .. و با دستام جلوی مریم و که کنارم بود و گرفتم ..

نمیخواستم کسی منو توی اون حالت ببینه .. به حد کافی ترحم برانگیز شده بودم ..

با اشاره از مریم خواستم که از در پشتی وارد بشیم ..

از در پشتی وارد شدیم...

پله ها رو دو تا یکی بالا رفتیم ..

در اتاق بهنود باز بود .. اما توجهی بهش نکردم ..

به در اتاقم رسیده بودم که با صدای عصبی بهنود متوقف شدم ..

بهنود _ تا الان کجا بودی ؟!!

ایستاده بودم ولی برنگشتم .. تشخیص نمیدادم عصبانیتش برای چیه !!!

وقتی دید جواب نمیدم .. دوباره سوالشو تکرار کرد ..

اما اینبار با صدایی بلند تر که داشت سعی میکرد اروم نگهش داره ..

بدون نگاه کردن بهش زیر لب کلمه ی" ساحل "و به زبون اوردم ..

من هیچوقت لجباز نبودم ..

اما الان میترسیدم با هر کلمه ای که از دهانم خارج میشه .. اشکامم جاری بشه ..

بهنود در حالی که سعی میکرد به من نزدیک تر بشه با دندونایی که از حرص کلید شده بودن ، گفت :

بهنود _ میشه بدونم از نصف شب توی ساحل چه غلــ ..

داشت میگفت چه غلطی میکردی

با دیدن چهره ی من ساکت شد و دیگه ادامه نداد .. منم بیشتر حالم از چهره ی ترحم برانگیزم بهم خورد ..

توی اون حالت به جای اینکه از غیرت و توجهش نسبت به خودم خوشحال بشم .. حالم بهم خورد ..

دستاشو دوطرف صورتم گرفت و پرسید :

بهنود _ چی شده ؟! چرا گریه کردی ؟!

یه اخم غلیظ روی پیشونیم نشست ..

در مقابل چشمای متعجبش از کنارش رد شدم و وارد اتاقم شدم ..

از وقتی که محبتش به همرازم گل کرده بود .. همتا جای خالی اشکان و حس کرده بود..

دیگه بهش توجهی نکردم و به همتا که معصمومانه روی تخت خوابیده بود.. نگاه کردم ..

اما صدای نگران بهنود و میشنیدم که سعی میکرد از مریم جریان و بپرسه ..

یه پوزخند به احساس برادرانه اش زدم ..

از داخل کمد حوله حمامم و برداشتم و با همون لباس هام زیر دوش اب سرد قرار گرفتم ..

شاید سردی اب باعث بشه بغضی که بازم با دیدن همتا توی گلوم نشسته بود .. از بین بره .

تا حالا نگرانیم بابت همراز و وابستگیش به بهنود بود .. اما حالا باید نگران همتا باشم که داره اذیت میشه از این رابطه ..

بعد از پوشیدن لباسام .. موهامو خشک کردم ..ولی به خاطر بلندیش هنوزم نم داشت .. باز گذاشتم تا خشک بشه ..

از مریم خبری نبود .. فکر کنم رفته بود پایین ..

رفتم روی تخت نشسته ام به عزیزی که ازجونم بیشتر دوستش داشتم ، نگاه کردم .. نمیتونستم درد توی سینه مو کم کنم .. چیکار باید میکردم ..

از اولم دلم نمیخواست این سفر و بیام .. این سفر نه برای خودم خوب بود .. و نه برای دخترام .

دلم میخواست توانایی اینو داشتم که همین الان وسایلم و جمع کنم و از این ویلایی لعنتی خارج بشم .. اما نمیتونستم در مقابل محبت های سوری جون و پدر جون نمک نشناس باشم .

باید این چند روزم تحمل میکردم .. و بعدش یه برنامه ی صحیح برای زندگیم میکشیدم ..

با این فکر اروم تر شدم ..

در حالی که گونه ی همتا رو نوازش میکردم .. اهسته صداشم میکردم ..

_ جوجوی من نمیخواد پاشه ؟!

یه تکون کوچولو خورد ولی بیدار نشد ..

سرم و نزدیک صورتش بردم و صورتش و بوسیدم ..

_ پاشو دیگه تنبل خانم .. خیلی خوابیدیا !!!

تکونشو بیشتر کرد و خودشو بیشتر بهم چسبوند .. و توی اغوشم جای گرفت .

بازم دلم خون شد .. لبامو فشار دادم که از لرزشش جلوگیری کنم .. این بغض لعنتی هم که پای ثابت گلوم شده بود ..

یه دست توی موهام کشیدم و سعی کردم لحن صدام شیطون باشه ..

_ پاشو ببینم لپو .. اگه پانشی یه جور دیگه بیدارت میکنمااا

یه لبخند روی لباش نشست .. ولی چشماشو باز نکرد ..

_ بیدار نمیشی نه ؟!! باشه ... خودت خواستیااا

روی شکمش خم شدم شروع به غلقلک دادنش کردم .. صدای خنده اش بلند شد..

دلم ضعف رفت براش ..

_ پاشو یالا .. چه معنی داره من بیدار باشم تو بخوابی .. زود بلند شو .

همچنان داشت میخندید ..

بعد از اینکه کلی خندید .. فرستادمش تا صورتشو بشوره ..

خومم موهامو بالای سرم جمع کردم و روسری کوتاه مشکیمو روی سرم گذاشتم ..

وقتی که همتا بیرون اومد لباس هاشو عوض کردم و موهاشو شونه کردم و خرگوشی بستم .

خودش خیلی این مدل دوست داشت .

کارم که تموم شد .. دستاشو برای اومدن توی اغوشم باز کرد ..

مثل بچگی هاش تو اغوشم کشیدمش ..

از نظرم امروز روز همتا بود حتی اگه خیلی بزرگ به نظر میرسید ..

از پله ها که پایین میرفتیم .. صدای گریه همراز باعث شد قدم هامو تند تر کنم .. در همون حالم سعی میکردم با صدا کردنش ارومش کنم ..

اونم تا صدامو شنید از اغوش پیمان پایین اومد و به سمتم دوید ..

همتا با دیدن همراز دستاش و دور گردنم حلقه کرد .. با این کارش نشون داد که حاضر نیست از اغوشم پایین بیاد ..

همونطور که همتا توی بغلم بود روی دوزانو نشستم و همرازو هم بغل کردم .

همه ی جمع هم با بیخبری تمام به این صحنه خندیدن ..

شاید فکر میکردن که همتا حسادت کرد !!!

اما فقط من میدونستم که اون از بی پناهیش که به من پناه اورده .. نه حسادتش.

و البته مریم ..که با دیدن این صحنه اشک توی چشمای خوشکلش جمع شده بود .

اینو وقتیکه همتا دستاشو دور همراز حلقه کرد به همه ثابت کرد ..

همراز گرسنه بود .. اینو از عادت همیشگیش فهمیدم ..

_ گرسنته خوشگل مامان ؟!

قبل از اینکه همراز جوابم و بده سوری جون به حرف اومد ..

سوری جون _ اره مادر .. ما هر کاری کردیم صبحونه نخورد .. بد عادتش کردی دیگه از دست کسی نمیخوره ..

ناراحت نشدم . لحنش اصلا از روی بدجنسی نبود .. فقط توصیه ی مادرانه بود ... خودمم قبول داشتم که باید این عادتشو ترک میدادم .. بنابراین فقط سری تکون دادم و لبخند زدم ..

اونم ادامه داد:

_ بهنودم معلوم نیست از صبح چشه .. این بچه از دست اون حداقل دوتا لقمه میخورد ..

این جمله اش بیشتر مثل این بود که داره به وجود پسرش افتخار میکنه و موفقیتش و توی جمع اعلام میکنه ..

بازم ناراحت نشدم .. بیشتر دلم برای خودم و همه ی مادرای ساده دل سوخت ..

بعد هم همینطور که همراز و همتا توی اغوشم بودن بلند شدم به اشپزخونه رفتم ..

مریم و رعنا سعی کردن که یکیشون و بگیرن ولی هیچکدوم از عسل های من راضی به ترک جایگاهشون نشدن ..

و همینم باعث شد که جمع موضوعی برای ادامه ی گفتگو پیدا کردن .

به سمت اشپزخونه رفتم .. بعد با صدای دینگ .. دینگ .. شروع کردم .

_ خوب مسافران محترم .. لطفا کمربند های خود را ببندید .. تا چند ثانیه ی دیگر در باند اشپزخانه فرو خواهیم امد ..

همتا ریز میخندید .. همرازم فقط خودش و به من میمالوند .. انگار میخواست اینطوری خودش و سیر کنه ..

بیتا خانم هم با شنیدن صدای من خندید .. گفت :

بیتا خانم _ سلام دخترا به باند فرود ما خوش اومدین ..

خنده م گرفته بود ...

_ بیتا خانم شما هم بلایی ها برای خودت !!

بیتا خانم _ کمال همنشین مادر .. بشین .. بشینید تا صبحونتون بیارم براتون ..

_ مرسی بیتا خانم

روی موهای هر دوشون بوسه ای زدم .. گذاشتمشون زمین ..

همتا روی صندلی کنارم نشست و همرازم روی پام ..

به تخم مرغ عسلی و شکلات صبحونه و پنیر و گردو و کره و مربا و اب پرتغال و شیر و شیر کاکائویی، که روی میز بود اشاره کردم و پرسیدم چی میخورید ؟!

همتا _ شکلات صبحونه

از شکلات صبحانه برداشت و روی نون تستش مالید و مشغول خوردن شد ..

همراز _ شیر کاکائو میخوام .

از علاقه اش به شیر کاکائو سوءاستفاده کردم و گفتم که باید اول تخم مرغ عسلی بخوره .. یه لیوان شیرم ریختم و کنارش گذاشتم ..

_ اول باید تخم مرغ عسلی بخوری بعد شیر کاکائو .

همراز هم کمی مکث کرد و بعد با نگاه به شیرش .. از تخم مرغ عسلیش خورد ..

بهنود _ ای شیطون .. پس چرا من هر کاری کردم به غیر از شیرکاکائو چیزی نخوردی ؟!

سر بلند کردم به بهنود که به چهارچوب در اشپزخونه تکیه داده بود نگاه کردم .. وقتی نگاه منو دید .. تکیه اش و برداشت و به سمتم اومد ..

تکیه اش و برداشت و به سمتم اومد ..

صندلی روبه روی منو انتخاب کرد و روش نشست ..

همه ی حواسش به همراز بود و همه ی حواس من به همتا !!!

همتا نون تست توی دستش خشک شده بود ..

و همه ی حواسش به بهنود و لقمه ی دستش که مقابل همراز بود .

همراز نمیخواست لقمه ی بهنود و بگیره و همتا در حسرت گرفتن اون لقمه !!

خدایا چیکار کنم .. دلم میخواست سرش داد بزنم چی میخوای از جونم .. ببینش داره داغون میشه ..

اما اون بی خبر از همه جا مشغول قربون صدقه رفتن دخترش بود ..

نمیفمید یه دختر درست رو به روش داره در حسرت پدر از رفته اش میسوزه ..

کاش توانش و داشتم که سرش فریاد بزنم که بهش بگم تمام کن این بازی احمقانه رو ..

اما نداشتم .. من ناتوانتر از همیشه بودم ..

اما همه چیز که گفتنی نبود .. اون خودش باید میدید .. باید میفهمید ..

کاری از دستم بر نمیومد .. جز اینکه همراز به بهنود بسپارم ..

اون ندونسته لقمه از همتا دریغ میکرد ..

و من .. دونسته لقمه برای دل پر خونش میگرفتم ..

نمیدونم چند دقیقه این موش و گربه بازی ادامه داشت که پیمان وارد اشپزخونه شد و از همتا خواست که باهاش بازی کنه ..

همتای نازم با نگاهش ازمن اجازه خواست .. منم بهش گفتم که اگه بخواد میتونه بره ..

به حد کافی اذیت میشد .. دلم نمیخواست فکر کنه منم از دست داده ..

ولی حس میکردم الان به محبت پیمان نیاز داره ..

پیمان با لبخندش به من و با اخمی که به بهنود کرد ، نشون داد که از روی اگاهی این کار و کرده .

و من با نگاهم از پیمان تشکر کردم .. یه دنیا از توجهش به همتا قدردانی کردم ..

سریع لقمه ای که براش گرفته بودم و خورد و لیوان شیرش و سر کشید ..

بعد از اینکه گونه ی منو بوسید به سمت در رفت که صداش کردم ..

_ همتا

همتا _ بله مامان ؟!

در حالی که سعی میکردم لرزش صدامو کنترل کنم گفتم :

_ میدونی که خیلی دوست دارم ؟!

یه لبخند قشنگ زد .. سرش و به حالت اره تکون داد ..

و با انرژی که ازش انتظار میرفت .. از اشپزخونه خارج شد ..

همون طور که نگاهم به پیمان و همتا توی اغوشش بود .. به این فکر میکردم :

چقدر پیمان روح بزرگی داره .. قلبی به بیکرانیِ دریا که برای دیگران میتپه .

حس میکردم .. این مرد زمینی نیست .. اسمونیه ..

و از طرف خدا اومده که فرشته ی محافظ همتا باشه .

صندلی رو عقب کشیدم .. خواستم بلند بشم و برم تا از ریزش اشکام مقابل بهنود جلوگیری کنم .. که با صداش متوقف شدم .

بهنود _ سارا من نمیخواستم .. یعنی اصلا نفهمیدم که همتا .. که یعنی ... منم .. باور کن همتا با همراز فرقی برام ندارن .. من فقط ..

پس فهمیده بود ..

از روی صندلیش بلند شد و اومد روی صندلی کنار من نشست .. ادامه داد :

_ سارا من نمیخواستم همتا رو اذیت کنم .. همتا دختر منم هست .. من به فکر همتا هم هستم ..

منِ احمق .. اصلا نمیفهمیدم که تو چرا همه ی توجهت به همتاست .. سارا من متاسفم ..

ببخشم به خاطر حماقتم ..

در تمام این مدت سرم پایین بود .. چیزی نمیگفتم ..

با این حرفش سرم و اوردم بالا .. به چشمای نادمش نگاه کردم .

نگاهم و ازش گرفتم .. نمیخواستم غرورش بشکنه ..

من ازش توقعی نداشتم .. اون با همتای من نسبتی نداشت .. وظیفه ایم در قبال اون نداشت که بخواد به خاطرش عذرخواهی کنه .. اونم به این شکل ..

_ خواهش میکنم اینجوری نگو .. من توقعی ندارم .. فقط همتا کمی حساسه ..

اگه میشه جلوش همراز و ...

نتونستم ادامه بدم ... بهش نگاه کردم تا ببینم متوجه منظورم شده یانه که بادیدن چهره ی بهت زده اش ... سریع ادامه دادم :

_ البته میدونم توقع زیادیه ... پروییه که این ازت بخوام ..

این بار اون با انگشت اشاره اش که روی لبام گذاشت منو وادار به سکوت کرد ..

بهنود _ برای همین موضوع دیشب گریه کردی ؟!

در جواب فقط بهش نگاه کردم ..

اونم تا چند ثانیه بهم نگاه کرد ..

بعدم دستای سردم و توی دستای گرمش گرفت فشرد ..

با صدایی که لرزشش مشخص بود گفت :

بهنود _ متاسفم سارا به خاطر اشکایی که به خاطر حماقت من ریختی و به خاطر فریادهای خودخواهانه ی صبحم ..

بعدم بلند شد و در مقابل بهت و حیرت من و مریم که چند دقیقه ای بود بی صدا به اپن تکیه کرده بود ، پیشونیمو گرم و طولانی بوسید و اشپزخونه رو ترک کرد ..

چند دقیقه بهت زده و سردرگم به جای خالیش خیره شدم .. هرچقدر که من فاصله مو باهاش بیشتر میکردم .. اون بهم نزدیکتر میشد ..

مریم _ سارا خوبی ؟!

نگاهمو بهش دوختم .. چقدر خوب بود که مریم بود ..

_ مریم دیگه خسته شدم .. نمیتونم تحمل کنم ..

مریم تحت تاثیر لحن من گفت :

مریم _ چرا اون که داره همه یسعیشو میکنه بهت نزدیک بشه ..

_ حالا من دیگه این نزدیکی و نمیخوام .. حس تحمیل شدن دارم .. هم برای خودم و هم برای همتا ..

مریم با یه لحن توبیخ گری گفت :

_ همیشه همه ی زندگیت و فدای همتا کردی ..

با یاد اوری چهره ی همتا لبخند روی لبم نشست که بیشتر مریم و تحریک کرد ..

مریم _ ببند نیشتو .. انگار ازش تعریف کردم ..

خنده ی صدا داری کردم ..

_ جوری حرف نزن که فکر کنم .. اگه تو جای من بودی کاری غیر از این میکردی ..

تو برای من که یه غریبه ام از جونت داری مایه میذاری ..

مریم با عشقی که از چشماش سرشار بود بهم نگاه کرد ..

مریم _ کاش مهدی لیاقتت و داشت .. اون موقع از همه کس به من نززدیک تر میشدی ..

_ شروع نکن مریم .. مهدی لیاقت بهتر از من و داره .. یکی مثل روژان .. دیدیش مثل پنجه ی افتاب میمونه .

مریم _ خوبه خوبه .. نمیخواد بنگاه ازدواج راه بندازی .. فعلا منو خودت شوهر بده که ترشی هفت ساله شدیم ..

هر دومون خندیدیم .. خنده ای که واقعا بهش نیاز داشتم .

همراز مامانم با خنده ی ما میخندید ..

مریم با خنده ی همراز به وجد اومده بود داشت بلند بلند نازش میداد .. منم به این فکر میکردم که چکار باید بکنم .

اما اینو میدونستم که بیشتر از اینکه نگران همراز و خودم باشم باید نگران همتا باشم که از همه بیشتر اذیت میشد ..

یهو مریم که موضوعی رو به خاطر اورده بود مثل جن زده ها به من نگاه کرد ..

بعدم چشماشو ریز کرد و به حالت متفکر بهم نگاه کرد :

مریم _ میگم سارا بهنود منظورش چی بود که گفت همتا دختر منم هست .

شونه هامو بالا انداختم

_ منظوری نداشت میخواست ارومم کنه یه چیزی گفت .. تو چرا همه چیز جدی میگیری .. بابا اونم ادمه وقتی میبینه همتا ناراحت شده .. ناراحت میشه دیگه از سنگ که نیست ..

مریم به نشونه ی تایید سری تکون داد و دیگه چیزی نگفت .. چند دقیقه بعد هم به درخواست من بلند شدیم و به سالن کنار بقیه رفتیم .

خانم ها کنار هم نشسته بودن و صحبت میکرد .. پدر جون و اقای جعفری هم مشغول صحبت بودن ..

رعنا هم با سونیا و روژان گرم گرفته بود ..

با چشمام دنبال همتا و پیمان گشتم که گوشه ای از سالن دیدمشون همراه بابک داشتن بازی میکردن ..

هرچی نگاه کردم بهنود و ندیدم .. فکر کنم رفته بود توی اتاقش .. دلم نمیخواست ناراحتش کنم .. بلاخره اون گناهی نداشت ..

تقدیر همتا این بود که پدر و مادرشو از دست بده و کسی مسئول این اتفاق نبود که بخواد دینی گردنش داشته باشه ..

این من بودم که باید جای خالی اشکان و برای همتا پر میکردم ..

کنار رعنا و دخترا نشستیم و ظاهرا به حرف هاشون گوش میدادم .. اما ذهنم درگیر اتفاقات اخیر بود که راه حلی براشون پیدا کنم .

یه دفعه صدای بابک اومد که منو مخاطب قرار داد :

بابک _ سارا تو که هنوز نشستی ؟!

با تعجب بهش نگاه کردم ..

_ مگه قرار بود نشینم ؟!!

بابک _ به خانم و باش .. دوساعت مارو علاف کرده تازه میگه مگه قرار بود نشینم ..

وقتی که دید من هنوز با تعجب نگاهش میکنم ادامه داد :

بابک _ بلند شو دیگه .. بابا از صبح منتظر جنابعالی هستیم .. میخواییم بریم بیرون دیگه .

_ تو ایــــ ـن هوا ؟!!!

بابک _ اره مگه چشه .. تازه ماشالله شما اینقدر طولش دادی که بارون بند اومده و رنگین کمانم زده ..

_ خوب زودتر میگفتی منتظر منین بهت میگفتم من نمیتونم بیام .

این بار همزمان صدای بابک و رعنا بلند شد ..

_ چراااا

که باعث شد همه بلند بخندیم ..

پیمان با دست پشت کمر بابک زد و بلند گفت :

پیمان _ بابا تفاهم .

این بار بلند تر خندیدیم ..

رعنا _ بابا سارا لوس نشو دیگه برو اماده شو بریم ..

_ نمیشه به جان خودم .. هوا خوب نیست .. همرازم هنوز کامل خوب نشده .. دوباره تب میکنه .

همون لحظه سوری جون که تا اون موقع مثل بقیه ی بزرگترا ساکت بود به حرف اومد :

سوری جون _ همراز و من نگاه میدارم .. تو همراهشون برو مادر ..

بهش نگاه کردم به خاطر محبتش لبخند زدم که با پشت چشمی که حوری جون که کنار سوری جون نشسته بود .. روی لبم ماسید ..

یه اخم جایگزینش شد ..

دید .. اما ندیده گرفت ..

حسادت همه ی وجودش و گرفته بود ..

_ نه سوری جون .. این طوری که بچه ها برنامه ریختن تا دیر وقت بیرونن .. همراز شمارو اذیت میکنه .

سوری جون _ نه مادر اذیتی نداره .. فقط اگه از دستم غذا میخورد مشکلی نبود ..

بابک _ اه بلند شو دیگه .. هیچ چیش نمیشه .. بابا وسط تابستونه هاا ..

_ خان عموی گل .. به این هوا نمیشه اعتماد کرد ..

بابک که به خاطر خان عمو گفتنم به خنده افتاده بود .. با خنده به رعنا نگاه کرد گفت :

بابک _ خانمم تو یه چیزی بهش بگو ..

رعنا هم معلوم بود که توی دلش قند اب شده .. سرشو انداخت پایین که لپ های گل انداخته اش دیده نشه .. با یه لحن مسخره ای گفت :

رعنا _ چی بگم اقــــ ـا ؟!!!

وای که مرده بودیم از خنده ..

منو مریم همزمان گفتیم :

_ برو بمیر خاک بر سر !!!

هنوز در حال خندیدن بودیم که بهنود در حال پایین اومدن از پله گفت :

بهنود _ هوا خوبه فقط براش لباس گرم بردار همراهت باشه ..

توی دلم یه منتظر دستور جنابعالی بودم نثارش کردم ولی به زبون گفتم :

_ لباس گرم براش نیاوردم ..

انا با دیدن همراز که با نزدیک شدن بهنود دستاشو برای به اغوشش رفتن باز کرد ..

این واقعیت تلخ مثل پتک به سرم کوبیده شد ..

که باید یه روزی هم برای همراز این سوال که پدرش کجاست و پاسخ بدم .

با سقلمه ای که مریم به پهلوم زد به خودم اومدم .. تازه متوجه شدم که چند دقیقه ای به بهنود خیره موندم .

در تمام این دقایق اونم نگاهش به من بود .. چهره اش نشون میداد که مشغول فکر کردن ..

نگاهم و ازش گرفتم .. اونم بدون توجه به همراز به سمت جایی که پیمان و همتا ایستاده بودن رفت و کنارشون ایستاد ..

پیمان هم با خنده ای که در صداش کاملا پیدا بود ..گفت :

_ خوب سارا خانم پاشو اماده شو دیگه .. شوهرتم که اجازه رو صادر کرد..

نمیدونستم چی بگم ..

نگاهم کشیده شد سمت بهنود .. میخواستم عکس العملش و مقابل پدر و مادرش ببینم ..

سرش پایین بود و تا کمر خم شده بود .. خودش و مشغول صحبت کردن با همتا نشون میداد ..

مریم هم انگار حالم و درک کرد که به جای من سریع جواب داد ..

مریم _ دیگه دوره ی مرد سالاری تموم شده اقــــ ــا پیمان ..

اقا رو مثل رعنا ادا کرد که باعث شد همگی بخنده بیافتن .

منم نفس حبس شدم و ازاد کردم و سرم و تکون دادم .. ناخداگاه متوجه سوری جون شدم که خیره به بهنود نگاه میکرد ..

توی نگاهش همه چیز وجود داشت .. اما بارزترینش عشق بود ..

عشق به فرزند محبتی که خدا توی وجود همه ی پدر ها و مادر ها قرار داده ..

مادر بود همیشه همه ینگاه هاش در پی فرزند ..

پدر جونم متفکر به من بهنود نگاه میکرد ..

پیمانم که ظاهرا از این بحث لذت میبرد .. با خنده ای که سعی در کنترلش داشت روبه مریم گفت :

_ نه مریم خانم .. همچین خبرایی نیست .. این آوانسیِ که ما مردا توی این دوره به شما دادیم .. خواستیم توی خودتون اعتماد به نفس پیدا کنید تا شکست دادنتون برای ما لذت بخش تر باشه ..

دوباره جمع منفجر شد ..

مریم _ بله البته .. ما خانم ها در این جور موارد میگیم .. ارزو بر جوانان عیب نیست ..

شما ارزو کن .. اشالله براورده شه ..

چشمای پیمان برق زد .. که از نگاه تیز بین من دور نموند ..

پیمان _ باشه !! ارزو میکنم .. اما فکر نکنم دیگه نیاز به ارزو کردن باشه هاااا ..

براورده شده به جان خودم ..

من خنده م گرفته بود .. به مریم نگاه کردم قرمز شده بود ..

لبخندم پهن تر شد .. کلا دیدن خجالت مریم یکی از رویداد های نادر بود که الان میتونستی ببینی ..

مریم که دید دارم میخندم زیر لب گفت : زهر مار هرچی میکشم از دست تو اون شوهر مونگلته .. پاشو برو حاضر شو تا این دوباره نطق نکرده ..

همون لحظه هم پیمان خواست دوباره شروع کنه .. که میون حرفش رفتم و بلند شدم .. با گفتن جمله" میرم حاضر شم " موافقتم و اعلام کردم .

پیمان هم به خاطر شکست دادن من مقابل دیگران تعظیم کرد .. احتمالا فکر کرد طلای المپیک و گرفته .. والا.

همراز و توی بغلم جابه جا کردم .. برگشتم سمت همتا که کنار بهنود ایستاده بود و دستاش توی دستای بهنود بود .. اشاره کردم که همراهم بیاد تا حاضرش کنم .

داشتم از پله ها بالا میرفتم که متوجه شدم بهنود و پیمانم دارن همراه همتا میان تا لباسشون و عوض کنن.

بدون توجه به اونا وارد اتاقم شدم .. بین لباس های همراز دنبال لباس مناسبی گشتم ..

از بین لباس های همراز یه بلوز بهاره ی استین بلند ابی و یه دامن لی با ساپورت ابی اورده بودم .. که از همه گرم تر بود ..

همتا هم یه شلوار برمودای سفید پوشوندم با تاپ پشت گردنی قرمز ..

موهای هردو رو هم خرگوشی بستم ..

خودمم یه مانتو کوتاه ابی پوشیدم با جین سورمه ای و شال همرنگش ..

داشتم توی ایینه به خودم نگاه میکردم .. به خاطر بی خوابی دیشب زیادی رنگ پریده به نظر میرسیدم ..

کمی ریمل به موژه هام زدم .. مداد ابی رو هم توی چشمام کشیدم .. یه رژگونه ی محو هم زدم و با برق لب ارایشم تکمیل کردم .

با صدای همتا که گفت : عمو لباسم خوبه .

به سمت در برگشتم .. بهنود و دیدم که با لبخند داشت نگاهش میکرد ..

بهنود _ ای جانم چه ناز شدی عروسکم .

همتا معلوم بود خوشش اومده یه چرخ زد و به سمت بهنود رفت و دستاشو گرفت ..

همرازم به تقلید از همتا چرخید .. گفت :

_ منم علوسک شدم ...

الهی فداش بشم دلم ضعف رفت براش ..

بهنودم حالی بهتر از من نداشت .. چون بلافاصله دستاشو باز کرد و همرازو کشید بغلش ولی سریع نشست روی زانوهاشو همتارم بغل کرد و گفت :

_ وای خدا چه عروسک هایی دارم من .

از این همه شعورش لذت بردم .. واقعا پدر خوبی میشد .. اگر می موند !!!!

داشتم با لذت به اون سه تا توی اغوش هم نگاه میکردم که پیمان از راه رسید و همتا رو از بغل بهنود کشید بیرون و به سمت پله ها رفت ..

بعد از رفتنش بهنود با لبخند نگام کرد .. چشماش برق میزد .. فکر کنم از چهره ی ارایش کردم خوشش اومده بود ..

از همون نگاه هایی که باعث میشه گونه هات رنگ بگیرن .

پرسید : حاضری ؟!

فقط سرمو تکون دادم .. اونم اشاره کرد که بریم ..

بدون توجه به بهنود که سعی داشت با من هم قدم باشه به سمت بچه ها رفتم ..

امروز میخواستم بهم خوش بگذره ..

حتما قرار نبود در کنار همسرم باشم .. و دوری کنم ..

میتونستم به عنوان یه دوست در کنارش باشم و از سفرم لذت ببرم .

وارد حیاط که شدیم ..

پیمان همتا رو روی کاپوت ماشینش نشونده بود و داشت به حرفهاش گوش میداد ..

رعنا درحالی که دستاشو دور بازو های بابک حلقه کرده بود ایستاده بود .. تقریبا توی حلقش بود ..

در اون لحظه هیچ چیزی جز "خاک بر سر "از ذهن من نگذشت .. مطمئنن مریمم که

با کمی فاصله کنارشون ایستاده بود .. با من هم عقیده بود .

یه نگاه بهش کردم که با چشماش به سمتشون اشاره کرد .. چشمک زد ..

بعدم با قدمهای بلند به سمت من اومد و در گوشم پچ پچ کرد و با انگشت هاش اون دوتا رو نشون داد .. این یعنی که ما داریم اونا رو مسخره میکنیم .. حالا باید بلند بخندیم ..

با صدای خنده ی ما صدای بابک به اعتراض بلند شد .. همین باعث شد خنده ی ما تشدید بشه .

رعنا اما میدونست امروز سوژه ی ما شده اروم بود و سعی میکرد .. عصبانیتشو پنهان کنه و با چشماش برامون خط و نشون میکشید ..

بعد از کلی خنده که حالا به پیمان و بهنودم کشیده شده بود .. قرار شد منو مریم و بچه ها همراه پیمان و بهنود بریم .. اون دوتا کفتر عشقم خودشون بیان!!!

پت ومت و روژانم که قبلا انصرافشون اعلام کرده بودن .. قرار بود برای خرید به بازار برن ..

این روندِ با انگشت نشون دادن و بلند خندیدن توی ماشینم ادامه داشت .. حرص دادن بابک و رعنا خیلی لذت داشت ..

اول به درخواست همتا رفتیم تله کابین .. که من مجبور شدم به خاطر همراز همون پایین بمونم و همتا رو با کلی سفارش به بهنود و پیمان بسپرم .. مریمم کنارم موند .

البته فکر میکنم به منو مریم اون پایین بیشتر خوش گذشت .. چون به یاد قدیماااا کلی اتیش سوزوندیم و ملت سرکار گذاشتیم ..

و با ژست های مختلف از خودمون عکس انداختیم .

اما درست وقتی که بقیه برگشتن چهره ی کلافه به خودمون گرفتیم و اونا رو کلی شرمنده ی خودمون کردیم !!!

اما خوب رعنای خائن تا چند وقت پیش توی گروه ما بود و مسلما میدونست که ما به خودمون بد نمیگذرونیم ..

اینو با ابرویی که برامون بالا انداخته بود نشون داد !!

منم پشت چشمی براش نازک کردم و رومو برگردوندم .. که نگاهم با نگاه بهنود تلاقی کرد ..

یه لبخند قشنگ زد و با حرکت لبش گفت " ببخشید "

ته دلم یه جوری شد .. سریع نگاهم و ازش گرفتم و خودمو با همراز مشغول نشون دادم ..

اما از گوشه ی چشمام میدیم که بهنود داره بهم نزدیک میشه ..

با چند گام خودشو بهم رسوند و بدون هیچ حرفی همراز و از بغلم گرفت ..

بعد هم که رفتیم که نهار بخوریم ..

بهنود در تمام مدت کنار من قدم برمیداشت .. اما من سعی میکردم خودمو با مریم و همتا که داشت از صحنه هایی که دیده بود و تعریف میکرد.. مشغول کنم ..

اونم دیگه چیزی نمیگفت .. انگار فهمیده بود که نمیخوام باهاش حرف بزنم .. فقط بدون اینکه با من حرف بزنه کنارم میایستاد و با پیمان یا گاهی با بابک صحبت میکرد ..

توی رستوران اینقدر پیمان و مریم کل انداختن ما بلند خندیدیم که اخر صدای همه در اومد .. مجبور شدیم اونجا رو ترک کنیم ..

البته بهتر بگم که بیرونمون کردن !!!

........................

تازه به ساحل رسیده بودیم .. ساحلش تقریبا خصوصی بود .. اما یه قسمتی بالاتر از اینجا وسایل بازی بادی گذاشته بودن .. که بچه ها استفاده کنن.

اما این قسمت تقریبا رفت و امد کم بود .

چند تا از جوونا نشسته بودن و صدای گیتار و اوازشون به گوش میرسید ..

پیمانم به وجد اومده بود و داشت میگفت که شب بریم ساحل کنار ویلا تا برامون هنرنمایی کنه .. در همون حالم چشمش خورد به یه دختر پسر جوون که در حال بوسیدن همدیگه بودن .

با دیدن این صحنه نیشش باز شد و به من اشاره کرد که اذیتشون کنیم ..

من چون بچه ی خوبی بودم مخالفت کردم .. ولی خوب پیمان رفیق ناباب بود و منو از راه به در کرد .. اصلا به ولیم ( بهنود ) که سعی داشت منصرفم کنه توجهی نکردم ..

من و مریم که بیماری مردم ازاری داشتیم .. حالا یکی پیدا شده بود که از ما هم بیمار تر بود .. دیگه قابل کنترل نبودیم ما ..

پاکت چیپس همتا رو برداشتم و توشو باد کردم .. به سمت دختر و پسر رفتم و پشتشون ایستادم .. مریم و پیمانم روبه روشون ایستادن .

حیونیا اینقدر غرق لذت بودن که اصلا متوجه ما نشدن ..

با شمارش پیمان پاکت و ترکوندم .. اون دوتا هم مثل این سرخ پوست و دورشون میچرخیدن و از خودشون صدا در میاوردن ..

عجب صحنه ای بود .. دلم میخواست از خنده بترکم ..

دختر پسره همچین از هم جداشدن که فکر کنم دیگه هیچ وقت توی ملاعام از این غلط ها نکنن !!!!

دختره سرشو توی سینه ی پسره پنهان کرده .. تا مثل بید میلرزید .

پسره هم از ترس تا چند ثانیه از جاش تکون نخورد و گنگ به حرکات ما نگاه کرد .. بعد از چند دقیقه خودشو پیدا کرد و با یه داد بلند شد ..

ما هم هرکدوم به سمتی فرار کردیم ..

داشتم با صدای بلند میخندیدم که یه دفعه صدای اخم هوا رفت ...

از شدت سوزش روی زمین نشستم .. به پاهام نگاه کردم .. شیشه ی دلستری که شکسته بود .. از کفش هام هم گذشته بود پای راستمو بریده بود .. فکر کنم زیر شن ها بود که ندیده بودمش .

خم شدم و بدون توجه به شیشه کفشم و دراوردم که باعث شد شیشه هم از پام خارج بشه و خون با فشار از پام خارج بشه ..

تازه بعد از خارج کردن شیشه از پام دردش خودشو نشون داد و باعث شد یه جیغ بکشم ..

پیمان که از همه به من نزدیک تر بود .. سریع خودش و بهم رسوند ..

ضعف کرده بودم .. حس میکردم جونی توی بدنم نبود .. فشارم به خاطر بیخوابی دیشب پایین بود ، حالا هم با این اتفاق به شکل ضعف خودش و نشون داد ..

پیمان _ سارا خوبی ؟! چی شدی یه دفعه ؟!

پاهام و توی دستاش گرفت و مشغول بررسیش شد ..

پیمان _ اخه دختر چرا شیشه رو از پات دراوردی ...

در حالی که سعی میکرد با فشار از خونریزی جلوگیری کنه ادامه داد:

_ باید بریم درمانگاه .. نیاز به بخیه داره ..

ضعف نمیذاشت چشمام و باز نگه دارم .. اما صداها رو میشنیدیم .

وقتی دید جواب نمیدم و چشمام بسته است .. مچ دستامو توی دستش گرفت و سعی کرد نبضم و بگیره ..

پیمان _ وای فشارتم پایینه ..

حس کردم دستاشو زیر پام اورد که بلندم کنه که صدای داد بهنود اومد ..

بهنود _ بهش دست نزن ..

صدای جیغ همراز و گریه همتارم میشنیدم ..

پیمان _ فشارش افتاده .. باید ببریمش درمانگاه ..

بهنود _ خودم میارمش ..

پیمان _ تو همراز و بیار که داره جیغ میکشه ..

بهنود با داد _ به جهنم ..

تو اونا رو بیار .. من سارا رو میبرم ..

در همین حینم من روی دستاش بلند کرد و دوید ..

درحال دویدن صداشو که نگرانی توش موج میزد ، میشنیم که درحال غرزدن بود ..

شانس اوردم که حالم خوب نبود ... وگرنه یه تنبیه جانانه از طرفش در انتظارم بود ..

اما نگرانیه توی صداش یه حس خوبی بهم میداد ..

دلم میخواست میتونستم چشمام و باز نگه دارم به بهنودِ نگران نگاه کنم ..

اما با تمام سعیم فقط اندک تکونی بود که پلکای بستم خورد ..

اما اون ندید .. چون همچنان داشت میدوید و بی توجه منو به خاطر شیطنتم سرزنش میکرد و برای پیمان خط و نشون میکشید ..

صداش هرلحظه دورتر میشد ..

نمیفهمیدم چی میگفت .. فقط اصوات نامهومی از جملاتش توی ذهنم میپیچید ..

بعد از چند ثانیه هم که قطع شد و دیگه هیچی نفهمیدم ..

با حس سوزش چیزی توی دستام چشمام و باز کردم ..

یه خانمی و دیدم که با لباس سفید بالای سرم ایستاده بود و داشت سوزن سرم و از دستم جدا میکرد .. روی مقنعه اش یه اسم نوشته شده بود ..

"ملیکا رستمی "

داشتم بهش نگاه میکردم صورت زیبایی داشت .. چشم و ابروهای مشکی ،

پوست سفیدی داشت که به واسطه ی مقنعه ی مشکی روی سرش بیشتر خودش و نشون میداد ..

همچنان مشغول ارزیابی صورتش بودم که متوجه چشمای بازم شد ..

ملیکا _ اِاِاِ عزیزم بیدار شدی ؟! خوبی خانمی ؟!

صدای قشنگی هم داشت که باعث شد یه لبخند روی لبم بشینه ..

با باز و بستن چشمام گفتم که خوبم ..

کمی سوزش توی پام حس میکرد ولی به قدری نبود که نشه تحمل کرد ..

ملیکا _ شنیدم شیطونی کردی ؟! شوهرت که خیلی شاکی بود ..

بعدم با یه لبخند قشنگ اضافه کرد .. برادرش و زنش و خیلی دعوا کرد .. خدابه دادت برسه .. اگه میخوای زنده بمونی باید از حربه های زنانه ات استفاده کنی ..

از لحن شیطونش خنده م گرفت ..

دلم میخواست بهش بگم "تو اگه دَم پَره ما بودی لات خوبی میشدی داش!!"

اما خانمی به خرج دادم .. با گفتن "حواسم هست" .. خیالشو از بابت بهنود راحت کردم ..

ملیکا _ خوبه عزیزم .. پس من برم بهش بگم بهوش اومدی .. تا الان همشون اینجا بودن .. تازه رفتن بیرون .

_ باشه مرسی !!

پرستارا هم برای خودشون عالمی دارن هاااا !!!

چند دقیقه ی بعد بهنود وارد شد .. پشت سرش هم پیمان با سرو صدای زیاد و مریم وارد اتاق شدن ..

پس منظورش از زنش ، مریم بود .. آی مریم چه ذوقی کنه .. به عنوان همسر پیمان شناخته شده !!!

مریم سریع خودش و بهم رسوند و کنارم روی تخت نشست ..

بهنودم روی صندلی کنار تختم نشسته بود .

پیمان _ وای سارا هنوز زنده ای ؟!

خندیدم .. نگاهم به سمت بهنود رفت .. با لبخند داشت نگام میکرد .. پس اوضاع اون قدرها هم که ملیکا میگفت بد نبود ..

وقتی دید دارم نگاش میکنم .. دستام و گرفت توی دستاشو حالم و پرسید ..

منم به تکون دادن سرم اکتفا کردم .

پیمان _ اونجوری که تو ضعف کردی گفتم به سلامتی مردی !!

_ به کوری چشم بد خواهان هنوز نفسی میاد و میره ..

پیمان _ الهی شکر .. ولی سارا عجب شانسی اوردیم که تو افتادی و فلج شدی !!

بهنود _ ساکت شو پیمان .. مثل اینکه بازم دلت کتک میخواد ..

پیمان _ به جون بهنود راست میگم .. اگه این اتفاق نمیافتاد الان ما زنده نبودیم ..

پسر عاشقه بد از دستمون شاکی بود ..

با یاد اوری اون صحنه همگی زدیم زیر خنده ..

یه دفعه یاد همتا و همراز افتادم ..

_ مریم همتا و همراز کوشن ؟!!

مریم _ فرستامشون با رعنا برن خونه .. بیمارستان راهشون نمیدادن ..

_ همراز خیلی گریه کرد ؟!!

به جای مریم پیمان جواب داد :

_ کمی گریه کرد ولی بعدش به شیر کاکائو فروختت ..

خندیدم ..

_ ای خائن !!!

مریم _ عوضش همتا خیلی بیتابی کرد .. مجبور شدیم بیارمش تورو ببینه .. تا وقتی ندیدت راضی نشد با رعنا بره ..

یه لبخند تلخ زدم .. وابستگیش به من خیلی زیاد بود ..

بهنود که داشت به نسخه ای که دکتر برام نوشته بود نگاه میکرد ، گفت :

بهنود _ نگران نباش عزیزم الان میریم خونه .. میبینیشون ..

مریم فشاری به دستم اورد و لبخند مرموزی زد که حدس زدم به خاطر لحن بهنود و عزیزم گفتنش بود ..

هنوز به لحن بهنود عادت نکرده بود .. خیال پردازی میکرد ..

توی دلم به سادگیش پوزخند زدم ..

با پشت چشمی که براش نازک کردم .. دستامو از دستش جدا کردم ..

بهنود _ مریم .. لطفا کمکش کن .. اماده شه ، فکر کنم مرخص باشه .. منو پیمان میریم که کارای ترخیص شو انجام بدیم ..

مریم _ باشه ، حتما !!

توی ماشین نشسته بودیم و داشتیم برمیگشتیم خونه ..

خیلی خسته بودم .. جسمم که نه .. ولی روحم خسته شده بودم ..

توی فاصله ای که تا اومدن بهنود و پیمان ایجاد شده بود .. مجبور بودم به توهمات عاشقانه ی مریم راجع به رابطه خودم و بهنود گوش بدم ..

تکذیب هم فایده ای نداشت و اون حرف خودش و میزد .. محبت بهنود و به جای تعصبش برداشت کرده بود ..

من دوست نداشتم به این چیزها فکر کنم .. ذهن خستم به اندازه ی کافی درگیر و متلاشی بود ..

روحم ضعیف بود .. به قدری که به هر چیزی چنگ بزنه ..

ولی من تصمیم نداشتم بهش این اجازه رو بدم ..

حالا مریم داشت با حرف هاش قلب سرکش منو تحریک میکرد .. همین باعث شد که برای اولین بار فریادی برسرش بزنم ..

فریادی که بیشتر از مریم خودمو رنجونده بود .

برگشتم بهش نگاه کردم .. توی سکوت داشت به بیرون نگاه میکرد ..

دوست نداشتم ناراحتش کنم .. ولی این کارو کردم ..

اونم در مقابل فریادم تنها جمله ای که گفت :

مریم _ متاسفم سارا با فریادت سر من هم نمیتونی چیزی و تغییر بدی .

بعدم دیگه هیچی نگفت ..

وقتی هم بهنود اومد خواست دوباره به من کمک کنه .. در مقابلش ایستاد و گفت که خودش میتونه کمکم کنه ..

میدونستم حالمو درک میکنه .. حتی بهتر از خودم ..

اما حرف هاش راجع به بهنود ازارم میداد .. چون فقط به خودم مطمئن نبودم ..

تنها راه حل ممکن و دوری میدونستم که این مسایل و حرفها مانع از تحققش میشد ..

اما با همه ی این احوال حق نداشتم ناراحتش کنم .

دستاشو که روی پاهاش بود گرفتم تا توجهش بهم جلب شه ..

نگاهم کرد .. یه نگاه دلخور ..

میدونم حق داشت ، اما منم توی شرایط خوبی نبودم ..

پشیمان ترین نگاهم و بهش دوختم و با حرکت لبم ازش عذر خواستم ..

طاقت ناراحتیش و نداشتم ..

لبخندی به روم زد ..

از وقتی که با هم دوست شده بودیم .. دلخوری داشتیم ، اما قهر نه .

هنوز به هم نگاه میکردیم که با صدای پیمان که روی صندلی جلو کنار بهنود نشسته بود .. به خودمون اومدیم ..

از ایینه ی جلوش داشت نگاهمون میکرد ..

پیمان _ میشه به ماهم بگین که چی باعث شده شما خانما اینجوری لبخند ژکوند به هم بزنید ..

منتظر پاسخ نگاهمون کرد .

مریم _ با عرض شرمندگی یه کمی خانومانه بود ..

پیمان _ که اینطور !!

بعد هم با صدای بلند خندید .. از ایینه به بهنود هم نگاه کردم .. بدون اینکه به ما نگاه کنه .. به روبه روش چشم دوخته بود و لبخند میزد ..

بلاخره رسیدیم ..

با کمک مریم لنگون به سمت ورودی ساختمان رفتم و بهنود و پیمان هم به دنبالمون میومدن ..

همتا با شنیدن صدای ماشین بیرون اومده بود .. به سمتم دوید و با احتیاط خودشو توی بغلم جا کرد ..

محکم بغلش کردم و روی موهاش و بوسیدم ..

وقتی ازم جدا شد .. با لحنی که بینهایت شبیه به من بود گفت :

همتا _ سارا جون چند بار بگم شیطنت نکن .. عزیزم تو دیگه بزرگ شدی .. شیطنت برای بچه هاست ..

همه با صدای بلند خندیدیم ..

با انگشت به بینیش ضربه زدم ..

امان از وقتی که بچه ها حرفهای خودت و بهت برگردونن !!!

همرازم که توی بغل پدر جون بود .. خودش و بهم رسوند با زبون قشنگش ازم گلایه کرد که تنهاش گذاشتم ..

چند بار بوسیدمش و ازش عذر خواهی کردم ..

نمیتونستم با وجود همراز توی اغوشم راه برم .. خواستم بذارمش زمین که گریه کرد .. میترسید که بازم تنهاش بذارم ..

بغل هیچ کس نرفت .. اما در مقابل بهت و حیرت همگان بغل بهنود رفت ..

غم عالمو به دلم نشوند .. این بچه خیلی به بهنود وابسته شده بود و منو از اینده و نبودش میترسوند ..

با فشاری که مریم به بازوم اورد متوجه موقعیتم شدم ..

بهنود همراه همراز وارد سالن شده بودن و منم با کمک مریم و رعنا وارد سالن شدم ..

داخل سالن که شدیم .. من مجبور بودم که به نصیحت های همه ی اهالی گوش بدم ..

جالب اینجا بود که مریم و پیمان اصلا به روی خودشون نمیاوردن که اونا هم توی این عملیات حضور داشتن !!!!

اما من گیج تر از اونی بودم که چیزی از نصایحشون و به یاد بسپارم ..

بنابراین اجازه خواستم که به اتاقم برم و تا زمان شام کمی استراحت کنم .

پدر جونم باگفتن اینکه بعد از شام میخواد مطلب مهمی و با همه در میان بذاره ازم خواست که بعد از کمی استراحت حتما پایین برم ..

کمی دلشوره داشتم .. یه جوری مطمئن بودم که این مطلب حتما به من مربوط میشه .. همینم باعث شده بودکه ضربان قلبم تند بزنه ..

اما با وجود مسکن های قوی که مصرف کرده بودم خیلی زود به خواب رفتم ..

باحس اینکه همراز توی بغلم از خواب بیدار شدم ..

چشمام و باز کردم ..

هنوز احساس گیجی میکردم .. چشمام هم کمی تار میدید ..

به سختی باز نگهشون داشتم و به همراز که صورتشو به سینه م میمالید نگاه کردم ..

چند ثانیه نگاهش کردم و دوباره چشمام و بستم و همراز بیشتر به خودم فشردم ..

بوی خوب موهاشو به ریه ها کشیدم ..

خیلی خوب بود که با حس وجود عزیزترینهات بیدار بشی ..

چند روز بود که خوابو بدون من تجربه کرده بود .. انگار جزئی از بدنمو جدا کرده بود ..

احساس خلا میکردم ..

حالا ، توی این لحظه این خلا بیشتر خودشو نشون داده بود .. همینم باعث شده بود ازش دلخور باشم ..

از روی سینه م بلندش کردم و روی شکمم نشوندمش ...

به چهره اش نگاه کردم .. هر روز که میگذشت بیشتر حس میکردم که شبیه بهنود .

حسادت کردم .. اخم کردم ..

با دلخوریه بچگانه ای که داشتم بهش گفتم :

_ فقط وقتی گرسنته یادت میاد که منم هستم ؟!!

با چشمای خوشگلش با تعجب بهم نگاه کرد .. معنی حرفهامو نمیفهمید ..

اما میتونست درک کنه که از دستش ناراحتم ..

لباش و غنچه کرد و دوباره خودش و توی بغلم انداخت و گریه کرد ..

منم گریه م گرفته بود .. حالا دیگه به جایی رسیده بودم که از دست دختر دوساله ی بیگناهمم ناراحت میشدم ..

چند بار روی موهاشو بوسیدم .. توی جام نشستم و سعی کردم که ارومش کنم ..

تازه وقتی بلند شدم متوجه بهنود شدم که به دیوار تکیه داده بود و به ما نگاه میکرد ..

خیلی خجالت کشیدم .. حتما متوجه حرفهام شده بود ..

وای که چقدر احمق بودم که نفهمیدم همراز خودش تنهایی پله ها رو بالا نیومده و حتما کسی همراهش بوده ..

وقتی نگاهم متوجه خودش دید .. با همون لبخند گفت :

در کلام به روم نیاورد .. اما لبخندش هزار معنی داشت ..

شاید داشت میگفت" خیلی بچه ای " " اخه مادر دیدی به بچه اش حسادت کنه " " برای توهم قاقا لی لی میخرم گریه نکن "

بهنود _ بهتری ؟!!

با تکون دادن سرم پاسخ دادم که گفت :

_ بهتره بریم پایین شام بخوری .. از ظهرم چیزی نخوردی ..

_ باشه میام .. مرسی .

بهنود به سمتم اومد .. در حالی که خم شده بود که همراز و از دستم بگیره گفت :

_ کمک میخوای ؟!

_ نه !! خودم میتونم .. شما برین .. منم صورتم و میشورم و میام .

بهنود _ باشه عزیزم .. فقط از پله ها که میای مراقب باش .

_ باشه .

از پاشنه ی پای راستم میتونستم استفاده کنم .. رفتم دستشویی و چند بار به صورتم اب زدم تا حالت گیجی و خواب الودگیم از بین بره ..

رنگ پوستم به سفیدی میزد .. با کمی رژگونه بهش رنگ دادم .. به اندازه کافی ترحم برانگیز بودم .

داشتم از پله ها پایین میرفتم که با شنیدن صدای پدر جون تازه یادم افتاد که میخواست موضوع مهمی مطرح کنه .. بازم دلهره به جونم افتاد ..

همین دلهره هم باعث شد که نتونم چیز زیادی بخورم .. فقط با غذا دادن به همراز خودمو مشغول کنم ..

به خاطر همراز کمی دیرتر از میز بلند شدم ..

مسخره بود .. اما دلم نمیخواست حرف های پدرجون و بشنوم .. میترسیدم .

میترسیدم از انچه که حدس میزدم .. بدنمو یه بی حسی گرفته بود . که نمیدونم برای اضطرابم بود .. یا اثرات مسکن ها ..

هرچی که بود .. منو بدون اینکه بخوام به میز غذاخوری چسبونده بود .

اما باید میرفتم .. این اتفاق بلاخره میافتد .

وقتی وارد پذیرایی شدم همه مشغول چای خوردن بودن ..

پدرجونو اقای جعفری گرم گفتگو درباره مسایل اقتصادی بودن .. خانم ها هم مشغول صحبت با همدیگه شده بودن .

کنار مریم نشستم .. به صحبت های سوری جون درباره ی یکی از بیماراش گوش دادم ..

بهنود و پیمان هم درست روبه روی ما نشسته بودن ، مشغول صحبت با همدیگه بودن ..

ظاهرا پدر جون فراموش کرده بود ..

به احمقانه ترین شکل ممکن خوشحال شدم .. ضربان قلبم منظم شد و به حماقتم خندید ..

ولی خوب دنیا همیشه باب میل قلب ها نمیگذره .. گاهی باید بهشون یاداوری کرد که فرمانروای بدن مغزها هستن ..

و اونا نمیتونن همیشه سالاری کنن!!!

پدر جون با نگاه کردن به من شروع به صحبت کرد ..

پدر جون _ خوب حالا که دختر عزیزم هم اومد ، شروع میکنم ..

راستش همه ی شما میدونید که سارا دختر گل منه .. فقط عروسم نیست ، خودشم خوب میدونه .. همیشه همه کاری انجام دادم که سارا این حس داشته باشه .. اما به هر حال شرایط طوری رقم خورده که من شرمنده ی روی ماهش باشم ..

البته اینم بگم که منو سوری میدونیم که اگه گناهی هم باشه .. از جانب ما بوده و به بهنود ربطی نداره .. ما از اولشم نباید از سارا همچین چیزی و میخواستیم ..

مکث کرد و به سوری جون که سرشو پایین انداخته بود .. نگاه کرد .

دیگه مطمئن بودم .. موضوع به ما ربط داره ..

نگاه کنجکاوانه ی بهنود هم بین منو پدر جون در گردش بود .

پدر جون با کمی مکث ادامه داد :

_ اما حالا که این اتفاق افتاده کاری هم از دست کسی برنمیاد ..

منم به دو دلیل امروز خواستم که این حرف ها گفته بشه ..

اول اینکه همه ی شما جمع هستین و بهترین فرصت برای شنیدن وصیت منِ ..

و دوم ومهمترین دلیل اینکه امروز وکیل سارا ، اقای مولایی با من تماس گرفت...

بهم نگاه کرد لبخند غمگینی زد و ادامه داد :

گفت که کارهای طلاق بهنود و سارا رو درست کرده ..

و فقط قرار محضر مونده ..

سنگینیه نگاه همه رو حس میکردم ..

پوزخندی زدم .. بلاخره تموم شد ..

و چه راحت این اتفاق افتاد ..

سرم و بالا اوردم و به بهنود که با تعجب به من نگاه میکرد نگاه کردم ..

نگاهمو ازش گرفتم .. نمیخواستم حسرت توی چشمامو ببینه .

پیمان و بقیه با ناراحتی نگام میکردن ..

شایدم ترحم !!!

البته حق داشتن .. من به معنای واقعی کلمه پس زده شده بودم ..

بهنود منو نخواسته بود .. راحت تر از خوردن یه لیوان اب خنک توی گرمای تابستون ..

پدر جون بدون توجه به احوال ما ادامه داد :

_ به سارا هم زنگ زده بود .. ولی مثل اینکه موفق نشده بود باهات صحبت کنه .. میخواست بپرسه که چه زمانی و برای محضر وقت بگیره ..

پدر جون سوالی به من نگاه کرد ..

برای من روزش فرقی نمیکرد .. اون باید زمانو تایین میکرد ..

... منم نگاه سوالیمو به بهنود دوختم ..

با اخم غلیظی به من نگاه میکرد ..

معنی نگاهش و نمیفهمیدم .. من پس زده شده بودم .. اون ناراحت بود ..

اون عصبانی بود .. اون طلبکار بود ..

سکوت همه سالن و گرفته بود .. این سکوت بهتر بود .. توان شنیدن صداها و لحن پر از تمسخرشون نداشتم ..

اما نگاهشون هم ازار دهنده بود .. حالم از نگاه هاشون بهم میخورد ..

دلم میخواست از اونجا فرار کنم ..

اما سوری جون بلاخره این سکوت و شکست .

با لحن محزونی که دلم و به درد اورد ازم پرسید :

_ سارا جون !! کی مدارک و به وکیلت تحویل دادی مادر ؟!

با صدایی که نهایت سعیم و توش به کار برده بودم که نلرزه گفتم :

_ همون روزی که پدرجون بهم تحویل دادن ..

به وضوح دیدم که نگاه بهنود دلخور شد ..

قلبم ریخت ،

چرا خوشحال نشد ..

مگه همینو نمیخواست .. مگه نمیخواست از من جداشه .

مگه خودش نبود که ازم میخواست به پیشنهاد شاهین فکر کنم ..

که شاهین بهترین گزینه برای منه .. حتی با وجود مخالفت خانواده اش !!

پس دلخوری برای چی بود ..

نفسم سنگین شده بود ..

چشمام میخواست بباره و به باز شدن راه تنفسیم کمک کنه ..

اما بهش این اجازه رو ندادم .. دیگه نمیذارم سرپیچی کنه ..

شکستم معلوم بود .. دیگه نشونه نیاز نداشت !!!

پدرجون گفت .. از چیزهایی گفت که برام مهم نبود ..

مهر وقتی که مهری نباشه معنی نداره ..

حتی به قیمت بکارت روح و جسم انسان ..

پدر جون گفت و من گوش دادم .. گفت و سرمو پایین انداختم .. بهنود سکوت کرد .

پدر جون گفت .. من امید داشتم .. امید شکستن این سکوت سنگین ..

پدر جون گفت و من اب شدم ..

اما تنها عکس العملی که دیدم ..

چنگ زدن به یه گوشی بود و رفتن !!!

به محض وارد شدنمون توی اتاقم مریم تقریبا فریاد زد :

مریم _ دیگه اگه پشت گوششو دید جنازه ی تو رو هم میبینه ..

وای سارا اینقدر عصبانی شدم که دلم میخواست بلند شم بزنمش پســره ی ...

میان حرفش رفتم ، با تحکم گفتم :

_ مریـــ ـم

بهم نگاه کرد .. با چشمام به همتا و همراز که با تعجب نگاهش میکردن اشاره کردم ..

مریم چشماش و با حرص بست و گفت :

مریم _ میرم وسایلم وجمع کنم .. صبح میام دنبالتون برمیگردیم ..

_ باشه .. زود بیا دیگه نمیتونم این جو و تحمل کنم .

بدون هیچ حرفی رفت .. میدونستم خیلی داغونه ..

دلم میخواست داد بزنم .. بابا اروم باش

من پس زده شدم ..

منو نخواستن ..

مستقیم به چشمای من نگاه کردن و گفتن

شما دیگه حق استفاده از یه اسم شناسنامه ای و هم نداری ..

باید اسم و پس بدی ..

شما شایستگیشو نداشتی!!

حرفهایی که توی یه جعبه ی کادو پیچ شده و رسمی تحویلم داده شد .

کلماتی مثل متاسفم عروس گلم ..

شرمنده دختر گلم ..

ما اشتباه کردیم ..

همش یه اشانتیون بود برای جعبه کادوم ..

دلم میخواست بهش بگم خوشبختی به من رو اورده .. تو نباید برنجی ..

کی از کادو گرفتن ناراحتِ که تو هستی ..

که تو فریاد میزنی ..

که باد به غبغبت میندازی ..

ولی انگار هضم این قضیه برای من پس زده شده !!! راحت تر بود که بقیه رو مثل اسفند روی اتیش کرد ..

تنها کسی که اروم بود .. من بودم .

نگاه های تنفر امیز رعنا به بهنود ...

برخواستن عصبی بابک از جاش ..

گریه ی بی صدای سوری جون .. ترحم توی متاسف گفتن روژان و سونیا ...

همش نشونم داد که عمق فاجعه زیاد ..

که فقط من ارومم ..

که فقط من سیب زمینیِ بی رگم ..

اما من اماده بودم ..

خیلی وقته که دارم سعی میکنم دل نبندم ..

خیلی وقته دارم تمرین میکنم که زیاد تحقیر نشم ..

موفق بودم ..

اره موفق بودم که همه ی دردم ، فقط توی بغضم خلاصه شد..

که چشمامم حتی نافرمانی نکرد !!!! ..

شاید چشمامم فهمیده بودن که این بار دیگه بخششی در کار نیست ..

همراز و که خوابیده بود ، روی تخت گذاشتم ..

همتا هم بلاخره بعد از سوال و جواب های زیاد خوابیده بود ..

یه موقع هایی از این که این همه باهوشه و حواسش به همه جا هست حالم بد میشه .. مجبور بودم حقیقت و بهش بگم ..

سرم به شدت درد میکرد .. چشمام به خاطر گریه میسوخت .. درسته که جلوی جمع سرپیچی کرد .ولی دیگه توی خلوت نمیتونستم جلوی بارشش و بگیرم که اگه میگرفتم بهش ظلم کرده بودم !!

یه قرص مسکن خوردم و چشمامو بستم .

*********

با حس نفس های کسی که به گردنم میخورد .. از خواب بیدار شدم .

داشت منو میبوسید ...

ترسیده بودم ..

چشمامو به اهستگی باز کردم .. از چیزی که دیدم ..

خون توی بدنم یخ بست ..

نفسم بند اومده بود .. سورنا کاملا روی بدنم خیمه زده بود و سرشو توی گردنم فرو کرده بود ..

لرزه به بدنم افتاده بود ..

تعداد بوسه های اون بیشتر شده بود ..

بیحسی تموم وجودم و گرفته بود .. نمیتنستم خودمو تکون بدم .. جریان خون توی بدنم قطع شده بود ..

نفسام منقطع شده بود ..

سورنا این و به معنی تحریک شدنم گذشته بود .. سرشو بلند کرد با چشمای خمارش بهم نگاه کرد ..

یه لبخند زشت بهم زد و گونه مو بوسید ..

تازه اون موقع بود که به خودم اومدم ..

سعی کردم با صدای ارومی خشمم و بهش منتقل کنم ..

_ ولم کن اشغال عوضی .

سورنا هم با صدایی که کشیده میشد گفت :

_ چــ .. ــیه عزیــــ .. ـزم نگــــ .. ــو که لـــ ..ــذت نمیـــ .. ـبری ؟!

از بوی بد دهنش حالت تهوع بهم دست داد ..

سعی کردم بلند شم که با دستاش مانعم شد .

_ خفه شو عوضی .. برو گمشو بیرون تا جیغ ...

لباش و گذاشت روی لبامو نذاشت ادامه بدم ..

وحشیانه داشت لبامو میبوسید .. در واقع داشت بلامو پاره میکرد ..

تا به خودم بجنبم .. بدنشو روی بدنم انداخت اجازه ی هیچ حرکتی بهم نمیداد ..

کاملا تحریک شده بود و زورش هم زیادتر از حد معمول ..

باورم نمیشد با اون همه سابقه توی ورزش های رزمی نتونم از پسش بربیام ..

تمام توانم و توی پاهام ریخته بودم سعی میکردم اونو از خودم جدا کنم ..

اما اون با دستاش دستام مهار کرده بود و با بدنش هم پاهامو ..

عملا کاری از من برنمیومد ..

اما هرچی اون بیشتر تحریک میشد .. انگار قدرت من بیشتر میشد ..

تقلا میکردم .. و سرم و به چپ و راست تکون میدادم تا لباشو ازم جدا کنه ، بتونم جیغ بشم ..

دستامو ول کرد و با یه حرکت بلوزم و پاره کرد ..

دیگه توی حال خودش نبود ..

توی لبامو رها کرد و به سمت گوشو گردنم رفت .. بوسه های پشت همی بهم میزد ..

با دستام هولش دادم .. و با صدای بلندی گفتم ..

_ ولــــ ـم کن اشغال ..

همتا هم با صدای تقلاهای من بیدار شده بود و لی شوکه شده بود و به منو سورنا نگاه میکرد ..

گریه م گرفته بود .. چون طبقه ی بالا بودیم امید نداشتم پدرجون اینا صدامو بشنون ..

بهنود و پیمانم بیرون بودن ..

با ناامیدی جیغ کشیدم و سعی کردم دستای سورنا رو که روی بدنم کشیده میشد

جدا کنم ..

همتا هنوزم توی شوک بود .. ولی با جیغ های من از شوک خارج شد و اونم شروع کرد به جیغ کشیدن ...

با دستای کوچیکش به سورنا ضربه میزد تا رهام کنه ...

سورنا هم در واکنش ما یه سیلی به من زد و با دستاش همتا رو پرت به سمت دیوار ..

با این کارش یه انرژی مضاعف بهم داد که تونستم پاهام و از زیر بدنش بکشم بیرون و با زانوم بهش ضربه بزنم .. اما با سیلی که بهم زد یه لحظه گیج شدم و اون بازم تونست پاهامو مهار کنه ..

حالا دیگه نگران همتا هم بودم .. صدایی ازش نمیومد ..

دیگه ناامید شده بودم .. حالت هیستیریکی بهم دست داده بود ..

با تمام وجودم جیغ میکشیدم و خدا رو صدا میزدم ..

یه دفعه در با صدای بلندی باز شد به همون سرعتم سورنا از روی بدنم پرت شد ..

بهنود و پیمان وارد شده بودن ..

بهنود به طرز وحشیانه ای افتاده به جون سورنا و داشت میزدش ..

پیمانم داشت بهش کمک میکرد ..

با حس لرزی که توی بدنم پیچید .. ملحفه رو برداشتم و دورم پیچیدم ..

گوشه تختم کز کرده بودم و شوکه به صحنه ی روبه روم چشم دوخته بودم ..

سورنا روی زمین افتاده بود و بهنود و با پاهاش بهش لگد میزد .. اما حالا دیگه پیمان سعی داشت اونو ازش جدا کنه ..

اما بهنود عربده میکشید و ضربه هاش و محکم تر میکرد ..

با صدای همراز که بیدار شده بود و به بازوی من چنگ زده بود .. اروم تر شد ..

خوبه که توی عصبانیتم به صداهای اطرافش توج داشت.

همراز جیغ میکشید .. اما من بی حس تر از اونی بودم که بهش توجه کنم ..

هر لحظه لرزش بدنم بیشتر میشد .. از بلایی که ممکن بود به سرم بیاد ...

وای برمن ...

قلبم دیگه انگار خونو پمپاژ نمیکرد ..

پیمان وقتی متوجه موقعیت من شد .. به سمتم اومد و همراز و در اغوشش گرفت و سعی کرد که ارومش کنه .. اما همراز دستاشو به سمت من باز کرده بود و میخواست بیاد بغلم .. اما من فقط بهش نگاه میکردم ..

پیمان در حال تقلای اروم کردنش بود که تازه متوجه همتا شد ..

به سمتش رفت ...

منم نگاهم دنبالش کشیده شد ..

همتا هم گوشه ی دیوار کز کرده بود و میلرزید ..

پیمان صداش میکرد ولی جوابی نمیداد .. فقط نگاهش میکرد .

اما با سیلی که پیمان بهش زد .. شروع کرد به جیغ کشیدن ..

همرازم جیغ میکشید .. اما من نمیتونستم حرکتی کنم .. فقط میلرزیدم و به این صحنه ها چشم دوخته بودم .

روژان که انگار جلوی در بود .. با دیدن این صحنه به سمت همراز اومد در اغوشش کشید ..

پیمانم همتا رو که همچنان جیغ میکشید .. توی بغلش گرفته بود..

سعی میکرد ارومش کنه ..

داشتم بهش نگاه میکردم که یه نفر منو توی بغلش کشید ..

یه دفعه دوباره از ترس لرز بدی توی بدنم پیچید .. که باعث شد جیغ بکشم .. چشمامو بسته بودم و داشتم جیغ میکشیدم و تقلا میکردم که خودم از دستش بیرون بکشم ..

هیچ صدایی و نمیشنیدم .. فقط سعی میکردم ازش جدا بشم .

حس اینکه اون لعنتی دوباره به بدنم دست بکشه دیوونه م میکرد .

با حس یه سوزش توی صورتم قدرت شنوایی و پیدا کردم و صداهای بهنود و که سعی میکرد ارومم کنه شنیدم ..

بهنود _ اروم باش سارا منم .. عزیزم اروم باش .. هیچی نیست .. تموم شد..

به معنای واقعی کلمه ی محرمیت اروم شدم !!

ارامشی که هق هقمو ازاد کرد .. هق هقی که صداش گوش فلک و کر میکرد ..

هق هقی که توی فشار سینه ی بهنود اروم تر شده بود ..

به امنیتی که بهم میداد ..

به پیرهن بهنود و چنگ میزدم تا این امنیت و با تمام وجودم لمس کنم ..

که ارامش و حس کنم ..

بهنودم فهمید که با وجودش ارومم .. به وجود نوازش دستاش توی موهام و روی کمرم نیاز دارم ... ازم دریغ نکرد .

صداشو میشنیدم :

_ اروم باش فدات شم .. اروم باش عزیز دلم .. من اینجام اینجام ..

بوسه هاش روی موهام و بعدم روی صورتم ارومم میکرد ..

ارامشی که حالا با گریه های ارومو کم صدایی از طرف من خودشو نشون میداد ..

بهنودم با فشار دستاش دورم داشت سعی خودش و میکرد ..

که فراموش کنم که چقدر بدبختم ..

که بعد از اسمش حتی توی خونه ی خودمم امنیت ندارم ..

که یادم بره که دیگه نباید به اسمش تکیه کنم و راحت بخوابم بدون هیچ دغدغه ای !!!

اما من یادم بود ..

حرفای سورنا به بهنود یادم اورد ..

خنده ای که کرد ..

ضرب المثلی که گفت " نه خود خورد .. نه کس دهد "

بازم خنده ی عصبی ..

بازم ..

تو که تفش کردی .. بذار من لذتشو ببرم دیگه ..

یادم اورد بدبختیمو ..

بادم اورد که پس زده شدم ..

که یه تفاله حساب میشم ..

یادم اورد که حس این اغوش گرم و امن زود گذره و نباید بهش دل بست ..

یادم بود که نباید به این ارامش امید ببندم ..

که این ارامش اعتیاد اور ..

که وقتی معتاد بشم دیگه ساقی ندارم ..

که اون وقت ، دردم بیشتر از اینی که هست میشه ..

اما شکسته بودم و باید بند میخورم .. برای همتا و همراز خودمو بند میزنم ..

برای همین دستاشو از دور کمرم باز کردم ..

تا همین جا کافی بود ..

بیشتر از این نیاز نداشتم .. تا همین جا هم ممنون بودم و سپاسگذار .

در مقابل چشمای بهت زده بهنود ازش شدم و دستام برای گرفتن همتا که هنوز داشت خفیف جیغ میکشید باز کردم ..

پیمانم وقتی که دید نمیتونه برای همتا کاری کنه .. اونو به من سپرد .

روی تخت نشستم و توی گوش همتا حرف زدم :

_ همتا اروم باش همه چی تموم شد ..

همتا کمی اروم شده بود ولی هنوز جیغ میزد ..

بغض گلوم گرفته بود .. سرنوشت نحس من روی زندگی همتا هم تاثیر گذاشته بود ..

صورتشو با دستام قاب گرفتم :

_ بهم نگاه کن !!

حالم از لرزش صدام بهم میخورد ..وقتی میخوای تکیه گاه باشی باید خودت مجکم باشی .. مثل یه کوه .

گوش نکرد .. این بار بلندتر گفتم .. با تمام وجودم سعی کردم کوه باشم براش :

_ گفتم بهم نگاه کن

بی صدا نگام کرد ..

_ تموم شد .. من اینجام پیش تو .. تموم شد ... باشه؟!!!!

سرشو توی سینه م مخفی کرد و گریه کرد ..

خدایا ... خدایا چیکار کنم که دلم داره میترکه ..

نگام افتاد به روژان که با چشمای اشکی به بدبختی من نگاه میکرد و همراز که برای اغوشم بی تابی میکرد ..

دستامو به طرفش گرفت که همراز به سمتم اورد ..

همرازم به اغوشم چنگ میزد و خودش و بهم فشار میداد ..

سرمو بین صورت هردوشون گرفتم .. اروم نمیشدن هیچ کدوم ..

توی گوششون لالایی خوندم .. لالایی که مادرم وقتی غصه داشت برام میخوند ..

الا لا لا گل پونه سگ اومد در خونه

چخش کردم بدش اومد خودش رفت و بچه ش اومد

الا لا لا گل نرگس نبینم غم تو هرگز

الا لا لا گل زیره چرا خوابت نمیگیره

الا لا لا گل خشخاش باباش رفته خدا همراش

الا لا لا گل لاله مامان رفته پیش خاله

الا لا لا گلم باشی انیس و مونسم باشی

الا لا لا گل یک دونه من الا لا لا عزیز خونه من

الا لا لا فدای رنگ و بویت الا لا لا فدای تار مویت

الا لا لا گل ریحون بابا رفته توی ایوون

الا لا لا گل فندق عزیزم رفته سر صندوق

الا لا لا گل پسته همتا جونم شده خسته

الا لا لا گل بابونه من الا لا لا چراغ خونه من

امروز بعد از دو ماه دوباره دلتنگش شدم ..

دستام و به شیشه های خنک از جنس پاییز خونه ی پدری میکشم ..

شاید فکر میکنم که خنکای شیشه گرمای وجودمو بگیره .. گرمایی که داره اتیشم میزنه ..

گرمایی که شاید یه روزی و یه جایی لذت بخش بود ..

اما الان فقط منو داره میسوزونه و خاکسترم میکنه .

دوماه از اون شب نفرت انگیز و تلخ میگذره ..

شب مرگ ارزوهام .. مرگ بلند پروازیام ..

شب ریختن بال و پرم ..

شب تجاوز به بکارت احساسم ..

شبی که با همه ی مقاومتم توی اغوش بهنود گذشت ..

و شبی که ...

برای اخرین بار دیدمش و بوی بدنش و توی ریه هام ذخیره کردم ..

ترکش کردم دیگه نه برای حفظ غرورم ..

بلکه ترکش کردم فقط برای زنده موندنم ..زندگی کردنم ..

برای روپا شدنم ..

ترکش کردم برای اینکه بتونم کمر خمیدمو صاف کنم ..

بدون اینکه به یه امید واهی تکیه کرده باشم ..

این بار میخواستم خودم صاف بشم .. بدون کمک عصایی که دینی به گردنم بذاره !!!

اما برای این بازیابی نیاز داشتم که تنها باشم ...

که دور باشم ..

نیاز داشتم که برگردم به ریشه م .. به پیِ ام ..

مثل خونه ی بازسازی شده ی پدریم .. خونه ای که ویرون شده بود و حالا قد علم کرده بود ..

کمر راست کرده بود مثل سرو .

دوماه گذشته بود ..

با کمک پدر جون بدون اینکه توی محضر حاضر بشم از بهنود جدا شدم ..

اسون و راحت ..

بی صدا درست مثل عقدمون .. اما بایه تفاوت ..

این بار غایب بزرگ عروس بود ..

خیلی اسون .

اسم بهنود به همون بی صدایی که وارد شناسنامه ام شده بود .. خارج شد .

انگار که نه خانی امده و نه خانی رفته !!!!

اما حالا بعد از دوماه ...

بعد از دوماه که با اصرارهای مریم گوشیه موبایلمو روشن کردم .. دیدم .

چیزهایی که نباید میدیمو .. ولی دیدم .

حرفهایی که یه روزایی ارزوی شنیدنشو داشتم .. اما حالا باعث عذابم میشد ..

حرفهایی که نوش دارو بود پس از مرگ سهراب ..

*سلام سارا کجایی ؟ *

* سارا جان چرا گوشیت و جواب نمیدی عزیزم ؟*

* سارا عزیزم میدونم ناراحتی .. ولی خواهش میکنم گوشیو بردار تا برات توضیح بدم *

* لطفا گوشی و بردار .. *

* باز کن درو عزیزکم .. من پشت درم .*

*باز کن وگرنه از دیوار میام تو ..*

* سارا کجایی ؟؟؟؟؟*

* اخه لعنتی ... اونطوری نیست که تو فکر میکنی .. بذار برات توضیح بدم .. *

* سارای من .. عزیزدلم بهم اجازه بده .. من نمیخواستم این اتفاق بیوفته .*

* من طلاقت نمیدم .. اینو به اون پدرشوهر سنگ دلتم بگو .. *

* لعنتی جواب بده .. بگو کدوم گوری هستی ؟!*

* سارا .. اخه تو که لجباز نبودی !! چرا داری اذیتم میکنی .*

* زندگیه من برگرد ... خواهش میکنم . *

* سارا به جان دخترامون قسمت میدم جواب بده .. *

* من احمق فقط داشتم سعی میکردم زندگیمون و درست کنم .. نمیدونم چرا اینجوری شد .*

* سارا جان .. عمرم .. خواهش میکنم خودت به بابا بگو که پشیمون شدی ..

سارا خواهش میکنم بهم فرصت بده جبران کنم ..*

* سارا من نمیذارم از دستم بری ..*

همین ..

همه ی عشقش .. همه ی دوست دارم هاش مالِ یه هفته بود ..

الان خوشحالم که همه ی حرفهاش و الان شنیدم ..

حالا دیگه میدونم .. همه ی ابراز علاقه اش از روی عادت بود .. نه عشق !!

وقتیکه نمیدونستم ..

بازم با تمام وجودم از شنیدن خبر رفتنش نابود شدم ..

حالا دیگه میتونستم .. همه ی خاطراتشو دست فراموشی بدم !!

اشکام راه خودشون و باز کردن ...

لالالالاگل نازی بابات رفته به سربازی

لالا گل نعنا بابات رفته شدم تنها

دلم برای اشکانم پرکشید .. همتا رو بیشتر توی اغوشم فشردم ..

لالا لالا گل پسته بابات بار سفر بسته

لالا لالا گل کشمیش بابات رفته نکن تشویش ..

_ سلام .. رسیدن به خیر .

مولایی _ سلام .. مرسی .

با دست به داخل اشاره کردم

_ بفرمایید تو .

مولایی _ خوبی تو ؟! دخترا چطورن ؟!

_ من خوبم .. اونا هم خوبن .. کی رسیدین ؟!

مولایی در حالی که به سمت سالن نشیمن میرفت گفت :

_ یه ساعتی میشه .. هنوز خونه نرفتم .. گفتم قبلش بیام یه سری به تو و بچه ها بزنم .

_ لطف کردین .. چای میل دارین یا قهوه .

مولایی _ قهوه لطفا .

_ الان برمیگردم .

همینطور که مشغول قهوه درست کردن بودم به این فکر میکردم که مولایی واقعا برای ما زحمت زیادی کشید و همیشه بیشتر از یه وکیل بهم کمک کرده بود..

من برای برگشتن به شهر و دیار خودم بدون مولایی خیلی دچار مشکل میشدم .. شاید هم اگر اون نبود .. من هرگز برنمیگشتم .. اونم با اون همه اصرار و قهر و دعواهای مریم و رعنا !!

اما من به این ارامش نیاز داشتم .. هم خودم و هم همتا که از اون ماجرا خیلی ضربه خورده بود ..

اما مهمترین دلیلم هم مهدی بود که با شنیدن خبر جداییم جری تر شده بود .. و به قول خودش در تلاش بود که منو راضی به ازدواج کنه ..

با صدای مولایی که خیلی نزدیکم بود به خودم اومدم ..

مولایی _ همتا چطوره ؟!

با کمی ترس و تعجب برگشتم و بهش نگاه کردم پشت سنگ اپن ایستاده بود ..

بدون توجه به حالت من ادامه داد :

_ با دکترش صحبت کردی ؟!

بعد از عکس العمل های همتا با ادمای اطراف من به خصوص مردا .. مجبور شدم برای مولایی یه سری چیزها رو تعریف کنم .. اونم یکی از دوستانش و که روانشناس بود بهم معرفی کرد .

سرفه ای کردم که به خودم مسلط بشم .. بعدش گفتم:

_ خیلی بهتر شده .. دیگه کمتر شبا جیغ میزنه .. اما هنوز برای بیرون رفتن مشکل دارم . دکترش میگه نباید بهش اجازه بدم این ترس توی وجودش بمونه .. اما منم طاقت ناراحتیشو ندارم ..

مولایی _ میدونم برات سخته .. اما اگه الان جلوش و نگیری .. این ترس کهنه بشه .. دیگه نمیشه کاریش کرد .. هم برای خودت سخته .. هم برای اینده ی همتا خوب نیست .

_ اره دکتر هم همین و گفت .. گفت باید بذارم بیشتر با مردها در تعامل باشه . حتی پیشنهاد کرد از مربی مرد برای ورزشش استفاده کنم .. اما همتا حاضر نیست حتی یه لحظه هم از من جدا بشه .. مدرسه هم با اشک و ناله میره .

مولایی _ درست میشه .. نگران نباش .

قهوه رو توی فنجون ریختم و به همراه کیک شکلاتی داخل سینی گذاشتم به سمت نشیمن رفتم ..

خواستم از وضعیت کارهای کارخونه از مولایی بپرسم که متوجه همتا شدم که کنار در راه پله ها کز کرده و به نرده چسبیده بود .

از مولایی عذرخواهی کردم و به سمت همتا رفتم .

نزدیکش که رفتم متوجه لرزش بدنش شدم ..

نفس عمیقی کشیدم و توی دلم از خدا کمک خواستم ..

بغلش که کردم کمی اروم شد .. روی موهاش و نوازش کردم و به سمت اتاقش رفتم .. همراز خواب بود .. سعی کردم بدون صدا لباس خواب همتا رو عوض کنم ..

دستاش و گرفتم که پایین بریم .. مقاومت کرد ..

همتا _ نریم پایین !!

به لبای غنچه شده اش نگاه کردم ..

_ همتای من ، مهمون داریم گلم .. عمو منصور اومده .. تو که دوستش داشتی ..

همتا _ نمیخوام بیام .

_ باشه پس بمون پیش همراز من میرم

همتا دستامو محکم گرفت :

_ نه تو هم نرو !!!

_ نمیشه که دختر گلم .. باید بریم پیش مهمونمون

همتا با یه حالت غمگینی نگاهم کرد که میخواستم بمیرم ..

اما دکترش میگفت نباید بذارم از همه ی مردا فاصله بگیره .. این فاصله براش خوب نبود .

بلاخره راضی شد همراهم بیاد .. اما حتی یه لحظه هم دست و بازوی منو ول نکرد .

با مریم صحبت کردم .. بازم طبق معمول میخواست که برگردم .. دلتنگشون بودم ولی این طوری بهتر بود ..

اینجا راحت تر بودم .. هرچند که مجبور بودم برای تعداد کمی از همسایه ها که بازمانده ی اون حادثه بودن و دخترِ شیطونِ اقای یوسفی رو میشناختن .. از همراز و پدرش بگم و نگاههای ترحم امیزشونو به جون بخرم .. اما بازم خوب بود ..

از بهنود خبری نداشتم .. البته مریم میگفت که از طریق پیمان چند باری از من پرسیده .. اما مریم با سفارش منو پدرجون بهش نگفته که من کجام و فقط گفته که خوبیم .

تکلیف من با بهنود مشخص بود ..

من دیگه نمیخواستم عروس تحمیلی باشم ..

اما پدرجون و نمیتونستم درک کنم .. انگار با بهنود لج کرده بود و میخواست حالشو بگیره ..

حتما اونم فکر میکرد بهنود دیگه عاشق و دلخسته ی من شده و میتونه اینطوری تنبیهش که .. اما بهنود به همون ثابت کرد که اینطوری نیست و بیدی نیست که با این بادا بلرزه و احساسشم یه احساس زودگذر بود ..

شایدم یه محبت قلمبه شده ی پدری که با رفتنش ، اونم تموم شد .

سوری جون هم تقریبا هر روز بهم زنگ میزد و ازم میخواست که برگردم ..

البته بهش حق میدادم به همتا و همراز خیلی وابسته بودن و این دوری براشون ازار دهنده بود ..

اما جواب من فقط یه چیزی بود .. "فعلا نمیتونم .. ببخشید "

اما اون همچنان بیتابی میکرد .. تا حدی که ازش خواستم که اونا پیش ما بیان .. اونم با روی باز از این پیشنهادم استقبال کرد و گفت که با پدرجون مطرحش میکنه .

*******

مشغول درست کردن ماکارونی بودم که زنگ در به صدا در اومد .. با فکر اینکه ممکن مولایی باشه به سمت ایفون رفتم ..

_بله ؟!

اما وقتی جواب داد نزدیک بود از تعجب شاخام در بیاد ..

مریم بود که گفت : باز کن منم.

با شنیدن صداش تقریبا به سوی در خروجی پرواز کردم .. شدیدا دلتنگش بودم ..

واقعا خودش بود که داشت ماشینشو توی حیاط پارک میکرد .

با دیدن من از ماشین پیاده شد .. دستاش و برای در اغوش کشیدن من باز کرد .

دیوونه !!

وای که چقدر دلم تنگ بود .. بعد از این که کلی بوسیدمش ، با شنیدن غرغراش رضایت دادم که ولش کنم .

مریم _ وای بابا خوردی منو که !! بذار لااقل یه چیزی هم برای اون مارمولکات بمونه.

خندیدم .

_ مارمولک خودتی !

مریم _ حالا کجان عسلای خاله ؟! .. دلم براشون پر میکشه .. اصلا من برای دیدن اونا اومدم ، تو اینجا چیکار میکنی ..

_ همتا که مدرسه است .. همرازم مهده .

مریم _ ای جانم .. بدو برو لباس بپوش بریم دنبالشون ..

_ نمیخواد سرویس دارن .

مریم _ چی چیو سرویس دارن .. من طاقت ندارم .. بدو بریم .

میدونستم از پسش بر نمیام .. بنابراین مثل یه دختر خوب رفتم که حاضر بشم .. ولی قبلش رفتم تا زیر گاز و خاموش کنم .. گرچه غذام حاضر بود .. اما خوب میدونستم که حالا حالا به خونه برنمیگردیم !!

بعدش در مقابل سریع سریع گفتنای مریم حاضر شدم و از خونه زدیم بیرون ..

کمی که گذشت با شنیدن جمله ی مریم .. داغ دلم تازه شد .

مریم _ وای تازه الان باید بریم مدرسه همتا دل معلماش و به دست بیارم ..

لبخند تلخی زدم .. حق داشت .. اون که نمیدونست همتا دیگه اون همتای شیطون قبل نیست و خیلی ساکت شده .

_ نه دیگه اونجوری نیست .. خیلی ساکت شده ..

چیزی نگفتم .. اما مریم اینقدری روی من شناخت داشت که با همین یه جمله ام همه چیز براش معنی بشه .

مریم _ مگه نگفتی بهتر شده ؟!

_ بهتر شده .. تا این حد که دیگه شبا جیغ نمیزنه . ولی شیطنت .. نه !!

همه ی بازی کودکانه اش خلاصه میشه به عروسک بازی با همراز ، که اونم به خاطر عشقیه که به همراز داره و نمیخواد دلشو بشکونه !!

مریم که کمی عصبی به نظر میرسید .. با حرص گفت :

_ الان باید اینارو به من بگی ؟!

_ چی بهت میگفتم .. تو خودت هم گرفتار بودی .. کاری از دستت برنمیومد .

میخواست بیشتر غر غر کنه که نتونست .. چون به مدرسه همتا رسیده بودیم .

کنار مدرسه پارک کرد و از ماشین پیاده شد . ده دقیقه بدون اینکه حرفی بزنیم منتظر ایستادیم تا اینکه زنگ مدرسه خورده شد و بچه ها بیرون اومدن .. همتا تقریبا جزء اخرین نفراتی بود که از مدرسه خارج شد .. ساکت و بدون هیچ شیطنتی ..

از مدرسه اومد بیرون سرشو بلند کرد سرویسشو پیدا کنه که با منو مریم روبه رو شد ..

از تعجب ماتش زده بود و به مریم نگاه میکرد ..

به مریم هم نگاه کردم .. با غمی که توی چشماش بود به همتا نگاه میکرد .. حتما انتظار نداشت این روی همتا رو هم ببینه ..

یا شاید هم فکر میکرد .. همتای خوب شده وقتی اینه .. بیمارش دیگه چی بوده !!!

بعد از چند دقیقه ای که مات بهم نگاه کردن .. به سمت همدیگه دویدن و همتا بعد از مدتها با دیدن مریم شاد شد و از ته دل خندید ...

همرازم از دیدن مریم خیلی خوشحال شد و با مالیدن صورتش به مریم دلتنگیشو نشون داد ..

حق داشتن ، مریم براشون حکم مادر دومشون و داشت .

با وجود اینکه اینا رو میدونستم ، اما تازه با خنده هایی که اونشب از همتا دیدم تونستم تاثیر مریم و توی زندگیم ببینم ..

همراز رو روی تختش گذاشتم .. مریم هم همتا رو گذاشت .

توی راه برگشت از خستگی دیگه چشماشون باز نمیموند ..

امروز بعد از مدت ها همتا خودش پیشنهاد کرد که به شهربازی بریم .. هرچند که هنوزم درمقابل مردهایی که با منو مریم صحبت میکردن واکنش نشون میداد ..

اما بازم این اهمیت داشت که خندید .. امروز از ته دلش خندید و شاد بود مثل روزای نه چندان دورش !!

با اشاره ی مریم نگاهم و از صورت زیبا و پر از ارامش همتا گرفتم و از اتاق خارج شدم ..

مریم _ سارایی بدو جامونو جلوی تی وی بنداز میخوام حرف بزنم .. کلی چیز دارم که باید تعریف کنم !!

_ ولش کن دیگه بریم توی اتاق من .. حوصله پهن کردن تشک ندارم ..

مریم _ نمیخوام .. دلم میخواد جلوی تی وی بخوام ..

_ خیلی خوب عین بچه ها لج میکنه .. با شوهرتم بخوای درد و دل کنی جلوی تی وی میخوابی ..

مریم _ اره دیگه .. وقتی روشنه وهم برم نمیداره .. تاریکی و سکوت فقط برای وقتی خوبه که خوابی !!

_ باشه الان میام .. چایی چی ، میخوری ؟!

مریم _ اره تو برو تشکا رو پهن کن .. منم چایی دم میکنم .. امشب حق نداری تا صبح بخوابی .. باید برام حرف بزنی ..

همین طور که به سمت اتاق خواب میرفتم گفتم :

_ اِااِ تا الان که تو میخواستی حرف بزنی .. چی شد ؟!

مریم _ فقط میخواستم دلت خوش بشه که میذارم دردو دل کنی و سبک شی .

خنده م گرفته بود ..

_ دیوونه .

تشک ها رو پهن کردم و روش نشستم و به مریم که با سینی چایی به سمتم میومد نگاه کردم ..

این دو ماه که ندیدمش .. خیلی از نظر ظاهری عوض نشده .. اما حس میکنم پخته تر شده ..

یه جورایی خانم تر !!!

احساسم بهم میگفت داره اماده میشه برای یه زندگی مشترک ..

مریم _ به چی نگاه میکنی ؟!!

_ به این روی خانمی تو !!! این چند وقت که ندیدمت حس میکنم بزرگ شدی .

مریم _ اره منم حس میکنم تو مادربزرگ شدی !! همچین میگه چند وقت همش یه ماه و خورده ای بود دیگه .. بعدم که تو پدر مخابرات و در اورده بودی .. منم همش داشتم با تو حرف میزدم کی وقت کردم بزرگ بشم .

بدون توجه به حرفش گفتم :

_ عاشق شدی نه ؟!!

از سوال صریحم جا خورد ..

با لبخند به بهتش نگاه کردم .. دیگه مطمئن بودم که خبری شده .. توی تمام این سالها ندیده بودم هیچ وقت پیش قدم درد و دل کردن بشه .. حالا ...

مطمئنم میخواد از حسش بهم بگه ..

_ خوب بگو گوش میکنم ..

بازم بهم نگاه کرد .. اما این بار حس استیصال و توی نگاهش میدیدم .

_ پیمان پسر خوبی مریم !!

مریم سرشو به دستاش که روی زانوش بود تکیه داد و با لحن غمگینی گفت :

_ میدونم !!

_ پس مشکلت کجاست ؟!! این همه استیصال برای چیه ؟!!

مریم _ مطمئن نیستم .. همونی باشه که من میخوام .. میترسم .. همین که تورو میبینم باعث میشه بیشتر برسم .. اینکه من الان مشکلی ندارم .. ولی بعدش ممکن هزار تا مشکل داشته باشم .. تازه از همه ی این ترسام هم که بگذرم .. نمیتونم بشناسمش .. من اینجام ... اون ، اونجا ..

با کلافگی موهای ازاد شدش و پشت گوشش داد و گفت :

_ اخه با تلفن و چند تا ایمیل توی روز ، من چطوری میتونم بشناسمش ؟!!!

_ یعنی تو این چند وقتی که اینجا بود نشناختیش ؟!!!

مریم _ هـــ ـه ... من اگه میتونستم به همین راحتی ادمارو بشناسم که اون همه در مورد بهنود اشتباه نمیکردم ..

نمیدونم چرا بازم با شنیدن اسمش دلم گرفت .. سرم پایین انداختم که مریم به ناراحتی پی نبره .. به هر حال من داشتم سعی میکردم فراموش کنم .. پس دلیلی نداشت مریم از این حس ویرانگر درونیم با خبر بشه ..

مریم _ سارا ... ولی من هنوزم حس میکنم .. بهنود تو رو خیلی دوست داشت .. همه ی حرکاتشم فریاد میزد .. اما این رفتنش همه ی معادلاتم و بهم ریخت ..

دلم میخواست بهش بگم که منم حس میکنم دوستم داره ..

اونشب نفرت انگیز وقتی توی اغوشش فشارم میداد حسش کردم .. همزمان با صدای شکستن استخونام صدای دوست دارم های احساسش و رو هم میشنیدم ..

بگم منم با رفتنش همه ی معادلاتم بهم خورد ..

بگم که من حتی تا موعد محضرهم امیدوار بودم که برگرده .. که ترکم نکنه ..

اما رفت .. واقعیت اینه که رفت .. ترکم کرد ..

رفت .. به همون بی صدایی که اومد .. رفت !!!

اما نگفتم .. نگفتم چون گفتنش دردی و ازم دوا نمیکنه ..

مریم _ راستش سارا نمیدونم درسته که بگم یا نه .. اما من بین حرف های پیمانم حس کردم که اونم همین عقیده رو داره .. حتی یه بارم مستقیم گفت که "سارا عجله کرد .. باید به بهنود وقت میداد " .. اما بعد از رفتنشون دیگه حرفی نزد .. میدونی که دوست نداره توی کار کسی دخالت کنه ..

ریه هامو با یه اه خالی کردم .. این حرف ها دیگه ارومم که نمیکرد هیچ باعث عذابم هم میشد ..

_ مهم نیست فراموشش کن .. اما در مورد پیمان هم به خودت فرصت بده .. لازم نیست تو هیچ کاری بکنی .. زمان خودش مشکلاتو حل میکنه و تو تنها کاری که باید بکنی اینه که با چشمای باز به اطرافت نگاه کنی و همه ی جوانب و بسنجی .. و سعی کنی نقاط مثبت و منفی پیمان و پیدا کنی ..

برای این کارم نیاز نیست که فکر کنی پیمان حتما گزینه ای برای ازدواجت .. میتونی به چشم یه دوست نگاهش کنی .. دوستی که برای تداوم دوستیت داری سعی میکنی بشناسیش .. اینطوری استرست از بین میره و رو شناختت هم تاثیر بیشتری میذاره ..

مریم تحت تاثیر حرفهای من و احتمالا استرس ایجاد شده توی این رابطه .. سرشو روی زانوی من گذاشت و دراز کشید ..

همینطور که موهاش و نوازش میکردم ادامه دادم :

_ همه ی زندگی ها قرار نیست مثل زندگی من باشه .. من زندگیمو برپایه ی یه اشتباه بنا کردم .. توی این شرایط نمیتونی انتظار یه پایان خوب و داشته باشی ..

ولی قرار نیست توهم مثل من این مشکلات و داشته باشی .. پس سعی کن عینک بد بینی رو از چشمات برداری .. باشه ؟!!

سرشو توی پام جابه جا کرد و چشماش و بست .

مریم _ سعی میکنم .. تو هم باید برام دعا کنی .. از خدا بخوای که تنهام نذاره ..

_ دعای من همیشه بدرقه ی راهته گلم !!!

مریم _ عاشقتم مادربزرگی !!

خندیدیم ..

_ مریم .. با همتا چیکار کنم ؟!!

مریم _ نگران نباش .. میبینی که الان خیلی بهتر شده .. مگه نمیگی بعد از اون ماجرا تا مردا رو میدید بهت نزدیک میشن جیغ میزد .. ولی امروز حتی فقط نگاه کرد .. حتی عکس العلم نشون نداد .. اینا همش نشونه ی خوبی .

سکوت کردم .. همش میترسیدم کارای امروزش ارامش قبل از طوفان .. برای همینم همش گوش به زنگ جیغای همتا بودم ..

مریم _ سارا فهمیدی اونشب کار سورنا به بیمارستان کشید ؟!!!

_ برای چی ؟!! البته حقش اشغال عوضی !!!

مریم _ پیمان میگفت به خاطر ضربه های به شکمش خورده .. اونا هم به اصرار روژان و سونیا مجبور شده بودن ببرنش بیمارستان ..

چهره ی اش و لاش سورنا جلوی چشمام رژه رفتن ..

_ واسه همین وقتی ما رفتیم اونا نبودن ؟!

مریم _ اووهوم !!! میگفت وقتی اومدن و دیدن جاتره ولی بچه نیست .. شوکه شدن !!!

از لحنش خندم گرفت :

مریم _ وای دلم میخواست بودم و چهره ی بهنود و میدیدم ..

_ اره حتما فکر کردی اومده خونه رو بهم ریخته .. همه رو زده کنفیکون کرده !!!

مریم بلند میخندید ..

مریم _ وای فکر کن مثل این فیلمای هندی .. یه ضربه به وسایل میزنه ، پرت میشن دومتر اونور تر .. کسی هم جلودارش نیست !!! یه تنه همه رو حریفه ..

همه ی اینهارو در حالی میگفت که ادای حرکات رو هم درمیاورد ..

دیگه از خنده روی زمین پهن شده بودم ..

سرمو روی بالشت گذاشتم .. مریم هم سرشو روی بالشت من گذاشت ..

هنوز هم اثار خنده توی نفس هاش بود ..

مریم _ ولی هر کاری کردم از زبون پیمان بکشم چیکار کرده نگفت .. فقط یه بار بین حرفاش گفت .. بهنود همه جای ویلا رو دنبالت گشته .. بعدم که ساحلو زیرو رو کرده .. فکر میکرده با روحیه ای که داشتی خودتو توی دریا غرق کردی !!

چیزی نگفتم .. دوباره یاد جیغ هایی که کشیدم افتادم ..

مریم _ چه دیوونه است .. فکر کن دست بچه هارو بگیری .. بگی بریم مامان توی دریا غرق شیم !!!

تلاش کردم که بخندم .. اما پاسخ همه ی تلاشم فقط یه لبخند بود ..

اگه براش مهم بودم .. تنهام نمیذاشت .. به سادگیه اب خوردن ..

_ اگه بهنود و پیمان نمیرسیدن .. حتما خودمو میکشتم .

صدایی از مریم نشنیدم ادامه دادم :

_ نفهمیدی پدر جون و بقیه کجا بودن ؟!!

مریم _ چرا !!! مثل اینکه رفته بودن .. ویلای یکی از دوستان خانوادگیه حوری جون ..

_ پس سورنا میدونست که کسی خونه نیست و صدای جیغ های منو نمیشنوه

مریم _ سارا پیمان میگفت صدای جیغ هاتو از ساحل شنیدن .. تا توی ویلا مثل دیوونه ها دویده بودن ..

دوست نداشتم بشنوم حرفهایی که دوباره امیدوارم میکرد .. دلم به حد کافی خوشبینانه عمل کرده بود ..

_ دیگه برام مهم نیست از محبت های پنهانیش بشنوم !!

بعد هم بهش پشت کردم و چشمامو بستم و گذاشتم خواب مرهم زخمهام بشه .

****

صبح که بیدارشدم .. هنوز خستگی دیروز از بدنم خارج نشده بود.

به ساعت نگاه کردم .. هفت بود و تا نیم ساعت دیگه سرویس همتا میومد .

مریم توی جاش نبود..

از جام بلند شدم تا صبحونه ی همتا رو اماده کنم که دیدم مریم قبلا این کارو کرده ..

به سمت اتاق خواب همتا رفتم .. دیدم مریم داره سعی میکنه بیدارش کنه ..

مریم _ پاشو ببینم عشق خاله .. پاشو که خیلی دیر شه ها ..

همتا هم به خاطر خستگی زیادش نمیتونست چشماشو باز کنه .. فقط یه تکون کوچیک خورد

مریم _ پاشو دیگه همتایی .. مگه قرار نبود منو ببری اقــــ ـا معلمتو نشونم بدی ؟!!

خنده م گرفته بود .. وقتیکه شنیده بود .. معلم همتا مرده .. بهش میگفت باید منو ببری ببینمش ..

همتا هم خندش گرفته بود ..

همتا _ خاله شماره ی عمو پیمانو بهم میدی ؟!!

مریم با دیدن چشمای باز همتا شروع کرد به ادا دراوردن ..

مثلا ترسیده بود از چغلی همتا به پیمان .. التماس میکرد چیزی بهش نگه ..

منم توی درگاهی ایستاده بودمو میخندیدم ..

البته کاری هم نمیتونستم بکنم .. چون با بیدار شدن همراز همون یه ذره امیدیم که داشتم بعداز رفتن همتا بخوابم از بین رفت ..

بعد از صبحونه با مریم همتا رو به مدرسه وهمراز و به مهد رسوندیم.. و مریمم دیدن اقـــا معلمو به بعد موکول کرد ، رفتیم که برای خونه خرید کنیم

تازه برگشته بودیم که مولایی و همزمان با ما رسید ...

_ سلام اقای مولایی .. خوبین .

اقای مولایی _ سلام سارا جان خوبم ..

با مریم هم احوالپرسی کرد و به سمت صندوق عقب ماشینش رفت ..

تعدادی کیسه بیرون اورد و وقتی با نگاه کنجکاو منو رعنا روبه رو شد .. توضیح داد :

_ راستش رفته بودم برای خودم خرید کنم .. برای تو هم خرید کردم .. گفتم شاید مهمان داری و فرصت خرید نداشته باشی .

یه لبخند به خاطر محبتش زدم .. و بابت زحمتش تشکر کردم ..

مریم _ زحمت کشیدین .. ولی منکه مهمون نیستم .. حالا حالاها موندگارم .. اینجوری خیلی برای شما زحمت میشه .. در ضمن ما همین الان از خرید میایم ...

نمیدونم من به خاطر شناختی که ازش داشتم طعنه کلامش و حس کردم .. یا کاملا مشخص بود ..

اما با حرفی که اقای مولایی زد .. فهمیدم که انرژی منفی مریم و دریافت نکرده ..

اقای مولایی _ خواهش میکنم .. این چه حرفیه ، زحمتی نیست برام ..

قبل از اینکه مریم حرفی بزنه سریع گفتم :

_ ممنون اقای مولایی .. بفرمایین داخل .

اقای مولایی _ مرسی سارا جان .. باید برم .. فقط درو باز کن اینارو بذارم داخل ..

_ پس بگین چقدر شد ؟!!

اقای مولایی یه اخم شیرین کرد ..

اقای مولایی _ دیگه نشنوم هاا ..

بعد هم با خنده اضافه کرد:

یادت رفته همه ی پولات دست منه !!

_ بازم ممنون ..

به مریم نگاه کردم .. خصمانه ترین نگاهشو به مولایی دوخته بود ..

ابروهام بابت تعصبش بالا رفته بود !!!

توی این دو روز رفتار همتا روی مریمم تاثیر گذاشته بود ..

اقای مولایی بدون حرف وسایل داخل گذاشت و رفت که به کارهاش برسه ..

بعد از تعویض لباسام .. وارد اشپزخونه شدم تا وسایلی که خریداری کردیم و جابه جا کنم ..

مریم دیگه در مورد اقای مولایی حرفی نزد .. منم ترجیح دادم سکوت کنم و رفتار خصمانه شو به روش نیارم ..

مشغول شستن میوه ها بودم که صدای صحبت تلفنی مریم و شنیدم ..

پیش خودم فکر کردم که رعناست .. داشتم فکر میکردم که میوه ها رو سریع تر بشورمو برم حسابی از خجالتش دربیام ..

شوهر ندیده یِ به قول مریم ، خاک برسر !! .. به همین زودی مارو به خان عمو فروخت ..

داشتم فکر میکردم ازش بپرسم .. کجا کلاس همسرداری و به این خوبی گذرونده .. والا..

در حال کشیدن گیسای رعنا توی ذهنم بودم که با صدای مریم به خودم اومدم ..

مریم _ سارا ...!! حواست کجاست 1ساعته دارم صدات میکنم ..

_ ببخشید .. چی شده ؟!!

مریم _ هیچی .. بیا پیمان پشت خطه .. میخواد باهات حرف بزنه ..

دلم ریخت ..

با اینکه پیمانو دوست داشتم و برام جای اشکان و پر کرده بود .. ولی بازم یه ترسی توی دلم ایجاد شد ..

هرچی که باشه اون الان نزدیکترین فرد به بهنودِ

مریم _ سارا چته ؟!! مثل اینکه حالت خوب نیستااا !! پیمان خیلی وقته پشت خطه ..

بهنودم نیستش خیالت راحت !!!!

یه نفس عمیق کشیدم .. با امید به اینکه فقط با پیمان میخوام حرف بزنم .. انگار دارم با اشکان حرف میزنم .. اونم حتما حالمو درک میکنه و در ورد بهنود حرفی نمیزنه ..

به سمت تلفن رفتم ..

با دستای لرزونم گوشی رو برداشتم ..

یه سرفه کردم که لرزش صدامو بگیرم ..

_ سلام ..

صدای شادش توی گوشم پیچید :

پیمان _ سلام سارا خانم .. بی معرفت .. یه وقت یادی از ما نکنیا .. یه وقت نگی یه برادر دارم اون سر دنیا .. تنها .. چشم انتظار یه ذره محبت خواهرش نشسته ها ..

اینقدر پرانرژی بود .. که یادم رفت تا چند دقیقه ی پیش اضطراب همه ی وجودمو گرفته بود ..

_ خوب یه لحظه .. نفس بگیر تا جون داشته باشی گله گی کنی ..

پیمان _ نه به جون تو اینا همش انباشته شده بود .. یه دفع سر ریز شد .. حالا دیگه مشکلی ندارم ..

_ خوب خدارو شکر .. تو چطوری داداش بامعرفتم ... که اون سر دنیایی و خواهرت ..اینجا .. تنها .. چشم انتظار یه ذره محبت برادرش نشسته ها ؟!!

پیمان _ یعنی یه ذره خلاقیت نداری که از گله گی های من کپی برداری میکنی ؟!!!

_ چرا دیگه .. نمیتونی حق کپی رایت ازم بگیری .. جای خواهر و برادرو عوض کردم ..

پیمان _ نه خوبه .. هنوزم پرویی ..

_ شاگردی میکنیم !!!

پیمان در حالی که به لحن من بلند میخندید گفت :

_ وای دلم تنگ شده براتون سارا .. همتا و همراز عمو خوبن ؟!!

خواستم جواب بدم که یه دفعه یه صدا از اون ور خط اومد ..

_ چی ساراست ؟!!

_ هووووی چته وحشی ؟!!! ترسیدم ..

رنگم پرید .. مریم با دیدن قیافه ی مات من نزدیک شدو گوششو به گوشی چسبوند ..

گیج شده بودم .. مطمئنم خودش بود .. هنوز داشتم به کشمکش اونا گوش میدادم که صداش توی گوشم پیچید .. نفس نفس میزد .. انگار دویده بود ..

بهنود _ الو سارا !! خودتی ؟!!

_ سارا .. سارا عزیزم .. خوبی ؟!! خواهش میکنم حرف بزن .. سارا ؟!!!!

نمیدونستم چیکار کنم .. خشک شده بودم .. دهنم بدون اینکه صدایی ازش خارج بشه .. باز و بسته میشد ..

بهنود _ سارای من خواهش میکنم .. حرف بزن صداتو بشنوم ..

کنار دیوار سر خوردم زمین ..

صدای خش دارش بازم گوشم و پر کرد ..

بهنود _ ســارااااا .. سارای من ، چیکار کنم صداتو بشنوم ..

روحم داشت تک تک کلماتشو میبلعید ..

نفسام به خاطر بغض توی گلوم نامنظم شده بود ... گوشی رو گذاشتم ..

بازم قلبم داشت سرکشی میکرد ..

اوج بدبختیم این بود که فهمیدم چقدر دلتنگشم !!!

من اینو نمیخواستم .. حرفاش بیشتر از اینکه مرهم زخمم باشه .. زخمم و میسوزوند ..

تنها اشک بود که میتونست ضربان قلبم و که بی وقفه میکوبید ، اروم کنه ..

مریم کنارم روی زمین نشست و اغوشش و سخاوتمندانه در اختیارم قرار داد ..

سرمو روی سینه ی مهربونش گذاشتم و زار زدم ..

صدای بغض دارشو کنار گوشم میشنیدم :

مریم _ سارا ببخشید .. به خدا نمیدونستم .. بهنودم هست ..

_ نبود ... تازه اومد.

هق زدم ..

_ مریم چرا با من اینکارو میکنه .. مریم مگه چیکار کردم که داره اینجوری اذیتم میکنه .. مریم منکه از زندگیش اومدم بیرون پس چرا داره ازارم میده ؟

مریم _ هیشششش .. اروم باش .. اروم باش عزیز دلم ..

_ مریم چرا ؟!! .. بهم بگو چرا ؟!!

مریم _ کاش میدونستم .. کاش میفهمیدم معنی کاراش چیه ؟!!!

چند روزی از تلفن بهنود گذشت .. مریم دیگه به تلفنای پیمان جواب نمیداد .. فقط از طریق میل در ارتباط بودن ..

اما حالا دیگه شماره ی خونه ی دست بهنود بود .. اونم هر شب توی زمان خاص زنگ میزد .. اما من جواب نمیدادم .. میدونستم اینطوری فقط دلتنگیمو تحریک میشه ..

چند روزی بود یه موضوعی علاوه بر بهنود ذهنم و به خودش مشغول کرده بود ..

همش هم برمیگشت به چند روز پیش که با مریم و دخترا رفته بودیم بیرون ..

پنجشنبه بود و زمان زیارت اهل قبور .. توی این مدتی که اومده بودیم .. همیشه تنها میومدم .. نمیخواستم همتا جایگاه ابدیِ پدرو مادرشو ببینه .. به حد کافی بزرگ نشده بود که بتونه این غم و تحمل کنه .. دلم میخواست همون تصور اشکان و یلدای مبهم توی ذهنش باشه .. تا یه سنگ قبر سرد و یه اسم ، که حالا توانایی خوندنشم پیدا کرده بود ..

اما حالا با وجود مریم میتونستم این کارو بکنم و سر خاک عزیزانم دلتنگیمو بر طرف کنم .. جایگاه عزیزانم کنار مقبره ی امامزاده ای توی شهرمون بود که میتونستم به بهانه ی زیارتش بچه ها رو ببرم ..

وقتی وارد شدیم .. چادر مشکیمونو سرمون کردیم ..

همتا و همرازم چادر گلدارسفید که برای نمازشون دوخته بودم .. وارد شدن ..

از همون بدو ورودمون توجه خیلیهارو به خودشون جلب کردن ..

با وارد شدنمون همه ی حس های خوب دنیا به دلم هجوم اورد ..

از همه مهمتر و دلپذیرتر ارامش حاکم بر اونجا بود که ادمو توی خودش حل میکرد ..

کاملا میتونستم حس کنم که این ارامش روی مریم و همتا تاثیر گذاشته ..

و البته همراز هم که

توی سکوت مشغول نگاه کردن به صحن نقره ای امامزاده و لوستر بزرگ و نورانیش شده بود ..

بعد از اینکه زیارت کردم و نماز زیارت خوندم با اشاره به مریم خواستم مراقب بچه ها باشه .. تا منم برم سرخاک ..

اونم با تکون سرش تایید کرد ..

خیلی اروم از جام بلند شدم و از امامزاده بیرون اومدم .. و به سمت ارامگاه خانواده ام رفتم ..

از همون جا برای همه ی مردم شهرم که یکباره زیر خروار ها خاک خوابیدن ، فاتحه خوندم و از خدای بزرگ براشون طلب مغفرت کردم ..

پا به گورستان گذاشتم که قبلا خیلی کوچک بود ولی الان تقریبا پرشده ..

ولی اثاری از زیارت کننده نیست !!!!

نمیدونم شاید اینایی که اینجا ارمدین .. دیگه کسی رو ندارن که به زیارتشون بیان .. یا شاید هم .. مثل من و همتا اسیر شهر و دیار غربت شده بودن ..

که اگه اولی بود .. پس خیلی خوشبخت بودن که غم و درد دوری از عزیزاشونو نچشین ، ولی دومی ...

به کنار قبر خانواده ام رسیدم ...

اول با گلاب و گل هایی که خریده بودیم .. قبرشون پاک و تزیین کردم و گذاشتم دل تنگم با گریه خودش و اروم کنه ..

میخواستم حرف بزنم .. اما نمیدونستم برای کدومشون .. و از کدومشون باید شروع کنم .. از کدومشون باید گلایه کنم .. از کدومشون کمک بخوام ..

خواستم حرف نزنم .. اما دلم اروم نمیگرفت .. حالا که اومده بودم و دیگه دلشوره ی تنهایی دخترامو نداشتم میخواست حرف بزنه و خودشو سبک کنه ..

پس گفتم .. بدون اینکه مخاطبم مشخص باشه :

_ کجایین ؟!! چرا تنهام گذاشتین .. ازم راضی نبودین

_ ببخشم .. ببخشم که حرفتو گوش ندادم ..

_ چیکار کنم براش .. به عشقت توی قلبم قسم .. همه ی سعیمو کردم .. باور کن مثل همرازم براش کم نذاشتم ..

_ من همش یه دختر بچه ی بودم که تا اون موقع همه ی زندگیش توی خانواده اش خلاصه میشد .. توی عشقش به اونا .. چیکار کنم .. میدونم اشتباه کردم ..

_ اما تقصیر شماهم بود که همگی با هم تنهام گذاشتین ..

_ دعام نکردی ؟!! تو میگفتی دعای من همیشه بدرقه ی راهت دختر قشنگم ...

_ برای همتا دعا کن .. به دعا نیاز داره .. خیلی

گفتم .. اینقدر که خالی شدم .. سبک شدم .. حس میکرد .. نوازش های مامانم و حس میکنم .. بوسه ای که اشکان و بابام روی پیشونیم گذاشتن و حس کردم ..

اما نگاه های نگران یلدارم حس کردم ..

بهش قول دادم .. قول دادم قوی باشم و به گلش برسم .. نذارم غم توی دل کوچیکش لونه کنه ..

بعد هم بلند شدم و ازشون خداحافظی کردم ..

وقتی داشتم برمیگشتم به صحن امامزاده .. متوجه مردی شدم که نشسته بود کنار قبری و زانو هاشو توی اغوشش گرفته بود ...

اونم یه داغدیده و یه بازمانده بود از شب دلخراش و نفس گیر این شهر !!

به سمتش رفتم .. من این مرد و خیلی خوب میشناختم .. مردی که توی تمام این مدت همیشه پشتیبانم بود و که هر وقت مشکل بود مامن اصلیِ من میشد ..

وقتی نزدیکش شدم .. تازه متوجه من شد ..

با سر سلام کردم .. دلم نمیخواست خلوتشو بر هم بزنم .. فقط میخواستم فاتحه ای برای خانواده اش که هیچوقت ندیده بودمشون بفرستم و برم .

در سکوت کنار قبرشون نشستم و فاتحه فرستادم ..

با نگاه کنجکاوم نوشته های روی سنگ قبرو خوندم ..

مرحومه ارام نیک روان ....

همسرش

نگاهم به سنش رفت .. همش 33 سالش بود

بلند شدم کنار سنگ کناریش نشستم ..

جوان ناکام میلاد مولایی ...

15ساله ...

وای خدایا چقدر بچه بوده

قبر بعدی

کودک خردسال مبینا مولایی

5 ساله ..

اشکام دیگه تحمل چشمای زندان بانم و نداشتن ، جاری شدن ..

بعدی و بعدی و بعدی ...

بلند شدم و بی هیچ حرفی از اونجا دور شدم .. ساعتها طول میکشید .. تا با همه ی عزیزانش خلوت کنه ..

بازم گذاشتم ارامش امامزاده دربرم بگیره و درد بی کسمو تسکین بده ..

از اونجا که خارج شدیم .. نگاهم به چشمام به خون نشسته ی اقای مولایی برخورد کرد..

منتظر ما ایستاده بود ..

مریم که همرازو در اغوش داشت هم متوجهش شد ..

با تعجبی که از صداش کاملا مشخص بود ، زیر لب گفت :

_ این اینجا چیکار میکنه ..

منم مثل خودش جواب دادم :

_ زیارت اهل قبور

دست همتا رو گرفتم و با هم نزدیک اقای مولایی شدیم ..

_سلام ..

مریم _ سلام اقای مولایی ..

اقای مولایی _ سلام .. قبول باشه

_ ممنون .. برای شما هم قبول باشه

اقای مولایی لپای همراز و کشید و نازش کرد.. به همتا هم که میدونست نباید نزدیک بشه .. فقط سلام کرد .. و در کمال تعجبم همتا جواب سلامشو داد ..

این تعجب و توی نگاه مریم و اقای مولایی هم میدیدم ..

اقای مولایی هم به واسطه ی این موفقیت مارو به نهار دعوت کرد .. اولش نپذیرفتیم .. البته من مشکلی نداشتم .. ولی مریم مخالف بود که اونم به خاطر موافقت همتا پذیرفت ..

رفتاراش باعث تعجبم میشد .. نگاههای خصمانه شو نمیفهمیدم ..

توی اولین فرصتی که پیدا کردم .. ازش دلیل رفتارش و پرسیدم که جوابش تمام این چند وقته ذهنِ منو درگیر خودش کرده بود ..

" از محبتاش خوشم نمیاد .. طبیعی نیست "

گیج شدم .. تا حالا هیچ وقت از این نگاه به رفتار اقای مولایی نگاه نکرده بودم ..

همه ی حواسم جمع رفتارش شده بود .. رفتاراش و محبتاش نسبت به خودم .. همتا و همراز .. تلاش هایی که برای ارتباط برقرار کردن با همتا میکرد .. بوسه هایی که روی گونه ی همراز میکاشت ..

همش خالصانه بود .. بدون ریا و تزویر .. که اگه بود سعی میکرد فقط در حضور منو مریم باشه .. ولی این طوری نبود ..

محبتاش و بوسه هاش و وقت دیدم که ظاهرا توی تیرس نگاهمون نبودن و مشغول بازی دخترا همراهش با وسایل شهربازی بود ..

بعد از اون روز خیلی فکر کردم .. به مولایی .. به خودم ..

به شرایط نزدیکمون .. به اینکه اونم مثل من خانواده شو از دست داده ..

اینکه اونم یه پدر بوده و این حس و تجربه کرده ..

به ارامشی که توی این مدت کنارش تجربه کرده بودم .. به مسئولیت پذیر بودنش ..

به تفاوت سنیه بیست سالمون هم حتی فکر کردم .. اما در مقابل همه ی حس قشنگی که کنارش تجربه کرده بودم .. کمرنگ بود ..

تا حدی که حتی از دیدم مخفی شده بود !!!

اما میخواستم با مریم مطرح کنم .. اینا افکاری بود که خودش توی سرم انداخته بود ..

تصمیمم و گرفته بودم .. فقط میخواستم از طرف خواهرم هم تایید بشم..

صبح همتا رو مدرسه رسوندم و همرازم مهد گذاشتم ..

وقتی برگشتم مریم تازه بیدار شده بود .. مشغول صبحانه خوردن بود ..

_ سلام .. صبح به خیر ..

مریم _ سلام .. کجا بودی ؟!!

_ رفتم همتا رو بذارم مدرسه ..

مریم _ مگه قرار نبود با سرویس بره ..

_ چرا ولی راننده سرویسش صبح زنگ زد و گفت ماشینش خراب شده نمیتونه بیاد دنبالش ..

مریم _ اهان .. چایی میخوری ؟!!

_ نه .. با همتاو همراز خوردم ..

یه قلوپ از چاییشو خورد ..

مریم _ امروز چیکاره ایم ؟!!

_ هیچی .. خونه میمونیم و استراحت میکنیم ..

مریم _ عالیه .. پس یه نهار خوشمزه درست کن که بخوریم ...

_ حتما سرورم .. چی میل دارین کوفت کنید ؟!!

مریم _ اِ پرو نشو دیگه .. من مهمونمااا

چشمامو ریز کردمو نگاهش کردم ..

مریم _ خیلی خوب اونجوری نگام نکن .. منم میرم جارو برقی بزنم .. اینجا دیگه بیتا خانم نیست که بیاد کارای خونتو بکنه که !!!

_ افرین .. این عادلانه است .. اتاق هارم بکش ..

این دفعه اون چشماشو ریز کرد و نگام کرد .. بعد هم بدون حرف بلند شد و رفت که به وظیفه اش برسه !!

تا دوساعت هر دومون مشغول بودیم .. منم قرمه سبزی بار گذاشتم و سالاد درست کردم .. بعد هم اشپزخونه رو مرتب کردم ..

مریم هم کاراش تموم شده بود و مشغول تماشا کردن تی وی بود ..

دوتا فنجون قهوه ریختم و همراه با کیک براش بردم .. الان بهترین فرصت بود که باهاش حرف بزنم ..

_ مریمی میخوام باهات حرف بزنم ..

در حالی که نگاهش به تلویزیون بود و مشغول خوردن کیک بود .. گفت :

مریم _ خیلی خوبه !!! خوب بگو گوش میدم ...

_ اما من همه ی حواست و میخوام .. حرفام مهمه ..

نگاهش به سمتم کشیده شد .. مستقیم به چشمام نگاه میکرد .. میخواست از توی چشمام میزان اهمیت گفته هامو بسنجه ..

خیلی معمولی بهش نگاه کردم .. اونم دوباره بی تفاوت نگاهش و به تی وی دوخت ..

باید ضربه رو میزدم بنابراین بدون مقدمه گفتم :

_ میخوام برم از مولایی خاستگاری کنم ..

اما وقتی که کیک توی گلوش پرید و به سرفه افتاد فهمیدم که باید اول مقدمه چینی میکردم ..

مریم _ چی گفتی ؟!!

فقط بهش نگاه کردم .. میدونستم که متوجه شده و نیاز به تکرار نیست ..

مریم _ بگو که شوخی کردی ؟!!

_ به من میاد الان در حال شوخی باشم ؟!!!

چند ثانیه به صورتم نگاه کرد و به دفعه مثل اتش فشان فوران کرد :

مریم _ تو غلط میکنی .. غلط میکنی که حتی بهش فکر کنی چه برسه به عمل ..

بازم بهش نگاه کردم ..

داشتم فکر میکردم که تا حالا مریم تا این حد عصبانی دیدم ؟!!!..

یا اینکه حق داره که تا این حد عصبانی باشه ؟!!!!

وقتی که دید جوابی بهش نمیدم دوباره غرید ..

مریم _ تا کی میخوای تصمیمات احمقانه بگیری ؟!!

اخممو که دید ادامه داد :

_ میخوای برم مدرک حماقتت و از مهد بیارم .. اره یا نه ؟!!

اینبار این من بودم که غریدم ..

_ حق نداری سرمن داد بزنی !!

مریم دیگه کنترلی روی رفتارش نداشت .. از جاش بلند شد و مقابل من که روی مبل نشسته بودم ایستاد ..

مریم _ داد نزنم که دوباره حماقت کنی ؟!! داد نزنم که بری با یه مرد همسن پدرت ازدواج کنی ..

تقریبا جیغ زد :

_ تازه میخوای ازش خاستگاری هم بکنی !!!!

اره میخوام اینکارو بکنم .. میدونی چرا ؟!! نه نمیدونی ؟!! چون هیچ وقت شرایط منو نداشتی .. هیچوقت جای من نبودی ؟!!

فکش منقبض شده بود و سرخیِ صورتش نشون از عصبانیت و حرص زیادش میداد.

از بین دندونای کلیدشدش غرید:

مریم _ سارا نذار فکر کنم نمیشناسمت .. نذار فکر کنم از بهنود جدا شدی که ازدواج کنی ؟!!

پوزخندی به افکارش زدم ..

_ چی باعث شده بود که تو فکر کنی که من یه راهبه ام ؟!!.. که من نیاز ندارم ؟!!

ناباورانه نگاهم میکرد .. ادامه دادم :

_ چون همیشه خوددار بودم فکر کردی که نیاز ندارم .. که فقط خلق شدم برای اینکه مادر باشم ..

داد زدم ..

_ اره لعنتی این طوری در موردم فکر میکردی که حالا نمیشناسیم ؟!!!

ساکت بود ..

_ بگو دیگه چرا حرف نمیزنی ؟!! فکر میکنی برام راحت بود که با شوهرم توی خونه باشم و نیازمو سرکوب کنم ..

اره من احمق بودم .. ولی نه فقط به خاطر به دنیا اوردن همراز .. به خاطر اینکه دوسال از بهترین روزای زندگیمو صرف یدک کشیدن یه اسم کردم ..

اره به خاطر اینم احمق بودم .. که توی اوج حس نیازم ، سرکوبش کردم .. میفهمی ..

میخوای از بدبختیم بگم ..

اینکه چقدر دلم میخواد ناز کنم .. شوهرم نازم و بکشه ..

میفهمی یا بیشتر برات توضیح بدم ..

ساکت شدم ..

حالم بهم خورد از اینکه مجبور شدم برای دفاع از شخصیت پایمال شدم .. درناکترین واقعیتهای زندگیمو به زبون بیارم ..

حال اونم بهتر از من نبود .. انگار واقعیت زندگیه من برای اونم دردناک بود ...

سکوت بینمون طولانی شده بود .. اما هیچ کدوم سعی نمیکردیم از بین ببریمش .. خداشکر حرفهامو با همه ی تلخیش بغضی به وجود نیاورد .. برای هیچ کدومون ..

شاید به خاطر فریادهامون بود که از سر بدبختی زده بودیم ..

بلاخره این مریم بود که سکوت و شکست :

مریم _ حالا چرا مولایی ؟!!

خداشکر حداقل اینقدر واقع بین بود که نگه چرا به انتظار رحم بهنود ننشستی !!

_ به هزار و یه دلیل .. میخوای همشو بدونی ..

خسته ام .. سر پناه میخوام .. سایه ی سر ..

خسته ام از اینکه هرجا که رفتم نگاههای هرزه رو دنبال خودم دیدم ..

برام بسه که به اسم یه کوه دلخوش کنم .. میخوام تکیه گاه داشته باشم .. حتی اگه این تکیه گاه تپه باشه نه کوه!!

میدونم که مولایی جای پدرمه .. میدونم مولایی مثل کاوه نیست .. مثل مهدی نیست .. مثل شاهین نیست ..

اما مثل من هست ..

مثل من داغ دیده است ..

مثل من یه بار ازدواج کرده ..

مثل من طعم فرزند داشتن و چشیده ..

مثل من تنهاست ..

میتونه برای بچه هام پدری کنه .. که مثل کاوه اگه قبولم کنه .. با بچه هام قبول میکنه ..

مادری نداره که بهم تهمت هرزگی بزنه .. تهمت دام گذاشتن برای پسرش ..

مادری نداره که حسرت ازدواج تنها پسرشو داشته باشه .. حسرت در اغوش کشیدن نوه شو .. نوه ای از پوست و استخون خودش ..

بایه پوزخند و صدایی که خودمم به زور میشنیدمش ادامه دادم :

خاله ای نداره که حسرت عروسی نگرفتن خواهر زاده اشو توی سرم بکوبه ..

به بچه ی شبیه به پدرش لقب نامشروع بده ..

بهش نگاه کردم .. روی مبل مقابلم نشست و دستاش و روی سرش گذاشت ..

همیشه غمای منو به دوش میکشید .. حس کردم اونم خسته است ...

سرمو به پشتی مبل تکیه دادم و چشمامو روی هم گذاشتم ..

زمزمه وار گفتم :

_ مریم زندگی با عشق پردردسر نمیخوام .. زندگی اروم میخوام

مریم خسته ام .. دلم یه زندگیه اروم و بی دغدغه میخواد ..

دلم میخواد یه همراه داشته باشم که بار زندگیمو به دوش بکشه .. که کمرخمیدمو با تکیه به خودش صاف کنه ..

خسته ام .. خیلی بیشتر از چیزی که فکرشو بکنی ..

ساکت بود .. نمیدونم به چی فکر میکرد .. اما حرفی نمیزد .. منم دیگه حرفی نزدم ..

یه ساعتی بود که سکوت خونه رو فقط صدای اروم تی وی میشکست ..

مریم از جاش تکون نخورده بود .. حتی تی وی رو هم خاموش نمیکرد ..

منم رفتم اشپزخونه تا هم به غذام سرزده باشم .. هم اینکه مقداری گل گاوزبون دم کنم ..

مامانم همیشه در اینجور مواقع برای تمدد اعصاب ازش استفاده میکرد ..

مریم توی همون حالت نشسته بود و توجهی به اطراف نداشت .. حتی وقتی تی وی رو خاموش کردم هم سرشو بلند نکرد ..

لیوان دمکرده رو مقابلش روی میز گذاشتم و اروم صداش کردم ..

سرشو بلند کرد و بهم نگاه کرد .. چشماش غمو فریاد میزد ..

با چشمام به لیوان اشاره کردم ..

_ بخور ارومت میکنه ..

نگاهش و به لیوان دوخت و بعد هم بلندش کرد و به بخار بلند شده ازش خیره شد ..

منم همین کارو کردم .. به این موضوع که زندگیه من چقدر برای همه عذاب اوره شده فکر میکردم ... با صداش به خودم اومدم :

مریم _ سارا بهم نگو که فقط همه ی این دلایله که باعث شده این تصمیمو بگیری ؟!!

لبخند تلخی به این همه شناخت و زرنگیش زدم ..

تقریبا مطمئن بود که دلیل دیگه ای هم دارم .. کاملا از نگاه منتظرش میشد .. اینو فهمید ..

_ دیروز که رفتم از سوپری خرید کنم اقای همسایه مون و دیدم .. دوتا خونه اونورتر از ما زندگی میکنن ..

با نگاهش نشون میداد که میخواد بشنوه .. توضیح دادم :

قبلا اینجا نبودن .. بعد از بازسازی اومدن .. چند باری دیده بودمش .. دنبال کارای شهرداری و زیباسازی منطقه میرفت و برای اهالی توضیح میداد ..

نفس عمیقی کشیدمو و ادامه دادم:

ازم میپرسید که دیشب دخترتون اشغال رو توی سبد اشغال گذاشته .. درب سبد و بسته بود ؟!!

منم توضیح دادم که دیشب خودم اشغال هارو اوردم و دخترم نیاورده و درب و هم بستم ..

یه لبخند تلخ به نگاه کنجکاوش زدم ..

_ گربه توی سبد اشغال رفته بود ... همه جارو بهم ریخته بود ..

داشت برام توضیح میداد که همسایه ها بی ملاحظه ان و توجهی به اهمیت موضوع نمیکنن که خانمی بهش نزدیک شد ..

دختر جوونی بود .. احتمالا همسرش .. اینو از اویزون کردن خودش به بازوی مرده فهمیدم ..

از یه چیز دیگه ام فهمیدم ..

مکثی کردم و ادامه دادم:

_ از احوالپرسیِ سردی که باهام کرد و بعد هم بلافاصله بعد از اینکه ازشون جداشدم .. به شوهر مودب و فهمیده اش که حتی توی فاصله ی گفتگومون بهم مستقیم نگاه نکرده بود گفت " خوب به هر دلیلی با زن ها حرف میزنیا .. شیطون "

هرکسی چه با دلیل .. چه بی دلیل بهم تهمت میزنه ..

من فقط بدبختیم این نیست که توی خیابون و حتی توی خونه ی خودم مورد تجاوز نگاههای هرزه قرار میگیرم ..

بدبختیه من اینه که حتی باعث ایجاد سوءظن برای خانم های شوهر دارم ، هستم !!!

اشکایی که معلوم بود جلوی ریزششون و میگرفت .. از چشماش پایین چکید ..

مریم _ سارا .. ازدواجت با مولایی فقط مشکلاتتو حل میکنه .. اما تاوان سختی برات داره و جوونیتو ازت میگیره .. اگه نمیخوای به بهنود فرصت بدی حرفی نیست .. پس حداقل به مهدی اجازه ی خودنمایی بده .. به خدا خیلی دوستت داره ..

مادرمم ارزوش خوشحالی و خوشبختیه پسرشه .. مطمئن باش !!

نگاهمو ازش دزدیدم .. ترسیدم از نگاهم میل درونیمو بخونه .. من دیگه ادمی نبودم که به احساسم اجازه ی جولون بدم ..

بدون توجه به حرفش پرسیدم :

_ با مولایی حرف میزنی ؟!!

شوک دومم بهش وارد کردم ..

مریم _ من ؟؟؟؟

_ اره تو .. پیش زمینه رو فراهم کن .. بقیه شو خودم صحبت میکنم ..

مریم _ تو کاملا خل شدی !! حالا اون هیچی .. سوری جون و پدرجون و چطوری میخوای راضی کنی .. فکر میکنی میذارن مولایی پیر ، پدری نوه اشون و بکنه ..

_ مریم خانم .. ادم برای اینکه پدر خوبی باشه نیاز نیست که حتما جوون باشه !!!

در ضمن سوری جون و پدرجون حتما به نظر من احترام میذارن ..

مریم _ اگه نذاشتن چی ؟!! گفتن باید همرازو بهشون برگردونی ؟!!!

_ در اونصورت میدونی جواب چی خواهد بود .. فعلا مشکلم مولاییِ که کلا توی باغ نیست .. و تو باید روشنش کنی !!

مریم با لجبازی کاملا مشهودی گفت :

_ من اینکارو نمیکنم ..

لبخندی به لجاجتش زدمو گفتم :

_ تو اینکارو میکنی .. چون من میخوام ..

*******

بلاخره بعد از چند روز کشمکش مریم راضی شد که با مولایی صحبت کن ..

به خواست من باهاش خارج از خونه قرار گذاشته بود ..

قرار بود که پیش زمینه رو برای گفتگوی من فراهم کنه .. بدون پیش زمینه صحبت کردن درموردش برام سخت بود ..

اما وقتی مریم برگشت و چند روزی توی بیخبری از منصور قرار گرفتیم .. فهمیدم که اون روز مریم کلا زحمت رو برای من کم کرده !!

وقتی هم که ازش میپرسیدم .. میگفت " لطفمو شامل حالت کردم " .. حالا چطوری .. فقط الله و اعلم ..

همین قطع تماس منصور که فقط ختم شده بود به اس ام اسِ " چیزی لازم ندارین " .. باعث دست گرفتن مریم برای من شده بود ..

که هر بار با شوخی و جدی بهم میفهموند که حتی مرد همسن پدرم هم برامون کلاس میذاره ..

منم بنا به همون دلایل که "دافعه ناخداگاه جاذبه میاره" .. شدیدا به این ازدواج ترغیب شده بودمو حاضر نبودم که کوتاه بیام !!

هنوز توی کشمکش جواب منصور بودم که پدرجون خبر داد که همراه سوری جون طی چند روز اینده به ما سر میزنن ..

فکر کردم که اینطوری بهتر بود .. میتونستم همینجا درباره ی ازدواجمو با منصور باهاشون صحبت کنم !!

اما قبلش باید با منصور صحبت میکردم ..

تصمیم گرفته بودم که با منصور صحبت کنم .. باید سنگ هامو باهاش وا میکندم که وقتی پدرجون و سوری جون اومدن .. صحبتامون هماهنگ باشه ..

اگر هم جوابش منفی بود که هیچی ..

برام مهم نبود ..

هر چند که غرور و شخصیتم لگدمال میشد .. اما اینقدری از مولایی شناخت داشتم که بدونم به خاطر تفاوت سنیمون نپذیرفته . نه به خاطر بد بودن من .. همینم باعث شده بود .. زیاد بابت این موضوع ناراحت نباشم ..

در هر صورت باید رو در رو باهاش حرف میزدم ..و نظرش و در ایباره میشنیدم .

از اشپزخونه خارج شدم که به اتاقم برم و از تلفن اونجا استفاده کنم ..

جلوی همتا و همراز نمیتونستم صحبت کنم .. چون به خاطر خوشبختیِ زیادی که دامن گیرم شده بود .. مریم هیچگونه همکاریِ با من نمیکرد .. هنوز هم معتقد بود که اینکارم از چاله در اومدن و توی چاه افتادنِ..

داشتم به سمت اتاق خوابم میرفتم که صدای تلفن بلند شد .. همتا که از همه نزدیک تر بود جواب داد ..

همتا _ بله ؟!

_ ......

تعجب توی نگاه همتا بیشتر کنجکاوم کرد که بدونم چه کسی پشت خطِ .. اما همتا نذاشت که خیلی این حس تحریک بشه ..

همتا خوشحال گفت : سلام عمو جونم .. خوبی ؟!!

_........

با این فکر که پیمان تماس گرفته با چشمام دنبال مریم گشتم .. داشت از اتاقش بیرون میومد ..

همتا _ اره همه خوبن ؟!!

_........

همتا _ مامانم خوبه .. عمو پیمانم کجاست .. چرا دیگه به خاله مریم زنگ نمیزنه ؟!!

بهنود پشت خط بود .. نمیدونم چرا با فهمیدن این موضوع ضربان قلبم زیادشد ..

همه ی وجودم گوش شد و به همتا توجه کرد ..

همتا _ اخه خاله همش بهم میگه اگه عمو زنگ زد میگم باهاش حرف بزنی .

_..........

همتا _ اره عمو خوبه .. فقط وقتی شما برگشتین خونه تون خیلی گریه کرد .. اما الان خوب شده ..

_.......

همتا _ منم اره ..

_.......

نمیدونم چی بهش گفت که همتا مشغول فکر کردن شد ... بعد از چند دقیقه فکر کردن گفت :

_ اره دوست دارم ..

چشمامو ریز کرده بودم و متفکر به همتای خندان نگاه میکردم .. که نگاهم به مریم افتاد که به سمت همتا میرفت .. در همین حینم پوزخندی تحویل نگاه کنجکاو من داد و رفت کنار همتا نشست ..

هنوز توی فکر پوزخند مریم بودم که با صدای همتا به خودم اومدم ..

همتا _ مامانم اشپزخونه است .. داره برای منو همراز ذرت درست میکنه !!

_.........

همتا _ اره عمو داره تام و جری نگاه میکنه

_....

همتا _ باشه .. گوشی رو داشته باشین تا بیاد ...

گوشی رو از خودش دور کرد و همراز و صدا کرد .. نمیدونم چرا ناراحت شدم .. فکر میکردم الان منو صدا میکنه .. دنبال بهانه ای میگشتم که هم باهاش صحبت نکنم .. هم همتا متوجه نارضایتیم نشه .. ولی حالا اصلا ازم درخواست نشده بود که بخوام بهش پاسخ بدم ..

همراز گوشی رو به گوشاش چسبونده بود و به حرفهای بهنود گوش میداد ..

چیزی نمیگفت .. فقط یه بار با بغض گفت : " بیا " بعدم گوشی رو بوسید و گذاشت زمین ..

امده بود به سرم از انچه میترسیدم .. !!!!!

همراز به بهنود وابسته شده بود ..بعد از چند روز اول که بیتابیشو میکرد دیگه اروم شده بود و من با خیال خام خودم فکر کرده بودم که فراموشش کرده .. ولی حالا دیدم که اینطور نیست !!!

همراز من که حتی یک لحظه هم حاضر نشده بود با رعنا از پشت تلفن صحبت کنه .. حالا به پدرش گوش داده بود و براش از راه دور بوس فرستاده بود ..

روس پله های سرامیکی اشپزخونه نشستم و سرمو بین دستام گرفتم .. نمیدونستم چیکار کنم .. این تلفن اراده امو برای عملی کردن تصمیمم سست کرده بود ..

تاسف خوردم برای خودم .. نه فقط به خاطر رابطه ی خوب همتا و همراز با بهنود .. به خاطر به میل قلبی خودم برای برگشت بهنود !!!

نفسم و با یه اه بیرون دادم .. سرم داشت از فکرهای زیادی که راه حلی هم براشون نداشتم میترکید .. بلند شدم که یه مسکن بخورم و به خواب اجازه بدم که ذهن خسته مو اروم کنه .. بعد درباره ی منصور و تصمیمم فکر میکنم ..

تازه از خوردن مسکن فارق شده بودم که بازم صدای تلفن .. توی دلم اشوبی به پا کرد ..

اینبار مریم جواب داد .. بهش دقت کردم تا از صحبتاش مخاطبشو بشناسم .. از لحن سردی که توی صحبت استفاده میکرد متوجه شدم که منصور پشت خط ..

با اونکه امادگیشو نداشتم .. اما با این فکر که اینطوری بهتر شد .. حداقل توی عمل انجام شده ی صحبت باهاش .. استرسم کمتر میشد ..

مریم با گفتن" گوشی خدمتتون " گوشیه تلفن و به سمت من گرفت .. دستاشو از پشت مبل به سمتم گرفت .. بدون اینکه نگاهم کنه .. یا کلامی بگه ..

انگار مطمئن بود من پشتش ایستادم و دارم نگاهش می کنم ..

به سمتش رفتم .. گوشی رو از دستش گرفتم .. سرفه ای کوچیکی کردم .. تا صدام و صاف کنم .. جواب دادم :

_ سلام اقای مولایی ..

منصور _ سلام .. خوبی ؟!

_ بله خوبم .. شما خوبین ؟!!

کمی مکث کرد و با لحن گرفته ای گفت :

_ من هنوز برای تو مولایی و شما هستم .. پس چطور ازم میخوای همچین کاری کنم ..

اه به حواس پرت خودم لعنت فرستادم .. با لحن دلجویانه ای گفتم :

_ ببخشید .. هنوز عادت نکردم .. بعد هم شما هنوز به درخواست من پاسخی ندادین ..

مولایی _ باشه قانع شدم .. امروز بیا بیرون باهم حرف بزنیم ..

_ باشه .. کی ؟!

مولایی _ یک ساعت دیگه خوبه ؟!!

_ بله خوبه !!

مولایی _ پس اماده باش میام دنبالت .. فعلا !!

_ باشه میبینمتون .. خدافظ .

مولایی _ خدافظ

دکمه ی قرمز و زدم و به مریم نگاه کردم .. سری از روی تاسف برام تکون داد و روشو ازم گرفت ..

به قدر کافی درگیریه ذهنی داشتم .. توقع داشتم کمی بیشتر درکم کنه .. باری از روی دوش ذهنم برداره .. اما نه تنها کمک حالم نبود که حالا تصمیم گرفته بود سوهان روحم هم باشه !!

نفسِ پرحرصم و بیرون فرستادم و رفتم که حاضر بشم .. بعد هم میتونستم با مریم راجع به رفتارش صحبت کنم .. فعلا مهمترین دغدغه ی من منصور مولایی بود ...

توی لژخانوادگیه یه رستوران سنتی نشستیم ..

وقتی که سوار شدم به اینجا اومد و توضیح داد که از محیط کافی شاپ خوشش نمیاد .. حرفی نزدم ..

منم از اون محیط خوشم نمیومد .. جای دنجی برای خلوت نبود .. معمولا از وقتی که وارد میشدی تا زمان خروجت زیر نظر افراد حاضر توش بودی !!

اینجا یه رستوران سنتی بود که یه لژ خانوادگی جدا داشت که به عنوان کافی شاپ ازش استفاده میشد ... جای دنجی بود .. زیبا و البته خلوت !!

به محض نشستن مردی بهمون نزدیک شد و خوش امد گفت و منو به دستمون داد ..

من در مقابل چشمای متعجب منصور اب انار سفارش دادم و اونم قهوه همراه کیک !!

روی تخت نشسته بودیم ..

به مولایی نگاه کردم .. یه شلوار پارچه ای خوش دوخت مشکی پوشیده بود با یه بلوز مردونه ی راه راهِ سفید طوسی .. کتِ ست شلوارش هم روی پاهاش انداخته بود ..

مشغول ارزیابی ظاهرش بودم که نگاهشو از فضا و ادمای اطراف گرفت و به من دوخت ..

لبخند خسته ای زد .. منم به همون شکل پاسخش و دادم ..

شروع حرفش و از نظر دادن به اینجا بود :

منصور _ قبلا اینجا نیومده بودی ؟! نه ؟!!

_ نه !!

منصور _ درسته .. اخه اینجا رو بعد از بازسازی درست کردن ..

با خنده ی تلخی ادامه داد:

_ صاحب هاش مال این شهر نیستن !! نصف بیشتر مردم این شهر مال اینجا نیستن .. بعد از بازسازی ساکن شدن .. جایگزین ادمایی که همشون توی یه شب رفتن زیر یه خروار خاک و کسی نبود به دادشون برسه ..

از یاداوری اون روزا حالم خراب شد و دوباره اشک هام روی صورتم جاری شدن !!

بدون توجه به حال من در حالی که نگاهش توی یه نقطه ثابت شده بود ادامه داد :

_ رفته بودم به یه شهر دیگه برای یکی از قراردادهای پدرت ..

خبر نداشتم چی شده .. ولی اونشب تمام مدت کابوس دیدم .. صدای دخترمو میشنیدم که صدام میکرد و ازم کمک میخواست .. چند بار بیدارشدمو خواستم که با خونه تماس بگیرم .. اما هر بار پشیمون شدم .. فکر کردم فقط یه کابوس ... وچون به دخترم خیلی وابستگی دارم این خواب ها رو میبینم ..

حالا اگه زنگ بزنم ممکن اونا از خواب بپرن و هول ورشون داره ..

تا صبح به هر جون کندنی بود گذروندم و افتاب نزده از هتل زدم بیرون .. رفتم فرودگاه و بلیط اولین پرواز و خواستم .. تازه اونموقع بود که بهم گفتن چه بلایی سرم اومده و همه ی زندگیم یه شبه زیر خروارها خاک نابود شد ..

بعد از این جمله تازه نگاهش به من افتاد که به پهنای صورت اشک می ریختم ..

هول کرد :

منصور _ سارا جان ببخش .. نمیخواستم ناراحتت کنم .. فقط یه لحظه فضای اینجا منو به اون حال و هوا برد .. ببخشم

لبخندی به روش پاشیدم گفتم :

_ خوبم نگران نباش !! اتفاقا برای خودمم سوال بود که چطور نجات پیدا کردی ؟! ولی خوب روم نمیشد بپرسم ..

حواسم بود که از اول شخص استفاده کنم ..

نفس عمیقی کشید و لبخندمو پاسخ داد ..

به مردی که سفارش های مارو میاورد گفت که یه لیوان اب قند برای من بیارن ..

وتا قبل از اینکه اب قند و بخورم نذاشت لب به اب انارم بزنم !!!

خنده م گرفته بود .. درست مثل دخترش با من رفتار میکرد .. منم بهش خورده نمیگرفتم .. به هر حال اونم زمان لازم داشت تا با این موضوع کنار بیاد ..

لبخندی به روم پاشید :

منصور _ خوب حالا بگو ببینم دیگه چی دوست داشتی ازم بپرسی و روت نشده ؟!!

خنده ای کردم و گفتم :

_ بپرسم ؟!!

منصور _ اره حتما !!

کمی مکث کردم و خندان بهش نگاه کردم .. مطمئن نبودم درست باشه بپرسم یا نه ؟!!

بلاخره دلو به دریا زدم و با کمی چاشنی خجالت پرسیدم :

_ همیشه دلم میخواست بدونم با خانمت چطوری اشنا شدی ؟!!

کمی متعجب نگاهم کرد .. بعد هم لبخندی زد که من معنیشو نفهمیدم .. گفت :

منصور _ خوب ازدواج ما کاملا سنتی بود .. مادرم دیده و پسندیده بود .. منم رفتم خاستگاری .. چند جلسه توی خونه صحبت کردیم .. بعدم که ازدواج ..

ابروهای متعجب منو که دید .. خنده ای کرد و ادامه داد :

منصور _ تعجب نداره که .. اونموقع اینجوری ازدواج میکردن .. بیشتر شناخت ها بعد از ازدواج به وجود میومد ..

میخواستم بپرسم .. حالا اگه بد از اب درمیومد چی ؟!! که یادم اومد خودم شوهرمو حتی ندیدم .. چه برسه به شناخت !!

پس ساکت شدم .. دوست نداشتم پاسخ سوال منصور بهم واقعیت زندگیه خودم باشه .. نمیدونم شاید ازش خجالت میکیشیدمو میخواستم ازش فاصله بگیرم ..شاید هم نه !!

سکوت کردم .. اما منصور رشته کلام و به دست گرفت :

منصور _ میدونی .. من عاشق نشدم .. یه زندگیِ معمولی رو شروع کردم ..و بعدش هم با ارامشی که ارام به زندگیم تزریق کرد .. به تمام معنا پایبند شدم .. عشقش دست و پامو بست .. همیشه ازش راضی بودم .. همیشه

مولایی در مورد زندگی با همسرش حرف میزد و از اون و بچه هاش میگفت .. از چشماش عشق و حسرت موج میزد .. طوری حرف میزد که ادم حس میکرد چقدر دلش میخواست که جای اون همسر و فرزند باشه .. و این عشق از نزدیک لمس کنه ..

یه لحظه نگاهشو از گلهای قالی گرفت و به من دوخت .. انگار تازه یادش افتاده بود من برای چی اونجام و داره از کسی که در اینده حکم هووی منو داره تعریف میکنه ..

اما توی نگاه من فقط کنجکاوی بود نه چیز دیگه .. چون توی سرم هم چیزی به غیر از این نبود ..

اقای مولایی به قدری برای من قابل احترام و محترم بود که به خودم اجازه نمیدادم .. حتی توی فکرم هم به خانواده اش حسادت کنم ..

منصور _ اینارو گفتم که بدونی .. زندگی من هیچ وقت هیجانی نداشته .. یعنی شاید من هیچ وقت نخواستم که داشته باشه ..

من اصولا همیشه اروم بودم .. حتی توی اوج جوونی هم شیطنت نداشتم .. باید بدونی صرف نظر از تفاوت سنمون ، این تفاوت بزرگ منو توِ ..

خواستم حرفی بزنم که دستاش و به نشونه ی سکوت بالا اورد و خودش ادامه داد :

منصور _ البته اینم بگم که من خیلی شیطنتات و دوست دارم .. و اینکه باید اعتراف کنم که عاشق اینم که تو رو با همتا و همراز شهربازی ببرم ... نگات کنم که همپای اون دوتا شیطنت میکنی و میخندی ..

اما اینم باید در نظر بگیری که من فقط تماشاچیه کارات هستم و هیچ وقت نمیتونم همپات باشم ..

_ چرا ؟!! تو که سنی نداری !!

منصور خنده ای به لحن لجوج من زد و گفت :

_ اگه به نظر تو 45 سال سن کمیه خیلی خوشحالم .. ولی دختر گل من گفتم که من صرف نظر از سنم کلا شخصیت ارومی دارم .. من حتی توی دوران دانشجویی و توی خوابگاه هم شیطنت نمیکردم .. فقط تماشاچی بودم ..

ادامه داد :

منصور _ سارا اینا واقعیت های زندگی با منه .. من نمیتونم یه همسر کامل برات باشم .. از پدری میدونم که چیزی برای بچه هات کم نمیذارم .. ولی همسری ...

نگاهم کرد .. به نگاه مات من لبخند زد :

_ به الان نگاه نکن .. به 10 سال دیگه نگاه کن که من 55 ساله میشم و تو تازه 33 سالته .. البته همین الان هم تفاوت سنیمون فاحشه .. و به این فکر کن که مردم دید خوبی به این قضیه نمیتونن داشته باشن .. مثل دوستت مریم که مطمئنم رفتاری بهتر از من با تو نداره !!!

یا نگاه کن به اینکه مجبوری با من پا توی جاهای خلوت مثل اینجا قدم بذاری که خجالت نکشی .. یا اینکه به عنوان پدرت ازم یاد کنی !!

البته برای من مهم نیست چطوری خطابم کنی .. ببین خودت چطور راحتی ؟!!

به همه چیز فکر کن و با دید باز بهش نگاه کن .

همه ی ذهنم و پر شده بود از بزرگی این مرد .. فوق العاده بود ..

من توی تمام زندگی ادم بزرگ زیاد دیده بودم .. اما این مرد یه جورایی فرق میکرد برام .. بیش از اندازه برام قابل احترام بود ...

منصور _ حالا سارا خانم .. برو فکر کن .. اگه بازم نظرت مثبت بود .. باعث افتخار منه که خودت و دخترات بشین چراغ خونم ..

بعدم با خنده اضافه کرد :

_ تو چراغ خونه ای .. همتا و همرازم که باشن .. زندگیم میشه چهل چراغ !!!

با لحن ارومی ادامه داد:

اگر هم نه که بازم روی کمک من به عنوان یه دوست حساب کن .. و بدون که همیشه پشتتم مثل یه دوست !!

تنها کاری که تونستم بکنم .. لبخند کم جونی بود که زدم ..

فقط دلم میخواست ازش جدا بشم و یه دل سیر گریه کنم .. و به این فکر کنم که من با این همه مشکلاتم ، واقعا لیاقت این بزرگ مرد و دارم ..

اونم مثل همیشه حالمو فهمید و گفت : بریم ؟!!

با سر تایید کردم و از اون مکان زیبا بیرون اومدیم ..

داشتم از ماشین پیاده میشدم که با صدای منصور متوقف شدم :

منصور _ سارا ...

برگشتم و با نگاهم نشون دادم که منتظر شنیدن حرفاش هستم .. هنوز هم بغض داشتم .. برای همینم حرف زدن برام سخت بود ..

منصور هم با کمی مکث ادامه داد :

منصور _ خواهش میکنم خوب به حرفام فکر کن ..

با سر تایید کردم که گفت :

_ دلم میخواد اینم یادت باشه .. که هر تصمیمی بگیره من بهش احترام میذارم ..

بعد هم دوباره تاکید وار گفت " هر تصمیمی " و لبخندی هم چاشنی حرفهاش کرد ..

لبخندش خیلی قشنگ بود و البته پرمعنا !!!

من هم با اون که از تصمیم تقریبا مطمئن بودم ولی ترجیح دادم فعلا حرفی نزدم ..

از خودم و تصمیمم مطمئن بودم .. اما از همتا و همراز نه !! به هر حال اونا بخش جداناپذیری از زندگیه من بودن .. پس تصمیم گیری بدون پذیرش اونا برام غیر ممکن بود ..

فقط به زدن لبخندی اکتفا کردم .. چیزی نگفتم و از ماشین پیاده شدم ... بعداز دادن جوابم درمورد اینکه نظر همتا و همراز جلب کنه باهاش صحبت میکردم ..

منصور ماشین و روشن کرد و با زدن تک بوقی از من دور شد ..

با کلید درو باز کردم و مسیر سنگ فرش شده تا ساختمان و طی کردم .. ذهنم هنوز هم درگیر حرفهای منصور بود..

درون ذهنم همه ی حرفهاش و تکرار میکردم .. دلم میخواست همه ی گفته هاش و ملکه ی ذهنم کنم .. نمیدونم شاید به خاطر جایگاهی بود که توی ذهنم داشت !!!!!

توی همین افکار بودم که با صدای تیکی که به خاطر باز شدن در حیاط بود .. برگشتم ..

رعنا بود !!!

متوجه من نشده بود .. داشت سعی میکرد که چفت در و باز کنه .. حتما میخواست ماشینش و بیاره داخل حیاط ..

تازه وقتی که دیدمش به عمق دلتنگیم پی بردم .. چند ماهی میشد که ندیده بودمش و همه ی ارتباطمون به تلفن ختم شده بود .. ولی خوب چند روزی بود که حتی نتونسته بودم صداشو از پشت تلفن بشنوم .. همینم به دلتنگیم دامن میزد ..

با قدم های سریع مسیر اومده و طی کردم تا هر چه زودتر با در اغوش کشیدنش این دلتنگی و رفع کنم .. رعنا که تازه با شنیدن صدای قدم هام سرش و بلند کرده بود ، متوجه من شد .. کمی مکث کرد ...

و در عین ناباوری و تعجبم بدون کوچکترین توجهی به من برگشت و به سمت ماشینش حرکت کرد ..

باورم نمیشد که رعنا بهم بی توجه باشه .. یعنی حتی ذره ای از دلتنگیه منو نداشت؟!!! که این همه بی تفاوت بود ..

اما چند لحظه بعد دیدن رعنا که به سرعت به سمتم میومد باعث شد .. مسیرمو به سمت مخالف تغییر بدم و از دست رعنا و قفل فرمان توی دستش فرار کنم.

با تمام سرعتی که میشد از روی سنگ فرش ها گذشت ، دویدم ..

هم خنده ام گرفته بود .. هم دیگه توانی توی بدنم نمونده بود ..

صدای رعنا رو از پشت سرم میشنیدم :

رعنا _ سارا وایسا .. سارا با توام .. سارا میکشمت !!

اینقدری ازش شناخت داشتم که مطمئن باشم اینقدری عصبانی هست که الان انگیزه ی کشتن منو داره ..

_ مگه دیوونه ام .. یا عقلمو از دست دادم ..

رعنا _ سارا وایسا .. من که تورو بلاخره میگیرم .. پس به نفعته وایسی

صدای خنده ی مریم و همتا نشون میداد که روی ایوون وایستادن و دارن به بازی زنده ی موش و گربه نگاه میکنن ..

دیگه تقریبا به قسمتی از باغ رسیده بودم که راه فراری نداشتم .. توی دلم شهادتینمو گفتم که حداقل مسلمون از دنیا برم .. دیگه ناامید شده بودم که صدای مریم و از نزدیک شنیدم ..

برگشتم جایی که رعنا بود نگاه کردم ...

مریم و دیدم رعنا رو گرفته بود .. رعنا هم با تمام زوری که به واسطه ی عصبانیتش چندین برابر شده بود .. داشت سعی میکرد خودشو از حصار دستای مریم جدا کنه ..

کاری نمیتونستم بکنم .. تو این فاصله به اطراف نگاه کردم تا راه فراری از دست رعنای عصبانی پیدا کنم ..

بالا رفتن از درخت الان بهترین گزینه برای من بود .. چون هم دم دست ترین پناهگاه بود .. هم اینکه مطمئن بودم رعنا بالای درخت دنبالم نمیاد ..

سریع دست به کار شدم .. زیاد وقت نداشتم .. مقاومت مریم داشت شکسته میشد ..

از درخت کهن باغ بالا رفتم و روی شاخه ای که به ظاهر محکم بود نشستم .. امیدوار بودم که همتا و همراز منو توی این حالت نبینن .. اما با جیغی که همتا میکشید و " مراقب باش مامان " هایی که میگفت .. این فرضیه رو که برای همتا بد اموزی نداشتم و باطل کرد .. اما بازم امیدوار بودم که حداقل همراز داخل خونه خواب باشه و منو نبینه .. که اونم وقتی که نشستمو به سمتشون برگشتم به ناامیدی تبدیل شد !!!!

همتا دستای همرازو توی دستاش گرفته بود و نزدیکی ما ایستاده بودن .. از چهره ی خندان هر دوشون معلوم بود که هنوز نفهمیدن که رعنا قصد جون مادرشون و کرده !!!

با صدای عصبی رعنا نگاهمو از همتا و همراز گرفتم و به رعنا که درست پایین درخت ایستاده بود .. دوختم ..

با دیدن چهره ی برافروخته اش خدا رو شکر کردم بابت ترسی که از بچگی به خاطر پرت شدن از درخت در رعنا به وجود اومده بود و حالا نمیتونست بیاد بالا ..

رعنا _ سارا خانم .. بلاخره پایین که میای .. من نامردم اگه تورو زنده بذارم ..

_ چته .. رعنـــــــــا جووووون .. چرا وحشـــی شدی عزیزم ؟!!!

رعنا _ من چمه .. نباید از دستِ توی الاغ عصبانی بشم .. با این کارای احمقانه ات ..

با این حرفش به مریم نگاه کردم .. پس به رعنا هم گفته بود که اینطوری اتیشیش کرده بود .. یه لبخند خبیثانه تحویلم داد و ابروهاشو چندین بار بالا انداخت !!!

ظاهرا بیش از اندازه از کارش راضی به نظر میرسید ..

_ خوب الان میگی چیکار کنم .. این همه راه اومدی که منو از تصمیمم منصرف کنی گلـــــــــم ؟!!

رعنا _ نه !! اومدم بکشمت .. اخه الاغ تو که میخوای شوهر کنی چرا با اون شاهین مادر مرده .. یا اون مهدی گور به گوری ازدواج نکردی ؟!!

لبامو به دندان گرفتم و با نگاهی دلخور بهش با چشمام به همتا و همراز که اشاره کردم .. هنوز برای اونها چیزی رو توضیح نداده بودم .. حالا با این حرفها به همتا حق میدادم که با گیجی به ما نگاه کنه ..

اینقدر عصبانی بود که توجهی به مریمم که خواهر این مهدی گوربه گوریم بود نداشت!!!

مریم _ اوووی درست صحبت کن ..

رعنا _ ساکت باش .. توی دعوا که حلوا پخش نمیکنن ..

_ میشه تمومش کنی ؟!! من میام پایین ، تو هر کاری دلت خواست بکن .. بعدش هم با هم صحبت میکنیم ..

دیگه نمیخواستم بهش اجازه بدم جلوی بچه ها چیزی بگه ..

با همتای باهوش و حساس فقط خودم باید صحبت میکردم .. الان هم با این وضع پیش اومده مطمئن نبوم که دیر نشده باشه و اون همه چیز و نفهمیده باشه ...

مریم داشت با رعنا حرف میزد .. منم کنارشون نشسته بودمو در ظاهر به حرفهاشون گوش میدادم ..

همه ی ذهنم درگیر همتا بود که به طرز شگفت اوری ساکت شده بود ..

بعد از اینکه از درخت اومدم پایین .. رعنا حسابی از خجالتم در اومد ..

وارد خونه شدیم و همون صحنه های تکراری با مریم دوباره رخ داد .. با این تفاوت که حالا مخالفین سرسخت من دو نفر بودن و تلاش مضاعفی و برای راضی کردنشون میطلبید ..

از همون موقع هم متوجه همتا بودم که سعی میکرد خودش و مخفی کنه .. با اینکه همه ی حرف های ما به صورت تلگرافی انجام شده بود .. بازم نمیتونست نگرانیه منو بابت همتای باهوشم برطرف کنه ..

مریم مشغول صحبت با رعنا بود ...

دنبال راه حلی برای حل مشکل من میگشتن .. تا شاید به این طریق بتونن منو از ازدواج با منصور منصرف کنن ..

ولی من باید با همتا صحبت میکردم و بهش توضیح میدادم .. هر چقدر این قضیه پوشیده میموند .. ممکن بود هضمش براش سنگین تر باشه ..

با این فکر ، بدون توجه به گفتگو و راه حل های مریم و رعنا ، بلند شدم و به سمت اتاق همتا رفتم ..

پشت در اتاق نفس عمیقی کشیدم و به در ضربه زدم ..

منتظر پاسخ شدم .. چند ثانیه بعد وقتی صدایی نشنیدم فکر کردم شاید خواب باشه .. درو اروم باز کردم ..

اولین جایی که توی دیدم بود تخت خالی از همتا بود .. چشم چرخوندم توی اتاق تا پیداش کنم ..

باورم نمیشد..

کنج اتاق کز کرده بود و به عکس سه تاییِ بزرگِ منو خودش و همراز روی دیوار اتاقش زل زده بود .. صورتش خیس بود ..

میدونستم که بلاخره هوش زیادش کار دستم میده ..

همه ی وجودمو استیصال گرفت ..

اصلا نمیدونستم در مقابلش باید از چه کلماتی استفاده کنم ..

کنارش روی زمین نشستم و نگاهمو مثل خودش به روبه رو دوختم .. دستامو از پشت گردنش رد کردمو در اغوشم گرفتمش .. اونم بدون هیچ مقاومتی خودش و بیشتر بهم نزدیک کرد ..

نفس عمیقی کشیدم و روی موهای خوش بوشو بوسیدم .. چیزی نمیگفتم .. فقط موهاش و نوازش میکردم ..

این همه سختی و ناراحتی برای سنش واقعا زیاد بود .. و متاسفانه بدون اینکه خودم بخوام نیم بیشتری از اون تقصیر من بود ..

در حال نوازش موهاش با احترام به شعورش از واقعیت ها استفاده کردم .. افکارش بچگونه نبود که بشه مثل اونا قانعش کرد ...

بلندش کردم و روی پاهام نشوندمش و روشو به سمت خودم گرفتم .. باید عکس العمل هاش و از درک حرف هام میدیدم ..

_ همتای من یادشه که چند ماه پیش توی شمال به من چی گفت ؟!!!

کنجکاو نگام کرد ..

_ یادته اونشب که ناراحت بودی ازم چی پرسیدی؟!!!

اجازه فکر کردنو بهش ندادم .. به حد کافی توی شمال خاطره ی بد داشت .. ادامه دادم:

_ ازم پرسیدی که پدرت کجاست ؟! یادته ؟!!

با سر تایید کرد .. از اشک توی چشماش میفهمیدم این قضیه چقدر براش سنگینه .. اما مجبور بودم ازش استفاده کنم ..

_ یادته منم هیچ جوابی برات نداشتم .. جز اینکه گریه کنم و غصه بخورم ..

با لبخند نگاهش کردم ..

_ حالا من از این میترسم که یه روزی همرازم این سوال و ازم بپرسه و بازم من جوابی براش نداشته باشم ..

به چهره متفکرش نگاه کردم و با کمی مکث ادامه دادم :

_ اون وقت هم باید گریه کنم و غصه بخورم .. نه فقط به خاطر اینکه جوابی برای همراز نداشتم .. نه، به خاطر اینکه مجبورم یه بار دیگه اشکای ناز یکی از دخترامو ببینم .. میدونی که با هر قطره از اشکاتون قلبم تیر میکشه ..

ناخوداگاه اشکام روی گونه هام روون شده بود که همتا با اون دستای گرم و کوچولوش پاکشون کرد .. و یه بوسه روی گونه های خیسم کاشت.

همتا _ اما همراز مثل من نیست که باباش رفته باشه پیش خدا ، بابا داره .. عمو بهنود باباشه دیگه .. مگه نیست ؟!!

نفس عمیقی کشیدم و سرش توی بغلم گرفتم :

_ اره داره .. اما باباش ما رو نمیخواد .. رفته خارج از کشور زندگی کنه .. از ما هم خیلی دوره .. شاید دیگه هیچ وقت نبینیمش ..

همتا _ اما اون میاد .. خودش گفت که دلش برامون تنگ شده و به زودی کنارمون برمیگرده ..

_ همتایی من شاید برای دیدنتون بیاد .. اما پیش ما نمیمونه .. زندگیه عمو اونجاست .. نه پیش ما !!

همتا _ حالا میخوای با یکی ازدواج کنی که بابای همراز باشه ؟!!

_ هم بابای همراز هم بابای تو .. ولی اگه تو یا همراز نخوایین من هیچ کاری نمیکنم .. قول میدم !!

همتا _ من میشناسمش ؟!!

با سر تایید کردم .. توی گفتن اسمش مردد بودم ..

به چهره ی کنجکاوش نگاه کردم .. باید میگفتم :

_ اره !! عمو ........ منصور !!

کمی مکث کرد که باعث نگرانیم شد ..

توی این مدتی که از مردها دوری میکرد .. رابطه ای بهتری با منصور داشت .. حداقل بهش سلام میکرد و در مقابلش واکنش نشون نمیداد .. حالا این سکوتش باعث نگرانی من شده بود ..

با گذشت ثانیه هایی که برای من مثل ساعت گذشت به حرف اومد :

همتا _ مگه عمو منصور زن نداشت ؟!!

لبخندی به این همه دقت و توجهش زدم و پاسخ دادم :

_ چرا .. ولی اونم مثل ما همه ی خانواده اش و توی اون زلزله از دست داد .. حالا تنها زندگی میکنه ..

همتا به فکر فرو رفته بود .. سکوتش و برهم نریختم .. ترجیح دادم بذارم خودش تصمیم بگیره .. با احساسش .. نه با منطق تحمیلیِ من ، که شاید از درکش خارج بود !!!

فقط با دستای نوازش گرم بهش گفتم که همیشه در کنارش هستم .. و سایه حمایتم تا لحظه ی مرگم روی سرش گسترده خواهد بود ..

چند روزی بود که از اومدن رعنا و صحبت من با منصور میگذشت ..

چند روزی که توی خونه زمان برامون توی سکوت میگذشت و توی صحبت فقط سعی میکردم از جملات ضروری استفاده کنیم ..

منصور هم تماسی نگرفته بود .. البته حق داشت .. چون منتظر بود که من باهاش تماس بگیرمو جوابمو بهش بدم ..

اما بدون داشتن نظر همتا محال بود کاری و انجام بدم .. بنابراین سکوت کردم و راه حلشو به زمان واگذار کردم..

شام و طبق معمول این چند روز توی سکوت خوردیم .. بعد هم هر کدوم به سمت اتاق های خودشون رفتن ..

از جام بلند شدم و میز و جمع کردم و ظرف ها رو داخل ظرفشویی چیدم .. همرازم غذاشو خورده بود ..

مانتوی ضخیم پاییزیمو پوشیدمو کاپشن همراز تنش کردم .. دلم میخواست کمی قدم بزنم .. دیگه تحمل فضای سنگین خونه برام سخت بود ..

دستای کوچیک همراز و به دست گرفتم و با کمترین صدای ممکن از خونه زدم بیرون ..

این هواخوری هم برای من خوب بود .. هم برای همرازم که این چند روز به غیر از خونه و مهد جایی نرفته بود ..

کاش میدونستن که سکوتشون چقدر منو ازار میده .. مطمئنن نمیذاشت توی این بیخبری مطلق بمونم ..

رعنا از بعد از اون روز رویه ی مریم و در پیش گرفته بود و محلم نمیداد .. جالب اینجا بود که حتی در مقابل اصرار های بابک برای برگشتش هم مخالفت میکرد و نمیخواست که برگرده ..

با رفتاراشون باعث میشدن که توی تصمیمم مردد بشم ..و همه چیز و فراموش کنم .. اما درست همون لحظه با یاد اوری چهره مهربون منصور پشیمون یشدم .. در مقابلشون مقاومت میکردم ..

با جست و خیزایی که همراز میکرد .. سعی کردم ذهنم و از هرچیزی خالی کنم و به همرازم فکر کنم .. دخترک قشنگم !!

به سمت پارک نزدیک خونه رفتیم .. ساعت نزدیک 10 بود و خیابونها تقریبا خالی از عابرین بود ..

به پارک هم که رسیدیم خلوت بود .. اما چراغ های کنار خیابون نورش و داخل پارک انداخته بون .. دید و کافی میکردن .. همراز دستای من کشید و به سمت تاب ها برد ..

بلندش کردم و روی تاب نشوندمش .. هلش میدادم و اونم لذت میبرد و بلند میخندید ..

همراز _ مامانی به اجی نگم اومدیم پالک ؟!

_ چرا نگی عروسکم ؟!!

همراز _ اخه شاید نالاحت بشه و گلیه کنه ..

_ الهی من فدات شم .. نه عزیزم ناراحت نمیشه .. مامان قول میده فردا اونم با تو بیاره پارک .. باشه ؟!

همراز _ باشه .. پس من بوسش میکنم که نالاحت نشه .. بهش میگم فلدا با مامان میایم .

_ باشه عسلم بگو ..

همراز توی اوج خنده و شادیش به یاد خواهرش افتاده بود ..

یه لبخند زدم .. خیلی بهم وابسته بودن .. دوری از همو نمیپسندیدن .. شادی بدون همدیگه براشون معنی نداشت .. درست مثل دوتا خواهر واقعی و البته تنی !!!

مریم _ خوب تو که میخوای بیای پارک چرا به ما نمیگی .. بیایم خوش بگذرونیم ..

برگشتم به پشت سرم نگاه کردم .. مریم و رعنا و همتا اومده بودن دنبالمون ..

با تعجب پرسیدم :

_ چطوری فهمیدین ما اینجاییم ؟!!

مریم لبخندی به تعجب من زد و گفت :

مریم _ صدای درو شنیدم از پنجره که نگاه کردم دیدم دارین با همراز میاین این سمت خوش گذرونی ..ما هم اومدیم !

خنده ام گرفته بود ..

همتا سریع اومد سمت همراز و کنارش روی تاب نشست ..

همراز با دیدنش جیغی از شادی کشید و بلند گفت :

همراز _ سلام اجی .. اومدی ؟!!

همتا _ اره اومدم .. چرا منو نیورده بودی با خودت ؟!!

همراز _ ببسید ..مامان گفت .. فلدا باهم میالتمون بازی کنیم ..

همتا_ باشه

لبخندی به دلخوری های خواهرانه شون زدم ...

مریم و رعنا بدون حرف کنارم ایستاده بودن و به گفتگوی دخترا گوش میدادن ..

نگاهی بهشون انداختم .. سنگینی نگاهم و که حس کردن برگشتن و نگاهم کردن ..

لبامو غنچه کردم و یه اخم بین پیشونیم قرار دادم .. با لحنی شبیه لحن همتا گفتم :

_ چرا دیگه منو دوست ندارین ؟!!

رعنا پشت چشمی برام نازک کردو به سمت سرسره رفت .. مریمم یه ایشششش کش دار گفت و سمت سرسره ی مارپیچ رفت..

خندم گرفته بود .. عین بچه ها شده بودیم

رفتم روی نیمکت چوبی نزدیکشون نشستم و نگاهم و به همتا و همراز که حالا دستای همدیگر و گرفته بودن دوختم ..

مریم بعد از چند دور سر خوردن اومد و کنارم نشست ..

بی مقدمه گفت :

مریم _ فردا باهاش قرار بذار .. باید باهاش صحبت کنم .

بهش نگاه کردم .. ادامه داد:

مریم _ باید یه سری چیزها رو براش روشن کنم .. باهاش صحبت میکنیم .. تصمیم نهاییتو بذار وقتی که پدر جون و سوری جون اومدن ..

کمی مکث کرد :

مریم _ دلم میخواد به طور قطع از نیومدن بهنود مطمئن بشیم .. میدونم که توهم دوستش داری .. اونم همینطور .. این و من که هرروز مجبورم ایمیلاشو پاک کنم میدونم .. اما دلایل کاراش و نمیفهمم ..

خیره به چشمام نگاه کرد و ادامه داد:

اینجوری حقیم گردنت نمیمونه .. نه به خودت دینی داره .. ونه به همراز!!!

با سر تایید کردم ..

حق با اون بود بهترین کار همین بود .. با تایید پدرجون راحت تر میتونم زندگی کنم ..

با منصور تماس گرفتم ..

ازش خواستم که تا وقتی که پدر جون و سوری جون میان جواب قطعی ندم ..

اونم مطابق انتظارم پذیرفت .. و از این تصمیمم استقبال کرد ..

بعد هم گفت که ساعت هفت میاد دنبالمون بیرون بریم .. تا بتونه هم با همتا ارتباط برقرار کنه .. هم به صحبت های مریم .. در واقع شروطش ، گوش بده ..

منم به پاس این همه محبتش در اخر یک کلید بهش دادم ... " همتا فست فود و میپسنده " ..

وقتی که میخواست سعی کنه که پیروز بشه .. منم حتما کمکش میکردم ..

غروب بود .. داشتم سعی میکردم بهترین لباسم و انتخاب کنم .. و البته سنگین ترینشون .. اینطوری تفاوت سنیمون کمتر به چشم میومد ..

یه مانتوی طوسی تا روی زانو با شلوار پارچه ای خوش دوخت مشکیم و یه روسری مشکی طوسی و انتخاب کردم ، پوشیدم ..

با کفش های پاشنه سه سانتی مشکیم تکمیل میشد .

ولی از اونجایی که سخت ترین کار دنیا انتخاب لباس بود برام .. از اتاق خارج شدم تا از مریم یا رعنا هم نظر بخوام .. با تایید اونا خیالم راحت میشد ...

توی راهرو بودم که صدای مریم و شنیدم .. انگار داشت با تلفن حرف میزد ..

مریم _ نه بابا .. خیالت راحت حواسم هست ..

_ ........

مریم _ عجبا !!!! وقتی قول دادم .. قول دادم دیگه .. تو به کارات برس ..

_.......

مریم _ وای خدا !!! مگه نمیگی با اونم صحبت کردی .. پس دیگه مشکلت چیه ؟!!

_ ......

نمیدونم چی گفت که صدای خنده ی مریم بلند شد ..

مریم _ باشه .. ولی میدونستی خیلی پرویـــ ـی؟!!

_ .....

مریم _ باشه به جان خودش حواسم هست .. خوبه ؟!

داشت به حرف های اونی که پشت خط بود گوش میداد که یهو برگشت و منو با ابروهایی بالا رفته و متعجب دید .. جس کردم کمی هول شد .. ولی سریع به خودش مسلط شد و بدون توجه به من به صحبتش ادامه داد :

مریم _ باشه .. باشه بابک جان .. من حواسم هست .. میفرستمش که بیاد !!!

سلامت باشی .. بزرگیتو میرسونم .. فعلا کاری نداری ؟!!

_ ........

مریم _ خدافظ

گوشی و قطع کرد و روبه من که هنوز با همون حالت ایستاده بودم گفت :

مریم _ اِاِ اماده ای .. من هنوز کاری نکردم .. راستی بابک سلام رسوند ..

هنوز سلامت باشن کامل از دهنم خارج نشده بود که رعنا از اتاق اومد بیرون .. به جای من به مریم گفت :

رعنا _ ااِ مریم بابک زنگ زده بود .. اونکه میگفت یه جلسه ی مهم داره .. نمیتونه حرف بزنه ...

مریم با کمی دستپاچگی به سمت رعنا برگشت و جواب داد :

_ اره .. دیگه !!! در ضمن همیشه برادرزاده ی ادم از جلسه مهم تره .. نمیدونستی ، بدون ..

رعنا یه اهااااان کش دار گفت و در کمال تعجب من دیگه جواب مریم و نداد ..

مریم _ خوب من برم اماده بشم دیگه .. راستی تو چرا اومدی بیرون ..

با همون حالت گیجی .. کمی فکر کردم تا یادم اومد برای چی بیرون اومده بودم :

_ اهاان ... میخواستم در مورد لباسم نظرتونو بپرسم .. خوبه یا برم عوضش کنم ..

مریم کمی خریدارانه نگام کرد و گفت :

_ خوبه .. ولی به نظرت برای یه قرار شام زیادی سنگین نیست .. نظر تو چیه رعنا ؟!!

رعنا _ به نظر منم سنگینه ..

_ خوب منم همینو میخوام دیگه .. نمیخوام سنمو کم نشون بده ..

مریم چشماش و ریز کرد و چند ثانیه ی بعد برام سری از روی تاسف تکون داد و به سمت اتاقش رفت ..

نگاهم و به رعنا دوختم ..

دستاشو روی پیشونیش کشید و به زمین نگاه کرد .. چند ثانیه بعد هم بدون توجه به من راهی اتاقش شد ..

نفس خسته مو بیرون فرستادم و رفتم تا همتا و همراز و اماده کنم .

منصور راس ساعت اومد ..

ما هم همگی اماده بودیم ..

از در که خارج شدیم منصور و با کت و شلوار خوش دوخت مشکیش دیدیم که به ماشینش تکیه داده بود ..

به محض خارج شدنمون تکیه شو از ماشین گرفت و به سمتمون اومد .. با مریم احوالپرسی کرد و به رعنا خوش امد گفت .. بعد هم با همون لبخند همیشگیش به من سلام کرد ..

و بعد هم همراز و از زمین بلند کرد و بوسید .. و اخر از همه هم به همتا سلام کرد و دستشو برای دست دادن باهاش جلو اورد ..

همتا بعد از کمی مکث خیلی کوتاه باهاش دست داد و خودشو به من نزدیکتر کرد ..

دستشو گرفتم و با یه لبخند بهش نشون دادم که از رفتارش راضی هستم ..

با صدای منصور نگاه از همتا گرفتم و به اون که در جلو رو برام باز نگه داشته بود ، دوختم ..

مریم و رعنا پشت نشسته بودن .. همرازم توی بغلشون بود ..

به سمت ماشین گام برداشتم .. اول به همتا کمک کردم که پیش مریم بشینه .. و بعد هم خودم در کنار منصور جای گرفتم .

توی ماشین منصور اول از همه حال بابک و از رعنا پرسید و و بعد حال تک تک خانواده شونو ..

بعد هم پیشنهاد کرد که برای شام به یه فست فود بریم ..

از ایینه ی بغل نگاهم به همتا بود که با لبی خندون بیرون و تماشا میکرد .. به هر حال بچه بود و راضی کردنش چندان کار سختی نبود ..

منصور هم انگار از این رضایت با خبر شده بود که پیشنهاد داد قبل از شام حتما یه سری به پارک شادی بزنیم ..

بازم به همتا نگاه کردم که حالا چشماش چراغونی بود .. همیشه از پارک شادی لذت میبرد ..

با موافقت جمع ، منصور مسیرو به سمت پارک شادی تغییر داد ..

وقتی رسیدیم ...

منصور با یه عکس العمل سریع همراز و از اغوش رعنا گرفت و دستاشو برای گرفتن دست همتا دراز کرد .. همتا هم با کمی تعلل کسب اجازه از من با نگاهش ، دستاشو گرفت ..

منصور با اشاره به من نشون داد که بچه ها رو برای بازی میبره .. که با سر جوابشو دادم .

بعد از اینکه کمی ازمون دور شدن ... رعنا سرشو بین منو مریم که کنار هم ایستاده بودیم قرار داد و گفت :

رعنا _ اوه .. اوه .. چه بلدِ .. دیدین ... تونست با یه فست فود و پارک بادی همتا رو بخره ..

داشتم به لحنش میخندیدم که ادامه داد :

رعنا _ ببند نیشت و چه خوششم اومده ... پرو !!

مریم قبل از جواب من ، یه " ساکت شو " نثار رعنا کرد و روبه من در حالی که چشماشو ریز میکرد گفت :

مریم _ ببینم تو به این منصور خان خط دادی .. نه ؟!!

در حالی که سعی میکردم خنده ی توی صدام لوم نده گفتم :

_ نه بابا !! چه حرف ها میزنی هاااا

مریم _ پس یعنی میخوای بگی این خودش علم غیب داره که میدونه نقطه ضعف همتا فست فود و پارک شادیه ؟!!!!!!

_ وا حرف ها میزنیا .. خوب همه ی بچه ها پارک و دوست دارن دیگه ؟!!

بعد هم سریع پشتمو بهشون کردم و به سمت سالن سرپوشیده ی پارک رفتم ..

مریمم با اونکه مطمئن بودم قانع نشده ولی دیگه حرفی نزد ..

بعد از دو ساعتی بازی دخترا و صحبت های طولانی و البته خصوصی مریم با منصور .. شامو توی فست فودی نزدیک پارک خوردیم و به سمت خونه حرکت کردیم ..

با صدای زنگ تلفن چشمامو باز کردم .. دیشبم طبق معمول تا نزدیکی های صبح بیدار بودیم و جلسه سه قوه رو برگذار میکردیم ..

طبق معمول هم با چرت و پرت گویی به پایان رسوندیمشون و به نتیجه ای نرسیدیم ..

با سختی یکی از پلکامو باز کردم و رفتم که جواب مخاطب سمج پشت خط و بدم ..

به گوشی که رسیدم با چشمای بسته یه سرفه کردم تا صدامو صاف کنم

_ بله ؟!!

هر چقدر صدای من گرفته بود .. صدای پدر جون شاد و پرانرژی بود ..

پدرجون _ سلام عروس گلم .. هنوز خوابی بابا ؟!!

به لحن شاد و پرانرژی لبخند زدم .. و نگاهم و به سمت ساعت دیواری توی راهرو چرخوندم .. 9:10 بود .

_ سلام پدرجون .. خوبین ؟! سوری جون خوبن ؟!!

پدر جون _ ما خوبیم .. تو چطوری ؟! دخترات خوبن ؟!!

_ ما هم خوبیم .. خیلی دلتنگ شماییم .. کی میاین پیشمون ؟!

پدرجون _ برای همین زنگ زدم بگم ما بعد از ظهر پرواز دارم .. داریم میایم پیشتون .

_ خیلی عالیه .. خوشحال میشیم .. چه ساعتی پرواز دارین بیایم دنبالتون ؟!

پدرجون _ نمیخواد دخترم .. ما خودمون با تاکسی های فرودگاه میایم .. الکی خودتو بچه ها رو زابه راه نکن

_ باشه پدرجون هرطور راحتین .. پس ما منتظرتون هستیم ..

پدرجون _ قربونت برم .. میبینمت .. فعلا کاری نداری بابا؟!!

_ نه دیگه .. به سوری جون سلام برسونید ..

پدرجون _ حتما .. خداحافظت دخترم ..

_ خداحافظ

گوشی رو روی دستگاه گذاشتم و چشمام و ماساژ دادم .. ته دلم یه دلشوره افتاده بود .. راستش از عکس العملی که پدرجون میخواست داشته میترسیدم ..

سوری جون و هم نمیتونستم پیش بینی کنم .. همین باعث ترسم شده بود .. دوست نداشتم ازم برنجن .. اونا به گردنم خیلی حق داشتن .. هرچند که میدونستم منم حق دارم .. اما همیشه عادت کرده بودم که از حق خودم بگذرم .. بدست اوردنش و به قیمت ازار دیگران نمیپسندیدم !!!

با صدای مریم سر بلند کردم و به اون که با بلوز و شلوار خرسی و موهای ژولیده روبه روم ایستاده بود و سعی میکرد با کشو قوسی که به بدنش میده .. خواب و از سرش بیرون کنه .. نگاه کردم ..

مریم _ کی بود ؟!!

_ پدر جون !! دارن میان .. بعد از ظهر میرسن .

مریم کمی نگام کرد .. چشماش و ریز و موشکافانه نگام کرد:

مریم _ خوب ؟!! مشکلت چیه ؟!! اینکه خیلی خوبه .. تکلیف تو و منصورم زودتر مشخص میشه ..

نفسم و بیرون دادم و با دستام و موهام و پشت گوشم فرستادم ..

_ مشکلی ندارم .. فقط کمی دلشوره دارم ..

بی تفاوت به حس من رفت سمت دستشویی و در همین حالم و گفت :

مریم _ دلشوره نداره .. همه چیز و بسپار به منو منصور .. تو نمیخواد نگران چیزی باشی .. الانم یه زنگ بزن به منصور و بهش خبر بده که پدرجون اینا دارن میان .. اونم خودش و باید اماده کنه ..

لحن خونسرد مریم کمی اروم ترم کرده بود .. ولی نه کاملا .

حق با مریم بو .. باید با منصور تماس میگرفتم تا اونم خودش و برای اومدن اونا اماده کنه ..

در حین اینکه شماره منصور و میگرفتم .. به این فکر میکردم که وقت یمنصور تونستی با یه صحبت کوتاه دوساعته مریم و قانع کنه که حالا خودش برای این وصلت داره تلاش میکنه !! ..

پس میتونم امیدوار باشم که پدرجون و سوری جونم قانع خواهند شد ..

با شنیدن صدای مهربون منصور از پشت خط تلفن از فکر بیرون اومدم و سلام کردم ..

_ سلام !

منصور _ سلام خانم !! خوبی ؟

_ خوبم .. تو چطوری ؟!!

منصور _ شکر خدا منم خوبم .. حالا چی باعث شده ما صبح سعادت شنیدن صدای شما رو داشته باشیم !!

خندیدم

_ راستش هم زنگ زدم حالت و بپرسم ... و هم اینکه بهت خبر بدم که پدرجون و سوری جون عصر میان اینجا .. فکر کنم بهترین فرصت که باهاشون صحبت کنی .. م!!

برای جمع بستن کمی مکث کردم .. راستش اصلا توی خودم نمیدیدم که بخوام خودم با پدرجون صحبت کنم ..دلم میخواست .. اون حرف بزنه .. ولی خوب روم هم نمیشد مستقیما همچین در خواستی ازش بکنم .. به هر حال این من بودم که اول این پیشنهاد و دادم .. حالا اگه قرار بود غروری شکسته بشه .. غرور من بود .. نه منصور !!

اما اون بازم مثل همیشه با حرفی که زد و منو شرمنده ی خودش و مهربونیه زیادش کرد ..

منصور _ نگران نباش .. خودم توی اولین فرصت میام و باهاشون صحبت میکنم .. لازم نیست تو دخالت کنی ..

با لبخند و صدایی که رضایت توش موج میزد گفتم :

_ ممنونم منصور ..

نفس عمیقی کشید که من کاملا صداش و شنیدم ..

منصور _ خواهش میکنم .. فعلا کاری نداری ؟!!

_ نه .. خدافظ

منصور _ خواستم بیام خبر میدم ..

تازه گوشی رو گذاشته بودم که دوباره زنگ خورد .. با فکر اینکه منصوره بدون نگاه کردن به شماره جواب دادم :

_ بله منصور ؟!!

بهنود _ یه ساعت داشتی با منصور حرف میزدی ؟!!

با شنیدن صدای طلبکارانش یه لرزش خفیف توی بدنم حس میکنم .. نمیدونم از عصبانیت ِ یا از دلتنگی ؟!!

هر چیزی که هست قدرت کلامو ازم گرفته و سرعت نفسامو تند تر کرده ..

همه ی توانم جمع میشه فقط توی سرخوردن کنار دیوار سرد ..

اما حتی یه ذره هم نمیتونه از التهابم کم کنه .. نمیتونه جلوی سوختنم و بگیره .

بهنود که میبینه ساکتم .. با لحن اروم تری ادامه میده :

بهنود _ سارا ؟!! .. گوشی دستته ؟!!

بازم چیزی نمیگم .. بغضی که گلومو گرفته نمیذاره جوابش و بدم ..

بهنود _ سارای من ببخشم .. به خدا از دلتنگیت دارم دیونه میشم .. الانم که زنگ زدم دیدم همش اشغاله عصبی شدم ..

دلم میخواست اینقدر قدرت داشتم که بهش میگفتم منم دلتنگشم .. که الان با شنیدن صداش فهمیدم که چقدر دلم تنگه ..که چقدر به این تن صدا وابسته است ..

که چقدر این مدل ابراز علاقه رو میپسنده ..

اما همه ی اینا فقط قطره های اشکی شد که گونه مو نوازش کرد .. اهی که حسرتم نشون داد ..

بهنود _ سارا؟!!! نمیخوای چیزی بگی ؟!!!

لبامو به دندون گرفتم تا سرش داد نزنم به خاطر این مدل سارا گفتنش ..

قلبم به حد کافی سوخته بود .. دیگه فقط خاکسترش برام مونده بود .. حالا اون با هر بار زنگ زدنش .. داشت اونارم ازم میگرفت و به باد میسپرد ..

بهنود _ سارای من یه چیزی بگو .. مگو از شنیدن صدات محروم نکن ..

بازم سکوت ..

دستامو مشت کردم و فشار دادم که باعث شد ناخنام توی گوشت دستم فرو بره ..

شاید دردش کمی از اتش خشمی که به خودم به خاطر گوش دادن به حرفاش و قطع نکردن گوشی بین حرفاش ، داشتم ... کمتر بشه ..

حالم از خودم و این ضعف و نیازی که به شنیدن حرفاش و صداش داشتم بهم میخورد ..

بهنودم بغض کرده بود ..

از همون لحظه ای که از فریادش پشیمون شد ، بغض کرد ..

ولی حالا دیگه واضح شده بود ..

ثانیه به ثانیه ...

نفس به نفس ...

واضح تر مشد ..... به حدی که حسش کار سختی نیست ..

بهنود _ سارا خیلی دلتنگم .. خیلی ..

حالا دیگه اونم سکوت کرده بود ..

سکوتی که فقط نفس های بغض دارمون اونو میشکست ..

نفس هایی که خیلی حرفها داشتن ..

اما دایرة المعارف لغات نداشتن که بتونه به کلام حرف بزنه .. یا حتی حضور فیزیکی که از دامنه ی لغات حرارت ها استفاده کنه ..

و با لغاتِ گرمی و سردی سخن بگه !!

با نفس عمیقی که کشیدم .. این سکوت پر معنا رو شکستم ..

_ بچه هنوز خوابن .. غروبها تماس بگیری راحتر میتونی باهاشون صحبت کنی و دلتنگیت برطرف شه !!

گفتم ..

با دلخوری گفتم ..

ولی فقط خدا میدونه که چی کشیدم تا بغض توی گلومو خفه کنم .. که لرزش صدامو بگیرم ..

تا از این بیشتر رسوام نکنن ..

ولی ......

بلاخره شکستم !! چیزی و که نباید میشکستم ..

بهنود _ سارا .. من حسرت شنیدن صدا تو رو داشتم .. باورم کن!!

دیگه اشکام دست خودم نبود .. هق هقم فرمانپذیری نمیکرد .. خفه نمیشد ..

گوشی رو گذاشتم و زار زدم ..

نمیخواستم بشکنمش ..

اخه من ، مردِ شکستن دلِ کسی نبودم ..

فقط میخواستم عزت نفس بند خورده یِ خودمو حفظ کنم ..

منو چه به گله گذاری از خلق .. منو چه به شکوندن بغض مُهر شده یِ خلق ..

من ادم این کار نیستم ..

نبودمو نیستم .. اصلا یاد نگرفتم که باشم ..

من خلق شدم بره باشم .. دریـــــــ ــدن کار من نیست ..

اما من فقط و فقط خواستم یه بار ... فقط یه بار .....

خـــــ ـودم نشکنم ..

اما شکستم .. وقتی برخلاف جریان اب شنا کردم شکستم !!!

توی حیاط نشسته بودم .. مریم و رعنا با همتا و همراز مشغول بازی بودن ..

از یک ساعت پیش اومده بودن توی حیاط منتظر پدرجون و سوری جون بودن ..

اما من با سردردی که از صبح سراغم اومده بود به زور مسکن خواب بودم و تازه بیدارشدم ..

بعد از دوش و لباس مناسب که یه بلوز و شلوار ست یشمی بود .. اماده نشسته بودم و به بازی این چهارتا بچه ی !! عزیزم نگاه میکردم ..

همتا _ اِ خاله افساید شده ..

رعنا _ نخیرم کرنلِ ..

همتا _ مامان بیا دیگه .. خاله رعنا فوتبال بلد نیست .. بازیمون و خراب میکنه ..

_ خودتون بازی کنید قربونت برم .. من بعدا میام

صدای اعتراض رعنا و خنده ی مریم بلند شد ..

رعنا _ آآآآآآآیـــــــ ـی .. خیلی پرویی.. من خودم بهت فوتبال یاد دادم مارمولک ..

همتا _ شما به من یاد دادین .. شما که فرق بین کرنل و افساید و نمیدونید ؟!!

با این حرف همتا شروع به دویدن کرد و رعنا هم دنبالش .. همراز عزیزم هم پشت سرشون میدوید ..

در حال خندیدن بودم که مریم اومد پیشم ..

مریم _ خوبی ؟!!!

یه نفس عمیق کشیدم ..

_ اووهوم

مریم _ چرا با خودت این کار و میکنی .. اخه توکه با شنیدن صداش این همه حالت بد میشه .. چطوری میخوای با خودت کنار بیای و با کس دیگه ای ازدواج کنی ؟!!

نگاه غمگینم و از همتا و رعنا گرفتم و به مریم دوختم ..

_ نمیدونم مریم .. چیکار کنم ؟!! بابا بهنود تکلیفم مشخص نمیکنه .. فقط داره ازارم میده ..

با صدایی کلافه ادامه دادم :

_ اخه مریم .. بهنود حتی تا حالا به من مستقیم ابراز علاقه نکرده .. همش داره با دست پس میزنه و با پا پیش میکشه .. من تا کی باید منتظرش بمونم ؟!! وقتی که حتی از دوست داشتنش مطمئن نیستم ..

مریم اون فقط میگه دلتنگمه .. همین !!

نفس خسته مو بیرون فرستادم :

_ اون به من به چشم یه خواهر یا یه دوست نگاه میکنه .. اینو از روز اولم بهم گفته بود .. اما منه احمق بازم به قلبم اجازه ی جولون دادم ..

مریم که کاملا معلوم بود کلافه است .. بلند گفت :

مریم _ چرت نگو دیگه .. بابا یارو اون سر دنیا داره خودکشی میکنه برات .. بعد تو داری میگی مستقیم بهم ابراز علاقه نکرده .. تو اصلا بهش اجازه دادی .. پشت تلفن که بهش اجازه ی حرف زدن نمیدی .. ایمیلتم که اصلا چک نمیکنی .. ایمیلایی که به منم میزنه رو هم که هر کاری میکنم نمیخونی ..

با کلافگی از جام بلند شدم و بلند تر از خودش گفتم :

_ این بحث و تمومش کنم مریم .. سرم درد میکنه .. خیلی

بعد هم به سمت ساختمون برگشتم ..

مریم _ فرار کن .. کاری که همیشه داری میکنی .. ولی یه روز پشیمون میشی ، مطمئن باش ..

همینطور که پشتم بهش بود .. دستامو بالا اوردم و زیر لب زمزمه کردم .. "میدونم "

به سمت اشپزخونه رفتم و تا یه تسکین برای دردم پیدا کنم ..

چند روزی بود که سردرد های عصبیم امونم و بریده بود و قرص شده بود نقل و نبات بدنم !!!

روی صندلی اشپزخونه نشسته بودم و سرمو روی میز گذاشته بودم و به صدای خنده های بلند همتا و همراز که تمام حیاط و پر کرده بود گوش میدادم ..

خوبی اومدن مریم و رعنا کنارم این بود که حداقل همتا توی خونه مثل گذشته اش شده بود .. و این برام جای امیدواری داشت که بیرون و توی اجتماع هم به جایگاه گذشته اش برمیگرده ..

صدای زنگ که بلند شد .. یادم افتاد که منتظر مهمان های عزیزی هستیم ..

اینقدر عزیز که حتی با این شرایط یادشون لبخند و مهمون لبای من کرد ..

_ سلام پدر جون بفرمایید ..

درو زدم .. خودمم به سمت در ورودی رفتم ..

همتا و همراز متوجهشون شده بودن و به سمت در میدویدن ..

سوری جون هم با دیدنشون قدمهاش و تند تر کردو به سمتشون رفت .. و در اغوش کشیدشون و بوسید ..

پدر جون با اعتراض گفت :

_ پس من چــ ـی ؟!!

با این حرف .. همتا از بغل سوری جون اومد پایین به سمت پدرجون رفت ..

وقتی که ما بهشون رسیدیم .. همتا و همراز هنوز مشغول دلبری بودن ..

_ سلام سوری جون .. خوبین ؟!!

سوری جون _ سلام عزیــــزم .. تو خوبی ؟؟!!

از بغلش بیرون اومدم

_ ممنونم .. خیلی دلتنگتون بودم ..

سوری جون _ منم دلم براتون تنگ شده بود مادر .. کاش نمیومدی اینجا .. اونجا پیش خودم میموندین ..

چیزی نگفتم .. فقط لبخندی به محبتش زدم .

به سمت پدرجون تقریبا پرواز کردم ..

_ سلام پدرجون

پدرجون همتا و همراز و که همزمان بغل کرده بود زمین گذاشت و به سمت من اومد ..

پدرجون _ سلام دختر قشنگم .. خوبی بابا ؟!!

_ ممنونم .. شما خوبین ؟!!

پدرجون _ اره بابا .. حالا که شماها رو دیدم خوبم .. یعنی در واقع عالیم ..

خندیدم ..

تا از بغل پدرجون بیرون اومدم .. همراز دستاش و برای پدرجون باز کرد و گفت :

همراز

_ بابایی بغل ..

پدرجون دوباره بغلش کرد و همتا و به خودش فشرد ..

با لحن شوخی روبه من گفت :

پدرجون _ بابا چی به اینا دادی .. ماشالله خیلی بزرگ شدن .. دیگه نمیتونم همزمان بغلشون کنم .. باید نوبتی بغلشون کنم دیگه ..

_ دیگه بزرگ شدن پدرجون .. نباید بغلشون کنید ..

همراز

_ اله بابایی .. من بزلگ شدم .. اخه شیل میخولم ..

پدرجون یه بوس گنده از لپاش کرد ..

پدرجون _ الهی من فدای حرف زدن بشم ..

همتا هم با لحن اعتراض گونه ای گفت :

همتا _ بابایی .. من تو نوبتماااا .. هنوز نوبتم نشده ؟!!

پدرجون بلند خندید و خم شد و همتارم در اغوش گرفت و به اعتراض های منم توجهی نکرد ..

صبح زودتر از همه از خواب بیدار شدم .. تا برای نهار فسنجون درست کنم ..

دیشب برای شام از بیرون گرفته بودم چون با وجود سردردی که داشتم نمیتونستم غذا درست کنم .. مریم و رعنا هم که از هفت دولت ازاد بودن!!! ..

ولی پدرجون موقع خوردنش بعد از تشکر گفت که "دوست داشتم دست پخت عروس و گلمو بخورم .. اشالله فردا باباجون .."

منم خجالت زده تایید کرده بودم ..

مشغول غذا درست کردن بودم که سوری جون وارد اشپزخونه شد ..

_ سلام صبحتون به خیر

سوری جون _ سلام مادرصبح تو هم به خیر .. خوبی مادر چه زود بیدارشدی ..

_ میخواستم فسنجون درست کنم .. زود بلند شدم بذارمش تا جا بیوفته برای نهار ..

سوری جون لبخندی زد :

_ مادر به خاطر حرف وحیدیِ ؟!!! بابا اون جدی نگیر شوخی کردِ..

_ نه سوری جون .. پدرجون حق دارن ..

با خنده ادامه دادم :

_ درضمن خودمم دلم میخواد جلوی پدرجون کدبانو به نظر بیام !!

سوری جون خنده ی صداداری کرد .. ولی به سرعت خنده شو خورد و با صدای ارومی که هنوز خنده توش نمایان بود گفت :

_ ای وای دخترشیطون منو نخندون .. الان با صدام بچه هارو بیدار میکنم ..

مشغول اماده کردن میز صبحونه شدم .. در همون حینم گفتم :

_ نه سوری جون راحت باشین .. بچه ها که دیشب اینقدر با پدرجون کشتی گرفتن که مطمئنم از خستگی تا ظهر بیدار نمیشن .. اتاق پدرجونم که اونور سالن اصلا صدا بهش نمیرسه .. مریم و رعنا هم بیداربشن بهتره ..

سوری جون لبخندی زد و پشت میز نشست .. دوتا لیوان چایی ریختم و جلوی سوری جون گذاشتم و روی صندلی کناریش نشستم ..

چند دقیقه ای بود که توی سکوت مشغول صبحونه خوردن شده بودیم .. که این سکوت و سوری جون شکست :

سوری جون _ چرا مادر اینقدر بیخبر بلند شدی اومدی اینجا ؟!! والا من که نفهمیدم چی شد ؟!!

سکوت کرده بودم و خودمو با لیوان چای توی دستم سرگرم کردم .. سوری جون وقتی دید جوابی نمیدم .. ادامه داد :

_ توی شمال که همه چیز خوب بود .. ما رفته بودیم شب نشینی خونه ی یکی از دوستای حوری .. ولی خوب اونا مجبورمون کردن بمونیم .. صبحم که اومدیم دیدیم شما نیستین ..

بازم چیزی نگفتم .. ولی از یاد اوری اونشب ناخداگاه یه اخم روی پیشونیم نشسته بود .. بدنم هنوز از بلایی که اونشب ممکن بود به سرم بیاد به لرزش درمیومد ..

سوری جون که متوجه شده بود همه ی ماجرا حول و محور همون شب گذشته ، تلاش میکرد که از موضوع با خبر بشه ..

با اصرار های زیادی که برای دونستن قضیه ی اون شب میکرد .. میدونستم که خبر نداره ..

پس سکوت کردم ..

چون میدونستم گفتنش دردی ازم دوا نمیکنه ..فقط عذاب های روحیمو زیاد میکنه ..

سوری جون از سکوت من کلافه شده بود .. این کاملا از لحنش پیدا بود ..

سوری جون _ میدونم هرچی که شد مربوط به اونشب ..

اون از تو که یهو بی خبر گذاشتی رفتی .. اونم از بهنود که که مثل دیونه ها شده بود و دنبال شما میگشت ، حتی پیمانم نمیتونست اونو کنترل کنه ..

اونم از سورنا که یهو غیبش زد .. از هرکیم که میپرسیدیم جواب درست و حسابی بهمون نمیداد .. فقط با هر بار اومدن اسمش بهنود عربده میکشید و سونیا اشک میریخت ..

بهش نگاه میکنم ..

نمیدونم چی باید بگم که ذهنش و منحرف کنم .. معلوم بود به حدی ذهنش درگیر اونشب شده که به هر نحوی میخواد از ماجرا با خبر بشه ..

کمی مِن مِن کردم ..

_ راستش .. خوب میدونید سوری جون ..... خوب ..... من ..... وقتی که شنیدم کارای طلاقمون درست شده .. خوب دیگه صلاح ندیدم بیشتر اونجا بمونم .. مریمم کار داشت میخواست زودتر برگرده .. اینکه ما منتظر شما نموندیم ..

به چهره ی متفکرش نگاه کردو ادامه دادم :

_ راستش همراز داشت شدیدا به بهنود وابسته میشد .. خوب من اینو نمیخواستـــ ـم ..

بعدم سریع اضافه کردم ..

_ البته فقط به خاطر خود همراز بود ... که حالا اذیت نشه ..

گـرچــه همون مدتم تاثیرش و گذاشته بود !!!

خدارو شکر تونستم ذهن سوری جون از اون شب منحرف کنم .. اما مسیر انحرافش بیشتر داغونم کرد ..

سوری جون _ اره حق داشتی مادر .. ولی بهنودم شدیدا به همراز وابسته شده بود ..

سارا جان مادر .. شاید باورت نشه .. ولی بعد از رفتنت بهنود خیلی داغون شد .. اینو من که یه مادرم میفهمم ..

به من نگاه میکنه و سری تکون میده .. تا تاثیر حرفاش بیشتر بشه ..

سوری جون _ به هر حال اونم یه پدرِ .. نمیتونه که نسبت به دخترش که جزیی از وجودشه بی تفاوت باشه ..

نمیدونم چرا لحن سوری جون و حرف هایی که میزنه، که البته کاملا مشخص ِ همش از روی علاقه و با افتخار بیان میشه .. فقط و فقط منو یاد جمله ی حوری جون میندازه " توهم حق داری مادر !! شک داشته باشی به اینکه پدرشی .. الان پدرا جلوی چشماشون بچه ها به دنیا میان .. شک دارن به اینکه پدرش باشن .. تو که اون سر دنیایی و از سرو همسرم خبر نداری "

یه پوزخند بزرگ روی لب هام میشینه .. چطور بهنود مطمئن شد که پدر همراز ِ .. اونموقع که اینقدر مطمئن نبود که بخواد از شخصیت من دفاع کنه و ماهیت دخترش و به اثبات برسونه .. چی شد که یه دفعه اینقدر مطمئن شد و حالا هم که وابسته و گریونه !!!!

سوری جون اما ، وقتی اشک های بدون مجوز ، ریخته یِ منو دید ... به گمون ناراحتی از حرف هاش و یا حتی حسادت به محبت پدرانه ی بهنود به همرازم ، درصدد توجیح براومد :

سوری جون _ سارا باور کن داشت از دوریت میمرد .. شاید اولش به زبون نیورد .. ولی بعد از رفتنت مثل دیونه ها شده بود .. هر روز از صبح تا شب میومد بیرون دنبالتون .. شبم که مثل جنازه ها برمیگشت خونه و توی اتاقش با پیمان پچ پچ میکرد ..

یه پوزخند دیگه زدم .. و توی دلم گفتم " خوب این کجاش به من ربط داشت .. بازم دنبال دختر تازه کشف شده و از اسمون رسیده اش بود ..دیگه "

ولی سوری جون پوزخندم و ندید ..

سوری جون _ باورم نمیشد .. دیگه اخرش به التماس افتاده بود و همش از وحیدی و من میخواست جای شما رو بهش بگیم ..

بعدم با دلخوری اشکارش از من ادامه داد :

سوری جون _ ولی من که خودم تا چند روز نمیدونستم شما کجایین .. مجبور بودم اب شدنش و ببینم و کاری هم از دستم برنیاد ..

وحیدیم که معلوم نبود چشه .. با اون سنش ، باهاش لج کرده بود و نمیگفت .. برای طلاقتونم که مطمئنم از تو بیشتر تلاش کرد .. حتی به خواهش های بهنودم توجه نکرد .. اخرم اینقدر لجبازی کرد که بچه م بازم بلند شد رفت دیار غربت ..

سوری جون فکر میکرد داره با این حرفهاش به من لطف میکنه ..

اما نمیدونست من داغون میشم ...

فکر میکرد شنیدن اینکه بهنود به من علاقه داره و به زندگی با من امیدواره .. باعث ارامشم میشه و برای قلب زخمی من مرهم ِ .. اما نمیدونست .. برای من ثمره ای جز رنج و عذاب نداره .. فقط سوزش توی قلبم و زیاد میکنه ..

برای من دردِ .. دردِ برای من که یه تصمیم بزرگ برای زندگیم گرفتم ..

عذابِ برام ، دیدن مادرِ امیدواری که از عشق پسرش برام میگه .. در حالی که دارم به مرد دیگه ای فکر میکنم ..

دلم میخواست براش زار بزنم و بگم برام نگو ..

نگو از عشقت نگو .. از امیدواری هات نگو ..

نگو منو هم امیدوار نکن با حرفات ..

نگو که ترسم و بیشتر میکنی ..

ترس از گفتن تصمیمم .. ترس از شنیدن حرف هات .. ترس از دیدن عکس العملت ..

ترس از اینده ی مبهمی که دارم برای خودم و بچه هام رقم میزنم ..

اما فقط اروم و اهسته اشک ریختم .. اشکی که سرعتش زیاد بود .. اما با این همه .. حتی بعد از نیم ساعت باریدن بازم نتونسته بود .. بغضم و از بین ببره ..

شکستن بغضم از ظرفیت چشمام خارج بود .. نیروی قوی تری میخواست !!

بعد از خوردن نهار از همه عذرخواهی کردم و به اتاقم رفتم تا شاید با خواب و مسکن کمی از درد سرمو کمتر کنم .. این سردرد های ممتد عصبی دیگه داره داغونم میکنه ..

روی تختم دراز کشیدم .. به چهره ی ناراحت و غمگین سوری جون فکر کردم ..

هنوز چشمامو نبسته بودم که همراز وارد اتاق شد ..

خودش و کشید روی تخت و با صدای خوشگلش گفت :

همراز _ مامان .. بغلم کن .. لالا دالم ..

با عشق به بغلم کشیدمش .. همینطور که روی موهاش و نوازش میکردم .. به این فکر میکردم که منم اگه جای سوری جون بودم طرف بچه ی خودمو میگرفتم .. من همه ی زندگیم مال بچه هام بود .. پس سوری جون هم حق داشت که برای پسرش تلاش کنه ..

و حتی براش مهم نباشه که بهانه برگشت پسرش به کنارش ، عشق و محبت به عروسش باشه یا محبت پدرانه اش ...

پس من حتی حق ناراحت شدن از دستشو به خودم نباید میدادم !!

غرق در فکرو خیال به خواب رفتم ..

چشمام بسته بود که حس کردم روی گونه هام داغ شد .. و بعد هم دستای کوچیک نوازش گری که محبت و از همه ی دنیا بیشتر توی خودش داشت ..

چشمامو باز نکردم ..

ولی لبخند روی لبم نشسته بود که نشون از رضایتم داشت ..

دلم دوباره و دوباره بوسیده شدن و میخواست ..

همرازم بعد از بوسه های مکرر خودش و از روی سینه م بالاتر کشید و گونه هاشو روی صورتم گذاشت ..

عطر نفس هاش و به سینه کشیدم و روی لپاشو محکم بوسیدم .. بعد هم دستامو زیر بازوهاش گذاشتم و بلندش کردم و روی شکمم نشوندمش ..

سرمو بلند کردم و با عشق و لبخند به همه ی هستیم ، نگاه کردم ..

_ سلام عشق مامان .. کی بیدار شدی نفس ؟!!

همراز _ خیلی ِ که بیدال شدم .. تو همش خوابی بیدال نمیشی ؟!!

خوابوندمش روی تخت و برگشتم سمتش و قلقلکش دادم .. اونم بلند میخندید ..

_ مارمولک من همش خوابم .. یا تو که تا ظهر خواب بودی تازه بازم خوابیدی ؟!

سعی میکرد در حین خنده جوابمو هم بده :

همراز _ تو بیشتل میخوابی .. ابجی خودش گفت .. مامان بازم لَفت لالا کنه ..

_ اِ پس همه ی اتیشا از گور اون اجیت بلند میشه .. حالا بذار بگیرمش من میدونم و اون ..

همراز _ میخوای چیکال کنی ؟!!

_ یه لقمه ی چپش میکنم .. به جای شام میخورمش ..

همراز _ منم میخولی ؟!!

_ اره راستی تورو برای شام میخورم .. اونو که بزرگتره میذارم برای نهارم ..

دستامو باز کردم و بهش فرصت دادم که فرار کنه ..

_ وایسا ببینم کجا داری فرار میکنی ؟!! تو زندانی من هستی .. وایستا شیطونک .

همراز هم از فرصت استفاده کرد و با بیشترین سرعتی که ازش برمیومد به سمت در دوید .. منم اهسته دنبالش دویدم ..

به سالن که رسیدیم .. همه به غیر از مریم مقابل تلویزیون نشسته بودن ..

همرازم در حالی که بلند میگفت :" اجــی فلال کن " سریع خودش و به پدرجون که دستاش و برای به اغوش کشیدنش باز کرده بود ، رسوند و مخفی شد ..

همه به حرکاتش میخندیدن .. همتا هم ظاهرا به حرف خواهرش گوش داده بود وپشت بازوهای پدرجون قائم شده بود ..

یه سلام و عصر به خیر به همگی گفتم و روی راحتی کنار سوری جون نشستم ..

_ ای شیطونکا فکر نکنید از دستم فرار کردینا .. من بلاخره میخورمتون ..

همراز هم داشت ریز میخندید و برای همتا تعریف میکرد که وعده ی نهار فردای من شده ..

پدر جون _ مگه من میذارم بخوریشون عسلای منو .. اینا رو خودم میخوام بخورم ..

با این حرفش همراز سریع پرید پایین به سمت سوری جون رفت ..

همراز _ مامانی کمک .. همه میخوان منو بخولن ..

سوری جون _ الهی من دورت بگردم عروسکم .. مگه من میذارم ..

همراز _ اجی بیا اینجا .. بابایی یه وقت میخولدتا .. اونوقت من دیگه اجی ندالم

پدر جون و سوری جون بلند خندیدن ..

به اشپزخونه رفتم تا چایی بیارم .. در همون حالم به ساعت نگاه کردم که شش و نشون میداد .. اوه چقدر خوابیده بودم .. ولی خدارو شکر نه پدرجون و نه سوری جون به روم نیاوردن ..

خواستم بیسکوئیت دربیارم که مریم بلند اعلام وجود کرد :

مریم _ سارا .. کیک پختم .. توی یخچال ِ

افرین .. چقدر فعال شده بود !!

کیک و برش دادم و همراه چای به سالن برگشتم ..

توی فکر این بودم که برای شام چی باید درست کنم که پدرجون پیشنهاد کرد که به شهربازی بریم .. شام هم بیرون بخوریم ..

همتا و همرازم که روی هوا درخواستش و پذیرفته بودن .. پس نظر ما مهم نبود !!

ما هم پذیرفتیم .. منم تصمیم گرفتم که امشب همگی رو به همون رستوران سنتی که همرار منصور رفته بودیم ببرم .. جای دنجی بود .. مطمئنم که بقیه هم مثل من میپسندنش ..

مشغول اماده شدن بودیم که مریم وارد اتاقم شد :

مریم _ سارا بدو .. بدو زنگ بزن به منصور بگو اونم بیاد همراهمون .. الان بهترین فرصت که به پدر جون خودش و نشون بده ..

یه دفعه دلم خالی شد .. استرس تمام وجودمو پر کرده بود .. نمیدونم شاید رگه هایی از پشیمونی هم توش پیدا میشد ..

با تردیدی که به دلم افتاده بود رو به مریم گفتم :

_ ولش کن .. مریمی هنوز زوده ..

مریم اما مصمم در تلاش برای قانع کردنه منه ..

مریم _ نه عزیزم .. اتفاقا الان بهترین فرصت .. حالا لازم نیست که حتما امشب حرفی بزنه .. ولی باید یه خودی نشون بده .. به هر حال اونا باید به عنوان پدر نوه اشون تاییدش کنن ..

با اصرارهای مریم .. به منصور اس دادم و ازش خواستم که امشب مارو همراهی کنه ..

مریم هم تا موقعی که منصور پاسخ داد و گفت که کمنتظر موند .. بعد هم با گفتن اینکه پدرجون و اماده میکنه .. از اتاق خارج شد ..

با ذهنی درگیر و اشفته لباسی و انتخاب کردم و پوشیدم .. البته انتخابی در کار نبود .. فقط و فقط از کمد برداشتم بدون اینکه به رنگ یا طرحشون توجهی داشته باشم ..

بعد هم که به اتاق همراز رفتم تا اون روهم اماده کنم ..

********

برخلاف انتظارم شب خوبی بود و با ارامش سپری شد ..

مریم به پدرجون گفته بود که منصور هم همراهیمون میکنه که با استقبال پدرجون روبه روشد .. همین استقبال هم کمی دلگرمم کرده بود ..

توی پارک و رستوران هم پدرجون با منصور گرم صحبت و گفتگو شده بود .. سوری جون هم از محسنات و برخورد صحیح و رابطه ی خوب همتا و همراز با منصور میگفت ..

همه ی اینا باعث امیدواری من میشد .. اما چهره ی رعنای ناراضی و گرفته تر میکرد .. هرچقدر که من به پذیرش پدرجون امید داشتم .. رعنا به نپذیرفتنشون امید داشت و همش ارزو میکرد که مورد مخالفت اونا واقع بشه .

مریم هم که در کمال تعجب چیزی نمیگفت و در تمام طول مسیر با تلفنش مشغول بود .. حتی شاید بتونم بگم که مریم منصور رو هم پذیرفته بود !!

موقع برگشت به خونه هم که پدرجون از منصور خواست این چند روزی که اینجا هستن بیشتر به ما سر بزنه و در گردش هامون همراهیمون کنه ..

منصور هم با کمال میل پذیرفت و خواست که برنامه ی تفریحی رو خودش بچینه ..

ما و پدر جون هم پذیرفتیم ..

البته من یاد اوری کردم که برنامه برای بعد از ظهر تا قبل از ساعت 10 باشه که همتا هم به مدرسه اش برسه ..

از حمام بیرون اومدم .. مشغول خشک کردن موهام شدم .. با وجود خواب چند ساعتی که کرده بودم .. دیگه نتونسته بودم بخوابم ..

از اتاق بیرون رفتم و به همتا و همراز سرکشی کردم .. برق اتاق پدرجون و سوری جون خاموش بود و رعنا هم که تا رسیدن به خونه غرغر کرده بود .. به محض رسیدن رفته بود توی اتاقش و احتمالا الان خواب بود .. که با سرک کشیدن به اتاقش مطمئن شدم ..

از حرف هاش با وجود تمام تلخی و تندی که داشت دلخور نمیشدم .. چون حس میکردم اونم جق داره .. شاید ما همسن و دوست باشیم اما دید من به زندگی از دید اون جداست .. و این طبیعیه که اختلاف نظر داشته باشیم .. یا حتی بخواییم با قهر و دعوا عقایدمون و که از دیدمون صحیح تر بهم تحمیل کنیم .. ولی هیچ کینه و بغض توش وجود نداره .. پس دلخوری ای هم نخواهد داشت .

به اتاق مریم سرک کشیدم .. امیدوار بودم اون بیدار باشه .. چون واقعا نمیدونستم با این بی خوابی چیکار کنم ..

بیدار بود .. روی تختش نشسته بود و لپ تاپ شو هم روی پاش گذاشته بود و مشغول تایپ چیزی بود ..همه ی نور اتاق هم فقط شامل چراغ خواب روی پاتختیش بود ...

مریم با صدای باز کردن در سرش و بلند کرده بود .. با دیدن من بهم اشاره کرد که وارد بشم .. بعد هم سریع چیزی و ایپ کردو لپ تاپ بست ..

منم اهسته وارد شدمو در و بستم .. به سمت تختش رفتم ..

مریم _ سلام .. چرا نخوابیدی ؟!!

_ خواب نمیومد .. به خاطر خواب بعد از ظهرم .. چیکار میکردی ؟!!

مریم _ هیچی داشتم یه برنامه برای بابک مینوشتم .. رعنا هم که اومده اینجا بیشتر داره غرغر میکنه .. خواستم دهنش و ببندم ..

لبخندی زدم ..

_ اِ بده ببینم چیه .. خوب منم بیکارم میدادی مینوشتم دیگه ..

حس کردم مریم کمی دسپاچه شد .. ولی سریع خودش و جمع و جور کرد:

مریم _ نه نمیخواد ولش کن .. خودم بعدا مینویسم ..

در حالی که روی تختش دراز میکشید .. جایی هم برای من باز کرد و اشاره کرد که دراز بکشم ...

مریم _ خوب تو بگو حالا میخوای چیکار کنی ؟!! چطوری میخوای به پدرجون بگی ؟!!

همینطور دراز کشیده اهی از سر ندونستن کشیدم :

_ نمیدونم .. خیلی میترسم مریم .. اگه قبول نکنن ..

مریم _ ترس نداره که .. وقتی یه تصمیمی میگیری .. باید پای عواقبش هم وایسی ..

_ من برای خودم نمیترسم .. ترسم برای منصور و خورد شدن شخصیتشه .. نمیتونم پیش بینی درستی از رفتار پدرجون و سوری جون در مقابلش داشته باشم ..

مریم _ نگران نباش .. همه چیز درست میشه .. اونم خودش میدونه چطوری باید اقدام کنه .. به نظرم همه چیز و بسپار دست منصور .. اون خودش بلدِ ..

بعد هم با لحنی که خنده توش موج میزد ادامه داد :

مریم _ ندیدی ... امروز چه دلبری ای برای پدر جون و سوری جون میکرد ..

بیچاره بهنود که رقیب به این سرسختی داره ...

حس کردم از حرفی که زد پشیمون شده .. چون سریع حرف و عوض کرد ..

مریم _ راستی ... فکر کنم دیگه منو رعنال باید برگردیم .. بابک خیلی قاطیه ..

با اونکه دلم نمیخواست بحث قبلی و صحبت درباره جمله ی اخرش و عوض کنم .. ولی بازم گفتم :

_ خودتو لوس نکن .. کجا میخوای بری .. تازه منصور ازم خواسته بهت بگم بری کارخونه کمکش .. البته به منم میگفت حالا که مریم اومده .. با هم بیاین .. ولی من گفتم فعلا نمیتونم .. مریمم فعلا مرخصیه ..

حالا تو تازه میگی میخوای برگردی .. در مورد رعنا قضیه اش فرق میکنه .. اگه پای بابک وسط نبود نمیذاشتم بره .. ولی بازم با اون حال فعلا زود .. هرچی دیرتر برگرده .. بابک بیشتر قدرش و میدونه ..

مریم _ حالا نه اینکه .. تا الان کم واسه عموی بدبخت من ناز کرده .. یه کم بیشتر باید ناز کنه .. یه وقت عقده نشه براش !!!

به لحن فامیل شوهر مابانه اش خندیدم ..

_ جای رعنا خالی ..

مریم _ اتفاقا جاش پر .. که اگه الان اینجا بود اینقدر گیساتو میکشید که خنده از یادت بره .. مثل این منصور بدبخت که امروز فقط انرژی منفی های رعنا رو رد کرد ..

بازم با یاد اوری رعنا و پشت چشم نازک کردناش به منصور خندیدم ..

بعد هم که مریم از رعنا و کارهایی که کرده بود و من ندیده بودم گفت و خندیدیم تا اینکه پلکهامون روی هم افتاد ..

پدرجون ازم خواسته بود که به اتاقش برم ..

میدونستم که درباره چه چیز میخواست صحبت کنه .. همینم ترس مبهمی و در دلم انداخته بود ..

یه هفته از اونشب گذشته بود .. در تمام این مدت هم منصور برای گردش هامون همراهیمون کرده بود .. پدرجون هم به حدی از این مصاحبت لذت میبرد که همیشه همراه سوری جون با ماشین منصور میرفتن .. ما هم با ماشین مریم پشت سر اونها حرکت میکردیم ..

توی این مدت حرفی هم گفته نشده بود .. اما امروز که از باغ یکی از دوستان منصور که خارج از شهر هم بود خارج میشدیم .. با چهره ی گرفته ی سوری جون و متفکر پدرجون تقریبا مطمئن بودم که منصور از موضوع باخبرشون کرده ..

من و مریم و رعنا به همراه خانواده ی دوست منصور مشغول بازی وسطی و والیبال شده بودیم .. من نتونسته بودم از عکس العمل پدرجون چیزی رو ببینم ..

یعنی در واقع به حدی توی بی خبری به سر میبردم که تمام طول روز و فارغ از دنیا به خوش گذرونی گذرونده بودم .. اما همیشه باید میدونستم که دنیا روی خوش به من نخواهد دید ..

به منصور اس دادم و ازش دربازه موضوع پرسیدم ..

اونم با پاسخ کوتا و مختصر و مفیدی که بهم داد اشوب درونی و بیشتر کرد ..

" بله .. موضوع خاستگاری رو مطرح کردم .. قرار شده روی موضوع فکر کنن"

روی تخت نشستم و صورتمو با کف دستام پوشوندم ..

بلاخره رسید اون روز و حالا من باید جوابگو باشم .. به کسانی که خارج از تعهد مادر نوه بودن .. حکم پدر و مادری بر گردن من داشتن ..

به حدی از وجودشون محبت دریافت کرده بودم که حتی اگه پای اون تعهد هم در بین نبود .. به خودم این اجازه رو نمیدادم که بدون در نظر گرفتن نظرشون کاری رو انجام بدم ..

مریم و رعنا هم انگار متوجه شده بودن و خودشون و با همتا و همراز سرگرم کرده بودن .. توی راه هم علنا اعلام کردن که دیگه توی این مورد دخالت نمیکنن و خودم باید از پس موضوع بربیام ..

بلند شدم .. فقط باید توضیح میدادم .. سعی در قانع کردنشون داشتم .. بعد هم اگر باز نظری غیر از نظر من داشتن حتما به نظرشون احترام خواهم گذاشت ..

پشت در اتاق پدرجون نفس عمیقی کشیدمو در زدم ..

پدرجون _ بفرمایید

درو باز کردم و با چشمای قرمز و پر از اشک سوری جون روبه رو شدم ..

قلبم فشرده شد .. چیزی نمیگفت اما با نگاهش تمام درد های عالم رو به قلبم سرریز کرد ..

بغض نشسته توی گلوم داشت سرباز میکرد ..

با چشمای به اشک نشسته به سمتش رفتم و خودمو در اغوش مهربونش رها کردم .. زار زدم .. به انصاف که سوری جون هم دستای پر از محبتش و ازم دریغ نکرد و با سکوتش این اجازه رو به دوتامون داد که بغضمون رو خالی کنیم ..

بعد از گذشت دقایقی با صدای پدرجون به خودم اومدم و تازه متوجه پدرجون شدم که با چشمای قرمزش و اخم روی پیشونش که نشون از متفکر بودنش داشت به ما نگاه میکرد ..

پدرجون _ ساراجان ؟!!

نگاهم و ازش دزدیدم .. یه جورایی ازش خجالت میکشیدم .. نمیدونم واقعا اگه بابای مهربون خودم هم جای پدرجون مهربون بود این قدر خجالت میکشیدم ..

به هر حال پدرجون ،پدر بهنود بود و قلبش هم سرشار از مهر پدرانه به پسرش !!

پدرجون _ سارا جان به خاطر لجبازی با بهنود میخوای تن به این ازدواج بدی ؟!!

با این حرف که با لحن ملایم اما گله مندی بیان شده بود .. سر بلند کردم و به چشماش نگاه کردم .. سریع پاسخ دادم :

_ نه نه اصلا پدرجون ..

بعد اروم تر ادامه دادم :

_ من ادم لجبازی نیستم ..

به همون ارومی هم پاسخم و دریافت کردم :

پدرجون _ میدونم ..

بازم نگاهم ازش گرفتم که ادامه داد :

پدرجون _ پس چرا میخوای همچین کاری کنی ؟!! منصور هر چقدر هم که خوب باشه .. یه تفاوت سنیه 20ساله با تو داره ..

هنوز جوابی نداده بودم که سوری جون با صدای بغض دارو اشک الودش گفت :

سوری جون _ سارا جان بهنودم برمیگرده .. اون شما رو خیلی دوست داره .. قسم میخورم ..

پدرجون _ به اون کاری نداشته باش .. الان میخوام دلایل سارا رو برای این انتخاب بشنوم .. تکلیف بهنودم الان مشخص ِ

کمی سکوت بینمون برقرار شد .. به چهره ی منتظر پدرجون نگاه کردم و بعد هم با صدای خش دار شدم .. براش گفتم

گفتم از تنهاییم .. گفتم از ترسام ..

ترس از وارد اجتماع شدن ..

ترس از سوال های بی جواب همراز .. ترس از نگاه های حسرت الود دختری به پدر دوستش ..

ترس از گریز از مردِ دختری هفت ساله ، از قضا بدون پدر ..

ترس از پیداشدن یه شاهین جدید .. یه مادرشاهین جدید ..

ترس از معلم مرد همتا

ترس از خانم همسایه و افکارش ..

ترس از نگاه مرد همسایه ..

ترس از نگاه پسر فامیل و افکارش ..

ترس از دوباره شنیدن حرف های شکنجه وارِ زن فامیل ..

ترس از اینده ای مبهم و تنهایی

از همه چیز گفتم .. از همه ی ناگفته ها گفتم .. از دلایلی که این تصمیم شاید به ظن بعضی احمقانه رو گرفتم .. از سختی هایی که توی تمام این مدت کشیده بودم ..

بعد هم ساکت شدم ..

دیگه خالی خالی شده بودم .. اشک داشتم اما بغض نداشتم ..

بغضم با نگاه های پر از محبت و اما خالی از ترحم پدر جون از بین رفته بود .. با گرمی دستای مادرانه ی مادری از بین رفته بود که بیحساب و بدون دریغ بودنش گرمای بیشتری به وجودم تزریق میکرد ..

وجودی که دیگه سردی توش معنایی نداشت .. سراسر گرمی بود و سپاسگذاری !!

بعد از ان شب ، فقط سکوت بود که حایل میان انها شده بود ..

سکوتی که درد اور نبود ..

ارامش قبل از طوفان هم نبود ..

شاید اصلا سکوت نبود ..

که اگر سکوت بود فقط در کلام بود .. نه در اندیشه ..

دراندیشه ها غوغا بود ..

مردی در اندیشه ی دختری بی پناه که تصمیم های بزرگ میگیرد ..

دختری که در اوج جوانی خود را لایق مردی میبیند شاید به سن پدر ، نزدیک ....

بدون اینکه این تفاوت ها را ببیند .. یا حتی سعی در نادیده گرفتنش داشته باشد ..

انگار او واقعا نمیبیند .. این همه تفاوت عمیق را ..

درک این موضوع برایش سخت نبود ، که او با چشم غیر مصلح دیده بود .. همه ی این حس ها را در کلام دخترک ..

و کمرش خمیده بود از این چشم های جوان و نگاه مسن گشته اش !!

زنی اما در اندیشه ی به حسرت نشستن امیدش ..

و شاید هم وجدانی که حالا درد گرفته بود .. از یک تصمیم !!

تصمیمی که دوراندیشی نداشت ..

نه از جانب یک دخترِ 18ساله یِ زخم خورده یِ از خانواده دور مانده ... و نه سوی از زنِ پخته یِ تحصیل کرده یِ سرد و گرم چشیده یِ روزگار ..

زنی که اکنون به نقطه ای رسیده است که همه ی وجودش به خاطر تصمیم دختر جوان 22 یا شاید 23ساله ای که حالا به خاطر خودخواهی او دارد به مردی فکر میکند که میتواند جایگاهی پدرانه براش داشته باشد ..

ان هم نه از سر عشق .. که از سر بی پناهی و درماندگی !!!

شاید اگر همان وقتی که به واسطه ی مهربانیش و زیبایی ظاهری و شاید هم کمی سواستفاده از بی پناهیش ، کمی مادرانه نگاهش کرده بود .. و گزینه ای برای مکرهای مادرانه اش قرارش نمیداد ..

حالا او را در نقطه ای با سنی شناسنامه ای جوان و افکاری میانساله نمیدید ..

دلش میخواست اینقدر محق بود که با شنیدن این درخواست از جانبش ، برسرش هوار شود ..

اما نبود ..

این را وجدانش بیشتر از همیشه گوشزدش کرده بود ..

پس فقط گریه کرد و مویه زد برای زنیتِ دختری جوان ..

برای غریبیِ مادری از جنس شیشه .. بی پناه و درمانده

و برای خودش .. به خاطر ان همه رویای پرورانده ی در ذهنش ..

برای تلاش های به رخ کشیدن انتخابش ..

انتخابی که فقط و فقط یک قربانی داشت ..

قربانی سراسر ظرافتی که حالا فقط به ریسمانی چنگ میزند که نگه اش دارد .. و شاید دستی گرم ، برای روزهای سختی که در پیش خواهد داشت ..

اما دختری که قلبش از این همه ناراحتی تحت فشار بود ..

جالب بود ..

همه ی درد های دنیا در سینه ی کوچک این دخترک جمع شده بود و کمرش از این همه تحمل تنهایی فشار خمیده ..

اما حالا ..

باز هم حاضر بود همه ی عمر را بدهد و کمر خمیده ی پیرمردی سپید موی را نبیند . که همه ی امید به یاس نشسته ی مادری را نبیند ..

برای دل مهربان او دیدن ناراحتی کسی سخت بود ..

برای او که برای نشکستن امید مادری از عشقش میگذشت .. رنج بود ..

برای او سخت بود ..

برای او که عشق مردانی چون کاوه و شاهین که مادرانشان خوشبختیه فرزندانشان را با او نمیدیدند .. درد بود ..

حالا که او هیچ عشقی هم در چنته نداشت .. و فقط از روی منطقش این تصمیم را گرفته بود .. پس دیگر فداکاری نمیکرد برای دلِ به یاس نشسته اشان ..

پس مطمئن بود که اگر این دو عزیزش نخواهند او هیچ وقت دیگر به ازدواج نمیاندیشد .. تا شاید امید انها ناامید نگردد ..

سکوت پدرجون همچنان ادامه داشت .. منم ترجیح میدادم که شکننده ی این سکوت نباشم . و منتظر بمونم .

توی اشپزخونه مشغول اماده کردن صبحانه بودم .. باید همتا رو به مدرسه میرسوندم .. دیشب راننده ی سرویسش تماس گرفته بود و گفته بود که نمیتونه توی دو سه روز اینده بچه ها رو به مدرسه برسونه . خواسته بود اگه میتونم خودم اینکارو بکنم ، اگر نه از راننده ی دیگه درخواست کنه بیاد . که نپذیرفته بودم ، به هر حال هر کسی ممکن توی زندگیش دچار گرفتاری بشه .

میزو که چیدم و همتا رو صدا کردم تا حاضر بشه و صبحونه بخوره .

همتا رو رسوندم مدرسه و به تره بار رفتم مقداری خرید کردم و به خونه برگشتم .

با کلید در و باز کردم و سعی کردم با کمترین سرو صدای ممکن خریدامو داخل ببرم .

اما به محض وارد شدن ، پدرجون و دیدم که کنار تلفن ایستاده و مشغول شماره گیری بود !!!

اشفته به نظر میرسید و از شواهد امر پیدا بود که تازه بیدارشده و هنوز فرصت نگاه کردن به ایینه رو هم پیدا نکرده بود .

پدرجون _ الو سلام پسرم . خوبی ؟!

_ ........

پدرجون _ من هم خوبم ، راستش تماس گرفتم که بگم سریع با یه محضر هماهنگ کن که یه صیغه بین و تو سارا خونده بشه !! اینطوری برای بیرون رفتم هم مشکلی نخواهید داشت !!

تعجبم چندین برابر شد ..

پدر جون داشت با منصور صحبت میکرد . داشت ازش میخواست که با من محرم بشه . چرا ؟!!

چرا به این سرعت این تصمیم و گرفته ؟! بدونه اینکه من و در جریان بذاره .

_.........

حتما منصور نپذیرفته بود که پدرجون اینطوری شاکی بود . عصبانیت و تنش در کلامش هویدا بود:

پدرجون _ حتما نیاز هست که میگم دیگه ، تو باید باهاش محرم باشی که بتونی به این خونه رفت و امد کنی . هم شما با خصوصیات هم بیشتر اشنا میشین ، هم دخترا بیشتر باهات انس میگیرن و میپذیرنت .

دلایل پدرجون نه تنها از تعجب من نکاست بلکه اضطراب رو هم به دلم انداخته بود ..

درسته که هم من و هم پدرجون و یا حتی منصور، ادم هایی معتقدی بودیم . اما به حدی نبودیم که برای بیرون رفتن و یا صحبت کردن با کسی حتما نیاز به مُهر محرمیت داشته باشیم . همون که خودمون حریممون رو رعایت میکردیم کفایت میکرد . ولی الان پدرجون با این دلایل منو واقعا گیج کرده بود .

_........

پدرجون _ افرین برای ساعت 10وقت بگیر ، ماهم تا اونموقع میایم .

_...

_ نه نیازی نیست ما خودمون میایم . فقط ادرس و برام بفرست . فعلا کاری نداری ؟!

_........

پدرجون _ خداحافظ .

بعد هم گوشی رو قطع کرد

پدرجون که تا حالا پشت به من داشت با تلفن صحبت میکرد ، برگشت و منو که با بهت و تعجب به مکالمه اش گوش میدادم دید :

پدرجون _ اِ اومدی دخترم ، برو زودتر اماده شو ، به منصور زنگ زدم که وقت محضر بگیره تا باهم محرم بشین .

بعد هم بدون توجه به نگاه مبهوت من به سمت اتاقش رفت ..

با نگاهم بدرقه اش میکردم که با چهره ی غم زده ی سوری جون روبه رو شدم .

میدونستم که با این ازدواج مخالفه ، اما توی این مدت هیچ وقت نشده بود که از من گلایه کنه و یا حتی به خاطر این انتخاب سرزنشم کنه .

همین دلایلم باعث میشد که بیشتر شرمنده اش بشم و از رو از نگاهش بگیرم .

نگاهم و گرفتم و به مریم که با صورتی عادی و چشمایی خندان نگاهم میکرد .

بازم تعجب کردم و ناخداگاه گره بین ابروهام و چشمای گرد شدم که به خاطر تعجب بوجود اومده بود جای خودش و به چشمای ریز شده و متفکر بده .

به حدی میشناختمش که چهره ی اماده ی خنده اش رو بشناسم .

مریم هم نمیدونم به خاطر نگاه موشکافانه ی من بود یا برای اینکه دیگه نمیتونست خنده شو نگه داره ، به اتاقش برگشت و دیگه تا وقت رفتن به محضر بیرون نیومد .

سوری جون هم که به اتاق برگشته بود .

با ذهنی درگیر وارد اشپزخونه شدمو و سعی کردم با جابجایی خرید هام از اشفتگیم کم کنم .

یه حس خاصی تو دلم بوجود اومده بود .. یه حس ترس یا دلهره از یه اینده ی ناشناخته ..

یه حس ترس

از یه تغییر ،

از یه تلنگر برای تحول

نمیدونم شاید چون به همین زودی نمیدیدمش ..

یا چون به همین راحتی بود .. راحت الوصول !!

فقط یه هفته دغدغه داشت .. یه هفته که نگرانی داشت ولی ترس نداشت .

ولی حالا چرا ترس داره ؟!! چرا دلهره داره ؟!! چرا دغدغه داره ؟!!

نمیدونم شاید چون از پذیرش پدرجون مطمئن نبودم ..

شاید ...

سعی میکردم با نفس های عمیقی که میکشم ترس و از خودم دور کنم .. لرزش دستامو مخفی کنم .. بغض گرد شده ی توی گلومو خفه کنم .

اما همه ی تلاش هام با صدای " زود باش اماده شو دختر گلم " ِ پدرجون دود شد و به هوا رفت .

اما ایا واقعا این همه سرعت لازم بود .. این همه عجله برای چی بود ؟!

چرا پدرجون ازم نمیپرسید سارا هنوزم میخوای ؟!!

چرا نمیپرسید که منم همه ی بغضم و فریاد کنم و بگم :

نــــــ ـه !!! دیگه مطمئن نیستم !! دیگه مطمئن نیستم این تحول و بخوام !! که طاقت این تغییر و داشته باشم !!!

چرا نپرسید ؟!! چرا این همه عجله داشت ؟! چرا این همه عجله کرد ؟!!

نفهمیدم دلیل این همه عجله رو ، دلیل غم بیشتر شده یِ نگاه سوری جون و دلیل چشمای خندون و لب های اماده ی خنده ی مریم و ..

نفهمیدم ..

باز نفهمیدم تا وقتی که همه چیز تمام شد و من همسر صیغه ای منصور شدمو

باز نفهمیدم تا وقتی که با جعبه ی شیرینی به خونه برگشتیم .

باز نفهمیدم تا وقتی که چهره ی بهنود و توی مانیتور ایفون دیدم !!

تازه فهمیدم دلیل اون همه اصرار و اون همه سرعت عمل و اون همه تاکید و !!

تازه فهمیدم وقتی که اون پنهان ترین پیدا ، جلوی چشمهای تعجب زده ام نمایان شد !!

وارد اتاقش شدم . با تعجب نگاهم میکرد .

حق داشت تعجب کنه .. تا حالا همچین برخوردی رو از من ندیده بود . شاید هم تا حالا همچین حسی به من دست نداده بود که این رفتارو از خودم نشون بدم .

نگاه منتظر من با خیرگی به نگاه متجبش گره خورده بود .

مریم _ چته ؟؟؟!!!

همچنان نگاهش میکردم . بلاخره در جنگ نگاه ها نگاه من پیروز شد .

مریم

_ خوب راستش صبح که رفتی همتا رو مدرسه بذاری ، تلفن زنگ خورد . منم که خواب بودم تا بیام به خودم بجنبمو تلفن و جواب بدم . سوری جون برداشته بود و داشت با هیجان با گل پسرش حرف میزد .

بهنود بهش گفت که رسیده تهران و تا دو ساعت دیگه پرواز داره برای اینجا ، زنگ زده بود ادرس بگیره ..

همچنان داشتم نگاهش میکردم .. ادامه داد :

مریم _ خوب اونجوری نگاه کردن نداره که ، بعدش پدرجون فهمید و اون تصمیم انی رو گرفت .. بقیه اش رو هم که خودت میدونی

همه ی وجودم ب اتیش کشیده شد . همه ی اتفاق چند ساعت پیش فقط به خاطر لجبازی پدرجون با بهنود بود .. من هم تو یاین وسط نقش یه ادم احمق و بازی کرده بودم .. و احتمالا باعث تفریح خیلی هــا .

با بیشترین سرعتی که از خودم سراغ داشتم مانتو و شالم و رو برداشتم و از اون خونه کنده شدم ..

فقط دلم میخواست فرار کنم . برم جایی که بشه راحت توش نفس بکشم .. جایی که بتونم به اشکام اجازه بارش بدم ..

جایی که نیاز نباشه توش برای هق هقم توضیح بدم ..

جایی که بتونم گلایه کنم .. شکایت کنم .

جایی که دل پر از دردم و اروم کنه .

روبه روش وایستادم .

داخل نرفتم . بیرون بهتر بود .. این بیرون میتونستم از همشون گلایه کنم . حرف بزنم . اگه بغضم نذاشت داد بزنم .

اشک بریزم .. زار بزنم . رنجش دلم و فریاد کنم .

وسط حیاط امامزاده نشستم .

درست وسطش .

جایی که رو به روم ضریح مطهرش بود و سمت راستم ارامگاه خانواده ام .

جایی بهتر از اون سراغ نداشتم .

زار زدم و گفتم :

_ چرا اقــ ـام ؟!! .. چــ ـرا؟!!

شما که به خدا نزدیکین ازش میپرسین تا کــی ؟!!

اقام ؟!! به خدا میگین سارا دیگه نمیکشه .. به خدا میگین سارا هنوز یه بچه است .. اونقدر بزرگ نشده که تحمل این همه استرس و فشار و داشته باشه .

اقــ ـام ؟!! منکه این همه میام پیشتون .. تو این همه مدت مگه منو نشناختین .. پس چرا به خدا نمیگین که امتحان اسون تری و برام در نظر بگیره .. چیکار کنم که واسطم بشین پیش خدا .

به جدِّ یزرگوارتون قسم ، دیگه خسته ام .. این همه فشار برام زیادِ .

اقـــــــــــ ــــ ــام ؟!!!!

***

بلند شدم به سمت ارامگاه خانواده ام رفتم .. خانواده ای که تنهام گذاشتن . میان یک خروار تنهایی و رنج .

توی جای خالی بین سنگ مزار پدرو مادرم دراز کشیدم . درست مثل بچگی هام !!

جایی که میتونستم هم هرم دستای پر صلابت پدر رو داشته باشم . هم اهنگ سکوت نفسهای مادرانه اش رو لمس کنم .

بدون منت .. بدون ترس .. بدون التماس

نگاهم به اسمون ابری بود .

اسمون هم دلش مثل من گرفته بود .. دلش گریه میخواست .

لبخندی بهش زدم .

دستامو به سمت ابی بیکرانش بلند کردم و گفتم :

ببار تا اروم شی .. تا دلِ ابریت تنگ نشه .

مثل من ...

چشمامو بستم و گذاشتم خیال دستای پدرم روی موهام بازی کنه .. تا انگشتای گرم مادرم دستای سردم و گرم کنه .

_ بابا ؟!!! چرا رفتین ؟!! .. چرا منو تنها گذاشتین ؟!

_ چرا فکر کردی کسی به غیر از تو میتونه بام پدری کنه .. یعنی نمیبینی دارن با دخترت چیکار میکنن ؟! .. نمیبینی که این همه اروم نشستی ؟!!!

_ دیدی پدر جونم فقط به فکر پسر خودشه .. دیدی به خاطر لجبازی و تنبیه پسر خودش با من بازی میکنه ..

_ نـــ ـدیـ ــدی ؟!!

_ مامانی .. ندیدی ؟!! ندیدین .. امروز حتی به خجالت و ترس من توجه نکردن .. ندیدین فقط به خشم و غم پسرشون نگاه میکردن .. ندیدین چطوری از چهره ی پشیمون پسرشون لذت میبردن .. بدون اینکه به چهره ی گلگون من توجه ایی کنن .

وای مامانم ؟!!! وای بابایی ؟!! کجایی پس ؟!! چرا نمیاین منم ببرین .

منم ببرین .. مگه نمیبین چی میکشم .. مگه ندیدین امروز وقتی پدر جون به خاطر حرص دادن بهنود از من خواست کنار شوهرم بشینم .. اب شدم .

ندیدین .. خون گریه کردم .. ندیدین بهنود اتیش گرفت و نگاهِ پیمان خندید ..

ندیدین .. درد کشیدم .. ندیدین منصور سربه زیر شد و نگاهِ مریم ریسه رفت ..

ندیدین به یغما رفتنِ منـــ ـو ؟!!! ندیدین غارت شدن احساسمـــ ـو ؟!!

پس چرا نمیایین دنبالم ؟!! .. تا کی باید منتظرتون بمونم ؟!!

هوا دیگه تاریک شده بود که برگشتم خونه .

بغضم خالی شده بود .. اما از دردم هیچی کم نشده بود ..

قلبم هنوز درد میکرد .. هنوز سنگین بود ..

بیتاب از این همه استرسو اضطراب ..

با کلیدم درو باز کردم .. وارد حیاط بزرگ خونه ی پدری شدم ..

هوا تاریک شده بود .

قبل از اینکه دستم به دستگیره های در سالن بخوره ، در با صدای بلندی باز شد .

از صدای بلندی که ایجاد شده بود ، ترسیده بودم و قدمی به عقب گذاشتم .

ضربان قلبم تند تر شده بود به حدی که صدای کوبش رو میشنیدم .

اما صدای قلبم اونقدری نبود که صدای نفس های تند و کش دار کسی که روبه روم بود و نشنوم .

با نگاهم ، پرسشگر دنبال صدا گشتم و با چهره ی عصبی بهنود روبه رو شدم .

با اخم غلیظی نگاهم میکرد ..

نفس عمیق و خسته ای کشیدم و بی تفاوت به نگاه خشم الودش سلام اهسته ای گفتم و از کنارش گذشتم .

به محض وارد شدنم همراز به سمتم دوید و بقیه رو متوجه حضورم کرد .

روی دو زانو نشستم و همراز و به اغوش کشیدم و به گلایه های کودکانه اش گوش دادم و لبخند عذرخواهانه زدم .

در همین حین هم صدای پدر جون و شنیدم :

پدر جون _ سارا جان کجا بودی دخترم ؟!

سر بلند کردم و به چهره اش نگاه کردم

_ سلام ..

پدر جون _ سلام عزیزم .. نگفتی کجا بودی مارو خیلی نگران کرده بودی .

بقیه هم پاسخ سلامم و رو دادن به انتظار نشستن تا پاسخ پدرجون و بدم .

_ ببخشید رفتم بیرون کمی خرید کنم به یه مشکلی برخوردم .

دروغ گفتم .. برای حفظ ابروم بود .. برای حفظ غرور ترک خورده ام بود !!!

شنیدم .. پوزخند صدادار مرد کنارم ایستاده رو .

اما نشنیده گرفتم ..

درست مثل حضورش !!!

پدر جون اما باور نکرد درون لحن کلامش اشکار بود .. اما در کلام چیزی نگفت .

پدرجون _ اشکالی نداره دخترم .. اما بهتره همیشه قبل از بیرون رفتن به شوهرت بگی !!

ضربه ای دیگه زد .. ضربه ای دوباره برای تحریک نفس های کش دار مرد عصبیه کنارم ایستاده ..

و ضربه ای برای روح خسته ی زنی حسرت زده و ارزومند ..

و ضربه ای برای خنده هایی ریز ...

پدرجون ادامه داد :

_ سارا جان شـــوهـــرت ، خیلی نگران شده بود .. دیگه باید همه ی حواست و جمع کنی !!!

و ضربه ی اخر برای سربه زیری مردی از جنس مهربانی و پاکی !!

چشمامو به سربه زیریش دوختم تا خستگیه نگاهم چشمای سربه زیرشو هدف قرار بده .

نگاهش که بهم خورد .. لبخند خسته ای زدم و گفتم :

_ متاسفم !! نمیخواستم ناراحتت کنم .. دیگه تکرار نمیکنم .

همه ی تاسفم فقط به خاطر دیر اومدن و نگرانی امروزش نبود .. که به خاطر بازی دادن قلب مهربونش بود .. و برای شرمندگی در برگرفته ی وجودم

اما اون چیکار کرد ..

لبخند دلگرم کننده ای بهم زد که از گرمیش همه ی وجودمو اتیش زد ...

این بار من ضربه زدم ... ناخواسته .... به مرد ایستاده ی کنارم .

یا حتی شاید گرمای لبخند منصور بهنود هم دریافت کرد که اتش عکس العمل بهنود و روشن کرد !!

که دستهای لرزونش رو برای گرفتن همراز از بغلم دراز کرد که با حرفش نگاه دلخور منو به چهره ی گرمازده اش دوخت ..

بهنود _ بده من دخترمو نگه دارم .. شما برو به شــــــــــــــــوهـرت برس !!

اما حالا غم نگاه مرد کنارم ایستاده منو سوزوند .

انگار تا خاکستر شدن فاصله ای نداشتم !!!!

تازه وقتی صورت و چشمای پف الودم و توی ایینه ی دستشویی دیدم ..

دلیل ناباوریِ پدرجون و بقیه و پوزخند های بهنود و متوجه شدم ..

چشمایی که براثر گریه ی زیاد ریز شده بود و متورم .

که حتی از فواصل دور هم ، فریاد میزد ساعتها باریده ..

اب سرد و باز کردم و صورتمو زیرش نگه داشتم و اجازه دادم سردیش ، التهاب درونیم و کم کنه ..

اینقدر به این حالت موندم که نفسم به شماره افتاد و لرز همه ی وجودمو گرفت .

سرمو بلند کردم و به دختر توی ایینه نگاه کردم ..

دختری که حالا از قرمزی توی صورتش اثری نبود و جای خودش و به سفیدی داده بود ..

سفیدی که شاید بر اثر سرما جایگزین شده بود .. یا بر اثر ترس از اینده ی مبهم دخترک خارج از ایینه .

با دستای سردم شال خاکی روی سرمو مرتب کردم و بیرون اومدم .. و در مقابل نگاه های خیره ی همه به سمت اتاقم رفتم تا با عوض کردن لباسم ، نقاب بی تفاوتی بر روی ظاهر بی روحم بذارم ..

و برگردم و از شیرینی روزِ پشت سر گذاشتم ، برای بقیه صحبت کنم ..

بعد از تعویض لباسم از اتاق بیرون رفتم و با چشمای به زور ارایش ، درشت شده ام ، به بقیه نگاه کردم و ازشون بابت اماده نکردن شام !!! عذرخواهی کردم .

و بعد هم مثل یه رباتِ خانه دار به سمت اشپزخونه ام رفتم که تا امدن شام سفارش داده شده .. میز و بچینم .

مریم _ سارا ؟!!

برگشتم و به مریم تکیه داده به چهارچوب در نگاه کردم .

مریم _ ببخشید !! نمیخواستم اذیت بشی .

نگاه دلخورم باعث شد نگاه ازم بگیره و توجیح کنه :

مریم _ اونطوری نگام نکن .. فقط میخواستم بهنود تنبیه بشه .. به خاطر تـــــــ ـو !!

به خاطر ناراحتی هایی که توی تمام این مدت کشیدی .

پوزخندی به افکارش زدم .. چرا فکر میکرد که من الان با انتقام گرفته شده ، ارومم ..

ارومِ اروم ....

اخمای درهمش خبر از حال درونیش میداد .. انگار یادش اومده بود که من مرد انتقام نیستم ..

و اتش انتقام اول از همه خودمو میسوزونه ..

بدون کلام مشغول انجام کارام شدم .. مریم هم ترجیح داد چیزی نگه ..

من ظروف و اماده میکردم و مریم هم با خارج کردن وسایل سالاد از یخچال نشون داد که میخواد مشغول چه کاری بشه ..

سرمیز شام هم باز ، من مثل همه ی زمان های دیگه ی ناراحتی ، مشغول غذا دان به همراز شدم . بدون توجه به نگاه های کنجــــــکاو دیگران !

بعد از اون هم تا ساعتی به بهانه ی جمع اوری میز و شستن ظروف از وارد شدن به جمعشون خود داری کردم ..

اما بلاخره کارهای من هم تمام شد .

باز هم به رسم مهمان نوازی سینی چای رو اماده کردم و با بی میلی کامل به سمت جمع خندونشون !! رفتم.

همین طور که مشغول گردوندن سینی بود موقعیتشون و بررسی میکردم .

پیمان و مریم مشغول تعریف خاطرات با مزه اشون بودن .. پدر جون هم روی مبل تک نفره ی روبه روشون نشسته بود و برای همراز میوه پوست میکند ..

منصور هم روی مبل دونفره ی کنارشون نشسته بود و مشغول پوست کردن سیب قرمزش بود .

اما بهنود وسوری جون روی مبل دونفره نشسته بودن و ظاهرا به حرف های پیمان گوش میدادن .

میخواستم به پناهگاهم برگردم که با حرف پدرجون میخکوب شدم .

پدرجون _ کجا میری سارا جان .. بیا دیگه نمیخواد بری چیزی بیاری .. بیا بابا خسته شدی .. بیا بشین پیش شوهرت .

لبخند اشفته ای بهش زدم و سریع کنار منصور نشستم .. و نگاه از جمع گرفتم .

فکر میکردم با نگاه نکردنش بهشون میتونم از خجالتم کم کنم .. اما حتی توی اون حالت هم میتونستم انرژی منفی نگاه بهنود و دریافت کنم ..

اما همه ی حس های بد دنیا فقط با یه جمله ی از یه صدای گرم از بین رفت و من توی ارامش نهفته توی این صوت غرق شدم .

منصور _ اروم باش ، چیزی نیست .

و سیبی که با گرمای دستای مهربونی رو با خودش حمل میکرد ، به سمتم دراز شد .

و لبخندی که از بین نمیرفت حتی با وجود موج های منفیِ هدف گرفته به نگاهم !!

اما تازه بعد از تزریق اون همه که تونستم متوجه غیبت همتا بشم ..

به مریم نگاه کردم تا شاید متوجه ام بشه بتونم سوالمو بپرسم .. اما اون همه یحواسش پی ِ مردی بود که توی خیالش مشغول دلبری برای مریم بود و بی خبر از این که این دل خیلی قبل تر از کف رفته !!

از منصور هم نمیتونستم بپرسم .. یعنی نمیخواستم بیش از این ارامش مهمانم و برهم بزنم که این کار از من برنمیومد ..

با فکر اینکه ممکن توی اتاقش باشه بلند شدم و با یه عذر خواهی به سمت اتاقش رفتم ..

در زدم . صدایی نیومد .

اهسته در رو باز کردم و وارد شدم .

همتا روی تختش دراز کشیده بود .. توی تاریکی تشخیص باز بودن چشماش سخت بود . جلوتر رفتم . چشماش بسته بود ، اما رد اشک خشک شده روی صورتش بود .

اشکی که نمیدونستم برای چی بر جای مونده .. اما ندونسته هم میتونستم بگم که حتما سری به کارهای احمقانه ی من داره !!

موهای نرمش و نوازش کردم و بوسه ای روش زدم .

بعد هم با فکر اینکه فردا باهاش صحبت میکنم ، اتاق و ترک کردم .

وقتی که به سالن برگشتم همه ظاهرا مشغول بودن و کسی حواسش به من نبود ..

منم سعی کردم که بدون جلب توجه برگردم و سرجای قبلیم بشینم که در کمال تعجب دیدم جای قبلیم توسط بهنود پر شده !!!

کنار سوری جون نشستم و به بهنود که سعی میکرد جا به جا شدنش و با صحبش با منصور توجیح کنه ، نگاه کردم .

مشغول ارزیابی رفتارش بودم که با لبخند منصور به خودم اومدم .. سرخ شده لبخندشو پاسخ دادم و سرمو پایین انداختم و به میز دوختم .

گرمم شده بود .. نمیدونم دلیل این هوای گرم بی موقع چی بود .

شاید به خاطر گرمای بی موقع اواخر پاییز بود !!!

یا شاید لبخند مهربون منصور .. یا شاید هم دیدن ابروهای گره خورده ی بهنود توی نگاه اخرش بود !!

نمیدونم به هر دلیلی که بود باعث شد به بهانه ی بردن استکان های چای به اشپزخونه پناه بردم و دستای گرمم به خنکای شیر اب سپردم .

بعد از تمام شدن کارم هنوز احساس گرما میکردم .. دستای خنکم و روی گونه های داغم گذاشتم .

چشمامو بستم تا خنکای اب به مغز و ذهن اشوب زده ام برسه .. تا شاید اندکی اروم بشه و از تلاطم بیوفته .

هنوز ذهنم از بند خیالات ازاد نشده بود که با شنیدن صدایی قلبم با شدت شروع به تقلا کرد !!

بهنود _ سارا ؟!! حالت خوبه ؟!!

نفس عمیقی کشیدم تا از نافرمانی ریه هام جلوگیری کنه !!!

خنده دار بود . اینکه من دیگه روی هیچ کدوم از اعضای بدنم کنترلی نداشتم ..

مغزم به کندی فعالیت میکرد .

که البته جای تعجبی برای ذهن پر از درگیری من نداشت .

هنوز درگیر کنترل اعضای اشفته ام بودم که با لیوان ابی که بهنود جلوم گرفته بود به خودم اومدم .

صندلی رو برام عقب کشیده بود و ازم میخواست که تن خسته ام و بهش تکیه بدم .

نشستم و ارنجم و روی میز گذاشتم و سرم و بهش تکیه دادم .

نمیدونم چند دقیقه یه اون حالت بودم که دوباره لیوان اب جلو روم دیدم .. اینبار یه قاشق کوچک چای خوری هم داخلش بود که خبر از مخلوط اب و قند و بهم میداد .

بدون حرف لیوان و گرفتم و کمی ازش نوشیدم ..

به هر حال توی این حالت بیشتر ترجیح میدادم یک زن با فشار افتاده به نظر بیام .. تا یه زن خسته و توی تلاطم افتاده !!!

بهنود هم بدون حرف بهم نگاه میکرد .. نگاهی که اگر میخواستم و بهش نگاه میکردم میتونستم معنای زیادی رو درش بخونم . ولی من امشب خسته تر از اونی بودم که بتونم ترجمه یک نگاه چند صفحه ای رو انجام بدم .. امشب دایرة المعارف نگاه ها رو گم کرده بودم !!

پس چشم هامو به اون دروازه ی پر رمز و راز بستم و گذاشتم سیاهی دیدم و در بربگیره !!!

هنوز کاملا غرق نشده بودم که با صدای پدرجون پلک های خسته ام رو باز کردم

پدرجون _ سارا جان ، بابا .. شوهرت داره میره بلند شو برو بدرقه اش .

در حالی که سعی میکردم دلیل رگه های خنده ی توی صداش و بفهمم از جام بلند شدم و با چهره ی غضب الود بهنود روبه رو شدم ....

خسته از این بازی سری تکون دادم و در مقابل چشمان خشمگین مردی کنار اپن ایستاده ، به سمت مرد مهربانِ شوهرم لقب خورده رفتم .

گوشه ای ایستادم و به تعارفات معمول پدرجون و منصور و البته پیمان !! که از منصور میخواستم شب رو در کنار ما سپری کنه ، گوش میدادم .. که منصور با گفتم "ممنون شب همتون به خیر " به سمت در رفت .

منم به رسم مهمانوازی به دنبالش روان شدم !

طول حیاط و در سکوت طی کردیم .. به در اصلی که رسیدیم ، ایستاد .

میدونستم که میخواد باهام صحبت کنه .. ولی نمیدونم چرا ترسی به دلم نشسته بود .

میترسیدم از حضور بهنود توی اشپزخونه و طولانی شدن غیبت من ناراحت شده باشه !!

اما با دیدن لبخند مهربون نشسته روی لباش ، همه ی احاس ترسم جای خودش و به ارامش داد .. مثل همیشه !!

منصور _ خوبـــی ؟!!

با سر تایید کردم .

منصور _ ولی رنگت خیلی پریده .. فکر کنم خیلی خسته باشی .

میخواستم بگم تا الان حالم بد بود ولی حالا دیگه نه .. خوب ِ خوبم .. اما فقط به لبخندی اکتفا کردم .

منصورهم نفس عمیقی کشید

منصور _ میدونم امروز روز بدی رو گذروندی .. متاسفم از این بابت .. ولی از دست من کاری برنمیومد

گیج بهش نگاه کردم .

ادامه داد :

منصور _ فردا میرم صیغه رو فسخ میکنم

اینبار شدت گیجیم خودش و با یه اخم کوچک نشون داد .

منصور با دیدن اخم نشسته میون ابروهام .. دستاشو روی صورتم قاب گرفت و با لبخند دلنشینی ادامه داد :

منصور _ اونجوری نگام نکن سارا !! به خدا اگه یه درصد هم احتمال میدادم که با من بیشتر از بهنود خوشبخت میشی ، یه لحظه هم ازت نمیگذشتم ..

اما میدونم که بهنود ازم لایق تـــره !!

اینو چند روز پیش به پدر جون هم گفتم .

کمی مکث کرد و ادامه داد :

منصور _ ازم پرسید خارج از گود احساس، بین خودم و بهنود کدوم و انتخاب میکنم ؟!!!

لبخند خسته ای زد ..

منصور _ متاسفم که من توی وادی خارج از احساس جایی برای جولان دادن نداشتم .

سربه زیر انداختم ..

توی ذهنم فریاد میزدم " خدایــ ـا ایا درست نیست ؟ به این مرد که از مهربونیت درونش دمیدی ، سجده کنم ؟؟! "

دست به زیر چونه ام گذاشت و با انگشت اشاره رد اشک از گونه ام گرفت .

منصور _ سارا گلم ، میدونم که بعد از جداییت راهت و از بهنود جدا کردی .. یا حداقل سعی تو کردی ....

اما هیچ وقت یادت نره که یه عزیز داری که جزیی از وجود تو و بهنود .

خواستم اعتراض کنم که انگشت اشاره شو به نشونه ی سکوت روی لبهام قرار داد

منصور _ هیسسسس . میدونم که فقط این دلیل نمیشه . سارا ؟!! میدونم روحت اسیب دیده است .. زخم خورده است .. اما مطمئن باش من امروز اینقدر عشق توی چشمای بهنود دیدم که مطمئن باشم ..

بهترین مرهم برای زخمات ..

و بهتری تکیه گاه برای خستگی هات .

و .........

اینقدر توی نگاه تو گرما دیدم که میدونم که میتونی بپذیریش .. اگه فقط یه کمی به احساست بها بدی و ازادش بذاری !!

لبامو به دندون گرفتم تا جلوی زار زدنم و بگیره ..

من داشتم چیکار میکردم با این مرد .. چیکار کرده بودم با شخصیت دوست داشتنیِ این مرد ..

منصور _ سارا جانم .. میخوام بدونی که از حالا به بعد من همیشه باهاتم تا وقت مرگ .. نه به عنوان یه همسر که به عنوان یه برادر بزرگتر !! همیشه هستم درست پشت سرت .. کافی برگردی و به پشتت نگاه کنی !!

دلم میخواست زار بزنم .. داشت با من چیکار میکرد ؟!!

چرا بهم توهین نمیکرد .. ؟!! چرا باهام مهربون بود ..؟!

منصور _ سارایی ؟!! نمیگم با کارای که پدرجون داره میکنه موافقم .. اما ، اینم میدونم که بهنود نیاز به تنبیه داره .. نیاز داره بفهمه که بدست اوردنت به راحتی نیست ..

که اگه قبلا بودی دلیل همیشه بودنت نیست .. منم کمکت میکنم . فعلا از فسخ صیغه چیزی بهش نمیگیم .. باید تنبیه بشه !!!

امـــ ـا هیچــوقت برای تنبیهش از غیرتش استفاده نکــ ـن .. هیچوقت .

بذار درگیریهای ذهنیش ، تنبیهشو به عهده بگیرن .

با یار همیشگی توی گلوم گفتم :

_ من نمیخواستم این طوری بشه .. من .. من احمق اگه میدونستم هیچوقت شما رو توی دردسر نمینداختم . من ... نمیخواستم ازارت بدم !!

بدون هیچ حرفی منو توی پناه گرم اغوشش گرفت ..

بعد هم گرمای نفسهاشو مهمان موهام کرد و ریز بوسید ..

منصور _ اروم باش عزیزم .. من هیچوقت اذیت نشدم .. این چند وقت بهترین روزهای زندگیه من بود . بهترین روزام .. باورکـــــ ـن .

بعد هم یه دفعه منو از اغوشش بیرون کشید و با خنده گفت :

منصور _ ای وای اوضاع خطرناک شد .. ظاهرا با غیرت مردت بازی کردم .. حالا هم باید فرار و بر قرار ترجیح بدم .

گیج تر از اون بودم که متوجه منظورش بشم .. بنابراین فقط سری تکون دادم و به رفتنش خیره شدم .

من ...

واقعا منو میگفت !!!!

واقعا چه فکری درباره ی من کرده بودن ..

من ادمِ این کار بودم !!

من ادمِ تنبیه کردن بودم ؟!! .. من ادمِ تحریک کردن بودم ؟!!

من ادمِ بازی کردن و بازی دادن هستم ؟!!

واقعا فکر میکردن من میتونم بازی کنم .. که من میتونم بازیگر باشم .

اگه این طور بود چرا من الان از زور سردرد دلم میخواد به زمین چنگ بندازم ؟!!

چرا من امروز از فرط استرس و هیجان در حال مرگم بودم ؟!!

اگه من اینقدر راحت میتونم ادما رو بازی بدم ، پس چرا امروز دستای سرد وجدان

دور گردن نحیفم حلقه شده بود ؟!!!

کارگردان این نمایش واقعا فکر میکرد ، من از پس ِ این نقش برمیام . که اینقدر خوب بازی کنم که مردِ نــــــــ ـاهنرپیشه ی مقابلم باورم کنه .

بهنود _ سارا خانم !!! اگه بدرقه ی نگاهتون ، تموم شد .. تشریف بیارین داخل همراز بیتابیتونو میکنه !

با شنیدن صدای پر از حرص مردِ نــــ ـاهنرپیشه ی مقابلم به خودم اومدم و فهمیدم که کارگردان ، جمله ی معروفِ " حرکت !! ضبط میشه " رو گفته .. و من باید شروع کنم !

به سمتش چرخیدم و نگاهم با نگاه حسرت زده اش تلاقی کرد .

انتظار داشتم الان فقط حرص و عصبانیتو توی نگاهش ببینم ، ولی اثری ازشون توی این نگاه نبود .

یه قدم فاصله ای که باهاش داشتم و طی کردم و بدون هیچ حرفی از کنارش گذشتم .

گذرگاهی که از اکسیژن مخلوط با عطرِ مرد نـــ ـاهنرپیشه ی من پُــــر شده بود !!

قدمی برداشتم تا اکسیژن خالص به ریه هام هدیه کنم ، اما با شنیدن صدای بغض دارش سر جام خشک شدم !!

بهنود _ سارا ؟!! سارا با من این کارو نکن !

میدونستم .. دیدین که من بازیگر خوبی نیستم .. پس فهمیده بود من قصد هنرپیشگی دارم ..

بهنود _ سارا خواهش میکنم یه فرصت دیگه بهم بده ..

فرصـــت میخواد .

از من فرصت میخواست ..

پس حتما خبر نداره که من هیچ نقشی ندارم و فقط بازیکن این بازی هستم .. مهره گردان یکی دیگه ست . حتما خبر نداشت که انتخاب شده .. فقط دارن اب دیده اش میکنن که ارزش بازی و مهره هارو کم نکنن .

که با اضافه کردنِ هیجان فروش فیلم و بالا ببرن !!!!

به پاهام فرمان حرکت دادم که دوباره صداش متوقفم کرد :

بهنود _ من نمیتونم بدون شما زندگی کنم !!

احساسم با بدجنسی و حرص فریاد زد " بدون من یا بدون همراز "

اما منطقم بلندتر فریاد زد " بی انصاف نباش .. اون هیچ وقت از حقش سوء استفاده نکرد "

بهنود _ به جان همرازمون نمیخواستم ترکتون کنم ..

نمیخواست ترکمون کنه ؟!!

مگه کنارمون بود ، که فکر میکرد مارو ترک کرده ؟!!

بازم به سرعت راهم ادامه دادم و بازم اون به سرعت ادامه داد :

بهنود _ سارا داشتم سعی میکردم که شمارو ببرم .. همه ی کارهارو به وکیلم سپرده بودم .. میخواستم بهت بگم .. ولی نمیخواستم مامانم بفهمه که جلومون و بگیره ..نمیخواستم از احساسم سوءاستفاده کنن .. من احمق نمیخواستم که اونا پیروز این نبرد باشن ..

بهنود ندید ..

لبخند روی لبامو ندید .. برق افتاده توی نگاه هم ندید . گرمای نشسته روی دلم و ندید .

چقدر حس شیرینیِ این پس نـــزده شدن .. این خواسته شدن .

ندید که اهسته تر گفت : اما همه چی رو توی یه شب !! باختم .

پاهای لرزونم به حرکت دراوردم . ترسیدم قلب پر از هیجانم به این بازی پایان بده .

اهسته حرکت کردم .. اما شنیدن صداش به قدمهام سرعت داد :

بهنود _ اما محاله بذارم دست کسی بهت برسه ، سارا خانم !!!

و چقدر حس شیرین تری ِ این ، نـــــــــ ـازشدن و نیــــــــــ ـاز داشتن !!

اونشب خیلی خسته بودم .. سردرد امانم و بریده بود .

اما ...

اما همه ی وجودم و شادی گرفته بود . شادی که به صورت خسته م رنگ داده بود .

و چقدر خدا رو شکر کردم که عوامل فیلم برداری !! دیگه شاهد این گریم طبیعی ِ صورتم نیستن !!

بعد از مطمئن شدن از خواب بودنِ همراز بیتابم !! به اتاقم رفتم و جسم خسته اما پر هیجانم و روی تخت انداختم و چشمامو بستم .

تمام شب با عشقِ تزریق شده ی بهنود ، توی جریان خونم ، خوابیدم ..

خوابی که ماه ها بود به این ارومی نبود . به این لذت بخشی نبود .

خوابی که حتی میتونستم درونش حس لذت نوازشگر دستایی داغ رو روی پوست گلگونم حس کنم !!

و حتی ....

خوشبـــــو ترین عطر تلخ دنیا رو به ریه هام بفرستم !!

صبح با انرژی زیادی از خواب بیدارشدم .

امــــ ـا ترس ...

پر شدم از تــــ ـرس ....

ترسی که جزء لاینفک زندگی من بود ، باعث شد دوباره چشمام و ببندم و...

چنـــ ـگ بزنم به دنیای پرا ار عشق خوابهام ..

چشمام و بستم ..

نفس عمیقی کشیدم ..

نفسی که پرشد از لمس عطر تلخِ مردِ گرمابخش اتاق کناری من !!

نفسی که لبخند رو به لبهام اورد .

نفسی که حس قشنگ خواسته شدن و بهم هدیه کرد .

دوباره پر شدم .. اما اینبار نه از ترس ، که ...

پـــ ـر شدم از شور .. از عشق ..

پـــ ـر شدم از نفس لمس شده یِ اتاقم ...

بلند شدم .

صبحونه اماده کردم ..

همتا رو حاضر کردم ..

شدم همون مادرِ روزمره ی دیروز ..

امـــ ـا نه اون زنِ روزمره یِ دیروزِ خالی از عشق و سرشار از ترس !!!

پـراز همه چیـــز بودم.

تلاش کردم که زن بشم !!

که زنانگی کنم برای مردَم !!

پشت دادم ، به پنهان ترین پیدای رسوخ کرده توی وجودم ..

و گرم شدم از این تکیه گاه گرم !

امروز باید با همتا هم صحبت میکردم .

باید با اونم مشورت میکردم . باید به ذهن متفکرش احترام میذاشتم .

توی سکوت خونه و همتای متفکرم غرق بودم که با صدایی اشنا و نفوذپذیر سر بلند کردم ..

بهنود _ سلام .. صبح به خیر .

_ سلام ... صبح شما هم به خیر .

اومد و گونه ی همتای گریز پا رو بوسید ..

بهنود _ همتای من چطوره ؟!!

و سکوت پاسخش بود .. و سر به زیری همتا

نگام به همتا دوخته شده بود و توی دلم غصه ی دردِ پر قصه اش ، که با جمله ی تعجب برانگیز بهنود نگاه از همتا گرفتم و بهش دوختم .

جمله ای که یاد اوری کرد برام که مردی هست ، که داره همپای من تلاش میکنه برای پَـــر دادن غصه ی دل پـُـرغصه ی من .

بهنود _ سارا من خودم امروز همتای گلم و میرسونم مدرسه ..

بعد هم سکوت کرد و به همتا نگاه کرد ..

سکوتی که باعث شد صدای بلند مهربان مردی به گوشم برسه

" سارایی !!! بهنود نیاز به تنبیه داره .. نیاز داره بفهمه که بدست اوردنت به راحتی نیست ..که اگه قبلا بودی دلیل همیشه بودنت نیست "

صدایی که باعث شد لبخندمو توی قلبم نگه دارم و اجازه جولون بهش ندم !!

و نگاهمو دوختم به مخالفت همتا ..

امـــ ـا ...

فقط با ظاهری بی تفاوت و چشمانی براق مواجه شدم .

و پاسخ سوالی که مطرح نشده رو دریافت کردم !!

اما پرغرور و خشک تعارف کردم :

_ نه ممنون .. خودم میبرمش . تو برو استراحت کن .

بهنود _ من میبرمشون .. همرازم میذاری مهد دیگه .. بیرون کارهم دارم که اگه اجازه بدی با ماشین تو برم .

پشت کردم که نبینه لبخند نشسته روی صورتمو .. و با صدایی که به ظاهر سرد و بود ولی گرماش اتش میزد به هنجره ی خودم ، گفتم :

_ هرطور راحتی .. اما من خودم هم باید بیام مدرسه ی همتا .

اما نمیدونم حرارت کلامم به بهنود رسید یا نسبت به سردی اون بی تفاوت بود که گفت :

بهنود _ باشه ، عالیه .

خسته از این هنرپیشگیه طولانی ، خودم شدم :

_ پس تا تو صبحونه میخوری من همراز و اماده میکنم .

و شنیدم صداشو که تشکر میکرد ازم .. شاید به خاطر فرصت پدر بودنی که بهش هدیه کرده بودم .. و شاید فرصت همسر بودنی! که ازم میخواست .

و دیدم مردی و که همه ی وجودش سعی شده بود برای پدرانه بودن و پدرانه رفتار کردن برای دختری از تار و پود وجود کسی دیگه است .

و دختری که در عین بی تفاوتی و دوری گزینی !! نزدیکی میکنه با مردی از جنس پدرِ دیگری .

دیدم و لذتم چندین برابر شد .. دیدم و به شکرانه ی اون ، لبخند زدم

چند روز از اومدن بهنود گذشته بود .

چند روزی که برای من سراسر ارامش بود و امنیت .

برای همتا و همراز خنده و شادی .. برای سوری جون و پدرجون شوق زندگی .

و برای مریم و پیمان هم دلدادگی و سرسپردگی !!

پیمان _ سارا خانم پاشو به اون شوهرت یه زنگ بزن بگو امروز بیاد میخواییم بریم بیرون .

خندیدم .

بهنود در حال رفتن به اتاقش بود که برگشت . این در حالی بود که از بیرون اومدن امتنان کرده بود ..

حالا با شنیدن جمله پیمان با فکی منقبض به جمع برگشته بود و موجب خنده های ریز جمع شده بود .

بلاخره با اصرار های پیمان ، منصور مهربان و دوست داشتنی هم پذیرفت که در جمع ما حضور داشته باشه .. اما من از حالا میدونستم که اون هرگز کاری نمیکنه که موجب تحریک غیرت مرد من !! بشه .

مردی که در عین نامحرمی ، از نگاه مردِ محرمِ من ، مرد من بود .

لباس پوشیده و اماده در انتظار منصور بودیم .

که بلاخره رسید .. از در که بیرون رفتیم .

به رسم مدیریت تقسیمِ !! پدرجون ، من و پدرجون و سوری جون و همراز همراه منصور شدیم .. و بقیه هم با ماشین من راهی شدن .

شادی همه ی وجودم و در برگرفته بود .. حس شیرین غیرت مَردم توی وجودم ریشه میدووند .. من غرق لذت میشدم .

قانون جاذبه ، بازی میکرد با دل من و شوریدگیِ مرد من !!

و بی محلی های من ، پخته میکرد حسِ به گمان من ، نوپای بهنودو .

به باغ منصور که رسیدیم . پیمان پیشنهاد وسطی رو داد !

و همه ی وجود من و پر کرد از خاطره ...

خاطرات تلخ و شیرین شمال ... و سراریزی حس های خوب و بد !!

بازی با پذیرش جمع و وسط قرار گرفتن من و مریم و منصور و هم گروهی پیمان و بهنود و همتا شروع شد.

و تعریف های همتا و کُری های پیمان و جواب های من ...

وخنده های بهنود ....

و گوش من پــُر شد از یه جمله " شیطونی نکن "

جمله ای که شاید همون موقع فقط گرم کرد .. ولی حالا یادش منو به اتیش کشید !

بازی ادامه داشت.

بازی که خنده از روی لب های من جدا نکرد ..

خنده روی لب های همه بود .. حتی بهنود هم میخندید .

اما درست وقتی که منصور کنار من قرار گرفت و سپر بلای من شد اخم های بهنود توی هم رفت ..

و اما مهربانترین ، با دیدن اخم های گره خورده ی مرد من کنار کشید و خستگی رو بهانه کرد و رفت .

و به رسم سپاسگزاری و البته تنبیه ، منم کنار کشیدم و کنار سوری جون و پدر جون نشستیم .

با این کارم اثار رضایت توی نگاه پدر جون و منصور دیدم .

شب خوبی بود .

همتا هم معلوم بود با وجود تلاش های بهنود و پیمان داره به روزهای خوبش برمیگرده و این منو اروم تر میکرد .

بعد از خوردن کباب های درست شده ی پیمان و بهنود ، مشغول صحبت با سوری جون بودم که با صدای پیمان به سمتش برگشتم .

پیمان _ خوب مامان پیره زن !! یه کمی هم با ما جوونا بچرخی بد نیستا !!

بدجنسی کردم و گفتم :

_ الان میخوای بگی سوری جونم پیره که من باهاش صحبت میکنم ؟!!

پیمان _ اوووی .. حواست باشه . نمیتونی بین منو خاله مو خراب کنیا !

_ من حواسم هست .. ولی مثل اینکه تو حواست نیست که روابط تو الان با سودابه جون مهمتره !! و من اصلا تضمین نمیکنم که اون موقع به مهربونیه الان رفتار کنم !!

پیمان بلند خندید و مریم سرخ شد !!

من فقط کمی بدجنسی کردم ، اما پیمان ...

روبه منصور که مشغول صحبت با پدر جون و بهنود بود کرد و بلند گفت :

پیمان _ منصورخان .. بیا این زنتو وردار ببر یه کمی ادبش کن ..کم کاسه کوزه ی مارو بهم بریزه .

منصور که تا اونموقع غرق صحبت خودشون بود .. اول کمی گنگ نگاهش کرد ولی بعد در جوابش گفت :

منصور _ از خانم من مودب ترم مگه هست .

و بازم تلنگری شد به غیــــــ ـرت مرد من ، و تشدید احساس امینیــــــــــــ ـت من ،

اما جمله ی بعدی پدرجون ترس و به دل مرد من انداخت که عکس العملش شد ، بلند شدنو دور شدن از جمع .

پدرجون _ خوب منصور جان ، با یه محضر خوب صحبت کردم برای هفته ی اینده براتون وقت گرفتم که دائمیش کنید .

و رنگ از روی سوری جون پرید . و لبخندی که پدرجون به ترس مرد من زد !!

و دیگه فقط سکوت بود و سکوت ..

همه چیز خوب بود .

یعنی برای من عالی بود .. دیگه اشکی نبود که اگه بود اشک شوق بود .

ارامش جزء جدایی ناپذیر وجود من شده بود .

امنیت کمر خمیده مو راست کرده بود ،

ایستا بودم ..

قرص و محکم ...

بدون ترس .. دلهره ..

شاد و زنده .. و لبریز از حس های قشنگ زنانه .

امــ ـا سپاسگزار ..

برای همه ی نعمت های خوب دنیا .

برای چنگ زدن های مرد نامحرم من ، به کورسوی امید موقتی بودن .

و لبخند های گاه و بی گاه من از سر لذت .

امـــــــــــ ـا ..

درست در بین همه ی این حس های خوبم ..

شنیدم .. بدترین خبر دنیا رو شنیدم .

از صبح که بیدار شده بودم .. حس عجیبی داشتم . به گمان اینکه امروز پنجشنبه است و روز زیارت اهل قبور و دلتنگی خانواده و شوق دیدار اشکانم ، تا ظهر گذروندم .

تا اینکه صدای زنگ تلفن ناقوس مرگ شد توی گوشم و خبر تصادف امانت اشکانم و داد .

باز هم امتحان صبر و استقامت ..

باز هم اشک .. ناله .. درد ..

باز هم همگی رهسپار شدن .. اما اینبار نه به قصد تفریح و خنده ..

نه به قصد ازار و تنبیه بهنود ..

رفتن که از سلامت کودکی مطمئن شوند .

رفتن که ببینن چه بر سرشان امده ..

رفتن به دنبال کودکی که صبح با عشق رهسپار کلاس های تقویتی اش کرده بودن .. بدون اینکه به برنگشتنش ذره ای بیاندیشند ...

رفتن به امید شنیدن خنده های کودکانه اش ..

همه یشان شنیدن اما ...

نه صدای کودکانه خندیدن را ...

نه زنانه وار خندیدن را .. که شنیدن زنانه وار گریستن و نالیدن را .

دیدن ، ناارامی های عمه ای مادرانه وار را ..

شنیدن ، ذکــــر "خـــــ ـدا خـــــ ـدا " های زیرلبی را ..

شنیدن التماس های مادرانه را .. درد و دل های خواهرانه را ..

و چقدر برای دل پر دردش ، مویه کردن ، در دل ...

اما همه ی این اشک ها و ناله ها فقط برای زمانی بود که ندیده بود هنوز، سارا ... همتای غرق در خونش را ، که وقتی دید ....

کور شد و لال !!

گویی هیچگاه بینا و شنوا نبوده ..

که وقتی دید ، دیگر قدرت ایستادن حتی نداشت و دوباره خمیــــــ ـد .

شکست ...

و این را مریم به خوبی میدانست که تکیه گاه جسم پر دردش شد .

مریم میدانست .. کم چیزی نبود !!

یـــــ ـک همتا بود و یــــ ـک سارا و یــــ ـک دنیــــــــ ـا عشق .

مریم هم بی تاب بود .. اوهم برای همتای کوچکشان بیتاب بود ..

دیدن همتا در ان وضعیت حتی مریم را هم به سوی نیستی میکشاند .. چه رسد بر دلِ سارا .

وای بر دلِ سارا ... وای بر روح سارا ...

و فقط خدایش میدانست چه کرده با دل سارا ..

به حدی که نشنید صدای پرسش پرستار را که خطاب میکرد پدر بچه را ، برای امضای قبل عمل .

و چه خوب که نشنید تا دوباره به یاد بیاورد اشکانش را ..

و نشنید صدای محکمِ "منم" گفتنِ مردش را .

و چه بد که نشنید ، تا بیادش بیاورد کوه ایستاده پشت سرش را .

و حتی ندید مدرک هویت جدید همتایش را .

که حالا همتایشان بود ، که قرار است زیر تیغ جراحی چنگ زند به زندگی متصل به عمه ی مادروارش یا شاید مادر عمه وارش .

در ان اشفته بازار نگرانی ها و بی تابی ها ،

که مریم دایه وار بی تاب بود و خدا را صدا میکرد و اشک میریخت .. پیمان به دنبال پیدا کردن همکارِ پزشک معالج همتا و بهنود در اندیشه ی نجات دخترک تازه به شناسنامه اضافه شده اش ... در ذهن سارا فقط یه جمله بود :

" من برای این امتحان خیلی کوچیکم ، خــــــ ـدا "

و دیگر هیچ ...

خالیِ خالی ... بدون اشک ، مویه ، زاری ، بی تابی ....

ساکت و خاموش نشسته بود روی زمین سرد و الوده ی اورژانس بیمارستان و نگاه گنگش را به پرده ی ابی رنگ که حکم درب بود برای اتاقک احیـــ ـا .

نگاهی که گویی همتای خونینش را در ورای ان ابی سرد میبیند ، که حتی حاضر نبود پلکی بزند و لحظه ای را از دست دهد .

و کمی انطرف تر از اتاقک ابی پوش اورژانس ، گام های محکم مردانه هایی بود که به سمت اتاق پزشک میرفتند .

یکی شاید فقط به رسم دانستنِ ندانسته ها و دیگری که به رسم پدرانه دانستن .

پزشک همتا هم با دیدن همکاران به نام جامعه ی پزشکیش ، اول شاید متعجب ، بعد شاید خوشحال از دیدار و متاثر از دلیل این دیدار ،

گفت از وضعیت بیمار کوچکش و دلایل عمل ..

و پیشنهاد کرد ، انجام عمل به ظاهر اسان برای انها را ...

بی خبر از لرزش دستانی که خبر از سختی عمل میداد برای پزشکان حاذقِ و توانمندِ تازه از فرنــــــگ برگشته !!!

بهنود و پیمان هم شنیدن ، متخصص وار بررسی کردن ..

و لرزیدن از فکر به نیمه ی ناموفق عملِ دخترک محبوبشان !!!

ولی هردو میدانستند که حاضر نبودند همتای عزیزشان را بدست کس دیگری بسپارند .

بهنود اما اشفته از این تصمیم درونی ، خود را از شر تعارفات دکتر جوان رها کرد و به سمت سارای مهربانش رفت .. تا با اجازه و اطمینان او دخترِ مشترک شده اشان را درمان کند .

کاری که بارها برای دیگران کرده بود .. بدون اینکه بیاندیشد روزی برای یکی از عزیزترین های خود نیز انجام خواهد داد .

بهنود با گامهایی سست به سمت همسر پاکتر از برگ گلش رفت .

میدانست که اگر کمی از عشق سارا ، را نسبت به همتا ذخیره کند ، تا پای همه ی خطرات خواهد رفت .

و نیمه ی پر لیوانش بیشتر به چشمش میاید تا نیمه ی خالی .

پس قبل از هر کاری رفت تا بگیرد و ذخیره کند .

با این حس طغیانگر قدم هایش جان گرفت .. اما کمی جلوتر با دیدن مردی که کنار همسر محبوبش ایستاده بود .. از درون خالی شد .

حس کرد همه ی انرژیش تحلیل رفته و روح از بدنش رخت بر بسته .

چگونه میتوانست ببیند مردی محرم تر از خودش به همسرش را ، در کنارش...

باز هم ارام باشد و بر خود لعن و نفرین نفرست برای حماقت بزرگ زندگیش ..

چگونه میتوانست .. نگاه کند .. تحلیل نکند ..

چگونه میتوانست نیاندیشد به همسری که هر لحظه از او دورتر میشد و به مردی ، مردتر از خودِ نامردش ، نزدیکتر .

حتی اگر ان مرد ، انقدر مرد باشد که مطمئنش کند از باز بودن راه برای اثبات خودش .

و حتی اگر ان مرد انقدر مرد باشد که بگوید " بهنود جان نترس ، برو جلو و تلاشت و بکن .. بدست اوردن دل مهربون سارا اونقدرا هم که فکر میکنی سخت نیست "

و حتی اگر انقدر مرد باشد که مراعات کند در حضور او ، کاری را که ، حلال کرده خدایش بر او .

ولی چه کند که از توانش خارج است دیدن ارام گرفتن همسرش در اغوش مردی از خودش محرم تر ..

چه کند که دلش میترسد از پس زدن های همسری نامحرم ....

کمی انطرف تر دختری جوان اما دلمرده نشسته بود مقابل اتاقک منحوس ابی رنگی ، بی خبر از همه ی نگاه های شفاف و نفس های پر حرص .

و باز چند قدم دورتر مردی از جنس افتاب ، که حتی با نگاه هم دریغ نمیکند مهربانیش را .

مریم اما گوشه ای کز کرده نشسته بود و بر انچه بر سرش امده بود و انچه برسرش میخواست بیاید مویه میکرد ..

بهنود پر سرعت امده بود و بی توجه به پرتوهای مهربانیِ احاطه شده در فضا ، مقابل همسرش نشسته بود و نگاه میکرد به چهره ی غمزده و دلمرده ی سارا که حتی به فاصله یک پلک هم دریغ نمیکرد نگاهش را از همتایش .

بهنود شروع کرد به امید نیم نگاهی .. و هرگز غافل نبود از اینکه نمیشنود سارایش کلامش را ..

امــــ ـا همه ی انرژیش را .. همه ی عشقش را .. همه جونش را ، ریخت در کلام و پرسید از سارایش

بهنود _ سارا !! به من اعتماد داری ؟!!

و چه بود در ان همه ریختـــــ ـن هــــ ـا ، که شنید سارا این سوال را ..

و چه بود در وجودش که حتی با ذهن خالی از تفکر هم ، توانست سری تکان دهد به نشانه ی مثبـــــ ـت ، که دوباره پر کند بهنود را از همه ی خالی شدن ها و این بار حتی لبریزتـــ ـر.

حالا بهنود بود دنیایی پر از عشــــ ـق و خالی از حســــ ـادت!!

قوت گرفت جانش ، اماده بود برای رزم .. برای ایستادگی و استقامت ..

اماده بود برای اینکه شود نمونه ی کاملِ یک کـــــ ـوه .

بلند شد .. نگاه کرد به مرد محرم همسرش ، لبخند زد به لبخند مهربانش و

بهنود _ منصور جان .. میشه زحمت بکشی یه سری وسایل و دارو لازم دارم تهیه کنی .. من و پیمان باید برای عمل اماده بشیم .

منصور که دیده بود ان خالــــ ـی شدن ها و پـــ ـر شدن ها را ، لبخند زد به ان همه جان در کلام بهنود و

منصور _ به روی چشمام بهنود جان .. برو ان شاالله که موفق باشی .

رفت تا اجابت کند خواسته ی پزشک و پدرِ جوان را ..

و بهنود هم بلعید کلام بدون حسادت مرد بزرگ پیش رویش را ، و برای هزاران بار قبطه خورد .

باید میرفت برای حاضر شدن .. اما سارایش را باید به کسی میسپرد .. و چه کسی بهتر بود از یار غار همسرش ..

به سمت مریم رفت و در چشمان به خون نشسته اش نگریست .. و هرچه کرد نتوانست از سرش خارج کند " که گر ز حکمت ببند دری .. زرحمت گشاید در دیگری "

را .

لبخندی به رحمت خدا برای سارایش زد و با خیالی راحت ، سپرد به او همه چیز را .

و چه جمله ی بیهوده ای بود از نگاه مریم " مراقبش باش " ِ بهنود .

برای او که میدانست جان میدهد برای دوستش که نه ، خواهرش !!

بهنود که رفت ..همتا را هم بردن برای امادگی قبل از عمل ..

و نگاه سارا که خیره ماند اینبار ، بر روی درب بسته شده ی اسانسور .

اما به دقیقه نکشید که ایستاد و به سمت بیرون دوید .. و مریم هم گارد گرفته ، در پی اش .

اینقدر دویدم که نفسم بالا نمیومد ..

باید باهاش حرف میزدم .. غم دل میگفتم ..

باید ازش میخواستم که فقط برای همتا اغوش باز نکنه .. که اگه باید ، منم توی اغوش امنش جا بده ..

مثل خانواده ام ...

یهو پاهام از حرکت ایستاد .. یادم افتاد که اونجا کجاست ..

به پاهام فرمان ایست دادم ..

سر میچرخوندم که شاید با دیدن ، بتونم ، بفهمم که باید کجا برم .. جایی که بتونم هم باهاش حرف بزنم .. و هم مجبور نباشم توی چشمای دلخورِ اشکان نگاه کنم .. که نبینم نگاه خیس یلدا رو ..

هنوز پیدا نکرده بودم جایی رو برای رفتن .. جایی برای پوست انداختن و ..

که کسی بازو هامو گرفت .. برگشتم ، مریم و دیدم .

چشمای سرخش نفسمو حبس میکرد ..

عادت نداشتم به دیدنشون .. چشمام عادت کرده بود فقط ، لبای خندونش و ببینه .. حتی توی بدترین شرایطم هم با دیدن لبخند مریم انرژی میگرفتم ..

اما حالا .. حتما اونم میدونه که چه بلایی سرمون اومده که داره زار میزنه ..

_ مریم .. باید بریم .

مریم _ کجا بریم ؟!!

بدون توجه به صدای پر از بغضش که اتیش زده بود به وجودم گفتم :

_ بریم .. بریم یه جایی .. بریم یه جایی که با خدا حرف دارم .

بعد هم انگشت اشارم نشونه رفت سمت امامزاده ی محبوبم و ارامگاه عزیزانم ..

_ ولی اونجا نه !! اونجا اشکان و میبینم .. نمیتونم .. اونجا نه !!

و بازم با چشمام دنبال یه جایی میگشتم ، برای پیدا کردن واسط ..

واسط بین منو خدای من !!

که بگه بهش حرف هامو .. که بخوام ازش که بخواد ازش که رحم کنه به دل من ..

مریم که انگار متوجه حال خراب من شده بود .. گفت :

مریم _ باشه .. سارایی . باشه اونجا نمیریم .. کجا بریم ؟!

_ نمیدونم بزار فکر کنم .

مریم _ سارا میخوای بریم توی نمازخونه ی بیمارستان .. اونجا هم میتونی با خدا حرف بزنی .. هم که به همتا نزدیکیم از نتیجه ی عملشم با خبر میشیم .

راست میگفت ..اونجا بهتر بود .. ولی با واسط چیکار کنم ؟!! از کی بخوام پیغام رسونم بشه ..

مریم که انگار دیده بود چاره ای ندارم جز برگشتن .. با دستاش جهت داد به مسیرمو برگردوندم به همون بیمارستان نحس !!!! همون که عزیزمو توی دلش داره .

رفتم که توی نمازخونه اش حرف بزنم ..

امــــــــ ـا ..

وقتی رسیدم به اون اتاق سه در چهار دوازده متریِ مفروش ... چیزی نداشتم برای گفتن ..

نه برای حرف نداشتن .. برای اینکه بلد نبودم .. تا حالا مستقیم و بی واسطه نگفته بودم .. جز همون چندین لغـــ ـات تکـــ ـراری عربـــ ـی هنگام نمازم .

همش گفته بودم .. اقــــ ـام ، به خدا برسون صدای دل دردمند سارا رو ..

اما حالا نمیدونستم چطور باید خدا رو خودم ، مستقیم ، خطاب قرار بدم .

ولی باید میگفتم ..

چادر سپید گلدار چروکیده رو به سر کشیدم و رو به کعبه اش نشستم .

باید میگفتم که بهم رحم کنه .. که همتا رو بهم برگردونه .. که مصلحتش و توی این قرار نده .. که من کوچیکم ...

و گفتم .. با ساده ترین لغات فارسی گفتم :

خدا اومدم بی واسطه ..

خودم اومدم .. تنهـــــ ـا ...

اومدم بگم ...

خدا خسته ام .. خدا ناتوانم .. خدا کوچیکم .. خدا شرمنده ام نکن ..

خدا امانت دار بودم ..

خدا چطوری نگاه کنم تو چشمای اشکان .. خدا توکه میخواستی ازم بگیریش پس چرا بهم پس دادیش ؟!! چرا گذاشتی بشه همه کسم .. که بند بشه به نفسم ..

خدا چیکار کنم ؟!!

خدا چیکار کردم ؟!!

همیشه شکرگزارت بودم . نبودم؟!!

بودم .. به خودت قسم که بودم.

که اگه خندیدم .. گفتم شکرت خدا !!

که اگه گریه کردم .. گفتم هر چی تو بخوای خدا !!

که هر شب و هرروز بعد از هر خنده ، گواهـــــ ـی دادم به بزرگیت ..

به رسالت محّمدت ........ پیامبرم .

به ولایت علیت ......... امامم .

خدا به حق محمدِ امین ت ..

امانتم دارم ، امانتم و بهم برگردون .

گفتم .. باهاش حرف زدم .. قسم دادم ... قران سر گرفتم و مویه سردادم ..

تا وقتی که دیگه جونی برام نموند و بی حال کنار سجده گاهم افتادم .

چشم که باز کردم ، نور زیادی به چشمام خورد و مجبورم کرد که دوباره چشمامو رو هم بذارم .

اینبار به اهستگی کمی از چشمامو باز کردم و به اطرافم نگاه کردم ..

با دیدن مریم که سرش و کنار چشمام گذاشته بود و خوابیده بود .. متوجه موقعیتم شدم .

توی یه اتاق نسبتا بزرگ ، روی یه تخت دراز کشیده بودم ..

سر برگردوندم تا همه جا رو به خوبی ببینم ، بهنودم دیدم که روی صندلی کنار تختم نشسته بود و چشماشو بسته بود ..

هنوز گنگ بودم که تازه با دیدن بهنود ، یاد همتای عزیزم افتادم و همین هم باعث شد نیم خیز بشم ..

باید میفهمیدم که چه به روزگارم اومده .. همتای من الان توی چه وضعیتی گرفتاره ؟!

با نیم خیز شدن من ، همزمان مریم و بهنود هم بیدار شدن و بهم نگاه کردن .

مریم _ چی شـده ؟!! چرا گریه میکنــــ ـی ؟!!

بغض دوباره چنگ انداخته بود به گلوم و هوای دلم و ابری کرده بود ..

_ مریــــ ـم ؟!!! همتـــ ـا ؟!!!

مریم میخواست که جوابم و بده که با اشاره ی دست بهنود ساکت شد ..

نگاه نگران مریم و دستای به نشونه ی سکوت بهنود ، داشت کلمه ی بدبختی رو برام هجی میکرد و سوزش قلبم و شدیدتر ، که بلاخره به حرف اومد بهنود ..

بهنود _ اروم باش سارا ؟! همتا حالش خوبه .

نگاه بی فروغمو بهش دوختم .. ادامه داد :

بهنود _ حقیقت و بهت میگم .. باور کن .

امید اول توی دلم درخشید و توی چشمام نور شد .

بهنودم به گمونم دید که لبخند نشست گوشه ی لباش .. منم همه ی التماسم و توی صدام ریختم و نالیدم :

_ پس منو ببر که ببیمنمش .

بهنود _ باشه میریم .. خوب .. ولی فعلا بیهوشِ ..

بازم ترسیدم از اینکه بخشی از حقیقت و بهم نگفته باشن و ...

_ دروغ میگی حتما رفته توی کمــــــ ـا .. اره ... بهم بگو بهنود خواهش میکنم .

و اماده ی هق زدن بودم دوبـــ ـاره که ..

پیمان _ به خدا اگه بازم بخوای وَنــ ـگ بزنی این یخچال و میکنم توی حلقت .

مات نگاهش کردم .. و اون بدون توجه به نگاهم ادمه داد :

پیمان _ وقتی میگه خوبه خوب دیگه .. ای بابا !!!! دارم از خستگی میمیرم .. نمیذاره بخوابیم ...

افرین دختر خوب حالا هم به سکوتت ادامه بده بذار بخوابم .. اه ه ه ه .

هنوز داشتم بهش نگاه میکردم که با صدای " خفه شو پیمان " ِ بهنود و خنده ی بلند مریم ، به خودم اومدم و لبخندی روی لبم نشست .

جدیّت کلامش در عین شوخی ارومم میکنه .. میدونم که راست میگه بهم ..

وگـرنه نمیتونست هیچکس نمیتونه توی بازیگری از برق چشماش هم استفاده کنه ، برای تفهیم کلمات !!

اینو توی نگاه مطمئن مریم و لبخند ارامش بخش بهنود هم پیدا کردم .

اروم شدم خیلی .. حالا دیگه مطمئنم که همتای من سالمِ و مشکلی براش پیش نیومده ..

باز هم به طرف پیمان نگاه کردم ..

روی کاناپه دراز کشیده بود و سعی میکرد که بخوابه ..

_ خوب چرا اینجا خوابیدی ؟!! میرفتی خونه دیگه ؟!!

پیمان _ از این پسره ی بیشعور بپرس که نذاشته برم .

با لبخند غیر قابل کنترلی به بهنود نگاه کردم .. بهنود با لبخند نگاه ازم گرفت و با اخم به پیمان نگاه کرد ..

اما همین که میخواست حرفی بزنه .. باز هم پیمان به حرف اومد و رو به من ادامه داد :

پیمان _ پسره ی پــــ ـررو به من میگه باید بمونم و به عنوان پزشک مراقب احوال همتا خانم باشم .. بعد بهش میگم خب توکه هستی ، لااقل بذار منو این عشقم بریم خونه استراحت کنیم .. میگه لازم نکرده .. من باید پیش خانومم باشم !!!!

ضربان میگیره قلبم و پمپاژ میکنه خون رو به گونه های سردم که احتمالا حالا گلگونش شدن ..

غرق در لذت از توجه بهنود ، به سمت مریم چرخیدم و به گمان خودم ، موضوع رو عوض کردم .

_ عشــــقم !!! از کـ ـی؟!!!!

مریم هم خجالت زده و سرخ و احتمالا غرق شده در لذت سرش و پایین انداخت و لبخند زد .. که بازم پیمان متکلم وحده شد :

پیمان _ سارا خانــــ ـم ؟!!! این همه حرف زدم .. فقط عشقمشو شنیدی ؟!!

_ چرا خوب .. همه رو شنیدم .. ولی خوب نمیتونم تشکر کنم . چون وظیفته دیگه ..

بعدم حالت پرسشی به بهنود نگاه کردم :

_ مگه سرکشی به بیمار از وظایف پزشک نیست ؟!!

و بهنودم سرخوش از شیطنت کلامم سرش و تکون میده و بلند میخنده !!

که بازم داد پیمان در میاد و من توی خنده هام ، فراموش میکنم گذشته ی غمزده مو .. و امیدوار نگاه میدوزم به اینده ی مبهم پیش روم ..

با شنیدن ضربه هایی که به در میخورد نگاهم به در دوختم .

با فکر اینکه شاید منصور باشه ، لبخندی روی لبام نشسته بود .. اما با دیدن پرستار جوونی که از در اومد تو لبخندم جمع شد .

نمیدونم چرا اصلا حس خوبی نسبت بهش نداشتم و فکر میکردم نوع نگاهش به بهنود یه جوریه !!!

با لبخند مکش مرگ مایی که به بهنود زد ، حدسمو به یقین تبدیل کرد و باعث منقبض شدن عضلات صورتم شد .. فعالیت قلبم شروع شد و حس حسادتــو وارد جریان خونم کرد .. حسی که هیچ وقت تجربه اش نکرده بودم !!

شاید به خاطر اینکه هیچوقت نسبت به جنس مخالفم حس مالکیت نداشتم ..

حتی نسبت به مهدی و حس اتیشینی که بهش داشتم هم تجربه نکرده بودم .. اما حالا نسبت به بهنود ....

پرستارِ اول با عشوه ی خاصی رو به بهنود کرد :

پرستار _ سلام اقای دکتــــــ ـر!!!!

نگاه من هم ناخداگاه عکس العمل بهنود و جستجو کرد ..

بعد هم با کمی عشوه ی بیشتر !!!! به پیمان سلام کرد .

پیمان که اصلا نگاش نکرد . بهنود ولی ، با چهره ای خونسرد پاسخش و داد .

اخم کردم و نگاهمو ازش گرفتم .. نمیدونم چرا توقع داشتم با اخم و جذبه جوابش و بده تا نیشش بسته بشه ..

بهنود _ خانم تماس گرفتین ، حال دخترمو بپرسین ؟!!

با شنیدن این حرف که "یعنی خانم ، من خودم زن و بچه دارم ، روی من حساب نکن " ، کمی از خشمم کمتر شد .. اما این دختره ظاهرا ترشیده ، پرو تر از این حرفا بود ..

با همون عشوه که حالا از صداش به حرکت دست و صورتش منتقل شده بود ، جواب داد :

پرستار _ بله دکتر گفتن وضعیت دخترتون نرماله، ولی هنوز بیهوشیش از بین نرفته .

نفس راحتی کشیدم و زیر لب خدا رو به خاطر نشون دادن دوباره اش به من شکر کردم .. و بازم برای دیدنش بیتاب شدم .. ولی چیزی نشون ندادم که به خاطر بیتابی هام فرصت دیدنش ازم نگیرن .

ودرحالی که هنوز مشغول ادامه ی احوالپرسیش و در واقع دلبری بود ، به سمت من میومد که سرمم و چک کنه ، اما بهنود نذاشت و گفت خودش حواسش هست .

پرستارِ که حالا از روی لباسش میتونستم رزا رضوی بود ، رو به بهنود گفت :

رزا _ ببخشید اقای دکتـــــ ـر ، دکتر فولادی ، رئیس بیمارستان میخوان شما و اقای دکتر اذرنوش رو ببینن .. خواستن لطف کنید تشریف ببرین دفترشون .

بعد هم محض خودشیرینی ادامه داد :

رزا _ فکر کنم .. میخوان تا تنور داغه باهاتون قرارداد ببندن .. که همینجا حفظتون کنن .

وای که من توی اون لحظه دلم میخواست اینقدر قدرت داشتم که بلند شم چشمای براقّشو با ناخونام دربیارم تا دلم خنک بشه !!

همه ی وجودم اتیش شده بود و احتمالا رنگ پوست گندمیم رو به قرمزی رفته بود ..

اما ظاهرا فقط من نبودم که داشتم حرص میخوردم .. چون درست لحظه ای که من در حال خودخوری بودم مریم با لحن خاصی که حرص خوردن کاملا درونش نمایان بود گفت :

مریم _ اختیار دارین خانم !! با وجود پرستارای دلسوز و مهربونی مثل شما که اصلا نیازی به تنور داغ نیست .. سردش هم با گرمای وجود شما میچسبه !!!

با این حرفش ابی شد روی وجودم .. دلم میخواست پاشم ببوسمش .. از خوشی زیاد نمیتونستم لبخند سرخوشم و پنهان کنم ..

پیمان که فرهنگ بزرگ شدن توی غرب رو نشون داد و بدون ملاحظه به حال رزا با صدای بلند خندید .. و زیر لب قربون غیرتی شدن مریم رفت ..

بهنودم سرشو پایین انداخته بود و میخندید .. یعنی با خنده ای که پیمان میکرد ، دیگه کنترل از دست هممون خارج شده بود .

رزا هم لبـــــــ ـو ، فرار رو بر قرار ترجیح داد و رفت ..

وقتی که حسابی خندیدیم ، بهنود عزم رفتن کرد که پیمان مخالفت کرد :

پیمان _ من که نمیام .. توی زن ذلیــــ ـل میخوای بمونی .. من چند روز دیگه دست عشقم و میگیرم برمیگردم ..

با عکس العملی که مریم نشون داد فرصت هر گونه خوشی رو برای شنیدن زن ذلیلیِ بهنود ، از من گرفت .

مریم یک دفعه بلند شد و دست به کمر ایستاد و گفت :

مریم _ اِ .. واقعا میخوایــــــ ـن با عشقتـــــ ـون برگردیــــــــ ـن ؟!!

پیمان چند لحظه خیره به مریم نگاه کرد .. یهو با چهره ی کاملا جدی بلند شد و روبه بهنود گفت :

پیمان _ بهنود بریم که قرارداد و امضا کنیـــم !!!

با دیدن چهره ی اخم کرده و جدیش ، هممون تا چند لحظه سکوت کرده بودیم و چیزی نمیگفتیم .. اما یهــــ ـو با تحلیل حرفاش اتاق از شدت خنده هامون منفجــ ـر کردیم ..

هنوز در حال خندیدن بودیم که در اتاق به شدت باز شد و رعنا با چهره ای برافروخته وارد اتاق شد ...

رعنا _ مرض ! میخندین .. خیلی احمقین .. خیلـــ ـی !!

خیلی رو وقتی گفت ، به وضوح لرزش توی بدنشو دیدم ..

بعد هم در میان بهت و حیرت منو و مریم با صدای بلندی گریه کرد ..

گریه که نه ضجه زد ..

با دیدن گریه هاش سریع به خودم اومدم و خواستم که سرم و از دستام خارج کنم و به سمتش برم .. با شتابی که توی حرکاتم داشتم ، ظاهرا مریم تازه به خودش اومده بود که با دست به من اشاره کرد که دست نگه دارم و خودش به سمت رعنای گریان رفت !!

بهنود و پیمان هم با بی صدا ترین شکل ممکن از اتاق خارج شدن .

تازه همگی اروم شده بودیم که پدر جون وارد اتاق شد .. و با چشمای سرخ و صورت خیس از اشک ما رو به رو شد .

بعد از اینکه مریم به سمت رعنا رفت .. خیلی تلاش کرد تا اونو در اغوشش بگیره .. ولی موفق نبود .. من هم سعی میکردم با همه ی ضعفی که داشتم .. با کلام دلداریش بدم !

توی همین تقلاها و دلداری دادن ها بود که رعنا طغیان کرد و غرید :

رعنا _ مرگ .. رعنا جان چیه ؟!!! مرض رعنا جان چیه ؟!!

من از اون ور کشور باید بشنوم که خانم رو به موتــــــ ـن .. بعد با حالت مرگ خودم و برسونم اینجا .. بعد بیام ببینم این خانـــــــــ ـم ، صحیح و سالم اینجا نشسته و داره با صدای خنده هاش گوش فلک و کر میکنه ..

با حرصی که میخورد اولش خنده م گرفته بود ولی با همه ی وجود سعی در کنترل خودم داشتم .. فکر کنم مریم هم وضعیتی بهتر از من نداشت .. که اونطوری قرمز کرده بود ..

ولی خوب بعدش ..

با شنیدن جمله های رعنا ، که حالا دیگه از حرص خبری درونش نبود و سراسر بغض بود و ترس ، اشکای منم باریدن گرفت و صورتم دوباره شستشو داد ..

رعنا _ اخه بی انصافا .. نمیگین من راه دورم !! همینطوری هم از بی خبری ازتون توی نگرانی دست و پا میزنم ..

با هق هقی که میکرد ، دل سنگ اب میشد .. چه برسه به دل پر درد منو و اشکای دم مشکِ مریم !!

رعنا _ از اونجـــ ـا تا خود اینجــــ ـا گریه کردم .. مُــردم و زنده شدم ..

به مامانمم نگفتم دارم میام اینجا .. حتی به بابکم نگفتم ..

بعد با نگاه گله مندش که به من دوخته بود ادامه داد :

رعنا _ نمیتونستین به منم خبر سلامتیتونو بدین ؟؟!!!

رعنا میگفت .. گلایه میکرد .. مریم هم معذور از کوتاهی که در حقش کرده بود .. سبه زیر گوش میکرد .

امـــ ـا من به این فکر میکردم که مگه فکر همتا میذاشت که من به فکر عزیزِ نگرانِ دیگه ای هم باشم ..

عزیزی که مطمئنم اونم هنــــ ـوز از همتا چیزی نمیدونه که حالا این طوری گله مند به من خیره شده ..

مطمئنم اگه بدونه .. اگه بشنوه .. اگه ببینه ..

به من حق میده که ببرم از دنیا و همه ی عزیزاش ..

اما نگفتم تا اروم تر بشه .. نگفتم تا مسلط بشه ..

میدونستم که همتا برای رعنا هم عزیزه .. میدونستم که خراش روی پوست همتا فقط منو نمیسوزونه .. میدونستم برای اونم درده .. میدونستم که شاید اونم با شنیدن این موضوع برای اندک زمانی حتی ، از دنیا کنده بشه ..

میدونستم چه دردی داره که حتی برای تبرئه ی خودم هم از این راه استفاده نکرده بودم ...

با صدای پدرجون به سمتش برگشتم .

پدرجون _ چه تونه شماهـــــ ـا ؟!!! همتا که خوب شده به سلامتی ؟!!!

سریع به رعنا که کنار مریم روی کناپه ی توی اتاق نشسته بود ، نگاه کردم که عکس العملش و ببینم ..

سر به زیر هنوز درگیر اشکاش بود .. به خیال اینکه متوجه حرف پدرجون نشده بود .. نفس حبس شدم و بیرون فرستادم .. صدای بیرون فرستادن نفس های مریم هم نشون از هم عقیدگیش با من بود که یهو رعنا ، دوباره توی جاش نیم خیز شد ..

رعنا _ چـــــــ ـی گفتین ؟؟!! همتا چـــــ ـی شده ؟؟!!

اینبار مخاطبش پدر جون بود .. ولی پدر جون که معلوم بود از عکس العمل رعنا گیج شده .. فقط نگاهش میکرد و کلامی به زبون نمیاورد ..

رعنا هم کلافه از نگرفتن پاسخش از پدرجون ، به سمت مریم برگشت و غرید :

رعنا _ همتا چیزیش شده ؟!!!

و رو به من ادامه داد :

رعنا _ تورو خدا بگو چی شده ؟!! برای این حالت تو هم بد شد .. اره ؟؟!! طوریش شده که به من چیزی نمیگین نه ؟؟!!

بعد هم به حال اول برگشت و این بار مویه سر داد ..

منکه حتی با فکر کردن هم ، به بلایی که ممکن بود به سرم بیاد ، دلم مرگ میخواست ، همپــ ـا شدم باهاش و گریه کردم .

مریم هم با دیدن حرکات ما هم گریه اش گرفته بود .. هم خنده ..

بین و گریه ها و خنده هاش مارو سرزنش میکرد و انـــگِ ضعیف بودن بهمونم می بست .

دستای سردمو روی شیشه ی سخت گذاشتم ، تا شاید قدرت مادرانه ام خورد کنه اون سختی رو ..

که برسه به دخترک کوچولوم که روی اون تخت فلزی خوابیـــــ ـده ..

اره .. دلم میخواست فکر کنم که خوابیـده ..

که خسته از انجام تکالیف مدرسه اش .. خسته از شیطنت های معمولش داره استراحت میکنه ..

دلم میخواست چشمامو ببندم به روی باند سفید کشیده شده روی سرش ... به روی دستای کوچیک قابِ گجی شده اش .. به روی خراش های ریز و درشت گونه هاش ..

و فقط فکر کنم که کوچولوی ناقلای من خوابیده و داره توی خوابش با کمک فرشته ها انرژی جمع میکنه .. برای دلبری کردن برای یه دنیــــــــ ـا!!!

نمیدونم با این فکر بود که تزریق کردم به جونم ، این ارامشو یا حس کردن گرمایِ وجود مردی که لحظاتی ِ کنارم ایستاده و داره همپای من ، نمیدونم به چه چیزی ، فکر میکنه ..

ارامشی که یه حس خوبی بهم دست میداد .

حسی که منو وادار میکرد ، عقب بکشم و از پشت تکیه کنم به اون مرد .. حسی که اینقدر قوی بود که نتونم دربرابرش تاب بیارم ..

و اگه حرمت یدک کشیدن اسم مسلمون رو نداشتم .. تا حالا گرم که نه ذوب شده بودم توی اغوشش !!

نفس عمیقی کشیدم که دور کنم وسوسه ی رخنه کرده توی جونمو امــ ـا ، با صدام که "اتکــ ـا " رو فریاد میزد نتونستم کاری کنم .. شاید هم نخواسته بودم که بتونم !!!

_ بهنود ؟!! بهم حقیقت و گفتی که بهوش میاد ؟!!

بهنودم لبخندی زد که نمیدونم از سر چی بود .. ولی قشنگ بود ..

بهنود _ اره عزیزم !! اون الان فقط خوابه .. همه ی علایمشو چک کردم .. نرمال بود .. خوبه مطمئن باش.

منم اینبار مطمئن تر ، چشم از لبخندش گرفتم و دوختم به همتای خوابالودم !!

ساعتی بعد بلاخره دخترکم چشماشو باز کرد و من و از این همه دلنگرانی ها نجات داد ..

هرچند که به دقیقه نکشید و دوباره بسته شد ..

اما همون باز کردن چند لحظه ای چشم هاشم کافی بود برای اینکه من دوباره دلم ضعف بره .. برای رنگش .. برای برق نهفته ی توش که حتی الانم خاموش نشده بود ..

و ...

توی همه ی این ضعف رفتن هام ، یادم اومد چشمای براق اشکانم رو ..

و ...

بی انصافی بود که اگه یادم نیاد رنگ خوشگل چشمای یلدا رو که دل برده بود از اشکان معروف به دلسنگی رو ..

و ...

تصور نکنم لبای خندونشونو ، از باز شدن دوباره ی چشمای گلشون به این دنیا .. که میدونم از دعای خیر اونا بود که خدا رحم کرد ، به دلِ من ..

مریم هم وقتی که از سلامت همتا مطمئن شد .. به خواست پدرجون و به اصرار من به همراه رعنا و پیمان برگشت خونه .. که هم استراحتی کنه .. هم مراقب همرازم باشه که سوری جون هم بتونه سری به همتا بزنه و با دیدن دلنگرانیش رو برطرف کنه ..

دو روز بود که توی بیمارستان بودم و حتی حاضر نشده بودم که لحظه ای غافل بشم از همتا که تازه منتقل شده بود به بخش و بیشتر از وقت دیگه ، نیاز داشت به من که با محبتام .. دردهاشو به جون بخرم .

بهنودم تمام این دو روز کنارمون مونده بود .. و من سراسر انرژی شده بودم .. و همتا ساکت ، اما خوشحال از وجود پدر و مادر ، حتی اگه این پدر عاریه ای باشه و موقتی !!!

مریم _ یه کاری میخوام بکنم پایه این ؟!!

یه نگاه من و رعنا به مریم و گرفتن رد نگاهش که دوخته شده بود به پیمان که محاصره شده بود توسط دوتا پرستارِ نزدیک ایستیشن ، کافی بود که به افکار پلیدش پی ببریم و لبخند شیطانی که نه ناقلایی بزنیم !!

_ هستم .

رعنا _ هستــــــ ـم .

و هرسه نفرمون توی این حرفه اینقدر تجربه داشتیم که بتونیم بدون نقشه و هماهنگیِ قبلی هم ، کاری رو انجام بدیم .

مریم ظاهرا فکری به ذهنش رسیده بود .. به سمت پیمان اشاره کرد که حواسش و پرت کنم ..

سری تکون دادم و با گام های بلند خودم و به پیمان و پرستارا رسوندم ..

_ اِ پیمان اینجایی ؟!!! سلام .

پیمان _ سلام .. اره تازه اومدیم .. مریم و دیدی ؟!! اومد پیش تو !!!

_ نه ندیدم !! اومده بودم بیرون کار داشتم .. تو چرا نرفتی داخل ؟!

پیمان که ظاهرا به رفتار من مشکوک شده بود لبخند نامحسوسی به لب نشوند و با سر به اون دوتا پرستاری که تا الان سعی داشتم نادیده اشون بگیرم ، اشاره کرد .

پیمان _ بله .. داشتم میومدم .. ولی خانم ها رو دیدم ، خواستم سلامی عرض کنم .

منم با واضح ترین شکل ممکن جا خوردم و سلام کردم و عذر خواهی از نادیده انگاشتنشون !!

_ ای وای ببخشید .. اصلا حواسم نبود .. خوبین خانم ها ؟!

پرستار ها شاید گمان میکردن که من پل بشم براشون ، با خوش رویی جوابم رو دادن .

و من با بدجنسی پل شدم براشون و ادامه دادم :

_ پیمان جان .. این چند روز من به حدی زحمت دادم خدمت خانما که واقعا شرمنده ی گل روشون هستم ..

و پیمانم احتمالا با خبر از نقشه ی پلید توی ذهن من فقط لبخند زد و با سر تایید کرد ..

پرستار _ خواهش میکنم خانم .. ما فقط وظیفه مون رو انجام میدیم .

_ نفرمایید .. لطف کردین به ما ، والا خیلیا هستن که اصلا وظیفه براشون مهم نیست . حالا لطف کردنشون پیش کش !!

پرستار ها هم سرخوش از تعریف من سری به تواضع تکون دادن که پیمان نطق فرمود :

پیمان _ بله !! مطمئنن بیمارستانی با این سابقه ، از پرسنل مجربی استفاده خواهد کرد .

_ البته اینم باید اضافه کرد که رییس بیمارستان توی انتخابشون از حس زیبایی شناسیشون هم بهره گرفتن !! اینجا همه خانم ها به حد زیـــ ـاد زیبا هستن .

پیمان که حس کرد دیگه نمیتونه خودش و کنترل کنه .. با دست به من اشاره کرد که بریم ..

با اشاره ای که پیمان کرد ، به طور نا محسوس به پشت پرستارای سرخوش از تایید شده ی مارک لوازم ارایشیشون ، نگاه کردم .

مریم و رعنا هم انگار کارشون تمام شده بود .

سریع ازشون جدا شدم و به چهره ی بهت زده شون از این تغییر سریع موضعم توجهی نکردم . به سمت مریم و رعنا رفتم . پیمان مثل یه بچه ی خطاکار دنبال خودم کشوندم .

مریم و رعنا هم سرخوش از عملی که ازشون سرزده بود ، با لبخندی کنترل شده به سمت ما میومدن .

_ اِ شما اینجایین ؟!! همتا رو دیدین ؟!!

و چشمکی به مریم زدم .

مریم _ اره .. اره .. دیدیم .. تو کجا بودی ؟!

_ رفته بودم پایین کار داشتم .

همینطور داشتیم حرف میزدیم که یه صدای جیغی از پشت ایستگاه ایستیشن بلند شد ..

ماهم سراسیمه به همراه پیمان به سمت پرستاران زیباروی بیمارستان رفتیم !!!

ظاهرا پرستاری که خواسته بود روی صندلی بشینه .. احساس فرو رفتن یه جسم تیز و توی بدنش داشته ، که بعد از بررسی با یه سرنگ مشکوک به الودگی مواجه شده !!!!

وای قیافه ی پرستاره دیدنی بود .. رنگ پوستش با گچ دیوار مسابقه گذاشته بودن ..

و ترس از الودگی باعث شده بود نقابِ هــ ـای کلــ ـاس بودن و از صورتش برداره و به زمین و زمان حرف های رکیک بزنه ..

منم سعی میکردم که ارومش کنم .

_ نترس عزیزم .. اروم باش .. چیزی نیست . ازمایش میدی ، میفهمی که چیزیت نشده ..

مریم هم در ادامه نطق های من ، نطق فرمود :

مریم _ اره دختر گل .. این همه ترس نداره کــ ـه .. ماشالله الان علم خیلی پیشرفت کرده .. تازه این بیمارستان دکترای خیلی خوبیم داره که اگه الوده ام شده باشی .. که اشالله نشدی .. درمانت میکنن ..

بعدم با حرص تمام رو به پیمان ادامه داد:

مریم _ نــــ ـه پیمان جــ ـان ..

رعنا که رسما بیخیال شد و رفت یه گوشه که بخنده .. پیمان علنن میخندید .. بهنودم نگاه گیجش بین منو مریم و پیمان در گردش بود .

کسی هم حواسش به پرستاره مشکوک به مبتلامون نبود !!

بلاخره بعد از چند دقیقه پیمان نگاه از مریم گرفت و رو به اون یکی پرستار گفت :

_ خانم لطفا با ازمایشگاه تماس بگیرین که یه نفر رو بفرستن تا خون توی سرنگ و ازمایش کنن .. با رییستون هم تماس بگیرین برای ایشون مرخصی رد کنن .. فکر کنم اگه یه چند روزی توی بیمارستان نباشن برای سلامتیشــــ ـون بهتره !!

جمله ی اخرش و در حالی بیان میکرد که نگاه عاشقش و به مریم اخم الود دوخته بود !!

همراه مریم ، مشغول جمع اوری وسایل همتا بودیم .

بهنود هم رفته بود که کارهایی ترخیص رو انجام بده .. خدا رو شکر امروز دخترکم مرخص میشد .. با اون که هنوز درد داشت و کاملا خوب نشده بود ، اما بهنود ترجیح میداد توی خونه مراقبش باشیم ..

همتا با ارامبخش هایی که بهش تزریق کرده بودن خوابیده بود .. مریم هم مشغول خالی کردن یخچال کوچک توی اتاق بود ..

مریم _ سارا اینا رو میخوای بذاری برای خدمه ؟!!

_ اره .. بذار میبرم براشون .

مریم _ باشه . راستی سارا یه چیزی ، تا حالا مشاجره ی سوری جون با پدر جون و دیدی ؟؟!!

_نه اصلا .. سوری جون همیشه برای پدرجون احترام خاصی قائله .. پدر جونم همینطور .

مریم _ پس بگو همه ی اتیشا از گور تو بلند میشه !!

_ چطور ؟؟!

مریم _ هیچی بابا امروز منو رعنا رفته بودیم بیرون .. وقتی برگشتیم .. صدای مشاجره اشون میومد .. ماهم به طور کاملا اتفاقی !! شنیدیم چی میگفتن ..

خنده ام گرفته بود .. مریم و رعنا واقعا فضول بودن .. به خصوص اگه پای بحث های شیرین خانوادگی وسط بود .

_ خوب حالا ربطش به من چی بود ؟!!

مریم _ هیچی بابا ، پدر جون هنوزم سوار بر خر شیطون میخواد بتازونه و تورو به منصور برسونه .

مات شدم .. ولی مریم بدون توجه به من ادامه داد :

مریم _ برای اخر هفته ی دیگه براتون وقت محضر گرفته .. سوری جونم میگفت " بهنود دیگه تنبیه شده .. بسشه "

مریم _ مثل اینکه پدر جون به بهنود قول داده بوده که وقتی برگشت ، تورو بهش برگردونه .. میدونستـــــی ؟!! ..

با هیجان ادامه داد و حتی منتظر پاسخی از من نشد :

مریم _ پدرجونم هی میگفت " اره قول دادم .. ولی من نمیتونم وقتی خود سارا جور دیگه ای میخواد زندگی کنه ، مجبورش کنم ."

سوری جونم میگفت" نکن این کارو باهاشون .. توکه میدونی بهنود چقدر سارا رو دوست داره .. دیدی که این چند وقت چطور داره مثل اسفند روی اتیش جلزو ولز میکنه .. سنگ نشو جلوی پاهاش .. بذار بهنود و سارا باهم کنار بیان ... اخه تو چرا کاسه ی داغ تر از اش شدی ؟!!!"

" پدرجونم هی میگفت .. میدونم .. میدونم .. ولی خودش باید بخواد خانمم "

مریم _ وای وقتی گفت خانمم ، اینقدر با احساس بود که رعنا با صدا خندید .. سریع دهنشو گرفتم تا ابرومون نره .. ولی مگه ول میکرد .. هی میگفت " صداهاشون قطع شد .. فکر کنم صلح کردن .. رفتن سراغ کارای مثبت 18 ای "

مریم میگفت و میخندید .. ولی من سربه زیر و با ذهنی مغشوش ، مشغول انجام کارام بودم .

و فک میکردم که چقدر به بهنود نیاز داشتم ..

تصور نبود بهنود توی این چند روز ، لرزششی به بدنم میداد که باعث میشد بدونم چقدر بودنش اهمیت داشت ...

توی همه ی دغدغه هام ناجی بود برای قلب خسته ام ..

بدون منــــــــــــ ـت!!! بدون چشم داشت !!

و چقدر قشنگ بود همه ی این دونستن ها ...

دونستن همه ی تلاش های قشنگی که برای پررنگی حضورش میکرد ..

دونستن اینکه ، همه ی تلاش های مَردم برای راحتیِ منه ، قند و کیلو کیلو توی دلم اب میکرد . اما هنوزم نمیتونستم اجازه ی ورود به حریمم رو کامل بهش بدم .. هنوزم یه ترسی ته دلم داشتم . نمیدونم منشاء اش از کجا بود .. هرچی که بود بی اعتمادی نبود ..

که من همه ی وجودم اعتماد بود به بهنود ..

اما ترس

شاید از تکرار مکررات تعریف نشده ی زندگیم باشه .. ترس از ناتوانی برای مقابله ی اونها ..

نمیدونم ..

ذهنم مشغول شده بود ..

وقتی به خودم اومدم که مریم بیرون رفته بود و بهنودم سعی میکرد اهسته همتا رو به اغوش بگیره ..

کوفتگیِ بدنش تا حدودی خوب شده بود .. ولی دست راست و پای چپش ، توی گچ بود . و راه رفتن و براش مشکل میکرد ..

بهنود _ اماده ای ؟!! بریم ؟!!

_ اوهوم بریم .. کاراش تموم شد ؟!!

بهنود _ اره عزیزم نگران نباش ، تموم شد .

لبخندی ناخواسته ای که از شیرینی عزیزم گفتنش توی وجودم ، روی لبام اومده بود ، با پایین انداختن سرم مخفی کردم .. اما مطمئن بودم نمیتونم چشمایی رو که حالا سرشار از شوق زندگی بود و میدرخشید ، هیچ جوری پنهان کنم ..

پس تلاشی هم برای پنهانش نکردم و گذاشتم که فریاد بشن و برای همه خودنمایی کنن .

از سالن که به سمت خروج عبور میکردم .. یه حسِ دیگه هم به تجربه ی همه ی حس های خوب و بدم اضافه شده بود ..

احساس غرور از داشتن مَردی که با همه ی علمش .. با همه ی غرورش .. با همه ی زیباییش .. با همه ی مرکز توجه قرار گرفتناش ....

مَــــ ـرد مـــــــــ ـنِ ..

مردِ من که حالا ، داره سعی میکنه پدر بچه ی من که نه !! پدر بچه ی برادر من باشه ..

بدون اینکه ذره ای به این فکر کنه که شاید اندکی حتی از وجه اجتماعی اش کم بشه ..

و من میدونم که برای منه ..

و من با همه ی لذت های خوب دنیا ، دوشادوش قدم زدن توی راهروی شاید منحوس ِ بیمارستان رو ترجیح بدم به قدم زدن تنها رو توی بهترین خیابون های فرانسه !!!

به ماشین که رسیدیم .. بهنود همتا روی صندلی عقب خوابوند و من رفتم که مریم و پیمان و پیدا کنم که با شنیدن اسمم از طرف کسی متوقف شدم ..

_ خانم یوسفی ؟؟!

برگشتم ..

مدیر مدرسه ی همتا و معلمش .. همراه دوتا اقا که حدس میزدم یکی از اون ها باید راننده ی تصادف کرده با همتا باشه که به قید ضمانت ازاد بود ..

_ سلام ..

خانم مهدوی _ خوبین ؟! همتا جان خوبه ؟!!

_ بله بهتره ممنون ..

خانم مهدوی قصد معرفی کرد ، دستی منو در برگرفت که از اتیش به وجود اومده توی ناحیه ی کمرم ، ندیده هم میتونستم تشخیص بدم کیه .. اما برگشتم نگاش کردم که حرارت نگاهش پخش کرد گرما رو توی تمام نقاط تنم ..

فکر کنم متوجه حالم شد .. که یه فشار خفیف به کمرم وارد کرد و لبخند زد ..

بهنود _ عزیزم معرفی نمیکنی ؟!!

خنده م گرفته بود .. فکر کنم خیلی منگ میزدم که چهره ی بهنود روبه قرمزی بود .. معلوم بود خیلی داره خودشو کنترل میکنه که بلند نخنده ..

نفس عمیقی کشیدم و رو به خانم مهدوی که حالا با کنجکاوی به ما نگاه میکرد :

_ همسرم !!!

نمیخواستم با عنوان دیگه ای معرفیش کنیم ..

یعنی حتی اگرم میخواستم ، با دستایی که دورم حلقه شده بود ، نمیـــ ـتونستم !!

با فشاری که به کمرم وارد کرد .. نگاهم و بهش دوختم .. توی چشمای قشنگش قدردانی موج میزد ..

نگاه ازش گرفتم و به خانم مهدوی با دست اشاره کردم:

_ ایشون خانم مهدوی مدیر مدرسه ی همتا هستن و ایشونم خانم اکبری معلمشون ..

کمی مکث کردم :

_ متاسفانه اقایون و نمیشناسم ..

مردی که کنار خانم اکبری ایستاده بود سریع دستشو به سمت بهنود دراز کرد و در

همین حین خودش و معرفی کرد : سلام من جورابلو هستم همسر خانم اکبری .

بهنودم باهاش دست داد و ابراز خوشبختی کرد ..

خانم اکبری با کمی هیجان که توی صداش کاملا مشخص بود ، رو به بهنود گفت :

اکبری _ اِ مشتاق دیدارتون بودیم اقای دکتـــ ـر!!!

بعد هم انگار از چیزی مطمئن نباشه ادامه داد:

خانم اکبری _ پزشک هستین دیگه ؟!!

بهنود _ بله درسته

معلوم بود کمی تعجب کرده .

اکبری _ همتا جون گفته بود که پدرش پزشکه .. و خارج از کشور فعالیت میکنه .. اما نگفته بود که برگشتین ..

چشمای من قد توپ پینگ پونگ گشاد شده بود .. برای همین مجبور شدم سرم و پایین بگیرم و نگاهم و به کفش های پاشنه دار خانم اکبری بدوزم ..

بهنود هم که انگار با دمش گردو میشکست . غرق در شادی بود .. اینو هم از لحن کلامش و هم از فشار دستاش میتونستم حس کنم ..

بهنود _ بله خانم چون تازه برگشتم .

خانم اکبریم انگار خیلی وقت بود که منتظر بهنود بود که ول نمیکرد ..

خانم اکبری _ بله درسته .. چون چند روز پیش که ازش خواستم از شما بخواد برای معرفی مشاغل تشریف بیارین .. پکر شد و گفت که نیستین .. حالا ایشالله بعدا تشریف میارین دیگه ؟!

بهنود _ فعلا که الان وضعیت دخترم اینطوریه .. تا ببینم چی پیش خواهد اومد .

خانم اکبری میخواست ادامه بده که سریع اقای جورابلو میان کلامش اومد و با معرفی مرد مرموزِ ساکت ، به همسرش اجازه صحبت بیشتر و نداد :

جورابلو _ ایشونم اقای جوادی هستن ..

با کمی مکث ادامه داد ..

_ متاسفانه ایشون با دخترتون تصادف کردن ..

پس حدسم درست بود .. خودش بود .

مرد هم سرشو پایین انداخت و با صدایی که به سختی میشد شنید رو به بهنود گفت :

جوادی _ ببخشید اقا .. به خدا من نمیخواستم این طوری بشه .. خیلیم مراقب بودم به خدا .. ولی دخترتون خودش یه دفعه اومد جلوی ماشین .. من متاسفم واقعا"

بهنود دستاشو به سمت اقای جوادی دراز کرد و باهاش دست داد ..

بهنود _ میدونم اقای جوادی .. شما مقصر نبودین .. به خصوص اینکه سرعت ماشنتون هم پایین بود که خوشبختانه ضربه ی جبران ناپذیری به دختر ما وارد نشده ..

بعد هم روبه خانم مهدوی که با لبخند محوی نگاهش میکرد ادامه داد :

بهنود _ مقصر مسئولین مدرسه هستن که دختر منو بدون اینکه از امدن سرویسش مطمئن باشن به بیرون فرستادن ..

خانم مهدوی که حالا دیگه اخم جای لبخندشو گرفته بود ، خواست حرفی بزنه که بهنود دستاشو به نشونه ی سکوت بالا اورد و خودش ادامه داد :

بهنود _ من هیچ توجیحی رو نمیپذیرم خانم .. شما کوتاهی کردین .. باید بیشتر از اینا مراقب میبودین ..

و رو به اقای جوادی ادامه داد:

بهنود _ ما از شما ممنونیم اقای جوادی که دخترمون رو به بیمارستان رسوندین و به مسولین مدرسه که تا اون موقع حتی متوجه هم نشده بودن !!! خبر دادین .. من به زودی میرم رضایت میدم .

اقای جوادی تشکر کرد و خواست که دستای بهنود و که هنوز توی دستاش بود ببوسه .. که بهنود دستاشو کشید و به این مرد میانسال ولی شکسته اجازه نداد که دستاشو ببوسه .

و من هم ، هنوز توی تعجب بودم .. ولی نه اینبار به خاطر شنیدن حرف های همتا از زبون خانم اکبری .. که از اطلاعات دقیق بهنود راجع به تصادف همتا !!

بهنود ولی مسلط رو به خانم مهدوی ادامه داد :

من و خانمم !!! به شکرانه ی سلامتی دخترمون اینبار ازتون شکایت نمیکنیم خانم .. ولی اگه دفعه ی بعد این بی احتیاطی ها تکرار بشه .. چه برای دختر خودم .. چه برای کسه دیگه .. مطمئن باشین ازتون شکایت خواهم کرد ..

خانم مهدوی که انگار خیالش راحت شده بود ، با لحنی این بار سپاسگذارانه عذرخواهی کرد و قول داد که دیگه تکرار نمیشه ..

بعد هم بدون دیدن همتا !! خداحافظی کردن و رفتن .

نفس عمیقی کشیدم و برای فرار از زیر نگاه های خیره و سپاسگذار بهنود ، با گفتن میرم دنبال مریم ، ازش جدا شدم ..

چشمام دنبال مریم میگشت ولی فکرم جای دیگه ای بود و خنده از روی لبم پاک نمیشد .. بهنود چه راحت منو خانمش معرفی میکرد .. به حدی که من خودمم باورم شده بود که الان همسرشم و اون حق داره که برای من و دخترش تصمیم بگیره ..

از تک تک کلماتش حس مالکیت فوران میکرد ...

ولی بی انصافی بود که بگم لذت نبرده بودم از این حس توی کلامش !!

سرگردان دنبال مریم بودم بدون اینکه واقعا ببینمش .. فقط چشم میگردوندم که با صدای کسی به خودم اومدم :

_ دنبال کسی میگردین خانم دکتــ ـر ؟!!!

برگشتم دوتا از پزشکای بیمارستان بودن ..

_ بله دنبال دوستم مریم .. شما دیدینش ؟!!

دختره که معلوم بود داره حرص میخوره به قسمتی از حیاط پشتی اشاره کرد و گفت :

_ اون قسمت با دکتر اذرنوش ایستادن ..

ولی من بدون توجه به نیش کلامش ، سریع تشکر کردم و به اون قسمت رفتم ..

و تازه فهمیدم که چرا باید خانم دکتر متشخص بیمارستان اونطوری با حرص و نیش صحبت میکنه ..

مریم در حالی که نمیدونستم برای چی دستاشو جلوی صورتش گرفته و داره گریه میکنه ، ایستاده بود و پیمانم سعی در اروم کردنش داشت که یهو اونو توی اغوشش گرفت و روی موهای بیرون زده از زیر روسریش و تند تند میبوسید ..

یه لبخند شیطانی زدم و یه نقشه ی شوم براشون کشیدم ..

همین که خواستم اجراش کنم ، بازوم کشیده شد ..

بهنود _ شیطونی نکن .. بیا ببینم .

خواستم اعتراض کنم که نذاشت ..

بهنود _ اخه بچه چیکارشون داری ؟!! حالا بعد عمری این پسر خاله ی بدبخت ما فرصت پیدا کرده ابراز وجود کنه .. اونوقت تو میخوای این فرصت و ازش بگیری ؟!

لب برچیدم .. عیشمو کور کرده بود ...

_ چه از پسر خاله اش طرفداری میکنه .. مگه همین پسرخاله ات نبود تو شمال حال اون دوتا دختر و پسر و گرفت ؟؟!

بهنود هم که با صدای بلندی به حرص خوردن من میخندید گفت :

_ خوب باشه .. تو ببخشش دیگه .. گناه داره به خدا ؟؟!!

_ هیچم گناه نداره .. تازه ، دوستم بعدا ازم ناراحت میشه که چرا نرفتم از دستش نجاتش بدم ..

بهنود _ مطمئنی دوست الان ناراضیه ؟!!

با یاداوردی مریم که میدونستم الان توی ابراست لبخندی روی لبم نشست که رومو برگردوندم که از بهنود مخفیش کنم .. ولی انگار دیده بودتش که اینجوری بلند میخندید ..

با رخوت چشمامو باز کردم .. از تاریکی اتاق میتونستم درک کنم که خیلی وقته که خوابیدم .. ولی هنوزم احساس خستگی میکردم ..

نفس عمیقی کشیدم که تازه سنگینیه همرازو حس کردم .. عزیز دلم هنوز خواب بود .. دستی به سرش کشیدم .. توی این چند روز حسابی ازش قافل شده بودم .. فقط همون چند دقیقه ای که سوری جون و بقیه ساعت ملاقات میاوردنش ، میتونستم ببینمش .. اونم که با دیدنم به حدی گریه میکرد که دلم ضعف میرفت و پا به پاش گریه میکردم .. سوری جون توی این چند روز واقعا اذیت شده بود .. حالا بازم خیالم راحت بود که رعنا هم زود اومده بود و همرازو بیشتر میتونست براش وقت بذاره و با پارک بردن و تفریح سرگرمش میکرد ..

امروز هم وقتی جلوی در خونه رسیدیدم . توی اغوش منصور بود که با دیدن ما بی تابی کرد و منصور سریع به سمت ماشین اومد .. و همرازم خودش و توی بغلم انداخته بود و دیگه یه لحظه هم ولم نکرد .. که حتی برای حمام کردن هم مجبور شدم همراهم ببرمش .

بعد هم با منصور احوالپرسی کردم و اون به گرمی جوابم و داد ... خیلی دلم میخواست ازش بپرسم توی این چند روز کجابوده .. از منصور مهربونم بعید بود این نامهربونیها ..

منتظر فرصت بودم بتونم گلایه کنم که بهنود انگار صدای ذهنم و شنید .. سریع خودش و به ما رسوند ، در حالی که همتا توی اغوشش بود رو به من گفت :

بهنود _ سارا جان منصور عزیز این چند روز خیلی زحمت کشیدن .. همه ی کارهای همتا رو خودش به تنهایی انجام داد .

یه اهان گفتم و لبخند زدم و تشکر کردم .. اما این لبخندم فقط به خاطر فهمیدن اینکه بهنود از کجا این همه در مورد تصادف میدونست ، بود .. اما گلایه ام هنوز سرجاش بود ..

بنابراین بلافاصله لبخندم جمع کردم .. نمیتونستم خودم و قانع کنم که حتی فرصت نداشته که به ما سربزنه ..

منصور هم فکر کنم متوجه چهره ی دلخور من شد که به محض دور شدن بهنود از ما کوتاه گفت :

ناراحت نشو سارا جانم . به خدا فقط به خاطر بهنود اینکارو کردم .. فکر کنم به این زمان نیاز داشت .. نداشت ؟؟!!

لبخندی به روم پاشید و بدون اینکه منتظر پاسخی از من باشه ، به بقیه که حالا همگی جلوی در ایستاده بودن پیوست ..

پدرجون نذر گوسفند کرده بود برای سلامتیِ همتا که ایستادیم تا همتا رو از روش رد کنیم .. خودم واقعا از دیدن ریب گوسفند بدم میومد به همین خاطر سریع چشمای همرازو پوشوندم .. به بهنود نگاه کردم تا ازش بخوام چشمای همتا رو هم ببنده که دیدم .. همتای عزیزم خودش سرشو توی سینه ی بهنود پنهان کرده ..

بعد هم که داخل شدیم .. من سریع عذر خواهی کردم و اول با کمک رعنا همتا رو حمام کردم .. بعد هم که خودم و همراز حمام کردیم و تا الان خوابیدیم .

نفس عمیقی کشیدم ..

تکونی به همراز دادم تا بیدارش کنم .. اینقدری که ما خوابیده بودیم مطمئنن امشب ،شب زنده دار بودیم ..

دستی به موهای بورش کشیدم و جند بار اهسته صداش کردم .. وقتی دیدم هنوزم میخواد بخوابه .. روی تخت گذاشتمش و خودم بلند شدم ..

توی سرویس اتاق ، دست و صورتم و شستم .. یه شلوار کتان مشکی و یه بلوز استین بلند یشمی هم با روسری کوتاه مشکیم سر کردم و رفتم بیرون ..

به اتاق همتا سرک کشیدم .. اونم بعد از حمامی که کرده بود راحت خوابیده بود ..

وارد سالن که شدم همگی جمع بودن ..

فقط منصور نبود که اونم گرفتاری و شرکت و بهانه کرده و رفته بود .

پیمان _ سلام .. سلام .. چه عجب سارا خانم ... ساعت خواب !! خوبین ؟!!

با یاد اوری کار ظهرش ، میخواستم بگم شما بهتری .. اما فقط به ابرویی که براش بالا انداختم و زیر لب تشکر کردم .

بهنود که انگار میدونست چی توی سر من میگذره سر به زیر میخندید !!

روی یکی از راحتیا کنار مریم نشستم و زیر لب طوری که فقط خودش بشنوه گفتم :

_ به به مریم خانم ! امروز اغوش پیمان خان گــــــ ـرم بود ؟!!!

رنگ از روی مریم پرید .. منم به مقصودم رسیدم ..

_ مریم جان میشه لطف کنی یه قهوه برام درست کنی ؟!!

بلند گفتم تا نتونه کاری کنه .. که اگه کاری میکرد اصلا به نفعش نبود !!

با چشم غره ای که به من رفت پیمانم فهمید که خبری شده ... منم ابرویی براش بالا انداختم تا دیگه دختر مردم مفتی مفتی بغل نکنه !!

بهنودم فکر کنم شیطنتش گل کرده بود که بلند گفت :

بهنود _ مریم خانم امشب نمیخواد زحمت شام درست کردن و بکشین ، پیمان میره از بیرون میخره .

بعدم یه چشمک به من زد ..

سوری جون بی خبر از همه جا مخالفت کرد :

سوری جون _ نه مادر غذای بیرون چیه .. این چند روز بچه م همش غذای بیمارستان خورده .. خودم براش غذا درست میکنم ..

بهنود _ نه مامان جون ، پیمان قول داده بود که شام بده .. حالا که بیرون نمیتونیم بریم ، میخواد بگیره بیاره خونه !!

پیمان _ اِ اینجوریاست ؟!! باشه . مریم جون شام درست نکن ..

بعدم خودشو جلوکشید و رو به سوری جون ادامه داد:

پیمان _ خاله خانم یه کاری برای این خواهر زاده ات میکنی ؟!!

سوری جون _ اره حتما خاله جون بگو .

پیمان _ اخ قربونت برم .. یه زنگ بزن به مامان من بگو یه توک پا پاشه بیاد اینجا برین برای من خاستگاری که من هی مجبور نشم شام بدم .. خانمم هی برای مردم قهوه بیاره !!

بهنود با صدا بلند خندید و سوری جون بیشتر گیج شد .. منم اهسته برای رعنا ماجرا رو تعریف میکردم . و دوتایی ریز میخندیدم .

سوری جون _ چی میگی پسرم .. خوب به سلامتی میخوای زن بگیری .. کیو مادر میگی ؟!!

پیمان _ غریبه نیست ..

و با چشماش به اشپزخونه اشاره کرد و ادامه داد :

پیمان _ شما فعلا به مامان اینا زنگ بزنید .. تا منم بله رو از عروس خانم بگیرم .

سوری جونم راضی از انتخاب پیمان لبخند پررنگی زد :

سوری جون _ الهی خوشبخت بشی پسرم .. خدایا شکرت !! الان به مامانت زنگ میزنم .

از روی مبل بلند شد و در حالی که به سمت تلفن میرفت ، با لحن شیطونی ادامه داد :

سوری جون _ خواهرم حتما خیلی خوشحال میشه که پسر خل و دیوونه اش داره سرو سامون میگیره ..

یهو سالن منفجر شد .. همه بلند میخندیدن .. حتی پدر جون که تا حالا گوشیه ی سالن مشغول مطالعه روزنامه بود ..

همتا رو حاضر کردم .. دیروز معلمش تماس گرفته بود و ازم خواسته بود همتا رو به کلاسا برسونم .. گویا تصمیم داشتن از همتا و چند نفر دیگه برای مسابقات المپیاد استفاده کنن .. درسها رو هم شروع کرده بودن ولی با تصادف همتا همه ی برنامه هاشون بهم ریخته بود ..

به همتا گفتم وقتی که دیدم شرایط سر کلاس نشستن و داره قبول کردم .. خانم اکبری هم قول داده بود که نهایت تلاشش و برای راحتی همتا میکنه ..

صبح بلند شدم .. مثل یه رباط برنامه ریزی شده همه ی کارها رو انجام دادم و همتا رو صدا کردم .. توی خونه ، چون مفروش بود نمیتونستیم از ویلچر استفاده کنیم و همیشه بهنود یا پیمان ، همتا رو جابه جا میکردن .. ولی الان ....

همتا رو بغل کردم و دستشویی بردم و کمک کردم مسواکشو بزنه .. بعد هم بردمش تا صبحونه بخوره ..

همه ی این کارها رو در حالی میکردم که کوچکترین صدایی ایجاد نکنم .. تا کسی بیدار نشه .. نمیتونستم توی صورتشون نگاه کنم ..

جالب بود که همتا هم ساکت بود و حرفی نمیزد .. فکر میکردم به خاطر اینه که چند روزی رو خونه بوده و حسابی پشتش باد خورده ..

لباس همتا رو براش پوشیدم .. بغلش کردم و به سمت در رفتم ..

از روی جالباسی کنار در ، مانتوی مشکیه دم دستیمو و برداشتم و به سمت ماشین رفتم .. در عقب و باز کردم و همتا رو نشوندم .. در و بستم و همونطور که نگاهم به همتای بغ کرده بود مانتومو تنم کردم ..

اخمای درهمش واقعا ذهن درگیرمو ، درگیر تر کرده بود .. تا اینکه با صدای بهنود به خودم اومدم ..

برگشتم و به پشت سرم نگاه کردم .. بهنود ویلچر همتا رو توی بغل گرفته بود به سمت ما میومد ..

بهنود _ من اومدم .

بهش سلام کردم که طبق معمول این چند روز بدون اینکه نگاهم کنه پاسخ داد و در سمت همتا رو باز کرد .. و من تازه تونستم صورت شاد همتا رو ببینم که روشو به حالت قهر از بهنود گرفته بود و معلوم بود که از حضورش خیلی شاد شده .

بهنود انگار حس کرده بود که گفت :

بهنود _ همتا خانمی ببخشید دیگه ؟!

همتا روشو به سمت بهنود برگردوند ولی بازم حرفی نزد ..

و من متعجب بودم از بهنود که چرا از همتا عذر خواهی کرد و هم یهو به این فکر افتادم که اصلا چرا همتا از دست بهنود ناراحته و قهر کرده ؟!!

بهنود _ ببخشید دیگه .. حمامم طول کشید ..

همتا در حالی که لباشو ورچیده بود گفت :

همتا_ فکر کردم یادتون رفته !!

بهنود هم خوشحال از به حرف اوردن همتا ، لپاشو نرم کشید و بوسیدش ..

بهنود _ مگه میشه یادم بره عروسکم .. فقط یه خورده استرس دارم . باید بهم کمک کنی جلوی دوستات ضایع نشماااا ..

همه ی ذهنم پر شده بود از مهربونی بهنود .. یه حس عجیب که بهم میگفت بهنود از پدربودن برای همتای اشکان لذت میبره .. یه حسی که بهم میگفت از روی اجبار نیست .. تظاهر نیست .. ریا نیست ..

که اگه بود .. باید نفعی درش میبود .. که اگه دنبال منفعت بود ، پس چرا من دیگه نبودم ؟؟!!..

چرا من دیگه وسط این رابطه جایی نداشتم؟! .. چرا من نمیدیدم محبت هاش رو ؟! .. چرا پنهانی بود و یه جورایی زیر پوستی ؟!..

چرا دیگه من براش مهم نبودم و فقط پدر بودن مهم بود .

بهنود درو ماشین و که بست ، به خودم اومدم .بهش نگاه کردم .. ولی اون باز هم بدون توجه به من ویلچر و توی صندوق عقب ماشین و جای داد.

دستاشو به سمتم دراز کرد ولی باز هم نگاهش و ازم دریغ کرد ..

اما وقتی که سنگینیِ نگاه گنگ منو حس کرد .. برای یه لحظه ی کوتاه نگاهم کرد و کوتاه تر گفت :

بهنود _ سوییچ !!

نفس عمیقی کشیدم و بدون هیچ حرفی و هیچ اعتراضی سوییچ و به طرفش گرفتم ..

تا زمان رسیدن به مدرسه ، فقط گوش دادم . به خنده های از ته دل بهنود و شیطنت های بازگشته ی همتا .

و تا مدرسه فکر کردم که باید از کم شدن ترس همتا خوشحال باشم یا از بی تفاوتی بهنود نسبت به خودم ناراحت ..

بخندم یا خون گریه کنم .. یا حتی بی تفاوت باشم .

اما وقتی رسیدیم و اقای فروغی ، بابای مدرسه ی همتا به کمک بهنود اومد و همتا به شدت ازش دوری کرد به این واقعیت هم پی بردم که همتا کوچولوی من ، هنوز نسبت به همه ی مردها ، ترسشو از دست نداده و فقط نسبت به اطرافیانش واکنش نشون نمیده ..

همینم باعث شد . زیر لب استغفاری کنم به خاطر ناسپاسیم ..

و تشکر کنم از خدا برای یاد اوری وجودش به خودم ..

بهنود هم فکر کنم ترسید از این عکس العمل و یادش اورد شرایط نابه هنجار همتای چند ماه پیش و که اشک گوشه ی چشماش جمع شد و همتا رو به خودش فشرد .. تا همتا از ضربان قلبش اروم بگیره و گرمای حضورش رو پر رنگ تر حس کنه .

اقای فروغی هم که تا حدودی از شرایط همتا خبر داشت و با دیدن لرزش های پی در پی همتا سریع خودش و عقب کشید و از کنار ماشین دور شد ..

ویلچر همتا رو دراوردم .. و کنار بهنود که همتا رو بغل گرفته بود .. به سمت مدرسه رفتیم ..

البته ویلچر کاملا بی استفاده موند .. چون بهنود حتی یه لحظه هم حاضر نبود همتا رو رها کنه و البته همتا هم ...

به دفتر مدرسه که رسیدیم .. بااستقبال گرمی روبه رو شدیم .. و بیشتر از همه گل از گل خانم اکبری شکفته شده بود انگار .. که گرم تر بود از بقیه .

همه چیز خوب بود ..

از بین رفتن لرزش همتا خوب بود .. اومدن خنده روی لباش هم خوب بود .

خنده ها و تشکر های خانم مهدوی و اکبری هم خوب بود ..

و گرمای دستای بهنود روی تیره ی کمرم هم خوب بود .. شاید حتی عالی هم بود ...

اما .. درست جلوی درب دفتر .. درست زمانی که همتا همراه معلمش به سمت کلاسش میرفت همه چیز برهم ریخت ..

همه ی خوبی برای من از بین رفت و دوباره غم بود که مهمون وجودم شد .

بهنود در حالی که همه ی وجودش چشم شده بود دنبال همتا ، خطاب به من گفت :

بهنود _ میشه لطف کنی از ماشین کیف منو بیاری .. توش شناسنامه ی جدید همتاست ، به اسم خودم و تو براش شناسنامه گرفته بودم .. قبل از رفتم بود ..

وقتی میخواستم ببرمتون ، لازم بود .

میدونستم .. گفته بود که میخواست مارو ببره .. شناسنامه رو هم گفته بود ، اما من باور نداشتم .

حتی فکر نکرده بودم که بدون اسم پدر نمیتونست رضایت بده برای عمل !!! که اون همه ازادی عمل داشته باشه توی تصمیم گیری ..

که چقدر بی فکر شده بودم !!

بهنود _ شناسنامه ی جدید تو هم هست . برش دار ..

بدون توجه به حال خراب من ، با لحنی سنگین ادامه داد :

بهنود _ ولی هنوز طلاق توش ثبت نشده !! که اونم تا قبل از ازدواجت درستش میکنم ..

و رفت .

رفت و منو با یه دنیا پوچی تنها گذشت .. رفت و بهم فهموند که حتی نمیتونم به گرمایِ متظاهر دست هاش هم ، تکیه کنم ..

منم رفتم بیرون .. رفتم به سمت ماشین ، اما برای برداشتن شناسنامه ی جدید همتا با پدر و مادر جدید .. بدون اسمی از اشکان و یلدا ..

رفتم که چهره ی غم زده م ، فریاد نشه به روی اولیای مدرسه !!

و فکر کردم که به بی توجهیش ، که حقم نمیدونستم .. من واقعا مستحق این همه فشار نبودم .. یعنی واقعا تقصیر من بود ؟!!

چقدر همه چیز تا چند روز پیش، خوب شده بود .. چقدر کمتر ، درد بود ..

اما همش از همون شبی که صدای خنده هامون کل باغ رو برداشته بود و غم خونه ی پدری رو برای درختاش کم کرده بود ، دوباره عوض شد ..

همون شبی که پدرجون سرمیز شام منو مخاطب قرار داد بود :

پدرجون _ خوب سارا جان چیکار میخوای بکنی ؟!!

و وقتی که نگاه گنگ منو دید ، ادامه داد :

پدرجون _ شوهرتو میگم .. منصور !!

و فقط مکث کرد تا سرفه های بهنود تمام بشه و ادامه داد :

پدرجون _ درست نیست دخترم شوهرت و بیشتر از این اذیت کنی .اونم حق داره بابا .. حالا مراعات ما رو میکنه و زیاد نمیاد اینجا دلیل نمیشه که ما هم پرویی کنیم و بیشتر بمونیم ..

نمیدونم .. یعنی واقعا نمی شنید صدای اروم" خواهش میکنم تمومش کن " سوری جون رو ؟؟!! .. یا صدای التماس های قلب منو ؟؟!!

که همچنان ادامه میداد :

پدرجون _ به هر حال ماهم باید برگردیم سر زندگیمون ، که برای اونم باید از راحتی ِ تو و بچه ها خیالمون راحت باشه ..

یعنی واقعا پدرجون نمیدید .. مشت های منقبض شده ی بهنود و یا ریزش اشکای سوری جونو .. یا بغض نشسته توی گلوی منو که بی توجهی میکرد ..

نمیشنید یا نمیخواست ببینه ..

پدرجون _ با منصور تماس میگیرم برای اخر هفته وقت بگیره براتون .. خوبه ؟!!

از من جواب میخواست .. اما من دلم فرار میخواست ..

بدنم تاب دیدن چشمای سرخ از عصبانیت بهنود و چشمای گریونِ سوری جون و چشمای به غم نشسته ی بقیه رو نداشت ..

همه منتظر جواب منن .. اما بهنود انگار از جواب من نامطمئن بود که قبل از من خروشید :

بهنود _ پدر قرار تا کی این بازی رو ادامه بدین ؟!!

همه ی احساس های خوب دنیا بود که جاری شدن توی قلب من .. که گرمم کردن توی کسری از ثانیه .. که برق انداختن به چشمام .

اما ...

پدر جون _ هر وقت که تو فهمیدی که زندگی بازی نیست پسر جون !!

بهنود فقط نگاهش کرد .. بعد هم با نامطمئن ترین لحن ممکن گفت :

بهنود _ بهم فرصت جبران بده .. خواهش میکنم .

پدرجون _ این من نیستم که باید بهت فرصت بدم ..

و باز هم من بودم که شدم مرکز توجه نگاه های منتظر ..

من سربه زیر .. منه بی صدا ..

وقتی صدایی نبود که از گلوی من خارج بشه .. چه توقعی داشتن که پاسخ داشته باشم براشون ..

وقتی همه ی وجودم بهنود و فریاد میزد و همه ی حرکاتم از حرکات اون پیروی میکردن و اونا هیچ کدوم نمیفهمیدن و کلام میخواستن ..

وقتی پدرجون اون همه فریادمو طلب فرصت برداشت کرد .. چه میکردم جز فرار !!!

واقعا کاری ازم برنمیومد ..

دلم میخواست خودشون بفهمن .. دلم میخواست بهنود حسم کنه ..

ببینه بغض گلومو ..

بشنوه صدای قلبمو .. فریاد وجودمو ..

اما اونم نشنید حتی .. نشنید که تو این چند روز فرصتم ، دریغ کرد ازم نگاهشو .. صداشو ..

که بچه شد و قهر کرد باهام ..شاید هم ناامید شده بود از من که حرف های پدرجون شنیدو دیگه دم نزد .

که حالا ازم فرصت میخواست برای ثبت طلاقم توی شناسنامه ی جدید !!

چشمامو بسته بودم و سرمو به پشتیه صندلی تکیه داده بودم .. سردرد بدی داشتم .. این چند روز فشار زیادی رو تحمل کرده بودم ..

صدای باز شدن در باعث شد که چشمامو باز کنم ..

بهنود بود .

به ساعت ماشین که نگاه کردم دیدم یک ساعتی هست که اونجا نشستم ..

باز هم بدون کوچکترین حرفی نشست .. ماشین و روشن کرد و راه افتاد .

حتی ازم نپرسید که ایا مدارک و دیدم .. یا تحویل مدرسه دادم یانه ؟!!

واقعا این کم محلی حقم بود .. اینکه میخواستم حرفم و از نگاهم .. از اعمالم بخونن کار خیلی عجیبی بود .. کار سختی بود ..

برای منم سخت بود گفتن خیلی چیزها ..

چرا نمیفهمید که برای من سخته که نگاه کنم توی چشمای منصور مهربونم و بگم که نمیخوام باهات زندگی کنم .. بگم همه ی تصمیمات من مال وقتی بود که بهنود و نداشتم ..

که حالا که دارمش دیگه تو رو نمیخوام .. بهنود برام مهمتره .. برام عزیزتره ..

که من بهنود و دوست دارم .. ولی برای تو فقط احترام قائلم ..

برای بچه هام هم عزیزتره !!! که بچه های منم با افتخار به دوستاشون میگن این پدرمون .. ولی شاید تو رو ، به عنوان پدرخودشون قبول نکنن ..

اصلا مگه میشد .. مگه من میتونستم به حرف بگم این چیزها رو ، که حالا به خاطر نگفتنش دارم تنبیه میشم .

اینقدر فکر کردم که حتی متوجه نشدم بهنود ماشین رو توی پارکینگ خونه اورد ..

از ماشین پیاده شدم و به سمت ساختمان رفتم ..

سرو صداهایی که از داخل میومد نشون میداد که ظاهرا همگی بیدار هستن .. کمی پشت در مکث کردم و در و باز کردم ..

به سمت صدا که از اشپزخونه بود حرکت کردم و یه سلام کوتاه به همه کردم .

پدرجون _ سلام دخترم .. خوبی .. همتا رو بردی ؟!!

_ بله پدر جون .

همراز و از مریم گرفتمو در اغوش کشیدم و به گلایه های کودکانه اش گوش میدادم که صدای بهنود رو از پشت سرم شنیدم ..

بهنود _ سلام بر همگی .

هیچ وقت توی ناراحتی هاش هم حتی ، بی احترامی نمیکرد .. همراز اهسته از بغلم گرفت و بوسید .

با محبتش به همراز حسرت و دوباره توی دل من کاشت .

بعد هم با اشاره ی پیمان به همراهش بیرون رفتن .

نفسی تاز کردمو خودمو با چای شیرین شدم مشغول نشون دادم .

پدرجون _ سارا جان ، پدرو مادر پیمان دارن برمیگردن .. به زودی میرسن .. به سلامتی که یه عروسی هم در پیش داریم .. ما هم باید برگردیم تا تدراکات پذیرایی از مهمانانمون رو فراهم کنیم .

یه لبخند به مریم خجالتی و سر به زیر زدم ..

واقعا براش خوشحال بودم ..

اما این حرف از رفتن ها تنم و میلرزوند .. میدونستم که هزار نگفته پشت خودش داره .

پدرجون _ به خاطر همین با منصور تماس گرفتم که همین امروز قرار عقد رو برای فردا بگذاره ..

بلاخره نگفته ها رو گفت !!

قرار و گذاشت .. پس من چی ؟!! .. پس فرصتی که برای فکر کردنم ، گذاشته بود چی ؟!!!

چرا ازم نپرسید .. چرا ازم نپرسید بهنود و انتخاب کردم یا نه ؟؟!!!!

ملتمس به سوری جون نگاه کردم .. با نگاهم چنگ زدم به چشماش .. به قدرت کلامش ..

که واسط بشه برای دلم .. که بپرسه ازم حرف دلم رو !

اما سوری جون هم انگار کم اورده بود .. انگار دیگه به پیروزی توی این بازی امید نداشت که حاضر نبود دیگه تلاش کن ، که سنگینی نگاه منو ندیده بگیره ..

منم که ...

ناتوان بودم .. ضعیف بودم .. ضعیف تر از اونی که بتونم حرف بزنم و طلب کنم حقی رو که یه روزی نخواستمش .

به مریم نگاه کردم تا حداقل عکس العمل اون اب باشه روی اتیش دلم ..

اما اونم .. پاسخی به نگاه ملتمسم نداد .

پدر جون هم ادامه داد :

پدر جون _ الان میاد برید برای ازمایش ..

دهان باز کردم که حرف بزنم ..

مریم _ نیازی نیست ، قبلا ازمایش دادن . هنوز یه ماه نشده و اعتبار داره !!

دهانم دیگه بسته نشد .. از این همه خونسردی .. مریم بود که خیلی راحت از عقد من صحبت میکرد .. کسی که همیشه منع میکرد منو از این ازدواج اشتباه .. حالا داره با بی خیالی تمام حرف میزنه ..

دیگه نموندم .. نموندم که بشنوم حرف هاشونو .. نموندم که ببینن اشکهای اماده ی بارشم رو ..

توی اتاق راه میرفتم و زار میزدم .. بغضِ توی گلوم ازار دهنده تر از اون چیزی بود که فکرشو میکردم .. که هنوزم بعد از اون همه زار زدن رها نکرده بودم ..

حالم بد بود ، نه فقط به خاطر از دست دادن بهنود .. که به خاطرِ سکوتش ..

نمیدونم شاید هم نمیدونست که قرار فردا عقد کسی دیگه ای بشم که اینقدر خونسرد بود ..

نمیدونم شاید هم حال بدم برای منصور مهربونم بود .. برای عذاب وجدانی که از نخواستنش توی دلم داشتم .. از اینک میخواستمش تا وقتی که بهنود نبود .. حالا که اون هست دیگه نمیخوامش .. که دارم این جوری زار میزنم ..

اما با همه ی ندونستن هام ، میدونستم که منصور مهربونم همه ی تلاشش و برای راضی کردن پدرجون کرده .. میدونستم که اگه هنوز پدرجون ، با خبر نشده از فسخ محرمیت ما ، فقط به خاطر شأنیه که برای من قائله .. نخواسته من کوچک شده باشم .. نخواسته ارج و قربم د رمقابلِ مَردم ! پایین بیاد .

راه رفتم .. گریه کردم .. اما برای کسی مهم نبود .. کسی ندید .. کسی نشنید ..

اما من هم دیدم ..هم شنیدم ..

مجبور بودم گوش بدم به صدای خنده های مریم و رعنا که کل خونه رو پر کرده بود .. و به صدای صحبت های تلفنی سوری جون و پدرجون !! و نگاه کنم به رفت و امد های بهنود وپیمان که خبری از ناراحتی توی صورت هاشون نبود !!

ظاهرا تنها فرد ناراضی توی اون خونه من بودم ..

حتی برای نهار نرفتنم هم باعث کنجکاوی دیگران نشد .. فراموش شده بودم توی اون خونه !

همتا که برگشت دردم و چندین برابر کرد .. قلبم و اتیش کشید .

به محض برگشتنش اومد توی اتاقم و برام از پدریِ بهنود گفت و از احساس افتخاری که نسبت به پدر پزشکش داشت ..

از فامیل جدیدش که به همه اعلام شده بود ..

از همکلاسی هاش که با تعاریف بهنود راغب شده بودن پزشک بشن .. از معلمش که بهش بابت داشتن همچین پدری تبریک گفته بود ..

توی اون لحظه همه ی وجود همتا عشــ ـق بود و همه ی وجود من حســ ـرت !!

حسرت نداشتن هام .. حسرت نتونستن هام .. حسرت ناتوانی هام ..

در اتاقم و باز کردم .. صدایی از بیرون نمیومد .. انگار که کسی خونه نبود .. سرکی به سالن و اتاق خوابها کشیدم ، واقعا کسی خونه نبود ..

انگار که همه شب خوبی داشتن که بیرون رفتنو به خونه موندن ترجیح داده بودن ..

بدون اینکه از من بپرسن .. یا سعی کنن از حال خراب من با خبر بشن .

حتما وقتی که من حمام بودم رفته بودن ، که من صداشون و نشنیده بودم ..

شاید هم به اتاقم اومده بودن تا خبرم کنن .. ولی دیدن من حمامم که چیزی نگفتن .. اما به هر حال ، من خسته تر از اونی بودم که خرده بگیرم به این همه شادیشون .. یا حتی توقع کنم از مَردَم که توی این شب و سخت ترین لحظه ی زندگیم پشتمو خالی نکنه !

به سمت اتاق باز سازی شده ی پدر و مادرم رفتم ..

قرآن پدرم و سجاده ی متبرک شده به کربلای مادرم و که تنها یادگارم بودن از اون همه خاک و ویرانی ، برداشتم و به سمت اتاقم راه افتادم ..

میدونستم تنها چیزی که الان بهش احتیاج داشتم همین بود .

وضو گرفتم و چادر گلدار مادرم و به سر کشیدم و سر سجاده ی متبرکش نشستم .. پارچه ی چادر رو لمس کردم و انگشتام فریاد کشیدن ، نبود مادرمو .. پارچه ی چادر و به بینی کشیدمو ، تک تک سلولام فریاد شدن .

دلم اغوشش رو میخواست .. سخاوت دستاشو میخواست .. نصیحت مادرانه میخواست ..

اخه منم دختری با روحی باکره بودم مثل همه ی دخترها و دلم دخترانگی میخواست ، شب قبل از جدایی از دنیام ...

جدایی از دخترانگی هام .. شب انتخابم ..

اما نبود .. نداشتمشون .. فقط یه چادر بود که حالا یادش بود و خاطره ی سجاده نشینیش ..

گریه کردم .. سجده کردم .. تسبیح گفتم ، اما قامت نبستم که گریه م دنیایی بود و قامت بستن جدا شدن از دنیا بود .

پدر میگفت .. همیشه .

گریه کردم .. خواهش کردم .. ارامش خواستم .. صبر خواستم .. عشق خواستم .

اما هنوز اروم نشده بودم تا وقتی که قامت بستم و دل کندم از دنیای بی ارزش .. حتی به حد کندن شدنه مغربانه ،

اما همین برام کافی بود .. کفایت کرد برای قلب بی قرارم ..

و باز هم منه معتاد به این کنده شدن ، قامت بستم برای اعشای بلندتر .

باز کردم قران یادگار پدرمو ، اما این بار با ارامش و لبخند ..

این بار وقتی با دیدن کلمات صوت پدرم توی گوشم تکرار شد .. فقط لبخند زدم .

اروم بودم و شاکر که حداقل به قدری گوش سپرده بودم به ملکوتی ِ صداش که ذخیره شده برای روزهای سختم .. برای روزای نداشتنش ..

قرآن و بستم و بوسیدم و به روی چشمام سرمه کردم ..

دلبستگی مو خاموش کردم .

نیتِ خدایی و باز کردم دوباره ..

و دیدم راه حل خدایم را « * و شکیبایی کن ، که خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نخواهد کرد » سوره ی هود . ایه ی 115

همه ی وجودم لبخند شد ..

شکیبایی کردم .. وعده کرده بود خدام پاداش و پس ..

شکیبایی میکنم . دیگه شکایت نمیکنم .. دیگه گلایه نمیکنم از نداشته هام .. از دست رفته هام ..

بلند شدم .. قران پدر رو دوباره و سه باره بوسیدم و روکش گلدوزی شده اش رو روی جلدش کشیدم و داخل کتابخونه ام قرار دادم . سجاده ی مادرم رو هم جمع کردمو داخل کمد کنار سجاده ی خودم گذاشتم .

یه مسکن برای رفع سردردم خوردم و با ذهنی خالی از همه ی دغدغه ها ، خالی از هر بهنودی و هر منصوری ، به خواب رفتم ..

تکونی خوردم و دستایی نوازش گونه رو روی موهام حس کردم .. و صدایی گرم ، که

بهنود _ خانومم نمیخوای پاشی ؟!

باورم نمیشد . فکر میکردم شاید خواب باشم . دلم میخواست شاید که اگه خوابم

بودم ، دیگه بیدار نشم .. تا ابد این صدا توی گوشم بمونه .. توی سرم فریاد باشه ..

اما من بیدار بودم .. حسش میکردم ..

داغی دستاشو .. گرمی نفسهاشو ... صدای خش دارشو .. همه رو میشنیدیم .. مگه خوابی هم وجود داره تا این حد زنده باشه ..

وقتی که داغیِ لباشو روی گونه هام حس کردم ناخداگاه چشمام باز شد و اولین چیزی که دیدم یه جفت چشم خندون بود .

کنار تختم روی زانوهاش نشسته بود و ساعد هاش و تکیه داده بود به تختم. اما چیز که توی اون لحظه برای من اهمیت داشت .. فاصله ی صورتش با صورتم بود ....

و نفس های سوزاننده اش که به صورتم میخورد ، و البته لبخند بی نظیرش که اتیش خاکستر شده ی قلبم و شعله ور میکرد .

ضربان قلبم روی دور هزار بود و با کوبشِ تمام میخواست ، دیواره پوستیش رو بشکافه و بیرون بزنه ..

بهنود _ خانومی نمیخوای بیدارشی ؟!! میدونی چند دقیقه است دارم صدات میکنم ؟!!

منظورش چی بود ؟! واقعا این همه عجله برای اینه که من به عقد منصور در بیام ؟!

بهنود _ پاشو خانومم الان عاقد میادها !!! بعد خانوم من هنوز خوابه ..

من هم چنان گنگ نگاهش میکردم .

بهنود _ چرا اینطوری نگام میکنی عزیزم ؟!!

_ میخوای با منصور ...

انگشتشو روی لبام گذاشت که ادامه ندم .

بهنود _ مگه من میذارم .. کسی تو رو ازم بگیره . حتی اگه اون کس منصور مهربونِ تو باشه !! تو همه ی زندگیه منی سارا !!

چونه ام لرزید .. بغض دوباره چنگ انداخته بود به دلم .. و نفسهام نامنظم شده بود .

بهنود با دیدن عکس العملم ، سریع دستام و توی دستاش گرفت و بوسه ای به پشتشون کاشت ، که باعث شد .. قطره های اشک از روی گونه هام جاری بشن ..

با سر انگشت قطره های اشک روی گونه هام رو گرفت و بوسید .

میان اون همه گریه ، لبخند بود که مهمون لبهام و چشمای درخشانم شده بود .

بهنودم با دیدن لبخندم با صدایی که از بغض ، انگار، میلرزید .گفت :

بهنود _ سارا ، من طاقت اشکات و ندارم ، همیشه بخند، باشه ؟!!

و باز هم تکرار صحنه ها بود که لحظه های قشنگ منو میساخت .. اما این بار ، باز هم یادم اومده بود اشک های دیشبمو دلم بچگی میخواست و لب برچیدن !!

با همون بغض نالیدم :

_ پس چرا دیشب گذاشتی اشک بریزم ؟!!

بهنود _ الهی فدای اشک ریختنات .. اخه خانومم ، گویا باید میذاشتم عشقم ان همه اشک بریزه تا همه بفهمن که مال منه !! بابام رضایت نمیداد .

خندیدم .

بهنود _ اوفــــــــ راحت شدم !! خندیدی .

خنده ی پلید دیگه ای زدم .. بهنود از جاش بلند شده بود و به سمت کاناپه ی اتاق میرفت .

بهنود _ بلند شو خانمی .. دیشب که رفته بودیم بیرون برات اینو گرفتم امروز بپوشی .. بلند شو بپوش ببین برات خوبه ..

همچنان داشت لباس و از کاورش خارج میکرد .

_ باشه .. ولی به یه شرط !

یه لبخند بهم زد و دوباره مشغول کارش شد .

بهنود _ باشه شیطون خانم !!

خنده مو قورت دادم و همه ی جدیّتم و توی صدام ریختمو گفتم :

_ باید بهم وکالتنامه بدی برای طلاق ؟!!

یه دفعه برگشت و تند و با حرص گفت :

بهنود _ مـــــــ ـن به گــــــ ـور خـــــ ـودم بخندم دوبـــــــ ـاره به تو وکــــــالتــــنامه بدم .

میخواستم ادامه بدم .. ولی با عکس العملش نتونستم خودمو کنترل کنم و بلند خندیدم .

بهنود اما هنوز معلوم بود داره حرص میخوره ..

بهنود _ میخنــ ـدی ؟!!

منم فرار و بر قرار ترجیح دادم و به سمت سرویس پرواز کردم .

بهنود _ وایسا ببینم .. وایسا تا خدمتت برسم .. اگه مردی وایسا .

_ نمیخوام ، نامردمو واینمیستم .

بهنود _ باشه بلاخره بیرون میای دیگه ؟!!

_ بهنود جوون من هنوز بهت بله ندادماااا !

بهنود _ ای الهی فدای این بهنود گفتنت بشم من !!!

خنده ی روی لبام از بین نمیرفت .. به ایینه نگاه کردم .. حتی چشمهای پف کرده و ریز شده ام هم برق میزد .. نور زندگی رو راحت میتونستم توش ببینم .

کمی اب به صورتم پاشیدمو با سرخوشی مسواک زدم .

از دستشویی که بیرون اومدم .. نفهمیدم چی شد .. که یه دفعه کشیده شدم .. زمانی به خودم اومدم که توی اغوش بهنود بودم و همه ی سلول های بدنم لذت و میچشیدن ..

بهنود _ حالا دیگه برای من شیطونی میشی ؟!!

خندیدم و با همه ی وجودم عطر تنشو بلعیدم .

بازم شیطون شدم

_ اقای بهنود .. لطفا ولم کنید .. من هنوز به شما نامحرمماااا .

بهنود اروم ولم کرد :

_ تو یه ساعت دیگه مال من میشی دیگه .. اون وقت من میدونم با تو !!

قری به گردنم دادم و با سرخوشی گفتم :

_ حالا تا اون موقع

بهنود دوباره من کشید توی بغلش و گفت :

_ ببین خودت وادارم میکنی که بخورمت !

_ بهنود خـــ ـان ؟؟؟

بهنود _ جــــــــ ـان بهنود خان ؟!

_ ولم کن .

بهنود _ نمیخوام ...یعنی ... نمیتونم .

نمیتونم و خیلی اهسته گفت .. اینقدر که من هم حس کردم نمیتونم ازش جدابشم .حتی به قدر یه ساعت ، تا فاصله ی خدایی شدن !!

بهنود _ خیلی دوستت دارم سارا .. خیلی !

وای خدایا .. چقدر این جمله ملکوتیه که باز هم میون اون همه محبت ، به اوج میبره .

خدایا به بزرگیت قسم ، به این حس قشنگ قسم .. دیگه منو از این اوج پایین نکش .

با کمی خجالت ازش فاصله گرفتم و به همون ارومی گفتم ..

منم دوست دارم !!

سر به زیر به لباس سفیدی که توی دستای بهنود بود نگاه میکردم که در با تق کوچیکی باز شد .

پیمان سرکی داخل کشید و گفت :

پیمان _ ببخشید مزاحم خلوت عروس و دوماد شدم .. الان عاقد تماس گرفت که تا نیم ساعت دیگه میرسه .

بعد هم در حالی که سعی میکرد خنده شو قورت بده .. رو به بهنود گفت :

پیمان _ بهنود خان کارای مثبت 18 رو بذاری برای بعد از عقد بد نیستــ ـا !!

من دوباره سربه زیر شدم و بهنود خم شد کوسن روی عسلی رو به سمت پیمان و البته در بسته ، پرت کرد .

کت و شلوار سفیدی رو که بهنود برام خریده بود به تن کردم ..

بعد از اینکه بهم داد .. ازم خواست بپوشمشو بعد هم برای مراسم شب به خرید بریم .. شوکه شدم .

قرار بود مراسم بگیریم و من اصلا امادگیشو نداشتم .. با اونکه هیچوقت سختگیر نبودم ، اما برای یه همچین مراسمی که بهنود ازش صحبت میکرد حتما امادگی لازم بود .

اما مگه چاره ای هم جز پذیرش داشتم .. که همه ی کارها انجام شده بود و سهم من از این تصمیم ها فقط سورپرایزش بود .. که خیلی هم زیاد بود .

پذیرفتم ولی فقط ازشون خواستم که مراسم ساده برگزار بشه .

نفس عمیقی کشیدم و ارایش ملایمی رو هم کردم .

شال سفید و صندلم رو پوشیدم و از اتاق خارج شدم .

همه چیز محیا بود .

مریم و دیدم که بلوز و شلوار خردلی جذبی پوشیده بود و با خنده به سمت من میومد .

لبخندی به زیباییش و دل پیمان زدم و یه دفعه با یاداوری کارهای دیروزش محوش کردم و به جاش ابروهامو بالا فرستادم .

مریم _ چته عروس خانم .. باز خوش اخلاق شدی ؟!!

خواستم جوابش و بدم که سوری جون و دیدم به سمتمون میاد .

_ خوبم عزیزم ... بعد باهات صحبت میکنم .

مریم که انتظار این برخوردو از من نداشت با شگفتی رد نگاهم و گرفت به سوری جون رسید . بعد هم لبخند پلیدی زد و زیر لب طوری که فقط من بشنوم، خدا رو شکر کرد.

_ سلام سوری جون .

سوری جون _ سلام عروس گلم .. خوبی ؟!! بهتر شدی .

فقط لبخند زدم .

سوری جون _ ببخش که اذیتت کردیم .. به خدا دیشب دلم خون بود برای گریه هات .. اما این مرد سر دنده ی لج افتاده بود و نمذاشت بهت بگیم .

لبامو به دندون گرفتم تا دوباره بغض گلوم کار دستم نده و ارایشمو خراب نکنه .

نمیدونستم چه جوابی باید به سوری جون منتظر بدم .. شاید منتظر بود گلایه کنم ..

اما من که گله گی نداشتم .. هرچی که بود از طرف خودم بود .. من باید به حرف میومدم و خواسته امو به زبون میاوردم .

سرمو پایین انداختم که سوری جون منو به اغوشش کشید .. شاید حس کرد که الان من شدیدا به مادرم نیاز دارم که محبتش و ازم دریغ نکرد .. شاید هم بیش از اندازه برای داشتن پسرش شاد بود .. در هر صورت من راضی بودمو اروم !

همون لحظه هم صدای بهنود و شنیدم :

بهنود _ اِ اینجایین .. بابا بیاین دیگه عاقد خیلی وقته منتظر ماست .. تبریکاتونو بذارین برای بعد

بهش نگاه کردم .. چه قدر جذاب تر شده بود مرد من ! یه بلوز استین بلند جذب سفید تن کرده بود که استین هاشو تا ارنج تا زده بود ، با شلوار کتان سرمه ای .

مریم _ اوه اوه .. بهنود بهت نمیاد این همه عجله داشته باشی .

منو سوری جون خندیدیم .

بهنود دست منو توی دستاش فشرد و در حالی که به چشمای من خیره شده بود گفت :

بهنود _ اگه میدونستی برای بدست اوردنش چقدرسختی کشیدم .. دلیل این همه عجله رو میفهمیدی !

همچنان بهم خیره بودیم که با صدای سرفه و بعد هم تیکه ی مریم به خودمون اومدیم ..

مریم _ خوبه حالا بسه .. خوردیش دیگه به عقد نمیرسه که !!

سوری جون با صدای بلند خندید .. بهنود هم لبخند زد .. منم طبق معمول قرمز شدم و سر به زیر انداختم و توی دلم برای مریم عزیزم خط و نشون کشیدم .

سر سفره ی زیبایی که مریم و رعنا توی اتاق پدر و مادرم چیده بودن ، نشسته بودیم .. حس خیلی خوبی داشتم .. احساس میکردم همه ی دنیا برای منه .

مخصوصا از وقتی که منصور رو دیدم . وقتی دست به دست بهنود وارد سالن شدم .. اولین کسی که به پامون بلند شد و به افتخارمون دست زد ، منصوربود . با اون لبخند ملیحی که زد انگار همه ی ارامش های دنیا رو بهم منتقل کردن . وقتی که به سمتمون اومد سرمو پایین انداختم تا اشک جمع شده ی گوشه ی چشمامو و خجالت توی نگاهمو نبینه .. اما اون با متانت نزدیکم شد و با بهنود مردونه دست داد و بهمون تبریک گفت و برامون ارزوی خوشبختی کرد .

بعد هم به همون نرمی که اومده بود ازمون دور شد .. بدون اینکه کلامی به زبون بیاره تا حس شرمندگیه منو تحریک کنه .. و چقدر با این کارش منو مدیون خودش کرد .

پدرجون هم اومد و منو در اغوش کشید و بوسید .. بعد هم در کمال تعجبم بابت این اتفاقهای اخیر ازم عذرخواهی کرد و گفت که برای هردومون لازم میدونسته .

منم در برابر این همه مهربونیش فقط لبخند زدمو تشکر کردم .

با صدای رعنا به خودم اومدم .

رعنا _ عروس رفته گل فروشی سر کوچه گل بخره .

خندیدیم .

عاقد دوباره خطبه رو تکرار کرد و بازم رعنا خانم نطق فرمودن

رعنا _ عروس رفته گل محمدی خریده ، برده کاشون گلاب گیری!

اینبار عاقد هم خندید .

عاقد _ چه عروس فعالی ماشاالله !

داشتم میخندیدم که بهنود کنار گوشم پرسید :

بهنود _ سارا میگم این رعنا اینا عقد کردن ؟!!

من جدی پاسخ دادم :

_ نه هنوز ، چطور ؟!!!

بهنود _ هیچی برای سر عقدشون برنامه چیدم .. یه حالی من از اینا بگیرم که دیگه سر عقد کسی مزه نپرونن !

از حرصی که توی لحنش بود ، پخی زدم زیر خنده که توجه همه به سمتمون جلب شد .

پیمان _ چی گفتی زیر گوشش بهنود که اینطوری خندید ؟!!

بهنودم در حالی که سعی میکرد خنده شو کنترل کنه .. با لحنی که کاملا معلوم بود داره میگه به تو چه گفت :

بهنود _ هیچی .. بعدا بهت میگم پیمان جان .

وای حالا من نمیتونستم خودمو کنترل کنم .

پیمانم که کم نمیاورد ..

پیمان _ اهان فکر کردم تو داری حرص میخوری .. سارا داره میخنده .. دلم یه لحظه برات سوخت داداش .. خوب خدا رو شکر.

همگی داشتیم میخندیدیم .

عاقد برای بار سوم خوند که این بار بهنود قبل از اینکه رعنا چیزی بگه سریع دست توی جیبش کردو یه جعبه ی مخمل قرمز بیرون کشید و به طرف من گرفت ..

رعنا _ افرین بهنود .. خوبه که خودت میدونی باید چیکار کنی .

بهنود _ اره بلدم .. ولی اگه تو بذاری .

رعنا _ وا من چیکار کنم .. خوب رسم عروس بره اینور و انور .

بهنود _ اره ولی معمولا زود برمیگرده .. اینجوری که تو میگفتی .. من هنوزم باید دنبالش میدویدم .

اینا هنوز داشتن کل کل میکردن و ماهم میخندیدیم که صدای عاقد عزیز در اومد .

عاقد _ عروس خانم وکیلم .

نفس عمیقی کشیدمو با همه اعتمادی که از بهنود توی وجودم ریشه دونده بود گفتم :

_ با اجازه ی روح پدر و مادرم و پدرجون و سوری جون " بله "

فشار دستای بهنود روی دستام درست همزمان شد با خالی کردن نفس حبس شده اش ، که سکوت جمع رو شکوند و باعث شد همه به خودشون بیان و برای تبریک پیش قدم بشن .

اما قبلش بهنود توی یه غافلگیری منو توی اغوشش کشید و باعث شد در کسری از ثانیه رنگم همرنگ لبو بشه !!

_ بهنود جون ، عزیزم ! توی جمع هستیما !

بهنود _ هیچی نگو ، میدونم . همسرمی دلم میخواد بغلت کنم .

_ میدونم ولی فکر دست گرفتنای پیمانم بکن دیگه !

بهنود _ سارا بیشتر از جونم دوستت دارم .. خیلی خوشحالم که دارمت .

از خوشی حالم دست خودم نبود .. دلم میخواست از این همه شادی خلوتی پیدا کنم و فریاد بزنم و خدارو شکر کنم .

_ منم همینطور عزیزم !

همون لحظه پیمان نزدیکمون اومد و گفت :

پیمان _ همینه دیگه خاله جون ، وقتی میگن عروس و دومادو بعد از عقد تنها بذارین برای همین بی ابرویی هاست دیگه .

با یه فشار از بهنود جداشدم .. ولی سرمو بالا نیاوردم .

سوری جون _ وا بی ابرویی چیه مادرجون .. همسرشه دیگه !

بعد هم به سمت ما اومد و بوسیدمون و زیر گوش بهنود چیزی گفت .. که باعث شد بهنود بلند بخنده .

پدرجون و منصور هم نفرات بعدی بودن که به سمتمون اومدن و تبریک گفتن .. و من چقدر خوشحال بودم که اونا چند دقیقه ی پیش برای بدرقه ی عاقد رفته بودن و نبودن !!

پدرجون و سوری جون به هر کدوم از ما یه ساعت هدیه دادن و منصور مهربون هم یه نیم ست از طلا سفید ، که بسیارم زیبا بود .

بهنود در حالی که دستاشو پشت من گذاشته بود و منو به خودش میفشرد رو به پیمان که همچنان مشغول غرغر زدن بود ، گفت :

بهنود _ خوردی اقا پیمان !! حالا برو از جلوی چشمام دورشو تا حالت و نگرفتم !

پیمان _ بابا بی خیال من برای خودت گفتم که حداقل یه ده دقیقه تنهات بذارن دیگه داداش !

بهنود _ لازم نکرده به فکر من باشی ! برو به فکر خودت باش که هنوز نتونستی بله رو بگیری .

پیمان _ کجایی کاری بابا .. بله رو از باباشم گرفتم .. خودش که سهله

بعد هم ابرویی بالا انداخت و بادی به غبغب انداخت .

_ پیمان جون میدونی که عمو جعفری منو خیلی دوست داره .. پس لطفا حواست و جمع کن داداش !

داداش و مثل خودش ادا کردم .که باعث شد هم بهنود ، هم پیمان با صدای بلندی بخندن .

پیمان دستاشو به حالت تسلیم برای من بالا اورد و بعد هم خم شد و صورت بهنود و بوسید و تبریک گفت و با منم دست داد یه بلیط رفت و برگشت ، برای ماه عسل بهمون هدیه داد .

خیلی ازش تشکر کردم .. ولی اون و بهنود بدون توجه به من دوباره مشغول کل انداختن و خط و نشون کشیدن با هم شدن .

بهنود و پیمان مشغول کل کل کردن بودن ، اما من همه ی حواسم به سمت دو تا فرشته کوچولوم بود که روبه رومون نشسته بودن و ما رو نگاه میکردن ..

هر دوشون لباس فرشته ها رو به همراه یه بال سفید و طلایی رنگ پوشیده بودن .. موهاشون رو هم دورشون ریخته بودن .

همرازم وقتی نگاه منو دید به سمتم اومد و خودشو توی بغلم انداخت .. بهنودم با دیدن همراز بلند شد و رفت همتا بغل کرد و برگشت کنارمون نشست .

همتا و همرازم خیلی خوشحال بودن و خودشون با بادکنک هایی که به صورت حجله بسته بودن مشغول کرده بودن و میخندیدن .

خم شدم ، صورت همتا رو بوسیدم .

همون لحظه بهنود کنار گوشم گفت : منم میخوام .

به اطرافم نگاه کردم .. ظاهرا کسی حواسش به ما نبود .. برگشتم طرفش و روی گونه هاشو به طور نا محسوس بوسیدم .

بهنود _ نمیخوام قبول نیست .

با لبای خندون به صورت درهمش نگاه کردم ، اما اون سواستفاده کردو سریع لبامو بوسید .

بعد هم ابروهاشو بالا انداخت و به لبام اشاره کرد .. یعنی باید این جوری ببوسی .

باخنده رومو ازش گرفتمو به یه طرف دیگه نگاه کردم .

که صدای پیمان اومد که کنار بهنود ایستاده بود .

پیمان _ داداش اتاق خالی کنم براتون؟!!

بهنود _ پیمان جان ببند گل پسر !

پیمان _ عزیزم میگن از هر دستی بدی از همون میگیری دیگه .. یادت که نرفته ؟!!

من که فقط میخندیدم .

مریم و رعنا هم نمیدونم یهو کجا غیبشون زده بود که نبودن .وگرنه از دست گرفتنای اونا در امان نبودیم .

تو فکر اون دوتا بودم که یه دفعه همرازم روبه بهنود گفت : وای بابا از خنده گی مردیم !

بهنود از هیجان زیاد حرفش یه دفعه همراز رو به اغوش کشید و قربون صدقه ی هردوشون میرفت .. و قلقلکشون میداد .

و منم فکر میکردم که ما چندمین عروس و دومادی هستیم که توی عقدشون بچه هاشون رو به بغل دارن .

اون روز تا عصر دیگه بهنود و ندیدم .. نه اینکه نخوام .. نذاشتن ..

پیمان و مریم و رعنا دست به یکی کرده بودن تا مارو اذیت کنن ..

بهنود هم توی اس ام اس هایی که به من میداد .. یا قربون صدقه م میرفت .. یا برای اونا خط و نشون میکشید که باعث میشد من بخندم .

بعد از عقد همراه مریم و رعنا برای خرید لباسو ارایشگاه بیرون رفتیم .. بهنود و پیمان هم برای تهیه ی یه سری وسایل و استقبال از پدرو مادر پیمان از فرودگاه رفتن .

لباس خریدنمون تا ظهر طول کشید .. مریم و رعنا لباس هاشون و دیروز خریده بودن .. فقط میموند برای من .

یه لباس دکلته ی نقره ای خریدم که روی سینه اش کار شده بود .. اما از اونجایی که من دکلته نمیپوشیدم .. از فروشنده خواستم که از روی مدلش یه کت کوتاه هم درست کنن .. حدود یک ساعتی منتظر اماده شدن کت شدیم .. و بر خلف غرغر های رعنا واقعا هم قشنگ شده بود !!!

برای نهار خیلی هم اصرار ها و تهدید های منو بهنود کارساز نبود و باز هم نتونستیم با هم باشیم ..

بعد هم که مستقیم به ارایشگاه رفتیم ..

با کمک مریم لباسم و تن کردم .. تازه اون موقع اجازه ی نگاه کردن به ایینه رو پیدا کردم ..

مریم هم واقعا زیبا شده بود .. یه کت و دامن سفید مشکی پوشیده بود و با ارایش نقره ی ملایمی که روی صورتش بود .. واقعا زیبا شده بود .. اما رعنا ارایش صورتی رنگ بود و بیشتر خودش و نشون میداد .. مخصوصا که یه کت و شلوار صورتی کثیف هم به تن داشت که به پوست سفیدش خیلی نما داده بود .

موهای هردو هم به صورت باز و جمع شینیون شده بود .

اما من خیالم راحت بود ، چون به ارایشگر تاکید زیادی کرده بودم که ارایشم حتما ملایم باشه .

ولی وقتی به خودم نگاه کردم .. در کمال تعجب دیدم که کار زیادی روی چشمام انجام داده بود .. تازه معنی ریز خندیدن های مریم و رعنا رو فهمیدم .

به محض اینکه دهان باز کردم تا اعتراض کنم که ارایشگر به حرف اومد :

_ میدونم عزیزم ... ولی هر کاری که کردم نتونستم از چشمای رنگیت بگذرم .. تازه خیلی سعی کردم محو باشه ... ولی نگاه کن تورو خدا محشر شدی ..

دوباره نگاه کردم .. راست میگفت واقعا زیبا شده بودم .. چشمام کشیده تر نشون میداد .. گونه ها و رژمو قرمز محوی کرده بود ..

لبخندی از سر رضایت زدم .. ارایشگر هم که از رضایت هم مطمئن شده بود ..تا اومدن بهنود ، از کار خودش و صورت بی نقص من ! تعریف کرد ..

مریم و رعنا زودتر از من خارج شدن .. به سمت پیمان و بابک که برای مهمونی خودشو رسونده بود ، رفتن .

منم شال شیریمو سر کردمو به سمت در خروجی رفتم .. وقتی که خارج شدم اول بهنود و دیدم که تکیه به چهار چوب داده بود و به راه پله نگاه میکرد .

لبخندی بهش پاشیدم و محو تیپش شدم ..

عزیز دلم ، یه کت و شلوار مشکی و بلوز سفید پوشیده بود و کراوات صدفی زده بود .

موهاشم به بالا شونه زده بود ..

اونم با لبخند محو ارزیابی من بود ظاهرا !! با همون لبخند به سمتش رفتم .

_ سلام به اقای خوش تیپ خودم .

دستمو گرفت و کشید سمت خودش .

بهنود _ سلام به عسل بانوی خودم .. کم دلبر شدی که حالا دلبریم میکنی ؟!!

_ دارم همسرداری میکنم اقا !!

بهنود _ الهی من فدای این همسر داریت بشم عروسک .

_ خدا نکنه !

بهنود _ بریم ؟!!

_ اهووم .

با انگشت به دماغم ضربه زد

بهنود _ دیگه تا اطلاع ثانوی لباتو اون جوری نکن .. وگرنه من اصلا امشب و تضمین نمیکنم !!

با خنده یه مشت به بازوش کوبیدم .

_ بهنـــــــ ـود ؟!!

بهنود _ حان دلِ بهنود .. تازه تا اطلاع ثانوی منو این جوری صدا نمیکنی خانم .. وگرنه تضمین ...

نذاشتم ادامه بده ..

_ باشه عزیــ ـزم فهمیدم ..

بهنود _ تازه تا اطلاع ثانوی نباید منو عزیزم صدا کنی وگرنه ....

که این بار خودش با دیدن قیافه ی من حرفش و خورد و خم شد و اروم لبامو بوسید ..

بهنود _ دیگه اینجوری نگام نکن .

بعد هم دستامو کشید و به سمت بیرون حرکت کرد . منم سعی میکردم با تکون دادن شالم از حرارت بدنم که زیاد شده بود کم کنم .

به محض بیرون اومدن ، صدای صلوات بلند شد .

پیمان _ چه عجب .. بلاخره تشریف فرما شدین !!

بهنود _ وای پیمان جان ، فقط خدا میدونه که چقدر برای عروسیت لحظه شماری میکنم !!

پیمان _ میدونم از لطف زیادتِ .. ان شالله بعد از شما و وخان عمو اینا ، البته با اجازه ی خان عمو ما هم بریم سر زندگیمون !

خندیدیم .

بهنود _ خیلی پرویی !!

پیمان تا کمرش خم شد

پیمان _ ما چاکریم .

_ سلام خان عمو خوبی ؟!!

بابک _ سلام سارا جان تو خوبی ؟!!

_ مرسی .. خوشحالم که اومدی ؟!!

بابک _ مگه میتونستم نیام .. در ضمن تو و این دوستات با این کار کردنتون منو ورشکست کردین .. دیگه کاری نداشتم که بخوام به مراسمت نیام .

خندیدیم ..

رعنا _ اقا بابک حواست باشه ها .. ولت میکنیم میریم برای یکی دیگه کار میکنیما !

بابک _ واقعا به من لطف میکنید ..

مهمونی زودتر از اون چیز که فکرشو میکردیم تموم شد ..

اما شب خوبی رو پشت سر گذاشتیم ..

وقتی که وارد شدیم .. باغ رو برای مهمونی اماده کرده بودن .. باور اینکه با این سرعت همه چیز محیا شده بود ، سخت بود ..

با کمک بهنود از ماشین پیاده شدم .. و با مهمان هایی که تقریبا همشون و میشناختم احوالپرسی کردیم و خوش امد گفتیم ..

همه ی اومده بودن ..

اقای جعفری و سودابه جون هم همراه حاج خانم عزیزم، مادر بابک اومده بودن ..

اقای جمالی و مینو جون هم کنارشون نشسته بودن .

واقعا دوستشون داشتم .. همیشه توی شرایط سخت همراهم بودن و مثل یه خانواده پشتم بودن .. و منم با تمام وجودم مدیونشون بودم .

چقدر بوی پدرو مادرمو میدادن .. واقعا همه ی پدرو مادرها یه بوی خاص رو دارن .

بهنود هم از دیدنشون خیلی خوشحال شد و برای اومدنشون خیلی تشکر کرد .. مطمئنن میدونست که چقدر بودنشون برای من مهمه .

اما وقتی که مهدی رو دیدم خیلی تعجب کردم ..

شاید توقع داشتم که نیاد .. ولی اومده بود و با تمام وجودش سعی میکرد که ناراحتیشو پنهان کنه ..

بهنودم فکر کنم مثل من تعجب کرده بود که توی صداش وقتی داشت جواب تبریکشو میداد مشخص بود .

اما من با دیدن ناراحتیش سرمو پایین انداختمو با تمام وجودم و حس خوشبختی که الان داشتم ، برای خوشبختیش دعا کردم .

جلوتر که رفتیم بی بی رو دیدم و تقریبا به سمتش پرواز کردم .. واقعا دلتنگش بودم ..

بی بی بود که توی سخت ترین لحظه های عمرم کنارم بود و برام مادری کرده بود که الان بتونم بایستم زنانه گی کنم و در کناش مادری کنم برای بچه هام .

کنار یه خانم و اقا نشسته بود که حدس میزدم باید پدرو مادر پیمان باشن .

توی اغوشش خزیدم و سعی کردم با فشردنش به خودم رفع دلتنگی کنم .

بعد از چند دقیقه اشک و بوییدن و بوسیدن ، بهنود منو از اغوش بی بی بیرون کشید و خودش بی بی رو در اغوش کشید .

من هم تو این فاصله با حوریا جون ، مادر پیمان احوالپرسی کردم .. به جز چند باری که تلفنی باهاشون صحبت کردم .. ارتباطی باهاشون نداشتم .. ولی توی همین ارتباط های کوتاه هم واقعا به دلم نشسته بودن .

البته از وقتی که برای پیمان گذاشته بودن میتونستم بفهمم که باید خانواده ای با شخصیت باشن .. و از این لحاظ واقعا برای مریم خوشحال بودم .

حوری جون و اقای محبی و سونیا ! هم اونجا بودن .

وقتی به سمتشون میرفتیم .. بهنود دستامو توی دستش فشرد و گفت :" به خاطر خاله حوری و حرف هایی که بهت زده بود متاسفم .. همیشه هم شرمنده تم ."

منم با لبخندم بهش اطمینان دادم که همه ی ناراحتی هارو از دلم پاک کردم . و الان راضی و خوشحالم .

اما نگفتم که همه ی خوشحالیم از این بود که حداقل مجبور نبودم قیافه ی سورنا رو تحمل کنم .. نه فقط به خاطر خودم .. بلکه به خاطر همتای عزیزم که تازه داره با مردای دور و برش ارتباط برقرار میکنه .

حوری جون هم ظاهرا کوتاه اومده بود که چیزی جز تبریک سرد به ما نگفت .

ما ولی گرم پاسخش و رو دادیم و با این روش خواستیم توی شادیمون شریکش کنیم .

و منصور عزیزو مهربونم .. که بازم لبخندشو ازمون دریغ نکرده بود .. مردونه بهنود و در اغوش کشید و بوسید ، و ازش خواست مراقب من باشه و خوشبختم کنه ..

بهنود با سرخوشی پاسخش و داد .. اما من بغض کرده بودم و دلم بارش میخواست .

بعد از دیدنش یه لحظه هم حتی نمیتونسته بودم ، تنهایی منصور و فراموش کنم .

میخواستم گریه کنم که بهنود با اشاره ی منصور منو در بر گرفت و سعی کرد ، با دور کردنم از منصور ارومم کنه ..

اما مگه میشد .. نفس عمیقی کشیدمو سعی کردم بغضم و قورت بدم .

و اخرین نفرات هم شاهین و خانواده اش بودن که هم منو هم بهنود و شگفت زده کردن .انگار اون هم انتظار اومدنشون رو نداشت .

مادر شاهین بارها و بارها ازم عذر خواست و منم به حرمت شب قشنگ و حس قشنگ تری که داشتم بخشیدمش و برای خودش و پسرش ارزوی موفقیت کردم .

شاهین هم خیلی تبریک گفت و برامون ارزوی موفقیت کرد ..

به سمت جایگاهمون رفتیم و تا اخر مهمونیه کوچکمون توی جایگاه نشستیم و به اصرارهای بچه ها برای رقصیدن و ملحق شدن بهشون پاسخ منفی دادیم .. و دست به دست هم مثل دو تا پدر و مادر نه عروس و داماد ! به رقصیدن دخترامون نگاه کردیم و با عشق خندیدیم .

اخر مهمونی بعد از بدرقه ی همه ی مهمونامون قرار بود به سمت تهران حرکت کنیم .. بلیطی که پیمان برامون گرفته بود و کنسل کرده بودیم .. و سفر خارج از ایران رو برای تعطیلات عید گذاشته بودیم .. و قرار بود فعلا چند روزی رو ایران گردی کنیم ، که همتا هم زیاد از درس دور نمونه ..

البته سوری جون و مریم .. خیلی اصرار داشتن که همتا و همراز و پیش اونا بذاریم و بریم .. ولی بهنود راضی نمیشد و در جوابشون میگفت:" ما یه خانواده ایم .. بچه هامونم باید هرجا میریم همراهمون باشن ."

و من غرق لذت میشدم .. از این همه شعور و عشق مَردم و هزارباره خدارو شکر میکردم .

وقت رفتن .. پدر جون اومد جلو دست های منو توی دستش گرفت ..

خم شدم که دستاشو ببوسم ، نذاشت .

پدرجون _ این چه کاریه دخترم .. شرمنده م نکن بابا !

_ دشمنتون شرمنده باشه پدرجون

پدرجون _ ببخشم بابا ، خیلی اذیتتون کردم ، اما فقط خدا میدونه چقدر برام عزیزی و ناراحتیت چقدر برام عذاب اور بود ..

_ من گله گی ندارم پدرجون .. شما برام چیزی کم نذاشتین !

پدرجون _ نه عزیزم .. میدونم گذاشتم ولی همه ی سعیمو کردم که سختی نکشین ..

بعد هم روبه بهنود که ساکت کنارم ایستاده بود و به حرف های پدرجون گوش میداد گفت :

پدرجون _ بهنود خان میخوام بدونی که من قبل از اینکه پدر تو باشم ، پدر سارا هستم .. میدونی ام که تا وقتی که ازت مطمئن نشدم ، دستشو توی دستات نذاشتم ..

بهنود _ بله میدونم بابا جان .. خوبم میدونم

پدرجون _ پس حواست و جمع کن که ناامیدم نکنی .

بهنود دست راستشو روی چشماش گذاشت و گفت :

بهنود _ به روی چشمام .. قول میدم همه ی سعیمو بکنم که خوشبخت باشیم !

پدرجون هم بعد از اینکه دستای منو به دست بهنود سپرد .. خم شد و پیشونیِ منو بوسید و با بهنود مردونه دست داد .

پدرجون _ فقط یه نکته بابا .. هیچ وقت فراموش نکن که همتا دستت امانت .. نشه یه وقت غرق زندگی بشی و یادت بره که گل اشکان دستت امانته ها !

بهنود _ بله اینم میدونم ، ولی به دعای خیرتون نیاز دارم تا بتونم از پس این مسئولیت بزرگ بربیام .

پدرجون به شونه ی بهنود اروم چند ضربه زد :

پدرجون _ دعای خیر منو مادرت همیشه پشت سرتونه پسرم .. برید خدا پشت و پناهتون .

همتا و همرازو که از بس شیطنت کرده بودن از خستگی به خواب رفته بودن ، از بغل پیمان و مریم گرفتیم ..

ولی همون جا همتا درحالت خواب و بیداری کلمه ای رو به زبون اورد که حس کردم بهنود و به عرش برد .

وقتی بهنود داشت همتا رو از بغل پیمان میگرفت ، همتا با شنیدن صدای بهنود گفت :

همتا _ بـابـا ...

بهنود هم با همه ی وجودش گفت :

_ جـــــــــ ـان بــــ ـابـــــ ـا !!

بعد هم اشک بود که از گونه های منو مریم وسوری جون جاری بود .. اما من در کنارش لبخند هم میزدم .. چون انگار فقط من بودم که دیده بودم لبخند از سر رضایت اشکــــ ـان رو .

توی ماشین نشسته بودیم و بهنود با دستی که روی دنده گذاشته بود دست منو هم گرفته بود .

هردو به تاریکی که با چراغهای ماشین کمی روشن شده بود ، چشم دوخته بودیم .

به سمتش چرخیدمو تکیه امو به در دادمو نگاهمو به نیم رخش دوختم ..به این فکر کردم که واقعا این مرد جذاب و دوست داشتنی الان دیگه برای منه؟!!

بهنود انگار نگاه خیره ی منو حس کرد که برگشت و با لبخند نگام کرد :

بهنود _ مگه نگفتم تا اطلاع ثانوی حق نداری اون طوری نگام کنی ؟!

خندیدم .

بهنود _ به چی فکر میکردی ؟!

_ به این که دیگه الان مال منی ، مَرد منی ،

و با شیطنت اضافه کردم :

_ اینکه چطوری برات دام پاشیدمو دلبری کردم تا بدستت اوردم !!

خندید

بهنود _ شیطون !!

نفس عمیقی کشیدمو میخواستم سوالی رو که سالها بود ذهنمو مشغول کرده بود بپرسم .

_ بهنود یه سوال بپرسم ؟!!

بهنود _ اگه سخت نباشه !!

_ سخت نیست

بهنود _ پس بپرس !

_ چرا اون اوایل ازم بدت میومد ؟!!

برگشت و بهم نگاه کرد .

بهنود _ من غلط میکنم از تو بدم بیاد .

خندیدم

_ جدی پرسیدماا

بهنود چند لحظه مکث کرد .. انگار داشت فکر میکرد .. نفس عمیقی کشید و گفت :

بهنود _" من اصلا نمیشناختمت که بخوام ازت بدم بیاد یا خوشم بیاد .. فقط میدونستم که خیلی از دخترا هستن که به خاطر موقعیت اجتماعی من میخوان بهم نزدیک بشن .. و چه راهی بهتر از مامانم ."

برگشت نگام کرد .. نمیدونم توی چهره ی من چی دید که بلند زد زیر خنده .. منم خنده ام گرفته بود ولی انگشت اشاره امو روی بینیم گذاشتم وبه سمت بچه ها اشاره کردم .

بهنود که حالا کمی اروم تر شده بود گفت :

بهنود _" اونجوری نگام کردی خنده م گرفت .. به خاطر اعتماد به نفس بالام نبود که فــ ـقــــ ـطــ !!!! "

بازم خندیدیم .

بهنود _ "توی دوستام زیاد دیده بودم .. دخترایی که ظاهرا خوب بودن ولی وقتی وارد یه محیط بزرگتر میشدن زود خودشونو گم میکردن . فکر میکردم ارزش عشق ادمو ندارن ."

خودمو لوس کردم و لب برچیدم .

_ اون وقت از کجا فهمیدین من اون طوری نیستم .

بهنود _"الهی من قربون این ناز کردنت بشم .. ببین امشب میتونی با این کارات مارو به کشتن بدی یا نه ؟!"

درحال خنده بودیم که یهو بهنود جدی شد .

بهنود _ "سارا من واقعا نمیدونم چی شد .. یا اصلا از کی تو شدی همه ی زندگیم .. اما فقط میدونم که با همه ی وجودم مقاومت میکردم .. نمیدونم شاید برای اینکه انتخاب مادرم بودی .. یا اینکه یه وسیله برای برگردوندن من .. "

یه اخم روی پیشونیش نشست ، که نشون میداد چقدر گفتن این حرف ها براش سخته .

بهنود _ "اولش فکر میکردم که قصدت فقط نزدیک شدن به منه .. ولی بعد که ازم وکالتنامه برای طلاق و حضانت همراز خواستی ، با خودم فکر کردم از این زنایی که تو این دنیا به هیچ چیزی به غیر از تولید مثل فکر نمیکنن و واقعا هم به درد هیچی دیگه نمیخورن ."

اگه بگم حالم بد نشده بود ، دروغ گفتم .. اما وقتی که فکر میکردم اون که منو نمیشناخت پس حق داشت هر جور بخواد راجع به من فکر کنه ، اروم میشدم .

بهنود اما بدون توجه به حالت من ادامه داد :

بهنود _ "راستش میخواستم لج کنم و به جای اسپرم خودم برای یه نفر دیگه رو بفرستم ."

حس کردم بدنم لرزید .. حتی فکر کردن بهش هم سرما رو به قلبم میشوند .

بهنودم انگار این سرما رو از دستام حس کرد که سریع به سمتم برگشت و با دیدن من که حالا اشکام هم روی گونه ام جاری بود ، ماشین و به شونه ی خاکی کشوند و نگه داشت ..

منو به اغوشش کشید و روی صورتم و تند بوسید . تندتر از قبل توضیح داد :

بهنود _ "میدونم .. میدونم .. ولی به جون همراز فقط یه فکر احمقانه بود .. ولی هیچ وقت به خودم اجازه ندادم که حتی بیشتر یه فکر باشه .. یعنی تو نذاشتی .. اینکه به مامان تاکید کرده بودی که حتما بعد از عقدمون باشه . باعث شد حتی به خاطر فکر کردن بهش ، خودم لعنت کنم ..

سارای من ، باور کن الانم ، هربار که همراز و میبینم و بهم میگه بابا .. میخوام بمیرم .

گریه م بیشتر شد .. بهنودم منو بیشتر به خودش فشرد و مداوم با بغض میگفت " ببخشمش " "

وقتی که یه دل سیر گریه کردم .. اروم شدم ... ازش جدا شدم.

اما بازم ناراحت بودم .

بهنود هم وقتی دید اروم شدم .. ماشین و راه انداخت و با اخمهایی در هم رانندگی کرد ..

چند دقیقه ای ، هیچ کدوم چیزی نگفتیم ..

چند دقیقه ای که فکر کنم برای هردومون ..به خصوص من لازم بود تا ارامشم و دوباره بدست بیارم . تا اینکه بهنود دوباره به حرف اومد :

بهنود _ " میدونم .. الان چه احساسی داری .. اما دلم میخواد به منم حق بدی .. یه روز مادرم زنگ میزنه و میگه با یه دختر که نمیشناسمش همچین قراری گذاشته ..

و فقط از من میخواد که حالا که خودم نیستم بچه امو برای اونا بذارم ."

واقعا درکش میکردم .. ولی هنوزم کاری که میخواست باهام بکنه ، برام قابل هضم نبود و لرزبه تنم مینداخت .

یه فشار به دستام وارد کرد و ادامه داد :

بهنود _ " خوب منم شرایط خوبی نداشتم .. میترسیدم ، از همه چیزهایی که دیده بودم و شنیده بودم .. از عاقبتی که مجبورم میکرد به خاطرش همه ی اینده و موقعیتمو رها کنم ."

لبخند زدم .. اونم با دیدن لبخندم ادامه داد :

بهنود _" ولی سارا ، حالا میدونم که حاضرم همه ی زندگیمو بدم که لبخند رو ، روی لبای تو ببینم . میدونم که حتی حاضر نیستم یه لحظه نداشته باشمتون . حتی با اون همه موقعیت های خوبی که قبلا داشتم ، حاضر نیستم دیگه به اون زندگی برگردم ."

به ابراز احساسش لبخند زدم .

بهنودم دستامو که توی دستش بود ، بلند کرد و روشو طولانی بوسید .

بهنود _ "همیشه دلم میخواست خودم همسرمو انتخاب کنم .. مخصوصا وقتی که شاهین برامون از دختر مورد علاقه اش میگفت .. شاهین همیشه برامون میل میزد و از تو کارات میگفت ."

به حرف اومدم .

_ میدونم .. پیمان برام گفته بود .

سری تکون دادو ادامه داد :

بهنود _ "منو پیمان همیشه سرمون توی لاک خودمون بود .. شاهینم که با ما بود اینطوری بود .. تا سر به زیرتر .. واسه همین همیشه باری منو پیمان جالب بود که بدونیم این دختری که تونسته نظر شاهین و جلب کنه کیه ..

همیشه با اشتیاق به حرفاش گوش میدادیم .. حتی بعضی از فیلماتونم برای ما ارسال کرده بود .. به گمان خودش ماهم اون دوتا دوستت و انتخاب میکنیم .

باورت میشه .. من مامانم همیشه عکس و فیلمای همسرو بچه مو برام ارسال میکرد نگاه نمیکردم .. ولی با اشتیاق به تصاویر دختر مورد علاقه ی شاهین نگاه میکردم .. با پیمان براشون نقشه میکشیدم .. بدونه این که بدونم این دختر شیطون و در عین حال خانم و با وقار همسر خودمه .. سهم منه .. نه سهم دوستم ."

بهم نگاه کرد و با لبخند گفت :

بهنود _" بدون اینکه بدونم توی دلم همش حسرتش و داشتمو به شاهین قبطه خوردم که موقعیتشو داشته ، خودش همسرشو انتخاب کنه . ولی من نه .

نه اون دختری رو میپسندیدم که مادرم برام انتخاب کرده بود و نه از دخترای اطرافم خوشم میومد .

یادمه حتی یه روزی که همراز و که مریض شده بود برده بودیش شرکت .. تازه اون موقع شاهین فهمیده بود که تو ازدواج کردی .. دنیا سرش خراب شده بود .. ما هم براش خیلی ناراحت بودیم .. ولی پیمان بهش گفت " تحقیق کن شاید از همسرش جدا شده باشه " .. بعد از چند روز دوباره خبر داد که اره از همسرش جداشده .. خیلی خوشحال بود .. ما هم براش خوشحال بودیم .

بعد هم که اومدم و توی اون شرایط دیدمت ..

باور میکنی اون شب چقدر ندونسته به خودم فوش دادم که تو این شرایط تنهات گذاشتم ."

خنده ام گرفته بود .. واقعا عجب داستانی شده بود ..

_ زن و شوهری که همدیگرو نمشناسن ... ولی پدرو مادرن

بهنود لبخند زد .

بهنود _"واقعا عجب داستانی شد .. مردی که حسرت همسر خوشو میخورد .. مردی که به خودش لعنت میفرستاد .

میدونی ، وقتی برگشتم خونه واقعا هنوز حالم خراب بود .. اما با دیدن همتا و همراز کوچولومون ، انگار دنیا رو بهم داده بودن .. همه چیز یادم رفت .. بعدم که همش توی خونه چشم میچرخوندم تو رو ببینم .. راستش کنجکاو بودم ببینمت .. ولی نبودی .. غرورم هم بهم اجازه نمیداد که ازت بپرسم .. فقط چشمام به در بودی که زودتر برگردی .

بعد هم که با اون چهره ی اشنا اومدی و چشمای پف کرده تو که دیدم ، تازه فهمیدم که مردی که همش فکر میکردم به خاطر از دست دادن تو ادم بدبختیه .. خودمم .

و دختری که این همه حسرتشو کشیدم زن خودمه !"

به یاد اونشب و خاطره شو و حال بدم که میافتادم .. همه ی وجودمو ناراحتی میگرفت ..

_ پس برای همین حسرت هات بود که میخواستی منو تقدیم شاهین کنی ؟!!

بهنود ماشین و دوباره نگه داشت و برگشت سمتم و منو به سمت خودش کشید :

بهنود _ " الهی بهنود بمیره که تو رو این همه اذیتت کرده ؟!

ولی به جان خودت که از همه دنیا برام عزیزتری .. همش به خاطر شب بدی بود که گذرونده بودم .. تمام شب داشتم به عشق عمیقی که شاهین بهت داشت فکر میکردم و احساس خامو نپخته ای که خودم بهت داشتم ..

همش فکر میکردم که شاهین از من محق تره ..

اما بعدش با هر بار دیدنت احساس میکردم که بهت علاقه دارمو حاضر نیستم تو رو با کسی تقسیم کنم .. حتی با شاهین که میدونستم این همه دوستت داره .

حتی وقتی که حس میکرد که تو ممکنه به شاهین علاقه مند باشی اتیش میگرفتمو دوست نداشتم یه لحظه هم تنهات بذارم که به اون فکر کنی . "

بعد هم چند دقیقه توی سکوت نگاهم کردو با همه ی وجودش بهم گفت :

بهنود _ سارا فکر میکنی بتونی منو به خاطر همه ی اشتباهاتم ببخشی ؟!!

لبامو غنچه کردمو و با لبخند گفتم :

_ اوووووم نمیدونم .. باید فکر کنم ..

و خودمو متفکر نشون دادم .. که یه دفعه بهنود فاصله اشو با صورتم کم کردو لبامو نرم بوسید .

بهنود _ گفتم لباتو اینجوری نکن .

و بازم منو بوسید .. این بار ولی طولانی تر و با همراهی من .

پایان

مهلا پ

13 ابان 91

مصاحبه با نویسندگان

توجه

مصاحبه با نویسنده رمان کوه پنهان

مصاحبه با نویسنده رمان آرزو

مصاحبه با نویسنده بادیگارد

دوستان سلام.بخش مصاحبه با نويسدگان رمان بخش جديديه كه قراره از اين به بعد در ماهنامه قرار بگيره.در اين بخش با نويسندگان رمانهاي منتخب مصاحبه مي كنيم,ضمن اينكه از نويسنده ها براي قرار گرفتن رمان شون تو ماهنامه اجازه مي گيريم.اين ماه با سه تا نويسنده كه رمان ها شون يكي از يكي بهتر هستند مصاحبه كرديم.نظرات خودتون رو با ما در ميون بزاريد.

ايميل:

ghayegh1979@gmail.com

-خودت رو برای خوانندگان ماهنامه معرفی می کنی؟چند سالته و تو چه رشته ای تحصیل کردی؟

اول سلام عرض میکنم به شما و خواننده های عزیز ماهنامه .من مهلا پ هستم .25 سالمه و لیسانس کامپیوتر دارم . ولی در حال حاضر به عنوان معلم ورزش فعالیت میکنم .

2-ایده نوشتن رمان کوه پنهان چطور به ذهنت رسید؟

حقیقتش دقیقا نمیتونم بگم چطور . من همه ی رمان رو براساس یه صحنه که توی ذهنم بود نوشتم . که هیچوقت توی رمان گنجونده نشد .( سارا توی شرکتی کار میکنه و اتفاقی دخترش رو به شرکت میبره و بهنود هم اونجا دخترش رو میبینه و از روی شباهت به خودش حدس میزنه که دختر خودشه ) به دو دلیل اول اینکه با پیش زمینه ی قبلی ننوشتمش . فقط یه ایده ی خام توی ذهنم بود و حوادثی که دلم میخواست در موردشون بنویسم مثل بازماندگان زلزله . و اینکه نظرات بچه ها روی رمانم تاثیر زیادی داشت و مسیر ذهنی من رو عوض میکرد .

3-چند درصد از این رمان بر مبنای واقعیت است؟

خوب خیلی از حوادث رمان براساس واقعیت و برای خیلی از ادمای اطراف ما ممکنه اتفاق افتاده باشه . اما اینکه برای یک شخص خاص اتفاق افتاده باشه نه ! به نظر من 90% از واقعیت بود و اون 10 % هم میتونه اتفاق بیوفته ، اما من ندیدم .

4-استقبال کاربر های سایت نود و هشتایی ها از رمانت چطور بود؟

خیلی خوب بود .با وجود اینکه من یه نویسنده ی ناشناخته بودم . ولی خوب بازم رمانم دیده شد .

5-علت انتخاب عنوان کوه پنهان برای رمانت چی بود؟به نظرت این اسم با محتوای رمانت تناسب داشت؟

خوب از دیدگاه من یک پدر برای فرزندش حکم یک پشتوانه رو داره ، که باعث میشه فرزند با تکیه بر اون به اهدافش برسه که این رسیدن مستلزمه داشتن حس امنیت که پدرها در خانواده به وجود میارن . خوب بچه ی داستان من هم پدر داشت اما پنهان بود .

پس این اسم رو براش انتخاب کردم .

6-نوشتن این رمان چقدر زمان برد؟

حدودا 4 یا 5 ماه

7-آیا کوه پنهان اولین رمانت بود؟

بله .

8-آیا منتظر رمان های جدیدی از شما باشیم؟فکر می کنم در حال نوشتن رمان جدیدی هستی درسته؟

بله من در حال حاضر در حال نوشتن رمانی به نام دختری از کوهستان میگ میگ هستم .

9-ناعادلانه ترین نقدی درمورد رمان کوه پنهان شده چی بوده؟

نقد ناعادلانه نداشتم هیچ وقت . اما اواخر داستانم یکی بهم گفت نتونسته با همتا ارتباط برقرار کنه . دوستش نداشت . من اونجا ناراحت شدم !

10-به آثار کدوم نوسنده علاقه داری؟

کتاب های اقای م مودب پور دوست دارم . از بچه های سایت هم قلم میراژ عزیز رو خیلی دوست دارم و البته shadow_das

11-3شخصیت اصلی رمان شما فوق العاده بازیگوش و شیطون بودند.آیا این جزئی از شخصیت خود شما هم هست؟

بله . تا حدود زیادی میشه گفت شخصیت مریم به من نزدیکه

12-چقدر در مورد امکان پذیر بودن IVFدر شرایطی که زوجین فاصله زیادی از هم دارند تحقیق کردی؟با توجه به اینکه اسپرم باید در دمای بدن و در زمان کوتاهی به آزمایشگاه برای لقاح مصنوعی برسه مگر اینکه از قبل منجمد شده باشند که این مسئله رو به خوبی در رمان منعکس کردی.

نه به شکل جدی . اما به طور پراکنده اطلاعاتی داشتم . استاد درس تنظیم خانواده در دانشگاه در این مورد اطلاعاتی رو در اختیارمون قرار داده بود .

13-اگر خودت هم در شرایط سارا بودی همچین تصمیمی می گرفتی؟

نه . حداقل توی این جامعه نمیشه و هم اینکه من معتقدم که برای یه فرزند بودن پدر و مادر در کنار هم الزامیه که اگه نبود خدا هم هیچوقت لازمه ی این موهبتش رو جفت بودن قرار نمیداد .

14-در نظر سنجی رمانت شخصیت سارا،محبوب ترین شخصیت رمانت انتخاب شده.خودت به کدوم شخصیت رمانت علاقه داری؟

من عاشق همتا بودم ! البته خوب همه ی شخصیت ها جزیی از فکر و روح من بودن ،قاعدتا همشون رو دوست دارم ولی خوب همتا رو با جون و دل نوشتم !

15- دلیل وارد کردن شخصیت منصور در رمانت چی بود؟آیا هدف فقط تحریک حسادت بهنود برای این که قدر سارا رو بدونه بود؟

نه واقعا این طور نیست . اگرچه شاید اینطور برداشت شده باشه . امانه برای تحریک بهنود نیاوردمش . من همه ی سعیم رو کردم که براساس واقعیت بنویسم . شاید توی واقعیت برای ادمی مثل بهنود با شرایط اجتماعی خوبی که در خارج از کشور داشت و همینطور حسی که نسبت به زندگی در ایران داشت ، اینکه بخواد برگرده سخت بود . شاید هرگز نمیپذیرفت . سارا هم نمیتونست ذهن بهنود رو بخونه . نمیدونست که بهنود داره تلاش میکنه که برگرده . حس ادمی رو داشت که باید زندگی کنه و شخصی را درکنارش داشته باشه که بتونه در زندگی حمایتش کنه . هم خودش و هم بچه هاش رو .

من هم واقعا میخواستم به منصور اجازه ی خودنمایی بدم ، معرفیش کنم و به شخصیت داستانم نزدیک ترش کنم . اما خوب من از اول هم گفته بودم که این رمان رو برای بچه های گل نودو هشتی نوشتم ،پس به سلیقه ی اونا عمل کردم .

16-آیا قصد چاپ رمان کوه پنهان یا سایر آثارت رو داری؟

نمیدونم به این موضوع فکر نکردم .

17-فکر نمی کنی این که رمانت رو با دو روایتگر(سوم شخص و اول شخص یعنی سارا)نوشتی یه کم غیر حرفه ای است و خواننده رو ممکنه سردرگم کنه؟

چرا کاملا غیرحرفه ای بود . اما دوستان مطمئنا به من خرده نمیگیرن چون من همه جا گفته بودم که یک نا نویسنده هستم و فقط از احساسم گفتم .

18-به نظرت قسمت های مربوط به لقاح آزمایشگاهی رو یه کم مبهم بیان نکردی؟انگار که می خواستی سریع تر از این بخش بگذری تا به اصل داستان برسی.(مثلا اینکه قبل از IVFسارا باید تحت سوپراوولاسیون یعنی تحریک همزمان چند تخمک برای تخمک گذاری به کمک داروی کلویفن و با چند روز سونو گرافی برای پایش وقوع تخمک گذاری قرار می گرفت حرفی به میان نیوردی؟البته از زبان مادر بهنود گفته شد که سارا و بهنود باید تحت یه سری آزمایش قرار بگیرن که خیلی کلی و مبهم بود.

بله همینطوره .چون من نمیخواستم این مسئله رو باز کنم و فقط میخواستم اشاره باشه برای عدم حضور پدر همین !

و چون اینکه یک رمان هستش و مرجع علمی نیست و دوم اینکه یک علم تقریبا جا افتاده هستش برای عام . راحت میپذیرن بدون اینکه نیاز باشه نام علمیش رو هم بدونن .

19-اگر بخوای از نمره 1-20 به رمان کوه پنهان یه نمره بدی چند می دی و چرا؟

من 20 میدم . نه برای این که رمان از همه نظر کامل . برای اینکه من برای نوشتنش هرچه در توان داشتم گذاشتم . شاید فکر کنید اغراق میکنم اما من با بیشتر صحنه هایی که نوشتم اشک ریختم و بعضا هق هق کردم . حتی هنوز هم با خوندنش اشک از چشمام جاری میشه .

به تلاش خودم 20 میدم و امتیاز دادن به نوشته رو به شما و خواننده هام میسپرم .

20--ممنون از اینکه وقتت رو در اختیار ما گذاشتی.برات آرزوی سلامتی و سعادتمندی دارم.

من هم از شما ممنونم برای این فرصتی که در اخیارم قرار دادین .

1-خودت رو برای خوانندگان ماهنامه معرفی کن.چند سالته و در چه شته ای تحصیل کردی؟

خب اسم مجازیم لی لی نیکزاد هستش، 24 سالمه و فارغ التحصیل مهندسی عمران هستم

2-قلم شما در رمان آرزو طنز نامحسوسی داشت که باعث می شه از خوندن رمان خسته نشی و بارها و بارها اون رو بخونی.چطور به این سبک از نگارش رسیدی؟

مرسی . این نظر لطفتونه ولی خب سبک که نمیشه اسمشو گذاشت، این کلن روش حرف زدن و حتی فکر کردن منه، خودم هم طرفدار پر و پا قرص نوشته های طنزم به خصوص اگه طنزش کنایه ای و ظریف باشه

3-مرضیه در رمان آرزو دختری معمولی بود که بزرگترین دغدغه زندگیش ازدواج برادرش و از دست دادن جایگاه اولی در قلب محمد بود به طوری که تمام زندگیش تحت الشعاع علاقه اش به برادرش قرار گرفته بود.و شما خیلی خوب تونستید علاقه خواهری برادری و نگرانی های مرضیه رو نشون بدهید.آیا برای نوشتن رابطه خوب محمد و مرضیه از ترسیم رابطه خودتون با برادرتون استفاده کردید؟

بزرگترین دغدغه ی زندگیش تو اون مقطع زمانی البته، منظورم اینه که محور داستان ازدواج محمد و حاشیه های اون بود.

بله، در واقع میشه گفت برای من یه جور خاطره نگاری بود

اتفاقیه که تو زندگی خودم افتاده البته منظورم وابستگی زیاد به برادرم و کنار نیومدنم با یه شریک جدیده

4-تیام،آیدا و توحید اسامی شخصیت های رمان دیگه تون هست که در رمان آرزو از اونها نام برده شده.جالبه که در هر دو رمان تیام برادر توحید و آیدا همسر تیام بود.آیا برای این شباهت دلیل خاصی داشتید؟

البته

چون رمان قبلی من یه جورایی بی نتیجه تموم شد و به جای مشخصی نرسید

خب می خواستم اونجا بگم که تیام و آیدا ازدواج کردن

ضمن اینکه می خواستم زندگی ها رو به هم پیوسته و متصل نشون بدم

یعنی همین که سه نفری که فقط اسمشون از ذهن مرضیه گذشت، به کل داستان مجزا و کاملی برای خودشون دارن

همینطور که همه ی ما تو زندگیمون تجربه ها و داستان خودمونو داریم

5-شخصیت مرضیه در رمان آرزو یه جورایی شبیه مادرهاست.مادرهایی که همیشه نگرانند و به دیگران بیشتر از خودشون اهمیت می دهند و مواظب هستند تا اطرافیانشون ناراحت نشن.این طور نیست؟

بله به نظرم اینطور باشه

با اینکه دغدغه ها و افکار مرضیه مال منه ولی شخصیتش رو از یکی از دوستام گرفتم که همینجوری خودشو درباره ی بقیه مسئول می دونه و نگرانشونه

6-علی رغم ادعای مرضیه که معتقد بود با برادرش خیلی صمیمیهع ما در رمان دیدیم که محمد مهم ترین مسئله زندگی اش رو از مرضیه پنهان کرده بود.با توجه به این که تقریبا تمام نزدیکان محمد این موض.ع رو می دونستند به جز مرضیه.دلیل این پنهان کاری چی بود؟

فکر کنم مرضیه اشتباه می کرد

مرضیه توجه زیاد برادرش رو صمیمیت تعبیر کرده بود

از محمد توقع و انتظارات زیاد و البته اشتباهی داشت

یه جورایی خودش رو مالک اون می دونست ولی دلیل نمی شد که این درست باشه

از طرف محمد که این صمیمیت یا دوستی به این معنی بوده که مرضیه محمد اسرارشه

با اینکه من در مورد شخصیت محمد کم لطفی کردم و زیاد تو داستان نبود کلن آدم مهربون و باملاحظه ای بود

و چون معصومه ازدواج کرده بود و محبوبه هم اصولن آدم احساستی ای نبود، رفتار با محبتش با مرضیه نمود بیشتری داشت که باعث همه ی اون وابستگی شده بود

٧.سريال شايد براي شما اتفاق بيفتد كه از شبكه ٥پخش ميشه هم يه جورايي سبك شما رو داره.يعني هر قسمت ماجراي زندگي يه نفر رو نشون مي ده و يكي از افرادي كه شخصيت اصلي داستان باهاشون در ارتباطه سوژه قسمت بعديه.اين سريالو ديديد؟

اسمشو شنیدم ولی ندیدم، نه نمی دونسم این جوریه، جالبه

٨.حتي با پايان يافتن رمان آرزو ,خواننده هنوز هم مطمئن نيست كه مرضيه واقعا به ارس علاقمند بود يا به خاطر شرايط موجود ,مجبور به قبول درخواست ازدواج اون شد.در واقع علاقه مرضيه به ارس رو در رمان چندان بسط و گسترش نداديد.چرا؟

درسته، خب این در واقع یکی از ایرادات اساسی داستانه، چون داستان از زبان مرضیه اس و اون هیچوقت آن چنان اشاره ای ه علاقه یا حتی توجهش به ارس نکرد، خب فکر کنم برای اینکه آخر داستان یه جورایی هول هولکی و سریع تموم شد و میشه گفت خام بود

9.آثار ديگه خودتون رو براي خوانندگان ماهنامه معرفي مي كني؟

اونایی که تو فضای مجازی هست، «فقط به خاطر تو» «آرزو» «بغض» «باران»

10.آيا در حال حاضر در حال نوشتن رمان جديدي هستيد؟

بله، یکی رو که دارم تو انجمن میذارم «باران» ، یکی دیگه هم غیر از اون هست که قبلن نصفش رو نوشتم، الا می خوام ادامه اش بدم

11 -.بين رمانهايي كه نوشتيد خودتون از كدوم بيشتر خوشتون مياد و چرا؟وكدوم محبوب خوانندگان و كاربرهاي سايت بوده؟

از بین رمانایی که تو انجمن گذاشتم، بغض/ چون یکی از داستاناییه که تو 12،13 سالگی سوژه اش به ذهنم رسید و تو تموم این سالا فکرم مشغولش بوده

فکر می کنم «فقط به خاطر تو»

12.آرزو رماني بود كه قابليت چاپ شدن رو داشت و به نظر مي ياد اگر چاپ مي شد فروش خوبي مي كرد.آيا تا به حال به اين فكر كرديد كه رمان هاتون رو از شكل الكترونيك به كاغذي تبديل كنيد و به عنوان يك نويسنده رسمي شناخته بشيد؟

مطمئنا فکرش رو کردم یعنی در واقع آرزوش رو دارم ولی به نظرم خیلی مونده تا به جایی برسم که داستانم حداقل 90% انتظارات خودم رو برآورده کنه و بتونم به بقیه هم ارائه بدم

همین آرزو هم خیلی خیلی ایراد داره ولی خب به نظر من ظرفیت سوژه در همین حد بود

13.جالب ترين انتقاد يا نظري كه خوانندگان رمان آرزو داشتند چي بوده؟

این که گفتن شخصیت مرضیه نامتعادل و غیرطیعی بوده! چون در واقع از لحاظ احساسات و افکارش خود من بودم

14.با توجه به اين كه اسفند فصل خونه تكونيه,آيا شما هم مثل مرضيه مظلوم واقع مي شيد و همه كارها به عهده شماست؟!

نخیر، اصلن! از این لحاظ هیچ شباهتی به هم نداریم :) من در واقع شبیه محبوبه ام تو این زمینه

15.نويسندگي رمان در سايت نود و هشتي ها با توجه به اينكه هر پستي كه ميزاري همزمان خواننده هاي سايت رمان رو نقد مي كنند و ميتونيد به سرعت بازخورد رمان رو ببينيد چه مزايا و معايبي دارد?

حقیقتش این به نظر من عیب بزرگشه! نه ینکه بد باشه چون خیلی وقتا کمک کردن به من ه ایراد داستان رو همون موقع برطرف کنم ولی خب من حقیقتش دوست ندارم موقعی که در حال نوشتن یه داستانم زیاد درباره اش با کسی حرف بزنم، باعث میشه حواسم از اصل داستان پرت بشه و خسته ام می کنه درواقع! میشه گفت نقد رو در حین داستان دوست ندارم، ولی خب وقتی داستان تموم بشه خیلی دوست دارم نظر همه رو بدونم

16.اينكه در سايت نود و هشتي ها همه كاربران از مبتدي تا حرفه اي ميتونند نويسنده باشند رو خوب ميدونيد يا بد?چرا?

به نظر من خوبه، چون حرفه ای بودن رو کی تعیین میکنه؟ همه بالاخره از یه جایی شروع می کنن، حالا این وسط یکی طرفدار بیشتری بپیدا می کنه و یکی با استقبال کمتری رو به رو میشه، حداقل متوجه میشن از نظر بقیه هم استعداد این کارو دارن یا نه! هیچکس از اول حرفه ای نبوده و این سایت امکانو به ما میده که متوجه حسن یا ایراد کارمون از دید بقیه بشیم

17.متفاوت ترين رماني كه خوندي چي بوده?

از بین رمانای انجمن؟ پارلا و بازگشت

تفاوتش هم به خاطر اصل و روند داستان بوده و گرنه همه ی داستانا که تم عاشقانه داره

18.بيشتر رمان مي خوني يا مي نويسي?

بیشتر می خونم

19.چند ساعت از وقتت رو روزانه صرف نويسندگي مي كني?

الان میشه گفت تقریبا هیچی، ولی تا دو سال پیش تمام روز یا داشتم می نوشتم یا تو ذهنم داستان می ساختم

20.خوب يه كم از حال و هواي رمان و نويسندگي بيرون بيايم و درباره بهار و نوروز و عيدي گرفتن !گپ بزنيم.

21.دعاي سر سفره هفت سين امسالت چيه?

برای من همیشه خوشبختی و سلامتی اطرافیانم بوده، و یه آرزوی خاص که الان چن ساله پابرجاس و برآورده و نمیشه/ و یه آرزوی کوچیک درباره ی خودم :))

22.تعطيلات عيد رو دوست داري كجا بري?

مسافرت تو تعطیلات نوروز رو دوست ندارم، معمولن هر روز بیرونیم ولی شب دوس دارم خونه باشم

23.بيشترين مبلغ عيدي كه تا بحال گرفتي چقدر بوده?

در کل، یا از یه نفر؟ حقیقتش یادم نیس ولی فکر کنم پارسال 150 شد، بیشترین عیدی رو بابام میده 50 تومن

24.تفريح و سرگرميت چيه?

فیلم دیدن و کتاب خوندن

25.خواننده مورد علاقه ات كيه?

محسن یگانه، بنیامین بهادری، خیلی از خواننده ها رو دوست دارم

26.به فوتبال و و رزش علاقه داري?جناح فوتباليت رو هم تعين كن(ميخوام بدونم دوستي يا بلا نسبت خداي نكرده دشمن و پرسپوليسي!)

اهل فوتبال نیستم ولی خب بچه که بودم دشمن شما بودم! هنوزم احساسات نهفته ای نسبت به استقلال دارم که به وقتش عود می کنه

27.ممنونم از اين كه وقتت رو در اختيار ما گذاشتي برات آرزوي موفقيت و سربلندي دارم به عنوان حرف آخر اگه صحبتي داري خوشحال مي شيم كه بشنويم (بخونيم!)

خواهش می کنم و همینطور ممنونم از شما :)

منم همینطور، برای همه آرزوی سلامتی و موفقیت دارم

هیچی، همین که امیدوارم از خوندن رمان لذت ببرن

رمان باديگارد رمانيه كه مطمئنا بعد از خوندنش يه دور ديگه اون رو مرور مي كنيد.مصاحبه ما با نويسنده رمان باديگارد,كمي انتقادي است كه البته من معتقدم تا وقتي يك اثر خوب نباشه,انتقادي هم از اون صورت نمي گيره.گاهي ما رماني رو ميخونيم و بعد از خوندنش سعي مي كنيم اونو فراموش كنيم و بابت وقتي كه صرف خوندن اون كرديم متاسفيم(كه نمونه اين رمانها زياده)و گاهي رماني رو مي خونيم و از تك تك جملات اون لذت مي بريم (مثل رمان باديگارد)و شايد در اين مواقع روي نقاط ضعف كوچك نويسنده بيشتر دقت كنيم,اون هم به اين دليل كه دوست داريم نويسنده محبوب ما هميشه بي نقص بنويسه.

به هر حال پيشنهاد مي كنم كه بعد از خوندن رمان اين مصاحبه رو بخونيد.چون ممكنه ماجراي داستان لو بره!

1-خودت رو برای خوانندگان ماهنامه معرفی کن.چند سالته و تحصیلاتت در چه رشته ای است؟

سلام. شراره هستم. 22 سالمه، مهر میرم توی 23 سال. اصلیتم شیرازیه، ساکن بحرین هستم. تا همین چند ماه پیش دانشجو بودم اما بخاطر بعضی از مشکلات فعلا خونه نشینم.

2-قصد برگشت به ايران براي هميشه يا مسافرت به ايران رو نداري?

راستش فکر نکنم برای زندگی بتونم برگردم ایران. چونکه کل خوانواده و فامیلمون اینجا هستن. با زندگی اینجا عادت کردیم، حتی اخلاق و رفتارمون دیگه با قبل فرق میکنه. برام سخته که ایران زندگی کنم و باز از صفر شروع کنم. اما تابستون ایران بودم. شمال هم رفتیم، خیلی خوش گذشت و جای شما خالی.

3-ایده نوشتن رمان بادیگارد چطور به ذهنت رسید؟با توجه به اینکه موضوع رمانت تقریبا تک و غیر تکراری است(به جز یکی دو تا از رمانهای کاربرهای سایت که پرداخت جالبی نداشتند)

ایده ش از یک فیلم هندی اومد توی سرم. اما داستان به کل از ذهن خودم بود. همیشه رمانهایی رو می خوندم که دختر خیلی خجالتی و سر به زیره. با خودم گفتم چرا ایندفعه من برعکسش رو نشون ندم؟ چرا دختر بی خیال نباشه و پسر یه جورهایی سر به زیر؟ چرا ایندفعه دختر به پسر از عشقش نگه و ابراز علاقه نکنه؟ آخه یه جورایی خنده داره و منم که عاشق طنزم.

4-انتقادهایی که خوانندگان بادیگارد از شما داشتند بیشتر منصفانه بوده یا مغرضانه؟

خب میشه گفت هر دو بودند. اما همیشه سعی کردم که با دید مثبت بهشون نگاه کنم. خب خیلی از نقدهاشون بهم کمک کرد و سبب شدن که من توی رمان بعدیم بیشتر سعی کنم.

5-رمان های دیگه ای که به غیر از بادیگارد نوشتی رو نام می بری؟

اولین رمانم "دختر پاییز" بود. زیاد ازش راضی نیستم. خب طبیعیه که همیشه اولین کار آدم مشکل داشته باشه. اما بازم خدا رو شکر میکنم، چون از اون چیزی که فکر میکردم بیشتر استقبال شد. بادیگارد دومین رمانم بود. در حال حاضر هم در حال تایپ رمان "الماس" هستم.

6-اگر بتونی پایان رمانت رو عوض کنی آیا این کار رو می کنی؟

پایان اصل کاری رو نه. چونکه خیلی از دوستان بهم پیام دادن که خیلی از پایان داستان لذت بردن. اما اگر بتونم خیلی چیزها رو تغییر میدم و اضافه میکنم.

7-نظرات کاربهای سایت نود و هشتایی ها چقدر در تغییر سیر داستان اثر داشت؟

خیلی زیاد. من به کل پایان داستان رو به خواسته ی دوستان عوض کردم. آخه من می خواستم بزارم باز هم آوا پیش قدم بشه. اما خیلی از دوستان توی نقد گفتن که دوست دارن ایندفعه رو محسن پا پیش بزاره. خودم که از پایانش راضی هستم و واقعا از دوستانی که من رو راهنمایی کردن ممنونم.

8-قبول داری که در مورد شغل پدر آوا خیلی سربسته صحبت کردی و دلیل اینکه آوا باید بادیگارد داشته باشه رو کامل توضیح ندادی؟

راستش بله. چونکه من اطلاعات کامل رو نداشتم و دوست هم نداشتم که بدونم. آخه خیلی از سیاست متنفرم. یعنی وقتی حرف سیایت میاد وسط سر درد میگیرم. دست خودم نیست.

در ضمن من بخاطر اینکه ایران زندگی نکردم خیلی چیزها رو نمیدونم. اما الان که دارم فکر میکنم میگم کاش قبلش یکم پرس و جو کرده بودم شاید داستان خیلی بهتر میشد.

9-از نوشتن کدوم بخش رمان بیشتر لذت بردی؟

من کلا بادیگارد رو دوست دارم. اما بیشترین قسمت که از نوشتنش لذت بردم و هنوز هم که وقتی میخونمش لذت میبرم اون قسمت خواستگاری آوا هست. هنوز هم که میخونمش میخندم. دست خودم نیست.

10-خواننده مورد علاقت کیه؟(احیانا بابک جهانبخش خواننده مورد علاقه آوا نیست؟)

محسن چاووشی. به نظر من بهترینه. اما بابک جهانبخش رو هم دوست دارم.

11-شما در رمانتون سعی کردید دوستی یک دختر رو با یه پسر بدون اینکه قصد و نیت سوئی

در کار باشه نشون بدهید.به نظرت در دنیای واقعی قدر این کار امکان پذیره؟اینکه دو نفر از جنس مخالف با هم دوست باشند بدون اینکه یکی از طرفین برداشت نادرستی از این دوستی داشته باشه؟

آره. البته بستگی به خود شخص داره. شخصیت کامیار یا همون کامی برگرفته شده از شخصیت یکی از دوستامه. یکی که خیلی دوستش دارم و برام عزیزه. اما هر دو به هم فقط به چشم دوست خیلی خوب میبینیم و نه بیشتر.

12-سبک نوشتن کدوم نویسنده رو دوست داری؟

من کار خانم خسرونجدی رو خیلی دوست دارم. خانم اعظم طیاری هم یکی از نویسندهای محبوبمه.

13-کتاب های مورد علاقه ات رو برامون نام می بری؟

الهه شرقی (فکر کنم اینو همه دوست داشته باشن). مهر و مهتاب، در چشم من طلوع کن. اما رمانهای خیلی از نویسندهای سایت نود و هشتیا رو هم دوست دارم مثل سوار بر بال سرنوشت، پارلا و ....

14-آوا در رمان بادیگارد دختری است که شیطون،لجباز و کمی هم لوس و در ظاهر آدمی شاد و در باطن غمگین بود.آیا این ویژگی ها ،متاثر از شخصیت خود شماست؟

نه. اگه رمان دختر پاییز رو خونده باشید من همون شخصیت شراره هستم. شاید خیلی دوست داشته باشم که مثل آوا شیطون باشم، اما نیستم. ظاهرم خیلی آرومه، اما اعتراف میکنم که طبع تندی دارم.

15-چقدر از وقتت رو هر روز صرف رمان خوندن و رمان نوشتن می کنی؟

خیلی کم رمان میخونم. رمان نوشتن بستگی به روحیم داره. بادیگارد رو خیلی سریع نوشتم و تمومش کردم. اما الماس الان یک سالی هست که دارم مینویسم و متاسفانه هنوز کامل نشده.

16-واکنش اعضای خانواده ات در مقابل نویسندگی شما چیه؟

شاید خیلی خنده دار باشه اگه بگم که کسی پشتم نبود و تشویقم نمیکرد. جز دختر داییم. که واقعا ازش ممنونم که همیشه پشتم بوده.

اولین رمانم رو که دادم مامانم بخونه و نظر بده. اصلا نخوند!!!!

با پیشنهاد خواهرم که رمان بادیگارد رو بهش دادم. اما نگفتم که نویسنده ش منم. مامانم خوند، خیلی هم خوشش اومد. الان اگه ازش بپرسم بهترین رمانی که خوندی چی بوده میگه بادیگارد!!! چند مدت قبل به اصرار همون دختر داییم به مامانم گفتم که نویسنده ی بادیگارد منم. فکر کنم الان بهم افتخار میکنه. یجوریایی چشمهاش برق میزنن.

17-آیا شخصیت کیارش مودب پور در رمان شما الهام گرفته از نویسنده معرف آقای مودب پوره؟با توجه به این که کامیار در قسمتی از رمان به نویسنده بودن مودب پور اشاره می کنه.

فقط اسمش. اونم فقط برای همون قسمتی که آوا بهش میگه که چرا رمانهات همیشه بد تموم میشه. وگرنه من اصلا چیزی از آقای مودب پور و اخلاقشون نمیدونم.

18-این که فقط آوا در رمان بادیگارد داشت و دشمان پدرش فقط قصد کشتن اون رو داشتند در حالی که برادر دوقلوش بادیگارد نداشت و هیچ خطری اون رو تهدید نمی کرد در حالی که به خاطر شغل پدرشون هر دو باید در معرض خطر باشند کمی منتاقض به نظر می رسه.در این مورد چه توضیحی داری؟

به نظر خودم میلاد پسر بود و میتونست از خودش دفاع کنه. چند جای رمان هم اینو گفتم. آوا دختر بود و میتونستن خیلی آسیب بهش برسونن. اما شما حرفتون کاملا درسته. من باید بیشتر روی این موضوع کار میکردم.

19-بعد از ماجرای آدم ربایی و گروگان گرفتن آوا و در نهایت آزادی اش داستان سیر تندی پیدا کرد.به طوری که اواخر رمان فانتزی و غیر واقعی به نظر می رسید.این که محسن که آدم موجهی به نظر می رسید پیشنهاد فرار به دختری رو شب عروسیش بده و سهراب با این قضیه خیلی راحت کنار بیاد کمی غیر واقعی به نظر می رسه.آیا محسن نمی تونست قبل از شب عروسی آوا رو قانع کنه که از ازدواج با سهراب منصرف شه؟و چه طور آوا که از سهراب به خاطر خیانت هاش منتفر بود به طور ناگهانی تصمیم می گیره با اون ازدواج کنه؟

بله قبول دارم که یکم عجله کردم. اما بزارید چند نکته رو براتون روشن کنم. آوا از سهراب درسته که متنفر بود، اما یه روزی اینا دوستهای خوبی برای هم بودن. آوا هم گفت که اون همیشه یه دوست بوده و هیچوقت عاشقش نبوده. بعد با یادآوری خوبیهای سهراب راضی شد. سهراب هم آدم بدی نبود. خودش هم میدونست که نمیتونه آوا رو خوشبخت کنه. سهراب آوا رو دوست داشت، اما عاشقش نبود.

در مورد محسن هم باید بگم که خواستم نشون بدم که اینقدر آوا رو دوست داشت که پا روی اعتقاداتش گذاشت. خب دلیل اینکه گذاشتم شب عروسی محسن پیداش شه بخاطر همون پایان هندی بودنش و اینا. :دی

20-چرا نازنین دختر دایی محسن رو که دختری خیانت کار بود رو با پوشش چادر معرفی کردید؟آیا این موضوع باعث بد بینی خوانندگان رمان نسبت به افراد چادری نمی شه؟قبول دارم که خوب یا بد بودن آدم ها به چادر پوشیدن یا نپوشیدن اونها نیست.اما اینکه تقریبا تنها شخصیت چادری رمان شما فردی باشه که شوهرش علنه خیانتش رو دیده یه جور تبلیغ ضد ارزش محسوب می شه و ناخواگاه این نظریه رو در ذهن القا می کنه که ممکنه هر کسی که چادر می پوشه از اون برای فریب دادن بقیه و موجه جلوه دادن خودش استفاده کنه.

اول از همه چیز بگم که من قطد توهین نداشتم. من با اینکه توی یه کشور آزاد زندگی میکنم اما محجبه هستم. اگه اینجوره پس یعنی به خودم توهین کردم.

اما نه، من می خواستم فقط یه چیز رو نشون بدم. اونم اینه که ظاهر بین نباشیم. از روی ظاهر آدمها قضاوت نا عادل نکنیم. اوا یه دختر خیلی آزادی بود. اما هیچوقت از آزادیش سو استفاده نکرد. محسن به آوا به یه چشم دیگه نگاه میکرد. فکر میکرد آوا دختر شریفی نیست، اما کم کم فهمید که اشتباه کرده.

اما از یه طرف، نازنین با یه ظاهر کاملا متفاوت و پوشیده، اما این کار رو کرد. پاک بودن آدمها به قیافه و تیپ و ظاهر نیست. به باتن آدم ربط داره.

21-اپیدمی رفتن به شمال تقریبا در تمام رمانها به چشم می خوره چه رمانهای نوشته کاربران سایت و چه رمانهای چاپی.چرا؟

بله درست میگید. خودمم نمیدونم چرا. شاید چونکه شمال واقعا یه جای رویایی و خیلی زیباییه. من که عاشق شمالم.

23-اوقات فراغتت رو چطور می گذرونی؟

وقتم رو با خوانواده م میگذرونم. اما اگه خوانواده م مشغول باشن فیلم، آهنگ، نوشتن. خیلی هم به خرید علاقه دارم (کیه که نداره؟؟). پول که دستم باشه دو روزه تمومه.

24-بهترین و بدترین ویژگی اخلاقیت چیه؟

ویژگی خوبم اینه که همیشه حرفهای دلم رو رک میگم، اما نه اینکه دل طرف مقابل رو بشکنم. مثلا اگه از دست کسی ناراحت شدم و اون شخص برام عزیزه میرم خیلی محترامانه بهش میگم که این کارت رو دوست نداشتم. در ضمن خیلی هم با معرفتم و توی دوستی با کسی کم نمیزارم.

اما ویژگی بد اینه که اگه همون عزیز دلم رو شکوند، تا دو بار بخشیدمش، اما اگه باز اون کارش رو تکرار کرد اصلا نمیتونم دلم رو باهاش صاف کنم. به کل از زندگیم میره بیرون.

25-سال 1391در مجموع برات سال خوبی بود یا نه؟

راستش نه، خیلی بد شانسی آوردم. امیدوارم که سال 92 سال بهتری باشه.

26-بهترین هدیه ای که از یه دوست گرفتی چی بوده؟

عطر، آخه من عاشق عطرم. و کیف.

27-بیشتر اهل عیدی دادنی یا عیدی گرفتن؟بیشترین عیدی ها رو هر سال از چه کسی می گیری؟

عیدی میگیرم. خیلی هم کیف میده.

مامان بزرگم و عمه بزرگم همیشه بیشترین عیدی رو بهم میدن.

28-اگه می تونستی به گذشته برگردی چند سالگی رو انتخاب می کردی و چرا؟

15 سالگی. آخه تازه اول شیطنتهام بود. دوستهای خیلی باحالی هم داشتم و همیشه در حال شیطونی کردن بودیم.

29-از اونجايي كه اصالتا اهل شهر دوست داشتني شيرازي چرا يه قسمتهايي از داستان رو به زادگاهت نكشوندي?فكر مي كنم همه ايراني ها همون قدر كه به شمال علاقه دارن به مسافرت به شيراز مخصوصا فصل بهار علاقه دارند..

رمان "دختر پاییز" یه قسمتیش توی شیراز بود. خیلی هم به اینکه شیراز رو دوست دارم اشاره کردم. توی این رمانم که در حال تایپه "الماس" داستان یه دختر شیرازی هست. ایندفعه داستان توی شیراز هست.

ممنونم از اینکه وقتت رو در اختیار ما گذاشتی و به سولات ما جواب دادی.بابت استعداد بی نظیرت در نویسندگی بهت تبریک می گم و امیدوارم همیشه سربلند و موفق باشی.به عنوان حرف اخر اگه صحبتی با خوانند ها داری خوشحال می شیم که اونو بشنویم(بخونیم!)

ممنون از اینکه من رو قابل دونستید و وقتتون رو صرف من کردید. و مرسی از همه ی دوستهایی که رمانم رو خوندند و باعث دل گرمیم شدن. اگه پشتیبانی شما عزیزان نبود من جرات نمیکردم که دوباره دست به قلم بزنم. همتون رو دوست دارم. در پناه حق.

داستان کوتاه

قطره آب

بازتاب بخشش

داستان جالب “نمره گرفتن دانشجو”

داستان آموزنده “شاهین بی حرکت”

کشاورز و زن غرغرو

قهوه ي استاد

عشق و رسم زندگي

روش برخورد با مردم

قطره بارانی از ابر چکید. چون به زمین نگاه کرد

دریای پهناور را دید و از کوچکی و حقارت خود شرمنده شد و گفت:

“جایی که دریا هست وجود من بی مقدار به حساب می آید.”

چون قطره باران خود را کوچک دید

صدف او را درون خود جای داد و بعد از مدتی تبدیل به گوهر شد.

پس از مدتی نصیب ماهیگیری شد و او آن گوهر را به بزرگی هدیه کرد.

بلندی از آن یافت کو پست شد

در نیستی کوفت تا هست شد

«کلیات سعدی»

در خیابان یکی از شهرهای چین، گدای مستمندی به نام «وو» بود که کاسه‌ی گدایی‌اش را جلوی عابران می‌گرفت و برنج یا چیزهای دیگر طلب می‌کرد. یک روز گدا شاهد عبور موکب پرشکوه امپراتور شد که در کجاوه‌ی سلطنتی نشسته بود و به هر کس که می‌رسید هدیه‌ای می‌داد. گدای بینوا که از خوشحالی سرمست گشته بود، در دل گفت: «روز بخت و اقبال من رسیده… ببین امپراتور چه بذل و بخشش‌ها که نمی‌کند و چه هدیه‌ها که نمی‌دهد…» آنگاه شادمانه به رقص و پایکوبی پرداخت.

هنگامی که امپراتور به مقابل او رسید، «وو» کلاه از سر برگرفت و تعظیمی کرد و منتظر ماند تا هدیه‌ی گرانبهای امپراتور را دریافت دارد. ولی سلطان کریم و بخشنده – به‌جای اینکه چیزی بدهد – رو کرد به «وو» و از او هدیه‌ای خواست.

گدای پریشان احوال به‌شدت منقلب و افسرده گشت. با این وصف، به روی خود نیاورد و دست در کلاهش برد و چند دانه خرده برنج درآورد و تقدیم امپراتور کرد. او آن‌ها را گرفت و به راه خود ادامه داد.

«وو» تمام آن روز می‌جوشید و می‌خروشید و غرولند و شکوه و شکایت می‌کرد و به امپراتور ناله و نفرین می‌فرستاد و به هرکس می‌رسید ماجرای آن روز را تعریف می‌کرد و بودا را به یاری می‌خواست و از او می‌طلبید که دادش را بستاند. چند نفری می‌ایستادند و به سخنانش گوش می‌دادند و چند برنجی می‌ریختند و پی کار خود می‌رفتند.

شب هنگام که «وو» به کلبه‌ی محقرانه‌اش رسید و محتویات کلاهش را خالی کرد، علاوه بر برنج، دو قطعه طلا به اندازه‌ی همان برنجی که به امپراتور داده بود، در آن یافت.

دانشجویی پس از اینکه در درس منطق نمره نیاورد به استادش گفت : قربان، شما واقعا چیزی در مورد موضوع این درس می دانید؟

استاد جواب داد: بله حتما. در غیر اینصورت نمیتوانستم یک استاد باشم.

دانشجو ادامه داد: بسیار خوب، من مایلم از شما یک سوال بپرسم ، اگر جواب صحیح دادید من نمره‌ام را قبول میکنم در غیر اینصورت از شما میخواهم به من نمره کامل این درس را بدهید.

استاد قبول کرد و دانشجو پرسید: آن چیست که قانونی است ولی منطقی نیست، منطقی است ولی قانونی نیست و نه قانونی است و نه منطقی؟

استاد پس از تاملی طولانی نتوانست جواب بدهد و مجبور شد نمره کامل درس را به آن دانشجو بدهد

بعد از مدتی استاد با بهترین شاگردش تماس گرفت و همان سوال را پرسید. و شاگردش بلافاصله جواب داد قربان شما ۶۳ سال دارید و با یک خانم ۳۵ ساله ازدواج کردید که البته قانونی است ولی منطقی نیست, همسر شما یک معشوقه ۲۵ ساله دارد که منطقی است ولی قانونی نیست.واین حقیقت که شما به معشوقه همسرتان نمره کامل دادید در صورتیکه باید آن درس را رد میشد نه قانونی است و نه منطقی !

داستان آموزنده “شاهین بی حرکت”

پادشاهی دو شاهین کوچک به عنوان هدیه دریافت کرد.

آنها را به مربی پرندگان دربار سپرد تا برای استفاده در مراسم شکار تربیت کند.

یک ماه بعد، مربی نزد پادشاه آمد و گفت که یکی از شاهین‌ها تربیت شده و آماده شکار است اما نمی‌داند چه اتفاقی برای آن یکی افتاده و از همان روز اول که آن را روی شاخه‌ای قرار داده تکان نخورده است.

این موضوع کنجکاوی پادشاه را برانگیخت و دستور داد تا پزشکان و مشاوران دربار، کاری کنند که شاهین پرواز کند. اما هیچکدام نتوانستند.

روز بعد پادشاه دستور داد تا به همه مردم اعلام کنند که هر کس بتواند شاهین را به پرواز درآورد پاداش خوبی از پادشاه دریافت خواهد کرد.

صبح روز بعد پادشاه دید که شاهین دوم نیز با چالاکی تمام در باغ در حال پرواز است.

پادشاه دستور داد تا معجزه‌گر شاهین را نزد او بیاورند.

درباریان کشاورزی متواضع را نزد شاه آوردند و گفتند اوست که شاهین را به پرواز درآورد.

پادشاه پرسید: «تو شاهین را به پرواز درآوردی؟ چگونه این کار را کردی؟ شاید جادوگر هستی؟

کشاورز گفت: سرورم، کار ساده‌ای بود، من فقط شاخه‌ای راکه شاهین روی آن نشسته بود بریدم. شاهین فهمید که بال دارد و شروع به پرواز کرد.

گاهی لازم است برای بالا رفتن، شاخه‌های زیر پایمان را ببریم.

چقدر به شاخه‌های زیر پایتان وابسته هستید؟

مرد کشاورزی یک زن نق نقو داشت که از صبح تا نصف شب در مورد چیزی شکایت میکرد. تنها زمان آسایش مرد زمانی بود که با قاطر پیرش در مزرعه شخم میزد.

یک روز، وقتی که همسرش برایش ناهار آورد، کشاورز قاطر پیر را به زیر سایه ای راند و شروع به خوردن ناهار خود کرد. بلافاصله همسر نق نقو مثل همیشه شکایت را آغاز کرد. ناگهان قاطر پیر با هر دو پای عقبی لگدی به پشت سر زن و در دم کشته شد.

در مراسم تشییع جنازه چند روز بعد، کشیش متوجه چیز عجیبی شد. هر وقت…

یک زن عزادار برای تسلیت گویی به مرد کشاورز نزدیک میشد، مرد گوش میداد و بنشانه تصدیق سر خود را بالا و پایین میکرد، اما هنگامی که یک مرد عزادار به او نزدیک میشد، او بعد از یک دقیقه گوش کردن سر خود را بنشانه مخالفت تکان میداد.

پس از مراسم تدفین، کشیش از کشاورز قضیه را پرسید.

کشاورز گفت:

خوب، این زنان می آمدند چیز خوبی در مورد همسر من میگفتند، که چقدر خوب بود، یا چه قدر خوشگل یا خوش لباس بود، بنابراین من هم تصدیق میکردم.

کشیش پرسید، پس مردها چه میگفتند؟

کشاورز گفت:

آنها می خواستند بدانند که آیا قاطر را حاضرم بفروشم یا نه

چند دوست دوران دانشجویی که پس از فارغ التحصیلی هر یک شغل های مختلفی داشتند و در کار و زندگی خود نیز موفق بودند، پس از مدت ها با هم به دانشگاه سابق شان رفتند تا با استادشان دیداری تازه کنند.

آنها مشغول صحبت شده بودند و طبق معمول بیشتر حرف هایشان هم شکایت از زندگی بود. استادشان در حین صحبت آنها قهوه آماده می کرد. او قهوه جوش را روی میز گذاشت و از دانشجوها خواست که برای خود قهوه بریزند.

روی میز لیوان های متفاوتی قرار داشت; شیشه ای، پلاستیکی، چینی، بلور و لیوان های دیگر. وقتی همه دانشجوها قهوه هایشان را ریخته بودند و هر یک لیوانی در دست داشت، استاد مثل همیشه آرام و با مهربانی گفت…

بچه ها، ببینید؛ همه شما لیوان های ظریف و زیبا را انتخاب کردید و الان فقط لیوان های زمخت و ارزان قیمت روی میز مانده اند.

دانشجوها که از حرف های استاد شگفت زده شده بودند، ساکت بودند و استاد حرف هایش را به این ترتیب ادامه داد: «در حقیقت، چیزی که شما واقعا می خواستید قهوه بود و نه لیوان. اما لیوان های زیبا را انتخاب کردید و در عین حال نگاه تان به لیوان های دیگران هم بود. زندگی هم مانند قهوه است و شغل، حقوق و جایگاه اجتماعی ظرف آن است. این ظرف ها زندگی را تزیین می کنند اما کیفیت آن را تغییر نخواهند داد.

البته لیوان های متفاوت در علاقه شما به نوشیدن قهوه تاثیر خواهند گذاشت، اما اگر بیشتر توجه تان به لیوان باشد و چیزهای با ارزشی مانند کیفیت قهوه را فراموش کنید و از بوی آن لذت نبرید، معنی واقعی نوشیدن قهوه را هم از دست خواهید داد. پس، از حالا به بعد تلاش کنید نگاه تان را از لیوان بردارید و در حالیکه چشم هایتان را بسته اید، از نوشیدن قهوه لذت ببرید

یرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد... پياده رو در دست تعمير بود ، بهمين خاطر در خيابان شروع به راه رفتن كرد كه ناگهان در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید.عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند.پرستاران ابتدا زخم های پیرمرد را پانسمان کردند.سپس به او گفتند: ((باید ازت عکسبرداری بشه تا مطمئن بشیم جائی از بدنت آسیب ندیده)) پیرمرد غمگین شد،گفت عجله دارد و نیازی به عکس برداری نیست . پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند.پیرمرد گفت:همسرم در خانه سالمندان است.هر روز صبح به آنجا می روم و صبحانه را با او می خورم.نمی خواهم دیر شود!پرستاری به او گفت:خودمان به او خبر می دهیم.پیرمرد با اندوه گفت: خیلی متاسفم،او آلزایمر دارد. چیزی را متوجه نخواهد شد! حتی مرا هم نمی شناسد!! پرستار با حیرت گفت:وقتی نمیداند شما چه کسی هستید،چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟ پیرمرد با صدایی گرفته،به آرامی گفت: اما من که می دانم او کیست!!!

مرحوم شيخ طوسى رضوان اللّه تعالى عليه در كتاب رجال خود آورده است :

در يكى از روزها، عدّه اى از دوستان امام رضا عليه السلام در منزل آن حضرت گرد يكديگر جمع شده بودند و يونس بن عبدالرّحمن نيز كه از افراد مورد اعتماد حضرت و از شخصيّت هاى ارزنده بود، در جمع ايشان حضور داشت .

هنگامى كه آنان مشغول صحبت و مذاكره بودند، ناگهان گروهى از اهالى بصره اجازه ورود خواستند.

امام عليه السلام ، به يونس فرمود: داخل فلان اتاق برو و مواظب باش هيچ گونه عكس العملى از خود نشان ندهى ؛ مگر آن كه به تو اجازه داده شود.

آن گاه اجازه فرمود و اهالى بصره وارد شدند و بر عليه يونس ، به سخن چينى و ناسزاگوئى آغاز كردند.

و در اين بين حضرت رضا عليه السلام سر مبارك خود را پائين انداخته بود و هيچ سخنى نمى فرمود؛ و نيز عكس العملى ننمود تا آن كه بلند شدند و ضمن خداحافظى از نزد حضرت خارج گشتند.

بعد از آن ، حضرت اجازه فرمود تا يونس از اتاق بيرون آيد.

يونس با حالتى غمگين و چشمى گريان وارد شد و حضرت را مخاطب قرار داد و اظهار داشت :

ياابن رسول اللّه ! من فدايت گردم ، با چنين افرادى من معاشرت دارم ، در حالى كه نمى دانستم درباره من چنين خواهند گفت ؛ و چنين نسبت هائى را به من مى دهند.

امام رضا عليه السلام با ملاطفت ، يونس بن عبدالرّحمان را مورد خطاب قرار داد و فرمود: اى يونس ! غمگين مباش ، مردم هر چه مى خواهند بگويند، اين گونه مسائل و صحبت ها اهميّتى ندارد، زمانى كه امام تو، از تو راضى و خوشنود باشد هيچ جاى نگرانى و ناراحتى وچود ندارد.

اى يونس ! سعى كن ، هميشه با مردم به مقدار كمال و معرفت آن ها سخن بگوئى و معارف الهى را براى آن ها بيان نمائى .

و از طرح و بيان آن مطالب و مسائلى كه نمى فهمند و درك نمى كنند، خوددارى كن .

اى يونس ! هنگامى كه تو دُرّ گرانبهائى را در دست خويش دارى و مردم بگويند كه سنگ يا كلوخى در دست تو است ؛ و يا آن كه سنگى در دست تو باشد و مردم بگويند كه درّ گرانبهائى در دست دارى ، چنين گفتارى چه تاءثيرى در اعتقادات و افكار تو خواهد داشت ؟

و آيا از چنين افكار و گفتار مردم ، سود و يا زيانى بر تو وارد مى شود؟!

يونس با فرمايشات حضرت آرامش يافت و اظهار داشت : خير، سخنان ايشان هيچ اهميّتى برايم ندارد.

امام رضا عليه السلام مجدّدا او را مخاطب قرار داد و فرمود:

اى يونس ، بنابر اين چنانچه راه صحيح را شناخته ، همچنين حقيقت را درك كرده باشى ؛ و نيز امامت از تو راضى باشد، نبايد افكار و گفتار مردم در روحيّه ، اعتقادات و افكار تو كمترين تاثيرى داشته باشد؛ مردم هر چه مى خواهند، بگويند.

* حفظ آبرو در سخاوت

مرحوم كلینى و برخى دیگر از بزرگان رضوان اللّه تعالى علیهم به نقل از یسع بن حمزه - كه یكى از اصحاب حضرت علىّ بن موسى الرّضا علیهما السلام است - حكایت نماید:

روزى از روزها، در مجلس آن حضرت در جمع بسیارى از اقشار مختلف مردم حضور داشتم ، كه پیرامون مسائل حلال و حرام از آن حضرت پرسش ‍ مى كردند و حضرت جواب یكایك آن ها را به طور كامل و فصیح بیان مى فرمود.

در این میان ، شخصى بلند قامت وارد شد؛ و پس از اداء سلام ، حضرت را مخاطب قرار داد و اظهار داشت :

یاابن رسول اللّه ! من از دوستان شما و از علاقه مندان به پدران بزرگوار و عظیم الشّاءن شما اهل بیت مى باشم ؛ و اكنون مسافر مكّه معظّمه هستم ، كه پول و آذوقه سفر خود را از دست داده ام ؛ و در حال حاضر چیزى برایم باقى نمانده است كه بتوانم به دیار و شهر خود بازگردم .

چناچه مقدور باشد، مرا كمكى نما تا به دیار و وطن خود مراجعت نمایم ؛ و چون مستحقّ صدقه نیستم ، هنگام رسیدن به منزل خود آنچه را كه به من لطف نمائید، از طرف شما به فقراء، در راه خدا صدقه مى دهم ؟

حضرت فرمود: بنشین ، خداوند مهربان ، تو را مورد رحمت خویش قرار دهد و سپس مشغول صحبت با اهل مجلس گشت و پاسخ مسئله هاى ایشان را بیان فرمود.

هنگامى كه مجلسِ بحث و سؤ ال و جواب به پایان رسید و مردم حركت كرده و رفتند، من و سلیمان جعفرى و یكى دو نفر دیگر نزد حضرت باقى ماندیم .

امام علیه السلام فرمود: اجازه مى دهید به اندرون روم ؟

سلیمان جعفرى گفت : قدوم شما مبارك باد، شما خود صاحب اجازه هستید.

بعد از آن ، حضرت از جاى خود برخاست و به داخل اتاقى رفت ؛ و پس از آن كه لحظاتى گذشت ، از پشت در صدا زد و فرمود: آن مسافر خراسانى كجاست ؟

شخص خراسانى گفت : من این جا هستم .

حضرت دست مبارك خویش را از بالاى درب اتاق دراز نمود و فرمود: بیا، این دویست درهم را بگیر و آن را كمك هزینه سفر خود گردان و لازم نیست كه آن را صدقه بدهى .

پس از آن ، امام علیه السلام فرمود: حال ، زود خارج شو، كه همدیگر را نبینیم .

چون مسافر خراسانى پول ها را گرفت ، خداحافظى كرد و سپس از منزل حضرت بیرون رفت ، امام علیه السلام از آن اتاق بیرون آمد و كنار ما نشست .

سلیمان جعفرى اظهار داشت : یاابن رسول اللّه ! جان ما فدایت باد، چرا چنین كردى و خود را مخفى نمودى ؟!

حضرت علىّ بن موسى الرّضا علیهما السلام فرمود: چون نخواستم كه آن شخص غریب نزد من سرافكنده گردد و احساس ذلّت و خوارى نماید.

سپس در ادامه فرمایش خود افزود: آیا نشنیده اى كه پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله فرمود: هركس خدمتى و یا كار نیكى را دور از چشم و دید دیگران انجام دهد، خداوند متعال ثواب هفتاد حجّ به او عطا مى نماید؛ و هركس كار زشت و قبیحى را آشكارا انجام دهد، خوار و ذلیل مى گردد.

پیشنهاد کتاب...

پیشنهاد کتاب...

نویسنده

معرفی کتاب:تاثیر در اولین برخورد

تأثیر ناشی از اولین برخورد ، مهمترین تأثیری است كه شما ایجاد می كنید و

تنها یک بار چنین فرصتی دارید اگر اولین برخورد شما درست نباشد باید با

رابطه و امكان دوستی و تجارب با شخص مقابل خداحافظی كنید با این حال ،

اغلب ما تصوری از نوع تاثیری كه روی دیگران می گذاریم یا چگونگی بهبود

این تأثیر نداریم . اگرچه ملاقات و تأثیری که در این جلسات از خود باقی

می گذاریم ، احتمالا گذرا به نظر می رسد ، اما می توانند بر زندگی ما

تاثیری بلند مدت بر جای گذارند . تاثیر گذاری روی افراد ، موضوع مهمی است

زیرا یادآوری های بعدی را به وجود می آورد. تاثیر اول ، نخستین و شاید

تنها فرصت مناسبی است که به افراد بگوییم ما چگونه انسانی هستیم . به

همین دلیل می گوییم تاثیر اول در این زمینه که دیگران شما را چگونه می

بینند از اهمیت فراوانی برخوردار است.

کتاب حاضر به شما کمک می کند تا به این سوالات جواب دهید : «دیگران مرا

چگونه می بینند؟،فراسوی وجود فیزیکی من ، چه برداشتی دارند، چگونه می

توانم از خود تأثیربهتری بر جای گذارم ؟» در این کتاب برای اینکه اطلاعات

مورد نیازتان تامین شود رابطه میان آنچه را می گویید و کاری که می کنید و

اینکه دیگران چه برداشتی از شما پیدا می کنند، توضیح داده شده است.

نویسنده کتاب "تاثیر در اولین برخورد " معتقد است تاثیر گذاری خوب آن است

که خود واقعی شما را به نمایش بگذارد . اگر بتوانید خویشتن حقیقی خود را

به نمایش بگذارید تاثیر مناسب و درستی از خود عرضه کرده اید.

مهم ترین دلیل برای درک تاثیر اول بر دیگران این است که چه بسا دقیقا

شخصی را که هستید به نمایش نگذارید . به عبارت دیگر ، شاید دوستان و

همکاران تان از شما برداشتی کنند که در واقع آن نیستید . برای مثال ، اگر

خجالتی هستید، ممکن است شما را گوشه گیر ارزیابی کنند، ملاقات با افراد

جدید حتی در مطمئن ترین و با اعتماد به نفس ترین افراد،اضطرابی ایجاد می

کند که ناشی از عدم اطمینان در این خصوص است که نمی دانند مورد پذیرش

قرار می گیرند یا نه. افراد جدید آنقدر با شما وقت صرف نکرده اند که شما

را بشناسند و شیفته ویژگی های مثبت تان شوند. از این رو آنها بر اساس

اطلاعات محدودی که دارند و از جمله ، زبان و سبک گفت و گو کردن شما ،

درباره تان قضاوت می کنند.

اگر بدانید تاثیر مورد علاقه تان را بر جای می گذارید ، به آرامش ذهنی

دست پیدا می کنید که ناشی از تصویر دقیق و درستی است که در دیگران ایجاد

کرده اید. اگر مورد پذیرش قرار بگیرید یا رد شوید ، به خاطر ویژگی های

حقیقی شماست، نه به این دلیل که تصویر غلطی از خودتان ارائه داده اید.

شما می توانید در موقعیت های جدید ، مطمئن تر ظاهر شوید. حتی می توانید

یک صحبت معمولی و یک تاثیر متقابل منفی را به گفت و گویی رضایت بخش تبدیل

کنید و مورد پذیرش و محبت بیشتری قرار بگیرید.

در ترجمه ی حاضر، درباره‌ی روان شناسی اولین تاثیرات، چگونگی شكل‌گیری

آن، و نیز اهمیت آن سخن به میان آمده و سپس اصول هفت‌گانه‌ی تاثیر اول

بیان گردیده است. در پایان نیز، به مخاطب نشان داده شده چگونه می‌تواند

از آموخته‌های خود به گونه‌ای استفاده كند كه سبك تاثیرگذاری اولیه‌ی وی

را تغییر دهد

مشخصات کتاب

تاثیر در اولین برخورد

نویسنده:آن دمارایس ,والری وایت

مترجم:مهدی قراچه داغی

ناشر:نقش و نگار

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

سرگرمی

دانش و فناوری

مجله خبری روز

تست هوش

ورزشی

مصاحبه...

فال و طالع بینی

فناوری نوین

موزیک

بیوگرافی

بخونی ضرر نکردی!

میدونستی؟

فرهنگ و هنر

کد پیشواز

دهه شصتی ها و هفتادی ها

دانش و فناوری

مایکروسافت رسماً به جمع شرکت‌های هک‌شده پیوست

رفع 9 حفره‌ امنیتی خطرناک در مرورگر کروم

ربات کودکی که با لهجه‌های دشوار صحبت می‌کند!

رقیبی برای عینک گوگل

با ابزار ورودی (input tools) جدید گوگل چقدر آشنایی دارید

ربات ها جای دانش آموزان به مدرسه می روند.

کشورهای دارای داغترین بازار تلفن هوشمند

مایکروسافت هم افشا کرد به تازگی قربانی حملات هکری مشابه با سایت‌های اپل و فیس‌بوک شده است.

بررسی های مایکروسافت نشان می دهد که در تعداد اندکی از رایانه های این شرکت، بدافزارهای مخربی شناسایی شده است.

این بدافزارها از روش هایی مشابه با روش های مورد استفاده برای هک کردن فیس بوک و اپل سوءاستفاده می کردند و تحقیقات بیشتر در این زمینه در جریان است.

هنوز هیچ نشانه ای از اینکه این حمله هکری به سرقت اطلاعات حساس کاربران منجر شده باشد به دست نیامده است. از جمله شرکت های مشهور فناوری و همین طور نشریات و موسسات انتشاراتی که در روزهای اخیر در آمریکا هک شده اند می توان به فیس بوک، اپل، توییتر، نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال اشاره کرد.

حمله به فیس بوک و اپل با سوءاستفاده از آسیب پذیری در برنامه جاوای اوراکل صورت گرفته و مایکروسافت هم علیرغم عدم اشاره به جزییات می گوید به طور مشابهی مورد حمله قرار گرفته است. در حالی که برخی منابع آمریکایی چین را منشا این حملات دانسته اند، اما این مساله با تکذیب شدید چین مواجه شده است.

گوگل 9 آسیب پذیری خطرناک را در مرورگر کروم خود برطرف کرده و با عرضه نسخه 25 مرورگر کروم چند آسیب جزیی دیگر را هم رفع کرده است.

تعدادی از آسیب پذیری های خطرناک کروم با همکاری محققان امنیتی در خارج از این شرکت شناسایی شده اند.

گوگل در مجموع 3500 دلار به عنوان جایزه به افرادی پرداخت کرده که در زمینه شناسایی حفره های یاد شده با این شرکت همکاری کرده اند.

تعداد کل آسیب پذیری های برطرف شده در این نسخه 22 مورد است و گوگل برای مقابله با هرگونه سوءاستفاده از افزونه ها برای اجرای کدهای مخرب در محیط کروم اجرای افزونه های ثالث مشکوک در محیط کروم را به حالت تعلیق درآورده است.

کاربران برای اجرای افزونه های ثالث یا به تعلیق درآوردن اجرای آنها می توانند بر روی دکمه ای در dialog box کروم کلیک کنند و از همین طریق اجرای آنها را معلق کنند.

پیش از این اجرای خودکار افزونه ها در برخی مرورگرهای دیگر مانند فایرفاکس هم مشروط به تایید کاربران شده بود تا از هرگونه سوءاستفاده احتمالی جلوگیری به عمل آید.

این مشکل تابدان حد جدی است که حتی در سیستم عامل های مک و لینوکس هم امکان نصب بی سروصدای افزونه ها وجود ندارد و تنها ویندوز چنین اجازه ای به کاربران خود می دهد.

پیتر فورد دومینی و همکارانش در موسسه ملی تحقیقات بهداشت و پزشکی فرانسه یک ربات کودک را به گونه‌ای تعلیم داده‌اند که الگوهای سخن گفتن را یاد می‌گیرد و می‌تواند قبل از حرف زدن فکر کند.

به گزارش راسخون به نقل از ایسنا، این ربات کودک که iCub نام دارد، دارای مغز مصنوعی است که از طریق متصل کردن واژه‌ها و جملات در حال یادگرفتن زبان‌ها (حتی زبان‌های با لهجه‌های بسیار دشوار) است.

مغز انسان واژه‌های ادا شده را فورا پردازش کرده و آن‌چه را که به دنبال آن‌ها می‌آید، پیش‌بینی می‌کند.

این توانایی ما را قادر می‌سازد که اکثر اوقات مکالمه‌های معناداری را بدون مکث‌های آزاردهنده برای توقف و فکر کردن، صورت دهیم.

این قابلیت به دلیل اتصالات بین قشر frontal و ناحیه‌ای در مغز به نام جسم مخطط (striatum) امکان‌پذیر است.

دومینی و همکارانش در پروژه خود نسخه‌ای مصنوعی از مغز انسان را ساختند. این نسخه یک شبکه‌ نورونی با مجموعه‌ای از حلقه‌های تکرارکننده است که می‌توانند اطلاعات را مخابره کنند. آن‌ها این مغز را در درون ربات iCub قرار دادند.

ربات مزبور مانند یک کودک سه ساله به نظر می‌رسد و سر آن با صدای یک فرد بزرگسال سخن می‌گوید تا اطمینان حاصل شود که مسئولیتش را درک کرده و آن را به درستی انجام می‌دهد.

عینک فروسرخ با قابلیت ثبت تصویر / توانایی مشاهده آن سوی دیوار برای پلیسها و آتش نشانها

دانشمندان موفق به طراحی هدست روبوکاپی شدند که به افسران پلیس امکان می‌دهد آن طرف دیوارها را ببینند و مظنونین را فقط با نگاه کردن به آن‌ها شناسایی کنند.

به گزارش راسخون به نقل از ایسنا، این رایانه هدستی موسوم به Golden-i به پروژه Glass گوگل شباهت دارد و توانایی دیدن آن سوی دیوار را با استفاده از فناوری مادون قرمز فراهم می‌کند.

این ابزار با دستورات صوتی و حرکات سر عمل می‌کند و به کاربر امکان می‌دهد که بدون استفاده از دستانش به اطلاعاتی حیاتی دست یابد.

شرکت Kopin در ایالات متحده، فناوری مزبور را طراحی کرده و شرکت مشاورین Ikanos در ناتینگهام‌شایر مبتکر راهکارهای نرم‌افزاری برای پلیس، آتش‌نشان‌ها و امدادگران آن عنوان شده است.

این ابداع ماه گذشته در نمایشگاه CES 2013 در معرض عموم قرار گرفت و شرکت سازنده معتقد است برآورد قیمت برای آنها هنوز زود است.

گفته می‌شود فروش ابزار جدید سال 2013 و پیش از پروژه Glass گوگل انجام خواهد شد. پروژه گوگل در واقع یک هدست فشرده‌تر است که در سال جدید میلادی عرضه خواهد شد.

سیستم جدید آگاهی موقعیتی زمان بلادرنگ (زمان واقعی) را در حوزه میدانی برای افسران پلیس فراهم می‌کند و به آن‌ها امکان ضبط تصادفات به منظور تحلیل‌های بعدی و مشاهده فیلم‌های زنده از سایر هدست‌های Golden-i را می‌دهد.

سیستم ارائه‌شده همچنین قادر است مظنونین را با استفاده از تشخیص چهره شناسایی کند، هشدارهایی را از حسگرهای حرکتی دریافت دارد، پلا‌ک‌ها را به طور آنی اسکن کند و مختصات جی پی اسی را فراهم می‌کند.

این ابزار مجهز به یک دوربین 14 مگاپیکسلی تثبیت‌شده از لحاظ اینرسی به همراه دوربین مادون‌قرمز انتخابی برای بینایی حرارتی و شب است.

همچنین یک دوربین جداشدنی 1080 HD برای ضبط یا ارسال ویدیوی زمان واقعی می‌تواند به آن افزوده شود.

پلتفرم Golden-i در حال ارتقا است زیرا دانشمندان در حال کاربردهای واقعیت افزوده کنترل شده صدا برای این ابزارهستند.

انتظار می‌رود کیت توسعه‌دهنده سخت‌افزار و نرم‌افزار این فناوری در تابستان سال جاری میلادی ارائه شود؛ این در حالی است که نسخه مصرف‌کننده آن اواخر سال 2013 عرضه می‌شود.

در این مطلب قصد دارم که سرویس جدید گوگل رو به شما کاربران محترم گویا آی تی معرفی کنم, سرویسی جالب در عین حال کاربردی.

ابزار ورودی یا input tools که از طریق این سرویس جدید میشه متن فینگلیش رو به زبان های مختلف از جمله فارسی تبدیل کرد.گوگل در وب لاگ رسمی خودش از یک ابزار مستقل که بصورت نرم افزار بر روی ویندوز یا بصورت افزونه در مرورگر کروم نصب ‌می‌شه خبر داده که کار تبدیل متن لاتین به فارسی رو ساده‌تر می‌کنه.

اگه هنوز به تایپ فارسی عادت نکردین یا صفحه کلید شما فاقد برچسب‌ کارکترهای فارسیه، گوگل ابزار ورودی تازه ای رو برای زبان فارسی منتشر کرده‌ که شامل مجموعه ابزارهاییه که امکان ورود نوشتار فارسی روی دستگاه‌ها و سیستم عامل‌های مختلف رو به کاربرا میده. باید بدونین که این ابزار به صورت یه برنامه ی مستقل برای ویندوز و به صورت یه افزونه برای کروم در دسترس هست.

شما میتونین این نرم افزار رو به دلخواه خودتون شخصی سازی کنین و کاراکترهای مورد علاقه خودتون رو بهش بدین تا به صورت الگویی براتون کار کنه.

شاید شما هم جزو اون دسته از افرادی باشین که عادت کردن متون فارسی رو به شکل انگلیسی تایپ کنن; مثلا: به جای “سلام” مینویسن “salam” و دیگه توجهی نمیکنن که طرفِ مقابل(دریافت کننده) میتونه متنشون رو به درستی بخونه یا نه!

محققان در موسات پیشرفته بین المللی مخابرات art ربات هایی را طراحی و تولید کرده اند که دانش آْموزان ابتدایی مهارت های محاوره ای را از طریق تعاملات روزانه با ربات ها آموزش می بینید.

به گزارش راسخون به نقل از باشگاه خبرنگاران، تکنولوژی نیوز نوشت : محققان ژاپنی اعتقاد دارند روبات ها باید به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شوند و برای رسیدن به این هدف ربات های ارتباطی را توسعه داده اند.

گفتنی است؛ این ربات ها همکلاسی های دانش آموزان می شوند و این اولین پروژه بلند مدت ژاپنی ها برای جایگزینی کردن ربات ها به انسان هاست.

محققان تمام کتب درسی و عکس صدا و صورت دانش آموزان را به پایگاه اطلاعاتی این ربات ها افزوده اند تا ربات ها راحت تر و سریعتر با دانش آموزان ارتباط برقرار کنند.

نتایجی نشان می دهند دانشمندان انتظار دارند تا با ساخت این ربات ها واکنش های مختلفی از روبات ها را در جامعه مشاهده کنند.

کشورهای دارای داغترین بازار تلفن هوشمند / چین در صدر برترینها

بررسی های یک شرکت تحلیل گر تلفن همراه نشان داد چین بزرگ ترین بازار تلفن های هوشمند فعال را در اختیار دارد.

شرکت فلوری که در سان فرانسیسکو مستقر است، اعلام کرد: چینی ها در استفاده از تلفن های هوشمند فعال برپایه سیستم عامل اندروئید و iOS از آمریکایی ها پیشی گرفته اند.

در ماه ژانویه، تعداد تلفن های هوشمند فعال در چین و آمریکا تقریبا مساوی و معادل آمریکا 222 میلیون و چین 221 میلیون بود اما تخمین های فلوری حاکی از آن است که تا پایان فوریه جاری چین به 246 میلیون دستگاه فعال برسد در حالی که آمریکا به 230 میلیون خواهد رسید.

بر اساس بررسی های شرکت فلوری، پس از آمریکا و چین، تا پایان ژانویه کشورهای انگلیس، کره جنوبی و ژاپن بیشترین بازار را برای تلفن های هوشمند داشته اند. آمار این کشورها به ترتیب از این قرار است 43، 30 و 29 میلیون دستگاه.

آلمان با 27 ،فرانسه و کانادا با 23 ، روسیه، هند و برزیل هر کدام با 19 میلیون در رتبه های پنجم تا یازدهم و در رتبه دوازده هم نیز اسپانیا با 18 میلیون دستگاه قرار دارند.

بر اساس بررسی های شرکت فلوری کشورهای کلمبیا، ویتنام و ترکیه رتبه های اول تا سوم بازارهای رو به رشد در زمینه تلفن های همراه را به خود اختصاص داده اند.

کشورهای اوکراین، مصر، چین، شیلی، هند، ونزوئلا، آفریقای جنوبی، تایلند و فیلیپین نیز در رتبه های چهارم تا دوازدهم این فهرست قرار دارند.

مجله خبری روز

تجاوز دسته جمعی به دختر ۱۵ ساله

حضور احمدی نژاد در خانه زهرا رهنمود

ازدواج پیرمرد ۹۰ ساله با دختر ۱۵ ساله!

مشترکان قبض‌های گران را پیگیری کنند

خبرهایی از حذف تعطیلات در تقویم

مردم خودرو نخریدند قیمت‌ها اندکی کاهش یافت

كار خودروسازان به خواهش كردن كشيد!

در دفتر ریاست امور زنان دایکندی انجام شد؛

یک دختر ۱۵ ساله در ریاست امور زنان استان دایکندی در افغانستان مورد تجاوز دسته جمعی قرار گرفت.

به گزارش بی باک، جواد دادگر رییس کمیسیون حقوق بشر استان دایکندی با اعلام این خبر به رسانه ها گفت، که این دختر ۱۵ ساله در دفتر ریاست امور زنان این استان از سوی ۵ تن از کارمندان مرد این اداره، مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است.

به گفته وی، این رویداد روز دوشنبه هفته جاری روی داده و به دنبال افشاگری و شکایت این دختر، به رسانه ها درز کرده است.

به گزارش آوا، در همین حال حبیبه شجاعی؛ سرپرست ریاست امور زنان استان دایکندی نیز وقوع این رویداد را تایید کرده است.

این در حالی است که با وجود بالا بودن آمار تجاوزهای جنسی در برخی از استانهای افغانستان، تجاوز دسته جمعی بر یک دختر زیر سن قانونی، از رویدادهای نادر به شمار می رود.

تجاوزهای دسته جمعی در افغانستان، اساسا سابقه ای قابل ملاحظه ای ندارد؛ این در حالی است که در کشورهای پرجمعیتی مانند هند، این امر به یکی از جدی ترین معضلات اجتماعی تبدیل شده است.

تجاوز دسته جمعی ۵ مرد در دهلی که چندی پیش روی داد و منجر به مرگ قربانی شد، جنجال های داخلی و خارجی زیادی در آن کشور برانگیخت و انتظار مسئولین کشور نیز رویداد دایکندی را به صورت جدی پیگیری کرده و از وقوع رویدادهای مشابه و تبدیل آن به یک معضل بزرگ اجتماعی جلوگیری نمایند.

در پی درگذشت پدر زهرا رهنورد، محمود احمدی نژاد به همراه خانواده اش در منزل مهندس عبدالحمید نقره کار (باجناق میرحسین موسوی) حضور یافت و به خواهر رهنورد، درگذشت پدرش را تسلیت گفت.

در این دیدار که یک هفته قبل انجام شده است، خواهر رهنورد از بی خبری فرزندان موسوی و رهنورد از والدینشان طی ۱۲۰ روز گذشته خبر داده و ابراز گلایه کرده است.

صادق کاظمی، پدر رهنورد صبح ۹ دی ماه امسال بعد از یک دوره طولانی بیماری درگذشته بود.

گفتنی است احمدی نژاد و نقره کار سابقه همسایگی چندین ساله و دوستی ۴۰ ساله و رابطه خانوادگی دارند که از پیش از انقلاب تا کنون ادامه یافته است.

مهندس عبدالحمید نقره کار که از استادان دانشگاه علم و صنعت است، احمدی نژاد و دوستانش نظیر محصولی و هاشمی ثمره را که دانشجوی این دانشگاه بودند، مورد حمایت قرار داده و به ادامه تحصیل تشویق کرده بود.

آبان‌ماه امسال، در ششمین جشنواره بین‌المللی فارابی ویژه تحقیقات علوم انسانی و اسلامی هم عبدالحمید نقره‌کار، (رئیس دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم وصنعت ایران) در گروه نظریه‌پرداز برجسته جشنواره به عنوان نظریه‌پرداز برجسته انتخاب شد و با اهدای لوح و هدایایی از طرف رئیس جمهور مورد تجلیل و تقدیر قرار گرفت.

ازدواج یک پیرمرد ۹۰ ساله با دختری ۱۵ ساله در عربستان در ازای مهریه سنگین، باعث محکومیت‌ها و انتقادهای شدید از سوی گروه‌ها و فعالان در رسانه‌های اجتماعی و حقوق بشری این کشور شده است.

قانون- پیرمرد ۹۰ ساله عربستانی پس از فرار عروس ۱۵ ساله به خانه والدینش، اعلام کرد که ازدواجشان کاملا قانونی و درست بوده و برای ازدواج با وی ۱۷ هزار و ۵۰۰ دلار آمریکا به عنوان مهریه پرداخت کرده است.

به گزارش نیمروز، داماد ۹۰ ساله عربستانی همچنین از پدرزن خود خواسته تا عروسش را به وی بازگرداند یا پول پرداختی را مسترد کند.

وضعیت این دختر نوجوان که پدری یمنی و مادری عربستانی دارد و ازدواج‌ اجباری وی با یک پیرمرد ۹۰ ساله باعث واکنش گسترده کاربران شبکه‌های اجتماعی چون توییتر شده و فعالان حقوق بشر والدین این دختر را به دلیل اینکه وی را به ازدواج مردی که چندین دهه از او بزرگتر است، درآورده‌اند، مورد سرزنش و انتقاد قرار دادند.

یکی از اعضای انجمن ملی حقوق بشر عربستان از مقام‌های این کشور خواست تا هرچه سریعتر اقدامی برای نجات دختر نوجوان از این تراژدی انجام دهند و در این امر مداخله کنند.

وزیر نیرو با رد افزایش قیمت برق:

مشترکان قبض‌های گران را پیگیری کنند

وزیر نیرو تاکید کرد:قیمت برق هیچ گونه افزایشی نداشته است و براساس تعرفه قبلی قبض برق صادر می‌شود.

به گزارش راسخون، مجید نامجو در گفت‌وگو با ایسنا، درباره چرایی افزایش هزینه قبض برق بخشی از مشترکین گفت: افزایش هزینه برق به دلیل افزایش مصرف است، در غیر این صورت مشترک باید موضوع را پیگیری کند.

وی افزود: تعرفه برق هیچ گونه تغییری نداشته است و در صورت افزایش هزینه قبض مشترک باید با پیگیری دلیل افزایش قیمت را بداند.

وزیر نیرو در پایان در مورد بهانه افزایش قیمت برق که در پاسخ به برخی مشترکین داده می‌شود گفت: قیمت برق به هیچ عنوان افزایش نداشته است؛ مشترکین باید حتما دلیل افزایش قبض برق را پیگیری کنند.

بر اساس این گزارش، تغییر تعرفه برق و آب تنها براساس مجوز ستاد هدفمندی‌ یارانه‌ها و اجرای گام دوم هدفمندی‌ امکان‌پذیر است.

بنا به گزارش بخشی از مشترکین هزینه قبض برخی در این دوره با هزینه قبض دوره قبل تفاوت بسیار چشمگیری داشته است که با پیگیری‌ آن‌ها تنها پاسخ برق گران شده است را شنیده‌اند اما وزارت نیرو این موضوع را رد کرد.

با حذف تعطیلی تاسوعا و شهادت امام رضا(ع) قرار است تعطیلات رسمی در ایران کمتر شود. طرحی که احتمالا واکنش های متعددی درپی خواهد داشت.

چرتکه انداختن مجلسی ها این بار برای حذف رنگ قرمز از ۹ روز تقویم ۹۲٫ روزهایی که تاحالا تعطیل رسمی بوده. اما درصورت تصویب نمایندگان، دیگر تعطیل نخواهد بود. طرحی که گفته می شود دستپخت مرکز پژوهش های مجلس است و دوباره بعد از دو سال به صحن علنی آمده.

دورخیز برای حذف تعطیلات

حدود یک سال پیش بود که مرکز پژوهش های مجلس نهم، در آخرین ماههای فعالیت خود طرحی منتشر کرد که در آن پیشنهاد حذف ۹ روز از تعطیلات رسمی ایران به چشم می خورد.

مرکز پژوهش‌ها در پیش‌نویس طرح خود پیشنهاد کرده بود: تعطیلات رسمی قطعی در تقویم کشور عبارت باشند از: ۴ روز نخست نوروز، روز ۱۳فروردین ماه، روز عید فطر، روز عید غدیر، روز عید قربان، روز نیمه شعبان، روز ۲۸ ماه صفر، روز ۲۱ ماه رمضان، روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی، روز ۲۲ بهمن، روز ۱۴ خرداد و روز اربعین حسینی.

این طرح البته یک تبصره جالب هم داشت: روز ولادت و شهادت امام رضا(علیه السلام) در استان خراسان رضوی و روز شهادت امام صادق(علیه السلام) و حضرت زهرا(سلام الله علیها) در استان قم تعطیل رسمی باشد.در این ۴ روز در همه نقاط کشور ساعت کار یک ساعت دیرتر شروع ‌شود.روز ۲۹ اسفند نیز نیمه تعطیل و ساعت کاری تا ۱۲ ظهر باشد.

این طرح البته همان موقع با واکنش های متعددی از سوی مردم ، کارشناسان و مراجع تقلید مواجه شد. به ویژه درباره روزهایی مثل شهادت امام صادق(ع)، امام رضا(ع) و حضرت فاطمه(س). چرا که دسته های عزاداری به ویژه در این دو مناسبت آخری، چندسالی است که با دعوت و حضور بعضی مراجع تقلید در شهرها برپا می شود.

طرح مرکز پژوهش ها حدود یک سال و چند ماهی مسکوت بود تا این که دیروز، خبرهایی در مجلس پیچید مبنی بر این که طرح نمایندگان برای حذف ۹ روز از تعطیلات تقویم رسمی کشور در دستورکار نمایندگان مجلس قرار گرفته است. طرحی که بلافاصله با واکنش چندتن از نمایندگان مردم هم روبه رو شد. رئیس کمیسیون قضایی مجلس یکی از مخالفان این طرح است که دیروزبه مهر گفت:« طرحی با امضای نمایندگان تهیه شده که بر اساس آن بخشی از تعطیلات رسمی کشور حذف شود که در آن تاسوعای حسینی، ۲۹ اسفند و حتی شهادت امام رضا(ع) مطرح شده است.البته این طرح هنوز اعلام وصول نشده ولی بنده مخالف هستم چون تاسوعای حسینی و برخی مناسبتها برای تقویت فرهنگ و ترویج فرهنگ و دین موثر و لازم است. اگر کارمندان تنها نصف معادل کاری خود را کار کنند این تعطیلات لطمه ای به کار نمی زند. البته هنوز این طرح خام است و در حال طرح موضوع است.»

تعطیلات پراکنده، بلای جان کشور

گزارش مرکز پژوهش های مجلس که سال گذشته منتشر شد، دربرگیرنده نکات جالبی بود. به اعتقاد مرکز پژوهش‌های مجلس، معضل اصلی تعطیلات در ایران، تعطیلات پراکنده در کشور است و تعطیلات رسمی هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم فراوانی بر اقتصاد کشور وارد نموده است.

به باور مرکز پژوهش‌های مجلس چالش تعطیلات ایران کم یا زیاد بودن آن نیست، بلکه مشکل اصلی در نظر گرفتن تقویم قمری و شمسی در محاسبه تعطیلات است که اتفاقا همین موضوع پراکندگی تعطیلات در کشور را دامن زده است. این مرکز در مقابل کاهش ایام تعطیل به دولت و مجلس پیشنهاد می‌دهد که می‌توانند در صورت تلاقی هر کدام از این تعطیلات با تعطیلات رسمی، آنها را با تعطیلی بین ‌‌التعطیلی تجمیع کند.

در ادامه این گزارش آماده است، یکی از آثار اقتصادی وضعیت فعلی تعطیلات صرف ۲۰ درصد از دستمزد پرداختی در اقتصاد کشور بابت روزهای تعطیل است، همچنین در این گزارش تاکید شده از آنجا که برای این اوقات فراغت برنامه‌ریزی خاصی صورت نمی‌گیرد و مردم در ایام تعطیل به حال خود رها می‌شوند، نمی‌توان به بهره‌وری ناشی از این تعطیلات امید چندانی بست.

در حال حاضر تعطیلات رسمی ایران، در این روزهاست:

تعطیلات شمسی:

۴ روز اول فروردین عید نوروز

۱۲ فروردین روز جمهوری اسلامی

۱۳ فروردین روز طبیعت(سیزده به در)

۱۴ خرداد ارتحال امام خمینی

۱۵ خرداد سالروز قیام ونین مردم قم

۲۲بهمن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ۵۷

۲۹اسفند سالروز ملی شدن صنعت نفت

تعطیلات قمری:

۹ محرم تاسوعای حسینی (ع)

۱۰ محرم عاشورا ی حسینی(ع)

۲۰ صفر اربعین حسینی(ع)

۲۸ صفر رحلت پیامبر اسلام (ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع)

آخر صفر (۲۹ یا ۳۰) شهادت امام علی بن موسی الرضا(ع)

۱۷ ربیع الاول تولد پیامبر اسلام(ص) و امام جعفر صادق(ع)

۳ جمادی الثانی شهادت حضرت فاطمه الزهرا (س)

۱۳ رجب میلاد حضرت علی بن ابی طالب (ع)

۲۷ رجب مبعث رسول گرامی اسلام(ص)

۱۵ شعبان تولد امام زمان(عج)

۲۱ رمضان شهادت امام علی بن ابی طالب (ع)

۱ شوال عید فطر

۲ شوال عید فطر

۲۵ شوال شهادت امام جعفر صادق(ع)

۱۰ ذیحجه عید قربان

۱۸ ذیحجه عید غدیر

آیا تاسوعا روز کاری می شود؟

شاید اما قابل توجه ترین نکته طرح جدید نمایندگان مجلس، حذف تعطیلی روز تاسوعای حسینی (ع) باشد. روزی که در تمام این سال ها تعطیلی رسمی وسنتی مردم ایران بوده و برخی آئین های خاص عزاداری در ماه محرم، مختص به همین روز است.

علاوه بر این، داستان تعطیلی روزهای متعلق به امام رضا(ع) در تقویم نیز ازجمله حکایت های جالب تعطیلی در ایران است. روزهایی که در سال های مختلف بارها دستخوش تغییر شده است. چرا که ابتدا تعطیلی روز تولد امام رضا(ع) در سال های گذشته، با روز شهادت آن حضرت جا به جا شد و تعطیلی شهادت، به جای تعطیلی ولادت در تقویم ثبت شد و حالا شهادت امام رضا(ع) نیز در طرح نمایندگان مجلس از روزهای تعطیل رسمی در کشور حذف خواهد شد.

آیا این بار نیز واکنش مردم، کارشناسان و به ویژه مراجع تقلید، تصمیم گیری درباره حذف تعطیلی ها را دستخوش تغییر خواهد کرد یا روزهای قرمز تقویم سال ۹۲، ۹ روز کمتر خواهد شد؟ پاسخ این سوال را در روزهای آینده می توان فهمید.

: به دنبال تصمیم وزارت صنعت برای کاهش قیمت‌ کارخانه‌ای خودرو و خودداری مردم از خرید این کالا، قیمت خودرو در بازار بین ۵۰۰هزار تا ۲ میلیون تومان کاهش یافت.

خبرگزاری فارس: مردم خودرو نخریدند قیمت‌ها اندکی کاهش یافت

بحث‌های مطرح شده در مورد کاهش قیمت مصوب خودروها و دستور رئیس جمهور در این زمینه باعث رکود بازار و افت جزئی 500 هزار تا 2 میلیون تومانی قیمت برخی خودروهای داخلی شد.

به گفته کارشناسان بازار خودرو، فروش خودرو در روزهای پایانی امسال نسبت به همین موقع در سال گذشته حدود 10 درصد کاهش داشته است.

در شرایط فعلی، بسیاری از خریداران خودرو با توجه به کاهش قیمت‌ها از سوی خودروسازان و سازمان حمایت در روزهای آینده، دست نگه داشته و همچنین منتظرند تا بازار، کاهش قیمت بیشتری را تجربه کند.

از سویی، شماری از فروشندگان در روزهای پایانی سال خودروها را با قیمت پایین‌تر از نرخ بازار عرضه می‌کنند که باعث کاهش جزئی قیمت‌ها شده است.

کاهش قیمت خودرو در بازار طی روزهای اخیر برای برخی خودروهای سواری داخلی حدود 500 هزار تا 2 میلیون تومان و برای برخی خودروهای خارجی حدود 2 تا 5 میلیون تومان بوده است.

در حال حاضر هر دستگاه پژو 206 تیپ 6 با قیمت 51 میلیون تومان در بازار خرید و فروش می‌شود که نسبت به هفته گذشته، کاهش یک میلیون تومانی را نشان می‌دهد.

همچنین قیمت پژو 206 صندوق‌دار مدل V8 در بازار با کاهش یک میلیون تومانی به 45 میلیون تومان رسیده است.

در عین حال، قیمت پژو 207 دنده اتوماتیک با افت یک میلیون تومانی طی روزهای اخیر به 56 میلیون تومان رسیده و نوع معمولی این خودرو نیز با کاهش قیمت 1.5 میلیون تومانی، در حال حاضر 51 میلیون تومان خرید و فروش می‌شود.

* کاهش قیمت تندر 90

طی روزهای اخیر قیمت تندر 90 مدل E1 ایران خودرو با کاهش 1.5 میلیون تومانی به 30 میلیون تومان رسیده و مدل E2 این خودرو نیز با افت قیمت یک میلیون تومانی، این روزها 34 میلیون تومان خرید و فروش می‌شود.

در این مدت، افت قیمت رانا در بازار 2 میلیون تومان بوده و قیمت این خودرو به 31.5 میلیون تومان رسیده است. در مورد سمند ال‌ایکس نیز می‌توان به کاهش 500 هزار تومانی قیمت این خودرو در بازار و معامله آن با قیمت 24.5 میلیون تومان اشاره کرد.

قیمت سوزوکی ویتارا نیز طی روزهای اخیر افت 2 میلیون تومانی را تجربه کرده به طوری که این روزها این خودرو 119 میلیون تومان معامله می‌شود.

طی روزهای اخیر، قیمت برخی محصولات سایپا نیز در بازار کاهش جزئی را تجربه کرده که می‌توان به کاهش یک میلیون تومانی قیمت تیبا و عرضه آن با قیمت 20 میلیون تومان و افت 1.5 میلیون تومانی قیمت سایپا 111 مدل SX و فروش آن با قیمت 18 میلیون تومان در بازار اشاره کرد.

قیمت سایپا 131 مدل SX و سایپا 132 مدل SX نیز با کاهش یک میلیون تومانی به ترتیب به 17 میلیون و 800 هزار تومان و 17 میلیون و 700 هزار تومان رسیده است.

قیمت مگان هم در بازار طی روزهای اخیر با کاهش یک میلیون تومانی، به 81 میلیون تومان رسیده است.

افت قیمت ماکسیما نیز در بازار طی روزهای اخیر حدود 5 میلیون تومان بوده و در حال حاضر این خودرو 112 میلیون تومان به خریداران عرضه می‌شود.

* کاهش 2 تا 5 میلیون تومانی قیمت خودروهای خارجی

در مورد خودروهای خارجی نیز می‌توان به کاهش قیمت برخی از این نوع خودروها طی روزهای اخیر اشاره کرد. قیمت یاریس هاچ‌بک در این مدت با کاهش 2 میلیون تومانی به 76 میلیون تومان در بازار رسیده است.

در مورد اپتیما هم می‌توان به افت 3 میلیون تومانی قیمت این خودرو و عرضه آن با قیمت 145 میلیون تومان در بازار اشاره کرد.

طی روزهای اخیر مزدا 3 نیز کاهش 2 میلیون تومانی قیمت را تجربه کرده به طوری که قیمت این خودرو به 120 میلیون تومان رسیده است.

در مورد هیوندایی I30 نیز باید به کاهش 2 میلیون تومانی قیمت این خودرو و عرضه آن با قیمت 88 میلیون تومان در بازار اشاره کرد.

در عین حال، قیمت ام وی ام ایکس 33 نیز در بازار با افت یک میلیون تومانی، به حدود 59 میلیون تومان رسیده و این در حالی است که شرکت مدیران خودرو، این خودرو را با قیمت 63 میلیون تومان به صورت فروش فوری عرضه می‌کند که البته چندان مورد استقبال خریداران قرار نگرفته است.

* سراتو گران شد

در مقابل، طی روزهای اخیر قیمت سراتو معمولی افزایش 5 میلیون تومانی را تجربه کرده و در حال حاضر این خودرو در بازار 103 میلیون تومان معامله می‌شود.

این افزایش قیمت در مورد نوع کوپه سراتو 3 میلیون تومان بوده که قیمت این خودرو را به 98 میلیون تومان رسانده است.

به دنبال کاهش شدید فروش خودرو در کشور خودروسازان با اعلام برخی شرایط خاص در فروش و نیز هشدار نسبت به آینده از مردم خواستند خرید را آغاز کنند!

به گزارش ایسنا دو سه هفته اخیر به دنبال تاکیدات صورت گرفته از سوی مسوولان به ویژه رییس‌جمهوری در زمینه‌ کاهش قیمت رسمی خودروها، مصرف‌کنندگان به امید تحقق این وعده‌ها خرید خودرو را متوقف کرده‌اند. این موضوع موجب شده که ورود نقدینگی جدید به شرکت‌های خودروساز به شدت کاهش یافته و آنها را به اتخاذ راهکارهایی برای ترغیب مردم به خرید خودرو وا دارد.

در این زمینه چندی پیش دبیر انجمن خودروسازان ایران اظهار کرد که قیمت رسمی خودروها کاهش نخواهد یافت بنابراین مردم محصولات مورد نیاز خود را با قیمت‌های فعلی تامین کنند.

مشاور انجمن خودروسازان ایران نیز به مصرف‌کنندگان هشدار داد که در سال آینده به دلیل اضافه‌ شدن هزینه‌های شماره‌گذاری، بیمه شخص ثالث و مالیات بر ارزش افزوده قیمت رسمی خودروها بیشتر از امسال خواهد بود.

گروه صنعتی ایران خودرو نیز در اطلاعیه‌ای‌ اعلام کرد که برای جلب اطمینان مصرف‌کنندگان به تمام شبکه نمایندگی‌های فروش این شرکت در سراسر کشور ابلاغ شده که هرگونه کاهش قیمت خودرو در قرار‌داد‌های قطعی فروش نیز اعمال خواهد شد. در این شرایط اما مصرف‌کنندگان نیز همچنان در انتظار تحقق وعده‌های داده شده برای کاهش قیمت‌ رسمی خودروها هستند.

تست هوش

برنده ی تست هوش

سلام بیشترتون تا حدودی درست جواب داده بودین اما درستش اینه:

ترازو رو برعکس رویه لبه ای یه میز میزاری وزنشو بهت میگه.رضایی

کفه ترازو را می گذاریم کف دستمان و بلندش میکنیم وزن خود را نشان می دهد محمد قلی بیگی

ورزشی

پنج مجرم المپیکی تاریخ

دارایی های هنگفت عادل فردوسی پور!

حکم انضباطی

تنها زنی که می‌تواند به استادیوم برود

میلیاردرهای فوتبال چقدر ثروت دارند؟

مسی و رونالدو بهترین دشمنان جهان!

نگاهی به اظهارنظرهای جالب رویانیان

جام قهرمانی لیگ برتر فوتسال به گیتی‌پسند رسید

در پایان اولین جلسه اردوی تیم ملی والیبال

اسکار پیستوریوس، قهرمان معلول المپیک که پایش به دلیل کشتن همسرش به دادگاه کشیده شد، تنها ورزشکار المپیکی نیست که دادگاهی شده است.

به گزارش راسخون به نقل از ایسنا، آسوشیتدپرس نوشت : پنج ورزشکار معروف المپیکی دیگر نیز کارشان به دادگاه کشیده شده است. این ورزشکاران عبارتند از:

1- ماریون جونز:

یکی از ورزشکاران بزرگ رشته دوومیدانی در المپیک 2000 سیدنی که موفق شد، سه طلا و دو نقره را کسب کند اما 8 سال بعد از زندان تگزاس سر درآورد. سریع‌ترین زن سابق جهان مجبور شد، پس از مشخص شدن استفاده‌اش از مواد نیروزا تمامی مدال‌های المپیک خود را به کمیته‌ بین‌المللی المپیک پس دهد. جونز از مارس تا سپتامبر 2008 به زندان محکوم شد.

2- تیم مونت‌گومری:

مونت‌گومری در سال 2002 سریع‌ترین مرد جهان بود و در المپیک 2000 سیدنی در ماده چهار در صد متر به مدال طلا رسید اما آزمایشگاه Bay area چندی بعد دوپینگ او را مشخص کرد و در نهایت رکورد 9.078 ثانیه او در ماده 100 متر از کتاب رکوردها پاک شد. مونت‌گومری بعدها به دلیل دخالت در رسوایی چک بلامحل به ارزش 5 میلیون دلار و نگه‌داری هروئین به 10 سال زندان محکوم شد.

3- تونیا هاردینگ:

هاردینگ در المپیک زمستانی 1994 در رشته اسکیت نمایش در تیم آمریکا بود؛ در حالی که گفته می‌شد هفته‌ها قبل از آغاز المپیک به نانسی کریگان، رقیبش برای کسب مدال طلا حمله کرده است. در نهایت مشخص شد، هاردینگ به گروهی از جمله همسر سابقش کمک کرده است تا قبل از مسابقات قهرمانی جهان به نانسی کریگان، رقیبش حمله و او را مصدوم کنند. کریگان در المپیک پس از رفع مصدومیت مدال نقره گرفت و هاردینگ به مقام هشتم رسید و سپس برای همیشه از ورزش محروم شد.

4- بروس کیمبال:

کیمبال در المپیک 1984 لس‌آنجلس در رشته شیرجه از تخته 10 متر به مدال نقره رسید. او 4 سال بعد در حالی که آماده المپیک 1988 سئول می‌شد، در حالی که تعادل نداشت، به نوجوانانی مدرسه هیلزبورو حمله کرد و دو نفر را کشت. کیمبال در نهایت به جرم شیرجه در حالت مستی و کشتن دو نفر به 17 سال زندان محکوم ولی در نهایت در سال 1993 پس از 5 سال از زندان آزاد شد.

5- گای دروت:

قهرمان دوی با مانع در المپیک 1976 در سال 2005 دادگاهی شد. دادگاه پاریس در سال 2005 او را به دلیل گرفتن پول از شغل‌های جانبی دولتی در برنامه ساخت‌وسازها بین سال‌های 1982 تا 1990 به 15 ماه زندان محکوم کرد. این دونده پس از بازنشستگی به سیاست روی آورد و در این عرصه به فعالیت پرداخت؛ هر چند ژاک شیراک، رییس جمهور سابق فرانسه او را به دلیل خدماتش به ورزش بخشید.

مربوط دانستن دارايي هاي هنگفت عادل فردوسي پور به اتهامي كه اين روزها از سوي قلعه نويي به او زده شده مي تواند دردسرهاي زيادي براي گزارشگر موفق سيما درست كند.

به گزارش عرش نیوز به نقل از جام ورزشي؛ در شبي كه عادل فردوسي پور با آوردن چند خبرنگار روي خط برنامه اش خود را فاتح نبرد با امير قلعه نويي قلمداد مي كرد (برنامه نود دو هفته پيش، 9 بهمن) نمي دانست كه با يك سياستمدار حرفه اي طرف است. فردوسي پور هفته بعد از آن (16 بهمن) در يك اقدام ناشيانه، كه از وي بعيد بود، به سفارش يك خبرنگار تصاويري از مضروب شدن يك هوادار استقلال در تمرين اين تيم نشان داد تا خشم سرمربي استقلال بيش از پيش فوران كند. فردوسي پور ادعا مي كند كه از يك سايت معتبر (خبرآنلاين) و همانطور كه رويه برنامه است، اين تصاوير را برداشته ولي بر اساس شواهد تصاوير نمايش داده شده در برنامه 90، ساعت 8 صبح روز سه شنبه همان هفته روي خروجي سايت قرار مي گيرد.

فرداي برنامه 90، قلعه نويي در مصاحبه اي تاريخي خود عادل و عواملش را مافياي فوتبال مي خواند تا جنگ اين دو مهره مؤثر دهه اخير فوتبال ايران، عيان تر از گذشته شود. در واقع قلعه نويي با اينگونه اتهام زني به مجري محبوب برنامه 90 (كه اكنون محبوبيت خود را در خطر مي بيند) كاري كرد كه فردوسي پور ديگر دست در لانه زنبور نكند و بداند كه تاوان بازي با دم شير چقدر سنگين مي تواند باشد.

اما بشنويد از دردسر جديد فردوسي پور؛ يك سايت ورزشي نشانه هايي از عادل فردوسي پور گفته و علائمي بر آنچه كه قلعه نويي آن را ادعا مي كند آورده است. نويسنده مطلب سعي دارد سرمايه هنگفتي كه هم اكنون در دست عادل فردوسي پور است را به جريان دلالي كه اين روزها بر سر زبان ها افتاده مربوط كند.

در اين مطلب مي خوانيم: «یکی از مجریان برجسته تلویزیون ایران که در زمینه ورزشی خودش را یکی از سردمداران مبارزه با مفاسد مالی و اخلاقی موجود در ورزش می داند و توانسته در این زمینه اسم و رسمی هم برای خودش دست و پا کند و خود را صاحب جایگاهی بداند، ولی اخیرا رابطه یکی از اقوام نزدیکش با برخی از ورزشکاران در سطح ملی به نوعی برملا شده و انگشت های اتهام به سمت او نیز نشانه رفته، با وجود اینکه مدعی است یک حقوق کارمندی از سازمانی که در آن کار می کند می گیرد و در کنار آن یک حقوقی هم از یکی از دانشگاه های معتبر کشور که در آن تدریس می کند می گیرد، دارای خانه ای شخصی در تهران است که حداقل قیمت آن بالغ بر 15 میلیارد تومان می باشد که داشتن چنین منزلی با آن درآمد اصلا همخوانی ندارد.»

بر اساس اين گزارش: «این مجری، کارشناس و گزارشگر ورزش در تلویزیون ایران در خیابان شهید حسن فیس در شهرک غرب تهران یک منزل ویلائی دارد که البته در حال حاضر پدرش که یک تکنسین ساده برق بوده به همراه مادرش که یک دبیر بازنشسته می باشد سکونت دارند و خودش در همان حوالی در منزلی نسبتا مجلل که متعلق به همسر آن هم از نوع دوم و پدر همسرش می باشد سکونت دارد. نزدیکان به این چهره مطرح تلویزیون معتقدند که این منزل مسکونی تنها بخش اندکی از دارائی های وی است که بعضا به اسم خودش بوده و بخشی از آن نیز به اسم والدین او می باشد. نگاهی به منزل متعلق به این چهره و ادعایش در خصوص حقوق و مزایائی که دریافت می کند دقیقا مصداق ضرب المثل قسم حضرت عباس و دم خروس می باشد.»

به گزارش جام ورزشي، عادل فردوسي پور روز گذشته در مصاحبه اي گفت كه نمي خواهد بيش از اين خود را درگير اين ماجرا كند كه به نظر مي رسد عدم رفع ابهامات در اذهان مردم تنها به خود وي ضربه خواهد زد.

سال گذشته نيز اتهام دستمزد نجومي از سوي يكي از روزنامه هاي سياسي به عادل زده شد كه بازتاب آن به حدي بود كه مجري برنامه 90 مجبور شد بخشي از وقت برنامه پرمخاطبش را به توضيحات در خصوص ميزان دستمزدش و چگونگي محاسبه آن اختصاص دهد.

مربوط دانستن دارايي هاي هنگفت عادل فردوسي پور به اتهامي كه اين روزها از سوي قلعه نويي به او زده شده مي تواند دردسرهاي زيادي براي گزارشگر موفق سيما درست كند كه اميدواريم آقاي فردوسي پور هر چه سريعتر براي تنوير افكار عمومي ابهامات را برطرف كند.

حکم انضباطی رویانیان اعلام شد؛ 200 میلیون جریمه و تهدید به محرومیت

ورزش > فوتبال- همشهری آنلاین:

کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال ضمن جریمه 200 میلیون ریالی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس وی را تهدید به محرومیت از انجام کلیه فعالیت‌های فوتبالی کرد.

مهر نوشت: کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال رای خود در خصوص شکایت رئیس دپارتمان داوری فدراسیون فوتبال از مدیر عامل باشگاه پرسپولیس را اعلام کرد. بر اساس این رای، کمیته انضباطی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس را به دلیل اتهامات بدون سند و مدرکی که به حسین عسگری وارد کرده 200 میلیون رالپ جریمه نقدی کرد.

در این حکم همچنین ضمن اعلام تذکر کتبی به محمد رویانیان، به وی هشدار داده شده که در صورت تکرار اتهامات مشابه بدون سند و مدرک به مسئولان فدراسیون فوتبال، از انجام کلیه فعالیت‌های فوتبالی محروم خواهد

تنها زنی که می‌تواند به استادیوم برود

اسمش را گذاشته اند:«ننه آبی». پیرزن ۷۰ ساله مشهدی سال هاست که طرفدار تیم آبی پوش پایتخت شده و کلی خاطره تلخ و شیرین از همراهی با آبی پوشان در استادیوم های ورزشی دارد.

پیرزن ۷۰ و اندی ساله مشهدی خودش هم نمی داند دقیقا متولد چه سالی است اما دقیقا یادش است كه نیكبخت واحدی در كدام بازی چندتا گل به كدام تیم حریف زده (!) حتی خاطره تلخ شش تایی استقلال را هم به یاد دارد.

او تنها زنی است كه می تواند وارد استادیوم آزادی شود. قسمتی از گفت و گوی او را با تماشا می خوانید:

- از بچگی هایم طرفدار فوتبال بوده ام. از همون بچگیا آبی ام. من آبی ام، خدا آبیه منم آبی ام ...

- به پوسترهایی كه روی دیوارهای خانه اش است اشاره می كند و می گوید: «این ها همه شان قهرمانان من هستند، هر وقت بروم تشویق شان كنم گل می زنند، هر وقت من نروم می بازند! من همه استادیوم ها می رم، آزادی می رم، شیرودی می رم، تختی می رم، پارس می رم، مرغوبكار می رم. هر جا آبی بره، منم می رم. سال پیش قرار بود با قهرمانانم، سعودی هم برم كه عشقی گفت اجازه نمی دم بری. (عشقی اسمی است كه ننه آبی با آن شوهرش را صدا می زند)».

- سال های ۵۶-۵۵ بود. عشقی آن وقت ها راننده اتوبوس بود. در راه بیرجندت تصادف كرده بود. ما هم وضع مالی خوبی نداشتیم. از خدا خواستم كارم رو درست كنه، حال عشقی هم اصلا خوب نبود. آقایی كه بعدا فهمیدم اسمش كامرانی است آمد جلو گفت چرا گریه می كنی؟ كاری از دستم برمیاد انجام بدم. منم مشكلم رو گفتم. او هم گفت من رو می بره باشگاه استقلال تا اونجا كار كنم و پول دربیارم. اون روز بود كه پام به استقلال باز شد.

- هر وقت كه می رم استادیوم برای بازیكنا می خونم: «خوشگلا گل می زنن، عزیزا گل می زنن، سالارا گل می زنن ...» آنها هم در رختكن برای من می خوانند: «مادر ما خوش آمدی، سرور ما خوش آمدی ... نیكبخت به من می گفت ننه بگو خوشگلا گل می زنن».

- فقط استقلال فقط آبی. تا به حال از خیلی جاها اومدن دنبال من. از ابومسلم می گفتن تورو خدا بیا واسه ما باش، همشهری خودت هستیم. خود علی پروین می آمد می گفت بیا باشگاه پرسپولیس، خودم برات خونه می گیرم، حقوق می دم، می برمت با تیم خارج. من هیچكدوم از اینارو از استقلال نمی گیرم اما فقط آبی بودم و آبی می مونم.

مسی چند هفته پیش یک قرارداد تبلیغاتی امضا کرد و دارایی هایش دو برابر شد اما همچنان رقیب او در رئال مادرید سرمایه بیشتری از فوتبال به دست آورده

: مسی چند هفته پیش یک قرارداد تبلیغاتی امضا کرد و دارایی هایش دو برابر شد اما همچنان رقیب او در رئال مادرید سرمایه بیشتری از فوتبال به دست آورده

1- دیوید بکام(260.000.000 دلار)

بکام در منچستر یونایتد بود که تبدیل شد به نماد اول آدیداس و هنوز هم آدیداس به هیچ ورزشکاری اندازه بکام پول نمی دهد؛ حتی به لیونل مسی و کوبی برایانت. در رئال مادرید قرارداد ویژه ای بست؛ غیر از اینکه یک عالمه پول بابت دستمزد و پاداش می گرفت، اعلام کرد که بخشی از فروش یراهن های رئال مادرید و سایر تبلیغاتی که باشگاه انجام می دهد را برای خودش می گیرد. هیچ کدام از بازیکنان چنین شرایطی ندارند. آنها قراردادی می بندند و موظفند برای اسپانسرهای باشگاه تبلیغ کنند.

بکام اما می خواست درصدی از همه درآمدهای باشگاه مال خودش باشد. بکام است دیگر. این شد که حاضر نشد قراردادش را تمدید کند. وقتی رفت لس آنجلس گلکسی، رکورد همه قراردادهای ورزشی تاریخ را شکست. 250 میلیون دلار برای 5 سال. یعنی سالی 50 میلیون دلار. یعنی روزی حدود 140 هزار دلار که می کند ساعتی بیش از 500 دلار. ساعتی بیش از یک و نیم میلیون تومان. این قرارداد شامل دستمزد، پاداش و همه تبلیغات جانبی باشگاه می شد. به اینها اضافه کنید درآمدهای سرسام آوری که از قرارداد با اسپانسرهای شخصی اش یعنی آدیداس، ژیلت، هربال لایف، کاسترول، تویوتا، امپریوآرمانی و ... به دست می آورد.

آنها دلار می شوتند

قرارداد پارسالش با کمپانی سوئدی «اچ اند ام» باعث شد حتی تا پیش از قرارداد جدید مسی با بارسلونا، پردرآمدترین فوتبالیست تاریخ هم لقب بگیرد. حالا سوال این است اگر این همه درآمد دارد، چرا فقط 260 میلیون دلار دارایی اش می شود. جوابش ساده است. او فقط 18 اتومبیل و یک موتور سیکلت گران دارد. یک موتور هل کت 88 هزار دلاری، یک استون مارتین V8، 70 هزار دلاری که فقط 11 میلیون دلار پلاکش می ارزد و یک دوجین ماشین گرانقیمت دیگر. تازه یک جت شخصی و یک قایق تفریحی هم هست. 7 تا هم خانه دارد.

یکی در وینیارد (3 میلیون دلار)، یکی در جزیره پالم دبی (6/1 میلیون دلار)، یک کاخ در دبی (5 میلیون دلار)، یکی در بورلی هیلز مجاور خانه تام کروز (22 میلیون دلار)، یکی در مادرید نزدیک خانه پادشاه اسپانیا و البته کریس رونالدو (5/6 میلیون دلار)، یک خانه 200 ساله در سنت ونسان فرانسه (2 میلیون دلار)، یک خانه 200 ساله در سنت ونسان فرانسه (2 میلیون دلار)، یک خانه 100 ساله هم در نزدیکی کاخ باکینگهام (4 میلیون دلار). اینها هم 34 میلیون دلار.

حالا چقدر لباس و ساعت و عینک و اینها دارد که هیچ، حساب کنید 4 تا بچه هم دارد که همه خرج دارند دیگر. سالانه بیش از 20 میلیون دلار هم هزینه کارهای خیریه و انجمن های مبارزه با اعتیاد و بیماری و این چیزها می کند. طبیعی است 260 میلیون دلار بیشتر برایش نماند.

2- کریستیانو رونالدو (160.000.000 دلار)

تکلیف رونالدو معلوم است. فقط 52 میلیون نفر هوادار در شبکه اجتماعی دارد. همین یعنی اگر کوچکترین سرمایه گذاری رویش کنی، 52 میلیون نفر فقط در شبکه اجتماعی می بینند. از رئال مادرید سالی 13/5 میلیون دلار می گیرد که قبل از قرارداد جدید مسی و پولدارهای عربی در پاریس و منچستر و البته پدیده های چینی و روسی، بیشترین دستمزد خالص در تاریخ فوتبال به شمار می رفت.

آنها دلار می شوتند

رونالدو همچنین نفر اول کمپانی نایکی است بین همه فوتبالیست ها؛ هر چند تایگر وودز (گلف) و راجر فدرر و رافائل نادال (تنیس) از او بیشتر می گیرند. او برای ژیلت، امپریوآرمانی و کاسترول هم تبلیغ می کند و از آنها حسابی پول می گیرد. در عوض آقا 19 ماشین دارد که جمع قیمتش می شود 4 میلیون و 912 هزار دلار؛ یک ب ام و M6، 102 هزار دلاری، یک بنتلی کونتینتال 195 هزار دلاری، یک بنز کلاس C کوپه 55 هزار دلاری (لگن)، یک پورشه کاین 70 هزار دلاری، یک فراری فیورانو 310 هزار دلاری، یک آئودی Q7، 50 هزار دلاری، یک فراری F430، 300 هزار دلاری، یک پورشه 911 کاررای 101 هزار دلاری، یک بنتلی GT، 220 هزار دلاری، یک آئودی R8، 150 هزار دلاری، یک آئودی RS6، 80 هزار دلاری، یک آئودی R8، 150 هزار دلاری، یک آئودی RS6، 80 هزار دلاری، یک مازراتی گران کابریوی 140 هزار دلاری، یک فراری GTO 385 هزار دلاری، یک لامبورگینی آونتادور 318 هزار دلاری، یک پورشه کاین 96 هزار دلاری، یک بنز C220، 40 هزار دلاری (این هم لگن است)، یک بوگاتی ویرون 1.7 میلیون دلاری (تعجب نکنید، درش طلا و بریلان به کار رفته)، یک آستون مارتین DB9، 200 هزار دلاری و یک رولزرویس فانتوم 400 هزار دلاری. او 2 خانه هم در انگلیس و در مادرید دارد که در هر دو همسایه دیوید بکام است و مجموعا 14 میلیون دلار می ارزد. رونالدو در 27 سالگی با این همه ولخرجی که البته فراموش نشود سالانه 11 میلیون دلارش بابت خیریه است، 160 میلیون دلار جمع کرده. کافی است یک قرارداد جدید با رئال ببندد تا هم پردرآمدترین بازیکن شود و هم پولدارترین بازیکن. راستی او یک کلکسیون ساعت هم دارد که 5/4 میلیون دلار می ارزد.

3- لیونل مسی (110.000.000 دلار)

لیونل مسی خیلی چهره تبلیغاتی و پول درآوری نیست. ببینید چقدر بازی اش خوب است که باز هم می آیند و رویش سرمایه گذاری می کنند. او همین چند هفته پیش قرارداد جدیدی بست که تخمین زده شده سالی 21 میلیون یورو از بارسلونا بگیرد. او از طرف کمپانی کونامی، اودمار پیکه (ساعت)، چری (اتومبیل چینی)، ایر اروپا (خط هوایی)، پپسی، دولچه اند گابانا و آدیداس جمایت می شود که درآمدش را در سال به 43/5 میلیون دلار می رساند.

آنها دلار می شوتند

به نسبت خیلی از ستاره ها، به خصوص نفرات اول و دوم آدم بی اندازه صرفه جویی است و همین باعث شده در 25 سالگی و با وجود قراردادهای نه چندان چشمگیر تجاری، 110 میلیون دلار سرمایه داشته باشد. او ماشین باز نیست اما فوتبالیست است و پولدار و به خاطر همین شش ماشین دارد؛ یک آئودی R8، 150 هزار دلاری، فراری F430 اسپایدر 250 هزار دلاری، آئودی Q7، 60 هزار دلاری، دوج SRT8، 45 هزار دلاری، یک لکسوس سفارشی عجیب 200 هزار دلاری و یک مازراتی 130 هزار دلاری. او یک عمارت ببزرگ و البته نه چندان لوکس در سانتافه (محل تولدش در آرژانتین) دارد که در حیاتش فوتبال بازی می کند و البته یک خانه 5 طبقه در کاتالونیا که مجموع قیمت این دو خانه 4 میلیون دلار است. قراردادی که حدود یک سال پیش با کمپانی دولچه اند گابانا بست، نشان داد او از کارهای تجاری و بازار فشن بدش نمی آید و پیش بینی می شود قراردادهای جدیدی به سراغش بیاید تا بهترین بازین دنیا روزی سرمایه دارترین بازیکن هم بشود. او یکی از سفرای یونیسف است و برای مردم کشورش و مردم آفریقا به اضافه کودکان سرطانی هزینه زیادی می کند.

4- کاکا (100.000.000 دلار)

نزول ستاره برزیلی در رئال مادرید باعث شده خیلی از قراردادهای تجاری او در میلان و اوایل حضورش در رئال مادرید از بین برود. با این حال کاکا با دارایی 100 میلیون دلاری اش چهارمین فوتبالیست ثروتمند دنیاست. کاکا که از بچگی (برخلاف خیلی از فوتبالیست ها به خصوص برزیلی ها) در خانواده ای متمول بزرگ شده، در میلان علاوه بر دستمزد خوبی که داشت، مورد توجه بسیاری از طراحان فشن میلانی قرار داشد و سرمایه کلانی به هم زد. او وقتی در میلان بود به خاطر قرارداد «دولچه اند گابانا» با این تیم، قراردادی شخصی هم با این برند معتبر فشن بست و گرانترین کت و شلوارهای دنیا را به تن کرد.

آنها دلار می شوتند

قرارداد با خط هواپیمایی امارات، قراردادی کلان با آدیداس (او از مسی بالاتر و از بکام پایین تر است) و قرارداد با یک شرکت تولید مواد غذایی ارگانیک مهمترین راه های درآمدزایی ستاره 30 ساله برزیلی است. کاکا خیلی ماشین باز نیست و جز یک آئودی RS8، 100 هزار دلاری، یک ب ام و X5، 100 هزار دلاری و یک بنتلی 300 هزار دلاری ماشین دیگری ندارد. هر چند ماشین های زیادی داشته و آنها را فروخته. او در میلان، مادرید، دبی و برزیل خانه های مجللی هم دارد.

5- رونالدینیو (90.000.000 دلار)

خیلی از آن روزهای پر کبکبه و دبدبه رونالدینیو در بارسلونا می گذرد. ستاره دست نیافتنی بارسلونا هم در زمین می درخشید و هم به خاطر استیل خاصش (از دندان هایش که بگذری) جزو محبوبترین فوتبالیست های کمپانی های تجاری بود. رونالدینیو آن زمان تبدیل شده بود به نماد اول کمپانی نایکی، چون هموطن چاقش رونالد افول کرده بود و رونالدوی پرتغالی هنوز اینقدر چهره نشده بود. فقط یک جفت کفش داشت که در آن 100 گرم طلا کار شده بود و نزدیک به 7 هزار دلار می ارزید. رونالدینیو از آن دست برزیلی های عشق زرق و برق بود و ارزش گوشواره ها، گردنبند R10، دستبندها و همه جواهراتش به 3 میلیون دلار می رسید.

آنها دلار می شوتند

عشق ماشین هم که بود از تویوتالندکروزر 80 هزار دلاری اش که بگذری، یک بوگاتی ویرونداشت که هنوز هم سوارش می شود به ارزش 600 هزار دلار. دلیلش هم این است که تودوزی ماشینش را کمپانی فشن ورساچه برایش انجام داده بود. او یک آئودی Q7 هم دارد به ارزش 70 هزار دلار و یک هامر H2 خارق العاده که برایش هم طراحی خاص کرده، هم تیونینگ شده است و هم روکش ضد خش و هزارتا بامبول دیگر دارد و ارزش آن به 700 هزار دلار می رسد. رونالدینیو عشق ساعت است و یک کلکسیون ساعت طلا هم دارد. خیلی اهل کت و شلوار نیست اما دولچه اند گابانا همین حالا که در برزیل است هم با او قرارداد دارد.

6- تیری آنری (60.000.000 دلار)

آنها دلار می شوتند

تیری آنری در آرسنال خیلی درآمد داشت. هم حقوق خوب می گرفت و هم پول زیادی از اسپانسرینگ به جیب می زد. آخر با نایکی قرار دادشت و این کمپانی اسپانسر خود آرسنال هم بود و عکس های تبلیغاتی او ارزش زیادی پیدا می کرد. هر چند با یک قرارداد چرب و نرم رفت به بارسلونا اما قراردادش با ریبوک به جای نایکی، باعث شد در خیلی از درآمدهای بارسلونا سهیم نباشد. او فرانسوی است و برندهای فشن فرانسوی دست از سر او برنمی دارند. حالا هم که در نیویورک زندگی می کند و زندگی اش با ردبول تامین است. قرارداد با ردبول، کریستین دیورف اودمار پیکه، هواپیمایی امارات، ژیلت، ریبوک و غیره برای او درآمد زیادی دارد.

7- زلاتان ایبراهیموویچ (60.000.000 دلار)

آنها دلار می شوتند

او گرانترین بازیکن تاریخ بارسلوناست اما دیر به پاری سن ژرمن رفت و اگر نه الان جزو سه بازیکن سرمایه دار بود. هر چند وقتی هم که در میلان بود، درآمد بسیار زیادی داشت اما رفتنش به پاریس چیز دیگری بود. ایبرا یکی از مهمترین افراد نایکی است و شوخی های او با کریستیانو رونالدو، ادگار دوایدز و سایر ستاره های تحت حمایت نایکی را هیچ کس فراموش نمی کند. ایبرا 13 ماشین دارد اما کسی نمی داند چرا آنها را در سوئد هلند، ایتالیا، اسپانیا یا فرانسه نگه می دارد. او عاشق موبایل است و یک کلکسیون از گوشی های تلفن همراه و لپ تاپ دارد. خانه او در پاریس که خیلی به خانه نیکولا سارکوزی نزدیک است 4/5 میلیون دلار ارزش دارد.

8- وین رونی (59.000.000 دلار)

آنها دلار می شوتند

انگلیسی ها وضعیت خاصی دارند. سلبریتی های انگلیسی خیلی پول درمی آورند بدون اینکه به حقوق سالانه شان کاری داشته باشند. رفتن به برنامه های رادیویی و تلویزیونی پرشمار یک منبع درآمد قابل توجه است. انواع فستیوال ها هم که هست. برای همین رونی در سنین پایین خیلی زود خودش را به 10 سرمایه دار فوتبال دنیا رساند. ستاره منچستریونایتد یک قصر رویایی در منچستر دارد با داشتن انواع ماشین های سرعتی و کلاسیک مثل بوگاتی، لامبورگینی و آستون مارتین، زندگی پرطمطراقی دارد. او همین الانش به خاطر قرارداد با نایکی و کمپانی بازی های کامپیوتری الکترونیک آرتز، تا 5 سال آینده سالی 8 ممیلیون دلار درمی آورد. با توجه به سن و درآمدش، به زودی رتبه اش در جمع پولدارترین ها حسابی بالا می رود.

9- فرانک لمپارد (43.000.000 دلار)

آنها دلار می شوتند

اگر فرانک لمپارد پردرآمدترین بازیکن انگلیسی لیگ برتر نباشد اما در بین بازیکنان انگلیسی لیگ برتر بیشترین حقوق را می گیرد. با اینکه خیلی سعی کردندن به دیوید بکام شماره 2 تبدیلش کنند و یک نماد تجاری از او بسازند، اما خودش زندگی ساده تری را ترجیح داد. لمپارد خیلی دنبال قراردادهای تجاری نمی رود، هر چند جزو مهمترین نمادهای آدیداس به شمار می رود و اصلا آدیداس به خاطر لمپارد بود که رفت و با چلسی قرارداد بست. خانه زیبای او در باهاماس، یک آپارتمان لوکس در پالم جمیرا و یک قصر زیبا در لندن، املاک کاپیتان دوم چلسی به شمار می رود. لمپارد سه ماشین هم دارد؛ یک هامر، یک مرسدس کلاس C کوپه و یک ایتال دیزاین نقره ای.

10- ساموئل اتوئو (40.000.000 دلار)

آنها دلار می شوتند

رفتن اتوئو به آنژی ماخاچکالا یک شبه اتوئو را از یک بازیکن با درآمد نسبتا خوب تبدیل کرد به یکی از پردرآمدترین بازیکنان دنیا. از نظر دستمزد، هیچ کس در دنیا نیست که اندازه او از یک باشگاه بگیرد. از نظر درآمد کلی هم بعد از مسی، بکام و رونالدو چهارم است. اتوئو آدم خیری است و چند مدرسه و بیمارستان در کشورش کامرون ساخته. هر بار هم که با تیم ملی کامرون در اردو بوده، برای هم تیمی هایش یک هدیه گران از ساعت گرفته تا دستبند طلا تدارک دیده. زندگی او در داغستان با توجه به امکاناتی که برایش فراهم شده زیاد سخت نیست و شاید تا آخرین روزهای بازی اش یک سرمایه نامتناهی دست و پا کند.

آنها بهترین بازیکنان جهان هستند اما هیچ‌وقت با یکدیگر دوست نخواهند بود. وقتی کریستیانو رونالدو و لیونل مسی با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند، تنها در ابتدای بازی به یک دست دادن ساده با هم اکتفا می‌کنند اما در طول سال رقابت (بخوانید دشمنی) آنها همیشه بحث اول مطبوعات است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، فوتبال امروزه عصری را می‌گذراند که به رونالدو و مسی خلاصه شده است. دو بازیکنی که فاصله زیادی با دیگر فوتبالیست‌ها دارند اما این دو بازیکن باید بیش از هر بازیکن دیگری قدردان هم باشند. هر زمان که رونالدو برای تیمش هت‌تریک می‌کند، مسی در بازی بعد سعی می‌کند برای بارسلونا هت‌تریک کند و یا حتی بیش از سه گل بزند. نتیجه فوق‌العاده بوده و کافی است آمار گلزنی این دو بازیکن را با دیگر بازیکنان بزرگ دنیا مقایسه کرد.

برای مثال نگاهی به آمار 300 گل لیونل مسی نشان می‌دهد، 80 گل اول این بازیکن در 161 بازی به دست آمد اما از زمانی‌ که رونالدو از منچستریونایتد راهی رئال‌مادرید شد مسی در 207 بازی 222 گل زده است. این داستان برای رونالدو نیز رخ داده است. رونالدو در 292 بازی برای منچستر‌یونایتد 118 گل به ثمر رساند اما او در رئال‌مادرید در 185 بازی 186 گل برای رئال‌مادرید به ثمر رسانده است.

دشمنی رونالدو با مسی در یورو 2012 نمایان شد؛ زمانی که هواداران دانمارک در بازی با پرتغال وقتی رونالدو صاحب توپ می‌شد، نام «مسی» را بر زبان می‌آوردند. رونالدو پس از بازی گفت: می‌دانید سال گذشته این موقع مسی کجا بود؟ او از کوپا لیبرتادورس آن هم در کشور خودشان حذف شد. این بدتر است. درست نیست؟

بار دیگر دشمنی این دو ستاره در مراسم توپ طلا نمایان شد که لیونل مسی سه رای خود برای مراسم توپ طلا را به ترتیب آندرس اینیستا، ژاوی و رادامل فالکائو اعلام کرد و خبری از نام رونالدو نبود. رونالدو نیز همزمان شانس رای‌ دادن در این مراسم را به عنوان کاپیتان تیم ملی پرتغال داشت اما این وظیفه را به هم تیمی‌اش‌ برونو آلوس واگذار کرد و او نیز رونالدو را انتخاب کرد و لیونل مسی را جزو سه نفر اول قرار نداد. اوج دشمنی این دو ستاره به پایان ال‌کلاسیکو برمی‌گردد که مسی و رونالدو بی‌تفاوت از کنار هم گذشتند و با یکدیگر دست ندادند.

رقابت در ورزش چیز تاره‌ای نیست. سباستین کو و ایستو آوت، دو دونده انگلیسی در دهه 80 نیز مانند رونالدو و مسی رقابت فشرده‌ای با هم داشتند. آوت در ماده 800 متر به طلا رسید و کو در ماده 1500 متر شکست شش روز قبل خود را جبران کرد و به مدال طلا رسید. رقابت فشرده بین این دو ورزشکار باعث شد، ورزشکاران انگلیسی در دهه‌ی 80 عصر طلایی داشته باشند؛ به طوری که خود سباستین کو رقابت با آوت را دلیلی برای سه بار شکستن رکورد جهان در فاصله 41 روز عنوان کرد.

هم‌چنین بین آیرتون سنا و آلاین پروست زمانی‌که فرمول یک را به تسخیر خود در آوردند، رابطه دوستانه‌ای نبود. اگر چنین رابطه‌ای بین آنها حکمفرما نبود باز هم آنها می‌توانستند به عنوان نفر اول از خط پایان عبور کنند؟ اما تراژدی زمانی رخ داد که سنا در سال 1994 کشته شد و پروست اعلام کرد قسمتی از بدن او نیز به خاطر مرگ سنا از بین رفت! اگرچه آنها هیچ وقت با هم رابطه دوستانه‌ای نداشتند اما حضور پروست در مراسم تشییع جنازه سنا نشان داد، سنا چقدر برای او مهم بوده است.

همچنین ویکتور پندلتون و آنا میرس، دو دونده زن نیز سال‌ها با هم رقابت داشتند اما وقتی میرس در المپیک به مدال طلا رسید آن دو همدیگر را در آغوش گرفتند و یخ این رقابت سخت و فشرده ذوب شد.

آیا این اتفاق برای کریستیانو رونالدو و لیونل مسی نیز رخ می‌دهد؟ زمانی که مسی جایزه توپ طلا را دریافت می‌کرد چهره رونالدو مانند صاعقه‌ای خشمگین بود.

آیا این رابطه باید همین شکل ادامه یابد؟ هر دوی آنها هم تیمی‌های بسیار خوبی دارند و از حمایت مربیان خود بهره می‌برند، اما آنها باید ارزش رقابت بین خودشان را بدانند که باعث شده است کیفیت بازی آنها روز‌به‌روز بهتر شود. بهتر از آن چیزی که فکرش را می‌کردند. بنابراین اگرچه ممکن است آنها قادر نباشند با هم زندگی کنند اما یک نکته به‌طور قطع وجود دارد و آن هم اینکه آنها بدون هم نیز نمی‌توانند زندگی کنند.

یکسال با زبان سرخ و طوفان‌های سبز درعرصه فوتبال

محمد رویانیان و مدیریت 18 ماهه اش در پرسپولیس با حواشی و بالا و پایین های زیادی همراه بوده و مدیر عامل همیشه منتقد پرسپولیس که در طول حضورش در این تیم تا به حال به موفقیت خاصی دست پیدا نکرده، هر از چند گاهی دست به انتقاد از عوامل مختلف فوتبال می زند.

به گزارش خبرنگار ورزشی مشرق، اگر جادوی سیاه را برای فیلم های افسانه ای بدانیم، جادوی آبی و سرخ تعلق انحصاری به فوتبال ایران دارد و فرقش با همه جادوهاب عالم این است که سخنوری می آورد، استعفا و خلاصه هزار نوع ادا و اطوار رسانه ای! این جادو نه ربطی به دولت دارد و نه ربطی به حاجی و سردار. ربط به خیلی چیزها و کس ها دارد که گفتنی هایش را همه می دانند.

محمد رویانیان و مدیریت 18 ماهه اش در پرسپولیس با حواشی و بالا و پایین های زیادی همراه بوده و مدیر عامل همیشه منتقد پرسپولیس که در طول حضورش در این تیم تا به حال به موفقیت خاصی دست پیدا نکرده، هر از چند گاهی دست به انتقاد از عوامل مختلف فوتبال می زند. مدیر عامل مستعفی ستاد حمل و نقل و سوخت که علاقه فراوانی به مصاحبه و اظهار نظر دارد ، هیچ وقت در صحبت هایش اشتباهی را متوجه خود و تیم مدیریتی این باشگاه نمی داند. از طرفی رویانیان شاید حتی از مدیران باشگاه های بزرگ جهان مانند بارسلونا و رئال مادرید هم طی یکسال اخیر بیشتر مصاحبه کرده باشد.

حال چند روزی است که خبری از مصاحبه های مدیر عامل پرسپولیس نیست و گویا رویانیان تصمیم گرفته پس از 18 ماه به آرامش تیمش کمک کند.

با توجه به نزدیک بودن پایان سال 91 ، مهمترین و جنجالی ترین اظهار نظرهای امسال مدیر عامل پرسپولیس در ادامه می آید:

یا دو امتیاز را می‌گیرم یا خیلی‌ها را با خودم می‌برم (21 فروردین 91)

اعتراض شدید مدیرعامل پرسپولیس به کسر دو امتیاز از این تیم به خاطر حوادث بازی مقابل داماش گیلان و توهین هواداران پرسپولیس به داور. وی فدراسیون را تهدید کرد که اگر این دو امتیاز بر نگردد اتفاقات بدی می افتد. وی اعلام کرده بود چه کسانی می‌خواهند استقلال و پرسپولیس و تراکتور سازی در لیگ موفق نشوند؟ من می‌دانم ولی وقت برای گفتن حرف‌ها زیاد است. رویانیان گفته بود" مگر فاجعه ملی و فاجعه انسانی رخ داده که این رای را دادند؟ شاید ردپای منصور آریا در هر دو جا باشد اما در آن پرونده آنقدر با طمانینه و در این پرونده یک شبه رای صادر می‌شود. آن هم چه رایی!

فدراسیون فوتبال تحت تاثیر دست‌های پشت پرده است( 22 فروردین 91)

رویانیان در آن روزها به طور متوالی در چند نوبت نسبت به عملکرد فدراسیون فوتبال و کمیته انضباطی انتقادات شدیدی کرد و صحبتهایش را علیه کسر دو امتیاز از پرسپولیس ادامه داد. مدیر عامل سرخپوشان تاکید کرده بود مگر چه اتفاقی افتاده که فدراسیون به سرعت دو امتیاز از پرسپولیس کم کرده و به این تیم 3 میلیارد تومان ضرر زده؟ رویانیان عنوان کرده بود فدراسیون با این تصمیم نشان داده تحت تاثیر دست های پشت پرده است. مگر فاجعه بین المللی و یا یک اتفاق بزرگ انسانی رخ داده که کمیته انضباطی بدون شنیدن نظر ما و بدون خواستن مدرکی از باشگاه پرسپولیس سریع و با عجله رای خود را صادر کرد؟ فدراسیون فوتبال فقط به دنبال معلول هاست نه علت ها و به علت ها توجهی نمی کند.

اگر با من مشکل دارند، کاری کنند برکنار شوم (25 فروردین 91)

انتقاد رویانیان از مسئولان فدراسیون و کمیته استیناف. مدیر عامل پرسپولیس می گفت اگر فدراسیون با وی مشکل دارد، پرسپولیس را اذیت نکند و کاری کند که او برکنار شود. او گفته بود "شنیده‌ام که اعلام کرده‌اند اگر رویانیان این‌گونه صحبت کند رای را برخلاف او می‌دهیم مگر با من جنگ دارند؟ اگر با من مشکلی دارند کاری کنند که من را بردارند چرا با باشگاه پرسپولیس چنین رفتاری می‌کنند؟!

انتقاد شدید از قانون ممنوعیت استفاده از دروازه بان خارجی(15 اردیبهشت 91)

رویانیان پیش از آغاز فصل جاری لیگ برتر نسبت به قانون چند سال اخیر سازمان لیگ مبنی بر ممنوعیت استفاده از دروازه بان خارجی انتقاد کرد و گفت: اگر قرار است از نیروهای داخلی استفاده شود، چرا سرمربی تیم ملی خارجی است؟ من به این تصمیم به شدت معترضم چون این کار تأثیر خوبی در فوتبال ما نمی‌گذارد و دست برخی تیم‌ها را می‌بندد. چطور می‌توانیم بازیکن خارجی و سرمربی خارجی بیاوریم اما دروازه‌بان خارجی نه؟

لیدرهای اخراجی عامل فتنه‌گری در پرسپولیس هستند(24 اردیبهشت 91)

انتقاد مدیر عامل پرسپولیس نسبت به برخی لیدرهای این تیم. وی آنها را عامل تفرقه و فتنه در پرسپولیس دانسته بود. رویانیان گفته بود: این افراد که خود را به عنوان مالک باشگاه فرض کرده بودند در فصل گذشته توطئه های زیادی علیه پرسپولیس انجام دادند و هم اکنون نیز با فتنه گری در فصل جدید در صدد ضربه زدن برآمدند.

من دروازه بان بودم کمتر گل می خوردم!(27 اردیبهشت 91)

انتقاد مدیرعامل پرسپولیس نسبت به عملکرد میثاق معمارزاده دروازه بان فصل قبل پرسپولیس که گلهای عجیب و غریب زیادی می خورد. رویانیان در چند نوبت از وی انتقاد و یکبار هم اعلام کرد اگر خودش داخل دروازه سرخپوشان بایستد کمتر گل می خورد.

وی گفته بود ناراحتی من از این است که چرا دروازه بان ما باوجود اینکه یکی از بهترین مربی دروازه بان ها را استخدام کرده ایم این چنین راحت گل می خورد. متاسفانه حقیقی و میثاق معمارزاده از اول با هم مشکل داشتند و این موضوع روی عملکردشان تاثیر داشت. اما حالا که حقیقی رفته، نمی دانم دیگر مشکل معمارزاده چیست؟ شاید او دلش برای حقیقی تنگ شده.

اگر پول داشتم به بازیکنانم هواپیما می دادم( 30 خرداد 91)

اظهار نظر جالب رویانیان پس از اعتراض باشگاه ها به اقدامات پرسپولیس در فصل نقل و انتقالات. رویانیان در خصوص اینکه چرا به بازیکنانی که با آنها مذاکره می کند وعده ماشین می دهد گفته بود " ماشین چیه؟! اگر داشتم هواپیما می دادم" وی ادامه داده بود" مدرک دارم که سایر مدیران دو سه سال است تخلف می‌کنند. هر مدیری که از این به بعد راجع به باشگاه پرسپولیس حرف بزند علیه‌اش اعلام جرم می‌کنم!"

مربی خارجی نیاید علی پروین سرمربی می شود ( 4 تیر 91)

اظهار نظر تاریخی رویانیان که به علی پروین چراغ سبز داد دوباره و پس از سالها سرمربی پرسپولیس شود. البته این مسئله یک روز بیشتر دوام نداشت و خیلی زود منتفی شد. وی گفته بود: تمام تلاش خودم را به صورت شبانه‌روز براي جلب سرمربي انجام دادم و با گزينه‌هاي مختلفي مذاکره کردم اما خدمت هواداران عزيز عرض کنم با توجه به شرايط پرسپوليس در صورتي که ظرف 24 ساعت آينده با گزينه خارجي به توافق نرسيم علي پروين سرمربي پرسپوليس خواهد شد و روي نيمکت اين تيم مي‌نشيند.

دوست دارم از فوتبال بروم(7 تیر91)

اظهار نظر چندین باره مدیر عامل پرسپولیس که معتقد بود بهتر است از فوتبال برود زیرا این ورزش خیلی کثیف است و او نمی تواند در آن دوام بیاورد. اتفاقی که هیچ گاه نیفتاده و فقط در حرف های او مطرح می شود. رویانیان بارها اعلام کرده استعفا داده است ولی هیچ وقت متن یا نامه استعفای او منتشر نمی شود.

عالمان دینی اجازه دهند، در ماه رمضان در لیگ شرکت نمی‌کنیم( 24 تیر 91)

انتقاد رویانیان از برگزاری لیگ برتر در ماه مبارک رمضان. وی عنوان کرد قرار است به قم برود تا با مراجع عظام تقلید در خصوص حضور یا عدم حضور در لیگ برتر صحبت کند. رویانیان پس از اینکه در قم حضور یافت اعلام کرد پرسپولیس هنگام ماه مبارک رمضان هم در لیگ برتر حاضر می شود!

بازیکنانم انگار در زمین می‌خواهند کوه دماوند را جابجا کنند( 3 شهریور91)

انتقاد رویانیان از کند بودن و با استرس بازی کردن بازیکنان پرسپولیس. وی در این باره گفته بود: هواداران و مردم به خوبی می‌دانند تیمی که داریم بهترین‌های فوتبال ایران هستند. اگر اسامی بازیکنان پرسپولیس در این چند سال اخیر را مشاهده کنیم متوجه خواهید شد که بازیکنان امسال به مراتب بهتر هستند ولی روی بازیکنان استرس است و آنها وقتی به زمین می‌روند فکر می‌کنند می‌خواهند کوه دماوند را جابجا کنند.

مایلی کهن روی سر ما خراب می شود (17 شهریور 91)

انتقاد رویانیان از محمد مایلی کهن. وی گفته بود: مایلی کهن خیز برمی‌دارد که نزدیک شود و هر بار هم روی سر ما خراب می‌شود اما ما چنین قصدی نداریم. او مربی متدینی است اما چیزهای دیگر را هم باید رعایت کند. فقط نمی‌شود که متدین بود و کار کرد.

باید مسائل دیگر را هم در نظر گرفت. مایلی‌کهن باید یک مقدار آرامش داشته باشد. ما دوست داریم از او استفاده کنیم اما باید صبورتر باشد.

به مجیدی زنگ زدم گفتم بیا پرسپولیس( 1 مهر 91)

رویانیان با تایید مذاکره با فرهاد مجیدی ، دلیل این کار را این طور عنوان کرده بود: با فرهاد مجیدی مذاکره کردم چون خیلی‌ها به منزل بازیکنانم رفتند. آقایان فکر کردند من متوجه نیستم. روز گذشته با مجیدی صحبت کردم و قبل از فصل هم با او حرف زده بودم و پیشنهاد دادم که به پرسپولیس بیاید. از مجیدی درباره آینده‌اش و وضعیتش در نیم فصل پرسیدم که او مدام با خنده می‌گفت من استقلالی‌ام..

کریمی بداند پرسپولیس مهم تر از او است(1 آبان 91)

انتقاد رویانیان از علی کریمی پس از اینکه وی با ژوزه مربی وقت سرخپوشان مشکل پیدا کرد. رویانیان معتقد بود کریمی باید بداند پرسپولیس مهمتر از او است و باید از ژوزه معذرت خواهی کند.او همچنین عنوان کرده بود حضور کریمی در پرسپولیس الزامی ندارد. وی در ادامه حرفهایش را نرم تر کرده و گفته بود: در مورد کریمی عجله نکنید. او باید بداند عذرخواهی آدم را بزرگ می‌کند و کسی با عذرخواهی کوچک نمی‌شود. با کریمی در ارتباطم و سعی می‌کنم بهترین تصمیم را بگیرد.

آقای دایی! انسان بودن مهم است نه ظاهر و باطن(7 آبان 91)

انتقاد شدید مدیر عامل پرسپولیس از علی دایی. علی دایی به رویانیان گفته بود پرسپولیس مال مردم است و تو با یک امضا می روی. رویانیان هم در جواب دایی گفته بود امیدوارم خداوند متعال ما را از شر شیطان محافظت فرماید. انسان بودن مهم است نه ظاهر و باطن.

قهر از مجمع فدراسیون فوتبال و توصیه به استعفای کفاشیان(8 آبان 91)

مدیر عامل پرسپولیس به خاطر آنچه که بی احترامی به خودش عنوان کرده بود مجمع فدراسیون فوتبال را ترک و تاکید کرد اگر شرایط عوض نشود، کفاشیان باید برود. رویانیان گفته بود: جای مناسبی برای من و فتح الله زاده در نظر گرفته نشده بود و به نظرم شان ما دو مدیر تیم های پرطرفدار ایران حفظ نمی شد به همین دلیل تصمیم گرفتیم تا از جلسه بیرون بیاییم.

فدراسیون جلوی کی روش را بگیرد(13 آبان91)

رویانیان با انتقاد از سرمربی تیم ملی فوتبال گفته بود فدراسیون باید جلوی اظهار نظر کی روش علیه پرسپولیس را بگیرد.چند بار است که کی‌روش در مسایل داخلی پرسپولیس دخالت کرده اما با توجه به اینکه ما ایرانی‌ها مهما‌ن نوازیم وایشان سرمربی تیم ملی جمهوری اسلامی ایران است، باز هم حرمت ایشان را نگه می‌داریم.

از رئال مادرید بازیکن می گیرم(24 آبان 91)

مدیر عامل پرسپولیس پس از عدم توافق با آپیا عنوان کرد بهترین هافبک جهان را به ایران می آورد. وی گفته بود هواداران بدانند بزرگترین هافبک دنیا را به ایران می‌آورم، از بارسا نه بلکه از رئال مادرید بازیکن می گیرم.وی ادامه داده بود: باید بدون چون و چرا قهرمان می‌شدیم اما در 5 بازی اول باختیم و ضربه سختی خوردیم. جایگاه ما با این بازیکنان بالاتر از مقام اول بود و باید قهرمان می‌شدیم. البته اگر توطئه نشود قطعا شرایط ما بهتر خواهد شد.

به شما ربطی ندارد که به کریمی جایزه می دهید( 3 آذر 91)

انتقاد رویانیان از حسین هدایتی قبل از دیدار پرسپولیس و ملوان. هدایتی در این دیدار قصد داشت به علی کریمی به خاطر کاندیدا شدن در مراسم انتخاب بهترین بازیکن سال آسیا جایزه بدهد. مدیر عامل پرسپولیس در واکنش به این کار هدایتی گفته بود: لازم نیست آقایان دلشان برای ما بسوزد و برای کریمی هدیه در نظر بگیرند. به همین خاطر به علی کریمی هم تذکر دادم و او گفته جایزه را نگیرد. این حرکات برای ما قابل قبول نیست..

پول ژوزه را باید خبرنگاران بدهند(20 آذر 91)

انتقادات و فریاد های رویانیان بر سر خبرنگاران. مدیر عامل پرسپولیس معتقد بود نباید خبر اخراج ژوزه منتشر می شد و حالا که منتشر شده ، خبرنگاران باید دستمزد این مربی را بدهند! خبرنگاران به او كمك می كنند كه او تمام پولش را بگیرد. شما ما را تحت فشار قرار می‌دهید. برای شما متاسفم که كم لطفی كردید.

ژوزه از ایران فرار کرد (4 دی 91)

اظهار نظر جالب رویانیان در مورد ترک مانوئل ژوزه از ایران. وی گفته بود جلسات متعددی برای حل و فصل این موضوع با ژوزه داشتیم، اما به توافق نرسیدیم، او سرانجام از ایران فرار کرد. ما نمی خواستیم کار به اینجا بکشد، اما از این پس یک پرونده‌ حقوقی تشکیل خواهد شد و دو سالی درگیر این موضوع خواهیم شد.

به برنامه 90 مشکوکم(6 دی91)

انتقادات رویانیان از فردوسی پور و برنامه 90. وی گفته بود به برخی اتفاقات و کارشناسی های این برنامه مشکوک است. مدیر عامل پرسپولیس مدعی شد از زمان حضور فردوسی پور، دلالهای فوتبال هم بیشتر شده اند. رویانیان البته خیلی زود از این صحبت خود معذرت خواهی و عنوان کرد فردوسی پور برای فوتبال مفید است.

ایشان بی خود می کند، شما هم بی خود می کنی!( 12 دی 91)

حرفهای تند رویانیان در برنامه 90 در پاسخ به افشاگری سرپرست تیم فجر سپاسی در خصوص مبلغ قرارداد انتقال رضا حقیقی به پرسپولیس. مدیر عامل سرخپوشان خطاب به سرپرست فجر و فردوسی پور جمله " بی خود می کنید" را گفت و باعث تعجب شدید فردوسی پور و بینندگان تلویزیونی شد. رویانیان در ادامه گفت: من اشتباه کردم که روي خط شما آمدم.ديگر اين کار را نخواهم کرد. من نه فوتبال شما را مي خواهم نه 13 سال برنامه شما را . يک دهم کارهايي را که من کرده ام را نمي دانيد،فقط مي خواهيد مديرها را نابود کنيد. من همين فردا حقيقي را به فجر مي دهم و پولم را پس مي گيرم!.

فرصت 72 ساعته به کی روش(17 دی 91)

انتقاد مجدد رویانیان از سرمربی تیم ملی به خاطر صحبت هایش علیه پرسپولیس در رسانه های ضد انقلاب. مدیر عامل پرسپولیس 72 ساعت به کی روش مهلت داد در خصوص صحبت هایش علیه پرسپولیس توضیح دهد. وی گفته بود: با توجه به صحبت‌هاي کي‌روش در يک رسانه بيگانه که به اطلاع من رسانده‌اند، بايد اين را اعلام کنم اگر سرمربي تيم ملي ايران ظرف 72 ساعت آينده درباره صحبت‌هايش دررسانه‌هاي بيگانه درباره پرسپوليس توضيح ندهد آن‌وقت ما اين موضوع را به صورت قانوني پيگيري مي‌کنيم.

ما دوست داريم کي‌روش موضع رسمي خود را اعلام کند در غير اين ‌صورت ما هم در بيانيه‌اي مشکل اصلي پرسپوليس و تيم ملي ايران را شفاف به اطلاع مردم ايران خواهيم رساند، حرفهايي که شايد تا امروز بر روي آن چشم پوشي شده است.

استعفا و بازگشت سریع(26 دی 91)

رویانیان که عنوان کرده بود از حضور در پرسپولیس خسته شده است و به درد فوتبال نمی خورد، استعفا داد . وی گفته بود: در جلسه با رییس دفتر رییس جمهور درخواست کرده‌ام تا به دليل فشار کاري و خستگي ناشي از آن از مديرعاملي باشگاه پرسپوليس و رياست ستاد حمل و نقل و سوخت کشور کناره‌گيري کنم. امیدوارم با موافقت دفتر رييس جمهوري هرچه سريعتر اين امر محقق شده و بتوانيم در جبهه جديدي خدمتگزار مردم شريف باشم. رویانیان بعد از 24 ساعت به پرسپولیس بازگشت و عنوان کرد تا پای جان در خدمت تیم خواهد بود.

فتح الله زاده از خدا بترسد(8 بهمن91)

پاسخ رویانیان به مدیر عامل استقلال که گفته بود از رویانیان نمی ترسد. مدیر عامل پرسپولیس هم اظهار کرده بود: بنده در طول خدمت خود کسی را نترسانده و از نظامیگری خود در حالی که پلیس بودم سوءاستفاده ای نکرده و همیشه فرهنگی برخورد کردم. این را همه می دانند و حال آقای فتح الله زاده! شما اگر از رویانیان ترسیدید احساس خودتان است. مگر من گفته ام فتح الله زاده از من می ترسد که چنین حرفهایی می زنید؟ فتح الله زاده باید از خدا بترسد نه من. رویانیان با طعنه به عنوان جدید فتح الله زاده گفته بود خدا کند او حاجی باشد نه شوالیه.

فدراسیون هر دو جام را به استقلال بدهد(10 بهمن 91)

اظهار نظر رویانیان در خصوص داور دربی. وی معتقد بود حسین عسگری رییس کمیته داوران به خاطر انتخاب محسن قهرمانی باید به کمیته انضباطی برود زیرا 30 میلیون هوادار با این داور مشکل دارند. او مدعی شد فدراسیون می خواهد هر دو جام را به استقلال بدهد.

کمیته انضباطی بعضی وقتها انضباطی است!( 2 اسفند 91)

انتقاد مدیر عامل پرسپولیس از حکم کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال علیه محسن بنگر. وی گفته بود: تا 15 اسفند براي چند بازي نبايد اين بازيکن را در اختيار داشته باشيم، محروميت بدون حکم قابل قبول نيست، درخواست مي‌کنم به محروميت از يک بازي اکتفا کنند چراکه به بنگر در ديدارهاي بعدي نياز داريم، بايد به رفتارهايي که در ورزشگاه عليه بنگر صورت گرفت توجه داشته باشيم. گویا کمیته انضباطی گاها انضباطی است!

حمله به کمیته داوران، درخواست کناره گیری از لیگ(4 اسفند 91)

رویانیان پس از اشتباهات داوری در بازی پرسپولیس و آلومینیوم هرمزگان، خواستار کناره گیری این تیم از لیگ برتر و جام حذفی شد و عنوان کرد این مسئله را در هیات مدیره باشگاه مطرح می کند. وی گفته بود: بنده این اتفاقات سریال‌وار و این ظلم آشکار را به رییس دپارتمان داوری تبریک می‌گویم. ایشان می‌تواند مثل همیشه از حربه حمله به معترضین استفاده کرده و با این مصاحبه‌ها، پشت این اشتباهات سنگر بگیرد. امیدوارم آقای عسگری بتواند آسوده بخوابد.

کمیته داوران را به من بدهید( 5 اسفند 91)

رویانیان در ادامه انتقاداتش از وضعیت داوری ، به فدراسیون فوتبال پیشنهاد کرد کمیته داوران را دو هفته به او بدهند تا وضعیتش را درست کند. وی همچنین از مدیران فدراسیون دعوت کرد نزد او بروند و مدیریت یاد بگیرند. وی در ادامه انتقاداتش عنوان کرده بود: صحبتي با حسين عسگري ندارم، چرا که از نظر بنده او يک متخلف است و بايد به تخلفش رسيدگي شده و در مراجع ذيصلاح هم پاسخگو باشد. هر چند فعلا ما اميدي به مراجع ذيصلاح هم نداريم! روي سخنانم با رياست فدراسيون فوتبال است و اوست که بايد پاسخگوي اين مشکلات باشد

با دقت در صحبت های یکساله رویانیان، چند کلید واژه را می توان به دست آورد. کلید واژه هایی مانند " انتقاد همیشگی از فدراسیون" ، " خسته شدن از فوتبال و تاکید به استعفا" ، " قبول نداشتن اشتباهات خودی" ، " آماده رفتن بودن" و...

باید منتظر ماند و دید رویانیان در سال 92 همچنان به صحبت های انتقادی و آتشین خود ادامه می دهد یا نه. صحبت هایی که اگرچه کنار هم گذاشتنش مانند لطیفه است اما برای اهالی رسانه خاطره است؛ خاطره ای همچون سایر مدیران عامل سرخ که سری سبز داشتند.

گیتی‌پسند اصفهان موفق شد با پیروزی در هفته پایانی لیگ برتر فوتسال، جام قهرمانی این رقابت‌ها را تصاحب کند.

به گزارش ایسنا، هفته پایانی لیگ برتر فوتسال نتایج جالب توجهی را به همراه داشت. مهم‌ترین اتفاق روز پایانی مسابقات، قهرمانی گیتی‌پسند اصفهان و نایب قهرمانی صبای قم بود. صبا تا پیش از دیدارهای هفته پایانی با یک امتیاز بیشتر نسبت به گیتی‌پسند در صدر جدول قرار داشت.

گیتی‌پسند در آخرین دیدار خود در لیگ برتر فوتسال با نتیجه 5 بر 3 شهرداری تبریز را شکست داد تا با 58 امتیاز قهرمان رقابت‌ها لقب بگیرد. صبا هم با نتیجه سنگین 6 بر 3 در ورامین از شهید منصوری شکست خورد تا در یک قدمی قهرمانی لیگ برتر، جام را دو دستی به رقیب اصفهانی‌اش واگذار کند.

"خولیو ولاسکو": بداخلاق‌ها را به تیم ملی دعوت نکنم مجبورم با جوانان کار کنم!

"ولاسکو" پس از پایان اولین جلسه اردوی تیم ملی والیبال در دور دوم فعالیت خود، گفت: اگر قرار باشد بداخلاق‌ها را به تیم ملی دعوت نکنیم مجبوریم با تیم جوانان کار کنم!

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، "خولیو ولاسکو" پس از بازگشت به ایران از صبح امروز (شنبه) در جلسه تمرینی تیم ملی شرکت کرد، و در پایان تمرین در جمع خبرنگاران که برای پوشش رسانه‌ای اردوی تیم ملی آمده بودند، به پرسش‌های آنها پاسخ داد:

نخستین روز تمرین را چگونه دیدید؟

- تمرین خوبی بود، ‌قدری نیاز داریم تا در تمرینات هماهنگ‌تر شویم، ولی خب بازیکنان با انگیزه‌ای در تمرین حضور دارند و قطعا روزهای خوبی را خواهیم داشت.

با توجه به این که در این اردو بیشتر از بازیکنان جوان دعوت کرده‌اید عملکرد آنها را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

- در این اردو بازیکنان و تیم زیر 23 سال به صورت مشترک حضور دارند، همه آنها از نظر ما روز خوبی داشتند. ما با همین ترکیب کار را دنبال می‌کنیم تا روز ششم فروردین. بعد از دعوت از جمع جدیدی از بازیکنان، آنها را به دو گروه تقسیم می‌کنیم و با دو تیم متفاوت بزرگسال و تیم امید تمرین می‌کنیم.

آیا از تدارکاتی که برایتان پیش‌بینی شده است، تا قبل از مسابقات لیگ جهانی راضی هستید؟

- شرایط تمرینی خوبی را در پیش داریم. خوشبختانه وقت کافی هم در اختیار ماست. مشکل اصلی این است که ممکن است بازی تدارکاتی کمی را داشته باشیم. آن هم به خاطر این است که سایر تیم‌ها ممکن است در فاصله‌ای که ما تمرین می‌کنیم اردو نداشته باشند و به بازیکنان خود بعد از لیگ‌های داخلی استراحت دهند و به همین دلیل ممکن است نتوانیم بازی‌های تدارکاتی مختلف با تیم‌های ملی در مناطق گوناگون داشته باشیم. البته یک تورنمنت در بلغارستان پیش‌رو داریم که قطعا می‌تواند بازی‌های مفیدی برای ما باشد.

شما حسین معدنی را به عنوان دستیار خود انتخاب کردید، آیا فرد جدیدی هم به کادر فنی تیم ملی اضافه می‌شود؟

- همان طور که همیشه گفته‌ام تمام مربیان دعوت می‌شوند تا در تیم ملی با ما کار کنند. وقتی هم تیم زیر 23 سال تمرین را شروع کند، قطعا کادر خاص این تیم معرفی خواهند شد.

حسین معدنی در واقع دستیار شماست یا مثل سایر مربیانی که به تیم ملی دعوت می‌شوند قرار است فقط از نزدیک حضور داشته باشد؟ آیا حسین معدنی جای "سیچلو" را در تیم ملی گرفته است؟

- نه. "سیچلو" در حال حاضر درگیر مسابقات باشگاهی در ایتالیاست. وقتی کارش تمام شود مطمئنا به عنوان نفر دوم تیم ملی به ایران سفر می‌کند و در کنار تیم خواهد بود.

با توجه به این که شما همیشه به جوانگرایی اعتقاد داشتید، در این دوره نیز شاهد بودیم که یکی از بازیکنان سابق را به تیم ملی دعوت نکردید. آیا این امکان وجود دارد که آن را دوباره به تیم ملی دعوت شود؟

- من به دنبال همه بازیکنان خوب هستم و این طور نیست که فقط به جوانان اعتقاد داشته باشم. البته امسال فرصت داریم تا به برخی از بازیکنان جوان فرصت دهیم تا توانایی‌های خود را نشان دهند تا در مسابقات لیگ جهانی باشند. به همین خاطر می‌خواهم ببینم چند نفر از بازیکنان جوان می‌توانند در حد و اندازه بازیکنان با تجربه کار کنند یا خیر. بعد از مسابقات جهانی کاملا می‌توانم مطمئن باشم که چه کسانی می‌توانند در تیم ملی حضور داشته باشند.

مسئولان فدراسیون والیبال اعلام کردند که بازیکنانی که در طول مسابقات مرتکب بداخلاقی شده‌اند اجازه بازی در تیم ملی را پیدا نمی‌کنند، نظر شما در این باره چیست؟

- این تصمیم من است که چه کسی در تیم ملی بازی کند. من با فدراسیون در این باره صحبت کرده‌ام و بازیکنانی که قرار است به اردو دعوت شوند را خودم تصمیم می‌گیرم انتخاب کنم و اگر قرار باشد که به دلیل حاشیه‌ها بازیکنانی را دعوت نکنیم و آنهایی که مشکل اخلاقی و درگیری داشتند کنار بگذاریم، مجبورم با تیم جوانان کار کنم! من خیلی خیلی نگران هستم . از حرکات و برخوردهایی که از سوی بازیکنان در طول لیگ برتر والیبال ایران روی داد. من سال قبل با بازیکنان ملی‌پوش صحبت کردم و به آنها گفتم که شما باید الگوی جوانترها باشید، ولی خیلی از آنها این شرایط را رعایت نکردند. خیلی از شما در رسانه‌های ایران نوشتید که فوتبال هم مثل والیبال به حاشیه می‌رود، اما من معتقدم که والیبال با فوتبال خیلی متفاوت است، چرا که در فوتبال بیشتر حاشیه‌ها از طریق داخل زمین منعکس می‌شود، اما در والیبال بیشتر رفتار بازیکنان و مربیان است که حاشیه‌ها را ایجاد می‌کند. والیبال ورزشی است که به حفظ تمرکز زیاد نیاز دارد و بازیکنان و مربیان باید همه چیز را تحت کنترل خود داشته باشند. در این رشته باید شرایط مناسب برای ایجاد تمرکز ایجاد شود. اگر نتوانیم این کار را بکنیم و اگر بازیکنان نتوانند خود را کنترل کنند قطعا نمی‌توانند موفق باشند. والیبال نیز یک ورزش خانوادگی است و در همه جای جهان، همه اقشار مردم به آن روی می‌آورند و فقط مربوط به مردان نیست. به همین دلیل در ورزشی که خانوادگی است باید بسیاری از مسایل اخلاقی رعایت شود،‌ من خودم همسرم را به سالن والیبال می‌برم و در ایتالیا اصلا شرایط به گونه‌ای است که بعد از بازی‌ها بچه‌ها را به داخل زمین می‌برند و به صورت نمادین نشان می‌دهند که بچه‌ها به زمین ورود کرده‌اند . به نظرم در ایران سرپرستان و مربیان در ایران قدری خشمگین‌تر عمل می‌کنند و شرایط بدی به وجود می‌آید.

چرا علیرضا نادی، کاپیتان سابق تیم ملی را دعوت نکردید؟

- من همان طور که گفتم به دنبال این بودم که به بازیکنان جوان هم فرصت دهم تا بتوانند توانایی‌های خود را نشان دهند. ولی در مورد این که چرا او را دعوت نکردم این تنها یکی از دلایل آن است. دلایل خاص دیگری هم دارد که درست نیست در مورد آن قضاوت کنیم و دوست ندارم آنها را رسانه‌ای کنیم و در آینده با او صحبت خواهم کرد و درباره او تصمیم می گیرم.

ما هنوز در مورد نقش حسین معدنی در تیم ملی قانع نشدیم، ایشان چه پستی دارد؟

- با او صحبت کردم که وی در کنارم قرار بگیرد. همچنین از پیمان اکبری نیز خواستم که به ما کمک کند. من به آینده نگاه دارم. ممکن است در سال‌های بعد "سیچلو" دستیار اولم با یک تیم بهتر قرارداد ببندد و نتواند به ما در تیم ملی ایران کمک کند. به خاطر همین از نظر حرفه‌ای به این نتیجه‌ رسیدم که یک نفر را آماده کنم که اگر زمانی "سیچلو" نیامد به من کمک کند. اکبری و معدنی هر دو از مربیان جوان و خوب هستند که هر دو قبلا هم سابقه هدایت تیم ملی را داشته‌اند. همه شما آنها را می‌شناسید و چهره‌های شاخصی در ورزش والیبال هستند. از حضور آنها استقبال می‌کنم ، ولی این طور نیست که مربیانی که سن بالایی داشته باشند جایی در تیم ملی ندارند،‌ اما معتقدم حضور مربیان جوان و آینده دار خیلی بهتر است. در حال حاضر هنوز "پائولو" آنالیزور ما به ایران سفر نکرده و نوید مشجری کار را در دست گرفته است. وظیفه خودم می‌دانم که هر چه بتوانم افراد بیشتری را آماده کنم تا بتوانند والیبال ایران را کمک کنند تا روزی که من به خانه برگشتم به والیبال ایران کمک کنند.

شما امروز خوب شروع کردید؟

- بله همین طور است، همه چیز خوب بود، سرپرست، دستیارانم و بازیکنان و همه چیز عالی بودند و من خیلی خوشحالم و حالا و هوای لیگ جهانی در ایران پیچیده است.

مصاحبه...

نویسنده

مصاحبه خیلی‌ جالب با علی‌ دائی

ترانه علیدوستی

ترانه علیدوستی 2

سیروان خسروی

سیروان خسروی 2

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

مصاحبه خیلی‌ جالب با علی‌ دائی

همیشه ناراحت می شوم وقتی می بینم برخی ها از کلمات و واژه های منفی مثل غیرممکن، سخت، نمی شود و نه استفاده می کنند. من یکی تلاشم را می کنم و با توکل به خدا به آنچه در سر دارم می رسم.

سایت گل-علی دایی با وجود تمام انتقاداتی که به او وارد یا ناوارد است، اهل تکذیب حرف هایش نیست. کافی است به شما اعتماد داشته باشد، آنگاه سفره دلش را باز می کند و برخلاف خیلی ها حرف دلش را می زند. در طول مصاحبه هم خیلی کم از جمله ننویس استفاده می کند و در طول سال ها رابطه احترام آمیزی که به عنوان یک ورزشی نویس با علی دایی داشته ام، دوستی صادقانه ای هم بین ما برقرار شده است.

نه از جنس آن دوستی هایی که او با من خوب باشد و من هم بی دلیل از او خوب بنویسم. در طول این سال ها در مقاطعی هم سوء تفاهماتی پیش آمده، اما به شخصه برای علی دایی، کارش، غرورش و سرخم نکردن اش احترام قائل هستم و...

شاید کنار زمین تمرین تیم راه آهن و روی صندلی پلاستیکی بهترین جا برای مصاحبه با علی دایی نباشد، اما این گپ نیمروزی از هر جهت برایم جذاب است. چون پیش بینی نشده و غیرمنتظره انجام شده ... این گفت وگوی نه چندان بلند را بخوانید.

اخیرا اعتراض هایی بر سر عدم میزبانی تیم هایی مثل راه آهن در بازی با تیم های استقلال و پرسپولیس داشته اید، ماجرا چیست؟ می شود بیشتر توضیح بدهید؟

بله، من هنوز هم به این مساله اعتراض دارم. نمی خواهم علیه کسی یا تیمی هم حرف بزنم، فقط فکر می کنم در بازی مقابل تیم های استقلال و پرسپولیس حق سایر تیم های تهرانی خورده می شود. این که نمی شود ما در بازی با دو تیم استقلال و پرسپولیس در ورزشگاه آزادی مهمان باشیم! آیا این درست است؟ باید این مساله به روش ساده حل شود، چون شانس میزبانی از ما و سایر تیم های تهرانی گرفته شده و این اصلا عادلانه نیست.

بازی رفت مقابل استقلال را با وجود ارایه یک نمایش مطلوب واگذار کردید، نگران مسابقه روز جمعه و بازی برگشت نیستید؟

متاسفانه نمی دانم چه اتفاقی افتاد که قبل از بازی با استقلال آرامش ما در رختکن تیم به هم خورد و...

منظورتان ورود همان مار معروف به رختکن تیم راه آهن است؟

واقعا هنوز هم سر درنیاوردم و خودم هم نمی فهمم که چگونه مار به رختکن ما راه پیدا می کند؟ آن هم روز بازی با استقلال... (لحظه ای سکوت می کند!)

یعنی چه؟!

یعنی اینکه حس می کنم این مساله اتفاقی نبوده است. (بعد لبخند می زند و ادامه می دهد) این مرتبه قصد دارم پیش از بازی با استقلال یک مارگیر با خودم به رختکن راه آهن ببرم تا مشکل بازی قبلی دوباره تکرار نشود!

شما یکی از کسانی هستید که معتقدید راه آهن خیلی از داوری متضرر شده است، در این رابطه صحبتی ندارید؟

متاسفانه برنامه پربیننده نود چند صحنه بازی تیم ها را به دلخواه انتخاب و همان را به نمایش می گذارد تا کارشناسان قضاوت کنند. در حالی که اگر این صحنه‌های مشکوک به درستی به تصویر کشیده می شد، همه متوجه می شدند تیم ما در فصل جاری چقدر از اشتباهات داوری ضرر کرده است. با این حال من به حرف و حدیث ها پیرامون داوری کاری ندارم و معتقدم ما داوران خوب و با وجدانی داریم و تنها خواسته ام از داور بازی با استقلال این است که طوری قضاوت کند و سوت بزند که حق هیچ تیمی ضایع نشود.

راستی نظرتان درباره قضاوت محسن قهرمانی در داربی هفتاد و ششم پایتخت و چند صحنه مشکوک که پرسپولیسی ها اعتقاد به پنالتی داشتند، چیست؟

(با بی میلی) داربی را نگاه نکردم! بنابراین هیچ نظری هم درباره آن و نحوه قضاوت آقای قهرمانی ندارم، چون کارشناس داوری نیستم.

آیا دست های پشت پرده در فوتبال ما وجود دارد؟ یا بهتر است بپرسیم شما اعتقادی به این مساله دارید؟

ساده لوحانه است اگر بگوییم چنین اتفاقاتی در فوتبال ما نمی افتد، چرا که در همه جای دنیا هم چنین مسایلی پیش می آید و اخیرا هم افشاگری هایی درباره نتایج 380 بازی باشگاهی در اروپا انجام و ثابت شده است. منتهای مراتب چون ما در ایران مدرک و سند نداریم، نمی توانیم در مورد این مساله حرف زده و اظهار نظر کنیم.

ولی در اروپا شرط بندی عامل اصلی فساد در فوتبال است، در حالی که در ایران...

(حرف مان را قطع می کند) در ایران هم شرط بندی بر سر نتایج فوتبال وجود دارد، بنگاه های مخفی شرط بندی فراوانی به شکل زیرزمینی فعالیت می کنند که بر سر مسابقات باشگاهی داخلی شرط می بندند!

امروز (سه شنبه) قرار است جلسه کمیته انضباطی بر سر دعوای شما و سردار رویانیان برگزار شود، در این رابطه نظری ندارید؟ (توضیح آنکه این مصاحبه ساعتی پیش از جلسه کمیته انضباطی انجام شد!)

البته ما یک جلسه هم پیش از این برگزار کردیم که آقایان خودشان را به آن راه زدند و درباره طلب من اظهار بی اطلاعی کردند. امیدوارم امروز (سه شنبه) کمیته انضباطی یک تصمیم عادلانه بگیرد.

شنیدیم یحیی گل محمدی، سرمربی فعلی پرسپولیس و دوست صمیمی شما خیلی سعی کرد علی دایی و رویانیان را آشتی دهد، اما نشد؛ آیا این خبر صحت دارد؟

خیر، اصلا و ابدا!

و اینکه شما یحیی گل محمدی را به عنوان سرمربی به مسوولان صبای قم معرفی کردید، چطور؟

(با تعجب) من؟!

بله، جایی این خبر را خوانده بودیم و...

(با خنده) وقتی باید از بین شایعات موضوعی را بفهمی، خنده دار می شود. من فقط زمانی که در تیم صبای قم بازی می کردم، یک بار یحیی را به این تیم معرفی کردم، آن هم به عنوان دفاع وسط و نه مربی! (دوباره رشته کلام را به دست می گیرد) آن مقطع تیم ما در پست دفاع میانی دچار کمبود بود و من گل محمدی را پیشنهاد دادم که اتفاقا جذب صبای قم شد، ولی از این حرف ها و شایعات سردرنمی آورم.

مربیگری در راه آهن کمی سخت نیست؟

سخت است، اما من به داشتن مدیرانی دلسوز و بازیکنانی شایسته و جوان افتخار می کنم و نهایت تلاش خود را به خرج می دهم تا تیم راه آهن را به جایگاه واقعی اش برسانم.

منظورمان را روشن تر می گوییم، علی دایی که بایرن مونیخ را به دلیل فیکس نبودن ترک می کند و در ورزش جاه طلب است، به جای مربیگری کردن در تیم های بزرگ می آید و در راه آهن مشغول به کار می شود. قبول ندارید می توانستید با مربیگری در تیم های بزرگتر موفقیت های دوران بازی را تکرار و قهرمانی های بیشتری کسب کنید؟

اولا من جاه طلب نیستم، اگر هم در دوران بازی دنبال چیزی بودم، اول به توانایی خودم فکر می کردم، ولی درباره سوال شما باید بگویم به دلیل مشکلات کاری نمی توانم خارج از تهران کار کنم. در تهران هم دو تیم بزرگ مربیان خوب خود را انتخاب کرده اند که مشغول به کار هستند و... البته راه آهن هم یک تیم قدیمی و ریشه دار است و خوشحالم که در این تیم بی‌حاشیه مشغول فعالیت هستم.

اگر الان سرمربی راه آهن نبودید، کدام تیم لیگ برتری را انتخاب می کردید؟

(خیلی جدی) در حال حاضر من سرمربی تیم راه آهن هستم و به هیچ تیم دیگری فکر نمی کنم. یعنی از لحاظ حرفه ای هم درست نیست که بخواهم به فکر تیم دیگری باشم و از کار در راه آهن لذت می برم.

گفته بودید سهمیه آسیا را به همراه راه آهن کسب می کنید، آیا هنوز هم شانسی دارید؟

من نگفتم که سهمیه آسیا را می گیرم، گفتم تمام سعی مان را می کنیم به این هدف مهم برسیم حالا هم به دنبال این مساله هستیم.

آخرین بار کی به مناطق زلزله زده آذربایجان رفتید؟

به نظرم صحبت کردن در این رابطه چندان جالب نیست، چون یک کاری برای دل خودم انجام دادم و دوست ندارم رسانه ای شود!

فکر نمی کنید رسانه ای شدن کارهای خیرخواهانه ورزشکار معروفی چون علی دایی تبلیغ بسیار خوبی برای سایر مردم جهت مشارکت در امور خداپسندانه باشد؟ چرا دوست ندارید این کارهای شما و همین طور ساخت و احداث پرورشگاه مجهز در اردبیل به اطلاع افکار عمومی برسد؟

تا زمانی که عزم ملی نباشد، مشکلات و گرفتاری مردم از جمله زلزله زدگان آذربایجان حل نخواهد شد. با این روند از هزار تا مثل علی دایی هم کاری ساخته نیست. کاش می توانستم کاری برای این مردم انجام دهم، اما متاسفانه توانایی اش را ندارم. به نظرم شما باید از مسوولان بخواهید تا به درد دل مردم گوش بدهند و پاسخگو باشند و نه من علی دایی که بیایم و کارهای کوچکم را توی بوق و کرنا کنم.

شاید برخی ها بدترین حادثه زندگی شما را همان تصادف وحشتناک در راه بازگشت از اصفهان و نزدیکی های کاشان بدانند، اما شنیدیم علی دایی در کودکی هم داخل حوض خالی افتاده، بیهوش شده و...

باور کنید بدتر از این هم بر سرم آمده، اما خواست آن بالایی بوده که این حوادث را به سلامتی پشت سر بگذارم. به همین خاطر هم همواره شکرگذار خدا هستم و همه چیزی را که در زندگی به دست آوردم، مدیون رحمت الهی ام.

برخی ها اعتقاد دارند خدا علی دایی را خیلی دوست دارد.

بله، من علی دایی هم خدا را دوست دارم و همان طور که گفتم در تمام افتخاراتی که کسب کردم، اول لطف خدا و سپس تلاش خودم را دخیل می دانم.

شنیدیم در جمع های خصوصی، مربیگری در اروپا را بزرگترین آرزوی ورزشی خود خوانده اید؟

نمی دانم اسمش را چه می توان گذاشت، ولی همیشه دوست دارم یک روزی در اروپا مربیگری کنم و مطمئن هستم چنانچه تلاش کنم و کمی هم صبر به خرج بدهم، می توانم به این هدف هم برسم (تاکید می کند) مطمئن باشید.

فکر نمی کنید اگر راهی را که وحید هاشمیان برای مربیگری رفت، شما هم همان راه را می رفتید، زودتر به این هدف متعالی می رسیدید؟

نمی دانم شما خبرنگاران چرا این قدر به مقایسه کردن علاقه دارید؟! (می خندد و ادامه می دهد) شرایط زندگی من با وحید فرق می کند و هاشمیان به دلیل شرایط زندگی اش این مسیر را انتخاب کرد و من هم مسیر فعلی را. خانم وحید در آلمان زندگی می کند و شما باید این مساله را هم لحاظ کنید.

قبول کنید خیلی دشوار است که بخواهید با مربیگری کردن در فوتبال ایران به نیمکت تیم های اروپایی برسید.

(با قاطعیت فراوان) نه، برای من علی دایی هیچ کار سخت و غیرممکنی وجود ندارد. همیشه ناراحت می شوم وقتی می بینم برخی ها از کلمات و واژه های منفی مثل غیرممکن، سخت، نمی شود و نه استفاده می کنند. من یکی تلاشم را می کنم و با توکل به خدا به آنچه در سر دارم می رسم. البته به خواست خدا هم خیلی اعتقاد دارم و می دانم که بدون اراده آن بالایی برگ از درخت نمی افتد.

حالا یک سوال خاص داریم، چنانچه بار دیگر سرمربیگری تیم ملی به شما پیشنهاد شود، آیا حاضرید باز هم این مسوولیت بزرگ را برعهده بگیرید؟

با این آدم ها راستش را بخواهید نه! (ناگهان چیزی به یادش می آید) همه ایران علی دایی را می شناسند و خوب می دانند من حاضر به هر جانفشانی برای مملکتم هستم، اما در شرایط فعلی زمینه کار فراهم نیست.

راستی علی کفاشیان می خواهد کاندیدای ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا شود و به تازگی اعلام کرده چنانچه علی دایی تمایل داشته باشد، حاضر است به نفع شما کنار برود تا علی دایی کاندیدای ریاست AFC شود، نظری در این ارتباط ندارید؟

(لبخند رضایتمندی بر لبانش می نشیند) برای آقای کفاشیان آرزوی موفقیت می کنم و ان شاءا... روزی شاهد این باشیم که یک ایرانی رییس کنفدراسیون فوتبال آسیا شود.

برخی منتقدان معتقدند علی دایی هم مثل میشل پلاتینی باید به جای مربیگری کردن وارد عرصه های مدیریتی فوتبال شود، نظر خودتان چیست؟

بعضی وقت ها ما در خواب و خیال زندگی می کنیم و چشم مان را به روی واقعیت ها می بندیم. شما به من بگویید آیا در شرایط فعلی فوتبال مان و مشکلات اقتصادی و مالی توان مبارزه با لابی و دلارهای سایر کشورهای آسیایی را برای تصدی کرسی های معتبر AFC داریم؟

انصافا خیر!

خب همین است. من که نمی توانم بدون در نظر گرفتن شرایط بروم و کاندیدای AFC یا هر کرسی دیگری شوم. این پست ها نیاز به لابی قوی، رایزنی و هزار حمایت داخلی و خارجی دیگر دارد که در وضعیت کنونی امکان پذیر نیست.

خداحافظی سیدمهدی رحمتی شوک عجیبی به جامعه فوتبال وارد کرد، فکر می کنید این کار درست بود یا نه؟

نظر من هیچ چیز را درباره این اتفاق عوض نمی کند، اما آرزو می کنم همه کسانی که توانایی خدمت به تیم ملی ایران را دارند برگردند و کمک کنند تا تیم کشورم به جام جهانی برود، چون با نرفتن به جام جهانی خیلی ضرر می کنیم، همه ما!

در زمان سرمربیگری شما در تیم ملی هم چنین اتفاقاتی نظیر اختلاف عمیق سیدمهدی رحمتی و جواد نکونام وجود داشت؟

گفتم که، وارد این مسایل نمی شوم. اصلا جواب دادن به این سوال چه دردی را دوا می کند؟ (خودش به جای ما جواب می دهد) بگذریم!

اگر شما به جای کارلوس کی‌روش بودید، در قبال خداحافظی غیرمنتظره و عجولانه رحمتی چه تصمیمی می گرفتید؟ یادمان هست زمان شما هم مشکل مشابه ای برای کریمی پیش آمد و ...

قضیه کریمی و رحمتی خیلی فرق می کرد. شرایط من هم با کی‌روش فرق می کند. به شخصه از مقایسه خوشم نمی آید. نه دوست دارم با کسی مقایسه شوم و نه کسی خود را با من قیاس کند. در زمان سرمربیگری من در تیم ملی کسی نمی آمد همین طوری و بی دلیل بگوید که دیگر نمی خواهم در تیم ملی بازی کنم و...

ولی ببخشید! همان زمان شما هم علی کریمی مثل رحمتی از تیم کنار کشید!

علی کریمی خودش نخواست برگردد. یک سری مسایل پیش آمد که رفت و با این حال من دوباره او را دعوت کردم. اگر اشتباه نکنم سر بازی پرسپولیس با ابومسلم بود که تا آخرین لحظه بازی را دیدم، نفرات را انتخاب کردم ولی خود کریمی اعلام کرد که دیگر برنمی گردم.

که دیگر هم از سوی شما به تیم ملی دعوت نشد و...

بله، من یک وظیفه ای را انجام دادم چون به عنوان مربی باید بهترین ها را دعوت می کردم، یعنی هر کس آماده تر بود به اردو فرا می خواندم و پیش وجدان خودم شرمنده نیستم.

بحث علی کریمی شد و ناگهان اختلافات گذشته شما به یادمان افتاد. خاطرمان هست جایی گفته بودید علی کریمی بچه صاف و ساده و دوست داشتنی است و این دیگران هستند که او را کوک می کنند و...

اصلا دوست ندارم به گذشته برگردم. خواهش می کنم قید این سوالات را بزنید. اختلافات گذشته من و علی کریمی چه دردی از فوتبال مان دوا می کند؟ ما با یکدیگر همبازی بودیم و تمام اتفاقات گذشته را باید فراموش کرد و خاطرات خوب را در ذهنمان زنده کنیم. این حرف ها به نظرم بی فایده است.

خیلی دلمان می خواست این سوال را رو در رو از شما بپرسیم: فراموش نکرده ایم که پس از بازی با امارات به بالاخواهی حسین کعبی با پلیس امارات در افتادید. بعد از آن اتفاق رسانه های آن کشور شما را مغرور خواندند، ولی این اتفاق باعث غرور و افتخار بسیاری از ایرانی ها شد، ماجرا چه بود؟

من همیشه سعی دارم که این طوری باشم، یعنی از بازیکنم دفاع کنم. پلیس امارات می خواست برخورد ناخوشایندی با حسین کعبی انجام دهد و به سمت او حمله کرد و به حسین فحاشی کردند. متاسفانه چند مسوول ایرانی هم که در صحنه حضور داشتند، خودشان را به ندیدن زدند و از آن طرف رفتند. وقتی این صحنه تلخ و زشت را دیدم، نتوانستم خودم را کنترل کنم و وظیفه ام بود که جلو بروم و از حسین دفاع کنم.

این در حالی بود که در همان مقطع فعالیت های اقتصادی و مراوداتی هم با اماراتی ها داشتید، این طور نیست؟

دقیقا، می دانستم شاید مشکلاتی در راه کارهای تجاری ام به وجود بیاید، اما از انسانیت به دور بود که بخواهم به خاطر منافع خودم اجازه بدهم بازیکنم در کشور غریبه دچار مشکل شود.

لابد می دانید که اماراتی ها در زمان ورود ایرانیان به فرودگاه دبی چقدر مشکل تراشی می کنند و برای هموطنان ما دردسر به وجود می آورند؟ بر همین اساس خیلی از ایرانی ها از لقب مغرور که اماراتی ها به شما دادند، خوشحال شدند.

من مغرور نیستم، ولی وقتی پای منافع ملی و اسم ایران وسط می آید، نمی توانم سکوت کنم. البته باید اشاره کنم بیشترین دوستان و حتی طرفداران من به غیر از ایران در آسیا، در کشور امارات هستند و همواره هم به علی دایی احترام گذاشته اند، ولی آن روز حس کردم بازیکن و هموطنم دچار مشکل شده و بر حسب وظیفه جلو رفتم.

علی آقا، روزی که خیلی ترسیدید کی بود؟

روز و ساعت و دقیقه اش را به خاطر نمی آورم، اما همیشه از خدا می ترسم. احساس می کنم یکی آن بالا هست و باید حواسم جمع باشد.

حالا از روزی بگویید که از بنده خدا ترسیدید.

خدا را شکر در طول زندگی ام چنین روزی را تجربه نکردم. در زندگی ام از هیچ احدی غیر از خدا نترسیدم و به خاطر همین هم سرم همواره بالاست.

ما اسم چند نفر را می آوریم و تعریفی خلاصه از شما می خواهیم.

بفرمایید

محمد مایلی کهن

ان شاءا... که موفق باشد.

امیر قلعه نوعی

مربی موفق.

خداداد عزیزی

همبازی و دوست قدیمی.

علی کریمی

یکی از بهترین های فوتبال ایران.

علی کفاشیان

رییس آینده کنفدراسیون فوتبال آسیا!

حبیب کاشانی

یار بی وفا.

سردار رویانیان

...

علی دایی

بنویسید علی دایی!

گفت و گو با ترانه علیدوستی

گفت‌و‌گو با ترانه علیدوستی به بهانه پذیرایی ساده اتفاق افتاد، فیلمی که توانست انتظار مخاطبان را برآورده کند. اما فرصتی بود که درباره خیلی مسائل دیگر صحبت کرد.نسل زنان جوان سینمای ایران با نسل‌های قبل‌تر متفاوتند. شاید به خاطر ساختار جدید دنیا که ارتباط با اطراف را آسان‌تر کرده است. او امسال دو فیلمش دم در جشنواره مانده بود که یکی سرانجام با کش و قوس فراوان به جشنواره راه پیدا کرد. او تجربه حضور در فیلم «بهرام توکلی» را متفاوت می‌داند و آن را به یک خوابگردی جالب شبیه می‌کند. برای همین فیلم نیز کاندیدای سیمرغ شد .درباره «ترانه علیدوستی » می گویند کسی است که کمترین اشتباه را در انتخاب‌هایش دارد . چاپ گفتگو با او اندکی طولانی شد. با ترانه علیدوستی که مدام خودش را قضاوت می‌کند و به کارهایش‌ گیر می‌دهد به گفت‌وگو نشستیم.

ترانه علیدوستی انگار قرار نیست فقط در قالب بازیگر فیلم‌ها باقی بماند، خودش تاکید می‌کند که دوست دارد در فیلم‌ها نقشی تاثیرگذارتر داشته باشد، این سوال را می‌توان پرسید که چرا به سمت کارگردان شدن نمی‌رود؟

این سوال را خیلی از فیلمسازان هم از من پرسیده‌اند، وقتی همکاری می‌کنیم و میزان مشارکتی که در لحظه، سر صحنه و... می‌بینند با تعارفاتی مثل این‌که چه هوش خوبی ‌داری، چه فکر بازی ‌داری همراه می‌شود و این سوال را می‌پرسند که چرا کارگردانی نمی‌کنی؟ نمی‌دانم! شاید یک روز هم این کار را بکنم. اگر الان واقعا هوس یا التزامی احساس نکردم شاید به این دلیل باشد که برای من برخلاف بسیاری از همکارانم هنوز بازیگری یک کار خلاقانه و مولفانه است. به هیچ‌وجه بازیگری را اجرای ایده فرد دیگری نمی‌بینم.

بازیگری را این طوری نمی‌بینید یا نمی‌گذارید این طوری بشود؟

من معمولا سر فیلمی می‌روم که آنقدر ارتباط برقرار کنم تا بتوانم یکی از سازندگانش باشم. معمولا فیلم‌های ناموفق‌تر من آن‌هایی هستند که تصمیم گرفتم فقط بازی کنم. آن‌ها فیلم‌هایی هستند که یا مردم دوست نداشتند یا نقش درنیامده یا به دل خودم نچسبیده است. تقصیری هم نداشتم، فاصله زیادی با جهان داستانی فیلم و فیلمساز داشتم. می‌فهمم بازیگرانی که فکر دارند و بلندپرواز هستند سراغ فیلمسازی می‌روند شاید به این خاطر که پتانسیل‌های بازیگری را به شکل کامل کشف نکردند و استفاده نمی‌کنند. این مسئله را من تجربه کردم، می‌دانم نقش باید پیشنهاد بشود. من نمی‌توانم ایجادش کنم. اما همان نقش فقط چند جمله روی کاغذ است، یک آدرس خشک و خالی است، هیچ چیزی نیست. حتما نویسنده و کارگردان منظوری دارند و نطفه شخصیت روی کاغذ قرار دارد اما بدون بازیگر آن نقش اصلا به وجود نمی‌آید. بازیگر قدرت بالایی در ساختن شخصیت فیلم دارد. همسو شدن با کارگردان خیلی مهم است تا بتوان شخصیت را در جهت فیلم درآورد؛ این‌که فکر کنید شمای بازیگر هم این فیلم را می‌سازید.

اما مرز باریکی وجود دارد بین این‌که راهنمایی و نکته‌ها در جهت فیلم باشد یا دخالت و زیاده‌خواهی.

همه اعضای فیلم باید با هم موافق باشند، وقتی کسی و فیلمش را بتوانم درک و ارتباط برقرار کنم، آنقدر ایده سر صحنه می‌برم که خودشان مرا در این پروسه شریک می‌کنند، چون نمی‌ترسند که در کار اخلالی پیش بیاید یا از مسیر خارج شود. فکر می‌کنند حرفی که می‌زنم در جهت فیلم است نه خودم به عنوان بازیگر. خوشبختانه تا الان که این طور بوده است!

آیا فقط همراهی و نزدیکی با نقش و گروه سبب می‌شود که امکان تاثیرگذاری بیشتر باشد یا باید ملزومات دیگری هم داشته باشد.

شراکت بازیگر به عنوان فیلمبردار، طراح صحنه و... خیلی خوب است، انرژی گذاشتن بیش از اندازه هم خیلی خوب است. اما شراکت کار سختی است، آنقدر دقت، فکر و علم می‌خواهد تا بتوان یک پیشنهاد داد. یک روند حساب‌شده‌ای باید داشته باشد.

با مرور کارنامه شما به نظر می‌رسد مجموعه این اتفاقات به قبل از دوران آغاز فیلمبرداری منتقل شده است. یعنی در همان دوران پیش‌تولید انگار تمام مسائل حل شده است.

خواه ناخواه این اتفاق می‌افتد. ما در مرحله پیش‌تولید همراه گروه می‌شویم. خیلی از بحث‌ها و تبادل نظرها در روزهای دورخوانی مطرح می‌شود. من دیده‌ام بازیگران در همان روزها نکته‌ها را می‌گویند. جلسات پیش‌تولید، گاه جلسات طولانی و خسته‌کننده‌ای می‌شود اما داستان سر این است که از پیش‌تولید نهایت استفاده را بکنم تا بفهمم این فیلم قرار است چه فیلمی شود و چه پتانسیل‌هایی دارد و چه نکته‌هایی می‌شود به آن افزود. راستش معمولا اعتماد را در همان زمان‌ها می‌خرم که مثلا وقتی در جلسه 23 می‌گویم بیایید این کار را بکنید پیشنهادم با بی‌اعتنایی روبه‌رو نمی‌شود.

حالا اگر برویم سراغ پذیرایی ساده به نظر می‌رسد پیش‌تولیدی طولانی داشتید. اول صحنه‌ها را با گروه تئاتری اجرا کردید و...

نه! پیش‌تولید نبود. ما یک سال قبل سه، چهار جلسه با بازیگرانی مثل حسن معجونی، لیلی رشیدی، سعید چنگیزیان و... روی ایده مانی حقیقی اتودهایی زدیم. حسن معجونی ایده صحنه می‌داد و ما بداهه بازی می‌کردیم. خیلی از دیالوگ‌هایی که آن‌جا درآمد در فیلم وجود دارد مثلا سکانس ابتدای فیلم صحنه‌ای بود که کاملا در بداهه‌ها درآمد. آن موقع من و سعید چنگیزیان به عنوان لیلا و کاوه بازی می‌کردیم. وقتی فیلم جلسات را می‌دیدم باورم نمی‌شد چقدر شبیه بود. بعد ما رفتیم و مانی حقیقی و امیررضا کوهستانی با هم آشنا شدند و فیلمنامه را نوشتند.

ایده اولیه پخش پول بود؟

یک ایده خیلی ابتدایی که زوجی قرار بود پول پخش کنند، یک فیلم ایستگاهی بود. حتما در ذهن مانی حقیقی جزییات زیادتری بود اما چیزی که ما می‌دانستیم کلی بود.

بعد وقتی دور هم جمع شدید که فیلمنامه آماده شده بود؟

ما دیگر نمی‌دانستیم قرار است با این ایده چه‌کاری انجام شود. فیلمنامه که آمد دقیقا همان چیزی است که در فیلم می‌بینید. از وقتی به هم ملحق شدیم دیگر بازنویسی زیادی انجام نگرفت. از معدود کارهای من است که این‌قدر سریع تصویر واضحی از آن به دست آوردم. مجسم می‌دیدم که شخصیت چطوری است و چه می‌خواهد. شاید شبیه چند نفر در اطرافم باشد، نمی‌دانم...

پس فیلمنامه آن‌قدر کامل بود که سیر تحول و عملکرد را کاملا می‌دانستید.

به صورت تئوریک قرارمان بر سر چرخش‌ها مشخص بود. وقتی کاوه در خرابه زمین می‌خورد به نظر می‌آید خشمش بیشتر و بیشتر شده و لیلا انگار به خودش می‌آید.

می‌ماند درآوردن نقش‌ها که بعضی لحظه‌ها خیلی خوب بود، مثلا وقت‌هایی که به هم رودست می‌زدید یا کم آوردن شخصیت لیلا و چرخش‌ها.

مسلما وقتی در محل قرار می‌گیرید، در آن کوهستان و در آن فضای خشن فرق می‌کند. ما تقریبا به ترتیب هم صحنه‌ها را می‌گرفتیم. همیشه همین‌طوری است. در پیش‌تولید چیزی مشخص است، اما هنگام فیلمبرداری همه چیز شکل عینی‌تری می‌گیرد.

راضی بودنتان از فیلم هم کاملا مشهود است.

من فیلم «پذیرایی ساده» را خیلی دوست دارم. با وجود سختی اقلیم و شرایطی که برای فیلمبرداری داشتیم. اگر فیلم بیننده را اذیت می‌کند قطعا بازیگرش را خیلی بیشتر اذیت می‌کند.

ولی دو شخصیت اصلی در موضع تحقیر کردن دیگران بودند که کمتر اذیت می‌شدند.

به نظر من در فیلم یک تحقیر دوجانبه اتفاق می‌افتد. در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که خواه ناخواه به نظر می‌رسد قشر ضعیف از هر نظر محق‌تر هستند، در کنار این‌که باور داریم به آن‌ها ظلم می‌شود و بی‌عدالتی وجود دارد. به این بحث کاری نداریم و کاملا پذیرفته است، اما از نظر عرفی و اخلاقی چه چیزی باعث می‌شود که در یک مسئله اخلاقی به یک فقیر بیشتر از پولدار حق دهیم؟ در حالی که مبنای مقایسه پول نیست. این مسئله خیلی ذهنم را مشغول کرده بود.

خب در باور ما این پذیرفته شده است که پولدار معمولا گناهکار است.

جذابیت داستان برای من این بود که اتفاقا پولدارها هم در جامعه ما خیلی تحقیر می‌شوند. آنان اقلیتی هستند که به هیچ صورتی حرفشان شنیده نمی‌شود. هیچ نکته‌ای درباره زندگی‌شان برای جامعه مشروعیت ندارد. در یک تنهایی و تحقیر مدام هستند.

شاید بعد از 88 این‌گونه به نظر می‌رسد.

شاید عقده و خشمی که از طرف قشر آگاه‌تر می‌آید و این قشر را متهم به نفهمیدن می‌کند. این عده را بخشی از مردم نمی‌دانند و آن‌ها را متهم به ندانستن درباره مسائل می‌کنند. حقیقت این است که اگر عدالت نیست برای هیچ‌کس نیست. ما فکر می‌کنیم که یکی بیشتر دارد و دیگری کمتر ولی این فقط درمورد پول است، در بسیاری از مناسبات دیگر شکل دیگری به خود می‌گیرد. به نظرم فیلم دروغگویی نیست، در نوع خودش قابل باور است. با آدم‌هایی روبه‌رو هستیم که بدترین کارها را برای به‌دست آوردن پول انجام می‌دهند، جنازه دخترش را می‌فروشد، برادرش را یا... در نهایت تنها عکس‌العمل ما این است که چون قشر ضعیف هستند از آن‌ها می‌پذیریم. ما این جنایت بزرگ را از آن‌ها می‌پذیریم ولی نسبت به آن دو نفر موضع داریم.

می‌پذیریم؟

می‌گوییم گناه دارند، حس دلسوزی برایشان داریم. می‌گوییم کسی بود که این بلا را سرشان آورد. در حالی که اگر بحث اخلاق است، بیاییم با عدالت این بحث را انجام دهیم. این همان نکته‌هایی است که برایم جذاب است و به این خاطر فیلم را بسیار دوست دارم.

چقدر بر سر همین اصول اخلاقی و مسائلی که در فیلم مطرح می‌شود با کارگردان و نویسنده صحبت می‌کردید؟

زیاد، اما اختلاف نظر کمی داشتیم. مثلا صحنه‌ای که بیش از همه اذیت می‌کند، صحنه گورستان است. یادم است صحنه طولانی‌تری بود، صحبت‌های زیادی کردیم و از نظر ساختاری آن را کوتاه‌تر کردیم. بارها دیالوگ‌ها را جابه‌جا کردیم تا حتما کاوه این دیالوگ‌ها را بگوید و جملات با ترتیبی بیاید که استدلال پشت آن از بین نرود. نشود برچسب وحشی و سنگدل را بر گوینده جملات گذاشت. باید آن‌قدر استدلال پشت این حرف‌ها می‌بود که مجبور به شنیدن حرف‌هایش باشیم. برایم خیلی مهم بود که چطور و به چه ترتیبی این حرف‌های ناراحت‌کننده را گفت.

آیا دیالوگ‌ها از قبل نوشته شده بود یا سر این جابه‌جا کردن چیزی به آن اضافه شد؟

دیالوگ‌ها را دقیق نوشته بودند، فقط کمی جابه‌جا شد.

در این صحنه، یک نفر در کمال خونسردی و منطق ویران می‌شود.

چیزی که متوجه شدم این است که بین اطرافیانم که فیلم را می‌بینند و دوست دارند، کسانی که بچه دارند بیشتر ناراحت می‌شوند. خیلی حالشان بد می‌شود. یکی از دوستانم چنین گفت: « از این خیلی چندشم شد که حتما من هم داشتم به این فکر می‌کردم که باید پول را بگیرد یا نه!»

شاید هم آینه‌ای است در قبال خودمان. لحظه‌های خیلی سختی در خلق این شخصیت داشتید؟

ببینید دوماه در آن کوهستان عجیب بودن، به پیچیدگی قصه افزون می‌کند. شاید آن خشونت را احساس نکنید و بیشتر زیبایی‌های طبیعت در فیلم به نظر می‌رسد. درحالی که ما آنجا خودمان را خیلی بی‌پناه، کوچک و تحت ظلم طبیعت احساس می‌کردیم؛ جای ایزوله‌ای که وقتی بهمن آمد، نتوانستیم بیرون برویم. یک جور فضای آخرالزمانی داشت.

یعنی دیگر حاضر نیستید آنجا برگردید؟

چرا در بهار که گل و بوته‌ها درمی‌آید.

فیلم با واکنش‌های مثبتی در جشنواره‌های خارجی روبه‌رو شد.

اذیت می‌شدند ولی بهتر از آن چیزی که فکر می‌کردیم هضم کردند. وقتی برای اکران فیلم به سوییس رفتیم جالب بود که خیلی یک‌دست‌تر با فیلم برخورد می‌کردند. سوییس کشور مرفهی است یعنی کاملا مشخص بود که فیلم را می‌بینند بدون این‌که خودشان را سوژه تحقیر احساس کنند. خوانش‌های مختلفی می‌کردند، مثلا این می‌تواند نقدی به جامعه بانکداری ما باشد. به نوعی درونمایه آن را فقط رابطه بین فقیر و پولدار نمی‌دانستند. لایه زیرینش را درمی‌یافتند که مثلا درباره پیچیده بودن مسئله خیرات است؛ خیراتی که به ظاهر بی‌چشمداشت است اما در قبالش درخواست‌های زیادی وجود دارد. به نظرم آن‌قدر فیلم درونمایه غنی دارد که هرجایی بتواند با آن ارتباط برقرار کند.

کدام صحنه از فیلم را خیلی دوست داشتید؟ فکر می‌کردید آخر بازیگری شما در این فیلم است؟

اتفاقا صحنه خیلی ساده‌ای را می‌خواهم مثال بزنم. از پیش‌تولید این را خیلی دوست داشتم. الان هم همین‌طور. فکر می‌کنم خیلی خوب اجرا شد. آن‌جا که درباره چوب‌های روی سقف ماشین صحبت می‌کنیم. این‌قدر دوست دارم که خدا می‌داند. از بازی‌هایش هم همین‌طور. طنزش، دیالوگ‌ها از این‌که مثل آب روان جاری است خوشم می‌آید. خیلی خوب این صحنه را فهمیده بودم و معمولا این طوری است که وقتی صحنه‌ای را می‌فهمید خوب درمی‌آید.

اگر بخواهید بگویید خیلی اذیت شدم و خیلی انرژی گذاشتم به چه نکته‌ای اشاره می‌کنید؟

من معمولا این را خیلی می‌گویم!

خیلی برای رسیدن به نقش‌ها از خودتان دور می‌شوید؟

دورترین شخصیت را وقتی با باور اجرا می‌کنید به شما خیلی نزدیک است ولی واقعا خیلی انرژی می‌گذارم. مجبورم.

ولی به نظر می‌رسد بد بازی کردن انرژی زیادتری می‌گیرد.

آن وقت که نابود می‌شوم. سختی‌ای که نتیجه‌ای ازش نمی‌گیرم وحشتناک است.

یک فیلم دارید که از هرنظر وحشتناک است.

«هرچی خدا بخواهد»؛ همه فکر می‌کنند چقدر هم پول گرفتم، ولی حتی این هم نبود. اصلا نمی‌دانم چه شد آن اتفاق افتاد. هنوز برایم این سوال هست که چطور قضیه فیلم را اشتباه گرفتم. از خودم اصلا انتظار این کم‌هوشی را در پذیرفتن آن نداشتم. حتی قبل از این‌که فیلم را ببینم اصلا باورم نمی‌شد که این قدر بد است. می‌گفتم حالا درنیامده است، اتفاقی است که افتاده، گاهی هم آدم می‌بازد چرا این قدر بد برخورد می‌کنید. وقتی فیلم را دیدم فقط توانستم بگویم متاسفم. هرکسی این فیلم را به خاطر من دیده معذرت می‌خواهم. هنوز برایم عجیب است که چطور این اتفاق افتاد. آدم سعی خودش را می‌کند، یک جاهایی رودست هم می‌خورد، چاره‌ای هم نیست.

چقدر از جایی که قرار دارید راضی هستید؟ هم ترجمه می‌کنید، هم تئاتر بازی می‌کنید و هم بیانیه اعتراضی می‌دهید.

از جایی که هستم خیلی خوشحالم. احساس رکود نمی‌کنم. اصلا بازیگری به آدم چنین اجازه‌ای را نمی‌دهد. سر هرکاری می‌روم اتفاق جدیدی است. ضمن این‌که بازیگری برای من یک سویه‌های دیگری هم دارد که بحث اجتماعی است. حالا شاید عده‌ای بخواهند بگویند تا انتهایش را رفتیم حالا برویم جای دیگر.

فرانسه، هالیوود.

حالا به ترتیب همین ترکیه! ولی این‌ها بلندپروازی‌های شخصی آدم‌هاست که خیلی هم محترم است. برای من یک مقدار شخصی‌تر هستند. نقشم در جامعه‌ام برایم خیلی مهم است حتی مهم‌تر از فیلم‌ها و نقش‌هایم است. فرض کنید من هم رفتم و خیلی از کشورهای دنیا هم منتظر من بودند که البته بعید است! اما این‌جا چه می‌شود؟

دلت برای اینجا می‌سوزد؟

خیلی! ما این‌جا سینمای لاغری داریم. اگر بخواهم بشمرم که امیدم برای انجام کار فرهنگی به چه کسانی است شاید به تعداد انگشتان دو دست هم نباشد. امیدوارم جوانان در این ماراتن وحشتناک بتوانند موفق بشوند و از راه برسند. خیلی عجیب است. من سال دیگر 30ساله می‌شوم و هنوز نقش دخترهای 18-17 ساله را به من پیشنهاد می‌کنند. بعد از ما دیگر زیاد ورودی نداشته است. چه حسنی دارد اگر بگذاریم و برویم؟ چه لطفی دارد فضای فرهنگی کشورت را بگذاری بخشکد و بپوسد؟ برای من اصلا لذتبخش نیست. حتی اگر تا 10 سال دیگر هم کیفیت فیلم‌های ما بالاتر نرود، دوست دارم بمانم و کمک کنم که کیفیت فیلم‌ها بهتر شود. در عین حال به نوشتن و ترجمه هم خیلی علاقه دارم. رویکردم به آن‌ها هم همین است. چه خوب اگر بتوانم کتاب ترجمه کنم.

یک قدم است.

همیشه خودم را عمله فرهنگ احساس می‌کنم تا یک هنرمند.

به نظر می‌رسد سه، چهار نفر از شما که در سال‌های پیش وارد سینما شدید شکل دیگری از بازیگری را آوردید. شما، پگاه آهنگرانی، باران کوثری و... هم زبان بلد هستید هم دغدغه حضور در جامعه را دارید.

چه خوب. ما که قبلا همدیگر را نمی‌شناختیم و هماهنگ هم نبودیم. غیراز خانواده که همه آن‌ها از خانواده‌های فرهنگی بودند. نوجوان‌های یک دوره خوب هستیم. نوجوان‌های دوران اصلاحات هستیم. دفعه اول انتخاب شدن آقای خاتمی، ما حتی رای اولی هم نبودیم. شانس این را داشتیم که سال‌های بحرانی زندگی‌مان را در فضای یک مقدار بهتری پشت سر بگذاریم. وقت کردیم کتاب بخوانیم، زبان بلد باشیم و...

برقرار کردن ارتباط برایتان در جشنواره‌های خارجی راحت‌تر شده است؟

یادگیری زبان کاری ندارد ولی مزایایی که از این توانایی به دست می‌آورید خیلی بیشتر است؛ این‌که شما دیگر یک شهروند جهانی هستید و باعث می‌شود به واسطه حرف زدن و تبادل ارتباط حتی به صورت خیلی ابتدایی از بیگانگی فرهنگ دور شوید.

پیشنهادهای حضور در فیلم‌های کشورهای دیگر هم به شما شده است؟

پیشنهاد به صورت رسمی نه! اما بارها شده است فیلمسازی و کارگردانی در این زمینه نظرم را پرسیده‌اند. هربارهم جوابم این بود که من از پیشرفت کردن خودم بدم نمی‌آید اما در شرایطی حاضرم در فیلمی بازی کنم که اینجا جایگاهم را -‌ جایگاهی که خدمت کنم- از دست ندهم.

یعنی درواقع برای خودتان وظایف اجتماعی تعریف می‌کنید؟

وظیفه نیست، ادای دین نیست، رسالت نیست، هیچ کدام از این کلمات قلمبه و سلمبه نیست، کاری است که برای خودم انجام می‌دهم، با خودخواهی کامل! از این‌که در اجتماع چنین نقشی داشته باشم از خودم خوشم می‌آید.

اما ندیدم که شما سفیر جایی شوید یا از این فعالیت‌ها انجام دهید.

نه! من عاشق بچه‌ها، حقوق کودک... همه این‌ها هستم. واقعا اگر کسی بتواند از نظر تبلیغاتی و پروپاگاندا کمک کند همین ما بازیگران هستیم. به عنوان یک فیگور و ژست! ایرادی هم ندارد. اولا برای من اتفاق نیفتاده است و از طرفی لزومی نمی‌بینم که با تبلیغ کردن برای خودم کاری را انجام دهم. نمی‌گویم دیگران این کار را انجام می‌دهند اما بیراهه‌روی هم در آن هست. شاید تاثیر بگذارد ولی لزومی ندارد آن‌قدر نفع ببریم و آفرین بشنویم. خیلی امیدوار بودم که بشود به شکل دیگری این کار را انجام داد. فکر کنم بیشتر به روحیه خود آدم برمی‌گردد. کار خیر برای یک‌سری نیازمند به طور واضح و در ملاءعام من را اذیت می‌کند.

اما منظورم برخی فعالیت‌های اجتماعی – سیاسی است. شما در برنامه‌ای که مثلا رییس‌جمهور دوران اصلاحات باشد حضور پیدا می‌کنید، عکس هم می‌گیرید، از این‌که برچسب هم بخورید نمی‌ترسید.

من یک شهروندم، مثل همه مردم. می‌فهمم ممکن است تاثیر بگذارم ولی سعی کردم همیشه توضیح دهم که این رای و نظر من است، تا حالا برای کسی به صورت مشخص تبلیغ نکرده‌ام اما همیشه معلوم بوده است که طرف چه کسی هستم. حق هرکسی است که موضع داشته باشد.

مثلا فیلم سیاسی متعلق به یک جریان را بازی می‌کنید؟

بستگی دارد به عقایدم بخورد یا نه! فقط هم فیلم یا عقیده سیاسی نیست، ممکن است آموزش‌وپرورش فیلمی بسازد که به عقاید من نخورد و نمی‌روم. اگر دلم می‌خواهد یکی از اعضای چیزی باشم که می‌خواهد در جامعه معرفی شود، حتما انجام می‌دهم.

خب وقتی به عقیده‌تان نزدیک‌تر باشد، بهتر هم بازی می‌کنید؟

حتما بازیگر در فیلمی که به آن عقیده دارد بهتر بازی می‌کند، نه تنها بازیگر، هرکسی. به نقشم چه مثبت چه منفی وقتی اعتقاد دارم حتما بهتر بازی می‌کنم. از آن طرف هم می‌فهمم عده‌ای حاضر می‌شوند برای پول یا هرچیز دیگر بازی کنند یا عده‌ای آنقدر خود را حرفه‌ای می‌دانند که عقایدشان را در کارشان وارد نمی‌کنند. می‌روند سرکار اجرا می‌کنند و فکر نمی‌کنند خودشان هم باید مانیفستی داشته باشند. هردویشان برای من قابل احترام است و می‌پذیرم.

این را در هر رسانه‌ای مد نظر دارید؟

ببینید من در تلویزیون بازی نمی‌کنم، 12 سال هم هست که بازی نمی‌کنم چون معتقدم یک خیانت فرهنگی است. قبلا هم گفته‌ام. انتخاب کرده‌ام. حتی سریال‌های سطح بالاتر ما نهایتا دستخوش یک جهت‌گیری بی‌موردی در پخش می‌شوند. من کسانی را که در تلویزیون کار می‌کنند قضاوت نمی‌کنم، ولی مردم حق دارند قضاوت کنند. ما در این جایگاه قرار داریم که قضاوت شویم.

یعنی بیشتر برایتان آن حرف و اعتقاد در فیلم یا تئاتر مهم است؟

نهایتا با هر حرف و عقیده‌ای باید فیلم و اثر خوبی باشد تا آن را انتخاب کنم. من از خدایم است که یک فیلم با جهتی که من خوشم می‌آید ساخته شود تا در آن بازی کنم ولی صرف حرف برایم مهم نیست. من معیارهایم را برای یک حرف عوض نمی‌کنم. من معیارهایی برای انتخاب نقش دارم، مثل کارگردان و... در یک فیلم سیاسی آن‌ها برایم مهم است.

تا کجا حاضر هستید هزینه اعتقادتان را بدهید؟

تا هرجا! امیدوارم به هیچ قیمتی کاری را برخلاف عقیده‌ام انجام ندهم.

تا الان هم موفق شدید؟

خدا را شکر تا اینجا موفق شدم. وقتی با ثبات و احترام متقابل پای عقیده‌تان می‌ایستید از شما پذیرفته می‌شود. واقعا سعی‌ام را می‌کنم که احترامم را نسبت به کسی که با او مخالفم حفظ کنم. خوشبختانه تا الان هروقت روراست و با احترام حرفم را زده‌ام، شنیده شده است.

در چندسال گذشته به نظر می‌رسد ماندن در مسیر اعتقاد در سینما سخت‌تر شده است.

من این دودستگی ناگزیر را که به وجود آمده می‌فهمم، اما قبل از این هم برای من وجود داشت. کارهایی راکه طی این دو، سه سال همه می‌دانند مخالفم پیش از این هم، انجام نمی‌دادم. قبلش هم در فیلمی که جهتش را نمی‌پسندیدم بازی نمی‌کردم. دیالوگی را نمی‌گفتم که نظر من نبود.

چقدر این مسیر به خودتان برمی‌گردد و چقدر به خوش‌شانسی‌تان در آشنایی با کارگردانان.

به هرحال هرکسی فردیتی دارد که می‌تواند محکم باشد و پرورشش دهد. در عین حال همه ما محصول زندگی‌ای هستیم که گذراندیم، شانس‌هایی که آوردیم و آدم‌هایی که با آن‌ها آشنا شدیم و در زندگی‌مان آمدند و رفتند. نمی‌توانم منکر آن شوم.

اگر بخواهیم گذشته را مرور کنیم، بعد از «من ترانه 15 سال دارم» با تردید کارهای دیگر را انتخاب کردید. خیلی ترسیده بودید؟

خیلی! سنم هم پایین بود، می‌فهمیدم باید با احتیاط تصمیم بگیرم و در عین حال بینش قطعی هم نداشتم، برای همین حتی به انفعال رسیده بودم. خوشبختانه چیز خاصی را هم از دست ندادم.

با فیلم آقای فرهادی – شهرزیبا- برگشتید؟

من بودم، مدام فیلمنامه می‌آمد، می‌خواندم، می‌رفتم می‌آمدم، اما آنقدر از فیلم بعدی ترسیده بودم، هربار که نمی‌شد، نفس راحتی می‌کشیدم. من و آقای فرهادی هردو فیلم دوممان بود. حتی برایم سخت بود که دوباره مادر یک نوزاد باشم البته فیلم‌ها به هم هیچ ربطی نداشت ولی از همین چیزها هم می‌ترسیدم.

کار با آقای اصغر فرهادی خیلی سخت بود که بعد از «درباره الی...» قطع شد؟

نه! «درباره الی...» خیلی سخت بود. همکاری ما بی‌شیله پیله بود، سال‌های معصومیت بود. همکاری‌مان همیشه رو غلتک بود. همان قدر که فیلم «درباره الی...» خیلی فیلم خاصی بود، پشت صحنه‌اش هم خاص بود. فیلم عالی شد، به آن افتخار می‌کنیم اما نمی‌توانیم بگوییم به ما خوش گذشت. دلیل خاصی ندارد که دیگر همکاری نکردیم، شاید بعدا دوباره این کار را انجام دهیم چون دوستان خیلی خوبی هستیم. شاید باید یک نفسی می‌کشیدیم. این حرفی است که زده‌ام و واقعا بهش اعتقاد دارم. فیلم «جدایی...» که اسکار گرفت انگار فیلم من بود. آنقدر من به جهان داستانی این آدم‌ها نزدیکم که انگار خودم در فیلم بازی می‌کردم. درحالی که حتی یک‌بار هم پشت صحنه‌اش نرفتم.

کارنامه بازیگری شما چند جای خالی دارد. فرمان‌آرا، مهرجویی و...

من فیلمسازهای همکارم را خیلی دوست دارم، برایم به خانواده می‌مانند، اما این دسته‌بندی را ندارم که فلان اسم، این استاد یا آن استاد، حتما درکارنامه‌ام باشد. آن وقت کارنامه‌ام فقط کلکسیونی از اسم‌ها می‌شود. اگر این همکاری انجام شود باعث افتخار است، اما کمبودش را احساس نمی‌کنم، چون فکر می‌کنم اگر دو آدم در کنارهم جا بگیرند، باهم همکاری می‌کنند، حتما نشده که بازی نکردند.

به نظر شما هم بزرگ‌ترین مشکل سینمای ما فیلمنامه است؟

فیلمنامه یکی از بزرگ‌ترین مشکلات ما است اما به نظرم مشکل عدیده سینمای ما سهل‌انگاری است. این همه آسان گرفتن برایم دردناک است. اتلاف سرمایه و انرژی است.

حالا با این وضعیت دعوای پیش‌آمده به نظر می‌رسد انگیزه هم کمتر شده است، انگار همه چیز درحال ازبین رفتن است.

ازبین نمی‌رود! فکر کنم کشور ما سال‌های بحرانی‌تری هم داشته است، هیچ وقت فرهنگ و هنر نخوابیده و از بین نرفته است، بالاخره از جایی دوباره برگشته است. فرهنگ روند پویا و زنده‌ای است اما ازبین رفتن آن دوراز ذهن است.

تعداد فیلم‌های خوبی که ساخته می‌شود کمتر شده است.

فهرست فیلم‌های خوبی که کنجکاوی‌برانگیز است در همین جشنواره امسال بیشتر از هفت، هشت تا است، این‌ها محصول کسانی است که در این بحران مشغول کار هستند. من خیلی امیدوارم.

این بحران به نظرتان چقدر بر روند خلاقیت تاثیر می‌گذارد.

من صبح‌ها لپ‌تاپم را باز می‌کنم، دانه دانه اسم فیلم‌هایم را جست‌وجو می‌کنم تا ببینم کدامشان توهین‌آمیز است، چه کسی ناراحت شده یا چه موضوع بدی در آن کشف شده است. یک مقدارهم وضعیت خنده‌آور است. شاید این روزها که در آنها هستیم کارکردن سخت باشد. مثلا آدم دوست دارد جشنواره برود، فیلمش را معرفی کند، کارنامه‌اش را مرور کند و بعد هی نمی‌شود. فکر می‌کنم شاید اگر چند سال دیگر یک مقدار با فاصله زمانی به این مسائل و دعواها نگاه کنیم، به شکل دیگری آن را ببینیم. شاید همین دعواها زمینه‌ساز تفاهم‌های خیلی بزرگ‌تری شود که در آینده نتیجه می‌گیرد. من واقعا امیدوارم. مثل ضرب‌المثل جنگ اول به از صلح آخر. فیلم‌ها و کارهای خوب می‌مانند و حتما دیده می‌شوند.

اما وقتی به سخنانی شبیه آنچه که درباره زنان سینمای ایران گفته می‌شود واکنش نشان می‌دهید و بی‌تفاوت نمی‌مانید. ناامید نمی‌شوید؟

این صحبت‌ها ناامیدم می‌کند، هرچقدر هم تعداد این‌گونه افراد کم باشد و در اقلیت باشند این تبعیض جنسیتی، این خیانتی که به دختران و زنانشان می‌کنند سم فرهنگی است. این حرف‌ها در زندگی شخصی من هیچ تاثیری ندارد، چون پدرم، برادرم و همسرم من را شکل دیگری قضاوت می‌کنند، هم ارزش‌ها و هم خطاهایم را، اما مسلما اطرافیان آن آدم یا کسانی که با حرف‌های چنین آدمی دختر بزرگ می‌کنند، جنایت بشری را انجام می‌دهند. از این نظر خیلی ناراحت می‌شوم و همین باعث می‌شود هرچند وقت یک‌بار جوابی بدهم. واقعا این حرف‌ها در زندگی من پشیزی ارزش ندارد اما نمی‌فهمم کجای دنیا این ممکن است که بتوان دستگاهی را روشن کرد و هرچه خواست با چشم بسته اتهام زد

گفت‌و‌گوی مفصل و خواندنی با سیروان

سیروان خسروی: گویا مشکل حراستی دارم

با «سیروان خسروی» که علاوه بر محبوبیتش در خوانندگی، یکی از بهترین و البته گرانترین تنظیم کننده های سالهای اخیر هم هست، به گفت و گو نشستم. همانطور که پیش بینی می کردیم، حاصل هم نشینی با او، گفت و گویی جذاب و شاید هم جنجالی شد.

موسیقی ما: وقتی در اوج قرار بگیری، حاشیه دار هم می شوی؛ حتی اگر از آن فراری باشی و سرت فقط به کار خودت گرم باشد. حال اگر در چند زمینه و به بهانه های مختلف در کانون توجهات قرار بگیری، این مسئله جدی تر می شود.

اما مهم این است که علی رغم وجود حواشی، با انگیزه و مصمم به کارت ادامه دهی؛ درست مثل سیروان.عصر یکی از روزهای گرم خردادماه، با «سیروان خسروی» که علاوه بر محبوبیتش در خوانندگی، یکی از بهترین و البته گرانترین تنظیم کننده های سالهای اخیر هم هست، به گفت و گو نشستم. همانطور که پیش بینی می کردیم، حاصل هم نشینی با او، گفت و گویی جذاب و شاید هم جنجالی شد.

سیروان خسروی دو آلبوم و چند تک آهنگ موفق منتشر کرده، چند کنسرت خوب داشته و چندین قطعه برای دیگران ساخته که با استقبال مواجه شده است. می خواهم بگویم سیروان حسابی گل کرده. فکر می کنید این یک تبِ گذرا و مقطعی است، یا اینکه همینطور در اوج خواهید ماند؟

آنچه برای من پیش آمده، پله پله بوده است. فکر می کنم 5 سال است که به عنوان تنظیم کننده در این جایگاه هستم. به عنوان خواننده هم اولین آلبومم سال 1384 منتشر شده و آلبوم بعدی هم حدوداً 4 سال پس از آن. مدت زیادی است که من مشغول کار هستم. فاصله ی بین آلبومهایم هم کم نبوده که بگوییم همینجوری برای رفع تکلیف کاری کرده باشم. بنابر این اگر هم اتفاقی افتاده، خودم تصور نمی کنم که تب باشد، البته آنقدر هم داغ نیست که اسمش را تب بگذاریم!

شکست نفسی می کنید! الان «سیروانیسم» به راه افتاده! کلی سیروان تقلبی داریم.

در تنظیم شاید اینطور باشد. متأسفانه یا خوشبختانه سه-چهار سال است که در بسیاری از آهنگهایی که می شنوم، کاملاً می فهمم که کجای آنها از کارهای من کپی یا تقلید شده است.

این تقلید یا الگوبرداری، خوشحالت می کند یا ناراحت؟

هم خوشحال و هم ناراحت. از اینکه به جایی رسیده ام که دیگران منتظرند تا ببینند من چه کار می کنم، خوشحال می شوم. ولی به هر حال اینکه ببینم از من کپی می کنند، ناراحت کننده است.

بعضی از این ها خودشان اقرار می کنند که از سیروان کپی می کنند...

بله. ولی خیلی زشت است. اصلاً کار قشنگی نیست.

پس چندان هم خوشحال نیستی و رضایت نداری.

من هیچ وقت در زندگی ام نتوانستم تصور کنم که مقلد باشم و به همین دلیل برای من قابل پذیرش نیست که بگویند تو کپی هنرمند دیگری هستی، حتی اگر آن هنرمند مایکل جکسون باشد.

اگر تحت عنوان «ایده گرفتن» باشد، چطور؟

ایده گرفتن خیلی تفاوت دارد. خود من، از دوران کودکی موسیقی های زیادی شنیده ام و سعی کردم موسیقی های خوب گوش کنم. من با اینها بزرگ شده ام و در ذهنم خیلی موسیقی وجود دارد. شاید ناخواسته روی من تأثیر بگذارند و از آنها ایده بگیرم، اما این در ناخودآگاه من است و اینطور نیست که صرفاً از فلان هنرمند کپی کنم. اینکه یک نفر بیاید و کار من یا شخص دیگری را تحلیل کند و همان را کپی کند، خیلی بد است، هرچند نمی توانند دقیقاً عین همان کار اصلی را کپی کنند. در نهایت مخاطبین می گویند فلانی از دیگری کپی کرده است و این اصلاً جالب نیست.

آثاری که برای دیگران ساخته ای خیلی فراگیرتر از کارهای خودت شده اند. موافقی؟

بله.

دلیلش چیست؟

دلیلش این است که پیشرفت من در خوانندگی، با شیب کمتری بوده است و من تازه دارم راهم را به عنوان خواننده پیدا می کنم. تازه فهمیده ام که چه بکنم تا موفق تر شوم. وقتی من با خواننده ای کار می کنم هدفم این است که آن آهنگ موفق شود. من قطعاً می توانم همان کاری که برای یک خواننده ی دیگر می سازم تا همه گیر شود، برای خودم هم بسازم. ولی در کارهای خودم، هنوز به دنبال تجربه هستم. ماجراجویی را دوست دارم. یکی از دلایل اینکه خواننده شدم این بود که سبکی که خودم دوست دارم را ارائه کنم. من نمی توانم سبک مورد علاقه ی خودم را به خواننده ی دیگری تحمیل کنم.

پیشنهاد هم نکرده ای؟

آن اوایل چرا، سال 1380 من این کار را کردم. آن موقع روابط کمی محدود بود و شاید کسی قبول نمی کرد. زیاد پیشنهاد نمی کنم، چون خواننده خودش باید بداند که چه می خواهد بخواند و من نمی توانم یاد بدهم آنگونه که من دوست دارم بخواند، شاید خودش جور دیگری دوست داشته باشد. کاری که من دوست دارم اینی است که در آلبومهای خودم و تک آهنگهایم می شنوید. برای خودم جالب است که وقتی آهنگهای آلبوم اول و کارهای جدید را می شنوم، احساس می کنم تغییراتی در کارم ایجاد شده است. این مسیر ماجراجویی را دوست دارم. هنوز هم فکر می کنم خیلی کارها هست که باید انجام دهم.

پس ما همچنان باید از سیروان توقع کارهای جدید داشته باشیم...

بله، قطعاً. من خیلی چیزها یاد گرفته ام، ولی احساس می کنم باز هم باید تغییراتی در کارم انجام دهم. یعنی ممکن است چهار سال دیگر من جور دیگری کار کنم.

معمولاً کارهای که دیگران برای تنظیم به تو می سپارند، ریتمیک هستند. از اینکه در این فضا تکرار شوی نمی ترسی؟

اوایل کمی می ترسیدم ولی الان نه. در همکاری های جدیدم در فضاهای متنوعی کار کرده ام. امسال تا کنون سه قطعه در آلبوم بهنام صفوی از من منتشر شده که البته هر سه ریتمیک بوده و خودم آنها را خیلی دوست دارم، مخصوصاً تراک 5 (چه بی اندازه میخوامت). اما قرار بود دو کار آرام برای او تنظیم کنم ولی چون سرباز بودم، فرصت نشد. احتمالاً کارهایم در آلبوم احسان خواجه امیری هم ریتمیک هستند. یکی از دلایلی که آلبوم شهاب رمضان را دوست دارم، این است که آلبوم او مانند آلبوم خودم بوده است، یعنی بدون اغراق همان وقت و انرژی ای که برای آلبوم خودم می گذارم، برای آلبوم شهاب گذاشته ام. آلبوم قبلی اش هم همینطور بود.

من مشابه تنظیم های آلبوم «رمانتیک» را قبلاً انجام نداده بودم. اکثر کارها آرام بود و بعضی از آنها به عقیده ی من در ژانر خود عالی بودند. یا قطعه ی «غرور» از آلبوم اول بهنام صفوی، که به نظرم در میان کارهای من تنظیمش خیلی خوب بود، اما اینکه نسبت به «عشق من باش» کمتر مورد توجه قرار بگیرد، طبیعی است. ولی من قدرت خودم را در این کارها می بینم وگرنه اینکه فقط کار ریتمیک انجام بدهم، خیلی کار دشواری نیست و به نظرم یکی از نقاط قوتم این است که به همان اندازه که کار ریتمیکِ موفق داشته ام، کارهای آرامی هم داشته ام که میتوانم بگویم عالی بوده اند.

مثلاً «دوسِت داشتم» عماد طالب زاده، «غرور» بهنام صفوی، «ریسک» زانیار، «گریه هاشو به من بده» آریو حبیبی، اکثر قطعات آلبوم «بی تو تنهام» (امیر یگانه) و «رمانتیک» (شهاب رمضان) و... اینها کارهایی بودند که اگر بهتر از تنظیم های ریتمیک من نباشند، ضعیفتر هم نیستند. در آلبومهای خودم هم کارهای غیر ریتمیک زیادی داشته ام که اتفاقاً در کنسرتها می بینم که حتی بیشتر از آهنگهای ریتمیک من درخواست میشود، مثل ساعت 9.

پس فکر می کنی به اندازه کافی تنوع در کارهایت داشته ای.

بله. میتوانم چندین قطعه از خودم نام ببرم که هیچکدام از آنها تنظیمشان به یکدیگر ربط ندارد: زندگی همین امروزه، دلم گرفته و تکرار (از آلبوم ساعت 9)، بهار نزدیکه، طفره نرو (زانیار)، شکوه جاودان (میثم ابراهیمی)، عشق من باش (بهنام صفوی) و...

امیدوارم به کسی بر نخورد، به جرأت میگویم هیچ تنظیم کننده ای لااقل در سالهای اخیر اینقدر در سبک های مختلف و حتی بی ربط کار نکرده است. من کار کاملاً راک تنظیم کرده ام (زندگی همین امروزه)، آهنگ شش و هشتی تنظیم کرده ام که خیلیها از آن کپی کردند (عشق من باش)، آهنگ کاملاً آکوستیک هم تنظیم کرده ام. در آلبوم جدید شهاب رمضان، چند قطعه هست که کاملاً آکوستیک است.

درست است. اما اگر کسی به من بگوید که یک قطعه شنیده ام که تنظیم سیروانی دارد، قطعاً من یک قطعه ی اسلو به ذهنم خطور نخواهد کرد.

صد در صد. اینطور جا افتاده است.

شاید به این دلیل است که در آن بخش بیشتر و قوی تر کار کرده ای.

نه اتفاقاً کمتر کار کرده ام. موضوع این است که موسیقی ریتمیک در همه جای دنیا سریعتر مورد توجه قرار می گیرد. چون معمولاً در میهمانی، اتومبیل و باشگاه کارهای ریتمیک شنیده می شوند اما قطعات آرام بیشتر در تنهایی افراد شنیده می شود. بنابراین قطعات ریتمیک شانس زیادی برای زودتر شنیده شدن دارند.

در همکاری هایی که داشتی، کدامشان بیشتر به سلیقه ات نزدیک بوده و آنها را دوست داشته ای؟

اکثر کارهایی که با خواننده های خوب کرده ام را دوست دارم؛ رضا صادقی، زانیار، احسان خواجه امیری، شهاب رمضان، بهنام صفوی، مهدی یراحی و امیر یگانه.

اینکه وقتت محدود است و سال گذشته هم مشغول خدمت سربازی بودی، تأثیر منفی در کارهایت داشته؟

قطعاً بی تأثیر نبود. بعضی کارها دقیقه نودی انجام شده اند. اما در یک سال گذشته، به جز کارهای خودم، کنار مهتاب (زانیار و میلاد درخشانی)، شکوه جاودان (میثم ابراهیمی) و هم سنگر (شهاب رمضان) را خودم خیلی دوست دارم و فکر می کنم به اندازه ای کار خوب انجام داده ام که نگویند افت کرده ام.

چقدر از تنظیم های زانیار راضی هستی؟

جدیداً خیلی زیاد. به زودی یک سری کارهای خوب از او منتشر می شود.

از بین کارهایی که منتشر شده چطور؟

قطعه ی «باور» که برای بهنام صفوی تنظیم کرده و آهنگ «زندگی همه همینه» با صدای خودش را دوست دارم.

به نظرت زانیار در تنظیم دنباله روی توست یا استایل خودش را دارد؟

زانیار ایده های خودش را دارد. حتی بسیاری از ایده های تنظیم من از زانیار است. ولی واقعیتی که الان وجود دارد این است که تقریباً اکثر تنظیم کننده های امروز دنباله روی من هستند. حالا این حرف را به حساب هر چه که میخواهید بگذارید.

وقتی آلبوم اولت منتشر شد، خیلی ها این نظر را داشتند که از زمان خودش جلوتر بود. فکر می کنی ساعت 9 هم این ویژگی را داشت؟

به نظرم ساعت 9 هم جلوتر بود. چون فاصله ی حدوداً چهار ساله ای بین دو آلبومم بود، دوست داشتم همه ی کارهایی که بلدم را انجام دهم. هنوز هم وقتی تک تک قطعات آن را گوش می کنم، برایم تازگی دارد و راضیم. اما وقتی قطعات آن را پشت سر هم و در قالب مجموعه ی «ساعت 9» گوش می کنم، فکر می کنم اشتباه کردم. چون در آن آلبوم چند سبک مختلف استفاده شده است که بعضاً به هم ربط ندارند.

مثلاً «چه حالی داره» Eurodance است، «امروز میخوام بهت بگم» پاپ-راک دهه هفتادی است، «آره» نوعی Reggaeton ایرانی است، «زندگی همین امروزه» یک قطعه ی راک است، «منو نگاه کن» الکترونیک است... می بینید که آهنگها چند دسته هستند. به نظرم «دلم گرفته، زندگی همین امروزه، امروز میخوام بهت بگم و اون روزا» کارهایی هستند که در کنار هم قرار می گیرند و بقیه ی قطعات آلبوم هم در یک دسته ی دیگر.

این تنوع و چند دستگی چه دلیلی داشت؟

دلیلش این بود که دوست داشتم آن انرژی ای که در آن چهار سال سرکوب شده بود را خالی کنم. چون ذره ذره بیرون نیامد و یکجا عرضه شد.

چه زمانی متوجه یکدست نبودن قطعات شدی؟

این را بعداً فهمیدم که کارها یکدست نبوده، حتی همان سال که آلبوم منتشر شد من متوجه این نکته نبودم، اما الان وقتی به آن قطعات گوش می دهم این مسئله را حس می کنم.

در مورد آلبوم جدیدت چطور عمل کرده ای؟

به نظر خودم «جاده ی رویاها» خیلی پخته تر است. چون بر خلاف دو آلبوم قبلی، کاملاً یکدست است. نه اینکه آهنگها شبیه هم باشند، بلکه فضای فکری و موسیقایی یکسانی را به شنونده القا می کند.

سیروان، چرا اینقدر تنظیمهایت گران است؟

چون من کم کار می کنم.

آنچنان کم کار هم نیستی!

چرا؟ من سال گذشته فقط 9 آهنگ برای دیگران تنظیم کردم.

یعنی هر کسی کمتر کار می کند باید تنظیم هایش گرانتر باشد؟!

من کمتر کار می کنم چون برای آهنگها وقت بیشتری می گذارم. مثلاً آهنگ «هم سنگر» شهاب رمضان را در نظر بگیرید. من قبلاً کاری در این فرم تنظیم نکرده بودم. پس حتماً وقت و انرژی ویژه ای روی آن گذاشته ام. شاید من آن آهنگ را در سه روز تنظیم کرده باشم، اما حدود دو ماه به آن فکر می کردم. وقتی شهاب ملودی اش را آورد قرار بود این قطعه، آرام باشد. اما من گفتم وقتی اسم جنگ می آید دوست دارم کار "هارد راک" باشد و یک چنین تمی در ذهنم بود. تا حدودی هم تحت تأثیر کارهای کاوه یغمایی است. خودم این کار را خیلی دوست دارم و ملودی ترجیع بندش را هم خودم ساخته ام.

با پُر کاری مخالفی؟

اگر زیاد کار کنی، نمی توانی هر روز کار جدیدی ارائه کنی، مجبوری مدتی کار نکنی تا ذهنت از ایده های جدید انباشته شود. زیاد کار کردن ممکن است پس از مدتی باعث شود دیگر چیزی به ذهنت نرسد. برای همین من خیلی وقتها هیچ کاری نمی کنم، فقط فکر می کنم، مخصوصاً در سالهای اخیر. به همین خاطر تنظیم هایم در دو-سه روز انجام می شوند.

نوروز امسال بالاخره پای سیروان هم به تلویزیون باز شد. دلیل اینکه «بهار نزدیکه» در برنامه سال نو پخش نشد چه بود؟ مشکل خاصی وجود داشت؟

در دقایق آخر اعلام کردند که وقت کم است و نمی توان کار را پخش کرد. دلیل خاصی نداشت.

سیروان خسروی سرانجام کِی به «جاده ی رویاها» قدم می گذارد؟

الان 10 ماه است که من منتظر مجوز نهایی انتشار آلبومم هستم و از شهریور ماه تا حالا هنوز هیچ پاسخ درستی دریافت نکرده ام.

دلیلش چیست؟

ظاهراً من مشکل حراستی دارم. دلیلش هم هنوز مشخص نیست. من بعد از کنسرت آبان ماه، تا اسفند 90 ممنوع الکار بودم ولی چیزی را به من اعلام نکردند و اصلاً این را نمی دانستم و تصور می کردم صدور مجوزم، در حال طی کردن روال طبیعی اش است.

قرار بود 24 اسفندماه در برج میلاد کنسرت داشته باشم، 10 روز قبل از آن، از حراست دفتر موسیقی با من تماس گرفتند و از من خواستند برای ارائه ی پاره ای توضیحات به آنجا بروم. پس از مراجعه به آنجا، خبر یکی از خبرگزاریها را به من نشان دادند که مضمونش این بود که "در کنسرت یکی از خوانندگان پاپ، قوطی های خالی مشروبات الکلی پیدا شده است" و از من خواستند که درباره آن توضیح بدهم. من در پاسخ گفتم که اولاً این خبر اساساً کذب است و ثانیاً بر فرض صحت آن، من مسئول حراست برج میلاد نیستم تا توضیحی در این زمینه ارائه کنم. بحثی که به وجود آمد این بود که من گفتم خبر یک خبرگزاری نمی تواند سندی برای ممنوع الکاری خواننده باشد.

چرا که خبرگزاری هر چه که دوست داشته باشد می تواند بنویسد. مسئله ی دیگر این بود که مسئولین برج میلاد سالن را مجدداً در اختیار من گذاشته بودند و اگر مشکلی وجود داشت، هیچ وقت آنها چنین کاری نمی کردند و سالن را در اختیار خواننده ای که مشکل حراستی داشته باشد قرار نمی دادند.

به هر حال به من گفته شد که ممنوع الکار هستی و برای حل مشکلت باید مدارک شکایت از خبرگزاری و یا تکذیبیه اش را بیاوری. من هم برای دفاع از حقوق شخصی ام از این خبرگزاری شکایت کردم تا دیگر هر کس هر آنچه دلش خواست ننویسد. ما مدارک را ارائه کردیم، آن سایت هم تکذیبیه زد.

ولی آن کنسرت موفق به دریافت مجوز نشد و هنوز مجوز آلبوم هم صادر نشده است. پرونده ی شکایت از خبرگزاری هم به مراحل پایانی اش رسیده و قطعاً محکوم خواهند شد. چون مدیر مسئول اعلام کرده که متأسفانه بی خبر بوده است و آن طور که به وکیل من گفته اند، دو خبرنگار خاطی را اخراج کرده اند. حراست شهرداری و اداره ی اماکن نیروی انتظامی هم در جواب بازپرس پرونده گفته اند که مشکل حراستی در کنسرت هشتم آبان من وجود نداشته است.

همه ی اینها به دفتر موسیقی ارائه شده، اما هیچ پاسخ مشخصی به من داده نشده است. شنبه به من می گویند که چهارشنبه بیا و چهارشنبه می گویند شنبه بیا! از زمانی که من فهمیده ام که ممنوع الکارم سه ماه گذشته، چهار ماه پیش از آن هم نمی دانستم، یعنی بیش از هفت ماه سپری شده و با اینکه من بی گناهی خود را ثابت کرده ام، هیچ کس پاسخگو نیست. الان آلبوم من بیش از 10 ماه است که کاملاً بلاتکلیف است.

گویا قرار بود نامه ای که برای آقای میرزمانی نوشته بودی را منتشر کنی. چه شد که منصرف شدی؟

با توجه به اینکه میدانم آقای میرزمانی رسانه ای کردن این قبیل موضوعات را نمی پسندند و از طرفی چون میدانستم ایشان مدتهاست که از موضوع ممنوع الکاری من کاملاً مطلع هستند و هیچ اقدامی جهت رفع آن انجام نداده اند، از این کار صرف نظر کردم. ترجیح می دادم کاری بکنم که تأثیری در روند حل شدن مشکلم داشته باشد.

من تصور می کنم مشکل موضوع دیگریست. چون من مشکلی که مطرح کرده بودند را در 24 ساعت برطرف کردم و فردای آن روز، هم تکذیبیه ی آن سایت و هم مدارک شکایت توسط وکیلم ارائه شد. پس اگر مشکل فقط آن خبر بود، تا حالا حل شده بود. نتیجه واضح است...

نکته ی جالبی که در این ماجرا وجود دارد این است که در یک خبر دیگر از آن خبرگزاری، مشخصاً به اسم من اشاره شده بود، یعنی ذکر شد که در کنسرت "سیروان خسروی" چنین مسئله ای وجود داشته است. در حالی که حداقل در 15-10 سال اخیر که من رسانه ها را دنبال می کنم، سابقه نداشته که چنین اتهامی با ذکر نام کامل شخص، به خواننده یا فرد دیگری نسبت داده شود. یعنی روالش این بود که مثلاً به جای سیروان خسروی، می نوشتند «س. خ.»! چون اگر مدرک معتبری وجود نداشته باشد، چنین اتهامی می تواند برای کسی که آن را بیان می کند خیلی دردسرساز باشد؛ همانطور که الان برای نویسنده ی این خبر قطعاً عواقب بدی خواهد داشت.

این نشان دهنده ی آن است که همانطور که از خیابان بازیگر پیدا می کنند، متاسفانه برخی خبرگزاری ها و روزنامه های ما، از خیابان خبرنگار پیدا می کنند. عجیب است که خبرنگاری اینقدر از اصول اولیه ی اخلاق رسانه ای غافل است و تصور می کند هر چه بنویسد، کسی با او کاری نخواهد داشت.

یکی از ویژگی های موسیقی پاپ ما این است که تعداد زیادی از آهنگسازها و تنظیم کننده های خوبمان، خودشان هم خواننده شده اند. فکر می کنید این خوب است یا بد؟

در موسیقی ما هر کسی می تواند خواننده شود. حداقل آهنگسازها و تنظیم کننده ها یک سری اطلاعاتی از موسیقی دارند و فکر می کنم حق هم دارند وقتی می بینند کسی که هیچ چیزی از موسیقی نمی داند خواننده شده است، چرا آنها که در موسیقی سررشته دارند خواننده نشوند؟ موفقیت در موسیقی پاپ ما به شانس وابسته است و طبیعیست که هر کسی دوست دارد شانسش را امتحان کند.

فکر می کنم دلیل دیگرش این است که یک آهنگساز یا تنظیم کننده، نمی تواند به اندازه ی یک خواننده معروف شود.

بله، و نمی تواند به اندازه خواننده پول در بیاورد. متأسفانه در ایران اینطور است که حق و حقوق آهنگساز، تنظیم کننده و شاعر خورده می شود. همه جای دنیا یک آهنگ تا لحظه ای که فروخته می شود، یعنی حتی 30 سال بعد از انتشارش، بسته به نوع قراردادشان درصدی از فروش آن آهنگ یا آلبوم به تک تک عوامل سازنده ی آن اختصاص می یابد. در کنسرت ها هم همینطور است. اما در ایران که اینطور نیست. شاید خواننده تا سالها از یک آهنگ پول در بیاورد، اما درآمد آهنگساز آن به همان دستمزد اولیه ای که گرفته محدود می شود و پس از آن، خواننده و احیاناً شرکت صاحب امتیاز اثر از آن پول در می آورند.

اوضاع تنظیم و تنظیم کننده ها را چطور می بینی؟

من کلاً اوضاع موسیقی پاپ را مناسب نمی بینم. در سالهای اخیر به جز تنظیمهای پاشا یثربی در آلبوم جدید فریدون و همچنین بهروز صفاریان که متأسفانه به شدت کم کار شده، از کارهای هیچ تنظیم کننده ای لذت نبرده ام. در همه ی مصاحبه ها از من درباره ی وضعیت موسیقی پاپ سؤال می شود، و همیشه هم من گفته ام که این وضعیت اسفناک است.

چرا؟

چون ما اصلاً موسیقی نداریم. موسیقی این نیست که هر شب در یک مکان تکراری، کنسرت تکراری اجرا کنی. یا اینکه فقط آلبوم منتشر کنی. من همیشه گفته ام، فرصت ارائه ی کار به موزیسین های واقعی داده نمی شود. چون یک موزیسین، حوصله ی اینکه دنبال پیدا کردن شرکت برای اخذ مجوز برود یا اینکه برای گرفتن مجوز دنبال واسطه باشد را ندارد. چون دوندگی بسیار زیادی لازم دارد. اما چه کسی حوصله ی این کارها را دارد؟! کسی که اصلاً اطلاعاتی از موسیقی ندارد و صرفاً با هدف اینکه معروف شود، حاضر است هر روز به وزارت ارشاد برود یا به تهیه کننده ها مراجعه کند. این کارها واقعاً حوصله می خواهد که معمولاً موزیسین های واقعی ندارند.

فکر می کنی موسیقی ما برای رسیدن به شرایط ایده آل چه چیزی کم دارد؟

فضای باز. اگر فضا باز شود، به تدریج مشکلات هم برطرف خواهد شد. باید دید کدام کشورها موسیقیشان پیشرفته است. در همه ی آنها قانونهایی وجود دارد. هیچ اتفاقی خود به خود نمی افتد و پشت هر اتفاقی یک استراتژی هست. هر وقت آزادی عمل کافی وجود داشته باشد، پیشرفت را به دنبال خواهد داشت. الان اگر وضعیت غذا و رستورانهای ما را با رستورانهای خارجی مقایسه کنید، می بینید که وضع رستورانهای ما عالی است و حتی با بهترین رستورانهای دنیا برابری می کند.

هر روز رستورانهای جدید باز می شود و به تعداد زیاد مشغول فعالیت هستند و چون فضای رقابتی ایجاد می شود، مجبورند کیفیت کارشان را بالا ببرند تا مشتری بیشتری جلب کنند و در نتیجه پیشرفت می کنند. به همین دلیل که در این بخش پیشرفت کرده ایم، در موسیقی پیشرفت نکرده ایم. چون فضای موسیقی بسته است. در حال حاضر در موسیقی پاپ ما چند نفر پول در می آورند؟

حدود 10 نفر.

شاید هم کمتر. خوب، چرا فقط باید 10 نفر درآمد خوب داشته باشند؟ چرا خواننده های غیر رسمی نباید به نوبه ی خود درآمد داشته باشند؟ چرا سعید مدرس، گروه Minus1، رضایا، برادران طالب زاده، برادر خودم زانیار و هر کس دیگری که فکرش را بکنید نباید بتوانند کار کنند؟ یعنی کاری که اینها انجام می دهند با کسانی که در حیطه ی مجاز فعالیت می کنند واقعاً خیلی فرق دارد؟ شاید تفاوتهای خیلی کوچک در کلام وجود داشته باشد. تازه اینها کسانی هستند که ما می بینیم. افرادی هستند که صدها برابر قدرتمندترند اما اصلاً فرصت ظهور پیدا نمی کنند. اینها هم بالاخره در این کشور زندگی می کنند دیگر. باید به همه فرصت داد.

این روزها بحث حضور مافیا در موسیقی مطرح است. فکر می کنید واقعاً مافیا وجود دارد؟

هر روز که میگذرد من بیشتر به اتفاقات عجیب در موسیقی کشور پی می برم. برای مثال، زانیار سه سال است که علی رغم پیگیری مجوز نگرفته است، خود من هفت ماه است که بدون ذکر دلیل ممنوع الکارم. از طرفی آقای شهرام شکوهی در این دو-سه سالی که برادر من دنبال کارهایش است، تازه در مسابقه ی همان شبکه های ماهواره ای که برای همه قدغن است شرکت کرده، کلیپ هم داده، اما مجوزش صادر می شود و در تلویزیون هم حضور دارد. در همین کشور مهدی مقدم بعد از اینکه یک بار مثل من و همه خواننده های مجاز آن زمان که کلیپ داشته اند، در سال 86 تعهد داده که دیگر کلیپ منتشر نکند، چند سال پیش بلافاصله پس از انتشار آلبومش دوباره 10-15 کلیپ به شبکه های ماهواره ای داده و رکورددار انتشار کلیپ پس از انقلاب شده است.

چطور پس از سه سال مشکل ایشان حل می شود؟ اگر چنین اتفاقی برای من می افتاد، آیا مادام العمر ممنوع الکار نمی شدم؟ چرا فلان خواننده هر هفته در شهرهای مختلف و حتی خارج از کشور کنسرت دارد، اما من بدون هیچ گونه مشکلی در کارنامه ام ممنوع الکارم؟ خواننده هایی هستند که کنسرت بدون مجوز برگزار کرده اند، اما بدون حتی یک روز ممنوع الکاری به فعالیت رسمیشان ادامه داده اند. سالار عقیلی، هم در شبکه های ماهواره ای کلیپ دارد و هم با آنها مصاحبه کرده، اما هر هفته کنسرت دارد و تیتراژ تلویزیونی هم می خواند.

من می گویم اگر این مسائل مشکلی ندارد، چرا فقط برای بعضی ها اینگونه است و برای من یا دیگری اینطور نیست؟ آیا نباید قانون برای همه یکسان باشد؟ اگر چیزی ممنوع است، باید برای همه ممنوع باشد و اگر آزاد است، باید همه حق استفاده از آن را داشته باشند. نباید سلیقه ای برخورد شود. من این رویه ی موجود را نمی توانم درک کنم.

پس به نظر شما، این مسائل به خاطر وجود همان مافیاست...

هر چه هست، قطعاً طبق ضوابط موجود دفتر موسیقی نیست. ضوابط کاملاً مشخص است. اگر کلیپ داشتن و یا مصاحبه با BBC و VOA ممنوع است، باید برای همه ممنوع باشد. بعضی ها می توانند بیلبورد هم بزنند و کنسرت هم برگزار کنند.

برخی تفسیرهایی که در دفتر موسیقی انجام می شود خیلی عجیب است؛ اگر کلیپی از منِ نوعی پخش شود، حتماً خودم برای شبکه ها فرستاده ام و باید ثابت کنم که اینطور نیست و این چند سال طول می کشد. اما اگر کلیپ آقای X پخش شود احتمالاً می گویند خود آن شبکه بدون اجازه این کلیپ را پخش کرده است و نیازی هم به ثابت کردنش نیست. اینها خیلی جالب است. یا تنظیم کننده ای هست که چند کلیپ در قالب یک گروه دو نفره داشته، اما از روز اولی که با خواننده های مجاز کار کرده، اسمش بوده و هیچ گاه ممنوع الکار نشده است...

تغییراتی که در صدایت ایجاد شده، تعمدی بوده یا ناخواسته به وجود آمده؟

شاید 30-20 درصدش تعمدی بوده. وقتی به آلبوم اولم گوش می کنم می گویم واقعاً این منم؟! خودم تعجب می کنم که صدایم عوض شده! یک مقداری فیزیکی بوده و من در آن دخالت نداشته ام. یک چیزهایی را هم در کنسرتم فهمیدم. من قبلاً در استودیو جور دیگری می خواندم، اما در کنسرت نمی توانستم آن طوری بخوانم و مجبور بودم جور دیگری بخوانم. بعداً متوجه شدم آن شیوه ای که در کنسرت می خوانم از آنچه در استودیو می خواندم بهتر است و از آن پس در استودیو هم به همان فرم می خوانم و این به صدای خودم نزدیکتر است.

چقدر با هوادارانت ارتباط داری؟ اصلاً ارتباط با آنها را لازم میدانی؟

سعی می کنم تا حدی که معقول و ممکن است ارتباط داشته باشم. شاید خیلی پیش نیاید که جواب یک نفر خاص را بدهم چون اگر جواب یک نفر را بدهم، ده ها نفر دیگر می گویند چرا جواب ما را ندادی!

قطعه ی «نه نرو» در سال گذشته در چارت رادیو FunX هلند، رتبه ی اول را کسب کرد. اما شاهد واکنشهای عجیبی بودیم که کمی غافلگیر کننده بود. اینکه عده ای به عنوان هواداران یک خواننده ی دیگر، به آهنگ شما رأی منفی داند تا به این رتبه دست پیدا نکند!

واقعیت این است که کسب این رتبه برای «نه نرو»، شاید فقط در حد یک روز مرا خوشحال کرد. چون اتفاق آنچنان خاصی هم نیست. نمی دانم چرا بعضی ها ناراحت شدند، شاید احساس کردند حق آنها خورده شده است. این موضوع زیاد برایم مهم نیست که بخواهم درباره اش صحبت کنم. جایزه ی Grammy یا جدول «بیلبورد» که نبوده! اتفاق جالبی است اما آنقدر ها هم اهمیت ندارد. نمی فهمم چرا هموطنانم باید علیه من رأی منفی بدهند.

در نظرسنجی سایت موسیقی ما هم قطعه ی «نه نرو» به انتخاب اهالی موسیقی، بهترین تراک سال شد. چه نظری داری؟

راستش برایم عجیب بود! چون کسانی که در موسیقی هستند دید چندان خوبی نسبت به من ندارند و متأسفانه این یک واقعیت است.

دلیلش حسادت است؟

نمی دانم چرا اینطور است. خیلی از خواننده ها ی بسیار مطرح بوده اند که پیشنهاد همکاری داده اند ولی من به دلایل مختلف با آنها همکاری نکرده ام، یا فرصتش را نداشتم و یا علاقه به همکاری نداشتم. بسیاری از اینها به همین دلیل زیاد از من خوششان نمی آید. یکی از دلایلش هم این است که من همیشه آدم مستقلی بوده ام و هیچ وقت عضو تیم خاص یا وابسته به تهیه کننده ای نبوده ام، و در واقع در هیچ باندی نیستم. اما به هر حال برایم خوشحال کننده بود. کسانی به من رأی دادند که برایم جالب بود، باعث شد آنها را بهتر بشناسم و دیدم نسبت به بعضی از آنها دگرگون شود.

در مجموع نظرسنجی چطور بود؟

کلاً نظرسنجی خوبی بود. شاید به عقیده ی من نتیجه اش چندان درست نبود، اما نفس کار جالب بود. خیلی ها چیزهایی گفته بودند که شخصیت و درونیاتشان را نشان داد. البته این را هم بگویم که بهتر بود چند هفته قبل اطلاع رسانی می شد تا وقتی برای پاسخگویی با افراد تماس گرفته می شد، پاسخ را آماده کرده باشند. خود من بدون فکر قبلی و در 30 ثانیه پاسخ دادم و بعد از آن یادم آمد که گزینه های دیگری هم بوده اند که در آن لحظه به خاطر نداشتم. مثلاً در آن لحظه آلبوم «خاطرات گمشده» فریدون آسرایی و قطعه ی «مسافر» از همان آلبوم به ذهنم خطور نکرد. من واقعا آهنگ مسافر را دوست دارم. البته آلبوم مهدی یراحی هم خیلی خوب بود، اما من یادم نبود که آلبوم فریدون هم در همان سال منتشر شده است.

این نظرسنجی هم واکنش هایی داشت و بعضی ها گفتند اصلاً معلوم نیست این قطعه چه طور اول شده؟!

ببینید خیلی مهم نیست که چه کسی اول می شود و چه کسی آخر، جایزه ای هم که به کسی نمی دهند. ولی جالب است وقتی کنسرت خواننده ای در همان نظرسنجی مقامی آورده، معلوم بوده که چه شده اما در بخش آهنگها معلوم نبوده که چه شده است!؟ نمی دانم چه منطقی پشت این حرفها وجود دارد. نکته ای که باعث خوشحالی من شد این بود که بر خلاف بعضی از دوستان، نتایج من در هر دو نظر سنجی مردمی و صنفی نزدیک به هم بود.

در حال حاضر رابطه ات با رضا صادقی چطور است؟

بعد از وایسا دنیا هیچ ارتباطی با او نداشته ام.

بنیامین چطور؟

این را می گویم و حتماً بنویس که من از دو سال پیش حوصله ی حاشیه و درگیری با دیگران را ندارم. واقعاً با هیچ کس مشکلی ندارم. نه بنیامین، نه رضا صادقی و نه هیچ کس دیگر و معتقدم که این درگیری ها فقط باعث آسیب پذیرتر شدن مارکت کم رمق موسیقی می شود.

درباره ی آلبوم «جاده رویاها» صحبت کن.

با توجه به بلاتکلیفی این آلبوم، بهتر است فعلاً حرف خاصی در مورد آن نزنم.

از همکاری های جدیدت با دیگران بگو.

مشغول کار بر روی آلبومهای شهاب رمضان، احسان خواجه امیری و محمدرضا فروتن هستم.

کاوه یغمایی هم که به ایران برگشته است. آیا با او هم همکاری می کنی؟

اگر کاوه بخواهد حتماً، چرا که نه. باید دید چه پیش می آید. البته در آهنگ «بهار نزدیکه» باز هم این افتخار همکاری نصیب من شد.

حرفی مانده؟

در پاسخ کسانی که می گویند کارهای سیروان تکراری است، این را می گویم که تعداد کارهایی که من انجام داده ام و تفاوت فاحش سبکهای آنها، آنقدر گستره هست که به جرأت میگویم هیچ یک از آنها نمی توانند به آن نزدیک شوند. من در چندین ژانر مختلف به بهترین نحو کار کرده ام، در حالی که موفق ترین تنظیم کننده های حال حاضر ما شاید فقط در یک ژانر خاص موفق باشند. آنهایی که موسیقی را می فهمند، می دانند کار چه کسی بهتر است. این حرفها به من انگیزه می دهد تا خودم را قوی تر کنم.

فال و طالع بینی

راهنمای شناخت خواستگار از کف دست!

ابروهای شما چه شکلی هستند؟

طالــــــــــــع بینـــــــی ایتـــــــالیـــــایی

شخصیت شناسی عطسه

شخصیت شناسی از روی حرکات چشمها

طالع بینی مخصوص زوجهای جوان

مد مورد علاقه متولدین ماههای مختلف

گروهی از پژوهشگران می‌گویند، پس از بررسی تعداد زیادی از انسان‌ها توانسته‌اند خصوصیات مشتركی میان آن‌هایی كه دست‌های یك شكل دارند پیدا كنند این ایده كه شكل دست‌ها می‌تواند چیزهای زیاد و عمیقی درباره شخصیت، توانایی‌های جسمی‌، میزان شجاعت و ریسك‌پذیری بگوید شاید در نگاه اول بسیار عجیب باشد اما دانشمندان در دانشگاه‌های مختلف دنیا با تحقیقات متفاوتی كه انجام داده‌اند نتایج حیرت‌انگیزی را مشاهده كرده‌اند،

آن‌ها می‌گویند انگشتان دست به‌طور موثری نوعی كارت شناسایی هستند كه به ما اجازه می‌دهند اولین نگاه را روی پتانسیل‌های شریك آینده زندگی مان بیندازیم و تشخیص دهیم چگونه شخصیتی دارد و در چه حوزه‌هایی می‌توان بیشتر روی او حساب باز كرد.خطر سرطان از دهه‌های پیش دانشمندان متوجه یك نسبت غیرعادی و شگفت‌آور بین اندازه 2‌انگشت دست، انگشت حلقه و اشاره شده‌اند، آن‌ها به این انگشت‌ها نام‌های خاصی 4D و 2D داده‌اند. روز به روز شواهد بیشتری به‌دست می‌آید

كه نسبت بین این 2‌انگشت یعنی حلقه و اشاره به‌خصوص در دست راست می‌تواند به خوبی نشان‌ دهنده میزان پرخاشگری و بیماری‌هایی باشد كه در مردان وجود دارد.مثلا نسبت میان اندازه انگشتان یعنی؛ نسبت انگشت 2D به 4D می‌تواند نشان دهد آن مرد چقدر مستعد ابتلا به سرطان پروستات است.براساس پژوهش‌های موسسه تحقیقاتی سرطان، مردانی كه انگشت اشاره بلندتر از انگشت حلقه دارند كمتر مستعد ابتلا به بیماری هستند.

كدام مردها، پدرهای بهتری هستند

معمولا در خانم‌ها انگشت حلقه و اشاره تقریبا با هم برابر است یا حتی انگشت اشاره بلندتر است اما در آقایان برعكس است اما اگر انگشت حلقه یك مرد كوتاه‌تر از انگشت اشاره‌اش باشد به این معنی است كه مهربان‌تر، محجوب‌تر و با خشونت كمتر است.این افراد معمولا پدرانی هستند كه با وسواس مادرانه از كودكان خود مراقبت می‌كنند و مادرها می‌توانند با خیال راحت و بدون هیچ نگرانی بچه‌ها را به آن‌ها بسپارند.

انگشت‌هایی كه ثروت را نشان می‌دهد

دانشمندان دانشگاه كمبریج متوجه شدند، مردانی كه انگشت حلقه آن‌ها نسبت به دیگر انگشتان دست به‌خصوص انگشت اشاره بلند‌تر است، شانس بیشتری برای ثروتمندتر شدن و موفقیت در آینده دارند.هم‌چنین این تحقیقات نشان می‌دهند، این افراد معمولا در زندگی به سختی تلاش می‌كنند تا به هدف خود برسند و اصلا جزو آدم‌هایی نیستند كه با شنیدن پاسخ منفی ناامید شوند.

این افراد برای موفقیت در یك معامله مالی یا رسیدن به فرد مورد علاقه خود بیش از همه تلاش می‌كنندو تا رسیدن به هدف دست از تلاش برنمی‌دارند، آن‌ها نمونه بارز تلاش حقیقی تا رسیدن به هدف هستند. پس فراموش نكنید، هنگام خواستگاری حتما به انگشتان خواستگارتان توجه كنید، شاید رازهایی در آن نهفته باشد.

كدام مردها ورزشكارترند

مردانی كه انگشت حلقه‌ آن‌ها بلندتر از انگشت اشاره‌شان است، نسبت به دیگران توانایی بیشتری در 3 زمینه مالی، اجتماعی و سرگرمی‌ها دارند. در واقع این مردها بیشتر می‌توانند به فعالیت‌های ورزشی و حتی فعالیت‌های مربوط به موسیقی اشتغال داشته ‌باشند.باید گفته شود، بانكدارانی كه انگشت حلقه بلندتری دارند موفق‌ترند. دلیل اصلی این است كه آن‌ها بیشتر ریسك را می‌پذیرند و سریع‌تر نسبت به تغییرات بازار واكنش نشان می‌دهند.

اندازه انگشتان بر چه اساسی‌تعیین می‌شود

«زاك مندنهال» محقق كه در زمینه اندازه انگشتان تحقیق كرده ‌است می‌گوید: «قرارگرفتن در معرض هورمون تستوسترون در دوره بارداری نه تنها روی رشد مغز جنین تاثیر‌گذار است بلكه رشد انگشت حلقه را نسبت به انگشتان دیگر كندتر می‌كند. از طرف دیگر قرارگرفتن در معرض هورمون استروژن كه نوعی هورمون جنسی زنانه است اثری عكس این را دارد.»

شجاعتی كه از هورمون‌ها می‌آید

دانشمندان كشف كرده‌اند؛ میزان هورمون است كه تمام ویژگی‌ها را ایجاد می‌كند. در واقع میزان هورمون تستوسترون در بدن روی اندازه انگشت‌های دست تاثیر‌گذار است. این عامل هم در مورد مردان و هم در مورد زنان صادق است، این عامل روی شخصیت مردان تاثیرگذاری بیشتری دارد و روحیه آن‌ها را تغییر می‌دهد.

این تحقیقات رابطه بین هورمون تستوسترون و ریسك‌پذیری در بین مردانی كه انگشت حلقه بلندتری نسبت به انگشت اشاره دارند را نشان می‌دهد. در واقع این حالت در زمان رشد جنین انسان‌ها در رحم وجود دارد. هرچه یك جنین در حین رشد در معرض هورمون تستوسترون بیشتری قرار گیرد با احتمال بیشتری در زندگی آینده خود دست به ریسك می‌زند.

فرق زن‌ها و مردها

پروفسور «گاد ساد» یكی از محققانی كه در زمینه اندازه انگشتان تحقیق كرده‌ است می‌گوید: «در زنان معمولا اندازه این 2 انگشت یعنی؛ انگشت حلقه، انگشت اشاره برابر است. برای اندازه‌گیری شما باید به‌طور دقیق فاصله بین نوك انگشت را تا محل اتصال با كف دست اندازه‌گیری كنید. در مردان معمولا انگشت حلقه بلندتر از انگشت اشاره است.»

زیباترها

دكتر «كامیل فرندزی» از دانشگاه ژنو و همكارانش نسبت بین 2 انگشت حلقه و اشاره را برای ۴۹ مرد اندازه‌گیری كردند، سپس تصویر آن‌ها را به‌صورت تصادفی به خانم‌های داوطلب تحقیق نشان دادند. به خانم‌های داوطلب این تحقیق گفته شده بود كه به چهره‌ها از نظر زیبایی مردانه و این‌كه كدام می‌توانند به‌طور بالقوه شریكی برای زندگی باشند، حالت مردانگی و تناسب آن‌ها، امتیازی بدهند.

محققان دریافتند هرچقدر نسبت بین انگشت اشاره به انگشت حلقه كمتر باشد، زن‌ها امتیاز بالاتری داده بودند.دكتر فرندزی می‌گوید: «احتمالا این موضوع از اینجا سرچشمه می‌گیرد كه این آقایان چهره همسان و هماهنگ‌تری با زنان دارند در واقع تفاهم ظاهری و همسان‌سازی می‌تواند از دلایل زیبایی یك فرد باشد.»

آیا بین چهره و انگشتان ارتباطی هست؟

هرچه انگشت حلقه به نسبت انگشت اشاره بلندتر باشد، به همان نسبت چهره افراد برای دیگران زیبا‌تر خواهد بود البته باید گفت این اثر بیشتر روی دست راست فرد بررسی می‌شود نه دست چپ.در واقع طبق ادعای محققان، اندازه انگشت‌ها كاملا به دلیل اثر هورمون‌ها میزان می‌شود و همین هورمون در سنین بلوغ روی چهره فرد تاثیر می‌گذارند و باعث پیدایش زیبایی ظاهری در نظر زنان می‌شوند.

چگونه طول انگشت را اندازه بگیرید

1. انگشتان‌تان را كاملا صاف نگه دارید و به كف دست نگاه كنید(دست راست بهتر است).

2. حالا از نوك تا پایین‌ترین بند انگشت را اندازه بگیرید بند پایینی انگشت اشاره كاملا مشخص است ولی بند پایینی انگشت حلقه كمی ابهام‌آمیز است چون مجموعه‌ای از خط‌ها در كنار هم قرار دارند.

3. روی بند پایین انگشت حلقه، خطی را انتخاب كنید كه بیشتر از همه به كف دست نزدیك است، نقطه وسط خط این بند را علامت بزنید.

4. حالا از نقطه‌ای كه علامت زده‌اید تا نوك انگشت را اندازه بگیرید، حواس‌تان باشد كه اندازه ناخن اصلا مهم نیست.

پولدارتر می‌شوند محققان دانشگاه كمبریج انگشتان دست راست 44 مرد كه در بازار سهام لندن مشغول به كار بودند- شغلی كه نیازمند تصمیم‌گیری‌های سریع و متوالی و عكس‌العمل‌های سریع فیزیكی است- را اندازه‌گیری كردند.محققان افرادی‌كه نسبت انگشت اشاره آن‌ها از انگشت حلقه بلندتری برخوردار بودند را به‌مدت 20 ماه با سایرین مقایسه كرده و مشاهده كردند كه این افراد نسبت به سایرین 11 برابر بیشتر درآمدزایی دارند.

طی همین دوره زمانی، افرادی‌كه در این شغل از تجربه بیشتری برخوردار بودند به نسبت افراد بی‌تجربه 9 برابر بیشتر درآمدزایی داشتند. همچنین در میان افراد باتجربه كسانی كه از انگشت حلقه بلندتری برخوردار بودند 5‌برابر دیگر افراد در كار خود موفق بوده و پول به‌دست می آوردند.

1- ابروهای نرم و کم پشت نشانه ناپختگی و بی تجربگی است.

۲- ابروهای پرپشت نشانه تحرک زیاد و پرانرژی بودن است.

۳- ابروهای بلند نشانه ثبات شخصیت و تلاش و کوشش فراوان است.

۴- ابروهای کوتاه نشانه عدم استواری و خیالاتی بودن است.

۵- ابروهای پیوسته نشانه حساس بودن است.

۶- ابروهای دور از هم نشانه ضعف و انزوا طلبی و ناپختگی است.

۷- ابروهای نزدیک به چشمها نشانه اراده قوی و تمرکز ذهن است.

۸- ابروهای صاف نشانه شخصیت محکم و لجباز است.

۹- ابروهای کمانی نشانه نیرو و نشاط و گرمی است.

۱۰- ابروهایی که انتهای آنها به سمت بالاست نشانه جرأت و نشاط و شادمانی است.

۱۱- ابروهایی که انتهای آن افتاده است نشانه پیچیدگی شخصیت و اضطراب است.

دوستان عزیز، آنچه در زیر می خوانید نوعی طالع بینی ایتالیایی است که با توجه به روز تولدتان تنظیم شده است. کافی است با توجه به روز تولد میلادیتان گروه خود را انتخاب کرده و فالتان را بخوانید.

گروه روز تولد ( به تاریخ میلادی )

A 1، 6، 11، 16، 21، 26، 31

B 2، 7، 12، 17، 22، 27

C 3، 8، 13، 18، 23، 28

D 4، 9، 14، 19، 24، 29

E 5، 10، 15، 20، 25، 30

گروه A

ب عشق به عنوان مهمترین چیز در زندگی می نگرید و عاشقِ عاشق شدن هستید. عده ای از افراد این گروه به صداقت شخصی که به او علاقه مندند چندان اطمینانی ندارند. از بودن با دوستان لذت می برید و همواره سعی می کنید تا دوستی وظیفه شناس باشید.

به سختی میتوانید احساسات و عواطفتان را کنترل کنید، که البته گاه از نقاط ضعفتان محسوب می شود. کسی که بر قلب و فکرتان تاثیرگذار است، این روزها بسیار به شما کمک خواهد کرد.

گروه B

رویاها و جاه طلبی هایتان از مهمترین مسائل زندگیتان به شمار می روند و شما قادرید هرکاری برای تحقق بخشیدن به آنها انجام دهید. به عشق اهمیت می دهید، اما ترجیح می دهید به دنبال شخصی کامل باشید. به سختی به دیگران اعتماد میکنید. به دوستانتان اهمیت می دهید، اما خیلی چیزها را از آنها پنهان می کنید.

شما اهل تفکر هستید و همواره هر دو روی سکه را می بینید. شما می توانید شریک زندگیتان را خوشبخت کنید.

گروه C

شما همیشه تصمیم گیری های عقلانی را به تصمیم گیری های احساسی ترجیح می دهید، به همین علت از دوستان زیادی برخوردارید. به زندگی به عنوان یک هدیه ی الهی می نگرید.احساسی

گروهی از مردم هستند که ایدآل شما محسوب می شوند و شما مایلید تا مدت زمان زیادی را با آنها بگذرانید.

به خوبی می توانید احساسات خود را کنترل کنید اما گاهی تصمیم گیریهای شما اثر منفی بر شریک زندگی و یا دوستانتان می گذارد. بسیار علاقه مندید تا یک شریک زندگی خوب برای همسرتان باشید.

گروه D

شما همیشه هدفی برای دنبال کردن در زندگی دارید و همواره آماده اید تا در برآوردن آ رزوهای آنها که دوستشان دارید، کمک کنید. دوستانتان اهمیت زیادی برایتان دارند و شما همیشه آماده ی کمک به آنها هستید.

به ندرت می توانید احساسات خود را کنترل کنید و به همین دلیل گاه مجبور می شوید تا دوباره کاری کنید.

گروه E

از آن دسته آدم هایی هستید که دوست دارید عاشق باشید. تصمیم گیری های عاطفی را بر تصمیم گیری های عقلانی ترجیح می دهید. شما زندگی را فقط در خوش گذرانی می بینید و از طرفداران دوست یابی هستید.

رویاهای بسیاری در سر دارید، اما چندان در جهت تحقق آنها تلاش نمی کنید و شاید همین مسئله جزء نقاط ضعف شما باشد. با کسی که از نظر شما شخصی کامل است برخورد خواهید کرد .

بسیاری از مردم از نوع عطسه کردن خود نزد دیگران خجل و شرمسار هستند. عطسه های بلند و پیاپی می تواند در جمع ، مزاحمت های گاه و بیگاه ایجاد کند، اما اکنون براساس مطالعات انجام شده از سوی برخی از دانشمندان و روانشناسان، معلوم شده که نوع عطسه انسان ها می تواند بازگوکننده ی شخصیت آنها باشد. این آزمایش ها شامل مطالعه برروی صداهای مختلفی است که مردم به هنگام عطسه کردن از خود تولید می کنند. همه می دانند که افراد به گونه های مختلف عطسه می کنند و شاید به همین دلیل است که هیچ دو نفری، شخصیتی مشابه ندارند. اکنون بگویید چگونه و با چه صدایی عطسه می کنید تا بگوییم البته تاحدی چه شخصیتی دارید و نکات پنهان آن چیست؟

افرادی که با صدای بلند عطسه می کنند:

این افراد عموما تمایل دارند که رهبران و روسایی با نفوذ و خوب باشند.روان شناسان بر این اعتقادند که صدای بلند عطسه این افراد، نشان دهنده میزان نفوذی است که آنها دوست دارند بر دیگران داشته باشند. این افراد می توانند به راحتی در دیگران نفوذ کنند و آنها را به سمت و سویی که خود تمایل دارند سوق دهند. این افراد عموما مدیرانی لایق، کارآمد رهبرانی با نفوذند. آنها شخصیت قدرتمندی دارند که به آنها کمک می کند در حوزه مدیریت بسیار شجاع و زیرکانه عمل کنند. در حوزه اجتماعی سخنوری عالی و بی مثال هستند. این افراد می توانند با نفوذ کلام خود موضوع بحث را به آن طریقی که خود می خواهند پیگیری کنند. معمولا زندگی بر وفق مرادشان است و در خانه و خانواده نیز می توانند از نفوذی بی اندازه برخوردار باشند.

افرادی که ملایم عطسه می کنند:

این افراد عموما شخصیتی آرام، با وقار، وفادار و وابسته دارند. در روان شناسی گفته می شود که این افراد نمی توانند بدون وابستگی به غیر، کاری از پیش ببرند. شخصیت وابسته آنها نشان دهنده ی آن است که باید حتما در موارد مهم تصمیم گیری، شخص دیگری آنها را به سمت و سوی مورد نظر سوق دهد. این افراد می توانند و می خواهند که به مردم خدمت کنند و این خدمت را در چارچوب آنچه آنها تمایل دارند انجام می دهند. بسیاری از این افراد اگر چه منزوی به معنای عام کلمه نیستند ولی چندان هم از بودن در اجتماعات احساس رضایت نمی کنند. شخصیت آرام آنها تنها در خدمت به دیگران خلاصه می شود. این افراد بسیار وفادار و در زندگی ثابت قدم هستند. در حوزه کاری به لحاظ آرامی ممکن است تاثیر چندانی در جمع نداشته باشند ولی همین منش آرام آنها باعث می شود همگان آنها را دوست داشته باشند. در حوزه اجتماعی نیز پرهیز از تجمع و قیل و قال های روزانه شعار اصلی آنان است ولی در این بین انجام دادن کارها و وظایف اصلی که برعهده آنهاست به هیچ وجه فراموش نمی شود.

افرادی که به هنگام عطسه جلو دهان خود را می گیرند:

طبق پژوهش های انجام شده افرادی که به هنگام عطسه کردن جلو دهان خود را می گیرند بسیار موقر و به لحاظ روحی متعادل هستند. این افراد معمولا در هیچ زمینه ای چه به لحاظ عرفی و چه به لحاظ شرعی، خلاف نمی کنند. روانشناسان بر این عقیده اند که این افراد معمولا زندگی آرام، متعادل و کم دردسری دارند. متانت و وقار در تمام اعمال و رفتار این اشخاص مشهود است و رعایت آداب و معاشرت از خصایص ذاتی این افراد و نشان دهنده ی نوع نگرش آنها به زندگی است. آنها می گویند زندگی همچون رودخانه آرامی است که فقط برخی اوقات مواج می شود و نیازی نیست که شما سرعت حرکت آن را تند یا کند کنید.

دست را جلو دهان گرفتن به هنگام عطسه یا سرفه، نشان می دهد که این افراد در حوزه کاری خود نیز افرادی قابل اطمینان و با وقارند و مدیران همیشه از آنها به عنوان افرادی قابل اعتماد یاد می کنند. در حوزه اجتماعی و در جمع دوستان حضورشان همیشه مایه قوت قلب است، هر چند که در برخی از اجتماعات دوستانه که بسیار صمیمی است حضور این افراد به منزله آن است که بسیاری از موارد معاشرتی که ممکن است در جمعی اینچنینی نادیده گرفته شود، باید رعایت شود و این کار ممکن است برای برخی افراد، خوشایند نباشد.

افرادی که ریز و سریع عطسه می کنند:

گفته می شود که این افراد، غالبا شخصیتی تند و تیز دارند. تند تند صحبت می کنند و دوست دارند هر مساله ای را فورا حل کرده و به سراغ مساله بعدی بروند! این افراد بسیار باهوش، اهل مطالعه و نکته سنج هستند. مطالعه برای این نوع افراد بهترین سرگرمی است و از هر فرصتی برای کتاب خواندن استفاده می کنند. این افراد کارمندانی نمونه اند که می توانند در هر سطحی نمونه بودن خود را نشان دهند. در حوزه کاری، افرادی شایسته، لایق و قابل اعتمادند و حاضر نیستند هیچ چیزی را با اعتماد دیگران به خود عوض کنند. حس همکاری و همیاری در این افراد به شدت بالاست هر چند دیگران در بعضی از موارد عدم همکاری با آنها را به دلیل بیش از حد خوب و صادق بودنشان، ترجیح می دهند. در حوزه اجتماعی، ممکن است محبوبیت دیگر گروه ها را نداشته باشند، اما در موقعیت های مختلف اجتماعی اگر بتوانند پایه ریزی و برنامه ریزی خوبی داشته باشند، قادر خواهند بود «خود» واقعی خویش را به نمایش بگذارند. در حوزه خانه و خانواده نیز، چنانچه یاری موافق داشته باشند، پیروز می شوند. معمولا دیگران به سختی آنها را درک می کنند، اما چنانچه روحیه آنها شناخته شود، آن وقت متوجه می شوند که دوستانی ثابت قدم پیدا کرده اند!

سطح چشمها: در یك گروه، معمولا فردی كه سطح دید چشمانش از سایرین بالاتر است رهبر محسوب میگردد. هنگامی كه شما ایستاده باشید و دیگران نشسته قطعا شما را در موضع قدرت قرار میدهد.

مالش چشم: زمانی كه فردی چشمش را با انگشت اشاره مالش می دهد نشانگر فریب و نیرنگ می باشد. از آنجایی كه فرد میخواهد تماس دیداری را قطع كند بهانه ای بدست می آورد كه به این طرف و آن طرف نگاه كند. این حركت غیر ارادی یك افشاگر حسابی است كه فرد دارد دروغ می گوید.

چشم برگرداندن: این معمولا یك علامت مسلم از نیرنگ، گناه و دروغگویی است.

چشمان بسته: هرگاه چشمان یك فرد برای لحظه ای طولانی تر از چشم بر هم زدن متعارف بسته و ابروها نیز برخاسته شود پیام چنین است: "به حرف زدن خود خاتمه بده."

حركت چشم به سمت بالا: این نشانه غضب و عصبانیت است.

نگاه مختصر به اطراف: این ژستی خجالت گونه و عشوه گرانه است. فرد جسورانه خیره میشود در حالیكه سرش را پایین انداخته و به سمت مخالف كج میكند. اشاره بر كمرویی بی باكانه دارد.

نگاه ممتد: این بی تردید یك نشانه تمایل به آشنایی بیشتر است. شخصی كه تماس چشمی برقرار می كند، چشم برگردانده، سپس مجددا به چشمان شما نگاه می كند میگوید: "مایلم با شما بیشتر آشنا شوم"

نگاه خیره شدید: این نشانه خلق تهاجمی، سلطه جویانه و تهدید آمیز است.

چشمك: چشمك یك علامت غرض آلود است. نشانگر آن است كه رمز و رازی میان فردی كه چشمك میزند و فردی كه به او چشمك زده می شود برقرار است.

بالا انداختن همزمان دو ابرو: در میان یك اتاق شلوغ، مفهوم آن كاملا واضح و روشن است: مایلم با شما ملاقات كنم.

بالا انداختن یك ابرو: زمانی كه یك ابرو بالا انداخته میشود در حالی كه ابرو دیگر پایین باقی میماند مفهومش این است: حرف شما را باور نمیكنم.

ابروهای گره خورده: زمانی كه هر دو ابرو به سمت همدیگر كشیده میشود باعث پدید آمدن شیار بین آن دو می شود كه دلالت بر اضطراب، درد، ترس و یا آمیزه ای از این هیجانات دارد.

پوشاندن صورت: زمانی كه دست بر روی صورت می آید مفهومش چنین است: شوكه شده ام. این ژست بین فرد و موقعیت مزاحم و متجاوز فاصله می اندازد.

پیوند زناشویی فروردین با سایر ماه ها

-------------------------------

فروردین با فروردین : ( خوب ) سازگاری مثبت واقع بینی و آگاهی به صفات مثبت یکدیگر

فروردین با اردیبهشت: (متوسط) خودپسندی و میل به حاکمیت از ویژگی های مشترکشان می باشد

فروردین با خرداد : (بد ) پر جنب و جوش بی قرار تنوع طلب و سرکش

فروردین با تیر : ( متوسط ) برون گرا ایده آلیست امکان مشکل وجود دارد

فروردین با مرداد : (خوب ) پیوند موفقی خواهد بود چون هماهنگی وجود دارد

فروردین با شهریور : ( بد ) یکی پاک سرشت و انسان دوست دیگری جسور و جاه طلب

فروردین با مهر : ( بسیار خوب ) افرادی منصف و معتقد به تساوی حقوق زن و مرد

فروردین با آبان : ( بد ) آزادیخواه سلطه گر خواهان تنهایی و درون گرا

فروردین با آذر : ( عالی ) کم ترین اختلاف و هیاهو از مشخصات بارزشان است

فروردین با دی : (بد ) تفاهم چندانی با هم ندارند مرموز و محافظه کار می باشند

فروردین با بهمن : ( بد ) سلطه گر آرمان گرا موقعیت درک یکدیگر را ندارند

فروردین با اسفند : ( متوسط ) با مشکل مواجه است ممکن است پیوند خوبی باشد

پیوند زناشویی اردیبهشت با سایر ماه ها

---------------------------------------------

اردیبهشت با فروردین : (متوسط ) ممکن است مشکل داشته باشند قابل حل شدن است

اردیبهشت با اردیبهشت : ( متوسط ) نسبتا خودرای و لجباز هستند ممکن است مشکل پیش بیاید

اردیبهشت با خرداد : ( متوسط ) تیزهوش کنجکاو و چندان با هم سازگار نیستند

اردیبهشت با تیر : ( بسیار خوب ) خانواده دوست خونگرم پیوندی محکم و استوار

اردیبهشت با مرداد : ( بسیار خوب ) عاشق پیشه با صداقت وفادار پیوندی مملو از آرامش

اردیبهشت با شهریور : ( خوب ) جوانمرد باسخاوت مددکار و بدون مشکل

اردیبهشت با مهر : ( متوسط ) اهل اعتدال معاشرتی خونسرد و کمی حسادت

اردیبهشت با آبان : ( خوب ) آرمانگرا بلندپرواز همراه با جاذبه و اقتدار و ناسازگار

اردیبهشت با آذر : ( متوسط ) جسور بی پروا نیازمند با آزادی و بدون تفاهم

اردیبهشت با دی : ( بسیار خوب ) با ثبات راز نگه دار پیوندی مستحکم و پابرجا

اردیبهشت با بهمن : ( بد ) کنجکاو آزادیخواه و آرمانگرا و ایده متفاوت از یکدیگر

اردیبهشت با اسفند : ( خوب ) اشخاصی تودار و بسیار محتاط و توانایی سازگاری را دارند

پیوند زناشویی خرداد با سایر ماه ها

---------------------------------------

خرداد با فروردین : ( بد ) افرادی پر جنب و جوش و بی قرار ناسازگار و بدون تفاهم

خرداد با اردیبهشت : ( متوسط ) تیزهوش کنجکاو تنوع طلب چندان با هم سازگار نیستند

خرداد با خرداد : ( خوب ) مشورت پذیر با استدلال توانا در برطرف کردن مشکلات

خرداد با تیر : ( متوسط ) با روحیه تنوع طلب و بی قرار خودشان می توانند باعث ایجاد مشکلات شوند

خرداد با مرداد : ( بسیار خوب ) زوجی جذاب و اجتماعی با صفات مشترک فراوان

خرداد با شهریور : ( متوسط ) چندان ذوق و شوقی در روابطشان وجود ندارد

خرداد با مهر : ( بسیار خوب ) خونسرد با سلیقه هنر دوست و بسیار با نشاط می باشند

خرداد با آبان : ( متوسط ) برای رسیدن به خوشبختی باید یکدیگر راتحمل کنند

خرداد با آذر : ( بسیار خوب ) سرشار از ذوق و شوق برای زندگی مشترک

خرداد با دی : ( خوب ) خویشتندار سیاستمدار و از سازگاری مناسب برخوردارند

خرداد با بهمن : ( بسیار خوب ) با روحیه انسان دوستی و همیشه آماده کمک به همدیگر

خرداد با اسفند : ( بد ) خیالباف رویا پرداز مرموز عدم تفاهم با همدیگر

پیوند زناشویی تیر با سایر ماه ها

--------------------------------------

تیر با فروردین : (متوسط ) برون گرا ایده آلیست امکان مشکل وجود دارد

تیر با اردیبهشت : ( بسیار خوب ) نقطه اشتراک فراوانی با یکدیگر دارند

تیر با خرداد : ( متوسط ) یکی آرام و مهربان دیگری پرشور و با انرژی

تیر با تیر : ( خوب ) علی رغم اختلاف سلیقه پیوند خوبی می باشد

تیر با مرداد : ( خوب ) خصوصیات مشترک زیاد و ازدواجی موفق

تیر با شهریور:(بسیار خوب) یکی مهارت فراوان در امورمالی و دیگری حسابگر و صرفه جو و هماهنگ

تیر با مهر : ( بسیار خوب ) هر دو مهربان انسان دوست و توانمند

تیر با آبان : ( متوسط ) در مسائل مالی اختلاف نظر دارند ولی در سایر مسائل هماهنگ می باشند

تیر با آذر : (بد ) یکی اجتماعی و اهل گردش و سفر دیگری متمایل به رکن خانواده

تیر با دی : (خوب ) از نظر مالی اخلاقی و روابط هماهنگ هستند بنابراین پیوندی موفق میشود

تیر با بهمن : ( متوسط ) ازدواج میتواند شکل بگیرد اما به سعی و کوشش نیاز دارد

تیر با اسفند : ( بسیار خوب ) پیوندی بسیار خوب همراه عشق و علاقه با تفاهم کامل

پیوند زناشویی مرداد با سایر ماه ها

-------------------------------------------

مرداد با فروردین : ( خوب ) پیوند موفقی خواهد بود چون هماهنگی وجود دارد

مرداد با اردیبهشت : ( بسیار خوب ) مهربان و خانواده دوست ازدواجی موفق و پایدار

مرداد با خرداد : ( بسیار خوب ) اجتماعی خونگرم همراه با سازگاری مثبت

مرداد با تیر : ( خوب ) اختلاف سلیقه زیادی با هم ندارند موقعیت همدیگر را درک می کنند

مرداد با مرداد : ( خوب ) صفات مشترک خوب باعث تقویت پیوندشان خواهد بود

مرداد با شهریور : ( متوسط ) یکی منضبط و قانونمند دیگری پرشور و زیباپسند

مرداد با مهر : ( خوب ) در پی برقراری آرامش و ملایمت همراه با منطق در زندگی هستند

مرداد با آبان : (متوسط ) یکی وفادار و قابل اعتماد دیگری عاشق ستایش دیگران

مرداد با آذر : ( متوسط ) یکی پر شور و هیجان دیگری دنبال آزادی و استقلال

مرداد با دی :( متوسط ) به دلیل داشتن حق مشترک برتری جویی شاید دچار اختلاف شوند

مرداد با بهمن : (خوب ) هر دو آرمانگرا و ایده آلیست پیوندی موفق خواهد بود

مرداد با اسفند : ( خوب )با هماهنگی بسیار مناسب در برآوردن نیازهای عاطفی یکدیگر

پیوند زناشویی شهریور با سایر ماه ها

---------------------------------------------

شهریور با فروردین : (بد ) یکی پاک سرشت انسان دوست دیگری جسور و جاه طلب

شهریور با اردیبهشت : ( خوب ) صفات مشترک خوب نظیر جوانمردی و نجابت

شهریور با خرداد : (متوسط ) یکی عاطفی و عاشق پیشهدیگری با نظم و برنامه مشخص

شهریور با تیر : ( بسیار خوب ) در امور مالی هماهنگ و با صفات مشترک فراوان

شهریور با مرداد : ( متوسط ) نسبتا لجباز و خودرای شاید با مشکل مواجه شوند

شهریور با شهریور : ( بسیار خوب ) هر دو صمیمی و صادق و با محبت می باشند

شهریور با مهر : ( خوب ) مشورت پذیر با منطق و در برطرف کردن مشکلات توانا

شهریور با آبان : ( متوسط ) جسور و بی پروا . سرشار از انرژی و بلند پرواز

شهریور با آذر : ( بد ) تنوع طلب خواهان استدلال در ایجاد نظم و انضباط دچار مشکل هستند

شهریور با دی : ( خوب ) یک ازدواج خوب همراه با زندگی سرشار از محبت

شهریور با بهمن : ( متوسط ) چنین پیوندی با سعی و کوشش می تواند خوب باشد

شهریور با اسفند :( خوب ) بسیار با صبر و حوصله هستند که باعث تفاهم در زندگی می شود

پیوند زناشویی مهر با سایر ماه ها

----------------------------------------

مهر با فروردین : (بسیار خوب ) خونگرم و مهربان معتقد به تساوی حقوق زن و مرد

مهر با اردیبهشت : ( خوب ) انسان هایی هستند که تمایل زیادی به حفظ آرامش و اعتدال دارند

مهر با خرداد : (بسیار خوب ) آدم هایی حسابگر خونگرم تفاهم مناسبی با هم دارند

مهر با تیر : ( بسیار خوب ) اهل رفت و آمد و معاشرت با دیگران و بسیار شکیبا

مهر با مرداد : ( خوب ) در پی برقراری آرامش و ملایمت همراه با منطق در زندگی هستند

مهر با شهریور : ( خوب ) پیوندی موفق چون منصف عادل و با سلیقه می باشند

مهر با مهر : ( خوب ) به دلیل اشتراکات زیادی که دارند می توانند موفق باشند

مهر با آبان : ( متوسط ) اگرچه خالی از دردسر نیستند اما می توانند موفق باشند

مهر با آذر : ( بسیار خوب ) دارای خصیصه هایی مثل محبت درستکاری و مسئولیت پذیری می باشند

مهر با دی : ( متوسط ) نسبتا خودرای بلندپرواز . ممکن است با مشکل روبرو شوند

مهر با بهمن : ( بد ) پر جنب و جوش بی قرار تنوع طلب و سرکش

مهر با اسفند : (بسیار خوب ) پیوندی موفق چون از نظر عاطفی با هم سازگار و هماهنگ هستند

پیوند زناشویی آبان با سایر ماه ها

--------------------------------------------

آبان با فروردین : ( بد ) آزادی خواه سلطه گر خواهان تنهایی و درون گرا

آبان با اردیبهشت : ( خوب ) آرمانگرا بلند پرواز همراه با جاذبه و اقتدار و ناسازگاری

آبان با خرداد : (متوسط ) برای رسیدن به خوشبختی باید یکدیگر را تحمل کنند

آبان با تیر : (متوسط ) در مسائل مالی اختلاف نظر دارند ولی در سایر موارد هماهنگ می باشند

آبان با مرداد : ( متوسط ) یکی وفادار و قابل اعتماد و دیگری عاشق ستایش دیگران

آبان با شهریور : ( متوسط ) جسور بی پروا سرشار از انرژی و بلند پرواز

آبان با مهر : ( متوسط ) اگرچه خالی از دردسر نیستند اما میتوانند موفق باشند

آبان با آبان : ( بد ) مستعد به خشمگین شدن و از کوره در رفتن در نتیجه پیوندی همراه با مشکلات

آبان با آذر : ( متوسط ) یکی سختگیر در مسائل دیگری سرشت پویا و جدی دارد

آبان با دی : ( بد ) هر دو دارای خصلت سلطه طلبی و سختگیرانه می باشند

آبان با بهمن : ( بد ) یکی با احساس و عاطفه دیگری سلطه جو و خواهان کسب برتری

آبان با اسفند : (بد ) یکی آرمان گرا و عاشق پیشه و دیگری با اعتماد به نفس کافی

پیوند زناشویی آذر با سایر ماه ها

----------------------------------------

آذر با فروردین : (عالی ) کم ترین اختلاف و هیاهو از مشخصات بارزشان است

آذر با اردیبهشت : (متوسط ) جسور بی پروا نیازمند به آزادی و بدون تفاهم

آذر با خرداد: ( بسیار خوب ) سرشار از ذوق و شوق برای زندگی مشترک

آذر با تیر: ( بد ) یکی اجتماعی و اهل گردش و سفر دیگری متمایل به رکن خانواده

آذر با مرداد : (متوسط ) یکی پر شور و هیجان دیگری دنبال آزادی و استقلال

آذر با شهریور: (بد ) تنوع طلب خواهان استقلال در ایجاد نظم و انضباط دچار مشکل هستند

آذر با مهر : ( بسیار خوب ) دارای خصیصه هایی مثل محبت درستکاری و مسئولیت پذیر می باشد

آذر با آبان : ( متوسط ) یکی سختگیر در مسائل دیگری سرشت پویا و جدی دارد

آذر با آذر: ( بسیار خوب ) پیوندی بسیار مطلوب توام با سعادت و خوشبختی

آذر با دی : ( متوسط ) خصوصیاتی نسبتا متفاوت دارند باید خویشتن دار باشند

آذر با بهمن : ( بسیار خوب ) از موفق ترین پیوند های زناشویی خواهد بود چون مثبت گرا هستند

آذر با اسفند : ( متوسط ) یکی با صراحت لهجه و سخنان کنایه آمیز و دیگری بسیار عاطفی می باشد

پیوند زناشویی دی با سایر ماه ها

----------------------------------------

دی با فروردین : (بد ) تفاهم چندانی با هم ندارند. مرموز و محافظه کار می باشند

دی با اردیبهشت : ( بسیار خوب) با ثبات راز نگه دار پیوندی مستحکم و پابرجا

دی با خرداد : ( خوب ) خویشتندار سیاستمدار و از سازگاری مناسب برخوردارند

دی با تیر : (خوب ) از نظر مالی و اخلاقی و روابط هماهنگ هستند

دی با مرداد : (متوسط ) به دلیل داشتن حس مشترک برتری جویی شاید دچار اختلاف شوند

دی با شهریور : ( خوب ) یک ازدواج خوب همراه با زندگی سرشار از محبت

دی با مهر : ( متوسط ) نسبتا خودرای و بلند پرواز ممکن است با مشکل روبرو باشند

دی با آبان : ( بد ) هردو دارای خصلت سلطه طلبی و سختگیرانه می باشند

دی با آذر : ( متوسط ) خصوصیاتی نسبتا متفاوت دارند باید خویشتندار باشند

دی با دی : (متوسط ) خصوصیات مشترک باعث شادابی یا یکنواختی زندگی مشترک آنها می شود

دی با بهمن : ( متوسط ) یکی محتاط و محافظه کار دیگری سختگیر و جدی

دی با اسفند : ( متوسط ) یکی اهل حساب و کتاب دیگری احساساتی و عاشق پیشه

پیوند زناشویی بهمن با سایر ماه ها

-------------------------------------------

بهمن با فروردین : ( بد ) سلطه گر آرمان گرا موقعیت درک یکدیگر را ندارند

بهمن با اردیبهشت : ( بد ) کنجکاو آزادی خواه و آرمان گرا و ایده متفاوت از یکدیگر

بهمن با خرداد : ( بسیار خوب ) با روحیه انسان دوستی و همیشه آماده کمک به همدیگر

بهمن با تیر : ( متوسط ) ازدواج می تواند شکل بگیرد اما به سعی و کوشش نیاز دارد

بهمن با مرداد : ( خوب ) هردو آرمان گرا و ایده آلیست پیوندی موفق خواهد بود

بهمن با شهریور : ( متوسط ) چنین پیوندی با سعی و کوشش می تواند خوب باشد

بهمن با مهر : ( بد ) پر جنب و جوش بیقرار تنوع طلب و سرکش

بهمن با آبان : ( بد ) یکی با احساس و عاطفه دیگری سلطه جو و خواهان کسب برتری

بهمن با آذر : ( بسیار خوب ) از موفق ترین پیوند های زناشویی خواهد بود چون مثبت گرا هستند

بهمن با دی : (متوسط ) یکی محتاط و محافظه کار دیگری سختگیر و جدی

بهمن با بهمن : ( خوب ) پیوندی بسیار موفق توانا در امور مختلف

بهمن با اسفند : (خوب) یکی روشنفکر و اهل منطق و دیگری با احساس و عاطفه و مکمل همدیگر

پیوند زناشویی اسفند با سایر ماه ها

-------------------------------------------

اسفند با فروردین : ( متوسط ) با مشکل مواجه است ممکن است پیوند خوبی باشد

اسفند با اردیبهشت : ( خوب ) اشخاصی تو دار و بسیار محتاط و توانایی سازگاری را دارند

اسفند با خرداد : (بد ) خیال باف و رویاپرداز مرموز و عدم تفاهم با همدیگر

اسفند با تیر : ( بسیار خوب ) پیوندی بسیار خوب همراه عشق و علاقه و با تفاهم کامل

اسفند با مرداد : (خوب ) هماهنگی بسیار مناسب در برآوردن نیازهای عاطفی یکدیگر

اسفند با شهریور : ( خوب ) بسیار با صبر و حوصله هستند که باعث تفاهم در زندگی میشوند

اسفند با مهر : ( بسیار خوب ) پیوندی موفق چون از نظر عاطفی با هم سازگار و هماهنگ هستند

اسفند با آبان : ( بد ) یکی آرمان گرا و عاشق پیشه دیگری با اعتماد به نفس کافی

اسفند با آذر : ( متوسط) یکی با صراحت لهجه و سخنان کنایه آمیز و دیگری بسیار عاطفی میباشد

اسفند با دی : ( متوسط ) یکی اهل حساب و کتاب دیگری احساساتی و عاشق پیشه

اسفند با بهمن : ( خوب ) یکی روشن فکر و اهل منطق دیگری با احساس و عاطفه و مکمل همدیگر

اسفند با اسفند : ( بد ) به خاطر زودرنجی و حساس بودن ممکن است مشکلاتی پیش بیاید

سبک لباس پوشیدن و گرایش متولدین ماه های مختلف نسبت به مُدمیخوام شما را با سبک لباس پوشیدن و گرایش متولدین ماه های مختلف نسبت به مُد آشنا کنم:

برج حمل (فروردین)

متولدین این ماه دوست دارند در همه چیز اول باشند. آنها از همه اطلاعات روز مربوط به مُد و مارک های مختلف لباس آگاهند. آنها از امتحان کردن هر چیزی که مطابق با علایقشان باشد هیچ واهمه ای ندارند و از جسورانه ترین استایل ها و سبک ها استفاده می کنند. به محض دیدن هر مدل جدید در ویترین مغازه ها، باکی ندارند که حقوق به زحمت به دست آورده شان را صرف خرید آن کنند، چون می خواهند اولین نفری باشند که آن مدل را تن می کند. مطمئناً هر مُد و سبک جدیدی از لباس برای اولین بار توسط یکی از متولدین این ماه پوشیده شده است.متولدین این ماه بنا بر طبیعت آتشین خود، تمایل زیادی به رنگ های قرمز و سیاه دارند. کاری ندارند که چه رنگ، چه جنس یا چه مدلی از لباس به آنها بیشتر می آید، آنها همه ی مدل ها و همه ی رنگ ها را امتحان می کنند. لباسهای آنها معمولاً رنگارنگ و پر نقش و نگار است. اما هر چه که هست کاملاً مطابق با آخرین مُد جهان است. کلاه و الماس برای زینت بخشیدن به انگشتان و گردن جزء لوازم زینتی است که بیشتر از چیزهای دیگر مورد استفاده متولدین این ماه قرار می گیرد.

مارک لباس مورد علاقه: Gucci

---------------------------------------

برج ثور (اردیبهشت) :

تا به حال مشاهده نشده است که متولدین این ماه لباسی تن کنند که از مُد افتاده باشد. آنها جزء برجسته ترین مُدگرایان هستند که انتخابشان باعث فخر هر تولیدکننده لباس است. آنها خوب می دانند که در یک میهمانی شام چه لباسی باید تن کنند، و حتی لباس های کارشان را هم از معروف ترین مارک ها و تولیدکننده ها خریداری میکنند. قیمت لباس برای آنها هیچ اهمیتی ندارد، چون می دانند از هر چه که خوششان بیاید تا آخر عمر متعلق به آنها خواهد شد. با همه ی این اوصاف، به نظر متولدین این ماه، لباسهای خوش دوخت هیچ وقت از مُد نمی افتند و مارک و لیبل لباسها در درجه اول اهمیت قرار نمی گیرد.لوازم زینتی مربوط به گردن برای آنها نسبت به سایر لوازم اهمیت بیشتری دارد. شال گردن و گردن بند بسیار به آنها می آید. خانم های متولد این ماه بهتر است موهای خود را بالا جمع کنند و آنها را با گیره سرهای زمردین ببندند. به نظرشان رنگ های روشن و پر زرق و برق به درد طبقه متوسط اجتماع می خورد، و رنگ های قهوه ای، بژ و خاکی برای آنها مناسبتر است.

مارک لباس مورد علاقه: Louis Vuitton

-----------------------------------------------------

برج جوزا (خرداد)

برای متولدین ماه دوقلوها هر روز با یک ماجرای جدید همراه است. احتمالاً این افراد هر روز صبح کمد لباسشان را باز می کنند و با جستجو درمیان کوه لباس های درهم و برهم، به دنبال لباسی می گردند که با حال و هوای آن روزشان جور باشد. زیاد دنبال مُدهای مختلف نیستند چون خیلی زود از آن خسته می شوند. اما اگر هر روز یک مُد جدید برای آنها وجود داشته باشد، مشتاقانه از آن استقبال خواهند کرد، اما آن مُد فقط 24 ساعت برای آنها دوام خواهد داشت و نه بیشتر. در خرید کردن مراقب خرج کردن و قیمت ها هستند، اما اگر از چیزی واقعاً خوششان بیاید، بی تردید آن را می خرند. مارک لباس برای آنها کوچکترین اهمیتی ندارد، چیزی که برای آنها مهم است این است که از ظاهر لباس خوششان بیاید، همین.به پوشیدن تاپ و بلوزهای تنگ و چسبان علاقه زیادی دارند، چون می توانند بازوهای زیبایشان را از این طریق به نمایش بگذارند. دست بند و بازوبند جزء لوازم زینتی مورد علاقه آنهاست. اگر بخواهند صبح ها از خانه خارج شوند، آرایش چندانی نمی کنند، شاید فقط یک آرایش خیلی ساده و کمرنگ، مثل یک برق لب. متولدین این ماه دوست دارند هر مدل لباسی را امتحان کنند، اما با اینحال آرایش موهایشان همیشه ساده است.

مارک لباس مورد علاقه: Alexander McQueen

----------------------------------------------------

برج سرطان (تیر)

خوشبختی بالاپوشی است که سالیان سال همراه متولدین این ماه است. همانقدر که به عزیزان و نزدیکانشان وابسته هستند، به لباسهایشان نیز وابسته اند. در گنجه لباسهای متولدین این ماه، حتی قدیمی ترین لباسهایشان هم دیده می شود. خانم های متولد این ماه علاقه ای به پوشیدن لباسپای اسپرت ندارند، و در لباسهایشان همواره حال و هوای زنانه دیده می شود. در کمد لباسشان انواع و اقسام مدل های لباس زیر، از هر رنگ و مدل وجود دارد. پیراهن های مجلسی و زنانه برایشان در راس اهمیت قرار دارد.به نظرشان هر لباسی با جواهرات زیبا و گردن بند های بلند، زیباتر و کامل تر می شود. برای آنها مروارید زیباترین جواهر است و هاله هایی از رنگ سبز آنها را باشکوه تر می کند. اما زیاد اهل آرایش کردن نیستند، مگر اینکه انجام آن سریع و مختصر باشد. برای خشک کردن موها به هیچ وجه از سشوار استفاده نمی کنند، و ترجیح میدهند موهایشان به طور طبیعی خشک شود. آنها ترجیح می دهند که بنا بر راحتی خودشان لباس انتخاب کنند نه براساس مُد روز، اما خوب می دانند که چطور جلوی جمع حاضر شوند که همه را مسحور خود کنند.

مارک لباس مورد علاقه: Ralph Lauren

-------------------------------------------------

برج اسد (مرداد)

متولدین این ماه دوست دارند بهترین از هر چیز را برای خود داشته باشند. اگر پول خرید لباسی را نداشته باشند، به هر طریقی باید آن را از آنِ خود کنند. همیشه خوش کیفیت ترین لباسها را بر تن این افراد می بینید. راحت بودن لباس برای آنها کم ترین اهمیت را دارد، درعوض مارک و لیبِل لباس و مطابق بودن آن با آخرین مد روز برای آنها در درجه اول اهمیت قرار دارد. کت و شلوارهای رسمی را در محل کار می پوشند اما در ساعات فراغت ترجیح می دهند لباسهای اسپرت تر و البته از مارک ها معروف تن کنند.خانم های متولد این ماه در استفاده از جواهرات و زینت آلات پر زرق و برق و گرانقیمت زیاده روی می کنند. رنگ های مورد علاقه آنها طلایی، برنز و نارنجی است. متولدین این ماه دوست دارند طوری لباس بپوشند که نظر هر بیننده ای را به خود جلب کند، و الحق که راه آن را خوب بلدند.

مارک لباس مورد علاقه: Versace

-------------------------------------------------------

برج سنبله (شهریور)

متولدین این ماه به خوبی از لباسهایشان محافظت می کنند و لباسهایشان همیشه اتوکشیده و شق و رق است. این افراد که ذاتاً ساده گرا هستند، به قیمت لباس اهمیت زیادی می دهند. ترجیح می دهند لباسهایی گرانتر و خوش کیفیت تر داشته باشند، تا لباسهایی ارزان که با یک یا دو بار شستشو از بین برود. هیچ آثاری از زرق و برق در لباس آنها مشاهده نمی کنید و وقتی از در خانه بیرون می روند، مثل فرشته ها در کمال سادگی و البته زیبایی هستند. لباسهایی که انتخاب می کنند، علاوه بر سادگی بسیار خوش دوخت هستند و یک عمر برایشان ماندگار خواهند بود.زنان متولد این ماه علاقه زیادی به پوشیدن تاپ و بلوزهای کوتاه دارند تا شکم حقیقتاً زیبایشان را به نمایش بگذارند. موهایشان که معمولاً به سادگی آرایش می شود، با مُد هر فصلی کاملاً جور می شود. به رنگ های طبیعی مثل قهوه ای برای لباسهایشان علاقه زیادی دارند. آنها علاقه زیادی به استفاده از جواهر و زینت آلات ندارند و به ندرت در سر و دست آنها نشانی از زیورآلات مشاهده می شود، مگر انواع بسیار ساده آن که به پوستشان هم حساسیت ندهد.

مارک لباس مورد علاقه: Calvin Klein

-----------------------------------------------------

برج میزان (مهر)

طبع کمال طلب متولدین این ماه، هیچ علاقه ای به لباسهای از مد افتاده ندارد. اطلاعات آنها درمورد انواع سبک ها و استایل ها و مُد به اندازه ای است که باعث میشود همه برای مشورت پیش آنها بیایند. وقتی صبح ها برای آماده شدن جلوی کمد لباسشان می ایستند، مجموعه ی شگرفی از انواع انتخاب ها پیش رویشان قرار می گیرد اما فرصتشان برای انتخاب بسیار کوتاه است. آنها می دانند که همه ی لباسهایشان عالی است و جذابشان می کند، اما باید لباسی را پیدا کنند که آن روز بتواند بیشترین تاثیر را بگذارد. لباسهای آنها همیشه خوش دوخت و بی عیب و نقصند و سعی می کنند از معروف ترین مارک ها و تولیدکننده ها خرید کنند.اگر گوش سمت راستشان را سوراخ کرده اند، گوش سمت چپشان هم باید سوراخ شود. هر چیز که در تن آنها می بینید کاملاً متعادل و متوازن است. از انتخاب رنگ لباس گرفته تا فاصله بین دکمه های روی کتشان، همه دقیق و متعادل است. آرایش صورتشان آنقدر بی عیب و عالی است که گویی هیچ آرایشی نکرده اند. از جواهر هم فقط برای برجسته تر کردن زیباییشان استفاده می کنند. به طور کلی متولدین این ماه عاشق خرید کردن هستند و این از سر و وضعشان کاملاً پیداست.

مارک لباس مورد علاقه: Giorgio Armani

-------------------------------------------------

برج عقرب (آبان)

طبقه بندی کردن متولدین این ماه که همیشه جذاب و سکسی لباس می پوشند بسیار دشوار است. یک روز مطابق آخرین مُد روز و روز دیگر مطابق استایل ها و سبک های قدیمی لباس می پوشند. اما هر چه که بپوشند، قصد و نیت مخصوصی از آن دارند. اگر با لباس باز و سکسی بیرون بروند، احتمالاً به دنبال جلب نظر مردان هستند. اگر کت و شلوار مارک دار بسیار گرانقیمت تن کنند، احتمالاً قصد تصاحب مقام بالایی از شرکت در سرشان است. تا حدی از مُد پیروی می کنند که شایسته و متناسب آنها باشد، و به هیچ وجه بنده و برده مُد نمی شوند.استفاده از زیورآلات آنها نیز با تناقض همراه است. ممکن است گاهی سر و دستشان را پر از جواهر کنند یا اصلاً به کلی از زیورآلات استفاده نکنند. موهایشان ممکن است یک روز بلند و روز دیگر کوتاه باشد. آنها خدای تغییر قیافه اند و یکی از مهمترین ابزارهایشان برای این منظور، آرایش و گریم است. متولدین این ماه طبیعت حساس و ظریفشان را از طریق رنگ های سیاه و قرمز هویدا می کنند.

مارک لباس مورد علاقه: Miu Miu

----------------------------------------------------

برج قوس (آذر)

کمانداران متولد این ماه، سعی می کنند بنا بر راحتی خود لباسهایشان را انتخاب کنند و چندان طالب مُد نیستند. آنها لباسهایی را انتخاب می کنند که بتوانند به راحتی در آن حرکت کرده و جنب و جوش کنند. شلوار جین های گشاد و پیراهن های آزاد، و به طور کلی لباس اسپرت کاملاً با روحیات آنها سازگار است. برای آنها اهمیتی ندارد که دیگران درمورد ظاهرشان چه می گویند.کفش های انتخابی آنها در تابستان سندل و در زمستان کفش های اسپرت کوه نوردی است. هرچند ممکن است گه گاه با پای برهنه هم اینطرف آنطرف بروند. زنان متولد این ماه عادت به استفاده از زیورآلات ندارند و علاقه ای هم به آرایش کردن از خود نشان نمی دهند. از رنگ های شاد و زنده استفاده می کنند که به خوبی با طبع شوخ و شنگ آنها سازگار است. مردان متولد این ماه هیچ ابایی از گذاشتن ریش های خشن و نامرتب ندارند و خانم ها نیز موهایشان را معمولاً به صورت طبیعی زینت می کنند.

مارک لباس موردعلاقه: Marc Jacobs

-----------------------------------------------

برج جدی (دی)

متولدین این ماه، چه زن و چه مرد، طالب لباسهای کاملاً رسمی هستند. آقایون کت و شلوار را به ژاکت های اسپرت و خانم ها کفش های پاشنه بلند را به سندل ترجیح می دهند. آنها دوست دارند بهترین لباسها را تن کنند اما نه به این قیمت که همه ی حقوقشان را صرف خرید آن کنند، به همین منظور بیشتر لباسهایشان را در حراج ها خریداری می کنند. سعی می کنند فقط لباسهای مورد نیاز خود را خریداری کنند و از همه ی لباسهایشان هم استفاده میکنند. ممکن است لباسهایشان متعلق به آخرین مد روز نباشد، اما آنقدر شیک هستند که رئیسشان بفهمد که در کارشان کاملاً جدی هستند.آن پولی را که در خرید لباس صرفه جویی می کنند، صرف خرید وسایل زینتی می کنند. جواهراتشان ساده اما گران هستند. متولدین این ماه هم رنگ های قهوه ای، بژ و خاکی را ترجیح می دهند. موهایشان را معمولاً کوتاه اما مدل دار و شیک نگاه می دارند و در کمتر از پنج دقیقه می توانند به خوبی آن را آرایش کنند. متولدین این ماه را می توان جزء اولین نفراتی دانست که ساعت های دیجیتالی و کامپیوتری دست کردند و موبایل هم که زینت جیب هایشان است.

مارک لباس موردعلاقه: Donna Karan (DKNY)

----------------------------------------------------

برج دلو (بهمن)

متولدین این ماه را هیچوقت مشغول خرید در فروشگاه های بزرگ نمی بینیم. آنها بیشتر ترجیح می دهند تا از بوتیک های کوچکتر و البته ارزانتر خرید کنند. این افراد هم به سبک خودشان از مُد پیروی می کنند. گنجه لباسهایشان پر از لباسهای رنگی و جورواجور است. بین این لباسهای مختلط، و مختلف، به ندرت لباس واقعاً خوش دوخت و باشکوهی پیدا می شود.قوزک پا، عضو مورد علاقه آنها در بدنشان است (هرچند همیشه یا پیچ خورده یا رگ به رگ شده است). به همین خاطر مچ بند، سندل هایی که بندشان به دور قوزک پا بسته می شود و دامن های بلند تا قوزک، جزء لباسها و زیورآلات مورد علاقه خانم های متولد این ماه است. رنگ و مدل موهایشان مدام در حال تغییر است، اولین بار برای غافلگیر کردن والدینشان موهایشان را به رنگ سبز درآوردند، اما باقی عمر برای جلب نظر سایر مردم این رنگ کردن ها را ادامه دادند. از آرایش های روشن و متنوع استفاده می کنند، اما اگر از آرایش خوششان نیاید، حتی یک کرم خشک و خالی هم به صورتشان نمی زنند.

مارک لباس موردعلاقه: Anna Sui

--------------------------------------------------------

برج حوت (اسفند)

متولدین این ماه دوست دارند به راحتی میان انواع مختلف لباس، انتخاب کنند. درخانه بیشتر با پاهای برهنه، دامن های بلند و آزاد هستند. در لباس پوشیدن طالب آزادی هستند، ولی از آنجا که می دانند نمی توانند لخت به خیابان بروند، به حراجی ها رفته تا لباس مورد علاقه شان را خریداری کنند. اگر به حال خودشان گذاشته شوند، ترجیح می دهند با همان لباس زیر اینطرف و آنطرف بروند و اگر هم سردشان شد پتو دور خود بپیچند.سنگ ها و جواهرات مرواریدنما زینت آلات خوبی برای آنها به حساب می آید. زنجیرهای کمر، مچ بند، پابند، و البته انگشتر های انگشتان پا، تنوع جالبی به لباس پوشیدنشان می دهد. موهایشان معمولاً بلند است و می دانند که چطور آن را به سرعت مرتب کنند. معمولاً وقت زیادی را برای انتخاب یا پوشیدن لباس اختصاص نمی دهند و اصلاً نگران وضعیت ظاهریشان نیستند.

مارک لباس موردعلاقه: Stella McCartney

فناوری نوین

ارورهای اینترنت

بررسی و راهنمای کامل استفاده از ویندوز ۸

Galaxy S IV

ادعای عرضه برترین گوشی دنیا به بازار در سال ۲۰۱۳

بزرگترین اتفاق موبایلی جهان

تکنولوژی های ناامیدکننده سال 2012

بهترین بازی های پیشرو در ۲۰۱۳

ارزان‌ترین گوشی هوشمند با ویندوز فون 8 در راه بازار

ساخت نمایشگر پوشیدنی برای کمک به نابینایان

گوشی خیس شده خود را احیا کنید

نوکیا هم رایانه لوحی می‌سازد

تاریخ دقیق معرفی جدیدترین گلسی

آیفون «کوچک شده» را تابستان امسال بخرید

جزئیات ساعت اپل فاش شد

گوشی هوشمند گلکسی اس ۴

600 . اگر سیستم در حال شماره گیری باشد و دوباره شماره گیری نمایید این خطا نمایش داده می شود .

601 . راه انداز Port بی اعتبار می باشد .

602 . Port هم اكنون باز می باشد برای بسته شدن آن باید كامپیوتر را مجددا راه اندازی نمود.

603 . بافر شماره گیری بیش از حد كوچك است .

604 . اطلاعات نادرستی مشخص شده است .

605 . نمی تواند اطلاعات Port را تعیین كند .

606 . Port شناسایی نمی شود .

607 . ثبت وقایع مربوط به مودم بی اعتبار می باشد .

608 . راه انداز مودم نصب نشده است .

609 . نوع راه انداز مودم شناسایی نشده است .

610 . بافر ندارد .

611 . اطلاعات مسیر یابی غیر قابل دسترس می باشد .

612 . مسیر درست را نمی تواند پیدا نماید .

613 . فشرده سازی بی اعتباری انتخاب شده است .

614 . سرریزی بافر .

615 . Port پیدا نشده است .

616 . یك درخواست ناهمزمان در جریان می باشد .

617 .Port یا دستگاه هم اكنون قطع می باشد .

618 . Port باز نمی شود. ( وقتی رخ می دهد كه یك برنامه از Port استفاده كند ).

619 . Port قطع می باشد (وقتی رخ می دهد كه یك برنامه از Port استفاده كند).

620 . هیچ نقطه پایانی وجود ندارد .

621 . نمی تواند فایل دفتر راهنمای تلفن را باز نماید .

622 . فایل دفتر تلفن را نمی تواند بارگذاری نماید .

623 . نمی تواند ورودی دفتر راهنمای تلفن را بیابد .

624 . نمی توان روی فایل دفتر راهنمای تلفن نوشت .

625 . اطلاعات بی اساسی در دفتر راهنمای تلفن مشاهده می شود .

626 . رشته را نمی تواند بارگذاری كند .

627 . كلید را نمی تواند بیابد .

628 . Port قطع شد .

629 . Port بوسیله دستگاه راه دور قطع می شود. (درست نبودن راه انداز مودم با برنامه ارتباطی).

630 . Port به دلیل از كارافتادگی سخت افزار قطع می شود .

631 . Port توسط كاربر قطع شد .

632 . اندازه ساختار داده اشتباه می باشد .

633 . Port هم اكنون مورد استفاده می باشد و برای Remote Access Dial-up پیكر بندی نشده است (راه انداز درستی بر روی مودم شناخته نشده است) .

634 . نمی تواند كامپیوتر شما را روی شبكه راه دور ثبت نماید .

635 . خطا مشخص نشده است .

636 . دستگاه اشتباهی به Port بسته شده است .

637 . رشته ( string ) نمی تواند تغییر یابد .

638 . زمان درخواست به پایان رسیده است .

639 . شبكه ناهمزمان قابل دسترس نیست .

640 . خطای NetBIOS رخ داده است .

641 . سرور نمی تواند منابع NetBIOS مورد نیاز برای پشتیبانی سرویس گیرنده را بدهد .

642 . یكی از اسامی NetBIOS شما هم اكنون روی شبكه راه دور ثبت می گردد ، ( دو كامپیوتر می خواهند با یك اسم وارد شوند ) .

643 .Dial-up adaptor در قسمت network ویندوز وجود ندارد .

644 . شما popus پیغام شبكه را دریافت نخواهید كرد .

645 . Authentication داخلی اشكال پیدا كرده است.

646 . حساب در این موقع روز امكان log on وجود ندارد .

647 . حساب قطع می باشد .

648 . اعتبار password تمام شده است .

649 . حساب اجازه Remote Access را ( دستیابی راه دور ) را ندارد . ( به نام و كلمه عبور اجازه dial-up داده نشده است ) .

650 . سرور Remote Access ( دستیابی راه دور ) پاسخ نمی دهد .

651 . مودم شما ( یا سایر دستگاههای اتصال دهنده ) خطایی را گزارش كرده است . ( خطا از طرف مودم بوده است ) .

652 . پاسخ نا مشخصی از دستگاه دریافت می گردد .

653 . Macro (دستورالعمل كلان). ماكرو خواسته شده توسط راه انداز در لیست فایل .INF موجود نمی باشد .

654 . یك فرمان یا یك پاسخ در قسمت .INF دستگاه به یك ماكرو نامشخص اشاره می نماید .

655 . دستور العمل (پیغام) در قسمت فایل .INF دستگاه مشاهده نمی شود .

656 . دستورالعمل (ماكرو) (default off) در فایل .INF دستگاه شامل یك دستور العمل نامشخص می باشد .

657 . فایل .INF دستگاه نمی تواند باز شود .

658 . اسم دستگاه در فایل .INF دستگاه یا در فایل .INI رسانه بیش از حد طولانی می باشد .

659 . فایل .INI رسانه به نام ناشناخته یك دستگاه اشاره می نماید .

660 . فایل .INI رسانه برای این فرمان پاسخی را ندارد .

661 . فایل .INF دستگاه فرمان را از دست داده است .

662 . تلاش برای قرار دادن یك ماكرو لیست نشده در قسمت فایل .INF صورت نگرفته است.

663 . فایل .INI رسانه به نوع ناشناخته یك دستگاه اشاره می نماید .

664 . نمی تواند به حافظه اختصاص دهد .

665 . Port برای Remote Access (دستیابی راه دور) پیكر بندی نشده است.

666 . مودم شما (یاسایر دستگاههای اتصال دهنده) در حال حاضر كار نمی كنند .

667 . فایل .INI رسانه را نمی تواند بخواند .

668 . اتصال از بین رفته است .

669 . پارامتر به كار برده شده در فایل .INI رسانه بی اعتبار می باشد .

670 . نمی تواند نام بخش را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

671 . نمی تواند نوع دستگاه را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

672 . نمی تواند نام دستگاه را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

673 . نمی تواند كاربر را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

674 . نمی تواند بیشترین حد اتصال BPS را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

675 . نمی تواند بیشترین حد BPS حامل را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

676 . خط اشغال می باشد .

677 . شخص به جای مودم پاسخ می دهد .

678 . پاسخی وجود ندارد .

679 . نمی تواند عامل را پیدا نماید .

680 . خط تلفن وصل نیست .

681 . یك خطای كلی توسط دستگاه گزارش می شود .

682 . Writing section name دچار مشكل می باشد .

683 . Writing device type با مشكل روبرو شده است .

684writing device name .684 با مشكل روبرو می باشد .

685 . Writing maxconnectbps مشكل دارد .

686 . Writing maxcarrierBPS دچار مشكل می باشد .

687 . Writing usage با مشكل مواجه است .

688 . Writing default off دچار مشكل می باشد .

689 . Reading default off با مشكل مواجه است .

690 . فایل INI خالی ست .

691 . دسترسی صورت نمی پذیرد زیرا نام و كلمه عبور روی دامین بی اعتبار می باشد

692 . سخت افزار در درگاه یا دستگاه متصل شده از كار افتاده است .

693 . Binary macro با مشكل مواجه می باشد .

694 . خطای DCB یافت نشد .

695 . ماشین های گفتگو آماده نیستند .

696 . راه اندازی ماشین های گفتگو با مشكل روبرو می باشد .

697 . Partial response looping با مشكل روبرو می باشد .

698 . پاسخ نام كلیدی در فایل INF . دستگاه ، در فرمت مورد نظر نمی باشد .

699 . پاسخ دستگاه باعث سر ریزی بافر شده است .

700 . فرمان متصل به فایل INF . دستگاه بیش از حد طولانی می باشد .

701 . دستگاه به یك میزان BPS پشتیبانی نشده توسط گرداننده com تغییر می یابد .

702 . پاسخ دستگاه دریافت می گردد زمانی كه هیچكس انتظار ندارد .

703 . در فعالیت كنونی مشكلی ایجاد شده است .

704 . شماره اشتباه callback .

705 . مشكل invalid auth state .

706 . Invalid auth state دچار مشكل می باشد .

707 . علامت خطایاب . x. 25

708 . اعتبار حساب تمام شده است .

709 . تغییر پسورد روی دامین با مشكل روبرو می باشد .

710 . در زمان ارتباط با مودم شما خطاهای سری یش از حد اشباع شده مشاهده می گردد.

711 . Rasman initialization صورت نمی گیرد گزارش عملكرد را چك كنید

712 . درگاه Biplex در حال اجرا می باشد . چند ثانیه منتظر شوید و مجددا شماره بگیرید .

713 . مسیرهای ISDN فعال در خط اصلی قطع می باشد .

714 . كانال های ISDN كافی برای ایجاد تماس تلفنی در دسترس نمی باشند .

715 . به دلیل كیفیت ضعیف خط تلفن خطاهای فراوانی رخ می دهد .

716 . پیكر بندی remote access IP غیر قابل استفاده می باشد .

717 . آدرسهای IP در static pool remote access IP وجود ندارد .

718 . مهلت بر قراری تماس PPP پایان پذیرفته است .

719 . PPP توسط دستگاه راه دور پایان می یابد .

720 . پروتكل های كنترلppp پیكر بندی نشده اند .

721 . همتای PPP پاسخ نمی دهد .

722 . بسته PPPبی اعتبار می باشد .

723 . شماره تلفن از جمله پیشوند و پسوند بیش از حد طولا نی می باشد .

724 . پروتكل IPXنمی تواند بر روی درگاه dial –out نماید زیرا كامپیوتر یك مسیر گردان IPX می باشد .

725 . IPX نمی تواند روی port (درگاه) dial – in شود زیرا مسیر گردان IPX نصب نشده است .

726 . پروتكل IPX نمی تواند برای dial – out ، روی بیش از یك درگاه در یك زمان استفاده شود .

727 . نمی توان به فایل TCPCFG . DLL دست یافت .

728 . نمی تواند آداپتور IP متصل به remote access را پیدا كند .

729 . SLIP استفاده نمی شود مگر اینكه پروتكل IP نصب شود .

730 . ثبت كامپیوتر كامل نمی باشد .

731 . پروتكل پیكر بندی نمی شود .

732 . توافق بین PPP صورت نگرفته است .

733 . پروتكل كنترل PPP برای پروتكل این شبكه ، در سرور موجود نمی باشد .

734 . پروتكل كنترل لینك PPP خاتمه یافته است .

735 . آدرس مورد نیاز توسط سرور رد می شود .

736 . كامپیوتر راه دور پروتكل كنترل را متوقف می نماید .

737 . نقطه برگشت ( LOOPBACK DETECTED ) شناسایی شد .

738 . سرور آدرس را مشخص نمی كند .

739 . سرور راه دور نمی تواند از پسورد ENCRYPTED ویندوز NT استفاده نماید.

740 . دستگاه های TAPI كه برای remote access پیكر بندی می گردند به طور صحیح نصب و آماده نشده اند .

741 . كامپیوتر محلی از encryption پشتیبانی نمی نماید .

742 . سرور راه دور از encryption پشتیبانی نمی نماید .

743 . سرور راه دور به encryption نیاز دارد .

744 . نمی تواند شماره شبكه IPX را استفاده نماید كه توسط سرور راه دور در نظر گرفته شده است گزارش وقایع را باز بینی نمایید .

745 . یك فایل مهم و ضروری آسیب دیده است . Dial – up networking را مجددا نصب نمایید .

751 . شماره callback شامل یك كاراكتر بی اعتبار می باشد . كاراكترهای زیر فقط مجاز دانسته می شوند : Space, T, P, W, (,), - , @. 0تا9 .

752 . در زمان پر دازش script یك خطای نحوی صورت می گیرد .

753 . اتصال نمی تواند قطع شود زیرا توسط مسیر گردان چند پروتكلی ایجاد شده است .

754 . سیستم قادر به یافتن bundle چند انصالی نمی باشد .

755 . سیستم قادر به اجرای شماره گیری خودكار نمی باشد زیرا این ورودی یك شماره گیر عادی را دارد .

756 . این اتصال هم اكنون در شماره گیری می باشد .

757 . خدمات دستیابی راه دور خود به خود آغاز نمی شوند اطلا عات بیشتری در گزارش وقایع در اختیار شما قرار می گیرد .

758 . اشتراك اتصال اینترنت هم اكنون روی این اتصال میسر می گردد .

760 . در زمان فراهم آوری امكانات مسیر یابی ، این خطا رخ می دهد .

761 . در زمان فراهم شدن اشتراك اتصال اینترنت برای این اتصال این خطا ایجاد می گردد.

763 . اشتراك اتصال اینترنت فعال نمی باشد . دو اتصال LAN و یا بیشتر به علاوه اتصالی كه با این LANها مشترك شده است وجود دارد .

764 . دستگاه كارت خوان smartcard نصب نیست .

765 . اشتراك اتصال اینترنت میسر نمی باشد . اتصال LAN با آدرس IP در حال حاضر پیكر بندی می شود كه برای آدرس گذاری اتوماتیك IP مورد نیاز می باشد .

766 . سیستم نمی تواند هیچ گواهی ای را بیابد .

767 . اشتراك اتصال اینترنت میسر نمی گردد اتصال LAN بر روی شبكه شخصی انتخاب می گردد كه بیش از یك آدرس IP را پیكر بندی كرده است . اتصال LANرا با یك آدرسIP مجزا ، مجددا پیكر بندی نمایید قبل از اینكه اشتراك اتصال اینترنت صورت گیرد .

768 . به دلیل رمز دار نكردن داده ها اتصال صورت نمی پذیرد .

769 . مقصد مشخصی قابل دست یابی نمی باشد .

770 . دستگاه راه دور تلا ش برای ایجاد اتصال را نمی پذیرد .

771 . اقدامات اتصال صورت نمی گیرد زیرا شبكه اشغال می باشد .

772 . سخت افزار شبكه كامپیوتر راه دور با نوع تلفن مورد نیاز سازگاری ندارد .

773 . امكان ایجاد اتصال موثر نمی باشد زیرا شماره مقصد تغییر كرده است .

774 . به دلیل از كار افتارگی موقت ، اتصال صورت نمی گیرد .

775 . مكالمه تلفنی توسط كامپیوتر راه دور متوقف شد .

776 .مكالمه تلفنی نمی تواند وصل گردد زیرا مقصد خواسته است كه ویژگی را حفظ نماید .

777 . اتصال صورت نمی گیرد زیرا مودم ( یا سایر وسایل ارتباط دهنده ) روی كامپیوتر راه دور دچار مشكل می باشند .

778 . تایید هویت سرور غیر ممكن می باشد .

779 . برای بر قراری dial – out این اتصال باید از smartcard استفاده نمایید .

780 . عمل انجام شده برای این اتصال بی اعتبار می باشد .

781 . تلاش برای رمز گذاری (encryption) صورت نمی گیرد زیرا گواهی معتبری یافت نمی گردد .

782 . ترجمه آدرس شبكه (NAT) در حال حاضر به عنوان یك پروتكل مسیر یابی نصب می گردد و باید قبل از اینكه اشتراك اتصال اینترنت فراهم گردد حذف شود .

783 . اشتراك اتصال اینترنت میسر نمی باشد . اتصال LAN كه به عنوان شبكه شخصی انتخاب می گردد یا فراهم نمی شود و یا از شبكه قطع می باشد . لطفا قبل از فراهم شدن اشتراك اتصال اینترنت از اتصال آداپتور LAN مطمئن شوید .

784 . در حالی كه این اتصال را در زمان log o¬n استفاده می كنید شما نمی توانید شماره بگیرید زیرا این اتصال برای استفاده از نام كاربری پیكر بندی شده است كه متفاوت از نام كاربر روی smartcard می باشد . چنانچه بخواهید آنرا در زمان log o¬n استفاده نمایید باید برای استفاده از (username) روی كارت smart آنرا پیكربندی كنید .

785 . در صورت استفاده از این اتصال در زمان log o¬n شما نمی توانید شماره گیری نمایید زیرا برای استفاده از یك smartcard پیكر بندی نشده است . چنانچه بخواهید آنرا در زمان log on به كار ببرید باید امكانات این اتصال را تصحیح و آماده نمایید به طوری كه smartcard استفاده نماید .

786 . مبادرت به اتصال L2TP صورت نمی پذیرد زیرا هیچ گواهینامه معتبری برای تصدیق (authentication) امنیت روی كامپیوتر شما وجود ندارد .

787 . اتصال L2TP غیر ممكن است زیرا لایه امنیتی نمی تواند كامپیوتر راه دور را authentication نماید .

788 . تلاش برای ایجاد اتصال L2TP بی نتیجه می باشد زیرا لایه امنیتی نمی تواند پارامترهای سازگار با كامپیوتر راه دور را فراهم نماید .

789 . تلاش برای اتصال L2TP فراهم نمی گردد زیرا لایه امنیتی با یك خطای پردازشی در طول سازگاری با كامپیوتر راه دور مواجه است .

790 . تلاش برای اتصال L2TP صورت نمی گیرد زیرا تایید گواهینامه بر روی كامپیوتر راه دور میسر نمی باشد .

791 . اتصال L2TP میسر نمی باشد زیرا خط مشی امنیتی (security policy) برای اتصال یافت نمی شود .

792 . اتصال L2TP صورت نمی گیرد زیرا زمان توافق امنیتی به پایان رسیده است .

793 . اتصال L2TP میسر نمی گردد زیرا این خطا رخ می دهد در حالی كه در مورد امنیت به توافق می رسند .

794 . ویژگی RADIUS ا ین كاربر PPP نمی باشد .

795 . ویژگی RADIUS نوع تونلی برای این كاربر ، نادرست می باشد .

796 . ویژگی RADIUS نوع خدمات برای این كار نه قالب بندی می شود و نه callback قالب بندی می شود .

797 . مودم پیدا نشد .

798 . گواهینامه ای شناسایی نمی شود كه بتواند پروتكل قابل ارائه استفاده شود .

799 . اشتراك اتصال اینترنت میسر نمی گردد زیرا دو IP شبیه به هم در شبكه وجود دارد . IC ها به میزبانی نیازمند می باشند كه برای استفاده از 192 ، 168 ، 0 ، 1 پیكر بندی شده است . مطمئن شوید كه هیچ سرویس گیرنده دیگری برای استفاده از 192 ، 168 ، 0 ، 1 پیكر بندی نشده است .

800 . قادر به ایجاد اتصال VPN نمی باشد . سرویس دهنده VPN در دسترس نمی باشد و یا ممكن است پارامترهای امنیتی برای اتصال به درستی پیكربندی نشده باشند .

پس از انتشار نسخه آزمایشی (مصرف کننده) ویندوز ۸ و معرفی تازه ها و ترفندهای ویندوز ۸ تصمیم گرفتیم راهنمای کاملی را به زبان پارسی منتشر کنیم تا شما را با ویژگی،خصوصیات و ترفندهای سیستم عامل جدید مایکروسافت بیشتر آشنا کنیم.

شما میتوانید در انتهای این پست Windows 8 Beta را در دو نسخه ۶۴ بیتی و ۳۲ بیتی خریداری کنید.

نکاتی قبل از شروع:

ما در اینجا نسخه آزمایشی ویندوز ۸ را بررسی خواهیم کرد،تجربه نشان داده است که نسخه آزمایشی با نسخه های اصلی در گزینه و منو ها تفاوت چندانی نداشته و فقط نسخه اصلی برخی از ایرادات و مشکلات نسخه بتا را رفع میکند.علاوه بر اینکه در صورت تغییرات در گزینه ها ما حتما آنرا به صورت آپدیت پست به شما معرفی میکنیم.

در بعضی از قسمت های بررسی، برداشت و نظر شخصی نویسنده آورده شده است.

حداقل سخت افزارایی که برای نصب ویندوز ۸ نیاز دارید:

پرادزشگر (CPU): حداقل ۱ گیگاهرتز

RAM:برای ویندوز های ۳۲ بیت ۱ گیگابایت رم،برای ویندوزهای ۶۴ بیت ۲ گیگابایت رم

فضای ذخیره سازی (Hard Drive Free Space):برای ویندوز های ۳۲ بیت ۱۶ گیگابایت،برای ویندوزهای ۶۴ بیت ۲۰ گیگابایت

گرافیک (Graphics device):کارت گرافیک هایی با قابلیت اجرای DirectX 9 و درایورهای WDDM 1.0 به بالا

نصب ویندوز ۸

همانطور که قبلا نیز به آن اشاره کرده بودیم نصب ویندوز ۸ دارای تعداد مراحل کمتر و ساده تری است و با نصب ویندوز ۷ چندان تفاوتی ندارد و شما باید مرحله به مرحله اطلاعاتی درخواستی را وارد نموده و بر روی دکمه Next کلیک کنید.

در صورتی که بخواهید این ویندوز را بر روی ماشینهای مجازی نصب کنید توجه داشته باشید که حتما باید از نسخه های جدید این برنامه ها استفاده کنید.به طور مثال برای نصب ویندوز ۸ بر روی ماشین مجازی VMware حتما باید از نسخه ۸ به بالا استفاده کنید در غیر اینصورت با پیغام hal_initialization_failed مواجه میشوید.

منو Statrup

پس از اتمام نمودن مراحل نصب،سیستم حدود دو یا سه بار ریستارت میشود و شما نهایتا با یک منو جدید مواجه میشود که در سیستم عاملهای قبلی به شکلی متفاوت و کلاسیک وجود داشت. این منو که با نام Startup Menu شناخته میشود دارای قابلیت های متفاوتی که است که مهم ترین آن امکان انتخاب سیستم عامل مورد نظر است.به عنوان مثال اگر شما دارای دو سیستم عامل ۸ و ۷ بر وری کامپیوتر باشید براحتی میتوانید از طریق این منو یکی از آنها را انتخاب کنید.

علاوه بر این با کلیک بر روی گزینه Change defaults or choose other options پایین همین صفحه،شما قابلیت های جدید و کاربردی دیگری را مشاهده خواهید کرد که در ویندوزهای قبلی برای دسترسی به آنها،کاربران باید مسیرهای طولانی طی میکردند.

برخی از این قابلیت ها عبارتند از:

Change Timer:افزایش و یا کاهش مدت زمان انتظار

Choose a default operating system:انتخاب سیستم عامل پیشفرض برای شروع

در قسمت Troubleshoot گزینه های بسیاری کاربردی دیگری همانند قابلیت Reset your pc و Refresh your pc مشاهده میشود که این قابلیتها را قبلا معرفی کرده بودیم.

علاوه بر این در قسمت Advance نیز قابلیتهای دسترسی به Command Prompt،System Restore و.. وجود دارد که باعث شده قدرت این منو نسبت به قبل بسیار زیادتر شود.

نبودن گزینه دوست داشتنی Safe Mode شاید برای برخی از کاربران خوشایند نباشد اما نگران نباشید شما میتوانید این قابلیت و بسیاری از قابلیتهای دیگر همچون boot logging, debugging mode و low resolution mode را از طریق گزینه Windows Startup Settings به این منو اضافه کنید.

Start Screen

در ویندوز های قبلی شما بعد از اتمام مراحل نصب به دسکتاپ منتقل میشدید اما در ویندوز ۸ یک تغییر بسیار بزرگ ایجاد شده است.اینبار شما به صفحه ای جدیدی به نام Start Screen منتقل میشوید که دارای قسمتی به نام App Tiles است که نرم افزار و ابزارها بر روی آن قرار میگیرند و در بالا آن نیز نمایه حساب کاربری شما نمایش داده میشود.

کاربر میتواند سایز App ها را در این قسمت تغییر دهد و یا اینکه آنها را حذف و یا اضافه (Pin و Unpin) کند.برای ویرایش و مدیریت این قسمت فقط کافیست با کلیک راست بر روی پنجره (کاشی) هر نرم افزار آنرا انتخاب نمایید. نسبت به انتخاب ها،گزینه های ویرایشی در کادر پایین صفحه ظاهر میشوند.برخی از این گزینه ها عبارتند از: smaller/larger ،selecting live tile on/off،pin/uppin (برای بزگ و کوچک کردن اندازه کاشی ها کاربرد دارد).

با کلیک راست بر روی صفحه اصلی Start Screen و انتخاب گزینه All Apps میتوانید نرم افزار و ابزارهای بیشتری را مشاهده کنید و آنها را از لیست به صفحه اصلی Start Menu خود اضافه کنید.یکی از قسمت های خوب این صفحه، Windows Accessories مربوط به Start Menu مرحوم میباشد که اکنون میتوان از اینجا به آن دسترسی پیدا کرد.

علاوه بر این شما میتوانید برای جلوگیری از سردرگمی،نرم افزار های موجود بر روی صفحه Start Screen را به صورت ستونی دسته بندی کنید،برای اینکار فقط کافیست App ها از ستون کنونی به ستون مجاور بکشید.

Desktop

برای دسترسی به دسکتاپ از صفحه Start Screen باید بر روی کاشی Desktop کلیک کرد تا میزکار نمایش داده شود.در اولین نگاه به Desktop چیزی که از نظر بنده بسیار آزار دهنده میباشد نبودن دکمه Start است و به نوعی جای خالی آن بسیار احساس میشود.

نبودن دکمه استارت یعنی اینکه نه از Start Menu و نه از دسترسی به گزینه های آن از دسکتاپ خبری است.اغلب کاربرانی که از چند نسخه قبلی ویندوز استفاده میکنند عادت دارند Shortcut (میانبر) Computer،Network،Contorl Panel و.. را به دسکتاپ خود اضافه کنند اما تنها چیزی به صورت پیشفرض بر روی دسکتاپ مشاهده میشود تنها آیکن سطل آشغال (Recycle Bin) است.

خب از آنجایی که همیشه یک راه برای گیک ها وجود دارد میتوان از طریق ترفندهای زیر این کبود ها را فعلا برطرف کرد:

برای اضافه کردن دکمه Start فقط کافیست از برنامه ViStart استفاده کنید تا این دکمه را دوباره به ویندوز۸ بازگردانید.

برای اضافه کردن میانبر Computer و .. بر روی دسکتاپ کلیک راست کنید و گزینه Personalize را از منو ظاهر شده انتخاب نمایید.سپس از سمت چپ بر روی گزینه Change desktop icons کلیک کنید و از پنجره باز شده میانبرهای که میخواهید به دسکتاپ اضافه شود را انتخاب و بر روی دکمه OK کلیک کنید تا بر روی دسکتاپ نمایش داده شوند.

همچنین میتوانید با کلید ترکیبی Win+E براحتی به Computer دسترسی داشته باشید،و یا اینکه با کلیک راست بر روی آیکن اضافه شده بر روی دسکتاپ و انتخاب گزینه Pin to Start میانبر Computer و.. را به صفحه Start Screen اضافه کنید.(از طریق گزینه Pin to Start کلیک راست میتوانید هر فایل و پوشه ای را به Start Screen پین کنید)

Switch List

یکی از تغییرات جدید در رابط کاربری Metro اضافه شدن Switch List (یا هما Win+Tab ویندوز ۷) است.این منو با انتقال موس به سمت چپ صفحه نمایش نشان داده میشود و به کاربر این اجازه را میدهد تا بین نرم افزار و ابزارهای در حال اجرا سوئیچ کند.علاوه بر اینکه در پایین این لیست با کلیک بر روی گزینه Start کابر به صفحه Start Screen منتقل میشود.(با استفاده از کلید ترکیبی Win+Tab میتوانید به این لیست دسترسی داشته باشید)

شاید نبودن ابزار واضح با دسترسی راحت برای بستن و کوچک کردن برنامه و ابزارهای در حال اجرا Start Screen یکی از بزرگترین عیب های ویندوز ۸ باشد چرا که جز سردرگمی کاربر چیز دیگری را به همراه ندارد.شما میتوانید برای بستن پنجره App ها از کلید ترکیبی Alt+F4 استفاده کنید و یا اینکه بر روی پنجره Switch List نرم افزار مورد نظر کلیک وسط موس را بفشارید.

Charms Bar

به غیر از تغییراتی که در بالا به آنها اشاره کردیم،شاهد اضافه شدن Charms Bar به ویندوز ۸ هستیم که قبلا آنرا به صورت مختصر معرفی کردیم و اکنون بیشتر این ویژگی جدید را بررسی میکنیم.

Charms Bar به نوعی یک جایگزین (نامناسب ) دیگر برای ارائه دادن قابلیت های Start Menu به کاربر است.برای دسترسی به این منو کاربر باید موس را به پایین صفحه جایی که دکمه Show Desktop وجود دارد انتقال دهد و یا اینکه از دکمه میانبر Win+C استفاده کند.(در چند تستی که خود بنده برای ظاهر کردن این منو با موس انجام دادم این منو بسیار سخت ظاهر میشد و به نظر میرسد ظاهر شدن آن با موس کامپیوتر دچار مشکلاتی است)

Charms Bar علاوه بر نمایش ساعت و تاریخ بر روی دسکتاپ دارای پنج گزینه اساسی زیر است:

Search

با کلیک بر روی این گزینه به Start Screen منقل میشود،این قابلیت تقریبا دارای کاربردهای Search قدیمی ویندوز است با این تفاوت که شما راحتر از قبل میتوانید انتخاب کنید که جستجو شما در بین نرم افزارها (App)،فایل ها (Files) و یا تنظیمات ویندوز انجام شود.

Share

با کلیک بر روی این گزینه ابزار به اشتراک گذاری نرم افزارهای در حال اجرا بر روی شبکه نمایش داده میشود.

Start

یکراست به صفحه Start Screen منتقل میشوید.

Devices

تنظیمات اصلی دستگاه هایی که نرم افزارهای درحال اجرا از آنها استفاده میکنند را نمایش میدهد.

Settings

بهترین قسمت Charms Bar همین گزینه است چرا که تنظیمات بسیاری از قسمت های کاربردی ویندوز رو در یکجا جمع کرده است.این قسمت علاوه بر امکان دسترسی به بخش های Control Panel،Personalize و.. دارای ۶ گزینه Audio, Wifi (تنظیمات صدا ویندوز), Brightness, Notifications,(بیشتر در لپ تاپ ها کاربرد دارد) Power, و Language نیز میباشد.

گزینه More PC Setting شما را به بخش دیگری از تنظیمات ویندوز منتقل میکند که آنرا را به صورت جداگانه بررسی خواهیم کرد.

Networks

در ویندوز ۷ برای متصل شدن به اینترنت با کلیک بر روی آیکن Network (شبکه) Taskbar پنجره ای که شاlل کانکشنهای شما بود نمایش داده میشد اما در ویندوز ۸ شاهد تغییراتی در ظاهر و کاربرد این پنجره هستیم.

این پنجره اکنون به صورت یک منو عمودی که کل سمت راست صفحه را پوشش میدهد در Charms Bar نمایش داده میشود.مثل قبل شما میتوانید براحتی تمام کانکشن های اینترنت خود را اعم از Wifi و broadband و.. مدیریت کنید.

قابلیت Airplane mode یکی ویژگی جدید این بخش است که در بیشتر موبایل ها شاهد آن هستیم،این ویژگی کاربر را قادر میسازد تا دسترسی به اینترنت،تماس ها تلفنی،Wifi و.. را به حالت تعلیق در بیاورد.

همچنین برای وصل شدن به اینتنرت از طریق یک کانکشن broadband دیگر پنجره قدیمی Connect to internet نمایش داده نمیشود بلکه فقط دو کارد ساده Username و Password را مشاهده میکنید که به طور عجیبی هیچ گزینه ای برای ذخیره کردن پسورد و یوز نیم را دارا نیست!

اگر به دقت به کادر پسورد نگاه کنید متوجه آیکن چشم این کادر خواهید شد.بله این یک ویژگی جدید دیگر ویندوز ۸ است که با کلیک بر روی آن کاربر میتواند تمام کارکترهای وارد شده کادرهای متنی مربوط به پسورد را مشاهده کند.

لازم به ذکر است که این قابلیت در بعضی از موارد میتواند دردسر ساز شود،به طور مثال دوست شما در هنگام کار با لپ تاپ شما براحتی میتوانید Username و Password اکانت اینترنت شما را مشاهده کند!

Explorer ویندوز ۸

در Explorer یا همان کاوشگر ویندوز ۸ نسبت به ویندوز ۷ و ویستا شاهد چند تغییر اساسی هستیم.اولین تغییر حذف پنجره و دکمه های گوشه گردویندوز ۷ و جایگزین شدن پنجره و دکمه های لبه صاف و مربعی شکل است که این یکی از ویژگی های بارز رابط کاربری Metro میباشد.(مایکروسافت در ویندوز ۸ علاقه ای زیادی دارد تا همه چیز شبیه به پنجره ها در دنیای حقیقی باشد )

بعد از تغییر در ظاهر پنجره ها ما شاهد بازگشت دوباره دکمه Up ویندوز Xp با ظاهری جدید به Toolbar و اضافه شدن Ribbon UI به اکسپلور ویندوز ۸ هستیم.

Ribbon UI

در رابط کاربری Ribbon میتوانید گزینه ها و ابزارهای بسیار کاربردی را برای ویرایش،نمایش،چیدمان،به اشتراک گذاری و.. فایل و پوشه ها در اختیار داشته باشید.

یکی از ویژگی های خوب این رابط کاربری فراهم نمودن امکانات و گزینه های Folder Option برای پوشه ها است که دسترسی به آن از قبل آسانتر و راحتر شده است.

همچنین میتوانید براحتی Ribbon را مخفی کنید.

منو فایل در این رابط دچار تغییرات اساسی شده است و دارای گزینه های همچون Frequent Places (نمایش پوشه های که اخیرا باز شده اند) ، Open Command Prompt و Delete History (پاک کردن مسیر و پوشه هایی که اخیرا باز شده اند) است.

Windows Task Manager

قبلا نیز گفته بود که تسک منیجر دچار تغییراتی شده است،باید بگوییم این تغییرات قدرت تسک منیجر را نسبت به قبل بیشتر کرده است و نسبت به قبل کاربر میتواند ارتباط بهتری با آن برقرار کند.

در نگاه اول پنجره Task Manager بسیار کوچک و جمع و جور است اما اگر بر روی گزینه More Details کلیک کنیم تب های اصلی به پنجره اضافه خواهند شد.

در تب Processes به خوبی میزان استفاده هر پروسه از منابع سیستم مشخص شده است.

در تب Performance میتوانید میزان استفاده کلی هر یک از منابع سیستم را بر روی نمودار مشاهده کنید.

App History تب جدید و فوق العاده ای است که بتازگی به این پنجره اضافه شده است و مدت کارکرد و استفاده هر برنامه اجرا شده در ویندوز از منابع سیستم را به ما نشان میدهد.

Control Panel

شکل ظاهری کنترل پنل ویندوز ۸ نسبت به ویندوز ۷ تغییر آنچنانی نکرده است و فقط گزینه هایی همچون Language و Storage Spaces (در مورد این قابلیت بیشتر بدانید) و.. به آن اضافه شده اند.

گزینه Language تنظیمات زبان را نسبت به قبل کمی آسانتر تر کرده است و شما میتوانید براحتی زبانهای مورد نظر خود را اضافه،حذف و ویرایش کنید.

PC Setting

مرکز مدیریت ویندوز ۸ PC Setting است که میتوان با کلیک بر وری گزینه More PC Setting قسمت Settings منو Charms به آن دسترسی پیدا کرد.این منو همانند Control Panel دارای بخشهای کاربردی برای مدیریت ویندوز ۸ است.در ادامه شما را با برخی از گزینه های PC Setting بیشتر آشنا میکنیم.

Personalize

از طریق این قسمت میتوانید تم های Lock Screen ،Start Screen و تصویر اکانت خود را تغییر دهید.

Users

دارای ابزا مدیریتی همچون ایجاد رمز تصویری برای اکانت،عوض کردن رمز و.. برای کنترل و مدیریت بیشتر حساب کاربری است.شما میتوانید علاوه بر حساب کاربری خود، از اکانت Microsoft خود نیز برای دسترسی به قسمتهای مختلف ویندوز استفاده کنید.(مایکروسافت تا حد ممکن سعی کرده است تا کاربران را به ایجاد حساب کاربری مایکروسافت سوق دهد این سیاست کاری را میتوان در استفاده از App ها و.. به خوبی مشاهده کرد)

Notification

یک گزینه کاربردی دیگر برای مدیریت پیغام و اخطارهای برنامه ها

Search

علاوه بر امکان مدیریت جستجو ویندوز،یکی از گزینه های کاربردی این قسمت Delete History است که امکان پاکسازی جستجوهای انجام در ویندوز را به کاربر میدهد.

Devices

همانند ویندوز ۷ کاربر قادر است تا دستگاه ها و رسانه های جانبی متصل شده به ویندوز را از این قسمت مشاهده کند.

IE10

خب میرسیم به IE 10 که مایکروسافت درباره آن تبلیغات بسیاری انجام داده بود.ویندوز۸ به طور پیشفرض دارای مرورگرهای IE9 و IE10 است که مرورگر IE10 در صفحه Start Screen و مرورگر IE9 بر روی تسکبار دسکتاپ پین شده است.

مرورگر اینتنرت اکسپلورر ۱۰ در ظاهر با رابط کابر مترو کاملا ادغام شده است و از نظر ظاهری تحولی بزرگی برای مرورگرهای نه چندان کابر پسند IE محسوب میشود.

پس از اجرا App اینتنرت اکسپلورر ۱۰ تنها چیزی که شما مشاهده میکنید نوار مشکی پایین صفحه است که دارای آدرس بار دکمه های عقب،جلو،پین،رفرش و تنظیمات است.

با کلیک راست بر روی صفحه تب ها نیز نمایش داده میشوند و شما میتوانید بین آنها سوئیچ کنید و یا اینکه تبی را اضافه/حذف کنید.

پس از اضافه کردن هر تب به طور پیشفرض وبسایت های پین شده و پربازدید توسط کاربر را مشاهده میکنید.

در صورتی که بر محتویات سایت و صفحه کلیک کنید کلیه گزینه های حذف میشوند و تنها چیزی که مشاهده میکنید کل صفحه بدون هیچ گزینه ی اضافی و Navigation bar است.

سرعت مرورگر به طور قابل توجه ای افزایش یافته اما هر از چند گاهی صفحه سفید آزار دهنده ای را مشاهده میکنید که ناشی از هنگ کردن مرورگر است!

Copy و Paste

میتوان گفت یکی از بهترین قابلیتهایی که به ویندوز ۸ اضافه شده است بهینه سازی پنجره عملیات کپی/پست/کات است.

اضافه شدن دکمه Pause به این پنجره باعث شده تا کاربر بتواند براحتی عملیات کپی و پیست را متوقف سازد و دوباره آنرا ادامه دهد.

همچنین میتوان نرخ انتقال اطلاعات بر روی یک نمودار مشاهده کنید.

Sound Control

اگر کامپیوتر یا لپ تاپ شما دارای کلیدهایی برای کنترل صدا ویندوز باشد،با فشردن آنها در ویندوز ۸ پنجره ای متفاوت ظاهر میشود که علاوه بر نمایش میزان صدای ویندوز، آهنگ در حال اجرا به همراه دکمه های کنترلی Next،Prev،Pause و Play مشاهده میکنید.

بررسی برخی از App (نرم افزار)های Start Screen

پس از بررسی قسمت های مختلف ویندوز۸ حال میخواهیم نگاهی کلی به App و ابزارهای موجود که دارای رابط کاربری Metro هستند و در Start Screen ویندوز ۸ به طور پیشفرض نصب شده اند بیاندازیم.

Music

به طور پیشفرض تمام فایل های صوتی در ویندوز ۸ توسط این نرم افزار اجرا میشوند.رابط کاربری این نرم افزار بسیار زیبا است اما دارای یک مشکل اساسی میباشد.شما با اجرای هر فایل موزیک در ویندوز به صورت Full Screen به این برنامه منتقل میشوید و عدم وجود دکمه های Close و Minimize باعث آزار کاربر میشود.(البته باید به این نکته توجه کنیم این برنامه هنوز در فاز آزمایشی به سر میبرد)

پیشنهاد میکنیم برای اجرای فایلهای صوتی و تصویری در ویندوز ۸ از مدیاپلیر استفاده کنید.

Photos

به طور پیشفرض تمام فایلهای تصویری ویندوز ۸ را اجرا میکنید،دارای امکانات محدود برای نمایش و مشکلات مشابه برنامه Music است.

همچنین از طریق این برنامه میتوانید عکسهای خود رادر شبکه های فیس بوک و فیلکر توسط اکانت مایکروسافت در یکجا داشته باشید.علاوه بر اینکه میتوانید عکسهای موجود در My Pictures ویندوز و عکسهای گرفته شده توسط وب کم را نیز مشاهده کنید.

Reader

بالاخره ویندوز های مایکروسافت به یک PDF خوان مجهز شدند.این برنامه به طور پیشفرض میتوانید کتاب های الکترونیکی در ویندوز را نمایش دهد.

امکانات برنامه چندان قوی نیستند اما نیازهای کاربر را تا حدودی برطرف میکنند.

Map

این نرم افزار با استفاده از سرویس نقشه موتور جستجو بینگ کار میکند و شما میتوانید براحتی مکان مورد نظر خود را جستجو و علامت گذاری کنید.

Remote Desktop

نسخه جدید این ابزار قدیمی ویندوز دارای ظاهر و کاربرد متفاوت تر از قبل است.

یکی از تغییرات مهم این ابزار اضافه کردن Email و Password برای تعیین هویت و اعتبارسنجی است.

Store

شاید یکی از بزرگترین قابلیت های ویندوز ۸ برای کاربران،فروشگاه آن است اما متاسفانه کاربران ایرانی پس از ورد به برنامه Store با پیغام Sorry Windows Store isn’t Available in your region مواجه میشوند که بدین معناست که فعلا کاربران داخل کشور نمیتوانند از فروشگاه مایکروسافت استفاده کنند.

Lock Screen

صفحه قفل ویندوز ۸ همانطور که در بالا نیز به آن اشاره کردیم دارای تم های متفاوتی است که کاربر نیز میتوانید عکس پشت زمینه آنرا انتخاب و تغییر دهید.(با کلید Win+L میتوانید این صفحه را فعال کنید)

این صفحه دارای یک ساعت دیجیتالی زیبا و آیکنهای شبکه و باتری است.

با کشیدن صفحه به بالا توسط موس،صفحه پسورد برای ورود به ویندوز نمایش داده میشود.

Sing out و Shutdown

بر خلاف ویندوز ۷ که خاموش و ریستارت کردن سیستم در آن بسیار آسان بود شما برای اتمام کار با ویندوز ۸ باید یکی ازدو راه زیر را که تقریبا از قبل طولانی تر هستند را طی کنید:

میتوانید از طریق گزینه Power منو Settings کامپیوتر را خاموش،ریستارت و .. کنید.

یا اینکه که از حساب کاربری خود که در Start Screen نمایش داده میشود Sing out کنید و سپس از طریق آیکن Power صفحه پسورد سیستم خود را خاموش کنید.

Galaxy S IV نیمه مارس راهی بازار می‌شود

اگر شایعات منتشر شده درست از آب دربیاید، گوشی هوشمند SGS IV از نیمه مارس امسال به دست کاربران جهانی می‌رسد.

به گزارش راسخون به نقل از فارس، جی‌اس‌ام‌آرنا نوشت : گوشی هوشمند Galaxy S III محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین گوشی اندرویدی در جهان محسوب می‌شود و کاربران جهانی علاقه زیادی برای خرید آن نشان می‌دهند اما از مدت‌ها قبل شایعات فراوانی درمورد نسخه بعدی این محصول یعنی Galaxy S IV منتشر شده است و هم‌اکنون برخی منابع آگاه تایید کرده‌اند که این گوشی فوق‌پیشرفته 15 مارس 2013 وارد بازار جهانی می‌شود.

اگر شایعات منتشر شده درست از آب دربیایند گوشی هوشمند SGS IV از نیمه مارس امسال به دست کاربران جهانی می‌رسد.

از مهم‌ترین مشخصات این گوشی که تاکنون تایید شده است می‌توان به نمایشگر لمسی 5 اینچی از نوع Super AMOLED با کیفیت 1080 پیکسل، دوربین دیجیتالی 13 مگاپیکسلی، پردازنده مرکزی چهارهسته‌ای از نوع Cortex-A15 ساخت شرکت سامسونگ به همراه چهار هسته پردازشگر مجزا از نوع Cortex-A7، یک کلید سخت‌افزاری برای بازگشت به صفحه اصلی گوشی و قلم هوشمند S Pen اشاره کرد.

روی شبکه‌های اجتماعی اطلاعات مربوط به دو گوشی از نمونه‌های اولیه این محصول منتشر شده است که در هر دوی آن‌ها نوع حسگر دوربین 16:9 کیفیت عکس‌های گرفته شده 4128 در 2322 پیکسل است و که بر این اساس تایید می‌شود مدل نهایی این گوشی هوشمند همراه با دوربین دیجیتالی 13 مگاپیکسلی به دست کاربران می‌رسد.

سامسونگ را که می‌شناسید! پیشتاز بازار موبایل‌های هوشمند. این‌بار وعده منحصر به فرد ترین گوشی موبایل را به کاربران داده است!

این گوشی منحصر به‌فرد که گفته می‌شود در زمان ورود به بازار هیچ محصولی با آن رقابت نمی‌کند شامل پردازنده پرقدرت ۸ هسته‌ای می‌شود و به نمایشگر فوق باکیفیت SuperAMOLED مجهز شده است.

به دنبال انتشار شایعات مختلف طی ماه‌های گذشته، شرکت سامسونگ سرانجام تاریخ دقیق ورود آخرین گوشی هوشمند خود از خانواده Galaxy را اعلام کرد.

این شرکت کره‌ای سرانجام تایید کرد در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۱۳ کنفرانس مطبوعاتی برگزار می‌کند که طی آن بهترین گوشی هوشمند این شرکت که کاربران جهانی برای ماه‌ها منتظر آن مانده‌اند به طور رسمی معرفی شود که این محصول Galaxy S4 نام دارد.

این طور که منابع آگاه گزارش داده‌اند، این گوشی منحصر به‌فرد که گفته می‌شود در زمان ورود به بازار هیچ محصولی با آن رقابت نمی‌کند شامل پردازنده پرقدرت ۸ هسته‌ای می‌شود و به نمایشگر فوق باکیفیت SuperAMOLED مجهز شده است.

از دیگر امکاناتی که سامسونگ برای این محصول در نظر گرفته است می‌توان به دوربین دیجیتالی ۱۳ مگاپیکسلی و نسخه ۴٫۲٫۲ یا همان Jelly Bean اندروید اشاره کرد.

بزرگترین اتفاق موبایلی جهان در سال 2013 / منتظر شگفتی‌ها باشید

نسخه 2013 کنگره جهانی تلفن‌ همراه از روز دوشنبه کار خود را آغاز خواهد کرد تا صدها شرکت جهانی آخرین محصولات خود را در مقابل هزاران نفر از سراسر جهان به نمایش بگذارند.

به گزارش راسخون به نقل از فارس، پی‌سی‌ورلد نوشت : دستگاه‌ها و ابزارهایی که سلامت و تناسب اندام شما را تضمین می‌کنند، اتومبیل‌هایی که به آخرین سیستم‌های موبایلی مجهز شده‌اند و همچنین نسل جدید گوشی‌های هوشمند و رایانه‌های لوحی در مدل‌ها مختلف و با کارایی‌های متفاوت، همه و همه محصولاتی هستند که هفته آینده در "کنگره جهانی تلفن‌همراه"(MWC 2013) یعنی بزرگترین اتفاق موبایلی جهان در معرض دید عموم قرار خواهند گرفت.

نسخه 2013 کنگره جهانی تلفن‌همراه از روز دوشنبه کار خود را آغاز خواهد کرد تا صدها شرکت جهانی آخرین محصولات خود را در مقابل هزاران نفر از سراسر جهان به نمایش بگذارند.

در حالی که آیفون و اندروید همچنان صاحبان اصلی بازار جهانی تلفن‌همراه محسوب می‌شوند، در نمایشگاه هفته آتی که در بارسلونای اسپانیا دایر می‌شود تنها محصولات اندکی با سیستم‌های عامل ویندوز و ویندوز فون مایکروسافت در معرض دید عموم قرار خواهند گرفت.

پیش‌بینی شده است که در نمایشگاه امسال تعداد زیادی گوشی هوشمند و رایانه لوحی جدید معرفی نخواهند شد و مایکروسافت نسبت به سال‌های قبل حضور کمرنگ‌تری خواهد داشت. با این وجود، آن دسته از محصولاتی که از مدت‌ها قبل در مورد آن‌ها شایعاتی منتشر شده بود را می‌توان در این نمایشگاه از نزدیک دید.

تکنولوژی های ناامیدکننده سال 2012

وب سایت های مختلف بیشتر مواقع سعی می کنند بهترین ها را معرفی کنند اما ما این بار می خواهیم محصولاتی را در اینجا معرفی کنیم که به دلایل مختلف موفق نبوده اند و انتظار کاربران را برآورده نکرده اند.

برترین مجله اینترنتی ایران

برترین ها: وب سایت های مختلف بیشتر مواقع سعی می کنند بهترین ها را معرفی کنند اما ما این بار می خواهیم محصولاتی را در اینجا معرفی کنیم که به دلایل مختلف موفق نبوده اند و انتظار کاربران را برآورده نکرده اند.

آیفون 5

مواردی که در سال 2012 انتظارات ما را برآورده نکردند

اپل محصول بسیار خاصی را تولید کرده و اکنون کسب و کار پررونقی به واسطه آن دارد. این مساله هیچ اشکالی ندارد. اما برخلاف تصور، اندروید با هر بار عرضه آیفون در بازار بیشتر رشد کرد و موفق تر ظاهر شد.

The Casual Vacancy

مواردی که در سال 2012 انتظارات ما را برآورده نکردند

JK Rowling یکی از بهترین و پرکارترین نویسنده های یک دهه گذشته است که داستان های هری پاتر او چند میلیارد دلار پول را به جیبش سرازیر کرده اند. اما او در ادامه این موفقیت ها، کتاب The Casual Vacancy را نوشت که بسیار مورد انتقاد منتقدان قرار گرفت. به طوریکه نیویورک دیلی در این رابطه نوشت، این رمان بد نبود واقعا بی مفهوم بود.

تبلت مایکروسافت سرفیس

مواردی که در سال 2012 انتظارات ما را برآورده نکردند

برخلاف تصور، این تبلت چندان مورد استقبال کاربران قرار نگرفت به طوریکه همه استیو بالمر – مدیر عامل مایکروسافت – را برای تولید و عرضه آن سرزنش کردند.

بهبود اقتصادی ایالت متحده

سال 2012 شاهد طولانی شدن روند بهبود اقتصاد بیکار آمریکا بود. بازار مسکن ضعیف شد و بهره وری افرادی که هنوز کار داشتند بهتر می شد اما وضعیت قشر متوسط آمریکا بدتر و فاصله بین پولدار و فقیر هر روز بیشتر شد.

تورم اقتصادی

کارشناسان معتقدند، به دنبال پول بادآورده بودن منجر به تورم ویرانگر می شود. البته تاکنون این اتفاق رخ نداده است. به همین دلیل ما خوشحالیم که این مساله را در فهرست مواردی قرار بدهیم که انتظار ما را برآورده نکرد.

نخستین پیشنهاد فروش سهام فیس بوک به عموم

انتظار می رفت فیس بوک بیشترین سهام را در یک دهه اخیر داشته باشد. اما چند ماه پس از قبضه بازار، ارزش سهام آن نصف شد. درست یا غلط، نخستین پیشنهاد فروش سهام فیس بوک، با احتیاط به این سمت برگشت که چگونه سرمایه گذارهای رسمی از افرادی که دسترسی اولیه به اطلاعات حقوقی در مورد سهام شرکت نداشتند، سوءاستفاده کردند. مورگان استنلی، بیمه کننده سهام فیس بوک، به این ترتیب توانست 5 میلیون دلار به دست بیاورد.

دوربین Lytro

مواردی که در سال 2012 انتظارات ما را برآورده نکردند

یک دوربین انقلابی که می تواند با روشی متفاوت عکاسی کند؟ تنها مشکل دوربین لیترو این است که مشکلی را حل می کند که افراد کمی آن را دارند: اشتباه فوکوس کردن روی عکس. با این دوربین می توان روی هر جای عکس بعد از گرفته شدن کلیک کرد تا دوباره روی آن فوکوس شود. اما با وجود قابلیت فوکوس خودکار تشخیص چهره در بیشتر دوربین ها، این ویژگی لیترو چیزی نیست که کاربر برای خرید آن 400 دلار هزینه کند.

هزینه اشتراک اپل

در ماه سپتامبر، هزینه اشتراک اپل به پشتوانه آیفون 5 به بیش از 700 دلار رسید. در ماه نوامبر ما آن را یک ارزشگذاری نامعقول نامیدیم و اکنون این میزان بیش از 500 دلار آمریکاست. مدیران این سرمایه گذاری مشترک اکنون از کاهش 28 درصدی بازار خود از در مقایسه به زمان در اوج بودن، ناراحت هستند.

بحران یورو

به نظر می رسید سال 2012، سال انقلاب اتحادیه پولی اروپایی ها باشد اما سرمایه دارهایی که روی قرض یونان شرط بسته بودند، می بینند که این قرض تا 40 درصد برگشته است.

لنس آرمسترانگ

اکنون دیگر همه می دانند که کسی که 7 بار برنده مسابقات Tour de France بوده، تقلب کرده است. و در حال حاضر، سان دی تایمز انگلستان از آرمسترانگ به دلیل تلاش برای نقض کردن توافق سال 2006 میلادی که آرمسترانگ از این روزنامه برای توهین هایش شکایت کرده بود، ادعای خسارت 5/1 میلیون دلاری کرده است.

اقتصاد هند

در ماه سپتامبر، هند اعلام کرد ضعیف ترین رشد اقتصادی را در یک دهه اخیر داشته است. باران های موسمی که برای کشاورزی هند بسیار حیاتی است، بسیار کم بوده است. این مساله فاصله بزرگی بین اقتصاد این کشور با چین ایجاد کرد. در ماه اکتبر، موسسه IMF رشد اقتصادی هند را فقط 9/4 درصد در مقایسه با 4/7 درصد چین اعلام کرد.

یوروویژن 2012

مواردی که در سال 2012 انتظارات ما را برآورده نکردند

مسابقات یوروویژن امسال در کشور آذربایجان برگزار شد که منجر به دستگیری معترضان نقض حقوق بشر و سرکوب مخالفان شد. اصولا آهنگ های یوروویژن برای افرادی که هواخواه این مسابقات نیستند غیر قابل شنیدن است اما نتایج امسال واقعا خوب نبود.

نوکیا، مایکروسافت و اینتل

امسال سال خوبی برای غول فناوری بودن نیست. نوکیا در سه ماهه سوم سال جاری حدود 27/1 میلیارد دلار را از دست داد و شاید مجبور به فروش دفتر مرکزی خود بشود. ویندوز 8 مایکروسافت نیز با بررسی های متغیری رو در رو بود و تبلت سرفیس این کمپانی فروش خوبی نداشته است. اینتل نیز در حوزه موبایل شکست خورد.

سال ۲۰۱۲ با تمام بازی های امیدوار یا ناامید کننده اش گذشت و حالا ۲۰۱۳ پیش روی ماست. در این مطلب میخواهیم گریزی به بازی هایی که امسال اکران شدند و قرار است به زودی عرضه شوند بزنیم. البته ممکن است زمان اکران این بازی ها جابجا شود و تغییر کند؛ پس لطفا از ما گله نداشته باشید! بیایید با هم سری به این بازی ها بزنیم.

دی ام سی : شیطان هم می گرید (Devil May Cry) توسعه دهنده : Ninja Theory این بار نینجا تئوری آمده است تا به کالبد سری بازی " شیطان هم میگرید" روح تازه ای بدمد. در این نسخه دانته )قهرمان بازی) در شهر توسط شیاطین مورد تاخت و تاز قرار می گیرد. نسخه ای نمایشی از این بازی توسط دی ام سی برای دانلود برای ایکس باکس 360 و PS3 در حال حاضر موجود است. تاریخ عرضه : 15 ژانویه (360، PS3)

دی ام سی : شیطان هم می گرید (Devil May Cry)

توسعه دهنده : Ninja Theory

این بار نینجا تئوری آمده است تا به کالبد سری بازی ” شیطان هم میگرید” روح تازه ای بدمد. در این نسخه دانته )قهرمان بازی) در شهر توسط شیاطین مورد تاخت و تاز قرار می گیرد. نسخه ای نمایشی از این بازی توسط دی ام سی برای دانلود برای ایکس باکس ۳۶۰ و PS3 در حال حاضر موجود است.

تاریخ عرضه : ۱۵ ژانویه (۳۶۰، PS3)

ds3_620x349

فضای مرده ۳ (Dead Space3)

توسعه دهنده : Visceral Games

در این جا ما یک بازی علمی تخیلی سوم شخص طرف هستید که وعده وحشتناک تر از همیشه را به ما می دهد. در فضای مرده ۳ محیط های جدیدی مثل سیاره یخ زده اضافه شده است که باعث جذاب و البته خوفناک تر شدن آن می شود.

تاریخ عرضه : ۵ فوریه ( ۳۶۰، PS3)

sly_620x349

اسلای کوپر : دزدها در زمان (Sly Cooper : Thieves in time)

توسعه دهنده : Sanzaru Games

یکی از محبوب ترین بازی های پلی استیشن ۲ حالا در سال ۲۰۱۳ دوباره به کنسول های بازی نوین بازگشته است. این سری مثل سری قبل داستان جذاب و دوست داشتنی دارد.

تاریخ عرضه : ۵ فوریه

cry3_620x349

کرایسیس ۳ (Crysis3)

توسعه دهنده : CryTech

کرایسیس ۳ بازی است که در سال ۲۰۴۷ به وقوع می پیوندد. از سیر داستانی سری قبل سه سال گذشته است و شما باید موجودات فضایی را نابود کنید. این بازی از گرافیک بالایی بهره می برد.

تاریخ انتشار : ۱۹ فوریه ( پیسی، ۳۶۰، PS3)

rising_620x349

متال گیر برمی خیزد : Metal Gear Rising : Revengeance))

توسعه دهنده : PlatinumGames

تا کنون چند سری از بازی های متال گیر منتشر شده است و این نسخه جدیدترین نسخه موجود است که به زودی منتشر شود و باید با قهرمان بازی دشمنان را تار و مار کرد.

تاریخ عرضه : ۱۹ فوریه (پیسی، ۳۶۰، PS3)

tomb_620x349

تام رایدر ((Tomb Raider

توسعه دهنده : Dynamic Crystal

جدیدترین نسخه بازی تام ریدر که با همین نام هم قرار است منتشر شود قرار است داستان بازی را مجددا راه اندازی کند.

تاریخ عرضه : ۵ مارس (پیسی، ۳۶۰، PS3)

sim_620x349

سیمز سیتی (Sims City)

توسعه دهنده : Maxis

سیمز سیتی با یک موتور جدید بازی هچنین به همراه مکانیک جدید آماده است تا شما دوباره این شهر را با ویژگی ها و قابلیت های شگفت انگیزش اداره کنید و شهر مورد نظر خود را بسازید.

تاریخ عرضه : ۵ مارس ( پیسی، مک)

gowa_620x349

خدای جنگ : معراج (God of War : Ascension)

توسعه دهنده : SCE Sanita Monica Studios

گاد آو وار : معراج به داستان قبل از رویداد های سه گانه قبلی بازگشته است و داستان منشا نهایی را از کراتوس روایت می کند. این بازی قابلیت چند نفره بازی کردن را نیز دارد.

تاریخ عرضه : ۱۲ مارس (PS3)

gowj_620x349

چرخ دنده های جنگ : قضاوت (Gears of War : Judgment)

توسعه دهنده : Epic Games

چرخ دنده های جنگ : قضاوت هم مثل بازی فبلی روایت قبل از سه گانه پیشین را به تصویر می کشد و منشا آن بر اساس داستان است که البته کمی ویژگی های متفاوت تری دارد.

تاریخ عرضه : ۱۹ مارس (۳۶۰)

twdsi_EGM_620x349

مردگان متحرک : غریزه بقا (The Walking Dead : Survival Instinct)

توسعه دهنده : Terminal Reality

ما اینجا با یک بازی ویدئویی فوق العاده از یک کتاب طرف هستیم. این بازی اول شخص و مبتنی بر مجموعه تلویزیونی AMC TV است.

تاریخ عرضه : ۱۹ مارس (پیسی، ۳۶۰، PS3)

bioin_620x303

شوک محیطی (بیوشوک) بی نهایت (BioShock Infinite)

توسعه دهنده : Irrational Games

ممکن است این بازی را در لیست بازی های ۲۰۱۲ دیده باشید؛ چون در اصل این بازی قرار بود در سال ۲۰۱۲ روانه بازار شود. اما قرار است حالا در سال ۲۰۱۳ عرضه شود.

تاریخ عرضه ۲۶ مارس (پیسی، ۳۶۰، PS3، نسخه پلاس ویتا)

lego_620x349

شهر لگو مخفی (Lego City Undercover)

توسعه دهنده : TT Games

این بازی مخصوص کنسول بازی Wii U طراحی شده است و سبک آن بازی اکشن ماجراجویی است.

تاریخ عرضه : چهار ماهه اول ۲۰۱۳ (Wii U، ۳DS)

lastlight_620x349

مترو : آخرین نور (Metro : Last Light)

توسعه دهنده : ۴A Games

آخرین نور پیرو داستان مترو ۲۰۳۳ و داستان روسیه پس از آخر الزمان را روایت می کند.

تاریخ عرضه : چهار ماهه اول ۲۰۱۳ (پیسی، ۳۶۰،PS3، Wii U)

luigi_620x372

عمارت لوئیجی : تاریکی ماه (Luigi’s Mansion : Dark Moon)

توسعه دهنده : Next Level Games

تاریکی ماه جانشین نسخه اصلی عمارت لوئیجی شده که توسط گیمکیوب راه اندازی شده بود. در این بازی باید با ارواح بجنگید و پازل حل کنید. این بازی به طور انحصاری بصورت ۳D منتشر شده است.

تاریخ انتشار : چهار ماهه دوم ۲۰۱۳ (۳D)

injustice_620x349

بی عدالتی : خدایان میان ما (Injustice : Gods Among Us)

توسعه دهنده : NetherRealm Studio

قهرمانان و خائن ها از جهان کمیک دی سی گرد هم آمده اند تا دوباره مثل همیشه با هم در قالب گروه مورتال کمبت نبرد کنند.

تاریخ عرضه : ۱۶ اوریل (۳۶۰، PS3، Wii U)

riptide_620x349

جزیره مرده : Riptide (ِDead Island : Riptide)

توسعه دهنده : TechLand

این نسخه همان چیزهایی را دارد که دوست داریم در نسخه اصلی ببنیم. مانند آن تریلر فراموش نشدنی اش…

تاریخ عرضه : ۲۳ آوریل (پیسی،۳۶۰، PS3)

tlous_620x378

آخرین از ما (The Last of Us)

توسعه دهنده : Naughty Dog

این بازی مخصوص پلی استیشن ۳ طراحی شده است و داستان بازی، داستان مردی را روایت می کند که برای محافظت از یک دختر در طول یک طاعون ویرانگر استخدام شده است.

تاریخ عرضه ۷ می (PS3)

pikmin3_620x437

Pikmin 3

توسعه دهنده : Nitendo

Pikmin 3 بازی سوم در سری بازی های استراتژی است که طرفداران بیشتری نسبت به زمانی که برای اولین بار توسط گیمکیوب عرضه شد دارد.

تاریخ عرضه : چهار ماهه دوم سال ۲۰۱۳ (Wii U)

blacklist_620x349

اسپلینتر سل تام کلمسی : لیست سیاه(Tom Clancy’s Splinter Cell : BlackList)

توسعه دهنده : UbiSoft Torronto

سم فیشر دوباره بازگشته است تا تروریست ها را مورد ضرب و شتم قرار دهد.

تاریخ عرضه : ۲۰ آگوست ( پیسی، ۳۶۰، PS3)

gtav_620x349

جی تی ای (Grand Theft Auto V) V

توسعه دهنده : Rockstar Games

GTA V اولین بازی از این سری خواهد بود که به بازیکن اجازه می دهد سه شخصیت اصلی متفاوت را بازی کند. تریلری نیز از این بازی منتشر شده است.

تاریخ عرضه : ۱۷ سپتامبر ( ۳۶۰، PS3)

deadpool_620x349

Deadpool

توسعه دهنده : High Moon Studios

یکی از جالب ترین شخصیت های آگهی متنی جهان حالا در یک بازی ویدئویی ظاهر شده است.

تاریخ عرضه : اعلام خواهد شد ( ۳۶۰، PS3)

south_620x349

پارک جنوبی : چوب حقیقت (South Park : The Stick of Truth)

توسعه دهنده : Obsidian Entertainment

سازندگان این بازی آن را از روی انیمیشن این محصول ساخته و تقریبا چیزی مانند رویداد فیلمی است.

تاریخ عرضه : اعلام خواهد شد (پیسی، ۳۶۰، PS3)

beyond_620x265

فراتر : دو روح (Beyond : Two Souls)

توسعه دهنده : Quantic Dream

ما امیدواریم شاهد این بازی در سال ۲۰۱۳ نیز باشیم. چرا که پس از چیزهایی که در E3 2012 دیدیم دیگر نمی توانیم بیش از این مننتظر این بازی باشیم.

تاریخ عرضه : اعلام خواهد شد (PS3)

darksii_620x349

ارواح تاریک ۲ (Dark Souls ||)

توسعه دهنده : From Software

بالاخره یکی از سخت ترین بازی هایی که تا به حال ساخته شده امیدواریم در سال ۲۰۱۳ از راه برسد. کسانی که ” اندیشه ارواح تاریک” را بازی کرده اند می دانند چقدر آسان است!

تاریخ عرضه : اعلام خواهد شد (پیسی، ۳۶۰، PS3)

bayo2_TGB

Bayonetta 2

توسعه دهنده : PlatinumGames

این بازی هم یکی دیگر از محصولاتی است که مخصوص کنسول بازی Wii U نینتندو طراحی شده است و سبک آن اکشن است.

تاریخ عرضه : اعلام خواهد شد (Wii U)

watchdogs_screen_02tcm1953800_620x349

سگ های دیدبان (Watch Dogs)

توسعه دهنده : Ubisoft Montreal

این بازی هم در نمایشگاه E3 2012 معرفی شد. این بازی به شدن بر روی و عناصر هک ” برادر بزرگ” متمرکز است. البته این به صورت رسمی و قطعی قرار نبود درون لیستمان قرار بگیرد اما بدلیل این که قرار بود یوبیسافت آن را در ۲۰۱۳ منتشر کند، آن را قرار دادیم.

تاریخ عرضه : اعلام خواهد شد (پیسی، ۳۶۰،

در حال حاضر Lumia 620 ارزان‌ترین گوشی هوشمند نوکیا مبتنی بر سیستم‌عامل ویندو فون 8 محسوب می‌شود که البته گفته شده گوشی جدید از این محصول ارزان‌تر خواهد بود.

به گزارش راسخون به نقل از فارس، جی‌اس‌ام‌آرنا نوشت : شرکت نوکیا قصد دارد به‌زودی مدل جدیدی از سری گوشی‌های هوشمند Lumia را معرفی کند که همراه با آخرین نسخه سیستم‌عامل همراه مایکروسافت یعنی ویندوز فون 8 و همچنین با قیمت مقرون به‌صرفه و ارزان به دست کاربران می‌رسد.

این شرکت دو هفته قبل گوشی‌های Lumia 520 و Lumia 720 را معرفی کرد که بین آن‌ها Lumia 520 به دلیل قیمت پایین خود در خانواده گوشی‌های مقرون‌ به‌صرفه طبقه‌بندی می‌شد.

هنوز به درستی مشخص نشده است که نوکیا در این اقدام قصد معرفی گوشی هوشمند Lumia 1000 PureView را دارد یا خیر. اما با این وجود منابع آگاه تایید کرده‌اند که به زودی گوشی هوشمند ارزان از خانواده Lumia و یک گوشی ارزان دیگر در خانواده Asha از سوی شرکت نوکیا معرفی خواهند شد.

در حال حاضر Lumia 620 ارزان‌ترین گوشی هوشمند نوکیا مبتنی بر سیستم‌عامل ویندو فون 8 محسوب می‌شود که البته گفته شده است گوشی جدید از این محصول ارزان‌تر خواهد بود.

محققان دانشگاه الینوی در شیکاگو مجموعه‌ای ویژه از ماژول‌های بدن انسان را طراحی کرده‌اند که به کاربران امکان درک حسی افزوده را می‌دهد.

به گزارش راسخون به نقل از ایسنا، این طرح می‌تواند به نابینایان در تردد ایمن یا حتی ارائه ایمنی بیشتر به دوچرخه‌سواران یا رانندگان در ترافیک کمک کند. فناوری ارائه شده همچنین به کاربر امکان می‌دهد که با چشمان بسته رفت و آمد کند.

سیستم جدید که SpiderSense نام دارد، یک نمایشگر پوشیدنی است که انعکاس‌های مافوق صوت را از اشیا دریافت می‌کند.

مبتکران این تکنولوژی مدعی‌اند ابزار جدید قادر به فرافکنی محیط نزدیک بر روی پوست است و بنابراین این ماده پوشیدنی به کاربر امکان هوشیاری مسیری اضافی از اشیا پیرامون را می‌دهد.

دانشمندان این پروژه سناریویی را طراحی کرده‌اند که در آن جاهای مختلف بدن و نه فقط دستان با مبدل‌هایی مجهز شده‌اند. این مبدل‌ها اطلاعات در خصوص محیط شخص را به حس‌های لمسی بازپخش می‌کند.

به گفته محققان، گیرنده‌های حسی که سطح پوست را می‌پوشانند، فرصت‌هایی را برای انتقال هشدارها و پیغام‌ها ارائه می‌دهند.

هنگامی که سیستم مافوق صوت کشف می‌کند که فردی در حال نزدیک شدن به میکروفون است، بازوها فشار افزایش‌یافته‌ای را بر روی بدن اعمال می‌کنند.

ماژول‌های این تکنولوژی در سراسر لباس توزیع شده‌اند تا پوشش مافوق صوتی 360 درجه‌ای را تا آن‌جا که ممکن است، ارائه دهند.

ماژول‌های سیستم مزبور می‌توانند محیط را اسکن کنند و از طریق «جعبه کنترلر» کنترل می‌شوند. این باکس حامل منبع برق، ابزار الکترونیکی و منطق سیستم است.

این ماژول‌ها توسط ده کابل‌ پین روبان (pin ribbon cable) به هم متصل شده‌اند. دانشمندان مدعی‌اند که در آینده ارتباط بلوتوثی بی‌سیم جایگزین این کابل‌ها خواهد شد.

آزمایشات از موفقیت این فناوری در محیط بیرون حکایت دارند اما نتایج آزمایشات درون ساختمان رضایت‌بخش نبوده است زیرا ماژول‌های حسگر کاربر را با بازخورد لمسی بمباران می‌کنند.

تیم طراح در نظر دارد که حسگرهای بیشتری را به سیستم بیافزاید.

گوشی خیس شده خود را احیا کنید

شاید برای شما پیش آمده باشد که تلفن همراه خود را داخل لیوان آب یا چای یا چاله ای پر از آب انداخته باشید.

به گزارش راسخون به نقل از باشگاه خبرنگاران ؛ اگر تلفن همراه خود را جای خیس انداختید 5 کار را انجام دهید تا گوشی شما آسیب کمتری را ببیند.

1-گوشی خود را به سرعت از آب و یا رطوبت خارج کنید.

2-زمانی که از رطوبت دور شد تمامی مواردی را که از گوشی جدا می شود را بردارید مخصوصا باتری تلفن همراه که از شوک الکتریکی جلوگیری می کند.

3-گوشی و همه قطعات آن را با حوله یا پارچه ای خشک کنید و تا جایی که امکان دارد از دستمال کاغذی استفاده نکنید و از سشوار برای خشک کردن استفاده نکنید چون ممکن است آب را بیشتر به داخل گوشی فرو ببرد.

4-گوشی را یک شبانه روز در جایی گرم و خشک قرار دهید مثلا در نزدیکی بخاری یا رادیاتور یا آن را در کیسه ی برنج بگذارید یا دور حوله ای بپیچید تا رطوبت آن جذب شود.

5-وقتی تمامی این کارها ار انجام دادید و گوشی شما خشک شد اجزای گوشی را داخل آن قرار داده و گوشی خود را روشن کنید اگر روشن شد سریعا از آن نسخه ی پشتیبان تهیه کنید.

نوکیا هم رایانه لوحی می‌سازد

شرکت نوکیا که این روزها محبوبیت خود را در بازار جهانی تلفن‌ همراه از دست داده امیدوار است با معرفی رایانه لوحی ویژه خود رقابت جدیدی را آغاز کند.

به گزارش راسخون به نقل از فارس، استراتژی‌آنالیتیکس نوشت : نوکیا در نظر دارد طی این اقدام نخستین رایانه لوحی خود مبتنی بر سیستم‌ عامل ویندوز را روانه بازار کند.

لازم به ذکر است که نوکیا از سال گذشته تلاش برای ساخت رایانه لوحی ویژه خود را آغاز کرده بود و در نهایت عرضه رایانه لوحی Surface از سوی مایکروسافت باعث شد تا این پروژه توسط نوکیا به تعویق بیفتد.

اما مرکز تحقیقاتی Strategy Analytics هم‌اکنون اعلام کرده است که احتمال عرضه این رایانه لوحی از سوی نوکیا ضعیف است و در پی عرضه محصولی مشابه از سوی مایکروسافت، احتمال می‌رود که این اتفاق فعلاً صورت نگیرد.

کارشناسان این مرکز بر این باورند که اولویت نخست نوکیا گوشی هوشمند است و احتمال دارد که این شرکت در کنگره جهانی تلفن‌ همراه هم با چند گوشی هوشمند جدید و پیشرفته ظاهر شود. البته باید توجه داشت که این دیدگاه مبنی بر عده تولید رایانه لوحی توسط نوکیا نیست و دیگر کارشناسان همچنان بر این اصل استوارند که نوکیا رایانه لوحی ویژه خود را به‌زودی عرضه می‌کند.

تاریخ دقیق معرفی جدیدترین گلسی / تکرار رقابت دو تلفن مشهور

خبر از راه رسیدن تلفن جدید گلکسی اس مدتی است که در سایتهای اینترنتی منتشر شده است، اما تاکنون تاریخ دقیق آن اعلام نشده است، این تلفن جدید سامسونگ که در زمره فبلتها قرار می گیرد روز 24 اسفند وارد معرفی خواهد شد.

به گزارش راسخون به نقل از مهر، تعیین تاریخ دقیق معرفی تلفن گلکسی S IV به این معنا است که سامسونگ تلفن جدید خود را که چون نسخه قبلی امید زیادی به فروش آن بسته دو هفته پس از برگزاری کنگره جهانی موبایل در بارسلون معرفی می کند، اما تاکنون محل معرفی این رویداد اعلام نشده است.

براساس اطلاعات فاش شده و تأیید نشده، گلکسی S IV دارای پردازشگر 8 هسته ای اکسینوس، صفحه نمایش فول اچ دی، رم 2 گیگابایتی، دوربین پشت 13 مگاپیکسی، دوربین جلوی 2 مگاپیکسلی و آخرین نسخه اندروید آب نبات ژله ای 4.2.2 است.

این درحالی است که اچ تی سی درنظر دارد نسخه جدید One را امروز سه شنبه 19 فوریه ( اول اسفند) طی یک کنفرانس مطبوعاتی در لندن رونمایی کند. این تلفن که نام آن M7 است و انتظار می رود که پردازشگر 4 هسته ای، دوربین 13 مگاپیکسلی، اندروید 4.2 آب نبات ژله ای و رم 2 گیگابایتی داشته باشد.

نکته مهم در رابطه با این دو رونمایی است است که تلفن جدید اچ تی سی چون تجربه قبلی بار دیگر تحت الشعاع فروش گلسکی قرار می گیرد.

در هیچ کدام از گزارش ها به تاریخ عرضه این دستگاه ها در بازار اشاره ای نشده است اما براساس سنتهای هرساله این دستگاه ها چند هفته پس از مراسم رونمایی وارد بازار می شوند.

آیفون «کوچک شده» را تابستان امسال بخرید

اپل تابستان امسال مدل کوچک شده گوشی هوشمند خود با نام iPhone Mini و با قیمت 330 دلار را روانه بازار می‌کند.

به گزارش راسخون به نقل از فارس، سی‌نت نوشت : کتی هوبرتی (Katy Huberty) از تحلیلگران مرکز Morgan Stanley توضیح داد که ورود گوشی هوشمند iPhone Mini با قیمت 330 دلار در چین می‌تواند یک جهش مثبت برای اپل محسوب شود و فروش گوشی‌های هوشمند این شرکت در بزرگترین بازار تلفن‌همراه جهان را ارتقا دهد.

شرکت اپل هم‌اکنون صاحب 10 درصد بازار گوشی‌های هوشمند چین است و اگر مدل جدید آیفون را با قیمت ارزان‌تر وارد این کشور کند می‌تواند 20 درصد این بازار را به خود اختصاص دهد که این روزها آیفون 5 این بازار را در اختیار گرفته است.

به گفته کارشناسان، قیمت گوشی‌های هوشمند در بازار چین این روزها به ثبات رسیده و به همین خاطر فضا برای ظهور چنین گوشی ارزان‌قیمتی مهیا است. البته باید توجه داشت که انعقاد قراردادی با شرکت مخابراتی China Mobile و کمک گرفتن از آن برای عرضه این گوشی نکته کلیدی و مهم محسوب می‌شود.

این طور که پیش‌بینی شده اپل تابستان امسال مدل کوچک شده گوشی هوشمند خود را با نام iPhone Mini و با قیمت 330 دلار روانه بازار می‌کند. این قیمت برای بازار چین مربوط به مدل قفل نشده این گوشی می‌شود که البته قرار است در زمان یاد شده این گوشی با همین مشخصات به دست دیگر کاربران جهانی هم برسد

جزئیات ساعت اپل فاش شد / ساعتی قابل انعطاف با صفحه لمسی

یک درخواست ثبت اختراع توسط شرکت اپل شایعاتی که درباره تولید ساعت این شرکت بزرگ فناوری وجود داشت را تقویت کرد و مشخص شده که این ساعت از یک صفحه لمسی قابل انعطاف روی مچ دست کارر برخوردار است.

به گزارش راسخون به نقل از مهر، این طراحی نوآورانه که برای نخستین بار جزئیات آن منتشر می شود از فناوریهایی استفاه کرده که روزی می تواند در رایانه قابل پوشیدن اپل به کار رود.

چندی پیش در سایتهای اینترنتی شایعاتی درباره ساعت اپل و ظاهر آن منتشر شد اما ظاهرا شایعات منتشر شده ارتباطی به اصل ماجرا ندارد.

جزئیات ساعت اپل فاش شد / ساعتی قابل انعطاف با صفحه لمسی

این طرح در درخواست ثبت اختراع اپل یک دستگاه پوشیدنی را نشان می دهد که دارای یک صفحه لمسی است و روی مچ کاربر قرار می گیرد

این ساعت از همان فناوری استفاده می کند که در خط کشهای مچی دانش آموزان دوران بستان استفاده شده است.

این درخواست یک دستگاه قابل پوشیدن روی مچ دست را توصیف می کند که دارای یک حالت مسطح و یک حالت خمیده و یک صفحه نمایش قابل انعطاف است که روی نخستین لایه قابل انعطاف آن قرار گرفته است.

این دستگاه مچی به مچ دست کاربر بسته می شود و این عمل بستن از همان فناوری الهام گرفته که در خط کشهای مچی کودکان استفاده شده است، یعنی همان خط کشهایی که با ضربه روی مچ به دور آن حلقه می شود.

جزئیات ساعت اپل فاش شد / ساعتی قابل انعطاف با صفحه لمسی

این طرح غیر منتظره برای نخستین بار مشخص شده و نشان می دهد که حتی بدون اینکه استیو جابز در نقطه اوج این شرکت، اپل بازهم توانایی ایجاد شگفتی برای کاربران خود را دارد

خط کشهای مچی که طی دهه های 90 و حتی 80 میان نوجوانان محبوب بود خطکشها و یا دست بند هایی بود که از آهن قابل انعطاف ساخته می شود و با یک ضربه به سرعت به شکل حلقه ای ظاهر می شد.

این دستگاه ممکن است از این توانایی برخوردار باشد که بتواند اطلاعات منتقل شده از یک دستگاه الکترونیک قابل حمل که به احتمال زیاد این دستگاه آی فن است را در صفحه خود با استفاده از ارتباطات وایرلس نمایش دهد.

یکی از نوآوریهای جالب که در این درخواست توصیف شده شیوه شارژ شدن این دستگاه است که در میان گزینه های مختلف استفاده از انرژی خورشید مورد اشاره قرار گرفته است.

جزئیات ساعت اپل فاش شد / ساعتی قابل انعطاف با صفحه لمسی

اپل کوچکترین اظهار نظری درباره شایعات کنونی ارائه نکرده است اما برخی از طراحان تصوری که از این ساعت هوشمند در ذهن دارند را ارائه کرده اند

براساس برخی گزارشهای منتشر شده، اپل یک تیم 100 نفره از طراحان را در اختیار دارد که روی این دستگاه شبیه ساعت کار می کنند.

گوشی هوشمند گلکسی اس ۴ در تاریخ ۱۴ مارس پرده برداری خواهد شد

به نظر می رسد که جزئیات بیش تری در مورد گوشی هوشمند گلکسی اس ۴ منتشر شده است. قبلا اعلام شده بود که این گوشی جدید سامسونگ در ۱۵ مارس در مسکو پرده برداری خواهد شد اما اکنون شایعه شده است که این گوشی قرار است در تاریخ ۱۴ مارس و در شهر نیویورک به طور رسمی معرفی شود.

حال این امکان هم وجود دارد که سامسونگ این گوشی را در دو رویداد مطبوعاتی معرفی کند یک ۱۴ مارس در نیویورک و دیگری ۱۵ مارس در شهر مسکو اما این خبر قطعی نیست و هنوز توسط سامسونگ تایید نشده است. همچنین شایعه شده است که گوشی هوشمند گلکسی اس ۴ در دو مدل انتخابی با پردازنده ۸ هسته ای و ۴ هسته ای عرضه خواهد شد. دیروز اعلام شد که گلکسی اس ۴ دارای چهار هسته ای Exynos 5440 است اما با شایعه شدن خبر پردازنده ۸ گیگابایتی چیزی درباره آن نمی توان گفت.

یکی از رسانه های انگلیسی زبان اعلام کرده است که این گوشی دارای دو نسخه اروپایی و آمریکایی خوهد و دو پردازنده شامل آن خواهد بود. نسخه اروپایی دارای صفحه نمایش ۴٫۹۹ اینچی Super AMOLED با وضوح ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ پیکسل است اگر خبر پردازنده ۸ هسته ای واقعی باشد انتظار می رود که سنجش زمان آن ۱٫۸GHz باشد.

سایر مشخصات گوشی هوشمند گلکسی اس ۴ شامل ۲ گیگابایت رم و حافظه داخلی انتخابی ۱۶GB، ۳۲GB یا ۶۴GB است. همچنین این گوشی دارای دوربین جلویی ۲ مگاپیکسلی برای چت تصویری و دوربین عقبی ۱۳ مگاپیکسلی است. ویژگی جدیدی که به آن اضافه شده است سیستم ردیابی چشم می باشد که Eye Scroll نام دارد این سیستم قابلیت اسکرول کردن را با چشم امکان می سازد.

درباره تاریخ عرضه این گوشی اعلام شده که در بین ۱۵ تا ۲۲ آوریل برای اولین بار در انگلستان عرضه خواهد شد و پس از آن در اواخر ماه ژوئن در ایالات متحده عرضه می شود. اگر این گوشی ابتدا در ۱۴ مارس در شهر نیویورک معرفی شود انتظار می رود که عرضه آن ابتدا در ایالات متحده باشد.

این خبرها شایعه هستند و کسی از راست و دروغ آن ها نمی داند حال باید منتظر معرفی رسمی این گوشی از سوی سامسونگ باشیم. نظر شما درباره این خبر چیست؟

موزیک

کنسرت «مازیار فلاحی»

با صدای «مجید خراطها

لیست آلبوم‌های برتر سال

در کنسرت فرزاد فرزین

درخشش نوازنده‌ها در کنسرت «احسان خواجه امیری

امین حیایی خواننده شده است

نسخه جدید قطعه پرطرفدار «بی قرار»

همکاری شهاب اکبری با چاوشی، لهراسبی و حمید عسکری

پشت پرده آلبوم «فرکانس»

ترافیک کنسرت‌های ۱۰۰ هزار تومانی در آستانه نوروز

کنسرت «مازیار فلاحی» شب گذشته در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی بروی صحنه رفت:

برای «محسن یگانه» دوبار دست بزنید ...

مازیار فلاحی در سانس اول اجراهای شب گذشته سالن میلاد نمایشگاه بین المللی بروی صحنه رفت تا پذیرای دوستدارانش در این سالن باشد.

این خواننده قطعات پرطرفدارش از جمله «مجنون لیلی»، «دوست دارم»، «قلب یخی»، «لعنت به من» و... دیگر را اجرا کرد و با صدابرداری خوب سالن توانست شب پر خاطره‌ای را برای همه حاضران در سالن بسازد. این خواننده از‌‌ همان ابتدای برنامه‌اش سعی داشت با انرژی تمام به اجرای برنامه بپردازد و با وجود خستگی ناشی از اجراهای پر تعداد در ماه گذشته، توانست بدون کمترین مشکلی، برنامه‌اش را به اتمام برساند.

در بخش‌های ابتدایی برنامه، فلاحی رو به حاضرین گفت: «من به شخصه از جمله طرفداران و حمایت کننده‌های برگزاری جشنواره موسیقی فجر هستم و البته برخی پیشنهاد‌ها را هم داشته و دارم که به نظرم می‌تواند در ادامه روند این جشنواره موثر باشد. با این صحبت‌هایی هم که گفته می‌شود محدودیت‌های زیادی برای اجراهای زنده از سوی مسئولین هست، مخالفم. برگزاری کنسرت‌های فراوان و پرتعداد این روز‌ها هم دلیل این ادعای من است. از همه مسئولین محترم موسیقی کشور که در همه حال پشتیبان ما بوده و هستند و الان هم می‌دانم بسیاری از آن‌ها با خانواده‌هایشان در سالن حضور دارند، متشکرم و از همه آن‌ها بابت این حمایت‌ها ممنونم. که اگر حمایت‌های آن‌ها نبود واقعا موسیقی کشور تا این حد پیشرفت را به خود نمی‌دید.»

قطعه «دروغه» انتهای برنامه این خواننده بود که از اواسط آن ارکس‌تر به صورت کامل دست از نواختن برداشت و مردم تا انتهای این قطعه، آنرا همخوانی کردند تا فضای پر نشاط و پر احساسی در سالن حکمفرما باشد. ارکس‌تر در انتهای برنامه به همراه مازیار در جلوی سن قرار گرفت و به مدت نزدیک به یک دقیقه به همه حاضران در سالن تعظیم کرد که این رفتار مازیار و گروهش باعث شد همه حاضرین به صورت ایستاده به تشویق آن‌ها بپردازند.

حاشیه‌ها:

* تک نوازی گیتار «میلاد نو دست» در اواسط برنامه که قطعه «دسپرادو» را اجرا کرد، مورد توجه حاضرین در برنامه قرار گرفت.

* پس از اتمام قطعه چهارم مازیار فلاحی، محسن یگانه از درب شمالی سالن وارد سالن شد و در ردیف اول نشست. «خشایار فلاحی»‌‌ همان لحظه خبر حضور یگانه را به مازیار فلاحی داد و این خواننده هم با لبخندی گفت: «خوب الان خبر حضور یک نفر توی سالن رو به من دادن که خیلی بابت حضورش خوشحالم. می‌خوام یه جوری تشویق‌اش بکنید که بفهمه چقدر دوستش دارید: محسن یگانه....». شدت تشویق طوری بود که یگانه به احترام همه ایستاد و با لبخند به همه ابراز احساسات کرد. پس از اتمام تشویق‌ها مازیار با خنده با علامت دست از یگانه خواست که باز هم بلند شود و گفت: «برای محسن یگانه دوبار دست بزنید...» و یگانه هم با لبخند قبول کرد و سالن باز هم به تشویق این خواننده پرداخت.

* فلاحی قبل از اجرای قطعه قلب یخی رو به همه گفت: «من ظاهرا قراره تا آخر برای تیتراژ این مجموعه بخوانم!».

* مازیار در هنگام معرفی برادرش و تشکر از «خشایار فلاحی» گفت: «رنگ موهای برادرم نشان می‌دهد که در خانواده ما این امر ارثی است و هیچ ربطی به سن و سال و بقیه چیز‌ها ندارد.»

* محسن یگانه قبل از اجرای قطعه «دروغه» برای آماده شدن برای اجرای سانس دوم به همراه علی ثابت از سالن خارج شد.

«دیگه می‌رم» با صدای «مجید خراطها» منتشر می‌شود

نخستین آلبوم «مجید خراط‌ها» به زودی در بازار موسیقی کشور منتشر می‌شود.

این آلبوم که «دیگه می‌رم» نام دارد پس از کش و قوس‌های فراوان بالاخره به مرحله انتشار رسیده و این خواننده هم مثل بسیاری دیگر از چهره‌های زیر زمینی بالاخره مقدمات رسمی شدن‌اش فراهم شده و به زودی به جرگه خواننده‌های مجاز کشور خواهد پیوست.

این آلبوم شامل ۱۴ قطعه است که ۷ قطعه آن بازسازی قطعات پرخاطره و قدیمی این خواننده است و ۷ قطعه جدید هم به آن اضافه شده تا این خواننده با دستی پر به دیدار دوستدرانش برود.

«من آثارم را از طریق سایت‌ام منتشر می‌کردم و همین طور گستردگی انتشار آن‌ها و استقبال بیشتر و بیشتر شد تا دلگرمی من هم بیشتر شود. برخی آثارم را هم دوستان و دور و بری‌هایم منتشر کردند تا اوضاع جدی‌تر شود. اما در واقع من خودم را یک شاعر و نوازنده می‌دانم تا خواننده.»

گمانه زنی‌ها و آخرین پیگیری خبرنگار ما از انتشار این آلبوم تا اواخر اسفند حکایت دارد.

[ لیست آلبوم‌های برتر سال - به ترتیب امتیاز ]

حباب - محسن یگانه

امتیاز: 72,4/100 - تعداد رأی: 15286

----------------------------------------------------------------------------------

عاشقانه ها - احسان خواجه امیری

امتیاز: 69,6/100 - تعداد رأی: 9706

----------------------------------------------------------------------------------

جام مصفا - علیرضا افتخاری

امتیاز: 68,8/100 - تعداد رأی: 4182

----------------------------------------------------------------------------------

جاده رویاها - سیروان خسروی

امتیاز: 68,6/100 - تعداد رأی: 5561

----------------------------------------------------------------------------------

خاطرات مبهم - رضا یزدانی

امتیاز: 67,3/100 - تعداد رأی: 452

----------------------------------------------------------------------------------

پرچم سفید - محسن چاوشی

امتیاز: 66,1/100 - تعداد رأی: 18191

----------------------------------------------------------------------------------

قصهٔ زندگی - ایرج (حسین خواجه امیری)

امتیاز: 65,8/100 - تعداد رأی: 2774

----------------------------------------------------------------------------------

صدای سازش - سعید کوکلانی

امتیاز: 65,8/100 - تعداد رأی: 11154

----------------------------------------------------------------------------------

شلیک - فرزاد فرزین

امتیاز: 65,8/100 - تعداد رأی: 13882

----------------------------------------------------------------------------------

دل آواهایی برای صلح و عشق - بی کلام (اثری از پژمان مصلح)

امتیاز: 65,5/100 - تعداد رأی: 1641

----------------------------------------------------------------------------------

یکی هست - مرتضی پاشایی

امتیاز: 65,3/100 - تعداد رأی: 2163

----------------------------------------------------------------------------------

60 ثانیه - بهادر خادمی

امتیاز: 65,2/100 - تعداد رأی: 6831

----------------------------------------------------------------------------------

حریق خزان - علیرضا قربانی

امتیاز: 65,2/100 - تعداد رأی: 847

----------------------------------------------------------------------------------

من و بارون - بابک جهانبخش

امتیاز: 65,2/100 - تعداد رأی: 3566

----------------------------------------------------------------------------------

ساقی سرمست - محمدعلی کریمخانی

امتیاز: 65,2/100 - تعداد رأی: 147

----------------------------------------------------------------------------------

آرامش - بهنام صفوی

امتیاز: 65,2/100 - تعداد رأی: 3107

----------------------------------------------------------------------------------

تو که نباشی - ایمان نبی زاده

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 951

----------------------------------------------------------------------------------

تنها نخواهم ماند - بی کلام (اثری از کیهان کلهر)

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 1965

----------------------------------------------------------------------------------

دستهای خالی - فاتح نورایی

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 2156

----------------------------------------------------------------------------------

تو محکومی به برگشتن - خشایار اعتمادی

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 753

----------------------------------------------------------------------------------

ماه می خنده - محمدرضا هدایتی

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 2754

----------------------------------------------------------------------------------

احتیاط - مهدی مقدم

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 899

----------------------------------------------------------------------------------

شب و روز - مجتبی کبیری

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 635

----------------------------------------------------------------------------------

بر سماع تنبور - علیرضا قربانی (گروه شمس)

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 958

----------------------------------------------------------------------------------

من و تو - مانی رهنما

امتیاز: 65,1/100 - تعداد رأی: 1247

----------------------------------------------------------------------------------

دلصدا - فریدون آسرایی، محسن چاوشی، فرزاد فرزین، بهنام صفوی، شهاب رمضان، مهدی یغمایی، شاهد صادقپور

امتیاز: 65,0/100 - تعداد رأی: 1411

----------------------------------------------------------------------------------

یه سال دیگه - صادق دری

امتیاز: 65,0/100 - تعداد رأی: 773

----------------------------------------------------------------------------------

ای جان جان بی من مرو - همایون شجریان

امتیاز: 65,0/100 - تعداد رأی: 1170

----------------------------------------------------------------------------------

فریاد آسمان - علی رستمیان

امتیاز: 65,0/100 - تعداد رأی: 191

----------------------------------------------------------------------------------

زیر بارون 2 - امیر طبری

امتیاز: 65,0/100 - تعداد رأی: 382

----------------------------------------------------------------------------------

لحظه های بی هوا - میثم مروستی

امتیاز: 65,0/100 - تعداد رأی: 502

----------------------------------------------------------------------------------

دیار عاشقان - علی تفرشی

امتیاز: 65,0/100 - تعداد رأی: 116

----------------------------------------------------------------------------------

سرنوشت - هادی احمدی

امتیاز: 65,0/100 - تعداد رأی: 315

----------------------------------------------------------------------------------

کنسرت جاودانه‌ها (1) - اسفندیار قره باغی، داود حیدری، رضا عشقی‌پور، حمید خندان

امتیاز: 64,9/100 - تعداد رأی: 151

----------------------------------------------------------------------------------

رخصت - ناصر عبدالهی

امتیاز: 64,9/100 - تعداد رأی: 531

----------------------------------------------------------------------------------

کنسرت سیمرغ - همایون شجریان

امتیاز: 64,9/100 - تعداد رأی: 434

----------------------------------------------------------------------------------

اعتراف - محسن همتی

امتیاز: 64,9/100 - تعداد رأی: 275

----------------------------------------------------------------------------------

می تراود مهتاب - سالار عقیلی

امتیاز: 64,8/100 - تعداد رأی: 174

----------------------------------------------------------------------------------

عصرها به یاد تو - کیان مقدم

امتیاز: 64,8/100 - تعداد رأی: 200

----------------------------------------------------------------------------------

عشق آتشين - امين الله رشيدي

امتیاز: 64,7/100 - تعداد رأی: 128

----------------------------------------------------------------------------------

گاهی سه گاهی - محمد معتمدی

امتیاز: 64,7/100 - تعداد رأی: 338

----------------------------------------------------------------------------------

آخرین دیدار - کامران عطا

امتیاز: 64,6/100 - تعداد رأی: 91

----------------------------------------------------------------------------------

سایه دوست - سید عبدالحسین مختاباد

امتیاز: 64,5/100 - تعداد رأی: 154

----------------------------------------------------------------------------------

آژنگ - امیرحسین مدرس

امتیاز: 64,5/100 - تعداد رأی: 195

----------------------------------------------------------------------------------

مهربونم - سعید عرب

امتیاز: 64,4/100 - تعداد رأی: 91

----------------------------------------------------------------------------------

قطعات موسیقی مجلسی برای سنتور - بی کلام (اثری از فرامرز پایور)

امتیاز: 64,4/100 - تعداد رأی: 73

----------------------------------------------------------------------------------

یادته - شهاب اناری و ایمان سرورپور

امتیاز: 64,4/100 - تعداد رأی: 1223

----------------------------------------------------------------------------------

ترس - سیاوش کاظمی

امتیاز: 64,1/100 - تعداد رأی: 3780

----------------------------------------------------------------------------------

من عاشقم - میثم معافی

امتیاز: 64,0/100 - تعداد رأی: 75

----------------------------------------------------------------------------------

نای جان - بی کلام (اثری از استاد حسن کسایی)

امتیاز: 63,9/100 - تعداد رأی:

هیجان مضاعف شیرازی‌ها در کنسرت فرزاد فرزین

کنسرتهای فرزاد فرزین را باید متفاوت‌ترین کنسرتهای سالهای اخیر دانست. او معمولاً در اجرا‌هایش سورپرایزی برای مخاطبین دارد و اهمیت ویژه‌ای هم برای جذابیت‌های بصری اجرا قائل است. اما این بار یک اتفاق غیرمنتظره باعث شد حتی خود او هم غافلگیر شود!

چند هفته پیش بود که در جریان یکی از بازی‌های لیگ بر‌تر فوتبال کشور که در ورزشگاه حافظیه شیراز برگزار می‌شد، یکی از تماشاگران وارد زمین شد و برای لحظاتی مهدی رحمتی را در آغوش کشید. گویا این حرکت خاطره انگیز (!) از دنیای فوتبال الگوبرداری شده و به اهالی موسیقی سرایت کرده است! سه شنبه شب و در سانس دوم اجرای فرزاد فرزین در سالن «حافظ» شهر شیراز، یکی از هواداران او که حسابی هیجان زده شده بود در اواسط اجرا روی سن پرید و فرزاد را بغل کرد و لحظاتی در آغوش او جا خوش کرد. فرد خاطی با دخالت عوامل اجرایی کنسرت از روی استیج خارج شد.

از این اتفاق که بگذریم، باید به استقبال گستردهٔ شیرازی‌ها از اجرای این هنرمند اشاره کرد. سرپرستی گروه در این اجرا بر عهدهٔ موزیسین با تجربه و خوش نام «زایا سلیمان» بود که به تازگی همکاری‌اش با گروه «شوک» را آغاز کرده است. مهرداد معافی، امیر میلاد نیکزاد، کسری خدیور، محمد شاکر، احمد امین‌پور، آرین و آرمن کشیشی از دیگر اعضای گروه بودند و رهبری گروه ارکستر هم بر عهده امیرمیلاد نیکزاد بود. این اجرا در روزهای ۸ و ۹ اسفند ۹۱ در چهار سانس و با اجرای قطعات مختلف فرزاد فرزین برگزار شد. قطعهٔ «راه من» (از آلبوم گروهی دلصدا) از جمله قطعاتی بود که با استقبال مخاطبین روبرو شد.

در کنسرت یک سانسس شب گذشته صورت گرفت؛

درخشش نوازنده‌ها در کنسرت «احسان خواجه امیری»

احسان خواجه امیری در شبی که قرار بود به فاصله یک ساعت بعد از او «فرزاد فرزین» در سالن نمایشکاه میلاد بروی صحنه برود، در روز خوب ارکس‌تر و نوازنده‌هایش، به اجرای برنامه پراخت.

این خواننده ابتدای برنامه‌اش را با «احساس آرامش» شروع کرد تا در ابتدای برنامه‌اش یک گرد و خاک اساسی به پا کند. به مرور او سراغ قطعات پر طرفدار و عاشقانه‌اش رفت و «میوه ممنوعه»، «کجایی» و «لحظه» فضای حسی دل انگیزی را به سالن آورد و به مرور «نمی‌دونی» و «دوستی» و «پرنده» هم جیغ خیلی‌ها را در آورد.

مثل همیشه «سلام آخر» و «لحظه» بیشترین طرفدار را در سالن داشت تا باز هم قطعات آرام و حسی خواجه امیری بیشتر مورد استقبال قرار بگیرد.

خود این خواننده هم مشخصا با آمادگی کامل و صدایی قدرتمند روی صحنه حاضر شده بود و هیچ نشانی از خستگی ناشی از اجراهای متعدد در شهرهای مختلف در او دیده نمی‌شد.

حاشیه‌ها:

* بدون شک نکته قابل توجه اجرای شب گذشته احسان خواجه امیری، روز خوب و درخشش نوازنده‌ها و رهبر ارکستر‌اش بود که با قدرت تمام ساز زدند و باعث شدند این خواننده اجرایی ویژه و خاص را در شبی که به نظر می‌رسید با یک کنسرت معمولی رو به رو هستیم، شاهد باشیم. «هومن نامداری» رهبر ارکس‌تر خواجه امیری با هوش و قدرت اجرای زنده‌اش نشان داد که با فاصله زیادی از بقیه، جزو بهترین‌های ایران است و هومن غفاری نیز با اجرای مسلط‌اش خیلی‌ها را انگشت به دهان کرد. امید حجت و احسان نی زن نیز از دیگر نوازنده‌هایی بودند که در روز خوبشان توانستند اجرایی قابل توجه را برای این خواننده بسازند.

* خواجه امیری در بخش‌هایی از برنامه‌اش و پس از اجرای قطعه «میوه ممنوعه» رو به حضار گفت: «در مقطعی که من تیتراژ تلویزیونی زیاد می‌خواندم، در یکی از کنسرت‌هایی که در همین سالن بود همه حاضرین تیتراژ‌های معروف را می‌خواستند که من بخوانم. یک نفر هم این وسط و در همین ردیف‌های جلو گیر داده بود که تیتراژ «جومونگ» را بخوان! ول کن هم نبود. همه دغدغه من در روی سن این بود که خدایا مگر سریال جومونگ تیتراژ هم دارد؟! بعد از اجرا بود که فهمیدم سرم چه کلاهی رفته و یک نفر چقدر خوب توانسته سر به سرم بگذارد. از آن زمان تا حالا هر وقت تیتراژ‌ها را می‌خوانم، به «جومونگ» فکر می‌کنم!».

* در هنگام معرفی امید حجت، به یک باره از سمتی که این نوازنده ایستاد بود، دود غلیظ ویژه «لیزر شو» با فشار به روی استیج فرستاده شد تا احسان با دیدن این صحنه و نوازنده‌اش که در بین دود غلیط محو شده بود او را با لقب «امید دودی» (!) معرفی نماید!

* قطعه «پرنده» پس از درخواست‌های مکرر حاضرین اجرا شد تا خواجه امیری پس از دیدن شدت محبوبین این اثر با خنده بگوید: «دارم راستی راستی فکر می‌کنم که واقعا من یه پرنده م و باید پر بزنم و برم‌ها!. چرا هیچکس کار‌های خودم رو درخواست نمی‌کنه؟!»

* پس از چند کنسرت متوالی که شاهد اجرای برخی قطعات با کمانچه بودیم خواجه امیری در این برنامه این بخش را به دلایل نامعلوم حذف کرده بود.

* یکی از بزرگ‌ترین معظلات اجراهای زنده در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی، ضعف بزرگ در سرویس حمل و نقل و نبود سرویس‌های تاکسی است که به دلیل عدم مدیریت و توجه، در انتهای برنامه‌ها شاهد هستیم که بسیاری از علاقمندان به موسیقی مجبورند با پای پیاده مسیر زیادی را طی نمایند تا ماشین گیرشان بیاید. در برخی مواقع نیز شاهد ارقام نجومی ۴۰، ۵۰ هزار تومانی هستیم که از سوی راننده‌های ماشین‌های شخصی مستقر در پارکینگ نمایشگاه به علاقمندان موسیقی هستیم که دیشب نیز شاهد‌اش بودیم که با اعتراض‌های گسترده مردم رو به رو شد و تنش‌هایی را نیز به وجد آورد. امید است مسئولین هر چه زود‌تر و قبل از هر اتفاق تلخی، به این مشکل بزرگ رسیدگی نمایند.

امین حیایی که این روزها درام سیاسی «قلاده های طلا»

را روی پرده دارد، از این مسئله سخن گفته که به زودی تازه ترین آلبوم خود -

در مقام خواننده- را به بازار موسیقی عرضه خواهد کرد.

برای مشاهده متن کامل به ادامه مطلب بروید

امین حیایی که این روزها درام سیاسی «قلاده های طلا» را روی پرده دارد، از این مسئله سخن گفته که به زودی تازه ترین آلبوم خود -در مقام خواننده- را به بازار موسیقی عرضه خواهد کرد.

امین حیایی که پیش از این هم سابقه فعالیت موسیقایی در گروه «هفت» را داشته است، قطعات آلبوم جدید خود را با همکاری برادر همسرش، «آرش خوش خلق» ساخته!تاکنون حدود هفت قطعه از این آلبوم آماده شده و با آماده شدن سه تا چهار قطعه دیگر کار ساخت قطعات آلبوم به پایان می رسد.

حیایی قصد دارد، تنظیم قطعات آلبوم جدید خود را نیز به کارن همایونفر بسپارد تا به واسطه تجربیات فراوان کارن هم که شده یک اتفاق موزیکال خوب در بازار موسیقی رقم بخورد!

نسخه جدید قطعه پرطرفدار «بی قرار» با صدای سیروان خسروی

سومین آلبوم «سیروان خسروی» چندی پیش با 11 قطعه عرضه شد. قطعه ی «بی قرار» از این آلبوم، از جمله قطعاتی بود که مورد توجه مخاطبین قرار گرفت و استقبال چشمگیری از آن به عمل آمد و باید آن را یکی از محبوب ترین قطعات آلبوم «جاده رویاها» دانست. همخوانی مردم در کنسرتهای سیروان هنگام خواندن این قطعه، گواهی بر این مدعاست. او یک Club Remix از این آهنگ ساخته و منتشر کرده است تا هوادارانش نسخه ی ریتمیک «بی قرار» را بشنوند.

هرچند تنظیمهای ریتمیک سیروان برای سایر خوانندگان هیت شده اند، اما معمولاً او در آلبومهای خود قطعات آرامی دارد که ثابت می کند در تنظیمهای اسلو نیز به همان اندازه موفق است؛ «نامه ای از آسمان»، «ساعت 9»، «دوسِت دارم»، «من عاشقت شدم» و البته «بی قرار»، نمونه هایی از این دست هستند.

به بهانه ی انتشار این قطعه گپ و گفت کوتاهی با سیروان انجام دادیم که در ادامه می خوانید:

چرا قطعه ی «بی قرار» را برای ریمیکس انتخاب کردی؟

دلیلش این بود که این قطعه هم از تراکهای موفق آلبوم بود و مورد استقبال مردم قرار گرفته بود، و هم اینکه تقریباً می توان گفت تنها تراک آرام آلبوم بود که می شد آن را ریمیکس کرد.

نسخه ی جدید بی قرار چه ویژگی ای دارد؟

تنظیم جدید این قطعه، چیز عجیب و غریبی نیست. بلکه یک تنظیم استاندارد است و در واقع خواستم علاوه بر ورژن اصلی اش، یک ورژن ریتمیک هم داشته باشد.

آیا ممکن است در آینده نسخه ی جدید قطعات دیگر آلبوم «جاده رویاها» را هم بشنویم؟

بله، احتمالش وجود دارد.

باز هم یک تراک آرام را ریمیکس خواهی کرد؟

نه، حتماً اینطور نخواهد بود که یک قطعه ی آرام را ریمیکس کنم و ورژن ریتمیکش را بسازم. بلکه شاید عکس آن اتفاق بیفتد و یک آهنگ ریتمیک را مجدداً تنظیم کرده و نسخه ی اسلوی آن را منتشر کنم.

پس در واقع صرفاً «تنظیم مجدد» انجام خواهد شد...

بله، دقیقاً. برای مثال قطعات «بارون» و «بارون پاییزی» که در کنسرتهای اخیر هم ورژن اسلوی آن را اجرا کردیم و مورد پسند مردم هم واقع شد...

این اتفاق کِی خواهد افتاد؟

به زودی! اما هنوز تصمیمی در این زمینه نگرفته ام و نمی توانم زمان دقیقی برایش تعیین کنم.

***

متن ترانه ی «بی قرار» سروده ی امید جامع:

روی دیوارا می نویسم تک تکِ خاطراتو

از گذشته با تو

بدیاتو می سوزونم، می کِشم خوبیاتو

تا بدونی با تو

زندَه م و زندگی می کنم من...

بی قرار تواَم چشم انتظار تواَم

گفتی مال منی، من تکیه گاه تواَم

اما احساس تو به دل عاشقم دل نبست

قلب سنگی تو شیشه ی عشقمونو شکست

هر طرف عکس تو روبروی منه

چشمای آسمون واسه دیدن کمه

از تو هم بگذرم چی واسم باقی میمونه

لااقل با کسی بمون که قَدرتو بدونه...

بی قرار تواَم چشم انتظار تواَم

گفتی مال منی، من تکیه گاه تواَم

اما احساس تو به دل عاشقم دل نبست

قلب سنگی تو شیشه ی عشقمونو شکست

آهنگساز و تنظیم کننده جوان کشورمان از انتشار آلبومی که خود در آن تنظیم کنندگی کرده خبر داد و در این باره به موسیقی ما گفت: آلبوم «من خود آن سیزدهم» تا ۱۵ روز دیگر منتشر و روانه بازار موسیقی خواهد شد.

شهاب اکبری در ادامه گفت: در این آلبوم که خواننده ن محسن چاوشی است چهار قطعه را من تنظیم کرده‌ام که از مدت‌ها پیش خبر انتشار آن پخش شده اما هنوز خبری از آن نشده است.

این تنظیم کننده که با خواننده‌های دیگری نیز همکاری دارد در ادامه همکاری‌های خود توضیح داد: یک قطعه آهنگ برای موسسه خیریه ایتام پیام امید با صدای علی لهراسبی کار کرده‌ام که به زودی منتشر می‌شود. این قطعه تا ۱۵-۱۶ روز دیگر و همزمان با برگزاری بازارچه خیریه با همین عنوان پخش می‌شود.

وی افزود: با حمید عسکری نیز طی صحبتهایی که داشته‌ایم قرار شده همکاری خود را در زمینه تنظیم آغاز کنم. همکاری با این خواننده برای اولین بار است که برای من اتفاق می‌افتد اما فکر می‌کنم کار خوبی از آب در بیاید.

شهاب اکبری همچنین خاطر نشان کرد: آلبوم مهرداد شهسوارزاده نیز با همکاری من صورت گرفته است اما از آنجایی که برخی از تنظیم‌ها نهایی نشده است هنوز آلبوم را برای دریافت مجوز راهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نکرده‌ایم. آلبوم مهرداد یکی از آلبومهای قابل و در خور توجه است که سعی داریم متفاوت از دیگر کارهای این خواننده اما در ادامه آن‌ها باشد.

به گفته این آهنگساز و تنظیم کننده آلبوم مهرداد شهسوارزاده نیز در بهار سال آینده روانه بازار موسیقی خواهد شد.

شهاب اکبری تا کنون تنظیم‌های موفقی را با صدای خواننده‌های بسیار راهی بازار موسیقی کرده و با وجود سن و سالی که دارد یکی از حرفه‌ای‌های تنظیم در ژانر ۱ا۱ به شمار می‌آید. او هم اکنون همکاری با خواننده‌های جوانی را در برنامه کاری خود دارد که فعلا نخواست خبری از آن‌ها منتشر شود.

پشت پرده آلبوم «فرکانس» در گفت و گویی متفاوت با «احسان حق شناس»

«فركانس» نتيجه همه تلاشم است

آلبوم احسان حق شناس چند روزي هست كه در بازار موسيقي كشور منتشر شده و با واكنش هاي مثبت و منفي فراواني هم رو به رو شده است. آلبومي كه تمام مراحل ساخت آن در خارج از كشور انجام شده و در اوج روزهايي كه آلبوم هاي موسيقي در بازار موسيقي كشور منتشر مي شود، تبليغات اين آلبوم به قدري زياد و بالاست كه باعث شده بيشتر از بقيه آثار اين اثر و پوستر طلايي آن در فروشگاه هاي موسيقي به چشم بيايد. چند روز قبل از انتشار اين آلبوم در بازار موسيقي كشور، با اين خواننده به گفتگو نشستيم كه حاصل اش هميني شد كه مي بينيد. اين گفتگو را تا انتها بخوانيد:

مثال مهمی در بین مردم هست این روزها که «هر کس از ننه بابایش قهر کند خواننده می شود». تو هم از ننه بابایت قهر کرده ای که خواننده شدی؟

این مثال اشتباهی است که در ببین مردم ما بوجود آمده. در همه جای دنیا هم انقدر خواننده هست و هنرپیشه و بازیگر. در ایران ولی به این نگاه قضیه را می بینند و متاسفانه درست نیست.

یعنی زیاد بودن هر چیزی دلیل خوب بودن آن است؟

ازدیاد در عالم هنر به پیشرفت ختم می شود. چه خواننده و چه بازیگر و چه در هر فضای دیگری. این اتفاق باعث می شود هنر جوش و خروش داشته باشد و همین طور جلو برود.

این اتفاق در ایران به نظر تو افتاده؟

کمی در ایران انحراف وجود دارد ولی در کلیت اگر به قضیه نگاه کنی، داستان قطعا همین طور است.

از اینکه لقب «گران ترین آلبوم های پاپ» در ایران در مورد آثار تو عنوان می شود چه حسی داری؟

خوب اینکه برای کارم ارزش قائل هستم که بد نیست. به نطر تو ایرادی در این ماجرا هست؟

من نمی گویم بد است. ولی این خرج های زیاد آیا در کیفیت و کلیت آلبوم هم تاثیر داشته؟

صد در صد همین بوده . هر چقدر پول بدهی آش می خوری. در مورد آلبوم من هم دقیقا همین طور است. هر چقدر به کارت ارزش قائل شده باشی مخاطبت هم این را می فهمد و با آن پیش زمینه ذهنی سراغ کارهایت می آید. در حال حاضر بزرگ ترین معضل در ایران این است که کارها به گوش مخاطب نمی رسد. تو باید بیشترین توانت را صرف این کنی که مردم کارت را بشنوند.

این خرجها بازگشت مالی هم دارد؟

ببین مسئولین اگر همتی را که درباره سینما و معضل فیلم های کپی شروع کرده اند در قبال موسیقی هم انجام دهند، اوضاع خیلی فرق می کند. ولی در حال حاضر، چرا دروغ؟ موسیقی و آلبوم دادن در ایران هیچ بازگشت مالی ندارد!

یعنی تو با این پیش زمینه ذهنی که آلبوم هیچ سودی برای تو ندارد پیش رفته ای؟

این ماجرا مختص من نیست . در مورد کلیت موسیقی صدق می کند که هر کس که برای آلبومش خرج می کند، می داند که قرار نیست سودی در آلبوم بکند.

تو برای آلبومت چقدر خرج کردی؟

بالای صد هزار دلار!

به پول ایران می شود چقدر؟

ما روزی که شروع کردیم دلار 1100 تومان بود. میانیگین بخواهیم رقمی را در بیاوریم چیزی حدود دویست میلیون تومان. البته همه این قیمت ها بدون احتساب سفر دو ماهه و اقامت من در آمریکا برای تولید آلبوم است.

چرا فکر می کنی آلبومت گران ترین آلبوم سال بوده؟

چون می دانم همه آلبوم ها با قیمتی زیر 60 میلیون جمع می شوند.

ولی من می دانم که آلبوم های زیادی بوده که با بیشتر از این قیمتی که تو می گویی جمع شده اند.

مثال بزن.

نمی خواهم از کسی اسم بیاورم ولی واقعا وجود دارد.

ببین قیمت ها در ایران مشخص است. اگر با قیمت گران ترین هنرمندان داخلی هم بخواهی حساب کنی، باز هم به حرف من می رسی. آلبوم من در بهترین کمپانی آمریکا جمع شده. حواست هست؟!

فکر نمی کنی کمی برای تو زود بود که وارد فضا و مارکت خارج از کشور بشوی؟ کمی زود از فضای موزیسین های داخلی زده نشدی؟

بحث هنرمندان داخلی و سلیقه آنها نیست. ولی به نظر من در بازار موسیقی ایران آلبوم ها و ملودی و تنظیم ها بیش از حد شبیه هم شده. قصد جسارت به کسی ندارم ولی همه آنهایی که در بطن ماجرا هستند می فهمند من چه می گویم. دلیلی که من این کار را کردم و با هنرمندان خارجی همکاری کردم این بود که دوست داشتم کسی این کار را برای من بسازد که گوش اش اصلا به فضای موسیقی داخلی آشنا نباشد.

این تکراری بودن فضای داخلی به قول تو ، چرا هنوز مخاطب دارد ؟

عادت بوجود آمده و بازار داخلی فرمولی شده. من خواستم خرق عادتی را در این بازار داشته باشم و به نظرم موفق هم خواهد شد. شاید این خرق عادت بسیاری از هنرمندان را سر ذوق آورد و من جاده صاف کن خیلی ها شدم.

این ادعا ادعای بزرگی است. بر اساس چه پیشینه ای این ادعا را می کنی؟

بر اساس تیم 20 نفره ای که در مارکت خودشان بهترین اند و آلبوم من با مدیریت آنها پیش رفته است. تیم بیست نفره ای که همه جوانب آلبوم را مو به مو در حال مدیریت اند و من به کارشان اعتقاد دارم.

این موضوع چقدر به کیفیت آلبوم ربط دارد؟

همه چیز برای بهترین کیفیت آلبوم تعیین شده و در این مورد شک نکنید. ما از همین الان برای اجراها و کنسرت های سال بعد هم به نتیجه گیری رسیده ایم و در حال جلو رفتن ایم.

و چقدر به گروهی که انتخاب کرده ای اعتقاد داری؟

من بهترین ها را در هر شاخه انتخاب کرده ام. از شرکت تولید تا استودیوی که در آن کارها ضبط شده. ماجرا از این قرار است که باید برای کار خوب، سراغ بهترین ها بروی. بین در ایران شرکت هایی هستند که مثلا مدیر این شرکت اصلا سواد خواندن و نوشتن ندارد و با چند موتور سوار و یک فروشنده شرکت پخش راه انداخته و دارد کار می کند. ته همکاری با این قبیل آدمها هم دادگاه و شکایت کشی و از این صحبت هاست. ولی آنهایی که در راس کارهای من اند، همه و همه با مدیریت کمپانی 20 hz آمریکا انجام می شود. آدمهایی در این کمپانی اند که سالهاست شغل شان این است. برنامه ریزی می کنند. برای آلبوم من تعریف فضا داشتند. یعنی 15 فضا برای من تعریف شد که کارهایم باید در آن فضا ها باشند. از آن 15 فضا ، 12 قطعه در آلبوم من گنجانده شده.

این نوع همکاری فکر نمی کنی در مارکت ایرانی کمی غریبه باشد و مخاطب نتواند با آن ارتباط برقرار کند؟

تو فکر میکنی مردم ما فقط موسیقی هایی را که در ایران تولید می شود ، گوش می کنند؟ از آثار عربی و ترک کسی چیزی نمی داند؟ خود تو خوب می دانی که در برخی مواقع یک کار خارجی به قدری در ایران محبوب می شود که هیچ کار داخلی نمی تواند به آن میزان محبوبیت برسد. الان عصر اینترنت و دیجیتال است. موسیقی روز دنیا در لیست mp3 های نوجوانان ایرانی است. آنها همه چیز گوش می دهند و کاملا به روز اند. این اشتباه تو در نگاه به بازار داخلی است به نظرم.

آلبوم تو را چه کسانی قرار است گوش کنند؟

کسانی که با موسیقی روز جهان ارتباط برقرار کرده اند و دوست دارند.

چند درصد مخاطب ایرانی موسیقی روز دنیا را گوش می کنند؟

قشر جوان جامعه قرار است آثار من را بشنوند و 90 درصد قشر جوان این روزهای بازار موسیقی ایران، کارهای روز جهان را می شنوند. مثال می خواهی؟ «ادل». دنیا را گرفت و ایران هم جزو همان دنیایی بود که به تسخیر او در آمد. چرا؟ چون دوستش دارند و انتخابش کرده اند. او راهی را شروع کرد که خیلی ها دنباله روی او شده اند. نگاه جهانی به مخاطب.

تو می خواهی کاری کنی که بقیه دنباله روی تو شوند و به این خاطر وارد مارکت خارجی شده ای؟ که بقیه را دنبال خودت بکشی؟

اولین آلبومی که در دنیای پاپ نشست خبری داشت آلبوم من بود. (تیک تیک) . الان هیچ آلبومی بدون کنفرانس مطبوعاتی منتشر نمی شود. یا مثلا استفاده از گروه «....» در کنسرت ام که وظیفه تامین امنیت مردم را در سالن به عهده داشتند. بعد از آن برنامه بود که همه کنسرت ها با این قبیل گروه ها شروع به همکاری کردند. در این آلبوم هم اتفاقاتی افتاده که من با اطمینان به تو می گویم خیلی ها را دنباله روی خود خواهد کرد.

تو در آلبوم های قبلی ات با «بنیامین» و «مازیارفلاحی» همکاری داشتی و پیش بینی من این بود که در اثر جدید هم این اتفاق بیفتد. ولی ظاهرا این اتفاق نیفتاده. چرا؟

در آلبوم اول من بنیامین برای اولین بار در سالهای فعالیت اش برای کس دیگری ملودی ساخته بود. کاری هم که او برای من ساخت مورد استقبال هم اتفاقا قرار گرفت. در آلبوم بعدی هم مازیار فلاحی پررنگ تر بود و بنیامین هم حضور داشت. ولی کلا متاسفانه بازار ایران جوری است که در برخی مواقع ، برخی اتفاق ها به دوستی ها و ارتباطات کاری لطمه می زند. منظور من هیچکدام از این دوستان نیست و خیلی کلی حرف می زنم. مثلا تو با یک آهنگساز یا خواننده ای در یک دوره همکاری داشته ای. بعد از گذشت چند ماه آن هنرمند بنا بر یک اتفاق یا هر چیز دیگری به چهره ای تاره تبدیل می شود و زرق و برق گذرای دوران ستارگی باعث می شود آثار قبلی و گذشته خودش را نهی کند. یعنی کارنامه کاری خود را زیر سوال ببرد. در ایران متاسفانه این ماجرا به وفور وجود دارد و این اشتباه است. حرفم را اگر بخواهم راحت به تو بگویم ، باید این جمله را استفاده کنم که برخی آدم ها ظرفیت های ستاره شدن را در ابعاد درونی شخصیتی شان دارا نیستند.

حالا با این اوصاف چرا رابطه کاری تو با مازیار و بنیامین دیگر مثل گذشته نیست ؟

ببین هیچ اتفاقی بین مانیفتاده. فقط رابطه ما دیگر به گرمی گذشته نیست. دلیل اش هم بماند. می روی و دوباره یک چیزی می نویسی همه را می اندازی به جان من! دلیلش را برو و از همان آدم هایی بپرس که فکر می کنند رابطه ما دیگر مثل سابق نیست.

خوب در برخی شرایط کاری برای آدم ها ، باید یک سری محدودیت ها هم باشد قبول نداری؟

قطعا همین طور است ولی حیف که نمی شود در مورد بعضی چیزها با تو حرف زد!

تو مثلا اگر جای «کریس د برگ» بودی به همین راحتی اجازه می دادی من به خانه تو بیایم؟

ببین رفتار حرفه ای با رفتارهای شخصی دو چیز کاملا جدا از هم اند. ولی در کل بعضی اتفاقات گذری باعث می شود آدم ها گذشته شان یادشان برود. من کاری به جایگاه آدم ها ندارم ولی اعتقادم این است که هنرمندان داخلی وقتی کمی حساب های بانکی شان عدد های چند صد میلیونی را به خود می بیند، همه چیز یادشان می رود. این اصل ماجرایی است که می خواستم به تو بگویم.

شاید فرق تو با خیلی ها این باشد که تو اول از طریق کارت آن رقم ها را در حسابت دیده ای و بعد وارد این عرصه شدی.

خیلی ها البته بابت این ماجرا پشت سر من حرف می زنند که فلانی خرج می کند و ... از این حرفها. جواب من به همه این دوستان این است که همه خاانواده من در عرصه تجارت اند و بخاطر همین من هم ناخودآگاه وارد این کار شده ام و به این موضوع هم افتخار می کنم. من کار کرده ام و به این جایگاه رسیده ام. کسی که نیامده به من پول بدهد و ارثیه ای هم که به من نرسیده. پس این بحث ها مزخرف است. الان «جاستین بیبر» هم فرزند یک میلیاردر است. کسی می تواند بگوید او بواسطه پول وارد گود شده؟

خوب usher او را کشف کرده. بعد چهره ها هم از او حمایت کرده اند.

ولی در مورد من هر کسی رسید یک سنگی هم جلوی پایم انداخت.

آدم های زیادی هم هستند که از تو حمایت می کنند. پیام ، فرید احمدی، امیر توسلی...

این هم هست، موافقم. همه ده نفر تیم آهنگسازی و تنظیم کمپانی آمریکا به قدری به من کمک کردند که من خیلی باید بی معرفت باشم که در آینده در موردشان مزخرف بگویم و همه چیز را مربوط به نبوغ خودم بدانم. مثل همین آقایونی که در ایران اینگونه فکر می کنند. معرفتی که در تیم کاری آن شرکت دیدم را در هیچ جای دنیا ندیده ام. من با آنها قرارداد داشتم و آنها می توانستند مهمان نوازی باشکوه شان را در مورد من نداشته باشند. ولی باور کن حتی یک شب من را تنها نگذاشتند. اینها قابل تحسین است. می فهمی؟

این شرایط در ایران نیست یعنی؟

آنها پول خوب می گیرند. کار خوب می کنند و تو مطمئنی که در خروجی نهایی سرت کلاه نرفته. ولی در شرکت ها و کمپانی ها داخلی دقیقا همه چیز برعکس است!

ترافیک کنسرت‌های ۱۰۰ هزار تومانی در آستانه نوروز

مراقب باشید نقره داغ نشوید!

انتظار می‌رود، کنسرت‌ها و آلبوم‌های موسیقی همچون فیلم‌ها با یک طبقه بندی کیفی از سوی نهادهای صادرکننده مجوز‌ها همراه شوند تا عامه مردم که شناخت دقیقی از همه گروه‌های موسیقی ندارند، چوب عدم شناختشان را نخورند و بتوانند انتخاب ساده تری ‌ داشته باشند. پیش از همه این‌ها اما باید به علاقه‌مندان به کنسرت‌های موسیقی یادآوری کرد، با مطالعه دقیق ‌آلبوم‌ها و بلیت کنسرت‌ها را بخرند و مراقب باشند در روزهای واپسین ۱۳۹۱ و پس از آن نقره داغ نشوند.

در آستانه عید نوروز، شاهد اجرای حجم انبوهی از کنسرت‌های موسیقی به ویژه در تهران هستیم و فشردگی به اندازه‌ای رسیده که تقریباً در ساعات پایانی اغلب روزهای میانی هفته نیز کنسرت‌هایی برگزار می‌شود؛ اما مسأله تأمل برانگیز سالن‌های خالی در بیشتر این اجرا‌هاست و از جمعی که ریسک خرید بلیت این کنسرت‌ها را به جان می‌خرند، گروهی پشیمان از خریدشان، این اجرا‌ها را در نیمه ترک می‌کنند. اما این وضع برگرفته از چیست و چه راهکاری برایش می‌توان پیش گرفت؟

به گزارش «تابناک»، در سال‌های اخیر برای کنترل موسیقی زیرزمینی و فعالیت حداکثری خوانندگان و موزیسین‌ها در فضای رسمی، حجم بالایی از مجوز‌ها برای خوانندگان، نوازندگان و مجموعاً گروهی تازه نفس موسیقی صادر شده است. مسلماً برخی از این گروه‌ها از سطح فنی استانداردی برخوردارند و در یک بستر مناسب، می‌توانند مخاطبان خود را متناسب با سبک موسیقیایی‌شان بیابند و بخشی از مردم را جذب موسیقی باکیفیت ایرانی کنند؛ اما این قاعده برای همه ایشان صادق نیست.

گروه وسیعی از آنهایی که وارد این عرصه شده‌اند، توانمندی لازمی در این حوزه ندارند و سطح پایانی از صدا یا مهارت در نواختن را در اختیار دارند و صرفاً به امید آنکه ثروت و شهرت را همچون بسیاری از بزرگان موسیقی ایران یکجا و در کوتاه مدت در این عرصه به دست آورند، وارد حوزه موسیقی شده‌اند که طبیعتاً این اشخاص به واسطه عدم برخورداری از توانمندی شاخص، جایگاه جدی در حوزه موسیقی به دست نمی‌آورند و به واسطه عدم اقبال، خیلی سریع‌تر از آنچه می‌پندارند، به حاشیه رانده می‌شوند.

این گروه ناکام که عمدتاً از طریق واسطه‌ها وارد حوزه موسیقی می‌شوند، از طبقه متمول هستند که با صرف هزینه‌های غیرقابل تصور شعرهای مصوب در دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد را خریده و ضبط می‌کند و مشخصاً از به حاشیه رانده شدن در حوزه موسیقی، دچار آسیب جدی نمی‌شوند. با این حال بخشی از خوانندگان و نوازندگان، پشتوانه مالی جدی نیز ندارند و با توجه به آن که همه سرمایه‌شان را صرف تولید نخستین آلبوم و برگزاری نخستین کنسرت‌هایشان می‌کنند، پس از شکست، عملاً با نابودی پیوند می‌خورند.

این فضا اما هنگامی شکل می‌گیرد که برخی دفا‌تر با نام شناسایی استعدادهای موسیقی، آزمون‌هایی ‌برگزار می‌کنند که بنا به قواعد آنها، کسانی که تصور می‌کنند صدای مناسبی دارند، نمونه صدایشان را بدون ‌اصلاح و ویرایش برای برخی استودیو‌ها با مبلغ ده هزار تومان می‌فرستند و در صورت پذیرش، ۱۰ تا ۲۰ درصد هزینه تولید آلبوم نخستش توسط مؤسسه سرمایه گذار پرداخت می‌شود (تنها سود تولید آلبوم دریافت نمی‌شود) و البته ۹۰ درصد درآمد به دست آمده از چند آلبوم نخست خواننده از آن مؤسسات مورد اشاره است!

در چنین فضایی اما تنها جوان‌هایی که نمی‌دانند پای چه قراردادی را امضا می‌کنند، ضرر نمی‌کنند، بلکه مردمی نیز ضرر می‌کنند که به اعتبار این مؤسسه‌ها راهی کنسرت این خواننده‌های جوان می‌شوند. این مؤسسات که معمولاً امتیاز برگزاری کنسرت برخی خوانندگان مطرح را نیز می‌خرند، به واسطه برگزاری این کنسرت‌ها، از اعتبار نسبی نزد مخاطبان برخوردار می‌شوند. آنهایی که پای ثابت کنسرت‌ها و خرید آلبوم‌های اورجینال هستند، وقتی خبری از چهره‌های شاخص نیست، به اعتبار همین مؤسسات به دیگر کنسرت‌های پیشنهادی می‌روند که کنسرت‌های همین چهره‌های کم استعداد است.

ماجرای این کنسرت‌ها اما هنگامی جالب می‌شود که حجم بالایی از این اجرا‌ها یکباره برگزار می‌شود؛ رخدادی که در اسفند ماه سال جاری به شدید‌ترین شکل ممکن روی داده و در روزهای میانی هفته‌های اخیر و هفته‌های آتی نیز شاهد برگزاری کنسرت‌های متعددی هستیم که عمدتاً از همین دست کنسرت‌هاست و در اتفاق عجیب، بلیت برخی از این کنسرت‌ها نود و صد هزار تومان بوده و بیش از کنسرت خوانندگان شاخص و پیشکسوت موسیقی سنتی و پاپ ارزش‌گذاری شده و البته این صندلی‌های صد هزار تومانی معمولاً پر نمی‌شوند.

با این اوصاف، برخی از مردم که چشم بسته به سراغ این کنسرت‌ها می‌روند، هزینه‌های کلانی را متحمل می‌شوند و یک خانواده چهار نفره چنان هزینه‌ای را برای دیدن اجرایی ضعیف یا حداکثر متوسط متحمل می‌شود که دیگر هیچ ‌گاه هوس کنسرت رفتن نمی‌کند و اولین و آخرین تجربه‌اش رقم می‌خورد؛ بنابراین، این فضا الزامی برای نهادهای نظارتی پدید می‌آورد که دست‌کم برای نسل جوان اطلاع‌رسانی کنند که در صورت عدم برخورداری از یک صدای منحصر به فرد یا توانایی خاص در نواختن ساز، سرمایه‌گذاری معنوی و مادی سنگینی در حوزه موسیقی نداشته باشند.

همچنین انتظار می‌رود، کنسرت‌ها و آلبوم‌های موسیقی همچون فیلم‌ها با یک طبقه بندی کیفی از سوی نهادهای صادرکننده مجوز‌ها همراه شوند تا عامه مردم که شناخت دقیقی از همه گروه‌های موسیقی ندارند، چوب عدم شناختشان را نخورند و بتوانند انتخاب ساده تری ‌ داشته باشند. پیش از همه این‌ها اما باید به علاقه‌مندان به کنسرت‌های موسیقی یادآوری کرد، با مطالعه دقیق ‌آلبوم‌ها و بلیت کنسرت‌ها را بخرند و مراقب باشند در روزهای واپسین ۱۳۹۱ و پس از آن نقره داغ نشوند.

بیوگرافی

بيوگرافي مرضيه وحيد دستجردي

بیوگرافی و مصاحبه با دانیال داوری

با دانیال داوری

بیوگرافی پندار اکبری

سامان گلریز سرآشپز بین المللی

بیوگرافی حامد شاکر نژاد

بيوگرافي مرضيه وحيد دستجردي

مرضیه وحیددستجردی در سال 1338 در تهران به دنیا آمد

وی تحصیلات عالی خود را در سال 1354 در رشته پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران آغاز کرد.

وحیددستجردی در سال 1367 موفق به اخذ درجه تخصصی در رشته زنان از دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران شد و به عنوان عضو هیئت علمی گروه زنان و زایمان در بخش زنان و زایمان بیمارستان آرش فعالیت کرد.

مرضیه وحیددستجردی در سال 1388 و توسط محمود احمدی نژاد به عنوان وزیر پیشنهادی دولت برای وزارت بهداشت به مجلس شورای اسلامی معرفی و در روز 12 شهریور همان سال با کسب اکثریت آرا انتخاب شد.

رئیس جمهور محمود احمدی‌ن‍ژاد در روز پنجشنبه هفتم دی‌ماه 91 وی را برکنار کرد.

برخی از سوابق اجرایی مرضیه وحیددستجردی:

•عضو هیئت علمی گروه زنان و زایمان به مدت 13 سال

•مدیرگروه زنان و مامایی دانشگاه تهران به مدت 6 سال

•عضو هیئت ممتحنه و ارزشیابی و بورد تخصصی زنان و مامایی وزارت بهداشت از سال 79-1373

•عضو شورای آموزش پزشکی و تخصصی وزارت بهداشت از سال 75-1372

•عضو هیئت مدیره انجمن تنظیم خانواده از سال 80-1373

•عضو شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی کشور از سال 79-1375

•عضو شورای سیاست‌گذاری وزارت بهداشت از سال 75-1373

•عضو شورای برنامه‌ریزی آموزش عالی کشور از سال 78-1371

•نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی دوره چهارم و پنجم

•نماینده ریاست دانشگاه در هیئت نظارت بر طرح بیمارستان آرش از سال 79-1373

•عضو گروه پزشکی شورایعالی برنامه‌ریزی از سال 77-1373

•عضو هیات موسس انجمن علمی تخصصی باروری و ناباروری ایران

•عضو شورای عالی نظام پزشکی کشور (79-1375)

•عضو هیات عالی انتظامی نظام پزشکی کشور (79-1375)

•کارشناس زنان و مامایی پزشکی قانونی (79-1368)

•عضو کمیته علمی تنظیم خانواده وزارت بهداشت (76-1373)

دانیال داوری سنگربان ایرانی- آلمانی تازه‌ترین کشف‌ کارلوس کی‌روش است که گفته می‌شود در لیست جدید سرمربی تیم ملی فوتبال ایران قرار دارد تا او پس از اشکان دژاگه، قچان نژاد و امید نظری حالا از یک دروازه‌بان رونمایی کند.

داوری متولد ۶ ژانویه ۱۹۸۸ میلادی در شهر گیسن آلمان غربی است و اکنون با ۲۵ سال سن در بوندس‌لیگا ۲ آلمان با پیراهن شماره ۲۶ از دروازه اینتراخت بورنشویگ محافظت می‌کند. وی سابقه حضور در تیم جوانان ماینتس را نیز دارد و در سال ۲۰۰۷ در این تیم عضویت داشته است.

سپس بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ به ترکیب تیم بزرگسالان ماینتس که در آن زمان در بوندس‌لیگا ۲ بود راه یافت و در ۳۲ بازی از چارچوب دروازه سرخپوشان ماینتس حفاظت کرد.

زمانی که ماینتس در سال ۲۰۰۹ به سطح اول فوتبال آلمان صعود کرد دانیال از این تیم جدا شد و به اینتراخت بورنشویگ که در دسته سوم آلمان بود پیوست تا شاید در این تیم جایگاه ثابتی برای خود دست‌و‌پا کند.

داوری از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ در ۶۴ بازی برای این تیم به میدان رفت تا در نهایت این تیم در فصل ۱۱-۲۰۱۰ با قهرمانی در دسته ۳ آلمان جواز حضور در بوندس‌لیگا ۲ را به‌دست آورد.

دروازه‌بان ۱۹۲ سانتی‌متری بورنشویگ در این فصل نیز ۱۹ مرتبه درون دروازه این تیم ایستاده و ۱۵ گل دریافت کرده است. وی ۹ سوپر واکنش در این فصل در کارنامه خود ثبت کرده است.

مصاحبه اختصاصی گل با دانیال داوری :من دانیل هستم ،محمد و محمددانیال! / به نمرات کیکر اهمیتی نمی دهم / نمی توانم درباره قدرت تیم ملی نظر بدهم

من فقط به این خاطر که از دعوت به تیم ملی آلمان ناامید هستم نمی‌خواهم به ایران بیایم بلکه این موضوع را افتخار بزرگی می‌دانم و بسیار خوشحال می‌شوم که درون دروازه ایران بایستم

سراغ یکی از پر سر و صدا ترین سوژه های این روزهای رسانه های ایران رفته ، بازیکنی که به قول خودش صفحه فیس بوکش از پیام ها مردم ایران منفجر شده است. دانیال داوری ، بازیکن ایرانی – لهستانی که در آلمان با واکنش های سریعش مورد توجه است . او با عملکرد خوب به تیمش آینتراخت برانشواگ کمک کرده است تا در آستانه صعود به بوندسلیگا1 آلمان قرار بگیرد.

دانیال در زمان مصاحبه سعی می‌کند روی ایرانی خود را هم نشان دهد و همچنین به این مسئله اشاره می‌کند که هیچگاه نگفته فقط آلمانی هستم.

دانیال از خودت و خانواده چند ملیتیت بگو و اینکه چه شد که فوتبال را شروع کردی؟

پدرم ایرانی و مادرم لهستانی است. من خیلی زود فوتبال را در سن 4 سالگی شروع کردم و از طریق پدربزرگم با دنیای فوتبال آشنا شدم، کسی که حامی من بود و باعث شد برای همیشه به این رشته علاقه پیدا کنم.

در مورد اسم تو در ایران شایعاتی وجود دارد، اسم تو بالاخره دانیل است، دانیال یا محمد دانیال؟

اسمم دانیل هست و در شناسنامه محمد هستم ولی اسمم محمد دانیال نیست!

برسیم به تیم ملی ایران، چه زمانی متوجه علاقه کارلوس کیروش به خودت شدی؟

مدیر برنامه هایم و کی روش از تابستان با هم در ارتباط بودند و آن موقع متوجه علاقه او شدم. اما شخصاً دو هفته پیش با کارلوس کی روش صحبت کردم و این صحبت ها درباره دعوت به تیم ملی بود. اما قبل از آن ارتباط فقط از طریق مدیر برنامه هایم بود.

نخستین واکنش تو و خانواده ات به دعوت شدنت چه بود؟

مسلماً خیلی خوشحال شدند، مخصوصاً فامیلم در ایران که خیلی وقت است آن ها را ندیده ام. این خوشحال کننده است که می‌توانیم دوباره همدیگر را ببینیم و بسیار هم به این مسئله افتخار می‌کنند.

خانواده ات در ایران زندگی می‌کنند یا آلمان؟

پدر و مادرم در آلمان زندگی می‌کنند ولی خانواده پدری ام همه در ایران هستند.

در یکی از مصاحبه های اخیرت گفته بودی خودت را آلمانی می‌دانی! آیا علاقه ات برای بازی در تیم ملی ایران تنها به دلیل ناامیدی از بازی برای آلمان است؟

نه من گفتم خودم را به عنوان یک ایرانی هم می‌شناسم اما خب مطمئناً آدم در جایی که به دنیا آمده و بزرگ شده است احساس راحتی می‌کند. اما من ایرانی هم هستم و پدرم آداب و رسوم ایرانی را به من آموخته است. من فقط به این خاطر که از دعوت به تیم ملی آلمان ناامید هستم نمی‌خواهم به ایران بیایم بلکه این موضوع را افتخار بزرگی می‌دانم و بسیار خوشحال می‌شوم که درون دروازه ایران بایستم.

بازیکنان دورگه و دوملیتی درگیری هم در چند سال اخیر به تیم ملی آمده اند آیا هیچکدام از آن ها را می‌شناسی یا با آن ها در این باره مشورت کرده ای؟

شخصاً با هیچکدام آشنا نیستم اما دژاگه را می‌شناسم و می‌دانم برای ولفسبورگ بازی کرده است ومشورتی هم با هیچکدام نداشته ام.

نخستین دورگه ای که برای تیم ملی بازی کرد فریدون زندی بازیکن سابق کایزسلاترن بود که در فارسی حرف زدن مشکلات جدی داشت و تبدیل به سوژه مردم و رسانه ها شده بود. آیا خودت را برای این مسئله آماده کرده ای و برنامه ای برای یادگیری زبان داری؟

نه خودم را برای این مسئله آماده نکرده ام! مسلماً سعی من‌کنم که فارسی ام را بهتر کنم اما مطمئناً نمی‌شود 6 ماهه زبان را یاد گرفت.

با توجه به تداخل بازی ها بوندسلیگا 2 با مقدماتی جام ملت ها آسیا نتوانستی برای بازی با لبنان به ایران بیایی. برای بازی بعدی تیم ملی در ماه مارچ مقابل کویت حضور خواهی داشت؟

اگر مربی مرا دعوت کند 100 درصد. برای بازی با لبنان با محدودیت زمانی زیادی به دلیل تداخل برنامه بازی ها بوندسلیگا2 مواجه بودیم. اما اگر برای بازی بعد مربی ها از عملکردم راضی باشند و مرا دعوت کنند حتماً بازی می‌کنم.

از سقف آرزوهایت بگو و اینکه چه چیزی را در فوتبال دنبال می‌کنی؟ دوست داری فوتبالت را در آلمان دنبال کنی یا به انگلیس و اسپانیا بروی؟

در این مورد هنوز فکر نکرده ام. در حال حاضر این مسئله بعید است. هدف بعدی ام موفقیت با آینتراخت برانشواگ و صعود به دسته بالاتر است. مسلماً آرزوی بزرگی است که در تیم های بزرگ دنیا بازی کنم اما هنوز راه طولانی در پیش دارم و باید ببینم که به کجا می‌رسم.

تیمت آینتراخت برانشواگ در بازی های این فصل فوق العاده عمل کرده و با فاصله در صدر جدول است و بسیار به صعود به بوندسلیگا 1 نزدیک هستید. این فصل صعود می‌کنید؟

به زودی مشخص خواهد شد. ما هنوز 14 بازی پیش رو داریم و باید بازی های زیادی را با پیروزی پشت سر بگذاریم. ما فاصله زیادی با تیم های پایین تر داریم ولی در فوتبال هر چیزی ممکن است و فعلاً باید بازی های بعدی را با پیروزی از میدان برون بیاییم.

البته خودت هم عملکرد فوق العاده ای داشتی و تا دو هفته قبل در رده بندی کلی بهترین بازیکنان کیکر هشتم بوده ولی در دوبازی آخر نیم فصل دو نمره 5 گرفتی و چند رده ای پایین آمدی؟! علتش چه بود؟

آدم نباید نمرات کیکر را جدی بگیرد. خیلی از افراد به رسانه ها و حرف هایشان اعتقاد زیادی دارند اما این مسائل برای من اصلاً مهم نیست چون معمولاً خبرنگارانی نمره می‌دهند که بیشترشان آگاهی از فوتبال ندارند. من فقط به عملکرد خودم نگاه می‌کنم و سعی می‌کنم بهترین نمایشم را ارائه کنم. هر بازیکنی در فوتبال روز خوب و بد دارد و عملکرد من در دو بازی اخیر می‌توانست بهتر باشد ولی من به رده بندی کیکر اهمیت نمی‌دهم.

به عنوان آخرین سوال با توجه به وضعیت فعلی شانس صعود ایران به جام جهانی را چقدر می‌دانی؟

هنوز در این باره نظری ندارم. من هنوز در تیم ملی نبوده ام و نمی‌توانم درباره قدرت تیم نظر دهم و فقط بازی ایران-کره را دیدم که یک هیچ برنده شدیم اما تیم های دیگر را نمی‌شناسم که بتوانم بگویم آن ها در چه سطحی هستند. اما امیدوارم که ایران جواز حضور در جام جهانی را کسب کند چون این افتخاری بزرگ برای ایران و مردمش محسوب می‌شود.

بیوگرافی پندار اکبری :

متولد : 14/9/1361

فرزند اول عبدالرضا اکبری .

دارای یک برادر با نام عرفان .

فارغ التحصیل رشته :

( عکاسی - تصویر برداری )

دانش آموخته :

( بازیگری - کارگردانی - تدوین )

در آموزشگاه سینمایی سپیدار

زیر نظر عبدالرضا اکبری .

---------------

کارنامه هنری پندار اکبری در عرصه

( بازیگری - تدوین )

بازیگری :

1-زمزمه محبت

( عبدالرضا اکبری )

2-تلاش

( عبدالرضا اکبری )

3- عید آن سالها

( سعید ابراهیمی فر )

4- نو عروس

( بیژن میرباقری )

5- پشت صحنه

( رضا فیاضی )

6- بوی غریب پاییز

( مجتبی یاسینی )

7- طفلان مسلم

( مجتبی یاسینی )

8- رازها و روزها

( فریدون خسروی )

9- پس از سالها

( اکبر خواجوئی )

10- پنجمین خورشید

( علیرضا افخمی )

11- فاصله ها

( حسین سهیلی زاده )

12- سراب

( حسین سهیلی زاده )

13- اپیزود شاید برای شما هم اتفاق بیفتد .

14- تله فیلم فریاد سکوت

( هوشنگ هدایتی )

15- تله فیلم داستان های ناتمام دنیا.

( صادق اشتیانی )

16- تله فیلم بوسه باد

( حسین عامری )

17- تله فیلم جان و مرجان

( محمد حسین شیرودی )

18- تله فیلم خانه ای در مه

( مجتبی یاسینی )

19- دختری به نام اهو

( قدرت الله صلح میرزایی )

20 - فیلم شمال شهر جنوب شهر

( سعید عباسی )

21- تله فیلم بیگانه با خود

( جمشید بیات ترک )

---------------

تدوین :

1- سریال عسلها و مثلها .

2- فری فضایی .

3- مداح .

4- طفلان مسلم .

مقدمه: سامان گلریز، مردی است با لبخندهای فراوان. همین روحیه باز و لبخندهای فراوان او است که به

عنوان یک آشپز معروف، مطرحش کرده است. 38 سال سن دارد و خوش برخورد است. تا حالا چهار کتاب درباره حوزه کاری خودش نوشته و از پانزده سال پیش، آشپزی حرفه ای را شروع کرده است. می گوید که رکورد دار برنامه های آشپزی در تلویزیون است و البته، اولین آشپز مطرح مرد ایرانی.

- تو نه عضوی از سینما هستی، نه عضوی از خانواده موسیقی و فوتبال و رشته هایی که معروف و محبوب شدن در آنها، کار سختی نیست. پس چطور به یک چهره شناخته شده تبدیل شدی؟

خیلی خوب و لذتبخش است که بدانی چه را دوست داری و چه را می خواهی. من اگر چند بار دیگر فرصت زندگی در دنیا داشته باشم، نه فضانورد و بازیگر و ورزشکار، که دوباره آشپز خواهم شد.

- در یکی از مصاحبه هایت، گفته بودی که اتفاقی وارد این رشته شدی، نه؟

اتفاقی نبود، اکتشافی بود.یک وقت تو علاقه ای در خودت می بینی و دیگران به خاطر همین علاقه ات، تشویق و راهنمایی ات می کنند. مثلاً می گویند این را بخوان، آن را ببین و از این قبیل. من آدم حرف گوش کنی هستم...

- در قبال چه کسانی؟

در قبال کسانی که موفق اند. من خیلی از آدم های موفق را الگوی خودم قرار داده ام. مثلاً جمله ای از یک سینماگر درباره یک فیلم را می نوشتم و با آن زندگی می کردم. مثلاً فلانی یکی از دلایل موفقیتش این بوده که صبح زود، از خانه بیرون می زده و قبل از رفتن به کارش، پیاده روی می کرده، من هم این کار را می کردم. حتی از لباس پوشیدن بعضی از آنها استفاده می کردم.

- از این روشی که داشتی، نتیجه هم می گرفتی؟

بله.

- شاید من اگر لباس های تو را بپوشم، برازنده ام نباشد. آیا باز هم باید این کار را بکنم؟

مرتب و تمیز بودن را می گویم. کلیات را می گرفتم، جزئیات که می تواند سلیقه ای باشد. ضمن این که من در روزگاری، دوستانی داشتم که اهل نقاشی و بازیگری و ... بودند و کلی از آنها چیز یاد گرفتم که در آشپزی هم به دردم خورد. شاید من الان نتوانم به یک عکاس حرفه ای بگویم که کارش را چطور انجام بدهد، اما با استفاده از فنون عکاسی می توانم بگویم که مثلاً از این زاویه، میوه هایی که روی میز هستند و هر غذای دیگری، زنده تر و شاداب تر به نظر می رسد. صادقانه می گویم که بیشتر موفقیتم را مدیون دوستان هنرمندم هستم.

- از اکتشاف صحبت کردی. نظریه ای هست که می گوید: آدم هر چی لازم دارد، به صورت برنامه ریزی شده در او طراحی شده. مثل ریزتراشه های حاوی اطلاعات، در او کار گذاشته اند. فقط باید آرام باشد و بیش از حد تلاش نکند تا بتواند کشفشان کند. این اصل را قبول داری؟

در بچگی، همه مجله کارتون نگاه می کردند، اما من دوست داشتم کتاب آشپزی مرحوم رزا منتظمی را بخوانم. دوست داشتم خودم بسازم. یک وقتی هست که نمی توانی این علاقه را بروز بدهی. دیگران سرزنشت می کنند، رویای مهندس و دکتر شدنت را دارند. اگر بتونی علاقه ات را بروز بدهی، می توانی موفق باشی. اما اگر این قطار بگذرد و سوارش نشوی، دیگر رفته است.

- ماجرای غم انگیز بحران استعدادیابی در خانواده ها!

غم انگیز است بچه بی سواد روستایی که پرنده ها را بهتر از شما می شناسد و می تواند روی کاغذ بیاورد، اما هر روز صبح باید برود کشاورزی. او نمی تواند به پدر و مادرش بگوید که چنین علاقه ای دارد. من این شانس را داشتم.

- چطور؟

دوستان پدرم، وقتی به گردش می رفتیم، متوجه استعداد آشپزی من شدند. اگر جلوی علاقه ام را می گرفتند، الان دیگر سامان گلریز نبودم. تو همیشه هم نمی توانی آوانگارد باشی و بر خلاف خانواده ات بروی. گفتند برو آشپزی بخوان؛ هم پدر و هم دوستان پدرم. قبلش عکاسی می خواندم. عکس هایم افتضاح بود. فهمیدم که عکاسی، مال من نیست. اما از آشپزی در دل کوه و دشت لذت می بردم. جالب این که زمانی هم، می خواستم دوره تعمیر ماشین های کاترپلا را ببینم.

- به خاطر کلاس بالا بودنش؟

درآمد و پرستیژ خوبی داشت. اما من کسی نبودم که ماشین سرد بزرگ را بفهمم، من این خرمالوی روی بشقاب میوه ای را که مقابلمان هست را می فهمیدم. وقتی رفتم آشپزی، فهمیدم عشق زندگی ام را پیدا کرده ام. من توی مدرسه، هیچ وقت برای کلاس رفتن صبح زود بیدار نمی شدم، اما برای آشپزی، تا صبح بیدار می ماندم و می خواندم! یک چیز بامزه تعریف کنم: سر کلاس های آشپزی، بعضی ها برای گرفتن اقامت کشورهای خارجی، می آمدند و این رشته را می خواندند. با خودم می گفتم چه فایده ای دارد آخر؟ تو نباید به خاطر کانادا رفتن، آشپزی بخونی، به خاطر آشپزی بلد بودنت باید بیایند دنبالت و تو را به کانادا ببرند. یک خواننده موفق، نیازی به انتشار آلبوم برای پولدار شدن ندارد، او دارد از خواندنش لذت می برد. اگر نبرد، صدایش را کسی نخواهد شنید.

- به قول شاعر، چون غرض آمد، هنر پوشیده شد...

اصلاً راز هم همین است.

- ولی جوان های ما، بیشتر اهل سرعت و یک شبه رسیدن به هدفشان شده اند؛ هم به خاطر فضای اجتماعی، هم به خاطر فضای جوانی ای که دارند. فکر می کنی چطور می توانند به این راز برسند؟

این که می گویی، مثل اعتیاد مرا می ترساند: رویای یک شبه چیزی شدن. زندگی، یک کتاب قانون است و باید طبق سلسله مراتب طی شود: احترام به مسن ها، لگد نزدن به گربه ها، احترام به طبیعت و ...

این ها باید رعایت شوند. نمی توانی یک شبه بخوابی و صبحش، تام کروز یا استاد انتظامی شود.

- چطور می توان این عجولی و یک شبه چیزی شدن را از سر جوان ها انداخت؟

این، هم خیلی خیلی سخت است، ولی خیلی خیلی آسان. درست مثل یک سامورایی که تیر را روی هوا و با دستش می گیرد، باید این کار را و هر کار دیگری را با قلبشان انجام بدهند. باید مراقبه کنند با کارشان. منی که اینجا نشسته ام، دو تا پیشنهاد بازیگری داشتم...

- سریال سر آشپز که نبود؟

اگر بود که قبول می کردم، چون نقش خودم است. من به آشپزی علاقه دارم، ولی تخصصم بازیگری نیست. قلبم با بازیگری نیست. باور کنید که فاصله موفقیت و بدبختی، یک پوست موز است.

- به همین راحتی و سادگی؟

شاید خیلی موفق باشی، ولی به خاطر انتخاب های اشتباهت از صحنه حذف شوی. این مشکل را در رستوران داری هم داریم، طرف موبایل فروشی داشته، حالا همبرگر فروشی زده، چون فکر می کند درآمدش بیشتر است. بابا تو همبرگر فروش نیستی، چرا نمی خواهی قبول کنی؟

- به قول کیم.وو.چونگ، بنیانگذار دوو، در این صورت نمی توانند به مرحله جادوگری در کارشان برسند، نه؟

همین جا اعتراف می کنم: خیلی ها هستند که آشپزیشان از من بهتر است، اما در کارشان جادوگر نیستند. نباید به نتیجه توجه کرد، باید به مسیر نگاه کرد. درآمد مثل فصل می ماند: در یک فصل باران زیاد می بارد، در یک فصل دیگر نه، نباید با این جنگید. باید قبولش کنیم. باید جوری محو کار خودت شوی که از قاره دیگر، بیابند و به خاطر تخصصت، تو را ببرند. یادمان باشد که نباید برای به دست آوردن، دشنه بزنیم و خودمان را بکشیم.

- یعنی تلاشمان، کاملاً طبیعی باشد و اضافه بر سازمان، زور نزنیم؟

بگذار یک چیزی بگویم: از احمق ترین آدم ها و احمقانه ترین قیافه هایی که توی عمرم دیده ام، باید به کسانی اشاره کنم که درگیر شرکت ها و درآمدهای هرمی بوده و هستند. طرف می آید و با زور می گوید این را بخر، در حالی که در واقعیت چیزی وجود ندارد! تو می گویی این خرمالوی روی میز را از من بخر. اما باید بروی، کشت کنی، برداشت کنی، توی جعبه بچینی و بیاوری پیش من و من نگاه کنم که بخواهم از تو بخرم. طرف پنجاه بار زنگ می زند، پنجاه بار هم تو را ملاقات می کند و همه چیزش هم مصنوعی است. چرا این کار را می کند، وقتی که می تواند خیلی خیلی موفق تر، پولدارتر و بامزه تر باشد؟ نیاز نیست خودت را قالب کنی، تو قالب هستی!

- حاضری حرفه و کارت را، با یک پست دیگر عوض کنی؟

با هیچ کار دیگری عوض نمی کنم، هیچ وقت! به چیزی که می خواهم، رسیده ام.

- به تلاش بیرونی برای رسیدن به هدف اعتقاد داری؟ بالاخره من خدماتی دارم و دوست دارم کسانی را پیدا کنم که این خدمات را به آنها بدهم. این مشکلی دارد؟

اتفاقاً باید این خدمات را، به بهترین شکلش ارائه کنی.

- پس فرق این با تلاش زورکی که گفتی، در چیست؟

حق انتخاب! طرف می گوید کیف را بخر، اما کیف را نمی بینی. اما یک نفر دیگر، انواع کالایش را جلوی چشمت می گذارد و توضیح می دهد و اجباری هم ندارد که حتماً بخری. اتفاقاً فروشندگی، شغلی است که پیشنهاد می کنم همه باید دوره اش را بگذرانند.

- چرا؟

چون راز بهتر ارائه کردن را یاد می گیرند. چون یاد می گیرند که به مشتری هم حق انتخاب بدهند.

- یک وقت آدم هدف و رسالت زندگی اش را با دلش انتخاب می کند، یک وقت با مغزش. تو آشپزی را با دلت انتخاب کرده ای و عکاسی و تعمیر ماشین های سنگین را، می خواستی با مغزت انتخاب کنی و چرتکه می انداختی که چقدر سود دارد و چه نفعی. فکر می کنی اگر با معزت، رسالت زندگی ات را انتخاب می کردی، الان چه زندگی داشتی؟

صبح از خواب بیدار می شدم، توی آینه به خودم نگاه می کردم و می گفتم اه، یک روز دیگر. کارم را خوب انجام نمی دادم. شاید از کارم می زدم و کوتاهی می کردم و احتمالاً زندگی جالبی نداشتم.

- الان تعداد کسانی که با معزشان، رسالت و هدفت زندگیشان را تعیین می کنند، زیاد است. فکر می کنی چرا؟

اعتقادشان کم شده.

- به چی؟

به این که خودشان می توانند متخصص باشند. یک پزشک معروف و متخصص، کلی زمان گذاشته و رایگان درمان کرده و جاهای دورافتاده رفته و دود چراغ خورده تا این شده. نمی شود سریع به این جا رسید.اگر با این حساب و کتاب که مثلاً شمال شهر مطب بزند، درآمدش بیشتر خواهد بود و اینها، بخواهد پزشک شود، کارش تمام است. سوالت مرا نگران می کند. گاهی آن قدر در کار خودم غرق می شودم، که مدام می گویم چرا کسی بهتر از من کار نمی کند که کمی مرا تکان بدهد تا تلاش کنم و به او برسم. چرا کسی نیست که بشود رقابت سالمی با او داشت.

- به قول لائتسه، ورزشکار خوب، دوست دارد رقیبش بالاترین آمادگی را داشته باشد...

زندگی همیشه یک معلم است. روزگاری تنیس بازی می کردم و بچه های کوچکتر از خودم را می بردم. تا این که یک بار به یکی از بچه های کوچکتر از خودم باختم. گفت می دانی مشکلت چیست؟ چون همه اش داری با ضعیف تر از خودت بازی می کنی و هوابرت می دارد که بله، داری می بریشان. باید با چهار تا آدم زرنگ تر از خودت بازی کنی تا جلوتر بروی.

- این جوان هایی که این چنین هدف گذاری می کنند، فکر می کنی باید چه کار کنند؟

سوالت سخت است، اما جوابش را می دهم. زندگی قوانین و قانون هایی دارد. شرط اول، اعتقاد و عدم ناامیدی است.

- اعتقاد به چی؟

به قوانینی که از درون یک جامعه سالم بیرون می آید. زندگی سالم، احترام به موجودات زنده دیگر، دیگران را تحقیر نکردن و ... این که من باید کمک کنم به تو، چون یک روزی هم یک نفر دیگر به من کمک کرده.

- حس می کنم روحیه پذیرندگی و تسلم خوبی داری. عرفا به آن می گویند روح زنانه هستی. این قدرت پذیرش را از کجا آوردی؟

نمی دانم. ولی برایش خیلی زحمت کشیده ام.

- فکر نمی کنی روزگاری که اهواز بودی و جنگ شد و مجبور مهاجرت شدی، پایه های این روحیه محکم شد؟

بالاخره آن هم خیلی تأثیر داشته. سعی کرده ام همیشه سالم زندگی کنم. این را به همه می گویم. بهترین میان بر موفقیت، صداقت است. اگر با ماشینت تصادف کرده ای و فرار کرده ای، برگرد و برو پیش پلیس و بگو که این کار را کرده ای و این هم خسارت و باقی چیزها. اگر این کار را نکنی، با هر زنگ دلت می لرزد. زندگی، ارزش این هراس ها را ندارد. زندگی باید آرام باشد، باید مدام سفر کنی، خیالت راحت باشد.

- چقدر ماجراجو هستی؟ یعنی چقدر دوست داری از حوزه امنیت خودت بیرون بیایی و با ناشناخته ها روبه رو شوی؟

خیلی! همین الان اگر تلویزیون بگوید این جیپ که توی آن یک آشپزخانه سیار هست، بردار و دو سال برو گوشه کنار مملکت و آشپزی کن، می روم، چون دوست دارم عرض زندگی ام را زیاد کنم.

- بچه ها را دوست داری؟ حس می کنم خیلی شبیه بچه هایی...

بچه ها پاک و دوست داشتنی اند. خوشحالم که این را می گویی. مهم است که آدم، هنوز یک حباب شیشه ای داشته باشد که بشود آن طرفش را دید.

- مثل این که طبیعت را هم خیلی دوست داری؟

به محیط زیست و محیط طبیعی خیلی اهمیت می دهم. یک روز با برادرم، داشتیم توی کریم خان می رفتمی جلوی یک زمین خالی، دیدم تیرآهن ها را بالا برده اند و آسفالت کرده اند و در حال ساختمان ساختن اند. اخبار هم مدام می گفت که فلان جا درخت ها قطع شده، جاده ساخته اند، آتش سوزی فلان منطقه طبیعی را نابود کرده و از این خبرهای منفی. دیدم آسفالت ترک خورده و یک عالم گیاه از توی آن در آمده بیرون. گفتم بعد از این همه خبرهای تلخ، تنها دلخوشی من، همین گیاه هایی است که از آسفالت بیرون زده.

- چرا این قدر می خندی؟

صورتم این شکلی است! معلمی داشتیم که وقتی درس می داد، من همینجوری نگاهش می کردم و روی صورتم لبخند بود، می زد پس کله ام که انگار مسخره اش می کنم! نمی دانم چرا این جوری فکر می کرد.

- روحیه طنز و شاد تو هم خیلی برایم جالب است. راستی چرا اهل کلاس و افه گذاشتن نیستی؟ چرا بعضی ها کلاس می گذارند؟

چون که نه خودشان، و نه اطرافیانشان را نمی شناسند. چون که ممکن است حرفی برای گفتن نداشته باشند.

- تلویزیون الان کارشناسان ریز و درشت زیادی دارد که در حوزه های مختلف، به این رسانه کمک می کنند. اما خیلی از آنها خشک و رسمی اند و انرژی مثبت خودشان را نمی توانند منتقل کنند. چطور توانسته ای در میان این کارشناسان خشک، سبک منحصر به خودت را ایجاد کنی؟

دوستان من، دانشجوی سینما و تئاتر و هنر بود و از آنها، چیزهای زاید یاد گرفتم. وقتی توی تلویزیون هستی، علاوه بر آشپزی و دانش آن، باید بازیگری هم بلد باشی. باید تعداد لبخندهایت را هماهنگ کنی، در جای لازم اخم کنی و بیشتر بخندی. باید زبان بدن خوبی داشته باشی. یاد گرفته ام که از همه اینها، استفاده کنم تا بتوانم اجرای منحصر به فرد خودم را داشته باشم. برنامه های من، الان از پر بیننده ترین برنامه های خانوادگی میان روز هستند. البته یک تهیه کننده خوب هم داریم که همراهی می کنم و حرف هایم را قبول می کند.

در اردیبهشت ماه سال یکهزار و سیصد و شصت و دو شمسی در حالی که بیش از پنج سال از انقلاب شکوهمند اسلامی نگذشته بود،نابغه ی قرآنی در کنار بار گاه ملکوتی حضرت علی بن موسی الرضا چشم به جهان گشود.

او در همان دوران کودکی از آنجایی که خانواده اش انس زیادی با قرآن داشتند،گوشش با آوا های قرآنی در منزل نوازش یافت.

این امر موجب آشنایی او و برادر بزگترش با آیات قرآن و جذب این دو به سوی تلاوت قرآن شد.

او از پنج سالگی قرائت قرآن را آغاز کرد.حضور او در محافل قرآنی و اجرای برنامه های متعدد در محضر رهبر انقلاب،حضرت آیت الله العظمی خامنه ای،باعث شد زمانی که تنها یازده سال بیشتر نداشت به عنوان نماینده ی جمهوری اسلامی ایران در مسابقات بین المللی عربستان شرکت نماید و با استعانت از حضرت حق و تلاش های خویش از بین هفتاد و پنج کشور،در رده ی سنی بزرگسالان،حائز رتبه ی اول این مسابقات شود.

ایشان در سن یازده سالگی مشرّف به داخل خانه ی کعبه شدند.

ایشان زمانی که در مسابقات بین المللی عربستان رتبه ی اول را کسب می کنند،از طرف پادشاه وقت عربستان یعنی ملک فهد دو جایزه دریافت می کنند.

یکی مادی و دیگری معنوی...

جایزه مادی را که هر مسابقه ای در هر مرحله ای و هر سطحی داراست.

اما جایزه معنوی ایشان،اجازه ورود یک ساعته به داخل خانه ی کعبه بود.جایی که حضرت علی علیه السلام متولد شدند.

ایشان با کمک اساتید و تلاش و پشتکار فراوان و فراگیری علوم قرآنی،آشنایی با تجوید،آشنایی با وقف و ابتدا،آشنایی علمی با نغمات و الحان عرب و رهنمود ها و توصیه های مقام معظم رهبری،توانستند به عنوان افتخار شیعه و فخر القراء ایران،سبک و مکتب خویش را در جهان اسلام به ثبت برساند و هم اکنون تلاوتهای ایشان که گویی تبلور این حدیث شریف نبوی است که«نَزَّلَ القُرآنَ بِالحُزن...فَقرَئوهُ بِالحُزن»در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و کشور های اروپایی و آفریقایی و آسیایی پخش می شود و تشنگان کلام وحی را با صدای ملکوتی خویش سیراب می کند.

از ویژگی های خاص تلاوت ایشان این است که اگر حزن در تلاوت شیخ رفعت دیده می شود و اگر تطابق لحن با مفاهیم و معانی آیات قرآن در تلاوت شیخ مصطفی اسماعیل دیده می شود و اگر قدرت و رسایی صوت در تلاوت استاد عبدالباسط به گوش می رسد و اگر تحریر های بدیع و لطیف در تلاوت های استاد شحات دیده می شود و اگر فصاحت و لحن الاداء عربی و تحریر های پیچیده در تلاوت استاد غلوش دیده می شود،تمامی این خصوصیات زیبا و دلنشین که در تلاوت های اساتید مصری در عصر طلایی قرائت مصر وجود داشته،همه ی این ویژگی ها را می توان یک جا با نغمات و مقامات و ابتکارات جدید در تلاوت های استاد حاج حامد شاکرنژاد دید.

در بطن این روش تلاوت،حضور انواع دستگاه های موسیقی قرآن را به خوبی می توان احساس کرد...

سبک تلاوت های استاد شاکرنژاد زیبایی های بیشتر و پیچیدگی های فراوان تر دارد.ایشان که سبک تلاوتشان را چند سال پیش آغاز نمودند،مستمع را خیلی تحت تأثیر قرار می دهد و مخاطب،دائماً اصوات و الحان جدیدی می شنود.

نحوه تلاوت یکنواخت نیست و ابداع و نو آوری در این سبک بسیار زیاد است.تقلید این سبک سخت است و کسانی که می خواهند تقلید کنند معمولا از سبک خارج می شوند.

استاد شاکرنژاد درباره ی یک قرائت خو ب می گوید:«برای یک قرائت خوب قاری باید،با علوم مختلف مرتبط با تلاوت آشنا باشد که برخی از آن ها از این قرارند:1- علم وقف و ابتدا 2-علم الحان و موسیقی تلاوت 3-آشنایی با علم صوت 4-آشنایی با علم تجوید 5-انطباق همه ی این ها با معانی عمیق قرآن»

به نظر ایشان تلاوت قرآن عمل به قرآن است و در زمینه ی رسیدن به«فرهنگ قرآن»می فرمایند:

«مهم این است که همه ی کودکان این سرزمین از دوران طفولیت تلاوت قرآن را بشنوند و در محیط خانواده با این طنین آسمانی مأنوس شوند تا قرآن با پوست و گوشت و استخوانشان ارتباط برقرار نماید.

این موجب زمینه سازی درونی برای فهم و عمل به قرآن می شود.»

و چه خوب است همه ی ما ضمن اینکه ایات متعدد قرآن را تلاوت می کنیم یادداشت هایی هم از معانی آن ها داشته باشیم و سعی کنیم آنها را در معرض دید و نظر خود و دیگران قرار دهیم و به آن ها عمل کنیم.

اما مهم تر از این نقش بزرگان و الگوهای جامعه ی ما در این عرصه است.»

حامد شاکرنژاد تلاوت و روش جدیدی را که به دست آورده است را از برکات وجودی آقا علی بن موسی الرضا علیه السلام و تلاوت هایی که در حرم این امام همام داشته می داند و مهمترین عامل موفقیت خود را در وهله ی اول:توکل به خدای متعال،دوم:رضایت پدر و مادر و سوم:پشتکار خود نام می برد.

فخر القراء ایران اثر قرآن در زندگی اش را این گونه بیان می دارد:

«زبانم از بیان آثار قرآن در زندگیم قاصر است.در هر گوشه ی زندگی من اثر قرآن نمایان است.هر چه دارم از قرآن دارم و بدون قرآن نمی توان زتدگی کنم.»

اخیراً بر اثر تلاوت های زیبا و ماندگار حضرت استاد حاج حامد شاکرنژاد یک خانم مسیحی به دین مبین اسلام و مذهب شیعه گرویدند.

صدای پخته، انعطاف پذیر، قدرتمند، انواع تحریرهای چرخشی، چکشی، و... به همراه استفاده بجا از مقامها، گوشه ها، ملودیها و مبدلهای قرآنی، از وی چهره ای ممتاز و برجسته ساخته است؛ چندانکه که اگر کسی وی را نشناسد و فقط صدای او را بشنود گمان می کند یکی از قاریان مصری مشغول تلاوت است.

پاره ای از مقامات داخلی و بین المللی وی بدین شرح است:

مقامهای داخلی:

نفر اول مسابقات قرآن كریم دانش آموزی مشهد مقدس در سال 1374

نفر اول مسابقات قرآن كریم دانش آموزی استان خراسان در سال 1374

نفر اول مسابقات قرآن كریم دانش آموزی كشور در سال 1374

نفر اول مسابقات قرآن كریم اوقاف و امور خیریه مشهد مقدس در سال 1374

نفر اول مسابقات قرآن كریم اوقاف در استان خراسان در سال 1374

نفر اول مسابقات سراسری قرآن كریم اوقاف و امور خیریه در سال 1374

مقامهای بین المللی:

نفر اول مسابقات بین المللی قرآن كریم عربستان سعودی در رشته قرائت و حفظ 5 جزء در سال 1374

مأموریت های قرآنی داخل كشور:

تلاوت قرآن كریم در حرم مطهر امام رضا (ع) و در محضر مقام معظم رهبری

مأموریت های قرآنی در خارج از كشور:

سفر به كشورهای عربستان سعودی، پاكستان، قطر، امارات متحده عربی، سوریه و لبنان جهت تبلیغ

بخونی ضرر نکردی!

نویسنده ی این بخش

شیک ترین زندان دنیا

پیامک‎های طنز شریعتی و نظرات جالب دخترش

معرفی 10 شرکتی که بیشترین سود را از جنگ برده‌اند

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

" Het Arresthuis" یکی از زندان های مخوف هلند است که نزدیک به 150 سال زندانیان بسیاری را در خود نگه داشته است و تا آخرین روز کاری اش در سال 2007 نیز کسی از ان فرار نکرد.

به گزارش راسخون به نقل از باشگاه خبرنگاران، زندان محلی برای تنبیه جنایتکاران ونگهداری از خلافکاران است و معمولا محیطی خشن و یدون عاطفه در آن جریان دارد و امکانات زندانیان نیز خیلی زیادی نیست.

" Het Arresthuis" یکی از زندان های مخوف هلند است که نزدیک به 150 سال زندانیان بسیاری را در خود نگه داشته است و تا آخرین روز کاری اش در سال 2007 نیز کسی از ان فرار نکرد.

این زندان اما پس از تغییراتی حال به یک هتل بسیار مجلل تبدیل شده است که از 24 اتاق معمولی و 12 سوئیت تشکیل شده است. این روزها با همه امکاناتی که در آن قرار دارد کسی دوست ندارد از آن فرار کند.

این زندان پس از صرف هزینه های زیاد به هتل تبدیل شد و هر اتاق آن از تمامی امکانات برخوردار است و همچنین استخر و سونای جداگانه ای نیز در آن تاسیس شده است.

همیشه غذای زندان ها مورد انتقاد بوده است اما در این زندان این روزها از بهترین سرآشپزهای فرانسوی استفاده می شود و بهترین غذاها پخته می شود. لازم به ذکر است که هزینه یک شب اقامت در این زندان بسیارمجلل بیش از شبی 1000 دلار است.

پیامک‌هایی با موضوع دکتر علی شریعتی که در دو سال اخیر در درون موبایل‌ها دست به دست شده، بارها محل بحث بوده است. گروهی معتقدند که این پیامک‌ها برای تخرب افکار و اندیشه‌های وی ایجاد شده و از این موبایل به موبایل دیگر منتقل می‌شوند.دوستداران دکتر شریعتی اصرار دارند که با این روند و ادامه این پیامک‌ها جایگاه وی در جامعه مخدوش خواهد شد.

به گزارش ایسنا، پارسینه در ادامه گزارش خود می‎نویسد: گروهی دیگر نیز بر این باورند که این پیامک‌ها از سوی یک جریان خاص برای زنده نگاه داشتن اندیشه‌ها منتشر می‌شوند. آرای وی به این شکل در آمده‌اند و به تلفن‌های همراه پیامک می‌شوند و تلاش دارند تا افکار وی را احیا کنند.

تاکنون هیچ یک از این دو گروه نتوانسته‌اند پاسخی متقن و به دور از حدس و گمان برای انتشار این پیامک‌ها پیدا کنند. اما سوسن شریعتی(مزینانی) در مصاحبه با یکی از مجلات به پاسخ درباره ماهیت این پیامک‌ها و چرایی انتشار آنها پرداخته است. وی معتقد است که جامعه‌ای که هیچ وقت نتوانسته شفاف نقد کند، در پس پرده مانده و در نتیجه متوسل شده است به زبان دو پهلوی طنز. در ادامه بخش‌هایی از مصاحبه سوسن شریعتی با مجله خط خطی می‌آید:

اولین پیامک طنز علی شریعتی

اولین پیامک طنزی که به دست من رسید این بود: هر چی جمله خفنه مال منه!... دکتر علی شریعتی. بعد این تبدیل شد به موج. البته در این مدت شغل جدیدی هم برای ما درست شد و آن پاسخ به سوالاتی در باب صحت و سقم این جملات بود.

واکنش خانواده شریعتی: مادرم از برخی از این پیامک‌ها شاکی می‌شود

همگی خندیده‌اند. انصافا در بعضی از این پیامک‌ها ذوق‌ورزی دیده می‌شود. شده است مادرم شاکی شود که: چه بی‌تربیت یا چه لوس. موفق‌ترین این جوک‌ها، آنهایی است که شریعتی را در یک موقعیت یا در روزمرگی قرار می‌دهد و می‌نشاند: شریعتی در حال جریمه شدن، در حال بازگشت از خانه، در حال خیار خوردن، در سفر تایلند و...

این پیامک‌ها از ذهن دولتی‌ها بعید است

شاید تا وقتی این جملات پیامکی شد و آن هم انبوه و آن هم در وضعیتی که می‌دانید، پیامک‌ها قابل کنترل است، این سوال مشروع پیش می‌آید که «نکند» و «ای بسا» و مثلا « از کجا معلوم»؛ در همان ادامه سنت «تئوری توطئه». صرفا در حد سوال، بدون اینکه کسی متهم این ماجرا باشد. ولی خب بعضی پیامک‌ها هم آنقدر رندانه و ظریف است که از ذهن دولتی بعید است!

طنز در جوامع بسته برای نقد قدرت به کار می‌رود

طنز ابزار ممکنی است جهت تخریب یا انتقام‌گیری. شریعتی در یادداشتی درباره طنز به نام «عبرتی و حکایتی» در رابطه با روزنامه توفیق به کاربرد اجتماعی و سیاسی طنز در جوامع بسته اشاره می‌کند، وسیله‌ای برای نقد قدرت یا هر گونه اتوریته. یک بستر تاریخی برای ذهن ایرانی نیز قائل می‌شود، جامعه‌ای که هیچ وقت نتوانسته شفاف نقد کند، در پس پرده مانده و در نتیجه متوسل شده است به زبان دو پهلوی طنز.

چرا شریعتی؟ اگر ناراحت هم باشیم نمی توانیم کاری کنیم

چرا شریعتی؟ شکی نیست که شریعتی یکی از موثرترین روشنفکرانی است که هوس جایی دیگر، جوری دیگر را بر دل‌ها انداخت و ما را خواهان و امیدورار به امکان تغییر داد. اندیشه‌ای بود منتقد وضع موجود و امیدوار به یک بایدی که نیست. امروز، سرخوردگی از واقعیت ما را به همه وعده دهندگان و امید بخشان بدبین می‌کند: «پیامبر دروغین امید»! نوعی واکنش است و الزاما در این واکنش تاریخی مطرح نیست. تاریخ ماجرا نشان از واقعیت دیگری دارد و آن اینکه شریعتی یک «مغضوب علیه» قدیمی بوده است و در حال حاضر هم هیچ اجماعی بر سر او در قدرت نیست. نسل جدید خود را قربانی یک موقعیت می‌داند و به دنبال مسبب است. چه کسی در دسترس‌تر از شریعتی؟ این وسط نسل امثال من دلخور هم که باشیم تا بیاییم پیامک بزنیم و...خیلی طول می‌کشد...

شریعتی در تبلیغات کت و شلوار و پوستر انتخاباتی مجلس هفتم

شریعتی فقط منبع جوک نیست. او همچون نوعی تفکر همچنان منبع و موضوع بحث‌ها، نقدها و نظرهای بسیاری است. در دانشگاه‌ها، در حوزه عمومی، در خارج از مرزها موضوع جدل‌ها نظری و نقدهای فکری و اجتماعی بسیاری است. آثار او دارد به زبان‌ها خارجی ترجمه می‌شود.... آثار شریعتی همچنان پر فروش است حتی بدل شده است به نوعی کالا(کارت پستال، سفال، آثار خطاطی، فرش بافت و ...) حتی تبلیغ کت و شلوار دامادی! من حتی در پوستر تبلیغاتی یک کاندیدای مجلس(مجلس هفتم بود گویا) دیدم ضمن تبریک سنت ولنتاین و دو قلب متداخل، جمله معروف شریعتی که « خدایا به آن کس که دوستش می‌داری بیاموز که دوست داشتن از عشق برتر است»را هم گذاشته بود روی برگه.

بامزه‌ترین پیامک شریعتی چه بوده است؟ با دنیای مجازی مانوس نیستم

«هی کچل. آهسته‌تر. آخرش ما رو به کشتن می‌دی». (شریعتی ترک موتور دکتر چمران!)... تا به حال پیامک‌های شریعتی را برای کسی نفرستاده‌ام به این دلیل که اصلا تا همین چندی پیش حتی فووارد کردن را بلد نبودم. تلفن باز هم نیستم با دنیای مجازی هم از اساس میانه‌ای ندارم.

پنچرگیری «تشیع علوی» در خیابان شریعتی

راه رفتن در خیابان شریعتی فانتزی ذهنی برایم ایجاد می‌کند: تقاطع‌ها، اینکه خیابان‌های زیادی به آن ختم می‌شود یا از آن منشعب می‌شود، ترافیکش سرسام آور است، شمال را به جنوب وصل می‌کند، اسامی مغازه‌ها: موبایل شریعتی، ساندویچی شریعتی. در آغاز انقلاب حتی یادم می‌آید یک مغازه تعمیرات ماشین را با این اسم دیدم؛ «پنچرگیری تشیع علوی». کنجکاو شدم دیدم صاحب مغازه دوستدار شریعتی است.... مطمئنم اگر خود دکتر زنده بود اسباب کلی خنده می‌شد.

«تجارت جنگ، سودآور است. 100 فروشنده بزرگ سال 2011 حدود 410 میلیارد دلار از فروش جنگ‌افزارها و ارائه خدمات نظامی درآمد داشته‌اند. تنها 10 شرکت از این 100 شرکت بیش از 208 میلیارد دلار فروش داشته‌اند. "وال استریت 7 / 24" به بررسی 10 شرکت پردرآمد از لیست 100 شرکت پرفروش در زمینه تجهیزات و خدمات نظامی پرداخته است که در سال 2011 توسط موسسه بین‌المللی مطالعات صلح استکهلم تهیه شده است.»

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در این گزارش که در پایگاه اینترنتی "وال استریت 7 / 24" منتشر شده، آمده است: این شرکت‌ها به طور گسترده از رشد هزینه‌های نظامی آمریکا که بیشترین بودجه نظامی در دنیا را دارد، سود برده‌اند. در سال 2000 بودجه دفاعی آمریکا تقریبا 312 میلیارد دلار بود که تا سال 2011 این رقم به حدود 712 میلیارد دلار افزایش یافت. فروش جنگ‌افزار با افزایش هزینه‌های دفاعی افزایش یافته است. موسسه بین‌المللی مطالعات صلح استکهلم یادآور شده است که بین سال‌ها 2002 تا 2011 فروش جنگ‌افزار در میان 100 شرکت برتر حدود 51 درصد رشد داشته است.

اما این روند اخیرا برعکس شده است. در سال 2011 در مقایسه با سال 2010 این 100 شرکت حدود پنج درصد کاهش فروش داشته‌اند. "سوزان جکسون" کارشناس مسائل دفاعی موسسه بین‌المللی مطالعات صلح استکهلم در ایمیلی به وال استریت 7 / 24 گفت که اقدامات ریاضتی در کشورهای اروپایی و آمریکا باعث به تاخیر افتادن یا کندی ساخت سیستم‌های تجهیزات نظامی گوناگون شده است. نگرانی‌های ریاضت اقتصادی موضوع را در سال 2011 بدتر کرده است. کاهش هزینه‌های دولت فدرال آمریکا که تاثیر آن از این ماه آغاز شده است و به کاهش خودکار هزینه‌های دولتی معروف است، بدین معناست که هزینه‌های نظامی تا حدود 500 میلیارد دلار کاهش خواهد یافت مگر اینکه برخی از تقلیل هزینه‌ها معکوس شود.

علاوه بر این، مداخله آمریکا در درگیری‌های افغانستان و عراق اوضاع را برای این کشور پیچیده کرده است. آخرین نیروهای نظامی آمریکا در دسامبر 2011 کشور عراق را ترک کردند و در آخر، موسسه بین‌المللی مطالعات صلح استکهلم اشاره کرد که تحریم‌ انتقال سلاح به لیبی نیز در رکود فروش تجهیزات نظامی نقش داشته است.

بسیاری از این شرکت‌ها توجه خود را بر کشورهای دیگر متمرکز کرده‌اند تا کاهش فروش در آمریکا و اروپا را جبران نمایند. جکسون گفت که تولیدکنندگان تجهیزات نظامی به طور خاص علاقمند به فروش اسلحه به کشورهای مناطق آمریکای جنوبی، خاورمیانه و بخش‌هایی از آسیا هستند. به طور مثال، بی ای ای (BAE) به دنبال انعقاد قرارداد و توافق با عربستان سعودی است. در همین حال، رئیس مالی شرکت "نورثروپ گرومان" اخیرا تاکید کرده است که این شرکت ممکن است هواپیمای "گلوبال هاک" خود را به ژاپن یا کره جنوبی بفروشد.

بر طبق این گزارش، وال استریت 7 / 24 به بررسی 10 شرکت که بیشترین فروش جنگ افزار را در سال 2011 داشته‌اند، پرداخته است. جنگ‌افزار تحت عنوان فروش تجهیزات به مشتریان نظامی تعریف می‌شد، برای اهداف تولیدی یا صادراتی، اما فروش کالاها یا فرآورده‌های عمومی از قبیل نفت و تجهیزات کامپیوتری به مشتریان نظامی را در بر نمی‌گیرد. در این گزارش همچنین به فروش جنگ افزارها از سال 2010 توجه شده است، و فروش کلی هر شرکت نیز بررسی شده است. علاوه بر فروش کلی هر شرکت در سال 2011، سودها و تعداد کل کارکنان هر شرکت نیز که توسط موسسه صلح استکهلم فراهم شده بود، مورد مطالعه قرار گرفته است. در زیر نام این شرکت‌ها از آخر به اول تنظیم شده است:

10- یونایتد تکنولوجیز (United Technologies)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 6 / 11 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 2 / 58 میلیارد دلار

سود کلی: 3 / 5 میلیارد دلار

تعداد کل کارکنان: 199 هزار و 900 تن

حوزه کاری: هواپیما، تجهیزات الکترونیکی، انواع موتورها

یونایتد تکنولوجیز طیف گسترده‌ای از تجهیزات نظامی و به طور خاص بالگردهای نظامی، از قبیل بالگرد "بلک هاک" برای ارتش آمریکا و بالگردهای "سی هاک" برای نیروی دریایی آمریکا، تولید می‌کند. یونایتد تکنولوجیز سودآورترین شرکت در بین این 10 شرکت بوده است که در سال 2011 بیش از 3 / 5 میلیارد دلار سود داشته است. این شرکت همچنین بیشترین تعداد نیروی کاری را داشته است که حدود 200 هزار تن در سراسر دنیا بوده‌اند. تجهیزات نظامی تنها 20 درصد از فروش 2 / 58 میلیارد دلاری سال 2011 این شرکت را تشکیل می‌دهد. دیگر محصولات تولیدی شرکت یونایتد تکنولوجیز عبارتند از: آسانسور، پله برقی، دستگاه تهویه و یخچال. فروش‌های بین‌المللی 60 درصد درآمد کل شرکت را در سال 2012 تشکیل می‌دهد.

9- ال – 3 کامیونیکشنز (L-3 Communications)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 5 / 12 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 2 / 15 میلیارد دلار

سود کل: 956 میلیون دلار

تعداد کل کارکنان: 61 هزار تن

حوزه کاری: تجهیزات الکترونیک

حدود 83 درصد فروش ال – 3 کامیونیکشنز در سال 2011 مرتبط با فروش تجهیزات نظامی بوده است که در کل به بیش از 5 / 12 میلیارد دلار می‌رسد. این مقدار کمتر از 1 / 13 میلیارد دلار فروش تجهیزات نظامی این شرکت در سال 2010 بوده است. این شرکت دارای چهار بخش تجاری مختلف است که عبارتند از: سیستم‌های الکترونیکی؛ مدرنیزه کردن، تعمیر و نگهداری هواپیما؛ راهکارهای امنیت ملی و فرماندهی، کنترل، ارتباطات، اطلاعات، تجسس و شناسایی. این شرکت علاوه بر تولید انواع گوناگون تجهیزات نظامی، تولید کننده اصلی سیستم‌های هواپیماهایی بدون سرنشین است. در سال 2011 این شرکت سودی در حدود 956 میلیون دلار به دست آورد و در حدود 61 هزار تن در استخدام این شرکت بوده‌اند.

8- فینمکانیکا (Finmeccanica)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 6 / 14 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 1 / 24 میلیارد دلار

سودکل: 2 / 3 میلیارد دلار ضرر

تعدا کل کارکنان: 74 هزار و 470 تن

حوزه کاری: هواپیما، توپ جنگی، انواع موتورها، تجهیزات الکترونیکی، وسایل نقلیه نظامی، موشک‌ها، سلاح‌های کوچک و مهمات.

شرکت ایتالیایی فینمکانیکا انواع گوناگون تجهیزات نظامی را از قبیل تجهیزات الکترونیکی امنیتی و تجهیزات الکترونیکی مورد نیاز بالگردها تولید می‌کند. 60 درصد از حدود 1 / 24 میلیارد دلار فروش این شرکت مربوط به تجهیزات نظامی بوده است. فینمکانیکا 2 / 3 میلیارد دلار در سال 2011 ضرر کرده است.

این شرکت ایتالیایی اکنون با اتهام رشوه‌دهی برای به دست آوردن قرارداد 750 میلیارد دلاری فروش 12 بالگرد نظامی به دولت هند در سال 2010، مواجه است. "گیوسپ اورسی" رئیس وقت این شرکت در ماه فوریه دستگیر شد اما هرگونه اتهام را رد کرده است. دیگر افراد اجرایی این شرکت از جمله رئیس بخش‌ هلی‌کوپترسازی این شرکت نیز جایگزین شده‌اند و این شرکت از انتشار نتایج مالی زمانی که این موضوعات خاتمه نیابند و حل نشوند، خودداری می‌کند.

7- ای ای دی اس (EADS)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 4 / 16 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 3 / 68 میلیارد دلار

سودکل: 4 / 1 میلیارد دلار

تعداد کل کارکنان: 133 هزار و 120 تن

شرکت دفاعی هوافضایی اروپا، که در هلند مستقر است، در سال 2011 فروش تجهیزات نظامی به ارزش 4 / 16 میلیارد دلار داشته است، که تقریبا هم‌اندازه فروش سال 2010 این شرکت است، اما تجهیزات نظامی تنها 24 درصد کل فروش 3 / 68 میلیارد دلاری سال 2011 این شرکت را تشکیل می‌دهد. شرکت دفاعی هوافضایی اروپا و بی ای ای سیستمز تلاش کرده‌اند تا برای دستیابی به 45 میلیارد دلار فروش ادغام شوند؛ ادغامی که می‌توانست به تاسیس بزرگترین شرکت هوا فضایی دنیا منجر شود. اما این تلاش در ماه اکتبر در پی ابراز نگرانی آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان با شکست مواجه شد. مرکل اعلام کرده بود که تاسیس چنین شرکتی نفوذ دولت آلمان را در حاشیه قرار خواهد داد و اتخاذ تصمیم را در فرانسه و انگلیس متمرکز خواهد کرد.

6- نورثروپ گرومان (Northrop Grumman)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 4 / 21 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 4 / 26 میلیارد دلار

سودکل: 1 / 2 میلیارد دلار

تعداد کل کارکنان: 72 هزار و 500 تن

حوزه کاری: هواپیما، تجهیزات الکترونیکی، موشک، کشتی، تجهیزات فضایی

همانند دیگر شرکت‌های این لیست، نورثروپ گرومان طیف گسترده‌ای از تجهیزات نظامی از قبیل سیستم‌های هواپیماهای بدون سرنشین، رادارهای هوایی و دفاعی-موشکی، سیستم‌های واکنش در زمان رویدادهای بحرانی را تولید می‌کند. در سال 2011، نورثروپ گرومان از فروش 4 / 21 میلیارد دلاری تجهیزات نظامی خود خبر داد که 81 درصد از 4 / 26 میلیارد دلار فروش این شرکت را تشکیل می‌دهد. اما فروش تجهیزات نظامی در سال 2011 نسبت به 2 / 28 میلیارد دلار فروش سال 2010 کاهش داشته است. فروش تجهیزات نظامی این شرکت بین سال‌های 2007 تا 2010 رشد 5 / 3 میلیارد دلاری داشته است. این شرکت رکود مذکور را به کاهش هزینه‌های دولتی در پروژه‌های دفاعی نسبت داده است. با این حال، این شرکت سودی بیش از 1 / 2 میلیارد دلار را در سال مالی 2011 اعلام کرده بود که اندکی بیشتر از درآمد این شرکت در سال پیش از آن بوده است.

5- ریتئون (Raytheon)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 5 / 22 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 9 / 24 میلیارد دلار

سودکل: 9 / 1 میلیارد دلار

تعداد کل کارکنان: 71 هزار تن

حوزه کاری: تجهیزات الکترونیکی و موشک

ریتئون که در والتم، ماساچوست مستقر است یکی از بزرگترین مقاطعه‌کاران دفاعی در آمریکا است. این شرکت طیف گسترده‌ای از محصولات دفاعی را از قبیل موشک "کروز تام‌ هاک" تولید می‌کند. کل فروش تجهیزات نظامی این شرکت در سال 2011 ، 5 / 22 میلیارد دلار بوده است که 90 درصد فروش کل این شرکت را تشکیل می‌دهد. اما فروش تجهیزات نظامی این شرکت نسبت به 23 میلیارد دلار در سال 2010 اندکی کاهش یافته است. این کاهش فروش هنوز متوقف نشده است. کل فروش سال 2012 ، 5 / 1 درصد کاهش داشته است و ریتئون پیش‌بینی کرده است که فروش در سال 2013 نیز سه درصد کمتر خواهد شد. این تخمین تاثیرات کاهش خودکار هزینه‌های دولت آمریکا را هنوز محاسبه نکرده است. خوشبختانه این شرکت می‌تواند به مشتریان خارجی خود امیدوار باشد تا بتواند فروش کم داخل کشور (آمریکا) را جبران نماید و در ماه ژانویه حدود 40 درصد از سفارشات این شرکت به خارج از آمریکا ارسال شدند. این شرکت در نظر دارد که فروش بین‌المللی خود در سال 2013 را افزایش دهد.

4- جنرال دینامیکز (General Dynamics)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 8 / 23 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 7 / 32 میلیارد دلار

سود کل: 5 / 2 میلیارد دلار

تعداد کل کارکنان: 95 هزار و 100 تن

شرکت جنرال دینامیکز با 18 هزار معامله به ارزش 5 / 19 میلیارد دلار، سومین مقاطعه‌کار بزرگ با دولت آمریکا بوده است. تقریبا 9 / 12 میلیارد دلار این معاملات به نیروی دریایی مربوط بوده است در حالی که تنها 6 / 4 میلیارد دلار آن به تجهیزات نظامی ارتش مرتبط می‌شد. این شرکت فروشی در حدود 8 / 23 میلیارد دلاری در تجهیزات نظامی در سال 2011 داشته است که 73 درصد از فروش کل این شرکت را تشکیل می‌دهد. فروش جنگ‌افزار این شرکت اندکی نسبت به سال 2010 کاهش داشته‌ است. این شرکت بیش از 95 هزار نیروی کار در سراسر دنیا دارد و مجموعه گوناگونی از محصولات از قبیل قایق‌های الکتریکی، وسایل نقلیه ریلی و چرخدار و تانک‌های جنگی تولید می‌کند. این شرکت نگرانی‌هایی را در مورد تاثیرات بالقوه به علت کاهش خودکار هزینه‌های دولتی بر ارتش آمریکا ابراز کرده است و اخطارهایی درباره اخراج کارکنان داده است.

3- بی ای ایی سیستمز (BAE Systems)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 2 / 29 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 7 / 30 میلیارد دلار

سودکل: 3 / 2 میلیارد دلار

تعداد کل کارکنان: 93 هزار و 500 تن

حوزه کاری: هواپیما، توپ جنگی، تجهیزات الکترونیکی، وسایل نقلیه نظامی، موشک، سلاح‌های کوچک، مهمات، کشتی.

بی ای ایی سیستمز بزرگترین شرکت غیرآمریکایی فروشنده تجهیزات نظامی است که در سال 2011 حدود 2 / 29 میلیارد دلار فروش داشته است. این مقدار 95 درصد سود این شرکت در سال 2011 را تشکیل می‌دهد. با این حال میزان فروش تجهیزات نظامی این شرکت در مقایسه با 9 / 32 میلیارد دلار سال 2010 کاهش داشته است. محصولاتی که بی ای ایی می‌فروشد عبارتند از: سیستم پوشش زرهی ال- رود بار (L-ROD Bar) که وسایل نقلیه دفاعی را می‌پوشاند و جت آموزشی پیشرفته "هاک" که محیط شبیه‌سازی شده پیچیده را برای آموزش خلبانان نظامی فراهم می‌کند. این شرکت اعلام کرده است که در سال 2013 فروش خود در خارج از آمریکا و انگلیس را افزایش خواهد داد. بی ای ایی اعلام کرده است که چشم‌انداز آینده این شرکت به فروش در آمریکا و انگلیس بسیار محدود است زیرا حضور این دو کشور در درگیری‌های بین‌المللی کاهش یافته است و این دولت‌ها دچار کسری بودجه شده‌اند.

2- بوئینگ (Boeing)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 8 / 31 میلیارد دلار

کل فروش سال 2011: 7 / 68 میلیارد دلار

کل سود: 4 میلیارد دلار

تعداد کل کارکنان: 171 هزار و 700 تن

حوزه کاری: هواپیما، تجهیزات الکترونیکی، موشک، تجهیزات فضایی

بوئینگ با عقد قرارداد فروش کالا به دولت آمریکا به ارزش 5 / 21 میلیارد دلار، دومین پیمانکار بزرگ نظامی دولت آمریکا در سال 2011 بوده است. این شرکت که در شیکاگو مستقر است انواع گوناگون تجهیزات نظامی از قبیل سیستم‌های موشکی استراتژیک، سیستم‌های الکترو-نوری و لیزری و سیستم‌های ثبت موقعیت جهانی تولید می‌کند. به‌رغم این تکنولوژی‌ها تنها 46 درصد از کل فروش 7 / 68 میلیارد دلاری سال 2011 این شرکت مربوط به تجهیزات نظامی بوده است. بوئیگ بزرگترین تولیدکننده هواپیماهای تجاری در دنیا است که هواپیماهای 747، 757 و اخیرا نیز بوئینگ 787 دریم‌لاینر (Boeing 787 Dreamliner) را تولید کرده است. بوئینگ همچنین در تکنولوژی فضایی شناخته شده است. این شرکت قراردادهایی به ارزش یک میلیارد دلار در سال 2011 با ناسا منعقد کرده است.

1- لاکهید مارتین (Lockheed Martin)

فروش تجهیزات نظامی سال 2011: 3 / 36 میلیارد دلار

فروش کل سال 2011: 5 / 46 میلیارد دلار

سودکل: 7 / 2 میلیارد دلار

تعداد کل کارکنان: 123 هزار تن

حوزه کاری: هواپیما، قطعاتی الکترونیکی، موشک، تجهیزات فضایی

در سال 2011 لاکهید مارتین فروشی به ارزش 3 / 36 میلیارد دلار داشته است که اندکی بیش از فروش 7 / 35 میلیارد دلاری این شرکت در سال 2010 بوده است. در سال 2011 فروش تجهیزات نظامی این شرکت 78 درصد از فروش کل آن را که 5 / 46 میلیارد دلار بوده است، تشکیل می‌داد. در سال 2011 این شرکت 123 هزار نیروی کاری در سراسر دنیا داشته است. در واحد دفاعی و هوافضایی شرکت لاکهید، طیف گسترده‌ای از محصولات از قبیل هواپیما، موشک، سیستم‌های پهپاد و سیستم‌های راداری تولید می‌شوند. لاکهید و کارکنانش نگران پرتگاه‌ مالی و کاهش خودکار هزینه دولت بوده‌اند‌؛ کاهش‌هایی که سبب قطع قسمتی از بودجه پنتاگون می‌شود. در پاییز سال 2012، این شرکت پیش از کاهش تولیدات خود که به درخواست کاخ سفید صورت گرفت، به همه کارکنان خود اخطار اخراج داده بود

میدونستی؟

آثار ثبت شده در فهرست حافظه جهاني يونسكو

ماجرای ازدواج شهید چمر

نام هاي برتر سال 91

عجیب ترین کلیساهای جهان

این میوه کیلویی 90 هزار تومان است!

آیا میدانید؟

آثار ثبت شده در حافظه جهاني

هر دو سال يك بار هر كشور مي تواند دو اثر برای ثبت در حافظه جهاني به يونسكو پيشنهاددهد.آثاري كه از هر کشور یا سازمان بین المللی از ابتدا تاكنون در فهرست حافظه جهاني به ثبت رسیده، 193 اثر است به تفكيك دوره به صورت زير مي باشد:

سال ۱۹۹7

سال ۱۹۹۹

سال ۲۰۰۱

سال ۲۰۰۳

سال ۲۰۰5

سال ۲۰۰7

سال ۲۰۰9

سال ۱۹۹۷

آرژانتین: مدارک نائب السلطنه ریو دو پلاتا؛

آفریقای جنوبی: مجموعه بليك؛

اتریش:

۱. Dioscurides وین؛

۲. سند نهایی کنگره وین ( 1997).

اتيوپي: گنجينه هايي از آرشيو و كتابخانه ملي؛

ارمنستان: نسخه خطی کهن انستيتو Mashtots matenadaran؛

ازبکستان:

۱. قرآن مقدس مصحف عثمان؛

۲. مجموعه موسسه شرق شناسی البیرونی.

اسلواکی:

۱. نسخ خطی تذهیب شده از کتابخانه چپتر هاوس در براتیسلاوا؛

۲. مجموعه نسخ خطی اسلامی بسجیک .

بنين: آرشيوهاي استعماري؛

تانزانیا: اسناد آلماني آرشيو ملي؛

ترینیداد و توباگو: مجموعه درک والکوت ؛

جمهوری کره:

۱. نسخه خطی هانمین چانگوم؛

۲. تاریخچه سلسله چوسون.

چین: آرشيو صوتي موسيقي سنتي؛

دانمارک:

۱. آرشیو شرکتهای خارجی تجاری دانمارک؛

۲. مجموعه لین؛

۳. دست نوشته ها و مکاتبات هانس کریستین اندرسون؛

۴. آرشیو سورن کیرکه گارد.

زلاندنو:

۱. معاهده وایتانگی؛

۲. دادخواست حق رای زنان در سال ۱۸۹۳.

سنگال: آفريقاي غربي فرانسه؛

فدراسیون روسیه:

۱. انجیل (زندگی نامه عیسی مسیح) کیتروو ؛

۲. انتشارات اسلاوی از نسخ کریلیک قرن ۱۵؛

۳. نقشه های امپراطوری روسیه و مجموعه های آن از قرن ۱۸؛

۴. پوسترهای روسی از اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰.

فنلاند: مجموعه ای.ای نوردنسکیولد؛

مصر: يادواره كانال سوئز؛

مکزیک:

۱. مجموعه نسخ خطی مکزیکی؛

۲. نسخ خطی از Oaxaca؛

۳. نسخ خطی Techaloyan ازCuajimalpaz.

موريس: اسناد مربوط به اشغال موريس توسط فرانسه؛

ونزوئلا:

۱. مجموعه عکسهای آمریکای لاتین در قرن ۱۹؛

۲.Escritos del liberator

هند: مجموعه نسخ خطی پزشکی I.A.S.Tamil .

سال ۱۹۹۹

آلمان: نخستین برنامه هاي ضبط شده سنتهاي موسيقيايي جهان (1893-1952) در آرشيو صوتي برلين؛

اتریش: مجموعه های تاریخی (1899-1950)؛

پاکستان: اسناد مربوط به Jinnah (قائد اعظم)؛

ترینیداد و توباگو: مجموعه اریک ویلیامز؛

چین: اسناد سلسله بزرگ کینگ؛

فیلیپین: کتیبه شناسان فیلیپین (هانونو بوئید تاگبانوآ و پالاوان)؛

لهستان:

۱. شاهکار نیکلاس کوپرنیک «De revolutionibus librisex»؛

۲. آرشیو محلة کلیمیهای ورشو (اسناد امانوئل رینگل بلوم)؛

۲. شاهکار فردریک شوپن.

سال ۲۰۰۱

آلمان:

۱.سمفوني شماره 9 لودويگ ون بتهون ، d-minor ، اپوس 125؛

۲. منزلت ادبي گوته؛

۳. انجيل 42 خطي گوتنبرگ؛

۴. متروپوليس.

اتریش:

۱. پاپیروس erzherzog rainer ؛

۲. مجموعه شوبرت در کتابخانه شهر وین.

استرالیا:

۱. يادداشتهاي سفر جيمز كوك؛

۲. نسخ خطي مربوط به mabo.

بلژیک: آرشیو كاري plantiniana؛

ترکیه:

۱. الواح خط میخی Hittite از Bogazkoy؛

۲. نسخ خطی رصدخانه و موسسه تحقیقات زمین لرزه Kandilli.

جمهوری کره:

۱. سونگجئونگون ایلگی، خاطرات منشی دربار؛

۲. بولجو جیکجی سیمچه یوجئول (جلد دوم)، گزیده ای از آموزه های راهبان بزرگ بودا، ذن.

فدراسیون روسیه: مجموعة تاریخی (۱۸۸۹-۱۹۵۵) از آرشیو سمعی سنت پترزبورگ؛

لاتویا: قفسه آهنگهای ملی؛

مالزی:

۱. مکاتبات پادشاه فقید کده (1882-1943 )؛

۲. حکایت هانگ توا؛

۳. سجارا ملایو( تاریخ مالزی).

مجارستان: حق امتیاز کاربرد «رادیو اسکوپ» (تشعشع سنجی) کالمن تیهانیس در ۱۹۲۶؛

نروژ:

۱. آرشیو بیماری جزام برگن؛

۲. هنریک ایبسن: خانه عروسکی

سال ۲۰۰۳

آفریقای جنوبی: آرشيو شركت هلند و هند شرقي؛

آلمان: نسخ خطي مذهب از دوران اوتونيا كه در صومعه Reichenau (درياچة كانستنس) خلق شده است؛

اتریش: اطلس بلائو- ون درهم از کتابخانه ملی اتریش؛

اندونزی: آرشیو شرکت هلند و هند شرقی؛

اوروگوئه: مجموعه اصلی آثار صوتی و الکترونیکی کارلوس گاردل ۱۹۱۳-۱۹۳۵؛

بارابادوس: میراث مستند افراد به بردگی گرفته شده کارائیبی؛

برزیل: مجموعه امپراطور: عکسهای خارجی و برزیلی از قرن ۱۹؛

تاجیکستان: نسخه خطی کلیات عبید زاکانی و غزلیات حافظ شیرازی (قرن چهاردهم)؛

تانزانیا: مجموعه كتب و نسخ خطي عربي؛

تایلند: کتیبه پادشاه رام خامهانگ؛

ترکیه: آثار ابن سینا در کتابخانه نسخ خطی سلیمانیه؛

چین: نسخ خطی آثار کهن ناکسی دونگبا؛

سریلانکا: آرشیو شرکت هلند و هند شرقی؛

شیلی:

۱. آرشیو حقوق بشر شیلی؛

۲. انجمن عیسی آمریکا.

صربستان: آرشیو نیکولاس تسلا؛

عربستان سعودی: قديمي ترين كتيبه اسلامي ( كوفي)؛

فرانسه: بیانیه حقوق بشر و شهروند (1789-1791)؛

فیلیپین: مواد سمعي مربوط به پخش رادیویی انقلاب مردم فیلیپین؛

قزاقستان: مجموعه نسخ خطی خواجه احمد یساوی؛

لوکزامبورگ: خانواده آدم؛

لهستان:

۱. معاهده جامع ورشو؛

۲. بیست ویک درخواست، Gdansk ، اوت ۱۹۸۰. پیدایش اتحادیه تجارت مشترک جنبشهای عظیم اجتماعی.

مکزیک: فیلم Los olvidados؛

هلند:

۱. کتابخانه Ets haim؛

۲. آرشیو شرکت هلند و هند شرقی.

هند: آرشیو شرکت هلند و هند شرقی؛

سال ۲۰۰۵

آذربایجان: نسخ خطی قرون وسطی در زمینه پزشکی و داروسازی؛

آلبانی: نسخه خطی Purpereus Beratinus؛

آلمان:

۱. داستانهاي خانوادگي و كودكان؛

۲. نقشه جهان با نامUniversalis cosmographia secundum Ptholomaei traditionem et Americi Vespucii aliorumque Lustrationes ؛

۳. مجموعه كتابخانه كوروينيانا.

آمریکا: نخستین نقشه جهان که نام آمریکا در آن آورده شده مربوط به اواخر قرن ۱۵ و اوایل قرن ۱۶ برگرفته از اطلاعات سفرهای اسپانیائیها و پرتغالیها؛

اتریش:

۱. مجموعه Brahms؛

۲. مجموعه طراحیهای معماری گوتیک؛

۳. مجموعه کتابخانه کوروینیانا.

انگلستان: نبرد Somme؛

اوکراین: مجموعه موسیقیایی فولکلور (ملی) یهودیان ۱۹۱۲-۱۹۴۷؛

ایتالیا:

۱. کتابخانه Malatesta novello؛

۲. مجموعه کتابخانه کوروینیانا.

بلژیک: مجموعه کتابخانه کوروینیانا؛

پرتغال: نامه از Pero Vaz de Caminha؛

ترینیداد و توباگو: مجموعه C.L.R James؛

چین: فهرست طلائی افراد برگزیده شده در امپراطوری سلسله کینگ؛

سوئد:

۱. آرشیو استرید لیندگرن؛

۲. آرشیو امانوئل سوئیدنبرگ.

صربستان: انجیل میروسلاو- نسخ خطی از ۱۱۸۰؛

فرانسه:

۱. درخواست 18 ژوئن 1940؛

۲. فیلمهای لومیر(2005)؛

۳. عرضة سیستم دهدهی متریک 1790-1837؛

۴. مجموعة کتابخانة کوروینیانا.

قزاقستان: اسناد سمعی و بصری جنبش بین المللی ضد هسته ای نوادا- سمیپا لاتینسک؛

کلمبیا: آرشیو Negros y Esclavos درباره تجارت برده های افریقایی؛

کوبا: هواداران خوزه مارتی پرز؛

لبنان:

۱. ستون يادبود(يادمان) نهر الكلب، كوه لبنان؛

۲. الفباي فنيقي.

مجارستان: مجموعه کتابخانه کوروینیانا؛

مصر: اسناد سلاطين و شاهزادگان؛

مکزیک: کتابخانه Palafoxiana؛

ناميبيا: يادداشتهاي هندريك ويتبويي؛

نروژ: سفر روالد آموندسن به قطب جنوب (۱۹۱۰-۱۹۱۲)؛

هند: نسخ خطی سايوا در پانديچري؛

سال ۲۰۰۷

آرژانتین: میراث مستند حقوق بشر ۱۹۷۶-۱۹۸۳ – آرشیوی برای حقیقت، عدالت و یادبود ستیز علیه تروریسم دولتی؛

آفريقا: مجموعه كريستوفر اوكيگبو؛

آفريقاي جنوبي:

۱. پرونده دادگاه جنايي به شماره 1963/253(وضعيت نلسون ماندلا و ديگران)؛

۲. مجموعه آرشيو زنده مبارزه براي آزادي.

آلمان: نامه هاي مربوط به Gottfried Wilhelm Leibniz كه به او يا توسط او نگاشته شده است ودر مجموعه اوراق خطي Gottfried Wilhelm Leibniz موجود بوده است؛

آمریکا: فیلم فانتزی موزیکال جادوگر شهر اوز (ویکتور فلمینگ ۱۹۳۹)، محصول مترو گلدن مایر؛

آمریکای لاتین: موسیقی مستعمراتی امریکایی: نمونه ای از مستند غنی آن؛

اتریش: نقشه peutingeriana؛

اسپانیا: پیمان نامه Tordesillas؛

استراليا:

۱. داستان Kelly gang (فیلم) (1906)؛

۲. اسناد مجرمان استراليا.

اسلواکی: نقشه ها و طرحهای حفاری طراحی شده در مجلس – دفتر کنت در Banska Stiavnica؛

اسلونیا: نسخه خطی Suprasliensis؛

انگلستان: نقشه جهان Hereford؛

بولیوی: موسیقی مستعمراتی امریکایی: نمونه ای از مستند غنی آن؛

پرتغال:

۱. مجموعه نسخ خطی درباره اکتشافات پرتغالی؛

۲. پیمان نامه تردسیلاس.

پرو: موسیقی مستعمراتی امریکایی: نمونه ای از مستند غنی آن؛

جمهوري اسلامي ایران:

۱. شاهنامه بایسنقری؛

۲. وقف نامه ربع رشیدی نسخه خطی قرن سیزدهم؛

جمهوری چک:

۱. مجموعه نسخ خطی قرون وسطایی دوران اصلاحات چک؛

۲. مجموعه نشریات مهاجران روسی، اوکراینی و بلاروسی 1918-1945.

جمهوری کره:

۱. گراور چوبی تریپیتیکا کریانا و کتب مقدس مختلف بودایی؛

۲. اوییگوه: پروتکلهای سلطنتی سلسله جوسئون.

چين: آرشیوهای یانگشی لی از سلسله کینگ؛

دانمارک:

۱. گاه شمار El primer nueva Coronica y Buen Gobierno؛

۲. مجموعه صوتی.

سوئد:

۱. آرشیو انیگمار برگمان؛

۲. آرشیو خانواده آلفرد نوبل.

فدراسیون روسیه: نسخه خطی Suprasliensis؛

فرانسه: فرشينه(سوزن دوزيBayeux؛

فیلیپین: مجموعه خوزه ماسدا؛

کانادا:

۱. اسناد آرشیوی شرکت هودسون بی؛

۲. مجموعه مدرسه الهيات کبک 1623-1800 ( قرون 17 تا 19).

کلمبیا: موسیقی مستعمراتی آمریکایی: نمونه ای از مستند غنی آن؛

کمیته بین المللی صلیب سرخ: اسناد زندانیان بین المللی اداره جنگ ۱۹۱۴-۱۹۲۳.

لهستان:

۱. آرشیو کمیسیون ملی آموزش؛

۲. نسخه خطی Suprasliensis.

مجارستان: نقشه مجارستان؛

مصر: نسخ خطي مصور و تذهيب شده فارسي؛

مکزیک:

۱. موسیقی مستعمراتی آمریکایی: نمونه ای از مستند غنی آن؛

۲. مجموعه زبانهای بومی.

نیکاراگوئه: آرشیو فعالیتهای سوادآموزی ملی؛

ونزوئلا: کلمبیا: آرشیو ژنرال فرانسیسکو میراندا؛

هند: ریگ ودا.

سال 2009

آژانس كار و كمك سازمان ملل براي پناهندگان فلسطيني: آرشيو فيلم و تصاوير پناهندگان فلسطيني آنروا

آلمان: ترانه نيبلونگز، شعري حماسي متعلق به اروپاي قرون وسطي؛

امريكا: مجموعه فيلم و ويدئو جان مارشال جو/ هوان بوشمن ، (1950 – 2000)؛

آنتيل هلند: نخستين مباني ديني نگاشته شده به زبان پاپيامنتو؛

اسپانيا: پيمانهاي سانتافه؛

استراليا: بيانيه حزب كارگر كوئينزلند به مردم كوئينزلند؛

استوني، لتوني، ليتواني: راه بالتيك – زنجيره انساني متصل كننده سه كشور به انگيزه آزادي؛

انگليس: ماگنا كارتا، منتشر شده در سال 1215؛

باربادوس:

1. گنجينه آرشيو فدرال؛

2. مجموعه نيتا بارو.

باهاما: يادداشتهاي روزانه فاركوهارسون؛

باهاما، بليز، دومينيكن، جامائيكا، سن كيتس، ترينيداد و توباگو، انگليس: آرشيو بردگان كارائيب انگليسي، (1817 – 1834)؛

بلاروس، فنلاند، ليتواني، لهستان، فدراسيون روسيه، اوكراين: آرشيو رادزويلز و مجموعه كتابخانه نيسويژ؛

بلژيك: آرشيو آنتروپ؛

پاراگوئه: آرشيو ترور؛

تايلند: اسناد آرشيوي پادشاهي چولالونگكورن در تحول سيام (1868 – 1910)؛

جمهوري اسلامي ايران: مجموعه اسناد اداري آستان قدس رضوي در دوره صفويه؛

جمهوري دومينيكن:

1. كتاب غسل تعميد بردگان (1636 – 1670)؛

2. ميراث مستند مقاومت و تقلا براي حقوق بشر در جمهوري دومينيكن، (1930- 1961)؛

جمهوري كره: دونگيبوگام : اصول و حرفه پزشكي شرق؛

دانمارك و ايسلند: مجموعه نسخ خطي آرناماگنان؛

دفتر سازمان ملل در ژنو: آرشيو جامعه ملل، (1919 – 1946)؛

سن لوسيا: اسناد سر ويليام آرتور لويس؛

فرانسه: كتابخانه صومعه كلرواكس در زمان پيير دو وايري ( 1472)؛

كامبوج: آرشيو موزه نسل كشي تول اسلنگ

كانادا: همسايگان، انيماتور، كارگردان و تهيه كننده نورمن مك لارن در سال 1952؛

كوبا: نگاتيو فيلمهاي خبري آمريكاي لاتين موسسه هنر و صنعت سينماتوگرافي كوبا

لهستان: آرشيو موسسه ادبي در پاريس (1946 – 2000)؛

ماداگاسكار: آرشيو سلطنتي؛

مالزي: سنگ حكاكي شده ترنگانو؛

مجارستان:

1. آرشيو كزوما از كتابخانه آكادمي علوم مجارستان؛

2. ژانوس بوليايي: ضميمه؛

مكزيك: مجموعه مركز اسناد و بررسي جامعه اشكنازي در مكزيك ( قرن 16 تا 20 )؛

هلند: خاطرات آنه فرانك.

ويتنام: گراورهاي چوبي سلسله نگوين

«غاده چمران» همسر لبنانی شهید چمران، بخش‌هایی از زندگی مشترک خود با مصطفی چمران را بازگو می کند. این اظهارات تحت عنوان کتاب «نیمه پنهان ماه» به چاپ رسیده است.

راسخون به نقل از جوان آنلاین: آنچه می‌خوانید، بخش‌هایی از این کتاب است:

پدرم بین آفریقا و چین تجارت می‌ کر د و من فقط خرج می‌کردم، هر طوری که می‌خواستم. پاریس و لندن را خوب می ‌شناختم، چون همه لباس‌هایم را از آنجا می‌خرید.

در دیداری که به اصرار امام موسی صدر برگزار شد، ایشان به من گفت: «ما مؤسّسه‌ای داریم برای نگهداری بچّه‌های یتیم. فکر می‌کنم کار در آنجا با روحیه شما سازگار باشد. من می‌خواهم شما بیایی آنجا با چمران آشنا شوی» و تا قول رفتن به مؤسّسه را از من نگرفت، نگذاشت برگردم.

یک شب در تنهایی همانطور که داشتم می‌نوشتم، چشمم به یک نقّاشی که در تقویمی ‌چاپ شده بود، افتاد. یکی از نقّاشی‌ها زمینه‌ای کاملا سیاه داشت و وسط این سیاهی، شمع کوچکی می‌سوخت که نورش در مقابل این ظلمت، خیلی کوچک بود. زیر نقّاشی به عربی شاعرانه‌ای نوشته شده بود:

«من ممکن است نتوانم این تاریکی را از بین ببرم، ولی با همین روشنایی کوچک، فرق ظلمت و نور و حق و باطل را نشان می‌دهم و کسی که دنبال نور است، این نور هر چقدر کوچک باشد، در قلب او بزرگ خواهد بود».

آن شب، تحت تاثیر این شعر و نقّاشی خیلی گریه کردم.

هنوز پس از گذشت این مدّت، نمی‌توانم نهایت حیرتم را در اوّلین برخورد با شاعر آن شعر و نقّاش آن تصویر درک کنم. او کسی نبود جز «مصطفی چمران»... .

مصطفی لبخند به لب داشت و من خیلی جا خوردم، فکر می‌کردم کسی که اسمش با جنگ گره خورده و همه از او می‌ترسند، باید آدم قسی‌ ای باشد، حتی می‌ترسیدم، اما لبخند او و آرامشش مرا غافلگیر کرد... .

مصطفی شروع کرد به خواندن نوشته‌های من، گفت: «هر چه نوشته‌اید خوانده‌ام و دورادور با روحتان پرواز کرده‌ام» و اشک‌هایش سرازیر شد... .

من با فرهنگ اروپایی بزرگ شده بودم. حجاب درستی نداشتم و ... .

یادم هست در یکی از سفرهایی که به روستاها می‌رفتیم، مصطفی در داخل ماشین هدیه‌ای به من داد. اوّلین هدیه‌اش به من بود و هنوز ازدواج نکرده بودیم، خیلی خوشحال شدم و همانجا باز کردم دیدم روسری است. یک روسری قرمز با گل‌های درشت. من جا خوردم امّا او لبخند زد و به شیرینی گفت: «بچه‌ها دوست دارند شما را با روسری ببینند».

من می‌دانستم بقیه افراد به مصطفی حمله می‌کنند که شما چرا خانمی ‌را که حجاب ندارد می‌آوری مؤسّسه، ولی مصطفی خیلی سعی می‌کرد ـ خودم متوجّه می‌شدم ـ مرا به بچه‌ها نزدیک کند. نگفت این حجابش درست نیست، مثل ما نیست، فامیل و اقوام آنچنانی دارد، اینها روی من تاثیر گذاشت. او مرا مثل یک بچه کوچک قدم به قدم جلو برد، به اسلام آورد... .

آن روز همین که رسید خانه (دو ماه از ازدواجشان گذشته بود) در را باز کرد و چشمش افتاد به مصطفی شروع کرد به خندیدن. مصطفی پرسید «چرا می‌خندی» و غاده که چشم‌هایش از خنده به اشک نشسته بود گفت «مصطفی تو کچلی ... من نمی‌دانستم!» مصطفی هم شروع کرد به خندیدن...

...گفتند داماد باید بیاید کادو بدهد به عروس. این رسم ماست. داماد باید انگشتر بدهد. من اصلا فکر اینجا را نکرده بودم. مصطفی وارد شد و یک کادو آورد، رفتم باز کردم دیدم شمع است. کادوی عقد، شمع آورده بود. متن زیبایی هم کنارش بود. سریع کادو را بردم قایم کردم. همه گفتند چی هست، گفتم «نمی‌توانم نشان بدهم» اگر می‌فهمیدند می‌گفتند داماد دیوانه است. برای عروس کادو شمع آورده.

مادرم گفت: «حال شما را کجا می‌خواهد ببرد؟ کجا خانه گرفته؟» گفتم: می‌خواهم بروم مؤسسه با بچه‌ها » مادرم رفت آنجا را دید، فقط یک اتاق بود با چند صندوق میوه به جای تخت ... .

مادرم یک هفته بیمارستان بستری بود ... مصطفی دست مادرم را می‌بوسید و اشک می‌ریخت. مصطفی خیلی اشک می‌ریخت. مادرم تعجب کرد. شرمنده شده بود از این همه محبت.

روزی که مصطفی به خواستگاری‌اش آمد مامان به او گفت: «شما می‌دانید این دختر که می‌خواهید با او ازدواج کنید چطور دختری است؟ این صبح‌ها که از خواب بلند می‌شود هنوز رفته که صورتش را بشوید و مسواک بزند کسی تختش را مرتب کرده لیوان شیرش را جلو در اتاقش آورده و قهوه آماده کرده‌اند. شما نمی‌توانید با مثل این دختر زندگی کنید، نمی‌توانید برایش مستخدم بیاورید اینطور که در خانه‌اش هست». مصطفی خیلی آرام اینها را گوش داد و گفت: «من نمی‌توانم برایش مستخدم بیاورم، اما قول می‌دهم تا زنده‌ام، وقتی بیدار شد، تختش را مرتب کنم و لیوان شیر و قهوه را روی سینی بیاورم دم تخت» و تا شهید شد، اینطور بود. حتی وقت‌هایی که در خانه نبودیم در اهواز در جبهه اصرار می‌کرد خودش تخت را مرتب کند. می‌رفت شیر می‌آورد خودش قهوه نمی‌خورد ولی می‌دانست ما لبنانی‌ها عادت داریم، درست می‌کرد.

... من گاهی به نظرم می‌آمد مصطفی سعه‌ای دارد که می‌تواند همه عالم را در وجودش جا بدهد و همه سختی‌های زندگی مشترکمان در مدرسه جبل عامل را.

خانه ما دو اتاق بود در خود مدرسه همراه چهارصد یتیم ... یادم هست اولین عید بعد از ازدواجمان ( که لبنانی‌ها رسم دارند و دور هم جمع می‌شوند ) مصطفی مؤسسه ماند نیامد خانه پدرم. آن شب از او پرسیدم؛ «دوست دارم بدانم چرا نیامدید خانه پدرم» مصطفی گفت، الان عید است خیلی از بچه‌ها رفته‌اند پیش خانواده‌هایشان اینها که رفته‌اند وقتی برگردند برای این دویست، سیصد نفری که در مدرسه مانده‌اند تعریف می‌کنند که چنین و چنان. من باید بمانم با این بچه‌ها ناهار بخورم سرگرمشان کنم که اینها هم چیزی برای تعریف کردن داشته باشند». گفتم: «خوب چرا مامان برایمان غذا فرستاد نخوردید؟ و نان و پنیر و چای خوردید» گفت: «این غذای مدرسه نیست». گفتم: «شما دیر آمدید بچه‌ها نمی‌دیدند شما چی خورده‌اید» اشکش جاری شد گفت: «خدا که می‌بیند».

آخرین نامه مصطفی را باز کرد و شروع به خواندن کرد: «من در ایران هستم ولی قلبم با تو در جنوب است در مؤسسه در صور. من با تو احساس می‌کنم فریاد می‌زنم می‌سوزم و با تو می‌دوم زیر بمباران و آتش. من احساس می‌کنم با تو به سوی مرگ میروم، به سوی شهادت؛ به سوی لقای خدا با کرامت. من احساس می‌کنم هر لحظه با تو هستم حتی هنگام شهادت. حتی روز آخر در مقابل خدا. وقتی مصیبت روی وجود شما سیطره می‌کند، دستتان را روی دستم بگیرید و احساس کنید که وجودتان در وجودم ذوب می‌شود. عشق را در وجودتان بپذیرید. دست عشق را بگیرید. عشق که مصیبت را به لذت تبدیل می‌کند مرگ را به بقا و ترس را به شجاعت...».

حتی حاضر نبود کولر روشن کند. اهواز خیلی گرم بود و پای مصطفی توی گچ. پوستش به خاطر گرما خورده شده بود و خون می‌آمد اما می‌گفت، «چطور کولر روشن کنم وقتی بچه‌ها در جبهه زیر گرما می‌جنگند».

غاده اگر می‌دانست مصطفی این کارها را می‌کند، عقب نمی‌آید اهواز می‌ماند و اینقدر به خودش سخت می‌گیرد هیچ وقت دعا نمی‌کرد زخمی‌ بشود و تیر به پایش بخورد. هر کس می‌آمد مصطفی می‌خندید و می‌گفت: «غاده دعا کرده من تیر بخورم و دیگر بنشینم سر جایم».

قرار نبود برگردد... من امشب برای شما برگشته‌ام

- نه مصطفی تو هیچ وقت به خاطر من برنگشته‌ای برای کارت آمدی

- امشب بر گشتم به خاطر شما از احمد سعیدی بپرس من امشب اصرار داشتم به اهواز برگردم هواپیما نبود. تو می‌دانی من در همه عمرم از هواپیمای خصوصی استفاده نکرده‌ام ولی امشب اصرار داشتم برگردم، با هواپیمای خصوصی آمدم که اینجا باشم... .

وارد اتاق شدم دیدم مصطفی روی تخت دراز کشیده فکر کردم خواب است او را بوسیدم. مصطفی روی بعضی چیزها حساسیت داشت یک روز که آمدم دمپایی‌هایش را بگذارم جلوی پایش خیلی ناراحت شد دوید دو زانو شد و دست‌هایم را بوسید... آن شب خیلی تعجب کردم که وقتی حتی پایش را بوسیدم تکان نخورد احساس کردم بیدار است اما چیزی نمی‌گوید چشم‌هایش را بسته بود... و گفت: «من فردا شهید می‌شوم» ... ولی من می‌خواهم شما رضایت بدهید اگر رضایت ندهید شهید نمی‌شوم ... من فردا از اینجا می‌روم و می‌خواهم با رضایت کامل شما باشد... آخر رضایتم را گرفت ... نامه‌ای داد که وصیتش بود گفت تا فردا باز نکنید.

چرا داشت با فعل گذشته به مصطفی فکر می‌کرد؟ مصطفی که کنار اوست. نگاهش کرد. گفت: «یعنی فردا که بروی دیگر تو را نمی‌بینم؟» مصطفی گفت :«نه» غاده در صورتش دقیق شد و بعد چشمهایش را بست گفت: «باید یاد بگیرم، تمرین کنم چطور صورتت را با چشم بسته ببینم» یقین پیدا کردم که مصطفی امروز اگر برود دیگر بر نمی‌گردد. دویدم و کلت کوچکم را بر داشتم آمدم پایین. نیتم این بود مصطفی را بزنم، بزنم به پایش تا نرود ... مصطفی در اتاق نبود... .

...بعد بچه‌ها آمدند که ما را ببرند بیمارستان گفتند دکتر زخمی‌ شده، من بیمارستان را می‌شناختم وارد حیاط که شدیم من دور زدم رفتم طرف سردخانه. می‌دانستم که مصطفی شهید شده و در سردخانه است زخمی ‌نیست.

من آگاه بودم که مصطفی دیگر تمام شد... .

احساس می‌کردم خدا خطرات زیادی رفع کرد به خاطر مرد صالحی که یک روز قدم زد در این سرزمین به خلوص ... مصطفی ظاهر زندگیش همه سختی بود. واقعا توی درد بود مصطفی. خیلی اذیت شد. شب‌ها گریه می‌کرد راه می‌رفت ..بیدار می‌ماند ..آن لحظه در سردخانه وقتی دیدم مصطفی با آن سکینه خوابیده، آرامش گرفتم.

چون ما در تهران خانه نداشتیم، در مسجد محل، محله بچگی‌اش غسلش داده بودند و او با آرامش خوابیده بود من سرم را روی سینه‌اش گذاشتم و تا صبح در مسجد با او حرف زدم ... .

... تا ظهر مراسم تمام شد و مصطفی را خاک کردند. آن شب باید تنها برمی‌گشتم آن لحظه احساس کردم که مصطفی واقعا تمام شد... . بعد از شهادت مصطفی از خانه بیرون آمدم چون مال دولت بود هیچ چیز جز لباس تنم نداشتم حتی پول نداشتم خرج کنم ... .

... هر شب را یکجا می‌خوابیدم و بیشتر در بهشت زهرا کنار قبر مصطفی ... .

از لبنان که آمدیم هرچه داشتیم گذاشتیم برای مدرسه و در ایران هم که هیچ ... .

می‌گفت دوست دارم از دنیا بروم و هیچ نداشته باشم جز چند متر قبر و اگر این را هم یکجور نداشته باشم بهتر است ...

خدایا من از تو یک چیز می‌خواهم با همه اخلاصم که محافظ غاده باش و در خلا تنهایش نگذار! من می‌خواهم که بعد از مرگ او را ببینم در پرواز. خدایا! می‌خواهم غاده بعد از من متوقف نشود و می‌خواهم به من فکر کند مثل گلی زیبا که در راه زندگی و کمال پیدا کرد و او باید در این راه بالا و بالاتر برود. می‌خواهم غاده به من فکر کند، مثل یک شمع مسکین و کوچک که سوخت در تاریکی تا مرد و او از نورش بهره برد برای مدتی بس کوتاه.

می‌خواهم او به من فکر کند، مثل یک نسیم که از آسمان روح آمد و در گوشش کلمه عشق گفت و رفت به سوی کلمه بی‌نهایت.

خانم غاده چمران بعد از شهادت ایشان خواب او را می بینند و این گونه تعریف می کنند:"مصطفی" در صندلی چرخ داری نشسته بود و نمی توانست راه برود دویدم و پرسیدم :مصطفی چرا این طور شدی؟ ،گفت:شما چرا گذاشتید من به این روز برسم،چرا سکوت کردید؟،پرسیدم :مگر چه شده؟،گفت:برای من مجسمه ساخته اند ،نگذار این کار را بکنند برو آن را بشکن.

بعد از اینکه این خواب را دیدم پرس و جو کردم و شنیدم که در دانشگاه شهید چمران اهواز از مصطفی مجسمه ساخته اند.وسپس می گوید:این که خواب مجسمه چمران را دیدم این است.

... گاهی فکر می کنم اگر همه ی ایران را به نام چمران می کردند این، دلم خوش می کند؟ آیا این یک لحظه از لبخند مصطفی، از دست محبت مصطفی را جبران می کند، هرگز! اما وقتی دانشگاه شهید چمران مثل چمران را بپروراند، چرا.

مصطفی کسی نیست که مجسمه اش را بسازند و بگذارند. این یک چیز مرده است و مصطفی زنده است. در فطرت آدم ها، در قلب آن ها است. آدم ها بین خیر و شر درگیرند و باید کسی دستشان را بگیرد، همانطور که خدا این مرد را فرستاد تا مرا دست گیری کند. در تهران که تنها بودم نگاه می کردم به زندگی که گذشت و عبور کرد. من کجا؟ ایران کجا؟ من دختر جبل عامل و جنوب لبنان! من همیشه می گفتم اگر مرا از جبل عامل بیرون ببرند می میرم، مثل ماهی که بیفتد بیرون آب. زندگی خارج از لبنان و شهر صور در تصور من نمی آمد. به مصطفی می گفتم « اگر می دانستم انقلاب پیروز می شود و قرار به برگشت ما به ایران و ترک جبل عامل است نمی دانم قبول می کردم این ازدواج را یا نه.» اما آمدم و مصطفی حتی شناسنامه ام را به نام «غاده چمران» گرفت که در دار اسلام بمانم و برنگردم و من، مخصوصا وقتی در مشهد هستم احساس می کنم خدا به واسطه این مرد دست مرا گرفت، حجت را بر من تمام کرد و از میان آتشی که داشتم می سوختم بیرون کشید. . . .

معاون امور اسناد هویتی سازمان ثبت احوال کشور، ۱۰ نام برتر ایرانیان را طی ۱۰ ماهه اول امسال اعلام کرد و گفت…

معاون امور اسناد هویتی سازمان ثبت احوال کشور، ۱۰ نام برتر ایرانیان را طی ۱۰ ماهه اول امسال اعلام کرد و گفت: روند نامگذاری نسبت به قبل تغییر کرده است

محسن کرمی با بیان این مطلب افزود: براساس بانک اطلاعات جمعیتی ، در ۱۰ ماهه سال ۹۱ شاهد تغییراتی در روند نامگذاری هستیم بطوریکه نام برخی از شخصیتهای سریالها صدا و سیما باعث انتخاب نام فرزندان در خانواده ها شده است.

وی گفت: اسامی مانند فاطمه، زهرا، نازنین زهرا، زینب، ریحانه، یسنا، هستی، مریم، ستایش و رقیه ۱۰ اسم برتر دختران بوده که طی این مدت بیشترین فراوانی را داشته است.

معاون امور اسناد هویتی سازمان ثبت احوال کشور در مورد اسامی پسران نیز تاکید کرد: امیر علی، امیر حسین، ابوالفضل، محمد ، علی ، محمد طاها، حسین، امیر محمد ، محمد و محمد مهدی نیز دارای بیشترین فراوانی درمیان اسامی پسران در ۱۰ ماه اول امسال بوده است.

به گفته کرمی، خانواده ها می توانند از سیستم اینترنتی سازمان ثبت احوال برای مشاوره نامگذاری نوزادان خود استفاده کنند همچنین کارشناسان سازمان از طریق فکس، تلفن و پرتال نیز آماده پاسخگویی به سوالات و مشاوره به متقاضیان هستند

ادیان مختلفی در دنیا وجود دارد اما همه آن ها در یک مورد باهم مشترک هستند، آن هم این که همه مردم نیاز به یک محل مشخص برای عبادت خدا دارند.

راسخون به نقل از فردا نیوز :کلیساها معمولا شکل ظاهری یکسان و سنتی دارند اما گاهی اوقات طراحی های عجیب این مکان ها نیز تصور و اجرایی می شود و این عبادتگاهها شاهد تغییرات جالبی قرار هستند.

کلیسای لگو :در هلند یکی از کلیساهای بسیار جالب قرار دارد که با آجرهای لگو ساخته شده است. "فلیپ جونکر" طراح ارشد این کلیسا گفت: از آنجایی که همیشه کلیساها یکسان هستند خسته شدم و تصمیم گرفتم کار متفاوتی را انجام دهم و با کمک کارخانه لگو این کلیسا را طراحی کردم. این کلیسا هم اکنون باز است و روزانه افراد زیادی برای دعا به آن جا می روند.

کلیسای طبیعی: در سال 2001 "گیولیانو مایوری" طراح ایتالیایی دست به کاری جالب زد و یک کلیسا از چوب درختان وشاخ و برگ ها طراحی کرد. او پس از آن شروع به ساخت این کلیسا کرد اما در میان راه بیمار شد و در گذشت و پایان کارش را ندید. این کلیسا این روزها به پایان رسیده است و به عنوان بزرگترین کلیسای طبیعی دنیا شناخته می شود. در ساخت این بنا از 1400 نهال کمک گرفته شده است.

کلیسای استخوان ها: جهوری چک یکی از متفاوت ترین کلیساها دنیا را در دل خود جای داده است. این کلیسا در منطقه ای به نام "Sedlec" قرار دارد و تزینات آن با استخوان های انسان است. دیوارها و تمامی نقاط این کلیسا با بیش از 40 هزار استخوان انسان پر شده است. این استخوان ها را برخی از خانواده های فوت شده های منطقه به کلیسا اهدا می کنند تا روح آن ها در این محل به آرامش برسد.

کلیسای یخی در سال 2011 اهالی منطقه باواریا در آلمان دست به کار جالب زدند یک روستا از برف و یخ ساختند. "Dean Kajetan" این کلیسا را طراحی کرد و هدف اصلی این کار خودش را زنده کردن یاد کلیسایی یخی می داند که در سال 1911 ساخته شده بود. ساخت این کلیسا نزدیک به 100 هزار یورو هزینه داشته است و با استفاده از 1400 بلوک یخی تکمیل شده است.

کلیسا روی تانک

"Chris Kuksi" طراح هلندی یکی از خلاقانه ترین طراحی را برای کلیسا داشته است. او روی یک تانک غول پیکر با استفاده از مصالح ساختمانی یک کلیسا ساخته است. این طراح هدف اصلی خود را از این کار دعوت کشورها به ترک جنگ و خونریزی می داند.

کلیسای بادی :یکی از ایده های بسیار جالب در مورد کلیساها طرحی است که "فرانک لوس" ارائه کرده است. او بعد از چند ماه کار بر روی یک پروژه توانست یک کلیسای بادی طراحی کند که قابلیت حمل و نقل ساده و استفاده در هرمکانی را داشته باشد. این کلیسا در مدل های مختلف با ظرفیت های حداکثز 30 نفر ساخته شده است و در بسیاری از کشورهای شمالی اروپا از آن استفاده می شود.

کلیسای نامرئی: بلژیک محلی است که یکی از کلیساهای بسیار جالب در آن قرار دارد. این کلیسا که توسط فردی به نام "Pieterjan Gijs" ساخته شده است با استفاده از 100 لایه و 2000 ستون تکمیل شده است. لایه لایه بودن این کلیسا باعث آن شده است که تا حدی نامرئی باشد. التبه طراح آن ادعا می کند بسته به زاویه شما می تواند کاملا ناپدید نیز بشود. این کلیسا همه روزه افراد زیادی به را سمت خود جذب می کند.

کوچکترین کلیسای دنیا در آمریکا و در جزیره ای به نام "چپل" کلیسایی وجود دارد که به عنوان کوچکترین کلیسای دنیا شناخته میشود. این کلیسا در سال 1989 ساخته شده است مساحت آن تنها 12 متر مربع است. از این مکان بیشتر برای عروسی ها استفاده می شود چرا که منظره بسیار زیبا و ساده ای دارد. البته این کلیسا در میان یک دریاچه کوچک قرار دارد و تنها با قایق قابل دسترس است.

کلیسای قطاری یکی از عجیب ترین کلیساهای دنیا را می توانید در روسیه پیدا کنید جایی یک قطار به کلیسا تبدیل شده است. یکی از طراحان این کشور که البته نامش مشخص نشده است یک واگن قدیمی را تبدیل به یک کلیسای بسیار بزرگ کرد. این کلیسا به اندازه ای جا دارد که یک روستا تمام در ان می توانند به عبادت بپردازند.

کلیسای صخره ای :در گرجستان کلیسایی وجود دارد که در ارتفاع 50 متری از روی زمین قرار دارد ولی نکته مهم این است که بر روی صخره غیر قابل دسترس قرار گرفته است. نکته جالب تر در مورد این کلسیا کشیشی است که در ان زندگی می کند. این کشیش 20 سال است که از این صخره پایین نیامده است و مردم نیز برای او غذا و آذوقه ارسال می کنند. افرادی که صخره نوردی خوبی بلد هستند می توانند در این کلیسا به مناجات بپردازند.

شگفت‌انگیز‌ترین و جالب‌ترین معامله‌ای که اخیرا در میدان میوه مرکزی انجام شده، چاقاله بادام نوبرانه است که کیلویی 90000 تومان به فروش رفته است!

بهار نوشت: این‌جا تهران است. منطقه 19. پشت محله خانی‌آبادنو، شریعتی و عبدل‌آباد؛ بازار بزرگ میوه و تره‌بار تهران؛ مرکز و میدان اصلی توزیع میوه و تره‌بار. هوا گرگ و میش است و هنوز آفتاب در نیامده و هوا تاریک است. در گوشه‌ای از تهران که همه خوابند، توزیع‌کنندگان و دلالان میوه و میوه‌فروشان در تکاپو هستند.

همه این میوه‌ها قبل از روشن‌شدن هوا به فروش می‌رود و در طول روز راهی انبارها و مغازه‌های میوه‌فروشان سطح شهر می‌شود. دو قدم مانده به صبح به این بازار بزرگ سری زدیم تا شما را با خودمان همراه کنیم و اطلاعاتی از این گوشه شهر از قیمت انواع میوه‌ها در نزدیکی نوروز و در زمان خریدهای شب عید با شما در میان بگذاریم.

پرتقال کیلویی 2000‌-1000 تومان است که دلیل ارزان‌بودن آن شیوع مریضی در پرتقال‌ها عنوان شده است. در حال حاضر انباردارها خودشان پرتقال را کیلویی 1150 تومان خریداری می‌کنند. شایان ذکر است در صورتی که پرتقال‌ها مریض نبودند قیمتشان حداقل کیلویی 3000 تومان بود.

نارنگی شمال، تخمه پاکستانی که سال گذشته کیلویی 2500 تومان بود، در حال حاضر بین 4500 تا 5000 تومان در میدان میوه مرکزی توزیع می‌شود. اما سیب نسبت به سال گذشته ارزان شده و دلیل آن کمبود سیب در سال گذشته و در نتیجه انبار آن در سردخانه‌ها اعلام می‌شود.

سیب هم‌اکنون در میدان میوه مرکزی کیلویی 1000 تا 1500 تومان معامله می‌شود. موز که یک میوه وارداتی است و این روزها اخبار زیادی درباره نوسانات قیمتی آن همگام با نوسان قیمت دلار به گوش می‌رسد، در میدان تره‌بار مرکزی بین کیلویی 3000 تا 3500 تومان معامله می‌شود.

خیار گلخانه‌ای صادراتی که تا دو هفته پیش کیلویی 4000 تومان معامله می‌شد، الان بین کیلویی 1500 تا 2000 تومان در میدان مرکزی میوه توزیع می‌شود. در همین میدان، کیوی بین 1500 تا 2000 تومان به فروش می‌رسد. انگور شاهرودی هم در حال حاضر بین کیلویی1500 تا 2000 تومان معامله می‌شود. بادمجان گلخانه‌ای که این روزها خیلی پرطرفدار است کیلویی 3500 تومان در میدان مرکزی میوه فروخته می‌شود. اما در همین میدان بادمجان غیرگلخانه‌ای کیلویی 800 تومان به فروش می‌رسد.

اما گوجه‌های فرنگی هم در حال حاضر مریض شده‌اند و قیمتشان افت کرده و دلیل آن را کشاورزان حشره‌ای می‌دانند که اخیرا بوته‌های گوجه را نابود می‌کند. در حال حاضر گوجه‌فرنگی بین کیلویی 1000 تا 1300 تومان در میدان مادر میوه فروخته می‌شود. اما شگفت‌انگیز‌ترین و جالب‌ترین معامله‌ای که اخیرا در میدان میوه مرکزی انجام شده، چاقاله بادام نوبرانه است که کیلویی 90000 تومان به فروش رفته است!

شایان ذکر است که قیمت‌های ذکرشده در این گزارش از میدان مرکزی میوه و ‌تره‌بار گرفته شده که مرکز توزیع کلیه میوه‌ها و تره‌بار است و هر روز صبح قبل از طلوع آفتاب و روشن‌شدن هوا، میوه‌فروشان، دلالان میوه و واسطه‌ها، میوه و تره‌بار را از این بازار بزرگ میوه خریداری و در تهران توزیع می‌کنند. لذا این قیمت‌ها پس از خرید توسط دلالان و واسطه‌های میوه و تره‌بار تغییر کرده و اغلب چندبرابر می‌شود و پس از آن به دست میوه‌فروشان خرد در سطح شهر و در نهایت مردم می‌رسد و بنابراین این قیمت‌ها نشان می‌دهد دلالان و میوه‌فروشان در محله‌های مختلف چقدر قیمت‌ها را افزایش داده و سود به دست می‌آورند.

آیا میدانید: رود دجله به خلیج فارس میریزد ؟

آیا میدانید: که قلب میگو ها در سر آنها قرار دارد ؟

آیا میدانید: خلیج فارس ۵۰۰ هزار سال قدمت دارد ؟

آیا میدانید: جرم زمین هشتاد و یک برابر ماه است ؟

آیا میدانید: که اسکنر ۴۸ سال پیش اختراع شده است ؟

آیا میدانید: که اغلب مارها دارای ۶ ردیف دندان میباشند ؟

آیا میدانید: که وسعت کره ماه به اندازه قاره استرالیاست ؟

آیا میدانید: که بال زدن یک پروانه هم زمین را تکان میدهد ؟

آیا میدانید: که عامل اصلی سنگ مثانه مصرف شکر است ؟

آیا میدانید: که یک قطره آب دارای یک‌ صد میلیارد اتم است ؟

آیا میدانید: که زرافه میتواند با زبانش گوشهایش را تمیز کند ؟

آیا میدانید: ۱۳۰۰ کره زمین در سیاره مشتری جای می گیرد ؟

آیا میدانید: زنبورهایی که سحرخیزترند باهوش تر می باشند ؟

آیا میدانید: وزن کوه یخی متوسط الحجم ۲۰ میلیون تن است ؟

آیا میدانید: خنده موجب تقویت سیستم ایمنی بدن می شود ؟

آیا میدانید: که هر چشم مگس دارای ۱۰ هزار عدسی میباشد ؟

آیا میدانید: که شلوغ ترین مکان دنیا کندوی زنبور عسل است ؟

آیا میدانید: آمار زنان گمشده چینی به ۴۴ میلیون نفر می رسد ؟

آیا میدانید: که بدن انسان پنجاه هزار کیلومتر رشته عصبی دارد ؟

آیا میدانید: هر سال دو میلیون دختر جوان و زن ختنه می شوند ؟

آیا میدانید: که نوعی عنکبوت میتواند ۳۰۰ برابر وزنش را بلند کند ؟

آیا میدانید: که آلرژی به غذاهای گوناگون نتیجه مصرف شکر است ؟

آیا میدانید: سالانه ۸۶ میلیون نفر به جمعیت جهان اضافه می شود ؟

آیا میدانید: در جهان حداقل ۳۰۰ هزار نفر زندانی عقیدتی وجود دارد ؟

آیا میدانید: ۸۰% حرف هایی که در طول روز می زنیم با خودمان است ؟

آیا میدانید: که گرانترین کفش دنیا ۱ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان است ؟

آیا میدانید: که از دست دادن تنها ۱٪ از آب بدن موجب تشنگی میشود ؟

آیا میدانید: که مقاومت موش صحرایی در برابر بی آبی بیشتر از شتر میباشد ؟

آیا میدانید: هیچ کلمه ای در زبان انگلیسی با کلمه month هم قافیه نمی‌شود ؟

آیا میدانید: که لایه پوستی که آرنج دست را پوشیده هر ده روز یکبار عوض میشود ؟

آیا میدانید: که خون میگوها آبی رنگ است و عنکبوتها خونی روشن و شفاف دارند ؟

آیا میدانید: انسان در طی طول عمرش، دهانش سی هزار لیتر بزاق ترشح می کند ؟

آیا میدانید: اولـیـن تــمـاس تـلفـنی ایـران سـال ۱۲۸۵ خـورشـیـدی در تـهـران برقرارشد ؟

آیا میدانید: که مورچه کارگر تا پنج سال و مورچه ملکه تا بیست و پنج سال عمر میکند ؟

آیا میدانید: که لاشخورها قادر به دیدن یک موش کوچک از ارتفاع ۴ کیلومتری میباشند ؟

آیا میدانید: که کنه که حشره ای ریز است، میتواند یک سال تمام بدون غذا زنده بماند ؟

آیا میدانید: که مورچه ها هم شمردن بلدند و قدم هایشان را برای مسیر یابی میشمارند ؟

آیا میدانید: که هر عنکبوت تار ویژه خود را دارد و هیچگاه تارهای آنها به هم شبیه نیستند ؟

آیا میدانید: فیل ها از بوی عسل بدشان می آید. حتی بوی عسل فیل ها را فراری می دهد ؟

آیا میدانید: کارخانه ماشین سازی ولوو در کمتر از دو دقیقـــــــــه یک ماشین سواری می سازد؟

آیا میدانید: ۱۲۰ هزار زن و دختر جوان هر سال به خریدارانی در اروپای غربی فروخته می شوند؟

آیا میدانید: هر انسانی در طول زندگی‌اش به طور میانگین ۸ عنکبوت را در حال خواب می‌خورد ؟

آیا میدانید: در نبردهای مسلحانه سراسر جهان ۳۰۰ هزار سرباز کودک در حال جنگیدن هستند؟

آیا میدانید: ارزش مالی بازار فروش فیلم های پورنوگرافی در آمریکا ده میلیارد دلار برآورد می شود؟

آیا میدانید: فقط پشه ماده نیش می‌زند و از پروتئین خون مکیده شده جهت تخم گذاری استفاده می‌کند.

آیا میدانید: هر انگلیسی روزانه بطور متوسط ۳۰۰ بار در محوطه تحت پوشش دوربین های مدار بسته قرار میگیرد؟

فرهنگ و هنر

نویسنده

سریال ویلای من

فرزاد حسنی

مناظرهٔ نامزد‌ها در انتخابات ریاست جمهوری

تازه‌ترین خبر از مرگ «مجری» جوان شبکه دو

آزاده نامداری و برنامهٔ تازه‌اش: نویسنده می‌شود

هنر هفتم

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

یکی از کاراکترهایی که در مجموعه جدید مدیری با عنوان «ویلای من» حضور دارد «جمشید» نام دارد؛ این کاراکتر از آن مایه داران تازه به دوران رسیده ای است که به قول خود با چند تلفن قادر است کلی پول را جابجا کند. در یکی از دیالوگهای تازه ترین قسمت «ویلای من» جمشید که در حال صحبت تلفنی با شخصی نامعلوم است خطاب به وی می گوید:«بازار طلا را تا آخر هفته آروم می کنم و بعد پول می کشه تو ملک و املاک.»

حـــامد مظفــــری؛ در حالی که چندی قبل اعلام شده بود که عامل گرانی قیمت ارز شخصی است به نام «جمشید بسم ا..» مهران مدیری کمدین ایرانی در تازه ترین مجموعه ای که برای شبکه خانگی ساخته است با زیرکی تمام طعنه هایی را به این شخصیت وارد نموده است.

یکی از کاراکترهایی که در مجموعه جدید مدیری با عنوان «ویلای من» حضور دارد «جمشید» نام دارد البته نه «جمشید بسم ا..» که «جمشید مشکات» معروف به «جمشید هزارپا»!!! این کاراکتر از آن مایه داران تازه به دوران رسیده ای است که به قول خود با چند تلفن قادر است کلی پول را جابجا کند. در یکی از دیالوگهای تازه ترین قسمت «ویلای من» جمشید که در حال صحبت تلفنی با شخصی نامعلوم است خطاب به وی می گوید:«بازار طلا را تا آخر هفته آروم می کنم و بعد پول می کشه تو ملک و املاک.»

جمشید هزارپا(نفر وسط) با کت و شلواری براق از جنس ساتن و سبیلی کلارک گیبلی بیش از هر چیز نمادی است از تازه به دوران رسیده هایی که یک شبه ره صدساله را می روند!!!

همین کاراکتر در بخش دیگری از سریال خطاب به فردی که باز هم نامعلوم است و به تلفن همراه او زنگ زده و از او تعیین قیمت سکه را می خواهد می گوید:«قیمت می خواید؟ قیمت نفت الان بشکه ای چنده؟ طلا چی؟ به خاطر جنگ داخلی سودان؟ الان بارون می آد؟...خیلی خوب، با احتساب همه اینها قیمت سکه میشه 1و 100!..."سی سی"(همسر جمشید) امروز حالش خوب نبوده و من هم امروز گیرم پس در نهایت می شه 1و 280!» بعد همین آقای جمشید روبه پسرعموی صوری اش یعنی مهران مدیری کرده و می گوید:«به خاطر پسرعموی عزیزم میشه 1 و 250.»

اما این تمام طعنه های مهران مدیری نیست چراکه مدیری در قالب این شخصیت طعنه های تندی هم می زند به حسین هدایتی ؛ مرد متمولی که در سالهای اخیر در فوتبال آفتابی شده. باز هم تلفن جمشید هزارپا زنگ خورده و او در پاسخ به گوشی می گوید:«تیم چندم جدوله؟!...بخرید...چند تا ستاره می خریم، یه مربی قالتاق میاریم و دو تا بوقچی... داور و کمک داور هم که داریم...فقط چند تا مجله ورزشی بخرین می خوام تا آخر فصل روجلد باشم.»

نقش «جمشید هزارپا» را در «ویلای من» غلامرضا نیکخواه بازی کرده؛ همان بازیگری که تقریبا از مجموعه «نوروز 77» به این سو تقریبا در بیشتر آثار موفق مهران مدیری حضور داشته است. او در سریال «مرد هزارچهره» نقش پدر «مسعود شصت چی» با بازی مهران مدیری را ایفا کرده بود.

فرزاد حسنی مجری برنامه نوروزی "سلام بابا" شبکه دو سیما شد...

فرزاد حسنی اعلام کرد: گفت و گوهایی برای اجرای ویژه برنامه نوروزی شبکه دو با عنوان «سلام بابا» صورت گرفته و تاکنون بر اساس توافقات انجام شده اجرای این برنامه بر عهده بنده است.

به گزارش کافه سینما به نقل از سینماپرس، ویژه برنامه‌ نوروز شبکه دو با عنوان «سلام بابا» به تهیه کنندگی بیژن شکر ریز برای پخش از آنتن شبکه دو سیما آماده می شود.

برنامه «سلام بابا»، سلام فرزندان شهدا به پدران آسمانی را دستمایه تولید قرار داده است.

عواملی که در ساخت برنامه «سلام بابا» همکاری دارند، عبارتند از: محمد رحیمی: کارگردان فنی، آزاده آخوندزاده: طراح صحنه، دکتر قربان ولی: ناظر متن‌ها، وحید جلیلوند: گوینده متن، سلیمانی: کارگردان، محمدی رحیمی: مجری طرح، بنی‌جمالی: گروه پژوهش و تحقیق

مناظرهٔ نامزد‌ها در انتخابات ریاست جمهوری، در تلویزیون برگزار می‌شود یا نه؟

«سید عزت الله ضرغامی» در حاشیه برگزاری اختتامیه جشنواره جام جم در جمع خبرنگاران در پاسخ به خبرنگار فارس مبنی بر اینکه با توجه به اینکه چند ماه بیشتر به انتخابات نمانده تکلیف برگزاری مناظره های انتخاباتی روشن شده یا خیر؟ گفت: ویژه برنامه های مخصوص انتخابات در حال تولید است هم در سیما و هم در صدا و هم در شبکه های استانی و از اسفندماه آغاز می شود و در تعطیلات عید ادامه خواهد داشت و بعد از تعطیلات با حجم بیشتر در یک جدول دقیق تر و توزیع مناسب به یاری خداوند مجموعه برنامه ها با اهداف و رویکردهای مختلف و ساختارهای مختلف تا روز انتخابات عملی خواهد شد.

وی تصریح کرد: در مورد مناظره معتقدیم که گفت وگوهای دو نفره و یا چند جانبه بین نامزدها و یا طرفداران نامزدها می تواند به روشن تر شدن فضای انتخاباتی به ویژه برنامه های نامزدها و ایجاد شور و حس و حال بیشتر در انتخابات مفید باشد.

وی اظهارداشت: در این رابطه اقداماتی کرده ایم و طرح های اولیه آماده شده است منتها تا حد زیادی طراحی برنامه مناظره به تعداد نامزدها هم بستگی دارد. چون هر کاندیدایی که اضافه می شود به صورت تصاعدی این تعداد بالا می رود و تا اینجا هم که من دیده ام یک دو جین فعلا نامزد اعلام کرده اند که تشریف دارند. اگر این طور باشد، آن وقت طراحی برای مناظره با تعریف مختص خودش مقداری دقیق تر باید برنامه ریزی شود که زمان و فضای مناسب برای ارائه اش وجود داشته باشد.

رئیس رسانه ملی عنوان داشت: ما نظرمان به عنوان رسانه ملی مثبت است اما در نهایت تصویب همه اینها در شورای قانونی تبلیغات که زیر نظر وزیر کشور است، باید به تصویب برسد و بعد عملیاتی خواهد شد. البته تا به حال با این کمیته جلسه نداشته ایم ولی خود من شخصا با وزیر کشور چون در هیات دولت هستیم در مورد مسائل مختلف تبلیغاتی زیاد داشته ایم ولی جلسه رسمی تا به حال برگزار نشده است.

ابهام در مرگ «مجری» جوان شبکه دو

با گذشت حدود 2 ماه از زمان مرگ این مجری تلویزیون، هنوز علت این مرگ در هاله‌ای از ابهام قرار دارد

علی‌رغم اعلام قبلی دادسرای امور جنایی پایتخت مبنی بر این که علت فوت «نیما نهاوندیان»، مجری برنامه‌های ورزشی صدا و سیما از سوی پزشکی قانونی اعلام خواهد شد اما با گذشت حدود 2 ماه از زمان مرگ این مجری تلویزیون، هنوز علت این مرگ در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

مرحوم «نیما نهاوندیان» 3 دی سال جاری در سن 31 سالگی بر اثر آنچه که ضربه مغزی خوانده شد، در خانه‌اش جان باخت و در همان زمان پرونده‌ای در این باره در دادسرای امور جنایی پایتخت تشکیل شد و جسد وی نیز برای بررسی علل و عوامل احتمالی مرگ به پزشکی قانونی ارسال شد.

قاضی فریدون امیرآبادی فراهانی، معاون دادستان تهران و سرپرست دادسرای امور جنایی تهران پیش از این و در روزهای پس از سوم دی 91 به رسانه‌ها گفت که این پرونده در شعبه پنجم دادسرای امور جنایی در دست بررسی است و تحقیقات در این شعبه با دستور بازپرس آغاز شده است.

بنا به اعلام «امیرآبادی»، قرار بود تا 10 روز پس از ارجاع این پرونده به پزشکی قانونی، علت مرگ نهاوندیان اعلام شود اما تاکنون و با گذشت نزدیک به 2 ماه پس از آن اتفاق، هیچ دلیل رسمی به عنوان علت مرگ این مجری تلویزیون اعلام نشده است.

مسوولان پزشکی قانونی درپی پیگیری‌های خبرنگار حقوقی ایسنا همواره به این جمله اکتفا کرده‌اند که نتیجه آزمایشات و کالبدشکافی اعلام شده است ولی از بیان جزئیان آن خودداری می‌کنند. دادسرای امور جنایی نیز اعلام کرده که در مورد این پرونده اظهارنظری نخواهد کرد.

هم‌چنین پیش از این «مجتبی سجادی» تهیه‌کننده برنامه «ورزش از نگاه دو»، به نقل از مادر مرحوم نهاوندیان گفته بود که ظاهرا نیما نهاوندیان شب حادثه در منزل خود بر اثر اصابت سرش به میز که منجر به زمین خوردن او شده است، دچار خونریزی مغزی شده و تا رسیدن خانواده‌اش به منزل فوت کرده است.

نیما نهاوندیان مجری تلویزیون متولد سال 1360 در شهرستان گرگان بود که از سال 82 همکاری خود با سازمان صدا و سیما را آغاز کرد و اجرای چند دوره از برنامه‌های «ورزش از نگاه دو»، «طعم ورزش»، «توپ طلایی»، «دورخیز»، «هفت سنگ» و «عید کبریا» را بر عهده داشت.

برنامه «پشت صحنه» احسان عليخاني، اين روزها بدجوري سرو صدا كرده و به خاطر حال و هواي عاطفي و خانوادگي اش حتي مخاطبان بيگانه با ورزش و ورزشكاران المپيكي را هم هر روز ساعت 19:45 پاي تلويزيون ميكشاند. نكته قابل توجه در اين برنامه، آمدن نام آزاده نامداري به عنوان نويسنده برنامه است.

کافه سينما: نامداري پيش از اين در برنامه تحويل سال نوي شبكه دو امسال با عليخاني همكاري داشت اما آنجا اجراي بخشي از كار را به عهده گرفته بود. اين بار اما نام او به عنوان نويسنده در تيتراژ آمده و همين مسئله، يك مقدار سوال برانگيز است.

به گزارش برترين‌ها، آزاده نامداري درباره ميزان مشاركت در نگارش سوالات برنامه به عنوان نويسنده و همچنين ويژگيهاي برنامه جديد «خانمي كه شما باشي» براي نوروز 92، به «هفت صبح» توضيح ميدهد.

نويسنده شدن به لطف عليخاني!

آمدن نام نامداري به عنوان نويسنده برنامه «پشت صحنه»، اولين سوالي كه به ذهن ميآورد اين است كه تحقيق و نگارش تك تك سوالات اين برنامه توسط او انجام شده اما خود نامداري به شدت مخالف اين تعريف است و ميگويد:« اين كار كاملا تيمي است و همه به هم مشاوره ميدهيم . در واقع احسان عليخاني لطف كرده كه اسمم را به عنوان نويسنده در تيتراژ سريال آورده.» او درباره مشاركتش در اين برنامه توضيح ميدهد:« هر ميهماني كه براي برنامه انتخاب ميشود، بلافاصله اتاق فكري شكل ميگيرد تا درباره ابعاد مختلف آن بحث كنيم. بعد از فكر اوليه تحقيقات شروع ميشود و نهايتا با اطلاع كامل درباره هركدام از ميهمانها، همگي با همكاري هم سوالات را طراحي ميكنيم.» انتخاب نامداري به عنوان مشاور در انتخاب و طراحي سوالات اين ذهنيت را به وجود ميآورد كه عليخاني قصد داشته نظري زنانه را هم در برنامهاش لحاظ كند. او ميگويد:«درباره اين مسئله نميتوانم اظهارنظر دقيقي داشته باشم و فكر ميكنم خود احسان عليخاني بهتر از من بتواند به اين سوالها پاسخ دهد.»

انتخاب ميهمانهايي با قصه هاي خاص

خبر توليد سري جديد برنامه «خانمي كه شما باشي» براي نوروز 92 هم چند وقتي است از گوشه و كنار به گوش ميرسد اما هنوز اطلاعات دقيقي درباره ساختار و محتواي سري دوم اين برنامه در دست نيست. از نامداري درباره حال و هوا و تغييرات كار جديدش ميپرسيم. او توضيح ميدهد: «راستش سري دوم اين برنامه فرق چنداني با كار سال گذشته ندارد. فقط در مورد انتخاب خانمها تصميم داريم يك مقدار روي زنان خاص تري دست بگذاريم.»

او درباره نحوه انتخاب ميهمانها ميگويد:« هر خانمي كه قصه زندگي خاصي داشته باشد يا كاري منحصر به فرد انجام دهد، ميتواند گزينه خوبي براي برنامه ما باشد. مثلا از خانمي كه كار پرورش شترمرغ يا كروكوديل انجام ميدهد تا كسي كه بعد از 20 سال بچهدار شده يا خانمي كه رستوران بزرگي را اداره ميكند و ... همگي براي برنامه ما جذابيت دارند.»

«خانمي كه شما باشي» بدون تغيير

نامداري در پاسخ به اين سوال كه آيا سري جديد «خانمي كه شما باشي» نسبت به سال گذشته با تغييرات خاصي روبه روست يا مثلا آيتمهاي خاصي به آن اضافه خواهد شد يا خير، توضيح ميدهد:«تمايل زيادي به ايجاد تغيير در برنامه ندارم. فكر ميكنم ما در طول سال برنامهاي كه به زندگي خانمها از اين دريچه نگاه كند نداريم، من فقط 15 روز وقت دارم تا برنامهاي روي آنتن ببرم كه نگاهي از اين دريچه به زندگي خانمها داشته باشد.

بنابراين ميخواهم از اين 15 روز به نحو احسن استفاده كنم و وقت را تمام وقت در اختيار اين خانمها قرار دهم.» به گفته نامداري در هر قسمت يك يا دو خانم به عنوان ميهمان انتخاب ميشوند.

مشاركت تماشاچي ها

به گفته او دكور برنامه «خانمي كه شما باشي» درست مشابه سال قبل است و هر روز نزديك به 25 نفر، ميهمان اين برنامه ميشوند با اين تفاوت كه امسال، ميهمانها فقط تماشاگر محض نيستند و در مورد بخشهاي مختلف كار هم نظر ميدهند: «چون برنامه تماما متعلق به خانمهاست ترجيح ميدهيم كه اين بار خانمهاي تماشاچي هم در برنامه مشاركت داشته باشند و سوالات و نظراتشان را ابراز كنند.»

هنر هفتم

جشنواره فمینیستی سی و یکم؟!

دلیل تعجب‌انگیز ده‌نمکی برای انتخاب شاکردوست در رسوایی

جشنواره فمینیستی سی و یکم؟!

در سرزمین ما دختران طوری تربیت می‌شوند که همواره شخصیتی ساکت و غیر معترض داشته باشند و جامعه نیز به دلیل عرف‌های غلط و به بهانه حفظ آبرو بر تجاوزهایی که بر جسم و روح دختران می‌رود چشم فرو می‌بندد.

پایگاه خبری تحلیلی زنان‌پرس ـ محمد الیاس قنبری: فیلم‌های به نمایش در آمده در جشنواره فیلم فجر سی و یکم از جهات بسیاری شاهد تحولات زیادی چه از حیث مضمون و چه از حیث فرم و تکنیک بوده است. به نظر می‌رسد در این دوره سعی بر آن بوده تا نظارت و دقت بیشتری بر موضوعات و محتوای فیلم‌ها صورت گیرد تا کمتر در سینما شاهد عشق‌های مثلثی و مربعی و خیانت و نفرت از کشور و سیاه‌نمایی باشیم. همچنین رشد چشمگیری در تولید فیلم‌های پرخرج و به اصطلاح فاخر دیده می‌شود که با رویکرد استراتژیکی ساخته شده‌اند.

اما از لحاظ پرداختن به محور زنان و مسائل خانوادگی نیز می‌توان جشنواره امسال را جشنواره‌ای پربار دانست. در این جشنواره، شخصیت‌های سینمایی دیگر دختر و پسرهای تنها و جوانی نیستند که در خلأ زندگی کنند و عاشق یکدیگر شوند یا از زندان آزاد شوند و به سمت سرنوشت نامعلوم خود قدم بردارند. کودکان نیز سهم عمده‌ای از فیلم‌های جشنواره امسال را به خود اختصاص داده بودند و در چندین فیلم سینمایی مانند دهلیز، کلاس هنرپیشگی، عملیات مهدکودک، تنهای تنهای تنها، حوض نقاشی، زیباتر از زندگی، فرزند چهارم و هیس دخترها فریاد نمی‌زنند و … بازنمایی مناسبی از مفهوم کودک و خانواده دیده می‌شد.

به عنوان مثال در فیلم هیس دخترها فریاد نمی‌زنند، ساخته پوران درخشنده که به موضوع تجاوز به دختران کودکان پرداخته است و از لحاظ آگاهی‌بخشی به جامعه فیلم مثبتی محسوب می‌شود بیانیه‌هایی از زبان نقش اول فیلم که یک خانم وکیل است شنیده می‌شود با این مضامین که در سرزمین ما دختران طوری تربیت می‌شوند که همواره شخصیتی ساکت و غیر معترض داشته باشند و جامعه نیز به دلیل عرف‌های غلط و به بهانه حفظ آبرو بر تجاوزهایی که بر جسم و روح دختران می‌رود چشم فرو می‌بندد. پرسش این است که چنین مضمونی را آیا به سرعت و صراحت می‌توان متهم به فمینیسم نمود؟ انصاف حکم می‌کند که به دلیل ضدیت با مکاتب و ایسم‌های منحرف غربی چشم بر واقعیت‌ها و مشکلات فرهنگی و اجتماعی خود نبندیم.

البته در فیلمی مانند قاعده تصادف که دختری را به تصویر می‌کشد که به دلیل مخالفت‌های پدر از رفتن به خارج از کشور به همراه گروه تئاتری که نقش اول آن را برعهده دارد باز می‌ماند ردپایی از انگاره‌های فمینیستی دیده می‌شود. به عنوان مثال انکار ولایت پدر و اختلاط دختر و پسر و نمایش دخترهایی که پسرگونه رفتار می‌کنند و آن‌قدر در جنس مخالف ذوب شده‌اند که دیگر جنسیت از بین رفته است فیلمی فمینیستی است. چنین محتوایی در فیلم دربند نیز دیده می‌شود اما با این تفاوت که در این فیلم دختری که چنین روابط و رفتارهایی دارد شخصیت منفی داستان است و شخصیت و رفتارهای او مورد ستایش قرار نمی‌گیرد.

در بسیاری دیگر از فیلم‌های جشنواره شاهد نقش‌های پر رنگ زنانه هستیم و حتی می‌توان ادعا نمود در بسیاری از فیلم‌ها قهرمان اصلی قصه را زنان تشکیل می‌دادند. گهواره‌ای برای مادر که می‌توان آن را نسخه‌ای زنانه از فیلم طلا و مس دانست، روایت دختر طلبه‌ای است که در خارج از کشور تحصیل کرده است و بر سر یک دوراهی اخلاقی میان بازگشت به خارج از کشور و نگهداری از مادر سالمندش قرار می‌گیرد. دهلیز، تکاپوهای زنی است که نه تنها باید نقش مادری خود را ایفا کند بلکه باید جای خالی پدری که در زندان افتاده را نیز پر کند و همچنین وفادارانه برای آزادی همسر دربندش که در معرض قصاص قرار دارد بکوشد. فرزند چهارم، ساخته وحید موسائیان با بازی مهتاب کرامتی در نقش اول به عنوان یک بازیگر ایرانی که جهت اقدامات انسان‌دوستانه به همراه هلال احمر به کشور قحطی‌زده و جنگ‌زده سومالی می‌رود، فیلم سربه مهر با بازی لیلا حاتمی که دختری است کم اعتماد به نفس که تصمیم گرفته است نمازخوان شود.

و فیلم گام‌های شیدایی نیز روایتگر یک زن سرباز آمریکایی است که در عراق تحت تأثیر آشنایی با شیعیان و مواجهه با جنایت‌های آمریکا دچار تحولات روحی می‌شود و فیلم حوض نقاشی با بازی نگار جواهریان در نقش مادری که دچار عقب‌ماندگی ذهنی و جسمی است و همچنین فیلم بشارتی به یک شهروند هزاره سوم که در آن هنگامه قاضیانی به عنوان یک متخصص الهیات در پی کشف و هدایت یک گروه شیطان‌پرستی در یک دبیرستان دخترانه است از جمله فیلم‌هایی هستند که مضامینی با محوریت زن و زنانگی دارند.

اگرچه هرگونه تأکید و در محوریت قرار دادن زن و زنانگی در روایت به معنای غلبه نگرش فمینیستی نیست اما برخی جشنواره سی و یکم را متهم به چرخش به سمت انگاره‌های فمینیستی نمودند. اما به صرف اینکه در بسیاری از فیلم‌های این دوره از جشنواره، شاهد حضور قهرمان‌هایی از جنس زن و یا مضامینی با محوریت زنان هستیم نمی‌توان از برچسب فمینیسم بر این فیلم‌ها استفاده کرد.

فمینیسم، تعاریف و مقدمات و مؤخرات خاص خود را دارد و البته انکار نیز نمی‌توان نمود که به هرحال جنس مؤنث به دلایل متعدد تاریخی و فرهنگی متحمل محدودیت‌ها و تضییع حقوق‌هایی گردیده است که شرع و انسانیت اقتضا می کند که در راستای رفع آنها گام برداشته شود.

اما از نقد فرم و محتوای این فیلم و روند فکری کارگردان آن بگذریم که چگونه به اینجا رسیده است می‌رسیم به گفت‌وگوی جالب مسعود ده‌نمکی با یکی از مجلات سینمایی و دلایل تعجب انگیزش برای انتخاب الناز شاکردوست جهت بازی نقش افسانه در"رسوایی".

دلیل تعجب‌انگیز ده‌نمکی برای انتخاب شاکردوست در رسوایی

فیلم سینمایی رسوایی که در جشنواره فیلم فجر امسال در بخش مسابقه گنجانده شد و البته همان طور که پیش بینی می‌شد دست خالی صحنه را ترک کرد مانند کارهای قبلی کارگردانش بهترین زمان اکران را از آن خود کرد.

"رسوایی" را که حالا قرار است در عید نوروز اکران شود می‌توان ضعیف‌ترین اثر مسعود ده‌نمکی دانست، حتی ضعیف‌تر از سه‌گانه اخراجی‌ها.(نقد فیلم را اینجا بخوانید)

اما از نقد فرم و محتوای این فیلم و روند فکری کارگردان آن بگذریم که چگونه به اینجا رسیده است می‌رسیم به گفت‌وگوی جالب مسعود ده‌نمکی با یکی از مجلات سینمایی و دلایل تعجب انگیزش برای انتخاب الناز شاکردوست جهت بازی نقش افسانه در"رسوایی".

خبرنگار که کلا در مود تعریف و تمجید قرار دارد از ده‌نمکی می‌پرسد: اما ریسک انتخاب کردن الناز شاکر دوست بیشتر بوده بخصوص که نقش، باردرامش بیشتر می شود و اینجور بازی کردن را تا به حال از شاکردوست ندیده بودیم... که ده‌نمکی پاسخ می‌دهد:

"اگر سمت کاراکتر معصوم می‌رفتم می‌شد چیزی شبیه مالنا یا اگر کاراکتر شیطان را در نظر می‌گرفتیم گزینه‌هایی مثل شاکردوست، افشار و اوتادی بودند. شاکردوست از نظر شیطنت ذاتی‌اش تا حدی شبیه افسانه است اما در مسیر تحولات افسانه نشان داد بازیگر کلیشه نیست و معلوم است در جایش قرار نگرفته بود. من موقع نوشتن فیلمنامه به آدم‌ها فکر می‌کردم شاکردوست می‌گفت فیلمنامه را خواندم. گفتم ده‌نمکی آخوندها را می‌شناسد اما اینجور دخترها را از کجا می‌شناسد. گفتم می‌شناسم چون تو در ذهنم بودی. درباره آقا شریف هم به شریفی‌نیا فکر می‌کردم."

گفتنی است شخصیت افسانه در جدیدترین ساخته مسعود ده‌نمکی تصویرگر زنی بدکاره است که با پوشش و آرایش مخصوص زنان خیابانی در پی درآوردن پول برای کرایه خانه و مخارج مادر علیلش است... افسانه در محل زندگی خودش نیز به بدکاره بودن شهره است.

کد پیشواز

خیلی مهم!!!

كد پيشواز همراه اول

ایرانسل

دوستان گلی که پیام میدن و در خواست کد پیشواز میکنن توجه کنن که از خواننده های رپ کد پیشواز وجود نداره،از خواننده های اونور آبی هم هیچ کدی وجود نداره.

از خواننده های داخلی هم اونایی که مجاز میخونن کد پیشوازشون هستش.

بعضی ها فک میکنن که هر آهنگی که گوش میدن حتما کد پیشوازش هست اما نیست.

پس لطفا در درخواست کد پیشواز دقت کنید.

با تشکر

اهنگ نميدونم از احسان خواجه اميري:30321

اهنگ اگه به تو نميرسم از حميد عسكري:

30313

اهنگ رستگاران از محمد اصفهاني:

30215

اهنگ اگه بر گردي ببيني از حامد طاها:

30148

اهنگ اسمون از حامد طاها:

30141

اهنگ اگه باشي از محمد اصفهاني:

30220

اهنگ دلم گرفته از امين رستمي;

30202

اهنگ علي اصغر از علي عبدالمالكي;

30238

اهنگ ياده من از مهدي احمدوند:

30465

عشقه اول از مهدي احمدوند:

30464

رفيق نيمه راه از سامان جليلي

30478

اهنگ مگه نه از حميد طالب زاده

30158

اهنگ هجرت از حميد طالب زاده

30163

کد آوای انتظار همراه اول آلبوم حباب

از محسن یگانه:

30895 یادته؟

30900 کی اومده جای من؟

30904 هوایی شدی

30893 نمیشه

30899 نمیزارم خسته شی

30898 حباب

30897 نرو

30892 باور کنم

30905 بیت آخر

30894 تو حتی

30903 تو که میدونی

30902 تنهایی

30901 بخند

30896 دوست دارم

قیمت هر آهنگ پیشواز 5000 ریال

ارسال کد به 8989

کد آوای انتظار همراه اول آلبوم عاشقانه ها

از احسان خواجه امیری:

30915 نابرده رنج

30914 لب تیغ

30913 تموم قلب من

30912 خوشبختی

30911 لحظه

30910 دریا

30909 کجایی؟

30908 این حقم نیست

30907 آرزو

30906 احساس آرامش

با تشکر از میثم ولی محمدی برای کدهای پیشواز

درخواست های خود را برای دریافت کدهای پیشواز به شماره ی میثم جان ارسال کنید:

09363994406

٧٧١١٢٨٤ خونه 7 بابک بیات

٧٧١١٢٨٥ علی کنکوری بابک بیات

٧٧١١٢٨٦ علی کنکوری 1 بابک بیات

٧٧١١٢٨٧ علی کنکوری 2 بابک بیات

٧٧١١٢٨٨ علی کنکوری 3 بابک بیات

٧٧١١٢٧٦ خونه بابک بیات

خونه 1 بابک بیات

٧٧١١٢٧٨ خونه 2 بابک بیات

٧٧١١٢٧٩ خونه 3 بابک بیات

٧٧١١٢٨٠ خونه 4 بابک بیات

٧٧١١٢٨١ خونه 5 بابک بیات

٧٧١١٢٨٢ خونه 6 بابک بیات

٧٧١١٢٧١ جنگل 2 بابک بیات

٧٧١١٢٧٤ جنگل 3 بابک بیات

٧٧١١٢٧٥ جنگل 4 بابک بیات

٧٧١١٢٦٥ بن بست 2 بابک بیات

٧٧١١٢٦٦ بن بست 3 بابک بیات

٧٧١١٢٦٧ بن بست بابک بیات

٧٧١١٢٦٨ بن بست 4 بابک بیات

٧٧١١٢٦٩ جنگل بابک بیات

رضا شیری91

٥٥١٦٨٩١

بزن زیر گریه

٥٥١٦٨٩٠

چقدر دلتنگ دیدارم

علی باقری91

٥٥١٦٤٧٦

جاده سیاه

٥٥١٦٤٧٧

جاده سیاه2

٥٥١٦٤٨٠

خیال خام

٥٥١٦٤٧١

شب و سیاهی

٥٥١٦٤٧٢

شب و سیاهی2

٥٥١٦٤٧٨

عهد و پیمون

٥٥١٦٤٧٩

عهد و پیمون2

٥٥١٦٤٨١

می خوای بری

٥٥١٦٤٨٢

می خوای بری2

٥٥١٦٤٧٤

وقتی نیستی

٥٥١٦٤٧٥

وقتی نیستی2

٥٥١٦٤٧٣

یاد تو

حامد محضرنیا 91

٣٣١٥١١١

استثنایی

٣٣١٥١٠٧

اگه دنیا بزاره

٣٣١٥١٠٨

بهش بگو

٣٣١٥١١٦

تلقین

٣٣١٥٢٠٤

تو دنیامی

٣٣١٥١١٧

تو نزدیکی

٣٣١٥١٠٩

چهار دیواری

٣٣١٥١١٢

خوشبختی

٣٣١٥١١٠

دنیا قشنگه

٣٣١٥١١٥

روزگار من

٣٣١٥١١٣

نفس نفس

٣٣١٥١١٤

نگاه آخر

خاطرات گم شده فریدون آسرایی 90 پاپ 3312705

بی‌ تو فریدون آسرایی 90 پاپ 3312704

رویا فریدون آسرایی 90 پاپ 3312703

کشف تو فریدون آسرایی 90 پاپ 3312702

آینه فریدون آسرایی 90 پاپ 3312701

تو آرومی فریدون آسرایی 90 پاپ 3312700

مسافر فریدون آسرایی 90 پاپ 3312699

طاقت بیار فریدون آسرایی 90 پاپ 3312698

گل مریم فریدون آسرایی 90 پاپ 3312697

سلام فریدون آسرایی 90 پاپ 3312696

گل ناز : ۳۳۱۲۱۴۷

دوست دارم : ۳۳۱۲۱۵۱

خاطره ها : ۳۳۱۲۱۵۳

خاطره قطعه 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٤

خاطره ها از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٣

خوشگل عاشق از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٥

خوشگل عاشق قطعه 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٦

خونه به دوش از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٥

خونه به دوش قطعه 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٦

دوست دارم از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٠

آهنگ دوست دارم 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥١

آهنگ دوست دارم 3 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٥٢

فاصله ها از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٩

گل ناز از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٧

گل ناز 2 از فریدون آسرایی: ٣٣١٢١٤٨

٢٢١١٨٨٦ تنهام گذاشتی

محسن همتی

٢٢١١٨٨٧ هوارهوار

فرج علیپور

٢٢١١٨٨٨ تیتراژ ابتدایی دختران حوا

حمید عسگری

٢٢١١٨٨٣ بدیهات

محسن همتی

٢٢١١٨٨٤ روزگار لعنتی

محسن همتی

٢٢١١٨٨٥ داری میری

محسن همتی

٢٢١١٨٧٨ ناله نی

فرج علیپور

٢٢١١٨٧٩ پاییز آمد

گروه کر

٢٢١١٨٨٠ انگاری

محسن همتی

٢٢١١٨٨١ اعتراف

محسن همتی

٢٢١١٨٨٢ دعا

محسن همتی

٢٢١١٨٥٨ خیال نکن

علیرضا آزاد

٥٥١٦٤١٧ ناری ناری

علیرضا روزگار91

٥٥١٥٨٧٦

تمومش کن

مهرداد حسینی91

٥٥١٥٨٧٧

رفتی

مهرداد حسینی91

٥٥١٥٨٧٨

محکوم عشق

مهرداد حسینی91

٥٥١٥٨٧٥

سوگند

دانیال حمیدی91

٥٥١٥٩٦١

بال و شان

امیر حیاتی

کدهای آهنگ پیشواز مهدی احمدوند:

تنهامنذار ۵۵۱۴۶۹۵

حرفدلم ۵۵۱۴۷۰۰

خوابپریشون ۵۵۱۴۶۹۴

دستعمو ۵۵۱۴۶۹۸

دلممیخواست ۵۵۱۴۶۹۶

دوستدارم ۵۵۱۴۶۹۹

ساعترفتن ۵۵۱۴۶۹۱

عشقاول ۵۵۱۴۶۸۸

نارفیق۲ ۵۵۱۴۶۹۰

نارفیق۱ ۵۵۱۴۶۸۹

کدآهنگ پیشواز سامان جلیلی:

بهونه۵۵١۴۶٢۶

حال خراب این روزات۵۵١۴۶٢٩

حال خراب این روزات2۵۵١۴۶٣٠

حس آرامش۵۵١۴۶٢۴

حس آرامش2 ۵۵١۴۶٢۵

رفیق نیمه راه۵۵١۴۶٢٧

عشق منو پس زدی۵۵١۴۶٢٣

کاری به کارم نداری۵۵١۴۶٢٨

مرتضی پاشایی(آلبوم یکی هست):

٣٣١۴٧٣٨ آرزو

٣٣١۴٧٢٩ باید کاری کنی

٣٣١۴٧٣٢ برو

٣٣١۴٧٣٣ به خدا

٣٣١۴٧٣٠ بیا برگرد

٣٣١۴٧٣۴ خاطره ها

٣٣١۴٧٣۵ دقیقه های آخر

٣٣١۴٧٣٧ دیدی

٣٣١۴٧٣۶ عشق یعنی این

٣٣١۴٧٣١ نبض احساس

٣٣١۴٧٢٨ یکی بود یکی نبود

کد آهنگ پیشواز ایرانسل تیتراژ سریال دختران حوا از حمید عسگری:

٢٢١١٨٨٨ تیتراژ ابتدایی دختران حوا

٢٢١١٨٧٠ تیتراژ انتهایی دختران حوا

کد آهنگ پیشواز ایرانسل تیتراژ سریال یه تیکه زمین از محمد اصفهانی

٢٢١١٨٦٨ یه تیکه زمین

٢٢١١٨٦٩ یه تیکه زمین قطعه2

کد آهنگ پیشواز ایرانسل آهنگ جای تو خالی از آلبوم بگو سیب پویا بیاتی

٤٤١٦٧٤٢ جای تو خالی

٣٣١٨٨٦

آرزوی کربلا

محمود کریمی

٣٣١٩٨٧

امشب شب عیده

محمود کریمی

٤٤١٢٠٦٨

انا يابن الحسن

محمود کریمی

٤٤١٢١٧٠

اي حيدر آشكار عباس

محمود کریمی

٣٣١٨٨٧

بابا بابا

محمود کریمی

٣٣١١٩٠٥

بابا بابا .هيئت عزاداران

محمود کریمی

٣٣١١٩٠٧

بار گناه 1 .هيئت عزاداران

محمود کریمی

٣٣١١٩٠٨

بار گناه 2 .هيئت عزاداران

محمود کریمی

٣٣١١٥١

بارگناه

محمود کریمی

٣٣١١٥٢

بارگناه2

محمود کریمی

٤٤١٥٢٤

بابا جون نرو بمون کنارم

سیب سرخی

٥٥١١٦٦٨

جرم عاشقی

سیب سرخی

٤٤١٦٣٣

عروسی فاتح خیبر

سیب سرخی

٤٤١٦٥٧

عزیز شاه عالمینم

سیب سرخی

٤٤١٥١٧

علی مظلوم عالم

سیب سرخی

٥٥١١٥٣٧

فدات شم

سیب سرخی

٤٤١٦٤٠

من کنت مولاه

سیب سرخی

٣٣١٢٨٨١

اسم اعظم

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٣

اشک من

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٥

ای آسمان

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٧

چنگ دل

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٨

چنگ دل قطعه 2

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٠

حیلت رها کن

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٢

خدایا خدایا

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٦

رخصت دیدار

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤١

روز تنهایی‌

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٢

سنگ می بارد

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٣

سنگ می بارد قطعه 2

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٣٤٤٦

غرق به خون.هيئت عزاداران

غلامعلی کویتی پ

غرقه به خون

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٩

گفتم کجا گفتا به خون

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٩٠

گفتم کجا گفتا به خون قطعه 2

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٩١

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٣٤٤٧

گفتم کجا گفتا به خون.هيئت عزاداران

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٨٨٥

ملکوت

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٦

ممد نبودی

غلامعلی کویتی پور

٣٣١٢٩٤٧

ممد نبودی قطعه 2

غلامعلی کویتی پور

یاد چشمات

امین رستمی

پاپ

3311091

تیک تیک

امین رستمی

پاپ

3311090

ستاره

امین رستمی

پاپ

3311089

نشونی

امین رستمی

پاپ

3311088

منو تو قلبت نگه دار

امین رستمی

پاپ

3311087

انتظار

امین رستمی

پاپ

3311086

دلت می یاد

امین رستمی

پاپ

3311085

به دلم موند

امین رستمی

پاپ

3311084

تیک تیک 3311090

دلت میاد 3311085

ستاره 3311089

منو تو قلبت نگه دار 3311087

نشونی 3311088

یاد چشمات 331109

انتظار 3311086

به دلم موند 3311084

دلم گرفته 3311249

قطعه دوم 3311250

دوست دارم

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312724

عاشقي

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312723

انگيزه

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312722

گذشته

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312721

هذيون

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312720

عادت

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312719

افسانه

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312718

تو رو مي‌خوام

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312717

زندگي‌ من

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312716

باور کن

بابک جهانبخش 90

پاپ

3312715

پناهم بده?

بابک جهانبخش

پاپ

3312650

پناهم بده

بابک جهانبخش

پاپ

3312649

بخشيدمت

بابک جهانبخش

پاپ

3312648

به کسي چه

بابک جهانبخش

پاپ

3312647

بيخودي

بابک جهانبخش

پاپ

3312646

بي‌ ستاره

بابک جهانبخش

پاپ

3312645

بد نيست

بابک جهانبخش

پاپ

3312644

ياد تو

بابک جهانبخش

پاپ

3312643

کجايي

بابک جهانبخش

پاپ

3312642

رفتي و شکستي

بابک جهانبخش

پاپ

3312641

احساس

بابک جهانبخش

3312640

با تو

بابک جهانبخش

3312639

يکي بود يکي نبود

بابک جهانبخش

3311079

نامهربوني

بابک جهانبخش

3311078

مي دونم

بابک جهانبخش

3311077

مادر

بابک جهانبخش

3311076

حضور

بابک جهانبخش

3311075

خدا خدا

بابک جهان بخش

331641

جائي‌ نمونده

بابک جهان بخش

331640

تو گفتي

بابک جهان بخش

331639

غربت

بابک جهان بخش

331638

برو ديگه

بابک جهان بخش

331637

زمستون

بابک جهان بخش

331636

عاشق هستم

بابک جهان بخش

331634

به کي‌ داري فکر ميکني‌

بابک جهان بخش

331633

فکرشو کن

بابک جهان بخش

331632

٣٣١٤٣٧٠اقرار

٣٣١٤٣٦٧ای دل

٣٣١٤٣٧٢ ای کاش

٣٣١٤٣٦٩ ایده آل

٣٣١٤٣٧١به خودت باختمت

٣٣١٤٣٧٤دوباره

٣٣١٤٣٦٦ دیدنی شدی

٣٣١٤٣٧٣ منو بارون

٣٣١٤٣٦٨مواظب خودت باش

٣٣١٤٣٦٥ همه دنیام

هر روز پاییزه

محسن چاوشی 90

پاپ

3313999

تقاص

محسن چاوشی 90

پاپ

3313998

پرچم سفید

محسن چاوشی 90

پاپ

3313997

قطار

محسن چاوشی 90

پاپ

3313996

بگومگو

محسن چاوشی 90

پاپ

3313995

خواب بعد از ظهر

محسن چاوشی 90

پاپ

3313994

با من بمون

محسن چاوشی 90

پاپ

3313993

خوان هفصد

محسن چاوشی 90

پاپ

3313992

جوابم نکن قطعه 2

محسن چاوشی 90

پاپ

3313991

جوابم نکن

محسن چاوشی 90

پاپ

3313990

مردم آزار

محسن چاوشی 90

پاپ

3313989

آلبــــوم سنتـــوری

٣٣١٢٦٥٨ سنگ صبور

٣٣١٢٦٥٩ سنگ صبور قطعه 2

٣٣١٢٦٥٦ متاسفم

٣٣١٢٦٥٤ من با تو خوشم

٣٣١٢٦٥٥ من با تو خوشم ریمیکس

٣٣١٢٨٦٤ ها

٣٣١٢٦٥١ امام رضا

٣٣١٢٦٥٧ پائیز

٣٣١٢٦٦٠ تنها بودن

٣٣١٢٦٦١ تنها بودن

٣٣١٢٦٥٢ خیانت

٣٣١٢٦٥٣ خیانت قطعه 2

گوشیو بردار 2211127

اسیری ۳۳۱۱۰۱۰

بازار خرمشهر ۳۳۱۱۰۱۱

بازار خرمشهر۲ ۳۳۱۱۰۱۲

بخوان امشب ۳۳۱۱۰۱۳

چهار دیواری ۳۳۱۱۰۱۴

حراج ۳۳۱۱۰۱۸

خنده ۳۳۱۱۰۱۹

دریاچه مرده ۳۳۱۱۰۱۵

دل شوره ۳۳۱۱۰۱۶

دور آخر ۳۳۱۱۰۱۷

راه کربلا.هیئت عزاداران ۳۳۱۱۹۱۹

ژاکت ۳۳۱۱۰۲۲

سنتوری تنهای بی سنگ سبور ۲۲۱۱۱۳۰

سنتوری رفیق من ۲۲۱۱۱۲۹

سنتوری زخم زیونات ۲۲۱۱۱۳۱

سنتوری گوشیو بردار ۲۲۱۱۱۲۷

سنتوری من با تو خوشم ۲۲۱۱۱۲۸

ظهر عطش ۲۲۱۷۲۲

ظهر عطش هیئت عزاداران ۲۲۱۱۳۰۱

غدیر خون ۲۲۱۷۱۷

غدیر خون . هیئت عزاداران ۲۲۱۱۲۹۷

کاشکی ۳۳۱۱۲۵۱

کی بهت خندیده ۳۳۱۱۰۲۰

لولای شکسته ۳۳۱۱۰۲۱

زيبائي

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312338

زيبائي قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312337

پروانه ها قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312336

پروانه ها

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312335

پرنده غمگين قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312334

پرنده غمگين

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312333

کافه شلوغ قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312332

کافه شلوغ

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312331

حريص قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312330

حريص

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312329

غير معمولي

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312327

غم وشادي قطعه 3

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312326

غم وشادي قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312325

غم وشادي

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312324

دلم تنهاست

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312323

چمدون قطعه 3

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312322

چمدون قطعه 2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312321

چمدون

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312320

بوف کور قطعه 2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312319

بوف کور

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312318

باد بادک هاي رنگي

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312317

غير معمولي قطعه2

محسن چاووشي 90

موزيک پاپ

3312339

يالان قطعه 2

محسن يگانه

پاپ

3312896

يالان

محسن يگانه

پاپ

3312895

قلب يخي.کاش

محسن يگانه

پاپ

3312894

فداکاري قطعه 3

محسن يگانه

پاپ

3312786

فداکاري قطعه 2

محسن يگانه

پاپ

3312785

فداکاري

محسن يگانه

پاپ

3312784

٣٣١٤٨٩ آخه دل من

٣٣١٤٩٤ اینجا جای تو نیست

٣٣١٤٩٥ اینجا جای تو نیست بی کلام

٢٢١٦٢٥ .با من غریبگی نکن

٢٢١٦٠٨ با من غریبگی نکن

٣٣١١٩٠٦ بابا خدا نگهدار .هيئت عزاداران

٣٣١٨١٨ بابا خدانگهدار

٢٢١١٢٦٦ بگو تنهام نمی ذاری

٣٣١٤٩٠ بنویس از سر خط

٣٣١٤٩١ چشمهای خیس من

٣٣١٤٩٨ سرتو بالا بگیر

٣٣١٢٧٨٤ فداکاری

٣٣١٢٧٨٥ فداکاری قطعه 2

٣٣١٢٧٨٦ فداکاری قطعه 3

٣٣١٤٩٢ گناهی ندارم

٢٢١٦٣٤ نشانی

٣٣١٤٩٧ نشکن دلمو

٣٣١٤٩٦ نفسهای بی هدف

٣٣١٤٩٣ هیچکی نمی تونه بفهمه

آدم ها 3311474

بمون 3311476

حافظه ضعیف 3311478

دوراهی 3311477

رگ خواب 3311481

سکوت 3311482

ضربان معکوس 3311483

عذاب 3311475

من تورو کم دارم 3311479

نباشی 3311480

٣٣١١٨١٣ سکوت.بی کلام

٣٣١١٨١٢ نباشی‌ قطعه 2

٣٣١١٨١٠ بمون.بی کلام

٣٣١١٨٠٩ دوراهی.بی کلام

٣٣١١٨٠٧ عذاب.قطعه 2

٣٣١١٨١١ رگ خواب.بی کلام

٣٣١١٨٠٦ ضربان معکوس.بی کلام

٣٣١١٨٠٨ حافظه ضعیف.بی کلام

٣٣١١٨٠٥ من تو را کم دارم.بی کلام

٣٣١١٨٠٤ آسمون آبی.بی کلام

مجيد يحيايي

آخه تو هنوز عشق منی 1 : 5515590

آخه تو هنوز عشق منی 2 : 5515591

وابسته : 5515592

آروم آروم : 5515594

زیر بارون : 5515595

بی خوابی : 5515596

میمیرم اگه نباشی : 5515597

علي عبدالمالكي

كد پيشواز علي اصغر : 5511938

كد پيشواز یه دل شکوندم 3314294

كد پيشواز زود رفتی گلم 3314295

كد پيشواز دلــکم 3314289

كد پيشواز هی تو (1)3314291

كد پيشواز هی تو (2)3314292

كد پيشواز حرف نزن 3314290

كد پيشواز آهــه من 3314293

كد پيشواز آرومه آروم 3314288

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٥ اون روی سکه

علی زیبایی

٢٢١١٧٦٨

آهای دنیا

علی زیبایی

٢٢١١٧٦٩

بزار برم

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٠

چشمهای من

علی زیبایی

٢٢١١٧٧١

غریبه

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٢

کار تو

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٣

مشکوک

علی زیبایی

٢٢١١٧٧٤

نیمه ی جونم

علی زیبایی

٣٣١٥١٨٨

باور کنم

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٨

بخند

محسن یگانه 91

٣٣١٥٢٠٣

بیت آخر

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٩

تنهایی

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٠

تو حتی

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩١

تو حتی قطعه دوم

محسن یگانه 91

٣٣١٥٢٠٠

تو که میدونی

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٥

حباب

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٣

دوست دارم

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٧

کی اومده جای من

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٤

نرو

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٦

نمیزارم خسته شی

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٨٩

نمیشه

محسن یگانه 91

٣٣١٥٢٠١

هوایی شدی

محسن یگانه 91

٣٣١٥٢٠٢

هوایی شدی قطعه دو

محسن یگانه 91

٣٣١٥١٩٢

یادته

محسن یگانه 91

حميد عسكری

٥٥١٥٨٥ فرشته من

٥٥١٥٨٦ خنده و گریه

٥٥١٥٨٧ وقت رفتن

٥٥١٦٨٣ گل من

٥٥١٦٨٤ خسته شدم

٥٥١٦٨٥ ستاره ای

٥٥١٦٨٦ تقصیر

٥٥١٦٨٧ واسه اینکه

٥٥١٦٨٨ چشمهای تو

٥٥١١٠١٥ تلافی

٥٥١١٠١٦ قسمت

٥٥١١٠١٧ دلم گرفته

٥٥١١٠١٨ بارون

٥٥١١٠١٩ خاطره

٥٥١١٠٢٠ سنگ غرور

٥٥١١٠٢١ کی عوض شده

٥٥١١٠٢٢ طعنه

٥٥١١٠٢٣ باور

٣٣١٢٣٨٢ آهای تو که عشق منی

٣٣١٢٣٩٠ هر چی بگی همونه

٣٣١٢٣٨١ بیا دنبال من

٣٣١٢٣٨٥ تا تو نباشی

٣٣١٢٣٨٧ من کجای زندگیتم

٣٣١٢٣٩١ التماس

٣٣١٢٣٨٩ قسم

٣٣١٢٣٨٨ من وتو

٣٣١٢٣٨٦ اگه به تو نمی رسم

٣٣١٢٣٨٤ یه دنیا غم دارم

٣٣١٢٣٨٣ زندگی بی تو مرگه

٣٣١٢٣٨٠ به عشق تو

تقصیر . ۵۵۱۶۸۶

چشمای تو . ۵۵۱۶۸۸

خسته شدم . ۵۵۱۶۸۴

ستاره ای . ۵۵۱۶۸۵

گل من . ۵۵۱۶۸۳

واسه اینه ۵۵۱۶۸۷

التماس 90 3312391

هر چي بگي همونه 3312390

من کجاي زندگيتم 3312387

اگه به تو نمي رسم 3312386

تا تو نباشي 3312385

يه دنيا غم دارم 3312384

زندگي بي تو مرگه 3312383

آهاي تو که عشق مني 3312382

بيا دنبال من 3312381

به عشق تو

٣٣١٢٣٨٦ اگه به تو نمی رسم

٣٣١٢٣٩١ التماس

٣٣١٢٣٨٢ آهای تو که عشق منی

٥٥١١٠١٨ بارون

٥٥١١٠٢٣ باور

٣٣١٢٣٨٠ به عشق تو

٣٣١٢٣٨١ بیا دنبال من

٣٣١٢٣٨٥ تا تو نباشی

٥٥١٦٨٦ تقصیر

٥٥١١٠١٥ تلافی

٥٥١٦٨٨ چشمهای تو

٥٥١١٠١٩ خاطره

٥٥١٦٨٤ خسته شدم

٥٥١٥٨٦ خنده و گریه

٥٥١١٠١٧ دلم گرفته

٣٣١٢٣٨٣ زندگی بی تو مرگه

٥٥١٦٨٥ ستاره ای

٥٥١١٠٢٠ سنگ غرور

٥٥١١٠٢٢ طعنه

٥٥١٥٨٥ فرشته من

٣٣١٢٣٨٩ قسم

٥٥١١٠١٦ قسمت

٥٥١١٠٢١ کی عوض شده

٥٥١٦٨٣ گل من

٣٣١٢٣٨٧ من کجای زندگیتم

٣٣١٢٣٨٨ من وتو

٥٥١٦٨٧ واسه اینکه

٥٥١٥٨٧ وقت رفتن

٣٣١٢٣٩٠ هر چی بگی همونه

٣٣١٢٣٨٤ یه دنیا غم دارم

محسن یگانه

٣٣١٤٢٩٦

تقاص

٣٣١٨١٨

بابا خدانگهدار

مهدی احمدوند

٥٥١٤٦٩١

ساعت رفتن

٥٥١٤٦٩٩

دوست دارم

٥٥١٤٦٩٦

دلم می خواست

٥٥١٥٢٤٨

دل نشکن

٥٥١٥٢٤٧

دل نشکن

٥٥١٤٦٩٨

دست عمو

٥٥١٤٦٩٤

خواب پریشون

٥٥١٤٧٠٠

حرف دلم

٥٥١٤٦٩٥

تنهام نذار

٥٥١٥٢٤٦

ازم بریدی

٥٥١٤٦٩٧

یه شاخه گل

٥٥١٤٦٩٢

یاد من

٥٥١٤٦٩٣

نقطه ضعف

٥٥١٤٦٨٩

نارفیق

٥٥١٤٦٩٠

نا رفیق

٥٥١٥٢٤٥

موج منفی

٥٥١٥٢٧٦

موج منفی

٥٥١٥٢٤٩

غریبونه

٥٥١٤٦٨٨

عشق اول

ندیم عمرانی

٥٥١٥٧٣٥

نگو

مهدی مقدم

٥٥١٥٤٠٤

یکی یدونه

مرتضی سرمدی

٥٥١٤٨٢٣

وقتی رفتم

مجید یحیایی

٥٥١٥٥٩٢

وابسته

علیرضا طلیسچی

٥٥١٥١١١

قرار نبود2

علی عبد المالکی

٣٣١٤٢٨٧

آه منه

محمد اصفهانی:

٢٢١١٧٤٩ تکیه بر باد

٢٢١١٧٥٠ تکیه بر باد.قطعه2

مرتضی پاشایی:

آرزو ٣٣١٤٧٣٨

باید کاری کنی ٣٣١٤٧٢٩

برو ٣٣١٤٧٣٢

به خدا ٣٣١٤٧٣٣

بیا برگرد ٣٣١٤٧٣٠

خاطره ها ٣٣١٤٧٣٤

دقیقه های آخر ٣٣١٤٧٣٥

دیدی ٣٣١٤٧٣٧

عشق یعنی این٣٣١٤٧٣٦

نبض احساس٣٣١٤٧٣١

نام خواننده ای رو که دوست دارید کد پیشوازش رو براتون تهیه کنیم رو به شماره زیر اس کنید تا در نسحه ی بعدی کتاب درج گردد.

09356379847

دهه شصتی ها و هفتادی ها

سری 2

مامور دروازه جهنم

هی تو بشر بیا اینجا

آدم:چیه؟

مامور:چیه تریپ برداشتی ؟ میدم سرب داغ بریزن تو حلقت!!

آدم: بده بریزن زودتر..

مامور : دِپ میزنی؟؟قضیه چیه؟مشخصات بده؟

آدم: دهه ی 60 متولد ایران...

مامور:ببخشید دادا شرمندتم !!! الان میگم بفرستنت بهشت اشتباهی شده ! معذرت میخوام خدا منو ببخشه..

آدم:بیخیال همه زندگیمون اشتباه بود! چیزی نشده رفیق! خسته نباشی

و آدم و میبرن بهشت و مامور جهنم میگه:دمشون گرم این ایرانیای دهه ی شصتی چه معرفتی دارن بخدا... طفلی با اینهمه زجری که کشیدن از هیچی عقده ندارن !

بهتره بدونید!

پزشكی و سلامتی

هنرمندان خارجی

هنرمندان ایرانی

روانشناسی و زندگی بهتر

بهداشت و زیبایی و فشن

زنان و مردان ایرانی

تغذیه و سلامتی

شیرینی پزی

تاریخ و تمدن

هنر آشپزی

سبک زندگی

اعتیاد و مواد مخدر

گوناگون

دین و مذهب

موفقیت(جدید)

ورود اقایان ممنوع(جدید)

طب مکمل(جدید)

مسافران اسمان(جدید)

پزشكی و سلامتی

یک متخصص عفونی:

سر دکترها در کدام کشورها شلوغ تر است در کدام خلوت؟

وقتی آقای دکتر بساز بفروش می شود

مرگ شهروندان و واردات از چین تکذیب شد؛ اما...

بر روی تاول ناشی از سوختگی خمیر دندان نزنید.

یک متخصص عفونی گفت: یکی از مهم‌ترین مراقبت‌ها در سوختگی‌ها، پیشگیری از عفونت است که با رعایت نکات بهداشتی می توان از بروز عفونت ها پیشگیری کرد.

دکتر فرید یوسفی اظهار داشت: بهتر است اقدامات درمانی و مراقبتی سوختگی‌ها در درمانگاه یا مراکز بهداشتی انجام شود تا احتمال عفونت کاهش یابد. استفاده از برخی داروها یا پمادهای سوختگی نیز می‌تواند موثر واقع شود.

وی تصریح کرد: بسیاری از افراد برای التیام تاول سوختگی از خمیر دندان استفاده می‌کنند که کار اشتباهی است و توصیه می‌شود انجام نشود. استفاده موضعی از خمیر دندان برای درمان و التیام سوختگی فایده‌ای ندارد و برای این کار ساخته نشده است.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اهواز گفت: برای رفع سوختگی ‌باید حتما شستشوی ناحیه و پانسمان انجام شود؛ برخی افراد در این زمینه کم‌کاری می‌کنند که خطر زیادی دارد. همچنین بسیاری از افراد محل زخم را دستکاری می‌کنند که احتمال عفونت را افزایش داده و بهبود را به تعویق می‌اندازد.

یوسفی ادامه داد: اصولا پس از سوختگی ممکن است عفونت ایجاد شود و بسته به شدت عفونت، نوع آن نیز متفاوت است.

این متخصص عفونی گفت: در سوختگی‌ها گاهی میکروب‌ها وارد خون شده و عفونت خونی ایجاد می‌کنند، برخی میکروب‌ها نیز موجب عفونت مفاصل، ادراری و استخوان می‌شوند.

وی افزود: عفونت زخم در سنین کودکی و سنین بالا بیشتر مشاهده می‌شود و هر چه مدت اقامت در بیمارستان بیشتر باشد، احتمال عفونت نیز افزایش می‌یابد.

در برخی از کشورها تعداد کم تر جمعیت و بالا بودن سطح تحصیلات در برخی دیگر کلا بالا بودن سطح تحصیلات آموزش پزشکی ، نسبت تعداد بیمار به پزشک بسیار پایین است اما در کشورهای فقیر این نسبت به طور کلی بسیار بالاست و مردم به پزشک دسترسی ندارند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرآنلاین ؛ در جداول زیر کمترین و بیشترین تعداد مریض نسبت به پزشک بر اساس آمار سزمان جهانی بهداشت طبقه بندی شده است که در آن سهم روسیه و کشورهای تازه استقلال یافته شوروی هنوز برجسته است.بر اساس آمار های داخلی در ایران به ازای هر دو هزار نفر یک پزشک وجود دارد که رتبه ایران را به حدود 130 در بین کشورهای جهان می رساند.

کمترین تعداد

ردیف

کشور

تعداد مریض به ازای هر دکتر

1

ایتالیا

169

2

موناکو

175

3

کوبا

188

4

بلاروس

227

5

گرجستان

227

6

روسیه

238

7

یونان

243

8

لیتوانی

250

9

فنلاند

257

10

بلژیک

263

بیشترین تعداد

ردیف

کشور

تعداد مریض به ازای هر دکتر

1

مالاوی

50150

2

لیبریا

44500

3

موزامبیک

37650

4

اریتره

34200

5

چاد

31450

6

اتیوپی

30755

7

گامبیا

29800

8

آفریقای مرکزی

28950

9

نیجر

28460

10

بورکینافاسو

27860

11

-"نه به جون اوستا نمی شه. ماشین آهن داره می یاد. نمی شه که کارو خوابوند. شما اون کارو بسپر به وردستت بیا اینجا. من به مردم قول دادم باید تا تابستون تحویل بدم ساختمونو."ظاهرا که مهندس یا معمار حاذق و دلسوزی است. این را دوندگی های زیاد و جوش زدن ها و کفش و لباس خاک آلودش می گوید. تلفنش هم که دایم زنگ می خورد. ولی آخرین مکالمه اش حیرانم می کند.

-"جونم؟ سلام. شمایید؟ حال کوچولوتون بهتر شد؟ خب شکر. ولی داروهایی را که نسخه کردم قطع نکنید. تا آخر باید مصرف شود. به خصوص آنتی بیوتیک. ولی اون شربت ایبوپروفن رو فقط وقتی تب می کنه بهش بدید وگرنه قطعش کنید. مراقب باشید که قبلش حتما معده بچه پر باشه. هفته دیگه هم بیاریدش مطب ببینمش. منتها قبلش تماس بگیرید ببینم اون روز می رم مطب یا نه."

دوباره به کفش ها و لباسش نگاه می کنم. گیج شده ام. این بار او شماره ای را می گیرد و: "کجایی اوس رجب؟ بابا آهنارو آوردن. علاف شماییم ها. بجنب داداش بجنب که کار معطله."از سر کارگر ساختمان در باره اش می پرسم می گوید: "کی؟ آقای دکتر؟ خوب دکتره دیگه. می گه کار و بار خرابه، کاهو بازاره، زده تو کار ساخت و ساز. واسه ما هم خوب شده. کارگرا هر روز با دفترچه بیمه خودشون و خونوادشون میان سر کار. گاهی بعضیارو ویزیت می کنه و دوا می ده. مهرش همیشه تو جیبشه بنده خدا."

روزگار بد پزشکان عمومی

آن گونه که از شواهد و قراین پیداست و گفته های مسئولان حاکی از آن است، هم اکنون از هر ۸ پزشک عمومی، ۵ نفر از زمان فارغ التحصیلی، روپوش سفید پزشکی را تا کرده اند و میان دیگر یادگارهای دوران دانشجویی گذاشته اند در کمد، چون بیمارانی که باید بیایند سراغ شان، برای ساده ترین بیماری ها یک راست می روند سراغ متخصص ها و فوق، متخصص ها.

"محمد حسن طریقت منفرد" سرپرست وزارت بهداشت این روزها زیاد با رسانه ها گفت وگو می کند و حرف هایش، چه آن وقت ها که از برنامه هایش تا ۴ ماه آینده می گوید و چه آن وقت ها که کمبود ها را گوشزد می کند مورد توجه ویژه مخاطبان است، مثل حرف های اخیرش درباره پزشکان عمومی که اعلام کرد از 80 هزار پزشک عمومی حدود 50 هزار نفر در حرفه خودشان کار نمی کنند و پزشکی عمومی رو به نابودی است چرا که مردم و در نگاهی کلی تر سیستم درمانی در کشورمان تخصص گراست.

او اعلام کرد: امروز طب عمومی و مراقبت های اولیه از جایگاه بالایی در نظام سلامت برخوردار نیست و اگرچه بیش از 60 درصد پزشکان عمومی بیکارند، اما نظام سلامت به تک تک آن ها نیاز دارد یعنی نبودشان برای نظام سلامت گران تمام می شود.

دکتر "نیک نژاد" معاون انتظامی سازمان نظام پزشکی نیز دستمزد کم پزشکان عمومی را از مسائل این حوزه می داند و می گوید: در بخش دولتی و خصوصی متاسفانه تعیین تعرفه مناسب نیست و یک پزشک عمومی نمی تواند مطبی دایر کند و به طبابت مستقیم بپردازد.

وی با بیان این که مقدار وجه دریافتی پزشکان عمومی کفاف زندگی معمولی را نمی دهد اضافه می کند: در چنین شرایطی، پزشک عمومی ناچار می شود به کار دیگری بپردازد یا این که در اختیار گروه های موسس ساختمان های پزشکان قرار بگیرد که در مواردی استثمار می شود و با حقوق بسیار محدود وظایف مختلفی از نام برده تقاضا می شود که در مواردی اجرای این وظایف مغایر با مقررات دولتی است.

دکتر نیک نژاد با اشاره به این که پزشک عمومی، پزشک اول روستا ها، اورژانس ها و خط مقدم سلامت جامعه است اضافه می کند: در حوزه پزشکان عمومی باید پروتکل مربوط به نحوه انجام وظیفه پزشکان عمومی معین شود.البته برخی از کارشناسان هم معتقدند علیرغم اینکه برای پزشکان عمومی در روستاها و بخش ها زمینه طبابت وجود دارد، ولی اغلب پزشکان عمومی خواهان کار در شهرهای بزرگ هستند.

از مطب تا پای ساختمان!

برای شنیدن درد دل پزشکان عمومی، به ویژه نوع تازه مطب دار شده اش نیازی نیست زیاد بگردی. بیشتر آن ها آماده صحبت هستند و البته از شرایط گله مند. دکتر ک-ل ۲ سالی است که مطب زده. زیر تابلواش هم مثل بقیه نوشته "داخلی- اطفال- عمومی" ولی آن گونه که خود می گوید روزی 5 یا حداکثر 6 بیمار دارد که حتی کرایه مطبش را هم تامین نمی کند. چند ماهی از سر ناچاری با یکی از شرکت های حمل و نقل ریلی قرارداد بسته و پزشک قطار شده بود ولی گویا حقوق آن جا پول تو جیبی اش هم نمی شده و مثل پزشکان پیش از خود، خیلی زود استعفا می دهد.

اکنون اما از درآمدش راضی است و خدا را شکر می کند. زده است به کار ساخت و ساز و می گوید درآمدش آبرومندانه است و می تواند به همکارانش فخر بفروشد!هم اکنون ویزیت یک پزشک عمومی که در بخش خصوصی فعالیت می کند ۹۰۰۰ تومان است که البته خود پزشکان معتقدند با توجه به تورم ،نرخ استهلاک سرمایه و ارزش خدمات، مبلغ اندکی است و دولت هم از آن جایی که می خواهد قیمت همه چیز را کنترل کند رقم ۵۰۰۰ تومان را رقم مناسبی می داند.

ک-م از پزشکان عمومی قدیمی است ولی حتی او از این وضعیت ناراضی است و می گوید: دولت و شرکت های بیمه هر روز سهم خود را از درمان کاهش می دهند و آن را به گردن مردم می اندازند. همچنان که بیمه ها اکنون از کل مبلغ ویزیت، فقط 2950 تومان آن را می پردازند و به صراحت می گویند، بقیه را از مردم بگیرید.

همکار دیگرش که در حال انجام کارهای مهاجرتش به یکی از کشورهای منطقه است نیز می گوید: هرگز نمی خواهم فرزندم وارد حرفه پزشکی بشود و می توانم اطمینان بدهم که اکثر قریب به اتفاق پزشکان نیز دوست ندارند فرزندانشان وارد حرفه پزشکی چه عمومی و چه تخصص بشوند. البته پزشکان قدیمی در این میان تفاوت دارند و احتمالاً دید آن ها به حرفه پزشکی با دید جوان ترها متفاوت است.

به گفته وی به دلیل تعداد بالای پزشکان متخصص و تمایل مردم به مراجعه به پزشک های متخصص در تهران عموماً بیماری برای پزشکان عمومی نمی ماند و بیشتر پزشکان عمومی مطب ندارند. اکنون بهترین حالت طبابت برای یک پزشک عمومی ساعتی 10 هزار تومان است که می تواند در کلینیک های مختلف فعالیت کند و در بهترین حالت در یک نوبت 12 ساعته می تواند 120 هزار تومان درآمد داشته باشد و با توجه به تعدد متخصص ها درآمد فعلی پزشک ها خیلی پایین آمده است.

در پزشکی کارهایی که عملیاتی باشد پول ساز است و به همین دلیل پزشک های عمومی به سمت کارهای عمومی رفته اند. از زیبایی پوست و مو گرفته تا حجامت و طب سوزنی همه جزو این دسته هستند. البته در این بین برخی از پزشکان متخصص در رشته زیبایی متضرر می شوند چون خدمات آن ها را پزشک های عمومی نیز انجام می دهند.

در این جا بد نیست به صحبت های نایب رئیس انجمن پزشکان عمومی ایران در این باره نیز توجه کنیم. دکتر "مسلمی فرد" با اعلام رقم بیکاران یا رها کنندگان شغل پزشکی در حوزه پزشکان عمومی می گوید: با توجه به بررسی های انجام شده هم اکنون حدود ۱۳۵۰۰ پزشک عمومی در کشور هستند که به شغلی غیر از طبابت مشغول هستند و به علت شرایط نامناسب اقتصادی و تبعیض های موجود در این حوزه امکان فعالیت در این بخش را ندارند.

دکتر "عزت ا... گل علیزاده" عضو شورای عالی نظام پزشکی نیز در این باره می گوید: پزشکان عمومی با وجود تنوع و تعدد خدماتی که در نظام سلامت ارائه می دهند با مشکلات و معضلات عدیده ای مواجه هستند. شاید اصلی ترین تقاضای آن ها افزایش حقوق و مزایای پزشکان عمومی وزارت بهداشت باشد. حقوق یک پزشک عمومی استخدامی کمتر از ۶ میلیون رالم بوده و در بعضی موارد با حقوق یک بهورز برابری می کند در حالی که معادل نصف میزان حقوق یک پزشک عمومی در استخدام وزارت آموزش و پرورش است.

وی اضافه می کند: موضوع بیکاری پزشکان عمومی یکی از تناقض های موجود در نظام سلامت ماست. چرا که از یک سو بعضی از مناطق کشور کمبود پزشک دارد و از سوی دیگر حدود ۱۲ هزار پزشک عمومی بیکار داریم. بیکاری و اشتغال به حرف غیر پزشکی صدمات جبران ناپذیری را وارد کرده و باعث تضعیف و تخریب وجهه پزشکی در نزد عموم مردم شده است. تا جایی که بسیاری از نخبگان کنکور تجربی گرایش خود را نسبت به انتخاب رشته پزشکی از دست داده اند و ترجیح می دهند به سراغ سایر رشته ها بروند.

و باز مهاجرت

در این بین حدود یک ماه پیش رئیس انجمن پزشکان عمومی ایران نیز اعلام کرد: کشورهایی مانند استرالیا، امارات، عراق و برخی کشورهای آسیای شرقی به صورت مکتوب درخواست اعزام پزشک عمومی ایرانی داشته و تاکنون تعدادی از پزشکان عمومی کشور نیز برای کار و یافتن فرصت های شغلی مناسب تر به این قبیل کشورها مهاجرت کرده اند. طبق آمار صندوق بین المللی پول، سالانه بین ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار نفر از ایرانیان تحصیل کرده از کشور خارج شده اند که این آمار ایران را از نظر میزان سطح مهاجرت متخصصان میان ۹۱ کشور در حال توسعه و توسعه نیافته جهان برتر کرده تا جایی که رتبه اول را به خود اختصاص داده است.

رئیس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران در مورد مشکلات معیشتی پزشکان عمومی می گوید: متاسفانه وضعیت معیشتی جامعه پزشکی آن طور که مردم فکر می کنند، خوب نیست و فقط 10 درصد از پزشکانی که برای مردم شناخته شده اند، درآمد خیلی خوبی دارند و 40 درصد هم می توانند مخارج شان را تامین کنند. اما 50 درصد بقیه که اکثر آنها پزشکان عمومی هستند، اگر یک روز کار نکنند یا این که بیمار نداشته باشند، دچار مشکلات معیشتی خواهند شد.

"ایرج خسرونیا" همچنین بر این عقیده است که وضعیت معیشتی اغلب پزشکان به ویژه در مناطق دور از پایتخت و جاهایی که از وجود پزشک عمومی اشباع شده است، خوب نیست و برخی پزشکان حتی در روز 2 مریض هم برای ویزیت ندارند، این در حالی است که بررسی ها نشان می دهد سه چهارم اعضای جامعه پزشکی کشور را پزشکان عمومی با درآمد اندک تشکیل می دهند.

در دیگر کشورها

در این میان شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که آیا پزشکان عمومی در کشورهای دیگر هم شرایط اقتصادی-اجتماعی مشابهی را تجربه می کنند؟ برای پاسخ به این سوال بد نیست نگاهی داشته باشیم به آمار رسمی سازمان بین المللی کار که معمولا مبتنی بر آمار دولت ها (معمولا بر اساس داده های مربوط به ادارات کار و ادارات مالیاتی یا وزارت های بهداشت) استخراج شده است و منعکس کننده میانگین حداقل حقوق پذیرفته شده برای پزشکان شاغل غیرمستقل (وابسته به مراکز دولتی یا خصوصی) است.

این داده ها مقدار متوسط درآمد یک پزشک عمومی متاهل بدون فرزند را در شرایط کاری استاندارد و با برخورداری از تعطیلات قانونی و دیگر مرخصی های قانون کار و بدون اضافه کار نشان می دهد. برای صحیح تر بودن قضاوت، علاوه بر میزان کلی درآمد ماهانه، درصد کسورات قانونی(مالیات و ...) نیز قید شده و بعد از کسر آن، مقدار خالص دریافتی نشان داده شده است. همچنین با توجه به متغیربودن میزان هزینه ها و قدرت خرید در کشورهای مختلف، برابری قدرت خرید هم برای هر مقدار محاسبه شده است.

در تفسیر داده های این جدول باید به این نکته توجه شود که اصلی ترین داده همان قدرت خرید حقوق دریافتی است. مثلا در مورد رومانی، هرچند درآمد ماهانه یک پزشک 430 دلار بیشتر نیست، اما به دلیل ارزانی کالاها در این کشور، قدرت خرید این مقدار حقوق برابر با قدرت خرید 838 دلار آمریکا در کشور آمریکاست. یا در مقایسه فرانسه و فنلاند، هرچند حقوق پزشکان فنلاندی حدود ۲ برابر همکاران فرانسوی شان است، اما با توجه به این که فنلاندی ها باید 42 درصد مالیات و دیگر عوارض قانونی را بپردازند ولی فرانسوی ها از این پرداخت ها معاف اند. این فاصله در خالص درآمدی کمتر می شود و با توجه به گران تر بودن نسبی کالاها در فنلاند نسبت به فرانسه، می بینیم که در حقیقت پزشکان فرانسوی وضع بسیار بهتری نسبت به همتایان فنلاندی خود دارند.

زنگ خطری که کسی نمی شنود

در این شرایط"دکتر حسینعلی شهریاری"رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی اساسا معتقد است که پزشکان عمومی نادیده گرفته شده اند. وی می گوید: پایین بودن حقوق و مزایای پزشکان عمومی، پرداخت های کم و نامنظم باوجود وعده های داده شده و دغدغه امنیت شغلی و ادامه تحصیل از جمله عواملی است که باعث می شود ضریب ماندگاری پزشکان عمومی کاهش یابد و پزشکان فعال در شاخه عمومی انگیزه و اشتیاق خود را از دست بدهند و به سوی تخصص گرایی و مشاغل پردرآمد دیگر روی بیاورند و این حرفه به مرور زمان مغفول واقع شود و شاهد خالی بودن بسیاری از مراکز بهداشتی- درمانی از پزشک عمومی باشیم.

به گفته شهریاری هم اکنون یک پزشک عمومی با هر سابقه کارشناسی و مدیریتی در سطوح میانی و ارشد مدیریت نظام سلامت جایی ندارد و در شرایط معمول این جایگاه ها به پزشکان متخصص عضو هیئت علمی ولو با سابقه مدیریتی کم یا بدون سابقه مدیریتی سپرده می شود.

دکتر"علی کائیدی"عضو دیگر همین کمیسیون نیز تاکید می کند که باید هرچه زودتر به فکر تامین نیازهای پزشکان عمومی بود. وی در پاسخ این سوال ساده که "چگونه؟" می گوید: از بین بردن مشکلات جامعه پزشکی نیازمند اجرای درست قانون و اصلاح برخی قوانین است. اصلاح سرانه درمان و تعرفه خدمات پزشکی با توجه به شرایط اقتصادی روز یکی از راهکارهایی است که می تواند مشکلات پزشکان را حل کند. باید به این نکته توجه داشت که تامین نیازهای جامعه پزشکی می تواند سلامت کشور را بیمه کند در نتیجه هرگونه اختلال در این سیستم، شرایط نابه سامانی را در کشور به وجود خواهد آورد.

دکتر"مراد هاشم زهی" دیگر عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی وضعیت فعلی پزشکان عمومی را یک زنگ خطر جدی می داند و می گوید: هر چند تلاش سازمان نظام پزشکی بر این بوده است که با تسهیل در امر صدور پروانه ها، فراهم کردن امور حمایتی مانند بیمه جامعه پزشکی و حذف فرانشیز، اعطای وام برای گروه های پزشکی، ایجاد صندوق ذخیره برای پزشکان دارای بیماری های صعب العلاج، برگزاری مراکز ورزشی، مسافرت های خانوادگی، برگزاری همایش های علمی و اقداماتی از این قبیل به مسائل جامعه پزشکی بپردازد، اما هنوز نتوانسته مشکلات این قشر را حل کند و این مسئله زنگ خطر جدی است که باید به آن رسیدگی و توجه کرد.

از پزشک خانواده چه خبر؟

همین چند روز پیش بود که عضو شورای عالی نظام پزشکی از ثبت نشدن نام ۱۰ هزار و ۵۰۰ فارغ التحصیل پزشکی کشور طی ۵ سال گذشته در وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی خبر داد. یعنی آن ها گم شده اند یا به دلیل نارضایتی از شرایط ترجیح داده اند گم بشوند؟

"سیامک مره صدق" عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس به شدت از برخی اظهارنظرهای سرپرست وزارت بهداشت در این حوزه گله دارد. وی می گوید: اجرای طرح پزشک خانواده به بودجه نیاز دارد، اما سرپرست جدید وزارت بهداشت می گوید: بدون بودجه هم می توان این طرح را اجرایی کرد. در حالی که برای اجرای این طرح باید شمار زیادی از پزشکان عمومی را استخدام کرد و بدون بودجه چگونه می شود چنین کاری انجام داد و سرپرست وزارت بهداشت چه ساز و کاری در این باره ارائه داده است؟

البته «مره صدق» همه تقصیر ها را در ماجرای بیکار ماندن پزشکان عمومی گردن عقیم ماندن طرح پزشک خانواده نمی اندازد و تاکید می کند که بیشتر پزشکان عمومی تمایل دارند در پایتخت کار کنند .

چنین به نظر می رسد که آخرین امید برای فرونشاندن تب بیکاری پزشکان عمومی اجرایی شدن طرح پزشک خانواده بود که مدتی است زمزمه های توقفش در پایتخت به گوش می رسد. معلوم نیست این طرح قصد سر کار گذاردن پزشکان عمومی را دارد یا "سر کارگذاشتن شان" را. هر چه که هست ظاهرا تب تند بیکاری پزشکان عمومی، قرار نیست به این زودی ها فروکش کند.

مرگ شهروندان و واردات از چین تکذیب شد؛ اما...

واردات پنی‌سیلین چینی ادامه دارد

با تأیید واردات پنی سیلین چینی، بد نیست ‌از مسئولان بپرسیم: آیا به راستی جان باختن شماری از هم‌وطنانمان بر اثر تزریق پنی سیلین چینی واقعیت نداشته یا مثلا قرار است چند ماه دیگر این موضوع در قالب یک خبر افشاگرانه موشکافی و تصحیح شود؟!

چندی پیش، اخبار تأیید نشده‌ای از مرگ چند تن از هم‌وطنانمان بر اثر مصرف پنی‌سیلین‌های چینی در فضای مجازی پیچید که نگرانی‌های بسیاری به همراه داشت؛ خبری که با واکنش عجیب مسئولان روبه‌رو شد تا جایی که واردات پنی سیلین از چین هم محل مناقشه بود؛ چه برسد به مرگ شهروندان بر اثر استفاده از این دارو!

به گزارش «تابناک»، مدتی است سرماخوردگانی که دکتر می‌روند، از درستی و نادرستی مرگ چند تن بر اثر تزریق پنی‌سیلین چینی پرسیده و در ‌‌نهایت اگر مجبور به استفاده از این آنتی بیوتیک شوند، نگرانند که مبادا بلایی سرشان بیاید، ولی مسئولان وزارت بهداشت نه تنها شایعه‌های پیرامون این داروی رایج را تکذیب می‌کنند، بلکه ‌گاه پا را از این حد فرا‌تر نهاده و به کل منکر واردات این دارو، به ویژه از چین می‌شوند.

این در حالی است که بر پایه سخنان روز گذشته مسئول بخش داروی ستاد اجرای فرمان حضرت امام، ما هنوز وارد کننده پنی‌سیلین از چین هستیم و این روند تا اردیبهشت سال ۹۲ ادامه خواهد یافت.

امیر حسین جمشیدی در این باره به فارس گفت: پنی‌سیلین جی از اردیبهشت [سال ۹۲] در کشور تولید می‌شود و ما را از واردات چین بی‌نیاز خواهد کرد؛ این دارو که از سلول زنده تولید خواهد شد، نیاز ما را به واردات انواع داروهای آنتی بیوتیک برطرف می‌کند.

دبیر شورای بررسی و تدوین داروهای طبیعی ایران در ادامه ضمن تأیید واردات این محصول از چین، گفت: نزدیک هزار تن ماده اولیه آنتی بیوتیک از چین وارد می‌شود، به گونه‌ای که کشور چین، نیاز دارویی ۸۰ درصد کشور‌ها را تأمین می‌کند. در تولید مواد اولیه، کشورهای چین و هند بسیار موفق کار کرده‌اند و محصولشان حتی به آمریکا هم صادر می‌شود. کشور ما نیز از بازار چین در این زمینه استفاده می‌کند؛ به عبارتی، ما وارد کننده پنی‌سیلین G از این کشور هستیم که یک ماده اولیه دارویی و پایه ساخت پنجاه آنتی بیوتیک است.

این سخنان در حالی است‌ که چندی پیش و با قوت گرفتن شایعه مرگ برخی از هم‌وطنانمان بر اثر تزریق پنی‌سیلین‌های چینی، دکتر محمدرضا صابری، معاون غذا و داروی دانشگاه علو‌م‌ پزشکی مشهد، ورود مواد اولیه پنی‌سیلین و بسیاری از داروهای دیگر از چین را رد کرد و افزود: ممکن است پیش از این، از یک منبع اروپایی دارو تهیه می‌کردیم که آن منبع اکنون در دسترس نباشد و منبع تغییر کرده باشد، ولی استاندارهای دارویی تنزل پیدا نکرده و به هیچ‌ وجه این گونه نیست که به دلیل محدودیت در منابع و یا امکان تأمین، سلامت مردم را به خطر بیندازیم؛ بنابراین، به هیچ وجه پنی‌سیلین چینی در بازار ما وجود ندارد، چراکه این دارو در‌ کشور تولید می‌شود و بالغ بر ۴۵ درصد داروهای دیگر حتی ماده اولیه‌اش هم داخل کشور تولید می‌شوند.

بدین ترتیب سخن این مقام مسئول امروز از دو جهت تکذیب می‌شود؛ نخست این که بر خلاف ادعای وی، واردات پنی‌سیلین از چین هنوز هم ادامه دارد و دوم آن که قرار است کشورمان در سال آینده به جمع تولید کنندگان پنی‌سیلین بپیوندد که معنای مترادف آن، تکذیب تولید این دارو در کشور است؛ مگر آنکه فرایند نهایی انجام شده روی محصول وارداتی و حتی بسته بندی آن را «تولید» به شمار آوریم.

البته صابری تنها مسئولی نیست که واردات پنی‌سیلین از چین را رد کرده بود، به ویژه آنکه انتشار خبر مرگ سه تن در یاسوج، انتشار شایعه مرگ دو تن یزد و تکرار شایعاتی از این دست در شهرهای دیگر، با توضیحات مسئولان روبه‌رو شده و هر بار علاوه بر برخی مسئولان استانی، برخی مسئولان وزارتی هم درصدد پاسخ بر‌آمده و‌گاه راه آسان تکذیب واردات پنی‌سیلین از چین را به هر راه دیگری ترجیح داده بودند.

این دست اظهار‌نظر‌ها سبب شده تا مسئول بخش داروی ستاد اجرای فرمان حضرت امام، در کنار خبری که از تولید پنی‌سیلین تا دو ماه دیگر می‌دهد، بگوید: اینکه وزارت بهداشت وجود پنی‌سیلین چینی را در کشور تکذیب می‌کند، مربوط به پنی‌سیلین تزریقی است، نه پنی‌سیلین جی. این ماده از چین به کشور وارد می‌شود و درصدد خودکفایی در این زمینه هستیم.

دفاعیات جمشیدی البته پر بیراه هم نیست، چراکه بر پایه سخنان وی، کشور ما در زمره وارد کنندگان پنی‌سیلین جی از کشور چین است که در ادامه، پنی‌سیلین وارداتی را در تولید بسیاری از آنتی بیوتیک‌ها، در انواع تزریقی و خوراکی به کار می‌بندد؛ با این تفاسیر نمی‌توان پذیرفت که پنی‌سیلین چینی در صورت مشکل آفرین بودن، تنها در حد شایعات کنونی مطرح شده باشند.

این استدلالات زمانی نافذ خواهد بود که از «پنی‌سیلین جی» سخن بگوییم که ماده اولیه بسیاری از آنتی بیوتیک‌هاست، نه آن پنی‌سیلینی که مردم در انواع ۸۰۰ هزار، ۶-۳-۳، یک میلیون و دویست هزار و... می‌شناسند؛ اینجاست که با تأیید واردات پنی‌سیلین چینی، بد نیست ‌از مسئولان بپرسیم: آیا به راستی جان باختن برخی از هم‌وطنانمان بر اثر تزریق پنی‌سیلین چینی واقعیت نداشته یا مثلا قرار است، چند ماه دیگر این موضوع در قالب یک خبر افشاگرانه موشکافی و تصحیح شود؟!

هنرمندان خارجی

جاستین بیبر باعث مرگ یک عکاس شد

بریتنی اسپیرز پر درآمدترین خواننده در سال 2012 شد

پرطرفدارترین زنان و مردان شبکه اجتماعی

اولین بازیگر و سوپر استار هند درگذشت

بازیگران بزرگ هالیوود که مشکل روانی دارند!!

حقایقی از زندگی لیدی گاگا که تا حالا نمی دانستید!!

لیدی گاگا سرگرم کننده ترین خواننده جهان

ساخت فیلمی جدیدی توسط آنجلینا جولی و برد پیت

اقدام برای قتل جاستین بیبر !

عکس برداری از فراری جاستین بیبر حادثه ای وحشتناک آفرید.

یک عکاس در لس آنجلس در حالی که مشغول عکسبرداری از خودروی فراری جاستین بیبر، خواننده جوان کانادایی بود، با برخورد با یک اتومبیل در حال عبور کشته شد.

فراری جاستین بیبر در یک اتوبان لس آنجلس توسط یک گشتی بزرگراه های کالیفرنیا متوقف شده بود، عکاس در زمان وقوع تصادف سعی در شکار این لحظه داشت.

بریتنی اسپیرز عنوان پر درآمدترین زن دنیای موسیقی در سال 2012 شده است. ، در سال جاری میلادی بریتنی اسپیرز موفق شد با درآمد سالانه 58 میلیون دلاری اش عنوان پر درآمدترین زن در دنیای موسیقی غرب را توسط مجله فوربس از آن خود کند.

بیشتر درآمد این خواننده 30 ساله مربوط به برگزاری تور زنده اجرای موسیقی است که درآمدی 68.7 میلیون دلاری برای او به همراه داشته است. لوری لندرو که از زمان نوجوانی به بریتنی اسپیرز کمک کرد تا به عنوان یک خواننده معروف مطرح شود در این زمینه میگوید: بریتنی خلاقیت فوق العاده ای دارد که پل ارتباطی میان او و طرفدارانش است.

بریتنی اسپیرز پر درآمدترین خواننده در سال 2012 شد

این مسئله باعث میشود هر روز بر تعداد طرفداران او اضافه شود.این ستاره موسیقی به زودی ازدواج خواهد کرد و مادر سه فرزند است. او قراردادی 15 میلیون دلاری با تهیه کنندگان برنامه ایکس فاکتور امضا کرده است تا به عنوان داور در این مسابقه تلویزیونی حضور یابد.

سال گذشته این عنوان متعلق به تیلور سوئیفت ستاره 22 ساله موسیقی بود و افراد دیگری چون لیدی گاگا، ریحانا، کتی پری نیز در این لیست حضور داشته اند.امسال مدونا و بیانسه در رتبه های دوم و سوم این فهرست قرار دارند.

امروزه اخبار به سرعت در جهان پخش می شوند اما بدون استفاده از شبکه های اجتماعی این امکان پذیر نیست و سلبریتی ها قطعا از فن آوری های جدید به نفع خود استفاده میکنند.

مجله فوربس فهرست خودش رو از سلبریتی های پرطرفدار در شبکه های اجتماعی دو روز پیش منتشر کرد که بر اساس مجموع طرفداران توییتز و فیسبوک هستش و بر اساس نتایج به دست آمده صنعت موسیقی بیشترین طرفداران رو در شبکه های اجتماعی داره.

ریحانا با 59،6 میلیون طرفدار در فیسبوک و 23،8 میلیون طرفدار در توییتر در صدر لیست هست. لیدی گاگا با 53 میلیون طرفدار در توییتر و فقط تعداد کمی در فیسبوک نفر دوم هست. جاستین بیبر که مدتی پیش نفر سوم بود در حال حاظر جایگاهش رو به رپر معروف امینم داده... امینم در توییتر فقط 11،9 میلیون طرفدار داره اما رکورد دار فیسبوک هست و 60 میلیون طرفدار داره در فیسبوک.

دیگر افراد در لیست 10 نفره جاستین بیبر 18 ساله (نفر چهارم) ،کتی پری(نفر پنجم) ،شکیرا(نفر ششم) و کریستیانو رونالدو به عنوان تنها ورزشکار پرطرفدار در شبکات اجتماعی نفر هفتم هست ، تیلور سویفت(نفر هشتم) ، لیل وین(نفر نهم) ،سلنا گومز (نفر دهم)

راجش کانا که از او به عنوان اولین سوپراستار سینمای هند یاد می‌شود، روز چهارشنبه در 69 سالگی از دنیا رفت.این بازیگر در هفته‌های اخیر دائم به بیمارستان منتقل و بعد از مدتی مرخص می‌شد. علت بیماری راجش کانا مشخص نبود.

www.irannaz.com اولین بازیگر مشهور و سوپر استار بالیوود درگذشت+عکس

کانا برای بازی در نقش‌های رمانتیک در مجموعه‌ای از فیلم‌های بسیار موفق در دهه‌های 1960 و 1970 شهرت بسیار داشت. او در بیش از 160 فیلم بازی کرد و از فیلم‌های مهم‌اش می‌توان به «Kati Patang»، «Aaradhana»، «آناند» و «عشق جاودان» اشاره کرد. کانا محبوبیت بسیار داشت و هر گاه در انظار عمومی ظاهر می‌شد، طرفدارانش ازدحام ایجاد می‌کردند.

www.irannaz.com اولین بازیگر مشهور و سوپر استار بالیوود درگذشت+عکس

راجش کانا در دهه‌ های 1960 و 1970 در تعدادی از پرفروش‌ ترین فیلم‌ های هندی بازی کرد

کانا روز چهارشنبه در خانه خود در بمبئی در 69 سالگی درگذشت. او روز دوشنبه از یکی از بیمارستان‌ های شهر مرخص شده بود. پس از اعلام مرگ او تعداد زیادی از طرفدارانش مقابل خانه او جمع شدند به دنبال اعلام خبر مرگ کانا، سیل پیام‌های یادبود در فضای مجازی بخصوص در توئیتر سرازیر شد و خیلی‌ها بهترین دیالوگ‌ ها و ترانه‌های او در فیلم‌هایش را منتشر کردند.

مانموهان سینگ نخست وزیر هند در توئیتر نوشت: «صمیمانه به خانواده، طرفداران و تحسین‌کنندگان بی‌شمار راجش کانا تسلیت می‌گویم.» کانا که طرفدارانش به او لقب «کاکا» داده بودند، در دوران کاری طولانی خود جوایز بسیار دریافت کرد و این اواخر برای اولین بار در یک فیلم تبلیغاتی تلویزیونی ظاهر شد.

ازیگران و ستارگان بزرگ هالیوودی زیادی هستند که از بیماری های روحی و روانی رنج می برند که در این مقاله با 3 نفر از آنها آشنا میشویم.

لئوناردو دیکاپریو

دچار اختالالت روانی برای بیرون آمدن در نقش خود در فیلم هایش هست و همچنین بسیار وسواسی در زندگی روزمره

جیم کری

کمدین بزرگ دنیا و کسیی که میلیون ها انسان را می خنداند خود دچار افسردگی است.وی 8سال است که تحت درمان دکتر خود می باشد

جی کی رولینگ

نویسنده بزرگ ایتالیایی که یکی از به واسطه هری پاتر بسیار معروف تر شد.او از 20سالگی دچار افسردگی بسیار زیادی بوده و چندین بار بر اساس گفته خودش در فکر خود کشی بوده است.

لیدی گاگا از سن 4 سالگی به موسیقی علاقه پیدا کرده است و در 13 سالگی اولین آهنگ خود را نوشته است. او از ابتدای تولد دختر فوق العاده با استعدادی بود و موفقیتش در زمینه موسیقی را مدیون خلاقیت و استعدادش است.

او به خاطر یکی از نخستین آهنگهایش به نام رادیو گاگا که از یک مرکز رادیویی محلی پخش شد توسط یک مجری برنامه به این نام خوانده شد و این اسم برای همیشه نام هنری وی شد. او کارش را با نوشتن آهنگ برای دیگران آغاز کرده است و اکنون بسیاری از آهنگهایش را خودش مینویسد و حتی تهیه کننده بعضی کارهای خودش است.

، او معتقد است با آرایش و لباس های منحصر به فردش طرفدارانش را ترغیب میکند که از وی پیروی کنند و وارد سبک جدیدی از زندگی شوند. وی مدتی به کوکائین اعتیاد داشت اما مدتهاست این اعتیاد را ترک کرده است.

برند مورد علاقه وی ورساچه است و در کارنامه انسانی اش کارهای بشر دوستانه زیادی به چشم میخورد و حتی یک بنیاد امور خیریه را سرپرستی میکند.

ملکه هیولاها با درآمد ۹۰ میلیون دلار و کسب برتری در شبکه های اجتماعی از اپرا وینفری ، برنده همیشگی و همه ساله جدول قدرتمندترینهای فربس ، پیشی گرفت .البته این اتفاق به این معنا نیست که اپرا وینفری در طول سال گذشته عملکرد بدی داشته است.

مرادن و زنانی که امسال در فهرست ۱۰۰ شخص اول قدرتمند دنیا در صنعت سرگرمیها که هر سال توسط مجله فوربس تهیه می شود ، قرار گرفته اند ، در طول ۱۲ ماه سال گذشته از طریق بازی در فیلمها ، برگزاری کنسرت و فروش آلبوم ،بازی در زمینهای ورزشی و غیره ، روی هم ۴.۵ میلیون دلار درآمد داشتند.

اما علاوه بر کسب درآمدهای هنگفت، این افراد بیشترین نفوذ را در بین مردم دارند و در واقع تاثیر گذارترین افراد دنیا نیز هستند.

این روزها کسب طرفداران بیشتر در شبکه های اجتماعی نیز از جمله فاکتورهای مهم در تعیین میزان قدرت و تاثیرگذاری افراد مشهور محسوب می شود وبه این ترتیب لیدی گاگا با برتری در شبکه های اجتماعی و درآمد هنگفت خود در سال گذشته توانست اپرا وینفری را از صدر این فهرست پایین بیاورد . در طول ۷ سال گذشته ، اپرا وینفری فقط سه سال در صدر جدول قدرتمندترین مشاهیر قرار نگرفته است.

گاگا نه فقط بخاطر ۹۰ میلیون دلار درآمد خود در طول سال گذشته بلکه بخاطر ۵۰ میلیون طرفدار در فیس بوک و ۱۰ میلیون طرفدار در تویتر رتبه اول این فهرست را از آن خود کرده است. آهنگ مشهور این خواننده با نام"به این شکل متولد شده ام" در ۵ روز اول انتشار حدود یک میلیون بار دانلود شد.

در طول ۱۲ ماه گذشته جاستین بیبر با برگزاری کنسرت و فروش آلبومها و فیلم مستند سه بعدی خود ، حدود ۵۳ میلیون دلار درآمد داشت و امسال در سن ۱۷ سالگی برای اولین بار وارد فهرست سالانه مجله فربس شد .اولین آهنگ موفق او با نام "عزیزم" حدود ۵۰۰ میلیون بار در یوتیوپ بازدید شد و یک رکورد جدید در این وب سایت ثبت کرد.

آنجلینا جولی و براد پیت قصد دارندبا هم یک فیلم بسازند و هر دو در این فیلم بازی کنند.

این زوج درسال ۲۰۰۵ در صحنه فیلمبرداری فیلم ” آقا و خانم اسمیت ” با هم آشنا شدند و آنجلینا جولی معتقد است که اکنون زمان آن رسیده که آنها دوباره با هم متحد شوند و در یک فیلم مشترک بازی کنند.

آنجلینا ۳۶ ساله شب یکشنبه در مراسم فرش قرمزاسکار در مورد این موضوع گفت:”ما درباره ساخت یک فیلم مشترک باهم صحبت کرده ایم و یک ایده جالب نیز داریم.”

این بازیگر برنده جایزه اسکار که مادر شش فرزند است و در مراسم اسکار یک پیراهن مشکی سفارشی از برند مشهور ورساچه پوشیده بود , تاکید کرد که این فیلم مشترک , یک فیلم کمدی رمانتیک نخواهد بود.

آنجلینا برای همراهی و حمایت از براد پیت و همینطور اهدای جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی و بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی در این مراسم شرکت کرده بود. براد پیت که برای بازی در فیلم ” مانی بال ” نامزد دریافت جایزه اسکار شده بود , موفق نشد این جایزه را بگیرد.

اما جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی توسط آنجلینا جولی به نت فکسون و جیم راش , نویسندگان فیلمنامه فیلم ” نوادگان” , اعطا شد و جایزه بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی نیز توسط این هنرپیشه مشهور و موفق هالیوود به وودی آلن , نویسنده و کارگردان فیلم ” نیمه شب در پاریس” داده شد.

روز جمعه هفته گذشته پلیس نیویورک با انجام یک عملیات مخفی موفق به دستگیری دو فرد مشکوک در اجرای کنسرت جاستین بیبر خواننده نوجوان و محبوب آمریکایی شد.

سخنگوی پلیس نیویورک پس از دستگیری مجرمان اعلام کرد: دو مرد آمریکایی به جرم دست داشتن در نقشه قتل جاستین بیبر، سوپرستاره نوجوان موزیک پاپ جهان دستگیر شدند. این دو زندانی سابق توسط یک قاتل حرفه‌ای که به جرم تجاوز و قتل یک دختر نوجوان در سال ۲۰۰۰، سالهاست در زندان بسر میبرد، به خدمت گرفته شده بودند و قرار بود جاستین و محافظش رو با استفاده از کراوت در جریان اجرای برنامه در نیویورک خفه کرده و او رو به قتل برسانند.

اطلاعات بیشتری نسبت به این موضوع تا کنون در رسانه ها بروز نکرده و همچنان پلیس در رابطه با علت چنین دستور قتلی سکوت کرده است.

هنرمندان ایرانی

حمید گودرزی

پرستویی: آقای سلحشور تو کی هستی که چنین حکمی می دهی؟

بازداشت امین زندگانی در فرودگاه لبنان

حراج لباس‌های الهام حمیدی به نفع کودکان خیابانی

مزد یک میلیاردی استاد فرشچیان

بهنوش بختیاری اعتراف می‌کند

زندگی عشقولانه شقایق دهقان و محراب قاسم خانی

طناز طباطبایی به ازدواج فکر نمی کند!

طناز طباطبایی2

هنرمندانی که باهم ازدواج کرده‎اند

حمید گودرزی در گفتگو با مهر:

"زمانه" تبلیغ ازدواج موقت نیست/ بهزاد و ارغوان آواره می‌شوند!

حمید گودرزی بازیگر نقش بهزاد در سریال "زمانه" معتقد است ازدواج پنهانی برای دختر و پسر زیان‌بار است و مخاطبان عقوبت این کار را نه تنها در زندگی ارغوان می‌بینند بلکه بهزاد نیز مشکلات خاص خود را خواهد داشت.

به گزارش خبرنگار مهر، حمید گودرزی پس از سریال "پنجمین خورشید" به کارگردانی علیرضا افخمی که در ماه رمضان سال 88 از شبکه سه سیما روی آنتن رفت، در سریال تلویزیونی دیگری ظاهر نشد؛ گرچه با "قلب یخی" در شبکه نمایش خانگی حضور داشت.

با این حال حضور مجدد او در یک سریال پربیننده در شبکه سه آن هم با طرح مختلف اجتماعی بهانه خوبی برای گپ و گفت با او شد. بازیگری که در این سریال به شکل قابل قبولی ظاهر شده و چهره دیگری از خود را در بازی ارائه داده است.

تغییر محسوسی در بازی شما به ویژه در انتقال حس کار به چشم می‌خورد. این موضوع را ناشی از چه می‌دانید. متن سریال، کارگردانی یا رشدی که به مرور زمان در بازیگر شما ایجاد شده است؟

حمید گودرزی، بازیگر: متن که طبیعتا نیست. ولی رشد سنی و عقلی خودم که به تجربه چند ساله من انجامیده و از طرفی کارگردانی حسن فتحی، در این امر بسیار موثر بوده است. اما باز هممی گویم این موضوع قطعا به متن برنمی‌گردد.

*چرا؟ ماجرای تغییر نویسنده و تعطیلی‌های کار برای بازنویسی متن برای چه بود؟

- ابتدای کار متن‌ها ایراد داشت و نویسنده عوض شد. دوست نویسنده‌ای داشتیم که در مشهد به سر می‌برد و به ما نمی‌رسید.

*این موضوع به راکورد (تداوم در حس و حال بازی) شما صدمه نزد؟

- این تغییرات از همان ابتدا به طور کلی در متن لحاظ شد و اینگونه نبود که در میانه کار اعمال شود و راکورد بازیگران را به هم بریزد.

*منظورتان این است که کار با فیلمنامه کامل آغاز شد؟

-خیر. اما می‌دانستیم چه اتفاقاتی رخ خواهد داد.

*"زمانه" جزو معدود آثاری است که به ازدواج موقت آن هم با این رویکرد پرداخته است. انتقاداتی هم به این بخش از سریال شده و آن را بدآموزانه معرفی کرده‌اند.

-واقعا اینطور نیست. ما نمی‌خواهیم جوانان را به ازدواج پنهانی ترغیب کنیم. نباید برای قضاوت عجله کرد. وقتی قسمت‌های بعدی را ببینید متوجه می‌شوید این ازدواج عواقبی دارد که نشان داده می‌شوند. اگر عاقبت این کار خوب بود به این معنا است که ما جوانان را ترغیب کرده‌ایم. اما آن دو به بدبختی و آوارگی می‌افتند. در واقع ما مخالف این موضوع هستیم.

*اما به نظر می‌رسد این عقوبت بیشتر دامنگیر ارغوان می‌شود. همانطور که موکلش (امید روحانی) به او می‌گوید برگ برنده دست بهزاد است...

- نه اینطور نیست. هر دو طرف عاقبت این کار دیده خواهد شد. طبیعتا هر دو آسیب‌هایی می‌بینند و ضررهایی متحمل می‌شوند که بر هیچکس پوشیده نیست. دختر و پسر هم ندارد. بهزاد و ارغوان در این ماجرا زیان‌دیده هستند. اینطور نیست که بهزاد در برود و خوشحال و شاد باشد. بلکه خواهیم دید برای هر دو طرف اتفاقاتی رخ خواهد داد.

*شما هم در سرنوشت بهزاد نقشی داشتید؟ یا کاملا به متن وفادار بودید؟

- نه چندان. بیشتر حسن فتحی در این زمینه دخیل بوده است و هر چه او خواسته ما همان را اجرا کرده‌ایم. ما نظراتی داشته‌ایم که فتحی گوش داده و برخی مواقع پذیرفته اما سرنوشت قطعی را فتحی مشخص می‌کند.

* نکته جالب اینکه "زمانه" به هنرهایی چون موسیقی نیز توجه ویژه دارد.

- بله این‌ها عنایات ویژه حسن فتحی است که به هنرهای تجسمی و موسیقی علاقه نشان می‌دهد. حتی ما سکانسی درباره مرحوم اکبر رادی داشتیم. درباره مهجور بودن هنرها، اینکه باید به هنرمندان عرصه موسیقی پرداخته شود و... این‌ها به تنهایی حاصل نگاه فتحی است و ما کاره‌ای نیستیم. حتی اینکه اگر کسی وارد اعتیاد شود دیگر با هنر هم ارضاء نمی‌شود نیز موضوعی است که فتحی هوشیارانه به آن پرداخته است.

*همزمانی پخش و تصویربرداری این سریال امکان دریافت بازتاب‌ها و اعمال آنها در سریال را دارد یا صرفا دغدغه آنتن را بیشتر می‌کند؟

- در متنی که آخرین قسمت‌هایش در حال نگارش است، بیشتر استرس ایجاد می‌کند اما اگر سریالی با پنج قسمت فیلمنامه آماده تصویربرداری و همزمان پخش شود، امکان اعمال بازتاب‌ها در متن وجود دارد و می‌توان به شخصیت‌هایی که محبوب می‌شوند پر و بال بیشتری داد، اما "زمانه" اینطور نیست. امکان دست بردن در فیلمنامه وجود ندارد و همزمانی با پخش کمکی به ما برای در نظر گرفتن فیدبک‌ها نکرده است.

*با این همه فشار و عدم پرداخت حقوق چطور گروه هنوز سرپا مانده است؟

- واقعیت این است که وقتی گروهی 10 ماه در حال کار است 20 روز آخر را هم کار می‌کند دیگر.

*گویا سه ماه است کسی حقوق نگرفته است...

- بله. حتی برخی از دوستان پنج، شش ماه است دریافتی نداشته‌اند. به خاطر آقای فتحی و عفیفه و به خاطر مردم مانده‌ایم. می‌توانستم شعار بدهم و فقط بگویم به خاطر مردم. اما دو نفری که نام بردم احترامی در این گروه دارند که بچه‌ها ماندند و کار کردند و تأثیر این اتفاق را نیز مردم می‌بینند؛ یعنی به خاطر مردم هم هست.

*شنیده‌ام مخاطبان 86 درصد از سریال رضایت داشته‌اند. این در حالی است که بسیاری از کارگردانان شکست سریال‌هایشان را به گردن ماهواره می‌اندازند. گویی در این کار دوباره مخاطبان با تلویزیونی آشتی کرده‌اند.

- این موضوع به جدیت حسن فتحی و سخت‌گیری‌ای برمی‌گردد که او در کارش دارد. سریال‌های پیش از این او نیز در خور توجه بوده، مخاطب داشته و دیده شده است. این سریال هم از آن آثار مستثنی نیست و در این شرایط هم توانسته مخاطب خود را جذب کند.

*فتحی رگ خواب مخاطب ایرانی را می‌شناسد.

- بله. او ذائقه تماشاگر را می‌شناسد. تعارف نداریم. خیلی‌ها چنین شناختی ندارند. سریال‌های زیادی می‌سازند که نمی‌گیرند. اما فتحی در سریال‌سازی موفق است. حتما علتی دارد دیگر. او نبض مخاطب را در دست می‌گیرد.

*علت بیش از حد طولانی شدن روند ساخت چه بود؟

- ما دو سه ماه به دلیل اصلاحات متن تعطیلی داشتیم. اینطور نبود که فتحی کار را طول بدهد. ما روزهای زیادی را برای اصلاح متن تعطیل بودیم. حساسیت‌های فتحی هم که به جای خود. او هر متنی را نمی‌گیرد و هر سکانسی را فیلمبرداری نمی‌کند. بلکه اول با هنرپیشه‌ها به جمع بندی می‌رسد و بعد کار را اجرا می‌کند. بسیاری از سکانس‌های فیلمنامه "زمانه" نواقصی داشت که باید برطرف می‌شد و این امر طول کشید. گاه پیش می‌‌آمد ما هفت صبح می‌آمدیم و 11 کار کلید خورد. یا به خاطر متن تعطیل می‌شدیم. اینطور نبود که بیاییم و تصویربرداری طول بکشد. در واقع این سریال در حالت عادی 6، 7 ماه تمام می‌شد.

*چه شد بعد از غیبت دو ساله‌ به تلویزیون برگشتید؟

- پیشنهادهای به شدت سطح پایینی به من می‌شد تا اینکه فتحی به من پیشنهاد داد من هم با کمال میل پذیرفتم و از این به بعد هم می‌پذیرم.

*پس مدیوم برایتان تفاوتی ندارد.

- خیر. مهم کارگردان و کار خوب است. من در کارنامه‌ام 20 فیلم سینمایی و چهار - پنج سریال دارم. در این دو سالی که کار نکردم منتظر بودم انسانی درست و درمان به من پیشنهاد بدهد که خدارا شکر این اتفاق افتاد.

پرستویی: آقای سلحشور تو کی هستی که چنین حکمی می دهی؟

جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۳۹

تهیه کننده«آژانس شیشه ای» خانه ای به من فروختند که همان لوکیشن «آژانس شیشه ای» بود. دوسوم پول را گرفتند و مبایعه نامه نوشتند اما سر موعد تحویل زیر همه چیز زدند. وقتی رفتم از بانک پولم را پس بگیرم دیدم دو میلیون بیشتر توی حسابش نیست.

پرستویی: آقای سلحشور تو کی هستی که چنین حکمی می دهی؟

پرویز پرستویی بازیگر شناخته شده ایرانی که مدتی است با وسواس فراوان به انتخاب نقش دست می زند در تازه ترین گفتگویش که با الهه خسروی یگانه در مجله «اطلاعات هفتگی» انجام شده نکات جالبی را درباره کلاهبرداری مهدی کریمی تهیه کننده «آژانس شیشه ای» از او مطرح نموده است. در بخشی از این گفتگو هم پرستویی به صراحت به انتقاد از فرج ا... سلحشور پرداخته که بیخود و بی جهت سینما را مرکز فساد می داند. بخشهایی از گفته های پرستویی را در ادامه می خوانید:

چرا باید انصار حزب ا.. درباره سینما تصمیم بگیرند؟

متاسفانه آن مرجعی که باید در سینما تصمیم گیرنده باشد از بین رفته است. الان شنیدم که در جشنواره فیلم فجر یک هیاتی از حوزه علمیه می خواهند بیایند و فیلمها را بررسی کنند. سوالم این است که مگر قرار است در سینما چه کاری انجام دهیم؟ اصلا مگر چکار کرده ایم تا به حال؟ ما که نه می خواهیم فیلم ضددینی بسازیم نه فیلم سیاسی. پس چرا مسئولان اصلی نباید تصمیم گیرنده باشند؟ چرا انصار حزب ا.. درباره سینمای تصمیم بگیرند؟

آقای سلحشور تو کی هستی که چنین حکمی می دهی؟

ما می گوییم بسم الله الرحمن الرحیم یعنی به نام خداوند بخشنده مهربان. خدا می بخشد بعد بنده خدا نمی بخشد. همین جوری است که دو سال است خون همدیگر را در شیشه کرده ایم. خانه سینما شده خانه فساد و حکم اعدام زنها را می دهند. آخر آقای سلحشور تو کی هستی که چنین حکمی می دهی؟ یعنی قوه قضاییه عقلش نمی رسد که به این چیزها رسیدگی کند؟

نگذاشتند که شهاب حسینی بدرخشد

بازیگری ته یا انتها ندارد. همین شهاب حسینی این همه در فیلمهایش دیده شده یعنی ظرفیت شهاب همین قدر است؟ نه، نگذاشتند که بدرخشد. نتوانستیم. من دلم نمی خواهد کم کار باشم. از سال ۹۱ تابحال حتی در یک فیلم هم بازی نکرده ام اما هفته ای یک پیشنهاد داشته ام اما چه اصراری است که فقط آمارم بالا برود.

تهیه کننده «چ» خودش را در سینما ورشکسته اعلام کرد اما رفت کارخانه بنشن زد

ایشان{مهدی کریمی/تهیه کننده«آژانس شیشه ای»} خانه ای به من فروختند که همان لوکیشن «آژانس شیشه ای» بود. دوسوم پول را گرفتند و مبایعه نامه نوشتند اما سر موعد تحویل زیر همه چیز زدند. وقتی رفتم از بانک پولم را پس بگیرم دیدم دو میلیون بیشتر توی حسابش نیست. خودش را در سینما ورشکسته اعلام کرد ولی رفت کارخانه بنشن زد! جالب اینکه حتی بچه های من آمده بودند خانه معامله شده را دیده بودند و اتاق خوابهایشان را هم انتخاب کرده بودند... به همین دلیل به هنگام پیشنهاد بازی در «چ» گفتم اصلا مساله ام با حاتمی کیا نیست. این آدم{مهدی کریمی} را عوض کنید و من در خدمتتان هستم ولی ترجیح دادند با او کار کنند نه با من. بعد هم که دیدیم وسط کار آن آقا دوباره رفت زندان!

مهدی کریمی با زندگی من بازی کرد

آن آقا{مهدی کریمی} با زندگی من بازی کرد و هم حاتمی کیا و هم کمال تبریزی در جریان این واقعه بودند. ولی هر دو رفتند و با او کار کردند. تبریزی «پاداش» را با او ساخت. «پاداش» برای من نوشته شده بود و قرار بود بعد از «لیلی با من است» ساخته شود.

امین زندگی بازیگر فیلم شهابی از جنس بلور که در لبنان فیلمبرداری شده است به دلیل طولانی شدن مدت فیلمبرداری و مشکل روادید در فرودگاه این کشور بازداشت شد.

آفتاب: ایران با لبنان لغو روادید است و مسافران ایرانی و لبنانی در هر سفر به مدت یک ماه اجازه اقامت دارند.

علیرغم این مساله به دلیل مشکلات جوی در لبنان و طولانی شدن مدت فیلمبرداری این فیلم، مدت اقامت اعضای گروه بیش از یک ماه بوده است که به همین دلیل برای امین زندگانی یکی از این اعضای گروه مشکلاتی ایجاد شده است.

به گزارش مهر،مسئولان ایرانی در لبنان در تلاش هستند در اولین فرصت مشکل بازیگر خوب سینمای ایران برطرف شود و وی به ایران بازگردد.

بازارچه فروش صنایع دستی به نفع کودکان کار و خیابانی در تهران افتتاح شد.

به گزارش فارس، بازارچه فروش صنایع دستی که قرار است تمام درآمد آن به نفع کودکان کار و خیابان خرج شود، در خانه باغ شخصی در محله فرمانیه تهران برپا شده است.

المیرا مددی، برگزار کننده این بازارچه که خانه شخصی خود را در اختیار اجرای این طرح قرار داده است، می‌گوید: همیشه رویای من این بوده است که برای بچه‌ها یک حرکتی انجام دهم و به نظرم رسید که کودکان کار و خیابان، بهترین‌ها هستند برای حمایت. به همین دلیل با همکاری انجمن حامیان کودکان کار و خیابان، تلاش کردم که این بازارچه فروش هنرهای سنتی و صنایع دستی راه‌اندازی شود.

وی ادامه می‌دهد: برای اجرای این ایده از دوستان هنرمندم هم نیز کمک گرفتم که آنها نیز برای حمایت از کودکان کار، غرفه‌هایی در این بازارچه دارند.

مددی امیدوار است که این بازارچه با استقبال خوبی از سوی مردم مواجه شود و درآمد حاصل از آن نیز کمک خوبی برای کودکان کار و خیابان باشد.

یکی از هنرمندانی که در این بازارچه، لباس‌های سنتی در حمایت از کودکان کار به فروش می‌رساند، «الهام حمیدی»، بازیگر سینما و تلویزیون است.

حمیدی در این بازارچه، لباس‌های سنتی را که طراحی کرده است عرضه می‌کند و قرار است درآمد حاصل از فروش آنها را برای حمایت از کودکان کار و خیابان اختصاص دهد.

خجسته حسینی پور، مؤسس انجمن حامیان کودکان کار و خیابان نیز درباره این نمایشگاه به خبرنگار فارس می‌گوید: در راستای توانمندسازی و کمک به کودکان محروم، نیازمند و خارج از بستر آموزش در سال 1381 از وزارت کشور مجوز راه‌اندازی این مؤسسه را گرفتیم و به مسائل تغذیه، بهداشت و درمان، آموزش، مشاوره‌های روانپزشکی و... آنها می‌پردازیم.

وی درباره راه‌اندازی این بازارچه فروش صنایع دستی در حمایت از کودکان کار نیز یادآور می‌شود که این پیشنهاد از سوی خانم مددی حدود 2 ماه پیش، مطرح و مقدمات آن برای برگزاری نیز فراهم شد.

حسینی پور درباره استقبال مردم می‌گوید: اصلاً هدفمان استقبال زیاد مردم نیست ما می‌خواهیم که توجه مردم را به این قشر جلب کنیم و می‌خواهیم به مردم درباره کودکان خیابان، شناخت بدهیم که اینها اگر به درستی راهنمایی و حمایت نشوند در بزرگسالی بر هم زننده امنیت جامعه خواهند شد.

مددی، برگزار کننده این بازارچه نیز درباره تعداد افراد جامعه هدف برای کمک نیز تصریح می‌کند: حدود 600 کودک کار و خیابان تحت حمایت موسسه حمایت از کودکان کار است که تمام درآمد حاصل از این بازارچه برای آنها صرف خواهد شد.

ماجرای مزد یک میلیاردی استاد فرشچیان برای طراحی ضریح حضرت اباعبدالله (ع)

استاد فرشچیان برای زحمات خود جهت طراحی این ضریح مبلغ یک میلیارد تومان را ازهیئت امنای کارگاه ساخت ضریح حضرت سیدالشهداء درخواست میکند و هیئت امنا با اکراه این مبلغ را به ایشان پرداخت مینماید . استاد پس از دریافت چک خود آنرا به داخل صندوق نذورات ضریح می اندازد تا مزد هنر و ارادتش را متفاوت حساب کند!

هیأت امنای کارگاه ساخت ضریح جدید حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) به خبر پرداخت دستمزد یک میلیارد تومانی به استاد فرشچیان واکنش نشان داد .

به گزارش البرز درپی انتشار اخبارمتفاوت از دریافت دستمزد یک میلیاردی استاد فرشچیان برای طراحی ضریح حضرت سیدالشهداء (ع)هیئت امنای کارگاه ساخت این ضریح با انتشار بیانیه ای پرداخت هرگونه مبلغی بعنوان دستمزد به ایشان را صراحتا تکذیب کرد.

براساس این گزارش درپی اتمام کار ساخت ضریح جدید بارگاه حضرت سیدالشهداء(ع) در قم و عزیمت کاروان انتقال این ضریح به برخی ازشهرهای کشورمان برخی منابع از تقاضای یک میلیارد تومانی استاد فرشچیان برای دستمزد خود از این هیئت امنا خبر داده بودند.

در این خبرآمده بود استاد فرشچیان برای زحمات خود جهت طراحی این ضریح این مبلغ را درخواست و هیئت امنا با اکراه این مبلغ را به ایشان پرداخت کردند .

درادامه این خبر آمده بود : استاد پس از دریافت این چک، آنرا به داخل صندوق نذورات ضریح انداخته است .

این درحالیست که این هیئت امنا ازاساس این خبر را تکذیب و آورده است : این خیالبافیها ساخته و پرداختهی اذهان بیماری است که نه هنر را میشناسند، نه استاد فرشچیان را و نه عشق و علاقهی بی حد و حصر ایشان به ساحت معصومین (علیهمالسلام)را.

از زمان حضور حضرت استاد در این پروژهی مقدس تا به امروز، ایشان نه تنها ریالی از هیات امناء درخواست ننمودهاند بلکه علی رغم اصرار هیات امناء، حتی هزینههای سفر و اقامت در شهر مقدس قم را نیز نپذیرفته و تمامی مخارج را خود متقبّل شدهاند. همچنین در دفعات متعدد مبالغ قابل توجهی نیز به صندوق کمکهای مردمی ساخت ضریح مطهر واریز نمودهاند.

در ادامه این بیانیه آمده است : بی شک توفیق این استاد فرزانه در راستای اشاعهی فرهنگ اهل بیت(علیهمالسلام)که در تابلوهای گوناگون ایشان همچون: عصر عاشورا، کوثر شفاعت، علمدار حق و ... همچنین در طراحی و نظارت ساخت ضریح مطهر حضرت علیبنموسیالرضا و حضرت سیدالشهداء(علیهماالسلام)هویداست، نشأت گرفته از ایمان قوی و روحیهی خاکساری ایشان در این آستان است. همین روحیه است که ایشان را در نهمین دهه از زندگی پربارشان، همچون جوانی برنا و شاداب به صورت شبانه روزی پیگیر روند ساخت ضریح مطهر نموده است.

هیت امنای این کارگاه آورده اند : از درگاه خداوند منّان برای این استاد فرهیخته که اینک در قلّهای از افتخار، چونان مدالی بر سینهی این سرزمین میدرخشد، طول عمر با عزّت مسئلت داریم.

در ادامه بخونید: ناگفته‌هایی از مراحل ساخت ضریح جدید امام حسین(ع)

وقتی استاد فرشچیان با یک تماس از آمریکا به قم آمد/ ماجرای دستفروش و بیمه‌نامه امام حسین(ع)

به گزارش مشرق، "چهار سال پیش نامه‌ای از سوی محمود پارچه باف به دستم رسید که در آن نامه از من برای طراحی ضریح مطهر جدید امام حسین(ع) دعوت شده بود".

این گفته‌های استاد فرشچیان از نحوه ورودش به طراحی ساخت ضریح جدید امام حسین(ع) است که استاد بعد از آنکه این دعوتنامه بدستش می‌رسد، 6 طرح متفاوت را قلم می‌زند که در نهایت یکی از آنها به تأیید نهایی رسیده و کار چهار ساله استاد محمود فرشچیان برای اجرایی کردن طرح ضریح جدید سیدالشهدا(ع) آغاز می‌شود.

استاد فرشچیان نگارگر نام آشنا، چیره دست و پرآوازه ایرانی که همه او را با تابلوی عصر عاشورایش می‌شناسند در سال 1308 شمسی در اصفهان متولد شد.

طراحی ضریح امام رضا(ع)، تابلوی پنجمین روز آفرینش، ضامن آهو و اثر ستایش، غدیر و کوثر تنها تعدادی از آثار ماندگار این هنرمند صاحب سبک نقاشی و مینیاتور ایران و جهان است که امروز با طراحی ضریح جدید امام حسین(ع) بار دیگر نام خود را در تاریخ هنر اسلامی و شیعی به ثبت رسانده است.

فرشچیان؛ ضریح جدید امام حسین(ع) از آثار کم نظیر هنری است

استاد فرشچیان معتقد بود ضریح سیدالشهدا(ع) باید شایسته این نام بزرگ باشد و او طراحی ضریح را با خط سیری هدفمند و به شکلی بدیع که مشابه آن در دیگر ضرایح مطهر ائمه معصومین(ع) تا به حال دیده نشده، پیاده کرد که به اقرار کارشناسان فن، یکی از آثار کم نظیر هنری محسوب می‌شود.

استاد فرشچیان در خصوص ویژگی‌های ضریح مطهر امام حسین(ع) عنوان می‌کند که ویژگی ضریح جدید در آن است که وقتی بیننده در مقابل آن می‌ایستد، توجه و توسل او به پروردگار و ائمه اطهار(ع) جلب می‌شود و هنگامی که اسامی خدا و آیات قرآن مجید را می‌بیند با تمام خلوص دلش به خداوند نزدیک می‌شود.

استاد فرشچیان طرح ضریح جدید امام حسین(ع) را بی بدلیل توصیف می‌کند و می‌گوید، این طراحی یک اثر منحصر به فرد است و هیچ گونه شباهتی با کارهایی که تا کنون ساخته شده ندارد و در این طرح، همه نوع هنر اصیل ایرانی ترکیب شده و جای جای ضریح مملو از آیات قرآن و اسامی خداوند و ائمه(ع) است و شش گوشه ضریح شبیه 6 گلدان بزرگ است و روی آن آیه «الله نور السماوات والارض» نوشته شده که به طور مشبک بوده و در آن نور ساطع می‌شود.

وی با بیان اینکه تمام عناصر و طرح‌های به کار رفته در این ضریح، با هم پیچیده و در حرکت مدونی هستند که گاه میدان جنگ و نبرد جبهه حق و حقیقت با جبهه کفر و ظلم را تداعی می‌کند افزود: ضریح مطهر امام حسین(ع) امتیازات خاصی دارد که به هیچ عنوان مشابه ضریح‌های ساخته شده نیست و برای خود در ابعاد مختلف شخصیت والایی دارد و ما توانسته‌ایم با نوآوری‌های جدید که برگرفته از هنر اصیل است ضریح مطهر را طراحی کنیم.

اما از مدت‌ها قبل خبری که در واقع شایعه‌ای بیش نبود، در رسانه‌های مجازی و حتی به صورت پیامک بین مردم رد و بدل شد که در آن آمده بود، " استاد فرشچیان برای طراحی ضریح امام حسین(ع) مبلغ یک میلیارد تومان از هیئت امنای ساخت ضریح در خواست کرده که هیئت امنا نیز با اکراه و اجبار پذیرفته است، اما استاد فرشچیان بعد از اتمام ساخت ضریح چک یک میلیارد تومانی را در داخل ضریح انداخته است".

تکذیب شایعه درخواست دستمزد استاد فرشچیان در قبال طراحی ضریح

مدیر پروژه ساخت ضریح مطهر امام حسین(ع) در گفت گو با مهر در خصوص انتشار این شایعه از مدت‌ها قبل در فضای مجازی اظهار داشت: باید دید اینگونه شایعات از کجا سر چشمه می‌گیرد و هدف انتشار دهندگان آن چیست؟ بنده به عنوان کسی که در این پروژه، مسئولیت مستقیم داشته و با استاد فرشچیان نیز چند سالی در این پروژه همکاری داشته‌ام به صراحت اعلام می‌کنم که این مطالب خلاف واقع و کذب محض است.

محمود پارچه باف عنوان کرد: هدف انتشار دهندگان این شایعه که به نوعی خیال بافی است و در حقیقت برای زیر سئوال بردن هنر گرانسنگ و بی نظیر استاد فرشچیان بوده و هم اینکه می‌خواستند تلاش‌های خالصانه و شبانه روزی اعضای هیئت امنای ساخت ضریح مطهر را که در طی این سالها برای به سرانجام رساندن این پروژه تاریخی تلاش‌های فراوانی کردند، کم ارزش جلوه دهند و زیر سئوال ببرند.

فرشچیان انسانی ولایی و عاشق امام رضا(ع) و امام حسین(ع) است

پارچه باف در خصوص ویژگی‌های شخصیتی استاد فرشچیان ابراز داشت: آنچه بنده در طی 4 یا 5 سال همکاری در ساخت ضریح ایشان را شناختم، استاد انسانی وارسته، متدین، ولایی، عاشق امام رضا(ع) و امام حسین(ع) است.

مدیر پروژه ساخت ضریح مطهر امام حسین(ع) افزود: وقتی که این شایعه به گوش استاد فرشچیان رسید، با بنده تماس گرفتند و از انتشار این مطالب کذب ابراز ناراحتی کردند و می‌گفتند بنده نیازی به این پول‌ها ندارم، من تابلوهایی در آمریکا دارم که به مبالغ بسیار زیادی آن را می‌خرند اما من نیازی به فروش آن ندارم.

فرشچیان: مسایل دنیوی و مادی هیچوقت برای من مطرح نبوده است

وی با بیان اینکه استاد فرشچیان بارها به این نکته تاکید کردند که همواره در زندگی آنچه که آموخته‌ام را بدون کوچکترین توقع مالی به شاگردانم تعلیم داده‌ام و مسایل دنیوی و مادی هیچوقت برای من مطرح نبوده است، افزود: استاد فرشچیان از ابتدایی که مشغول کار طراحی ضریح مطهر شدند تاکنون به هیچ عنوان حرفی در خصوص دستمزد و حق الزحمه، حتی به مزاح و شوخی هم به میان نیاوردند و ریالی از هیئت امناء درخواست نکردند.

هزینه ایاب ذهاب و اقامت در هتل را خود استاد فرشچیان پرداخت می‌کردند

مدیر پروژه ساخت ضریح مطهر امام حسین(ع) افزود: استاد، روزهایی که برای کار به کارگاه ساخت ضریح مطهر امام حسین(ع) می‌آمدند، از هزینه‌های ایاب ذهاب گرفته و تا هزینه اقامت در هتل را خودشان تقبل می‌کردند، در صورتی که این وظیفه هیئت امنا بود، اما هر چه در این زمینه اصرار می‌شد ایشان مخالفت می‌کردند.

وی گفت: بارها و بارها مشاهده کردیم که استاد فرشچیان مبالغی را برای ساخت ضریح مطهر امام حسین(ع) هدیه کردند که این امر نشان دهنده اخلاص و ارادت این هنرمند متعهد به آستان مقدس سیدالشهدا(ع) است.

وی بیان کرد: در اوایل کار که استاد در منزل یکی از اعضای هیئت امنای ساخت ضریح مطهر اقامت داشتند به رغم خستگی کار روزانه در کارگاه، اما دیده می‌شد ایشان شب‌ها به تهجد و نماز شب مشغول بودند.

استاد فرشچیان بزرگوارانه در خواست برخی تغییرات در طراحی ضریح را می‌پذیرفت

پارچه باف در خصوص خلوص و بزرگواری استاد فرشچیان در روند ساخت ضریح مطهر امام حسین(ع) تصریح کرد: در طرح اولیه‌ای که استاد فرشچیان ارائه دادند با درخواست عتبه حسینی تغییراتی در آن ایجاد شد که به عنوان نمونه می‌توان به این مورد اشاره کرد که آنها می‌خواستند اشعاری که در این ضریح استفاده می‌شود از اشعار سید رضی باشد و یا اینکه ابعاد ضریح جدید باید دقیقاَ همانند ابعاد ضریح فعلی باشد که استاد فرشچیان بزرگوارانه این تغییرات را لحاظ کردند.

استاد فرشچیان، با یک تماس خود را از آمریکا به قم می‌رساندند

وی با بیان اینکه هرگاه در روند اجرای طرح ضریح مطهر، دچار مشکل می‌شدیم استاد فرشچیان با یک تماس تلفنی در اولین فرصت از آمریکا خودشان را به قم می‌رساندند، افزود: استاد فرشچیان گاهی اوقات روزانه 14 ساعت بر روی طرح ضریح کار می‌کردند که وقتی کار ضریح به اتمام رسید ایشان از فرط خوشحالی سجده کردند و خدا را شکر گفتند.

استاد فرشچیان بعد از مراسم رونمایی از ضریح مطهر امام حسین (ع) که در روز پنج شنبه ششم مهرماه سال جاری و در آستانه میلاد با سعادت امام رضا(ع) انجام شد، گفت: در شرایط کنونی نمی‌توانم احساس شعف خود را در شرایطی که شاهد هستم ضریح مطهر امام حسین(ع) رونمایی شده است بیان کنم.

وی ابراز داشت: خداوند را شاکرم که به من این لیاقت و افتخار را داد که بتوانم این ضریح مطهر را طراحی کنم و امیدوارم این کار از ما پذیرفته شود.

این روزها که شاهد حرکت کاروان ضریح مطهر امام حسین(ع) به سمت کربلای معلی هستیم، وقتی چشم هر بیننده‌ای به این ضریح خیره می‌شود، بر همه هنرمندان و استادکاران چیره دستی که در ساخت آن هنرنمایی کردند، در رأس آنها به استاد فرشچیان آفرین می‌گویند، همانگونه که آیت الله جوادی آملی که بار اول ضریح مطهر را زیارت کرد و سه بار به استاد فرشچیان آفرین گفت.

ناگفته‌هایی از مراحل ساخت ضریح جدید امام حسین(ع)

این ضریح که بند بند آن با شور، شعور و عشق ساخته شده است، مراحل ساخت خود را در نمازخانه مدرسه معصومیه قم با استقبال گرم طلاب و علما آغاز کرد و طلاب حوزه علمیه نزدیک 5 سال از این ضریح میزیانی کردند و با وجود سختی‌ها و مشکلات راه را برای بازدید عموم فراهم ساختند.

تمام این 5 سال طراح، قلم‌زن، خطاط، تراشکار، زرگر، خدمتگزار، نگهبان و حتی انتظامات، هر کسی در فضاهای متفاوت بهره‌های خاص خودش را از سید و سالار شهیدان گرفت.

ضریح جدید امام حسین(ع) تا اول صفر مهمان ایرانی‌ها خواهد بود و با شروع ماه صفر به جایگاه اصلی خود در کربلای معلی منتقل می‌شود و با شروع ماه ربیع‌الاول در جای خود مستقر می‌شود.

بی‌تردید این ضریح در هنگام عبور از شهرها چنان شور حسینی ایجاد خواهد کرد که هیچ کار فرهنگی دیگر به پای آن نخواهد رسید.

مقام معظم رهبری هم درباره ساخت ضریح حسینی فرمودند: «ان شاء الله این کار شیرین و زیبا را به انجام برسانید و با شکوه انتقال دهید» و این آغاز راه برای شکوه انتقال آن به ارض کرب و بلاست.

مردم قم که 5 سال مهمان ضریح مولا و مقتدای خود بودند، هنگام وداع با ضریح آن هم در زیر باران شدید نمی‌توانستند دل از ضریح حسین(ع) برکنند و از 8 صبح تا 17 بعد از ظهر با قطرات اشک ضریح امام حسین(ع) را بدرقه کردند.

ضریح با نام کاروان «سفینة النجاة» راهی تهران می‌شود، با ورود ضریح جدید به حرم امام خمینی(ره) مسئولان که حتی در مخیله‌ خود چنین استقبالی را تصور نمی‌کردند،‌ مات و مبهوت محبت و ارادت مردم تهران نسبت به ضریحی شدند که مردم آن را متعلق به حسین فاطمه می‌دانند.

این شور و شوق مردم و ابراز محبت خالصانه آن‌ها موجب خوف مسئولان برای تأمین جان مردم شد، به طوری که منجر به لغو برنامه میدان امام حسین(ع) تهران شود.

اما بشنوید از چگونگی برخی از نذورات مردم برای ساخت این ضریح، «محمود پارچه‌باف» مدیر پروژه ساخت ضریح امام حسین(ع) به نمونه‌هایی از هزاران نمونه ارادت مردم به ضریح جدید امام حسین(ع) اشاره می‌کند و به خبرنگار «تکیه خبر» خبرگزاری فارس می‌گوید:

*ندایی که یک تهرانی را به کارگاه ضریح جدید امام حسین(ع) می‌کشاند

یک خانم تهرانی در خواب می‌بیند که در مکانی ضریح امام حسین(ع) ساخته می‌شود -او بی‌خبر از ساخت ضریح بود- و کسی به او می‌گوید: نمی‌خواهید در این کار شراکت کنید و شریک شوید، از خواب بلند می‌شود و برای شوهرش تعریف می‌کند، همسرش به او می‌گوید لابد کار خوبی انجام داده است.

یک هفته از آن موضوع می‌گذرد تا اینکه شبکه دو سیما گزارشی از روند میزان کار ساخت ضریح امام حسین(ع) را پخش می‌کند، خانم در آشپزخانه بوده، همسرش به محض اینکه چنین گزارش را می‌بیند، می‌گوید: خانم آن خوابی که دیدید، تعبیر شد.

وقتی به تصاویر نگاه می‌کند می‌بیند دقیقاً همان چیزی است که در خواب دیده است، وقتی به ما زنگ زد، از شدت گریه نمی‌توانست کنترل کند، بلافاصله با همسرش به قم آمد و النگوها و همه زیور آلات خودش را تقدیم کرد و از ما قول گرفت که مستقیماً در ساخت ضریح استفاده شود که چنین هم شد.

*ماجرای دستفروش و بیمه‌نامه حسین(ع)

پارچه باف ماجرای دیگری را درباره دستفروشی به نام «مش قاسم» تعریف می‌کند و می‌گوید: یک روز در قم یک دستفروش به نام «مش قاسم» با یک پراید تصادف می‌کند، به طوری‌که به هوا پرت می‌شود و بعد به شدت پخش بر زمین می‌شود، افرادی که این صحنه را مشاهده می‌کنند به گمان اینکه فرد مرده است به سمت او می‌روند، اما در کمال تعجب می‌بینند «مشهدی قاسم» سالم است و زخمی بر نداشته است، در‌حالی که شیشه پراید خرد شده بود.

وقتی «مش قاسم» حیرت حضار را می‌بیند، برگه‌ای را نشان می‌دهد و می‌گوید: «من بیمه امام حسین(ع) هستم و این بیمه‌نامه‌ام هست، دیروز مبلغی برای کمک به ساخت ضریح جدید سیدالشهدا دادم، من بیمه آقام هستم!».

یک سنت نیک: بهنوش بختیاری اعتراف می‌کند: حسادت‌ها، دروغ‌ها و... سرقت‌های زندگی‌ام!

صداقت كامل را موقعی فهمیدم كه کاملا حس كردم همه جواب‌هایش از ته دل است و هیچ جا از من نخواست كه دكمه stop ضبط را فشار دهم. از اول تا آخر این سؤال و جواب‌ها را بخوانید آن وقت راحت‌تر می‌توانید درباره صداقت او قضاوت كنید.

بعضی وقت‌ها نوشتن مقدمه برای مصاحبه با بعضی چهره‌هاسهل و ممتنع می‌شود.

به گزارش برترينها به نقل از ايده آل ، آسان از این لحاظ كه تو آنقدر با سوژه مورد نظرت همذات‌پنداری می‌كنی و دوستش داری كه با خودت می‌گویی الان بهترین مقدمه را برایش می‌نویسم اما كار وقتی سخت می‌شود كه می‌خواهی جمله اول را شروع كنی و نمی‌دانی كلمه‌ها را چطور كنار هم بگذاری تا واقعیت مطلب را ادا كنی.

برای بهنوش بختیاری هم دقیقا همین اتفاق افتاد فكر می‌كردم برای بازیگر دوست‌داشتنی سینما و تلویزیون خیلی راحت بتوانم بنویسم اما وقتی پای عمل وسط آمد تمام پیش‌بینی‌هایم به هم ریخت.

مهمان صفحه جنایات و مكافات به تمام سؤال‌های من با صداقت كامل جواب داد.

صداقت كامل را موقعی فهمیدم كه کاملا حس كردم همه جواب‌هایش از ته دل است و هیچ جای مصاحبه‌از من نخواست كه دكمه stop ضبط صدا را فشار بدهم.

حالا خودتان می‌توانید از اول تا آخر این سؤال و جواب‌ها را بخوانید آن وقت راحت‌تر می‌توانید درباره صداقت او قضاوت كنید.

مثبتم، حقه‌باز و منفعت‌طلب!

واقعیت این است كه خودم را خیلی نمی‌شناسم.

گاهی وقت‌ها می‌گویم كاش آنقدر خودم را می‌شناختم كه تكلیفم روشن بود و خوش به حال كسانی كه پی بردند چطور افرادی هستند.

اما برای اینكه خودم را بشناسم زحمت می‌‌كشم، مطالعه می‌كنم، به خودم رجوع می‌كنم.

مشاوره می‌روم و معتقدم نیاز به خودشناسی فقط مشكل من نیست.

بشر از ابتدا كه خلق‌شد، قصد داشته ماهیت خود را كشف كند و فكر می‌كنم همیشه هم ناموفق بوده است.

به نظرم انسان آنقدر پیچیدگی‌های مختلف دارد كه نمی‌شود در یك جمله خودش را تعریف كند اما روی هم رفته خودم را شخص مثبتی می‌بینم البته حسادت و حقه‌بازی‌های خودم را دارم و گاهی اوقات منفعت‌طلب هستم.

همه این خصیصه‌ها در وجود من است اما اساسا سعی می‌كنم در عكس‌العمل‌هایم این خصیصه‌های منفی را بروز ندهم.

مثلا سعی می‌كنم اگر به كسی حسادت می‌‌كنم تا جایی كه ممكن است این حسادت را در عملم بروز ندهم و نخواهم جایی از آن آدم بدگویی كنم تا حسادتم را اضافه كرده باشم یا خود آن شخص را با نیش زبان آزار نمی‌دهم.

در واقع تلاش می‌كنم آن حس حسادت در خودم باقی نماند.

در مرداب گل نیلوفر بمان

یك وقت‌هایی كاری انجام داده‌ام كه اشتباه بوده و آنقدر جالب تاوان آن را پس داده‌ام كه تصمیم گرفته‌ام آدم خوبی باشم.

وقتی كارهای خوب هم انجام می‌دهم صدبرابر آن به من برگردانده شده است.

اما به هر حال من هم یك انسانم و خصوصیات منفی هم دارم و سعی می‌كنم روی آنها كار كنم، به‌خصوص كه در دنیایی زندگی می‌كنیم كه خوب بودن كار آسانی نیست.

با این حال این جمله را با خودم همیشه تكرار می‌كنم: در مرداب تو باید گل نیلوفر بمانی.

جایی كه همه اشكال دارند اگر تو آدم خوبی باشی حتی اگر از خیلی چیزها عقب بیفتی با این حال فكر می‌كنم باز هم نیلوفر ماندن بهتر است.

خلافكار موفقی می‌شدم!

من در حقه‌بازی به‌شدت حرفه‌ای هستم، در مسائل حقه‌بازی خیلی باهوشم، یعنی اگر قرار بود در مسیر نادرست قرار بگیرم قطعا در آن کار موفق می‌شدم.

به خصوص كه در كار سینما نمی‌توان حقه‌باز نبود و باید یكسری زرنگ‌بازی‌ها را بدانی.

اما از آنجایی كه به‌شدت به قضیه كارها معتقدم، از عكس‌العمل‌ بیرونی كارهایم می‌ترسم.

در زندگی من انعكاس كارهایم به‌شدت وجود داشته است. خداوند در خواب‌ها یا نشانه‌های زندگی‌‌ام این انعكاس را به من ثابت كرده است.

غیبت كردم و دهانم آفت زد

یادم می‌آید یك‌بار به صورت ناجوانمردانه راجع به كسی صحبت می‌كردم.

خودم هم حس می‌كردم صحبتی كه می‌‌كنم پوچ است و صرفا از روی بدجنسی آن حرف‌ها را بازگو می‌كنم.

در واقع خودم واقف بودم كه كار انجام می‌دهم.

خیلی عجیب بود كه وقتی به خانه‌ام برگشتم احساس كردم در دهانم سوزش حس می‌كنم.

به دكتر مراجعه کردم و متوجه شدم دهانم پر از آفت شده است.

منظورم این است كه آن غیبت كردن به سرعت روی زندگی و بدن من نشان داد، طوری كه واقعا از قضیه كار می‌ترسم.

صفات خوب من؛ می‌بخشم، مادی هم نیستم

هرچه از بی‌ارادگی‌ام بگویم كم گفته‌ام. مثلا وقتی كسی می‌گوید تصمیم گرفتیم و شد را درك نمی‌‌كنم. اصلا نمی‌دانم تصمیم گرفتن چه هست. بعضی مواقع به‌شدت تنبلی می‌كنم كه نباید بكنم اما در عین حال بیش از اندازه دل‌رحم هستم، یعنی زمانی كه بدترین كار را در حقم می‌كنند اصلا نمی‌توانم آن فرد را نبخشم. خدا را شكر می‌‌كنم كه این بخشش در وجودم هست. یكی دیگر از اخلاق‌های خوبم سخاوت من است. بخشیدن و از پول گذشتن كه كمتر كسی آن را دارد در وجود من هست. من به مسائل مادی دنیا دل نمی‌بندم. بداخلاقی هم ندارم و همیشه آدم خوش‌رو و بانشاط و سرحالی هستم.

روی روی رو!

من بی‌نهایت موجود احساساتی هستم. احساساتی نه فقط به معنای رمانتیك، بیشتر آدم‌ دلی هستم.

همه خصوصیاتم روست و هیچ پنهان‌كاری‌ای ندارم تا جایی كه همسرم به من می‌گوید بهنوش آدم تكلیفش با كاراكتر تو مشخص است.

هیچ پنهان‌كاری و راز درونی‌ای ندارم.

عصبانیتم را همه متوجه می‌شوند، حسادت‌ام را متوجه می‌شوند، بدجنسی‌ام را می‌فهمند.

اما خدا را شكر می‌كنم كه آدم‌ها متوجه می‌شوند تا چه اندازه می‌توانند به من نزدیك شوند اما در یك جاهایی متوجه نمی‌شوی یك آدم چطور می‌تواند به تو ضربه بزند.

حسود بودم، اما خوب شدم

صفت‌های خوب من زیاد است و به آن افتخار می‌كنم به این دلیل كه صفت‌های ذاتی‌ام را تربیت كرده‌‌ام.

وقتی بچه بودم خیلی موجود عصبی و پررویی بودم و بعدها سعی كردم این خصیصه‌ها را برطرف كنم.

من حسادت وحشتناكی داشتم، چشم نداشتم كسی كه از من زیباتر بود را ببینم.

اما الان آنقدر تمرین ذهنی كردم که خوب شدم چون متوجه شدم كه اگر اخلاق خوبی نداشته باشم نه در دل مردم جایی دارم و نه در دل خدا.

خدایا وزنم را كم كن!

اگر بخواهی یكی از خصوصیات خودت را پاك كنی كدام خصوصیات را پاك می‌كنی؟

بی‌ارادگی‌ام را. مثلا 4-3 سال است فكر می‌كنم باید وزن كم كنم اما نمی‌توانم.

اصلا چیزی به اسم غذا نخوردن در زندگی من جا ندارد تا حدی كه فكر می‌كنم غریزه سیری ندارم (می‌خندد).

یا اینكه اهداف كوچك خودم را می‌نویسم اما هیچ‌وقت قدمی برای آن برنمی‌دارم.

صد سال است كه می‌خواهم صبح زود بروم ورزش كنم اما نمی‌دانم چرا نمی‌توانم.

شاید هم دلیل این اتفاق‌ها به مودی بودن من برمی‌گردد.

وقتی می‌خواهم به یك مهمانی بروم برایم عجیب است كه از سه‌شنبه می‌گویند پنجشنبه شب منزل ما تشریف بیاورید.

من نمی‌توانم كسی را از قبل دعوت كنم چون ممكن است پنجشنبه صبحش حالم خوب نباشد و حوصله آن مهمانی را نداشته باشم، طوری كه برنامه‌ریزی در زندگی من جایی ندارد و این مسئله اتفاق بسیار بد زندگی من است.

سم‌ها و انرژی‌های منفی

مهم‌ترین خصیصه‌ای كه در جامعه رنجت می‌دهد، چیست؟

رفتار منفی آدم‌ها با یكدیگر واقعا برایم عذاب‌آور است.

فروشنده‌ها به‌راحتی با تو بد برخورد می‌كنند.

داروخانه می‌روی زورش می‌آید درست رفتار كند.

انگار بابت كاری كه برای تو انجام می‌دهند پولی نمی‌گیرند.

این رفتار نادرست و انرژی منفی كه مردم به هم می‌دهند غیرقابل تحمل است.

وقتی وارد یك مجلس می‌شوی، می‌‌خواهند تو را تخریب كنند چه با نگاه چه با رفتارشان.

البته به مردم حق می‌دهم چون اخلاق ما اخلاق خودمان نیست، به دلیل كمبودهای جامعه این خصیصه‌های منفی بروز می‌‌كند.

نداشتن تفریح و شاد نبودن باعث می‌شود سموم در بدن ما باقی بماند و این سموم را به شكل برخورد منفی و رفتار زشت و زننده بروز می‌دهی.

قبلا از برخورد نادرست مردم رنجیده می‌شدم اما می‌گویم طفلكی‌ها حق دارند.

به دستیار كارگردان‌ها دروغ می‌گویم

آخرین باری كه دروغ گفتی را به یاد داری؟

همین 10 دقیقه پیش بود، راستش مجبور شدم دروغ بگویم (می‌خندد).

همیشه فكر می‌كنم شخصیت آدم قشنگ می‌شد اگر صداقت وجود داشت.

چند وقت پیش با خودم گفتم بهنوش! تحت هر شرایطی راستش را بگو؛ من با همسرم همیشه روراستم.

اگر دروغ گفتم دروغ خیلی كوچكی بوده، مثلا یك روز خانه‌ام به‌هم ریخته بود هرچه فكر كردم دیدم حوصله ندارم ظرف بشورم، زنگ زدم كارگر آمد و همه كارها را كرد و شب برای خودشیرینی به همسرم گفتم خودم همه نظافت‌ها را انجام داده‌ام ولی 2 روز بعد راستش را به همسرم گفتم چون دلیلی نداشت با احساس بد دروغگویی كنار می‌آمدم.

همسر من ظرفیت بسیار بالایی دارد و چون از شعور بالایی برخوردار است رابطه خیلی صادقانه‌ای با هم داریم.

اما وقتی یك دستیار كارگردانی كه تو را درك نمی‌كند و فقط به كار خودش فكر می‌‌كند و شرایط تو برایش مهم نیست مجبوری به او دروغ بگویی.

بیشترین دروغ‌ها را به دستیار كارگردان‌ها گفته‌ام (می‌خندد).

دلم می‌خواست آن نقش را من بازی كنم

در صحبت‌هایت گفتی در وجود همه ما حسادت هست. تا به حال نسبت به یك بازیگر حسادت كرده‌ای؟

بله. خیلی فراوان حسادت را حس كرده‌ام. از ذهنم گذشته است كه زیرآب طرف را بزنم و نقش مورد علاقه‌ام را خودم بازی كنم.

اما هیچ‌وقت برای آن طرف نزده‌ام و حسم را به زبان نیاورده‌ام. یك مدت روزنامه بانی‌فیلم را نمی‌خریدم، اعصابم خورد می‌شد به‌خصوص زمانی كه منشی صحنه بودم لجم می‌گرفت كه فلانی در فلان كار مشغول به كار است اما من نیستم.

دوست داشتم نقش فرشته صدر عرفایی در كافه ترانزیت را من بازی كرده باشم یا نقش خانم طناز طباطبایی را در كار آقای مهرجویی را من بازی كنم یا نقش هدیه تهرانی در قرمز را خیلی دوست داشتم اما هیچ‌وقت نمی‌گویم كاش من جای او بودم چون قطعا او از من خیلی بهتر بوده است.

دلم می‌خواست در قهوه تلخ بازی می‌كردم اما دعوت به بازی در آن كار نشدم.

به لباس‌های بازیگرهای قهوه تلخ خیلی حسادت كردم. فكر می‌كردم لباس سنتی آن مدلی به من می‌آید.

سیخ كباب دزدیدم!

دست كجی یكی از خصلت‌هایی است كه در قانون زندگی‌ام است كه آن كار را انجام ندهم، مثل قتل كه خیلی‌ها می‌گویند و اصلا امكان ندارد.

دزدی و دست‌كجی را در آن رده می‌بینم، اما چند وقت پیش با دوستان و همسرم به رستورانی رفتیم كه یك فاكتور خیلی هنگفتی جلوی ما گذاشتند.

لجم گرفت و سیخ‌های كبابی كه نظرم را جلب كرده بود را برداشتم و با خودم به خانه آوردم.

دلم می‌خواست صاحب رستوران 260 هزار تومان پول غذای 4 نفر انصاف نیست.

در مسائل حقه‌بازی خیلی باهوشم، یعنی اگر قرار بود یك آدم خلافكار شوم قطعا آدم موفقی می‌‌شدم.

بختیاری باج نمی‌دهد

شما اصالتا كجایی هستی؟ خصوصیات مردم آن منطقه چیست؟

من بختیاری هستم.

از طایفه هشت لنگ راجع به بختیاری‌ها همیشه خوب شنیده‌ام.

مردم آن آدم‌های رفیق‌دوست، مهربان ولی در عین حال گاهی تندخو و تلخ می‌شوند و گاهی پر از دافعه.

به این دلیل كه روحیه برتری‌طلب و سلطه‌‌جویی دارند.

اما در مهربانی آنها شكی وجود ندارد.

بختیاری‌ها به هیچ عنوان اهل باج دادن به آدم‌ها نیستند و همچنین اهل بغض و كینه نیستند اما حرف حرف خودشان است.

درواقع بختیاری به كسی باج نمی‌دهد و تحت سلطه كسی نمی‌رود برای اینكه منفعتش پیش برود. البته مادر من اهل قم است.

من بعضی از ویژگی‌های قمی‌ها را هم دارم. مثلا قمی‌ها كارهایشان را با شیرینی پیش می‌برند.

من هم این ویژگی را دارم و سعی می‌كنم مسائل را با نرمش حل كنم.

زندگی عشقولانه شقایق دهقان و محراب قاسم خانی

مجله ایده آل: پشت يك ميز 4نفره، تنگ و ترش نشسته بوديم؛ در يك خانه جديد. سال‌ها بعد از ديدار 4نفره، با برادران قاسم‌خاني و بهاره و شقايق؛ امشب هم قرار بود بهاره رهنما بپرسد و ما گوش كنيم. او ميزبان ما بود، در خانه‌اش، روبه چشم‌انداز بي‌انتهاي شهر. خيلي دورتر از لوكيشن‌هاي دزد و پليسي. اين يك جمع گرم خانوادگي بود. خانواده نويسنده و بازيگر، همان‌ها كه سال‌هاست به ما خنده هديه مي‌دهند. خانواده‌اي با داستان‌هاي مخصوص؛ به ويژه قصه عروس جوان و دختر همسر اول آقاي نويسنده. شايد اول رويمان نمي‌شد بپرسيم، اما صميميت محراب و شقايق اين جرات را به ما داد. اين شد كه مصاحبه تبديل شد به حرف زدن درباره نيروانا و البته نويان. دخترخانم عاقل و آرامي كه بارها كنار محراب ديده بوديمش. شقايق در اين گفت‌‌و‌گو توضيح مي‌دهد چگونه تلاش كرده دوست خوبي براي دختر ناتني‌اش باشد... داستان اين شماره همين است. چه خوب كه بعضي‌ها شجاعت حرف زدن دارند!

گاهي بدون محراب

در سال‌هاي بازيگريت در كارهايي جز كارهايي كه محراب و پيمان نوشته باشند بازي كرديد؟

شقايق: بله، قبل از عيد در كاري به اسم «تهران نو» بازي كردم كار آقاي «فريد سجادي» كه «اميد سهرابي» آن را نوشته بود. البته آن كار هم درون مايه‌هاي كمدي داشت اما نقش من نقش جدي بود. با راما قويدل در 3كار همكاري داشتم كه كار جدي بود و در «خداوند عشق را آفريد» مسعود شاه‌محمدی يك قسمت بازي كردم. نكته جالب اين است كه نقش‌هاي جدي‌ام را به ياد ندارم، چون اغلب كارگردان‌ها ريسك نمي‌كنند كه بازيگر كمدي را براي نقش جدي بخواهند.

اختلاف با مهران مديري

علت اينكه همكاري با آقاي مهران مديري را قطع كرديد چيست؟

محراب: يكسري اختلافات در گروه به وجود آمد كه از لحاظ رفتاري، روابط دوستان شكل سابق را نداشت. كمي هم بحث پول در آن فضا پررنگ شد؛ چه دريافت و چه در پرداخت دستمزدها مشكل‌دار شد. ماجرا بيشتر شبيه يك سيستم اقتصادي شده بود تا يك فضاي هنري- كاري. رابطه بچه‌هاي گروه هم تحت تاثير سيستم اقتصادي قرار گرفت. در نتيجه من و شقايق ترجيح داديم با آن گروه ادامه ندهيم. هر دوي ما به فضاهاي دوستانه‌ و صميمانه‌تر عادت داريم. محيط كاري ما فضاي راحت‌تري است كه سنگيني ندارد.

من و تهيه‌كننده در مهماني

محراب: آقاي چگيني تهيه‌كننده‌اي است كه در پاورچين هم با هم كار كرديم. من 2 سال است كه بدون قرارداد با او كار مي‌كنم. او مي‌‌داند من فرد تنبلي هستم، كارهايم را دير مي‌رسانم اما در عين حال مي‌داند كه مسئوليت‌پذير هستم و سعي‌ام را مي‌كنم كه بهترين كار را تحويل دهم. ما تا روزهاي آخر فيلمبرداري حتي صحبت دستمزد نداشتيم. مهم اين است كه دركنار يكديگر خوش باشيم. خيلي وقت‌ها تماس مي‌گيرد و مي‌گويد وقتي نيستي حوصله‌ام سر مي‌رود. مدت‌ها راجع به فيلم‌ها و سريال‌ها صحبت مي‌كنيم. به همين دليل اينگونه رابطه را دوست دارم. شايد فضا، فضاي حرفه‌اي نباشد و بر اين اساس باشد كه كجا به ما خوش مي‌گذرد. خب شما در مهماني‌‌ كساني را كه دوست داريد دعوت مي‌كنيد نه كساني كه پولدارتر و خوش‌قيافه‌تر هستند و نگاه من به كار اينطور است.

نابغهها نميتوانند با هم کار کنند

با توجه به پيش‌فرض‌هايي كه وجود دارد قهوه تلخ هم به همين دلايل به مشكل خورد؟

بله، اين كاري كه در آن دائم صحبت پول در ميان بود. سيستم فروش سوپرماركت يك سيستم مستقيم مالي است به نظرم اين مسائل در روند كار تاثير داشت.من تك‌تك بچه‌هاي گروه را دوست دارم. خود مهران بسيار دوست‌داشتني است. آقايان گليان را هر وقت مي‌بينم كلي حال و احوال مي‌كنيم و سيامك و خشايار هم همين‌طور. اما جمع اين آدم‌ها كنار هم باعث شد شكل رابطه‌ها به مرور عوض شود. شكل رابطه‌ها تقسيم شد به يكسري طبقه‌بندي‌ها كه شكل خوبي نبود. من رابطه صميمانه گذشته‌مان و رفت و آمد‌هاي‌مان را دوست داشتم. به نظرم كم‌كم ارتباط‌هاي آنها به سطح‌بندي‌هاي درجه يك، 2 و 3 تقسيم شد و فضاي خوب گذشته را از دست داد.

شقايق: به نظرم هر گروهي كه موفق بودند و طولاني‌مدت همكاري دارند بعد از مدتي به مشكل برمي‌خورند. در مورد محراب و پيمان و آقاي مديري معتقدم آنهايي كه خيلي نبوغ دارند، بعد از مدتي ديگر نمي‌توانند با هم كار كنند.

همه يك خانواده‌ايم

در دزد و پليس پيمان هم دستي بر آتش داشت؟

بله، پيمان با اينكه بازنويس فيلمنامه بود، سه برابر وقتي كه براي نوشتن فيلمنامه خودش گذاشت، آن را بازنويسي كرد و او هميشه در روند كار حضور داشت.

فكر مي‌كنيد اينگونه خانوادگی كار كردن شما با يكديگر چقدر به شما كمك مي‌كند. آيا اينكه يك فضاي ذهني داريد به شما تمركز مي‌دهد؟

محراب: به نظر من كه خيلي مهم است. وقتي مي‌گويم شكل دوستانه كار اهميت دارد، همين است. گروه بازيگرها وقتي وارد كار مي‌شوند بايد به يكديگر در كار كمك كنند. در اين گروه دزد و پليس ديديم بهنام، هومن و شقايق چقدر به هم كمك مي‌كنند.يعني اگر چيزي به ذهن‌شان مي‌رسيد مي‌گفتند و اگر فكر مي‌كردند يك شوخي را هومن بگويد بامزه‌تر است به او مي‌گفتند، منظورم اين است به يكديگر كمك مي‌كردند. در ساختمان پزشكان هم اين اتفاق افتاد. اين دوست داشتن‌ها مهم است، وقتي به شقايق علاقه دارم، دوست دارم متن خوب براي او بنويسم. از طرف ديگر اطمينان هم وجود دارد وقتي من به بازي شقايق اعتماد مي‌كنم و پيمان به من، نتيجه كار نتيجه خوبي از آب درمي‌آيد.

اگر پيمان خلافكار مي‌شد من هم مي‌شدم

مي‌خواهم از رابطه‌تان با پيمان بدانم.

محراب: پيمان از ابتدا صميمي‌ترين آدم زندگي من بود. از ابتدا كسي بود كه نگاهم به او بود كه ببينم به چه چيز علاقه دارد و من هم به همان كار علاقه‌مند شوم. پيمان 5 سال از من بزرگ‌تر بود و او به سينما علاقه‌مند مي‌شد و من هم به سينما علاقه‌مند مي‌شدم پشت سر او درهر كاري من هم علاقه‌‌مند مي‌شدم. در نتيجه من هميشه مسيرها را دنبال او مي‌رفتم.

شقايق: خوب شد پيمان قاچاقچي نشد (مي‌خندد).

محراب: مطمئن باشيد اگر قاچاقچي هم مي‌شد من هم خلافكار مي‌شدم. پيمان هم هميشه دنباله رو من بود. يادم مي‌آيد وقتي پيمان 10ساله بود و من 5 ساله در اتاق‌مان پوستر چه‌گوارا به ديوار زده بوديم. احساس مي‌كرديم قهرمان، سوپرمن و بتمن ما چه‌گوارا است. به همين دليل من و پيمان اين شكل ارتباط را هنوز داريم. نمي‌خواهم بگويم پيمان سرپرست من است نه، اما هميشه به عنوان بزرگ‌تر بالاي سر من بوده و هميشه هواي من را داشته است. سليقه‌هايمان به هم نزديك است و ما هميشه يك سبك فيلم را مي‌بينيم، حتي در يك فيلم هر دو يك صحنه را دوست داريم و همچنين بازيگرهاي مورد علاقه‌مان مشترك است. به همين دليل كار كردن ما با هم خيلي راحت است. به نظرم ديدي كه پيمان به سينما و داستان دارد، هيچ كس در ايران ندارد؛ نه فقط در ژانر كمدي. معتقدم اگر حرفي بزند كه با سليقه من در نوشتن جور درنيايد مي‌دانم اشتباه نيست. مي‌دانم براي اينكه بر اساس سليقه من نيست اما مسير، مسير درست‌تري است.

فيلمنامه‌نويس عليه بازيگر

يعني اگر از كسي خوشت نياد متن بدي براي او مي‌نويسي؟

شقايق: چون زمان ضبط سريال و نوشتن فيلمنامه همزمان است به همين دليل بازيگرهايي كه در حد نقش اصلي نبودند با بازيگرهاي نقش فرعي جابه‌جا مي‌شدند. وقتي يك هنرمند خوب از پس نقش برنمي‌آيد، ناخودآگاه فيلمنامه‌نويس دستش نمي‌رود كه براي او نقش بنويسد و كم‌كم نقش او را كم مي‌كند. گاهي هم يك بازيگر نقش فرعي دارد اما آنقدر خوب از عهده كار برمي‌آيد كه نقشش اضافه شود.

محراب: بي‌تعارف با يك عده از بازيگرها اصلا دوست ندارم كار كنم. چرا بايد با بازيگري كه فيلمنامه را نابود مي‌كند كار كنم. نه اينكه از خود آنها خوشم نيايد نه بلكه آنها به نظرم سواد كار را ندارند. خيلي از بازيگرها هستندكه اعتقاد به تك‌محوري دارند و فقط شهرت را دوست دارند و آنها هيچ تحليلي روي نقش ندارند. اما در روند فيلمبرداري يك پروژه بازيگري كه از ديد من انرژي سكانس را بگيرد و خوب بازي نكند خود به خود باعث مي‌شود ديالوگ‌هاي كمتري برايش بنويسم. ترجيح مي‌دهم بروم سراغ كساني كه جالب‌‌تر اجرا مي‌كنند.

كار كردن با مهران و رامبد...

اين مسئله هيچ وقت باعث نشده است با كارگردان به مشكل بربخوريد؟

محراب: نه، هميشه رابطه‌‌ام با كارگردان‌هايي كه با آنها كار كرده‌ام خوب بوده است تا زماني كه با مهران مديري كار مي‌كرديم ارتباط خوبي با هم داشتيم. چون همه آنها به فيلمنامه و نويسنده متعهد بودند و اطمينان داشتند. فقط با مهدي مظلومي به مشكل برخوردم. با اينكه خودش را دوست دارم اما علاقه ندارم با او كار كنم چون مهدي كاري انجام مي‌دهد كه من دوست ندارم، او دست بازيگر را در فيلمنامه باز مي‌گذارد و اين مسئله مرا آزار مي‌دهد.

اما مهران و رامبد به فيلمنامه احترام مي‌گذارند. سروش صحت كه به نظرم معركه است و او هم دوست خوبي است، هم خودش بازيگر است و هم كارگردان و نويسنده. مي‌داند با ديگران چطور ارتباط برقرار كند. سعيد آقاخاني هم كسي بود كه تا به حال با او كار نكرده بودم.

برخلاف اينكه خط فكري ما با هم فرق دارد، او به سمت كمدي مي‌رود كه به شدت واقع‌گرايانه است و من معمولا سراغ كمدي فانتزي مي‌روم. اما خدا را شكر هم سعيد فيلمنامه را دوست داشت و هم من از سبك و نگاه وكار كردن سعيد خوشم آمد.

چقدردوست داريد كاري را كارگرداني كنيد كه فيلمنامه آن را هم خودتان نوشته باشيد؟

محراب: خيلي به كارگرداني فكر مي‌كنم اما ترجيحم اين است كه يك كار جدي را كارگرداني كنم. سليقه خود من هيچ وقت در سينما و تلويزيون كمدي نبوده است. بازيگرهاي مورد علاقه‌‌ام هم كمدين‌‌ها نبوده‌اند، غير از وودي آلن اما در كل فضاي جدي برايم جالب‌تر است.

دوستي بازيگرها تاريخ مصرف دارد

نوع سليقه فيلمي هر كدام‌تان چيست؟

شقايق ژانر جدي دوست دارد و سليقه هنري و زنانه را مي‌پسندد. من به سينماي فانتزي و سينماي تجاري علاقه دارم.

دوست داريد پسرتان نويسنده شود يا بازيگر؟

شقايق: من آنقدر به نويسندگي علاقه دارم كه آرزويم اين است كه پسرم نويسنده شود. همه از من مي‌پرسند دوست داري نويان بازيگر شود مي‌گويم نه دوست دارم نويسنده شود.

محراب: من خيلي نمي‌توانم با بازيگرها ارتباط داشته باشم، آنها در دوستي‌شان هم بازي مي‌كنند و نوع دوستي‌شان تاريخ مصرف دارد. صميمي‌ترين دوست‌هاي من و شقايق جزو بازيگران نيستند. اما دوستاني داريم كه بازيگرند و دوست‌شان داريم. من آن بخشي از شقايق را دوست دارم كه شبيه بازيگرها نيست. چون او ادا و اصول و نقش بازي كردن بازيگرها را ندارد.

آشنايي روي كاغذ

خانم دهقان اين خوشايند است كه محراب نويسنده است و تاثيري كه روي كار شما مي‌گذارد چيست؟

بله خيلي زياد. همان‌طور كه فيلمنامه براي كارگردان خيلي مهم است من هم مثل همه بازيگرهاي ديگر دوست دارم وقتي بازي مي‌كنم فيلمنامه خوب در دستم باشد و به نظرم نهايت خوش‌شانسي است كه همسرم فيلمنامه‌نويس است. از عكس‌العمل‌ها و ري‌اكشن‌هاي ديگران متوجه مي‌شوم كه همسرم نويسنده خوبي است و اين مسئله براي من واقعا خوشايند است.

محراب: من و شقايق از نوشتن بود كه با هم آشنا شديم. من و شقايق براي يك كاري براي شبكه جام‌جم شروع به نوشتن كرديم. آنجا براي اولين‌بار با هم آشنا شديم. بعد 2،3 كار نصفه نيمه با هم نوشتيم، فكر مي‌كنم بخشي كه ما را به هم نزديك كرد جنبه نويسندگي ما بود نه جنبه بازيگري.من شقايق را به عنوان بازيگر و هم نويسنده مي‌بينم براي اينكه او به متن بيشتر از بازي دقت دارد.

پارتي‌بازي براي شقايق

چقدر حسادت زنانه در مورد شما وجود دارد. اينكه شما همسر فيلمنامه‌نويس هستيد چقدر شما را مورد قضاوت و حسادت قرار مي‌دهد؟

شقايق: شايد اين اتفاق بيفتد اما فقط در روزهاي اول كار اين اتفاق مي‌افتد بعد متوجه مي‌‌شوند كه اينطور نيست.

محراب: واقعا من هيچ وقت براي شقايق پارتي‌بازي نمي‌كنم. مثلا در باغ مظفر نقش شقايق خوب از آب درنيامد. اشكال آن هم به فيلمنامه برمي‌گشت و تا آخر كار هم اين اشكال برطرف نشد. ما هم سعي نكرديم نقش او را پررنگ كنيم چون همسر من است. در ساختمان پزشكان هم چون شقايق خيلي درگير پسرمان بود قرار شد نقش جدا براي او بنويسم و آيتم‌هاي جدايي را بازي كند و خيلي در قصه حضور نداشته باشد. اتفاقا نقش هم خيلي خوب از آب درآمد. به همين دليل هيچ وقت فكر نكردم چون شقايق حضور دارد بايد نقش او پررنگ باشد. اما در همه فيلمنامه‌هايم به شقايق فكر مي‌كنم.

شقايق: اما اين قضاوت هميشه وجود دارد كه چون همسر و برادر همسرم فيلمنامه‌نويس هستند تمام نقش خوب‌ها سهم من مي‌شود. نمي‌دانم چطور بايد توجيه كنم كه چون بازيگر خوبي هستم اين اتفاق مي‌افتد.

كساني كه به خواندن و نوشتن علاقه دارند دنبال كلمات و اصطلاحات جديد هستند آيا تاكنون براي هم نامه نوشتيد؟

محراب: بله، اين اتفاق زياد مي‌افتد. ما چون نويسندگي‌مان مربوط به ژانر تصوير است زبان مشترك‌‌مان و طنابي كه ما را به هم وصل مي‌دهد فيلم ديدن است. برنامه ما هميشه فيلم ديدن بود و در اولين خانه‌مان هنوز هيچ وسيله‌اي نداشتيم، نه صندلي‌اي و نه پرده‌اي. با اين حال روي زمين روي روزنامه مي‌نشستيم و فيلم مي‌ديديم. هنوز هم وقتي فيلم مي‌بينيم ساعت‌ها راجع به آن حرف مي‌زنيم. خيلي وقت‌ها نوع سليقه فيلمي‌مان فرق دارد اما باز هم ربط بين ما فيلم ديدن است.

سخت است ولي ميشود

شما مجبور مي‌شويد گاهي براي مديريت خانه صدايتان را بالا ببريد. اين شرايط را چطور كنترل مي‌كنيد.

شقايق: من با بچه خودم نويان به اين مشكل برمي‌خورم اما با نيروانا هيچ وقت.

محراب: نيروانا اخلاقي دارد كه من هم كه پدر او هستم هيچ وقت پيش نيامده حرفي را دوبار به او بزنم. او كمي بي‌نظم و كم‌تحرك است ولي هميشه حرف گوش‌كن است براي همين هيچ وقت كار ما به دعوا نكشيده كه مجبور شويم صدايمان را بالا ببريم.

شقايق: به نظر من در چنين شرايطي هم وظيفه پدر و مادر اصلي است. پدر و مادري كه از هم جدا شده‌اند بايد مسئوليت دعوا كردن يا راهنمايي كردن را بر عهده بگيرند و نقش دوست را به طرف مقابل بدهند. قبول دارم كار آساني نيست. اما براي ما حل و فصل اين مسائل خيلي آسان بود چون نيروانا واقعا دختر فهميده‌اي است. خوشحالم از اينكه دوستي مثل نيروانا دارم.

بچه دوم شما چند ساله است؟

نويان 4 و نيم ساله است.

فيلم ترسناک با حضور شين.دال

براي آينده چه نقشه‌اي داريد؟

محراب: ما هيچ وقت آينده‌نگر نبوده‌ايم. خيلي دوست داريم يكسري از كارها را انجام دهيم. مثلا دوست داريم صاحبخانه شويم، خانه‌مان حيات داشته باشد اما براي آن كاري نمي‌كنيم... يعني در مسير و هدف خاصي حركت نمي‌‌كنيم. هميشه به‌روز زندگي كرده‌ايم. برنامه فردايمان را مي‌دانيم اما ممكن است انجام هم نشود. از لحاظ كاري دلم مي‌خواهد هر دوي ما ژانرهاي مختلفي را امتحان كنيم. دوست دارم فيلمنامه جدي بنويسم كه شقايق در آن بازي كند. حتي فيلم ترسناك بسازم و شقايق بازي كند اما در نهايت دوست دارم هميشه با هم كار كنيم.

زندگي با يك نويسنده

شقايق: نكته اين است كه خيلي‌ها نويسندگي را به عنوان شغل قبول ندارند. انگار اين كار به چشم نمي‌آيد. محراب خيلي وقت‌ها شب‌‌‌ها تا صبح مشغول نوشتن است. طبيعي است تا ظهر بخوابد. كسي مراعات او را نمي‌كند. يك بازيگر وقتي بازي مي‌كند كسي با او صحبت نمي‌كند اما وقتي محراب مشغول نوشتن است بقيه با او حرف مي‌زنند.ما نمي‌توانيم بگوييم محراب امشب مي‌خواهد فيلمنامه بنويسد پس به خانه ما نياييد.

محراب: وقتي ظهر از خواب بيدار مي‌شوم شقايق چپ چپ نگاهم مي‌كند فراموش مي‌كند 8 صبح خوابيده‌ام (مي‌خندد).

شقايق: بعضي مواقع عصباني مي شوم. براي اينكه نويسندگي شغل سختي است. اين سخت بودن من را هم تحت فشار مي‌گذارد. ولي سيستم خانه ما بر اساس كار محراب برنامه‌ريزي شده است. پسر من مي‌داند كه پدرش تا صبح بيدار بوده است و تا موقعي كه من به او نگفته‌ام سراغ محراب نمي‌رود. محراب مي‌تواند تا هر ساعتي كه مي‌خواهد بخوابد و خانه در آرامش باشد.

تعصب فيلمنامه‌اي روي محراب!

شقايق: خيلي وقت‌ها كه مشغول دورخواني هستيم بازيگرها و كارگردان ملاحظه من را مي‌كنند به اين دليل كه من همسر محراب هستم. اوايل وقتي يك بازيگر ديالوگي را جا مي‌انداخت كه محراب آن متن را نوشته بود متعصب برخورد مي‌كردم كه حتما بايد كل ديالوگ دقيق خوانده شود. الان سعي مي‌كنم كه آن تعصب را در كار كمتر خرج كنم. با اين حال بچه‌ها سعي مي‌كنند ملاحظه من را كنند كه جلوي من از فيلمنامه ايراد نگيرند. اما هميشه خدا را شكر مي‌‌كنم كه همسر من فيلمنامه نويس خوبي است. بعضي وقت‌ها با خودم فكر مي‌كنم اگر همسرم نويسنده بدي بودم چقدر من خجالت مي‌كشيدم.

داستان دختر دوست داشتني

خانم دهقان براي اولين‌بار در مصاحبه‌اي با مجله «سيب سبز» و بعد در برنامه تلويزيوني اعلام كرديد كه ازدواج شما با محراب قاسم‌خاني ازدواج دوم‌تان بوده است. اعلام اين موضوع دليل خاصي داشت؟

بله، به دليل حس مادرانه‌اي كه نسبت به نيروانا و نگراني‌اي كه براي او و بچه‌هايي مثل نيروانا داشتم. براي اينكه نيروانا همان‌طور كه خودش هم قبلا گفته است با اين موضوع كنار آمده و خدا را شكر هيچ وقت با هم مشكل نداشتيم. اما نيروانا تحت فشار بود به اين دليل كه من را مي‌شناخت. مي‌گفت: در مدرسه راجع به بچه‌هاي طلاق كه صحبت مي‌كنند از بين آن همه بچه طلاق همه من را نگاه مي‌كنند. خيلي وقت‌ها از او سؤال مي‌كردند من مادرش هستم يا نه. احساس كردم يك ديني دارم كه بايد آن را ادا كنم و بايد راجع به آن صحبت شود.

محراب: برخورد تلويزيون با مسئله طلاق عجيب است. يك روز من و نيروانا و خواهر شقايق داشتيم تلويزيون مي‌ديديم. برنامه‌اي راجع به طلاق پخش شد كه چرا با بچه‌هايتان اين كار را مي‌كنيد. بچه‌ها بدبخت، بيچاره و معتاد مي‌شوند و تبعات زيادي دارد. خب نيروانا جلوي ما نشسته بود و فضاي معذبي براي ما ايجاد شد. همه سكوت كرديم. ولي نيروانا ماجرا را جمع كرد و گفت: «ببين با من چه كار مي‌كنيد، من معتاد شدم و تقصير شماست.» اينطور داستان با شوخي و خنده فيصله پيدا كرد.

شقايق: آن شب كه من و نيروانا از تلويزيون برگشتيم يكدفعه من و نيروانا احساس كرديم مي‌توانيم نفس راحت بكشيم. يك چيزي در رابطه مادر و فرزندي وجود دارد كه كتمان‌ناپذير است. اينكه با به دنيا آمدن بچه يك مهر و محبتي متولد مي‌شود كه در شكل رابطه مادرخواندگي خيلي سخت مي‌شود پيدايش كرد.

مي‌خواهم بدانم برخورد با اين مسئله چطور است. شما چطور اين مسئله را كنترل كرديد؟

من نمي‌گويم برخورد با اين قضيه كار آساني است. همه بايد در اين رابطه كمك كنند. من بايد همزمان هم اعتماد نيروانا را جلب مي‌كردم و هم اينكه طوري برخورد كنم كه جاي مادر او را پر كنم. برگ برنده من خود نيروانا بود، يعني من هنوز هم مي‌گويم اگر هر بچه‌اي جز نيروانا بود و اگر مي‌خواست رفتار ناسازگاري داشته باشد كه نخواهد من را بپذيرد شايد به نتيجه نمي‌رسيدم. نيروانا فقط دختر من نيست. من فكر مي‌كنم بهترين دوست من است. گاهي رفتارهاي من نامتعادل است بعضي وقت‌ها حالم خوب است بعضي وقت‌ها عصبي هستم. تنها كسي كه در اين شرايط من را درك مي‌كند نيرواناست. اوخيلي خوب من رادرك مي‌كند.محراب: مديريت اين شرايط عجيب است. وقتي شقايق باردار بود نمي‌دانستيم بايد اين مسئله را براي نيروانا بازگو كنيم يا نه. آن موقع او 9 سالش بود و ما با خودمان كلنجار مي‌رفتيم كه چطور و از كجا اين خبر را به او بدهيم. نيروانا سال‌ها بود ماشين شارژي‌اي را دوست داشت كه مي‌توانست سوار آن شود و رانندگي كند كه هيچ وقت پولم نرسيده بود آن ماشين را برايش بخرم. يك روز يك مقدار پول برداشتم و گفتم مي‌روم به مغازه‌اي كه هم لوازم بچه مي‌فروشد و هم آن ماشين را. فكركردم با نيروانا به آنجا مي‌روم و همان‌جا خبر را به او مي‌دهم و ماشين را برايش مي‌خرم و همچنين يك هديه كوچك هم براي كوچولو. در راه به نيروانا گفتم: «برايت سورپرايز دارم!» گفت: «شقايق باردار است؟» اولين حدس او درست بود و رفتيم داخل فروشگاه يك ست تخت و گهواره بود ولي من يك كالسكه براي كوچولو خريدم. به نيروانا گفتم: «حالا مي‌خواهم برايت ماشين بخرم.» گفت: «چرا ست كامل گهواره را نمي‌خري.» گفتم: «پولم نمي‌رسد مي‌خواهم برايت ماشين بخرم.» نيروانا نگذاشت من ماشين براي او بخرم و اصرار كرد ست كامل را براي بچه بخرم. هيچ حسادت و بغضي نسبت به نويان نداشت. با اينكه خيلي دوست داشت ماشين را داشته باشد آن را نخواست. بعدها هم هيچ وقت نتوانستم ماشين را برايش بخرم.

طناز طباطبایی به ازدواج فکر نمی کند!

بازی در نقش یک سگ قطعا تجربه ای متفاوت است. طناز طباطبایی، ستاره سینما، این شب ها با بازی در نقش «میلو» سگ محبوب «تن تن» روی دیگری از توانایی هایش را به نمایش گذاشته است. گفت و گوی خودمانی ما با این بازیگر جسور به همین جا ختم نشد.

برترین مجله اینترنتی ایران

تماشا: بازی در نقش یک سگ قطعا تجربه ای متفاوت برای هر بازیگری است. دیدن بازی ستاره ای مشهور در نقش یک سگ هم تجربه ای متفاوت برای علاقمندان به بازیگری و هنرهای نمایشی است. طناز طباطبایی، ستاره سینما، این شب ها با بازی در نقش «میلو» سگ محبوب «تن تن» روی دیگری از توانایی هایش را به نمایش گذاشته است.

نمایش «تن تن و راز قصر موندوس» به کارگردانی آروند دشت آرای هر شب در تماشاخانه ایرانشهر با حضور جمعی از تواناترین بازیگران تئاتر روی صحنه می رود.

اما گفت و گوی خودمانی ما با این بازیگر جسور به همین جا ختم نشد. طباطبایی با کارنامه کاری درخشان و قابل دفاعی که ارائه داده است ثابت کرده از شیفتگان تجربه های متفاوت است. او در سی و یکمین جشنواره بین المللی فیلم فجر با فیلم جنجالی و بحث برانگیز «هیس دخترها فریاد نمی زنند!» در نقش دختری که مورد تجاوز و آزار و اذیت جنسی قرار گرفته حاضر شد.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

نقشی که نادیده گرفته شدن آن از سوی هیئت داوران بحث برانگیز شد. طباطبایی در گفت و گوی مفصل و صمیمانه اش با تماشا از جزئیات بازی اش در این فیلم و تجربه های همکاری اش با کارگردانان مطرحی مانند داریوش مهرجویی.

فیلم های توقیفی اش مانند «پریناز» و «گزارش یک جشن» و شخصیت رادیکال و متفاوتش در زندگی خصوصی گفت. با حرف هایی که تا امروز از او نشنیده اید همراه باشید:

چطور سگ؟! به نظر بازی در نقش یک سگ و کلا موجودی غیرانسانی عجیب و متفاوت می آید، شما چطور بازی در نقش یک سگ را پذیرفتید؟

- به نظرم طبیعی است که هر بازیگری دوست داشته باشد نقش های متفاوت بازی کند و نقش یک حیوان هم اصولا به خاطر سختی های خاص خودش و تفاوتی که دارد برای هر بازیگری احتمالا تجربه جذابی است. «میلو» کاراکتری است که آن هوشمندی لازم برای جلو بردن قصه های «تن تن» را بیشتر از اندازه یک سگ دارد و در واقع یک جورهایی دستیار «تن تن» است برای جلو بردن این قصه ها. بیشتر از هر چیزی هم برای من این تفاوت او و نقش یک حیوان را روی صحنه بازی کردن جذاب بود و هست.

شما پیش از این هم سابقه همکاری با آقای آروند دشت آرای (کارگردان این نمایش) را داشتید. برای ایفای نقش «میلو» با ایشان تعاملی داشتید و خودتان خواستید این نقش را بازی کنید یا او خودش شما را برای این نقش انتخاب کرد؟

- آقای دشت آرای از ابتدا که تصمیم به ساخت این متن می گیرند به آقای چرمشیر می گویند می خواهم طناز طباطبایی این نقش را بازی کند. بعد به من پیشنهاد دادند و پرسیدند دوست دارم آن را بازی کنم که من هم خیلی استقبال کردم چون همانطور که گفتم دوست داشتم نقش متفاوتی را بازی کنم. تاکید همیشگی من بر این بوده که کارگردان از هر چیزی در انتخاب های من مهمتر است. هر چند که فعلا در تئاتر مشغول تجربه کردن هستم اما حضور متفاوت در نقش های متفاوتی که تا الان در کارهای آقای دشت آرای بازی کردم را مدیون انتخاب درست و جسورانه او هستم و اساسا آقای دشت آرای به عنوان یک کارگردان جوان، خوشفکر و خوش ایده در سال های اخیر به من جرات تجربه نقش های متفاوت را داده است. از نظر من کارهای این کارگردان جوان از خاص ترین و ویژه ترین اجراهایی بوده که من افتخار حضور در آنها را داشتم.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

چه جوری با این نقش متفاوت ارتباط برقرار کردید؟

- اول که اصلا نمی دانستم باید چه کار کنم. «تن تن» را من در بچگی خوانده بودم و چیز خاصی در ذهنم نبود. بعد از این ماجراها دوباره شروع کردم. کتاب های «تن تن» را از اول خواندم و فیلم هایش را دیدم و با دیدن، خواندن، پیگیری و پیدا کردن ژست ها، عادت ها و مدل «میلو»، به نقش نزدیک شدم. اصولا «میلو» خیلی سگ متفاوتی با سگ های دیگری که در قصه ها و تصویر و ادبیات نمایشی داریم؛ او روشنفکری غرغرو است که به نظر من باهوش ترین و جذاب ترین کاراکتر قصه های «تن تن» هم است. آن وجه سگ بودن میلو همیشه در خدمت هوشیاری او بوده و فقط اشکال او کمی غرغارو و تنبل بودنش است. مجموع همه اینها «میلو» را بامزه و خواستنی کرده.

این روی صحنه بالا و پایین پریدن، پارس کردن، چهار دست و پا حرکت کردن، غلت زدن و ... در اولین شب اجرا چه حسی به شما داد؟ مثلا خنده تان نمی گرفت یا خجالت بکشید یا هر حس متفاوت دیگری؟

- نه، من همیشه چون فقط به آن نقشی که اجرا می کنم فکر می کنم دچار هیچ حس خاصی نبودم. من همیشه به نقش فکر می کنم تا اینکه فکر کنم من الان در چه پوزیشن و موقعیتی هستم. من الان اصلا به این فکر نمی کنم که این طناز طباطبایی است که روی صحنه دارد چهار دست و پا حرکت می کند و پارس می کند و ... من در اجرای هر نقشی، به این فکر می کنم که الان طناز طباطبایی نیستم، آن کاراکتری هستم که دارم اجرا می کنم، حالا اگر این کاراکتر می خواهد شگ باشد یا یک بچه کوچک یا معتاد یا هر شخصیت دیگری به هر حال از یک جایی به بعد خودم را فراموش می کنم و فکر می کنم الان روی صحنه کی هستم و باید چه کسی را به مخاطب القاء کنم و به باور تماشاچی بخورانم.

شما با اینکه دانش آموخته کارگردانی تئاتر هستید اما تا نمایش «درس»، به کارگردانی داریوش مهرجویی، هیچ تجربه تئاتری نداشتید و این در حالی است که از مدت ها قبل در تلویزیون و سینما دیده شده بودید اما در 2 سال اخیر بیشتر درگیر تئاتر هستید و این سومین تجربه تان در این اواخر است. تئاتر برای شما چه جذابیتی دارد که این روزها بیشتر با آن مشغول هستید؟

- فضای تئاتر نسبت به سینما به من اجازه تجربه بیشتری می دهد. به اضافه اینکه من آن تجربیاتی که برای ورود و شناخت و یادگیری بازیگری در مدیوم سینما و تلویزیون لازم داشتم را پیدا کردم. در کار آقای مهرجویی و بعدتر نمایش «کمی بالاتر»، به کارگردانی آروند دشت آرای، من هنوز مدیوم تئاتر را خوب نمی شناختم و کمی با آن برخورد سینمایی می کردم. اما در این کار به خصوص، «تن تن و راز قصر موندوس»، یک شب هایی با تماشاچی بی واسطه حرف می زنم و این تجربه نفس به نفس بودان با تماشاگر را واقعا دارم لمس می کنم.

شب هایی که تماشاچی ها خیلی با کار ارتباط برقرار نمی کنند و خیلی نمی خندند کاملا به صورت طبیعی و ناخودآگاه روی من تاثیر می گذارد و آن شب هایی هم که تماشاچی خیلی خوشحال است و کار را می پسندد و انرژی مثبت می دهد قاعدتا باز روی من هم تاثیر مثبت می گذارد. ماجرای تئاتر هنوز برایم خیلی ماجرای پیچیده، سختگیرانه و حرفه ایغ نیست و خیلی برایم تجربی است. دوست دارم مرتب نقش های متفاوت را تجربه کنم تا در تئاتر هم به یک نقطه ای برسم که بگویم خب ازت الان به بعد دیگر من این کارها را نمی کنم و این کارها را می کنم. هنوز به آن نقطه نرسیدم و دوست دارم صحنه را تجربه کنم و هنوز صحنه برای من جا برای کشف کردن دارد.

اینکه گفتید، در ابتدا روی صحنه تئاتر، سینمایی رفتار می کردید، متوجه نمی شوم، منظورتان را بیشتر توضیح می دهید؟

- پایه و اساس بازیگری در تئاتری مثل «تن تن ...» بر اساس ژست است، ژست هایی که باید خیلی غلو شده و تئاتری باشند و همینطور باید خیلی بیشتر از حد معمول دیده شوند و در صدا هم کمی صداسازی داریم ولی من در نمایش «درس» و «کمی بالاتر» این تجربیات را نداشتم. در «درس» اصولا خیلی روی ژست کار نکردیم، درست است که من به واسطه تغییر لحن و رفتار فیزیکی، که مجبور بودم شبیه یک بچه باشم، تغییراتی در بازی ام داشتم اما هیچ وقت برخورد تئاتری با ماجرا نداشتم.

فکر می کردم که اگر همان لحظه یک دوربین هم جلویم روشن کنند و تصویر بگیرند باز همین شکلی بازی می کنم، درست و غلط بودنش را هم نمی دانم چون به هر حال اولین تجربه ام در تئاتر بود؛ یا در «کمی بالاتر» به خاطر محدوده تاب ها و فضای کوچکی که به هر کسی اختصاص داده شده بود که در جزیره خودش فقط باید بازی می کرد و سالن «حافظ» که به لحاظ ساختاری سالن خاصی بود، باز هم خیلی شکل کار تئاتری و تفاوت های آن برایم جا نیفتاد. حالا در «تن تن ...» فرم و مدیوم تئاتر بیشتر برایم جا افتاده است.

شما در تئاتر این دغدغه را که مخاطب تان کمتر و محدودتر از تصویر است را ندارید؟

- من به یک اصلی همیشه معتقد هستم آن هم کم دیده شدن ولی خوب دیده شدن است. ممکن است مخاطب من در تئاتر، مخاطب چندان قابل مقایسه ای با سینما و تلویزیون نباشد ولی این اجازه را به من می دهد که متفاوت دیده شوم حتی اگر تماشاچی من 10 نفر باشد، همان 10 نفر برای من کافی هستند که بگویند یک کار متفاوت از طناز طباطبایی دیدیم. معضلی که به نظر من الان 99 درصد بازیگرها یا حداقل جوان ها با آن درگیر هستند، این عدم تفاوت است. به خاطر اینکه ما در سینما در نقطه ای قرار داریم که هیچ فیلم متفاوتی ساخته نمی شود. همین الان که جشنواره تازه تمام شده است من به جرأت می توانم بگویم هیچ نقش متفاوت یا کار متفاوت یا فیلم متفاوتی که بگویم آهان یک کار عجیب از آدمی دیدم، ندیدم. هیچ فیلمنامه خوبی نیست و اصلا کار خوب کلید نمی خورد. یعنی ما هیچ وقت نمی توانیم در سینما «تن تن ...» داشته باشیم، هیچ وقت من نمی توانم در سینما نقش یک سگ را بازی کنم؛ پس وقتی این موقعیت متفاوت را می توانم یک جای دیگر، که تئاتر باشد، تجربه کنم آن را از دست نمی دهم. فکر می کنم مخاطبی هم که من را دنبال می کند و پیگیر کارهایم است در تئاتر هم دنبال من می آید، کما اینکه آمده و خیلی از تماشاگرانی که شب ها بعد از کار می آیند و با هم صحبت می کنیم و گپ و گفتی داریم از سینما و تلویزیون پیگیر کارهای من بوده اند. برای من هم تجربه نقش های متفاوت لازم است. برای اینکه خودم را محک بزنم. اگر بتوانم این تفاوت ها را در خودم ایجاد کنم و خودم باور کنم که می توانم اینقدر متفاوت باشم، این باور در انتخاب های سینمایی ام هم تاثیر می گذارد و انگار با تجربه این نقش های متفاوت رشد پیدا می کنم. من به کمتر دیده شدن اعتقاد دارم و فکر می کنم اگر من سالی یک یا دو فیلم کار کنم، حالا دوتا تئاتر هم کنار اینها کار کنم، بهتر از این است سالی 5 تا فیلم کار کنم که هیچکدام فرقی با آن یکی ندارد. ترجیح می دهم در سینما سالی یک فیلم کار کنم اما آن یک فیلم کار متفاوتی باشد و همینطور در تئاتر هم در کاری حاضر شوم که تئاتر متفاوتی باشد. تا امروز هم هر سه تجربه تئاتری ام هر کدام به دلایل کاری متفاوت به حساب می آمدند و من همیشه مطمئنا سراغ کارهای متفاوت می روم و کارهای تکراری انجام نخواهم داد.

این تاکیدی که روی حضور در کارهای متفاوت دارید، من را با این سوال روبرو می کند که با این اوصاف بر چه اساس نقشی مثل نقش تان در «نارنجی پوش» را پذیرفتید که فکر می کنم موافق باشید که نقش متفاوت و خاصی نبود؟ این سوال وقتی پر رنگ تر می شود که یادمان می آید این تنها فیلم شما در سال 90 بود؟

- «نارنجی پوش» جزو آن دسته کارهایی است که به واسطه حضور آقای مهرجویی پذیرفتم. سر تمرین های «درس» آقای مهرجویی درباره «نارنجی پوش» با من صحبت کردند. من تا به حال با آقای مهرجویی فیلم کار نکرده بودم بنابراین استقبال کردم چرا که دوست دارم از تک تک لحظه هایی که این آدم هنوز هست و کار می کند، استفاده کنم، هر چند اگر نقش کوتاه باشد یا متفاوت نباشد یا هر چیز دیگری.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

احساس من در آن 4، 5 ماهی که با ایشان کار کردم این بود که باید از هر لحظه ای که با این انسان با ارزش کار می کنم و در کنارش هستم استفاده کنم حتی اگر یک پلان سر صحنه کارش باشم و پشت دوربینش را ببینم، دیالوگ هایش با بازیگرانش را بشنوم، هندل کردن و دکوپاژ سر صحنه اش را ببینم خیلی بهتر از این است که نبینم و بگویم نقش برای من مهمتر است. در نتیجه ترجیح دادم حضور داشته باشیم و آن بخش را هم از نزدیک ببینم حتی اگر که فیلم خیلی مورد علاقه ام نباشد. البته «نارنجی پوش» به نظر من فیلم بدی نبود و نگاه متفاوتی داشت هر چند برخی منتقدان آن را دوست نداشتند و روی خوشی به کار نشان ندادند. نقش برای من چیز ویژه ای نداشت و خود آقای مهرجویی هم این را می گفتند. به اضافه اینکه آقای مهرجویی هم احتیاج داشت با من فیلم کار کند چون ما قرار بود «مرد اسباب بازی فروش» را با هم کار کنیم؛ فیلمی که قرار بود من و حامد بهداد نقش های اصلی آن باشیم اما آن فیلم به خاطر هزینه های بالایی که داشت ساخته نشد و من سر تئاتر ایشان رفتم ولی واقعا احتیاج داشتم که یک فیلم با ایشان کار کنم هر چند نقشم عادی و کوتاه باشد.

آن چیزهایی که انتظار داشتید از او بگیرید را گرفتید؟

- اتفاقی که راجع به بزرگانی مثل آقای مهرجویی می افتد ممکن است در خروجی فیلم، یعنی وقتی فیلم را می بینی، نتیجه کار خیلی ویژه نباشد و مثلا از آقای مهرجویی دوباره «هامون»، «پری» و «لیلا» نبینی اما به همان اندازه از او چیزی یاد می گیری. با این بزرگان ممکن است بازیگر تنها فرصت بازی در یک پلان را پیدا کند ولی سر آن پلان جمله ای به بازیگرش بگوید که آن جمله برای منِ بازیگر، تا آخر عمرم کافی باشد.

من این تجربه را با سه فیلمساز داشتم. یکی آقای علیرضا داوودنژاد که با هم فیلم بلند هم کار کردیم اما شاید 3 تا جمله او بوده است که من را دگرگون کرده است و همیشه در گوشم زنگ می زند. بعد از آن هم تجربه همکاری با آقای کیومرث پوراحمدی و آقای داریوش مهرجویی به همین ترتیب بود. اینها آدم هایی هستند که هیچ وقت به من درس مستقیم نمی دهند و همیشه درس هایشان را غیرمستقیم می گویند اما بازیگر باهوش می تواند این درس های غیرمستقیم را بفهمد و بگیرد. اگر بنشینی و منتظر باشی که چیزی بهت آموزش داده شود، هرگز این اتفاق نمی افتد.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

البته تنها مثال من «نارنجی پوش» نیست. به نظرم نقش شما در «گزارش یک جشن» هم نقشی متفاوت و خاص نبود و البته این توضیح را بدهم که فکر نمی کنم صرفا بازیگر خوب، بازیگری است که نقش متفاوت و خاص را خوب بازی می کند. بازیگر خوب هر نقشی را چه متفاوت و چه غیرمتفاوت خوب بازی می کند.

- من در یک سال هم فیلم «پریناز» و هم فیلم «گزارش یک جشن» را داشتم. در «پریناز» خیلی متفاوت هستم در حدی که حتی وقتی خودم، خودم را می بینم کمی سختم است که بپذیرم این من هستم و این را به جرات می گویمچون گریم آقای اسکندری شاهکار است.

نقش شما در آن فیلم چیست؟

- یک دختر شهرستانی که ته لهجه قمی دارد، دماغ گنده ای دارد، 3 تا بچه دارد و یکی دیگر هم حامله است ولی سعی می کند شهری باشد و شهری رفتار کند. او سریال های فارسی 1 را دنبال می کند و عاشق سالوادور است و یک ذره مایه های طنز و کمدی دارد. نقش شوهرم را هم آقای فرهاد آئیش بازی کردند.

تفاوت سنی زیادی دارید. در فیلم هم این تفاوت سنی محسوس است؟

- بله این تفاوت سنی وجود دارد ولی به کمک گریم، زن و شوهر بودن این دو نفر باورپذیر است. این زن کمی حال خرافی دارد، کمی مذهبی است، کمی نیست و خلاصه از این حال های عجیب و غریب دارد و اصلا فیلم، فیلم عجیبی است.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

جزو نقش های اصلی فیلم است؟

- بله. من خیلی غصه خوردم که «پریناز» به جشنواره راه پیدا نکرد و بعد هم توقیف شد. هم آن کار توقیف شد و هم «گزارش یک جشن». درباره «گزارش یک جشن» من از وقتی که دانشجو بودم و حتی قبل تر از آن عاشق فیلم های آقای حاتمی کیا بودم. موقعی هم که «گزارش یک جشن» را به من پیشنهاد کردند جدای از اینکه اصلا فیلم خوب می شود یا نه، به صرف حضور آقای حاتمی کیا رفتم و خیلی هم تجربه خوبی بود.

به هر حال موضوع فیلم، موضوع سیاسی روز بود و حساسیت های زیادی از جانب گروه ها و نهادهای مختلف و به خصوص مردم روی آن وجود داشت. شما ترسی نداشتید که حضورتان در این فیلم باعث قضاوت های سیاسی و ارزشی دیگران در مورد شما شود؟

- اصلا قرار نبود این فیلم سیاسی باشد، این را صادقانه و واقعا می گویم. همانطور که واقعا تا روز فیلمبرداری سکانس های پایانی قرار نبود آن سکانس ها را با دوربین های موبایل بگیریم؛ قرار بود آن صحنه های پایانی هم مثل همه فیلم با دوربین عادی فیلمبرداری شود. این ماجرای موبایل و دوربین های پنهانی و بالای ساختمان و اینها، درست است خیلی جذاب، تاثیرگذار و خوب از کار درآمد اما حتی خود آقای حاتمی کیا هم فکر نمی کرد اینها اینقدر مشکل ساز و دردسرساز شوند. من فکر نمی کنم او اگر می دانست که این سکانس های پایانی اینقدر دردسرساز خواهد شد هیچ وقت این ریسک را نمی کرد که بیاید کل فیلم را به خاطر آنها در معرض توقیف قرار دهد. خیلی من سر این 2 تا فیلم زحمت کشیدم چون تا کارم هم با هم تداخل پیدا کرد و 4 روز تمام من یک چشمم اشک بود و یک چشمم خون؛ از این ور می رفتم روزکاری و از آن ور شب کاری، 24 ساعته کار می کردم. هر جفت آنها هم توقیف شد.

البته باز حداقل «گزارش یک جشن» در جشنواره نمایش داده شد. خیلی زحمت کشیدم، خیلی. بعد از آن فکر کردم که این خیلی خوب است که آدم بخواهد اینقدر کار کند و دیده شود ولی به چه قیمتی؛ من ترجیح می دهم همان سالی یک فیلم بی دغدغه و آرام خودم را داشته باشم که البته باز هم من آرام نمی نشینم من نمی توانم سراغ سوژه های روزمره و عادی بروم. الان همین فیلم «هیس ... دخترها فریاد نمی زنند» خانم پوران درخشنده هم که بهترین فیلم از نظر مخاطبان در این جشنواره انتخاب شد از نظر تم اصلی کار و فیلمنامه و سوژه، کار متفاوتی تا به امروز ما راجع به آن فیلم نساختیم و اینقدر صریح راجع به آن حرف نزدیم.

به نظر برای شما هم تجربه کاری متمایزی در کارنامه کاری تان است. علاوه بر نقش اول بودن، قهرمان داستان هم هستید؟

- بله و سر این فیلم هم من خیلی اذیت شدم.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

چطور همکاری شما و خانم درخشنده شکل گرفت؟

- خانم درخشنده در ابتدا اصلا تصمیمشان این بوده که برای این نقش بازیگر آشنا و شناخته شده نگذارند و به اصطلاح از نابازیگر استفاده کنند. گویا از 800 نفر هم تست می گیرندتا اینکه یک روزی روزنامه بانی فیلم عکس من را در «نارنجی پوش» چاپ می می کند و خانم درخشنده عکس را که می بینند از اطرافیانشان پرس و جو می کنند که این خانم کیست و می گویند طناز طباطبایی.

البته «مرهم» را قبلا از من دیده بودند ولی در عکس نمی شناسند که من همانی هستم که در «مرهم» بازی کرده ام. بعدها به من گفتند اتفاقا هم آن فیلم و هم بازی من را خیلی دوست داشتند. بعد که دستیارهایشان می گویند که این فلانی است می گوید که زنگ بزنید بیاید دفتر. به من زنگ زدند و من به دفترشان رفتم. یک درگیری هم من آن موقع داشتم که مجبور شدم عذرخواهی کنم و نتوانستم بپذیرم. یک هفته ای گذشت و مشکلات من از یک طرف حل شد و از طرف دیگر هم خانم درخشنده دوباره پیگیری کردند و بالاخره دست سرنوشت و تقدیر باعث شد که این کار را انجام دهم.

ایشان بعد از اینکه من را انتخاب کردند ترجیح دادند بازیگر پسر فیلم را ناآشنا بگذارند، به اضافه اینکه با خانمی هم صحبت کرده بودند ولی به این نتیجه رسیده بود که نقش آن دختر نقش خیلی سختی است و بهتر است به یک بازیگر حرفه ای آن را بسپارد. چون باید خیلی تجربه بازیگری به کمک بازیگر بیاید و هر کسی نمی توانست آن را بازی کند. فکر می کنم این نقش می توانست ضربه های روحی و عاطفی و حسی شدیدی به یک نابازیگر بریزند که از سینما و بازیگری زده می شد و همینطور برای خود فیلم هم ریسک بزرگی محسوب می شد. چون هیچ تضمینی وجود نداشت که بشود این نقش را با یک نابازیگر درآورد.

برای رسیدن به این نقش چه کردید؟

- من در این کار صرفا به تعریف های خانم درخشنده اکتفا کردم و هیچ زنی را که این ماجرا را تجربه کرده باشد اما از نزدیک ندیدم. چون حتی خواندن فیلمنامه هم برایم درناک، سخت و بغرنج بود و اصلا نمی توانستم تصور روبرو شدن با آدمی را داشته باشم که این عذاب را از سر گذرانده است. حتی ما در اعترافات بازپرسی نمی توانستیم همه اعترافات را بگوییم، در فیلم هم نگفتیم و موسیقی روی برخی صحنه ها می آید.

فیلم تان بهترین فیلم از نگاه تماشاگران شد. منتقدان هم با این همه نقدهایی که به این فیلم دارند، معتقدند بهترین فیلم پوران درخشنده تا امروز است. شما چه فکر می کنید؟

- منهم معتقدم بهترین فیلم خانم درخشنده است و بهترین بازی من تا به امروز. سخت ترین فیلمی است که من تا امروز کار کردم و به خاطر سوژه آن، تجاوز، شیوه طرح آن خیلی مهم بود و ما باید لب مرز حرکت می کردیم تا اصلا بتوان این موضوع را مطرح کرد. اگر هر فیلمساز دیگری جز خانم درخشنده این فیلم را می ساخت ممکن بود از پس کار برنیاید یا کار توقیف شود. هوشمندی خانم درخشنده همین حرکت ظریف او روی لبه تیغ بود، متن خوبی هم داشت و من تصورم بر این بود که فیلم خوبی می شود.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

حالا که به اینجا رسیدیم بگذارید بپرسم اصلا هدف شما از بازیگری چیست؟ برای رسیدن به چه چیزی بازی می کنید؟

- برای من بازیگری زندگی است. بازیگری خلاقیت است یعنی تصویر و تجسم است. روزی که من از خواب بیدار شوم و تصور و تجسمی در ذهن نداشته باشم و احساس کنم من موجودی فرسوده و به دردنخورم و هیچ ایده خلاقی نداشته باشم، آن روز باید بمیرم. بازیگری برایم بهانه ای است برای جذاب تر زندگی کردن چون اگر یک روز زندگی عادی و بدون هیچ خلاقیتی داشته باشم، دیوانه می شوم.

نقش شیرین نعیمی در «هیس ...» از آن دست نقش هایی است که برای هر بازیگری هم امکان دیده شدن را فراهم می کند و هم خطرناک است. خطرناک به این جهت که ممکن است سایه آن همیشه روی بازی های بعدی شما بیفتد. زمانی که این نقش را انتخاب کردی به این مسئله فکر کردی؟

- زمانی که «صداها» را بازی کردم همه گفتند که نقش معتاد دیگر روی تو می ماند. بعد از آن 2، 3 تا کار دیگر بازی کردم که در آنها نقش معتاد نداشتم. تا نوبت به معتاد «مرهم» رسید که دست کم خودم فکر می کنم خیلی متفاوت با معتاد «صداها» بود و سعی کردم شکل دیگری از بازیگری را ارائه دهم که در «صداها» مخاطب از من نادیده بود. اصرار من بر تفاوت دقیقا همین نقطه است و همه تلاشم بر این است که با جستن به این ور و آن ور و حضور در تئاتر، سریال، نقش کوتاه و بلند در سینما و همه اینها هم ذهن خودم و هم ذهن مخاطب را با یک نوع بازی عادت ندهم و متوجه تفاوت ها کنم.

این مطلبی که می گویم را شاید خیلی ها قبول نداشته باشند و روش دیگری داشته باشند اما من جزو آن دسته بازیگرانی هستم که اعتقاد دارم نباید طناز طباطبایی باشم که «شیرین نعیمی» را بازی می کند باید «شیرین نعیمی» باشم. نباید طناز طباطبایی باشم که «میلو» است باید همه تلاشم را کنم که خود «میلو» باشم و شبیه او رفتار کنم.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

این روش از بازیگری از نظر روحی و روانی بازیگر را خیلی فرسوده و آسیب دیده نمی کند؟

- بله، خیلی اذیت می کند. برای همین من کم کار می کنم چون هر روز از هر کاری چندین تار موی من را سفید می کند و در پروسه فیلمبرداری یک دفعه به خودم می آیم و می بینم که بخشی از موهایم کاملا سفید شده ولی با همه این فشارها با خودم فکر می کنم مگر من چند سال زنده ام و می توانم کار کنم. من اگر عمر متوسط خودم را 60 سال تصور کنم و از این زمان 40 سال آن را توانایی کار کردن داشته باشم ترجیح می دهم کم کار کنم و به روزی که خداوند برایم مقدر کرده است راضی باشم و در همین فرصت کم حداقل 5، 6 تا نقش ماندگار و خوب از خودم بر جای بگذارم.

برای بالا رفتن کیفیت بازیگری تان در زندگی روزمره تان چه می کنید؟

- بازیگری کار پیچیده و گسترده ای است و فقط به درست نگاه کردن و رویاپرداز و خلاق بودن ختم نمی شود. برای خوب بازی کردن باید چیزهای زیادی به خودت اضافه کنی. مثلا من همراه دوستانم هر جمعه برنامه ای داریم آن هم رفتن به گالری های شهر و گالری گردی است. هر جمعه تمام نمایشگاه های جدید را می روم و می بینم. یکی از تصویرهایی که سر فیلم «هیس ...» در لحظه فیلمبرداری سراغ من آمد، از دل همین گالری گردی ها بیرون آمد. در صحنه ای از این فیلم مامور زندان پنجره سلول من را باز می کند و می گوید که وصیتت را بنویس. من فکر کردم آن لحظه هیچ میمیکی نمی تواند پاسخگوی احساسات درونی آدمی باشد که الان باید وصیتش را بنویسد و ساعتی بعد هم قرار است بمیرد چه کار باید بکند. زجه بزند؟ خودش را بزند؟

من فکر کردم این صورتی است که سیاه می شود و فرو می ریزد بنابراین تنها کاری که کردم چادرم را روی سرم کشیدم که به سرعت کات دادند. من گفتم چرا؟ گفتند اصلا هیچی از صورتت دیده نمی شود گفتم مخصوصا این کار را کردم چون نمی خواهم صورتم دیده شود. خانم درخشنده یک نگاهی کردندکه چرا و من گفتم واقعا من الان باید چه عکس العمل و واکنشی نشان دهم که حق مطلب را ادا کرده باشم و این حجم از بار غم را برساند. این تصویر از دیدن عکس، مجسمه، نقاشی و هنرهای دیگر می آید. من بازیگر باید بتوانم از ذهن آدم های دیگر هم استفاده کنم من از خلاقیت یک نقاش یا مجسمه ساز و ... هم می توانم در کار خودم استفاده کنم. علاوه بر اینها سعی می کنم هر روز یک کار تکراری انجام ندهم و یکی از چیزهایی که در تئاتر کمی من را اذیت می کند همین است که هر شب باید کار تکراری انجام دهم. البته تکراری بودن آن تا قبل از زمان اجراست. موقعی که روی صحنه می روم درست است که یک قراردادهایی را باید هر شب اجرا کنم ولی می تواند حس کاملا متفاوتی از شب قبل داشته باشد.

هرگز به ازدواج فکر نمی کنم

این روزها مهمترین دغدغه طناز طباطبایی چیست؟

- کهنه نشدن. من از پیر شدن می ترسم. از ذهن پیر می ترسم. از جسم پیر می ترسم.

چند سالتان است؟

- 29، متولد سال 62 هستم اما این مربوط به سن من و لب مرز 30 بودن نیست. من 18 سالگی هم که گواهینامه گرفتم و فکر کردم که دیگر خیلی بزرگ شدم سریع این فیلم از ذهنم عبور کرد که یعنی دارم پیر می شوم و هر روز که جلو می روم بیشتر و بیشتر از این فرسودگی و کهنه شدن می ترسم.

خودم را از همه چیز در جهان بیشتر دوست دارم

هیچ وقت این ترس را هم دارید که وای الان 30 سالم شد. هنوز ازدواج نکردم یا هنوز بچه ای ندارم؟ نگران نیستید برای مادر شدن دیر شود؟

- این حرفی که الان می خواهم بگویم خیلی حرف رادیکالی است شاید خیلی ها با من مخالف باشند و البته خیلی مسئله شخصی است ولی تصورم این است که با ازدواج و بچه دار شدن و با هر چیزی که از این دست به من اضافه می شود انگار که من یک مرحله عقب می روم و این حس کهنگی به من دست خواهد داد که حالا دیگر الان تمام شدم و بچه ام از من مهمتر است. الان خودت نباید غاذا بخوری و اول باید بچه ات را سیر کنی. الان جیب خودت ممکن است خالی باشد اما جیب بچه ات باید پر باشد. خودت نباید فلان کار را کنی که شوهرت بتواند فلان کار را کند. الان مجبوری کار نکنی چون بچه کوچک داری و ... راستش را بخواهید من یک ذره خودخواهم، نه خیلی خودخواهم. این خیلی خودخواه بودن و ترس از کهنه شدن باعث می شود که محتاط باشم. همیشه دوست دارم جوان باشم و تازه باشم و همه چیز تازه باشد. این خیلی خطرناک است چون فکر می کنم اگر یک روزی کهنه شوم و به این باور برسم که کهنه شدم دچار افسردگی خیلی حاد می شوم که حتی ممکن است بلایی سر خودم بیاورم. همه آرزوی زندگی ام هم همین است که خداوند این تازگی را از من نگیرد.

و برای همین می خواهی این مراحل ازدواج و بچه دار شدن و تشکیل خانواده را بگذارید برای بعدتر؟

- نه اینکه بعدتر، اصلا هیچ وقت به آن فکر هم نمی کنم، هرگز. عشق مادر و فرزندی و عشق به خانواده، عشقی طبیعی و در نهاد بشر است ولی چیزی که من می گویم کمی متفاوت است. نمی دانم شاید من یک مقدار کمی خودشیفتگی بازیگری دارم و این چیزی است که به نظرم همه بازیگران دارند و اگر نداشته باشند اصلا نمی توانند بازیگر شوند. آن خودشیفتگی هم این است که من خودم را از هر چیزی در جهان بیشتر دوست دارم و فکر می کنم حتی اگر روزی بچه دار شوم باز هم خودم را بیشتر از او دوست خواهمداشت. آنقدر خودم را دوست دارم که حاضر نمی شوم این همه سختی به خودم بدهم که عشق دیگری را تجربه کنم. آن عشق را خودم به خودم دارم.

ازدواج هنرمندان با یکدیگر و تشکیل زوج هنری، رواج بسیار دارد. گرچه این امر در هالیوود با شایعات و اختلافات بسیار همراه است، اما زوج‌های هنرمند ایرانی توانسته‌اند زندگی خوبی را رقم بزنند و الگویی از خانواده ایرانی بسازند.

به گزارش ایسنا، نامه در ادامه نوشت: در بین هنرمندان ایرانی، کم نیستند کسانی که شریک زندگی خود را از دنیای هنر انتخاب کرده و زندگی مشترک خود را اینگونه رقم زده‌اند. ازدواج هنرمندان گرچه خبرهای بسیار با خود به همراه دارد، اما همواره یکی از جذاب‌ترین بخش زندگی هنرمندان است. نکته جالب توجه در این گونه ازدواج‌ها، پرورش فرزندان هنرمند است تا جایی که لیلی رشیدی و باران کوثری از جمله بازیگران مطرح سینمایی هستند. در ادامه این مطلب می‌توانید با برخی از زوج‌های هنری آشنا شوید.

علی مصفا و لیلا حاتمی

علی مصفا و لیلا حاتمی، شناخته‌شده‌ترین زوج هنری‌اند که هر دو در خانواده هنری پرورش یافته‌اند. علی مصفا فرزند مظاهر مصفا و دکتر امیربانو کریمی است و لیلا حاتمی نیز تنها فرزند علی حاتمی و زری خوشگام است. حاصل ازدواج این دو زوج هنری، مانی و عسل است. آخرین کار هنری علی مصفا بازی در فیلم «گذشته» به کارگردانی اصغر فرهادی است و در حال حاضر نیز فیلم «پله آخر» به کارگردانی وی اکران شده است. لیلا حاتمی نیز علاوه بر حضور در فیلم «پله آخر» در فیلم «سر به مهر» به کارگردانی هادی مقدم‌دوست نیز بازی کرده است.

جهانگیر کوثری و رخشان بنی‌اعتماد

جهانگیر کوثری را علاوه بر تهیه‌کنندگی سینما، بیشتر به عنوان گزارشگر برنامه‌های ورزشی می‌شناسیم. او که فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی سینما از دانشکده هنرهای دراماتیک است، همسر رخشان بنی‌اعتماد و پدر باران کوثری است. بنی‌اعتماد نیز یکی از شناخته‌شده‌ترین کارگردانان، فیلمنامه‌نویسان و تهیه‌کنندگان زن است که در پرونده کاری او آثاری چون روسری آبی، گیلانه و خون‌بازی ثبت شده است.

رامبد جوان و سحر دولتشاهی

رامبد جوان، هنرپیشه، مجری و کارگردانی است که نامش همواره با شیطنت‌های خاص او همراه است. جوان که با نقش «فرید صباحی» در مجموعه خانه سبز شناخته شد، این روزها به خاطر بازی در فیلم «گناهکاران» به کارگردانی فرامرز قریبیان سیمرغ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از آن خود کرد. البته سحر دولتشاهی نیز از انتخاب در جشنواره فیلم فجر بی‌نصیب نبوده است و بازی در فیلم طلا و مس (همایون اسعدیان) برایش کاندیداتوری جایزه بهترین بازیگر نقش دوم زن را به همراه داشت.

نیما فلاح و سحر ولدبیگی

بدن نرم و نوع بازی نیما فلاح او را از سایر بازیگران متمایز می‌کند و همین موضوع باعث شد تا در مجموعه‌های طنزی چون ساعت خوش، جنگ 77 و ببخشید شما به خوبی بدرخشد و مدیری را از خود راضی نگه دارد. هرچند که سحر ولدبیگی نیز تا مدت‌ها در مجموعه‌های مدیری حضور داشت و به طنزهای پاورچین و نقطه‌چین جذابیت بسیار می‌بخشید.

مهراب قاسم‌خانی و شقایق دهقان

مهراب نویسنده مجموعه «پاورچین» بود و شقایق بازیگر این مجموعه. همین حضور باعث آشنایی‌شان و زمینه ازدواجشان را فراهم کرد. شقایق دهقان علاوه بر بازی در این مجموعه، کارهای غالبا طنزی چون مسافران، دزد و پلیس، ساختمان پزشکان و باغ مظفر نیز در پرونده خود دارد. مهراب قاسم‌خانی نیز که با نگارش مجموعه 90 قسمتی شناخته می‌شود نگارش مجموعه‌های بسیاری را در پرونده کاری خود ثبت کرده است. حاصل این ازدواج «نویان» است.

محمود پاک‌نیت و مهوش صبرکن

پاک‌نیت با فیلم «گشتی‌ها» به عرصه بازیگری وارد و با «روزی روزگاری» شناخته شد. او که نشان درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دارد، همسر مهوش صبرکن، بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر است.

حمید سمندریان و هما روستا

مرحوم حمید سمندریان را به حق پدر تئاتر می‌دانند چرا که هنرمندان بزرگی چون عزت‌الله انتظامی، رضا کیانیان، مهدی هاشمی، شهاب حسینی، قطب‌الدین صادقی و حمید فرخ‌نژاد زیر نظر او شاگردی کرده و درس آموخته‌اند. سمندریان بین سال‌ها 51 تا 57 به دعوت پروفسور رگن‌برگ استاد دانشگاه مونیخ و کارگردان تئاتر به انستیتو گوته دعوت شد و نمایش‌نامه‌های بسیاری را با بازیگران آلمانی روی صحنه برد. این هنرمند ارجمند، امسال از بین ما رفت و فعالیت‌های او را همسرش پی گرفته است. روستا علاوه بر فعالیت در رشته تئاتر، در فیلم‌هایی چون پرنده کوچک خوشبختی، از کرخه تا راین و تمام وسوسه‌های زمین نیز بازی کرده است. حاصل ازدواج این دو هنرمند، کاوه سمندریان است.

داوود رشیدی و احترام برومند

داوود رشیدی فارغ‌التحصیل کنسرواترا ژنو در رشته کارگردانی و بازیگری تئاتر و لیسانس حقوق سیاسی از همین دانشگاه است. رشیدی که کار خود را با بازی تئاتر آغاز کرده است، با فیلم فرار از تله به عرصه سینما وارد شد. او در آثاری چون کمال‌الملک و گل‌های داوودی حاضر شده و همواره به عنوان یکی از بزرگان سینمایی شناخته می‌شود. احترام برومند که بیش از بازیگری در اجرای برنامه‌های کودک دهه 50 شناخته می‌شود، خواهر مرضیه و راضیه برومند است. برومند همواره در کنار داوود رشیدی است و این زوج موفق توانسته‌اند فرزند هنرمندی چون لیلی را به جامعه هنری تحویل دهند. فرهاد دیگر فرزند آن‌هاست.

امیر جعفری و ریما رامین‌فر

جعفری در کنار بازیگری، طرفداری از تیم محبوبش را فراموش نکرده و همواره و در موقعیت‌های مختلف استقلالی بودنش را به همه یادآوری می‌کند. او که در کنار ریما رامین‎فر زوج محبوبی را تشکیل داده است، در فیلم‌هایی چون قاعده تصادف، نفوذی، بی‌پولی و مکس نیز بازی کرده است. رامین‌فر نیز با بازی در مجموعه پایتخت طرفداران بسیاری به دست آورده و این روزها همه منتظرند تا دومین مجموعه پایتخت را در ایام نوروز مشاهده کنند. رامین‌فر که مادر یک پسر 6 ساله است، برای حضور در مجموعه پایتخت فرزندش را برای مدتی تنها گذاشته و تلاش می‌کند تا بار دیگر اثری درخور از خود ارائه دهد.

پیمان قاسم‌خانی و بهاره رهنما

پیمان قاسم‌خانی را بیشتر با فیلمنامه‌هایی که نگاشته می‌شناسیم در صورتی که او در فیلم «زندگی مشتری آقای محمودی و بانو» بازی و این تجربه را نیز در پرونده هنری خود ثبت کرده است. البته پیش از آن قاسم‌خانی در فیلم عاشقانه‌ها نیز حاضر شده و از آموخته‌های علیرضا داوودنژاد بهره برده است. البته بهاره رهنما نیز علاوه بر بازیگری، نویسنده هم هست و همواره یکی از پای‌ثابت‌های نشریات. پریا، فرزند این زوج هنری است.

پژمان بازغی و مستانه مهاجر

پژمان بازغی بیش از مستانه مهاجر شناخته شده است. هر چه باشد بازغی بازیگر است و مهاجر در پشت صحنه و مسئول تدوین است. کار مهاجر در فیلم‌های زندگی خصوصی، دختر شاه‌پریون، سوت پایان، آتش بس و سوپراستار ستودنی است. بازغی نیز با اینکه فارغ‌التحصیل رشته مهندسی صنایع از دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی امیرکبیر است اما در نقش‌های خود به خوبی درخشیده تا جایی که آثاری چون ندارها، دولت مخفی، دوئل و سربازهای جمعه را در پرونده کاری خود ثبت کرده است.

مسعود رایگان و رویا تیموریان

زوجی هنری که بش از آنکه بازیگر سینما و تلویزیون باشند، بازیگر تئاترند و برای این هنر صحنه زحمات بسیار کشیده‌اند. البته رایگان در آثاری چون مدار صفر درجه، سقوط یک فرشته، سنتوری، خون‌بازی، گلچهره و بوسیدن روی ماه حاضر شده است و تیموریان نیز در فیلم‌های زندان زنان، گزارش یک جشن، سنتوری، شب دهم و کافه ستاره بازی کرده است. این زوج در مجموعه شمس‌العماره نقش زوج عاشق‌پیشه‌ای را بازی می‌کردند که در نوع خود، جالب و دیدنی بود.

امین زندگانی و الیکا عبدالرزاقی

الیکا عبدالرزاقی گرچه لیسانس ادبیات نمایشی دارد و در پرونده کاری‌اش آثار بسیاری ثبت کرد است، اما حضورش در مجموعه قهوه تلخ چنان زیبا بود که بسیاری او را برای بازی در همین نقش می‌شناسند. او که همچون بسیاری از بازیگران فارغ‌التحصیل آموزشگاه هنری استاد سمندریان است، در فیلم‌های فرزند صبح، ویلای من، میوه ممنوعه و مرد هزار چهره بازی کرده است. امین زندگانی هم که بازیگر سینما و تلویزیون است در آثاری چون ملک سلیمان، مختارنامه، معصومیت از دست رفته و روزگار جوانی بازی کرده است.

امین حیایی و نیلوفر خوش‌خلق

حیایی سال 70 با فیلم دو همسفر به دنیای بازیگری آمد و خوش‌خلق در سال 79 با فیلم مونس. حیایی که در پرونده کاری خود آثار بسیاری به ثبت رسانده است، جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۸۶ از آن خود کرد. البته حیایی به بازیگری اکتفا نکرده و وارد عرصه موسیقی نیز شده و تاکنون 2 آلبوم روانه بازار کرده است.

محمدرضا شریفی‌نیا و رز رضوی

با آنکه مدت‌ها از جدایی محمدرضا شریفی‌نیا و آزیتا حاجیان می‌گذرد، اما همچنان همگان همسر شریفی‌نیا را بازیگر نقش مادر دزد عروسک‌ها می‌دانند و خبر ازدواج او با رز رضوی کمتر رسانه‌ای شد. رز رضوی که سال پیش با شریفی‌نیا ازدواج کرده، این روزها در مجموعه کلاه پهلوی بازی می‌کند و در کنار شریفی‌نیا روزگار می‌گذارند. ملیکا و مهراوه شریفی‌نیا دختران شریفی‌نیا و حاجیان هستند و شریفی‌نیا از ازدواج دوم خود فرزندی ندارد.

محسن قاضی‌مرادی و مهوش وقاری

قاضی مرادی، فارغ‌التحصیل مدرسه عالی مدیریت تهران است و بازی در سینما را از سال ۱۳۵۱ با فیلم «حسن سیاه» کارش را آغاز کرده است. مهوش وقاری، همسر او نیز در فیلم‌های بسیاری بازی کرده و یکی از چهره‌های هنری شناخته می‌شود.

مهدی پاکدل و بهنوش طباطبایی

این زوج هر دو از دیار اصفهان وارد عرصه هنر شده‌اند و در نهایت با یکدیگر ازدواج کردند. پاکدل دانشجوی انصرافی رشته گرافیک دانشگاه آزاد، واحد تهران مرکز است و در مجموعه محمد(ص) به کارگردانی مجید مجیدی بازی می‌کند. بهنوش طباطبایی نیز لیسانس مهندسی کامپیوتر دارد و دوره بازیگری را در دانشگاه تهران گذرانده‌ است. تئاتر برهان آخرین کار مشترک این زوج هنری است که با استقبال بسیار مخاطبان روبرو شد.

فرهاد آئیش و مائده طهماسبی

آئیش از جمله بازیگرانی است که تحصیلات هنری خود را در آمریکا و انگلیس گذرانده و پس از 27 سال و در سال 76 به همراه همسر خود به تهران آمده است. بازی در فیلم‌های مکس، پوپک و مش‌ماشالله، زندگی با چشمان بسته و سریال قصه‌های در شهر از جمله کارهای اوست. طهماسبی نیز فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد رشته خبرنگاری با گرایش تئاتر و علوم سیاسی است. طهماسبی که علاوه بر بازیگری، کارگردانی تئاتر نیز انجام می‌دهد آثاری چون پارک‌وی، سنتوری و ماهی‌ها عاشق می‌شوند را در پرونده کاری خود دارد.

فلورا سام و مجید اوجی

مجید اوجی، تهیه‌کننده است و فلورا سام بازیگر. سام در مجموعه‌های شیخ مفید، روزهای زندگی، همسایه‌ها، شبی از شب‌ها، نشانی و ماه عسل ایفای نقش کرده‌ و سریال توطئه فامیلی، آخرین کار اوست؛ اثری که نگارش آن را نیز خودش بر عهده گرفت. فلورا سام در فیلم راز پنهان کارگردانی را نیز تجربه کرده است. مجید اوجی نیز تهیه‌کننده فیلم‌هایی چون توطئه فامیلی، ماه عسل و نشانی بوده است.

تهمینه میلانی و محمد نیک‌بین

تهمینه میلانی که همگان او را به عنوان کارگردان می‌شناسند، در پرونده کاری خود فیلمنامه‌نویسی، منشی صحنه، طراحی صحنه و لباس و تهیه‌کنندگی فیلم را نیز تجربه کرده است. محمد نیک‌بین تهیه‌کننده بیشتر آثار اوست و این زوج هنری دختری به نام جینا دارند.

روانشناسی و زندگی بهتر

حسادت فرزند بزرگ تر به کوچک تر را چه کنیم؟

احساس جنسی کودک را زود بیدار نکید.

حسادت فرزند بزرگ تر به کوچک تر را چه کنیم؟

اضافه شدن فرزند جدید به خانواده حرکت بزرگی است. والدین باید به فرزندان بزرگ تر خود کمک کنند تا با حس حسادت به فرزند کوچک تر مبارزه کنند.

اضافه شدن فرزند جدید به خانواده حرکت بزرگی است. والدین باید به فرزندان بزرگ تر خود کمک کنند تا با حس حسادت به فرزند کوچک تر مبارزه کنند. یعنی وظیفه والدین در این مرحله از زندگی بیشتر می شود. پیش از تولد باید ذهن فرزند خود را برای آمدن یک خواهر یا برادر دیگر آماده کنید. بسیار طبیعی است که هنگام ورود عضو جدید به خانواده، فرزند بزرگ تر کمی از مرکز توجهات خارج شود.

با کمی تلاش و توجه ما برای از بین بردن این حسادت می توان تا حدی این حس حسادت را کاهش داد. در همین راستا، در این مطلب 6 روش برای کمک به فرزند بزرگ تر را برایتان نقل کرده ایم تا کمتر به فرزند تازه متولد شده حسادت کند.

کمک به فرزندان بزرگ برای مقابله با حسادت به فرزند کوچک تر

1. تعیین زمان مجزا برای هر دو نفر

به طور مثال، در طول روز که نوزاد تازه متولد شده خواب است، می توانید با فرزند بزرگ تر خود به تنهایی صحبت کنید. اما بهترین کار این است که روزی را در هفته تعیین کنید و با فرزند بزرگ تر خود بیرون یا خرید بروید و در طول مسیر و هنگام خرید یا بازی با یکدیگر صحبت کنید.

2. به او بگویید که نوزادان چقدر خواهر/برادر بزرگ تر خود را دوست دارند

این واقعیت است که کودکان کوچک تر همیشه برادر یا خواهر بزرگ تر خود را دوست دارند. آنها سعی می کنند کارهای برادر/ خواهر بزرگ خود را تقلید کنند و با دیدن آنها و عکسشان بسیار هیجان زده و خوشحال می شوند. در اینجا وظیفه والدین این است که ین نکته را هر روز به روش های مختلف، مستقیم و غیر مستقیم به فرزند بزرگ تر خود یادآوری کنند.

3. اجازه دهید فرزند بزرگ تر در کارهای فرزند کوچک تر به شما کمک کند

کودکان بزرگ تر می توانند در مسایل ساده و جزئی همچون گرفتن پیشبند کثیف، پستانک یا ... به والدین خود کمک کنند اما کار بیشتری از آنها بر نمی آید. اما حتی اگر کار خاصی هم از عهده فرزند بزرگ تر ساخته نیست، سعی کنید در مورد نوازد جدید مسوولیت هایی به او بدهید. مثلا بگویید موهای او را مرتب کند. با این کار فرزند بزرگ احساس می کند در رشد و پرورش خواهر یا برادر کوچک تر خود نقش داشته است.

4. اجازه دهید فرزند بزرگ از کمک کردن شانه خالی کند

درست است که فرزند بزرگ تر می تواند تا حدی (حتی خیلی کم) به شما در نگهداری نوزادتان کمک کند، اما باید به یاد داشته باشید این مسوولیت آنها نیست. اگر از او خواستید تا به شما کمک کند و او از این کار سرباز زد، او را مجبور نکنید. باید اجازه دهید که همیشه احساس خوبی به برادر/خواهر کوچک تر خود داشته باشد.

5. گاهی همچون نوزاد با فرزند کوچک خود رفتار کنید

یکی از مهم ترین مسایلی که فرزندان بزرگ تر با آنها درگیر هستند این است که دیگر نوزاد و در مرکز توجه نیستند. برای از بین بردن این احساس می توانید به او در انجام کارهایی که خودش به تنهایی از عهده آنها بر می آید، کمک کنید. همیشه به او یادآوری کنید که نخستین فرزند شماست. گاهی به او اجازه دهید سوار کالسکه شود یا مثلا غذای او را در دهانش بگذارید.

6. دوره خاطرات دوران نوزادی با کودک بزرگ تر

فرزند بزرگ تر خود را روی پاهایتان بنشانید و برای او از خاطرات دوران نوازدی اش تعریف کنید. آنها از این کار لذت می برند. به طور مثال، کارهای شیرین و جالبی که انجام می داده را برایش تعریف کنید و به یادش بیاورید که چه زمان های شادی را در کنار هم داشته اید. در همین میان نیز به او بفهمانید تا چه اندازه برای شما ارزش دارد و او را همچون خواهر/ برادر کوچک ترش دوست دارید.

توصیه‌ها و هشدارهای دکتر سوزان قلعه‌باغی درباره تربیت جنسی کودک

پدر و مادر نقش اصلی را در تربیت جنسی کودک به عهده دارند. آموزش زودرس، شتاب‌زده و ناشیانه مسایل جنسی به کودکان، هم‌اندازه به تاخیر انداختن این آموزش‌ها آسیب‌زاست. پای صحبت‌های دکتر سوزان قلعه‌باغی، دکترای مدیریت بهداشت درمان و استادیار دانشگاه آزاد اسلامی نشسته‌ایم تا در این باره بیشتر بیاموزیم و بتوانیم در تربیت جنسی کودکمان موفق شویم.

آیا ضرورتی برای شروع آموزش جنسی در بچه‌ها وجود دارد؟

چه درباره جنسیت با فرزندانمان صحبت کنیم و چه نه، روند غیررسمی آموزش جنسیتی از همان لحظه تولد ایجاد شده است. نحوه برخورد والدین با فرزندان، اسباب‌بازی‌ها، تلویزیون، بازی با همسالان و... پیام‌هایی را در مورد هویت و نقش جنسی به کودک انتقال می‌دهند اما برخی دیگر از مسایل جنسی هم باید به بچه‌ها متناسب سنشان آموزش داده شود.

آموزش‌ها باید از کی شروع شود؟

بچه‌ها معمولا حدود 3 سالگی از هویت جنسی خود، یعنی دختر یا پسر بودنشان، آگاهی می‌یابند و سوال‌هایی مانند «پسر هستم یا دختر؟» می‌پرسند. آنچه به شکل‌گیری رفتارهای صحیح و عادت‌های خوب کودک کمک می‌کند، عملکرد درست والدین است. متاسفانه به غلط تصور می‌شود بچه‌ها در این سن چیزی نمی‌فهمند و والدین با رفتار نسنجیده باعث بیداری جنسی زودرس در کودکان می‌شوند.

مگر بیدار شدن زودرس این حس در بچه‌ها چه اشکالی دارد؟

بیداری پیش از موعد میل جنسی، باعث اشتغال فکری کودک و توجه او به اموری می‌شود که در برنامه زندگی‌اش اصلا پیش‌بینی نشده است. او در دنیایی است که باید با کسب آگاهی‌ها و مهارت‌ها، خود را آماده زندگی و سازگاری با طبیعت و جامعه کند. فکر کودک باید به بازی و فراگیری مقدمات لازم برای زندگی از قبیل خواندن، نوشتن و... مشغول باشد. برخلاف اندیشه و مواضع فکری برخی از غربیان، نباید از بیداری جنسی زودرس کودکان استقبال کرد. البته این بدان معنا نیست که بخواهیم کودک را در رابطه با اعضای بدن خود غافل و جاهل نگه داریم، اما نباید به زور تصنع و تحریک هم در او بیداری و هوس جنسی پدید بیاوریم. بررسی‌های علمی هم نشان داده‌اند بیداری نابهنگام جنسی، زمینه‌ساز بروز پاره‌ای از هوس‌های نادرست، عادت‌های نامناسب و انحراف‌آمیز مانند خودارضایی، قرار دادن خود در معرض استفاده‌های جنسی و غریزی و بالاخره توسعه مفاسد و آلودگی‌هاست.

احساس جنسی کودک را زود بیدار نکنید

والدین با چه رفتارهایی باید از بروز این مشکل جلوگیری کنند؟

به دو طریق؛ مراقبت‌هایی که والدین باید در مورد روابطشان با هم داشته باشند و مراقبت‌هایی که در رابطه با فرزندانشان باید پیش بگیرند.

منظورتان داشتن روابط زناشویی دور از دید بچه‌هاست؟

نه فقط این نکته، چون همه پدر و مادرها روابط زناشویی?شان را دور از دید فرزندان خود (گرچه خردسال باشند) و کاملا محفوظ برقرار می‌کنند اما هنگام شوخی در حضور کودکان هم باید ضوابط اخلاقی رعایت شود. نباید تصور کرد کودکان خردسال از نوع روابط و مفاهیم مزاح‌ها و شوخی‌ها سر در نمی‌آورند، ‌گاهی اطلاعات ناقصی که از این طریق به دست می‌آورند، می‌تواند باعث آسیب‌ها و احیانا بیداری نابهنگام جنسی آنها شود. مهم‌تر از این تماشای تلویزیون است که فرهنگ آن در خانواده‌های ما اشکال دارد.

لطفا در این مورد بیشتر توضیح ‌دهید؟

پدر و مادر نباید هنگام تماشای فیلم، به خصوص فیلم‌ها و سریال‌های ماهواره‌ای، از کودکشان غافل شوند. آنها باید بدانند رسانه‌ها تاثیر مهمی ‌بر پرورش جنسیت فرزندانشان دارد. برای کودکی که هر آنچه شما می‌بینید، تماشا می‌کند، سخت است بیاموزد مسایل جنسی، خصوصی است. وسایل ارتباطی الکترونیکی مانند اینترنت نیز اغلب ارزش‌ها و اخلاقیات والدین را تایید نمی‌کنند. متاسفانه رسانه‌ها در آموزش جنسی فرزندان ما نقش فعالی دارند و از میان رسانه‌های مختلف، تلویزیون - به‌خصوص شبکه‌های ماهواره‌ای - بیشترین تاثیر را در زندگی بچه‌ها می‌گذارد. لازم است به برنامه‌هایی که کودکان تماشا می‌کنند نظارت داشت و آنها را با نگاه انتقادی دید. بسیاری از الگوها و محتویات فیلم‌ها که به ذهن کودکان نفوذ می‌کند، اخلاقی نیست بنابراین باید مراقب بود محتوای فیلم‌ها برای سن فرزندان مناسب باشد. حتی کودکان برنامه‌هایی که تلویزیون خودمان پخش می‌کند را هم نباید بدون نظارت والدین تماشا کنند.

شاید یکی از مشکلاتی که باعث این اتفاق می‌شود دیر خوابیدن بچه‌ها باشد.

متاسفانه این اشکال بزرگ در برنامه زندگی بیشتر خانواده‌ها وجود دارد. برنامه خواب کودک باید طوری تنظیم شود که یک ساعت زودتر از والدین بخوابد. او از کودکی باید به این موضوع عادت کند. بهتر است اتاق کودک حداکثر تا 6 سالگی از پدر و مادر جدا شود ولی دور از دسترس والدین نباشد. بچه‌ها را از همان خردسالی باید عادت داد هنگام ورود به اتاق پدر و مادر در بزنند و اجازه بگیرند.

داشتن پوشش مناسب در خانه هم در این زمینه مهم است؟

بله، ‌راحتی در خانه به این مفهوم نیست که پدر و مادر حجب و حیا را فراموش کنند یعنی داشتن پوشش مناسب در حضور کودکان ضروری است. ایجاد حجب و حیا در فرزندان برای تربیت درست جنسی کودکان لازم است و نباید آن را کوچک شمرد. حجب و حیا در بسیاری از فرهنگ‌ها و دیدگاه‌های صاحبنظران مهم شمرده می‌شود. «کوچتکف»، نویسنده کتاب «روان‌شناسی تربیت جنسی» می‌گوید: «پرورش حیا در کودکان همان تربیت صحیح احساس جنسی است» و «سایف»، پزشک معروف روسی هم معتقد است حجب و حیا باقیمانده بربریت نیست، بلکه حاصل پرارزش فرهنگ و تمدن است.

منظورتان از مراقبت در رابطه با کودکان چیست؟

منظور مراقبت‌هایی است که باعث می‌شود احساس شهوانی بی‌موقع بیدار نشود و عادت ناپسند جنسی در کودکان به وجود نیاید. مثلا مادر حین شستشوی کودک نباید زیاد او را دستمالی کند. در مورد لباس بچه‌ها، از سنین3 سالگی به بعد باید لباس کودک به نوعی حاکی از جنسیت او باشد و چسبان و تنگ نباشد زیرا باعث تحریک و خارش بدن می‌شوند و کودک را وادار می‌کنند مدام خود را بخاراند. ضروری است به کودک تفهیم شود درست نیست بدن خود را دستکاری کند یا دیگران حق ندارند به بدن او دست بزنند. این آموزش باید به‌تدریج و آرام و بدون هیچ‌گونه تهدیدی انجام شود. بچه‌ها گاهی با آلت تناسلی خود بازی می‌کنند ولی نباید آنها را برای این کار تهدید یا تنبیه کرد. می‌توان هر بار که سرگرم این کار است به آرامی‌ او را از این خطا بازداشت و اسباب‌بازی یا شی دیگری در اختیارش گذاشت تا بدون حساس شدن توجهش از آن موضوع دور شود.

بهداشت و زیبایی و فشن

تلاش دختران ایرانی برای «باربی شدن»

پای آرایشگران زنانه در کفش پزشکان زیبایی

قبل از فر کردن موهایتان بخوانید

خطرات استفاده از مژه مصنوعی

ارتباط بين شامپو و شوره سر

پوستی بسیار صاف و زیبا داشته باشید با...

جدیدترین راه لاغری هم کشف شد

آیا الكترولیز،موها را برای همیشه از بین می برد؟

با خوشبو کننده طبیعی بدن آشنا شوید

ترفندهای زیبایی مخصوص خانم های شاغل

درمانی سریع برای از بین بردن جوش صورت

هفت راز داشتن پوستی زیباو درخشان

بهترین توصیه های آرایشی برای پوشاندن عیب های صورت

توصیه هایی برای آب کردن سریع شکم

درباره کرم های ضد چروک چه می دانید؟

لایه برداری پوست در منزل

معجزه عسل در سلامت و شادابی پوست

رژیم غذایی مناسب، هنگام آلودگی هوا

«ممنون، میل ندارم. برنج کم می‌خورم. میلی به گوشت قرمز ندارم. شب‌ها شام نمی‌خورم. به جای پروتئین، سالاد می‌خورم و...» شنیدن این جملات از زبان دختران و زنان ایرانی در سال‌های اخیر به رواج بی‌اشتهایی‌های عصبی و دامن زدن به توهم چاقی میان آن‌ها کمک کرده است. موضوعی که بیش از هر چیز، شاید ریشه در باورها و خرده فرهنگ‌های غلط جامعه داشته باشد و جامعه زنان ایرانی را درگیر مشکلاتی اساسی در زندگی کند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از قانون ؛ روزگاری نه چندان دور، قبل از اینکه اختلالاتی نظیر «بی‌اشتهایی روانی» در دختران جوان و «توهم» خود زشت پنداری راه خود را در میان افراد جامعه باز کنند، زیبایی افراد بر حسب میزان اضافه وزن سنجیده می‌شد. در آن دوران بر اساس جهل ناشی از در دسترس نبودن اطلاعات پزشکی، کمتر کسی انواع و اقسام بیماری‌ها و مرگ و میرهای زودهنگام و بی‌دلیل را به اضافه وزن و خطرات ناشی از آن ربط می‌داد.

امروزه اما آنچه به عنوان زنگ خطر برای جوامع مدرن و در حال تغییر و ساکنان آن به صدا درآمده است، هشدار در برابر تمایل شدید برخی از دختران جوان به کاهش وزن بیش از حد و عوارضی است که به اندازه آسیب‌‌های ناشی از اضافه وزن خطرناک هستند. این اختلال که بنا به گفته کار‌شناسان با نام بیماری «بی‌اشتهایی عصبی» شناخته شده، با سوق دادن افراد به سوی مجموعه‌ای از عوارض پزشکی، از بالا‌ترین میزان خطر مرگ و میر در بین سایر اختلالات روان‌شناسی برخوردار است.

رواج رژیم‌های غذایی غلط در زنان

سامان توکلی، روانپزشک و روان درمانگر، در گفت‌و‌گو با «قانون» از بیماری بی‌اشتهایی عصبی به عنوان یکی از انواع اختلالات روانپزشکی نام برده و با تاکید بر اینکه تمایل به کاهش وزن در افراد همواره دلیل بر ابتلا به این اختلال نیست، از اشتغال ذهنی بیش از حد افراد با افزایش وزن و چاقی، داشتن تصویر ذهنی تحریف شده از بدن خود، کنترل شدید کالری‌های مصرفی، افراط در ورزش و رفتارهایی که منجر به دفع مواد غذایی می‌شوند، و امتناع از رسیدن به وزن متناسب با سن و قد، به عنوان ویژگی‌های این اختلال نام می‌برد. توکلی، سن معمول برای آغاز ابتلا به بی‌اشتهایی روانی را به طور معمول در دوران نوجوانی و اوایل جوانی ذکر و اشاره می‌کند که اغلب بیماران مبتلا به این اختلال را زنان تشکیل می‌دهند. به گفته وی بسیاری از این افراد به بیماری خود آگاهی ندارند و همین موضوع باعث می‌شود که‌گاه تا مدت‌های طولانی برای درمان مراجعه نکنند. با این ترتیب، بسیاری از این افراد ممکن است زمانی به متخصصان سلامت روان مراجعه کنند که بر اثر مزمن شدن اختلال‌، درگیر علایم شدید روحی و جسمی‌ناشی از کاهش وزن و به هم خوردن تعادل شیمیایی و آنزیمی‌و هورمونی بدن شده باشند.

حتی ممکن است در این حالت هم نیز به اجبار خانواده و بدون تمایل شخصی برای درمان مراجعه کرده باشند، که این فقدان تمایل شخصی در کنار طولانی شدن مدت بیماری، روند درمان را با دشواری‌های خاصی همراه می‌کند. به گفته وی، بخش قابل‌توجهی از بیماران مبتلا به اختلال بی‌اشتهایی عصبی دارای ویژگی‌های شخصیتی وسواسی، و دارای صفاتی مانند میل به بی‌نقص گرایی هستند و همراهی قابل‌توجهی بین این اختلال با اختلال افسردگی عمده، اختلال وسواسی ‌ـ اجباری و اختلالات روانپزشکی دیگر وجود دارد. این روانپزشک در پاسخ به «قانون» در رابطه با عوامل موثر در بروز این اختلال تاکید می‌کند که در بروز این بیماری نیز مانند اغلب بیماری‌ها و اختلالات روانپزشکی، عوامل متعدد و پیچیده‌ای از جمله عوامل زیست‌شناختی، روانی و اجتماعی سهم دارند. بنابراین، نمی‌توان یک عامل خاص را با قطعیت به عنوان علت این اختلال ذکر کرد.

اما آنچه از یافته‌ها برمی‌آید این است که عوامل ژنتیک، بیولوژیک، هورمونی، ویژگی‌های شخصیت فردی مثل شخصیت وسواسی، عوامل اجتماعی و فرهنگی مانند ارائه استانداردی خاص برای اندام ایده‌آل که اغلب در رسانه‌های تصویری ارائه می‌شوند، از عوامل موثر در بروز این بیماری هستند. حتی شکل و اندام عروسک‌های باربی از ابتدا برای کودکان به عنوان معیار زیبایی پذیرفته و درونی می‌شود و این کودکان با رسیدن به دوره نوجوانی تلاش می‌کنند با آن تصویر، همانند سازی کنند. »

مرگ زودرس زنان در بی‌اشتهایی روانی

توکلی، میزان مرگ و میر در اختلال بی‌اشتهایی روانی را حدود ۱۰ درصد ذکر می‌کند که یکی از بالا‌ترین میزان مرگ و میر در اختلالات روانپزشکی است. وی با اشاره به اینکه افراد مبتلا ممکن است برای کنترل و کاهش وزن از ورزش‌های افراطی، رژیم‌های غذایی بسیار محدود، یا مصرف داروهایی برای دفع مواد غذایی خورده‌شده، یا بالا آوردن غذا بلافاصله بعد از خوردن، و نیز استفاده از داروهایی که باعث سوخت مواد غذایی در بدن می‌شوند استفاده کنند که به این شکل، مواد لازم برای عملکرد طبیعی بدن تامین نمی‌شود.« خدیجه رحمانی»، استاد تغذیه دانشگاه شهید بهشتی نیز در گفت‌و‌گو با« قانون»، از سوء تغذیه شدید در پی کاهش وزن بی‌اندازه و عواقب جبران ناپذیر آن می‌گوید.

به گفته این استاد دانشگاه، در پی کاهش وزن، سوءتغذیه، و در اغلب موارد ابتلا به افسردگی، پیام‌هایی که موظف به انتقال احساس گرسنگی به مغز هستند رفته رفته از بین می‌روند و منجر به بی‌اشتهایی هر چه شدید‌تر می‌شوند، و فرد بدون اینکه نیازی به کنترل وعده‌های غذایی خود داشته باشد، تمایل به مصرف مواد غذایی را از دست می‌دهد. رحمانی در ادامه از کم قاعدگی یا فقدان قاعدگی در زنان و دختران، کمبود انواع ریز مغذی‌ها و ویتامین‌ها به خصوص ویتامین B۶، که در انتقال پیام‌های عصبی نقش دارد، ضعف سیستم ایمنی و متعاقب آن افزایش سرعت ابتلا به بیماری‌های عفونی دیر بهبود یا تکرر این بیماری‌ها که بسته به شدت ضعف بدن متفاوت خواهد بود، اختلال اکترولیت‌ها به خصوص سدیم و پتاسیم که نامنظم شدن ضربان قلب و ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی را در پی خواهد داشت و همچنین کمبود آب در بدن افراد مبتلا، به عنوان عوارض این بیماری نام می‌برد که در طولانی مدت به سختی قابل جبران خواهد بود.

بستن فک و کاهش وزن

« میترا »دختر جوانی که این روز‌ها عزمی‌راسخ برای کاهش وزن دارد، می‌گوید که از تجمع چربی و اضافه وزن در برخی از نقاط بدنش ناراضی است. در نگاه اول البته خبری از اضافه وزن در او نیست، اما خودش عقیده دیگری دارد. در مورد اختلالی به نام بی‌اشتهایی عصبی توضیح می‌دهم. می‌گوید که چنین اسمی‌نشنیده اما دوستانی با این مشخصات فکری دارد که ورزش را در باشگاه و حیاط خانه و حتی اتاق خواب ترک نمی‌کنند. معتقد است یکی از این افراد، پس از هر وعده غذایی چند دور پیاپی در راه پله خانه سه طبقه‌شان می‌دود تا کالری‌های دریافتی را به میزان قابل توجهی از دست بدهد. هم چنین از یکی از اقوام شنیده که نوعی عمل جراحی برای بستن و سفت کردن فک وجود دارد. در این روش پس از بستن فک به وسیله جراحی، دهان تنها مقدار بسیار محدودی گشوده خواهد شد و عمل بلع را با دشواری مواجه خواهد کرد. به این ترتیب فرد طی مدتی محدود به کاهش وزن مورد نظر خود خواهد رسید. می‌پرسم به راستی روزی برای کاهش وزن حاضر است دست به چنین کاری بزند؟ باور آنچه می‌شنوم آسان نیست.

آماری از بیماران نیست

به گفته رحمانی، تمام عوارض ذکر شده در کنار هم، ممکن است احتمال اختلال‌های خلقی شدید و رفتار‌های پرخطر از قبیل خودکشی را در مبتلایان افزایش دهد که این احتمال بنا بر نتیجه تحقیقاتی که در خارج از کشور صورت گرفته بین یک الی ۲ درصد است. متاسفانه در ایران آماری از تعداد مبتلایان این بیماری نسبتا جدید یا عوارض حادث شده بر اثر آن در دست نیست. بی‌اشتهایی روانی به عقیده«توکلی» درمان‌پذیر است اما شرایط افراد و ناآگاهی از بیماری ممکن است روند درمان را با مشکل مواجه کند و شخصی که خود را بیمار نمی‌داند به سختی برای بهبودی قدم خواهد برداشت. توکلی از روان درمانی به عنوان درمان اصلی این بیماری نام می‌برد که طی آن به فرد برای پذیرش بیماری‌اش کمک می‌شود، سپس با مشارکت بیمار، خطاهای‌شناختی مرتبط با تصویر تحریف شده بدن و رفتارهای خاص مربوط به بلع یا دفع غذا اصلاح می‌شود.

به گفته این روان درمانگر، روان‌ درمانی ممکن است به صورت انفرادی، گروه درمانی، و خانواده درمانی به ویژه در افرادی با سنین پایین‌تر، کاربرد بیشتری دارد. همچنین دارودرمانی هم می‌تواند در بهبود این بیماری نقش داشته باشد. توکلی در خصوص بهترین زمان اقدام برای درمان می‌گوید: برای مقابله با این بیماری هرچه دیر‌تر اقدام شود، درمان طولانی‌تر و سخت‌تر خواهد بود. مزمن شدن اختلال و رفتارهای ناشی از آن، و آسیب جدی به سازوکار بدن در نتیجه سوء تغذیه درمان را پیچیده و سخت می‌کند و در این شرایط برای بازگرداندن وزن و عملکرد بدن به وضعیت طبیعی، نیاز مبرم به کار گروهی فشرده با کمک روانپزشکان، روان‌شناسان، متخصصان داخلی و تغذیه و سایر متخصصان وجود خواهد داشت.

خاطره قدیمی آرایشگرهایی که هم شکسته بند بودند و هم امور دندانپزشکی را تا حد کشیدن دندان با انبر انجام می‌دادند و در کنار آن به کار ختنه کردن کودکان هم مشغول می‌شدند شاید برای بسیاری از خوانندگانی که پا به دهه چهارم زندگی خود گذاشته‌اند، آشناست.

اگرچه تصور آن است که با تخصصی شدن مشاغل، آرایشگران چند منظوره هم به تاریخ پیوسته‌اند، اما با مروری بر آگهی‌های کوچه و خیابان، اینترنت و حتی نیازمندی‌های روزنامه‌ها می‌بینیم این آرایشگرانی که علاوه بر اصلاح و آرایش موی در امور پزشکی زیبایی نیز خود را مدعی می‌دانند، کم نیستند.

تقاضای روزافزون خانم‌ها برای بهره‌مندی از روش‌های جوان‌سازی و زیباسازی پوست منجر به این شده که برخی از آرایشگاه‌ها به فکر انجام اعمال زیبایی در آرایشگاه‌ها بیفتند و به کارهایی بپردازند که دخالت مستقیم در امور پزشکی محسوب می‌شود. براساس اظهارات مسئولان وزارت بهداشت، گزارش‌هایی مبنی بر دخالت آرایشگاه‌ها در امور پزشکی از جمله تزریق ژل زیر پوست، تاباندن اشعه لیزر به بدن و بوتاکس به دست آمده که در مواردی به فلج اندام افراد منجر شده است. اما هشدارهای این وزارتخانه نتوانسته مانع از سودجویی و سوءاستفاده برخی از آرایشگران شود به‌ویژه اینکه حدود 15 تا 20 هزار آرایشگاه در تهران فاقد مجوز فعالیتند و تنها 900 آرایشگاه دارای مجوز فعالیت هستند. یکی از موارد دخالت برخی از آرایشگاه‌ها در امور پزشکی تزریق بوتاکس و ژل است.

می‌دانیم که تزریق بوتاکس و ژل حتی از سوی برخی از متخصصان باعث حساسیت می‌شود چه برسد به اینکه این تزریق از سوی افراد غیرمتخصص در آرایشگاه‌ها انجام شود. همچنین وجود مواد تقلبی ژل و بوتاکس در بازار با بسته‌بندی و نام‌های مختلف، حتی پزشکان را در انتخاب نوع اصل با تردید روبه‌رو کرده و امکان استفاده نوع تقلبی این مواد در آرایشگاه‌ها را افزایش داده و نتیجه نامطلوبی را به بار می‌آورد. مهناز جهاندوست، مسئول دفتر نظارت و بازرسی معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی با تأکید بر اینکه حتی پزشکان عمومی هم اجازه تزریق ژل و بوتاکس را ندارند، می‌افزاید: مواردی را مشاهده کرده‌ایم که تزریق ژل و بوتاکس در آرایشگاه‌ها باعث افتادگی پلک یا کج شدن عضلات صورت شده است. حتی مواردی را مشاهده کرده‌ایم که این‌گونه تزریقات باعث فلجی بخشی از صورت شده به‌گونه‌ای که امکان جویدن غذا، صحبت کردن و خندیدن را از فرد گرفته است.

تاتو در آرایشگاه‌ها

یکی از شایع‌ترین اقدامات غیرقانونی در آرایشگاه‌ها انجام تاتو است؛ این درصورتی است که اگر تاتو در شرایط بهداشتی مناسب انجام نشود، می‌تواند موجب انتقال بیماری‌هایی مانند ایدز و انواع هپاتیت شود و احتمال ابتلای افراد به این بیماری‌ها 9 برابر افزایش یابد. همچنین آلرژی به رنگ‌های تاتو در لب، ابرو و به‌ویژه چشم از انواع آلرژی‌های خطرناك به‌شمار می‌رود؛ اما با وجود هشدارهایی که در این زمینه به آرایشگاه‌ها داده می‌شود، باز هم انجام آن در این مراکز دیده می‌شود. جهاندوست با بیان اینکه انجام تاتو در آرایشگاه‌ها یکی دیگر از شایع‌ترین موارد شکایت برخی از خانم‌ها را تشکیل می‌دهد، می‌گوید: در برخی موارد، در اثر تاتو دید چشم کاهش پیدا کرده یا منجر به عفونت شده که فرد آسیب دیده به دادسرای جرایم پزشکی شکایت کرده است.

انجام لیزر و آی.پی.ال (IPL) در آرایشگاه‌ها

دخالت در امور پزشکی در آرایشگاه‌ها از انجام اموری مانند تاتو یا الکترولیز برای موهای زائد فراتر رفته و کار به جایی رسیده که در برخی از این اماکن با استفاده از دستگاه‌هایی مانند آی.پی.ال (IPL) که سیستم نور شدید پالسی است یا استفاده از لیزر در زمینه جوان‌سازی پوست و رفع موهای زائد، به‌طور مستقیم در امور پزشکی دخالت کنند. این درصورتی است که عوارضی مانند سوختگی، لک و ایجاد اسکار از صدمات شایعی است که در اثر استفاده نادرست از این دستگاه‌ها به ویژه لیزر حاصل می‌شود. از طرفی استفاده از دستگاه سولاریوم برای برنزه کردن پوست در برخی آرایشگاه‌ها دیده می‌شود که صدمات خطرناکی مانند پیری‌پوست، افزایش چین و چروک‌، شلی، افتادگی پوست، سوختگی و سرطان پوست ایجاد می‌کند؛ حال اینکه استفاده از دستگاه سولاریوم که حاوی اشعه‌های A و B ماورای بنفش است، حتی در جوامع غربی نیز منسوخ شده و کمتر استفاده می‌شود.

جهاندوست در این زمینه می‌گوید: کارهایی مانند آی.پی.ال (IPL) یا استفاده از لیزر و دستگاه سولاریوم در آرایشگاه‌ها ممنوع است که در صورت مشاهده چنین وضعی به شدت با آنها مقابله می‌کنیم. وی می‌افزاید: یکی از شایع‌ترین آسیب‌های ناشی از اقدامات غیرقانونی در آرایشگاه‌ها مربوط به لیزر است که سوختگی‌های شدیدی را به‌وجود می‌آورد همچنین مشاهده شده که استفاده از سولاریوم آسیب‌ها و سوختگی‌های پوستی را به دنبال داشته است. این مسئول دفتر نظارت و بازرسی معاونت درمان دانشگاه شهید بهشتی، یکی دیگر از اقدامات غیرقانونی آرایشگاه‌ها را در زمینه آموزش مراقبت از پوست (SKIN CARE) ذکر می‌کند و می‌افزاید: برخی از آرایشگاه‌ها با دریافت مبالغ هنگفتی در زمینه آموزش مراقبت از پوست اقدام می‌کنند و در پایان گواهینامه‌هایی که ممهور به مهر صاحب آرایشگاه است، ارائه می‌کنند که هیچ‌اعتبار و درجه علمی ندارد.

مجموعه: سلامت موها

خیلی از خانم‌ها دوست دارند که هر چند وقت یک‌بار در ظاهر خود تنوعی به وجود بیاورند. یکی از مهم‌ترین ابزارهای این تنوع، موها هستند که تنها با تغییر رنگ یا حتی حالت آنها، چهره بطور کامل تغییر می‌کند، مثلا فر کردن که این روزها خیلی رواج پیدا کرده‌است.

مهم‌ترین قدم قبل از فر کردن مو‌ها این است که بدانید دقیقا می‌خواهید چه کار کنید؛ با چه موادی، با چه تکنیکی و پیش کدام متخصص. بین مواد‌ی که برای زیبا‌تر شدن مو استفاده می‌شود، فر جزء قوی‌ترین مواد است، بنابراین مو پس از مصرف مواد فر، بیشتر نیاز به مراقبت و رسیدگی دارد.

بنابراین اگر اهل رسیدگی به موهایتان نیستید در مورد این موضوع جدی‌تر فکر کنید. در غیر این صورت بعد از مدتی نخواهید دانست با موهای وزشده‌تان چه کنید.

قدم مهم بعدی پیدا کردن آرایشگر متخصصی است که موهایتان را نسوزاند. البته راه‌های خانگی زیادی هم وجود دارد که آسیب کمتری به موها وارد می‌کنند.

کدام مواد شیمیایی، موها را فر می‌کند؟

برای فر کردن موها در آرایشگاه، از ماده شیمیایی‌ای به نام «پرمننت» استفاده می‌‌شود. با این ماده، ابتدا پل‌‌های گوگردی موجود در ساختمان مو طوری شکسته می‌‌شود که موی پیچیده شده در بیگودی، شکل فر مورد نظر را بپذیرد. در مرحله دوم، پیوندهای گوگردی در حالت جدید قرار می‌‌گیرد که بعد با استفاده از یک محلول خنثی‌‌کننده، فر مو «سفت و ثابت» می‌شود.

برای فر کردن، ابتدا موها شسته شده و در بیگودی مخصوص پیچیده می‌‌شود. قطر لوله بیگودی، طرز قرار گرفتن و تعداد آنها در سر، تراکم فر و مدل نهایی مو را مشخص می‌‌کند. وقتی همه بیگودی‌‌ها سرجای خود قرار گرفتند، هر بیگودی با محلول فر آغشته می‌‌شود. به دلیل اینکه محلول فر پوست را تحریک می‌‌کند، باید دقت کنید که با پوست ناحیه مجاور تماس پیدا نکند.

بعد از فر با موهای خشک چه کنید؟

فر، موها را به شدت خشک می‌کند. برای شما که همیشه موهای نرم و لختی داشته‌اید، کنار آمدن با این موضوع که تا شش ‌ماه دیگر چاره‌ای جز تحمل آن ندارید، کمی سخت است، ولی تکنولوژی پیشرفت کرده، بنابراین نگران این موضوع نباشید.

برای نرم کردن موهایتان از چندین محصول با مارک‌های مختلف می‌توانید استفاده کنید. مهم‌ترین آنها نرم‌کننده‌ها و شامپوها و ماسک موهای نرم‌کننده قابل استفاده در حمام یا بیرون از آن هستند.

برخی‌ روش‌های سنتی مانند استفاده از روغن زیتون را هم توصیه می‌کنند. در آخرین بخش استحمام، روغن زیتون را به موهایتان بمالید و بعد یک آبکشی کوتاه‌مدت انجام دهید.

برای اضافه کردن هر گونه نرم‌کننده یا حالت‌دهنده یا تثبیت‌کننده شکل فر، باید موها را خیس کنید.

ماسک‌هایی که بیرون حمام استفاده می‌شوند را باید بعد از گرفتن آب‌هایی که از مو‌های خیس چکه می‌کنند، به موها زد.

تکنولوژی‌ای که مو را فر می‌کند

بیگودی‌‌های الکتریکی، رایج‌ترین وسیله فر هستند، یعنی باید ابتدا موها را خشک و سپس برای فر کردن از بیگودی‌‌های الکتریکی یا فر داغ استفاده کرد.

بیگودی‌های الکتریکی معمولا لوله‌های سفت پلاستیکی در اندازه‌های مختلف هستند و در جعبه‌های 20 تا 24تایی قرار دارند. لوله‌‌های بیگودی، سطح دندانه‌ دار یا صاف دارند. لوله‌ های صاف برای موها بهترند، زیرا موقع برداشتن، موها کمتر گره می‌خورند.

برخی لوله‌های بیگودی الکتریکی دارای محفظه پلاستیکی مخصوص آب هستند. وقتی رول گرم شد، آب بخار می‌‌شود و با فشار در لوله‌ها نفوذ می‌‌کند. بخار، اندکی رطوبت به مو اضافه می‌‌کند که با گردش خود، به مدل دادن موقتی مو کمک می‌‌کند.

البته دستگاه‌های فرکننده جدیدی نیز برای فر وجود دارند. میله‌های پلاستیکی بلند و قابل انعطافی که مو را دور آن می ‌پیچند. این دستگا‌ه‌ها‌ بیشتر از رول معمولی به موها حالت فر و استحکام می‌دهد.

تنها به یک سشوار نیاز دارید

این مدل فر برای موهای خیلی لخت و بی‌حالت جواب نمی‌دهد، این نوع فرها با یک دستگاهی به نام دیسپانسر انجام می‌‌گیرد که به سر سشوار وصل می‌شود. در این روش، بعد از شست‌وشو، کمی نم موها را بگیرید به طوری که نه خیلی خیس و نه خیلی خشک باشد.

برای موهای فر شده از شانه‌های دندانه درشت استفاده کنید

از بالای گوش تا گوش، موها را به حالت نیم دایره جدا کنید و در بالای سر ببندید تا بتوانید با موهای پایینی راحت‌تر کار کنید و همه موها فر شوند. به موها موس بزنید (ژل هم می‌توان استفاده کرد، ولی ژل موها را سفت می‌کند) و در لابه‌لای موها پخش کنید.

سشوار را روشن کنید. اول روی حرارت زیاد بگذارید تا زودتر گرم شود، بعد حرارت را کم کرده و با صبر و حوصله موها را خشک کنید. می‌توانید سرتان را کاملا به سمت پایین خم کرده، موها را به صورت حلقه‌ای داخل سری دیسپانسر گذاشته و به حالت دورانی روی قسمت به قسمت سرتان بچرخانید. برای موهای بالای سر هم این کار را تکرار می‌کنیم.

می‌توان برای تثبیت کردن موها، در آخرین مرحله از تافت هم استفاده کرد.

راهنمای قدم به قدم برای فر کردن موها

1- مرحله اول تهیه بیگودی‌های فر، بسته به نوع فر ریز یا درشت یا متوسط است؛ به طوری که هم می‌توانید این بیگودی‌ها را از بیرون تهیه یا با هزینه‌ کمتری در منزل تهیه کنید، به این ترتیب که کاغذهایی به ابعاد 9 در 9 یکدست و هم اندازه بسته به حجم مو به تعداد 30 تا 50 عدد درست کرده (می‌توانید از کاغذهای یادداشت مربع شکل استفاده کنید) و آنها را لوله‌ای شکل کنید که مثل بیگودی‌های ریز درخواهد آمد و البته سایز بیگودی‌های شما به سلیقه خودتان مربوط می‌شود که دوست دارید فر ریز داشته باشید یا درشت یا متوسط.

2- بعد از حمام که آب موها کشیده شده و موها مرطوب هستند، آنها را به دو طرف سر شانه کرده و از جلو با لایه‌های خیلی کم کار خود را شروع کنید. کمی تافت یا مواد نگهدارنده به موها بزنید. آنها را به دور بیگودی‌ها بپیچید و دو طرف کاغذهای لوله‌ای را خم کنید تا موها باز نشوند و حتی در صورت باز شدن می‌توانید از گیره‌های سیاه مو، برای ثابت نگه داشتن آنها استفاده کنید.

3- اگر موهای خودتان کمی حالت دارند و به راحتی به هر فرمی که می‌خواهید در می‌آیند، استفاده از مواد حالت‌دهنده توصیه نمی‌شود و تنها نم داشتن موها کافی است.

4- برای فرهای درشت‌تر، کاغذهای لوله‌ای را بازتر بپیچید و قطر لوله‌ها را بیشتر بگیرید.

5- برای باز کردن موها، کاغذهای لوله‌ای را از سمت پایین گرفته و به طور عمودی به پایین بکشید تا منگوله‌ای و لولایی باز شود نه اینکه به طور افقی به سر بچسبد، زیرا در این صورت اصلا فر زیبایی در نخواهد آمد.

6- بعد از آنکه موها را به ترتیب از جلو به سمت پشت سر به آرامی باز کردید، می‌توانید با انگشتان‌تان آنها را از هم جدا کرده و فر را طبیعی‌تر نشان دهید. در این هنگام برای براق شدن موها از کمی روغن زیتون استفاده کنید.

بعد از فر کردن موها، از رنگ مو و مش کمتر استفاده کنید، زیرا مش موجب وز شدن مو می‌شود و شما را به دردسر می‌اندازد

این نکات را به خاطر بسپارید

1) بعد از شستن موهای خود، حتما از نرم‌کننده استفاده کنید.

2) از شانه با دندانه‌های ریز اصلا استفاده نکنید.

3) بیشتر از برس فلزی استفاده کنید (برای استفاده روزانه).

4) از شانه‌های دندانه درشت استفاده کنید.

5) هنگـام سشـوار کشـیدن حتمــا از برس‌های‌گرد‌ چوبی استفاده کنید.

6) سعی کنید موها را با فر بودنشان زیبا جلوه بدهید و دائم آنها را چه با سشوار یا هر وسیله دیگری صاف نکنید.

7) موهایتان را هر ماه یک‌بار، نیم سانت کوتاه کنید.

8) موهایتان را به شیوه خرد کوتاه نکنید، زیرا مدل دادن به آنها سخت می‌شود. همچنین این مدل‌ها، زیاد با موهای فر همخوانی ندارد.

9) از رنگ مو و مش کمتر استفاده کنید، زیرا مش موجب وز شدن مو می‌شود و شما را به دردسر می‌اندازد.

هر انسانی زیبایی را دوست دارد، زیرا میل به زیبایی در فطرت هر انسانی وجود دارد. معمولا خانم ها از ترفند های بیشتری برای زیباتر شدن استفاده می کنند. یکی از این ترفند ها، استفاده از مژه مصنوعی می باشد که آن را روی لبه پلک چشم می چسبانند.

اگرچه استفاده گهگاهی از مژه مصنوعی صدمه زیادی به چشم ها وارد نمی کند، ولی استفاده پشت سر هم و طولانی‌مدت از این وسیله، مضرات زیادی برای سلامت چشم خواهد داشت. در این مطلب، مهم ترین این مضرات را برایتان می گوییم.

1- رساندن آسیب به مژه طبیعی فرد

نصب مکرر و طولانی مدت مژه مصنوعی و سپس برداشتن آن از روی چشم، به مژه های اصلی فرد آسیب می رساند.

همانطور که می دانید برای نصب مژه مصنوعی، از نوعی چسب مخصوص استفاده می شود که باید به موازات ریشه مژه اصلی بر روی پلک بالایی مالیده شود تا مژه مصنوعی بر روی آن قرار گیرد.

اگر فرد دقت نکند، ممکن است مقداری از این چسب بر روی مژه اصلی ریخته شود و در هنگام برداشتن، تعدادی از مژه های اصلی هم کنده شوند.

اگر نصب مژه مصنوعی به طور مکرر انجام گیرد، فرصت جبران و رشد مجدد را به مژه های اصلی فرد نمی دهد و در نتیجه فرد به مرور زمان، به مژه های خود آسیب زده و تعداد آنها کم می شود.

2- التهاب و عفونت چشم

مواد شیمیایی موجود در چسب مژه مصنوعی در برخی افراد ایجاد حساسیت می کند، حتی ممکن است در اثر چند بار استفاده مداوم از مژه مصنوعی، مکان مناسبی برای رشد باکتری های مضر بر روی چشم ایجاد شود و چشم دچار عفونت گردد.

همچنین مالیدن ریمل چشم بر روی مژه هایی که به باکتری آلوده شده است، برای افراد دیگر هم می تواند مضر باشد. البته این کار بیشتر در آرایشگاه های زنانه انجام می گیرد که یک ریمل و خط چشم را برای افراد متعددی استفاده می کنند و باکتری را از یک فرد به فرد دیگر انتقال می دهند.

3- تاری دید

یکی از خطراتی که در کمین افراد استفاده‌کننده از مژه مصنوعی می باشد، تاری دید و یا حتی کور شدن دائمی در اثر ریختن چسب مژه مصنوعی به داخل چشم فرد است. لذا افراد باید هنگام استفاده از چسب مژه مصنوعی خیلی دقت کنند.

لزوم این دقت زمانی بیشتر بیشتر می شود که فرد استفاده‌کننده از مژه مصنوعی، از لنز هم استفاده کند. در این صورت به محض احساس سوزش در چشم، باید بلافاصله لنز را از چشم درآورد و مژه مصنوعی را نیز برداشت و چشم ها را شست، زیرا استفاده غلط از مژه مصنوعی در حین نصب آن، می تواند صدمات جبران ناپذیری را به بینایی فرد وارد کند.

هشدار

دقت داشته باشید که مژه مصنوعی هم تاریخ مصرف دارد. اگر بیش از این تاریخ مصرف شود و یا حد مشخص شده برای نصب روی پلک چشم را رعایت نکنیم، به چشمان خود آسیب خواهیم رساند.

شوره‌سر یا (dandruff )که به عنوان پوسته‌سر(scurf) هم شناخته می‌شود، پوست سر را تحت تاثیر قرار می‌دهد و سبب ورقه شدن پوست سر می‌شود. از لحاظ تعريف كلي مي‌شودگفت: «شوره‌ سر پوسته‌های سفید یا خاکستری بین موهای پوست سر است که به دلیل لایه‌برداری بیش از اندازه یا طبیعی پوست بیرونی سر به وجود می‌آید.»

شوره‌سر یا (dandruff )که به عنوان پوسته‌سر(scurf) هم شناخته می‌شود، پوست سر را تحت تاثیر قرار می‌دهد و سبب ورقه شدن پوست سر می‌شود. از لحاظ تعريف كلي مي‌شودگفت: «شوره‌ سر پوسته‌های سفید یا خاکستری بین موهای پوست سر است که به دلیل لایه‌برداری بیش از اندازه یا طبیعی پوست بیرونی سر به وجود می‌آید.»اما این ماجرا چگونه اتفاق مي‌افتد؟ سلول‌های پوست ما همیشه خودشان خود را نوسازی می‌کنند. هنگامی که سلول‌های پوستی روی سر قسمت‌های قدیمی را نوسازی کردند به قسمت‌های سطحی آن فشار می‌آورند و آن را از پوست سر جدا می‌کنند. برای افرادی که شوره‌سر دارند این نوسازی بسیار سریع‌تر انجام می‌شود، یعنی پوسته مرده بیشتری ایجاد شده و باعث می‌شود شوره سر بیشتر به چشم بیاید. در صورتی که پوست سر به‌طور مکرر در معرض گرما و آب و هواي گرم باشد هم باعث به‌وجود آمدن شوره سر می‌شود.

بين شامپو و شوره سر ارتباطي هست؟

قارچ هم ممکن است شوره ایجاد کند

شوره سر می‌تواند به صورت مزمن (طولانی‌مدت) یا در نتیجه انجام برخي فعالیت‌های خاص باشد. ممکن است افرادی که دچار شوره سر هستند، روی پوست سر خود سوزش یا قرمزی هم داشته باشند. پوسته‌ریزی بیش از اندازه می‌تواند به علت بیماری‌هايي مانند پسوریازیس يا نوعی عفونت قارچی یا حتی شپش سر هم باشد.

ممکن است برخی اشخاصی که مبتلا به شوره‌سر هستند، دچار مشکلات اجتماعی و عدم اعتماد به نفس شوند. از این رو شاید درمان آن هم به دلایل جسمي و هم به دلایل روانشناسی دارای اهمیت فراوانی باشد. تعداد قابل توجه افراد مبتلا به شوره‌سر، نشان می‌دهد وقتی سن بالاتر می‌رود، شوره نیز افزایش می‌یابد. برآورد شده است 50 درصد افراد در اروپای غربی و شمال ایالات‌متحده از شوره سر رنج می‌برند. شوره‌سر در آقایان نسبت به خانم‌ها و همچنین کسانی که پوست چرب دارند، رایج‌تر است. برخی از پژوهش‌ها نشان داده است که رژیم غذایی سرشار از نمک، شکر و ادویه هم می‌تواند سبب تشدید شوره‌سر شود. و آخرين نكته اينكه شوره‌سر با ریزش مو ارتباطی ندارد.

شامپو بزنيد، نترسيد

یک باور قدیمی این است که برخی از مردم فکر می‌کنند شوره‌سر به دلیل خشکی زیاد پوست سرشان به‌وجود می‌آید. آنها سعی می‌کنند با نشستن موها با شامپو یا شست‌وشوی کمتر آن با این مشکل مقابله کنند. آنها بر این باورند که شست‌وشو با شامپو این مشکل را حادتر می‌کند. این یک باور قدیمی است و حقیقت ندارد. شوره سر با خشکی پوست تفاوت دارد که آن هم با شست‌وشوی مکرر مو با یک شامپوی مناسب برطرف می‌شود.

نوع وخيم شوره‌سر

این بیماری نوعی وضعیت پوستی است که پوست را ملتهب و ورقه‌ورقه می‌کند. التهاب پوستی شوره‌ای در پوست سر نوع شدیدی از شوره‌سر است. وقتی پوست سر را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بیشتر افراد به آن شوره‌سر می‌گویند. وقتی کودکان دچار آن شوند، به آن Cradle Cap گفته می‌شود. التهاب پوستی شوره‌ای نسبت به سایر شوره‌های پوسته‌های بزرگ‌تر و چرب‌تری ایجاد می‌کند. این بیماری نه‌تنها پوست سر را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه سایر قسمت‌های بدن را نیز درگیر می‌کند.

علامت يا نشانه؟

علامت چیزی است که گاهی بیمار آن را حس می‌کند و شرح می‌دهد، در حالی که نشانه آن چیزی است که سایر افراد مانند پزشکان به آن توجه می‌کنند. برای نمونه، شاید خواب‌آلودگی یک علامت باشد در حالی که بزرگ شدن مردمک چشم‌ها می‌تواند یک نشانه باشد.

نشانه عمده شوره‌سر یا التهاب پوستی شوره‌ای در پوست سر، دانه‌ها يا تكه‌هاي سفید روی پوست سر و روی موهاست. اگر این شخص لباس تیره‌ای پوشیده باشد، وقتی پوسته‌ها روی شانه‌های او بریزد بیشتر جلب توجه خواهد کرد. ممکن است در پوست سر احساس خارش، سفتی وجود داشته باشد یا ايجاد جراحت كند.

بين شامپو و شوره سر ارتباطي هست؟

در كل مي‌توان علائم شوره سر را اينگونه دسته‌بندي كرد:

پوسته‌هایی سفید روی پوست سر و موهای شخص وجود دارد.

ممکن است پوسته‌ها ظاهری چرب داشته باشند.

ممکن است سر سفت باشد و خارش داشته باشد.

شاید سر احساس سوزش داشته باشد.

شاید احساس کنید روی سر زخم شده است.

قرمزی، همراه با تکه‌های چرب پوست

خشکی و خارش شدید روی پوست سر

يك حالت شوره سر هم در نوزادان است كه نشانه‌ها و علائم آن در نوزادان بین 2 هفته تا 6 ماه به ویژه بین سنین 3 تا 6 هفتگی آشکار می‌شود. این بیماری معمولا پس از چند هفته از بین می‌رود. در برخی موارد هم ممکن است چند ماه طول بکشد. اگرچه شاید این بیماری هشداری برای والدین باشد، اما خطرناک نیست.

كي بايد به پزشك مراجعه كرد؟

در بیشتر موارد، شوره‌سر نیازی به مراجعه به پزشک ندارد. با این وجود، کسانی که در پوست سرشان خراشیدگی پیدا می‌کنند و بخشی از سرشان قرمز و متورم باشد، اگر پس از چند هفته خوددرمانی خوب نشدند باید به پزشک مراجعه کنند. این افراد ممکن است دچار التهاب پوستی شوره‌ای یا بیماری دیگری باشند که یکی از علائم آن شوره‌سر است.

بیشتر افراد به استفاده از مرطوب کننده نیاز دارند، چه برای پوست، چه برای مو، به خصوص در فصل زمستان که به علت سردی هوا خشکی پوست و مو افزایش می یابد و پوست بیشتر به آبرسانی نیاز پیدا می کند. کرم های زیادی در بازار هستند که ادعا دارند نیازهای پوست شما را برطرف می کنند ولی گاهی قیمت بالای آنها جیب شما را حسابی خالی می کند.

برای صرفه جویی در هزینه ها می توانید کرم های مورد نیاز خود را در خانه تهیه کنید و از لذت ساختن ماسک و کرم خانگی بهره مند شوید. شما می توانید با خیال راحت و بدون نگرانی از عوارض جانبی، از این کرم ها استفاده کنید چون هیچ ماده افزودنی ای در این کرم ها ی خانگی وجود ندارد و کاملا براساس نیازهای پوست شما ساخته شده است.

مرطوب کننده لب

مواد لازم :

موم عسل، روغن نارگیل، اسانس های معطر، یک کپسول ویتامین E و عسل

روش تهیه :

استفاده از این مرطوب کننده می تواند باعث براق شدن لب های شما شود و رطوبت مورد نیاز آنها را نیز تامین کند. در یک کاسه کوچک یک قاشق غذاخوری موم عسل بریزید و سپس مواد درون یک کپسول ویتامین E و ۲ قاشق غذاخوری روغن نارگیل را به آن اضافه کنید و ابتدا حدود ۲۵ تا ۳۰ ثانیه در مایکروفر حرارت دهید تا ذوب شود، اگر در این مدت ذوب نشد می توانید یک بار دیگر ۲۵ تا ۳۰ ثانیه درون مایکروفر بگذارید،

بعد از ذوب و یکدست شدن این مخلوط ۲ قطره از اسانس مورد علاقه تان مثل اسانس نعناع یا لیموی ترش یا اسطوخودوس را به آن اضافه کنید و در نهایت یک قاشق غذاخوری هم عسل افزوده و خوب مخلوط را به هم بزنید تا کاملا خنک شود. حالا مرطوب کننده شما آماده است و می توانید در یک ظرف دربسته آن را نگهداری کنید.

مرطوب کننده ای برای انواع پوست ها

مواد لازم :

۲ قاشق غذاخوری ماست، یک ونیم قاشق چای خوری عسل، نصف لیموترش، یک سفیده تخم مرغ

روش تهیه :

آب لیموترش را بگیرید، سپس سفیده تخم مرغ را آنقدر بزنید تا کاملا پف کند، حالا تمام این مواد را به خوبی مخلوط کنید و آنقدر هم بزنید که به شکل کرم در بیاید، سپس این کرم را به صورت و گردن تان بمالید و حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه صبر کنید و بعد با آب گرم صورت تان را بشویید.

مرطوب کننده عمیق

مواد لازم :

یک قاشق غذاخوری عسل، یک قاشق غذاخوری روغن نارگیل، یک قاشق چای خوری آبلیمو

روش تهیه :

این مواد را به خوبی با هم مخلوط کنید سپس به پوست بمالید و بگذارید حداقل ۳۰ دقیقه روی پوست تان بماند، اگر صبر کنید که این کرم تا چندین ساعت روی پوست تان بماند تاثیر بیشتری می گذارد؛ سپس با آب گرم صورت تان را بشویید. این کرم برای پوست های خیلی خشک بسیار مناسب است. باقیمانده این مخلوط را می توانید تا چندین روز در یخچال نگهداری کنید.

مرطوب کننده پروتئینه

مواد لازم :

یک زرده تخم مرغ، یک فنجان شیر

روش تهیه :

زرده تخم مرغ را با شیر مخلوط کنید و خوب هم بزنید تا حالت چسبی پیدا کند. این مخلوط را در یک شیشه بریزید. می توانید آن را برای مدتی طولانی در یخچال قرار دهید، حالا شما یک کرم مرطوب کننده سرشار از پروتئین برای صورت تان دارید.

نرم کننده و مرطوب کننده پاها

مواد لازم :

روغن کنجد، موم عسل، اسانس نعناع، اسانس لیموترش

روش تهیه :

درون یک قابلمه آب بریزید و روی اجاق بگذارید تا گرم شود سپس در یک قابلمه یا ظرف کوچک تر ۳ قاشق غذاخوری روغن کنجد بریزید و داخل این آب بگذارید تا به طور غیرمستقیم حرارت ببیند، بعد از چند دقیقه که روغن گرم شد، کمتر از ۲ قاشق غذاخوری موم عسل به آن اضافه کنید و همچنان به طور ملایم به این مخلوط حرارت دهید. صبر کنید تا موم کاملا درون روغن ذوب شود، سپس از روی حرارت بردارید و چند دقیقه زمان دهید تا مخلوط کمی خنک شود سپس در یک ظرف دربسته یک قطره اسانس لیموترش و ۱۰قطره اسانس نعناع بریزید

و بعد رویش این مخلوط را افزوده و شیشه را تکان دهید تا حسابی با هم مخلوط شوند. اگر پوست شما نرمال است توصیه می کنیم مقدار کمی از این مخلوط را قبل از خواب شبانه به پاهای تان بمالید و بگذارید تا صبح بماند، اگر پوست شما خیلی خشک است یک لایه ضخیم از این مخلوط را روی پاها بمالید، جوراب بپوشید و بگذارید تمام طول شب روی پاهای تان بماند.

ماسک مرطوب کننده

مواد لازم :

آووکادو، تخم مرغ، سرکه سیب، چنگال

روش تهیه :

یک آووکادو تازه را به ۴قسمت مساوی تقسیم کنید و یک قسمت را به خوبی در کاسه بکوبید، سپس با استفاده از یک چنگال این میوه کوبیده شده را بزنید تا به شکل چسب درآید. سپس زرده و سفیده یک تخم مرغ را از هم جدا کرده و فقط زرده را به آووکادوی کوبیده شده، اضافه کنید. بعد به این مخلوط یک تا ۲ قاشق غذاخوری سرکه سیب اضافه کنید و مخلوط را خوب هم بزنید تا کاملا به شکل چسبی نرم شود.

حالا با دست هایتان لایه ای نازک از این مخلوط چسبی شکل را روی صورت تان بمالید؛ بهتر است این ماسک را زیر چشم و ابرو نمالید. حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صبر کنید تا ماسک روی صورت تان بماند یعنی تا زمانی که ماسک کاملا روی پوست خشک شود، حالا با آب گرم صورت را آب بکشید.

مرطوب کننده پوست های حساس

مواد لازم :

یک فنجان روغن بادام، نصف فنجان موم عسل، ۳کپسول ویتامین E، چند قطره از اسانس مورد علاقه

روش تهیه :

روغن و موم عسل را در یک تابه بریزید و با حرارت خیلی کم آن را گرم کنید تا موم عسل آب شود، در این هنگام تابه را از روی اجاق بردارید و به سرعت این مخلوط را هم بزنید تا خنک شود، سپس کپسول های ویتامین E را باز کنید و درون مخلوط بریزید و یکی از اسانس های مورد علاقه تان مثل اسانس اسطوخودوس یا نعناع را به مخلوط اضافه کنید و خوب هم بزنید تا حالت کرمی پیدا کند، شما می توانید این کرم را در یک شیشه تمیز تا چند روز نگهداری کنید.

مرطوب کننده ضد چروک

مواد لازم :

یک خیار کوچک، آبلیمو، ۲ قاشق غذاخوری روغن بادام یا روغن زیتون

روش تهیه :

پوست خیار را بکنید و آن را خرد کنید، سپس در مخلوط کن بریزید و مواد دیگر را نیز به آن اضافه کنید و آنقدر هم بزنید تا کاملا یکدست و نرم شود، سپس به پوست تان بمالید و حداقل ۳۰ دقیقه صبر کنید، بعد با آب گرم صورت تان را بشویید. صبر کنید این کرم تا چند ساعت روی پوست تان بماند، در این صورت اثر بیشتری خواهد داشت. باقیمانده این مخلوط را تا ۳ روز می توانید در یخچال نگهداری کنید.

مرطوب کننده پوست چرب

مواد لازم :

یک قاشق غذاخوری روغن زیتون، یک قاشق چای خوری آبلیمو، یک سفیده تخم مرغ

روش تهیه :

این مواد را با هم مخلوط کنید و آنقدر هم بزنید تا کف کند. مخلوط را به صورت و گردن تان بمالید و حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه صبر کنید و سپس با آب گرم صورت تان را بشویید.

کرم شب

مواد لازم :

سیب، روغن زیتون، گلاب

روش تهیه :

سیب را از وسط نصف کرده و هسته آن را جدا کنید و وسط میوه را نیز دربیاورید، سپس میوه را خرد کنید و در مخلوط کن بریزید و بعد یک فنجان روغن زیتون و نصف فنجان گلاب را به آن اضافه کنید. سپس این مواد را خوب با هم میکس کنید تا کاملا یکدست شود. این مخلوط را در یک شیشه دربسته حدود 1.5 ساعت در آب جوش حرارت دهید سپس یک بار دیگر نصف فنجان گلاب به آن اضافه کنید و هم بزنید،

حالا این مخلوط را حدود یک دقیقه کنار بگذارید تا کمی خنک شود. شما می توانید این مخلوط را درون شیشه دردار تا ۶ روز در یخچال نگهداری کنید. این مخلوط یک کرم شب خوب برای پوست حساس شماست.

محققان با بررسی عادات غذاخوردن و خرید روی بیش از ۲۵هزار مشاهدات جمع‌آوری شده بهداشتی دریافتند که خریداران مواد غذایی به ویژه زنانی که برچسب‌های مواد غذایی را می‌خوانند لاغر‌تر از افراد دیگر هستند.

نتایج حاصل از این گزارش با مشاهدات بیشتر می‌افزاید زنانی که به برچسب‌های مواد غذایی نگاه می‌کنند بیش از ۴ کیلو از زنان دیگر وزنشان کمتر بوده است و کمپین‌های آموزشی می‌توانند از برچسب‌های تغذیه‌ای به عنوان یکی از ابزارهای کاهش وزن یاد کنند.

براساس این گزارش محققان معتقدند: اطلاعات موجود در برچسب‌های مواد غذایی بسیار مهم هستند زیرا به بهبود کیفیت رژیم غذایی خریداران با تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر آن‌ها در خرید مواد غذایی کمک می‌کند. به گفته محققان، زنان بیش از مردان به لیبل‌های مواد غذایی دقت می‌کنند و نیز جمعیت افرادی که سیگار می‌کشند نیز بسیار کمتر از بقیه افراد جامعه به اطلاعات برچسب‌ها توجه می‌کنند.

کات زیر را به دقت بخوانید:

1. خال‌های مودار را می‌توان الكترولیز كرد؟

بهتر است خال‌های مودار قبل از الكترولیز به‌وسیله پزشك متخصص بررسی شوند. پزشك متخصص پوست به راحتی می‌تواند بفهمد الكترولیز برای شما مناسب است یا نه.

2. می‌خواهم یك دستگاه الكترولیز خانگی بخرم. آیا این دستگاه خطر دارد؟

اساس كار دستگاه‌های الكترولیز خانگی با الكترولیزهای حرفه‌ای هیچ تفاوتی ندارد، اما یك فرد بی‌تجربه نسبت به فرد حرفه‌ای ممكن‌است به سختی بتواند فولیكول مو، موقعیت ریشه و مقدار جریان موردنیاز برای از بین بردن ریشه مو را تعیین كند. الكترولیز موهای صورت به وسیله خود فرد مشكل است.

بهتر است كه دستگاه‌‌های الكترولیز‌كننده خانگی برای از بین بردن موهای مناطقی چون بازوها و ساق پاها و مناطق قابل‌دید به كار روند.بی‌خطر و موثر بودن دستگاه‌های الكترولیز خانگی به شرایط مو و پوست استفاده‌كننده و مهارت وی بستگی دارد. اگر به نكته‌های موجود در راهنمای دستگاه توجه كنید و آدم پرحوصله‌ای باشید از بین بردن دائمی بعضی موها امكان‌پذیر است.

3. تبلیغات وسیعی برای الكترولیز از بین بردن موهای زائد می‌شود. آیا این روش واقعا كارآمد است؟

انجام الكترولیز به روش اصولی می‌تواند برای از بین بردن موها مفید باشد، اما ایده‌آل نیست چون چند عیب دارد؛ هر تار مو باید به تنهایی تخریب شود پس الكترولیز بسیار وقت‌گیر، پرهزینه و خسته‌كننده خواهدبود. اگر كسی موهای زائد فراوانی داشته باشد، دویا بیشتر از 3 سال باید هر هفته یا هر 2 هفته برای رسیدن به نتیجه قابل‌قبول و وقت مصرف كند.

برای موهای روی لب بالا و چانه هم چند ماه وقت لازم است بنابراین برای از بین بردن موهای مناطق وسیع مانند بازوها و ساق پاها الكترولیز توصیه نمی‌شود. بعضی از موها برای تخریب دائمی به چند جلسه الكترولیز نیاز دارند. الكترولیز در مناطق حساسی چون لب بالا ناراحت‌كننده است و در اثر تكرار عوارض دارد. استفاده از سوزن مخصوص برای یك نفر از ضروریات است زیرا در غیر این صورت خطر انتقال ایدز و هپاتیت بالا می‌رود.

4. می‌گویند الكترولیز دردناك است. مگر مكانیسم‌اش چیست؟

در الكترولیز یك سوزن ظریف در سوراخ فولیكول مو وارد و جریان الكتریكی‌ای از طریق سوزن به ریشه مو فرستاده می‌شود، ریشه را شل و تخریب می‌كند تا به آسانی كنده شود. امروزه با ورود لیزر و محاسن و موفقیت‌های آن، كمتر كسی به انجام الكترولیز تمایل دارد.

5. آیا ممكن است بعد از الكترولیز موها دوباره رشد كنند؟

بله، حتی وقتی الكترولیز به وسیله افراد با تجربه انجام شود، رشد مجدد 40 تا 60 درصد موها قابل پیش‌بینی است.

همانطور که مصرف بعضی از مواد غذایی دهان و عرق بدن را بدبو می کند، مصرف بعضی از مواد غذایی نیز باعث خوشبو شدن بدن می شود.خواندن مطالب زیر به شما کمک میکند خوراکی هایی که باعث خوشبو شدن دهان و بده می شود را بشناسید.

دارچین

بوی خوب این ادویه نه تنها فضای منزل را خوشبو می کند بلکه مصرف آن باعث خوشبو شدن دهان می شود.

مرکبات

خوردن میوه ای مانند پرتقال نه تنها دهان را تازه می کند، بلکه به راحتی جذب بدن می شود و در نتیجه بدن بوی خوب می دهد.

هل

این ادویه یکی از پرطرف دارترین ادویه هاست که دهان را خوشبو می کند. کافی است یک حبه هل را باز کنید و دانه های آن را بجوید تا برای مدت طولانی دهان شما خوشبو بماند. علاوه بر آن، هل تقویت کننده سیستم ایمنی بدن نیز است.

دانه های شنبلیله

علاوه بر تقویت استخوان، دهان را نیز خوشبو می کند. کافی است یک شب کامل دانه ها را در آب خیس کنید و روز بعد آن ها را بجوید. ابتدا طعم تلخی دارد اما به مرور طعم آن شیرین تر خواهد شد.

شیر

برای از بین بردن بوی سیر، شیر مصرف کنید.

چای یاس

مصرف یک فنجان چای یاس بدن را خوشبو می کند. مصرف چای گیاهی به طور منظم باعث کارکرد سیستم گوارشی می شود و در نتیجه بدن خوشبو می شود.از آن جا که مصرف گوشت قرمز بدن را بدبو می کند، به جای گوشت از غذاهای گیاهی شامل سبزیجات تازه، غلات سبوس دار، جوانه، مغز و دانه ها استفاده کنید تا بدن از داخل پاکسازی شود. این امر باعث خوشبو شدن بدن می شود.

خیلی از خانم ها به دلیل شاغل بودن وقت کافی برای رفتن به آرایشگاه و سایر کارهای مربوط به زیبایی ندارند و به دنبال راه های میانبری برای زیبایی بیشتر می گردند. در اینجا به سریع ترین راه ها برای رسیدن به زیبایی مورد نظر شما اشاره می کنیم.

سریع ترین راه برای خشک کردن لاک ناخن

دستان خود را در داخل کاسه ای حاوی آب و یخ قرار دهید تا لاک ناخنتان سریعا سرد و سفت شود.

راه دیگر برای خشک شدن سریع لاک این است که ناخن ها را در مقابل باد سرد سشوار قرار دهید.

نکته: لاک ناخن با گذشت زمان غلیظ می شود به همین دلیل لاک ناخن قدیمی قدیمی بسیار دیرتر از لاک ناخن نو خشک می شود.

سریع ترین راه برای کم کردن قرمزی صورت

یک حوله خیس و سرد را پشت گردن خود قرار دهید. وقتی ورزش می کنیم، سرخ شدن صورت پاسخ طبیعی بدن به دمای بالای بدن است. رگ های خونی گشاد می شوند و جریان خونی را که به سطح پوست می رسد افزایش می دهند تا بدن را خنک کنند. به همین دلیل پوست ما پس از فعالیت زیاد قرمز می شود. قرار دادن حوله سرد در پشت گردن رگ ها را تنگ و اننتهای اعصاب را بی حس می کند و بدین ترتیب دمای بدن به سرعت پایین می آید.

سریع ترین راه برای کم کردن پف چشم ها

مقداری سبزی یخ زده را در یک پارچه نازک بپیچید و آن را به مدت ۱۰ دقیقه روی چشم های خود قرار دهید.

عوامل بسیاری در ایجاد پف چشم موثرند، مثلا خوردن غذاهای پرنمک در شب قبل باعث می شود تا مایعات در اطراف چشم جمع شوند و سردی سبزی ها جریان خون را تحریک و موجب کم شدن این مایعات می شود. بهترین گزینه نخود یا ذرت است.استفاده از پارچه نرم آغشته به چای بابونه تاثیری مشابه سبزیجات دارد.

سریع ترین راه برای کاهش التهاب بعد از استفاده از وکس

استفاده از مقدار اندکی کرم هیدورکورتیزون التهاب، خارش و قرمزی پوست را کم می کند. نیروی که برای بیرون کشیدن ریشه مو به کار می رودمی تواند پوست را ملتهب کند. از آنجایی که موهای ضخیم محکم تر هستند، احتمالا در قسمت هایی که موی ضخیم دارند قرمزی بیشتری را خواهید داشت.

همین طور نقاط حساسی که پوست نازکی دارند، مثل ابروها، مستعد التهاب هستند. بلافاصله بعد از استعمال وکس مقداری کرم هیدورکورتیزون به این قسمت ها بمالید .

نکته : بهتر است تا ۳ روز پس از شروع قاعدگی از وکس استفاده نکنید چون در این زمان پوست بیش از حد حساس است.

سریع ترین راه برای ترمیم ناخن های شکسته

ناخن را با یک چایی کیسه ای بپوشانید. ناخن ها به دلایل مختلف می شکنند: ممکن است ضعیف باشند، نرم باشند یا برای مدتی طولانی با آب در تماس بوده باشند.تکه ای از کاغذ چایی را ببرید ( این تکه باید آنقدر بزرگ باشد که کل شکستگی را بپوشاند )، کمی چسب ناخن به کاغذ بزنید،

سپس آن را روی ناخن قرار دهید و بفشارید. اجازه بدهید چسب خشک شود سپس به آرامی بالای کاغذ را طوری تنظیم کنید که با ناخن در یک سطح قرار بگیرد. کار خود را یک لایه دیگر، دو لایه لاک ناخن، و یک لایه کاغذ روی آن به پایان ببرید.

نکته: هنگام استفاده از مواد شوینده حتما از دستکش استفاده کنید زیرا این مواد ناخن ها را ضعیف می کنند.

سریع ترین راه برای ترمیم ناصافی های پوست بعد از برنز کردن

یک گلوله پنبه ای را به آب لیمو آغشته کنید و آن را روی قسمت های ناصاف و رگه دار بکشید.اسید سیتریک موجود در آب لیمو یک روشن کننده و لایه بردار طبیعی است.

نکته : کرم برنز کننده را قبل از استفاده با کرم مرطوب کننده مخلوط کنید تا روی پوستتان حالتی طبیعی تر داشته باشد.

سریع ترین راه برای رهایی از مدل موی نامطلوب

متاسفانه هیچ راه سریعی برای ترمیم مویی که به درستی کوتاه نشده وجود ندارد. اما راه هایی هست که به شما کمک می کنند تا قبل از بلند شدن دوباره ی موها ظاهر بهتری داشته باشید.موها را به خوبی بشویید و از نو مدل بدهید، چون مدلی که آرایشگر به موهای شما می دهد ممکن است آنها را از آنچه که هستند بدتر نشان بدهد. سپس از لوازمی استفاده کنید که در طول این مدت به شما کمک می کنند، مثلا یک هدبند یا سنجاق سر می تواند موهای خیلی کوتاه را مهار کند، یا موهای دم اسبی می تواند لایه هایی از موهای بد کوتاه شده را پنهان کند.

نکته : اگر از مدل موی خود ناراضی هستید، مسئله را با مدیر سالن آرایش در میان بگذارید. بسیاری از مدیران از اینکه نظرات و انتقادات شما را بشنوند خوشحال می شوند.

سریع ترین راه برای خشک کردن مو

خشک کردن موها را از لایه های زیرین شروع کنید. اگر از لایه های رو شروع کنید لایه های زیر تر می مانند و هنگام شانه کردن به برس گیر می کنند و لایه های رو را دوباره خیس می کنند. ابتدا موها را به موس آغشته کنید تا دوباره آب را به خود جذب نکنند.

سپس سر خود را کاملا به پایین خم کنید یا لایه های رو را با یک کلیپس روی سرتان جمع کنید. سپس سشوار را رو به لایه های زیرین بگیرید. وقتی لایه های زیرین خشک شدند، با استفاده از یک برس لایه های بالا را صاف و یکدست و خشک کنید. با این روش زمانی که صرف خشک کردن موها می کنید یک سوم کمتر می شود.

نکته 1: پس از بیرون آمدن از حمام، آب موها را با یک حوله بگیرید و بعد از سشوار استفاده کنید. اگر موها کاملا خیس باشند ناچار خواهید بود از گرمای زیاد استفاده کنید که به ریشه های مو آسیب می رساند.

نکته2 : سشواری را انتخاب کنید که حداقل ۱۸۰۰ وات قدرت داشته باشد.

سریع ترین راه برای پوشاندن موهای خاکستری

سریع ترین راه این است که این موهای خاکستری را با ریمل مو رنگ کنید. فولیکول های موی خانم ها با گذر زمان توانایی تولید رنگدانه را از دست می دهد و در نتیجه موها خاکستری می شوند. اگر روی سر شما چند تار موی خاکستری وجود دارد از ریمل مو یا رنگ های موقتی ( که با شامپو شسته می شوند ) استفاده کنید.

نکته 3: برای اینکه موهای خاکستری چندان به چشم نیایند، موها رابه صورت لایه لایه کوتاه کنید.

سریع ترین راه برای از بین بردن جای بالش روی صورت

صورت خود را با آب گرم بشویید و سپس صورتتان را با کرم مرطوب کننده ماساژ دهید. سلول های پوست حاوی مایعانی هستند که آن را نرم و لطیف نگه می دارند. وقتی هنگام خواب صورتتان را روی بالش فشار می دهید، این مایع از سلول ها خارج می شود و جذب بدنتان می شود. این امر موجب ایجاد چین روی پوست می گردد.

آب گرم جریان خونی را که به صورتتان می رسد افزایش می دهد و کرم مرطوب کننده رطوبت از دست رفته را به پوست برمی گرداند.

نکته5: از بالش ساتن استفاده کنید چون ساتن زیر پوستتان جمع نمی شود.

تقریبا برای همه ما پیش آمده که یک روز صبح از خواب بیدار شویم و در حالی که استرس یک قرار مهم را داریم، ناگهان در مقابل آیینه متوجه شویم که یک جوش بزرگ و وقت‌ ناشناس با ظاهری ناخوشایند روی بینی‌مان بیرون زده که شاید حتی بتواند موجب کاهش اعتماد به نفسمان در طول آن روز شود.

متخصصان بهداشت عمومی پوست در کانادا در مقاله‌ای به چند راهکار خانگی ساده و درعین حال موثر برای مقابله با این آکنه‌های بی‌موقع و ناخوشایند اشاره کرده‌اند که به کار بردن آنها تقریبا برای هر فردی میسر است.

این کارشناسان توصیه می‌کنند :

1 - با مالیدن مقدار اندکی خمیر دندان روی آکنه می‌توانید به سریع‌تر خشک شدن آن کمک کنید.

2 - همچنین می‌توانید مقداری خمیر زردچوبه تهیه کرده و آن را قبل از خواب روی جوش بمالید و هنگام صبح با آب بشویید.

3 - عسل نیز برای درمان جوش‌های بزرگ مفید است چون خاصیت ضد باکتریای قوی دارد و عفونت را درمان می‌کند.

4 - روغن درخت چای را نیز می‌توانید امتحان کنید. این روغن نیز خاصیت ضد باکتریایی دارد و محصول استرالیا است. روغن درخت چای به کاهش قرمزی و تورم کمک می‌کند و مانع زخم شدن محل جوش می‌شود.

مراقب باشید از مصرف صابون‌هایی که موجب بروز حساسیت و واکنش‌های آلرژیک می‌شوند، پرهیز کنید و قبل از خواب از خوردن غذاهای خیلی چرب و ادویه‌دار خودداری نمایید چون در بروز آکنه‌ها تاثیر فوق‌العاده‌ای دارند.

برای از بین بردن پیری، خستگی و تیرگی پوست به نکات زیر احتیاج دارید. این روش ها، مشکلات پوستی را حل کرده و پوستی صاف و درخشان ایجاد می کنند.اگر متوجه شدید که پوستتان خشک، تیره و چروک شده است، زمان خوبی است که به فکر جوان سازی آن باشید.پوست سالم، به خودی خود هر 14 تا 30 روز یک بار، تجدید می گردد.

1 - درست استحمام کنید

مدت زمان استحمام را کوتاه کنید ( یعنی طول ندهید ) و با آب ولرم ( نه داغ ) دوش بگیرید، گرمای حمام باعث می شود رطوبت پوست از بین برود. با این روش از پوست خود محافظت کرده اید.روش دیگر برای حفظ شادابی پوست، عدم استفاده از صابون می باشد.

صابون با بوی تند می تواند رطوبت پوست را از بین ببرد و موجب خارش و پوسته پوسته شدن پوست گردد. شامپوهای بدن اغلب کمتر از صابون ها ایجاد حساسیت پوستی می کنند.

شامپوی بدنی را بخرید که دارای مرطوب کننده هایی مانند روغن های طبیعی و یا سرامیدها است.

2 - به طور منظم لایه برداری کنید

سلول های مرده پوست ظاهر تیره و خشنی به پوست شما می دهند و از نفوذ موثر لوسیون ها و یا کرم ها به پوست جلوگیری می کنند.بیش از حد پوست خود را مالش ندهید، زیرا ممکن است پوست را تحریک کنید و پوست خشک تر از قبل شود.

3 - آبرسانی کنید

سلول های پوست برای سالم بودن نیاز به آبرسانی دارند.به اندازه کافی و مخصوصا در حین ورزش و هوای گرم، آب بنوشید.باید روزانه 2 لیتر (حدود 8 لیوان) آب بنوشید.در زمستان اگر از بخاری استفاده می کنید، اگر در آب و هوای خشک زندگی می کنید و یا در ارتفاعات زندگی می کنید، از یک دستگاه بخور سرد برای برگرداندن رطوبت به محیط و سالم نگاه داشتن پوست استفاده کنید.

4 - به مقدار کافی بخوابید

پوست در شب، خود را ترمیم و نو می کند.بعد از یک خواب بد، زیر چشمان شما گود می افتد و پوستتان نیز به زردی می گراید.برای همین پیشنهاد می شود، 7 تا 8 ساعت در شب بخوابید تا پوست عملیات جوانسازی خود را به طور مطلوبی انجام دهد.

5 - امگا 3 مصرف کنید

اگر شما کپسول امگا-3 و یا ماهی سالمون را هفته ای یک بار مصرف کنید، پوستتان از شما متشکر خواهد بود.

اسید چرب امگا-3 به کاهش التهاب در بدن و بازگرداندن رطوبت به پوست کمک می کند.علاوه بر این، امگا-3 در ترمیم سلول ها و دفاع در برابر آسیب های سلولی کمک می کند.

6 - رطوبت پوست را زیاد کنید

اگر پوستتان خشک است، بعد از حمام بهتر است با یک کرم مرطوب کننده، پوست خود را مرطوب کنید.

کرم مرطوب کننده را به صورت دورانی به تمام بدن خود بمالید و مطمئن شوید که همه مرطوب کننده جذب پوست شده است.

7 - کاری را که دوست دارید، انجام بدهید

هنگامی که از درون شاد و خوشحال هستید، پوست شما نیز شفاف تر به نظر می آید.بنابراین کارها و یا فعالیت هایی که موجب آرامش و خوشحالی شما می شود را انجام دهید، مانند گذراندن زمان با دوستان، اقوام و یا شرکت در کلاس های هنری و یا ورزشی.

اگر هر شخص یک آرایشگر ماهر در اختیار داشته باشد. آن وقت برای رفتن به مراسم مختلف دیگر با مشکل مواجه نمی‌شود. اما برعکس اشخاص مشهور و هنرپیشه‌های معروف افراد عادی چنین امکانی ندارند و باید از وسایل شخصی و هنر خودشان استفاده کنند. پس توصیه‌های زیر می‌توانند مفید باشند.

در زدن رژگونه زیاده‌روی نکنید

قرمز کردن بیش از حدگونه، قیافه شما را پیرتر نشان می‌دهد. به‌جای آن رنگ گونه‌ها باید کاملاً ملایم باشد. وقتی می‌خواهید رنگ رژگونه را انتخاب کنید به دنبال چیزی بگردید که رنگ پوستتان را طبیعی نشان دهد. برای استفاده از رژگونه ابتدا برس آن را به رژگونه آغشته کرده سپس از خط رویش مو شروع کنید و سمت جلوی گونه پیش بروید. اگر از رژگونه‌های کرمی استفاده می‌کنید باید آن را نوک انگشت زده و به‌صورت ضربه‌های کوچک از گونه شروع کنید و به سمت خط رویش مو بروید.

رنگ لب‌ها را با بقیه صورت متعادل کنید

یک اشتباه معمول‌ست کردن رنگ رژلب و سایه چشم است اگر می‌خواهید لب‌هایتان درشت‌تر به‌ نظر برسد رنگ بقیه لوازم آرایشی را در صورتتان کمرنگ کنید. برعکس اگر هم می‌خواهید چشم‌هایتان درشت‌تر به‌نظر برسند رنگ لب‌هایتان را کمتر کنید برای داشتن لب‌هائی طبیعی‌تر، از رنگ‌های ملایم استفاده کنید. البته می‌توانید کلاً از زدن رژلب بگذرید و به‌جای آن از همان خط لب استفاده خط لب استفاده کنید و لب‌ها را با آن رنگ بزنید فقط با نوک انگشت یا برس مخصوص رژلب، خط لبتان را محو کنید و آن را با رنگ کل لب مخلوط کنید.

نسبت به استفاده از سایه چشم شجاع‌تر باشید

تنها قسمتی از صورت که می‌توان آن را مرتباً امتحان کرد چشم است. ابتدا از رنگ‌های روشن و ملایم به مقدار کم استفاده کنید. سپس آرام‌آرام کمی به غلظت آن بیفزائید. ابتدا از رنگ پایه که باید طبیعی و نزدیک به رنگ پوستتان باشد استفاده کنید. با این کار زمینه را برای سایه‌ای زیبا و ماندگارتر آماده می‌کنید. پس از زدن رنگ پایه، با استفاده از برس مخصوص سایه رنگ غلیظ‌تر را بالا و روی خط مژه بزنید.

نکته اصلی :

بهتر است از گوشه بیرونی چشم شروع کنید و سایه را به سمت داخل بزنید.

همیشه می‌توانید از ته رنگ طلائی استفاده کنید

بعد از گذراندن یک روز کاری خسته کننده خانم‌ها با شور و شوق باز هم به سراغ رنگ‌های برنزه‌ای می‌روند که در تابستان استفاده می‌کردند. حقیقت این است که برنزه کننده‌ها ـ هرچند ناچیز ـ در طول سال با ته رنگ براق و درخشان، خود قابل استفاده هستند. این نکته‌ای است که حالا و در فصل پائیز ممکن است از چشم بسیاری دور بماند.

نکته اصلی :

می‌خواهید بدون برنزده کردن، در تمام طول سال درخشان و براق باشید. برای این موضوع ابتدا یک لایه نازک سایه‌ای با ته رنگ برنز به پلک‌ها بمالید. سپس رژگونه برنز بزنید و رژلب طلائی بمالید.

پنکک‌تان را بشناسید و به مقدار بسیار کم از آن استفاده کنید

پنکک مناسب روی کرم پودر می‌خوابد و درخشش پوست را پس از استفاده از کرم پودر کم می‌کند. پنکک‌های پودری نرم روی اکثر پوست‌ها، خوب می‌خوابد، به غیر از پوست‌های نسبتاً چرب که بهتر است از پنکک‌های سفت استفاده کنند. بهتر است از پودرهائی استفاده کنید که از رنگ پوسستان ملایم‌تر و روشن‌تر باشند چرا که در طول روز با جذب روغن پوست رنگ‌شان به تدریج تیره می‌شود.

کرم پودر و اصل صورت باید طبیعی به‌نظر برسد

معمولاً کرم پودرها که اصل و پایه آرایش هستند درست استفاده نمی‌شوند، اما می‌تواند این گونه نباشد. باید کرم پودر را با نوک انگشتبه روی پوست صورتی که از قبل مرطوب کننده به آن زده شده، بمالید (که اصل و اساس نرمی پوست است مخصوصاً در روزهای سرد زمستان). این کار باعث می‌شود کرم پودر یک دست روی پوست بخوابد و شیار شیار نشود و اطلسی رنگ به‌نظر برسد.

خط چشم‌ها را بشناسید

خط چشم‌ها چه مدادی باشند، چه مایع باید در استفاده از آنها دقت کرد. چیزهائی که باید به یاد داشته باشید خط چشم را باید بعد از زدن سایه بکشید و باید تا حد ممکن، خط چشم نزدیک باشد. اگر نمی‌توانید خط چشم‌تان را صاف بکشید بهتر است از نوع مدادی آن استفاده کنید.

آرایش ابرو

روبروی آینه به گوشه چشمتان جائی که به بینی نزدیک است به دقت نگاه کنید. سپس با کمک مداد آرایشی یا سایه ابرو یا یک قلم تیز و باریک از گوشه چشم تا جائی که به ابرو می‌رسید یک علامت بزنید. همین کار را با چشم دیگر نیز بکنید.حال اگر در این قسمت یعنی بالای پلک به سمت بینی مو وجود دارد آن را به کمک موچین بردارید اما مراقب باشید خط ابرویتان را خالی نکنید. اما اگر خط ابرویتان به خودی خود کم مو بود باید با مداد یا سایه ابرو آن را پر کنید.

سپس خط‌کش یا برس آرایشی نسبتاً بلند و باریکی را بردارید و یک سر آن را روی نوک بینی‌تان بگذارید و سر دیگر آن را طوری روی ابرو قرار دهید که وقتی درون آئینه مستقیم نگاه می‌کنید روی عنبیه‌تان را بپوشانید و با نقطه تلاقی ابرو و بینی یک مثلث قائم‌الزاویه تشکیل دهد. این درست نقطه کمان ابروی شماست که بعد از آن ابرو به سمت پائین می‌رود. می‌توانید برای بیشتر شدن کمان، موهای زیر آن را بردارید اما از قسمت بالای آن کم نکنید. دوباره با کمک همان خط‌کش از نوک بینی تا گوشه بیرونی چشم یک خط فرضی رسم کنید. نقطه تلاقی خط و ابرو دقیقاً انتهای ابرو است.

خانم ”رولیف“ برای زیباتر شدن ابرو نقاط خالی آن را با کمک سایه ابرو یا تاتوی موقت پر می‌کند، طوری که کمان ابرو حالت طبیعی خود را حفظ می‌کند. حتی به گفته وی ابروهای روشن نیز باید با کمک سایه ابرو کاملاً پر شوند. بهتر است این سایه خاکستری مایل به قهوه‌ای باشد.

از رنگ مشکی هیچ‌گاه استفاده نکنید چون ابرو به نظر مصنوعی می‌آید. برای پوست‌های روشن می‌توان از سایه‌های خاکستری مایل به قهوه‌ای که در آن کمی قرمزی یا رنگ سبز وجود دارد استفاده کرد و خانم‌هائی با پوست تیره می‌توانند از سایه‌های قهوه‌ای تیره‌تر استفاده کنند. اگر انجام تمامی این‌ها برایتان مشکل است اولین بار ابروهایتان را به دست متخصص بسپارید. پس از آن برداشتن و شکل دادن به ابرو برایتان آسان‌تر می‌شود.

داشتن شکمی صاف آرزوی همه خانم ها و آقایان است با خواندن نکات زیر می توانید به این آرزو دست یابید

قطع مصرف هله هوله

دکـتر "لزلی بونسی" از دانشگاه پترزبورگ، بخش پزشکی اظــهار می دارد: "بسیاری از آبنباتها و اسنکها شامل گـلیسـیرین و شــکر بالایی هسـتند. در معده به طور کامل هضم نمی شوند و این امر سبب می شود که شکم شما نفخ کند."

بدوید (در حدود 2 کیلومتر)

دکتر "دیانا تیلور" از دانشگاه کالیفرنیا، ایالت سنفرانسیسکو، بخش حفظ سلامتی معتقد است که: "ورزش های سنگین، فشار و تنش فراوانی را بر روی بدن شما وارد می آورند و همین امر موجب می شود که عضلات برای مدت زمان طولانی نرم و سست باقی بمانند. اما نرمش ملایم و متعادل (مثل یوگا و پیاده روی) به آب شدن چربیها سرعت می دهد و مشکل شما را در مدت زمان کمتری حل می کند."

در مصرف نمک و ادویه زیاده روی نکنید

مصرف بیش از حد ادویه جات و نمکها باعث می شود که شکم شما نفخ کند. یک چهارم فنجان سس کچاپ سه برابر مقدار سدیمی که بدن شما در طول روز نیاز دارد، را فراهم می سازد. یک قاشق سوپخوری سس سویا جایگزین مناسبی برای آن خواهد بود.

پتاسیم مصرف کنید

این ماده طبیعی ادرار آور بوده و اثر نفخ آور نمک را از بین می برد. می توانید آنرا در گوجه فرنگی، موز، ماهی قزل آلا، بادام و گیلاس پیدا کنید.

H2O بیشتری مصرف کنید

نوشیدن آب به میزان لازم، باعث می شود تا آبی که در بدن شما به دلیل وجود نمک جمع شده به آسانی خارج شود و نفخ شکمتان از بین برود.

4 حرکت شکم که معجزه می کند:

با انجام این 4 حرکت شکم صاف و جذابی که آرزویش را داشتید پیدا می کنید. 3 تمرین اول تمام عضلات شکم را به حرکت وا می دارند؛ اثر چهارمی بر روی پهلوها می باشد. هر کدام از این حرکات را به ورزشهای روزانه خود اضافه کنید آنگاه متوجه خواهید شد که پس از چندی باید برای خود لباسی اندازه تر جدیدی خریداری کنید.

دراز نشست استاندارد

در حـالی کـه زانــو هایتان خم شده بر روی زمین دراز بکشید. کـف پاهـا صـاف اسـت و بــر روی زمین قرار می گیرد. انگشتان دست را پشت سر بگذارید. آرنجها بـســمت طرفین باشد. در هـمان حال آرنجها را به زانو بزنید و سپس بالای کمر، و شانه هـا را به عقب بیاورید تا به زمین بخورند. در حین انجام حرکـت سـر صـاف اســت و فـاصله چانه از سینه حذف می شود. برای چـند ثانیه در آن حال باقی می مانید و سپس به وضعیت اولیه باز می گردید.

توجه: سر خود را با دستانتان نکشید! تصور کنید طنابی به دور کمر شما بسته شده و حرکت را با فشاری که به عضلات شکم و کمر می آورید انجام دهید.

دوچرخه

روی زمیـن دراز بـکشـیـد و دسـتهـا را پشـت سـر بـگـذاریــد. زانوهایتان را خم کنید و پاها را از زمین بلند کنید به طوری کـه ماهیچه ساق پا به موازات زمین قرار بگیرد. آرنج یکی از دستهـا را به سمت زانوی مخالف بیاورید. در این حالت پاها باید با هـم زاویـه 45 درجـه بسـازنـد. ایـن حـرکـت را بـرای هر دو طرف انجام دهید.

* نکته ای برای تازه کارها: برای شروع می توانید پاهای خود را بر روی زمین نگاه دارید. زمانی که آرنج خود را به سمت پا می آورید زانویتان را بلند کنید تا به هم برسند. سپس دوباره آنرا روی زمین قرار دهید و حرکت را یکمرتبه دیگر تکرار کنید.

دراز نشست عمودی

روی زمـیــن دراز بکشید، پاهایتان را به صورت مستقیم به بالا ببـریـد، دسـت هــای خود را نیز به طور عمودی در دو طرف بدن نگه دارید. سعی کنید نوک انگشتان دست را به نوک انگشتان پــا بـرسـانید. در این حرکت باید پاها را تا آنجا که می توانید به بالا بیاورید تا استخوان باسن از روی زمین بلند شود.

* نکته ای برای تازه کارها: بجای اینکه بطور همزمان دستـهـا و پـاهـای خـود را بـلـنـد کنید، می توانید ابتدا نیم تنه بالایی و سپس قسمت پایین بدن را بلند کنید.

پهلو ها

بـه سمت یکی از پهلوها دراز بکشید، زانوهای خو را خم کنید و بـازویتـان را بـه طور کامل بر روی زمین قرار دهید در حالی که آرنـج با شـانه در یک راستا باشد. تمام وزن خود را بر روی بازو وارد آورید و نیم تنه بالای بدن و باسن را به آرامی از روی زمین بلند کنید،بطوریکه یک خط مستقیم از زانو تا سر حاصل شود. هـر چقدر می توانید در این حالت بمانید.

برای شروع 10 تا 20 ثـانـیـه کـافی اســت. مدت زمان این حرکت را باید تا یک دقیقه افـزایــش دهیـد. حرکت را برای طرف مقابل نیز انجام دهید. هر چه قوی تر می شوید، سعی کنید به بازوها و سپس پاها نیز کشش بدهید و بعد هر دو را با هم بکشید.

6 تصور غلط که باعث افتادگی شکم می شود

1- برای سفت شدن شکم یاید حرکات مربوط به آن را هر روز انجام دهید

دلیل: عضلات شکم نیاز به استراحت و بهبودی دارند. در طول زمان استراحت است که ماهیچه ساخته می شود. "کتی کیلر" مربی و نویسنده کتاب " تمرین های کتی برای هنر پیشگان" اظهار می دارد که: "انجام تمرین های شکمی برای 3 تا 5 روز در هفته موجب می شود شما عضلات سفت، و شکم صافی پیدا کنید."

2- تمرین کامل شکم نیم ساعت طول می کشد

دلیل: کیلر معتقد است. "اگر نیم ساعت طول بکشد تا شما احساس کنید عضلات شکمتان در تحرک هستند، پس احتمالا حرکات را اشتباه انجام می دهید. من مربی "جنیفر آنیستون" بودم و ما هر هفته 3 روز بیش از 5 دقیقه بر روی شکم کار نمیکردیم." نحوه انجام دادن حرکات را مجددا بازبینی نمایید و بر روی مدت زمان تمرکز نکنید. همیشه کیفیت مهم تر از کمیت است.

3- دراز نشست خیلی آرام، عضلات را محکم تر می کند

دلیل: آنقدر که روند معمولی دراز نشست شما را لاغز می کند، آرام انجام دادن آن به آب شدن چربی ها کمک نمی کند. در حقیقت کندی در انجام حرکات اصلا سودمند نیست. تمرینات باید به شما در هر حالتی کمک کنند: چه بخواهید وارد ورزش کیک بوکس شوید چه بخواهید یک چمدان را از روی زمین بلند کنید. در هر دو حالت ذکر شده شما کارهای خود را که در حالت اسلو موشن(slow motion) که انجام نمیدهید.

4- بهترین زمان برای انجام حرکات شکمی، آخر تمرین ها می باشد

دلیل: "گیلبرت ویلت" محقق، فیزیوتراپیست و استاد دانشگاه نبراکسا، دانشکده علوم پزشکی می گوید: "هیچ فرقی نمی کند شما چه زمان ورزش های شکمی را انجام دهید، فقط درست انجام دادن و ثبات در تمرینات است که باید مورد توجه قرار گیرد." بنابراین بهترین زمان وقتی است که احساس کنید می خواهید تمرینات را انجام دهید. اما اگر می خواهید در ابتدای تمرینات حرکات مربوط به شکم را انجام دهید، اول باید خودتان را حسابی گرم کنید. هنگامیکه خون در گردش باشد، می توان به آسانی از بروز بسیاری از آسیب دیدگی ها جلوگیری کرد.

5- با انجام حرکات پایلیت (Pilates ) نمی توانید شکم خود را 6 تکه کنید

دلیل: "کیمبرلی لیون" یک مربی خصوصی در لوس آنجلس معتقد است که: "این حرکات بیشترین تاثیر را بر روی شکم شما می گذارند و اگر آنها را به همراه یک رژیم غذایی سالم انجام دهید، به طور حتم می توانید لایه های مورد نظر خود را بر روی شکم به وجود آورید. شکل شکم، قد و بلندی نیم تنه بالایی شما، جزء اموری هستند که به ژن هایتان ارتباط پیدا می کند."

6- بدون وزنه و دستگاه نمی توانید شکم خود را آب کنید

دلیل: شما به هیچ وجه به وزنه نیازی ندارید، البته بسیاری از ورزشکاران برای اینکه توانایی و قدرت خود را افزایش دهند از وزنه استفاده می کنند. لیون می گوید: "بسیاری از دستگاهها و وزنه ها برای استفاده خانم ها طراحی نشده اند، اگر شما به طور مناسب در دستگاه قرار نگیرید، ممکن است فشار به قسمت های که نباید، وارد شود. او برای ما یک نصیحت دیگر هم دارد: به زمین بچسبید که هم موثر است هم ارزان و آنرا در هر جایی به راحتی می توانید پیدا کنید.

نتیجه بیشتر در زمان کمتر

"لیو جردن"، مربی تناسب اندام در مجموعه ورزشی اکینوکس در شهر نیویورک رازها را برای ما فاش می کند:

• حرکات را کمی آرام تر انجام دهید: با چهار شماره بالا بیایید و با 4 شماره به حالت اول باز گردید.

• 5 تا 10 ثانیه در دشوارترین حالت دراز نشست باقی بمانید.

• حرکات خود را کم کم انجام دهید: این کار باعث می شود تا عضلات شکم از سایر ماهیچه ها جدا شده و تاثیر تمرینات مستقیما بر روی شکم وارد شود.

شکم خود را صاف کنید

انجام این حرکت به شما کمک می کند تا شکمتان را لاغرتر کنید. در حالی که صورتتان در مقابل زمین قرار دارد، بر روی شکم دراز بکشید. وزنتان را بر روی کمر و شکم بدهید و سعی کنید دست ها و پاها را از روی زمین بلند کنید. برای چند ثانیه در این وضعیت باقی بمانید. سپس به موقعیت اولیه باز گردید و یک مرتبه دیگر این حرکت را تکرار کنید.

در اینجا 2 پزشک از برترین متخصصان پوست ایران درمورد تاثیر واقعی کرم‌ها و مواد ضدچروک برای شما توضیح می‌دهند.

کرم‌ها معجزه نمی‌کنند!

کرم‌های پوست انواع مختلفی دارند و هریک با هدف خاصی تولید می‌شوند.برای مثال می‌توان به کرم‌های مرطوب کننده، ضدلک، لایه‌بردار، ضدچروک و... اشاره كرد. به هرحال نباید از کرم‌ها انتظار معجزه داشت. برای مثال هیچ کرمی نمی‌تواند تمام الیافی که طی زمان حالت شبکه‌ای‌شان را از دست داده‌اند و کلاژن‌هایشان جمع شده را به حالت اول برگرداند و افتادگی پوست را کاملا از بین ببرد.

علاوه بر پوست، عضلات قسمت زیرجلدی نیز طی زمان لاغر شده و استخوان‌ها بیشتر مشخص می‌شوند. کرم‌ها نمی‌توانند چین‌وچروک‌ها را به طور کامل برطرف کرده و فقط تا اندازه‌ای می‌توانند پوست را لطیف و شفاف کنند.کرم‌هایی که در رسانه‌های گروهی و ماهواره‌ها می‌بینیم بیشتر جنبه تبلیغاتی دارند.

هنوز در جهان هیچ کرمی به صورت علمی تولید نشده که بتواند تمام مشکلات پوستی را از بین ببرد، فقط کسانی که مقابل آفتاب پوست‌شان آسیب دیده‌ و دچار چین‌وچروک شده، می‌توانند حداقل به مدت 6 ماه از کرم‌هایی مانند ترتینوئین استفاده كنند تا چین و چروک‌هایشان بهبود یابد.

ضرر هم می‌رسانند!

کرم‌هایی مانند کرم حلزون، شترمرغ، خرچنگ و... هیچ کار مثبتی انجام نمی‌دهند و فقط جنبه تبلیغاتی دارند. در مورد تاثیر هیچ کدام از این کرم‌ها منبع علمی‌ای وجود ندارد. اینها معمولا حاوی اسید هیالورونیک یا ماکسی‌لیپ هستند. این مواد می‌توانند تا اندازه‌ای پوست را نرم و آبدار کنند و از این طریق به‌طور موقت ظاهر چین و چروک‌ها را صاف‌تر می‌کنند.

برخی کرم‌ها نیز ادعا دارند (مانند آمپول بوتاکس) حاوی سم بوتولینیوم هستند، اما باید بدانید که بوتولینیوم از روی پوست جذب نمی‌شود.عملکرد این کرم‌ها مانند پمادی است که به پوست زده می‌شود و برای مدت بسیار کوتاهی رگ‌های پوست را می‌بندد و پوست را سفیدتر و سفت‌تر نشان می‌دهد.

این کرم‌ها اثر بوتاکس را ندارند زیرا آمپول بوتاکس مستقیما داخل عضله زده می‌شود و به صورت علمی چین و چروک‌ها را محو می‌کند. این کرم‌ها حتی ممکن است باعث حساسیت و ورم شوند.

فقط 30 درصد تأثیر

کرم‌های درمانی چیزی حدود 30 تا 40 درصد در کم کردن و پیشگیری از چروک‌های پوستی تاثیرگذارند. البته تاثیر آنها معمولا پس از استفاده 6 تا 9 ماهه مشخص می‌شود.تولیدکنندگان کرم‌هایی که در بازار تحت عنوان کرم حلزون، شترمرغ، خرچنگ و... به‌منظور برطرف کردن چروک‌ها، جوش‌ها و لک‌ها فروخته می‌شوند متاسفانه با افکار عمومی بازی می‌کنند.

تاثیر این کرم‌ها هنوز به اثبات نرسیده است.برای این کار باید تست‌ها و مطالعات بالینی انجام شود و کرم موردنظر با دارونما مقایسه شود. اگرچه در پشت این داروها جنبه علمی وجود ندارد اما تبلیغات زیاد باعث می‌شود افراد به سمت مصرف این کرم‌ها بروند.

این با آن متفاوت است

چندسالی است که کرم بوتولیز هرچند وقت یک بار با بالا رفتن قیمت بوتاکس در بازار ایران طرفداران زیادی را به خود جلب می‌کند، درحالی که هنوز در دنیا تکنیکی ابداع نشده که بتوان از طریق آن با نفوذ موضعی بوتاکس، عضلات را فلج کرد.

کرم بوتولیز تنها برای مدت خیلی کوتاهی عضلات را به صورت موضعی شل می‌کند، درحالی که با تزریق بوتاکس می‌توان حدودا برای 6‌ ماه عضلات را فلج کرد.اگرچه تاثیر این کرم مانند کرم حلزون هنوز کاملا اثبات نشده اما تبلیغات زیادی درمورد آن صورت می‌گیرد و مصرف بالایی دارد. این در حالی است که متخصصان پوست این دارو را نسخه نمی‌کنند.

ضخیم‌تر بودن لایه کرم تاثیر آن را بیشتر نمی‌كند

درمورد میزان مجاز مصرف کرم‌ها و داروها تحقیقات زیادی انجام شده است. این میزان برای هر کرم و ماده موثری متفاوت است. معمولا میزان مجاز و طریقه مصرف هر کرم در بروشور آن نوشته شده است.

برای مثال میزان و طریقه مصرف کرم ضدآفتاب با کرم ضدچروک یا کرم دور چشم متفاوت است. ضخیم‌تر بودن لایه کرم روی صورت لزوما اثربخشی آن را بیشتر نمی‌کند. تنها در بعضی کرم‌ها مانند مرطوب‌کننده‌ها استفاده از لایه ضخیم‌تر درصد چرب‌کنندگی کرم را بیشتر می‌کند.

این درحالی است که مصرف بیش از حد کرم‌های ضدچروک و ضدآفتاب ممکن است باعث ایجاد حساسیت شود. کرم بوتولیز تنها برای مدت خیلی کوتاهی عضلات را به صورت موضعی شل می‌کند درحالی که با تزریق بوتاکس می‌توان حدودا برای 6 ماه عضلات را فلج کرد.

کرم شب؟ كرم روز؟

از حدود 40 سال پیش که مصرف کرم‌های آرایشی و بهداشتی افزایش پیدا کرد سازندگان کرم‌ها برای اینکه فروش محصولات‌شان را بالا ببرند، ادعا کردند که اگر فردی از کرم شبش استفاده می‌کند باید برای دیدن تاثیر آن از کرم روزش نیز استفاده کند، در صورتی که چنین چیزی حقیقت ندارد. برخی کرم‌ها به نور خورشید حساس هستند و باید شب استفاده شوند.

البته نور چراغ، مهتابی و مانیتور کامپیوتر روی این کرم‌ها تاثیری ندارند. برخی کرم‌ها نیز به نور حساس نیستند و می‌توان در روز از آنها استفاده کرد.از طرف دیگر برای اینکه در مصرف کرم‌ها تداخلی پیش نیاید و فرد مجبور نشود هنگام شب چند لایه کرم مختلف روی هم بزند، توصیه می‌شود برخی کرم‌ها در روز و برخی دیگر هنگام شب استفاده شوند.

اگر شما کرم شب X را مصرف می‌کنید ضرورتی ندارد که حتما کرم روز Y را نیز مصرف کنید. نكته دیگر اینكه مرطوب‌کننده‌ها را می‌توانید هنگام روز و ضدلک‌ها را هنگام شب استفاده کنید زیرا ضدلک‌ها معمولا به نور حساس هستند. ضدآفتاب‌ها نیز باید طی روز استفاده شوند تا از پوست در برابر آفتاب محافظت کنند، بنابراین کرم مرطوب‌کننده و ضدآفتاب عنوان کرم روز و کرم ضدلک عنوان کرم شب را می‌گیرند.

کرم‌های دور چشم درواقع همان کرم‌های ضعیف شده صورت هستند.کرم‌هایی که برای چروک و لک صورت استفاده می‌شوند برای اینکه در ناحیه دور چشم حساسیت کمتری ایجاد کنند، تضعیف می‌شوند. کرم‌های دور چشم در تمام افراد تاثیر یکسانی نمی‌گذارند زیرا هر فردی وضعیت پوستی متفاوتی دارد.

تاثیر این کرم‌ها برحسب سن فرد، چرب یا خشک بودن و روشن یا تیره بودن پوست متفاوت است، به همین دلیل نمی‌توان توصیه کرد تمام افراد از کرم دور چشم X استفاده کنند. درکل کرم‌های دور چشم بهتر است هنگام شب استفاده شوند تا کمتر نور ببینند.استفاده از ویتامین A بهترین گزینه برای مرطوب کردن دور چشم در طول روز است. مصرف بیش از حد کرم‌های ضدچروک و ضدآفتاب ممکن است باعث ایجاد حساسیت شود.

اغراق شده است!

یکی از علل پیری پوست و سلول‌ها، ایجاد مواد اکسیدان داخل سلول است. داروهایی که حاوی آنتی‌اکسیدان هستند ازجمله ویتامین‌ها می‌توانند به عنوان داروهای ضدچروک استفاده شوند اما گاهی اوقات در تبلیغ این مواد زیاده‌روی می‌شود.

کرم آلوورا، محصولات خوراکی و دیگر محصولاتی که از آن به‌دست می‌آید بیشتر خاصیت مرطوب‌کنندگی دارند و تاحدودی ضدالتهاب و بسیار کم آنتی‌اکسیدان هستند.اگر روزی یک لیوان آب آلوورا یا قرص و محصولات دیگرش را بخورید و انتظار داشته باشید چروک‌هایتان باز شود، مطمئن باشید چنین چیزی اتفاق نمی‌افتد.

آیا می خواهید پوستی صاف و درخشان داشته باشید؟پس مطالب زیر را بخوانید

لایه برداری در واقع از بین بردن سلول های مرده پوست می باشد , که پوست شما را درخشان و صاف می کند. چه فصل شنا باشد و یا فقط بخواهید پوستتان تمیز و نرم باشد ,با لایه برداری از سر تا پا پوستتان درخشان خواهد شد .بسیاری از خانمها صورت خود را لایه برداری می کنند اما قسمت های دیگر بدنشان را فراموش می کنند . قبل از استفاده از محصولاتی برای برنزه کردن پوست و یا برای جوان سازی پوست خسته در زمستان , لایه برداری بسیار مهم است .

لوازمی که برای لایه برداری نیاز دارید :

پاک کننده لایه بردار

لیف , برس بدن یا دستکش های لایه برداری

سنگ پا

لوسیون بدن

روش لایه برداری :

1 - قبل از ورود به حمام پوست خشکتان را با لیف , برس بدن یا دستکش های لایه برداری

پاک کنید .این کار کمک خواهد کرد که پوسته های سطحی از بین برود و پوستتان برای فرایند لایه برداری آماده شود .این کار را از کف پای خود آغاز کنید و روی تمام بدنتان ادامه دهید .

2 - دوش بگیرید و از سر تا پای خود را مرطوب کنید ,اگر شما دچار آفتاب سوختگی شدید و یا هرگونه بریدگی و یا زخم بازی در بدنتان وجود دارد، پوست خود را لایه برداری نکنید .

3 - از یک سنگ پا بر روی پای خود استفاده کنید تا ذرات و لکه های زبر و پینه را از بین ببرید .اگر پای شما بسیار زبر می باشد قبل از اینکه وارد حمام شوید ,آن را به مدت 30 دقیقه در تشتکی از آب گرم و شیر خیس دهید .

4 - از پاک کننده لایه بردار خود به همراه لیف و یا دستکش هایتان استفاده کنید . شستشوی بدنتان را با یک حرکت چرخشی از کف پایتان شروع کنید و این روش را تا بالا ادامه دهید . در نواحی حساس ، پوستتان را به سختی تمیز نکنید و نخراشید ,زیرا در این ناحیه پوست بسیار آسیب پذیر است .

5 - از یک برس یا لیف برای لایه برداری پشت و جاهایی که به سختی قابل دسترس است استفاده کنید.

6 - روی صورتتان به خصوص اطراف چشم و دهانتان لایه برداری را به آرامی انجام دهید .

برای صورت از یک محصول لایه بردار ویژه استفاده کنید که ملایم تر از محصولات طراحی شده برای لایه برداری بدن می باشد .

7 - دست هایتان را فراموش نکنید ,شما می خواهید آنها هم صاف و نرم به نظر برسند .

8 - بدنتان را با آب ولرم بشویید ،سعی کنید تا جای ممکن از آب سردتر استفاده کنید.

9 - بعد از انجام دادن مراحل حمام از یک لوسیون مرطوب کننده بدن برای همه قسمت های بدنتان استفاده کنید .لوسیون بدن و مرطوب کننده های صورت که حاوی ا سید هیدروکسی آلفا و یا بتا می باشند انتخابی ایده آل هستند , زیرا این اسیدها سلول های مرده پوست را از بین میبرند .

10 - از مرطوب کننده بدن یک بار در روز استفاده کنید .لایه برداری پوست را خشک می کند بنابراین شما باید پوستتان را هیدراته نگه دارید .

محصولات لایه بردار :

پاک کننده های لایه بردار که حاوی نمک دریایی, بادام زمینی ,گردو و دانه ها هستند را انتخاب کنید .برای رسیدن به پوستی نرم و ابریشمی معمولا یک بار یا دوبار لایه برداری در هفته کافی می باشد .اما خانم ها با پوست های چرب باید بیشتر از افراد با پوست های خشک لایه برداری انجام دهند .

اگر پوستتان بعد از لایه برداری به شدت خشک و یا حساس شد , آن را با شدت و سختی تمیز نکنید , باید روش لایه برداریتان را تغییر دهید با در نظر گرفتن احتمال اینکه شما ممکن است به محصولاتی که استفاده می کنید آلرژی داشته باشید .

بر اساس تحقیقاتی که در کنگره میکروبیولوژی انگلیس انجام شد، عسل یک ماده موثر در بهبود زخم های عفونی بوده و حتی مقاومت باکتریایی به آنتی بیوتیک ها را رفع می کند.

در این مطالعه نحوه واکنش عسل با سه گونه باکتری که معمولا موجب عفونت زخم ها می شوند، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که عسل می تواند به روش های مختلف در رشد این باکتری ها خلل وارد کند، بنابراین این ماده غذایی ارزشمند یک گزینه مناسب برای درمان زخم های عفونی مقاوم به دارو به شمار می رود.عسل از مدت ها قبل به دلیل خاصیت ضد میکروبی خود مورد توجه بوده است و در طب سنتی به عنوان درمان موضعی زخم ها کاربرد دارد. اما متاسفانه در طب مدرن تحقیقات کافی در مورد آن انجام نگرفته و مکانیسم ضد میکروبی عسل به درستی مشخص نشده است.

در تحقیق اخیر نقش عسل در مهار باکتری های عفونی کننده زخم ها، در سطح مولکولی مورد مطالعه قرار گرفت. یافته ها حاکی از این بود که عسل می تواند مانع از اتصال باکتری به بافت ها شود، چرا که این اتصال یک مرحله ضروری برای آغاز عفونت حاد است. همچنین مهار اتصال باکتری ها، تشکیل بیوفیلم را نیز متوقف می کند. بیوفیلم اجتماعی از سلول های میکروبی است که به یک سطح متصل شده و توسط مواد پلی مری خارج سلولی پوشیده شده اند. این پدیده در حقیقت استراتژی میکروب ها برای محافظت خود در برابر آنتی بیوتیک ها و تلاش برای تشکیل عفونت پایدار است.

عسل قادر است حساسیت باکتری ها را نسبت به آنتی بیوتیک ها افزایش دهد و در نتیجه مقاومت به آنتی بیوتیک را خنثی نماید. این یافته نشان می دهد که مصرف آنتی بیوتیک به همراه عسل نسبت به مصرف آنتی بیوتیک به تنهایی، تاثیر بیشتری در برابر عفونت های مقاوم به دارو خواهد داشت.متخصصان معتقدند که در حال حاضر استفاده از روش های نوین و موثر برای کنترل عفونت در زخم ها ضروریست، اما این روش ها نباید مقاومت به آنتی بیوتیک ها را افزایش داده و مشکل درمان را دوچندان کنند.

در حال حاضر بیشتر مداخلات درمانی ضد میکروبی برای بیماران، استفاده از آنتی بیوتیک هاست. استفاده از درمان های موضعی برای نابودی باکتری های موجود در زخم، کم هزینه تر بوده و مانع از ایجاد مقاومت به آنتی بیوتیک ها نیز می شود. این روش درمانی احتمال انتقال باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک، از محل زخم بیمار به اطرافیان را نیز کاهش می دهد

اگر چند سال پیش می‌شنیدیم که هوای تهران در وضعیت هشدار قرار دارد،

حسابی می‌ترسیدیم و جا می‌خوردیم و شاید حتی از ترس خفه شدن، از خانه

بیرون نمی‌آمدیم!

حالا مدت‌هاست که دیگر آلودگی هوای تهران، حتی در حد هشدارش هم کسی را

متعجب نمی‌کند و این توصیه‌هایی که می‌گویند: «گروه‌های آسیب‌پذیر مانند

بیماران قلبی، بیماران آسمی، سالمندان، بچه‌ها و ... از منزل خارج نشوند»

یا «سعی کنید سفرهای درون شهری را به حداقل برسانید و بیشتر از وسایل

نقلیه عمومی استفاده کنید» و ... آن قدر تکراری هستند که شاید دیگر رغبتی

برای شنیدنش نباشد!

البته شاید بهتر باشد چند روزی را در تقویم به عنوان روزهای آلودگی هوا

ثبت كنیم و از پیش برایش برنامه ریزی نماییم! به هر حال بحث آلودگی هوا

تا زمانی که به صورت اساسی حل نشود، همچنان ادامه خواهد داشت؛ هر سال

شادی زمستانی‌مان سیاه می‌شود و حتی یک تعطیلی 2 یا 3 روزه هم نمی‌تواند

از شدت سردرد و تهوع و تنگی نفس‌مان کم کند.

حتی اگر سیگار نمی‌کشید ...

هر فرد، روزانه نزدیک به 22 هزار بار تنفس می‌کند و تقریباً به 15

کیلوگرم هوا در روز نیاز دارد؛ معمولاً انسان می‌تواند به مدت 5 هفته

بدون غذا و 5 روز بدون آب زنده بماند، اما بدون هوا حتی 5 دقیقه هم

نمی‌تواند زنده بماند.

آمارهای مرگ‌ومیر در سال 89 نشان می‌دهد كه سالانه بیش از 4 هزار و 28

نفر بر اثر بیماری‌های تنفسی در تهران جان خود را از دست می‌دهند. سال

گذشته این رقم افزایش یافت و به 4 هزار و 181 نفر رسید و در 6 ماه نخست

امسال باز هم افزایش یافته و به 2 هزار و 99 نفر رسیده است.البته آلودگی

هوا فقط مختص شهر تهران نیست و همه ساکنان شهرهای بزرگ و البته شهرهای

صنعتی کشورمان به نوعی دچار مسمومیت شده و قربانی آلودگی هوا می‌شوند.

نوشیدن زیاد آب به کلیه‌ها کمک می‌کند تا املاح اضافی از بدن خارج شود و

ذرات آلودگی، مدت کمتری در بدن باقی بماند.

مونو اکسید کربن، اکسید نیتروژن، اکسید سولفور، ذرات معلق در هوا و

هیدروکربن‌ها از جمله همین مواد آلوده کننده است که بدن انسان را در

برابر عفونت‌های بیماری‌زا حساس‌تر کرده، مشکلات تنفسی، تحریک چشم و

ناراحتی‌های قوه بویایی را افزایش می‌دهد که همه این عوارض به شکل

پررنگ‌تری در کودکان بروز می‌کند. البته برای حفظ سلامت بدن می‌توان

نکاتی را در نظر گرفت و با رعایت شان از بروز شرایط اضطراری پیشگیری

کنیم.

بهترین و بدترین غذاها

در هوای آلوده، باید برخی مواد غذایی را مصرف کرد که خاصیت خنثی‌کنندگی

مواد سمی موجود در هوا را داشته باشند. مصرف غذاهایی که حاوی آنتی

اکسیدان‌های سلنیوم و بتاکاروتن هستند هم توصیه می‌شود؛ هنگام آلودگی

هوای استنشاقی، مقدار زیادی رادیکال آزاد در بدن تولید می‌شود که سبب

کاهش توان فرد در انجام کارهای روزمره زندگی شده و حتی در دراز مدت

می‌تواند بیماری‌های مزمن مانند بیماری قلبی عروقی و انواع سرطان را

ایجاد کند.

برای به حداقل رساندن عواقب ناشی از تجمع رادیکال‌های آزاد در بدن، مصرف

آنتی اکسیدان‌ها را در رژیم غذایی افزایش دهید. سبزیجات و میوه‌هایی مثل

طالبی، انبه، کدو تنبل، فلفل، اسفناج، کلم و زردآلو بتاکاروتن دارند.

سلنیوم را هم می‌توانید در غذاهای دریایی، مرغ، نان، آجیل و غلات

سبوس‌دار پیدا کنید.

E + C + D = ضد آلودگی

چه در خانه هستید، چه در محل کار و چه پشت فرمان، از مواد غذایی مثل:

کرفس، اسفناج، گوجه‌فرنگی، لیموشیرین، نارنگی، پرتقال و برگ سبز کاهو

استفاده کنید که غنی از ویتامین C هستند.

البته مصرف جوانه گندم، روغن‌های گیاهی، گردو، بادام، زیتون، جگر و

سبزیجات دارای برگ سبز که منابع ویتامین E هستند را هم فراموش نکنید. به

خصوص اگر شغل تان طوری است که باید بیشتر در هوای آزاد باشید؛ این

ویتامین می‌تواند مسمومیت ناشی از آلودگی هوا را خنثی کند. منابع مناسب

ویتامین D هم شیر، کره و زرده تخم مرغ هستند که باید در برنامه غذایی

روزانه‌تان باشند.

پکتین بخورید!

مواد غذایی که سرشار از پکتین هستند، سرب موجود در هوا را می‌گیرند و

مانع از نفوذ سرب به سلول‌های بدن می‌شوند؛ مصرف روزانه یک عدد سیب

می‌تواند عوارض ناشی از آلودگی هوا را کاهش داده و میوه‌هایی مانند

پرتقال و توت‌فرنگی نیز سرشار از پکتین بوده و برای کاهش عوارض آلودگی

هوا مفید هستند.

لبنیات کم چرب میل کنید

در هوای آلوده باید بیشتر از همیشه شیر، ماست و دوغ بنوشید، زیرا فسفر،

منیزیم و کلسیمی که در لبنیات یافت می‌شود، همگی خنثی‌کننده سموم هستند و

برای کاهش صدمات دستگاه تنفسی و التهاب دستگاه گوارش ناشی از آلودگی هوا،

باید مصرف شیر و لبنیات بیش از پیش شود.

افرادی که کمبود کلسیم دارند، بیشتر در معرض خطر آلودگی با سرب قرار

می‌گیرند. بهتر است لبنیات بیشتری مصرف کنید که منبع غنی کلسیم هستند.

مصرف شیر و فرآورده‌های آن، باعث نرم شدن مخاط تنفسی فوقانی، مری و معده

می‌شود و به دلیل وجود ترکیبات مناسب برای رشد و نمو باکتری‌های مفید که

عمل دفع ادرار و مدفوع و مواد آلاینده را تنظیم می‌کنند، التهابات و

بیماری‌های دستگاه گوارش را کاهش می‌دهد.

کمبود کلسیم = جذب سرب بیشتر!

افرادی که کمبود کلسیم دارند، بیشتر در معرض خطر آلودگی با سرب قرار

می‌گیرند. چون گیرنده‌های فلزات 2 ظرفیتی، در بدن انسان به صورت رقابتی

عمل می‌کنند و در صورتی که این گیرنده‌ها، قبلاً با فلزات مورد نیاز بدن

مانند آهن و کلسیم اشباع شده باشند، بدن کمتر در معرض آلودگی با سرب قرار

می‌گیرد برای جلوگیری از آلودگی زیاد با سرب، بهتر است لبنیات بیشتری

مصرف کنید که منبع غنی کلسیم هستند.

چرب و چیلی‌ها ممنوع!

در روزهایی که آلودگی هوا بسیار زیاد است، از غذاهای چرب به خصوص

چربی‌های جامد حیوانی و گیاهی استفاده نکنید که مصرف چنین غذاهایی فقط

باعث تشدید کاهش توان بدنی و ذهنی شما در طول روز خواهد شد. پس استفاده

از تنقلات کم ارزش مثل چیپس، پفک و نوشابه‌های گازدار را بی‌خیال شوید که

باعث اختلال جذب عناصر مفید در بدن می‌شود و می‌تواند اثرات منفی آلودگی

هوا را تشدید کند.

مصرف موادی مثل سوسیس و کالباس هم به دلیل داشتن مواد شیمیایی و

نگه‌دارنده، علاوه بر این که به خودی خود مضر و سرطان‌زاست، برای ساکنان

شهرهایی که هوای ناسالم دارد، به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.

سیر و پیاز بخورید

سیر، پیاز و تره فرنگی، هر قدر هم که بوی آزاردهنده‌ای داشته باشند، اما

حاوی مقدار زیادی گوگرد هستند که می‌توانند از مخاط دستگاه تنفسی محافظت

کنند.

نوشیدن آب زیاد فراموش نشود

نوشیدن زیاد آب به کلیه‌ها کمک می‌کند تا املاح اضافی از بدن خارج شود و

ذرات آلودگی، مدت کمتری در بدن باقی بماند.

خرید از وانتی ممنوع!

در روزهای آلودگی هوا نباید از وانتی‌هایی که میوه و سبزیجات تازه را در

کنار خیابان‌ها می‌فروشند یا مغازه‌هایی که سبزیجات خود را بیرون از

مغازه و در مسیر عبور خودروها می‌گذارند، میوه و سبزی بخرید.

زنان و مردان ایرانی

سیاست‌های زنانه در همسرداری!

این حس میل جنسی تان را کم می کند!

خانم های بالای 40 سال بخوانند!!

بهترین و بدترین رنگها برای عینک آفتابی!

انتخاب همسر را به گوشهایتان بسپارید!

سوالهایی که تمام زنان می پرسند؟!

مردان با چه صدایی جذابیت بیشتری دارند؟!

قابل توجه خانم ها !!

آیا شوهر شما هم بدقول است؟

پوست و زیبایی

نقش زن در تحکیم رابطه همسران غیرقابل انکار است. در گذرگاه‌های مختلف زندگی بشر، آثار عمیقی از رد پای زنان؛ هم در زندگی‌های پایدار و هم در زندگی‌های مترلزل و فرو ریخته شده، به چشم می‌خورد . این امر خود نشان‌گر اهمیت مسئولیت خطیر زنان در عرصه ی حفظ ، تداوم و تعادل یک رابطه ایده‌آل و مستمر در مبحث همسران می‌باشد.

مردها دوبار تربیت می‌شوند؛ یک‌بار توسط والدینشان، بطور‌ی که بتوانند فرزند خوبی برای آنها باشند و بار دوم توسط همسرشان به‌نحوی که بتوانند شوهر خوبی برای همسرشان باشند، اما اگر در این راستا قدمی برداشته نشود، تحولی صورت نخواهد گرفت.

تفاوت‌های فردی همواره در طبیعت خلقت انسان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است و بر همین الزام، پیوسته تعارفات کوچک و بزرگ میان همسران وجود داشته است. زنان قابلیت‌‌‌های بسیاری برای برانگیختن نقاط قوت رفتاری در شوهرشان دارند.

تقریباً همه مردان می‌توانند یک شخصیت مثبت داشته باشند و این ، بستگی به‌شیوه رفتاری همسرشان دارد. به‌عبارتی می‌توان گفت:مردها دوبار تربیت می‌شوند؛ یک‌بار توسط والدینشان، بطور‌ی که بتوانند فرزند خوبی برای آنها باشند و بار دوم توسط همسرشان به‌نحوی که بتوانند شوهر خوبی برای همسرشان باشند، اما اگر در این راستا قدمی برداشته نشود، تحولی صورت نخواهد گرفت.

در اینجا می‌خواهیم بخشی از شگردهای همسرداری یا اصطلاحاً سیاست‌های زنانه را در جهت ارتقاء استقامت پایه‌های یک زندگی مشترک، در محور روابط همسران، از نظر بگذرانیم، بنابراین این مطلب را صرفاً زنانی بخوانند که می‌خواهند بدانند «چگونه می‌توان شوهر خود را به‌مهری مستمر و عمیق آلوده‌ گرداند؟!»

1- صادق باشید، چون تنها در این صورت است که حق دارید از همسرتان توقع رفتار و گفتار صادقانه داشته باشید.

2- همزمان با رعایت اصل صداقت، بدانید هیچ لزومی ندارد هر مطلبی، با هر مضمونی بازگو شود!

3- زن و شوهر می‌توانند توافق کنند که همواره جایگاهی برای تغییر در طول زندگی، قایل شوند.

4- پیوسته به دنبال یک رابطه در حال رشد باشید، در پیشرفت مثبت ارتباطات، توقف جایز نیست.

5- سعی کنید به تعریف خوشبختی از دیدگاه همسرتان دسترسی پیدا کنید.

6- شما می‌توانید از زندگی کردن با مرد خود لذّت ببرید، بدون آنکه خود و خواسته‌های‌تان را به فراموشی بسپارید.

7- گاهی اوقات اگر به‌طور واضح تقاضا نکنید، چیزی بدست نخواهید آورد.

8- گفتنی‌ها را بگویید، امّا به‌موقع! منتظر نمانید به این امید که شاید روزی خودش متوجه شود.

9- به‌یاد داشته باشید معمولاً مردها آن‌گونه که شما به‌ آنها می‌نگرید، به‌خود نمی‌نگرد.

10- شاید نتوانید مرد خود را کاملاً کنترل کنید، امّا قطعاً می‌توانید بر او تأثیر بگذارید.

11- در برنامه‌ریزی‌ها به‌صورت یک شریک ظاهر شوید، نه یک رقیب.

12- احترام شما، در گروی رفتار شماست.

13- برنامه‌های خود را طوری تنظیم کنید تا زمانی که همسرتان در منزل است، در کنارش حضور داشته باشید، نه احتمالاً در آشپزخانه.

14- به نوع پوشش، آرایش و پیرایش خود در منزل همواره اهمیت بدهید.

15- در طی روز از کلمات محبّت‌آمیز استفاده کنید.

16- بسیاری از زنان بر این باورند که باید بیش از حد عاطفی باشند . اینگونه نباشید!

17- بکوشید بدون آنکه در مسائل کاری و اجتماعی همسرتان مستقیماً دخالت کنید، خیلی دوستانه و غیرمتعصبانه به افعال وی ناظر باشید.

18- میزان وابستگی و دلبستگی یک زن می‌تواند قابلیت‌های شوهرش را برای توجه نشان دادن به او تحت‌الشعاع قرار دهد.

19- هراز گاهی از او به خاطر حسناتش تمجید کنید.

20- گاهی گفتگوی متعادل می‌تواند قفل‌هایی که بر زندگی‌ عاطفی همسرتان زده شده، باز کند.

21- هرگز به قصد آنکه همسرتان را برای انجام کاری سوق دهید، از او تعریف و تمجید نکنید.

22- برای او این حق را قایل باشید که بتواند احساسات مختلفی داشته باشد.

استرس‌های شغلی، هیجانات، خستگی، تضادهای بین فردی، بیماری‌ها و عوارض جانبی برخی داروها، درد و تغییرات ایجاد شده در تصور فرد از خودش، از دلایل شایع تغییر فعالیت جنسی هستند.

استرس‌ها و هیجان‌هایی که فرد طی زندگی روزمره با آن مواجه می‌شود، می‌تواند بر علاقه فرد به رابطه زناشویی تاثیر گذاشته و اختلالاتی را موجب شود. گاهی افرادی که با فشارهای روزمره ناشی از کار و مسوولیت‌های خانوادگی دست و پنجه نرم می‌کنند، در اثر خستگی و نداشتن انرژی کافی، به این رابطه صرفا به عنوان یک وظیفه می‌نگرند و آن را با نوعی اجبار انجام می‌دهند.

اغلب زوج‌ها در طول زندگی با مشکلاتی در مسایل جنسی مواجه می‌شوند. به علاوه، بسیاری از اختلافات زناشویی در میان زوج‌ها نیز به صورت اختلالات جنسی بروز می‌کند. بیماری نیز از علل شایعی محسوب می‌شود که به کاهش تمایل فرد به برقراری رابطه زناشویی یا مشارکت نکردن او در این امر منجر می‌شود.

بسیاری از بیماری‌ها به‌طور مستقیم بر فعالیت جنسی تاثیر نمی‌گذارند اما برخی از بیماری‌ها مانند دیابت یا مصرف داروهای فشارخون و الکل می‌توانند به اختلال نعوظ مردان منجر شوند.

اختلالات عصبی، بیماری‌های قلبی، بیماری‌های مفصلی مانند آرتریت، برخی جراحی‌ها مانند ماستکتومی (برداشتن سینه در خانم‌ها) و کولوستومی (برداشتن کولون) نیز می‌توانند موجب مشکلاتی در این زمینه شوند.

بسیاری از زوجین با وجود این مشکلات می‌توانند رابطه زناشویی خود را ادامه دهند. اظهار صمیمیت و معاشقه، نخستین ویژگی‌های مثبتی هستند که آنها می‌توانند در یکدیگر ایجاد کنند. این موارد می‌توانند جایگزین‌های خوبی برای فعالیت‌های جنسی معمول زوجین باشند.

درست است که برخی از این تغییرات نشان دهنده افزایش سن در زنان است اما با تغییرات ساده در رویه زندگی می توان همان شادابی و نشاط دوران جوانی را حفظ کرد و اجازه نداد که روند افزایش سن روی جسم و روان تاثیر بگذارد.

برای خانم هایی که پا به میانسالی می گذارند از یائسگی نترسند

خیلی از زنان تصور می کنند که با یائسگی دیگر دوران جوانی و سرزندگی به پایان رسیده است در حالی که یائسگی هم مانند همه دوران های دیگر زندگی بخش تازه ای از زندگی است و زنان با رسیدن به این سن پا به دوره ای تازه می گذارند که باید خود را برای تغییرات طبیعی بدن آماده کنند.

من یائسه شده ام. یعنی چه اتفاقی برایم افتاده است؟

زمانی که چرخه قاعدگی ماهیانه در یک زن و عملکرد تخمدان‌ها پایان می‌پذیرد یائسگی اتفاق می‌افتد. این به معنی آن است که زن دیگر قادر به بارداری نیست. متوسط سنی یائسگی 52 سال است اما ممکن است در هر زمانی از سن 40 تا 58 سالگی اتفاق بیفتد. یائسگی در طی چند سال ایجاد می‌شود. در صورتی که خانمی به مدت یک سال پریود نشود یائسه شده است.

اگر به سن یائسگی رسیده اید باید بدانید که علایم و نشانه‌های یائسگی در هر خانمی با خانم دیگر متفاوت است. بعضی از زنان علایم کم دارند و یا هیچ علامتی ندارند. عده‌ای دیگر دچار خونریزی‌های نامنظم می‌شوند. گرگرفتگی و خشکی واژن از نشانه‌های دیگر یائسگی است.

نگران نباشید پزشک در کنار شما است:

پزشک شما ممکن است در ابتدا برایتان هورمون تجویز کند. این هورمون‌ها شامل استروژن و یا ترکیبی از استروژن با سایر هورمون‌ها از جمله پروژسترون است. هورمون درمانی به کاهش علایم یائسگی کمک می‌کند. لازم به ذکر است که این هورمون درمانی برای همه استفاده نمی‌شود.مصرف استروژن به مدت طولانی می‌تواند سبب بروز مشکلاتی مانند بیماری‌های قلبی و سرطان شود.

در مورد خطرات و مزایای دریافت هورمون حتما از پزشک خود سوال کنید. در صورتی که نمی‌توانید استروژن دریافت کنید، داروهای دیگری هست که به کاهش علایم یائسگی کمک می‌کند. پزشک شما حتما داروی مناسبی برای درمان علایم یائسگی به شما معرفی می‌کند.

بعضی از افراد تصور می‌کنند استروژن‌های گیاهی و مکمل‌های گیاهی خود نوعی داروی طبیعی محسوب می‌شوند برای آنها بهتر از هورمون درمانی است. اما نباید هرگز بدون مشورت با پزشک از این داروها استفاده کرد. زیرا این داروها ممکن است با سایر داروهایی که مصرف می‌کنید مداخله کند.

یائسگی دورانی جدید است باید با آن کنار بیایید: شما با رسیدن به سن یائسگی باید سیگارتان را ترک کنید. مراقب فشارخون خود بوده و ورزش کنید و سعی کنید رژیم غذایی سالم داشته باشید. رعایت این موارد از ابتلا به بیماری‌های قلبی که سبب مرگ در زنان می‌شود می‌کاهد.

دریافت کلسیم کافی و ویتامین D هر روز به پیشگیری از پوکی استخوان که یکی از دلایل عمده شکستگی استخوان است کمک می‌کند.پزشک برای بررسی استخوان‌های مهره و ران ممکن است آزمایش‌هایی را درخواست کند. ورزش منظم به افزایش قدرت و کنترل وزن کمک می‌کند. ورزش‌هایی مانند پیاده‌روی و در جا زدن برای زنان در سنین یائسگی بسیار مفید است.

آیا می دانید چه رنگ های برای عینک آفتابی مناسب تر هستند؟آیا می دانید عینک آفتابی از چین و چروک پوستی جلوگیری می کند؟

یک فوق تخصص پیوند قرنیه گفت: چروکیدگی و پیری زودرس در پوست‌های نازک پلک‌ها و سرطان پوست از عوارض اشعه ماورا بنفش نور خورشید است.

دکتر محمد کریم اسماعیلی متخصص و جراح چشم و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفت وگو با خبرنگار بهداشت و درمان ایسنا منطقه علوم پزشکی تهران، اظهار داشت: چروکیدگی و پیری زودرس در پوست نازک پلک‌ها و سرطان پوست از عوارض اشعه ماورابنفش نور خورشید است.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به عوارض دیگر نورمستقیم خورشید روی چشمها به ایجاد ناخنک و آب مروارید و آسیب قرنیه بخصوص در جوشکارها، اسکی بازها و کوهنوردان و همچنین آسیب شبکیه به خصوص استحاله ماکولا و کوری ناشی از کسوف اشاره کرد و گفت: امواج فرابنفش طول موج 400 تا100 نانومتر دارند و حدود 5 درصد انرژی خورشیدی را تشکیل می‌دهند و مضرترین قسمت انرژی خورشیدی برای انسان است.

وی ادامه داد: امواج فرابنفش به 3 دسته امواج فرابنفش A,B,C تقسیم می‌شوند. اشعه فرابنفش B که طول موج 320 تا290 نانومتر دارند حدود 10 درصد امواج فرابنفشی را که به زمین می‌رسد، تشکیل داده و مضرترین امواج برای چشم هستند.

این متخصص و جراح چشم گفت: بهترین روش برای محافظت از چشمها، روشهای ساده‌ای مثل استفاده از عینک آفتابی، کلاه لبه دار و در افرادی که از عینکهای طبی استفاده می‌کنند عینک فتوکروم است، البته عینک آفتابی توام با کلاه لبه دار برای محافظت چشم‌ها موثرتر است.

دکتر اسماعیلی اظهار داشت: یک عینک آفتابی مناسب باید 95 درصد امواج فرابنفش B و60 درصد امواج فرابنفش A را جذب کند. اکثر عینک‌های آفتابی و حتی انواع بسیار ارزان این عینک‌ها توانایی جذب این میزان را دارند.

وی افزود: البته بطور کلی استفاده از عینک آفتابی در تابستان و در موارد نور شدید آفتاب برای همه اشخاص مفید است اما با توجه به اینکه میزان اشعه فرابنفش در ساعات میانی روز، بین 10 صبح تا 4 بعدازظهر از مواقع دیگر بیشتر است. کسانی که در این ساعات در فضای آزاد به سر می‌برند، نیاز بیشتری به عینک آفتابی دارند.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: کسانی که به تناسب شغل در معرض نور فرابنفش قرار دارند، مثل جوشکاران و کودکانی که ساعات متمادی در محیط‌های آفتابی مشغول بازی هستند، کوهنوردان و اسکی بازها از جمله افرادی هستند که استفاده از عینک آفتابی در مورد آنها ضروری است.

دکتر اسماعیلی بر لزوم استفاده از عینک آفتابی در تابستان و مناطق گرمسیری، ارتفاعات، کنار دریا تاکید و اظهار داشت: به دلیل اینکه ابرها جاذب امواج فرابنفش نیستند در روزهای ابری هم باید از عینک آفتابی استفاده شود.

این فوق تخصص پیوند قرنیه تصریح کرد: کسانی که تحت جراحی آب مروارید قرار گرفته‌اند و یا آب مروارید دارند و افرادی که برخی داروهای حساس کننده به نور، مثل تتراسایکلین، استفاده می‌کنند و مبتلایان به ناخنک، بیشتر از افراد عادی به عینک آفتابی نیاز دارند و استفاده از عینک آفتابی برای این گروه الزامی است.

این متخصص و جراح چشم با بیان اینکه عینک‌های آفتابی استاندارد در چهار رنگ خاکستری، سبز، قهوه‌ای، کهربایی و زرد، صورتی تهیه می‌شوند، اظهار داشت: عینک‌های آفتابی قرمز و آبی استاندارد نیستند.

دکتر اسماعیلی گفت: رنگ خاکستری بهترین رنگ برای عینک آفتابی است؛ زیرا رنگ اشیا و محیط اطراف را تغییر نمی‌دهد و بعد از آن رنگ قهوه‌ای نیز برای استفاده مناسب است. هم چنین بدترین رنگ برای عینک آفتابی رنگ آبی است به دلیل این که بیشترین اختلال رنگ را می‌دهد.

دکتر اسماعیلی اظهار داشت: عینک‌های قهوه‌ای برای رانندگی طولانی مطلوب هستند و عینک‌های سبز رنگ سبب کاهش درک نورهای قرمز و زرد در چراغ راهنمایی می‌شوند و از این نظر مناسب نیستند.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: یک عینک آفتابی استاندارد باید از تیرگی مناسب برخودار باشد، این تیرگی باید به حدی باشد که شخص در نور آفتاب احساس راحتی کرده و دچار خیرگی نشود.

وی ادامه داد: یک روش ساده برای درک تناسب تیرگی عینک این است که وقتی در یک اتاق با نور معمولی با عینک به آینه نگاه می‌کنیم، قادر به رویت چشم‌های خود نباشیم.

دکتر اسماعیلی افزود: جذب اشعه فرابنفش توسط مولکولهای کروموفور موجود در عدسی عینک انجام می‌شود و این مولکولها تاثیری در تیرگی و رنگ عینک ندارد. رنگ و یا تیرگی عینک آفتابی تاثیری در جذب فرابنفش ندارد و حتی عینک‌های شفاف هم فرابنفش را جذب می‌کنند.

وی ادامه داد: هر چه عینک به چشم نزدیکتر باشد موثرتر است. بنابراین عینک آفتابی خوب باید بطور کلی چشم‌ها را بپوشاند؛ بطوری که نور از اطراف عینک وارد چشم نشود از این جهت فریم‌های دارای حفاظ جانبی موثرتر هستند.

دکتر اسماعیلی در مورد استفاده از انواع مختلف عینک‌های افتابی گفت: عینک‌های افتابی تزیینی فقط جنبه زیبایی دارند هرچند تا حدود 70 درصد از فرابنفش B را جذب می‌کنند. عینک‌های عمومی حدود 95 درصد فرابنفش B را جذب می‌کنند و برای استفاده عموم افراد طراحی شده‌اند.

وی ادامه داد: عینک‌های اختصاصی هم برای مشاغل خاص و ورزشهای خاص مثلا در جوشکارها و یا اسکی بازها بکار می‌روند و تا 99 درصد امواج فرابنفش را جذب می‌کنند. عینک‌های فتوکرومیک هم برای محافظت چشم از اشعه‌های مضر فرابنفش بکار می‌روند. در روشنایی به رنگ تیره و در تاریکی، روشن می شوند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: این عینک‌ها وقتی در معرض نور قرار می‌گیرند، سریعا تیره می‌شوند ولی وقتی در تاریکی قرار می‌گیرند با سرعت کمتری روشن می‌شوند. بنابراین استفاده از آنها برای کسانی که به طور متناوب از روشنایی به تاریکی می‌روند و همچنین رانندگی در مسیرهای دارای سایه و تونل مناسب نمی‌باشد.

نتایج تحقیقات دانشمندان آمریکایی نشان می دهد که زنان با برخورداری از یک توانایی شگفت انگیز می توانند تنها با گوش دادن به صدای مرد تشخیص دهند که تا چه حد می تواند همسر مناسبی باشد.

محققان دانشگاه کالیفرنیا کشف کردند که زنان توانایی شگفت انگیزی دارند که به آنها کمک می کند تنها با گوش دادن به صدای یک مرد، ایده آل بودن وی را برای شروع یک زندگی مشترک شناسایی کنند.

این محققان دریافتند که زنان تنها با گوش دادن به صدای ضبط شده مردان حتی اگر به زبان دیگری صحبت کرده باشند می توانند پی به قدرت بدنی مردان و اینکه تا چه حد در زندگی محکم هستند ببرند.

این دانشمندان به منظور دستیابی به این نتایج، صدای مردان مختلف را از قبایل بولیوایی تا چوپانان آند و دانشجویان رومانیایی و آمریکایی ضبط کردند. در این آزمایش از تمام این مردان خواسته شد که یک جمله واحد را با یک لحن عادی بیان کنند.

سپس نیروی فیزیکی این مردان برپایه فشار دست، دور قفسه سینه و عضلات بازو اندازه گیری شد.

براساس گزارش تایمز، در ادامه گروهی از زنان صدای ضبط شده این مردان را گوش دادند و تنها با شنیدن حداقل دو کلمه از لحنی که کلمات با آنها ادا شده است به نیروی بدنی مرد پی بردند. این ارزیابی با اطلاعات جمع آوری شده در خصوص نیروی بدنی مردان منبطق بود.

پرسش و پاسخ هم میهنان در مورد بیماری های زنان و سینه را با اعضای هیات علمی پژوهشکده سرطان پستان بخوانید.

در ادامه پاسخ به پرسش های هم وطنان در خصوص بیماری های پستان که توسط روزنامه ایران در روزهای شنبه منتشر می شود، اعضای هیات علمی پژوهشکده سرطان پستان جهاد دانشگاهی به سوالات تعدادی از ایشان پاسخ گفتند که متن این پرسش و پاسخ در ذیل می آید:

***************************

جمیله.آ از گنبد كاووس

نسوج فیبرو گلندولار پستان چیست؟ و آیا غدد چربی درون پستان در آینده باعث بروز سرطان می‌شود؟

دكتر نسرین السادات علوی

نسوج فیبروگلندولار نسوج طبیعی پستان هستند همچنین غدد چربی كه بصورت طبیعی در بعضی افراد بدون علت خاصی بروز می‌كنند تأثیری بر ایجاد سرطان در آینده ندارند.

وجود این غدد در پستان نگران‌‌كننده نیست اما مراجعه و معاینه هر 6 ماه یك بار به درمان بموقع هر بدخیمی كمك می‌كند.

***************************

ف . م ـ 36 ساله از تهران

چند ماه پیش در سونوگرافی یك توده فیبروم در سینه‌ام تشخیص داده شد. پزشك برایم ویتامین ای و مولتی ویتامین تجویز كرده است. آیا مصرف این قرص‌ها باعث سرطان رحم می‌شود؟

دكتر صفا نجفی

تأثیر این قرص‌ها بر افزایش ریسك ابتلا به سرطان رحم اثبات نشده است. توصیه ما به افرادی كه در سینه خود توده دارند این است كه حتماً تحت نظر یك متخصص باشند.

همچنین نمونه‌گیری با سوزن و انجام آزمایش بافت‌شناسی روی نمونه به تعیین دقیق نوع توده كمك می‌كند و تنها سونوگرافی برای تعیین نوع كافی نیست.

اگر مصرف این قرص‌ها درد را در شما كمتر می‌كند مصرف آن ضرری نخواهد داشت.

***************************

م.ا ـ 33 ساله از اراك

در یك معاینه سالیانه در سونوگرافی، متوجه یك توده هایپو اكو به ابعاد 5/9 در 5/0 میلی‌متر در ناحیه فوقانی خارجی در موقعیت ساعت 10 با فاصله سه سانتی‌متر از نیتل شدم.

دكتر

احتمال خوش‌خیمی مانند فیبرو اندوم داد و تجویز كرد بعد از 3 ماه برای سونوگرافی مجدد مراجعه كنم تا هرگونه تغییر در توده مشخص شود.

پزشكان انجام ماموگرافی را برای من خطرناك دانستند و به سونوگرافی اكتفا كردند. پیشنهاد شما چیست؟ در سینه سمت چپ یك كیست به قطر 5/3 میلی‌متر در ساعت یك دیده شده. در این مورد چه اقدامی باید انجام دهم؟

دكتر نسرین السادات علوی

انجام ماموگرافی برای شما خطری ندارد اما در این مرحله نیازی به آن نیست. پیشنهاد تجدید سونوگرافی بعد از 3 ماه برای اطلاع از هر تغییری برای شما مناسب است.

در صورتی كه توده بزرگ‌تر شده باشد، برای خارج كردن توده اقدام كنید و اگر تغییری نكرده باشد، نیازی به درمان و پیگیری دارویی نیست.

در مورد كیست سینه چپ باید بدانید كیست جزو پستان است و معمولاً نیاز به درمان خاصی ندارد ولی كنترل منظم هر 6 ماه یك بار توصیه می‌شود.

***************************

الهه كریمی ـ 43 ساله از كرمان

وجود سرطان پستان در چه حالتی به صورت ارثی به افراد منتقل می‌شود؟

دكتر شهپر حقیقت

وجود سرطان در اقوام درجه یك یعنی مادر، خواهر و دختر حدود 5 تا 10 درصد احتمال بروز سرطان را در فرد افزایش می‌دهد. افرادی كه در اقوام درجه یك خود فرد مبتلا به سرطان سینه دارند بعد از غربالگری نیاز به مشاوره ژنتیك و معاینه بالینی دارند.

توصیه ما این است كه همه بانوان از 20 سالگی معاینه پستان را یاد بگیرند و در فواصل زمانی معین با معاینه فردی از هر تغییر احتمالی سریعاً مطلع شوند.

در افرادی كه در گروه پرخطر قرار دارند یعنی در اقوام درجه یك خود سابقه ابتلا وجود دارد، هر 6 ماه یك‌بار برای انجام معاینه بالینی مراجعه كنند و در صورتی كه بالای 40 سال هستند زیر نظر یك متخصص به كمك ماموگرافی از سلامت خود مطمئن شوند. علاوه بر جنبه ژنتیك و وراثت، چاقی، اضافه وزن، قاعدگی زودرس، یائسگی دیررس، مصرف زیاد تركیبات هورمونی و سابقه ابتلا به بعضی از بیماری‌های خوش خیم از عوامل بروز سرطان‌اند.

نتایج یک تحقیق نشان میدهد مردانی که صدای یکنواختی دارند جذابیت بیشتری دارند.

محققان معتقدند این نوع صدا با قدرت، مقاومت و اعتماد به نفس و اطمینان شخص مرتبط است.

نتایج یک تحقیق در دانشگاههای کالیفرنیا و پنسیلوانیا نشان میدهد مردانی که دارای تن صدای ثابت و یکنواختی هستند جذابیت بیشتری دارند و تاثیر بیشتری روی دیگران دارند.

برای انجام این تحقیقات دانشمندان صدای داوطلبین مرد را در شرایط گوناگون تجزیه و تحلیل کردند.تحقیقات آنها نشان داد میزان تغییرات تن صدا که به تغییرات بسامد اصلی معروف است ارتباط موثری با جذابیت و تاثیرگذاری مردان دارد.

کارشناسان معتقدند تن صدای یکنواخت به عنوان نشانه ای از اعتبار و استقلال در انسان ها تکامل پیدا کرده است.به اعتقاد آن ها افرادی مانند جرج کلونی و کلینت ایستوود نمونه هایی از مردانی هستند که دارای تن صدای یکنواخت هستند و به همین دلیل در نظر دیگران جذابیت بیشتری دارند.

فرکانس ثابت در صدای مردان نشان از قدرت مردان دارد در حالی که عواملی مانند ناامیدی باعث افزایش فرکانس و تغییرات صوتی شده و خشونت هم باعث عمیق تر شدن صدا می شود.

همچنین دانشمندان با انجام این تحقیقاتی متوجه شدند افرادی که از بیان مردانه در صحبت های خود استفاده می کنند و برای مثال جملاتی مانند " من از اکثر مردان بزرگ تر و قوی تر هستم " را می‌گویند جذابیت بیشتری دارند.

متخصصان تاکید کردند: پیاده‌روی خطر بروز سکته مغزی را در زنان کاهش می‌دهد.

محققان در یک پژوهش جدید دریافته‌اند زنانی که دو ساعت یا بیشتر در هفته پیاده‌روی می‌کنند یا معمولا عادت دارند که سریع راه بروند، در مقایسه با زنانی که اصلا عادت به پیاده‌روی ندارند، به میزان قابل توجهی کمتر دچار سکته مغزی می‌شوند.

محققان تاکید کردند: با پیاده‌روی خطر بروز تمام انواع سکته مغزی از جمله سکته ناشی از تشکیل لخته‌های خونی و نیز سکته ناشی از خونریزی کاهش می‌یابد.

دکتر جاکوب ساتلمایر، پژوهشگر اصلی این تحقیق و متخصص اپیدمیولوژی در دانشکده بهداشت عمومی هاروارد در بوستون خاطرنشان کرد: فعالیت و تحرک بدنی از جمله پیاده‌روی منظم یک رفتار و عادت اصلاح کننده مهم برای پیشگیری از سکته مغزی است.

وی افزود: تحرک بدنی برای ارتقای سلامت قلبی و عروقی و کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی ضروری بوده و پیاده‌روی یکی از روش‌های مهم برای رسیدن به تحرک بدنی مطلوب است.

محققان در این پژوهش، 39 هزار و 315 متخصص بهداشتی زن را که متوسط سن آنها 54 سال بود و عمدتا سفید پوست بودند، تحت مطالعه قرار دادند. شرکت کنندگان هر دو یا سه سال یکبار از میزان فعالیت‌های بدنی خود در ساعات تفریح گزارش دادند.

این ساعات شامل انجام انواع مختلفی از ورزش‌ها مثل دوچرخه‌سواری، تنیس، استفاده از دستگاه‌های ورزشی مثل تردمیل، یوگا، شنا، ایروبیک، دو و پیاده‌روی می‌شدند و محققان دریافتند حتی یک پیاده‌روی ساده می‌تواند به میزان قابل توجهی خطر ابتلا به سکته مغزی را در زنان کاهش دهد.

مقدمه اول : یکی بود یکی نبود... غیر از خدا هیچکس نبود. یه روزی خدای مهربون اراده کرد که برای خودش روی زمین خلیفه ای تعیین کنه. بعد از اینکه فرشته ها کلی اعتراض کردند و خدا جوابشون رو داد و ... بالاخره حضرت آدم به وجود آمد و خدا شرح وظایف حضرت آدم (ع) رو بهش گفت و قرار مدارهاش رو باهاش گذاشت، ولی اتفاقی که نباید بیفته افتاد. خود خدا در قرآن فرموده است که: " و لقد عهدنا الی آدم من قبل فنسی و لم نجد له عزما" (سوره مبارکه طه، آیه 115)

مقدمه دوم : اکثر ما توی زندگیهای خودمون این تجربه رو داشتیم که هرموقع مادرمون شارژ و سر حاله، خونه یه عطر و صفای عجیبی داره و وقتی مادر تو خونه غمگین و کسل باشه، همه انگار بی حوصلن. یا مثلا وقتی بچه مدرسه ای بودیم(یا هستیم!)، اگه صبح مادرمون ما رو برای مدرسه صدا میزد و خودش از یه ساعت قبلش بیدار بود، موقع بیرون رفتن انرژی زیادی داشتیم ولی اگه مثلا یه مسافرتی رفته بود یا تو خونه نبود و ما با پدرامون تنها بودیم، اصلا حس مدرسه رفتن رو نداشتیم.

مقدمه سوم :اصولا مردها دارای انرژی (بهتره بگم زور) زیادی برای انجام کارهای بدنی هستند ولی انگیزه و حس کار کردن رو ممکنه نداشته باشن. در مقابل زنها بسیار پر انگیزه و نشاط هستند ولی در کارهای فیزیکی توانایی کمتری رو دارن. از اونجایی که خدا همه چیز رو زوج آفریده می فهمیم که واحد انسان از یک مرد + یک زن تشکیل میشه و فقط در این صورته که یک موجود کامل و بی نقص بوجود میاد.

برگردیم به مقدمه اول: خانمهای محترم! اگه شما از بدقولی مردها ناراحتید، اگه میگید چرا همه چیزو به راحتی فراموش میکنن، اگه انتظار دارید هر حرف رو فقط یک بار بزنید و مرد بیچاره تا آخر عمر یادش بمونه، اگه توقع دارید که همیشه شاداب و سرحال باشه و هیچ موضوع ناراحت کننده ای رو از محل کارش به خونه نیاره و ... باید بدونید که شما دارید رو قابلیتهایی از مرد حساب می کنید که اساسا باهاش مشکل (شخصیتی!!) داره. این خانمها هستند که حافظه قویی دارن و اگه شوهرشون شصت سال پیش یه حرفی به مادرشون گفته باشه، موقع جر و بحث به یاد میارن و به رخ شوهرشون میکشن(در حالی که مرد بیچاره حرفای دیروز زنش رو نمیتونه به خاطر بیاره). این شما هستین که به طور خدادادی پر از نشاط و انرژی هستید و برای همین پشتکارتون تو زندگی از همه بیشتره. اصلا زیبایی قضیه ازدواج تو همینه که زن و مرد توانایی هاشون رو با هم ترکیب می کنن تا یه واحد انسانی کامل بسازن.

توصیه ایمنی! به پسران در آستانه ازدواج:

حتی الامکان به همسر آینده تان قولهای عجیب و غریب ندید.(مثلا من حتما تا دکترا درسم رو ادامه میدم و ...) چون او هرگز فراموش نخواهد کرد و شما به احتمال 99.9 درصد هفته بعد از یاد خواهید برد و در آینده به بدقولی متهم خواهید شد. لذا یکی از اساتید بنده توصیه میکرد که در دوران نامزدی از تلفن زدن بپرهیزید به دلایل مختلف که یکی از دلایلش افراط در وعده و وعید دادن تلفنی پسرها در این مکالماته که نتایج بدش رو بعد از ازدواج می فهمن!

نتیجه گیری:

خانمهای محترم همیشه آیه ای که در ابتدای مطلب نوشتم رو به خاطر داشته باشید: " و همانا ما با آدم از (مدتها) قبل عهد کرده ایم پس او فراموش کرد و ما برای او عزمی (انگیزه ای) نیافتیم"

وقتی خداوند میفرماید "ما نیافتیم" پس شما دنبال چه هستید؟!!!!

برای حفظ نرمی و لطافت پوست/شیر به صورت‏تان بمالید

نوشته شده توسط گروه زیبایی

برای حفظ نرمی و لطافت پوست خود، کمی پنبه را به شیر آغشته کنید و به

تمام نقاط صورت خود بکشید. نیم ساعت صبر کنید و بعد صورت‏تان را با آب

بشوئید.‌ دو قاشق غذاخوری شیر را با یک قاشق چایخوری نمک مخلوط کنید و

قبل از خواب روی صورت‏تان بمالید. این محلول،‌ پوست‏تان را مانند برگ گل

و ابریشم نرم و لطیف می‏کند.

روشن شدن پوست

برای روشن شدن پوست خود دو عدد مغز بادام را آسیاب کرده و با شیر مخلوط

کنید و این ماسک را قبل از خواب روی صورت‏تان بمالید.‌

برای رفع تیرگی پوست، دو قاشق غذاخوری شیرخشک را با پیروکسید هیدروژن

مخلوط کنید تا خمیر غلیظی به دست آید. چند قطره محلول آمونیاک را به این

خمیر بیافزايید و ماسک را 15 دقیقه روی پوست خود بگذارید.‌

رفع تیرگی پوست

برای رفع تیرگی پوست،‌ کمی نخود بنگال را شب تا صبح در شیر بخیسانید. صبح

روز بعد این خمیر را با کمی زردچوبه مخلوط کنید و چند قطره آبلیمو به آن

بیافزايید و این ماسک را نیم ساعت روی پوست خود بگذارید.‌

برای روشن کردن رنگ پوست یک قاشق غذاخوری شیر را با یک قاشق چایخوری هویج

رنده‌شده یا آب پرتقال یا عسل گرم‌شده مخلوط کنید و بگذارید این ماسک 15

دقیقه روی صورت‏تان بماند.‌

ماسک فوق‏العاده

یک ماسک فوق‏العاده برای پوست‏های خشک و لکه‌دار این است که یک قاشق

غذاخوری آرد نخود را با کمی زردچوبه، یک‏چهارم قاشق چایخوری پودر پوست

پرتقال،‌ یک قاشق چایخوری ماست و یک قاشق چایخوری شیر مخلوط کنید. این

ماسک را روی صورت و گردن خود قرار دهید. وقتی پوست‏تان سفت و کشیده شد،‌

با دست صورت خود را ماساژ دهید تا برافروخته شود. سپس صورت‏تان را با آب

لوله‏کشی بشويید.‌

ماسک دیگر برای نرم و لطافت پوست،‌ ترکیبی از یک چهارم قاشق چایخوری آب

هندوانه،‌ یک چهارم قاشق چایخوری آب خیار و تخم کدو ترکیب کنید و آنها را

پس از اینکه آسیاب شده و به شکل خمیر درآمد،‌ با شیر مخلوط کنید. یک قاشق

چایخوری خامه یا سرشیر و چند قطره گلاب نیز به آن بیافزايید و این ماسک

را به مدت 20 دقیقه روی پوست صورت‏تان بگذارید.‌

لطافت و روشنی پوست

برای لطافت و روشنی پوست و جریان خون،‌ یک قاشق چایخوری نخود سبز را در

یک قاشق چایخوری روغن زیتون سرخ کنید تا قرمز رنگ شود و سپس این خمیر را

با شیر مخلوط کنید. این ماسک را روی صورت بگذارید و صبر کنید تا پوست سفت

شود. سپس پوست را ماساژ دهید تا برافروخته شود و بعد صورت‏تان را

بشوئید.‌

برای نرمی پوست، یک تکه چوب درخت صندل را با شیر آسیاب کنید تا خمیر شود.

یک چهارم قاشق چایخوری زردچوبه به آن بیافزاييد و این ماسک را 20 دقیقه

روی صورت خود بگذارید.‌

رفع خارش و لکه‏ های پوستی

برای رفع خارش و لکه‏های پوستی،‌ یک قاشق چایخوری خردل را با یک قاشق

غذاخوری سرشیر مخلوط کنید و این ماسک را 20 دقیقه روی پوست بگذارید.‌

برای رفع خشکی و سفتی پوست،‌ دو قاشق غذاخوری سرشیر را با یک قاشق

غذاخوری روغن بادام و چند قطره اسانس گل رز مخلوط کنید. این ماسک را نیم

ساعت روی صورت خود بگذارید و سپس بشويید.‌

علاوه بر مصرف خارجی و ماسک٬ هر روز یک لیوان شیر بنوشید تا دندان‏ها٬

موها٬ ناخن ها و چشم‌های شما سالم بمانند و چهره‏تان درخشنده شود.‌

تغذیه و سلامتی

گوشت‌هاي عجيب و غريب و جديد اين روزها!

گوشت‌هاي عجيب و غريب و جديد اين روزها!

زرشک‌پلو با مرغ یکی از دم‌دستی‌ترین غذاهای مجلسی است که در هر مهمانی یا جمع‌های خودمانی پیدا می‌شود. جوجه‌کباب و کباب کوبیده هم که دیگر به پای ثابت پیک‌نیک‌ها تبدیل شده و گاهی آنقدراین غذاها تکراری می‌شوند که اصلا میلی به غذا خوردن باقی نمی‌ماند!

زرشک ‌پلو با مرغ یکی از دم ‌دستی‌ترین غذاهای مجلسی است که در هر مهمانی یا جمع‌های خودمانی پیدا می‌شود. جوجه‌کباب و کباب کوبیده هم که دیگر به پای ثابت پیک‌نیک‌ها تبدیل شده و گاهی آنقدر همه این غذاها تکراری می‌شوند که اصلا میلی به غذا خوردن باقی نمی‌ماند! البته اگر خودتان یا یکی از اعضای خانواده‌تان خدای ناکرده دچار مشکل قلبی- عروقی، نقرس یا پر‌فشاری خون باشد، دست‌تان در انتخاب گوشت‌ها بسته می‌شود و مجبور می‌شوید در بیشتر مواقع از مرغ و ماهی استفاده کنید، زيرا گوشت قرمز اساسا چربی و کلسترول بالایی دارد. به این ترتیب، فقط مرغ و ماهی‌خوار می‌شوید! اگر دوست دارید بدانید غیر از این گوشت‌های تکراری چه گوشت‌های دیگری را می‌توانید به سفره غذای‌تان اضافه کنید، گفت‌و‌گوی ما را با دکتر محمدحسین عزیزی تبریز‌زاده، دکترای علوم و صنايع غذايي و دکتر علیرضا عباسیان، متخصص طب سنتی، بخوانید تا با گوشت‌هایی آشنا شوید که با شرایط جسمانی‌تان سازگاری بیشتری دارد.

گوشت‌هاي عجيب و غريب و جديد اين روزها!

فکر می‌کنید تغذیه سالمی دارید؟

گوشت گاوبدترین انتخاب!

از دیدگاه طب سنتی طبع تمام گوشت‌ها گرم و تر است و اینکه می‌گویند گوشت گاو سرد است، یعنی گوشت گاو در مقایسه با گوشت‌های دیگر سرد است.

اما در مکتب طب سنتی غذای انسان شامل 4 جزء است: نان گندم، میوه‌هایی مثل سیب، انجیر، خرما و انگور، شیرینی‌های ساده مثل نان نخودچی و نان برنجی و گوشت‌هایی مثل جوجه، بره (بزغاله) و ماهی‌های قزل‌آلا و سفید، بنابراین وقتی موادی غیر از این، بیش از حد، توسط انسان‌ها مصرف می‌شود، می‌تواند افراد را با مشکل روبه‌رو کند. در مورد گوشت‌ها که به این بحث مربوط است، باید بگوییم گوشت‌هایی غیر از آنچه گفته شد، مواد زائد زیادی را وارد بدن انسان می‌کنند که باید به نحوی از بدن دفع شوند و باقی‌ماندن‌ آنها در بدن باعث بیماری افراد می‌شود. نکته جالب توجه این است که در میان گوشت‌ها، گوشت گاو از همه بدتر است و متاسفانه در میان افراد جامعه ما رایج‌ترین گوشت است؛ این گوشت ظاهرا چرب نیست اما سلول‌هایش ذاتا چرب هستند و مواد زائد زیادی را وارد عروق و بافت‌ها می‌کند و در طولانی‌مدت باعث بروز بیماری‌های زیادی در بدن فرد مصرف‌کننده می‌شود.

گوشت‌هاي عجيب و غريب و جديد اين روزها!

طبع‌تان سرد است؟ شتر بخورید

40 روز یک‌بار؛ نه بیشتر و نه کمتر!

شتر از آن دسته حیواناتی است که در محیط‌های گرم و خشک زندگی می‌کند و به همین دليل گوشتش گرم است. این گوشت از لحاظ تغذیه‌ای و املاح شباهت زیادی به گوشت گوسفند دارد و برای افرادی که طبع سردی دارند، مناسب است. با توجه به اینکه در احادیث اسلامی هم خوردن این گوشت هر 40 روز یک‌بار توصیه می‌شود، اگر بیش از این مقدار خورده شود، گرمای آن باعث می‌شود مزاج فرد از حالت تعادل خارج شود و فرد را دچار خارش و خشکی پوست کرده و مستعد کهیر زدن کند. گوشت شتر حاوی ویتامین‌های گروه B، فسفر و کلسیم بوده، پروتئین کمتری نسبت به گوشت گاو دارد اما این مقدار، با میزان پروتئین گوشت گوسفند برابری می‌کند.

همچنین در مقایسه با سایر گوشت‌های قرمز، گوشت شتر آهن و پتاسيم کمتر و سدیم بیشتري دارد و چربی‌اش بیشتر در کوهانش جمع شده؛ به همین خاطر مصرف کوهان آن توصیه نمی‌شود، چراکه بسیار چرب است. البته کوهان و همچنین استخوان‌های شتر برای درمان پادرد، کمردرد و سایر دردهای روماتیسمی خوب است و در صورت رعایت اعتدال، مصرفش اشکالی ندارد.

از آنجا که تمام گوشت‌های قرمز چربی، اسید اوریک و کلسترول زیادی دارند و گوشت شتر هم گوشت قرمز است، کسانی که مشکلات فشار خون، قلب و عروق، نقرس و اسیداوریک بالايي دارند، نباید از خوراک این گوشت زیاد استفاده کنند.

آسم دارید؟ بلدرچین بخورید

پرنده‌ای با پروتئین اضافی!

بلدرچین از خانواده قرقاول‌هاست و پر‌جنب‌وجوش؛ بنابراین گوشت کم‌چربی دارد که مقدار زیادی گلیکوژن در آن ذخیره شده؛ یعنی میزان قندی که در گوشت بلدرچین ذخیره می‌شود، زیاد است. همچنین دارای انواع اسیدهای آمینه مورد نیاز بدن است و مقدار پروتئین آن نسبت به ديگر پرنده‌ها و حتی گوشت‌های قرمز، 5 تا 10درصد پروتئین بیشتري دارد. در مجموع چون چربی کم و پروتئین بالایی دارد، گوشت خوبی است که برای تقویت بدن، درمان ضعف عمومی، بی‌خوابی، آسم (عوارضش را کم کند) و ضعف اعصاب مفید است و به همین علت است که برای افراد مسن نیز توصیه می‌شود. طب سنتی، گوشت بلدرچین و کبوتر را بسیار شبیه هم می‌داند. گوشت و تخم هر دوی این پرندگان برای تقویت قوه ناطقه مفید است و به همین علت برای بچه‌هایی که تازه می‌خواهند حرف زدن را شروع کنند، توصیه می‌شود. گوشت بلدرچین علاوه بر اینکه نرم‌کننده پوست است، چاق‌کننده هم هست!

گوشت کبوتر هم چربی کمی دارد و حاوی فسفر، ویتامین‌های گروه B و تقریبا همه اسیدهای آمینه ضروری بدن است. کبوتر زودهضم است و برای تقویت قوای جسمی، ضعف عمومی بدن، تقویت حافظه، تقویت گردش خون، کاهش علائم بیماری‌های قلبی-عروقی و تعادل کلسترول مفید است، البته مقدار کلسیم موجود در گوشت کبوتر نسبت به سایر پرنده‌ها بیشتر است. به توصیه طب سنتی، بهتر است گوشت بلدرچین و کبوتر را با مقداری مواد ترش و شیرین (مثلا سکنجبین که طعم ملسی دارد) و روغن بپزید تا از عوارض این گوشت در امان باشید.

گوشت‌هاي عجيب و غريب و جديد اين روزها!

کم‌خونی دارید؟ شترمرغ بخورید

پرنده‌ای با گوشت قرمز!

آمریکای لاتین است، اما 15تا20 سالی است که در کشورمان پرورش می‌یابد و در سال‌های اخیر جایگاه نسبتا خوبی در فروشگاه‌های مواد غذایی پیدا کرده است. با اینکه پرنده است، گوشتش در رده گوشت‌های قرمز قرار می‌گیرد و خواصش شبیه گوشت بز و گوسفند است؛ کالری، کلسترول و چربی کمی دارد و حتی در مقایسه با گوشت مرغ هم کم‌چرب‌تر است و به همین دليل برای افراد مبتلا به فشارخون و بیماری‌های قلبی- عروقی بسیار مناسب است. در ضمن اگر قصد کاهش وزن دارید، مصرف این گوشت را در برنامه غذایی خود قرار دهيد. این گوشت مقدار زیادی اسیدهای چرب غیر‌اشباع، امگا3، آهن، پروتئین، روی و منیزیم دارد و مقدار سدیم موجود در آن کم است و همچنین این گوشت بعد از گوشت ماهی یکی از زود‌هضم‌ترین گوشت‌هاست و حدود 90درصدش هضم می‌شود. از دیدگاه طب سنتی هم، گوشت شترمرغ با اینکه گرم است، اما در مقایسه با سایر گوشت‌ها به گرمایش به حد اعتدال نزدیک‌تر است و همین گرمای آن است که باعث دفع مواد زائد از بدن می‌شود. این گوشت کلسترول کمی داشته و برای کمردرد و درد مفاصل می‌تواند کمک‌کننده باشد. شترمرغ با دفع سودای اضافه بدن، باعث از بین رفتن لکه‌های تیره پوستی می‌شود.

گوشت شترمرغ با اینکه گرم است، اما در مقایسه با سایر گوشت‌ها به گرمایش به حد اعتدال نزدیک‌تر است و همین گرمای آن است که باعث دفع مواد زائد از بدن می‌شود

بی‌اعصاب هستید؟ کبک بخورید

پرنده‌ای برای عضله‌سازی!

کبک هم تقریبا شبیه بلدرچین است؛ پروتئین آن نسبت به سایر طیور و همچنین گوشت‌های قرمز 5 تا 10درصد بیشتر است و همه اسیدهای آمینه ضروری را- که 19 اسید آمینه ضروری وجود دارد- داراست. اسیدهای آمینه در بدن، بعد از هضم و جذب، باز کار پروتئین‌سازی، عضله‌سازی و ترمیم بافت‌ها را به عهده دارند. اما از آنجا که برخی از گوشت‌ها همه اسیدهای آمینه ضروری را ندارند و بدن از تولید برخی اسیدهای آمینه عاجز است و نیاز به منبعی بیرونی دارد، کبک می‌تواند خوراک منحصر به فردی باشد. مثلا در میان پروتئین‌های گیاهی فقط سویاست که حاوی همه اسیدهای آمینه ضروری است و گندم، ذرت و... همه اسیدهای آمینه ضروری را ندارند. کبک داراي کلسترول، چربی و سديم نسبتا پایینی است، اما پتاسیم زیادی دارد. همچنین داراي فسفر، منیزیم و آهن کافی است و برای تقویت عمومی بدن، درمان ضعف عمومی، بی‌خوابی و ضعف اعصاب مفید است. این گوشت اسید اوریک کمی هم دارد و باز هم برای افراد چاق، افراد دچار فشارخون و بیماران قلبی- عروقی مناسب است؛ البته به شرطی که زیاده‌روی در کار نباشد! از دیدگاه طب سنتی همه این خواص به شرطی در کبک وجود دارد که در طبیعت رشد کرده باشد و پرورشی نباشد! چون کبک پرنده‌ای پر‌جنب و جوش است و مثل ماهی آزاد دریاست! به همین دليل چربی و کلسترول کمی داشته‌و گوشت خشک‌تری نسبت به سایر پرندگان دارد؛ طبیعتش گرم و خشک است و برای رفع کم‌خونی هم مفید است. خوردن گوشت کبک، چاق‌کننده است و اگر به صورت کبابی مصرف شود، این خاصیتش تشدید می‌شود. همچنین گفته می‌شود که بهتر است گوشت این پرنده تازه مصرف نشود و بعد از یکی، دو روز که در یخچال نگهداری شد، استفاده شود چون طعم و خاصیت بیشتری دارد.

فشارخون دارید؟ بز و بزغاله بخورید

گوشت قرمز کم‌کلسترول

گوشت بز و بزغاله شباهت زیادی به گوشت گوسفند دارد و در مقایسه با گوشت گوسفند، گرم‌تر است. بز حیوان پرتحرک و پر‌جست و خیزی است و به همین‌‌دليل لطیف‌تر، کم‌چرب‌تر، کم‌کالری‌تر و زودهضم‌تر از گوشت گاو است. البته به‌شرطی که گوشت بز جوان باشد. در کل گوشت حیوانات پیر پر‌چرب، الیافش سفت و خشک، دیر‌پز و دیر‌هضم است. گوشت بز و بزغاله چربی اشباع، کلسترول و سدیم کمتر و آهن و پتاسیم بیشتری نسبت به گوشت‌های قرمز دیگر دارد؛ بنابراین برای بیماران قلبی- عروقی و فشارخونی، در صورت مصرف متعادل، بهتر است. البته گوشت بز در مقایسه با گوشت شتر سردتر است بنابراین بهتر است در کنار آن از خوراکی‌هایی با طبع گرم مثل خرما و عسل استفاده کرد.

گوشت‌هاي عجيب و غريب و جديد اين روزها!

رژیم دارید؟ اردک و مرغابی بخورید

پرنده‌هایی مثل گاو!

اردک و مرغابی چون همیشه در آب هستند و غذاهای آبی می‌خورند،گوشت سرد و تری دارند، به همین دليل هم هست که نسبت به گوشت سایر پرندگان سخت‌تر هضم می‌شوند، همچنین از دید طب سنتی، گوشت این پرندگان آبی در مقایسه با سایر پرندگان، مواد زائد بیشتری دارد و از این لحاظ شبیه گوشت گاو است. البته گوشت اردک و مرغابی کالری، چربی، کلسترول و سدیم کمی دارند و میزان بالایی از آهن و پتاسیم را دارا هستند، بنابراین برای بیماران قلبی- عروقی، افراد دارای اضافه وزن و فشارخون خوب است. چربی‌ این پرندگان آبی نسبت به گوشت‌شان رطوبت بیشتری دارد و به همین دليل مالیدن چربی آن به بدن می‌تواند خشکی بدن و پوست را رفع کند.

ام‌اس دارید؟ بوقلمون بخورید

پرنده‌ای برای تنظیم کلسترول!

بوقلمون، چربی کمی دارد و منبع خوبی از سلنیوم، پتاسیم، روی و ویتامین‌های گروه B است و چون اسیدهای چرب غیر‌اشباع زیادی دارد، کلسترول خون را تنظیم می‌کند. بوقلمون در مقایسه با سایر پرنده‌ها، مقدار بیشتری از اسید آمینه‌ای به نام کریپتوفان را داراست که در پیشگیری از سرطان و کاهش علائم ام‌اس مفید است. البته مصرف این گوشت ممکن است باعث تشدید بیماری نقرس شود؛ به همین دليل مصرف بوقلمون به مبتلایان نقرس توصیه نمی‌شود. همچنین گوشت بوقلمون حاوی کمی اسید اگزالیک است که می‌تواند سنگ کلیه را تشدید کند. یادتان باشد بوقلمون نباید جزء گوشت‌های اصلی مورد مصرف افراد باشد، زيرا از دیدگاه طب سنتی طبع خشکی دارد و برای کسانی که دچار یبوست و خشکی پوست هستند هم، به هیچ‌ عنوان توصیه نمی‌شود. البته اگر شب‌ها که می‌خوابید، آب دهانتان حسابی بالش‌تان را خیس می‌کند و از این موضوع ناراحت هستید، مصرف گهگاهی گوشت بوقلمون می‌تواند این مشکل را رفع کند. همچنین مصرف گوشت شترمرغ برای رفع اختلال حافظه هم مفید است.

شیرینی پزی

طرز تهیه كیک كره ای

طرز تهیه بستنی سنتی ایرانی

طرز تهیه حلوا زنجبیلی

طرز تهیه کیک هلو و شکلات سفید، عصرانه ای متفاوت

طرز تهیه کاپ کیک زنجبیلی

مواد لازم:

آرد

2 پیمانه

تخم مرغ

3 عدد

پودر قند

یك پیمانه

روغن جامد یا كره

4/3 پیمانه

شیر

نصف پیمانه

بیكینگ پودر

2 قاشق مرباخوری

وانیل

2/1 قاشق چایخوری

اسانس دلخواه مانند رنده پوست پرتقال

به میزان دلخواه

پودر كاكائو

2قاشق غذاخوری

طرز تهیه:

ابتدا زرده و سفیده تخم مرغها را جدا كنید و با همزن خشك و تمیز سفیده ها را بزنید تا كاملاً كف كند، سپس در ظرف دیگری كره یا روغن جامد را با همزن می زنیم تا نرم و یكنواخت شود . سپس پودرقند را اضافه كرده و مجدداً با همزن میزنیم.

بعد زرده ها را یكی یكی اضافه كرده و با همزن می زنیم وانیل و اسانس مورد نظرتان (مانند پوست پرتقال یا پودر زنجبیل یا دارچین یا پودر جوز هندی) را هم میافزائیم و مخلوط میكنیم. سپس نصف آرد را كه حتماً الك كرده ایم به همراه بیكینگ پودر و نصف شیر به این مخلوط اضافه می كنیم و تمام مواد را مخلوط می كنیم. سپس باقیمانده آرد و شیر را اضافه كرده و مخلوط می كنیم.

در پایان سفیده ها را هم می افزائیم و با چنگال به آرامی با بقیه مواد و در یك جهت مخلوط می كنیم. فالب مورد نظرمان را كه بهتر است مستطیل شكل و دارای دیواره های بلند باشد چرب كرده و مقداری آرد داخلش می پاشیم ، در صورتیكه مایلید كیك كشمشی داشته باشید در آخر به همراه سفیده مقداری كشمش پلویی را كه از قبل خیس كرده اید هم به مواد كیك بیفزائید.

نصف مواد را در قالب بطور یكنواخت میریزیم سپس كاكائو را با بقیه مواد مخلوط كرده و روی مایه سفید رنگ در قالب كیك می ریزیم. قالب را در فر كه از قبل گرم كرده ایم قرار می دهیم. حرارت فر هم باید تقریباً 175 درجه سانتی گراد باشد.

پس از نیم ساعت یك چاقوی تمیز را در كیك فرو می كنیم اگر چیزی به آن نچسبید كیك حاضر است. می توانیم روی كیك را با پودر قند یا خامه تزئین كنیم.

مواد لازم :

شیر چرب

1 لیتر

شکر

400 گرم

ثعلب

یک قاشق غذاخوری

گلاب

نصف استکان

خامه

100 گرم

پسته خرد شده

50 گرم

زعفران

به مقدار لازم

طرز تهیه :

ابتدا شکر و ثعلب را خوب با هم مخلوط می کنیم سپس شیر را اضافه می کنیم خوب حل شود سپس گلاب و زعفران را به آن اضافه نموده و هم می زنیم. سپس داخل دستگاه بستنی ساز ریخته و بمدت 40 دقیقه می گذاریم تا خوب سفت شود.

خامه را داخل یک سینی پخش می کنیم و سپس داخل فریزر می گذاریم یک تا دو ساعت بعد بیرون آورده و با کاردک می تراشیم و داخل بستنی نان می ریزیم و پسته را هم به آن اضافه نموده بمدت 7 الی 8 ساعت داخل فریزر قرار داده و سپس سرو می کنیم.

این حلوا در آذربایجان طرفداران بسیار زیادی دارد. زنجبیل بسیار مقوی و گرم است در نتیجه حلوای زنجبیل میتواند شیرینی خوبی در روزهای سرد سال باشد. زنجبیل تقویت‌ کننده معده و ضدنفخ است و مصرف آن برای سیستم گوارشی بدن بسیار مفید خواهد بود.

مواد لازم:

کره یا روغن جامد 100گرم

آرد گندم 1.5پیمانه

پودر قند 1.5 پیمانه

پودر زنجبیل یک قاشق

زعفران نصف ق چای خوری

طرز تهیه:

کره را روی حرارت ملایم ذوب کنید و بعد، آرد را تدریجاً به آن اضافه کنید. در همین زمان آرد را به سرعت هم بزنید تا به خوبی سرخ شود. بعد از سرخ‌شدن آرد، ظرف را از روی شعله اجاق‌گاز برداشته و پودر قند را به آن اضافه کنید و با قاشق خوب هم بزنید. زعفران را در دو تا سه قاشق آب جوش حل کنید و اجازه دهید دم بکشد تا بیشترین میزان رنگ خود را پس دهد. حالا آن را به مواد اضافه کرده و هم بزنید.

در پایان پودر زنجبیل را اضافه کنید و دوباره مواد را هم بزنید. آنقدر که خمیر حلوا یک دست و نرم شود. حالت حلوا را در ظرفی ریخته و صاف کنید و با دست کمی فشار دهید تا فشرده شود. ظرف را کنار بگذارید و اجازه دهید خنک شود. سپس با چاقو، آن را به شکل لوزی برش دهید و جدا کرده و روی حلوا را با مخلوط خاک قند و پودر هل و یا مقداری پودر نارگیل تزئین کنید.

طرز تهیه کیک هلو و شکلات سفید، عصرانه ای متفاوت

مواد لازم برای تهیه کیک هلو و شکلات سفید:

کره نرم شده : 250 گرم

شکر : 200 گرم

آرد : 300 گرم

بیکینگ پودر : 1 قاشق چای خوری

وانیل : 2 قاشق چای خوری

تخم مرغ : 3 عدد بزرگ

ماست پر چرب : 200 گرم

شکلات سفید قالبی : 200 گرم

هلو : 2 عدد

مواد لازم برای تهیه کرم روی کیک

شکلات سفید قالبی : ( مقدار آن در ذیل، بیان شده )

پنیر پر چرب : 200 گرم

ماست پرچرب : 200 گرم

پسته خرد شده : 3 قاشق غذاخوری

روش تهیه کیک هلو و شکلات سفید:

ایران ناز، دمای فر را روی 160 درجه سانتی‌گراد تنظیم نمایید. برای پخت این کیک می‌بایست از قالب ته گودی استفاده کنید که دیواره آن حدود 22 سانتیمتر باشد. کف و دیواره‌های آن را با مقداری کره، چرب نمایید و با کاغذ روغنی بپوشانید.

باقیمانده کره و شکر را با هم مخلوط کنید و خوب به هم بزنید تا رنگ آن روشن‌تر شود. 50 گرم از شکلات سفید را رنده کنید و مابقی آن را خرد نمایید. شکلات رنده شده، آرد، بیکینگ پودر، وانیل، تخم مرغ و ماست را به ترکیب شکر و کره اضافه نمایید. همه مواد را خوب به هم بزنید.

هلو را به قطعه‌های کوچک خرد نمایید و به سایر مواد بیفزایید. مایه کیک را در قالب بریزید و به مدت 1 ساعت داخل فر قرار دهید. چنگالی را در کیک فرو کنید اگر مایه کیک به آن نچسبد، نشان دهنده‌ی آن است که زمان پخت کیک به پایان رسیده است. پس آن را از قالب خارج نمایید تا سرد شود.

برای تهیه کرم کیک، ابتدا مقداری آب را داخل یک ماهیتابه حرارت دهید تا شروع به جوشیدن کند.

ظرف حاوی شکلات سفید خرد شده را، روی آب در حال جوش بگذارید. شکلات را به هم بزنید تا کاملاً ذوب شود. سپس آن را از روی حرارت بردارید.

پنیر را بزنید تا صاف و نرم شود. سپس ماست را به آن بیفزایید و خوب به هم بزنید تا یکدست شوند. شکلات ذوب شده را به آن‌ها اضافه نمایید و دوباره به هم بزنید. وقتی کرم، کاملاً سرد شد، آن را روی کیک پخش کنید و سطح آن را با پسته تزئین نمایید.

مواد لازم برای تهیه کیک

کره ۱۵۰ گرم

شکر قهوه‌ای ۱۵۰ گرم

تخم مرغ ۳ عدد

آرد ۱۵۰ گرم

زنجبیل کاملاً خرد شده ۱ قاشق چای خوری

پودر دارچین نصف قاشق چای خوری

شیر ۱ قاشق غذاخوری

مواد لازم برای تهیه کرم کاپ کیک

کره ۲۰۰ گرم

شکر قهوه‌ای ۵۰ گرم

شیر ۳ قاشق غذاخوری

خاک قند ۲۰۰ گرم

پودر دارچین

روش تهیه

* دمای فر را روی ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد تنظیم نمایید.

* کره و شکر را کاملاً با هم ترکیب نمایید تا پف کنند و به صورت اسفنجی در بیایند.

* آرد و دارچین را با هم الک کنید.

* به تدریج تخم مرغ‌ها و آرد و دارچین و زنجبیل را به ترکیب کره اضافه نمایید و بعد از هر بار اضافه کردن، مدتی مواد را هم بزنید.

* در آخر شیر را بیفزایید و دوباره ترکیب را هم بزنید.

* ۱۲ قالب کاپ کیک تهیه کنید و کاغذهای شیرینی را داخل آن‌ها قرار دهید و خمیر آماده شده را داخل آن‌ها بریزید.

* کیک‌ها می‌بایست به مدت ۱۵ الی ۲۰ دقیقه داخل فر بپزند تا طلایی رنگ شوند.

* زمانی کار پخت کاپ کیک‌ها به پایان می‌رسد که اگر با انگشتتان به آرامی سطح کیک‌ها را فشار دهید، دوباره به حالت اول باز گردند. کیک‌ها را از فر خارج کنید و در مکان مناسبی قرار دهید تا سرد شوند.

روش تهیه کرم کاپ کیک

* زمانی که کاپ کیک‌ها در حال پخت هستند، ۵۰ گرم کره و شکر قهوه ای را داخل ماهیتابه بریزید و روی حرارت کم قرار دهید تا ذوب شوند.

* سه قاشق غذاخوری شیر را نیز با آن‌ها مخلوط کنید و آن قدر به هم بزنید تا به صورت یک سس براق در بیاید. مخلوط را جایی قرار دهید تا در حرارت اتاق سرد شود.

* در ظرف دیگری، باقیمانده کره را به هم بزنید تا صاف شود. سپس خاک قند را روی آن الک کنید و مرتب به هم بزنید.

* ترکیب کره و شکر قهوه ای را به آن اضافه کنید و کاملاً به هم بزنید تا یکدست شوند. اگر کرم خیلی سفت شده، می‌توانید مقدار کمی شیر به آن اضافه کنید. کرم می‌بایست نرم باشد.

* کرم آماده شده را روی کیک‌ها بمالید و یا به وسیله کیسه های مخصوص شیرینی پزی، با دهانه‌های متفاوت، کرم را روی کاپ کیک‌ها بریزید. می‌توانید قبل از سرو مقداری پودر دارچین نیز روی کاپ کیک‌ها بپاشید.

تاریخ و تمدن

اولین تصویر حکاکی شده زنی مربوط به 26 هزارسال قبل

آتوسا دختر کوروش کبیر و مادر خشایارشاه

آشنایی با یک تمدن 7000 ساله

آیا میدانید چه کسانی تخت جمشید را ساخته اند؟!

قبر همسر و پسر اسکندر مقدونی کشف شد

ماجرای جالب و خواندنی شاه عباس و شیخ بهایی

کشف جسد سالم دختری بعد از 500 سال !

کشف دریاچه ای بکر با قدمتی معادل 20 میلیون سال!

گفته می شود این مجسمه که روی عاج یک ماموت حکاکی شده است مربوط به 26 هزار سال پیش است و قدیمی ترین پرتره از صورت یک زن است که تا کنون کشف شده است این اثر شگفت انگیز کوچکتر از انگشت شصت دست میباشد و تنها 4.8 سانتی متر ارتفاع دارد و به گفته کارشناسان متعلق به اواسط آخرین دوره یخبندان است که با ابزارهای سنگی تراشیده شده است . این قطعه در یکی از شهرهای جمهوری چک یافت شده است.

قرار است این قطعه زیبا به همراه قطعات باستانی دیگری در یک نمایشگاه در انگلستان به نمایش گذاشته شود.به گفته متصدی موزه این آثار محصولات قابل توجهی ساخته دست بشر است و با نگاه کردن به آنها میتوان به ارتباط میان خلق ایده ها درمغز و ایجاد آن توسط انسان های نخستین پی برد.

با توجه به ظرافت صورت حکاکی شده باستان شناسان میگویند که این تصویر متعلق به یک زن است . در این نمایشگاه یک بخش مخصوص به زنان وجود دارد که درآن انواع مجسمه های عاجی، سنگی و گلی که از زنان در سنین مختلف ساخته شده است به نمایش در خواهد آمد. برای مثال این مجسمه ها زنان را در زمان بارداری، زایمان و چاقی نشان میدهند.

آتوسا (550 تا 475 پیش از میلاد مسیح) از شهبانوهای ایران بود. وی دختر کورش کبیر، و خواهر خوانده کمبوجیه، و همسر دو پادشاه هخامنشی کمبوجیه و داریوش یکم، و مادر خشایار شاه بود. هرودت اعتقاد دارد که او در زمان حکومات خشایار شاه، زنده بوده است.

آتوسا دختر کوروش بزرگ و همسر دو پادشاه هخامنشی کمبوجیه و داریوش یکم و مادر خشایار شاه برجسته ترین زن در تاریخ ایران قدیم است. از میان آن دختران مهم تر از همه آتوسا دختر کوروش بود. خواهر و همسر اردشیر دوم و همسر اردشیر سوم زنان دیگری هستند که آتوسا نام داشتند.

آتوسا دختر کوروش کبیر و مادر خشایارشاه (عکس)

زندگی سیاسی آتوسای هخامنشی

پس از آناهیتا او دومین کسی بود که لقب بانو که یک عنوان مذهبی بود، گرفت. زیرا اینچنین لقبی کمتر به ملکه‌ها داده می‌شد. آشیلوس نمایشنامه نویس قرن پنجم پیش از میلاد در یکی از نمایشنامه‌های خود تحت عنوان ایرانیان که اختصاص به جنگ خشایار شاه با یونانیان دارد از آتوسا به عنوان بانوی بانوان یاد می‌کند.

آتوسا خواندن و نوشتن را به خوبی می‌دانست، و نقش تصمیم گیرنده در آموزش خود و دیگر درباریان داشت. کمبوجیه عاشق خواهر خود آتوسا شد و مغ‌های زرتشتی را جمع کرد و از آنها خواست که این ازدواج را برای او قانونی کنند.

پس از درگذشت کمبوجیه در راه بازگشت از مصر، داریوش یکم با آتوسا ازدواج می‌کند. این ازدواج چند دلیل داشته‌ است:

ازدواج با آتوسا که از سلاله هخامنشی بود حکومت او را قانونی جلوه می‌داد. از آنجا که آتوسا باهوش، با فرهنگ، با قدرت و تفکر سیاسی بود در موقع لزوم کمک خوبی برای داریوش شاه به حساب می‌آمد.

از آنجا که آتوسا زنی جاه‌طلب و قدرت‌طلب بود از طریق این وصلت می‌توانست به آرزوهای خود جامه عمل بپوشاند. هرودوت می‌گوید آتوسا از قدرت فوق‌العاده‌ای برخوردار بود و در دوره جنگ با یونان که به توصیه او انجام شده بود، داریوش یکم همواره از نصیحت‌های او بهره می‌جست. او حتی علاقمند بود که در میدان کارزار نیز شوهرش را همراهی کند.

آتوسا از صلب داریوش شاه دارای چهار فرزند شد، که بزرگ‌ترین آن‌ها خشایار شاه بود. اما آتوسا همسر اول داریوش یکم نبود، و داریوش از همسر اولش دارای پسرانی بود که همگی از خشایارشاه بزرگ‌تر بودند. مطابق قانون سلطنت پسر بزرگ شاه پس از او به سلطنت می‌رسید. اما آتوسا آن قدر بر شوهر خود نفوذ داشت که توانست خشایار شاه را پس از داریوش به سلطنت برساند.

در زمان سلطنت خشایار شاه آتوسا به عنوان مادر پادشاه در امور دولت دخالت می‌کرد. آشیلوس در نمایشنامه خود همواره از او به عنوان بانوی بانوان یاد می‌کرده‌است. می‌توان گفت که در نمایشنامه آشیلوس پس از خشایار، آتوسا بیشترین نقش را بازی می‌کند.

از زمان مرگ او هیچ اطلاعی در دست نیست. تنها می‌دانیم تا زمانی که خشایار از جنگ یونان بر میگردد زنده بوده‌است. احتمالاً آرامگاه او در کنار آرامگاه داریوش کبیر در نقش رستم قرار دارد. آتوسا، یکی از شخصیت های کلیدی در شاهکار گور ویدال، یعنی کتاب آفرینش است. اعتبار این کتایب در بحث درباره چگونگی به سلطنت زسیدن داریوش بزرگ است. آتوسا دارای مهر ویژه و جایگاه بارعام به مانند داریوش بزرگ داشته است.

میدانم که چیز تازه‌ای در انتظارم نیست و قرار نیست اتفاق خاصی بیفتد و یكی از عجایب هفتگانه جهان در برابرم ظاهر شود، اما همین كه پایم به اینجا میرسد، مسحور میشوم و دلم میخواهد که بایستم و به دوردست‌ها خیره شوم. بعد هم بی‌آن كه بدانم چرا ، راه بیفتم و زیر آفتاب داغ نیمروز، تپه سیلك را بالا بروم. اینجا كه می‌آیم خیام می‌خوانم و زیر لب ‌زمزمه میكنم:

در كارگه كوزه‌گری رفتم دوش

دیدم دو هزار كوزه گویا و خموش

هر یك به زبان حال با من گفتند-

كو كوزه‌گر و كوزه‌خر و كوزه‌فروش

اصلا اینجا بوی شعرهای خیام را می‌دهد. بوی خاك و گل و كوزه. این زمین مسحورت می‌كند و با تمام گرمی هوا احساس می‌كنی خنكای آشنایی زیر پوستت می‌دود. انگار به اصلت كه می‌گویند مشتی خاك بوده، باز گشته‌ای .

از تپه كه بالا بروی می‌توانی شهر كاشان را از نمایی دیگر ببینی. سیلك در سه كیلومتری جنوب غربی كاشان قرار دارد و روزی نخستین تمدن شهرنشینی ایران در آن شكل گرفته است. كاوشگران آن را قدیمی‌ترین خاستگاه تمدن بشری می‌دانند، آنجا كه نخستین بار انسان به مدنیت گرایش پیدا كرد و شهرنشینی بوجود آمد.

تپه سیلك در واقع زیگورات یا محل عبادت اقوام باستانی بوده ‌ كه از گل رس و سفال ساخته شده است. این بنای تاریخی تا سال 1310 شناسایی نشده بود و در میان مردم كاشان به شهر نفرین شده معروف بوده تا این كه در كاوش‌های باستان‌شناسان

كشف شد.

این كشف البته دیدگاه آنها را هم تغییر داده است، چراكه تا پیش از این تصور می‌كردند نخستین تمدن شهرنشین جهان در ماوراءالنهر بوده، اما پس از آن با شهری باستانی روبه‌رو می‌شوند كه قدمت ظروف موجود در آن به بیش از 7500 سال می‌رسد.

بعد از انتقال تعدادی از آثار به موزه لوور فرانسه، كارشناسان این موزه متوجه قدمت این آثار شده و رومن گیرشمن را به ایران اعزام می‌كنند تا با همكاری آندره گودار فرانسوی كه مدیر موزه ملی ایران بوده در این مكان كاوش كنند.

در خرابه‌های تپه باستانی سیلك چند اسكلت انسان و ظروف قدیمی پیدا شده كه این اشیا در موزه‌های لوور فرانسه، موزه ملی ایران و موزه باغ فین و موزه‌ای در جنب این بنای باستانی به نمایش گذاشته شده است .‌ دوستی كه با من است و در آخرین كاوش‌های سیلك كه سال 1380 انجام شده است حضور داشته، برایم می‌گوید: سیلك نام اولین تمدن شهرنشینی ایران مركزی در كاشان است.

تمدن اقوام تپه‌های سیلك در 2500 سال پیش مغلوب تمدن آریایی شد كه آثار آنها در طبقات مختلف حفاری از قبیل ظروف لوله‌دار بلند با نقش اسب و خورشید و اسلحه آهنی و شمشیر و نیزه‌های دراز كشف شده است. محوطه باستانی سیلك قدمتی 7000 ساله دارد. ‌سیلك گورستان هم داشته است. این را وقتی متوجه می‌شوم كه چند استخوان در حفاظ‌های شیشه‌ای می‌بینم. دوستم برایم توضیح می‌دهد: سیلك دو گورستان دارد.

یكی از گورستان‌ها كه گورستان« الف» نام گرفته 3500 سال قدمت دارد و در 200 متری جنوب تپه جنوبی واقع شده است كه امروزه روی آن بلوار ساخته شده است! گورستان دیگر كه گورستان« ب» نامیده می‌شود 3000 سال قدمت دارد و در زیر باغ‌ها و زمین‌های كشاورزی ضلع غربی تپه‌ها قرار دارد.

جالب است كه مرده‌ها را به همان شكلی دفن می‌كرده‌اند كه جنین در شكم مادر قرار دارد و بر این عقیده بوده‌اند كه انسان همان‌گونه كه به دنیا آمده باید از دنیا برود. از تپه پایین می‌آییم. آقای اعتماد، پیرمرد مهربانی كه در اتاقك كوچك كنار تپه نشست هم خاطرات زیادی از سیلك دارد. او ما را به یك استكان چای دعوت می‌كند و ما مهمانش می‌شویم.

پیرمرد مهربان، سیلك را از جانش بیشتر دوست دارد و حضور گیرشمن در آن را به یاد می‌آورد. او هر روز با عشق درخت‌های كوچك روبه‌روی اتاقش را آبیاری می‌كند و به قول خودش در كنار همین اتاق می‌ایستد و آن دورها را نگاه می‌كند. وقتی این حرف را می‌زند می‌خندم و می‌گویم این خاصیت سیلك است. من هم كه می‌آیم از دور محو تپه‌ای می‌شوم كه شاید خیلی‌ها نگاهش كنند و بی‌اهمیت از كنار آن بگذرند.

از او درباره این می‌پرسم كه چرا محوطه میانی تپه را با چوب پوشانده‌اند. آیا این كار كمكی به حفظ تپه می‌كند یا دلیل دیگری دارد؟ آقای اعتماد لبخند تلخی می‌زند و می‌گوید: كمك كه نمی‌كند... فقط روند از بین رفتنش را كند می‌كند. سیلك را فراموش كرده‌اند. دارد از بین می‌رود و كسی نیست كه به فكرش باشد.

وقتی این حرف‌ها را می‌زند چهره‌اش پر از غم می‌شود، به او می‌گویم: شما كه دوستش دارید. مطمئن باشید سیلك هم شما را دوست دارد. هر دو می‌خندیم. مثل همیشه عجله دارم و نمی‌توانم بیشتر بمانم. با پیرمرد خداحافظی می‌كنم. با سیلك خداحافظی می‌كنم و خیام‌خوانی‌ام را از سر می‌گیرم:

این كوزه چو من عاشق زاری بوده است

در بند سر زلف نگاری بوده است

این دست كه برگردن او می‌بینی

دستی است كه بر گردن یاری بوده است

در راه به سیلك فكر می‌كنم، به خیام فكر می‌كنم و ذهنم مشغول است و مثل رباعی‌های خیام دارم تپه‌های خاكی سیلك را می‌بینم كه روزی مثل ما عاشق بوده‌اند؛ عاشق زندگی یا هر چیز دیگری، اما حالا فقط می‌توانند برایمان بگویند كو كوزه‌گر و كوزه‌خر و كوزه‌فروش؟

هیچ برده یا مزدوری برای کار در تخت جمشید مورد استفاده قرار نگرفته اند. تمامی افراد از معماران و ناظران و سرکارگران گرفته تا کارگران ساده همگی در مقابل کار خود حقوق دریافت میکرده‌ اند.

کشف گل نوشته‌ های عیلامی در گوشه شمال شرقی صفه که بخشی از باروی تخت جمشید بوده است، توانست پاسخ بسیاری از سوالات در باره سازندگان و نحوه استخدام و میزان حقوق و دستمزد و بسیاری مطالب دیگر را روشن سازد.

ابتدا تصور میشد این گل نوشته‌ها که حدود ۳۰هزار عدد هستند، حاوی اطلاعاتی از سیاست‌ها و مجهولات زندگی حکام و پادشاهان، یا متونی ادبی و علمی باشند؛ اما با مطالعه و ترجمه آنها مشخص شد که آنها شامل رسیدهای پرداخت، صورت حساب‌ها و میزان دستمزدها و گزارشات مالی و حسابداری هستند.

براساس همین گل نوشته‌ها بود که مشخص شد هیچ برده یا مزدوری برای کار در تخت جمشید مورد استفاده قرار نگرفته است. تمامی افراد از معماران و ناظران و سرکارگران گرفته تا کارگران ساده همگی در مقابل کار خود حقوق دریافت می‌کرده‌اند.

مدیر ارشد امور مالی تخت جمشید به نام «باراد کاما» برای نظارت بر کار ساخت و ساز و امور مربوط به کارکنان به صورت دائمی در محل حضور داشته و خود شخصا بر تمام مصالح و کالاهای وارداتی و ضبط و ثبت امور مالی رسیدگی می‌کرده است. جالب است بدانیم که در میان سرکارگران و ناظران زنانی بوده‌اند که تعداد زیادی کارگر تحت ریاست و نظارتشان کار می‌کردند.

مساله مهمی که در مورد کار زنان در دوره هخامنشی وجود داشته و مشابه آن در سایر تمدن‌ها و حکومت‌های همزمان و حتی بعد از آنان و شاید حتی در عصر حاضر هم وجود نداشته باشد، این است که زنان حقوقی بیشتر از مردان دریافت می‌کردند و حتی در دوره بارداری و پس از آن از مرخصی و جیره و حقوق بیشتر برخوردار بودند.

براساس این گل نوشته‌ها مشخص شده است که در دوران داریوش کبیر نه تنها کارمندان دولتی و غیر‌دولتی از جیره و مواجب برخوردار بودند؛ بلکه مسافران، روحانیون، خدایان، پرستشگاه‌ها و اماکن مقدس، کوه‌ها، رودها، جنگل‌ها و پردیس‌ها و حتی مراسم آیینی و مذهبی از جیره و مواجب خاص خود برخوردار بوده‌اند.

باید پذیرفت که وجود امنیت و آرامش در سراسر قلمرو پادشاهی و همچنین وجود رفاه و امنیت شغلی و اجتماعی از مهم‌ترین علل به وجود آمدن آثار بدیع و شگفت‌آور در این دوره بوده است. این متخصصان و کارشناسان و کارگران بدون نگرانی و فارغ از هرگونه آشفتگی فکری درباره زندگی خود و خانواده‌هایشان با تمام علاقه خود را صرف کار در مکانی کرده‌اند که شاید صدها کیلومتر از محل اصلی زندگی‌شان فاصله داشته است.

کاوش‌ های باستان‌ شناسان در شمال یونان در شهر تاریخی آمفیپولیس منجر به کشف محوطه‌ ای باستانی شد که به اعتقاد باستان‌ شناسان محل دفن همسر و پسر اسکندر مقدونی به نامهای رکسان و اسکندر چهارم بوده است.

گریک ریپورتر نوشت: محوطه‌ای دایره‌ای‌شکل به ارتفاع 3 متر و وسعت 500 متر مربع اطراف این مقبره را که در نزدیکی شهر کوچک و تاریخی آمفیپولیس قرار دارد، احاطه کرده‌ که به گفته باستان‌شناسان محدوده حفاظتی این قبرها بوده است.

کاترینا پریستر سرپرست گروه اکتشاف گفت: چنین محوطه‌ای تاکنون در هیچ جای بلغارستان کشف نشده و هیچ شکی نیز درخصوص وجود مقبره‌های همسر و فرزند اسکندر مقدونی در این منطقه وجود ندارد، با این حال به دلیل نبود مدارک کافی و کاهش توان مالی برای ادامه فعالیت‌ها نمی‌توان در این مورد نظری قطعی داد.

کارشناسان اعلام کرده‌اند که هر گونه نتیجه‌گیری در مورد صاحبان قبرها بدون ادامه کاوش‌ها و کشف شواهد و مدارکی جدید از داخل قبرها از نظر علمی پذیرفتنی نیست.

، رکسان و اسکندر چهارم همسر و فرزندان اسکندر مقدونی، پس از مرگ وی به مقدونیه تبعید شدند و در این کشور به قتل رسیدند.

در تاریخ آمده، به رسم قدیم روزی شاه عباس در اصفهان به خدمت عالم زمانه شیخ بهایی رسید پس از سلام و احوال پرسی ازشیخ پرسید:

در برخورد با افراد اجتماع اصالت ذاتیِ آنها بهتر است یا تربیت خانوادگی شان؟

شیخ گفت: هرچه نظر شما باشد همانست ولی به نظر من اصالت ارجح است.

و شاه بر خلاف او گفت: شک نکنید که تربیت مهم تر است !

بحث میان آن دو بالا گرفت و هیچ یک نتوانستند یکدیگر را قانع کنند بناچار شاه برای اثبات حقانیت خود او را به کاخ دعوت کرد تا حرفش را به کرسی نشاند.

فردای آن روز هنگام غروب شیخ به کاخ رسید بعد از تشریفات اولیه وقت شام فرا رسید سفره ای بلند پهن کردند ولی چون چراغ و برقی نبود مهمانخانه سخت تاریک بود در این لحظه پادشاه دستی به کف زد و با اشاره او چهار گربه شمع به دست حاضر شدند و آنجا را روشن کردند!

درهنگام شام ، شاه دستی پشت شیخ زد و گفت دیدی گفتم تربیت از اصالت مهمتر است ما این گربه های نا اهل را اهل و رام کردیم که این نتیجه اهمیت تربیت است.

شیخ درعین اینکه هاج و واج مانده بود گفت من فقط به یک شرط حرف شما را می پذیرم و آن اینکه فردا هم گربه ها مثل امروز چنین کنند!!! شاه که از حرف شیخ سخت تعجب کرده بود گفت: این چه حرفیست فردا هم مثل امروز و امروز هم مثل دیروز!!! کار آنها اکتسابی است که با تربیت و ممارست وتمرین زیاد انجام می شود...

ولی شیخ دست بردار نبود که نبود تا جایی که شاه عباس را مجبور کرد تا این کار را فردا تکرار کند.

لذا شیخ فکورانه به خانه رفت.او وقتی از کاخ برگشت بی درنگ دست بکار شد، چهار جوراب برداشت و چهار موش در آن نهاد.فردا او باز طبق قرار قبلی به کاخ رفت. تشریفات همان و سفره همان و گربه های بازیگر همان. شاه که مغرورانه تکرار مراسم دیروز را تاکیدی بر صحت حرفهایش میدید زیر لب برای شیخ رجز میخواند که در این زمان شیخ موشها را رها کرد.

در آن هنگام، هنگامه ای به پا شد یک گربه به شرق دیگری به غرب آن یکی شمال واین یکی جنوب...

واین بار شیخ دستی برپشت شاه زد و گفت: شهریارا ! یادت باشد اصالت گربه موش گرفتن است گرچه تربیت هم بسیار مهم است ولیاصالت مهم تر!

یادت باشد با تربیت میتوان گربه اهلی را رام و آرام کرد ولی هرگاه گربه موش را دید به اصل و اصالت خود برمیگردد.

کشف جسد مومایی دختر 15 ساله‌ای که به همراه دو بچه کوچکتر که در دستانش جا داشتند و بیش از 500 سال از مرگشان می‌گذرد در آرژانتین به نمایش گذاشته شد.

این مومیایی از انواع نادری است که بسیار سالم مانده و با وجود سال‌های سال هنوز خون در رگ‌ها وجود دارد و مغز کاملا سالم است. یخ زدگی شدید منطقه‌ای که جسد این دختر در آنجا قرار داشت باعث سالم ماندن آن عنوان شده و پزشکان تحقیقات گسترده خود را به زودی آغاز خواهند کرد. کنار این اجساد مقدار زیادی اجناس با ارزش و طلا نیز یافت شده که متعلق به صدها سال پیش است.

محققان این اجساد را در غاری سنگی در کوه آتشفشانی در ارتفاع 22 هزار فوتی از سطح دریا کشف کرده‌اند. نمایش این مومیایی خشم چند گروه بومی که برای جلوگیری از نمایش آن تلاش می‌کردند را برانگیخته است. میگل سوارز از قبایل دره کالچاکیز در ناحیه سالتا به آسوشیتدپرس گفت که نمایش مومیایی "اشتباهی بزرگ" است و اظهار امیدواری کرد که بازدیدکنندگان به مرده احترام بگذارند.

امپراطوری اینکاها زمانی بخش اعظم آمریکای جنوبی از جمله پرو و بولیوی امروزی تا مرکز شیلی و بخش‌هایی از آرژانتین را در بر می‌گرفت.

در مراسم تقدیر از دانشمندان روس كه سرانجام موفق به نفوذ به دریاچه «وستوك» به عنوان بیگانه‌ترین و بكرترین دریاچه جهان در قطب جنوب شدند، آب این دریاچه باستانی به «ولادیمیر پوتین» نخست وزیر روسیه اهدا شد.

به نقل از ایسنا روز جمعه (10 فوریه) و در مراسم تقدیر از دانشمندان روس، « یوری توروتنف» وزیر منابع طبیعی روسیه، یك قوطی حاوی یخ‌های ذوب شده دریاچه را به «ولادیمیر پوتین» نخست وزیر این كشور اهدا كرد.

نخست‌وزیر روسیه كه موفقیت دانشمندان در این زمینه را یك رویداد بزرگ توصیف می‌كرد، ضمن ابراز شگفتی از این موفقیت،‌ گفت: روزگاری دایناسورها از آب این دریاچه می‌نوشیدند. وی از اعطای نشان ملی روسیه به تیم تحقیقاتی در آینده نزدیك خبر داد.

پس از دو دهه تلاش، دانشمندان روس، یكشنبه هفته گذشته (پنجم فوریه) موفق شدند به دریاچه «وستوك» در زیر توده‌های عظیم یخی در عمق 12 هزار و 366 پایی شرق قطب جنوب دست یابند. این درحالیست كه اخبار رسمی این موفقیت را تایید نكرده بودند.

نزدیك به 20 میلیون سال است كه هیچ نوری به دریاچه وستوك تابیده نشده است و پیش‌بینی می‌شود گونه های منحصر به فردی از موجودات در این دریاچه باستانی زندگی كنند. برخی محققان از احتمال وجود زندگی میكروبی در این دریاچه بسیار تاریك با وجود فشار بسیار بالا و سرمای شدید خبر می‌دهند.

دانشمندان شرایط دریاچه وستوك در زیر یخ‌های قطب جنوب را با وضعیت پوسته یخی مریخ، «اروپا» به عنوان قمر مشتری و انسلادوس به عنوان قمر زحل مشابه می‌دانند. دستیابی به این دریاچه می‌تواند به دانشمندان برای بررسی امكان وجود حیات در سیارات منظومه شمسی كمك كند.

هنر آشپزی

نویسنده

خورشت مرغ و قارچ

ته چین گوشت و لبو

مانی پلو

ته چین مرغ

باقالی پلو

کتلت مرغ

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

مواد لازم:

مرغ چهار تكه

نخودفرنگي پخته يك پيمانه

قارچ دو پيمانه

پياز متوسط يك عدد

كره 100 گرم

رب گوجه‌فرنگي و آبليمو دو قاشق غذاخوري

ليمو عماني دو عدد

نمك، فلفل و زردچوبه به ميزان لازم

پودر كاري نصف قاشق چايخوري

زعفران آب شده يك قاشق غذاخوري

طرز تهیه:

تكه‌هاي مرغ را به صورت قيمه‌اي نسبتا درشت خرد كرده و به همراه پياز خلال شده و نصف كره تفت مي‌دهيم.

سپس رب، نمك، فلفل و زردچوبه را اضافه مي‌كنيم.

نخودفرنگي و قارچ را جداگانه در كره تفت داده داخل خورش مي‌ريزيم. دو ليوان آب اضافه كرده و مي‌گذاريم تا خورش بپزد.

در 20 دقيقه آخر آبليمو، ليمو عماني، زعفران آب شده و پودر كاري را اضافه مي‌كنيم

در اين خورش از خلال سيب‌زميني سرخ شده نيز مي‌توان استفاده كرد.

ظرف را با ذرت نیز می توانید خوشمزه تر و هم زمان تزئین هم نمایید.

دستور پخت ته چین گوشت و لبو (فیروزکوهی)

زمان آماده سازی: 15 دقیقه زمان پخت: 2 ساعت, 30 دقیقه زمان کل: 2 ساعت, 45 دقیقه اندازه: 5 نفر

مواد لازم:

برنج: 5 پیمانه

گوشت: 350 گرم

سیب زمینی: دو عدد بزرگ و پنج عدد ریز

چغندر: 3 عدد متوسط

زیره: به مقدار کم و لازم

زعفران

ترشی: مثل آلو قیسی یا لواشک ترش

طرز تهیه:

برنج را شسته و خیس میکنیم و در قابلمه ریخته تا بجوشد. سپس آن را آبکش میکنیم. (برنج را دو قسمت میکنیم)

سیب زمینی های بزرگ را به صورت لایه لایه می بریم (اسلایس میکنیم) و ته قابلمه را می چینیم. تا ته دیگ خوشمزه ای به ما بدهد.

یک لایه برنج روی سیب زمینی می ریزیم و کمی زیره روی آن می پاشیم (مصف برنج را در این مرحله می ریزیم.)

گوشت خام را که قبلا با نمک و زعفران و زیره طعم دار کردیم. روی برنج می گذاریم. اگر دوست داشتید کمی هم دنبه در کنار آن قرار دهید

برای طعم بهتر غذا کمی ماده ترش مانند لواشک یا آلو در کنار گوشت قرار می دهیم.

نصف دیگر برنج را نیز در این مرحله روی گوشت می ریزیم و کمی زیره می‌پاشیم.

برای اینکه برنج به دیواره های قابلمه نچسبد و اسراف نشود آن را صورت تپه‌ای در می آوریم.

روی برنج و زیره، سیب زمینی های کوچک لایه های لبو می‌گذاریم.

شعله زیر قابلمه را کم می کنیم و در قابلمه را به مدت ده دقیقه بدون دم‌کنی می گذاریم.

بعد برای آن دم کنی می گذاریم و روی در قابلمه چیزی شبیه پتوی کوچک یا مشابه آن میگذاریم تا باعث گرم نگه داشتن فضای روی قابلمه شود.

پلو باید حدود 2 ساعت روی شعله خیلی کم باشد تا گوشت و لبو آرام آرام بپزد. (اگر نیاز بود باید از شعله پخش کن نیز استفاده شود.)

این ته‌چین در فیروزکوه، دماوند و شهرهای غربی استان سمنان همچون گرمسار طبخ می‌شود.

در این مناطق به علت سردی هوا در زمستان‌ها از این غذا استفاده می‌شود و از لحاظ انرژی و کالری در سطح مطلوب و بالایی برخوردار است.

معمولا این پلو را با عدس یا تخم گشنیز یا سبزی کوهی نیز درست میکننند.

دستور پخت مانی پلو (دامغانی)

مواد لازم:

برنج : 3 ليوان

لپه : يک ليوان

کشمش پلويي : 250 گرم

زرشک : 75 گرم

زعفران دم کرده : به مقدار لازم

گوشت گوسفند يا فيله گوساله : 300 گرم

رشته پلويي : 200 گرم

پياز داغ / 2 تا 3 قاشق غذاخوري

نمک ، فلفل ، زردچوبه : به مقدار لازم

زيره سياه : يک قاشق چاي خوري ( به دلخواه )

روغن : به مقدار لازم

!مواد لازم براي ته ديگ : ( در صورت دلخواه )

زعفران دم کرده : يک قاشق چاي خوري

ماست معمولي : يک ليوان

زرده ي تخم مرغ : يک عدد

طرز تهیه:

در قابلمه اي يک تا دو قاشق روغن مي ريزيم و روي حرارت داغ مي کنيم . گوشت را در روغن کمي تفت مي دهيم ، پياز داغ ، زردچوبه و فلفل را اضافه مي کنيم ، پس از 1 تا 2 دقيقه دو ليوان آب به آن مي افزاييم و درب قابلمه را مي گذاريم تا بپزد ( در انتهاي پخت گوشت ، نمک را به آن اضافه مي کنيم ) .

لپه را با دو ليوان آب مي جوشانيم و پس از دو دقيقه در آبکش مي ريزيم ( با اين کار نفخ لپه گرفته مي شود ) و بعد دوباره با يک ليوان آب و کمي نمک مي گذاريم تا بپزد .

ـ برنج را که دو ساعت قبل در آب و نمک خيس کرده ايم در آب جوش مي ريزيم چند دقيقه به برداشتن برنج مانده ، رشته و لپه را به آن اضافه مي کنيم و بعد از يکي دو جوش در آبکش مي ريزيم ( دليل اين کار اين است که رشته نرم شود و لپه لعاب نيندازد و برنج هنگام دم کشيدن به هم نچسبد ) .

در قابلمه اي کمي روغن مي ريزيم و رو ي حرارت داغ مي کنيم . در کاسه اي ماست و زعفران دم کرده و زرده ي تخم مرغ را با يک تا دو کفگير برنج مخلوط کرده ، در ته قابلمه مي ريزيم ( برنج به حدي باشد که مايع ته ديگ نه خيلي شل و نه خيلي سفت شود ) . بقيه برنج را روي آن ريخته و دم مي کنيم .

کشمش و زرشک ( پاک کرده و شسته ) را جداگانه با مقدار خيلي کم روغن سرخ مي کنيم و سه چهارم از هر دو را با هم مخلوط و يک چهارم بقیه را براي تزئين کنار مي گذاريم .

بعد از اينکه برنج دم کشيد ، روي آن زعفران دم کرده مي ريزيم ؛ گفتني است که اين پلو تقريبا زعفراني است .

هنگام کشيدن در ديس لا به لاي آن مخلوط کشمش و زرشک را مي ريزيم و سطح روي برنج را برنج ساده مي ريزيم تا بتوان طبق سليقه تزئين کرد .

مانی پلو از غذاهای سنتی دامغان می باشد . دامغان در منطقه کویری ، در استان سمنان واقع شده و معمولا غذاهای پرانرژی این شهر به گونه ای است که بدون گوشت نیز تهیه می شود

دستور پخت ته چین مرغ

اندازه: 6 نفر

مواد لازم:

برنج: 1 کیلو

روغن آب کرده: 150 گرم

ماست چکیده: 1 کیلو

زعفران ساییده: دو قاشق مرباخوری

مرغ پاک کرده: یک عدد

زرده تخم مرغ: 2 تا 5 عدد

زرشک : 100 گرم

شکر: 2 قاشق سوپخوری

نمک و فلفل: به مقدار لازم

طرز تهیه:

برنج را شسته و با نمک خیس می کنیم.

مرغ را با یک عدد پیاز ، نمک و 3 فنجان آب می پزیم ، طوریکه بعد از پختن یک فنجان آب مرغ داشته باشد. سپس استخوان های مرغ را جدا می کنیم.

زعفران را در کمی آب جوش حل می کنیم. ماست را بهم می زنیم. نصف زعفران حل شده در آب جوش را با کمی نمک ، فلفل و سه عدد زرده تخم مرغ داخل ماست می ریزیم و بهم می زنیم .

سپس گوشت مرغ را در ماست می خوابانیم . برنج را پخته و قبل از نرم شدن مغز برنج ، آن را آبکش می کنیم. در ته یک قابلمه تفلون دو تا سه عدد زرده تخم مرغ ، نصفی از روغن لازم و یکی دو ملاقه از ماستی را که گوشت را در آن خوابانده بودیم ، می ریزیم و دو تا سه کفگیر برنج در این مایه می ریزیم و به آرامی آن را هم می زنیم. مایه را در ته ظرف با پشت قاشق صاف می کنیم .

مقداری گوشت مرغ روی برنج می چینیم و مقداری برنج روی آن میریزیم و بقیه گوشت را روی برنج چیده و با بقیه برنج روی گوشت را می پوشانیم . با قاشق، برنج را کمی فشار میدهیم که بهم بچسبد. آب مرغ را با بقیه زعفران و روغن آب کرده و ماست مخلوط می کنیم . این مایه را روی سطح برنج می دهیم.

در ظرف را می بندیم و ظرف را روی شعله اجاق قرار می دهیم. مدت یک ساعت و نیم تا دو ساعت صبر می کنیم تا ته چین دم بکشد . در ضمن هر چه قدر حرارت ملایم و مدت طبخ طولانی تر باشد، ته دیگ پلو کلفت تر می شود .

زرشک را شسته و با یک قاشق روغن، کمی آن را تفت می دهیم . سپس شکر و یک چهارم فنجان آب به آن اضافه می کنیم تا زرشک حالت مربایی به خود بگیرد.

پس از دم کشیدن ته چین ، قابلمه را در یک دیس گرد بر می گردانیم و روی آن را با زرشک تزیین می کنیم . در صورت تمایل می توانیم نصف زرشک را لابلای گوشت و برنج قرار دهیم .

دستور پخت باقالی پلو

زمان آماده سازی: 30 دقیقه زمان پخت: 1 ساعت, 30 دقیقه زمان کل: 1 ساعت, 50 دقیقه اندازه: 3

مواد لازم:

برنج 2 پیمانه

باقالی پلو 400 گرم

مرغ (ران و سینه) 3 تکه

شوید خشک نصف پیمانه

سیر یک حبه

نمک و فلفل و زردچوبه و دارچین و زعفران به مقدار لازم

روغن مقداری

پیاز یک عدد

طرز تهیه:

برنج را پاک کرده و بشویید. یک قاشق پر نمک در آن ریخته روی اجاق با حرارت بالا بگذارید. سپس باقالی ها را به آن اضافه کنید. اگر باقالی شما دیر پز است (قبلا آن را نیم پز کنید)

سپس 1 قاشق روغن به آن اضافه کنید

یک حبه سیر را خرد کرده در آن بریزید

پیاز را خرد کرده و در كمي روغن تفت دهيد

مرغ را همراه مقداری آب و نمک و فلفل و زردچوبه و کمی زعفران آبپز کنید. و پیاز خرد شده را در روغن تفت داده و به مرغ اضافه کنید.

وقتی زمان آبکش کردن برنج رسید آن را آبکش کنید

در صورت تمایل در ته قابلمه را با سیب زمینی ورقه ای برای ته دیگ بپوشانید و به کمک کفگیر برنج را در قابلمه بریزید طوری که لابه لای آن

شوید خشک شده و دارچین نیز اضافه نمائید. یعنی یک کفگیر برنج بعد روی آن دارچین و بعد شوید خشک شده بپاشید

(اگر می خواهید باقالی پلو شما چرب باشد روی هر لایه کمی روغن بریزید.)

ادویه های مخصوصی هم در بازار هست به نام ادویه پودر سیر و شوید که برای باقالی پلو میتوانید از آن هم استفاده کنید. در قابلمه را گذاشته زير اجاق را كم كنيد و بگذاريد تا برنج شما دم بكشد.

دستور پخت کتلت مرغ

زمان آماده سازی: 25 دقیقه زمان پخت: 25 دقیقه زمان کل: 50 دقیقه اندازه: 4 نفر

مواد لازم:

سینه مرغ آبپز شده ................. یک عدد متوسط

سیب زمینی .......................... 3 عدد

پیاز .................................... یک عدد

تخم مرغ ................................یک عدد

آرد سوخاری ...........................مقداری

نمک و فلفل و زردچوبه .............مقداری

روغن سرخ کردنی .................. مقداری

طرز تهیه:

ابتدا سینه مرغ را با مقدار ی آب پیاز کوچک و نمک و فلفل و زردچوبه آبپز کنید. همچنین سیب زمینی را نیز جدا گانه آبپز کنید.

همه مواد را در خرد کن ریخته، خرد(له) کنید.

به آن یک عدد تخم مرغ و 2 قاشق غذاخوری آرد سوخاری اضافه کنید

آن را با دست ورز دهید.سپس با دست آن را شکل دهید.

در ظرفی روغن مخصوص سرخ کردنی ریخته شعله را کم کنید و وقتی روغن کاملا داغ شد کتلت ها را در آن بچینید.

یک سمت آن که سرخ شد آن را برگردانده تا سمت دیگر آن نیز سرخ شود.

می توانید آنرا به صورت ساندویچی سرو کنید.

سبک زندگی

مراقب هوای خانه باشید!!

چک آپ کودکان قبل از ورود به مدرسه الزامیست

مناسب ترین ظرف برای گرم کردن نان

آداب میهمانی دادن و میزبان بودن

نکاتی مفید برای اینکه کمتر خرج کنید

صفحه کلیدتان را ضد عفونی کنید

8راه حل برای نظافت کردن حمام

نكات خانه داري

راز خانه‌داري براي همه

نكات ويژه براي نگهداري و نظافت فريزر

کات شدن یک رابطه عاطفی

۵ اصطلاحی که هنگام خرید سینمای خانگی لازم است بدانید

افزایش آلودگی های محیطی یکی از مظنونین اصلی افزایش خطر ابتلا به سرطان هستند، اما با توجه به این که در حال حاضر امکانات لازم برای مقابله با این آلودگی در هوای شهرها وجود ندارد، به هموطنان عزیزی که نگران سلامتی خود و فرزندانشان هستند می توان راه های مقابله با آلودگی های محیط منزل را متذکر شد.

یکی از مسایل بسیار مهم در آلودگی هوای تنفسی افراد که غالباً از نظر عزیزان پنهان می ماند، آلودگی داخل خانه یا به اصطلاح انگلیسی آن indoor pollution است. این عبارت به آلودگی هایی اشاره می کند که منشا آن در خانه است و گاهی باعث می شود که هوای داخل خانه حتی از هوای بیرون آلوده تر باشد. در حقیقت ما از آلودگی که در خارج از خانه است هراس داریم و در خانه می مانیم تا از این آلودگی در امان بمانیم اما متوجه آلودگی که در داخل خانه توسط خود ما ایجاد شده نیستیم.

برای مثال در نظر بگیرید خانه ای را که در هر کدام از اطاق های آن یک بخاری گازی یا نفتی وجود دارد که هرکدام به نوبه خود گازهای سمی را هرچند به میزان کم وارد هوای خانه می کنند. کاملا قابل درک است که نمی توان بخاری را از خانه حذف کرد اما خود ما می دانیم که استفاده بهینه از مواد سوختی و انرژی، امرمهمی است که به دلیل فراوانی و ارزانی منابع انرژی، سال هاست که در کشور ما به یک شعار نامفهوم تبدیل شده است.

کم نیستند خانواده هایی که در زمستان شعله بخاری ها را تا آخرین درجه بالا می کشند و هر وقت از گرما به تنگ آمدند به جای کم کردن شعله بخاری، پنجره ها را باز می کنند و لباس های تابستانی می پوشند!! این مطلب حتی در مورد ساختمان هایی که با شوفاژ کار می کنند نیز صادق است و بسیاری از خانواده ها و کار کنان مراکز اداری و دولتی به استفاده بی رویه از انرژی که مولد مواد سمی است عادت دارند.

یک مثال ساده از این عادت بد، دم کردن چای و قرار دادن کتری بر روی آتش به مدت طولانی است که رسم دیرینه ما ایرانی هاست. در صورتی که همین شعله کوچک که به نظر ما بی مقدار و بی خطر می رسد، مقادیر کمی از مواد سمی را به طور مداوم وارد هوای تنفسی ما کرده و به بدن ما و کودکان ما ضرر می رساند. تصور کنید خانمی را که با دست و دل بازی تمام چند ظرف آب و غذا و چای را روی گاز گذاشته و در حال تمیز کردن خانه با انواع و اقسام مواد شیمیایی مانند سفید کننده ها و لکه برها و جرم زداهاست.

این خانم به هوایی که میزان قابل توجهی از مواد سمی ناشی از سوختن گاز در آن وجود دارد، سم ناشی از تبخیر مواد پاک کننده را نیزاضافه می کند و در حالی که به دلیل فعالیت بدنی به نفس نفس افتاده این هوای آغشته به انواع سموم را تنفس می کند بدون اینکه بداند چه ضرری به سلامت خود و افراد خانواده وارد آورده است.

همه ما وقتی صحبت از آلودگی هوا می شود نگاهی به هوای بیرون انداخته و با حسرت و افسوس سری تکان می دهیم و از اینکه نمی توانیم در این زمینه کاری بکنیم ناراحت و نگرانیم. اما باید بدانیم که با رعایت چند نکته کوچک می توان با آلودگی داخل خانه که به مراتب خطر ناک تر از آلودگی بیرون است مقابله کرده و هوای تنفسی خود را در حد بضاعت خو د تمیز نگه داریم :

1- ایجاد بهترین حرارت با مصرف کمترین گاز و تولید کمترین آلودگی: شعله گاز را در حدی تنظیم کنیم که با شعله آبی بسوزد. این مسئه هم در مورد بخاری و هم در مورد اجاق گازهای خانگی صدق می کند. در مورد اجاق های گازی اگر شعله را تا حد زیادی بالا ببرید مقداری از گاز بدون اینکه فرصت سوختن داشته باشد وارد هوای اطاق می شود. اگر دقت کنید در این حالت صدای خارج شدن گاز را از شعله می شنوید. برای کاهش میزان آلودگی به آهستگی درجه گاز را کم کنید.

می بینید که این صدا قطع می شود اما میزان شعله کم نمی شود زیرا در حقیقت شما از خروج گازهایی که فرصت سوختن ندارند جلوگیر ی کرده اید بدون اینکه میزان گرمای تولید شده را کاهش داده باشید. این مسئله در مورد بخاری ها نیز صحیح است با این تفاوت که در بخاری به دلیل پوشیده بودن شعله صدای خروج گاز به راحتی شنیده نمی شود، اما آبی بودن شعله تا حدی نشانه بهتر بودن بازده سوخت و کاهش مواد سمی پخش شده در هوا است.

2- هرگاه برای منظوری آب جوشیده نیاز داشتید ابتدا در مورد میزان مورد نیاز فکر کنید و به همان میزان آب داخل کتری یا ظرف بریزید: آب بیشتر نیاز به حرارت بیشتر و سوزاندن میزان بالاتری از مواد سوختی دارد که به آلوده تر شدن هوا می انجامد. اگر می خواهید آب برای مدتی داغ بماند و چای دم شده برای مدتی قابل استفاده باشد می توانید از فلاسک استفاده کنید که ساعت ها آب را داغ نگه می دارد و نیازی به سوزاندن گاز و آلوده کردن محیط ندارد.

3- برای تمیز کردن سطوح از موادی استفاده کنید که روی سطوح مالیده می شوند نه آنهایی که اسپری می شوند: چون همیشه مقداری از مواد اسپری شده وارد هوای تنفسی شما که در حال اسپری کردن هستید می شود. در عین حال سعی کنید از حد اقل موارد شیمیایی برای تمیز کردن خانه استفاده کنید. هرچه میزان ماده مورد استفاده شما بیشتر باشد میزان تبخیر از روی سطوح نیز بیشتر بوده و مقدار بیشتری سم وارد هوا می شود.

4- از انواع مواد پاک کننده با ترکیبات متفاوت به طور هم زمان استفاده نکنید: این مواد گاهی در ترکیب با همدیگر مواد دیگری تولید می کنند که برای سلامتی ما بسیار زیان بار هستند. مورد بارز آن که بسیاری از خانم ها با آن آشنا هستند ترکیب سفید کننده ها با جوهر نمک است که بخارات آن برای ریه بسیار سمی است و اثرات بد آن در ریه تا مدت ها باقی می ماند.

5- سیگار یکی از اصلی ترین مظنونین در ابتلای به انواع سرطان هاست: افراد خانواده فردی که سیگار می کشد بدون اینکه بخواهند از هوای آلوده به دود سیگار تنفس می کنند. در این میان کودکان که ریه های حساس تری دارند بیشتر در معرض خطر هستند و لذا توصیه می شود ضمن توجه به لزوم ترک سیگار حتی الامکان هنگام سیگار کشیدن از هوای آزاد بالکن یا کنار پنجره استفاده کنید.

6- کودکان نوگلان زندگی ما هستند و سلول های آنها شکننده و در مقابل مواد شیمیایی حساس تر هستند: در جشن های تولد و مراسم مانند آن از مواد آتش زا و فشفشه ها استفاده نکنید، همچنین استفاده از اسپری های صناعی مانند برف شادی و مانند آن توصیه نمی شود. بهتر است به جای آن از کاغذ های رنگی ساده و بادکنک های رنگی استفاده کنید. کودکان هر آنچه شما در جشن ها برایشان استفاده کنید را با آغوش باز می پذیرند، این شما هستید که باید به فکر سلامت آنها باشید.

بیایید همه با هم در کاهش سموم محیط زندگی خود بکوشیم و زمین پاکیزه تری برای فرزندانمان پس انداز کنیم.

از قبل ورود کودکتان به مدرسه پیش بینی های لازم را بکنید. برخی اقدامات را می‌توان از قبل انجام داد یا برای آنها برنامه ریزی کرد تا ورود به مدرسه، برای شما و فرزندتان بدون استرس باشد.

تقویم واکسن هایش را به روز کنید

ورود به مدرسه زمان مناسبی برای بررسی این است که آیا واکسن های کودک به روز شده اند یا نه. باید بدانید که اگر یک یادآوری را از دست داده اید، در اولین فرصت باید آن واکسن را تجدید کنید. واکسن زدن به فرزندتان، محافظت از او در مقابل بیماری های به طور بالقوه شدید است، البته این اقدام محافظت از سایر اعضای خانواده و همکلاسی هایش هم خواهد بود.

وزنش را کنترل کنید

پزشک به طور معمول این کار را انجام خواهد داد، اما اگر او این کار را نکرد، خودتان می‌توانید تغییرات شاخص تودۀ بدنی فرزندتان را محاسبه کنید. محاسبۀ این شاخص برای بزرگسالان به این ترتیب است: دو بار وزن را بر قد تقسیم کنید. سپس عدد به دست آمده را در منحنی سلامت کودک بسنجید. این راه راحت ترین روش برای پیشگیری از اضافه وزن بیش از حد کودک خواهد بود. در صورت وجود اضافه وزن، حتماً با پزشک تان مشورت کنید.

یک مراجعۀ کوچک به دندانپزشک

مراجعه سالیانه به دندانپزشک برای بررسی وجود پوسیدگی های احتمالی و البته برای کنترل محل قرار گرفتن دندان ها (شاید ارتودنسی لازم باشد) ضروری است. برای پیشگیری از پوسیدگی، با پیدایش اولین دندان های آسیا و تا سن 14 سالگی، شیارها و شکاف های موجود روی دندان پوشانده می‌شوند. در این روش نوع خاصی روغن برای بستن شکاف های موجود بر سطح فوقانی دندان ها، که محل مناسبی برای پیشرفت پوسیدگی است، روی آنها مالیده می‌شود.

بینایی کودک باید مورد سنجش قرار گیرد

خوب دیدن برای حضور در کلاس درس ضروری است، چرا که بینایی شرط اول یادگرفتن خواندن و موفقیت تحصیلی است. مراجعۀ منظم به چشم پزشک اقدام مناسبی برای اطمینان یافتن از سلامت بینایی فرزندتان است. توجه داشته باشید، گاهی اوقات تأخیرها در مراجعه به چشم پزشک بسیار طولانی می‌شوند. پس همین حالا برای گرفتن وقت ملاقات با چشم پزشک تان اقدام کنید.

در صورت کوچکترین تردیدی به فکر کنترل شنوایی فرزندتان بیافتید

هر گونه کاهش شنوایی نیز برای یادگیری مضر و زیان آور است. در صورت کوچکترین تردیدی دربارۀ شنوایی فرزندتان، به متخصص گوش و شنوایی مراجعه کنید تا تست های ضروری شنوایی را انجام دهد.

گواهی پزشکی

این گواهی برای انجام تمرینات ورزشی در باشگاه ها ضروری است و توسط پزشک معالج تان صادر می‌شود. بنابراین پیش از ورود فرزندتان به مدرسه، مراجعه ای به پزشک برای دریافت این گواهی داشته باشید. و از همین حالا، به فرزندتان تأکید کند که یکی دو تا از ورزش های مورد علاقه اش را انتخاب کند. هدف از این کار این است که او ورزش محبوبش را به طور منظم انجام دهد. دربارۀ فعالیت های ورزشی که از سوی انجمن های مختلف پیشنهاد می‌شوند، مطالبی یاد بگیرید.

آموزش عادات درست

ریتم و مدت خواب: چند روز زمان نیاز است تا فرزندتان با ریتم زمان های مدرسه هماهنگ شود. قبل از ورود به مدرسه، فرزندتان باید یاد بگیرد که در ساعت های تعیین شده بخوابد و سر زمان های منظم از خواب بیدار شود. فراموش نکنید که تا 6 سالگی، یک کودک نیاز به 12 ساعت خواب شبانه و چرت بعد از ظهر دارد. در 13 سالگی، 9 ساعت خواب و در بزرگسالی 7:30 تا 8 ساعت خواب در روز ضروری است.

تلویزیون و کامپیوتر:

کمبود خواب منجر به اُفت تحصیلی می‌شود، و علت اصلی این کمبود خواب زمان هایی است که روبه‌روی تلویزیون یا پشت کامپیوتر سپری می‌شوند. مانیتورها باعث بی تحرکی فرزندان مان هم خواهند شد که در این صورت احتمال اضافه وزن را با خود به همراه می‌آورند. بهترین کار این است که نه تلویزیون و نه کامپیوتر در اتاق فرزندتان وجود نداشته باشد. ضمناً ضروری است که یک برنامه ریزی دقیق برای تنظیم زمان هایی به منظور تفریح و سرگرمی فرزندتان در نظر گرفته شود.

شستشوی دندان ها:

بهترین حالت این است که فرزندتان بعد از خوردن هر وعدۀ غذایی، دندان هایش را بشوید.اگر او در بوفۀ مدرسه چیزی بخورد، حداقل باید دو بار در روز یعنی بعد از صبحانه و قبل از خواب مسواک بزند. باید یاد بگرید که بعد از مسواک زدن دندان ها، نه شیرینی بخورد و نه نوشیدنی شیرین بنوشد! بعد از خوردن میانه وعده به او تأکید کنید که یک لیوان آب بنوشد. آب بدون اینکه جای مسواک زدن را پر کند، می‌تواند تکه های باقی ماندۀ خوراکی ها را که می‌توانند به دندان ها بچسبند و باعث پوسیدگی آنها بشوند، از آنها جدا کند.

شستشوی دست ها:

شستشوی دست ها قبل از غذا و بعد از خارج شدن از توالت کافی نیست. به فرزندتان تأکید کنید بدون اینکه دچار وسواس شود، به طور مرتب دست هایش را بشوید.

تغذیه:

حتماً مهم است که فرزندتان کی و چه می‌خورد. به عنوان نوشیدنی باید آب بنوشد، بین وعده های غذایی هرزه خوری نکند، و غذاهای سالم و متعادلی را در زمان های تعیین شده ، بخورد. حواستان باشد که صبحانه را نادیده نگیرد. هنگام میان وعده، مراقب باشید که خوراکی متعادلی بخورد، بهتر است این خوراکی از گروه لبنیات یا کمپوت باشد. نسبت به شیرینی ها، پیراشکی، تکه های شکلات، بیسکویت های چرب و دیگر شیرینی ها بدبین باشید.

سعی کنید برای گرم کردن هرنوع ماده غذایی از نان و برنج گرفته تا گوشت‌ها و خورش‌ها باید حتما از ظرف‌های مخصوص مایکروفر یا ظرف‌های شیشه‌ای نشکن استفاده کرد زیرا ظرف‌های پلاستیکی معمولی در اثر حرارت مایکروفر دچار تغییر حالت می‌شوند.

همین ظرف‌هایی که ما به آنها ظروف پلیمری می‌گوییم، در بهترین حالت می‌توانند دمایی نزدیک به 70 درجه سانتی‌گراد را تحمل کنند. ظرف‌های پلیمری از فوم تهیه شده‌اند و همان ظرف‌هایی هستند برای غذاهای نذری استفاده می‌شوند. البته پلیمرهای معمولی‌تر مانند ظرف‌های پلاستیکی‌ای که این خواننده به آن اشاره کرده‌اند، حداکثر 40 درجه سانتی‌گراد دما را تحمل می‌کنند.

با گرم کردن نان و سایر مواد غذایی در ظرف‌های پلاستیکی یا حتی کیسه فریزر در مایکروفر، حرارتی بیش از حد تحمل این پلاستیک‌ها به آنها وارد می‌شود و این افزایش حرارت می‌تواند باعث آزاد شدن ترکیب‌های منومری سرطان‌زا در ظرف‌های پلاستیکی و انتقال این ترکیب‌ها به موادغذایی و در نهایت بدن ما بشود.

بد نیست این را هم بدانید كه هرچه غذا چرب‌تر باشد، امکان آزاد شدن ترکیب‌های منومری و انتقال آنها به غذا بیشتر می‌شود. بر اساس نتایج تحقیقات، نفوذ منومر به مواد غذایی و بدن در کوتاه‌مدت می‌تواند باعث ابتلا به افسردگی و در بلندمدت منجر به سرطان شود. به همین دلیل تاکید ما بر استفاده از ظرف‌های مخصوص مایکروفر برای گرم کردن غذاهاست كه معمولا روی آنها عبارت « Microwave safe » یا روی بسته‌بندی آنها عبارت « مناسب برای مایکروفر یا غذاهای گرم » وجود دارد.

از آداب و اصول میزبانی چه می دانید؟بهتر مطالب زیر را بخاطر داشته باشید

1ـ همیشه آمادگی مهمان ناخوانده را داشته باشید، پس سخت نگیرید.

2ـ آغازكننده گفت‌وگو باشید و جویای احوال شوید، اجازه ندهید سكوت طولانی برقرار شود.

3ـ از مطرح‌كردن موضوعاتی كه بر سر آنها اختلاف‌نظر وجود دارد، خودداری كنید.

4ـ خویشتنداری كرده و مسائل خانوادگی و اختلافات را در حضور مهمان مطرح نكنید.

5ـ هنگام پذیرایی، از قیمت میوه‌ها و خوراكی‌ها جلوی مهمان صحبت نكنید.

6ـ شایسته نیست میزبان اول برای خودش غذا بكشد.

7ـ در حضور مهمان اگر به هر دلیلی عصبانی شدید، خود را كنترل كنید، چرا كه از اعتبار شما كاسته می‌شود.

8ـ سر سفره به همه مهمانان به یك چشم نگاه كنید. (به یك نفر توجه خاص نكنید)

9ـ‌ هنگام غذا خوردن، اجازه دهید مهمان راحت باشد و از هر غذایی كه دوست دارد استفاده كند.

10ـ‌ هنگام خداحافظی مهمان را بدرقه كنید و حتی‌الامكان تا قبل از حركت وی در را نبندید.

حق همسایگی را بجا آورید

1ـ در كار همسایگان خود تجسس نكنید و در مسائل خصوصی آنان دخالت ننمایید.

2ـ برقراری روابط نزدیك و صمیمانه با همسایگان خوب است، ولی این ارتباط اگر بیش از حد باشد، آزاردهنده می‌شود.

3ـ در اوقات استراحت همسایگان، با كوبیدن میخ به دیوار، استفاده از جاروبرقی یا ایجاد صداهای مشابه، مزاحم همسایه‌ها نشوید.

4ـ از غیبت و بدگویی در مورد سایر همسایه‌ها بپرهیزید.

5ـ برای رفع نیازهای شخصی از همسایگان خود انتظارات بیجا نداشته باشید.

6ـ در محیط‌های آپارتمانی سر و صدا، دویدن، بالا و پایین پریدن بچه‌ها را كنترل كنید.

7ـ ابراز همدردی هنگام مشكلات و اعلام آمادگی برای كمك به همسایگان از اصول نزاكت و ادب است.

8ـ هنگام خروج مهمانانتان از آپارتمان، با صدای آرام با آنها خداحافظی كنید. به مرور این رفتار شما الگوی حفظ سكوت و آرامش برای دیگر همسایگان خواهد بود.

ا انجام این کارها در هزینه ها خود صرفه جویی کنید به طور مثال:

1 - پرده های کلفت استفاده نکنید

برای اینکه مد روز باشید از پرده‌های بسیار ضخیم و چند لایه استفاده نکنید که مجبور شوید برای روشنایی خانه حتی روز‌ها هم چراغ روشن کنید.

2 - جلوی درز‌ها را بگیرید

فکر نکنید بستن درز‌ها و جلوگیری از هدر رفتن هوای داخل خانه فقط در فصل زمستان فایده دارد، بلکه در تابستان زمانی که هوای بیرون گرم است، نفوذ هوای گرم بیرون به داخل باعث می‌شود نیاز بیشتری به کولر داشته باشید.

3 - از یخچال تان به درستی استفاده کنید

یخچال یک پنجم هزینه برق را به خود اختصاص می‌دهد، بنابراین استفاده مناسب از یخچال بهترین راه کاهش هزینه برق محسوب می‌شود. مثلا سعی کنید در یخچال و فریزر را بی‌مورد باز و بسته نکنید. برای قرار‌دادن باقی مانده غذا‌ها در یخچال صبر کنید تا کاملا در هوای بیرون خنک شوند. هرگز غذاهای داغ را در یخچال قرار ندهید. یخچال و فریزر را با فواصل کوتاه تمیز کنید. هنگام خرید به بر چسب انرژی روی یخچال دقت کنید.

4 - وسیله پر مصرف دیگر در خانه‌ها ماشین لباسشویی است

سعی کنید در زمان و با اندازه مناسب از آن استفاده کنید. زمان اوج مصرف برق یعنی وقت غروب آفتاب مصرف برق بیش از زمان‌های دیگر است، بنابراین درصورت امکان در این زمان‌ها از ماشین لباسشویی استفاده نکنید. اگر شاغل هستید و زمان زیادی را در منزل نیستید

می‌توانید ماشین لباسشویی را به اندازه حجمش از لباس پر‌کرده و آخر شب هنگام خواب آن را روشن کرده یا صبح ۲‌ ساعت قبل از خروج از خانه آن را روشن کنید. مجبور نیستید برای اینکه زود‌تر لباس‌ها خشک شوند چندین دور از خشک‌کن استفاده کنید. لباس‌ها با کمی قرار گرفتن در برابر هوای آزاد خشک می‌شوند.

5 - دقت کنید هنگام خرید، ماشینی را انتخاب کنید که ۲ خروجی آب گرم و سرد داشته باشد

این کار کمک می‌کند در مصرف انرژی ماشین بیشترین صرفه‌جویی صورت بگیرد. برخی از انواع ماشین‌ها مجهز به برنامه‌های شست‌وشوی اقتصادی هستند. در زمان خرید دقت کنید متناسب با جمعیت خانواده ماشین لباسشویی موردنظرتان را بخرید. یک خانواده ۴‌ نفره نیازی به ماشین لباسشویی ۸‌ کیلویی ندارد بلکه یک ماشین ۵ یا ۶ کیلویی کفایت می‌کند.

6 - از لوازم فانتزی برقی استفاده نکنید

برخی از لوازم به ظاهر کوچک مصرف برقشان بسیار بیش‌ از یخچال و ماشین‌لباسشویی است. مثلا قاب عکس‌های دیجیتالی برقی، دو برابر یک یخچال معمولی برق مصرف می‌کنند.

7 - شارژهای پرمصرف

شارژر‌ها و آداپتور‌ها اگر همیشه به برق باشند بسیار پر مصرف خواهند بود در حالی که در حالت معمول تنها ۷ تا ۱۰وات برق مصرف می‌کنند. یکی دیگر از آفت‌های اسراف برق در خانه « استند بای » نگه داشتن وسایل برقی است چون در این حالت، اینگونه وسایل، بیشتر برق مصرف می‌کنند.

8 - کولرهای آبی و گازی

روی کولرهای آبی را سایبان خنک بگذارید و پوشال آن‌ها را هر سال تعویض کنید. در کولر‌های گازی هم سالی یک بار فیلتر‌ها را بازبینی کنید.

9 - لامپ های کم مصرف و LED

لامپ‌های رشته‌ای را با لامپ‌های کم‌مصرف تعویض کنید. مصرف برق در این نوع لامپ‌ها بسیار کمتر از لامپ‌های رشته‌ای است. لامپ‌های مهتابی هم مصرف برق کمتری دارند. لامپ‌های LED هم انتخاب بهینه‌ای هستند که هم مصرف کمتری دارند و هم تأخیر در روشن شدن و چشمک زدن ندارند.

10 - تلویزیون

هنگام خرید مانیتور و تلویزیون هم این نکته را در نظر بگیرید که انواع LED و LCD بهترین نوع از نظر مصرف انرژی هستند و تلویزیون‌های پلاسما بیشترین مصرف انرژی را دارند.

11 - سیستم BMS

اگر در حال ساخت خانه هستید حتما از عایق کاری دیوار‌ها و سیستم‌های هوشمند نظیر « BMS » استفاده کنید. سیستم‌های جدید به سادگی و بدون نیاز به سیم‌کشی می‌توانند روی کامپیوترهای خانگی نصب شوند. در این سیستم‌ها می‌توان با در نظر گرفتن میزان لازم روشنایی و گرما در روز مصرف انرژی را بسیار محدود‌تر کرد.

12 - سایبن های تزئینی

اگر به در و پنجره‌هایتان در طول روز به‌خصوص در تابستان نور مستقیم خورشید می‌تابد از سایبان برایشان استفاده کنید. سایبان‌های تزیینی بسیار زیبایی در بازار موجود است.

13 - تاثیر رنگ ها

اگر در خانه از رنگ‌های روشن استفاده کنید، باعث می‌شود در مصرف برق صرفه‌جویی شود چون دیر‌تر به روشن‌کردن لامپ نیاز خواهید داشت.

14 - حسگرهای روشنایی

اصلا ضرورتی ندارد که تمام طول شب راهروهای آپارتمان شما روشن باشند. برای کنترل این حالت می‌توان از حسگرهای تشخیص حضور افراد استفاده کنید و حتی از این امکان می‌توان در اتاق کودکان هم که مرتب لامپ‌هایش روشن می‌ماند استفاده کرد. استفاده از این‌نوع امکانات، هزینه اولیه چندانی نخواهد داشت و با کمی همکاری اهالی ساختمان می‌توان با کمترین هزینه اینگونه سیستم‌ها را در منازل مسکونی و آپارتمان‌ها نصب کرد.

این روزها کار با کامپیوتر بسبار زیاد است. خیلی ها در منزل و عده ای در محل کار با کامپیوتر کار می کنند. در هر دو صورت باید بدانید تمیز کردن و ضد عفونی کردن این وسیله پر کاربرد بسیار ضروری است. بر اساس تحقیقاتی که توسط محققان انگلیسی صورت گرفته است باکتری‌های مضری که روی یک کیبورد ( صفحه‌کلید کامپیوتر ) اجتماع می‌کنند، بسیار بیشتر و مضرتر از باکتری‌های مضری هستند که روی کاسه یک توالت جمع می‌شوند ...

وسایلی که برای تمیز کردن کیبورد نیاز داریم در خانه همگی مان وجود دارد و نیازی نیست هزینه اضافی کنید. ابزارهای تمیز کننده مثل اسپری‌های فشرده هوا برای تمیز کردن کیبورد چندان کارایی ندارند. کمی دستمال کاغذی که بتوانیم با آن گردگیری کنیم، یک لیوان آب، جارو برقی، گوش پاکن و پیچ گوشتی کافی است.

1 - ابتدا کیبورد را در حالت صاف و مسطح قرار دهید.

2 - سپس یک سری مناسب به جارو برقی خود متصل کنید.

3 - مکش جارو را در پایین‌ترین حد ممکن قرار دهید و به آرامی شروع به تمیز کردن لابه لای کلیدهای کیبورد خود کنید تا جارو هر چیزی که بین آنها مانده است، بیرون بکشد. بهترین سری جارو برقی برای انجام این کار سری است که در انتهایش کمی مو‌های نازک دارد و معمولا برای تمیز کردن مبلمان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

4 - سپس دستمال کاغذی یا دستمال گردگیری خود را بردارید و سعی کنید روی کلیدها و لابه لایشان را کمی گردگیری کنید. در این مرحله کلیدها زیاد تمیز نخواهند شد ولی مقداری از گرد و غباری که چند سال یا ماه است روی آنها نشسته کاسته می‌شود.

5 - در پشت کیبورد تعدادی پیچ وجود دارد آنها را به وسیله یک پیچ گوشتی مناسب و با حوصله باز کنید و بعد از برداشتن قاب آن، پیچ گوشتی را بردارید و از یک گوشه کیبورد شروع به در آوردن کلیدها از جایشان کنید. این کار پیچید‌گی خاصی ندارد. می‌توانید آن را بدون پیچ گوشتی و با دست هم انجام دهید ولی در هر دو حالت باید با حوصله انجام‌اش دهید.

خوب اگر اولین بار باشد که صفحه کلیدتان را تمیز می‌کنید، بعد از پیاده سازی کلیدها احتمالا یکی از ترسناک‌ترین مناظر ممکن را می‌بینید. زیر کلیدهای شما مخلوطی از گرد و خاک وجود دارد و حسابی کثیف است. اگر هر چند ما یکبار با جارو برقی لابه لای کلیدها را تمیز می‌کنید، لازم است ماهی یک‌بار هم آن را باز کرده و درونش را تمیز کنید.

6 - بعد از اینکه با جارو برقی تمیز کاری را انجام دادید، ممکن است هنوز در برخی جاها روی سطح کیبورد ذراتی چسبیده باشند. اینجاست که گوش پاک‌کن به کار می‌آید تا شما را از شر این ذرات ریز هم خلاص کند. بعد هم می‌توانید لابه لای جای کلیدها را با یک دستمال مرطوب کمی تمیزتر و سپس با یک دستمال خشک کاملا خشک کنید.

7 - اگر دقت کرده باشید روی کلیدها خصوصا آنهایی که بیشتر از بقیه کاربرد دارند، همواره مقداری چربی سر انگشت‌ها می‌نشیند. برای اینکه از شر این چربی هم خلاص شویم، می‌توانیم کلیدها را در یک لیوان محلول آب و مواد شوینده بیندازیم. کمی صبر کنیم و سپس آنها را خوب خشک کنیم و بعد جا بزنیم. فقط حتما کلیدها را کاملا خشک کنید و سپس جا بزنید.

هیچ می‌دانستید یکی از عواملی که می‌تواند باعث بیماری عفونی و اسهال در

ساکنان خانه شود، دوش حمام و چاه حمام است. از کارهایی که به صورت متناوب

باید صورت بگیرد شست‌وشو و نظافت سرويس‌هاي بهداشتي است. یکی از

آلوده‌ترین جاهای خانه حمام است، آن هم به دلیل آلودگی و رطوبت بالایی که

دارد.

هیچ می‌دانستید یکی از عواملی که می‌تواند باعث بیماری عفونی و اسهال در

ساکنان خانه شود، دوش حمام و چاه حمام است. از کارهایی که به صورت متناوب

باید صورت بگیرد شست‌وشو و نظافت سرويس‌هاي بهداشتي است. یکی از

آلوده‌ترین جاهای خانه حمام است، آن هم به دلیل آلودگی و رطوبت بالایی که

دارد.

تميز کردن حمام کار چندان آساني نيست و گاهي مشکلاتي به وجود مي‌آيد.

راه‌حل چند نمونه از اين مشکلات را با هم مرور مي‎کنيم.

روي پرده حمام آلودگي نشسته است؟

آن را با محلول سفيدکننده بشوييد. شستن پرده سنگين و بزرگ حمام مشکل است.

ضمن اينکه خلاصي از آلودگي‌ها به ويژه در هواي مرطوب حمام آسان نيست. با

راه‌حلي آسان، سريع و کم‌هزينه آشنا شويد: حدود 3 و نيم ليتر آب گرم و

نصف فنجان سفيدکننده را در يک لگن پلاستيکي بريزيد و پرده حمام را در آن

قرار دهيد. با دستکش پلاستيکي آن را بشوييد و براي آبکشي آن از دوش حمام

کمک بگيريد.

آستر پرده حمام کثيف شده؟

آستر پرده حمام کثيف شده است و مي‌خواهيد آن را دور بياندازيد؟ آن را در

ماشين لباسشويي بياندازيد و تنها به دليل کثيف شدن آن را دور نياندازيد و

با شستن آن در ماشين لباسشويي بيشتر از آن استفاده کنيد. ماشين را روي

دور کم با آب گرم تنظيم کنيد و روي آن يک فنجان شوينده يا نصف فنجان سرکه

بريزيد. سپس آن را به مدت 20 دقيقه در خشک‌کن با دماي کم قرار دهيد.

طبقه‌هاي حمام کدر شده‌اند؟

با جوش‌شيرين و آبليمو آنها را براق کنيد. مقدار مساوي جوش‌شيرين و

آبليمو را مخلوط کنيد و مقداري از اين ترکيب خميري شکل را روي مسواک يا

فرچه‌اي بريزيد و به آرامي ‌سطوح را تميز کنيد. اجازه دهيد محلول مدتي

بماند و سپس با پارچه‌اي تميز آن را تميز کرده و برق بياندازيد.

تميز کردن گوشه و کناره و درز ديوارها سخت است؟

از يک مسواک کهنه کمک بگيريد. مس

- یک فنجان قهوه غلیظ، بوی بد پیاز را از دهان می‌زداید. جویدن اندکی

چای خشک نیز در این مورد بی‌تاثیر نیست.

- برای ایجاد درخشندگی و برق بیشتر در کفش‌های چرمی، قبل از واکس

زدن،کفش را کاملا با وازلین چرب کنید و سپس واکس بزنید.

- موم و نمک،آثار زنگ‌زدگی را از روی اشیا آهنی می‌زداید.

- معمولا هنگام خرید، هر دو لنگه کفش را به پای خود آزمایش کنید. زیرا

در بیشتر موارد، پای راست و چپ با یکدیگر تفاوت دارند.

- یک فنجان قهوه غلیظ، بوی بد پیاز را از دهان می‌زداید. جویدن اندکی

چای خشک نیز در این مورد بی‌تاثیر نیست.

- برای ایجاد درخشندگی و برق بیشتر در کفش‌های چرمی، قبل از واکس

زدن،کفش را کاملا با وازلین چرب کنید و سپس واکس بزنید.

- موم و نمک،آثار زنگ‌زدگی را از روی اشیا آهنی می‌زداید.

- معمولا هنگام خرید، هر دو لنگه کفش را به پای خود آزمایش کنید. زیرا

در بیشتر موارد، پای راست و چپ با یکدیگر تفاوت دارند.

- براي تراشيدن قسمت‌هاي سوخته بيسكوييت يا شيريني خشك، به جاي چاقو

بهتر است از يك رنده استفاده كنيد.

- برای زود جوش آمدن آب سماور، ابتدا آن را تا نیمه از آب پر کنید و

پس از گرم شدن، بقیه آب را به آن اضافه کنید.

- قبل از بریدن پنیر، همیشه کارد را گرم کنید. ملاحظه خواهید کرد که

پنیر به آسانی و درست مانند کره بریده خواهد شد.

- برای جلوگیری از شپشک زدن برنج، آن را با نمک نیمکوب مخلوط کنید یا

آنکه چند عدد سیر درسته لا به لای برنج بگذارید.

- لیمو را پیش از آبگیری مدت 15 دقیقه درون آب داغ بیندازید،آب آن

تقریبا دو برابر خواهد شد.

- برای آنکه بوی ماهی از دستان شما زدوده شود، دست‌های خود را با

محلول سرکه و آب یا آب نمک بشويید.

- برای پاک کردن ظروف آلومینیومی، از چند قاشق سرکه داغ استفاده کنید.

ظروف شما کاملا نو و درخشان خواهد شد.

- یک قاشق سرکه و یک قاشق شکر به غذای شور اضافه كنيد. شوری غذا گرفته خواهد شد.

- برای آنکه دکمه لباس کودک شما دوام بیشتری یابد، آن را با نخ نایلون

یا نخ ابریشمی دندان پزشکی بدوزید.

- برای زنده و درخشان کردن فرش، کمی سرکه و خاک اره را مخلوط کرده و

برسی در اين مخلوط زده بر روی فرش بکشيد. بگذاريد خوب خشک شود بعد روی آن

جارو برقی بکشيد.

- دانه‌های ذرت را باید همیشه در فریزر نگاهداری کنید. نه تنها تازه

می ماند، بلکه انجماد، از چروکیده شدن آن جلوگیری خواهد کرد.

- فراموش نکنید قبل از گذاشتن هویج در یخچال، سر هویج را ببرید؛ زیرا

نوک هویج، رطوبت هویج را گرفته آن را خشک و پلاسیده می کند.

- برای آنکه یخ شما سردی بیشتری پس دهد، داخل آن مقداری نمک بریزید.

- ته ظرف سوخته مقدار زیادی جوش شیرین بریزید و آنقدر آب به آن اضافه

کنید که فقط مرطوب شود. بگذارید چند ساعت بماند. معمولا با این اقدام

می‌توانید قسمت سوخته را بلند کرده و دور بیندازید.

- اگر می‌خواهید املت شما پف کرده و منظره جالبی پیدا کند، قبل از زدن

تخم‌مرغ، مقدار بسیار کمی نشاسته ذرت اضافه کنید.

- برای آنکه رنگ کلم قرمز ارغوانی نشود، هنگام پختن کلم قرمز یک قاشق

غذاخوری سرکه به آن اضافه کنید.

- هنگام پختن گوجه‌فرنگی مقدار خیلی کمی شکر به اندازه یک نوک انگشت

به آن اضافه کنید. طعم گوجه فرنگی حفظ خواهد شد.

- براي جلوگيري از خشك و سفت شدن پنير، روي طرف بريده شده آن كره يا

روغن بماليد.

- اگر اندكي نمك به داخل ماهيتابه بريزيد، از پاشيدن و پخش شدن روغن

به اطراف جلوگيري به عمل خواهد آمد.

- همیشه هنگام شستن لباس‌های زیپ‌دار دقت کنید که قبل از انداختن

لباس‌ها به داخل ماشین رختشویی زیپ آنها را ببندید.

- برای آنکه گل کلم شما سفید و درخشان شود، در حین پختن مقدار کمی شیر

با آن اضافه کنید.

- برای از بین‌ بردن لکه‌های چربی جزيی بر روی لباس، مقداری نمک را در

الکل یا آمونیاک حل کنید بعد به آرامی روی لکه بمالید.

- تلفن خود را با مالیدن الکل بر روی آن مانند اولش نو سازید.

- برای از بین بردن لکه چای، خاک مخصوص لکه‌گیری یا نمک خشک را روی

لکه بمالید و سپس برس بکشید.

- اگر تخم‌مرغ‌ها را که در آب جوش پخته‌اید به سرعت بیرون آورده پیش

از پوست‌کندن در آب سرد قرار دهید، پوست آنها به آسانی جدا خواهد شد.

- قبل از تهیه مربا داخل ظرف را با مقداری روغن خوراکی چرب کنید. با

این تدبیر مربا به ته ظرف نخواهد چسبید.

- برای برطرف ساختن لکه‌های سفیدی که معمولا بر روی ظروف نقره پیدا

می‌شود، کافی است مقداری نمک روی آنها بمالید. این نوع لکه‌ها از بین

خواهد رفت.

- برای از بین بردن لکه چای، خاک مخصوص لکه‌گیری یا نمک خشک را روی

لکه بمالید و سپس برس بکشید.

- یک مسواک کوچک بچه، بهترین وسیله برای تمیز کردن پستانک بطری شیر بچه است.

- برای پاک کردن آثار چربی از روی کفش چرمی، گوشه پارچه‌ای را به

آستون آغشته ساخته روی لکه چربی بمالید.

- اگر يك قاشق شربت‌خوري كره بادام‌زميني به آبگوشت اضافه كنيد، طعم

سوختگي را از بين خواهد برد.

- اگر كره نباتي سوخت آن را دور نريزيد، آن را روي سبزيجات ريخته يا

از آن براي تهيه نيمرو استفاده كنيد.

- یکی از بهترین راه‌های پاک کردن ظروف مفرغی آن است که با برگ کلم

آنها را پاک کنید.

- برای از بین بردن بوی نامطبوع یخچال، می‌توانید از جوش شیرین

استفاده کنید. مقداری جوش‌شیرین را در ظرفی ریخته و بگذارید درون یخچال

بماند.

تيز كردن قيچي

براي تيز كردن قيچي، به طوري كه پارچه و كاغذ را بسيار آسان‌تر ببرد،

مي‌توان از يك قطعه سنباده معمولي استفاده كرد. ورقه سنباده را به دست

گرفته و چند بار با قيچي به طريق معمولي آن را ببريد. همين كار ساده باعث

تيز شدن تيغه‌هاي قيچي خواهد شد.

تيز كردن قيچي

براي تيز كردن قيچي، به طوري كه پارچه و كاغذ را بسيار آسان‌تر ببرد،

مي‌توان از يك قطعه سنباده معمولي استفاده كرد. ورقه سنباده را به دست

گرفته و چند بار با قيچي به طريق معمولي آن را ببريد. همين كار ساده باعث

تيز شدن تيغه‌هاي قيچي خواهد شد.

مراقبت از ماشين لباسشويي

به كمك مقداري «وازلين» مي‌توانيد از ماشين لباسشويي خود مراقبت كنيد و

عمر آن را بيشتر كنيد. براي اين منظور،‌ ماهي يكي دو بار روي قسمت‌هايي

كه احتمال زنگ زدن آنها مي‌رود،‌ به ويژه لبه‌هاي داخلي و زير لاستيك آن

قدري «وازلين» بماليد. سپس با پارچه نرم و لطيفي آن را مالش دهيد.

ماشين‌هاي قديمي به مراقبت‌هايي از اين گونه بيشتر نياز دارند.

شوره كفش

در تابستان يا موقعي كه كفش شما عرق كرده و سطح خارجي آن خيس شده باشد،‌

ممكن است آثار شوره يا سفيدك روي آن ظاهر شود. براي برطرف كردن شوره‌زدگي

كفش مي‌توانيد از محلول آب و سركه استفاده كنيد، براي اين منظور آب و

سركه را به مقدار مساوي با هم مخلوط كرده آن را با برس به كفش بماليد.

آثار شوره يا سفيدك از روي كفش برطرف خواهد شد.

بوگير طبيعي

براي از بين بردن بوي عطر و ادويه از شيشه‌هاي خالي مي‌توان از پودر خردل

استفاده كرد. براي اين كار كافي است يك قاشق چايخوري خردل را در مقداري

آب گرم حل كرده درون شيشه بريزيد و سپس بطري را خوب تكان دهيد. هرگونه

بويي از ميان خواهد رفت.

صدا خفه‌كن

هنگامي كه در خانه بيماري داريد يا طفل شما خوابيده است براي جلوگيري از

سر و صداي زنگ در،‌ به آن صداخفه‌كن نصب كنيد. براي اين منظور انگشت يك

دستكش كهنه را جدا ساخته، آن را روي چكش زنگ قرار دهيد. حتما يادتان باشد

هنگام انجام اين كار،‌ برق منزل را قطع كنيد.

تميز كردن رادياتور

يك پارچه مرطوب را پشت رادياتور آويزان كنيد؛‌ سپس به كمك قسمت مخصوص

دميدن باد در جاروبرقي،‌ تلنبه قوي يا هر وسيله مشابه،‌ جريان باد را به

آن قسمت متوجه سازيد. ذرات گرد و غبار و غيره بر اثر فشار زياد،‌ خارج

شده و به دستمال مرطوب خواهد چسبيد.

روزنامه به جاي قالب

اگر كفش‌هاي شما خيس شده است،‌ هرگز آنها را جلوي بخاري خشك نكنيد؛‌ زيرا

ممكن است سفيدك بزند و آثاري مانند شوره روي آنها ظاهر شود. بهتر است

مقداري روزنامه باطله درون آنها بگذاريد. سپس در مكاني كه جريان هواي

كافي در آن وجود دارد،‌ قرار دهيد.

چيني بي‌لعاب

اگر لعاب ظروف لعابي شما ريخت،‌ به آساني آن را مرمت كنيد. ابتدا محل

آسيب‌ديده را تميز كرده روي آن به وسيله قلم‌مو،‌ مقداري «سيليكون دوسود»

بماليد. لعاب خوبي شده و قسمت آسيب‌ديده ترميم مي‌شود.

شيشه عينك

تميز كردن شيشه عينك بسيار مهم است. چربي آن را كه باعث تار شدن شيشه

مي‌شود از بين برده و بايد بسيار دقت كرد كه شيشه عينك خط نيفتد. براي

اين كار مي‌توانيد روي هر شيشه عينك،‌ يك قطره سركه يا الكل رقيق

چكانده،‌ با دستمال كاغذي لطيف يا جير مخصوص عينك پاك كنيد.

كندن آدامس از مو

كندن آدامس از تارهاي مو،‌ كار بسيار دشواري است ولي با يك روش ساده

مي‌توانيد اين كار انجام دهيد،‌ مقداري كره بادام‌زميني به آدامس بماليد

و آن را از بين انگشتان خود ماساژ دهيد تا شل شود سپس به كمك دستمالي آن

را برداريد اگر كره بادام‌زميني در دسترس نداريد،‌ مي‌توانيد از كرم

مرطوب‌كننده معمولي استفاده كنيد،‌ سپس تارهاي مو را با حوله خشك به طرف

پايين بكشيد.

كندن كاغذ از چوب

اگر كاغذ يا عكس‌برگردان به لوازم چوبي از قبيل صندلي،‌گنجه ميز و غيره

چسبيده و ميل هستيد آن را بكنيد هيچ‌گاه با كارد و اشيا نوك‌تيز اين كار

را نكنيد زيرا آنها باعث خراش لوازم چوبي شما مي‌شوند بهتر است كمي روغن

روي آنها بماليد و بگذاريد لحظه‌اي بماند. سپس با پارچه نرمي مالش دهيد و

اين عمل را آنقدر تكرار كنيد تا كاغذ به طور كلي از چوب كنده شود و در

مورد عكس‌برگردان مي‌توان از سركه استفاده كرد. اول سركه را روي عكس

بماليد تا خوب خيس بخورد سپس آن را به آرامي پاك كنيد.

آب بر روي كتاب

اگر بر روي صفحه كتاب شما آ‌ب ريخت يك قطعه خشك‌كن زير صفحه و يك صفحه

خيس بگذاريد و با يك اتوي گرم(حرارت آن متوسط باشد) فشار دهيد تا آ‌نكه

صاف و خشك شود. اگر صفحات ديگر نيز خيس شده به همين ترتيب عمل كنيد.

برطرف كردن گودرفتگي فرش

براي برطرف كردن گودرفتگي فرش بر اثر پايه‌هاي سنگين لوازم خانه يك پارچه

مرطوب روي قسمت گود يا فرورفاه پهن كنيد و با يك اتوي نسبتا داغ به آرامي

روي آن فشار دهيد تا پرزهاي قالي به حالت اول برگردد. سپس با يك برس

زبر،‌ به آرامي آن را برس بزنيد و صاف كنيد.

خودكار

اگر نوك خودكار شما جوهر اضافي جمع شده و دست و وسايل شما را آلوده

مي‌سازد،‌ كافي است آن را درون فيلتر سيگار فرو ببريد و چندين بار به

سرعت بچرخانيد كاملا تميز مي‌شود و بهتر از اول خواهد نوشت.

صندلي چرمي

بهترين چيز براي پاك‌كردن صندلي چرمي محلو آب نيم‌گرم و صابون آغشته

كنيد؛‌ سپس به آرامي به چرم صندلي بماليد و نگذاريد اثرات آب صابون روي

چرم بماند و با پارچه تميزي كه درون آب نيم گرم خيس كرده‌ايد،‌ اثر آب و

صابون را از بين ببريد و سپس با پارچه نرم ديگري آن را خشك كنيد. براي

دوام چرم مي‌توانيد مقداري پودر بچه روي آن بپاشيد و با دستمال آن را به

همه قسمت‌هاي چرم بماليد.

تميز كردن كركره‌ها

براي تميز كردن كركره‌ها مي‌توانيد از دستكش يا جوراب‌هاي پشمي كهنه

استفاده كنيد. براي اين منظور هر يك از دستان خود را داخل يك لنگه جوراب

يا دستكش فرو ببريد. بعد با يك دست،‌ مايع مخصوص پاك‌كننده را روي نوار

كركره بماليد و با دست ديگر آن را خشك و تميز كنيد. به اين ترتيب

كركره‌هاي شما نو و تميز خواهد شد.

نظافت فريزر

به‌ علت تبخیر رطوبت موجود در موادغذايی و همچنین رطوبت هوايی که وارد

فریزر می‌شود، پس از مدتی سطح داخلی آن از برفک پوشیده شده و بازدهی

فريزر شما کاهش پيدا مي‌كند. براي ذوب کردن برفک فریزر روش‌هاي زير را به

كار بگيريد.

نظافت فريزر

به‌ علت تبخیر رطوبت موجود در موادغذايی و همچنین رطوبت هوايی که وارد

فریزر می‌شود، پس از مدتی سطح داخلی آن از برفک پوشیده شده و بازدهی

فريزر شما کاهش پيدا مي‌كند. براي ذوب کردن برفک فریزر روش‌هاي زير را به

كار بگيريد.

1- ابتدا به مدت 3 ساعت دکمه تنظیم سرما را روی درجه 4 قرار دهید، سپس

سبدها یا کشوهای حاوی موادغذايی منجمد شده را در چند ورقه روزنامه پیچیده

و آن را در جای خنک و حتی‌الامکان داخل یخچال قرار دهید.

2- دو شاخه را از پریز کشیده و در فریزر را باز بگذارید، سپس درپوش آب را

خارج ساخته و لوله تخلیه را بیرون آورده و با استفاده از پنکه یا سشوار

یا قرار دادن یک قابلمه حاوی آب جوش بر روی سیم طبقه میانی فریزر،

برفک‌ها را ذوب كنيد. پس از خارج شدن آب از محل آب گذر، کف فریزر را خشک

كرده و با محلول جوش شیرین پاک كنيد و پس از هم با پارچه تمیز سطح فريزر

را خشک كنيد. در پایان مجددا درپوش آب گذر و لوله تخلیه را در محل اولیه

خود قرار دهید. پس از گذشت 30 دقیقه، سبدها را در فریزر چیده و دستگاه را

طبق دستورالعمل‌های دفترچه راهنمای فريزر، آن را روشن كنيد.

3- به‌هنگام تمیز کردن فریزر از برفک و یخ احتمالی، هرگز متوسل به زور نشوید.

4- ذوب کردن برفک‌های ضخیم موجود در فریزر، در صرفه‌جويی انرژی و کارآيی

بهتر دستگاه موثر است.

روش نگهداري از فريزر

1- قسمت‌های مختلف فریزر (قفسه یا طبقه را برابر یک الگوی جاگیری

موادغذايی بر اساس حساسیت آنها، به دما و سرما براساس جدول دفترچه

راهنمای فریزر استفاده کنید و بر روی اتیکت‌های درب قفسه‌ها نام آ‌نها را

یادداشت کرده و در صورت قفسه‌ای بودن می‌توان از برچسب نشانه یا آویز

استفاده کرد.

2- در صورت امکان، از شیوه خشک کردن بعضی از سبزیجات، سیر و ... به‌دلیل

حفظ ارزش موادغذايی و کاهش فضای اشغالي در فريزر استفاده کنید.

3- توصیه می‌شود موادغذايی خام در فریزر، آماده به‌مصرف باشد تا بتوان

بدون شستشوی مجدد و پاک کردن آن را طبخ كرد.

4- از قرار دادن مرغ و ماهی، سبزیجات شسته نشده و قطعه‌های استخوان با

لبه‌های تیز در فریزر جدا خودداری كنيد.

5- موادغذايی را حتما در پوشش نایلونی، فویل آلومینیوم و ظروف پلاستیکی

درب‌دار مخصوصی قرار دهید و سعی کنید تمام هوای موجود آن خارج شود.

6- سعی کنید موادغذايی را در حجم مورد نیاز هر وعده مصرف با قطر کم در

نایلون بسته‌بندی كنيد تا سریع‌تر منجمد شده و نیازی به برگرداندن مجدد

موادغذايی خارج شده به فریزر نداشته باشد.

7- برای سالم ماندن موادغذايی داخل فریزر و کاهش مصرف برق از باز کردن

پی‌درپی در فریزر خودداری کرده و با برنامه‌ریزی اصولی طبخ، چند نیاز خود

را در یک بار خارج کنید.

8- از مسدود کردن کامل سطح قفسه یا طبقه‌ها با بسته‌های موادغذايی خودداری کنید.

9- حداقل هر 6 ماه یک‌بار نسبت به آب کردن برفک فریزر اقدام كنيد.

جدول مدت زمان نگهداری مواد غذایی منجمد در فریزر:

ماده غذایی

میوه ها و سبزی ها

گوشت ماکیان

انواع ماهی به جز تن

گوشت قرمز خرد شده یا چرخ کرده

سوسیس و کالباس و گوشت نمک سود

مدت زمان نگهداري

8 تا 12 ماه

6 تا 9 ماه

3 تا 6 ماه

3 تا 4 ماه

1 تا 2 ماه

بهترین راه استفاده از فریزر در خرید مناسب با حجم مطلوب خلاصه می‌شود،

پس خریدها را براساس نیاز هفته و ماهانه (نه چند ماهه) انجام دهید.

ما در جوانی دلباخته می شویم .در جوانی نامزد می کنیم .در جوانی ازدواج

می کنیم اما گاهی انتخابمان درست نبوده و در دوران نامزدی و آشنایی برای

ازدواج مجبوریم رابطه ای را تمام کنیم ،اما چگونه؟

متاسفانه همانقدر که ما شیوه درست ارتباط برقرار کردن رابطه عاطفی را بلد

نیستیم، همانقدر هم بلد نیستیم با تمام شدن یک رابطه کنار بیاییم. از

افسردگی های کوتاه مدت گرفته تا خودکشی ، واکنش هایی هستند که ما به تمام

شدن رابطه عاطفی نشان می دهیم.

اما آیا غیر از این واکنش های هیجانی راه دیگری هم برای کنار آمدن با

این درد وجود دارد؟ روانشناسان می گویند می شود از همین اتفاق ناخوشایند

حتی به عنوان یک فرصت برای شناختن خودمان و شیوه ارتباط برقرار کردنمان

استفاده کرد.

یک شکست، چند واکنش

هر کسی یک جور به تمام شدن رابطه عاطفی واکنش نشان می دهد. خانم ها

معمولا واکنش عاطفی تری نشان می دهند. درست یا غلط، آنها فکر می کنند چیز

بیشتری از اقای طرف مقابلشان از دست داده اند. معمولا هم به «جوانی» یا

«فرصت» از دست رفته برای برقراری یک رابطه همیشگی اشاره می کنند.

چیزی که لااقل خانم ها مدعی اند در آقایان موضوعیتی ندارد اما در واقع

اینگونه نیست. همه ما آدم ها وقتی با رابطه ای تمام شده روبرو می شویم حس

می کنیم بخشی از وجودمان را در طرف مقابل جا گذاشته ایم. مرد و زن هم

ندارد اما نوع واکنشی که در برابر این جا ماندن بخشی از وجود، نشان می

دهیم به گذشته ما ربط دارد.

معمولا آقایانی که یک بار مادرشان را از دست داده اند، شدیدتر به تمام

شدن رابطه عاطفی واکنش نشان می دهند. این «از دست دادن مادر» البته فقط

به معنای از دست دادن فیزیکی مادر نیست. اگر مردی مادر نامهربان یا

مستبدی داشته است در واقع انگار یک بار عاطفه مادری را از دست داده است.

حالا اگر او یک بار دیگر یک رابطه عاطفی دیگر (این بار معشوق) را از دست

بدهد واکنش شدیدی نشان می دهد. آقایانی که به شدت به مادرشان وابسته

بودند هم چندان تحمل شکست عاطفی را ندارند چون برای آنها همیشه محبت

مادری بیش از اندازه لازم فراهم بوده و آنها هیچ گاه شکست های کوچک عاطفی

را تمرین نکرده اند.

در مورد خانم ها قضیه برعکس است. برای خانم ها بن مایه رابطه عاطفی با

جنس مخالفشان، در رابطه ای که با پدرشان داشته اند شکل گرفته است. برای

همین خانم هایی که در کودکی پدری به شدت مستبد داشته اند یا برعکس به شدت

به پدرشان وابسته بودند، چندان نمی توانند تمام شدن یک رابطه عاطفی را

تاب بیاورند.

البته همه چیز هم به گذشته برنمی گردد. معمولا آن کسی که برای تمام کردن

رابطه پا پیش گذاشته بیشتر احساس گناه را تجربه می کند و آن کسی که رابطه

اش تمام شده، احساس قربانی بودن می کند.

اگر یک نامزدی طولانی مدت باشد هر دو طرف حس می کنند هزینه بیشتری کرده

اند و عمر بیشتری تلف کرده اند. اگر در این دوران یا دوران عقد کردگی

،رابطه جنسی شده باشد، خانم ها بیشتر از آقایان احساس زیان و ضرر می

کنند.

دیگران و اطلاع داشتن دیگران هم بی تاثیر نیست. هر قدر آنهایی که رابطه

شان را در هاله ای از راز گذاشته اند و خیلی دوست داشتنشان را بروز نداده

اند راحت تر با از دست دادن رابطه روبرو می شوند

با تمام شدن رابطه عاطفی چه جور کنار بیاییم؟

راستش را بخواهید خیلی از مراجعان جوانی که این روزها به مراکز مشاوره

مراجعه می کنند اولین مشکلشان تمام شدن یا به قول خودشان «کات شدن» یک

رابطه عاطفی است. احساس عمیق «از دست دادن» است که آنها را راهی مراکز

مشاوره کرده است. روانشناسان مختلف رویکردهای مختلفی برای درمان این حس

منفی ناخوشایند دارند. اما به هر حال توصیه های زیر برای بیشتر این آدم

ها کارساز است.

قدغن های بعد از کات شدن یک رابطه

خیلی ها بعد از تمام شدن یک رابطه عاطفی کارهای عجیب و غریبی انجام می

دهند تا جایی که می توانید این کارها را انجام ندهید:

جایگزین قدغن! شاید عمومی ترین واکنشی که به عنوان یک راه حل به ذهن کسی

که رابطه عاطفی تمام شده ای در ذهنش وول می خورد، می رسد این است که با

یک آدم دیگر رابطه عاطفی برقرار کند. او می خواهد به خودش یا به معشوق

سابقش ثابت کند که مشکلی نداشته است و به راحتی می تواند با یک نفر دیگر

به نتیجه برسد اما راستش را بخواهید این تصور کاملا غلط است.

تا وقتی که نفر جدید فقط یک واکنش به نفر قبلی باشد، هیچ وقت ما رابطه

خوبی برقرار نخواهیم کرد. نفر جدید را ما معمولا یا دقیقا شبیه به آدم

قبلی انتخاب می کنیم، یا دقیقا برعکسش و یا هر آدم جدیدی را با او مقایسه

می کنیم.

یادتان باشد تا موقعی که خاطره معشوق قبلی در ذهن شما پررنگ است این کار

در بهترین حالت یک نفر دیگر را بدبخت می کند و در بدترین حالت کلکسیون

شکست های عشقی تان را کامل تر می کند.

پس لطفا مدتی که سوگوار عشق قبلی تان هستید به دنبال جایگزین نگردید.

شما خودتان دماسنج خودتان باشید. تا وقتی که حرارت رابطه قبلی به رفتار

شما جهت می دهد، لطفا رابطه جدیدی برقرار نکنید.

پناه بردن به «مواد وابستگی آور» قدغن! تمام شدن رابطه عاطفی و طلاق می

تواند یک نفر را به دام استفاده از مواد وابستگی آور (از مخدر بگیر تا

الکل) بکشاند. خیلی ها اولین سیگارشان را بعد از تمام شدن یک رابطه عاطفی

کشیده اند اما لطفا به خاطر خودتان هم که شده گریه ها و افسردگی های بعد

از تمام شدن را به گیجی بعد از سیگار و الگل ترجیح دهید.

واکنش به تمام شدن رابطه عاطفی می تواند بنا به شخصیت، جنسیت و نوع رابطه

متفاوت باشد. جایگزین پیدا کردن تا 6 ماه و پناه بردن به مواد وابستگی

آور از قدغن های بعد از این اتفاق است. حرف زدن و نگاه کردن به شکست به

عنوان یک فرصت خودشناسی هم از راهکارهای کنار آمدن با این شکست عاطفی

است.

به شکست به عنوان یک فرصت خودشناسی نگاه کنید. خیلی ها بعد از تمام شدن

یک رابطه عاطفی، آدم مثبت تری می شوند. برای این آدم ها دیگر نظر طرف

مقابل مهم نیست. آنها به خودشان برگشته اند و جدا از رویدادهای رابطه

عاطفی شروع کرده اند به اصلاح خودشان. تمام شدن یک رابطه عاطفی آدم را

تمام عیار با خودش، عواطفش و فکرهایش روبرو می کند.

تمام شدن رابطه عاطفی می تواند یک بار دیگر تمام شکست های عاطفی زندگی را

بیاورد جلو چشم آدم. این هم می تواند افسرده کننده باشد و هم سازنده.

یعنی اینکه آدم می تواند این مشکل های وجودی را لااقل با خودش حل کند و

خودخواهی همیشگی اش را کنار بگذارد.

یادتان باشد که شیوه های تکراری ارتباط برقرار کردن ما با دیگران ریشه در

رابطه ای دارد که ما در کودکی با پدر یا مادرمان داشته ایم. می توانید از

بالا به این شیوه های ارتباطی نگاه کنید و ببینید چرا دارید یک راه غلط

ارتباط برقرار کردن را امتحان می کنید.

از زاویه دید طرف مقابل هم به رابطه نگاه کنید. خیلی از ما بعد از تمام

شدن یک رابطه عاطفی به شدت خودخواه می شویم. حس می کنیم قربانی شده ایم و

همه چیزمان را از دست داده ایم. نگاه کردن از زاویه دید کسی که با ما

بوده است و چیزهایی که او از دست داده، می تواند این خودخواهی ویرانگر ما

را تعدیل کند.

حرف بزنید: سه راه قبلی راه حل هایی بود که می شد به تنهایی هم انجامش

داد اما آدمیزاد بعد از تمام شدن رابطه عاطفی، از گیر کردن کلمه و بغض

توی گلویش دارد خفه می شود. مشاور و روانشناس را برای همین موقع ها

گذاشته اند. اگر پیش این متخصص ها رفتید که بهتر، وگرنه خودتان را پیش یک

دوستِ صمیمی رازدارِ ترجیحا گرم و سرد چشیده روزگار، خالی کنید.

۵ اصطلاحی که هنگام خرید سینمای خانگی لازم است بدانید

بسیاری از خریداران سینمای خانگی توجه زیادی به قدرت صدای این وسیله می کنند اما با اعداد یکسانی روبرو می شوند. برای مثال چند سینمای خانگی را در نظر بگیرید که همگی دارای خروجی یکسان ۱۰۰۰ وات هستند. مهمترین نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که مجموع توان خروجی اسپیکرها ۱۰۰۰ وات خواهد بود، یعنی ممکن است قدرت ساب ووفر یا اسپیکرهای جلویی یا پشتی در مدل های مختلف متفاوت باشند.

مجدد دو سینمای خانگی که هر دو دارای قدرت خروجی ۱۰۰۰ وات هستند را در نظر بگیرید، یکی ممکن است دارای ساب ووفر ۲۰۰ وات و دیگری دارای ساب ووفر ۲۵۰ وات باشد. بنابراین طبیعی است که هر شخصی باید این تعادل را با توجه به سلیقه و استفاده کاربردی خود در نظر بگیرد، ضمن آنکه باید به مساحت فضای منزل هم توجه کرد.

● این اعداد چه می گویند؟

سینماهای خانگی موجود در بازار به صورت ۱.۲ و ۱.۵ و جدیدا ۱.۷ کاناله در بازار موجود هستند که از این بین سیستم ۱.۵ کاناله به نوعی بهترین سیستم (کارآمدی مناسب) شناخته می شود.

در سیستم های ۱.۲ کاناله سیستم دارای یک ساب ووفر و دو اسپیکر جانبی است. سیستم ۱.۵ کاناله دارای یک ساب ووفر مرکزی و چهار اسپیکر اصلی که عمدتا دو اسپیکر در جلو و دو اسپیکر در پشت قرار می گیرندو یکی اسپیکر (کانال اصلی) که معمولا برای تولید صدای زیر به کار می رود.

● ورودی و خروجی های مناسب

تعداد ورودی خروجی پلیر از جمله موارد بسیار مهمی است که باید به آن توجه کرد. در سینماهای خانگی ورودی های مختلف اهمیت به مراتب بیشتری نسبت به خروجی دارند خصوصا در مورد صوت. دستگاهی انتخاب کنید که حتما دارای ورودی اپتیکال باشد.

● واژه های آشنا و نامفهوم

DTS: صدای فراگیر DTS یک سیستم صدای فراگیر ۵.۱AC متناوب است. حالت DTS به اندازه دالبی دیجیتال فشرده شده نیست بنابراین جزئیات کمتری از صدا حذف نخواهد شد. در این استاندارد شفافیت صدا بیشتر است.

آمپلی فایر: تا حدود زیادی نویز و نوسانات صدا را کاهش می دهد، معمولا قدرت آن برحسب تفکیک بر بیت، نشان داده می شود. در سینماهای خانگی سونی با قابلیت پخش بلوری معمولا از آمپلی فایرهای با قدرت ۳۲ بیت استفاده می شود که صدای فوق العاده شفافی ایجاد می کند.

صدای HASH: در هنگام خرید سینمای خانگی در فروشگاه به این صدا توجه کنید؛ صدای نامطلوبی است که سیستم آمپلی فایر/ اسپیکر در حالت سکون منتشر می کند. این صدا معمولا زمانی به وضوح شنیده می شود که اسپیکر خاموش بوده و درجه صدای آن در بالاترین حد خود باشد. اگر زمانی که درجه صدای اسپیکر روی متوسط یا پایین است نیز این صدا شنیده شود، اسپیکر «حتما» کیفیت پایینی دارد.

BD Live: یکی از جدیدترین تکنولوژی های شرکت سونی است که به شما این امکان را می دهد تا با اتصال به اینترنت اطلاعات فیلم را به دست آورید و از طریق دستگاه مشاهده کنید. البته از این تکنولوژی در حال حاضر و در آینده برای آپدیت دستگاه نیز استفاده خواهد شد. در واقع BD همان مخفف Blu ray Disk است. ممکن است دستگاه های مختلف سطح متفاوتی از امکانات این تکنولوژی ارائه کنند.

● فرمت های قابل پخش

فرمت های تصویری که دستگاه توانایی پخش آنها را دارد همیشه از دغدغه های اصلی خریداران محسوب می شود. مهمترین فرمت مورد استفاده در حال حاضر فرمت mkv است که سینماهای خانگی تا همین اواخر از آنها پشتیبانی نمی کردند. Mkv فرمت فشرده شده بلوری محسوب می شود به همین دلیل این امکان در dvd home Theatre Systems استفاده نمی شد ولی تقریبا اکثر دستگاه های پخش کننده بلوری از mkv پشتیبانی می کنند.

اعتیاد و مواد مخدر

افزایش مصرف شیشه در زنان برای لاغری !!

تست الكل در كنار تست اعتیاد

مشوق ترك سیگار

نتایج پیشگیری از اعتیاد10 تا13سال

مرگبار‌ترین مخدر‌های دست‌ساز دنیا

برخی از آرایشگاه‌های زنانه در ایران، ماده اعتیادآور شیشه را به عنوان داروی لاغری پیشنهاد و توزیع می‌کنند و اعتیاد زنان به این ماده محرک گسترش پیدا کرده است.به گزارش سلامت نیوز به نقل خبرآنلاین زنان ایرانی اگر این سال‌ها نقش‌هایشان را در زندگی کمی تا قسمتی عوض کرده و سعی کرده‌اند تا پایشان را بیشتر به جامعه‌ای که نیمی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند، باز کنند، همراه با آن پایشان به موضوعات دیگری هم باز شده است.

یکی از این موضوعات که برعکس پیشرفت‌های دیگری که زنان در سال‌های اخیر در زندگی‌شان داشته‌اند، مثبت نیست، واردشدنشان به تولید و توزیع موادمخدر جدید است که دیگر دارد به یک مسئله جدی اجتماعی وحتی امنیتی تبدیل می‌شود.

اگر تا همین چندسال پیش در ایران فقط مردها بودند که برای توزیع مواد مخدر سر گذرها می‌ایستادند و یا در اندازه‌های بزرگتری برای حمل مواد مخدر به کشورهای دیگر سفر می‌کردند اما حالا بخش بزرگی از این چرخه را زنانی به عهده گرفته‌اند که درصد زیادی‌شان توسط همین مردان که یا پدرانشان هستند یا شوهر و یا حتی پسرشان، وارد چرخه بی سر و ته تولید و توزیع و مصرف مواد مخدر شده‌اند.

هرچند در چندسال گذشته با بالاتر رفتن هر روزه تعداد زنانی که در حوزه مواد‌مخدر فعالیت می‌کنند، مسئولان انتظامی سعی کرده‌اند تا چندان سخنی در این مورد به زبان نیاورند، اما اینطور که معلوم است با زیاد شدن تعداد زنانی که در داخل و خارج کشور به خاطر حمل مواد مخدر که بیشتر هم مواد مخدر جدید مانند شیشه هستند، دستگیر شده‌اند، مسئولان مربوطه ترجیح داده‌اند تا قبح این قضیه و البته قفل دهان‌هایشان را بشکنند و نگرانی‌هایشان را در این مورد به زبان بیاورند.

همین دو روز پیش بود که رییس پلیس مبارزه با موادمخدر ناجا با انتقاد از ابلاغ نشدن قانون جدید مبارزه با مواد مخدر گفت که «در حالی که هر روز شاهد دستگیری افراد مختلف به خصوص خانم‌ها به عنوان حاملان موادمخدر شیشه هستیم و به رغم آن‌که قانون جدید مبارزه با مواد مخدر تصویب شده اما تاکنون این قانون از سوی مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ نشده است که علت این موضوع برای ما هم مشخص نیست.»

سردار حسین‌آبادی با بیان اینکه در قانون جدید مبارزه با موادمخدر مجازات درقبال حاملان موادمخدر تشدید می‌شود، خبر داد: « اخیرا مشاهده شده است که قاچاقچیان خانم‌های ایرانی را به عنوان حاملان مواد مخدر شیشه انتخاب می‌کنند و آن‌ها به وسیله خودرو به سوریه رفته و از آنجا موادمخدر شیشه را به مالزی ترانزیت می‌کنند.»

حسین آبادی موضوع ترانزیت موادمخدر شیشه و به کارگیری زنان در این رابطه را یکی از مشکلات جدی دانسته و خبر داده پلیس در چندین مرحله در مرز بازرگان چند تن از زنانی را که اقدام به حمل مواد مخدر شیشه کرده بودند را دستگیر کرده و این درحالی است که چندی پیش نیز 6 تن از زنانی که حامل 6 کیلو مواد مخدر شیشه بودند و قصد داشتند پس از رفتن به سوریه این مواد را به مالزی برسانند از سوی پلیس شناسایی و دستگیر شدند.

قانون فعلی مبارزه با موادمخدر با عنوان «قانون تشدید مجازات قاچاقچیان موادمخدر» در دهه 70 به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید. در این قانون برخی مصادیق رایج موادمخدر در آن سال‌ها مانند تریاک، حشیش و هروئین مورد اشاره قرار گرفته‌اند و به همین دلیل برخی حقوقدانان معتقدند که مجازات‌های مقرر در این قانون، نمی‌تواند برای تاجران و فروشندگان موادمخدر جدید به کار گرفته شود..

یکی از برنامه‌هایی که در تقویم‌کاری مجمع تشخیص مصلحت نظام ثبت شده تصویب کلیات قانون جدید مبارزه با مواد مخدر است. در این کلیات که بازنگری در «قانون تشدید مجازات قاچاقچیان موادمخدر» بررسی شده به موارد جدید مواد مخدر نیز مانند شیشه، کراک، بنگ، چرس، گراس، شیره سوخته و یا تفاله تریاک اشاره شده است و البته با وجود اتمام بررسی این قانون در مجمع، هنوز به دولت برای اجرا ابلاغ نشده است.

بر اساس آمارهایی که رئیس پلیس فرودگاه‌ها در اوایل آبان ماه وقتی اعلام کرد در طول هفت ماه اول امسال دو هزار و 744 نفر حامل و فروشنده مواد مخدر در فرودگاه‌های کشور دستگیر شده اند که 336 نفر از این دستگیر شدگان زن بوده‌اند.

اما فعالیت زنان در حوزه مواد مخدر به همین‌جا ختم نمی‌شود و شیوه‌های جدید را هم شامل می‌شود. همین چندوقت پیش بود که یک مقام مسئول در ستاد مبارزه با مواد مخدر ایران خبر داد که برخی از آرایشگاه‌های زنانه در ایران، ماده اعتیادآور شیشه را به عنوان داروی لاغری پیشنهاد و توزیع می‌کنند و اعتیاد زنان به این ماده محرک گسترش پیدا کرده است.

گرچه انجام درمان های لاغری و چاقی در آرایشگاه غیرقانونی است اما خبرها حاکی از این است که شیشه هم به روش های لاغری برخی از آرایشگاه ها افزوده شده است؛ این در حالی‌ست که پزشکان و روانشناسان معتقدند که مصرف شیشه شاید در نگاه اول باعث لاغری شود چون اشتهای فرد را کور می‌کند اما عوارض مصرف آن فوق العاده خطرناک است و درصد قابل توجهی از مصرف کنندگان این ماده دچار جنون، خودکشی و حالت‌های روانی شدید غیرقابل بازگشت می‌شوند.

ماده اعتیادآور شیشه از دسته مواد محرک موسوم به متاآمفتامین است که با نام های «اسپید» و «کریستال متث» هم شناخته می‌شود.

بی اشتهایی یکی از نشانه‌های بالینی مصرف ماده محرک شیشه است که همزمان با آزادسازی مواد انرژی زای بدن می‌تواند منجر به آن شود که مصرف کننده ساعت‌های طولانی بدون نیاز به غذا فعالیت کند و احساس گرسنگی نکند.

قیمت ارزان و در دسترس بودن از عوامل گسترده شدن مصرف شیشه در سطح کشور است و مقابله با تولید و توزبع آن با توجه به خانگی شدن تولید این مواد در کشور و ارزان بودن دستگاه‌های درست کردن آن، دیگر به عنوان یک مشکل بزرگ در میان مسئولان ناجا و ستاد مبارزه با مواد مخدر تبدیل شده است؛ مشکلی که مسئولانی مانند رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر، آن را یک معضل ملی می‌داند.

بنابر اعلام مقامات بهداشتی کشور، سوء مصرف و وابستگی به مواد اعتیادآور در میان زنان ایرانی در سال‌های اخیر افزایش داشته است اما هنوز کمتر از ۱۰ درصد جمعیت معتادان ایرانی را تشکیل می‌دهد.

مطابق آخرین آمارهای رسمی اعلام شده بیش از ۹۰ درصد معتادان مرد و تنها کمی بیش از ۶ درصد جمعیت دو میلیونی معتادان ایران را زنان تشکیل می‌دهند.

فرمانده پلیس‌راه كشور گفت: تست سلامت رانندگان شامل تست اعتیاد و الكل از امروز در جاده‌های سراسر كشور آغاز شد.

سرهنگ علیرضا اسماعیلی روز جمعه در گفت‌وگو با خبرنگار «شهری» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، افزود: مرحله دوم تست سلامت رانندگان به منظور ارتقای امنیت تردد مسافران در جاده‌های كشور اجرا می‌شود.

وی با اشاره به این كه در اجرای این طرح از تردد رانندگانی كه مواد مخدر و مشروبات الكلی مصرف كرده باشند، ممانعت خواهد شد گفت: سلامت رانندگان كه دارای حركات نامتعارف، غیرمعمول و مشكوك به مصرف مواد مخدر و نوشابه‌های الكلی باشند، پس از توقف وسایط نقلیه آنها با استفاده از كیت‌های تست مواد مخدر و الكل مورد بررسی و آزمایش قرار خواهد گرفت.

فرمانده پلیس‌راه كشور افزود: در صورت مثبت بودن تست مذكور از ادامه حركت وسیله نقلیه جلوگیری و راننده متخلف ضمن تشكیل پرونده‌ برای اعمال مجازات تحویل مراجع قضایی خواهد شد.

وی با اشاره به این كه آمارها نشان می‌دهد بین 8 تا 10 درصد رانندگان ناوگان عمومی مصرف مواد مخدر دارند، تصریح كرد: مرحله اول تست سلامت رانندگان با آزمایش تست اعتیاد، مواد مخدر از ابتدای امسال در جاده‌های كشور اجرایی شد كه در مرحله دوم تست الكل به آن افزوده شد.

فرمانده پلیس‌راه كشور با اشار به این كه كیت‌های تست الكل به میزان لازم خریداری و در اختیار گشت‌های پلیس‌راه در جاده‌های كشور قرار داده شده است، به ایسنا گفت: پلیس در تابستان امسال كلیه رانندگان وسایط نقلیه ناوگان حمل و نقل جاده‌ای اعم از مسافربری و باربری سبك و سنگین و عمومی و شخصی مشكوك را مورد تست سلامت قرار می‌دهد و با متخلفان بدون اغماض برخورد می‌كند.

وی تصریح كرد: كیت‌های جدید تست سلامت ظرف مدت زمان كمتر از 2 دقیقه با نمونه‌برداری از بزاق دهان رانندگان رانندگانی را كه طی 24 ساعت گذشته مواد مخدر و مشروبات الكلی مصرف كرده باشند را مشخص می‌كند

یك موسسه خیریه در عربستان سعودی اخیرا به منظور ترغیب مردان جوان به ترك سیگار دست به ابتكار جالبی زده است. این موسسه اعلام كرده، هزینه مراسم ازدواج افرادی را كه موفق به ترك سیگار شوند، می‌پردازد.با توجه به ابتكار عمل این موسسه تا كنون صدها مرد سیگاری آمادگی‌شان را برای ترك سیگار اعلام كرده‌اند. از سوی دیگر این موسسه می‌گوید: ترك سیگار بر عهده شماست و برگزاری مراسم عروسی وظیفه ما خواهد بود.

این در حالی است كه در اغلب كشور‌های عربی پرداخت هزینه‌های عروسی تنها بر عهده داماد است و این اقدام موسسه خیریه به داماد‌های جوان از نظر مالی كمك زیادی می‌كند.

گفتنی است حدود یك چهارم جمعیت عربستان سعودی كه جمعیتی 27 میلیون و 600 هزار نفری را تشكیل می‌دهند، سیگار استعمال می‌كنند. مقامات این موسسه خیریه امیدوارند با اجرای این طرح تعداد افراد سیگاری را در كشورشان كاهش دهند

مدیركل دفتر پیشگیری و امور اعتیاد سازمان بهزیستی كشور با اشاره به مقاومت‌های محیط‌های كاری بخش خصوصی برای ارائه آموزش‌های پیشگیری از اعتیاد، گفت: میزان خسارت ریالی وارده از سوی فرد معتاد، بسیار بیشتر از هزینه‌هایی است كه می‌توان در امر پیشگیری از اعتیاد در بخش خصوصی صرف كرد. دكتر فرهاد اقطار در گفت‌وگو با خبرنگار «اجتماعی» ایسنا، با بیان این كه بر اساس پژوهش صورت گرفته، میزان ضرری كه معتادان به دلیل غیبت از محل كار، سرقت‌ها، پرداخت حق بیمه و اثرگذاری در كاهش كیفیت اجناس و غیره در بخش خصوصی وارد می‌كنند، به ریال محاسبه شده است.

افزود: بر همین اساس به این نتیجه رسیده‌ایم كه سرمایه‌گذاری‌ در امور پیشگیری از اعتیاد بسیار سودمندتر است، لذا آموزش‌ها در این زمینه به صورت رایگان در محیط‌های كاری ارائه ‌می‌شود.

وی با تاكید بر این كه ارائه آموزش‌های پیشگیری از اعتیاد در محیط‌های كاری بخش دولتی بسیار آسان‌تر و بدون مقاومت صورت می‌گیرد، یكی از دلایل مقاومت بخش خصوصی در این باره را تغییر نگرش و دیدگاه‌های كارفرمایان و یا حتی هزینه‌بر بودن این تغییرات عنوان كرد.

مدیركل دفتر پیشگیری و امور اعتیاد سازمان بهزیستی كشور، چاپ پوستر و بروشورهای تبلیغاتی در زمینه‌ «پیشگیری از اعتیاد» را از جمله برنامه‌های این سازمان در سال جاری عنوان كرد.

اقطار در این زمینه افزود: این پوسترها، بروشورها، بسته‌های آموزشی و سی‌دی‌های برای توزیع به صورت رایگان در استان‌ها آماده شده كه ظرف یكی دو ماه آینده توزیع آن آغاز می‌شود.

وی اظهار امیدواری كرد: در صورت پذیرش آموزش و پرورش، برنامه‌های آموزشی در قالب پیشگیری از اعتیاد از مقطع دبستان را آغاز می‌كنیم.

مدیركل دفتر پیشگیری و امور اعتیاد سازمان بهزیستی كشور تصریح كرد: دستیابی به نتایج پیشگیری از اعتیاد زمان‌بر است و حتی با آغاز آن از گروه سنی زیر هفت سال (مهدهای كودك و مقطع پیش‌دبستانی)، دستیابی به این نتایج 10 تا 13 سال به طول می‌انجامد.

اقطار با بیان این كه آموزش‌های پیشگیری از اعتیاد باید به صورت مستمر ادامه یابد، یكی از ملزومات ارائه این آموزش‌ها را تغییر نگرش نسبت به نیازهای جامعه اعلام كرد.

تریاک، هرویین، ماری‌جونا و... اینها مخدر‌های مرگباری هستند که هر روزه در سراسر جهان ده‌ها و صد‌ها انسان را به کام مرگ می‌کشانند، مخدر‌هایی که علت اصلی بسیاری از جنایت‌ها و فجایع هستند اما این مواد مخدر با‌وجود آنکه بسیار مرگبار هستند اما باز هم در مقابل مخدر‌های مرگبار دست‌سازی که قاچاقچیان روانه بازار می‌کنند چندان کشنده به حساب نمی‌آیند. امروزه قاچاقچیان و تبهکاران برای آنکه پول بیشتری به جیب بزنند، انواع مختلفی از مخدر‌های دست‌ساز را در آشپزخانه‌های خانگی ساخته و روانه بازار می‌کنند، مخدر‌هایی که حتی یک بار مصرف آنها می‌تواند فرد را به کام مرگ بکشاند. این گزارشی است از مرگبار‌ترین مخر‌های دست‌ساز دنیا.

کروکودیل

در میان داور‌های دست‌ساز و خانگی، کروکودیل یکی از وحشتناک‌ترین آنها به حساب می‌آید. این ماده مخدر تاثیری سه برابر هروئین داشته و قیمت بسیار پایینی دارد.

کروکودیل از ترکیب چند دارو با مواد شوینده خانگی و بنزین ساخته می‌شود. استفاده از این ماده مخدر باعث می‌شود تا رنگ پوست تغییر کرده و پوسته‌هایی مانند پولک روی پوست ایجاد شود و همین دلیل باعث شده تا نام این ماده مخدر کروکودیل باشد.

بر اثر استفاده از این ماده، تمام قسمت‌های بدن حتی رگ‌ها پوسیده شده و در مواردی استخوان‌ها نیز نمایان می‌شوند، این ماده مخدر خطرناک‌ترین ماده مخدر در سراسر دنیا اعلام شده است به طوری که میزان مرگباری آن 10 برابر دیگر مواد مخدر است.

علف شیطان

علف شیطان ماده مخدر بسیار خطرناکی است که از نوعی علف هرز ساخته می‌شود. این ماده مخدر برای اولین بار در یک کارخانه سبزیجات خشک در برزیل به صورت پنهانی ساخته شد، اما پس از مدتی پلیس متوجه موضوع شده و این کارخانه برای همیشه تعطیل شد.

طبق تحقیقات انجمن حقوق بشر برزیل، این دارو بسیار مرگ‌آور اعلام شده است زیرا گروهی که در ساخت آن استفاده می‌شود، همان گیاهی است که برای ساخت سم موش‌های موذی از آن استفاده می‌شود.

اگر این ماده مخدر با الکل مصرف شود در همان بار اول باعث ایست قلبی و مرگ می‌شود، به طور کلی استفاده از علف شیطان در مدت کوتاهی ماهیچه‌های قلب را تضعیف کرده و خون‌رسانی به بدن دچار اختلال شدید می‌شود، در نتیجه مصرف کننده دچار سکته قلبی خواهد شد که بیشتر مواقع زنده ماندنش غیر‌ممکن است.

در سال 2011 دو جوان 18 ساله در مادرید به خاطر استفاده از علف شیطان در همان بار اول جان خود را از دست دادند، فروشنده که یکی از دوستان آنها بود این ماده را در خانه ساخته و مجانی به آنها داده بود. از آن به بعد دولت اسپانیا دستور داد تا این گیاه در سراسر کشور از بین برده شده و هر مزرعه‌ای که این علف هر دیده شود صاحب آن مجرم شناخته شود.

هروئین پنیری

هرویین به تنهایی ماده مخدر بسیار خطرناکی به حساب می‌آید چه برسد به اینکه با مواد دیگری نیز مخلوط شود.

هرویین پنیری ترکیبی مرگبار از هروئین و چندین داروی دیگر است، این ماده مخدر در سال 1990 بیشترین علت مرگ و میر جوانان و نوجوانان در تگزاس به حساب می‌آمد، به طوری که در هر ماه، 20 نفر بر اثر استفاده از این ماده جان خود را از دست می‌دادند، هرویین پنیری باعث ایجاد اختلالات روانی شده و در نهایت مغز را کوچک و کوچک‌تر می‌کند.

این مخدر مرگبار امروزه هم یکی از مواد مخدر دست‌سازی است که در بیشتر محله‌های فقیر‌نشین آمریکا یافت شده و در هر هفته جان 2 تا 3 نفر را می‌گیرد.

به نوشته دیلی میل، معتادان این ماده تا 15 بار در روز از این ماده استفاده می‌کنند، همچنین بسته‌بندی‌های جذاب آن را با طرح‌هایی از شخصیت‌های کارتونی و قیمت 2 دلاری هر بسته، دلیل اصلی استفاده نوجوانان از هرویین پنیری است.

«دیوید کاناتا» پسر 16 ساله دالاسی بود که پس از چند بار استفاده از این ماده مخدر، به مدت 6 ماه دچار بیماری روانی شد، مدتی بعد دیوید از خانه خارج شد و ناگهان ناپدید شد، پس از چند هفته جست‌وجو، بالاخره والدین او جسدش را در خیابان پیدا کردند.

کریستال

در سپتامبر 2012 شرکت‌های دارویی ایرلند، استفاده از نوعی داروی مسکن را که برای ساخت ماده مخدر کریستال استفاده می‌شد، ممنوع‌ اعلام کردند. طبق تحقیقات مشخص شد ماده مخدر کریستال که به صورت دست‌ساز و خانگی ساخته می‌شود، بسیار مرگ‌آور بوده و در مدت کمتر از یک سال می‌تواند یک فرد کاملا سالم را از پای در آورد. ماده مخدر کریستال باعث خشک شدن و ریختن پوست بدن، ایجاد زخم، پوسیدن و افتادن دندان‌ها، تب شدید و در نهایت ایست قلبی می‌شود. این ماده مخدر بسیار توهم‌زا بوده و موجب ایجاد اختلالات روانی می‌شود. به طوری که فرد‌گاهی دچار جنون آنی شده و ممکن است هر کاری از او سر بزند، از جمله قتل.

در ساخت کریستال به غیر از دارو از مواد خطرناکی مانند بنزین و باتری‌های لیتیومی نیز استفاده می‌شود که اگر فرد را نکشند، باعث معلولیت او تا آخر عمر خواهند شد. در سال 2011، پلیس نیویورک موفق به پیدا کردن 45 آزمایشگاه مخفی شد که ماده مخدر کریستال در آنها ساخته می‌شد. جرم ساخت و استفاده از این ماده در آمریکا برابر با جرم قتل عمد به حساب آمده و حکم اعدام دارد.

پاکو

پاکو ماده مخدری است که از ترکیب چند ماه شیمیایی با کوکائین ساخته می‌شود. این ماده آنقدر خطرناک است که میزان اعتیاد‌آوری و مرگ‌آور بودن آن چندین برابر کراک اعلام شده است.

تمام کسانی که از پاکو استفاده می‌کنند از میزان خطرات آن به خوبی آگاهند به طوری که آن را «زندگی مرگبار» می‌نامند. ادواردو کالینا، دارو‌شناس اهل آمریکای جنوبی می‌گوید: «پاکو به طور مستقیم روی قسمتی از مغز تاثیر می‌گذارد که شخصیت و احساسات را کنترل می‌کند، به همین دلیل فرد مصرف‌کننده پرخاشگر، متوهم و در نهایت دیوانه خواهد شد.» مصرف‌کنندگان پاکو دیگر قادر به خوردن و آشامیدن نیستند، زیرا این ماده روی معده و روده‌هایشان تاثیر می‌گذارد و به همین دلیل آنها نمی‌توانند مواد غذایی را در معده خود تحمل کرده و تنها چند ثانیه پس از خوردن و آشامیدن، دل درد‌های شدید و غیر قابل تحملی خواهند داشت. پاکو حتی باعث بی‌خوابی شده و ممکن است مصرف‌کننده تا 3 روز هم نتواند لحظه‌ای بخوابد. یکی از مصرف‌کنندگان پاکو می‌گوید: این ماده آنقدر درون بدن مرا تخریب کرده بود که هنوز پس از 18 ماه ترک، قادر به خوردن و آشامیدن نیستم.»

کرانک

نیمه شب 17 ژانویه 2012 بود که «جر‌الدین گاهیار» ناگهان از خواب بیدار شد و همسر خود پاکی دیاز را کبود و بی‌جان دید. پس از تماس با اورژانس مشخص شد که این مرد بر اثر استفاده از ماده مخدر کرانک دچار خفگی شده و جان خود را از دست داده است. این ماده مخدر مدتی بود که توسط چند دانش‌آموز در خانه ساخته شد و در مدارس هاوایی پخش می‌شد، بدون اینکه مسئولان از این کار جلوگیری کنند. مانند نوشیدنی بنفش، این ماده مخدر نیز از ترکیب نوشابه با چند داروی اعتیاد‌آور ساخته می‌شود. مصرف کرانک باعث تهوع و خفگی می‌شود، مرگ دردناکی که فرار از آن غیر ممکن است.

رابرت استوارد، رئیس پلیس هاوایی شرقی می‌گوید: «کرانک باعث می‌شود تا مصرف‌کننده در ابتدا احساس آرامش و خوشحالی داشته باشد، اما تنها پس از یک هفته مصرف، این ماده در ابتدا کلیه‌ها، سپس کبد و قلب را از کار خواهد انداخت. در این زمان مصرف‌کننده دچار تنگی نفس شده و به اغما می‌رود» کورتیس ریس، مدیر شرکت دارویی گرینویل کارولینا نیز درباره این ماده مخدر مرگبار می‌گوید: «کرانک از همان استفاده نخست روی سیستم عصبی تاثیر گذاشته و اگر فرد مصرف‌کننده بر اثر استفاده از کرانک جان خود را از دست ندهد به طور حتم تا آخر عمر دچار توهم و مشکلات عصبی خواهد بود.

گوناگون

آشنایی با سوابق مجریان شبکه من و تو

مدرسه‌ای که برای بنگاه محل ۲۰ میلیون تومان درآمد داشت

خودرویی که با قهوه کار می کند

اعترافات تکان دهنده عضو سابق گروهک ترویستی

شاهزاده‌ها و ملکه‌های مجهول سایت‌های همسریابی

اگر نگاهی گذرا به سوابق و رزومه مجریان و خبرنگاران مشغول در شبکه های فارسی زبان دولتی

انگلیسی بیندازیم خواهیم دید که این افراد به سادگی این روند را طی نموده و به راحتی جذب رسانه های

بهایی گردیده اند و ابزار دستی برای سرویس جاسوسی انگلیس و لابی صهیونیستی شده اند. … برای مشاهده متن کامل به ادامه مطلب بروید

جوادآقایی در وبلاگ ساحل نوشت : دانشگاه سواز و یا موسسات آکادمیک خارجی که برای بسیاری از خبرنگاران ایرانی دارای نامی آشنا می باشند در یک فرآیند ساده ، هدفمند و از قبل طراحی شده در چند مرحله اقدام به ایجاد شبکه های پویا و متشکل از نخبگان ، روزنامه نگاران و فعالان رسانه ای ایرانی برای فعالیت علیه جمهورس اسلامی، می نماید.

این موسسات که به ظاهر علمی می باشند و در اصل ابزاری برای پرورش کادررسانه ای انگلیس هستند در مرحله دیگر جذب شدگان به این موسسات را بورسیه کرده و به شکل نا محسوسی آنان را با اعطای حقوق های بالا و امکانات خوب زندگی و …وابسته به خود می نماید. تا آنجائی که یک خبرنگار جزء و درجه چندم که در ایران مشغول به کار ساده خود بوده چنان شیفته این موسسات و تحصیلات داده شده از سوی آن می شود که با کمال افتخار در شبکه های فارسی زبان و دولتی انگلیس مشغول به کار می شوند و خود را آلوده در یک منجلاب از پیش تعیین شده می بیند.

نکته ای که در این میان برای خبرنگاران ، روزنامه نگاران و فعالان رسانه ای قابل توجه و لازم به ذکر می باشد ، پوشش به ظاهر علمی و آکادمیک این موسسات برای جذب است و مهم تر از آن مرحله بعد از جذب است که تعیین کننده شرایط و مواضع در آن مرحله ، خود شخص و یا خبرنگار نمی باشد و بی شک باید بر اساس راه و رسمی که برایش چیده شده حرکت نماید.

اگر نگاهی گذرا به سوابق و رزومه مجریان و خبرنگاران مشغول در شبکه های فارسی زبان دولتی انگلیسی بیندازیم خواهیم دید که این افراد به سادگی این روند را طی نموده و به راحتی جذب رسانه های بهایی گردیده اند و ابزار دستی برای سرویس جاسوسی انگلیس و لابی صهیونیستی شده اند.

سالومه سیدنیا : او که یکی از تهیه کنندگان و مجریان شبکه تلویزیونی ” من و تو ” می باشد قبل از خروج از کشور در روزنامه های زن و ایران ( در زمان اصلاحات ) ومدیر روابط عمومی خانه سینما نیز بوده است .

سام غفارزاده : اقتصاد نویس روزنامه های شرق و دنیای اقتصاد که ظاهرا برای درس خواندن به لندن سفر کرده ، سر از شبکه تلویزیونی ” من و تو ” در آورده است . از فعالیت های سیاسی ایشون می توان به عضو فعال ستاد هاشمی رفسنجانی در انتخابات نهم ریاست جمهوری اشاره کرد و در انتخابات ۸۸ در جبهه فتنه گران فعالیت داشته است .

ساناز قاضی زاده : وی گاهی به عنوان خبرنگار آزاد و گاهی به عنوان عضو ثابت ، با تحریریه های ” شرق ” و ” همشهری ” و ” اعتماد ملی ” و … همکاری کرده است .

نفیسه کوهنورد: خبرنگار فعلی شبکه بی بی سی فارسی در استانبول ، پس از اختلاف با محمد قوچانی در روزنامه شرق درسال ‏۸۲‏ در روزنامه همشهری آغاز به کار کرد ‏.‏ کوهنورد در اوایل کار خود به عنوان خبرنگار اعزامی همشهری به ترکیه سفر کرد تا شاید کارآموزی اولیه برای فعالیت دائمی به عنوان خبرنگار بی بی سی رادر ترکیه را ببیند‏.

پانته آ مدیری: وی که پدرش از مسوئلین بلند پایه ساواک بوده است بعد از همکاری با رادیو زمانه با حمایت سلطنت طلبان سردبیر اتاق خبر در شبکه من و تو گردید.

رها اعتمادی (رها بنی اعتماد): وی در خانواده بسیار متعصب بهایی متولد شده و همه اعضای خانواده از نزدیکان و چاکران دربار پهلوی بوده اند. او از ابتدا با نحوه فکری طرفداران پهلوی، سلطنت طلبها، حزب کمونیست کارگری و مجاهدین خلق و … آشنا شده و در جلسات مختلف حضور فعال داشت. رها تحت پوشش فعالیت های هنری سعی در ارتباط با هم سن و سالان خود و جوانان کرده و از این طریق نیروهای مستعد جهت همکاری با جنبش های ضد ایرانی را گزینش نموده و به مسئولین مربوطه معرفی نماید.

اخیرا در صفحه اصلی وب سایت تلویزیون من و تو یک آگهی برای جذب مجری برای این شبکه تلویزیونی قرار داده شده است که نشان از تمایل این مجموعه برای تزریق افراد جدید را به سیستم خود دارد، این در حالی است که در خط آخر این آگهی اعلام شده است که افراد متقاضی باید اجازه اقامت و کار در انگلستان را داشته باشند که این تنها یک شعار است و در مواردی که مدیریت بخواهد این مسئله به سادگی از طریق جذب خبرنگار در موسسات علمی و آکادمیک ،نقض می‌شود.

یاد پدر و پدر بزرگان ما به خیر که هر اتفاق ناخوشایند و یا مشکوکی رخ می داد، می گفتند”کار، کار انگلیسی هاست!”

بعضی مدارس آنقدر برای خانواده‌ها و دانش‌آموزان جذابیت دارند که گاهی اوقات والدین با تهیه قولنامه صوری به ثبت‌نام فرزندشان در مدرسه مورد نظرشان اقدام می‌کنند.

دبیرستان دخترانه شیخ بهایی که در ناحیه 2 اصفهان واقع است، از اعتبارات ملی تخریب و بازسازی مدارس استان اصفهان و در محل سابق دبستان شیخ بهایی احداث شده است.

این دبیرستان که سه طبقه است، در سال تحصیلی 90-89 با 235 دانش‌آموز آغاز به کار کرد اما به گفته مسئولان این مدرسه، خانواده‌های زیادی متقاضی ورود فرزندشان به این مدرسه هستند.

این مدرسه دارای حیاط روباز و محرم‌سازی شده است؛ در حیاط روباز، وسایل ورزشی برای دانش‌آموزان پیش بینی شده و در حیاط محرم‌سازی شده نیز دانش‌آموزان دختر به راحتی رفت و آمد می‌کنند؛ این مدرسه دارای کتابخانه، آزمایشگاه، سالن های چندمنظوره و اتاق کامپیوتر است.

به گفته شاهدان عینی، یکی از بنگاه‌های محل در سال اول ایجاد این مدرسه، 20 میلیون تومان از محل قولنامه‌های صوری کسب کرده است.

خانم جهانگیری مدیر دبیرستان شیخ بهایی می‌گوید: امسال 152 دانش‌آموز در اول متوسطه تحصیل کردند اما بیش از 1150 فرم تقاضای ثبت‌نام در مدرسه تکمیل شد.

وی با بیان اینکه در حال حاضر 462 دانش‌آموز در این دبیرستان تحصیل می‌کنند، می‌افزاید: ما موظفیم دانش‌آموزان این محل را ثبت‌نام کنیم اما به دلیل زیبایی و جذابیت این مدرسه، خانواده‌های محل‌های دیگر نیز علاقه‌مند به ثبت‌نام در این مدرسه هستند.

مدیر این مدرسه، هر ساله مأمور نامحسوسی را در زمان ثبت‌نام دانش‌آموزان برای تأیید صحت و سقم محل زندگی خانواده‌های متقاضی، در نظر می‌گیرد.

امیدواریم روزی تمام مدارس کشور برای دانش‌آموزان آنقدر جذاب و زیبا باشند تا دیگر هیچ خانواده‌ای مجبور نباشد برای ثبت‌نام فرزندش در مدرسه زیبا، قولنامه صوری تهیه کند.

ماشین فورد ۱۹۸۹ مارتین، اینک با سوخت ناشی از قهوه راه می‌رود. وی بویلر خاصی برای این کار ساخته و با حرارت ناشی از سوختن قهوه اتومبیل خود را به حرکت در می‌آورد.

در واقع قهوه به مونوکسید کربن و هیدروژن تقسیم می‌شود و سوخت مورد نیاز برای حرکت اتومبیل از این راه بدست می‌آید. انرژی حاصله از این مبدل، موتور را راه می‌اندازد.

گاز عامل محرک اتومبیل در این عمل شیمیایی می‌شود و از لحاظ محیط زیستی نیز مشکلی را بوجود نمی‌آورد و محیط زیست را آلوده نمی‌کند.

جالب اینجاست که مارتین رکورد سرعت با سوخت قهوه را به ۱۰۵ کیلومتر رسانده که خود یک رکورد محسوب می‌شود.

اعترافات تکان دهنده عضو سابق گروهک ترویستی منافقین در مثله کردن یک شخص

با گذشت 20 ماه از کشف جسد مثله شده در بزرگراه شهید صیاد شیرازی تهران، عضو سابق گروهک تروریستی منافقین عامل قتل شناخته شد و پس از دستگیری به ارتکاب این جنایت اعتراف کرد.

به گزارش راسخون به نقل از ایرنا، در چهارم خرداد ماه سال گذشته، خانمی با مراجعه به کلانتری 115 رازی اعلام کرد که همسرش به هویت علیرضا . ن ( 45 ساله)در ساعت 23:30 سوم خرداد ماه سال گذشته از خانه خارج شده و تاکنون بازنگشته و دستگاه تلفن همراهش نیز خاموش است.

همزمان با پیگیری پرونده فقدانی در اداره یازدهم، در ششم همان ماه، از طریق مرکز فوریت های پلیسی 110، کشف جسد مثله شده ای در خیابان بازرگان(جنب اتوبان صیاد شیرازی)به کلانتری106 شهید نامجو اعلام شد.

در بررسی های بعمل آمده مشخص شد که اعضای بدن کشف شده شامل دو دست، دو پای بریده شده و سر کاملا سوخته متعلق به مرد ناشناسی است که توسط قاتل یا قاتلین به قتل رسیده است.

بدنبال آن پرونده با موضوع قتل عمد تشکیل و جهت انجام تحقیقات تخصصی در اختیار اداره دهم پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار گرفت.

با آغاز رسیدگی به پرونده در اداره دهم، کارآگاهان این اداره ضمن بررسی مشخصات افراد فقدانی اقدام به شناسایی موارد مشابه با جسد کشف شده کرده و در نهایت موفق به شناسایی هویت جسد بنام علیرضا.نشدند.

در پیگیری تحقیقات، کارآگاهان اداره دهم موفق به شناساییمعصومه.ع شدند که مقتول آخرین بار در نزدیکی محل سکونت وی مشاهده شده بود.

با مراجعه کارآگاهان به محل سکونت معصومه.ع (49 ساله)در خیابان شهید بهشتی ـ خیابان قنبرزاده، وی در اظهارات اولیه با وجود اعلام این موضوع که مقتول را می شناسد، مدعی شد: علیرضا.ن (مقتول)مدعی شده بود که قادر است برای من وام قرض الحسنه تهیه کند و به این بهانه مبلغ 7 ملیون تومان از من دریافت کرد اما پس از دریافت پول دیگر از او هیچ خبری ندارم.

با بازرسی محل سکونت معصومه.ع آثار جنایت مشاهده شد و به این ترتیب متهمه برای انجام تحقیقات به اداره دهم پلیس آگاهی منتقل شد.

در ادامه تحقیقات، کارآگاهان موفق به شناسایی فردی به هویت مسعود.ب (23 ساله)در همسایگی محل سکونت متهمه شدند که مدعی بود به درخواست این متهم، به شستن یک تخته فرش در پشت بام منزل وی اقدام کرده است.

مسعود به کارآگاهان گفت: این شخص عنوان کرد که شربت آلبالو بر روی یکی از فرش های خانه اش ریخته و به این بهانه از من خواست تا فرش را در بالای پشت بام منزلش شستشو دهم.

پس از شستن فرش، در حالی که متهمه دو بسته پلاستیک مشکی به همراه خود داشت، از من درخواست کرد تا وی را به آدرسی در خیابان صیاد شیرازی (محل کشف دست و پای مثله شده)برسانم و پس از پیاده کردن وی در آن محل دیگر اطلاعی از وی نداشتم تا اینکه پس از سه روز از این ماجرا، متهمه با من تماس گرفت و درخواست انجام کار دیگری را از من داشت که از او خواستم تا دیگر با من تماسی نداشته باشد.

**سوابق متهمه راز عضویت وی در گروهک تروریستی منافقین را برملا کرد

کارآگاهان اداره دهم در سوابق متهمه پی بردند که وی از اعضای سابق دو گروهک تروریستی منافقین و اشرف دهقان بوده و به مدت سه سال نیز در پایگاه این گروهک(پادگان اشرف)، انواع آموزش های تروریستی را سپری کرده است.

برپایه این گزارش، با گذشت نزدیک به 20 ماه از زمان رسیدگی به این پرونده و در حالی که در تمام این مدت متهمه تلاش داشت تا مسیر رسیدگی به این پرونده را از طریق ارایه اطلاعات کذب به انحراف بکشاند، وی بار دیگر با طرح ادعای جدیدی با اعتراف به اطلاع از وقوع جنایت عنوان داشت که جنایت توسط همسر موقت وی انجام شده و وی در طول این مدت به واسطه علاقه به همسرش اعتراف نکرده است.

با دستگیری عبدالله . ق (65 ساله) در30 بهمن سال جاری و انکار هرگونه ارتکاب جنایت، معصومه را به عنوان عامل جنایت معرفی کرد و گفت: روز ششم خرداد ماه 1390 همسرم با من تماس گرفت و به بهانه سوختگی ناشی از ریخته شدن روغن بر روی پا از من خواست به خانه اش بروم.

اما زمانی که به خانه رسیدم، معصومه چند بسته بندی پلاستیکی سیاه که بوی شدید تعفن از آن ها خارج می شد را به من داد و با کمک یکدیگر آن ها را در صندوق عقب خودروی من گذاشته و از آنجا به سمت خروجی غرب تهران حرکت کردیم.

در بین مسیر به پمب بنزین دهکده الکپیک رفته و پس از تامین بنزین به سمت اتوبان تهران ـ ساوه رفته و در آنجا بسته های پلاستیکی را در داخل گودالی انداختیم و متهمه شخصا بسته های پلاستیکی را با بنزین به آتش کشید و در مسیر بازگشت به خانه صراحتا عنوان کرد که مرتکب قتل شده و مقتول را با ضربات چکش به قتل رسانده و سپس مثله کرده است.

**اعتراف به جنایت

با توجه به اظهارات همسر متهمه در خصوص ارتکاب جنایت توسط معصومه.ع کارآگاهان بار دیگر به تحقیق از متهمه پرداخته و این بار پس از گذشت نزدیک به 20 ماه انکار جنایت و طرح انواع داستان های دروغین جهت ایجاد انحراف در مسیر رسیدگی به پرونده، متهمه به ناچار مجبور به اعتراف شد.

متهمه ضمن اعتراف صریح به ارتکاب جنایت، به کارآگاهان گفت: پس از چندین روز اصرار و به بهانه های مختلف ، سرانجام توانستم مقتول را به خانه ام بکشانم؛ ابتدا با دادن نوشیدنی مسموم کاری کردم تا وی از حالت عادی خارج شود ؛ به محض خوابیدن مقتول، با چکشی که از قبل آماده کرده بودم، بر روی سینه اش نشسته و چندین ضربه به سر او زدم ؛ ناگهان با وجود ضربه های محکم چکش، مقتول در یک لحظه به هوش آمد؛ در حالی که قصد داشت تا با فریاد زدن درخواست کمک کند، دستم را در داخل دهانش قرار داده و مجددا با چکش چندین ضربه محکم دیگر به سر او وارد کردم.

پس از اطمینان از مرگ مقتول متوجه شدم که تمام بدن و لباس هایم خون آلود شده بلافاصله آثار خون را پاک کرده و پس از کشاندن جنازه به داخل حمام با استفاده از آموزش هایی که در پادگان اشرف دیده بودم مقتول را مثله کرده و نهایتا در دو نوبت، اعضای بدن مقتول را در قالب بسته بندی های پلاستیکی از خانه خارج کردم.

در نهایت، پس از انتقال قسمتی از جنازه به اتوبان تهران ـ ساوه و آتش زدن آن، خودروی مقتول را که در ابتدای کوچه محل سکونتم قرار داشت برداشته، در خیابان پاسداران رها کردم و با کرایه ماشین دربستی به منزل بازگشتم.

سرهنگ کارآگاه آریا حاجی زاده معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ نیز اظهار داشت: با توجه به اعترافات صریح متهمه، از سوی بازپرس پرونده قرار بازداشت موقت صادر شد و متهمه به همراه دو متهم دیگر مرد پرونده، برای انجام تحقیقات تکمیلی در اختیار اداره دهم پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار گرفته اند.

فعالیت سایت‌های همسریابی باید با مجوز وزارت ورزش و جوانان باشد، البته هنوز نامه‌ای در خصوص مجوز داشتن سایتی به پلیس ارسال نشده است و...

سودابه قیصری

فضای نسبتا بسته و آشکار حقیقی، فرصت ترویج و گسترش قارچ‌گونه سایت‌ها و وبلاگ‌های همسریابی را فراهم کرده است. بیشترین کاربران و مراجعان این قبیل سایت‌ها افرادی هستند که به دلایل متعدد از فضای حقیقی و رو در رو واهمه دارند و به دنبال افزایش فرصت‌های خود در انتخاب همسر یا دوست از جنس مخالف هستند؛ به همین دلیل این سایت‌ها و فعالیت بدون نظارت بر کارشان، تهدید جدی در عرصه تشکیل خانواده محسوب می‌شود.

در فاصله بین سال ۸۷ تا ۸۸ جلسات و کارگروه‌‌های متعددی با اساتیدی که در حوزه ازدواج فعالیت داشتند همچنین با مراکز همسریابی در سطح شهر تهران و کشور تشکیل شد و ماحصل این جلسات طرح «مراکز تخصصی ازدواج و خانواده» شد. این مصوبه باعث شد بسیاری از سایت‌ها خود را به عنوان مراکز همسریابی قانونی و با مجوز معرفی کنند. در حالی که از سوی مسئولان بیان شده است که هیچ یک از مراکز همسریابی که تا‌کنون در سطح کشور فعالیت داشته‌اند، مجوزی با عنوان مراکز همسریابی نداشتند بلکه با عنوان مختلفی مانند مراکز فرهنگی یا سایت‌های فرهنگی از نهادهایی مانند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز فعالیت خود را اخذ کردند (سایت تحلیل فرارو، کد خبر ۱۰۶۳۴۳)

از سوی دیگر واکنش‌ها نسبت به رواج استفاده از این سایت‌ها و هم‌چنین تاکید بر دینی و مذهبی بودن برخی از آنان، نیاز به یک بررسی مختصر و کلی را ایجاب می‌نماید:

چیستی سایت‌های همسریابی

سایت‌های همسریابی به دنبال گشایش فضاهای ارتباطی بین دو جنس در فضای مجازی شکل‌گرفت. اولین جریان‌ها در این فضا از سوی چت‌روم‌ها و شبکه‌های اجتماعی مجازی غیرداخلی بود. این گروه‌ها و سایت‌ها با هدف آشنایی موجبات تعامل و قرارهای مجازی و حضوری بین افراد را مقدور می‌ساختند، اما جنبه تخصصی و قانونی نداشتند و اصولا با این هدف نیز طراحی نشده بودند.

وجود سایت‌های همسریابی در ایران بعد از سال ۱۳۸۰ و گسترش استفاده از اینترنت آغاز شد. اولین سایتی که با هدف همسریابی و به صورت قانونی شروع به ارائه خدمات ازدواج دائم به جوانان داد، سایت اردبیلی (www.ardabibli.com) در سال ۱۳۷۹ بود.

در مجموع تمام این سایت‌ها دارای بخش‌هایی مشابه زیر هستند:

۱. معرفی سایت یا وبلاگ (شامل هدف و برنامه‌ها، وابستگی یا استقلال سایت از مراکز حقوقی و...)

۲. ثبت در تارنمای ساماندهی سایت‌های اینترنتی جمهوری اسلامی ایران

۳. قوانین و مقررات عضویت و درخواست خدمات

۴. حق عضویت و خرید سرویس‌های مختلف

۵. جستجوی اعضا

۶. پروفایل (پرونده شخص متقاضی شامل نام و نام خانوادگی، وضعیت تاهل، مشخصات فیزیکی و...

۷. سوالات ازدواج و خواستگاری، تعیین مهریه و...

۸. مشاوره ازدواج

۹. برخورد با متخلفان (ذکر موارد تخلف و مجازات‌ها، شیوه گزارش‌دهی و...)

۱۰. برگزاری دوره‌های آموزشی تئوری و عملی

۱۱. ارائه مقاله و کتاب

لازم به ذکر است استفاده از خدمات سایت قبل از عضویت عادی در هیچ یک از سایت‌ها قابل دسترسی نیست و تنها در برخی از آنان گزارش ازدواج‌ها و آشنایی‌ها در بخش اخبار و اطلاعات آمده است. فرد بعد از واریز وجه فعالیت خود را در سایت آغاز می‌کند و قادر به مشاهده پروفایل دیگران و نیز دیده شدن پروفایلش می‌شود.

معرفی سایت‌ها

اغلب سایت‌های همسریابی با استفاده از سخنان و اصول دینی سعی در القای آرامش و امنیت و هم‌چنین جلب اعتماد کاربران دارند. به طور کلی باید گفت سایت‌های همسریابی در چند دسته کلی قابل طبقه‌بندی هستند:

۱. سایت‌های قانونی و رسمی همسریابی برای ازدواج دائم (سایت اردبیلی، طوبی و...)

۲. سایت‌های معروف، اما غیر رسمی برای ازدواج دائم و موقت، دوست‌یابی (دو همسان، پیوند و...)

۳. سایت‌هایی با ارائه خدمات مختلف برای آشنایی دو جنس به همراه خدمات دیگری از قبیل فروش محصولات، مشاوره اینترنتی و...

در بخش پروفایل اطلاعت فرد به صورت جزیی در صورت اجازه فرد در اختیار کاربران قرار می‌گیرد که در سه بخش کلی مشخصات ظاهری، شرایط زندگی و خانوادگی و علایق و سلایق تقسیم می‌شود.

در بخش مشخصات ظاهری، جنس، سن، قد، وزن، سایز کمر، رنگ چشم، مو و پوست و در کل صفات ظاهری بیان می‌شود در حالی که در بخش دوم تحصیلات، محل سکونت، وضعیت اقتصادی، اشتغال و میزان درآمد، مذهب، وضعیت عمومی خانوادگی و... ذکر می‌شود. در بخش علایق و سلایق افراد به تمایلات و علایق خود می‌پردازند و درباره مواردی چون غذای مورد علاقه، محل سکونت، کتاب، فیلم، سبک موسیقی، شهرهای تفریحی، گذران اوقات فراغت، مهریه، مراسم ازدواج، تعداد دلخواه فرزند و... بحث می‌کنند.

کاربران

در این سایت‌ها گروه‌های مختلف از زنان و مردان دیده می‌شود. با توجه به پروفایل‌ها در چند سایت مهم و پربازدید، اغلب دارای وضعیت اقتصادی متوسط و متوسط رو به بالا، تحصیلات دانشگاهی لیسانس به بالا، شاغل و گروه سنی ۲۱-۳۵ سال هستند. بیشترین آمار افراد آنلاین طبق مشاهدات زنان و در ساعات ۱۸-۱ بامداد است و باید متذکر شد که زنان بیش از مردان خواهان ازدواج دائم و آشنایی با افراد مختلف هستند. هم‌چنین زنان بیش از مردان در پروفایل خود از عکس‌های واقعی شان استفاده کردند و به طور مداوم این تصاویر را تغییر می‌دهند. مردان بیش از زنان خواهان برقراری با جنس مخالف برای دوستی و ازدواج موقت هستند و اغلب در بیان وضعیت اقتصادی و شرایط زندگی خود، اطلاعات مبهمی در اختیار سایرین قرار داده‌اند.

واکنش‌های نهادهای قانونی

مدیر کل دفتر برنامه ریزی ازدواج و تعالی خانواده درباره فعالیت سایت‌های همسریابی اعلام کرده است که بعد از تصویب آیین نامه ماده ۴۳ قانون برنامه پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران که در مورد ساماندهی مراکز مشاوره ازدواج است، به کلیه سایت‌ها و مراکز همسریابی بدون مجوز فرصت داده شده تا ظرف مدت ۶ ماه ازتاریخ ابلاغ آیین‌نامه نسبت به تعیین وضعیت خود اقدام نمایند. (۱)

سرهنگ تورج کاظمی معاون مبارزه با جرایم سایبری پلیس فتا در مصاحبه‌ای با خبرگزاری مهر بیان نموده است: «فعالیت سایت‌های همسریابی باید با مجوز وزارت ورزش و جوانان باشد. البته هنوز نامه‌ای در خصوص مجوز داشتن سایتی به پلیس ارسال نشده است و ما نیز طبق قانون از ادامه فعالیت این سایت‌ها جلوگیری کرده و در صورتی که در دوره فعالیت مرتکب تخلفاتی شده باشند با آنها برخورد قانونی می‌کنیم.» (۲)

بسیاری درخواست می‌کنند که سایت‌های همسریابی حق عضویت یا استفاده از خدمات را به نام شخصی حقیقی واریز نماید که به این ترتیب پیگیری و برخورد با این قبیل افراد سودجو وجود دارد، اما سوال این است که چرا تا کنون این برخوردها صورت نگرفته است؟

علیرغم این‌که هیچ سایتی تاکنون از وزارت ورزش و جوانان مجوزی اخذ نکرده، نیروی انتظامی در اطلاع‌رسانی‌های مختلف بیان داشته که فریب افراد با عناوین مختلف از جمله ازدواج در محیط سایبری بسیار آسان است که علت اصلی آن پنهان ماندن هویت‌های واقعی است، چرا که افراد می‌توانند با مدارک جعلی و هویت دروغین در این سایت‌ها عضو شوند و خود را در قالب افرادی دیگر نشان دهند.

برخوردهای متفاوتی از سوی نهادهای ذی‌ربط صورت گرفته است. برخی مسئولیت این سایت‌ها را به وزارت ورزش و جوانان و برخی با پلیس فتا و و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌دانند. مسعود امینی، مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی ازدواج و تعالی خانواده وزارت ورزش و جوانان با اشاره به اینکه در تابستان سال ۹۱ در چند جلسه رسمی و غیررسمی و همچنین مکاتبه با قوه قضاییه، در مورد بدون مجوز بودن فعالیت سایت‌های همسریابی به آنها از سوی وزارت ورزش و جوانان اطلاع‌رسانی شده است، وظیفه برخورد با فعالیت غیررسمی این سایت‌ها را با مراجع قانونی دانست. وی هم‌چنین وی در مورد اظهارات مسئولین پلیس فتا در خصوص این‌که وزارت ورزش و جوانان فعالیت بدون مجوز سایت‌های همسریابی را به آنها اعلام کند تا آن‌ها با این سایت‌ها برخورد قانونی داشته باشند، اظهار کرد: «قانون به پلیس فتا اختیار داده است با سایت‌های غیرقانونی برخورد کند و علی‌القاعده پلیس فتا باید لیست مربوط به سایت‌های همسریابی را داشته باشد و وزارتخانه نیز این لیست را به کمیته تعیین مصدایق عناوین مجرمانه اعلام کرده است.» (۳)

در حالی که بسیاری از نهادها اعلام کرده‌اند که تا کنون برخورد جدی با این سایت‌ها صورت نگرفته است، سرهنگ تورج کاظمی معاون مبارزه با جرایم سایبری پلیس فتا اذعان داشت که «فعالیت سایت‌های همسریابی باید با مجوز وزارت ورزش و جوانان باشد. البته هنوز نامه‌ای در خصوص مجوز داشتن سایتی به پلیس ارسال نشده است و ما نیز طبق قانون از ادامه فعالیت این سایت‌ها جلوگیری کرده و در صورتی که در دوره فعالیت مرتکب تخلفاتی شده باشند با آنها برخورد قانونی می‌کنیم.» (۴)

سرهنگ میربهرسی (سرپرست معاونت اجتماعی و الکترونیک پلیس فتای ناجا) درباره فعالیت سایت‌های همسریابی گفته است: «وزارت ارشاد و وزارت ورزش جوانان متولی اعطای مجوز به سایت‌ها هستند و این در حالی است که هیچ کدام از سایت‌هایی که تحت عنوان همسریابی و دوست‌یابی فعالیت می‌کنند از نهادهای ذی ربط اجازه فعالیت ندارند... اکثر این سایت‌ها برای اخاذی و کلاهبرداری از مردم است به خصوص برخی سایت که برای عضویت آن باید مبلغی پرداخت شود، لذا اکثرIPهای این سایت‌ها در خارج از کشور به ثبت رسیده است. هر سایتی که این ادعا را کند، از طرف وزارت ارشاد با آن برخورد می‌شود و اگر شکایت و کلاهبرداری از طریق این سایت‌ها صورت گیرد، پلیس فتا (فضای تولید و تبادل اطلاعات ناجا) وارد عمل شده و مسئولین آن سایت را دستگیر می‌کند.» (۵)

ارزیابی

در این سایت‌ها و وبلاگ‌ها که به نام همسریابی مشهور شده است، نرخ‌های متفاوتی با توجه به سن و شرایط هر فرد در نظر گرفته شده و برای معرفی بین ۲۰ تا ۷۰ هزار تومان از افراد متقاضی پول دریافت می‌شود. برخی از سایت‌ها پرداخت وجه را به صورت آنلاین و اینترنتی قرار داده‌اند، برخی دیگر از کاربران خواسته‌اند که از طریق ارسال پیامک به شماره تلفن مدیر سایت و دریافت شماره حساب، وجه مورد نظر را پرداخت کنند. (۶)

با این همه باید به ابعاد پنهان و غیرقابل پیش‌بینی و حتی انحرافی شکل‌گرفته از خلال گسترش این سایت‌ها اشاره کرد. در بسیاری از آگهی‌های این سایت‌ها در بخش جنسیتی که فرد خواهان برقراری اراتباط با اوست، تاکید شده است: فقط جنس مخالف!

هم‌چنین رواج دوستی‌های مجازی غیرمتعارف، اشکال جدید ازدواج موقت از قبیل ساعتی، تلفنی و...، رواج بی‌بندوباری جنسی با لفاف سوءاستفاده از دین و مواردی از این قبیل از فعالیت‌های جانبی و مهم این سایت‌ها به شمار می‌روند که به دلیل عدم هویت واقعی کاربران، مخاطبان از گروه‌های اجتماعی مختلف جذب این سایت‌ها می‌شوند و اغلب دچار اعتیاد و وسواس روانی به مشارکت در فعالیت‌های سایت می‌گردند.

یکی از اقدامات جالب توجه این سایت معرفی موردهای ازدواج به صورت تلفنی و ساعتی است و هزینه مهریه نیز بین ۳۰ تا ۱۰۰ هزار تومان است. هنوز هیچ اقدامی از سوی پلیس فتا و مسئولان وزارت ارشاد برای برخورد با این سایت و مسئولان آن صورت نگرفته است. موضوعی که باعث می شود هزاران جوان در دام آنها افتاده و علاوه بر از دست دادن پول هایشان، دچار آسیبهای مختلفی نیز شوند.همان‌طور که در نمودار زیر مشاده می‌شود طبق آمارهای نامعتبر اما پر تکرار، سایت‌های معروف همسریابی در فضای مجازی ایران رشدی این گونه داشته‌اند:

این قبیل سایت‌ها به جوانان وعده می‌دهد که تمام اطلاعات همسر دلخواهشان را می‌توانند برای اولین بار در این سایت ببینند و فرد دلخواه خود را آگاهانه و از طریق روش‌های درست و اخلاقی بیابند؛ هیچ شاهزاده‌ای با اسب سفید در گوشه‌های پنهان سایت‌ها قرار نگرفته و هیچ ملکه‌ای نیز در اتاقک‌های مخفی سایت‌ها به خواب نرفته است. افراد باید آگاهانه و درست و در متن تعاملات زندگی به شناخت فرد مورد نظر خود برای ازدواج بپردازند که هم از سوءاستفاده های احتمالی دور بمنند و هم دچار استرس‌ها و تخریب آرامش نگردند.

نکته قابل توجه دیگر در فعالیت این سایت‌ها، عدم مسئولیت‌پذیری سایت در خصوص اطلاعات ثبت شده افراد، فریب و سوء استفاده و دریافت وجه برای ایجاد کاربری و صحبت با همسر دلخواه است؛ البته افراد می‌توانند برای کسانی که عضو این سایت نیستند، پیامکی با سامانه سایت همسریابی ارسال کنند که هزینه ارسال پیامک جداگانه لحاظ می‌گردد.

با توجه به سابقه عرفی این کار در متن جامعه ایرانی که در اماکنی مانند آرایشگاه‌ها، روضه‌ها و مجالس زنانه و... وجود داشته نمی‌توان بنگاه‌های غیررسمی همسریابی در تاریخ کشور را بی‌سابقه دانست، اما اکنون دیگر در قبال یافتن همسر و انجام خدمات جستجو، از متقاضیان وجه دریافت می‌شود و در مقابل گزینه‌های بیشتری برای انتخاب در اختیارش قرار می‌گیرند. یکی از وجه اختلافت مهم بنگاه‌های رسمی و غیر رسمی، قابل پیگیری بودن و مشخص بودن هویت واقعی فرد متقاضی و فرد خواهان بود.

علیرغم وجود آمارها و گفته‌ها مبنی بر بالارفتن سن ازدواج و افزایش خانه‌های مجردی، نمی‌توان این مشکلات را صرفا ناشی از عدم یافت فرد مورد علاقه دانست زیرا هر فردی در اطراف خود امکان یافت افراد مناسب برای ازدواج و تشکیل خانواده را داراست اما این قبیل مسائل بیش از کمبود فرد مناسب، به شرایط فرهنگی و اقتصادی عموم افراد جامعه باز می‌گردد. رواج غیر اصولی و غیرقانونی این سایت‌ها و کسب درآمد عده‌ای از این طریق، به نبود آموزش، زیاده‌خواهی و عدم توجه به مسائل مهم اما حاشیه‌ای در مناسبات اجتماعی و سبک زندگی ایرانیان باز می‌گردد که نیازمند تعمق و مطالعه بیشتری است.

دین و مذهب

خواندنی‌های شنیدنی

مواردی که ربا حلال است !

اظهارنظر مراجع تقلید درباره سرویس «رایتل»

پاسخ مراجع به استفتائی درباره انتشار پیامک‌های زنجیره‌ای

خواندنی‌های شنیدنی

1. جزای قضا شدن یك نماز

حاج شیخ حسنعلی نخودكی اصفهانی از پانزده سالگی تا پایان عمرش، هر سال، سه ماه (رجب، شعبان و رمضان) را روزه می‌گرفت و شبها را نیز به عبادت سپری می‌كرد و آرام نداشت. او می‌گوید: در تمام عمرم تنها یك روز نماز صبحم قضا شد، پسر بچه‌ای داشتم كه شب همان روز از دنیا رفت. سحرگاه مرا گفتند كه این رنج فقدان را به علت فوت نماز صبح، مستحق شده‌ای، اینك اگر شبی تهجّدم [نماز شبم] ترك شود، صبح آن شب، انتظار بلایی را می‌كشم. (

2. راز موفقیت

مرحوم حاج شیخ حسنعلی كه بحق، عرشی خاك نشین، و دارای كرامات عدیده بود، راز موفقیت خویش را این گونه بیان می‌كند: «بدانكه در راه حق و سلوك این طریق، اگر به جایی رسیده‌ام، به بركت بیداری شبها و مراقبت در امور مستحب و ترك مكروهات بوده است. ولی اصل و روح همه این اعمال، خدمت به ذراری [و فرزندان] ارجمند رسول خدا (سادات) است.‌»

3. گریه‌های مكرر

حاج میرزا جواد ملكی تبریزی واقعا اهل تهجّد بود. در حالات او نوشته اند: هنگامی كه برای تهجد برمی خاست، در بسترش صدا به گریه بلند می‌كرد و آیات «اِنّ فی خَلْقِ السَّمواتِ وَالارض...‌» را می‌خواند و سر به دیوار می‌گذاشت و مدّتی گریه می‌كرد، سپس به تطهیر رفته و باز می‌گشت و پیش از وضو گرفتن، گریه می‌كرد، و خلاصه از هنگام بیدار شدن تا آمدن به محل نماز و خواندن نماز شب، چند جا می‌نشست و بر می‌خاست و می‌گریست و چون به محل نماز می‌رسید، دیگر حالش قابل وصف نبود.

4. حاتم اصم (كَر)

حاتم طائی، اهل یمن بود و دست كرم داشت. اما حاتم اصم (كر) اهل خراسان بود. روزی شخصی برای پرسش علمی نزد او آمد، در حین سؤال، باد معده از او خارج شد، حاتم به او گفت: سؤالات خویش را با صدای بلندتر بیان كن كه گوش من سنگین است. آن شخص خیالش راحت شد كه آبروی خود را نزد حاتم از دست نداده است. از آن روز به بعد تا آخر عمر، حاتم خود را به كری زد و به حاتم اصم معروف شد. بعد از مرگش، خواب دیدند كه خداوند به او فرموده بود: حاتم! یك شنیده را ناشنیده گرفتی، من هم تمام دیده‌ها و شنیده‌های اعمالت را نادیده و ناشنیده می‌گیرم و تمام گناهانت را می‌بخشم.

5. عاشورا در كربلا

مرحوم علاّمه طباطبایی درباره همسر خود چنین می‌گوید: عیال ما زن بسیار مؤمن و بزرگواری بود؛ ما در معیت ایشان برای تحصیل به نجف مشرف شدیم، هر سال ایام عاشورا برای زیارت به كربلا می‌رفتیم و بعد از مدتی به تبریز برگشتیم.

سالی همسرم در روز عاشورا در منزل مشغول خواندن زیارت عاشورا بوده و می‌گوید: در همان حال ناگهان دلم شكست و با خود گفتم: ده سال را روزهای عاشورا كنار مرقد اباعبداللّه بودیم و امروز از این فیض محروم شده‌ایم. یك مرتبه دیدم كه در حرم مطهّر، در زاویه حرم، بین بالاسر و روبرو ایستاده‌ام و مشغول خواندن زیارت می‌باشم. مردم را دیدم كه برای تماشا سینه زنان می‌آیند و عده‌ای نیز در پایین پای مبارك، مشغول خواندن زیارت‌نامه بودند؛ چون به خودم آمدم، دیدم در خانه خود، مشغول خواندن زیارت عاشورا هستم.

6. خیر دنیا و آخرت

علاّمه طباطبایی می‌گوید: در نجف اشرف، در مدرسه‌ای ایستاده بودم كه مرحوم قاضی طباطبایی از آنجا عبور می‌كرد، چون به من رسید، دست خود را به روی شانه من گذارد و گفت:‌ای فرزند! دنیا می‌خواهی نماز شب بخوان، آخرت می‌خواهی نماز شب بخوان.

هر گنجِ سعادت كه خدا داد به حافظ از یمن دعای شب و ورد سحری بود

7. عبادات روزانه شیخ انصاری رحمه الله

عباداتی كه شیخ، از سن بلوغ تا آخر عمر، به آنها ادامه می‌داد، گذشته از فرائض و نوافل شبانه روزی و ادعیه و تعقیبات، عبارت بوده اند از: قرائت یك جزء قرآن، نماز حضرت جعفر طیار، زیارت جامعه و عاشورا در هر روز.

8. می‌دوید تا شیطان را از خود دور كند

در دوران تحصیل در آمریكا، روزی در بولتن خبری پایگاه «ریس» كه هر هفته منتشر می‌شد، نوشته شده بود: «دانشجو بابایی ساعت 2 بعد از نیمه شب می‌دود تا شیطان را از خودش دور كند.‌» من و بابایی هم اتاق بودیم. ماجرای بولتن را از او پرسیدم، او گفت: چند شب پیش بی خوابی به سرم زده بود، رفتم میدانِ چمن پایگاه و شروع كردم به دویدن، از قضا فرمانده پایگاه و همسرش مرا دیدند. كلنل ماشین را نگه داشت و مرا صدا زد و گفت: در این وقت شب برای چه می‌دوی؟ گفتم: خوابم نمی‌آمد، خواستم كمی ورزش كنم تا خسته شوم. این جواب او را قانع نكرد، اصرار كرد تا واقعیت را برایش بگویم. به او گفتم: مسائلی در اطراف من می‌گذرد كه گاهی موجب می‌شود شیطان با وسوسه هایش مرا به گناه بكشاند و به ما توصیه شده كه در چنین مواقعی بدویم یا دوش آب سرد بگیریم. آن دو با شنیدن حرف من، تا دقایقی می‌خندیدند، زیرا با ذهنیتی كه نسبت به مسائل جنسی داشتند، نمی‌توانستند رفتار مرا درك كنند... بعد هم در بولتن خبری نوشتند... .

9. تندنویسی یك مرده

یكی از قوی‌ترین شواهد موجود كه از زندگی بشر، پس از مرگ حكایت دارد، در مورد یك طفل چهارساله است كه پدر از دنیا رفته‌اش از طریق او پیغامی باورنكردنی می‌دهد؛ با اینكه این بچه سواد نداشته، سه صفحه پیغام به صورت تندنویسی، از طرف پدر، برای مادرش می‌نویسد، در ضمنِ این پیغام آمده: «اسناد مهم، من‌جمله بیمه‌نامه‌ها و اوراق قرض، در یك صندوق امانات، در بانكی واقع در نیویورك نگهداری می‌شوند.‌» این اطّلاعات، درست از آب درآمده و دقیقا توسط دكتر «راین» پژوهشگر برجسته و در دانش فرا روانشناختی از دانشگاه «دوك = Duke» مورد بررسی و تأیید قرار گرفته كه این پدر مرده برای القای پیام خویش، از فرزند بی سوادِ چهارساله خود استفاده برده است.

10. اثر چشم چرانی

حاج حسن توكّلی می‌گوید: سوار اتوبوس واحد شدم، در محدوده میدان فردوسی تهران، ماشین نگه داشت و جمعیتی سوار شدند، ناگهان دیدم راننده و همه جمعیت، همه زن هستند، حتی بغل دست من زنی نشسته است! خودم را جمع كردم، فكر كردم اشتباهی سوار شده‌ام و این اتوبوس كارمندان است. در ایستگاه بعدی اتوبوس نگه داشت و خانمی پیاده شد، بعد از آن دیدم همه جمعیت مرد شدند. نزد شیخ رجبعلی خیاط رفتم، ایشان فرمود: «دیدی همه مردها زن شده بودند! چون مردها به آن زن توجّه داشتند [و به آن زن نامحرم خیره شده بودند] همه زن شدند.‌»

•

غیبت کردن از چه کسانی جایز است؟

غیبت کردن از برخی افراد از سوی معصومین(ع) جایز شناخته شده است، البته شاید این نوشته باعث خوشحالی برخی شود، شاید... زیرا بعضی از افراد دائما در حال غیبت کردن از دیگران‌اند و با خواندن این نوشته متوجه می‌شوند که شاید این نوع از افراد در میان آنانی که غیبتشان را کرده‌اند وجود دارند.

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، بنا بر گفته امام خمینی‌(ره) «انسان باید در همه موارد، از حیله‌های نفسانی ایمن نباشد و با کمال دقت و احتیاط مشی (رفتار) کند و درصدد عذرتراشی نباشد که یکی از موارد استثناء را بدست آورده و به عیب‎جویی و بذله‌گویی سرگرم شود. حیله‌های نفسانی بسیار دقیق است، ممکن است انسان را از راه شرع گول زند و در هلاکت بیفکند. ولی انسان باید در نظر داشته باشد که آیا غیبت او به خاطر خداوند است یا انگیزه او سیراب کردن نفس خویش و خنکی دلِ خویش است»(1)

در مواردی، غیبت کردن جایز است که به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم:‌

1- در مقام مشورت در کارهای مهم، یعنی اگر شخصی درباره‌ی دیگری مشورت خواست، ما می‌توانیم عیب‌های آن فرد را به مشورت کننده بگوییم.

2- برای رد سخن و عقیده‌ی باطل اشخاصی که دارای چنین اعتقاداتی هستند، نقل سخن و عیب سخن آنها جایز است، تا مبادا مردم دنباله‌رو آنها شوند.

3- برای گواهی دادن نزد قاضی، باید حقیقت را گفت گرچه غیبت باشد.

4- برای اظهار مظلومیت و بیان کردن ظلم ظالم مانعی ندارد.

5- کسی که بدون حیا و آشکارا گناه می‌کند، غیبت ندارد.

6- برای رد ادعای پوچ، غیبت مانعی ندارد. کسی که می‌گوید: من مجتهدم، دکترم، سیدم، و ما می‌دانیم که او اهل این صفات نیست، جایز است به مردم آگاهی دهیم تا فریب نخورند.

زیان های رباخواری

رباخواری، تعادل اقتصادی را در جامعه ها به هم می زند و ثروتها را در یک قطب اجتماع جمع می کند، زیرا جمعی بر اثر آن فقط سود می برند، و زیانهای اقتصادی همه متوجه گروه دیگر می گردد، و اگر می شنویم فاصله میان کشورهای ثروتمند و فقیر جهان روز به روز بیشتر می گردد یک عامل آن همین است و به دنبال آن بروز جنگهای خونین است.

رباخواری، یک نوع تبادل اقتصادی ناسالم است که عواطف و پیوندها را سست می کند، و بذر کینه و دشمنی را در دلها می پاشد، و در واقع رباخواری بر این اصل استوار است که رباخوار فقط سود پول خود را می بیند و هیچ توجهی به ضرر و زیان بدهکار ندارد، اینجاست که بدهکار چنین می فهمد که رباخوار پول را وسیله بیچاره ساختن او و دیگران قرار داده است.

درست است که ربادهنده در اثر احتیاج تن به ربا می دهد، اما هرگز این بی عدالتی را فراموش نخواهد کرد، و حتی کار به جایی می رسد که فشار پنجه رباخوار را هر چه تمامتر برگلوی خود احساس می کند، این موقع است که سراسر وجود بدهکار بیچاره، به رباخوار لعنت و نفرین می فرستند، تشنه خون او می شود، زیرا با چشم خود می بیند که هستی و درآمدی که به قیمت جانش تمام شده، به جیب رباخوار ریخته می شود.

در این شرایط بحرانی است که دهها جنایت وحشتناک رخ می دهد،بدهکار گاهی دست به انتحار و خودکشی می زند و گاهی در اثر شدت ناراحتی طلبکار را با وضع فجیعی می کشد، گاهی به صورت یک بحران اجتماعی و انفجار عمومی و انقلاب همگانی درمی آید.

این گسستگی پیوند تعاون و همکاری، در میان ملتها و کشورهای ربادهنده، و ربا گیرنده، نیز آشکارا به چشم می خورد، ملتهایی که می بینند ثروتشان به عنوان ربا به جیب ملت دیگری ریخته می شود، با بغض و کینه و نفرتی خاص به آن ملت می نگرند، و در عین اینکه نیاز به قرض داشته اند منتظرند روزی عکس العمل مناسبی از خود نشان دهند.

منظور از ربای فاحش این است که سرمایه به شکل تصاعدی در مسیر ربا سیر کند، یعنی سود در مرحله نخستین با اصل سرمایه ضمیمه می شود و مجموعاً مورد ربا قرار گیرند، و به همین ترتیب در هر مرحله، سود به اضافه سرمایه، سرمایه جدیدی را تشکیل می دهد، و به این ترتیب در مدت کمی از راه تراکم سود، مجموع بدهی بدهکار به چندین برابر اصل بدهی افزایش یابد و به کلی از زندگی ساقط گردد

این است که می گوییم رباخواری از نظر اخلاقی اثر فوق العاده بدی در روحیه وام گیرنده به جا می گذارد، و کینه او را در دل خودش می پروراند و پیوند تعاون و همکاری اجتماعی را در بین افراد و ملتها سست می کند.

در آیه شریفه اشاره به تحریم ربای فاحش شده و با تعبیر اضعافاً مضاعفه بیان گردیده است، یا «ایُّهَا الَّذینَ لا تاکُلُو الرِّبا اَضعافاً مُضاعَفَهً»( نساء، آیه 29)

در روایات اسلامی در ضمن جمله کوتاه و پرمعنایی به اثر سوء اخلاقی ربا اشاره شده است، در کتاب وسایل الشیعه در مورد علت تحریم ربا چنین آمده است که هشام بن سالم می گوید امام صادق(علیه السلام)فرمودند: «اِنَّمَا حَرَّمَ اللهُ عَزَّ وَ جلَّ الرِّبا لَکَیلا یَمتَنِعَ النّاسُ مِنِ اصطِناعِ المَعروفِ». (وسائل، ج12، ص 65)

«خداوند ربا را حرام کرده تا مردم از کار نیک امتناع نورزند.»

منظور از ربای فاحش این است که سرمایه به شکل تصاعدی در مسیر ربا سیر کند، یعنی سود در مرحله نخستین با اصل سرمایه ضمیمه می شود و مجموعاً مورد ربا قرار گیرند، و به همین ترتیب در هر مرحله، سود به اضافه سرمایه، سرمایه جدیدی را تشکیل می دهد، و به این ترتیب در مدت کمی از راه تراکم سود، مجموع بدهی بدهکار به چندین برابر اصل بدهی افزایش یابد و به کلی از زندگی ساقط گردد.

به طوری که از روایات و تواریخ استفاده می شود در زمان جاهلیت معمول بود که اگر بدهکار در رأس مدت نمی توانست بدهی خود رابدهد، از طلبکار تقاضا می کرد که مجموع سود و اصل بدهی را به شکل سرمایه جدیدی به او قرض بدهد و سود آن را بگیرد! در عصر ما نیز در میان رباخواران، این نوع رباخواری بسیار ظالمانه فراوان است.

موارد ربای حلال

در چند مورد ربا حلال است که عبارتند از:

1- اگر مسلمان از کافری که در پناه اسلام نیست ربا بگیرد، اشکال ندارد؛

2- زن و شوهر دائمی اگر از یکدیگر ربا بگیرند، حرام نیست؛

3- پدر و فرزند اگر از یکدیگر ربا بگیرند حرام نیست، لیکن بین مادر و فرزند، مشهور از فقها فرموده اند، ربا حرام است.

منبع: حیدری نراقی، علی محمد؛ آیین تجارت از دیدگاه اسلام: (آداب کسب و تجارت)

آیات عظام مکارم شیرازی، سبحانی، نوری‌همدانی و علوی گرگانی نظر خود را در خصوص راه‌اندازی سرویس مکالمه تصویری در نسل سوم اپراتورهای تلفن همراه اعلام کردند.

خبرگزاری ایسنا: آیات عظام مکارم شیرازی، سبحانی، نوری‌همدانی و علوی گرگانی نظر خود را در خصوص راه‌اندازی سرویس مکالمه تصویری در نسل سوم اپراتورهای تلفن همراه اعلام کردند.

آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی در این خصوص بیان کرده است: به یقین مفاسد این کار از فوائد آن بیشتر است و منشاء مفاسد جدیدی در جامعه ما که متاسفانه درگیر مفاسد مختلفی است خواهد شد و با توجه به این که ضرورتی برای اصل این کار نیست بنابراین شرکت‌های خصوصی و دولتی باید از آن خودداری کنند.

سرویس مکالمه تصویری رایتل مفاسد بسیاری را بدنبال دارد

آیت‌الله جعفر سبحانی نیز با اعلام نظر خود، قرار گرفتن چنین سرویسی بر روی گوشی‌های موبایل در دست جوانان اعم از دختر و پسر را دارای مفاسد زیادی بیان و تصریح کرده است: باید از خرید و فروش آن جلوگیری شود و نباید دولت چنین امکاناتی را در اختیار مردم قرار دهد و فوائد جزئی در مقابل این مضرات بسیار کوچک است.

رایتل عفت عمومی را مورد تهدید قرار می‌دهد

آیت‌الله نوری همدانی با بیان این‌که «امکان از هم گسستن اساس خانواده‌ها نیز هست» اظهار کرده است: با توجه به اینکه مفاسد این کار بسیار زیاد است؛ عفت عمومی را مورد تهدید قرار می‌دهد و بنابراین اقدام به انجام آن جایز نیست.

نسل سوم اپراتور تلفن همراه "رایتل" با آموزه‌های دینی در تضاد است

آیت‌الله سیدمحمدعلی علوی گرگانی، در این خصوص تصریح کرده است: نظر به اینکه نسل سوم اپراتور تلفن‌های همراه با آموزه‌های دینی در تضاد است و می‌تواند عفت عمومی جامعه و نظم حاکم بر آن را خدشه‌دار و خانواده‌ها را به ورطه نابودی اخلاقی و بنیانی بکشد و لذا نصب و راه اندازی این اپراتور چه از طرف دولت و چه از جانب بخش خصوصی به صلاح نیست.

این مرجع تقلید ادامه داده است: هرگونه اقدامی در این مسیر خلاف شرع است و البته لازم به ذکر است که ما درصدد تخطئه اصل فن‌آوری نیستیم بلکه از آن جهت که این صنعت زیان و ضررهای فراوانی را می‌تواند برای جامعه اسلامی چه از جهت امنیت اخلاقی و چه از جهت سیاسی و دینی داشته باشد و تهدید کننده بنیان خانواده است، راه اندازی این اپراتور را جایز نمی‌دانم.

صبح دیروز در حاشیه مراسم سی و چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، در بین راهپیمایان عده‌ای از طلاب علوم دینی با توزیع فتاوای مراجع عظام تقلید خواستار جلوگیری از بکارگیری سرویس مکالمه تصویری در نسل سوم اپراتورهای تلفن همراه شدند.

همچنین بعضی از معترضین با امضای طوماری در مقابل دفتر روزنامه کیهان، از دولت خواستند باتوجه به مضرات این سرویس و عدم فرهنگ سازی مناسب، نسبت به قطع این سرویس اقدام کند.

در برخی مواقع پیامک‌هایی از سوی برخی افراد با اتکاء به عقاید مذهبی مردم منتشر می‌شود که نحوه انتشار آن می‌تواند محل تامل باشد، در این راستا نظرات فقهی تعدادی از مراجع عظام را در قالب استفتاء جویا شدیم.

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، متن کامل سوالات و پاسخ آیات عظام صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، علوی گرگانی، موسوی‌اردبیلی، حسینی‌زنجانی و شبیری زنجانی به این شرح است:

با احترام، بدینوسیله به استحضار می‌رساند اخیرا پیامک‌هایی از سوی برخی افراد با اتکاء به عقاید مذهبی مردم منتشر می‌شود که می‌تواند نحوه انتشار آن محل تامل باشد، لذا از حضرتعالی درخواست می‌شود تا پس از مطالعه متونی که به عنوان مثال و مصداق در ادامه می‌آید، نظرات فقهی خود را درباره آنها بیان کنید.

* تا پیام دیدی هشت بار بگو (یا ابوالفضل) و برای هشت نفر بفرست، همین الان خبر خوشی می‌شنوی به (ابوالفضل) قسم‌ات می‌دم بفرست فقط امتحان کن خیلی عجیبه.

* ختم شش میلیون صلوات تقدیم به شیرخوار امام حسین(ع) سهم شما شش صلوات و ارسال به شش عاشق حسینی، لطفا قطع‌کننده زنجیر نباشید.

* من یک شفا گرفته از حضرت زینب(س) هستم، برای اینکه آن حضرت هم از شما و جامعه‌مون بلاها را دفع کند هزار دفعه اسم اون حضرت رو بگو و صد مرتبه آیةالکرسی را قرائت کن. اگر این کار را نکنی از این به بعد بدی می‌بینی. یک نفر این کار را انجام نداد، بچه‌اش را توی تصادف از دست داد.

سوالات

1- اقدام به نگارش و نشر چنین مطالبی به روش‌های گوناگون (پیامک، ایمیل و ...) در سطح جامعه چه حکمی دارد؟

2- ابداع خودآگاه اذکار و دعاهایی از سوی افراد که متون آن در میان آیات و روایات دین مبین اسلام موجود نیستند چه حکمی دارد؟

3- حکم ملزم کردن افراد به ذکر تعداد خاصی از اذکار دینی و غیردینی و ارسال آن برای چند نفر دیگر چیست؟

4- وظیفه افراد در برابر الزام به ذکر تعداد خاصی از اذکار دینی و غیردینی چیست؟

5- در صورت اینکه انتشار اینگونه مطالب به واسطه شرکت یا موسسه‌ای انجام گیرد، سود احتمالی که از این بابت نصیب این موسسات می‌شود چه حکمی دارد؟

پاسخ مراجع

پاسخ آیت‌الله صافی‌گلپایگانی

بسمه تعالی

به طور کلی این پیام‌ها باید مدرک صحیح شرعی داشته باشد و در غیراین صورت ارسال آن‌ها برای دیگران جایز نیست و باید از آن‌ها جلوگیری شود.

والله العالم

پاسخ آیت‌الله نوری همدانی

بسمه تعالی

سلام علیکم

مطالبی را که به صورت فوق نوشته‌اید صحت ندارد، ولی ذکر خداوند متعال در هر حال خوب است.

پاسخ آیت‌الله مکارم شیرازی

بسمه تعالی

هیچ کدام از این امور اعتباری ندارد و سزاوار است مردم به این کارها دامن نزنند ولی هرگونه دعا و ذکر خدا و توسلات کار خوبی است.

پاسخ آیت‌الله علوی‌گرگانی

بسمه تعالی

1- اینگونه پیامک‌ها به دو صورت است.

الف: گاهی به صورت تشویق به انجام عمل خیر است بدون‌ آنکه جنبه دستوری داشته باشد و یا وعده و وعیدی در کنار آن باشد مثل ختم صلوات به نیت اولیا و ائمه(ع) که در این صورت نگارش و نشر آن مانعی ندارد.

ب: گاهی به صورت دستوری و بدون سند و مدرک معتبر است و به دنبال آن وعده و یا وعید خاصی بیان شده است که در این صورت نگارش و نشر آن صحیح نیست و اگر موجب ایجاد وحشت و ترس در عموم مردم و یا انتساب به ائمه (ع) و یا بزرگان باشد و یا موجب ترویج مطالب خرافی شود حرام است و نباید انتشار پیدا کند.

2- این عمل شرعا حرام است انتساب آن افترا به پروردگار و اهل بیت‌علیهم‌السلام است.

3- این عمل شرعا صحیح نیست و اگر مستلزم انتساب خلاف واقع به اهل بیت(ع) و یا موجب ترویج خرافات شود حرام است.

4- باید نسبت به آن بی‌توجهی کرده و آن را انتشار ندهند و نسبت به تذکر به افرادی که قصد انتشار آن را دارند کوشا باشند.

5- در صورتی که عمل غیردینی را انتشار دهند و موجب ترویج یک امر غیرحقیقی و غیرشرعی شوند، درآمد آنها از این راه حرام است.

پاسخ آیت‌الله موسوی اردبیلی

بسمه تعالی

این گونه نوشته‌ها اعتبار ندارد.

پاسخ آیت‌الله شبیری زنجانی

بسمه تعالی

1- در صورتی که مشتمل بر کذب و مفسده باشد، جایز نیست.

2- در صورتی که منتسب به متون دینی شود، جایز نیست. همچنین اگر عرف برداشت انتساب، نماید.

3 و -4 این گونه امور الزامی برای افراد نمی‌آورد.

5- در صورتی که در مقابل کار حرام باشد، اکل مال به باطل است.

پاسخ آیت‌الله سیدعزالدین حسینی زنجانی

بسمه تعالی

قبل از انقلاب و اوائل انقلاب نیز این گونه مطالب به صورت کاغذهای دست نویس و احیانا چاپی پخش می‌شد و انتشار بعضی از این پیام‌ها موجب وهن شریعت و دین می‌شود و لذا جایز نیست و هیچ گونه الزام شرعی هم در تکثیر متوجه دریافت کنندگان نیست.

والله العالم

موفقیت(جدید)

کم استرس و پراسترس ترین شغل های دنیا

با این تکنیک ها فروشنده ماهری شوید

7 اشتباه رایج از 7 میلیاردر

کی،کجا و چگونه انتقاد کنیم؟

چگونه در یک روز، اندازه یک هفته کار کنیم؟

برترین مدیران جهان دیجیتال

کارگر ساده روستایی که میلیاردر شد!

5 شغل به درد نخور که هرگز ارزش امتحان ندارند

کم استرس و پراسترس ترین شغل های دنیا

پژوهشی تازه کشف کرده است که وقتی صحبت از استرس شغلی می شود، استادان دانشگاه و پرسنل داوطلب ارتش، در دو انتهای متضاد هستند. این پژوهش کشف کرده است که استادان در شغل خود استرس کمی دارند، در حالیکه پرسنل ارتشی، پر استرس ترین کارمندان هستند.

برترین مجله اینترنتی ایران

برترین ها: پژوهشی تازه کشف کرده است که وقتی صحبت از استرس شغلی می شود، استادان دانشگاه و پرسنل داوطلب ارتش، در دو انتهای متضاد هستند. این پژوهش کشف کرده است که استادان در شغل خود استرس کمی دارند، در حالیکه پرسنل ارتشی، پر استرس ترین کارمندان هستند.

به گزارش برترین ها سایت CareerCast.com برای تهیه این لیست بیش از 200 شغل را بر اساس محیط کار، رقابت شغلی و ریسک هر کدام از این شغل ها، بررسی و درجه بندی کرده است. تونی لی، ناشر CareeCast.com، فرصت های رشد بالای میدانی و حداقل ریسک های سلامتی در محیط کار خوشایند و کم استرس، باعث می شوند که شغل استادی دانشگاه، آرزوی بسیاری از جستجوگران شغل باشد.

کم استرس ترین و پر استرس ترین شغل ها

خیاط زنان پس از استاد به عنوان کم استرس ترین شغل قرار گرفت. تکنیسین سوابق پزشکی، جواهرفروش و تکنیسین آزمایشگاه پزشکی هم توسط این سایت به عنوان کم استرس ترین حرفه ها درجه بندی شدند. شغل های کم استرس دیگر عبارتند از:

• متخصصین شنوایی سنجی

• متخصصین تغذیه

• پیرایشگر

• کتابدار

• کاربران مته و دریل

کم استرس ترین و پر استرس ترین شغل ها

شغل هایی که به همراه پرسنل ارتشی، دو تا از پر استرس ترین شغل های این لیست را تشکیل می دادند عبارتند از: داوطلبین ارتش و ژنرال ها. آتش نشانان، خلبان های هواپیمایی های بازرگانی و مدیران اجرایی روابط عمومی در بین پراسترس ترین شغل ها بودند. شغل های پراسترس دیگر عبارتند از:

• مدیران اجرایی ارشد شرکتی

• خبرنگاران عکاس

• گزارشگران روزنامه

• راننده تاکسی

افسران پلیس

با این تکنیک ها فروشنده ماهری شوید

مهم نیست در چه صنعتی مشغول به کار هستید. همیشه همه افراد موفق می دانند چگونه رفتار کنند. در پاسخ پرسشی که از بیش از 20 صاحب تجارت و مدیر موفق پرسیده شد که راز موفقیت شما چیست، همه آنها گفتند: مهارت فروش.

مهم نیست در چه صنعتی مشغول به کار هستید. همیشه همه افراد موفق می دانند چگونه رفتار کنند. در پاسخ پرسشی که از بیش از 20 صاحب تجارت و مدیر موفق پرسیده شد که راز موفقیت شما چیست، همه آنها گفتند: مهارت فروش.

آنها بدون داشتن مهارت فروش، هرگز خود را تا به این اندازه موفق – در هر زمینه ای – نمی دانستند. بیشتر مردم واژه فروش را مترادف با چاپلوسی، دستکاری و تحت فشار قرار دادن مشتری ها می دانند.

اما اگر شما به «فروش» به مفهوم منطق و بهره بری از یک تصمیم نگاه کنید، می بینید که هر فردی - صاحب کسب و کار باشد یا نباشد – به مهارت های فروش نیاز دارد. این مهارت ها شامل متقاعد کردن دیگران برای قبول یک نظر، ثابت کردن به مدیران و سرمایه گذارها که چگونه یک پروژه یا کسب و کار می تواند موفق و سودآور باشد، کمک به کارمندان برای درک کردن اینکه پروسه کاری جدید تا چه اندازه می تواند برای آنها نیز سود داشته باشد و ... می شوند.

بدون این مهارت ها موفق نخواهید بود

به طور کلی باید گفت، مهارت های فروش در واقع مهارت در برقراری ارتباط است. داشتن ارتباط قوی در هر نوع کسب و کار و تجارتی لازم است. درهیچ کاری بیشتر از فروش نمی توان اصول ارتباطات درست و مناسب را یاد گرفت.

کسب مهارت فروش به شما کمک می کند تا از نظر مالی نیز برد کنید. هر شرکتی در ابتدای کار خود به میزان فروش خود وابستگی شدید دارد.

شناخت روند فروش و چگونگی ایجاد ارتباط طولانی مدت با مشتری اصول اساسی هر کسب و کاری به شمار می روند. زمان گذاشتن برای فروش نوعی سرمایه گذاری به شمار می رود که می تواند موجب سوددهی همیشگی برای هر کاری باشد.

در ادامه تعدادی از مزایای این کار را ذکر کرده ایم:

فن مذاکره را یاد خواهید گرفت

تقریبا در همه کارها، مذاکره با مشتری، فروشنده، کارپرداز و حتی کارمندان حرف اول را می زند. فروشنده ها یاد می گیرند چگونه بدون دلسرد شدن، خوب گوش کنند، متغیرها را ارزیابی و محرک ها را شناسایی کنند، با مخالفت ها کنار بیایند و راهی برای توافق بیابند.

بدون این مهارت ها موفق نخواهید بود

هنر نزدیک شدن را یاد خواهید گرفت

پرسیدن اینکه چه می خواهید برای بسیاری افراد بسیار دشوار است. منعقد کردن یک قرارداد فروش در عین حال که هنر است، علم نیز هست. اینکه بتوانید فردی را راضی کنید تا صحبت های شما را قبول و کالای مورد نظر شما را خریداری کند، علم و هنر می خواهد. اگر می خواهید کسی را رهبری کنید باید بتوانید به او نزدیک شوید. فروشنده ها و بازاریاب های موفق و البته مدیران بزرگ به خوبی می دانند چگونه ارتباط نزدیک با افراد پیدا کنند.

پافشاری و ثبات قدم را یاد خواهید گرفت

بازاریاب و کارشناس فروش همیشه با کلمه «نه» مواجه می شود. با گذشت شما شما یاد خواهید گرفت که به «نه» به عنوان یک چالش نگاه کنید نه طرد شدن و عدم پذیرش. و همچنین یاد می گیرید در این گونه موارد چگونه قدم بعدی را بردارید.

بدون این مهارت ها موفق نخواهید بود

شما نظم شخصی را خواهید آموخت

وقتی شما در یک شرکت بزرگ کار می کنید می توانید به راحتی یک روز را به مرخصی بروید و برای آن حقوق خود را هم بگیرید. اما وقتی به صورت حق الزحمه کار می کنید، عقیده شما این خواهد بود که «اتفاق افتادن این مساله ارتباط مستقیم با من دارد.» کار کردن در بخش فروش بهترین راه برای ارتباط دادن عملکرد و پاداش است.

خویشتندار خواهید شد

کار کردن در بخش فروش بهترین درمان برای خجالتی بودن است. شما یاد می گیرید مخصوصا در مواقع بحران و سختی با اعتماد به نفس پیش بروید.

آیا هنوز این را باور ندارید؟ این طوری به قضیه نگاه کنید: هر چقدر یک موقعیت در فروش ترسناک به نظر برسد، شما باید بیشتر تلاش کنید و آن را انجام دهید. شما یاد می گیرد اعتماد به نفس داشته باشید و مهارت هایی که می آموزید به شما در بقیه کارها و حتی زندگی شخصیتان نیز کمک می کند.

بدون این مهارت ها موفق نخواهید بود

اگر شما می خواهید یک کمپانی تاسیس کنید، برنامه های کسب و کار خود را کناری بگذارید و به مدت یک یا دو سال در بخش فروش فعالیت کنید. اگر در پیشبرد اهداف شرکت خود دچار مشکل هستید نیز می توانید به طور پاره وقت کار فروش را انجام دهید. یکی از دلایل ناموفق بودن کار شما می تواند به دلیل ضعیف بودن مهارت های فروش باشد.

صاحبان کسب و کارهای موفق، بیشتر زمان خود را برای فروش صرف می کنند. پس بهتر است به دنبال یادگیری مهارت های فروش باشید. این یادگیری بزرگ ترین سرمایه برای شما در زندگی کاری و حتی گاهی شخصیتان خواهد بود.

رایج ترین اشتباهاتی که بیشتر میلیاردرها انجام داده اند چیست؟ در اینجا خطاهایی را نام برده ایم که باعث شده اند تا افراد سرشناس در مسیر پیشرفت حرفه خود تا حدی عقب‌گرد کنند و حتی بعضی از آنها به واسطه این اشتباه ها، آسیب های جبران ناپذیری متحمل شده اند.

اگر در حال تلاش برای رسیدن به موفقیت در مسیر شغل و حرفه خود هستید، مساله بسیار مهمی که باید در همین ابتدای راه به آن توجه کنید داشتن یک مشاور خوب است. کاملا طبیعی است که همه سرمایه گذارها و کمپانی های کوچک و حتی شرکت های بزرگ و حرفه ای، افراد میلیونر و میلیاردری که در کار خود موفق هستند را تحسین کنند. اما موردی که آنها به آن بی توجه هستند این است که بیشتر این افراد موفق و سرشناس نیز در راه موفقیت های خود اشتباهاتی مرتکب و از آن درس گرفته اند تا امروز به جایی رسیده اند که هستند.

7 اشتباه رایج میلیاردرها

اما، رایج ترین اشتباهاتی که بیشتر میلیاردرها انجام داده اند چیست؟ در اینجا خطاهایی را نام برده ایم که باعث شده اند تا افراد سرشناس در مسیر پیشرفت حرفه خود تا حدی عقب‌گرد کنند و حتی بعضی از آنها به واسطه این اشتباه ها، آسیب های جبران ناپذیری متحمل شده اند. تنها تفاوت آنها با بقیه افرادی که موفق نبوده اند در این است که این افراد هرگز دست از تلاش نکشیده اند و همچنان مصرانه در مسیر رسیدن به رویاها و اهداف خود با هر مشکلی مبارزه کرده اند.

اشتباه نخست – عدم تحقیق درست

گاهی اوقات، وقتی یک ایده بسیار جالب و کاربردی به ذهن شما خطور می کند و تصور می کنید یکی از بهترین ایده های ممکن است، بلافاصله برای عملی کردن آن دست به کار می شوید، غافل از اینکه باید کمی بیشتر در مورد آن تحقیق کنید. ایده تولید یک محصول یا ارائه خدمات خاص، مشخصا دو نتیجه دارد: یا کاملا موفق می شود و انقلابی در حوزه خود به وجود می آورد یا درست برعکس، به هیچ جایی نمی رسد. مهم نیست برای کاربردی کردن ایده خود تا چه اندازه هیجان دارید، باید سعی کنید بیش از هر اقدامی در مورد همه جوانب آن کار تحقیق کنید و همه احتمالات را در نظر بگیرید. این مساله به ویژه هنگامی که می خواهید پول و سرمایه هنگفتی برای تولید هزینه کنید بسیار مهم است زیرا ممکن است همه سرمایه خود را از دست بدهید.

7 اشتباه رایج میلیاردرها

هنری فورد: به طور مثال، هنری فورد یکی از میلیونرهای شناخته شده در صنعت اتومبیل است. او همیشه به عنوان فردی با کفایت و لایق شناخته می شد، کسی که از چیزهای معمولی، محصولات فوق العاده ایجاد می کند. البته این مرد بزرگ نیز اشتباهات خودش را داشته است.

یکی از بزرگ ترین و پرهزینه ترین اشتباه های فورد، ساخت شهرک صنعتی با نام «فوردلاندیا» به منظور ساخت قطعات لاستیکی خودش بود. از آنجا که او در این زمینه تخصصی نداشت به ویژه در کشور برزیل، شکست خورد. او پیش از انجام این پروژه تحقیقات لازم را انجام نداده بود و به شکست منتهی شد.

اشتباه دوم – تمرکز بر فرصت های اشتباه

تشخیص فرصت های اشتباه از انواع درست بسیار دشوار است مخصوصا اگر تجربه کافی نیز در آن زمینه نداشته باشید. ریسک پذیر بودن در دنیای تجارت بسیار مهم و کلیدی است. البته، باید خطری که می خواهید به جان بخرید را در ذهن خود سبک و سنگین کنید. همچنین باید بدانید کجا دست از تلاش بردارید. همیشه به یاد داشته باشید وقتی بیش از حد روی چیزی تمرکز می کنید که به نظر نمی رسد نتیجه ای در بر داشته باشد، حتی بعد از اینکه زیاد به آن می پردازید، ممکن است متوجه نشوید که در حال از دست دادن موقعیت ها و فرصت های بهتر هستید. بنابراین، باید در هر شرایطی و حتی وقتی روی ایده ای مشغول کار هستید نیز چشم و گوش خود را باز و فرصت های بهتر را شکار کنید.

7 اشتباه رایج میلیاردرها

وارن بافِت: نمونه بسیار خوب برای این آیتم، وارن بافِت است. او یکی از مشهورترین میلیاردرهای دنیا است. در سال 1960 میلادی، او کارخانه نساجی نیوانگلند را خریداری کرد و برای 20 سال بدون اینکه سود خاصی از آن عایدش شود، آن را اداره کرد. او متوجه نبود که بازار این کار چندان رونق ندارد.

بافِت زمانی که به اشتباه خود پی برد و آن را قبول کرد، شرکت خود را بست و وارد عرصه بیمه شد و صنایع دیگر شد که آینده بسیار خوبی برای او به ارمغان آوردند.

اشتباه سوم – عدم ارتباط با دیگران

بسیار مهم است با افرادی که با آنها کار می کنید و با نیروهای زیر دست خود، ارتباط خوبی داشته باشید. به یاد داشته باشید افرادی که برای شما کار می کنند، بهترین و ارزشمندترین سرمایه های شما هستند. مطمئن باشید بدون این افراد نمی توانید در کار خود موقف باشید. بنابراین، بسیار مهم است که رابطه خوبی با آنها داشته باشید.

7 اشتباه رایج میلیاردرها

استیو جابز: به طور مثال، بهترین نمونه برای فردی است که ارتباطات موفقی نداشته است. از آنجا که او همیشه تصور می کرد مردم باید فورا ایده ها و پیشنهادات او را درک و قبول کنند، بسیاری از افراد با استعداد را که می توانستند در آینده بسیار خوب و سریع کارها را انجام دهند، از دست می داد. وقتی نیرویی را از دست می دهید، باید زمان خود را برای استخدام نیروی جدید و آموزش او صرف کنید.

حتی میلیونرها نیز نمی توانند احساسات و صداقت افراد را بخرند.

اشتباه چهارم – کم کردن هزینه ها

اگر واقعا مجبور هستید برای سراپا نگه داشتن کسب و کار خود، هزینه هایتان را کم کنید باید به درستی همه مزایا و معایب این کار را سبک و سنگین کنید. باید توجه داشته باشید آیا این کاری که انجام می دهید واقعا ارزشش را دارد یا ممکن است به بدتر شدن اوضاع منجر شود. برخی از میلیاردرهای دنیا نیز در طول فعالیت خود چنین کاهش هزینه هایی را داشته اند.

7 اشتباه رایج میلیاردرها

رالف لورن: به طور مثال، رالف لورن، بزرگ ترین اشتباهی که مرتکب شد این بود که از کارگرهای چینی برای تهیه لباس های تیم المپیک 2012 آمریکا تحت برند خود استفاده کرد. مسلما او یونیفورم های دوخته شده را با برچسب «ساخت آمریکا» پخش می کرد و همین مساله بزرگ ترین اشتباه بود. زیرا جنجال بزرگی آفرید و باعث خشم مردم شد به طوری که مردم رالف لورن را تحریم کردند.

او در نتیجه این کار، لکه ای در برند بسیار مشهور خود یعنی پولو ایجاد کرد.

اشتباه پنجم – از دست دادن شانس

وقتی وارد یک صنعت می شوید، باید به طور مداوم در مورد آن مطالعه و تحقیق کنید و نیازهای این صنعت را بشناسید. حتی اگر محصولات یا خدمات شما بسیار خوب هستند نیز باید دنبال موقعیت ها و فرصت های بهتری در همان زمینه باشید. از همه مهم تر اینکه همیشه باید در کسب و کار خود به روز باشید و همه اختراعات و مسایل جدید مربوط به صنعت خود را به خوبی بدانید.

7 اشتباه رایج میلیاردرها

بیل گیتس: یکی از میلیونرهای بسیار مشهوری است که مرتکب چنین خطایی شده است. او می توانست موتور جست‌وجوی خود را داشته باشد اما این کار را نکرد.

هنگامی که اینترنت در ابتدای راه خود بود، مایکروسافت تصمیم گرفت به جای تولید موتور جست‌وجوی خودش روی گسترش مرورگر تمرکز کند. در نتیجه، گوگل از مایکروسافت جلو زد و در عرض مدت کوتاهی سرمایه خود را سه برابر کرد.

بیل گیتس اعتراف کرد این اشتباه او منجر به از دست رفتن میلیاردها دلار سرمایه شد.

اشتباه ششم – شکست خورده در کشف انتخاب ها

وقتی فرصت خوبی برایتان پیش می آید که می خواهید آن را به دست بیاورید، بسیار مهم است همه گزینه های دیگر را نیز به خوبی بررسی کنید. با کمی تحقیق و مطالعه می توانید کشف کنید از چه راه هایی می توان چنین موقعیتی را به فرصتی برای خود تبدیل کرد. وقتی در انجام یکی از آنها شکست خوردید، پیش از آنکه کسی این فرصت را از شما بقاپد، راه دیگر را امتحان کنید. کسی که می خواهد یک میلیاردر موفق شود باید بداند چگونه از فرصت ها و انتخاب های خود استفاده کند.

7 اشتباه رایج میلیاردرها

لری پیج: یکی از مثال های بارز این مساله است. او اعتقاد داشت سرمایه گذاری در حوزه شبکه های اجتماعی آنلاین، کار کاملا درستی است. اما زمانیکه در سال 2003 میلادی، شبکه اجتماعی Friendster را خریداری کرد، برای گسترش آن به شیوه و روش خودش، هیچ تلاشی انجام نداد.

وقتی لری به این موضوع پی برد، خیلی دیر شده بود زیرا فیس‌بوک بازار را قبضه کرده بود و هیچ کس شانس ایستادن در مقابل این سایت بزرگ اجتماعی را نداشت.

اشتباه هفتم –شهرت منفی

در هر تجارت و کسب و کاری، شهرت بسیار مهم است. تصویر عمومی شما نشان دهنده برندی است که عرضه می کنید. بنابراین، باید سعی کنید نام خوبی از خود در ذهن مردم بسازید تا آنها در مورد محصولات یا خدمات شما احساس خوب و مثبتی داشته باشند. به همین دلیل است که همیشه اتاق خبر داشتن در صنعت های مختلف بسیار ضروری است و در شناساندن شما به جامعه بسیار موثر است. بنابراین، باید بیاموزید تا پرجذبه و قوی در اذهان عمومی ظاهر شوید و از رسانه های مختلف برای شناساندن خود استفاده کنید.

7 اشتباه رایج میلیاردرها

مارک زوکربرگ: یکی از افرادی است که در این مسیر موفق نبوده است. او همیشه خودش را فردی بی تفاوت به عقیده های دیگران نشان داده است. این بزرگ ترین اشتباه زورکربرگ است. شخصیت مغرور، متکبر و از خود راضی او باعث شده است مردم به فیس‌بوک نیز چندان نگاه مثبتی نداشته باشند.

اینکه به حرف های ناامیدکننده مردم در مورد تجارت خود گوش ندهید بسیار خوب است اما بین غرور زیاد و اعتماد به نفس، نوار باریکی هست که باید هنگام ظاهر شدن در جمع، به آن توجه کنید.

کی،کجا و چگونه انتقاد کنیم؟

1- زمان

اگر نقصی در کسی مي‌بینیم باید دنبال زمان مناسبي بگردیم تا آن موضوع را برایش مطرح کنیم. زمان در انتقاد بسیار مهم است. یعنی اگر شما وقتی مخاطبتان در شرایط خستگی، گرسنگی، بی‌‌حوصلگی و عصبی قرار دارد، انتقاد را شروع کنید، مطلقا نتیجه مطلوبی نخواهید گرفت. پس شرایط روانی و عاطفی و فیزیولوژیکی در زمان انتقاد بسیار اهمیت دارد.

2- مکان

مکان در انتقاد کردن تاثیر زيادي دارد. باید بدانید در کجا انتقاد را مطرح می‌کنید. اگر مکان طرح انتقاد، مکان نامطلوبی باشد باز هم انتقاد از سازندگی، برخوردار نخواهد بود. باید به دنبال مکانی مناسب و آرام و دور از هیاهو و کم‌جمعیت بود و از نظر تربیتی بهتر است هنگام انتقاد فقط شما و مخاطبتان حضور داشته باشید. از طرف دیگر در محیط کار نباید از افراد انتقاد کرد، زیرا محل کار بخشی از ذهن افراد را به‌خاطر مسوولیت کاری و مشغله اداری درگیر کرده است.

3- چگونه انتقاد کنیم؟

درست است که ما در زمان انتقاد کردن در بخش بالغ شخصیتمان هستیم و باید منطقی و جدی باشیم، اما این موضوع هیچ منافاتی با این که گشاده‌رو باشیم و لبخندی بر لب داشته باشیم ندارد. علاوه بر این، برای تاثیرگذار کردن گفت‌وگویمان باید با طرف مقابل تماس چشمی نیز داشته باشیم. به‌طور کلی حرکات بدن و دست‌هایمان هنگام گفت‌وگو نباید شنونده را به این نتیجه برساند که از جانب ما تهدید می‌شود. سعی کنیم در انتقاد ابتدا از نکات مثبت انتقادشونده سخن بگوییم. باید مراقب نوع ادبیاتی که در انتقاد به کار می‌بریم باشیم. زبان انتقاد نباید پرخاشگرانه باشد یا چاشنی سرزنش داشته باشد. حاشیه‌پردازی هم هنگام انتقاد درست نیست. منظور از حاشیه‌پردازی این است که آن‌قدر وارد بحث‌های جانبی درباره رفتارهای یک فرد شویم که اصل قضیه که می‌خواستیم درباره‌اش تذکر بدهیم کمرنگ شود.

شرایط انتقاد کردن

انتقاد کردن باید دارای شرایط زیر باشد:

- غیرمستقیم انتقاد کنید. یعنی اگر موضوع خاصی در مخاطبتان قابل انتقاد است، مستقیما به آن موضوع اشاره نکنید و کلامتان را با همان موضوع شروع نکنید.

- انتقاد باید کلی باشد. یعنی نحوه سخن گفتن شما باید خود شما را هم دربر گیرد، به این معنا که وقتی در حال انتقاد از کسی هستید، نباید فقط به آن فرد اشاره کنید مثلا بگویید «تو نباید این کار را می‌کردی» بلکه به جای این جمله بگویید «اگر من در این شرایط بودم این کار را نمی‌کردم» یعنی همیشه روی سخنتان باید متوجه خودتان نیز باشد. انتقاد باید به صورتی مطرح شود که درواقع مخاطب حس کند خود شما هم دارای ضعف‌هایی هستید.

- در انتقاد نباید هیچ‌گاه لفظ تحقیر، کنایه و توهین‌آمیز به کار برد، بلکه بايد بسیار مهربانانه و لطیف مطرح شود. اگر صحبت‌های شما با محبتی که از ته دل برمی‌خیزد همراه باشد، مسلم بدانید بر دل مخاطبتان خواهد نشست.

- انتقاد نباید برای طرف مقابل جنبه نصیحتي پیدا کند. اگر طرف مقابل حس کند شما در حال نصیحت او هستید، به صحبت‌های شما گوش نخواهد داد و ممکن است نسبت به انتقاد شما واکنش منفی نشان دهد.

- انتقاد باید جنبه پیشنهادی داشته باشد. یعنی اگر می‌خواهید از کسی درباره چیزی انتقاد کنید، این‌گونه سخن بگویید: «آیا فکر نمی‌کنی اگر فلان کار را بکنی نتیجه بهتری خواهد داشت؟»

- انتقاد باید کوتاه و پرمعنی باشد. یعنی با کمترین جملات، بیشترین مفاهیم را منتقل كنيم.

- انتقاد باید سازنده باشد و برای رشد و تعالی شخصیت انتقادشونده صورت گیرد. هدف از انتقاد باید اصلاح رفتار نامناسب باشد نه تخریب طرف مقابل.

- همه ضعف‌های یک فرد را نباید یک‌باره به باد انتقاد گرفت، بلکه آنها را باید جداگانه مطرح کرد، و در موقعیت‌های مناسب تک‌تک به مخاطب ارايه داد تا انتقاد موثر واقع شود.

- انتقاد را نباید بی‌مقدمه آغاز کرد. باید مقدمه‌ای خوب و آرام‌بخش آماده کرد تا در ابتدای کار انعطاف‌پذیری را در طرف مقابل احساس كنيم.

- سطح فکری، شخصیت، بار علمی، جایگاه اجتماعی و حتی ظاهر فرد را در انتقاد کردن بررسی کنید و با توجه به این موارد از او انتقاد کنید. نحوه انتقاد شما از یک تاجر باید متفاوت از نحوه انتقادتان از یک استاد دانشگاه باشد. یعنی انتخاب کلمات باید انتخابی دقیق و حساب‌شده باشد و معیارهای شخصیتی این افراد را درنظر بگیرد.

متاسفانه اغلب نقدها با سرزنش کردن توام است و به همین دلیل انتقاد شنیدن از سوی همه آدم‌ها ترسناک و نگران‌کننده شده است؛ در صورتی‌که توانایی انتقاد کردن و انتقاد پذیرفتن یکی از مولفه‌های مهم مهارت‌های ارتباطی است. در جامعه‌ای که انتقاد وجود ندارد از رشد و بالندگی بی‌بهره است. انتقاد می‌تواند جلوی بحران را بگیرد، این اصل به‌ویژه در خانواده بسیار ضروری است و بر سرنوشت جامعه اثر می‌گذارد. در حقیقت انتقاد سنجش عیار انسان‌ها به شمار می‌رود.

چگونه در یک روز، اندازه یک هفته کار کنیم؟

بدن برای داشتن بالاترین عملکرد ممکن باید به صورت تناوبی انرژی مصرف کند و سپس به استراحت و بازیابی انرژی بپردازد. به یک ایده بسیار جالب علمی بپردازیم. در این شماره به مبحث مدیریت انرژی برای بهبود عملکرد می پردازیم.

بدن برای داشتن بالاترین عملکرد ممکن باید به صورت تناوبی انرژی مصرف کند و سپس به استراحت و بازیابی انرژی بپردازد. به یک ایده بسیار جالب علمی بپردازیم. در این شماره به مبحث مدیریت انرژی برای بهبود عملکرد می پردازیم.

90 دقیقه طلایی

در سال 1950 دو دانشمند بسیار معروف به نام های کلیت من و اسنیسکی در مورد خواب انسان تحقیق کردند و به این نتیجه رسیدند که خواب انسان به بازه های زمانی کوتاهتری تقسیم می شود که هر بازه زمانی حدود 90 تا 120 دقیقه است. بنتابراین فردی که فکر می کند 8 ساعت در خواب بوده، در واقع 4 یا 5 بخش 90 تا 120 دقیقه ای را خوابیده است.

بدن انسان طوری است که بین این زمان ها با کوچکترین اتفاق می تواند بیدار شود و سپس باز به خواب عیمق می رود و باز به حالت بیداری برمی گردد. بنابراین خواب فرایندی تناوبی است که در بازه های زمانی 90 تا 10 دقیقه ای تکرار می شود.

چگونه در یک روز، اندازه یک هفته کار کنیم؟ (3)

در سال 1970 یعنی 20 سال بعد دانشمندان به نتیجه بسیار جالب تری رسیدند و دریافتند که این دوره تناوبی 90 تا 120 دقیقه ای در زمان بیداری هم تکرار می شود و این آغاز یک تحول بزرگ در کشف راز کارایی و عملکرد انسانی بود.

به عبارت دیگر، وقتی بیدار هستیم زمان های بیداری ما به دوره های 90 تا 120 دقیقه ای تقسیم می شود که در آغاز هر دوره ترشح هورمونی، ضربان قلب، فعالیت مغزی و تمامی موارد در بهترین حالت ممکن خودشان هستند و بعد از حدود 60 دقیقه عملکرد شروع به کاهش می کند و زمانی می رسد که در نقطه ای بین 90 تا 120 دقیقه، بدن انسان به شدت احساس می کندن نیاز به بازیابی انرژی و استراحت دارد.

اگر ما در این شرایط، یعنی زمانی که بدن تشخیص می دهد نیاز به بازیابی و استراحت دارد کاری را ادامه بدهیم، معمولا نتیجه اضطراب شدید، عدم تمرکز، خستگی و حتی گرسنگی بی موقع خواهد بود. در این صورت عملکرد ما کاهش می یابد.

سوال مهم آن است که این بازه های زمانی در چه زمانی از روز آغاز می شوند؟ یعنی ما در چه زمانی از روز در حداکثر کارایی خود هستیم؟ آغاز این بازه زمانی دقیقا بعد از بازیابی انرژی یا استراحت مناسب است.

وقتی از خواب بیدار می شویم و یک صبحانه مقوی و مفید می خوریم، در شرایط حداکثر کارایی هستیم و می توانیم یک کار مهم و سخت را آغاز کنیم و این کار مهم و سخت نباید بیشتر از 90 دقیقه تا 120 دقیقه طول بکشد.

سوالی که بسیاری از دوستان در همایش ها می پرسند آن است که کارشان به صورتی است که نمی توانند آن را به بازه های زمانی یا 120 دقیقه تقسیم کنند، شاید هر 45 دقیقه اتفاقی می افتد که مجبور می شوند کارشان را قطع کنند. در این شرایط چه باید کرد؟ این نوع کار کردن هم امکانپذیر است اما از حداکثر ظرفیت بدن استفاده نمی شود، چون عملکرد بدن طوری است که تا حدود 60 دقیقه در اوج کارایی است و بعد از آن به تدریج افت پیدا می کند و اگر ما فعالیت خود را زودتر قطع کنیم از حداکثر کارایی خود استفاده نکرده ایم.

شارژ و مصرف باتری ها

همانطور که در شماره قبل توضیح دادیم چهار منبع انرژی داریم که باید شارژ شود. برای ساده تر شدن مطلب می توانیم فرض کنیم در بدن ما چهار باتری وجود دارد که باعث افزایش عملکرد ما می شود. اگر این چهار باتری را به شدت تخلیه کنیم باعث می شود عملکرد کاهش یابد، کارها پیش نرود و دچار ناراحتی و عصبانیت و اضطراب شویم و اگر بیش از حد این باتری ها را شارژ کنیم و استفاده نکنیم، باز کارایی ما کاهش پیدا می کند و حتی می تواند به مرگ بینجامد.

چگونه در یک روز، اندازه یک هفته کار کنیم؟ (3)

راز عملکرد بسیار بالا و خارق العاده این است که یاد بگیریم به طور مرتب هر روز این باتری ها را شارژ کنیم و سپس با فعالیت و کار جدی و متمرکز، انرژی شارژ شده را مصرف کنیم و سپس مجددا شارژ کنیم.

بسیاری از موارد در طبیعت به صورت تناوبی طراحی شده و بدن انسان هم دقیقا همین گونه است. مثلا در طبیعت فصل ها، روز و شب و ... معمولا به صورت تناوبی هستند. بسیاری از مدیران و افرادی که کارهای مهم انجام می دهند عادت ندارند به صورت تناوبی زندگی کنند، یعنی حتی در محل کارشان که حدود 8 ساعت است در زمان هایی مشخص کاملا متمرکز کار کنند و از انرژی خود حداکثر استفاده را ببرند و سپس یک استراحت مناسب داشته باشند. البته منظور از استراحت فقط این نیست که کار نکنیم. اغلب افراد دوست دارند زندگی خطی داشته باشند تا زندگی تناوبی. آنها ترجیح می دهند بصورت پیوسته کارهای خیلی طولانی و مشابهی را انجام دهند. کارایی این گونه افراد معمولا بسیار پایین است.

آرامش یا اضطراب، کدام مفیدتر است؟

بدن انسانط وری طراحی شده که اگر برای مدتی طولانی در آرامش کامل باشد یعنی از لحاظ فیزیکی، احساسی، فکری و روحیه ای حداقل انرژی را مصرف کند، عملکرد آن به شدت کاهش می یابد. ورزشکارانی که کمتر از حد لازم تمرین می کنند معمولا بعد از مدت کوتاهی عملکردشان افت می کند. وقتی دست فردی به علت شکستگی در گچ قرار می گیرد، پس از باز شدن گچ، دست توانایی قبلی را ندارد و مدتی طول می کشد تا عضله ها با حرکت و تمرین قوی تر شوند.

عکس این موضوع هم صادق است، اگر کاملا تحت فشار باشیم یعنی برای مدتی طولانی از تمام این چهار انرژی بیش از حد استفاده کنیم، عملکرد ما باز به شدت کاهش پیدا می کند. ورزشکارانی که بیش ازت حد لازم تمرین می کنند دچار خستگی شدید، بیماری، اضطراب و حتی عصبانیت می شوند. اگر ما در روز کاری معمولا عصبانی هستیم یا احساس خستگی می کنیم یا اضطراب شدیدی داریم معمولا مشکل از عدم تعادل در مصرف و بازیابی انرژی است.

کار مهمی که بسیاری از افراد به درستی انجام نمی دهند این است که بعد از انجام کار، آن را کاملا کنار بگذارند و استراحت کنند. بنابراین آرامش طولانی مدت و همچنین قرار گرفتن در شرایط پراضطراب برای بدن مضر است و کاهش عملکرد را به همراه داسد.

آیا استراحت می کنید؟

یکی از رازهای بزرگ داشتن عملکرد خارق العاده، استراحت کافی و مناسب است. با استراحت مناسب منابع انرژی ما مجددا شارژ می شوند و ما را برای انجام کار سخت بعدی – مصرف انرژی – آماده می کنند. عملکرد بسیاری از افراد پایین است، زیرا به درستی استراحت نمی کنند و در نتیجه انرژی آنها به اندازه کافی بازیابی نمی شود.

بسیاری از افراد تصور می کنند در حال استراحت هستند، در حالی که چنین نیست. ساده ترین تعریف استراحت: جدا شدن کامل از یک کار و بازیابی انرژی است. جدا شدن از یک کار، صرفا جدا شدن فیزیکی نیست. بسیاری از مدیران و کارمندان ساعت های طولانی از زمانی که در خانه هستند را به تفکر درباره کارشان می پردازند. آنها در خانه هستند ولی چون از کارشان کاملا جدا نشده اند، در حال استراحت نیستند و انرژی آنها شارژ نمی شود.

سه نوع استراحت:

فعالیت هایی که برای استراحت خود انتخاب می کنیم به سه دسته تقسیم می شوند. ما به سه نوع استراحت نیاز داریک استراحت روزانه، استراحت هفتگی و استراحت فصلی.

استراحت روزانه

بدن ما هر 90 دقیقه یک بار به استراحت و بازیابی انرژی نیاز دارد. در افراد مختلف این زمان ممکن است کمی طولانی تر یا کوتاه تر باشد. اگر فردی برای کنکور درس می خواند نمی تواند 3 ساعت متوالی درس بخواند و بازده مناسبی داشته باشد.

می توانیم در محل کارمان حداقل 10 تا 15 مورد پیدا کنیم که بعد از 90 تا 120 دقیقه کار شدید بتوانیم در چند دقیقه به استراحت و بازیابی انرژی بپردازیم. در فصل های بعد به روش های مختلف بازیابی انرژی می پردازیم. مثلا شنیدن موسیقی لذتبخش، نگهداری از یک گیاه و ...

چگونه در یک روز، اندازه یک هفته کار کنیم؟ (3)

استراحت هفتگی

برای داشتن عملکرد مناسب باید یک روز کامل در هفته را به تفریح و استراحت اختصاص دهیم. شاید بهترین روز برای این کار جمعه نباشد. اگر یک روز کامل یا حتی نصف روز در اواسط هفته از کار و محیط کاری کاملا جدا شویم، در روزهای دیگر عملکرد بسیار بهتری خواهیم داشت.

اگر مدیر هستید بررسی کنید که آیا چنین امکانی وجود دارد که یک روز در وسط هفته را به استراحت و تفریح اختصاص دهید. همچنین اگر کارمند هستید می توانید عملکرد خود را افزایش دهید و به عنوان پاداش، درخواست مرخصی در وسط هفته را داشته باشید.

در استراحت هفتگی معمولا می توان به تفریحات وقت گیرتر و بزرگ تر پرداخت. مثلا رفتن به استخر شنا، کوه پیمایی یا حتی استراحت در خانه و خواندن کتاب.

چگونه در یک روز، اندازه یک هفته کار کنیم؟ (3)

استراحت فصلی

برای پیشبرد اهداف بزرگ تر بهتر است در هر فصل، یک هفته کامل را به استراحت و تفریح بپردازیم. در این فرصت می توانیم به مسافرت های بزرگ تر برویم یا از مکان های مختلف و موزه ها دیدن کنیم.

استراحت به برنامه ریزی و هماهنگی نیاز دارد. شاید بتوانیم در ابتدای سال یا ابتدای هر فصل وقتی را به برنامه ریزی استراحت خود اختصاص دهیم. یعنی از قبل مشخص کنیم که مثلا در فصل بهار، کدام هفته را به استراحت اختصاص خواهیم داد.

همچنین برای استراحت هفتگی خود از قبل برنامه ریزی کنید. اگر برای روز استراحت خود برنامه لذتبخش و مفرحی را در نظر نگیرید، روز به اتمام خواهد رسید و از آن استفاده کافی نخواهید کرد.

پیشنهاد می کنیم دفترچه ای تهیه کرده و هر گاه ایده جالبی برای تفریح و استراحت به ذهنتان رسید در آن دفترچه یادداشت کنید. علاقه های شخصی افراد متفاوت است. بنابراین باید ببینیم کارهای مورد علاقه ما که بازیابی انرژی محسوب می شود کدامند. بهتر است حوزه علاقمندی های خود را افزایش دهیم. مثلا شاید به عکاسی در طبیعت علاقمندیم ولی تا به حال برای آن وقت اختصاص نداده ایم. با یادگیری و افزایش مهارت در این زمینه، لذت ما از این تفریح بیشتر خواهد شد.

برترین مدیران جهان دیجیتال

مدیران صنعت تکنولوژی در شرایط خوبی قرار دارند. اغلب مدیران شرکت‌های بزرگ تکنولوژی بعد از سال‌ها کار در این صنعت و ایجاد تحولات بزرگ در آن توانسته‌اند همراه با شرکت‌های‌شان به موفقیت رسیده و شاهد سودآوری و افزایش سرمایه خودشان باشند.

دنیای اقتصاد: مدیریت کار ساده‌ای نیست و موفقیت در آن هم نمی‌تواند تصادفی باشد. در واقع اصلا اتفاقی نیست که اغلب مدیران بزرگ با عملکرد و تلاش طولانی مدت، به دنبال نتایج و موفقیت‌های مالی کوتاه‌مدت هستند. آنها انگیزه کافی برای انجام این کار دارند. آنها اهداف خودشان را به صورت کوتاه‌مدت انتخاب می‌کنند و تحلیلگران بازار سهام، سهامداران شرکت و حتی اعضای هیات‌مدیره هم آنها را بر اساس این اهداف کوتاه‌مدت ارزیابی می‌کنند.

این مدیران بزرگ تمایلی به تغییر این استراتژی موفق ندارند و هر چه در این راه موفق‌تر باشند، می‌توانند به رهبران تاثیرگذار صنعت و تجارت خودشان تبدیل بشوند. این مدیران می‌توانند تحولات بزرگ و مهمی در صنایع مختلف ایجاد کرده و پیشرو باشند.

درست به همین دلیل هم مجله معتبرHarvard Business Review از پنج سال پیش یک پروژه جهانی را برای دنبال کردن این چالش‌های مدیریتی و انتخاب و معرفی برترین مدیران جهان آغاز کرده است و دنبال می‌کند.

در این بررسی، مدیران تنها براساس گفته‌های افراد خاص و عملکرد سال‌های گذشته مورد ارزیابی قرار نگرفته و نظر اعضای هیات‌مدیره، مدیران و مشاوران شرکت و حتی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان رشته‌های مدیریتی هم درباره این مدیران مورد بررسی در نظر گرفته می‌شود. خلاقیت این مدیران و میزان تاثیرگذاری آنها بر صنایع مختلف هم اهمیت زیادی دارد.

برترین مدیران جهان دیجیتال

سه سال پیش این مجله با بررسی حدود دو هزار نفر از بزرگترین مدیران جهان فهرست صد نفره از برترین مدیران دنیا از نظر عملکرد کاری را انتخاب و معرفی کرد.

حالا مجله Harvard Business Review یک بار دیگر فهرستی از صد مدیر برتر جهان از نظر عملکرد کاری را منتشر کرده است که نه‌تنها از نظر مالی خود و شرکت را به جایگاه خوبی رسانده‌اند، بلکه از نظر اجتماعی هم جایگاه مقبولی در میان افراد دارند.

در این فهرست صد نفره، مدیران تکنولوژی‌ها تعداد زیادی از جایگاه‌های برتر را در اختیار دارند و این نشان می‌دهد که مدیران این صنعت در سال‌های اخیر عملکرد خوب و تاثیرگذاری داشته‌اند.

از طرفی در این بررسی جایگاه خاصی برای مدیرانی در نظر گرفته شده است که سرمایه و دارایی‌هایشان را خودشان و از طریق فعالیت در حوزه کاری‌شان به دست آورده‌اند.

از این نظر هم مدیران صنعت تکنولوژی در شرایط خوبی قرار دارند. اغلب مدیران شرکت‌های بزرگ تکنولوژی بعد از سال‌ها کار در این صنعت و ایجاد تحولات بزرگ در آن توانسته‌اند همراه با شرکت‌های‌شان به موفقیت رسیده و شاهد سودآوری و افزایش سرمایه خودشان باشند.

استیو جابز بهترین مدیر دو دهه گذشته جهان

در فهرست برترین مدیران جهان از نظر عملکرد کاری، همه این مدیران به طور متوسط شاهد بازگشت سرمایه 1385 درصدی از محل فروش سهام شرکت‌شان بوده‌اند و همچنین میزان ارزش بازار شرکت خودشان را به طور متوسط تا حدود 40 میلیارد دلار افزایش داده‌اند.

تفاوت میان مدیران بالایی جدول با مدیران در جایگاه‌های پایین‌تر بسیار کم است.

با این اوصاف تعجبی ندارد که مانند فهرست سال 2010 یک بار دیگر «استیو جابز» به‌عنوان برترین مدیرعامل جهان از نظر عملکرد دوران کاری‌اش انتخاب شود.

در واقع تحلیلگران معتقدند که او هفده سال متوالی این عنوان را در اختیار داشته است. در فاصله سال‌های 1997 تا 2011 میزان ارزش بازار شرکت اپل به مدیریت جابز افزایش 359 میلیارد دلاری داشته است.

در همین مدت میزان بازگشت سرمایه این شرکت از محل فروش سهام هم با متوسط نرخ رشد سالانه 35 درصدی رشد کرده است. تمام اینها همراه با ویژگی‌های دیگری، استیو جابز را برای مدت‌های طولانی به یک مدیر مثال زدنی و تاثیر گذار در سطح جهان تبدیل کرد. او تا لحظه مرگش سعی کرد خلاقیت و نوآوری را در روند کارش حفظ کند.

رقیب جابز در این فهرست یکی دیگر از مدیران برتر صنعت تکنولوژی است.

«جف بزوس» در فهرست امسال با پنج رتبه صعود به جایگاه دوم رسیده است تا رقابت نزدیکتری را با اسطوره محبوب دنیای تکنولوژی تجربه کند. مدیرعامل Amazon.com در مدت فعالیتش در این سمت شاهد بازگشت سرمایه 12266 درصدی شرکتش از محل فروش سهام بوده و باعث افزایش ارزش بازار این شرکت تا 111 میلیارد دلار هم شده است.

در سال‌های اخیر این شرکت با پشتکار بزوس سعی کرده است تا وارد حوزه‌های جدیدی مانند سرویس‌های رایانش ابری بشود و همچنین روی حوزه‌های کاری قبلی خودش متمرکز بماند. جالب اینکه در این سال‌ها میزان درآمد سالانه این شرکت هیچ نشانی از کاهش را با خودش نداشته است تا جایی که فروش سالانه Amazon در سال 2011 با افزایش 40 درصدی همراه بوده است.

مگ وایتمن؛ برترین مدیرعامل زن دنیا

گویا همچنان قرار است عنوان ترین‌ها همچنان در اختیار مدیران صنعت تکنولوژی باشد. در این رتبه‌بندی «مگ وایتمن» مدیرعامل و ريیس هیات‌مدیره شرکت بزرگ HP عنوان برترین مدیرعامل زن جهان را در اختیار گرفته است. عملکرد کاری خوب و تاثیرگذار او در فاصله سال‌های 1998 تا 2008 در شرکت eBay باعث شد تا رتبه نهم را در فهرست امسال به خودش اختصاص بدهد. بد نیست بدانید که از میان این صد مدیرعامل برتر جهان تنها 9/1 درصد زن هستند.

eBay در مدت مدیریت وایتمن شاهد بازگشت سرمایه 1368 درصدی از محل فروش سهام این شرکت بوده است و سرمایه بازار آن تا بیش از 40 میلیارد دلار افزایش پیدا کرده است.

زمانی که او در سال 1998 مدیریت شرکت eBay را به عهده گرفت این شرکت با 30 نفر کارمند درآمد سالانه 4 میلیون دلاری داشت و زمانی که او در سال 2008 از این شرکت به مقصد شرکت HP می‌رفت، eBay با بیش از 15 هزار نفر کارمند درآمد سالانه 8 میلیارد دلاری داشت. او همچنین سابقه مدیریت شرکت بزرگ Walt Disney به عنوان معاون بخش برنامه‌ریزی استراتژیک در دهه 1980 را هم دارد و در دهه 1990 در شرکت DreamWorks هم فعالیت کرده است. مگ وایتمن در حال حاضر چهارمین زن ثروتمند ایالت کالیفرنیا است و در سال 2009 هم برای انتخابات فرماندار کالیفرنیا کاندید شد.

مرد اول دنیای تجارت را بشناسید

طبق عادت هر ساله، مجله فوربس برترین و بدترین‌ها را معرفی می‌کند، حال این برترین‌ها در صنعت، تجارت یا اقتصاد باشند یا بدترین‌ها در مدیریت، سهام یا بازارهای سرمایه. مجله فوربس، موریس چانگ 81 ساله را به عنون برترین مرد سرمایه‌گذار و تاجر سال 2012 میلادی انتخاب کرد.

دنیای اقتصاد: مجله فوربس، موریس چانگ 81 ساله را به عنون برترین مرد سرمایه‌گذار و تاجر سال 2012 میلادی انتخاب کرد.

به گزارش سنا، طبق عادت هر ساله، مجله فوربس برترین و بدترین‌ها را معرفی می‌کند، حال این برترین‌ها در صنعت، تجارت یا اقتصاد باشند یا بدترین‌ها در مدیریت، سهام یا بازارهای سرمایه.

این بار، فوربس برترین مرد سرمایه‌گذار و تاجر سال 2012 را معرفی کرده است. اما این مرد نه وارن بافت است، نه بیل گیتس، نه کارلوس اسلیم یا موکش آمبانی هندی.

موریس چانگ، متولد 10 جولای سال 1931، پیرمردی 81 ساله است که شاید لفظ پیر برای روحیه اقتصادی وی مناسب نباشد.

برترین مرد دنیای تجارت را بشناسید

چانگ، مدیرعامل و بنیان‌گذار و در واقع پدر شرکت صنایع نیمه‌هادی تایوان (TSMC) بزرگ‌ترین تولیدکننده مستقل و تخصصی محصولات نیمه هادی در دنیا است. دفتر مرکزی این شرکت در پارک فناوری شهر شینژو تایوان قرار دارد. این شرکت، سازنده بسیاری از محصولات نیمه هادی و سیلیکونی دنیا است به گونه‌ای که بیشتر تراشه‌های غیراینتلی دنیا از جمله ای‌ام‌دی در این کارخانه به مرحله تولید می‌رسند.

چانگ در شهر نینگبو در استان ژیچیانگ در چین متولد شد و در اوایل سال‌های جوانی قصد داشت با ادامه مسیر زندگی خود، یک نویسنده موفق شود که پدر وی که یکی از کارمندان برجسته دولت بود مانع ادامه تحصیل پسر در رشته‌های هنری شد.

در سال 1948 میلادی، هنگامی که چین در میانه جنگ جهانی بود خانواده چانگ به هنگ‌کنگ نقل مکان کردند و در سال بعد، برای ادامه تحصیل فرزند خود، موریس، در دانشگاه هاروارد، وارد آمریکا شدند.

به این ترتیب موریس، توانست در موسسه تکنولوژی ماساچوست موفق به کسب مدرک لیسانس علوم و فوق لیسانس در این رشته در دانشگاه مهندسی مکانیک شود.

وی پس از مردودی در آزمون دکترا به فکر پیداکردن شغل مناسب افتاد و به این نحو بود که وارد شرکت نیمه هادی سیلوانیا شد و به مدت سه سال در این شرکت مسغول به کار شد.

اما این کار نیز رضایت وی را جلب نکرد و در سال 1958 به شرکت Texas Instrument وارد شد و پس از سه سال کار طاقت فرسا در این شرکت به سمت مدیریت آی تی این شرکت منصوب شد و توانست با کمک این شرکت در آزمون دکترا شرکت کرده و مدرک خود را از دانشگاه استنفورد اخذ کند.

برترین مرد دنیای تجارت را بشناسید

در مدت 25 سالی که چانگ، در این شرکت خدمت کرد، رتبه وی به معاون شرکت در زمینه صنعت نیمه هادی جهان ارتقا یافت و پس از آن بود که این شرکت را برای کسب سمت‌های بالاتر ترک گفت. در همین شرايط بود که دولت تایوان وی را برای مدیریت موسسه تحقیقات تکنولوژی ITRI انتخاب کرد و به این ترتیب وی با رشد صنعت تکنولوژی در این کشور توانست به تنهایی شرکت TSMC را تاسیس کند.

سال 2005 میلادی وی در سن 74 سالگی اعلام بازنشستگی کرد، سالی که بازارهای جهان، از یک بحران بزرگ عبور کرده بودند و شرکت TSMC را به عنوان یک رهبر و پیشرو برای صنعت الکترونیک می‌شناختند.

تا قبل از دهه 1980 میلادی، تولیدکنندگان قطعات کامپیوتری و رادیو تمام تلاش خود را برای ساخت قطعه‌های مزبور می‌کردند و حتی گاهی با مبالغی بسیار زیاد تن به ساخت قطعات می‌دادند تا بتوانند در بازار زنده بمانند.

اما در اواسط دهه 1980 شرکت‌ها با یک پدیده رو به رو شدند و در این بین، شرکتی تایوانی به آنها معرفی شد که توانستند قطعات یا ابزارآلات خود را از آن شرکت تهیه کنند. این موقعیت یک مانع عظیم مالی را از پیش روی شرکت‌ها بر می‌داشت تا بتوانند با هزینه‌های کمتر و خلاقیت بیشتر از بازار بهره ببرند.

این استقبال از شرکت تایوانی TSMC حتی نظر شرکت فیلیپس و AMD را هم جلب کرد.

برترین مرد دنیای تجارت را بشناسید

در اوایل سال 2001، مجله فوربس، چانگ را مدیری معرفی کرد که متولد چین است، در رشته MIT از دانشگاه استنفورد آمریکا فارغ التحصیل شده است، زبان انگلیسی را با لهجه ای جنوبی صحبت می‌کند و با انتشار عکس وی در روی جلد مجله و با معرفی نقش شرکت TSMC در صنعت، وی را «کاتالیزور» معرفی کرد. در همین سال بود که چانگ، سمت مدیر عاملی را به ریک تیسای داد.

چانگ، مدیرعاملی موفق برای TSMC نامیده می‌شود که تنها يك درصد از سهام این شرکت را دارا است و همیشه نگران آینده این شرکت بود.

به همین علت بود که وی نتوانست شاهد سقوط شرکت در دوران مدیریت تیسای باشد و دوباره سکان کشتی TSMC را به دست گرفت.

با ورود وی، شرکت دوباره با مسیر رشد رو‌به‌رو شد و سهام آن در بازار آمریکا به دهمین سال افزایش رسید و سود سال 2012 آن به رکوردی باورنکردنی دست یافت.

گزارش سه ماهه این شرکت از افزایش 62 درصدی سود تا سقف 7/1 میلیارد دلار خبر می‌داد و همین امر، چانگ را بهترین مرد دنیای تجارت در سال 2012 معرفی کرد.

این شرکت درآمدی بالغ بر 13 میلیارد و 982 میلیون دلار در سال 2010 داشته است و سود خالص در سال 2010 بالغ بر 5 میلیارد و 552 میلیون دلار بوده است.

TSMCبا 35 هزار کارمند سالانه 14 میلیارد دلار فروش را به ثبت می‌رساند، سهام آن در بورس نیویورک و بورس تایوان معامله می‌شود و در آخرین روز معاملاتی هر سهم آن 16 دلار و 93 سنت به فروش رفت.

«از فقر و نداری از شیراز به این روستا امدم، یکی از اهالی روستا خانه ای کوچک به من داد که زن و بچه ام بی سرپناه نباشد (شغلم کارگری بود و دست فروشی به زحمت روز ۳ الی ۴ هزارتومان درآمد داشتم. به شب دو المانی که به منطقه ما آمده بودند به خاطر خرابی موتورشان به خانه من آمدند و من ان شب با امکانات کم از آنها پذیرایی کردم.

به گزارش ایران ویج به نقل از بویرنیوز ، در حین تکمیل رساله دوره کارشناسی ارشد به توصیه استاد راهنمایم (دکتر رنجبر گروه ایراشناسی دانشگاه شیراز) به روستای «امامزاده بزم» از توابع شهرستان “بوانات” رفتم. البته قبل از این سفر از طریق رسانه ها و مطبوعات از خلاقیت این شخص روستایی اطلاعاتی داشتم ولی شنیدن کی بود مانند دیدن!

غروب یک روز بهاری درب خانه برزگر را صدا درآوردم و در پشت گوشی ناباورانه این جمله راشنیدم:«اتاق ها همه پر شده باید قبلا هماهنگی می کردید»! خواهش و تمنا بالاخره جواب داد و پسر بچه ای درب را باز کرد سراغ عباس برزگر را گرفتم و او را در حالی که در مزرعه کشاورزی اش در حال کار بود یافتم. بعد از خوش و بش از او سوال کردم که چه شد به فکر این کار افتادی او چنین جواب داد:

«از فقر و نداری از شیراز به این روستا امدم، یکی از اهالی روستا خانه ای کوچک به من داد که زن و بچه ام بی سرپناه نباشد (شغلم کارگری بود و دست فروشی به زحمت روز ۳ الی ۴ هزارتومان درآمد داشتم. به شب دو المانی که به منطقه ما آمده بودند به خاطر خرابی موتورشان به خانه من آمدند و من ان شب با امکانات کم از آنها پذیرایی کردم. بعد ازمدتها چند نفر خارجی به روستای ما امدند و مستقیما سراغ من را گرفتند و معلوم شد که دو نفر قبلی خاطرات و تصاویری که از زندگی روستای مارا داشتند را در اختیار این گردشگران قرارداده بودند، آنها آن روز ۲۰۰ هزارتومن به من دادند و آن معادل پنج ماه کارگری من بود. کم کم تبلیغاتی که گردشگران خارجی در ماهواره و اینترنت کردند باعث شد که روستای ما جهانی شود بعد از مدتی استقبال و بازدید از روستای ما طوری شد که گردشگران اروپایی باید تا مدتها در روستای ما می ماندند چون امکانات من جوابگوی انها نبود.

اقای برزگر در جواب سوال بنده که چه چیز باعث شد که کار شما در اندک زمانی جهانی و مورد توجه گردشگران قرار گیرد گفت :«کشورهای خارجی خصوصا اروپا و امریکا عاشق فرهنگ و آداب و رسوم و به طور کلی سبک زندگی ایرانی ها هستند، چون فرهنگ ما در دنیا بی نظیر است در روستا همه چیز طبیعی ساده و بی ریا است ، به طوری که گردشگران اروپایی حاضرند شبی یک میلیون تومان برای خانه های خشتی روستای ما بپردازند، من تاکنون به ۱۸ کشور خارجی رفته ام حتی سازمان جهانی گردشگری به فرزندان خردسال من دکترای افتخاری گردشگری داده است و نام بنده به عنوان نماینده روستاییان و عشایر جهان ثبت شده است بعضی موقع درآمد من تا ماهی ۱۰۰۰۰۰۰۰۰ میلیون تومان نیز بوده است.

روز بعد در حالی که از روستای کویری امام زاده بزم به سمت یاسوج می امدم تمام فکر و ذهنم در میان طبیعت بکر زیبای روستاهای بی نظیری ماند:کریک، مارین، کره، کوخدان، زی زی، چیتاب، چشمه چنار، دژکوه،… غوطه ور بود و با خود می گفتم : آیا گردشگری روستایی استان ما منتظر اتفاق شانسی مثل امامزاده بزم است یا برنامه ریزی و تدبیر مدیران ؟! تصاویر ذیل خود زبان گویای این اتفاق شیرین است.

مشاغلی که انرژی و زمان زیادی مصرف می کنند و حقوق پایینی دارند، حتی برای یک مرتبه هم ارزش امتحان کردن ندارند. در این مطلب 5 شغلی را نام برده ایم که بهتر است دست از آنها بکشید و به مشاغل جایگزینی که نام برده ایم مشغول شوید.

مشاغلی که انرژی و زمان زیادی مصرف می کنند و حقوق پایینی دارند، حتی برای یک مرتبه هم ارزش امتحان کردن ندارند. بنابراین پیش از اشتغال به آنها حتما به این مسایل توجه داشته باشید.

همه ما موقعیت این را نداریم تا هنرپیشه، خواننده یا مدل شویم. بیشتر ما مجبور هستیم صبح زود از خواب بیدار شویم و سرکار برویم. اما به این معنا نیست که باید شغل سخت و سطح پایین برای خود انتخاب کنیم. طیف گسترده ای از انواع کار وجود دارد که حقوق های مناسب، امکان پیشرفت و موقعیت های خوبی دارند. اگر شما به توانایی ها و ضعف های خود آگاه باشید می توانید از آنها در جهت درست استفاده کنید.

در این مطلب 5 شغلی را نام برده ایم که بهتر است دست از آنها بکشید و به مشاغل جایگزینی که نام برده ایم مشغول شوید.

1. شغلی که باید از آن اجتناب کنید : فروشنده تلفنی

شاید تصور کنید چانه گرمی دارید و می توانید از این توانایی در جهت پول درآوردن استفاده کنید اما این کار به آن آسانی که تصور می کنید نیست.

5 شغلی که هرگز ارزش امتحان ندارند

تعریف این شغل: دریافت تماس های ناخواسته برای بیشتر افراد ناخوشایند است. فروشنده تلفنی باید با غریبه ها تماس بگیرد و از آنها بخواهد کالایی را سفارش دهند و برای خرید آن پولی را هزینه کنند. مطمئن باشید این مساله برای مردم خوشایند نیست و آنها تمایل دارند تا هرگز تماسی از طرف شما نداشته باشند.

اگر از تعریف این شغل خوشتان نیامده است باید بدانید که واقعیت بسیار بدتر از این است. این کار هیچ پیشرفت و آینده مثبت و حتی موقعیت اجتماعی خوبی ندارد. میانگین حقوق و پورسانت های پرداختی آن نیز بسیار پایین است.

در عوض چه شغلی انتخاب کنید: کارشناس روابط عمومی

اگر احساس می کنید انسان خوش صحبتی هستید و روابط اجتماعی خوبی دارید به جای فروشنده تلفنی شدن می توانید به عنوان کارشناس روابط عمومی مشغول به کار شوید. در این کار باید اطلاعیه های رسمی و آگهی ها رسانه ای عمومی برای جلب نظر مثبت مردم به شرکت و محصولاتی که برای آن کار می کنید، بنویسید. این شغل آینده خوبی دارد و در چند سال گذشته پیشرفت خوبی در جوامع مختلف داشته است. حقوق این شغل نیز دوبرابر بیشتر از کارشناس فروش بودن است.

برای به دست آوردن این شغل باید مدارک کارشناسی در رشته های روزنامه نگاری، روابط عمومی، ارتباطات، تجارت یا زبان انگلیسی داشته باشید.

2. شغلی که باید از آن اجتناب کنید: دستفروش دوره گرد

کار کردن به عنوان فروشنده دوره گرد و فردی که برای فروش محصول خود خانه به خانه می رود، بدترین کاری است که می توانید برای خود انتخاب کنید. افرادی که این کار را انجام می دهند بیشتر مواقع با درهای بسته روبه رو می شوند تا مشتری های خوشحال و راغب.

5 شغلی که هرگز ارزش امتحان ندارند

تعریف این شغل: در این شغل سطح پایین باید خانه به خانه بروید و در خانه ها را بزنید یا در گوشه خیابان بساط کنید تا محصولات خود را به مردم رهگذر بفروشید. چانه زدن با مردم و سرراه مردم ایستادن برای فروش محصول چیزی نیست که برازنده شما باشد. این کاری است که باید ساعت های زیادی را با سختی کار کنید و در انتها کمترین پول ممکن نصیب شما بشود. در آمد این کار خوب نیست. اگر فروشندگی را دوست دارید بهتر است به دنبال یک کار ثابت بروید.

از همه مهم تر اینکه این شغل هیچ پیشرفت و آینده ای ندارد .

در عوض چه شغلی انتخاب کنید: مدیر منابع انسانی

به جای اینکه خانه به خانه بروید، اتاق به اتاق بروید اما این بار نه برای فروش محصول بلکه به عنوان مدیر منابع انسانی. هدف از این شغل جذب نیروهای جدید، استخدام نیروهای با استعداد و حل مشکلات داخلی است. میانگین درآمد آن نیز بد نیست و پیشرفت و موقعیت اجتماعی بیشتر از فروشنده دوره گرد بودن دارد. البته برای این شغل باید لیسانس منابع انسانی یا مدیریت بازرگانی داشته باشید.

3. شغلی که باید از آن اجتناب کنید: کارمند اداره پست

دریافت نامه و کارت پستال بسیار هیجان انگیز است اما چه احساسی دارد اگر هر روز مجبور باشید نامه هایی که هیچ گاه تمامی ندارند را مرتب و دسته بندی کنید؟ اگر شما هم باور دارید این کار هیچ هیجان و انرژی مثبتی ندارد، بنابراین بهتر است هرگز آن را در فهرست مشاغل دلخواه خود قرار ندهید.

5 شغلی که هرگز ارزش امتحان ندارند

تعریف این شغل: امیدواریم که انجام کار تکراری را دوست داشته باشید. این کار بسیار یکنواخت و ملالت آور است. کارمند پست باید همیشه نامه ها و بسته های دریافتی را دسته بندی، بیمه و مرتب کند. این کار هیچ جای پیشرفتی هم ندارد مگر اینکه سوپروایزر شوید.

در این زمانه، بیشتر ارتباطات الکترونیک هستند و خدمات پستی امنیت چندانی هم ندارد زیرا ممکن است بعد از چند سال به طور کل این شغل از بین برود.

در عوض چه شغلی انتخاب کنید: تکنسین ثبت پزشکی و اطلاعات سلامتی

تکنسین ثبت پزشکی و اطلاعات سلامتی، شغل پویا و ادامه داری است. کارگرها پیر می شوند و به مراقبت نیاز دارند، شرکت های بیمه دوست دارن هزینه پرداخت کنند و داروخانه داشتن شغل بزرگی است. همه این مشاغل حول یک محور می چرخند. بنابراین کارهایی که به مراقبت های پزشکی یا فروش لوازم پزشکی و درمانی مرتبط است، بسیار خوب هستند.

برای قدم گذاشتن در این کار باید مدرک معتبر در زمینه فناوری اطلاعات پزشکی داشته باشید.

4. شغلی که باید از آن اجتناب کنید: متصدی پذیرش

به عنوان متصدی پذیرش باید به طور خسته کننده و ناراحت کننده در تعامل با افراد مختلف باشید.

5 شغلی که هرگز ارزش امتحان ندارند

تعریف این شغل: آیا دوست دارید تماس های تلفنی خود را انتخاب شده پاسخ دهید؟ به عنوان متصدی پذیرش نمی توانید این کار را انجام دهید. در این شغل مجبور هستید همه تماس ها را پاسخ دهید، پیغام ها را بنویسید و با ویزیتورهای شرکت های مختلف در تماس باشید.

اگر حتی بتوانید هر ساعت به طور ملالت باری لبخند هم بزنید، اما باید بدانید گذشت زمان در این شغل بسیار کند صورت می گیرد و همیشه نخستین نفری هستید که مورد انتقاد قرار می گیرد. این شغل حقوق بالایی نیز ندارد و نمی توان روی آینده آن حساب باز کرد.

در عوض چه شغلی انتخاب کنید: مدیر اجرایی

افرادی که تصور می کنند زاده شده اند تا کارهای پذیرشی انجام دهند می توانند به مشاغل اداری، مدیر دفتر یا مدیر اجرایی هم فکر کنند. با صرف کمی هزینه و وقت برای آموزش دیدن در این زمینه می توانید در پست های مدیریتی اداره ها مشغول به کار شوید. مدیر اجرایی حقوق بیشتری از منشی و متصدی پذیرش دارد. در این شغل باید کارهایی همچون خرید ملزومات دفتر، نظارت بر کار کارمندان اجرایی، بودجه بندی هزینه ها و نظارت بر امکانات شرکت را انجام دهید.

باید بدانید شرکت های مختلف مدارک مختلفی را نیز برای این شغل در نظر دارند. به طور مثال، برخی از شرکت ها برای مدیر اجرایی به کارشناسی های مهندسی یا مدیریت بازرگانی نیاز دارند. بعضی ها نیز مدارک دیپلم دبیرستان را نیز برای تصدی این شغل قبل می کنند.

5. شغلی که باید از آن اجتناب کنید: چوب بر

شاید تصور کنید چوب بر بودن و قطع درختان کار آسانی است اما این کار به دلیل حقوق بسیار کم و خطراتی که دارد، به هیچ وجه ارزش انتخاب به عنوان شغل ثابت را ندارد.

5 شغلی که هرگز ارزش امتحان ندارند

تعریف این شغل: این شغل را می توانید بدون داشتن هیچ مدرک تحصیلی هم به دست بیاورید. چوب بری شغلی است که در نتیجه تجربه به دست می آید و به اصطلاح در طول کار باید آن را یاد گرفت. اما در نظر داشته باشید، محل کار شما جنگل است و باید زیر گرمای آفتاب یا باران کار کنید. این شغل آینده روشن و هیچ گونه پیشرفتی ندارد. در این کار باید قطعات بزرگ را در قبال کمترین دستمزد بلند و جابه جا کنید.

انتخاب این شغل به هیچ عنوان منطقی نیست. فقط در مواقعی که هیچ شغل دیگری برای انتخاب وجود ندارد باید به این کار روی آورد.

در عوض چه شغلی انتخاب کنید: مدیر ساخت

اگر نمی توانید کار اداری انجام دهید و همه روز خود را در اداره و پشت میز سپری کنید، می توانید شغلی همچون مدیر ساخت و ساز را انتخاب کنید. در این شغل برای نظارت بر ساخت پروژه های ساختمان های صنعتی، تجاری یا مسکونی با مهندسین و معمارهای مختلف در ارتباط هستید. این کار آینده بسیار خوب و حقوق مناسبی دارد.

البته مدیر ساخت باید حتما لیسانس مهندسی، معماری، مدیریت ساختمانی یا مهندسی ساختمان داشته باشد. علاوه بر آن، باید چندین سال نیز در حوزه ساخت و ساز تجربه کاری داشته باشید تا بتوانید مدیریت این شغل را به عهده بگیرید.

ورود اقایان ممنوع(جدید)

نویسنده

نامه‌ای به رییس مرکز امور زنان

موافقت نمایندگان با دوفوریت افزایش مدت مرخصی زایمان

به جای مهریه‌های بی تضمین، راه‌های بهتری انتخاب کنیم

زنان، قربانیان اصلی فضای سایبری‌اند

نگاهی کوتاه به فیلم «گهواره‌ای برای مادر»

نگاهی به فیلم سینمایی «رسوایی»

تبصره ممنوعیت خروج دختران مجرد را حذف کنید

زوجه می‌تواند

از فیسبوک برای دزدیدن و تجارت دختران اندونزیایی استفاده می‌شود

به جرم دختر بودن

رایج ترین شغل بانوان در سال 2013 همچون دهه 50!

گزارش و تصویر درباره تنها بانوی غواص غارنورد ایران

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

مقدمه:

سلام. از اونجايي كه هر جايي كه تابلوي ورود آقايان ممنوع نصب شده ,اولين

افرادي كه وارد مي شن آقايون هستند,به شما آقايون محترم ورود به اين بخش

رو خوش آمد مي گم!

(خانم ها كه خودشون صاحب خونه اند,به خوش آمد گويي نياز ندارن )

در اين بخش به دغدغه ها و مشكلات زنان و ترسيم لحظات شاد و غمگين

دختران و بانوان دوست داشتني ايران مي پردازيم.ما قصد تشكيل انجمن زنان

متحد عليه مردان!نداريم .

ما آرزوي زندگي بهتر بدون تبعيض, بدون سوء استفاده و احياي حقوق مسلم مان

را داريم.

ما حق حضور در جامعه به واسطه انسايتمان را داريم نه زنييت مان.

براي بهتر شدن اين بخش به نظرات و انتقاد هاي شما به شدت!نيازمنديم .

نامه‌ای به رییس مرکز امور زنان و خانواده درباره لایحه تبعیض‌آمیز گذرنامه

این نوشته در ارتباط با لایحه‌ای است که از طرف دولت به مجلس فرستاده شده به نام لایحه گذرنامه.

به نام خدا

سرکار خانم مریم مجتهدزاده

ریاست محترم مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری

با سلام؛ احتراما

این نوشته در ارتباط با لایحه‌ای است که از طرف دولت به مجلس فرستاده شده به نام لایحه گذرنامه. آخرین خبرها حکایت از این دارد که در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس تبصره‌ای را که یکی از کمیته‌های این کمیسیون به آن اضافه کرده به تصویب رسیده است. بر اساس تبصره اضافه شده دختران برای خروج از کشور محتاج به اذن ولی هستند. چنین تبصره‌ای جدای از این که اگر به قانون تبدیل شود به معنی صغیر دانستن دختران است، خود به معنی تحقیر دختران و زنان است.

شما که در جایگاه معاون و مشاور ریاست جمهور در امور زنان هستید خوب می‌دانید که زنان قاعدتا از شما حمایت می‌خواهند و تلاش در جهت رفع ظلم و تبعیض نسبت به خود. خبرگزاری‌ها مخالفت شما و معاونت محترم حقوقی ریاست جمهور را در مصاحبه‌هایی به اطلاع رساندند ولی متاسفانه به نظر می‌رسد اثر لازم را نداشته و این لایحه به انضمام تبصره مذکور مراحل تصویب نهایی را طی می‌کند. زنان از شما می‌خواهند که اجازه ندهید با طرح چنین مواد قانونی، نگرش‌های انسان فرودست به زنان ترویج و تثبیت شوند، از این رو برخورد جدی‌تری در مخالفت با این موارد از شما انتظار می‌رود.

توجه شما را به دلایلی در رد و مخالفت با تبصره مذکور جلب می‌نماید:

۱- نگاه اسلام به زن نگاه به یک انسان کامل بالغ صاحب اختیار دارای حق انتخاب است که همانند مرد مسوول اعمال خود است و مسوول و مکلف در مقابل خداوند. در نگرش قرآن زن و مرد صاحب کرامت انسانی هستند که با عقل‌ورزی و انتخاب به مسیر تقوا هدایت می‌شوند. گرفتن حق انتخاب و ایجاد محدودیت‌ها برای زنان به معنی بازگشت به جاهلیت قبل از اسلام است چراکه اسلام مسیر هدایت را فراروی انسان اعم از زن و مرد نهاده که با استفاده از عقل انتخاب و عملکردش، در مسیر صحیح باشد.

۲- در نگاه قانون اساسی و اسناد بالادستی ج.ا.ا. که قوانین و آیین‌نامه‌های اجرایی را جهت می‌دهند، زن و مرد در هویت انسانی برابرند و بر اساس آن نگاه و عملکرد تبعیض‌آمیز به زن نهی و با آن مخالفت شده است. نگاه به زن به عنوان انسان فرودست و محتاج قیم مخالفت صریح با قانون اساسی است.

۳- بر اساس قانون هر انسان بعد از رسیدن به سن تکلیف و بلوغ از ولایت انسان دیگر و قیمومت خارج می‌شود و باز بر اساس قانون انسانی که از قیمومت خارج شده نمی‌توان او را به عنوان انسان محتاج قیم به حساب آورد.

۴- ممنوع الخروج کردن خود وسیله‌ای است جهت تنبیه و مجازات. کسانی که اعمال مجرمانه انجام داده‌اند مانند جرایم سازمان یافته و مواد مخدر، یا به هر عنوان دیگر دارای سوء شهرت باشند و یا کسانی که به رای مقامات قضایی حق خروج از کشور از آنان گرفته می‌شود از این دست افراد هستند. آیا زن بودن جرم است که قانونگذار دختران را به جرم دختر بودن با به کار گرفتن "ولی قهری" ممنوع‌الخروج کند؟ در قانون فردی مجرم است که مشخصا با نام و نشان خود ممنوع الخروج می‌شود، این چه قانونی است که اجازه می‌دهد دختران همگی بدون نام و نشان و صرفا به دلیل دختر بودن ممنوع‌الخروج باشند؟

۵- ترویج نگرش انسانی نسبت به زن که خردورزی می‌کند، توان بهره‌برداری از عقل و مسیولیت‌پذیری و پاسخگویی در مقابل اعمال را تقویت می‌کند. در مقابل، صغیر و محتاج قیم فرض کردن و تقویت نظارت و کنترل هویت انسانی او را به همین سمت هدایت می‌کند. نگاه به زن به عنوان انسانی ناتوان از کاربرد عقل و محتاج قیم توسط مسیولین و قانونگذاران و برنامه‌ریزان و مجریان، هویت بر همین اساس را به دختران و زنان القا می‌کند.

تحقیقات این گونه نشان می‌دهند که هر کس را "چه" ببینند و همان نگرش را به باور او بنشانند تاثیر می‌گذارد در "چه گونه" بودن او. مسوولین هویت دختران خود را "چه" می‌بینند و چه هویتی را برای آنان می‌خواهند؟ آنان که به دنبال دستیابی به جامعه‌ای "عفیف" هستند باید توجه داشته باشند "عفاف" کاربرد عقل است در کلیه امور انسان اعم از فکر و ذهن و گفتار و رفتار و عملکرد. اگر دخترانمان را این گونه ببینند که از کاربرد عقل ناتوانند و محتاج یک مرد تا اعمال آنان را کنترل کند چه گونه می‌توانند توقع داشته باشند که دختران ما عقل‌ورزی را در عمل نشان دهند؟ با توجه به نقش دختران در تربیت نسل‌های آینده جامعه‌ای که دختران آن در کاربرد عقل ناتوان دیده شوند چه گونه می‌تواند جامعه‌ای عفیف باشد؟

شما خود می‌دانید که نگرشی که زن را در هویت انسانی فرودست می‌بیند و کرامت انسانی او را خدشه‌دار می‌کند متعلق به جاهلیت قبل از اسلام است. از شما به عنوان بالاترین مقام مسوول در ارتباط با زنان و خانواده در نظام جمهوری اسلامی می‌خواهیم که نه تنها مانع تصویب چنین قوانین غیرعادلانه و تبعیض‌آمیز نسبت به زنان و دختران شوید بلکه جلوی طرح و ترویج چنین نگرش‌های واپس‌گرای غیراسلامی بایستید قبل از این که فرصت‌ها از دست بروند.

با تشکر

توران ولی‌مراد

دبیر ائتلاف اسلامی زنان

موافقت نمایندگان با دوفوریت افزایش مدت مرخصی زایمان

عضو فراکسیون زنان در مجلس شورای اسلامی از موافقت نمایندگان با دو فوریت افزایش مدت مرخصی مادران به ۹ ماه و پدران به دو هفته خبر داد.

شهلامیرگلوبیات گفت: امروز طرح افزایش مدت مرخصی پدران و مادران با قید دو فوریت به مجلس آمد که نمایندگان با دوفوریت آن موافقت کردند و قرار شد تا در کمیسیون بر روی آن کار کارشناسی انجام شود و هفته آینده برای دادن نظر قطعی نمایندگان ملت دوباره به مجلس بیاید.

وی در خصوص اصلاح ماده ۳۰ لایحه حمایت از خانواده نیز گفت: بر اساس این لایحه زوجه می تواند در هنگام طلاق معادل اموالی را که در خانه همسر خود هزینه کرده است به شرط اثبات عدم تبرع از سوی زوجه دریافت کند.

بیات تصریح کرد: فراکسیون زنان در نظر داشت در اصلاحیه این لایحه هزینه معادل را با قید "به نرخ روز" به تصویب برساند که چون اعاده شده از شورای نگهبان بود امکان اصلاح آن لایحه وجود نداشت.

گفتنی است، در ماده ۳۰ لایحه حمایت از خانواده آمده است: بر اساس این ماده قانونی اگر زوجه در خانه همسر خود هزینه هایی کرده باشد و دارایی های خود را در منزل زوج خرج کرده باشد درصورتیکه بتواند اثبات کند که این هزینه‌ها را تبرعاً خرج نکرده است معادل هزینه پرداخت شده به زن عودت داده می‌شود.

به جای مهریه‌های بی تضمین، راه‌های بهتری انتخاب کنیم

در عمده مواردی که مهریه‌های سنگین و «غیرمقدور» وضع می‌شود، هم زوجه و هم زوج نسبت به عدم امکان پرداخت آن آگاهی دارند. به غیر موارد فرهنگی، اینگونه مهریه‌ها در عمل حفاظی برای زوجه در مقابل زوج در هنگام طلاق و نیز عاملی برای تملک دارایی‌های باقیمانده زوج پس از مرگ است.

پایگاه خبری تحلیلی زنان‌پرس ـ علیرضا کاشفی: در قوانین کشور ما برای محکومیت کیفری مربوط به عدم پرداخت مهریه محدودیت‌هایی وجود دارد. اما ظاهرا قرآن محدودیتی برای مهریه تعیین نکرده تا جایی که حتی اگر یک «بارِ شتر از طلا» مهریه زنی باشد، باید به وی پرداخت شود. البته این بدین معنی نیست که نمی‌توان محدودیت‌های عقلایی برای آن فرض کرد. به طور مثال، نمی‌توان مهریه‌های غیرمقدور را در عقد شرط کرد. مثلاً مهریه این باشد که شوهر در سه روز زبان تایلندی را به زن بیاموزد یا مرده‌ای را زنده کند.

دامنه «غیرمقدور»ها در شرع و قانون بسیار محدود است. می‌توان با نگاهی عرفی‌تر، بسیاری از مهریه‌های سنگین را نیز غیرمقدور فرض کرد. به طور مثال، احتمال عقلایی وجود ندارد که کارمندی ساده بتواند مهریه ۱۳۶۰ سکه را در مدت قابل محاسبه‌ای پرداخت کند. بنابراین این شرط عملا غیرمقدور است. بدین معنی که هرچند «ممکن» هست که روزی این کارمند ساده به چنان ثروتی دست یابد، ولی «محتمل» نیست.

در عمده مواردی که مهریه‌های سنگین و «غیرمقدور» وضع می‌شود، هم زوجه و هم زوج نسبت به عدم امکان پرداخت آن آگاهی دارند. به غیر موارد فرهنگی، اینگونه مهریه‌ها در عمل حفاظی برای زوجه در مقابل زوج در هنگام طلاق و نیز عاملی برای تملک دارایی‌های باقیمانده زوج پس از مرگ است.

در عمل می‌توان راه دیگری را پیشنهاد داد که در آن به جای وضع مهریه سنگین، در ضمن عقد شرط شود که در صورت مرگ مرد، نصف اموال شوهر به زن منتقل می‌شود. با این پیشنهاد، نیمی از هر آنچه که یک زوج در طول زندگی به دست می‌آورند، به طور عادلانه‌ای بین آنها تقسیم خواهد شد و اینگونه زن عملا تملک نیمی از دارایی‌های شوهر را در دست دارد.‌

این کار این احساس را در زن تقویت می‌کند که آنچه شوهرش در کنار زنانگی‌ وی و در خلال زندگی زناشویی وی به دست آورده، سود مستقیم خواهد برد و از این جهت جذابیت بیشتری دارد تا مهریه‌ای که هم قانون برای آن سقف گذاشته و برای مجازات کیفری آن محدودیت قائل شده و هم در بسیاری از موارد، زن در همان زمان از عدم امکان پرداخت آن توسط زوج مطلع است.

مشابه این شرط هم‌اکنون در عقدنامه‌ها وجود دارد و آن اینکه در صورتی که طلاقی واقع شود که درخواست از ناحیه زن نبوده و زن نیز در انجام امور زناشویی کاهلی نکرده باشد، نیمی از اموال شوهر پس از طلاق به وی منتقل می‌شود.

زنان، قربانیان اصلی فضای سایبری‌اند

رئیس پلیس فضای تبادل ارتباطات و تبادل اطلاعات فرماندهی انتظامی استان کرمان گفت: زنان قربانی اصلی جرائم اخلاقی در فضای سایبر هستند.

کامبیز اسماعیلی امروز در گفت‌و‌گو با خبرنگار فارس در کرمان اظهار داشت: افراد باید در مورد پیامک‌هایی که از سوی اپراتور‌ها برای آن‌ها ارسال می‌شود، آگاه باشند که هیچ شرکتی از طریق پیامک اقدام به معرفی افراد در زمینه برنده‌شدن جوایز نمی‌کند و این امر از طریق سایت رسمی و یا دیگر روش‌ها انجام می‌دهد و آن‌ها نمی‌توانند، اطلاعات حساب افراد را داشته باشد.

وی از تشکیل ۴ هزار پرونده در زمینه جرائم فضای مجازی در ایران طی سال گذشته تشکیل شد و افزود: ۳۰ درصد از این پرونده‌ها به استان کرمان اختصاص دارد.

اسماعیلی با اشاره به این‌که در شهرهای بزرگ استان کرمان شامل کرمان، رفسنجان، سیرجان، جیرفت، بم و کهنوج بیشترین میزان جرائم فضای سایبر انجام می‌شود، خاطرنشان کرد: پلیس فتا در پنج شهرستان رفسنجان، سیرجان، جیرفت، بم و کهنوج راه‌اندازی می‌شود.

وی ابراز داشت: پلیس فتا هم مانند دیگر بخش‌های پلیس در بحث رصد فضای انتخاباتی همکاری می‌کند و این پلیس رصد فضای انتخابات در فضای سایبر را بر عهده دارد، تخلفات انتخاباتی در این فضا را احصا می‌کنیم و به رده‌های مرجع ارجاع می‌دهیم.

این فرمانده انتظامی با اشاره به این‌که زنان قربانی اصلی جرائم اخلاقی در فضای سایبر هستند، تصریح کرد: آسیب‌پذیری بانوان در فضای فیزیکی در فضای مجازی هم وجود دارد.

اسماعیلی عنوان کرد: بانوان با عضویت در شبکه‌های اجتماعی و تالارهای گفت‌و‌گو خود را در دام مجرمان قرار می‌دهند زیرا مجرمان هم در این تالار‌ها عضویت دارند و قربانیان خود را انتخاب می‌کنند و با طرح دوستی به اقدامات مجرمانه علیه زنان دست می‌زنند.

وی یکی از شایع‌ترین روش‌های جرائم اقتصادی در فضای سایبر را برداشت‌های غیرمجاز از حساب افراد با دسترسی به رمز دوم حساب کاربران ذکر کرد و ابراز داشت: مجرمان جرائم اقتصادی با فعال‌کردن رمز دوم حساب کاربران خریدهای اینترنتی انجام می‌دهند.

نگاهی کوتاه به فیلم «گهواره‌ای برای مادر»

روایتی ناقص از زندگی یک طلبه دختر

دخترانی آرام و بی‌سر و صدا و مثبت که همه چادر پوشیده‌اند، با زبان رسمی و لحن عصا قورت داده با هم سخن می‌گویند، راست راست راه می‌روند، خبری از شر و شور و شیطنت و بازیگوشی‌های دخترانه و حتی دنیای پر هیجان زنانه نیست.

پایگاه خبری تحلیلی زنان‌پرس ـ محمد رستم‌پور:

فیلمی که می‌توانست بهترین باشد…

«گهواره‌ای برای مادر» به کارگردانی پناه بر خدا رضایی و با نویسندگی حسین مهکام که در بخش مسابقه سینمای ایران سی و یکمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمده، قرار است فیلمی در ستایش مقام بلندمرتبه مادر باشد. این موضوع عمومی ـ اجتماعی که تمامی اقشار، طبقات و افراد جامعه را از مرد و زن، کوچک و بزرگ، پیر و جوان درگیر می‌کند، می‌توانست نقطه درخشنده و سرفراز جشنواره باشد؛ اگر و اگر کارگردان مهارت بیشتری برای قصه‌گویی، تجربه کامل‌تری از پرداخت می‌داشت. جشنواره سی و یکم هنوز به پایان نرسیده، اما می‌توان پیش‌بینی کرد «گهواره‌ای برای مادر» نه نظر هیئت داوران را جلب خواهد کرد و نه رضایت تماشاگران. حداقل می‌توان گفت به‌رغم آنچه گفته‌اند، «گهواره‌ای برای مادر» نسخه زنانه «طلا و مس» نیست، حتی اگر هر دو به ابتلاء پرداخته باشند.

داستان یک طلبه دختر

داستان فیلم در مورد دختر طلبه‌ای است به نام نرگس (با بازی الهام حمیدی) که دانشجوی ادبیات روسی در روسیه بوده و حالا علوم حوزوی را می‌خواند. مادر نرگس (با بازی ملیحه نیکجومند) پیر، ضعیف و رنجور است و پرستار مادر دیگر حاضر به ادامه مراقبت از وی نیست. نرگس به دلیل تسلط بر زبان روسی و تجربه زندگی در کشور روسیه، قرار است به عنوان مبلغ به روسیه اعزام شود. در این میان هنوز نتوانسته برای مادرش پرستاری پیدا کند، اما با پیشنهاد برادرش (با بازی امیر آقایی) برای فرستادن مادر به خانه سالمندان موافق نیست و در تردید انتخاب تکلیف اجتماعی تبلیغ که سال‌ها برای آن کوشیده و اکنون نیز مشتاقانه در پی آن است یا تکلیف فردی مراقبت از مادر که مجنون‌وار به او علاقه دارد، درمانده است. موضوع فیلم تکراری است، اما سوژه ناب و بکر و اصیل آن و همچنین زاویه نگاه بی‌‌بدیل کارگردان یعنی نگاه به موضوعات از چشم یک دختر طلبه مخاطب را به سالن سینما می‌کشاند، اما نمی‌تواند او را به خوبی تا پایان نگه دارد.

یک حوزه علمیه فانتزی

این فیلم، اولین فیلمی است که به زندگی، افکار، اعمال، رفت و آمد، دغدغه‌ها و نگرانی‌ها و به طور کلی جهان ذهنی و فرهنگی یک طلبه دختر می‌پردازد و از این رو درخور توجه و قابل تقدیر است. سکانس نخستین فیلم جذاب و گیراست. فیلم از حوزه علمیه خواهران شروع می‌شود. نامه موافقت دانشگاه روسی مبنی بر فعالیت تبلیغی نرگس رسیده و او از این موضوع مطلع می‌شود. در فضای سنتی و کارت‌پستالی حوزه قدم می‌زند تا ما یک تصویر کلی از حوزه پیدا کنیم. نخستین ایراد فیلم از همین تصویرسازی آغاز می‌شود. تصویر و تعریف کارگردان از یک حوزه علمیه خواهران به شدت شعاری، غیرواقعی، نچسب و نامناسب است. گویی که ما در حال تماشای یک کلیپ تبلیغی از فعالیت‌های مختلف حوزه هستیم. دخترانی آرام و بی‌سر و صدا و مثبت که همه چادر پوشیده‌اند، با زبان رسمی و لحن عصا قورت داده با هم سخن می‌گویند، راست راست راه می‌روند، خبری از شر و شور و شیطنت و بازیگوشی‌های دخترانه و حتی دنیای پر هیجان زنانه نیست. شب‌ها هم صدای سخنرانی مذهبی یا نوار قرآن در حجره‌ها روح و جان طلبه‌ها را صفا می‌دهد. دوربین مدام از کنار باغچه‎ها و از روی درختان تا روی سر طلبه‌ها، حوض آبی پر از ماهی حوزه‌و گلدان‌هایی که گوشه و کنار چیده شده‌اند، بالا می‌رود و از آسمان پاک و آبی روی زمین کاشی شده و آب پاشی شده حوزه پایین می‌آید. این تصاویر و این روایت رسمی و خشک در کنار داستان تک خطی و ساده فیلم کم کم حوصله تماشاگر را سر می‌برد.

بازی‌های تکراری

بازی یخ، خنک و بی‌دردسر الهام حمیدی که همچنان نقش معصوم را خوب بازی می‌کند، بازی دوست هم‌حجره‌ای او (با بازی چکامه چمن‌ماه) که به تازگی به عقد طلبه‌ای درآمده که در ملبس شدن تردید دارد و مدام وسط حرف‌های جدی و شوخی با نرگس اس‌‌ام‌اس بازی می‌کند و برای گفتگو با نامزدش از حجره بیرون می‌رود و بازی خانم‌جلسه‌ای افسر اسدی در نقش مدیر حوزه که بسیار کتابی حرف می‌زند و از تعابیری همچون «من این معنا را در شما سراغ دارم»، «تقدیم حضور می‌کنم»، «سعی خواهد شد» استفاده می‌کند، همه به ریتم کند و تعلیق کم فیلم کمک می‌کند. کارگردان ادعا می‌کند از مشاوره‌های بسیاری برای توصیف این فضا استفاده کرده، اما کمتر طلبه دختری است که این تصویر مستندگونه و نه سینمایی را در مدرسه و حوزه خود سراغ داشته باشد.

یک فیلم کشدار

لو رفتن داستان، تصویربرداری‌های کارت پستالی، بازی‌های خشک و غیرسیال، دیالوگ‌های رسمی و پرطمطراق، شخصیت‌پردازی ضعیف، پرداخت تصنعی سبب می‌شود این فیلم اخلاقی از میانه خسته‌کننده و کسالت‌بار شود. تماشگر مطمئن است نرگس مادر را به رغم رضایت خود او رها نمی‌کند، پس گره‌ای در داستان وجود ندارد که مخاطب را درگیر کند، مضطرب نماید، خوشحال سازد یا به فکر بیندازد؛ حداکثر این است که احساسات او را برانگیزد، به ویژه در صحنه‌ای که نرگس خود به خانه سالمندان زنگ می‌زند و چیزی نگفته بغض می‌کند، به دست و پای مادر می‌افتد و از او عذرخواهی می‌کند که چرا به خانه سالمندان تلفن کرده است.

کارگردانی که قدر سوژه خودش را نمی‌داند

به تعبیر بهتر، کارگردان حق پتانسیل‌های تعلیق را به خوبی ادا نکرده است. رابطه عاشقانه مادر و دختر به خوبی تصویر نشده، تردید انتخاب میان تکلیف فردی و تبلیغ اجتماعی به خوبی توصیف نشده، دشواری مراقبت از یک سالمند مانند آنچه به طور مثال در «جدایی نادر از سیمین» دیدیم یا گرفتاری‌ها و روزمرگی‌های یک طلبه مانند آنچه در «طلا و مس» دیدیم، در «گهواره‌ای برای مادر» نمی‌بینیم. از این روست که حتی اشاره به موضوعاتی مانند ازدواج نرگس هم چندان به ریتم کند فیلم یا به تعلیق و کشش اندک فیلم بهره‌ای نمی‌رساند. برادر نرگس با همسرش اختلاف دارد، گرفتار کارهای کارخانه است و نمی‌تواند به امور مادر رسیدگی کند، ضمن آنکه نمی‌خواهد دسترنج خواهرش پس از آن همه تلاش و مجاهدت از بین برود. بازی امیر آقایی لحظاتی چشمان تماشاگر را خیره می‌کند اما دوباره همان موسیقی آرام که نه فرازی دارد و نه فرودی و در همه صحنه‌ها و سکانس‌ها هم نواخته می‌شود. خانواده مشکل اقتصادی ندارد و نرگس هم قرار نیست به «همه آنچه خوانده است پشت کند»، پس پیام فیلم منتقل شده است و نیازی به حضور در سالن سینما نیست. حتی تماشای مستندی در مورد وضعیت اسفبار مسلمانان میانمار که رسالت اجتماعی نرگس را به او یادآوری می‌کند، جای پرداخت و تبیین بیشتری داشت.

انسان خوب، اخلاق خنثی

تصویر کارگردان از یک طلبه، فردی آرام و معصوم و بی‌دردسر است که در جامعه حل شده، به دختر بدحجاب داخل قطار تذکر نمی‌دهد یا حداقل اشاره‌ای به احکام دین نمی‌کند، به نگهداری سگ در بلوک آپارتمانی‌شان اعتراضی ندارد، با همه گرم می‌گیرد و منزوی و گوشه‌گیر در حل مشکلات خودش غرق می‌شود. کارگردان در معصوم نشان دادن طلبه موفق بوده، اما این حجب و حیا و مدارا و رأفت چه قیمتی دارد؟ مگر طلبه درس می‌خواند که برای تبلیغ به یک کشور خارجی اعزام شود، پیش از آنکه مشکلات اعتقادی و فرهنگی مردم کشور خود را حل کند؟ تصویر طلبه در این فیلم یک تصویر خنثی، کم محتوا و حتی عقب مانده است. تصویر طلبه‌ای که تحصیل در یک کشور خارجی را رها کرده و پس از مجاهدت و کوشش بسیار (که ما اثری از آن را در فیلم نمی‌بینیم) حالا ساده و راحت قبول می‌کند به جای تبلیغ به مراقبت از مادر بپردازد، شعاری نیست؟ بحث بر سر صحیح یا غلط بودن انتخاب نرگس نیست، نکته اصلی در نوع پرداخت کارگردان است. پرداخت پرجزئیات از یک سوژه ناب می‌توانست موافقت یا مخالفت تماشاگران را برانگیزد یا حداقل آنان را با موضوع فیلم درگیر نماید.

فیلم اخلاقی چیست؟

«بعثت لاتم مکارم الاخلاق» و کات! آیا «گهواره‌ای برای مادر» فیلمی اخلاقی است؟ لازمه ساخت یک فیلم اخلاقی، بردن دوربین در کلاس‌های حوزه علمیه و نشاندن تماشاگر پای درس‌های سخت فلسفی اخلاقی وعظ‌گونه و پخش رگباری نصایح اساتید مبرز اخلاق نیست. فیلم اخلاقی باید دوگانگی‌ها، تردیدها، ترس‌ها، مجادلات و وسوسه‌های درونی انسان را یک تجلی بیرونی بدهد، نه اینکه ذهن تماشاگر را به فکر تکامل یافته یک طلبه گره بزند که یک سیر خطی بی‌حاشیه دارد و گرفتار هیچ تحول و درگیری و آشفتگی نیست. اگر تخلق به آداب و منزلت‌های اخلاقی تا این حد سهل و آسان است، پس چرا برخی انسان‌ها از هوای نفس خود تبعیت می‌کنند؟ کارکتر نرگس در این فیلم یک شخصیت مطلقاً سفید است که به فرشته‌ها تنه می‌زند.

یک فیلم تلویزیونی خوب

هر چقدر در ستایش مقام مادری، فیلم ساخته شود، زیاد نیست. هر اندازه از احترام به مادر گفته شود، کم است. «گهواره‌ای برای مادر» یک ستایش اخلاقی از مقام مادر است. ستایشی که اگرچه، پر اشکال و ضعیف جلوه می‌کند، اما به دلیل موضوع مقدس فیلم و زاویه دید بی‌مثال کارگردان رأی متوسط می‌گیرد

نگاهی به فیلم سینمایی «رسوایی»

رنگ رژ یا پند روحانی؟!

رنگ رژ یا پند روحانی؟!

پرداختن به این کارکرد روحانیت، یعنی رفع معضلات اجتماعی و حتی زنان بدکاره از مجاری غیررسمی و با اتکاء بر سواد، دانش و اعتبار و حیثیتی که نزد مردم (و نه دولت و حکومت) پبدا کرده‌اند، درخشان‌ترین سکانس فیلم و به تعبیری نقطه عطف فیلم به شمار می‌آید. تصویری که کمتر کسی بدان توجه نمود و زیر درخشش رنگ سرخ رژلب افسانه و کفش پاشنه بلند او بی‌رنگ شد.

پایگاه خبری تحلیلی زنان‌پرس _ محمد رستم‌پور: «رسوایی» آخرین ساخته مسعود ده‌نمکی حرف و حدیث‌های بسیاری به دنبال داشته و حاشیه‌ها و سروصداهای فراوانی ایجاد کرده است. برخی این فیلم را یک فیلم‌فارسی عرفان‌زده‌ی غیراجتماعی می‌خوانند که مایه‌هایی از آثار نخستین مخملباف همچون «توبه نصوح» و «عروسی خوبان» در خود دارد و دیگرانی با توجه به ترسیم تصویر زاهدانه روحانی فیلم (با بازی اکبر عبدی) که توان رویارویی با روحانی‌نمای فیلم مارمولک دارد، و همچنین با تأکید بر پرداخت کارگردان به موضوعات اخلاقی و معضلات اجتماعی، این فیلم را یک اثر خوب و مثبت توصیف می‌کنند. به رغم همه اختلافات و تعارضاتی که در میان تماشاگران و منتقدان وجود دارد، همه در این نکته اشتراک دارند که فیلم اساساً نمی‌تواند یک اثر هنری دینی باشد، حتی اگر به یک موضوع دینی پرداخته باشد، حتی اگر یک کاراکتر دینی را به تصویر کشیده باشد یا در تیتراژ آغازین و پایانی فیلم صدای اذان پخش شده باشد.

از شلمچه تا رسوایی

ده‌نمکیِ روزنامه‌نگارِ سردبیرِ «جبهه» و «شلمچه» کار با دوربین را با مستند «فقر و فحشا» آغاز کرد و پس از مستند «کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟» به سه‌گانه سینمایی اخراجی‌ها رساند. سریال «دارا و ندار» نیز در همان فضای جنوب شهری تهران و با همان تم مقابله فقر و غنا و ترسیم انتقادی شکاف طبقاتی بالا و پایین و آثار و نتایج آن در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ساخته شد.

به جرأت می‌توان گفت این تم، دغدغه جدی ذهنی ده‌نمکی است. او به معلول‌ها می‌پردازد و سراغی از علت‌ها نمی‌گیرد، همچنان که در «رسوایی» نیز اشاره‌ای نمی‌کند که چرا پدر افسانه (با بازی الناز شاکردوست) به تاجر ریاکار و زاهدمآبی به نام آقاشریف (با بازی محمدرضا شریفی‌نیا) بدهکار است؟ پرداختن به معلول‌ها و توجه دادن مخاطب خاص و عام به نتایج و لوازمی که مسائل فکری ده‌نمکی به بار می‌آورد، کار نادرست و بیهوده‌ای نیست، اما باید پرسید تا کی سینما می‌خواهد تنها توصیف کند و نشان دهد، به ویژه برای کسی مانند کارگردان «ده‌نمکی» که سر پرسودایی دارد و با اعتماد به نفس بالا، یک تنه و مهاجمانه، در برابر یکایک منتقدان از روشنفکر و شبه‌روشنفکر و انقلابی و خودی و غیرخودی می‌ایستد و اثر متوسط یا ضعیف خود را با تکیه بر پاره روایت‌هایی از این و آن، یک شگفتی و پدیده منحصر به فرد می‌نامد.

داستان خطی سرراست جذاب

«رسوایی» داستان یک دختر عشوه‌گر و فریبای جنوب شهری به نام افسانه است که برای امرار معاش خود و خانواده‌اش دست به سرقت و دزدی می‌زند و با تکیه بر ظاهر و زیبایی و اندام و کلام خود در خیابان‌های بالا شهر پرسه می‌زند و جوانان منحرف را تلکه می‌کند. گویا بدکاره نیست، اما تمامی مؤلفه‎های یک زن بدکاره را در کلام و رفتار داراست. تاجر ثروتمندی به نام آقاشریف از پدرش طلبکار است و خانواده سه نفره افسانه توان پرداخت بدهی پدر را ندارند. آقاشریف پیشنهاد می‌کند افسانه با او راه بیاید و به جای چک و سفته‌ای که از پدرش دارد، تن به رابطه با او بدهد یا متعه او شود. افسانه سفته‌ها را از دفتر آقاشریف می‌دزدد و در یک تعقیب و گریز پلیسی به خانه یک روحانی محبوب راه می‌یابد.

پلیس بر اثر فشار آقاشریف دست از سر افسانه بر نمی‌دارد و در همان کوچه‌ای که او را گم کرده، کمین می‌کند. افسانه شب را در خانه روحانی به صبح می‌رساند و سپیده سحر شاهد کار شبانه روحانی در لباس یک پیرمرد عادی است. از خانه او یک ساک سرقت می‌کند و با ساک که حاوی لباس روحانیت است، در دام پلیس می‌افتد. شک پلیس به لباس، همراهی روحانی با دختران بی‌حیای محله، و اهدای پول منبر و نماز به دختر برای تسویه بدهی‌ها به آقا شریف سبب می‌شود حرف رابطه روحانی و افسانه دهان به دهان بچرخد و فیلم ضبط شده جعفر، عاشق دلباخته افسانه و نوچه آقاشریف (با بازی کامران تفتی) از لحظات همراهی افسانه و روحانی در محله پرفروش شود. آن محبوبیت و اعتبار و شهرت روحانی در محله و بازار رنگ می‌بازد، مردم از دور او پراکنده می‌شوند و درب مسجد به روی او بسته می‌شود.

روحانی تزلزلی پیدا نمی‌کند و به آن کار اعتقادی خود یعنی گذشتن از آبروی خود برای کمک به یک دختر بی‌آبرو ادامه می‌دهد. مردم محله با تحریک آقاشریف و جعفر به خانه افسانه هجوم می‌برند و به سوی خانه او سنگ پرتاب می‌کنند. افسانه با پیشانی شکسته روی بالکن خانه می‌آید و سر از رابطه خود و روحانی باز می‌کند. در سکانس پایانی، مردم در صحن بازار و پشت درهای بسته به روحانی اقتدا می‌کنند. فیلم با نوای اذان پایان می‌یابد و افسانه که در نمای ابتدایی به دلیل الحاد فکری و مخالفت رفتاری با اعتقادات دینی پنجره خانه را به روی اذان بسته بود، پنجره را باز می‌کند و به اذان لبخند می‌زند.

دعوای منتقدان مذهبی بر سر چیست؟

«رسوایی» از آثار قبلی ده‌نمکی سینمایی‌تر است، فیلمنامه منسجم‌تری دارد، دیالوگ‌ها از متلک و جوک فاصله گرفته‌اند، شخصیت‌پردازی بهتر و باورپذیرتری دارد اما همچنان در تیپ‌های کلیشه‌ای و صفر و صدی مرسوم گرفتارند؛ برخی سکانس‌ها مانند سکانس سلام روحانی و افسانه به امامزاده محل یا نماهایی که نوای «آمده‌ام…» روی تصویر می‌آید، فیلم به مستند داستانی تبلیغاتی نزدیک می‌شود، اما به طور کلی ساخته آخر او از رشد فنی و پیشرفت کیفی و برتری قابل ملاحظه‌ای بهره‌مند شده است.

ده‌نمکی زبان سینما را هنوز کاملاً نیاموخته و فیلم‌هایش همچنان توصیف کلامی صریح و مستقیمی دارند. از این روست که در ترسیم شخصیت افسانه مجبور است ملوندی‌ها، طنازی‌ها و قرتی‌بازی‌های یک دختر فاسد و نه بدکاره را با کلام وقیحانه، آدامس‌جویدن‌ها و آدامس باد کردن‌های وحشتناک، پوشش جیغ ناهنجار و آرایش غلیظ و شدید او نشان دهد.

کارگردان نمی‌خواهد قبح‌شکنی کند، اصراری بر ساختارشکنی و الگوسازی از یک مدل ندارد، تنها و تنها به دلیل کم بودن سواد هنری است که فریاد برخی از ارزشی‌ها را درآورده است. همان‎ها که ادعا می‌کنند فیلم، بار غیراخلاقی بیشتری دارد و برای اکران عمومی مناسب نیست و باید در صحنه‎هایی تیغ ممیزی را تحمل کند. در هر حال، باید پرسید برای ترسیم چنین شخصیتی آیا به چنین حجمی از آرایش، ادا و اطوار نیاز هست؟ تنها در چنین صورتی تقابل روحانی و افسانه باورپذیر در می‌آید؟ آیا شخصیتی با لوازم و التزاماتی که همه نشان از یک زن خیابانی فاسد دارد، می‌تواند بدکاره نباشد؟

تجلیل از روحانیت، یا تحریف او؟

شخصیت روحانی فیلم به نام یوسف که اشارتی پنهانی به داستان یوسف و زلیخا دارد، در مقابل توهین‌های افسانه سکوت می‌کند. شبی که او در خانه‌اش می‌ماند، به گناه تن نمی‌دهد و از صحنه گناه فرار می‌کند، تا صبح در حیاط خانه راه می‌رود و مطالعه می‌کند، اهل انفاق شبانه است و از دسترنج خود می‌خورد، حاضر است از آبرو و حیثیت خود برای دیگران هزینه کند، اهل ذکر و معنا و معرفت است و تمامی این ویژگی‌ها در بازی هنرمندانه و تحسین‌برانگیز اکبر عبدی بروز یافته است. اما این تصویرسازی بدین معناست که هر کس چنین نیست، روحانی پاک و ساده‌دل و محترمی نیست؟ اگر یک روحانی کار دولتی بپذیرد، دیگر نمی‌تواند تأثیرگذار باشد و به وظایف اصلی خود عمل کند؟

«رسوایی» تصویر مطلوبی از روحانیت ارائه داده یا یک تصویر مجعول و انحرافی؟ در این زمینه باید از روحانیون اهل‌نظر پرسش کرد. اما شاید بتوان ادعا کرد پاسخ شهید مطهری (ره) با تصویر فیلم همخوانی دارد. شهید مطهری در کتاب «پیرامون انقلاب اسلامی» تصریح می‌کند راز حرکت ‏پیروزمندانه انقلاب اسلامی این است که همچنان روى دوش روحانیون و روحانیت ‏قرار داشته باشد. از نظر استاد شهید، «اگر این پرچمدارى از دست روحانیت گرفته شود و به دست‏ به اصطلاح روشنفکران بیفتد، یک قرن که هیچ، یک نسل که‏بگذرد، اسلام به کلى مسخ می‌شود.» اما کدام روحانیت؟ هرکسی که ملبس به لباس مقدس و مطهر روحانی است؟ ایشان در انتهای کتاب می‌فرمایند: سر دیگر اینکه روحانیت توانسته انقلاب‌ها را رهبرى کند، استقلال است و این حقیقت که آنها هیچگاه عضو دستگاه‌هاى دولتى‏ و غیر دولتى نبوده‏اند. از آنها ابلاغ نمی‌گرفته‏اند، عکس آنها را به‏خانه‌شان راه نمی‌داده‏اند. در آینده هم باید این ارزش‌ها براى روحانیت‏ محفوظ بماند. امام صریحاً فرموده‏اند که من موافق نیستم حتى در جمهورى اسلامى روحانیون پست‌هاى دولتى بپذیرند، البته بعضى ازکارها در صلاحیت روحانیت است، از قبیل استادى،معلمى، قضاوت… اما روحانیون نباید کار دولتى بپذیرند،آنها باید در کنار دولت ‏بایستند و آن را ارشاد کنند…. روحانیت ‏باید در حفظ مساجد کوشا باشد. امامت‏ جماعت‏ باید محفوظ بماند. روضه‏ها و ذکر مصیبت‌ها باید محفوظ بمانند…»

تصویری که هیچکس ندید

معضل دختران فراری یکی از معضلات جدی، حساس، فرهنگی و اجتماعی جامعه است که متأسفانه در سال‌های اخیر به دلیل فروکش کردن تب تند اولیه آن و اتجاه جامعه به موضوعات اجتماعی دیگر مورد غفلت و انکار مسئولان و دغدغه‌مندان و رسانه‌های جامعه قرار گرفته است.

در «رسوایی» افسانه به خانه روحانی پناه می‌برد و ابتدا و در اثر القائات جامعه و دولت از نقش و جایگاه روحانیت گمان می‌کند از چاله به چاه افتاده است. اما حسن رفتار و سلوک معصومانه روحانی سبب می‌شود او به روحانی اندک اندک اعتماد پیدا کند و حتی به حرف او گوش فرا دهد.

پرداختن به این کارکرد روحانیت، یعنی رفع معضلات اجتماعی، تلاش برای حمایت از بیماران روحی جامعه و حل مشکلات گناهکاران، معتادان، بدهکاران، فقرا و مستمندان، و حتی زنان بدکاره از مجاری غیررسمی و با اتکاء بر سواد، دانش و اعتبار و حیثیتی که نزد مردم (و نه دولت و حکومت) پبدا کرده‌اند، درخشان‌ترین سکانس فیلم و به تعبیری نقطه عطف فیلم به شمار می‌آید. تصویری که کمتر کسی بدان توجه نمود و زیر درخشش رنگ سرخ رژلب افسانه و کفش پاشنه بلند او بی‌رنگ شد. تماشاگر ندید یا کارگردان نشان نداد؟

یک فیلم کثیف یا یک فیلم خوب؟

چرا آقاشریف اصرار دارد روحانی فیلم را خراب کند؟ چرا مأموران پلیس تا پاسی از شب سر کوچه روحانی و در تعقیب افسانه کشیک می‌دادند؟ چرا روحانی با همه خداترسی و پرهیزگاری‌اش و با اعتقاد به حدیث حضرت رسول (ص) یعنی «اتقوا من مواضع التهم؛ از مواضع تهمت دوری کنید» با سه دختر بی‌حیا و مسئله‌دار همراه شد و با آنان به یک پارتی مختلط رفت؟ آیا از تهدید افسانه مبنی بر آبروریزی او ترسید یا نیت اصلاح آنها را داشت؟ آیا هدف مقدسی مانند اصلاح آنها می‌تواند وسیله‌ای چون آبروریزی و زمینه‌سازی برای تهمت‌زنی مردم را توجیه کند؟

تمامی این سؤالات پاسخ‌های متفاوتی دارند، چرا که فیلم هنوز در ابتدای حاشیه است. طرفداران فیلم به کارکرد و اثر آن بر کسانی که اساساً مسجد و روحانی را قبول ندارند، اشاره می‌کنند و مخالفان فیلم بر اثر غیراخلاقی تصاویر زشت سکانس‌های بازی افسانه، شوخی با احکام شرعی مانند حجاب و صیغه و … تأکید دارند.

به راستی، حرف‌های اخلاقی روحانی فیلم ماندگار خواهد شد یا رنگ جیغ مانتو و کفش و رژلب افسانه؟

درخواست سازمان های مردم نهاد گفتمان انقلاب اسلامی از مجلس؛تبصره ممنوعیت خروج دختران مجرد را حذف کنید

ممانعت از قاچاق زنان و دختران یکی از دلایل اصلی طرح این تبصره است، اما متأسفانه باندهای قاچاق دختران به سادگی می توانند راه های مختلفی برای دور زدن این قانون پیدا کنند. خروج از مبادی غیرقانونی، جعل اجازه ولی یا ازدواج های صوری، تنها برخی از این راه هاست.

جمعی از سازمان های مردم نهاد و پایگاه های رسانه ای فعال در حوزه مسائل زنان و خانواده در گفتمان انقلاب اسلامی، بیانیه ای را در راستای تبصره خروج دختران مجرد از کشور، به امضا رساندند.

به گزارش دخت ایران، متن این بیانیه به شرح زیر است:

آذرماه سال جاری، کمسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی تبصره ای را را ذیل لایحه اصلاح قانون گذرنامه پیشنهاد داد که طی آن دختران مجرد زیر ۴۰ سال بدون اذن ولی قهری یا حاکم شرع، اجازه اخذ گذرنامه نداشته باشند. این لایحه پس از تجدیدنظر به این شکل تغییر کرد که دختران مجرد بالای ۱۸سال برای اخذ گذرنامه نیاز به اجازه ندارند، اما برای هر بار خروج از کشور باید به طور رسمی اجازه ولی خود را کسب کنند. زنان بیوه و مطلقه نیز از این قانون مستثنا هستند و نیازی به اجازه ولی ندارند. نمایندگان محترمی که این تبصره را پیشنهاد داده اند، دلایل و ملاحظات مختلفی برای آن مطرح کرده اند که در دو دسته قابل بررسی است:

۱- ممانعت قاطع از قاچاق زنان و دختران ایرانی که تعداد آنها اگرچه بسیار اندک است، اما همان نیز در شأن زنان ایرانی و نظام جمهوری اسلامی نیست.

۲- حفاظت از دختران مجردی که برای تحصیل یا زندگی به کشورهای دیگر سفر می کنند و به دلیل تنهایی و شرایط سخت زندگی، دچار آسیب های جدی و جبران ناپذیر می شوند یا به دلیل عدم رضایت و همراهی مالی و عاطفی خانواده گرفتار معضلات و آسیب ها می گردند.

ما سازمان های مردم نهاد و پایگاه های رسانه ای فعال در حوزه مسائل زنان و خانواده در گفتمان انقلاب اسلامی، ضمن همدلی و همراهی با دغدغه های بجا و ستودنی نمایندگان محترم و تأکید بر لزوم برنامه ریزی برای رفع این آسیب ها، معتقدیم تبصره مذکور به دلایلی که در ادامه خواهد آمد، از یک سو نمی تواند اهداف پیشنهاد دهندگان را محقق کند و از سوی دیگر علاوه بر ایجاد محدودیت نا به جا و غیرقانونی برای دختران مجرد، پیامدها و آسیب های جدی نیز به همراه دارد.

۱- ممانعت از قاچاق زنان و دختران یکی از دلایل اصلی طرح این تبصره است، اما متأسفانه باندهای قاچاق دختران به سادگی می توانند راه های مختلفی برای دور زدن این قانون پیدا کنند. خروج از مبادی غیرقانونی، جعل اجازه ولی یا ازدواج های صوری، تنها برخی از این راه هاست. از آنجا که قربانیان باندهای قاچاق معمولاً زنان و دخترانی از خانواده های به شدت آسیب دیده و بدسرپرست یا بی سرپرست هستند، دور از انتظار نیست اگر ولی در ازای پول، ناموس خود را در اختیار این باندها قرار دهد. لذا تبصره مذکور نمی تواند هدف قانونگذار را تأمین کند و به این ترتیب شأنیت قانونگذاری زیر سؤال می رود؛ در حالیکه بررسی های دقیق تر و عمیق تر از نحوه فعالیت این باندهای قاچاق می تواند به طرح قوانین کارآمد بیانجامد. نکته دیگر آنکه این تبصره برای ممانعت از قاچاق زنان و دختران پیشنهاد شده، اما زنان بیوه و مطلقه از این قانون مستثنا شده اند؛ در حالیکه آسیب پذیری آنان در مقابل این خطر اگر بیشتر از دختران مجرد نباشد، قطعاً کمتر نیست.

۲- حفاظت از دختران مجرد در کشورهای خارجی و ممانعت از آسیب های محتمل، یکی از دیگر از اهداف این تبصره است که در سخنان نمایندگان منعکس شده است، اما این بند لایحه در این زمینه نیز دستاورد اندکی خواهد داشت؛ زیرا اکثریت دخترانی که تصمیم به سفر یا مهاجرت می گیرند یا از ابتدا با رضایت و همراهی والدین به سفر می روند، یا در فضای روابط عاطفی با پدر و مادر به هر ترتیب آنان را راضی می کنند و عمدتاً با حمایت عاطفی و مالی خانواده راهی سفر می شوند. به ندرت می توان خانواده ای ایرانی را یافت که پدر و مادر علی رغم خطاهای احتمالی فرزندشان، او را در شرایط سخت تنها بگذارند، اما با همه این همراهی ها هیچ تضمینی وجود ندارد که در این شرایط دخترانی که حتی با اجازه کتبی پدرشان سفر کرده اند، دچار آسیب های مورد نظر نشوند و این اجازه عملاً در کشور غریب، کمکی به آنان نمی کند؛ مگر آنکه عوامل دیگری دخیل باشد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

۳- بر اساس احکام شرعی دختران در ۹ سالگی به آن درجه از رشد عقلی می رسند که بار سنگین تکلیف الهی را به دوش گیرند و صرفاً برای اولین مرتبه ازدواج نیاز به اجازه پدر دارند که در صورت ممانعت پدر با ادله ضعیف، حاکم شرع می تواند این اجازه را صادر کند و برخی مراجع حتی اجازه پدر برای ازدواج را نیز ضروری نمی دانند. مسلماً احترام به پدر و مادر و تلاش برای کسب رضایت قلبی ایشان، از توصیه های اخلاقی اکید دین است، اما کسب اجازه از ولی قهری برای سفر، تا به حال در احکام فقهی شیعیان مطرح نبوده و چنین محدودیتی برای دختران پس از سن بلوغ دیده نشده است. بر اساس اصول ۱۹، ۲۰ و ۲۱ قانون اساسی کشور نیز زنان و مردان از حقوق برابر بر اساس موازین شرعی برخوردارند و بر اساس مواد ۹۵۶ تا ۹۵۹ قانون مدنی نیز نمی توان حقوق مدنی افراد را به نحو جزئی یا کلی حتی بر اساس خواست و اراده شخصی آنان، از ایشان سلب کرد و بر اساس تبصره های ذیل ماده ۱۲۱۰ قانون مدنی، بلوغ و احراز رشد باعث می شود که افراد دارای اهلیت کامل و برخوردار از تمامی حقوق مندرج در قوانین باشند. ایجاد چنین محدودیت هایی تنها با حکم حکومتی و نظر مرجع تشخیص مصلحت نظام آن هم در شرایط بحرانی و مفسده انگیز می تواند به صورت موقت تا رفع مفسده اعمال شود. لذا در شرایطی که اصل بر برائت و حسن ظن نسبت به مسلمانان است، نمی توان جمع کثیری از دختران را به دلیل خطای یک گروه اندک از حقوق خود محروم کرد.

۴- پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در سایه نگاه متعالی امام خمینی(ره) به زنان و بسترسازی نظام جمهوری اسلامی، دختران ایرانی رشد چشمگیری در عرصه های مختلف زندگی فردی و خانوادگی و اجتماعی داشته اند و توانمندی هایی در عرصه های مختلف از خود نشان می دهند که شاید در گذشته کمتر کسی برای دختران متصور بود. این رشد خوشبختانه در کانون گرم و مستحکم خانواده ایرانی محقق شده و ارتباط دختران و پدران همچنان مبتنی بر احترام و محبتی عمیق و ریشه دار است. در چنین محیطی است که دختران تصمیم های سرنوشت ساز زندگی خود را با همراهی والدین و تحت حمایت و برخوردار از محبت آنان می گیرند. دخالت قانون به عنوان یک ابزار خشن برای اعمال قدرت، حتی اگر در فرض خوش بینانه، همیشه و از سوی همه پدران، به جا و منصفانه به کار گرفته می شود، ممکن است از یک آسیب احتمالی جلوگیری کند، اما آن ارتباط عمیق و تأثیرگذار بین پدر و فرزند را به شدت دچار آسیب و نارسایی می کند و چه بسا باعث شود دختران در مقابل پدران قرار گیرند و به دلیل شکل گیری یک فضای تقابلی، در سایر عرصه های زندگی نیز خود را از حمایت ها و توصیه های پدرانه محروم کنند. به این ترتیب گره ای که به سادگی با دست باز می شد، با دندان قانون نیز باز نشود و توصیه هایی که در فضای پر مهر رابطه پدر و فرزندی به جان دختران می نشست، اکنون حتی با اعمال قانون نیز کارساز نباشد.

بنابر دلایلی که ذکر شد، ما از نمایندگان محترم عضو کمسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس درخواست می کنیم تبصره مذکور را حذف کرده و مرکز پژوهش های مجلس را مأمور کنند تا به تهیه قوانین کیفری کارآمد برای ممانعت از قاچاق زنان و دختران بپردازد و از سوی دیگر تقاضا داریم آموزش و اطلاع رسانی به خانواده ها به عنوان یک راهکار بسیار جدی و تأثیرگذار، مورد توجه نمایندگان محترم قرار گیرد. کافیست به پدران و مادران هشدار داده شود که دختران شان با چه خطرات احتمالی در سفرهای خارجی مواجه خواهند بود و چگونه می توانند مانع این خطرها شوند. این آگاهی همچنین می تواند به پدر و مادرها کمک کند فرزندانشان را در همان فضای آکنده از احترام و محبت متقاعد کنند بدون آنکه نیازی به ابزارهای قانونی داشته باشند.

امضاکنندگان

مؤسسه میثاق منتظران

مؤسسه یاران مهدی

مؤسسه رهپویان فرهنگ و هنر

کانون مشکات اندیشه

مؤسسه نورآتی

انجمن بانوان نعیما

انجمن بیان

تندیس هنر

موسسه بنت الهدی

موسسه تکامل

انجمن اهل قلم پروین

موسسه قرآن یاوران

انجمن ترنم هستی

موسسه سفیران مهر قزوین

موسسه هفت گوهر زنجان

کانون فرهنگی محاق انتظار

کانون فرهنگی اجتماعی بارقه مهر

کانون فرهنگی مذهبی بانوان استان لرستان

وفاگستران مسلمان

موسسه عروه الوثقی

مجله اینترنتی دخت ایران

انجمن مردم نهاد ترنم اندیشه

پایگاه تحلیلی- خبری مهرخانه

موسسه عصر روشنایی

موسسه علمی پژوهشی مصباح

موسسه بانوان سفیران کوثر

مرکز فرهنگی پژوهشی زنان‎

پایگاه خبری- تحلیلی زنان پرس

پایگاه تخصصی دختران و زنان بهدخت

سیبستان خرد

زوجه می‌تواند معادل مبالغ هزینه‌شده خود را پس از اثبات در دادگاه از زوج دریافت کند

با تصویب مجلس

نمایندگان مجلس شورای اسلامی با بررسی ایرادات شورای نگهبان در خصوص دو ماده از لایحه حمایت خانواده، یک ماده را اصلاح و ماده دیگر را حذف کردند.

به گزارش خبرنگار پارلمانی ایسنا، براساس ماده ۳۰ لایحه حمایت خانواده در مواردی که زوج در دادگاه ثابت کند به امر زوج یا اذن وی از مال خود برای مخارج متعارف زندگی مشترک که بر عهده زوج است هزینه کرده، می‌تواند معادل آن را از وی دریافت کند.

از ۲۲۸ نماینده حاضر در جلسه ۱۶۹ نفر با این اصلاح موافقت کردند.

همچنین ماده ۴۹ لایحه مذکور نیز جهت تامین نظر شورای نگهبان حذف شد.

در این ماده که قبلا به تصویب مجلس رسیده بود پرداخت نفقه زوجه که به تشخیص دادگاه مطابق شان و خصوصیات زوجه تعیین می‌شود و همچنین هزینه نگهداری اطفال بر پرداخت تمامی دیون مقدم است.

در مورد نفقه ایام گذشته زوجه مقررات ماده ۱۲۰۶ قانون مدنی به قوت خود باقی است.

از ۲۲۷ نماینده حاضر در جلسه ۱۵۷ نفر نیز با حذف این ماده از لایحه حمایت خانواده موافقت کردند.

بسیاری از جوانان اندونزی و والدین‌شان از خطراتی که اطلاعات شخصی آن‌ها را تهدید می‌کند، بی‌خبرند. نوجوانان اکثرأ عکس‌های خود و اطلاعاتی مانند آدرس خانه، شماره تلفن، مدرسه و محل‌های تردد خود را بدون استفاده از امکانات ایمنی در اینترنت می‌گذارند.

وقتی دختر ۱۴ ساله‌ای از یک دوست فیسبوکی، مردی مسن‌تر و ناآشنا، درخواست دوستی دریافت کرد، این درخواست را از روی کنجکاوی پذیرفت. کلیکی که عمری پشیمانی به دنبال خواهد داشت و منجر به وقوع حادثه‌ای وحشتناک خواهد شد؛ مادامی که مهاجمان جنسی راه‌های جدیدی برای سوء استفاده از محبوبیت رو به افزون رسانه‌های اجتماعی در اندونزی می‌یابند، چنین حوادث وحشتناکی مکرر روی خواهد داد.

این دختر دانش‌آموز خیلی زود فریب تملق‌های آنلاین مرد را خورد. آن‌ها شماره تلفن رد و بدل کردند و با رد و بدل پیام، علاقه دختر برانگیخته شد. مرد او را متقاعد کرد که در یک پاساژ همدیگر را ملاقات کنند و بعد از این ملاقات دختر بیش‌تر به وی علاقمند شد.

آن‌ها قرار ملاقات بعدی را گذاشتند. دختر به مادرش گفت که به عیادت دوست بیماری می‌رود و نزدیک خانه‌اش در "دپوک" در حومه جاکارتا، سوار ماشین مرد شد.

این دختر در مصاحبه‌ای با آسوشیتدپرس گفت، این مرد ۲۴ ساله که خود را "یوگی" معرفی ‌کرده، او را به شهر "بوگور" واقع در جاوه غربی و در فاصله یک ساعته با "دپوک" برد.

در آن‌جا او را در زیرزمینی همراه با حداقل پنج دختر دیگر ۱۴ تا ۱۷ ساله زندانی کرد. به او داروهای خواب‌آور داده شد و بارها مورد تجاوز قرار گرفت، و در همان اولین بار، باکرگی خود را از دست داد.

پس از یک هفته شکنجه، آدم‌ربا به او گفت که فروخته شده و با کشتی به جزیره "باتام" فرستاده خواهد شد که به خاطر فاحشه‌خانه‌ها و سکس با کودکان معروف است و عمدتا میزبان مردان سنگاپوری است که با قایق به آن‌جا می‌آیند.

او به شدت می گریست و التماس می‌کرد بگذارند به خانه‌اش برود. کتک زده شد و به او گفته شد یا خفه می‌شود یا می‌میرد.

آریست مردک سیرات، رئیس گروه "کمیسیون ملی حمایت از کودکان اندونزی"، می‌گوید حدس زده می‌شود ۲۷ کودک از ۱۲۹ کودک مفقودالاثر در فیسبوک با آدم‌ربایان خود آشنا شده‌اند. یک نفر از این ۲۷ نفر کشته شده است.

این دختر روز ۳۰ سپتامبر در نزدیکی یک ترمینال اتوبوس پیدا شد، و در این ماه حداقل هفت گزارش دیگر وجود دارد که دختران اندونزیایی توسط افرادی که در فیس‌بوک با آن‌ها آشنا گشته اند، ربوده شده‌اند. اگرچه در این مورد آمار دقیقی وجود ندارد، اما پلیس و فعالان علیه تجارت انسان می‌گویند که در این مجمع‌الجزایر آسیای جنوب شرقی، آدم‌ربایی و تجارت انسان دارد به مشکل مهمی تبدیل می‌شود.

آنجان بوس، مدیر برنامه یک شبکه غیر انتفاعی جهانی که در زمینه حمایت از کودکان در فضای مجازی در ۷۰ کشور فعالیت می‌کند، می‌گوید: "شاید اندونزی تا به این جا اندونزی به نوعی منحصر به فرد باشد. به محض این که ارتباط برقرار شود، متوجه می‌شوید که معلوم نیست از کجاست، هر جایی می‌تواند باشد. اینترنت یک رسانه جهانی است. برایش فقیر و پولدار فرقی ندارد. برایش اقتصاد کشور یا فرهنگ فرقی ندارد."

طبق آمار وب‌سایت‌هایی که رسانه‌های اجتماعی را دنبال می‌کنند، در اندونزی ۵۰ میلیون نفر در فیسبوک صفحه باز کرده‌اند و پس از ایالات متحده یکی از بیش‌ترین کاربرها را دارد. جاکارتا، پایتخت این کشور، اخیرات توسط شرکت "سمیوکست" که بر رسانه‌های اجتماعی نظارت می‌کند، یکی از فعال‌ترین کشورها در زمینه توئیتر شناخته شده است. به علاوه، استفاده از گروه‌های شبکه‌ای مانند "بلک‌بری" و "یاهو مسنجر" در تلفن‌های موبایل بسیار رواج دارد.

بسیاری از جوانان اندونزی و والدین‌شان از خطراتی که اطلاعات شخصی آن‌ها را تهدید می‌کند، بی‌خبرند. نوجوانان اکثرأ عکس‌های خود و اطلاعاتی مانند آدرس خانه، شماره تلفن، مدرسه و محل‌های تردد خود را بدون استفاده از امکانات ایمنی در اینترنت می‌گذارند – و به این ترتیب هر کسی می‌تواند آن‌ها را پیدا کند و همه چیز را درباره‌شان بداند.

سیرات می‌گوید: "ما با زمان مسابقه گذاشته‌ایم و نوجوانان این‌جا دچار جنون فیس‌بوکی شده‌اند. پلیس باید سریع‌تر اقدام کند ، در غیر این صورت دختران بسیاری قربانی خواهند شد."

۲۷ مورد آدم‌ربایی مرتبط با فیس‌بوک که در سال جاری به این کمیسیون گزارش شده است، تا همین الان هم از رقم ۱۸ مورد در سال ۲۰۱۱ تجاوز کرده است. نهاد "وظیفه ملی برای مبارزه علیه تجارت انسان" می‌گوید ۴۳۵ کودک در سال گذشته ربوده و فروخته شده‌اند که اکثرا جهت سوء استفاده جنسی بوده است.

بسیاری از مبارزان با جنایات جنسی در اندونزی بر این باورند که تعداد واقعی بسیار بیش از این است. کودکان گم‌شده‌ای که هیچ وقت گزاش نشده‌اند. بدنامی و شرمی که در این کشور عمدتاً مسلمان‌نشین پیرامون سوء استفاده جنسی وجود دارد، و این اعتقاد همگانی که پلیس کاری نخواهد کرد.

بنا به تخمین گزارش گروه "حمایت از کودکان در برابر سوء استفاده جنسی"، سالانه ۴۰ تا ۷۰ هزار کودک اندونزیایی اسیر پورنوگرافی، فحشا و تجارت انسان می‌شوند؛ کشوری ۲۴۰ میلیونی با فقر گسترده.

وزارت امور خارجه ایالات متحده نیز هشدار داده است که اکثر دختران اندونزیایی با استفاده از شبکه‌های اجتماعی فریب می‌خورند. در گزارش سال گذشته گفته شده است، آدم‌ربایان "آشکارا به ربودن دختران و زنان جوان برای خرید و فروش در داخل و خارج از کشور متوسل شده‌اند."

در بسیاری از کشورهای آسیایی سوء استفاده و استثمار جنسی کودکان در فضای مجازی متداول است. در فیلیپین کودکان مجبور می‌شوند جلوی دوربین کامپیوتری لخت شوند و حرکات تحریک‌آمیز انجام دهند – اغلب توسط والدین‌شان، که از آن‌ها به عنوان منبع درآمد استفاده می‌کنند. معمولا مشتریان این گونه وب‌سایت‌ها، مردان کشورهای غربی هستند.

لئوناردا کلینگ، نماینده محلی گروه غیر انتفاعی کمک به کودکان به نام "زمین بشر"، می‌گوید: "در فیلیپین این مشتی از خروار است. فقط فیس‌بوک و رسانه‌های اجتماعی نیست، بلکه هر امکان ارسال پیام است... به ویژه جوانان در معرض خطرند. از وعده و وعید استفاده می‌شود. وعده کار بهتر یا حتا یک تلفن یا هر چیزی. جوانان اکنون زرق و برق پیرامون خود را می‌بینند و می‌خواهند آخرین "بلک بری" یا مد را داشته باشند و این هم راهی برای کسب درآمد است."

فیسبوک می‌گوید، بازرسان‌اش مرتب محتوای سایت‌ را کنترل می‌کنند و با مقامات، از جمله اینترپول، برای مبارزه با فعالیت‌های غیر قانونی همکاری می‌کنند. هم‌چنین در سراسر جهان کارمندانی دارد که وظیفه‌شان جلوگیری از فعالیت افرادی است که می‌کوشند از این سایت برای تجارت انسان استفاده کنند.

اندرو نویس در یک ای – میل نوشت: "ما تجارت انسان را بسیار جدی می‌گیریم و با آن که این گونه رفتار در فیسبوک زیاد رایج نیست، ما در حال اتخاذ اقداماتی برای مقابله با این گونه کارها هستیم."

او از ارائه اطلاعات بیشتر در مورد استفاده از فیسبوک در تجارت انسان که از اندونزی یا کشورهای دیگر گزارش شده است، امتناع کرد.

دختر اهل "دپوک" در حالی که ماسکی بر چهره دارد تا هنگام مصاحبه شناخته نشود، می‌گوید هنوز باور نمی‌کند که مردی که یک ماه بود او را می‌شناخت، چنین بلایی سرش آورده است.

وی می‌گوید: "او می‌خواست برایم لباس نو بخرد و پول بدهد تا شهریه مدرسه را بپردازم. او آدم دیگری بود... همین. من در فیسبوک با آدم‌های زیادی ارتباط دارم، و شماره تلفن رد و بدل کرده‌ام. اما هیچ وقت مشکلی پیش نیامده بود. ما فقط دوست بودیم."

می‌گوید وقتی ربوده شد، به وی داروهای خواب‌آور داده شد و "اغلب بیهوش" بود. می‌گوید نمی‌توانسته فرار کند چون یک مرد و یک دختر مواظبش بودند.

دختر گفت که مرد پول بلیط هواپیما به باتام را نداشت و متوجه شد که والدین‌اش به شدت دنبالش می‌گردند. به همین دلیل او را در ایستگاه اتوبوس رها کرد.

این دختر لاغراندام با موهای سیاه تا شانه، می‌گوید: "عصبانی هستم و نمی‌توانم کاری را که او کرد بپذیرم... به من تجاوز شد و کتک خوردم." آسوشیتدپرس معمولا اسامی قربانیان تهاجمات جنسی را منتشر نمی‌کند.

این دختر از مدرسه اخراج شد و در ماه سپتامبر به سرتیتر اخبار تبدیل شد. مقامات می‌گویند که مدرسه مدعی است که این دختر آبروی مدرسه را برده است. اکنون مدرسه دوباره او را پذیرفته است، اما به علت رسوایی و جنجال اخیر دیگر نمی‌خواهد به این مدرسه برود.

وزیر آموزش و پرورش، محمد نوح، که گفته بود همه این دختران قربانی نیستند، تحت فشار زیادی قرار گرفت؛ وی گفت: "آن‌ها این کار را به خاطر تفریح می‌کنند و بعد مدعی می‌شوند که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند." پاسخ وی به انتقادات آن بود که به سختی می‌توان ثابت کرد که تمام تهاجمات جنسی "تجاوزهای واقعی" هستند.

گستردگی این خبر، پنج خانواده دیگر را برانگیخت تا خبر دهند که دختران آن‌ها هم در فیسبوک آشنایانی پیدا کرده و گم شده‌اند. در ماه اکتبر دو دختر دیگر از دست آدم‌ربایان گریختند و اکنون در حال روان‌درمانی هستند.

مردی که در فیسبوک خود را عکاس معرفی کرده بود، اخیرا دستگیر شده و به آدم‌ربایی و تجاوز سه دختر جوان متهم شده است. مقامات می‌گویند او دختران را اغوا می‌کرد تا با او ملاقات کنند و وعده می‌داد که کمک می‌کند تا مدل شوند و سپس در خانه‌ای آن‌ها را زندانی می‌کرد. پلیس در دوربین و لپ تاپ وی، عکس‌های متعددی از دختران برهنه یافت.

یکی از موارد دیگر، دختری ۱۵ ساله از شهر "بوگور" بود. او توسط یکی از آشنایانش در فیسبوک دزدیده و در رستورانی حبس شده بود و قرار بود به شهر دیگری برده شود تا فاحشه شود؛ این دختر توسط پلیس آزاد شد.

در برخی از موارد، وقتی به قربانیان وعده‌ی پول یا تجملاتی مانند تلفن موبایل یا لباس نو داده می‌شود، خودشان به آدم‌ربایان کمک می‌کنند.

پلیس می‌کوشد تا جنایت‌کاران را دستگیر کند. کارآگاه روت ینی کوماریا، از واحد حفاظت زنان و کودکان در شهر "سورابای"، می‌گوید در اینترنت خود را یک نوجوان معرفی کرده است و تاکنون سه مرد را دستگیر کرده است که با استفاده از فیسبوک دختران نوجوان را دزدیده و به آنها تجاوز کرده‌اند. او در جستجوی مظنون چهارم است.

به گفته وی: "چون تجارت انسان روز به روز پیچیده‌تر می‌شود و هدف‌شان هم عمدتا کودکان بی تجربه است، این کار هر روز سخت‌تر می‌شود."

مردی که دختر "دپوکی" را فریب داده بود، پیدا نشده، و معلوم نیست که بر سر پنج دختر دیگر چه آمده است.

وی می‌گوید: "می‌دیدم که کسی که من را دزدیده بود، آن‌ها را در اختیار دیگران می‌گذاشت. نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد. نمی‌خواهم به یاد بیاورم."

روز گذشته پیکر زن جوانی که قریب به ده روز است هند را داغدار، خشمگین و بهت زده کرده است از سنگاپور به دهلی نو انتقال یافت.

دو هفته پیش بود که خبری روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت که از تجاوز یک گروه شش نفری به دو زن در یک اتوبوس در دهلی نو خبر می داد. خبری که موجب به راه افتادن جنبشی برای مبارزه با خشونت علیه زنان در این کشور به راه افتاد و مردم را به روزها به خیابان ها کشاند.

این زن ۲۳ ساله دانشجوی رشته پزشکی بود و در روز ۱۶ دسامبر ۲۰۱۲ در یک اتوبوس مورد تجاوز گروهی قرار گرفت. مردانی که به مدت یک ساعت به این زن تجاوز کرده بودند٬ او و دوستش را با یک میله آهنی مجروح کرده و آنها را از اتوبوس در حال حرکت بیرون انداخته‌ بودند. این دو زن جوان برای رفتن به یک مرکز خرید در جنوب دهلی سوار اتوبوس شده بودند.

مانموهان سینگ، نخست وزیر هند و سونیا گاندی، رهبر حزب کنگره در هنگام انتقال پیکر این زن جوان به دهلی‌نو در فرودگاه حضور داشتند. جسد این زن پس از برگزاری مراسم سنتی در دهلی سوزانده و خاکستر شد.

از روز گذشته هم‌زمان با اعلام خبر درگذشت این زن جوان که هنوز هویت او اعلام نشده٬ هزاران نفر در پایتخت و شهرهای دیگر هند به خیابان آمده و خواستار مجازات عاملان این تجاوز و محافظت بیشتر از زنان شدند.

گزارش‌های رسمی پلیس هند نشان می‌دهد که در شهر دهلی به طور متوسط هر ۱۸ ساعت یک زن مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرد. بر اساس آمار رسمی این کشور در فاصله سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ آمار تجاوز در ۱۷ درصد بیشتر شده است. بر اساس برخی گزارش‌ها آمار تجاوز در هند سال گذشته به دست‌کم ۲۴ هزار مورد رسیده است.

پیکر زن جوان هندی که در یک اتوبوس مورد تجاوز گروهی قرارگرفته بود٬ روز یک‌شنبه٬ ۳۰ دسامبر(۱۰ دی‌ماه) از بیمارستانی در سنگاپور به دهلی‌نو انتقال یافت.

هم‌زمان با اعلام خبر درگذشت این زن جوان که هنوز هویت او اعلام نشده٬ هزاران نفر در پایتخت و شهرهای دیگر هند به خیابان آمده و خواستار مجازات عاملان این تجاوز و محافظت بیشتر از زنان شدند

پلیس هند احتمال می دهد که در روزهای آتی تظاهرات بیشتری در شهرهای هند برگزار شود. پلیس از مردم خواسته تا آرامش خود را در این روزها حفظ کنند.

اعمال اقدامات محافظتی بیشتر برای تامین امنیت زنان از سوی دولت از جمله خواسته‌های تظاهرکنندگان هندی در روزهای اخیر بود.

. مانموهان سینگ، نخست وزیر هند روز گذشته در واکنش به این اعتراضات، اظهار امیدواری کرد که مقامات سیاسی و جامعه مدنی در کنار یکدیگر هند را به مکانی امن تر برای زنان تبدیل کنند.

زنان هندی می‌گویند دولت برای مراقبت از جانشان در برابر خشونت‌ها اقدام کافی نمی‌کند. میزان تجاوز در دهلی، پایتخت هند، بیشتر از هر شهر دیگر در این کشور است.

در روزهای گذشته، تظاهرات در چندین شهر هند برگزار شد و تظاهرکنندگان خشمگین با پلیس درگیر شدند که در نتیجه آن یک پلیس کشته شده است.

پلیس هند با تشدید تدابیر امنیتی در پایتخت هند٬ از مردم خواسته است که خویشتن‌داری و آرامش خود را حفظ کنند.

در این جریان این تجمعات پلیس برای متفرق کردن تظاهرکنندگان از گاز اشک‌آور و باتوم استفاده کرد و برخی خیابان‌ها را مسدود کرد.

مرگ این دختر دانشجوی ۲۳ ساله هند را خشمگین و سوگوار کرده است.

تظاهرات‌های اعتراضی در هند از اوایل هفته گذشته هم‌زمان با انتشار خبر تجاوز به این زن جوان آغاز شده بود. روز ۲۲ دسامبر هزاران نفر از معترضان در برابر کاخ ریاست‌جمهوری هند تجمع کردند.

به دنبال مرگ این دختر دانشجو تدابیر امنیتی در هند تشدید شده است.

رایج ترین شغل بانوان در سال 2013 همچون دهه 50!

این روزها متداول ترین شغل برای بانوان کدام است؟ بله، هنوز هم منشی گری متداول ترین گزینه است – با این حال بانوان بیشتر از آقایان مدارک علمی و دانشگاهی کسب می کنند، و در مدارج مدیریتی ارتقا می یابند و تعداد بانوانی که کسب و کار خودشان را شروع کرده اند در حال رکورد زدن است.

در سال 1950 رایج ترین شغل برای بانوان ایالات متحده "منشی گری" بود. در آن زمان که شغل های کمتری برای خانم ها وجود داشت، تعجبی ندارد که کار منشی گری گزینه محبوبی بود.

ولی این روزها متداول ترین شغل برای بانوان کدام است؟ بله، هنوز هم منشی گری متداول ترین گزینه است – با این حال بانوان بیشتر از آقایان مدارک علمی و دانشگاهی کسب می کنند، و در مدارج مدیریتی ارتقا می یابند و تعداد بانوانی که کسب و کار خودشان را شروع کرده اند در حال رکورد زدن است.

طبق آخرین داده های موجود سرشماری ایالات متحده، در میان حدود 4 میلیون منشی و دستیار اداری در ایالات متحده بین سال های 2006 و 2010، 96 درصد آنها خانم بوده اند. این سرشماری هر ده سال یکبار انجام می شود و داده های آن تحلیل و بروز رسانی می شوند و در دوره های دیگری منتشر می شوند. داده های استخدام منتشر شده توسط وزارت کار ایالات متحده نشان می دهد که اقتصاد در ماه ژانویه حدود 157 هزار شغل ایجاد کرده است.

منشی گری رایج ترین شغل بانوان در سال 2013 (همچون دهه 50!)

گزارشی که در روز پنج شنبه منتشر شد نشان داد که عمده این شغل ها در بخش خدمات بوده اند که شامل خانه دارها، آموزگاران، خرده فروش ها، کارمندان بهداشت و درمان و کارگران رستوران و همه شغل هایی می شوند که بطور سنتی توسط خانم ها اداره می شوند.

در صنعت خدمات کسب و کار هم افزایش شغل وجود داشته است که شامل مناصب اداری هم می شود. با توجه به همه گزینه هایی که خانم ها امروزه در اختیار دارند، چرا شغل منشی گری هنوز هم شغل ایده آل یک دختر محسوب می شود؟

دانا گرینبرگ، دانشیار رفتار سازمانی در کالج بابسون در شهر بوستون در مصاحبه ای گفت: «مهمترین مسئله به خانم های جوان مربوط می شود، خانم هایی که مجدداً وارد نیروی کار می شوند و خانم هایی که در انتقال شغلی هنوز هم به آنها توصیه می شود که بهترین گزینه ورود به حوزه های کاری، یک منصب اداری است. هیچ وقت به یک آقای 21 ساله فارغ التحصیل کالج نمی گوییم که بهترین گزینه برای ورود به دنیای کار از طریق یک منصب اداری است. ولی متأسفانه هنوز هم در این کشور تبلیغ می شود که منشی گری منصب باب روزی برای شروع اشتغال یک خانم است. داده ها نشان می دهند که خانم ها از لحاظ سنتی از یک منصب اداری به کار کارمندی منتقل نمی شوند.»

با این حال کارشناسان شغلی در طول سالها هشدار داده اند که منشی ها منسوخ می شوند، ولی داده های دولتی چیز دیگری را ثابت می کنند. وزارت کار ایالات متحده پیش بینی می کند که شغل های اداری منشی گری و دفتری تا سال 2020 دوازده درصد افزایش می یابند.

ری ویکال، وزیر سابق و سخنگوی انجمن بین المللی کارشناسان اداری به سی ان ان گفت: «هر وقت فن آوری جدید و عمده ای ظهور می یابد، همیشه پیش بینی هایی وجود دارد مبنی بر اینکه بالاخره پایان منشی گری فرا رسیده است. با ظهور ماشین های تایپ برقی، کامپیوتر شخصی و اینترنت، شاهد این موضوع بودیم. ولی وقتی فن آوری مؤثرتر می شود، مقدار کارها هم افزایش می یابد. با ظهور آنها شما به افرادی نیاز پیدا می کنید که از آن ابزارها استفاده کنند.» و این افراد اغلب خانم ها هستند.

پول و تحصیلات عوامل عمده نیستند – شغل های مخصوص آقایان مثل رانندگی کامیون، تولید و ساخت و ساز حدوداً به اندازه کار منشی گری حقوق می گیرند (حدود 34 هزار دلار در سال، البته منشی های حقوقی و اجرایی بیشتر پول در می آورند). البته این احتمال هم هست که آقایان از اشتغال به شغل هایی که بطور سنتی مخصوص خانم هاست، خجالت می کشند.

منشی گری رایج ترین شغل بانوان در سال 2013 (همچون دهه 50!)

در دهه 50، رایج ترین شغل های غیر منشی گری برای خانم ها، عبارت بود از متصدی بانک، نامه رسان، کارمند دفتری، کارمند فروش، کارگر امور خصوصی خانگی (مانند نظافتچی، آشپز یا پرستار خانگی) و معلم. در سال های دهه شصت چیز زیادی تغییر نکرد: بعد از منشی گری، شغل های عمده دیگر برای خانم ها عبارت بودند از: صندوقدار، معلم ابتدائی یا راهنمایی، پرستار و کمک پرستار.

دومینیک گومز در مجله Christian Science Monitor نوشته بود: «حتی عناوین شغلی هم آقایان را مستثنی می کرد. جامعه کلمات دیگری برای شغل های آنها ساخته بود: پرستار مرد، پرستار بچه مرد و عناوینی همچون پلیس مرد (policeman) یا رئیس مرد (chairman) که آشکارا خانم ها را از این مناصب مستثنی می کرد.»

ولی حتی در این شغل ها هم که خانم ها حاکم هستند، از همتایان مرد خود، 13 درصد کمتر حقوق می گیرند. حتی بعضی از کارشناسان می گویند که برای ایجاد مانع برای بانوان در محل کار، آنها را در پست منشی گری می گذارند.

ایمی ریچاردز، مؤلف "Mainfesta: Young Women, Feminism and the Future” به فوربس گفت: «در دهه شصت مانع این بود که بانوان اجازه نداشتند ارتقای درجه بیابند و اگر کسی ارتقای درجه می یافت، موردی استثنائی بود. بعد همه بر این موضوع توافق داشتند که بانوان باید فاصله های موجود در همه سطوح شرکتی را پر کنند و این مانع تبدیل به یک مشکل شرکتی شد. مانع بعدی که ما هم بر سر آن گیر کرده ایم – و در سی سال گذشته گیر کرده بودیم – این ایده پذیرفته شده است که بانوان واقعاً به حیات خانگی خود بیش از حیات شرکتی خود ارزش می نهند. و اینکه آنها به تعادل کار-زندگی بیشتر از کار خود اهمیت می دهند.»

نیاز به تعادل کار-زندگی – یا حتی ترس از سرزنش شدن به خاطر نیاز به تعادل کار-زندگی – آنها را به سوی پست های دفتری و نه پست های مدیریتی سوق می دهد، علیرغم آنکه سطح تحصیلات آنها در حال افزایش است.

سیندیا کمرون، رئیس ساماندهی انجمن ملی زنان کارمند به سی ان ان گفت: «تماشای این روند سخت است، ولی واقعاً ما را وادار می کند که فکر کنیم تا کجا رسیده ایم. حالا دیگر خانم ها به نصف کارهایی که آقایان انجام می دهند راضی نمی شوند و آنها تلاش زیادی کردند که تغییر ایجاد کنند و به این نقطه برسند. البته این دوره، زمان بسیار دشواری برای خانم ها بود که شاید چندان احساس نوستالژی برای آن زمان نکنند.»

قدم به جایی می‌گذاری که بر خلاف همیشه بالای سرت تاریک است و پایین پا پرنور. باور نمی‌کنی که کسی تاکنون پایش را اینجا نگذاشته. حسی آمیخته از ترس، شوق، هیجان تو را فرا می‌گیرد. با غارنوردی وارد دنیای دیگری می‌شوی.

این بار غار دنگزلو سمیرم مکانی است که سمیرا زارعی تنها غواص غارنورد زن ایران، برای غواصی انتخاب کرده است، اما او به تنهایی نمی‌تواند غواصی دراین غار را تجربه کند. هر غواصی حداقل نیاز به یک گروه شش نفره دارد تا بتواند به مکان موردنظر برسد. بردن کپسول‌های هوا و وسایل تخصصی این رشته خود کار آسانی نیست.

کوهنوردی،‌ صخره نوردی،‌ فوتبال،‌ پاراگلایدر، غارنوردی و حالا غواصی در غار...! بانوان ایرانی ثابت کرده‌اند که ورزش مرد و زن نمی‌شناسد. این بار بانوی اصفهانی چندین ماه است که غارهای شناخته شده و ناشناس ایران را برای ورزش منحصر به فرد خود انتخاب می کند و با وسایلی سخت غواصی روزها غارنوردی می کند و تن به غواصی در غار می دهد. ورزشی که برایش به جز هیجان هدفی والا دارد. او می‌گوید که می خواهد اثبات کند که بانوان ایرانی می توانند در ورزش‌های سخت هم حضوری موفق داشته باشند.

به گزارش ایسنا، گروهی که در غارنوردی کم‌سابقه نیستند، با سرپرستی سمیرا زارعی بامداد روز جمعه 14 مهرماه، رهسپار این غار می‌شوند. غاری که در فاصله‌ی زمانی پنج ساعته تا اصفهان در نزدیکی سمیرم قرار گرفته است. در کنار رودخانه و باغ های سیب روستای "نوقل" سمیرم بر روی کوهی نه چندان بلند مخفی شده است، حتی اگر بر روی سنگ های بزرگ این کوه هم بروید باز هم این غار را پیدا نمی‌کنید و فقط با گودالی کوچک روبرو می شوید که در واقع ورودی این غار پنهانی است.

سمیرا زارعی 27ساله، تنها زن غواص غار در ایران است. ورزشکاری که در کنار زندگی شخصی خود و شغل غیر مرتبط اش این رشته ورزشی پر هیجان را جزء جدانشدنی زندگی‌اش می داند و هر بار از پاگذاشتن در ناشناخته ترین مناطق این سرزمین بیش از گذشته سر ذوق می آید." از سال 89 غارنوردی را به صورت حرفه‌ای آغاز کرده‌ام و پیش از این زمانی که در مقطع ابتدایی و راهنمایی دانش آموز بودم، در رشته های کاراته و والیبال حضور داشتم. راستش هیچ‌وقت فکر نمی کردم که یک غارنورد شوم یا این که در غار غواصی کنم. من برای مدتی ورزش را کنار گذاشتم و در دوره دبیرستان در تئاتر و موسیقی فعالیت کردم. هرچند این موضوع مقطعی بود و وقتی وارد دانشگاه شدم مسیر زندگی ام دوباره تغییر کرد."

رشته‌ی سخت و دشوار غارنوردی شاید در نگاه اول برای زنان مناسب نباشد اما "شرایط فیزیکی بانوان با آقایان متفاوت است و فکر می کنم که هنوز برای فعالیت در این رشته برای بانوان جای کار دارد، اما اگر بانوان خستگی ناپذیر باشند و بتوانند بدن خود را قوی کنند، می توانند در این رشته فعالیت کنند. پشتکار و قوی کردن روحیه اولین فاکتور فعالیت در این رشته ورزشی است."

غارنوردی قرار بود ساعت 7 صبح آغاز شود. یعنی تنها دوساعت برای استراحت پیش از آغاز غارنوردی وقت بود. درزمان موردنظر گروه از باغ سیب و رودخانه خروشان به سمت کوهی صخره ای می رود و با دریچه‌ای کوچک روبرو می شود. این ورودی شبیه چیزی نیست که در ذهن از ورودی یک غار داشتیم. غارنوردان از این دریچه کوچک وارد می شوند و ما هم به دنبال آن ها به تاریکی غار وارد می شویم.

سانتی متر پیش رفتن در یک مسیر طولانی نیاز به شکیبایی زیادی دارد. "غارنوردی آدم را صبور می کند، اگر بخواهی آدم عجولی باشی، نمی توانی غار نوردی کنی. غار به انسان آرامش می دهد و باعث می‌شود که موضوعات را با دقت بیشتری ببیند و با مسایل برخورد کند. این که وارد جایی می‌شوی که تاکنون کسی نرفته است، بسیار هیجان انگیز است. می‌توانم بگویم که غواصی در غار کشف ناشناخته هاست. من یکی از آرزوهایم این است که به کشورهایی مثل فرانسه، مکزیک و تایلند بروم تا بتوانم در غارهای این کشورها غواصی کنم. دوست دارم که بانوان ایران را به این کشورها معرفی کنم، تا آن ها بدانند در ایران بانوان در رشته های مختلف فعالیت دارند."

مسیری عمودی روبرویمان سبز می شود. پس از چند متر نشسته و سینه خیز پیش رفتن، صخره های سنگی و مسیرهایی پر فراز و نشیب اول راه خودنمایی می کند و ما را به این باور می‌رساند که با غاری نه چندان آسان روبرو شده ایم. تنها راه گشای تاریکی غار کلاه‌هایی است که با چشمی روشن، راهنمای گروه شده‌اند. هر چه بیشتر می‌رویم، مسیر سخت‌تر می شود و زارعی به عنوان رهبر گروه از ما دورتر. او به عنوان اولین نفر راه‌های پیش رو را پشت سر می‌گذارد.

زارعی درباره‌ی ورودش به این رشته به خبرنگار ایسنا می‌گوید: "در رشته مدارک پزشکی در دانشگاه دولتی اصفهان تحصیلم را ادامه دادم و در دوسال اول دانشجویی با مناطق گردشگری اصفهان آشنا شدم، اما آن زمان به صورت حرفه ای ورزش نمی کردم تا این که در دوسال بعدی تحصیلم با یکی از گروه های کوهنوردی آشنا شدم و کوهنوردی و دره نوردی را آغاز کردم و در تیرماه 89 از سوی یکی از دوستانم با انجمن غارنوردی آشنا شدم. بعد از آن بود که اصول اولیه پیمایش غارهای عمودی را فراگرفتم." وی که غارنورد و کوهنوردی حرفه ای بود در اسفند 89 غواصی را در آب های آزاد آموخت و پس از آن ورزش حرفه‌ای‌اش در مسیر جدیدی قرار گرفت.

غار دنگزلو یک غار افقی است هر چند مسیر عمودی هم در این غار دیده می شود. به گفته غارنوردان این غار هر چند غار آسانی نیست اما در دسته غارهای دشوار هم قرار نمی‌گیرد. انتخاب این غار نسبتا ساده تنها برای آن بود که ما بتوانیم همراه گروه باشیم!

عبور از دالان‌های ناشناخته و بی رفت و آمد غارها خاطرات زیادی را برای زارعی رقم زده است: "غار سید در شهرکرد غار متفاوتی بود. شرایط غواصی در این غار منحصر به فرد بود. وقتی غواصی در این منطقه را شروع کردیم، متوجه شدیم که خفاش های زیادی در آب های این غار مرده‌اند. به خاطر بالا بودن سطح آب و کوتاه بودن سقف وقتی در دریاچه شنا می‌کردیم، خفاش های مرده جلو چشم‌مان بودند و مجبور بودیم آن ها را با دست کنار بزنیم. به نظر می رسید که شرایط اکوسیستم این غار به هم ریخته بود که باعث چنین اتفاق ناگواری شده بود. من تاکنون دوبار در غار سید غارنوردی کرده‌ام و باز هم دوست دارم چنین تجربه‌ای تکرار شود."

غارنوردان دالان های پر پیچ و خم غار را پشت سر گذاشتند، تا به اولین گودال آب این غار رسیدند، گودالی که پای یک صخره لیز قرار گرفته بود. یکی از اعضای گروه عنوان می کرد که این غار بر اثر یک گسل به وجود آمده و حتی احتمال ریزش آن هم وجود دارد. راه پیش رو تنها گذشتن از کوه کاملا لیز این دالان بود که جای پای غارنوردان به عنوان پله ای برای گذشتن از این دالان محسوب می‌شد.

تنها بانوی غواص غارنورد ایران پس از گذراندن دوره غواصی در سال 90 برای حضور در همایش بین المللی غارنوردی به هند رفت." 21 دوره همایش بین المللی غارنوردی در هند برگزار می شد که من به همراه دو مستندساز به این همایش رفتیم، در این دوره غارنوردانی از امریکا،‌ آلمان،‌ پرتغال،‌ بلژیک و هند حضور داشتند که چند عملیات غارنوردی در این کشور انجام شد. جالب این بود که آن ها وقتی می دیدند یک زن ایرانی به عنوان غارنورد در این دوره حضور یافته است تعجب می کردند و حتی می گفتند که مگر در ایران زنان غارنوردی می کنند؟ "

گروه یکی یکی از پای صخره داخل غار هم گذشت. یکی از غارنوردان به داخل گودال آب سقوط کرد و مجددا توانست خود را بالا بکشد. مسیر ادامه داشت و این بار غار دنگزلو چهره دیگری از خود را به ما نشان داد. یک آبشار بر دل آبریزگاه مخفی غار می‌ریخت. حوضچه‌ای که عمقش به 9 متر هم می‌رسید. زارعی تیوب‌هایی را برای گذشتن افراد گروهش از این مسیر در نظر گرفته بود و در تمام مدت آنها را راهنمایی می‌کرد.

هر غاری زیبایی خاص خودش را دارد و می‌تواند برای تنها بانوی غارنورد و غواص ایران جالب باشد: "دره تنگ زندان بروجن، که دارای فرودهای خاصی است و بسیار هیجان انگیز است و آبشارهای خاصی دارد، همچنین غار پرو در کرمانشاه و غار سید برایم بسیار جذاب بوده است. اوایل که غارنوردی می کردم و ساعت هایی در غار تنها بودم به موجودات غیرعادی هم فکر کرده‌ام که ممکن بود با آن ها روبرو شوم، اما تا کنون موجودی غیر عادی را در غار ندیده‌ام."

آنها برای رسیدن به مکانی که باید غواصی را شروع می‌کردند، یک آبریزگاه دیگر هم پیش رو داشتند. این بار باز هم گروه با تیوب مسیر خارق‌العاده غار را پشت سر گذاشتند، تا به قندیل های بلند دنگزلو برسند. سکوت و طبیعت بکر این غار سختی مسیر را کمرنگ می کرد و هیجان برای رسیدن به نقطه موردنظر انگیزه ای بزرگ‌تر برای این گروه بود.

عبور از مسیرهای دشوار مسلما چیزی نیست که بدون آموزش و تمرین میسر باشد: "در بهار امسال با یک مربی لهستانی به صورت خصوصی غواصی غار را آموزش دیدم و مدرک بین المللی آن را دریافت کردم و از آن زمان تاکنون به طور مرتب غواصی در غار را انجام می دهم. در این مدت در غارهای سید (شهرکرد)، دنگزلو (سمیرم) ، چال نخجیر(دلیجان)، غار دیو سپید(گرگان) و دریاچه اوان (قزوین)، غواصی کرده‌ام. "

نقطه‌ی آخر دریاچه‌ای بود که زارعی و دیگر غواص گروه قصد پیمایش آن را داشتند، مسیری که قرار بود نخ کشی شود تا غواصان بعدی اگر به این مکان رسیدند بدانند که قبل از آن ها پای غواصان دیگری به این دریاچه پنهان در دل غار رسیده است. بعد از 3 ساعت غارنوردی تازه کار اصلی برای زارعی آغاز می شود. او به تجهیزات غواصی خود که در طول مسیر حمل کرده است مجهز می شود و تن به آب می دهد. حرکت های آرام و حساب شده او نشان از توانایی‌اش در غواصی دارد.

شاید کمتر تصویری از غواصی در غار منتشر شده باشد و واژه غواصی بیشتر به آبهای آزاد ارتباط داشته باشد، اما " غواصی در غار با غواصی در آبهای آزاد بسیار متفاوت است. چون وسایل مورد نیاز، سرمای زیاد آب و محصور و مسقف بودن غار، شرایط را برای غواصی سخت‌تر می کند و این گونه نیست که اگر مشکلی پیش آمد غواص بتواند به راحتی به سطح آب برسد."

در نگاه اول تفریح جالبی است اما زمانی که به آن به چشم شغل نگریسته شود... "شاید این که برنامه پیچیده‌ای دارم، سخت ترین قسمت زندگی ورزشی‌ام است. من کارمند بیمارستان هستم و برای گرفتن مرخصی با مشکل زیادی روبرو می شوم. چون کارمند بودن محدودیت های خاص خود را دارد و آنقدر زمان که باید در اختیار ندارم. در نتیجه مجبورم روزهای تعطیل که باید در کنار خانواده‌ام باشم را برای ورزش اختصاص دهم. یکی دیگر از مشکلاتم هزینه بالای غواصی در غار است. به طور میانگین هربار غارنوردی برای ما بیشتر از 100 هزارتومان هزینه دارد که این هزینه جدا از استهلاک وسایل تخصصی ماست. در نتیجه اگر شغلی نداشته باشیم، نمی‌توانیم هزینه‌های خود را تامین کنیم. این در شرایطی است که در سایر کشورها یک ورزشکار تنها ورزشکار است و دغدغه مالی برای فعالیت‌هایش ندارد."

آیا هرگز فکرش را می‌کردید که روزی قدم به چنین نقاطی بگذارید؟ "هیچگاه فکر نمی کردم غارنورد شوم و یا این که روزی بخواهد در یک غار غواصی کنم. او به خبرنگار ایسنا می گوید: وقتی با این رشته ورزشی آشنا شدم، متوجه شدم که علاقه زیادی به این ورزش دارم، به همین دلیل هر چند کارمند بیمارستان هستم، اما زمان استراحت خود را برای غارنوردی و غواصی در غار می گذارم. اوایل که غارنوردی می کردم، خانواده‌ام بسیار ناراحت بودند. چون با توجه به حوادث احتمالی نگران می شدند که اتفاق ناگواری برایم بیفتد، اما پس از یک سال، با شرایط ورزشی‌ام کنار آمدند. حالا همسرم مشوق من در این رشته‌ی ورزشی است و اگر حمایت خانواده‌ام نباشد نمی‌توانم ورزش حرفه‌ای خود را ادامه دهم."

دیگر او را در سطح آب نمی‌بینیم و پیمایش حوضچه حدود دو ساعت طول می کشد. نتیجه این است تمام غار در زیر پای دو غواص گروه نوردیده می شود، به طوری که غواص اول 25 متر را زیر پا می گذارد و دیگری 25 متر دوم را طی می‌کند، تا به انتهای حوضچه می رسد. شاهد این ادعا نخی است که غواصان در مسیر بر جای گذاشته‌اند.

غارنوردی چیزی فراتر از ورزش است. روح کمال‌طلب انسان از رسیدن به موفقیت در سختی لذت بیشتری می‌برد: "غارهای عمودی هیجان بیشتری دارند و خطرناک‌تر هم هستند، حتی احتمال پایین آمدن دمای بدن یا کم شدن انرژی غارنورد در این مناطق بسیار زیاد است. این در شرایطی است که امدادرسانی در این غارها سخت تر از غارهای افقی است و همین هیجان غواصی و غارنوردی را در این غارها بیشتر می کند و من هم از فعالیت های سخت بیشتر استقبال می‌کنم."

وقتی غواصی به پایان می رسد، پتوی حرارتی تنها مکانی است که زارعی به آن پناه می‌برد تا کمی نفس بگیرد. او هر چند خسته است، اما لبخند برای دقیقه‌ای از روی چهره‌اش محو نمی شود. هنوز پر انرژی است و می داند که کارش را به خوبی انجام داده است. این غواصی و غارنوردی حدود 10 ساعت به طول می انجامد وقتی گروه از غار بیرون می آید دیگر خورشید در حال پنهان شدن است، اما این غارنوردان هستند که از دهانه تاریک غار طلوع کرده‌اند.

طب مکمل(جدید)

نویسنده

طب گیاهی

عطر درمانی

نویسنده ی این بخش:

خانم حسینی

ghayegh1979@gmail.com

درمان خونریزی شدید در عادت ماهانه زنان

یک قاشق غذا خوری آویشن را در یک لیتر آب بجوشانید و دم کرده اش را بنوشید.

ده گرم تخم تره تیزک را آرد کنید و با عسل مخلوط کنید.

یک لیوان جوشانده تخم هویج بنوشید.

گرد تخم هویج را با عسل مخلوط کنید و بخورید.

یک قاشق غذا خوری بابونه را با یک لیتر آب دم کنید و هر بار یک لیوان از آن را بنوشید.

با جوشانده گل بابونه بخور بدهید.

یک استکان آب نخود آب پز میل کنید.

ده گرم افسنطین را بجوشانید و با عسل شربت درست کنید و بنوشید.

سی گرم میوه سرو کوهی را بجوشانید و با شربت عسل مخلوط کنید و بنوشید.

آب کمپوت زرد آلو بنوشید.

گرد ریشه کنجد را بجوشانید و با شکر مخلوط کنید و بنوشید.

گرد تخم سیاه دانه را با عسل معجون کنید و هر دفعه یک قاشق از آن را میل کنید.

کنجد را بجوشانید و یک لیوان از جوشانده اش را بنوشید.

پنجاه گرم بادام بخورید.

دم کرده 5گرم گل وحشی را بنوشید.

کند خوراکی و کشمش میل کنید.

یک مشت کرفس و یک مشت جعفری را در آب کافی بجوشانید و سپس در جای خنک بگذارید و صبح ناشتا یک لیوان از آب آن را بنوشید.

عصاره به بنوشید.

عصاره خرفه نوشیده شود.

گل انار و عسل را معجون کنید و هر بار یک قاشق از آن را میل کنید.

خاکستر پوست گردو را با عسل معجون کنید و هر بار یک قاشق از آن را میل کنید.

تخم ترب را بکوبید و با عسل معجون کنید و سه بار روز ناشتا روزی یک قاشق از آن را میل کنید.

ریزش مو

برای درمان ریزش مو یکی از روشهای زیر را انتخاب کنید

به ریشه موها روغن فندق بمالید.

به ریشه موها روغن پاچه بمالید.

سیر و پوست هایش را بکوبید و با روغن زیتون مخلوط کنید و به موها بمالید.

خاکستر موهای بز سیاه را با روغن زیتون مرهم بسازید و به ریشه موها بمالید.

یک لیوان جوشانده افسنطین را با عسل مخلوط کنید و بنوشید.

چهار ماه ترب بخورید.

تخم پیاز را مرهم کنید و به موها بمالید.

کنگر خورکی را ضماد بسازید و به موها بمالید.

روغن برگ مو را به موها بمالید.

ریشه نرگس را با سرکه بجوشانید و مایع به دست آمده را به موها بمالید.

خاکستر موی بز را با سرکه مخلوط کنید و به ریشه موها بملید.

حنا و گشنیز و آب ترب را خمیر کنید و شب ها به موها بمالید و روز بعد با آب مخلوط را با جوشانده ختمی موها را بشوید.

به ریشه موها روغن خرگوش بمالید.پوست باقلا را بکوبید و بعد از تراشیدن موها آن را به سر بمالید.

با روغن حنا موها را ماساژدهید.

به ریشه موها آب پیاز بزنید.

عصاره پوست گردوی سبز را بجوشانید تا غلیظ شود سپس ان را به موها بالید.

شوره مو

روغن کنجد را به موها بمالید.

مو خوره

سیر را به نمک آغشته کنید و به محل ریزش موها بمالید.

تقویت موها

ده گرم گل و حشی را با حنا خمیر بسازید و به موها بمالید.

روغن عود هندی را به موها بمالید

چوب درخت گز را بجوشانید و مایع به دست آمده را به موها بمالید.

با روغن حنا موها را ماساژدهید.

روغن گل بنفشه را به موها بمالید.

مراقبت از سلامت موها

با روغن زیتون موها را ماساژ دهید.

نرم کردن موها

پوست باقلا را بجوشانید و ضماد بسازید و بر موها بمالید.

کلمه ی آروماتراپی به معنای درمان با استفاده از بو و عطر است و به مصرف روغن های بودار در معالجه عمومی برای توسعه سلامتی و احساس خوب و حفظ تعادل بدن باز می گردد. روغن های بودار روغن هایی هستند که از اسانس معطر گیاهان، گل ها، درختان، میوه ها، علف ها، پوست و بذر تهیه می شوند. بیش از 150 نوع روغن قابل استخراج است. این روغن ها قابل تقسیم به روغن هایی با خواصِ درمانی، روانی و فیزیولوژیکی هستند که باعث حفظ سلامتی و جلوگیری از بیماری می شوند. تمامی روغن های بودار دارای خلاقیت شفادهنده ی واحد و ارزش ضدعفونی کنندگی هستند.

برخی از روغن ها دارای خاصیت ویروسی، ضد التهاب، تسکین دهنده درد، ضد افسردگی، محرک، آرام بخش، خلط آور و حتی تقویت سیستم گوارش و هاضمه هستند. روغن های گیاهی با جذب شدن در بدن ما تأثیرات خود را اعمال می کنند و باقی مانده آن به طور طبیعی از بدن دفع می شود. به علاوه این روغن ها می توانند بر هیجانات، ذهن و احساس نیز تأثیر بگذارند. آنها از سه طریق وارد بدن ما می شوند.

1- اشتیاق

2- آشامیدن

3- مصرف موضعی پوستی.

عطر درماني از دو طريق عمل مي كند:

روش مستقيم: تحريك‌كننده‌هاي اعصاب بويايي در واقع بوهايي هستند كه مي‌توانند از طريق دستگاه عصبي سبب تحريك‌شدن و در نتيجه فعال‌شدن غدد درون‌ريز شوند كه اين عمل باعث مي‌شود كه پيك‌هاي شيميايي- عصبي مانند آدرنالين و ايندورفين و... كه نقش زيادي در تنظيم تعادل بدن دارند، ساخته شوند و در نتيجه تعادل در بدن ما ايجاد مي‌شود و عدم تعادل‌ها از بين مي‌رود.

روش غير مستقيم: در اين روش با استنشاق يك بو، مركز حافظه بويايي فرد فعال مي گردد. در اين قسمت هر بو، همراه با حس ما نسبت به آن بو ذخيره مي‌شود (اغلب احساسي كه اولين بار با استنشاق يك عطر به ما دست داده است). وجود چنين مركزي در مغز سبب مي‌شود كه يك بو به نظر ما خوب و ديگري بد باشد.

بعد از فعال شدن اين بخش، دستگاه ليمبيك پيك‌هاي شيميايي آزاد مي‌كند و شما احساسي را پيدا مي‌كنيد كه اولين بار با تماس با اين بو پيدا كرده بوديد و در نتيجه ما احساس خوب يا بد خواهيم داشت. اگر ما براي درمان از مواد معطري استفاده كنيم كه حالتي خوب در بيمار ايجاد كند، مي‌تواند سبب درمان شود.

به طور كلي اين روش، درمان روانشناسي و درمان فيزيكي را توأماً به همراه دارد و با كمك به بدن و ذهن به درمان بيماران كمك مي‌كند.

چگونه از اين روش استفاده مي‌شود؟

به اين روش، بهبود با لذت نيز مي‌توان گفت. زمان خاصي براي استفاده از اين درمان بيان نشده و عطرهاي مورد استفاده را مي‌توان به صورت اسپري در محيط زندگي فرد بيمار پخش كرد.

براي مثال چند عطر و موارد استفاده آن را معرفي مي‌كنيم:

اسانس رز:

اين اسانس يكي از اسانس‌هايي است كه به سختي به دست مي‌آيد، زيرا به طور مثال 6 تن گلبرگ رز تنها يك كيلوگرم اسانس يا روغن معطر مي‌دهد. با الكل يا حلال‌ها، عصاره‌گيري انجام مي‌شود. اين روش دو مزيت دارد؛ يكي اينكه روش ارزاني است و ديگر اينكه به بوي گلبرگ تازه نزديك‌تر خواهد بود.

از بوي رز در روان‌ درماني‌ها استفاده مي‌شود، زيرا كه حس هارموني و امنيت در بدن ما ايجاد مي‌كند و به ما كمك مي‌كند تا به غرورمان مسلط شويم. انرژي دوست‌داشتن در فكر و فعاليت‌هايمان ايجاد مي‌كند و در كل به قلب ما انرژي تازه مي‌بخشد.

از سقط جنين‌ جلوگيري مي‌كند، گرفتگي‌هاي عضلات و خونريزي‌ها را متوقف مي‌كند، مشكلات قاعدگي و يائسگي را حل مي‌كند و بهترين حمايت‌كننده رواني در دوران حاملگي است كه بسيار بهتر از حمايت‌كننده‌هاي فيزيكي عمل مي‌كند.

اسانس ليمو ترش:

اين عطر از پوست ليمو ترش بدست مي‌آيد و سبب بهبود قدرت تمركز در افراد و نيرو بخشيدن به فعاليت‌هاي ذهني و تحريكات عصبي مي‌شود.

عطر ليمو ترش، عطر قابل توصيه براي محيط‌هاي كار است، زيرا كه جو محيط كار را آرام مي‌كند و باعث مي‌شود كه از اشتباهات انساني پيشگيري شود. همچنين خستگي، تنبلي و استرس را از بين مي‌برد و ايجاد ارتباط را در محيط كار آسان‌تر مي‌كند.

مانند ديگر اعضاي خانواده مركبات، ليمو ترش در ضدعفوني كردن محيط قدرتمند است و در درمان كم‌خوني، اسهال، فشار خون بالا، كلسترول بالا، رماتيسم، بي‌اشتهايي، سردرد، خارش و آسم مؤثر است.

اسانس وانيل:

اين اسانس از دانه‌هاي گياهي كه در ماداگاسكار و اندونزي رشد مي‌كند گرفته مي‌شود. خاصيت درماني براي پوست دارد و به همين دليل در ساخت وسايل آرايشي از آن استفاده مي‌شود.

از نظر روانشناسي داروي ضد افسردگي است، زيرا كه با بوييدن عطر آن احساس آرامش در افراد ايجاد مي‌شود.

همچنين از نظر فيزيكي نيز فوايدي را به همراه دارد كه مي‌توان از آنها خاصيت ضد درد بودن را نام برد.

روغن های دارویی:

غلظت این روغن ها بسیار زیاد است. همیشه باید آن ها را با یک نوع روغن حامل ترکیب کنید؛ به گونه ای که میزان رقیق بودن آن برای ماساژ مفید باشد.

تعدادی از این روغن های دارویی در برخی مواقع به تنهایی و با همان غلظت بالا استفاده می شوند؛ مثلا وقتی می خواهیم به عنوان ضماد روی جراحت هایی نظیر نیش زنبور، بریدگی یا سوختگی ها به کار بریم.مقدار روغن دارویی موجود در یک ترکیب معمولا بین 1 تا 3 درصد از کل ترکیب می باشد.

دستورالعمل ساده زیر مفید است:

1 قاشق چای خوری روغن حامل(5 سی سی) با 102 قطره روغن دارویی خالص مخلوط شود.

1 قاشق غذا خوری روغن حامل(10 سی سی) با 403 قطره روغن دارویی خالص مخلوط شود.

1 قاشق غذاخوری روغن حامل(15 سی سی) با 5 قطره روغن دارویی خالص مخلوط شود.

برای ماساژ کل بدن به 20 سی سی روغن نیاز است که می توان به آن 6 تا 8 قطره روغن دارویی خالص اضافه کرد.

روغن هایی دارویی را همیشه باید در بطری های شیشه ای تیره رنگ و دور از نور نگهداری کرد(نور خورشید آن ها را فاسد می کند).

اگر بطری شیشه ای کهربایی حاوی روغن دارویی خالص را در جای سرد نگهداری کنید، تاریخ مصرف 2 تا 3 سال خواهد بود.

روغن های دارویی که از مرکبات تهیه می شوند(مثل لیمو)، کوتاه ترین تاریخ مصرف را دارند.

وقتی روغن هایی دارویی با روغن حامل رقیق می شوند، باید در طول چند ماه مصرف شوند اگر نه فاسد خواهند شد.

تهیه روغن هایی دارویی خالص بسیار حائز اهمیت است. روغن های قلابی و ترکیبی ممکن است عوارض جانبی خطرناک و ناخوشایندی داشته باشند.

گاهی اوقات روغن های دارویی را با الکل، مواد مصنوعی یا روغن های دارویی ارزان تر ترکیب می کنند!

ماساژ درمانی با روغن های دارویی

این روش بسیار قوی و اثر گذار است. مولکول های ریز روغن دارویی به راحتی جذب پوست می شود و در نتیجه به لنف و جریان خون نفوذ می کند.

همان طور که ذکر شد نیم تا یک ساعت ماساژ با این روغن ها قبل از انجام طب سوزنی نتیجه ی کار را چندین برابر افزایش می دهد.

علاوه بر ماساژ می توان از استنشاق(بخور)، انواع استحمام، شستشو و استحمام با حرارت بالا، دوش، سونا، کمپرس و غیره نیز بهره برد.

ماساژ درمانی با روغن های معطر

روغن های معطر:

روغن ترنج

خواص: ضد افسردگی و دلشوره، ضد عفونی کننده، متعادل کننده و شاداب کننده

روغن بابونه معطر رومی

خواص: متعادل کننده، رفع کننده ی قرمزی و بر طرف کننده التهاب، تسکین دهنده

این روغن به ویژه برای نوزادان و افراد حساس برای درمان کمکی آسم، قولنج، عفونت و مشکلات پوستی، بدخلقی و عصبانیت مناسب است.

حاوی ماده ی ضد التهاب آزولین می باشد، برای برطرف کردن کولیت(التهاب روده)، گاستریت(التهاب معده) و درماتیت(التهاب پوست) بسیار نافع است.

اثر تسکین دهنده ی آن روی اعصاب زبانزد همگان است و به رفع دلشوره کمک می کند.

چای بابونه نیز برای بی خوابی و افسردگی بسیار عالی است. خاصیت تسکین دهندگی درد(کمردرد، گوش درد، سردرد، دندان درد و...) دارد، برای رفع اختلالات پریودی در خانم ها(قاعدگی دردناک، یائسگی، ازدیاد خون قاعدگی، سندرم پیش از قاعدگی) بسیار مفید است. به طوری که مقدار هورمون ها را متعادل کرده، درد هنگام خونروش را برطرف می کند و سیکل قاعدگی را تنظیم می کند.

این روغن معطر می تواند سیستم ایمنی بدن را تقویت کند و خاصیت بیگانه خواری گلبول های سفید را افزایش دهد.

ماساژ درمانی

روغن سرو:

خواص: قابض و مانع ترشح، احیا کننده ی سلامتی، برای کم کردن ورم و باد بدن، درمان شب ادراری و اگر به آرامی روی پوست نوازش شود می تواند واریس را درمان کند.

روغن اکالیپتوس:

خواص: برای بخور و ماساژ سینه(جهت رفع اختلالات تنفسی نظیر آسم، سرماخوردگی، سرفه، سینوزیت و عفونت گلو) فوق العاده مناسب است.

مُسکن دردهای ناشی از التهاب مفاصل، دردهای ماهیچه ای و روماتیسمی بوده و برای تحریک مغز و قدرت تمرکز مفید است.

تذکر: برای کودکان و نوزادان استفاده نشود.

روغن کندر:

خواص: خلط آور، نشاط آور، شفابخش و جوان کننده و کاهش دلشوره و اضطراب و آسیب های روحی گذشته.

روغن گل شمعدانی:

خواص: برطرف کننده دلشوره و اضطراب است. حالت های عصبی و مشکلات قاعدگی را برطرف می کند و دفع کننده ی سموم می باشد.

روغن گل یاس(جاسمین):

به نام پادشاه روغن های معطر معروف بوده و از آن جایی که گران قیمت است، نوع تقلبی آن در بازار به وفور دیده می شود.

در درمان افسردگی مفید است.

احساس خوش بینی و اعتماد به نفس در فرد ایجاد می کند.

برای رفع خونسردی و بی تفاوتی نیز مناسب است.

هنگام زایمان در عین افزایش انقباض، درد را کاهش می دهد و پس از زایمان سبب افزایش شیر مادر می شود.

برای تقویت قوای جنسی در مردان و زنان، همچنین برای بر طرف کردن ترک های پوست هم مفید است و خاصیت ارتجاعی پوست را افزایش می دهد.

مسافران اسمان(جدید)

نخستین تیم فضانورد ایرانی

چشم‌انداز خانه ما از نگاه فضایی‌ها!

هواپیمای فضایی آمریکا بعد از ۱۵ ماه به زمین بازگشت

هزینه پرتاب یک خانه به فضا!

بیکاری کارمندان ناسا!

دومین کنسرت فضایی در راه است

لباس مسافران آینده

ایجاد باغ در ایستگاه فضایی بین المللی

بوي فضا مشام را مي آزارد!

فضانوردان آینده قد کوتاه، چاق و طاس خواهند بود

رها شدن جعبه ابزار فضانورد امريکايي در فضا

آشنايي با فضاپيماي سایوز

آسانسورهاي فضايي از افسانه هاي علمي خارج مي شوند

اولین ها و ترین ها راجبه فضا.مختصر و مفید.

استفاده مشروبات الكلي توسط فضانواردان، "ناسا" را شوکه کرد.

شرایط برای فضا نورد شدن

فضانورد مالزیایی اولین مسلمانی که در فضا روزه میگیرد

موضوع جدید

اتساع زماني: معجزه ي قران

پیش فرض نخستین تیم فضانورد ایرانی برای راهیابی به فضا تشکیل می شود

نخستین تیم فضانورد ایرانی برای راهیابی به فضا تشکیل می شود

تهران- رئیس پژوهشگاه هوافضا گفت: نخستین تیم فضانورد ایرانی با همکاری کشورهای روسیه و چین و دیگر کشورهای علاقه مند در کشور تربیت می شوند. دکتر 'محمد ابراهیمی' در گفت و گو با خبرنگار علمی ایرنا با اعلام این مطلب افزود: بحث های اولیه با کشورهای یاد شده صورت گرفته است اما از آنجا که گام های دیگر این پروژه باید به صورت موازی صورت گیرد منتظر انجام مراحل دیگر پروژه اعزام انسان به فضا هستیم.

وی اظهار داشت: در صورت رسیدن پژوهش ها به نتایج قابل قبول و زیرسیستم ها به حد متعادل مراحل نهایی انتخاب فضانورد در کشور آغاز خواهد شد.

رئیس پژوهشگاه هوافضا خاطرنشان کرد: مذاکرات اولیه در این زمینه با کشورهای روسیه و چین انجام شده است و کشورهای یاد شده آمادگی خود را برای راه اندازی دوره های تربیت فضانورد در ایران اعلام کرده اند و قرار است تا اولین فضانوردان ایران در این کشورها به منظور سازگاری با شرایط فضا تحت آموزش های ویژه قرار گیرند.

ابراهیمی درباره پروژه اعزام انسان به فضا گفت: مرحله بعدی اعزام انسان به فضا دارای 2مرحله مطالعات اولیه درباره سفینه حامل انسان به فضا و انجام عملیات واقعی به منظور به دست آوردن فناوری است که با پرتاب کاوشگرها و اعزام موجودات کوچک به فضا این ماموریت پیگیری می شود.

وی افزود: پروژه اعزام انسان به فضا در مراحل بعدی به تدریج با بزرگ تر کردن اندازه محموله های اعزامی به فضا در چند سال آینده به نتیجه خواهد رسید.

اگر قرار باشد برای مدتی از خانه همیشگی‌مان دور شویم چه خواهد شد؟ نگاه ما به این خانه دوست‌داشتنی چه خواهد بود؟ البته منظور از خانه همین کره خاکی است که انسان‌ها هر روز روی آن گام برمی‌دارند و نفس می‌کشند اما چندان به آن فکر نمی‌کنند!

به گزارش خبرنگار علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، جدا شدن از این خانه همیشگی کاری نیست که همه ما از پس آن برآییم اما فضانوردان چنین لحظاتی را تجربه کرده‌اند. از 55 سال پیش که عصر فضا با پرتاب نخستین دست‌ساخته بشر به فضا آغاز شد تاکنون کیهان‌نوردان بسیاری از این کره دور شده‌اند و آن را از زاویه‌ای دیده‌اند که بسیاری از ما تنها در فیلم‌ها و عکس‌ها می‌بینیم.

هرچند که دوره سفرهای تفریحی به فضا با چند کیهان‌نورد توریست که به فضا رفته‌اند و با تمهیداتی که شرکت‌های فضاگردی می‌اندیشند چندان دور از ذهن به نظر نمی‌رسد اما تعداد آنانی که کره زمین را از آن بالا دیده‌اند نسبت به انسان‌هایی که هر روز روی آن گام بر می‌دارند، بسیار ناچیز است.

اما پروژه «پنجره‌ای رو به زمین» که در قالب پروژه جهانی «صلح ستارگان» تعریف شده‌ است سعی می‌کند تجربه فضانوردانی را که از پنجره ایستگاه فضایی به زمین نگریسته‌اند با مردم دیگر به اشتراک بگذارد. پروژه جهانی صلح ستارگان پروژه‌ای است که در سال جهانی نجوم آغاز شده و به عنوان میراث جهانی این سال از سوی یونسکو شناخته شده است.

فرصت اشتراک احساسی که خیلی‌ها تجربه نمی‌کنند!

سیاوش صفاریان پور از مؤسسان «صلح ستارگان» و مدیر پروژه «پنجره‌ای رو به زمین» در گفت‌وگوی خود با خبرنگار ایسنا درباره این پروژه توضیح می‌دهد:«پنجره‌ای رو به زمین قصد دارد تا پیام‌های 21 فضانورد را به عنوان نمایندگان قرن بیست‌ویکم در کتابی به نام همین پروژه به چاپ برساند؛ پروژه‌ای که هدف آن مانند «صلح ستارگان»، صلح انسان با انسان و صلح انسان با زمین است.

سیاوش صفاریان پور

به گفته او قرار است پیام‌هایی که برای این پروژه نوشته می‌شوند به تدریج و به بهانه‌های مختلف مانند روز جهانی صلح یا روز جهانی علم در وب‌سایت آن انتشار پیدا کنند تا نظر مردم به این پروژه جلب شود.

از آغاز این پروژه تاکنون دو فضانورد «انوشه انصاری» و «الکساندر بالاندین» یادداشت‌های خود را ارائه کرده‌اند.

آنطور که مدیر این پروژه می‌گوید پنجره‌ای رو به زمین قرار نیست پیام صلح دهد اما قرار است حکایتی را تعریف کند که تعداد بسیار کمی از ساکنان کره زمین تجربه آن را دارند.

به نظر صفاریان‌پور تمامی فضانوردان در سفر خود یک تجربه واحد به دست می‌آورند و آن تغییر نگاه آنها به زمین و زندگی در آن است که شاید انتقال این تجربه به مردم این امکان را به وجود بیاورد تا آنها نیز زندگی بر روی این کره خاکی را بهتر لمس کنند.

او می‌گوید:«دیدن زمین از فراز این کره خاکی کمک می‌کند که نگاه ما نسبت به کره زمین عوض شود. ما می‌دانیم که روی زمین زندگی می‌کنیم اما تا از زاویه متفاوتی به آن نگاه نکنیم نمی‌توانیم درک درستی از آن داشته باشیم. این شانس را فضانوردان دارند و در پنجره‌ای رو به زمین سعی می‌کنند که این تجربه را با سایر مردم به اشتراک بگذارند.»

مؤسس پروژه جهانی صلح ستارگان درباره این پروژه نیز توضیح می‌دهد:«صلح ستارگان از آن پروژه‌هایی است که به عنوان میراث جهانی سال نجوم شناخته شده و تاریخ مصرف آن به این زودی‌ها نمی‌گذرد. سعی ما بر این است که کشورهای دیگری را نیز به طرح اضافه کنیم و پیام واحد دعوت به صلح را در دنیا ادامه بدهیم.»

نخستین فضانوردان پنجره‌ای رو به زمین

انوشه انصاری نخستین فضانورد ایرانی و نخستین بانوی فضانورد خصوصی بود که هزینه‌های این سفر پر ماجرا را خودش پرداخت کرد.

او که در تاریخ 18 سپتامبر سال 2006 به ایستگاه فضایی بین‌المللی سفر کرده است یک جایزه بین‌المللی را نیز با هدف تشویق بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری و ورود به بازار سفرهای بین‌المللی بنیان نهاده است.

الکساندر بالاندین نیز فضانورد شماره 226 جهان و کیهان‌نورد شصت‌وهشتم روسیه، مهندس برجسته سامانه‌های فضایی اتحادیه تولید سامانه‌های فضایی انرگیاست که اتفاقا به ایران نیز سفر کرده است.

او نه فقط یک فضانورد که یک شاعر و نقاش نیز هست. بالاندین در 11 فوریه 1990 به سوی ایستگاه فضایی میر رفت و 179 روز در فضا ماند. او پس از بازگشت از فضا به همراه کار در مؤسسه تولیدات فضایی انرگیا به عنوان مشاور بسیاری از مؤسسات علمی فعالیت دارد.

نمی‌توانستم چشم از پنجره‌ها بردارم!

انوشه انصاری نگاه خود را به زمین از ایستگاه فضایی بین‌المللی این‌گونه توصیف می‌کند:«زمین از اینجا باشکوه و صلح‌آمیز است. شما هیچ یک از چیزهای افتضاحی را که در اخبار می‌شنوید از این بالا نمی‌بینید. زمین بسیار زیباست و اگر همه ما می‌توانستیم آن را از این طریق ببینیم من مطمئن هستم که هر چه از دستمان بر می‌آمد برای حفاظت از آن انجام می‌دادیم.»

انوشه انصاری

انصاری در پیام خود اشاره می‌کند که در طول سفر لحظه‌ای نمی‌توانسته چشم از پنجره‌ها بردارد؛ او آرزو می‌کند که افراد بیشتری بتوانند این سفر منحصربه‌فرد را تجربه کنند؛ سفری طولانی که به نظر او ارزش سختی‌هایش را دارد.

زندگی بدون زمین سخت است!

الکساندر بالاندین فضانورد روس نیز در پیام خود دور شدن از کره زمین را این چنین‌ توصیف می‌کند:«پس از آن پرواز طولانی فهمیدم که انسان و به طور کلی بشریت در هیچ‌جا غیر از زمین نمی‌تواند زندگی کند. خداوند در زمان آفرینش جهان،‌ انسان را خردمند آفرید که درباره خلقت آن فکر و ارزیابی کند.»

جملات او احساس خاص این فضانورد را در لحظات دیدن کره آبی از ایستگاه فضایی میر به خوبی توصیف می‌کند، احساسی که انسان‌ها به ندرت تجربه کرده‌اند:«کیهان‌نوردی که شش ماه در فضا زندگی می‌کند می‌فهمد که زندگی بدون زمین چقدر سخت است؛ به خاطر عدم ارتباط انسان با همزادان خود و عدم ارتباط با طبیعت. انسان بخشی از زمین است و زمین بخشی از انسان.»

بالاندین سعی می‌کند در این پیام توجه همه را به محیط زیست کره زمین جلب کند و خسارت‌هایی که انسان به این کره یگانه زده است.

«پنجره‌ای رو به زمین» به عنوان بخشی از پروژه جهانی «صلح ستارگان» تلاش می‌کند تا میان مردم و فضانوردانی که تجربه بی‌نظیر نظاره سیاره زمین را از ورای آن داشته‌اند، پلی برقرار کند؛ پلی با هدف معرفی رابطه نجوم و صلح و دوستی که هدف اصلی پروژه صلح ستارگان است.

پیام‌های فضانوردان در پنجره‌ای رو به زمین همراه با انتشار در وب‌سایت صلح ستارگان به زبان‌های گوناگون ترجمه می‌شود و توسط سفیران پروژه صلح ستارگان در گوشه و کنار جهان در مدارس برای دانش آموزان ارائه خواهد شد.

هواپیمای بدون سرنشین فضایی X-37B آمریکا بعد از اتمام دوران ماموریت خود در فضا به زمین بازگشت.

به نقل از شبکه سی ان تی وی، هواپیمای بدون سرنشین نیروی هوایی آمریکا موسوم به X-37B بعد از 15 ماه گردش به دور زمین که برای انجام ماموریتی عجیب و ویژه به فضا اعزام شده بود به زمین بازگشت.

این دومین ماموریت این هواپیمای فضایی آمریکا معروف به OTV-2 X-37B بود.

OTV-2 که در 5 مارس 2011 به فضا اعزام شد در طول ماموریت خود 469 روز در مدار زمین قرار داشت.

نیروی هوایی ارتش آمریکا قصد دارد در پاییز 2012 نیز یک هواپیمای فضایی و جاسوسی خود را از ایستگاه "کاپ کاناورال" به فضا اعزام کند.

براساس این گزارش، با بازنشته شدن ناوگان شاتلهای فضایی آمریکا، X-37B OTV بخش دیگری از تکنولوژی فضایی آمریکا برای اجرای برنامههایش است.

این گزارش افزود: این نوع هواپیماها به صورت محرمانه توسط شرکت بوئینگ ساخته میشوند و بسیار شبیه به شاتلهای فضایی بازنشسته ناسا اما کمی کوچکتر هستند.

هر هواپیمای X-37B حدود 8.8 متر طول و 4.5 متر پهنا است.

تحلیلگران معتقدند که این فضاپیما میتواند مقدمهای برای تسلیحات چرخشی باشد که قادر به رها کردن بمب و نابودی ماهوارههای دشمن در مدار زمین است.

اگر در آينده امكاني براي منتقل كردن منازل مسكوني به مدار زمين از طريق موشك هاي پر قدرت وجود داشته باشد، هزینه این مأموریت چقدر خواهد بود؟

به گزارش افکارنیوز به نقل از ایسنا، شرکت خصوصی اسپیس X بدنبال رونق تجاریسازی سفرهای فضایی است، اما گسترش سفرهای فضایی در آینده نیازمند تأمین سکونتگاههایی برای مردم است!

اما اگر روزي قصد داشته باشيد كه منزل مسكوني خود را به فضا پرتاب كنيد، باید دو موضوع مشخص شود: چگونه یک خانه را به فضا پرتاب و چگونه وزن یک خانه را محاسبه کنیم؟

موشک فالکون شرکت خصوصی اسپیس X قادر به حمل ۵۳ تن متریک به مدار پایین زمین است. هزينه هر پرتاب بر اساس وزن به دو گروه تقسیم می شود: وزن تا ۶.۴ تن، ۸۳ میلیون دلار و بیش از این میزان ۱۲۸ میلیون دلار هزینه در بر دارد.

خانهاي يك طبقه با متراژ ۲۳۰ متر مربع با وزني در حدود ۲۲۷ تن متريك بهترين گزينه براي پرتاب به فضا محسوب ميشود.

موشك فالكون در هر پرتاب قادر به حمل ۵۳ تن متريك است و براي انتقال خانهاي با اين وزن به پنج مرحله پرتاب نياز است؛ در هر پرتاب بخشي از خانه به مدار زمين منتقل ميشود كه هزينه آن در مجموع بالغ بر ۶۴۰ ميليون دلار خواهد بود!

پیمانکار اصلی سازمان فضایی آمریکا اعلام کرد، در پی از رده خارج شدن ناوگان فضایی ناسا، قصد دارد 50 درصد از پنج هزار و 600 کارمند خود را بیکار کند.

شرکت "اتحاد فضایی" اعلام کرد 2600 تا 2800 شغل را از جمله 1850 تا 1950 نفر در فلوریدا، 750 تا 800 نفر در تگزاس و 30 تا 40 کارمند در آلاباما را که در وظایف مرتبط با عملیات های روزانه ناوگان فضایی کار می کنند کاهش خواهد داد.

این کاهش مشاغل در اواخر ژوئیه و اوایل اوت و پس از آنکه ناسا آخرین ماموریت خود را با پرتاب اندیور در 29 آوریل و پرتاب آتلانیس در 28 ژوئن انجام دهد ، صورت می گیرد.

"ویرجینیا بارنز" رییس این شرکت پیمانکاری با اشاره به دشوار بودن خداحافظی از ماموریت های فضایی اعلام کرد: موفقیت های این تیم در پرواز فضایی بشر بی بدیل بوده است.

ناسا از سال 1981 تا کنون از فضاپیماهای دیسکاوری، اندیور و آتلانتیس برای انجام ماموریت های فضایی خود بهره مند می شد اما تا دو سه ماه دیگر این ناوگان بازنشسته و راهی موزه خواهد شد.

سازمان فضایی آمریکا از این پس و تا زمانی که ناوگان جدیدی را برای خود راه اندازی کند مجبور خواهد بود با پرداخت هزینه های سنگین به روسیه از فضاپیمای سایوز برای اعزام فضانورد و محموله به ایستگاه فضایی بین المللی استفاده کند.

موسیقی این بار فرازمینی شد/ اجرای قطعات فلوت ایرلندی در ایستگاه فضایی

فضانورد سازمان ناسا قصد دارد پیش از بازگشت به زمین در ماه می و با استفاده از فلوتهایی که به همراه خود به فضا برده کنسرتی فرازمینی برگزار کند. به گزارش خبرگزاری مهر، خانم کاترین کلمن فضانورد سازمان ناسا و نوازنده فلوت می گوید ترجیح می داده این کنسرت را به همراه همکارانش ترتیب می داده است اما با توجه به اینکه وی تنها نوازنده فلوتی است که در حال حاضر در فضا حضور دارد، این امر نشدنی است.

از این رو وی موسیقی آرامی از فلوت را در پس زمینه کنسرت خود گذاشته و خود بر روی این پس زمینه تک نوازی خواهد کرد. کلمن می گوید از اینکه "جهان کوچک خودش" را با استفاده از نتهای فلوت می سازد، بسیار خوشحال است.

خانم کلمن دو ماه پیش سفر خود را به فضا برای اقامتی 6 ماهه در ایستگاه فضایی از پایگاه فضایی در قزاقستان آغاز کرد و در کنار تجهیزات معمولی که برای یک سفر فضایی به آن نیاز است، فلوتهای ارزشمند ایرلندی خود را که یک نوازنده به وی هدیه کرده بود به همراه برد.

بر اساس گزارش بی بی سی، کنسرت فضایی که قرار است به زودی در ایستگاه فضایی برگزار شود، قطعات افسانه ای از موسیقی ایرلندی خواهد بود. قطعاتی که برای طرفداران موسیقی و فرهنگ ایرلندی برابر با ارزش هنرنمایی های پله در زمین فوتبال برای فوتبال دوستان است.

انسان در آینده ای نه چندان دور سفرهای فضایی را بخشی از زندگی خود خواهد دید. پدیده ای که به تجهیزات و لوازم خاص خود نیاز دارد و از این رو شرکتهای خصوصی از هم اکنون در فکر تولید این لوازم به ویژه لباسهای فضایی افتاده اند. به گزارش خبرگزاری مهر، دو شرکت طراح لباسهای فضایی از اولین قدم خود در مسیر ساخت پوشش مناسب مسافران آینده فضا پرده برداشته و لباس فضایی جدیدی را در برابر دیدگان جمعی بزرگ از طراحان در مرکز فناوری و هنر Eyebeam منهتن آمریکا رونمایی کردند.

این لباس زرد رنگ فضایی از کلاهی بزرگ، دستکشی آبی رنگ برای دست راست و دستکشی مشکی برای دست چپ برخوردار است. دستکش آبی توسط طراحی روسی و با انعطاف پذیری بسیار بالایی در بخش مچ دست ساخته شده و دستکش مشکی نیز با توانایی کاهش نیروی گشتاور مورد نیاز برای حرکت دادن انگشتها توسط طراحی آمریکایی طراحی شده است. این دو دستکش در آینده برای ایجاد دستکشهایی تک لایه ای با عملکرد حرکتی بسیار بالا با یکدیگر ترکیب خواهند شد.

به گفته "نیکولای موئیسیو" یکی از طراحان تیم طراحی Final Frontier، تنها تولید بخشهایی از لباس جدید هزینه ای در حدود 15 هزار دلار در بر داشته است که این هزینه شامل تجهیزات ارتباطاتی و پشتیبانی نبوده است. با این همه طرح جدید لباس فضایی هنوز از توانایی برتری یافتن بر دیگر طرح های ارائه شده از قبیل طرح 100 هزار دلاری شرکت Orbital Outfitters را دارد.

در حالی که ناسا لباسهای فضایی خود را بر اساس فشار 4.3 پاوند بر اینچ مربع تنظیم می کند، لباس جدید تحت فشاری برابر 13.5 پاوند بر اینچ مربع قرار گرفت و در حالی از خود مقاومت نشان داد که شدت فشار تا 26 پاوند بر اینچ مربع افزایش پیدا کرد.

بر اساس گزارش ان بی سی، تیم طراحی Final Frontier امیدوار است لباس فضایی نسبتا ارزان قیمت آنها بتواند توجه شرکتهای خصوصی پروازهای تجاری فضایی از قبیل شرکت مشهور Space X را برای استفاده در پروژه های توریستی به خود جلب کند.

مطالعات جدید نشان می دهد فضانوردان به زودی می توانند برای خود باغی را در ایستگاه فضایی بین المللی به وجود آورند تا بتوانند در آن هویج هایی غنی شده از ویتامین A در فضا رشد دهند.

به گزارش خبرگزاری مهر، این مطالعه که توسط دانشمندان دانشگاه تاسکگی در آلاباما انجام شده است با هدف یافتن راهی برای گنجاندن آنتی اکسیدانهای طبیعی و تازه به رژیم غذایی فضانوردانی که در فضا اقامت دارند ترتیب داده شده است. محققان طی این مطالعه 18 نوع مختلف هویجهای هیدروپونیک را با استفاده از دو روش کود دهی رشد دادند. ( در شیوه هیدروپونیک ریشه گیاه به جای خاک در مایعی که مملو از مواد غذایی گیاه است قرار داده می شود.)

گیاه هویج مملو از مقادیر زیادی کاروتنوید و رنگدانه های طبیعی است که به پروویتامینهای A شهرت داشته و با فرایند مقابله با سرطان، بیماری های قلبی، و نوعی بیماری چشمی در ارتباط بوده و می تواند پاسخهای ایمنی بدن را بهبود ببخشد.

فضانوردان به دلیل حضور در محیطی که از تابشهای کیهانی شدیدی برخوردار است می توانند به راحتی در معرض خطر ابتلا به انواع سرطان قرار گیرند بر همین اساس دانشمندان معتقدند افزوده شدن هویج به برنامه غذایی فضانوردان می تواند تا اندازه ای از تاثیرات منفی تابشهای کیهانی و توسعه سرطان بکاهد.

هویجهای مورد مطالعه به دو شیوه NFT و MTMS رشد داده شدند که در شیوه اول ریشه گیاه در نواری پلاستیکی آغشته به مواد مغذی و در شیوه دوم گیاه در ماده ای گل مانند به نام Turface رشد داده شد محصول این کشت به مدت 70 روز ذخیره سازی شد و از نظر رطوبت، چربی، میزان کاروتن رنگ، تست و بافت گیاهی مورد بررسی قرار گرفت.

بر اساس گزارش زی نیوز، نتایج بررسی ها نشان داد هویج هایی که به شیوه MTMS کشت داده شده بودند بیشتر از نظر رنگ و ظاهر و هویجهایی که به شیوه NFT رشد داده شده بودند از نظر میزان کراتین و طعم مورد قبول قرار دارند و به همین دلیل محصول نوع دوم به احتمال قوی محصولی خواهد بود که در باغ ایستگاه فضایی بین المللی کشت داده خواهد شد.

فضانوردان تازه كار با سفر به ايستگاه فضايي با پديده هاي جديدي مواجه مي شوند كه تا به حال آنهارا تجربه نكرده بودند از جمله اين تجربيات بوي ويژه اي است كه از فضا ساطع مي شود.

براي فضانوردان تازه كاري كه براي اولين بار به ايستگاه فضايي بين المللي پرواز مي كنند، غذاي ايستگاه مناسب، صداي موتورهاي راكت بسيار بلند و بوي عجيبي در فضا حاكم است.

كوين فورد خلبان شاتل ديسكاوري كه براي اولين بار تجربه سفر به فضا را پشت سرگذاشته است مي گويد: خارج از مدار زمين محيطي كاملامتفاوت دور از انتظار است.

از ديگر مواردي كه فورد براي مواجهه با آن آماده نبود بوي عجيبي بوده كه بر فضا حاكم بوده است.

فورد مي گويد: افرادي كه براي انجام راهپيمايي فضايي به خارج از ايستگاه مي روند، پس از بازگشت بوي عجيبي مي دهند كه تا به حال هرگز آن را تجربه نكرده بودم.

اما درعين حال هرگز اين بو را فراموش نمي كنم زيرا اين تجربيات تا آخر عمر به انسان خواهند چسبيد.

درگذشته فضانوردان بوي فضا را بويي برخاسته از باروت يا گاز اوزون مي پنداشتند.

به گفته فورد صداي فضا نيز پديده اي شگفت انگيز است.

به خصوص زماني كه ديسكاوري طي مانوري عظيم موتورهاي خود را روشن كرد در ابتدا تنها ضربه اي كوچك به شاتل واردشده و سپس زماني كه موتورهاي آن براي حفظ ما در موقعيت مناسب مشتعل شوند تنها صداي يكنواخت در سر تاسر فضاپيما پيچيد.

تحقیقات محققان دانشگاه کالج لندن نشان می دهد فضانوردانی که در آینده به سفرهای طولانی مدت در فضا بپردازند به تدریج موهای خود را از دست داده و قد کوتاه و چاق خواهند شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان معتقدند پروازهای طولانی به فضا در آینده نه تنها تاثیر مثبتی بر روی زیبایی فضانوردان نخواهد داشت بلکه در اثر این پروازها فضانوردان قد کوتاه، چاق و طاس خواهند شد.

به گفته دانشمندان شرایط خلا انسان را کوتاه قد نگاه داشته و باعث می شود ماهیچه ها و استخوانهای بدن رشد بسیار اندکی داشته باشند. همچنین صورت این افراد حالتی پف کرده به خود گرفته و به دلیل وجود جریانهای شدید خونی در جمجمه، نیاز به عایق سرمایی به نام موی سر در انسان از بین خواهد رفت.

محققان دانشگاه کالج لندن بر این باورند با وجود عدم نیاز به حرکت شدید در شرایط خلا و محیطی که حرارت آن همیشه معتدل است فضانوردان زن و مرد آینده بسیار چاق خواهند شد. همچنین جریان بسیار بالای خون در جمجمه نیاز به مو و نبودن تهدید برای چشمها نیاز به مژه را از بین برده و بر این اساس می توان گفت فضانوردان آینده کاملا طاس می شوند.

این ظاهری است که دانشمندان برای بیگانگانی که احتمال یافتن آنها در سیاره های مشابه زمین همچنان در سطح افسانه باقی مانده است نیز تصور می کنند. به گفته دانشمندان پروژه هایی که برای یافتن سیاره های شبه زمینی طی سال جاری شکل گرفته ممکن است با موفقیت مواجه شود اما نزدیک ترین ستاره ای که احتمال داشتن سیاره ای مشابه زمین را دارد بسیار دورتر از آن است که نسل کنونی بشر قادر به سفر کردن به آن باشد.

بر اساس گزارش تلگراف، بر همین اساس دانشمندان معتقدند اولین بشری که به سیاره ای شبه زمینی پا بگذارد ممکن است موجوداتی با ظاهری بسیار تکان دهنده را ملاقات کنند.

يکي از فضانوردان ايستگاه فضايي بين المللي که براي تعمير اين ايستگاه از ان خارج شده بود جعبه ابزار خود را از دست داد.

اين فضانورد سرگرم تعمير يکي از انتنهاي خورشيدي ايستگاه فضايي بين المللي بود که جعبه ابزار از دستش رها شد. در اين ايستگاه ابزارهاي ديگر براي ادامه تعميرات وجود دارد اما اشيايي که در کنار ايستگاه معلق مي مانند ممکن است براي شاتلهاي فضايي خطر ساز باشند.

فضانوردان آماتور در آمريكا موفق شدند تا كيف ابزاري را كه هايد استفاني شين -پايپر فضانورد سازمان فضايي آمريكا (ناسا) هفته گذشته در جريان راهپيمايي فضايي گم كرده بود، پيدا كنند.

ادوارد لايت از نيوجرسي در شب ‪۲۳‬ نوامبر ( ‪ ۳‬آذر) با استفاده از دوربين دو چشمي ‪ ۱۰‬در ‪ ۵۰‬براي اولين بار اين كيف را مشاهده كرد. وي متوجه شد كه اين كيف در فضا در نزديكي صورت فلكي حوت قرار دارد.

كوين فتر يك فضانورد آماتور ديگر موفق شد كه از اين شئي فيلم بگيرد و بعدا اين ويديو را به اينترنت ارسال كند.

اين كيف كه اندازه آن ‪ ۵۰‬در ‪ ۳۰‬سانتي متر است اكنون در مدار زمين در ارتفاع ‪ ۴۰۰‬كيلومتري در حال چرخش است.

تخمين زده ميشود كه اين كيف ابزار حدود ‪ ۱۰۰‬هزار دلار آمريكا ارزش داشته باشد. اين كيف روز ‪ ۱۹‬نوامبر (چهارشنبه ‪ ۲۹‬آبان) در جريان كارهاي تعميراتي در ايستگاه بينالمللي فضايي گم شد.

اكنون جوامع مختلفي از فضانوردان آماتور در تلاش هستند تا خط سير اين كيف را محاسبه كنند.

ناسا اعلام كرده است كه اين كيف در ژوئن سال ‪ ۲۰۰۹‬آتش خواهد گرفت.

اما فضانوردان آماتور كار بزرگي انجام دادهاند كه توانستهاند شئي به اين كوچكي را در فضاي بيپايان پيدا كنند.

اكنون ممكن است دولت آمريكا اين فضانوردان را براي پيدا كردن چيزهاي مهمي بر روي زمين مانند اسامه بن لادن، راه خروج از بحران مالي-اعتباري آمريكا و مقابله با گرم شدن هواي زمين استخدام كند.

واژه سایوز در زبان روسی به معنای «اتحاد» است.

فضاپیمای سایوز (به روسي: Союз) پرکارترین، پراستفادهترین و پرعمرترین فضاپیمای سرنشیندار جهان است.

این فضاپیما در اوایل دهه 60 میلادی زیر نظرسرگئی کارالیوف ابتدا به منظور سفر انسان به ماه طراحی شد. پس از پایان مسابقه فضایی برای رسیدن به ماه، سایوز برای حمل فضانوردان شوروی سابق و سایر کشورها به ایستگاههای فضایی سالیوت و آلماز مورد استفاده قرارگرفت.

فضاپیمای سایوز در سال ۱۹۷۵ میلادی در طی پروژه آزمایشی آپولو - سایوز نقش مهمی بازی کرد و پس از آن وسیله اصلی برای رفت و آمد به ایستگاه فضایی میر بود.

امروزه، گونههای جدید فضاپیمای سایوز برای فرستادن فضانوردان به مدار زمین و ایستگاه فضایی بینالمللی بکار میروند. در آینده از سایوز برای سفر به ماه استفاده خواهد شد.

نخستین پرواز آزمایشی و بدون سرنشین سایوز در تاریخ 7 آذر سال 1345 (28 نوامبر 1966) و نخستین پرواز سرنشیندار آن در تاریخ 3 ارديبهشت 1346 (23 آوريل 1967) انجام شد.

برای پرتاب سایوز به مدار زمین، از پرتابهای موشکی به همین نام یعنی پرتابه سایوز استفاده میشود.

در تاريخ 27 شهريور سال 1385 (18 سپتامبر 2006) انوشه انصاري توسط فضاپيماي سايوز تياماي-9 به ايستگاه فضايي بينالمللي پرواز كرد.

برنامه شوروی برای سفر به ماه ابتدا بر این اساس بود که سه بخش فضاپیمای ماهنورد بطور جداگانه به فضا پرتاب شوند، در مدار زمین به هم متصل شده و فضاپیمای بزرگتری تشکیل دهند.

به علت پیچیدگی عملیاتی، این طرح به دو پرتاب جداگانه تغییر پیدا کرد و در نهایت تبدیل به پرتاب کل فضاپیما در یک نوبت شد.

فضاپیمای سایوز برای اجرای طرح سوم طراحی و ساخته شد، و نخستین فضاپیمایی بود که میتوانست در فضا مستقل عمل کند، هدایت شود و به فضاپیماهای دیگر متصل گردد.

سایوز ماهنورد، زوند نام داشت و با کُد L1 شناخته میشد. همزمان با سایوز ماهنورد، گونهای دیگر از سایوز نیز در اواسط دهه ۶۰ میلادی مختص عملیات در مدار زمین طراحی شده بود که با کد 7K-OK شناخته میشد. قرار بر این بود که از این گونه در مدار زمین برای تمرین عملیات سفر به ماه استفاده شود.

پروژه آزمایشی آپولو - سایوز

پروژه آزمایشی آپولو - سایوز نخستین ماموریت فضایی مشترک بین آمریکا و شوروی و نخستین همکاری فضایی بینالمللی بود.

این ماموریت در ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۷۵ آغاز شد و در طی آن، فضاپیمای آمریکایی آپولو و فضاپیمای روسی سایوز در مدار زمین به هم متصل شدند و فضانوردان آنها باهم عملیات مشترکی به انجام رساندند.

پروژه آپولو - سایوز چه به لحاظ فنی و چه از نظر سیاسی عملیات مهمی محسوب میشود.

این پروژه در اصل برنامهای نمادین و سیاسی در دورهای از تنشزدایی بین روابط ابرقدرتهای شرق و غرب بود. با این حال، فضانوردان در طی آن آزمایشهای علمی و فنی مهمی را به انجام رساندند.

از جمله آزمایشات علمی میتوان به ایجاد خورشیدگرفتگی مصنوعی توسط آپولو اشاره کرد، تا فضانوردان روسی در سایوز بتوانند از این فرصت استفاده کرده، برای نخستینبار از فضا از تاج خورشید عکسبرداری کنند.

همچنین پروژه آپولو- سایوز برای مهندسان آمریکایی و روسی این امکان را فراهم کرد که کارکرد سیستمهای فضایی متفاوتشان را با هم هماهنگ کنند.

نتایج این هماهنگی بعدها برای اتصال فضاپیمای شاتل آمریکا به ایستگاه فضایی میر و نیز ساخت ایستگاه فضایی بینالمللی بکار رفت.

در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، در دورهای موسوم به تنشزدایی برای مدتی یخهای سیاسی بین دو قطب غرب و شرق یعنی آمریکا و شوروی ذوب شد.

ریچارد نیکسون نخستین رئیس جمهور ایالات متحده بود که به مسکو سفر کرد. برژنف و نیکسون مذاکراتی را جهت کاهش خصومت و رقابت نظامی بین دو کشور و افزایش همکاری دوجانبه آغاز کردند.

نقطه عطف این همکاریهای دوجانبه، همکاری در عرصه فضایی بود و منجر به امضای موافقتنامه «پروژه آزمایشی آپولو - سایوز» در ۲۴ مه ۱۹۷۲ بین ریچارد نیکسون و الکسی کاسیگین در مسکو شد.

طی این موافقتنامه، قرار بر این شد که فضاپیماهای سایوز و آپولو در مدار زمین با هم ملاقات کرده و متصل شوند و فضانوردان روسی و آمریکایی در مدار زمین میهمان هم باشند.

در سال ۱۹۷۷ ، نیکلای استپانوویچ چرنیخ ستارهشناس روس موفق به کشف سیارکی شد که آن را «سیارک ۲۲۲۸ سایوز - آپولو» نامید.

"آسانسور فضايي" يكي از گيج كننده ترين مفاهيمي علمي - فضايي است كه در يك دهه گذشته و با مطرح شدن بديع ترين ايده ها درخصوص طراحي آن به تصور شكل گيري ستوني فلزي ميان زمين و نقاط دور دست فضايي ديگر به عنوان يك افسانه علمي نگريسته نمي شود.

به گزارش خبرگزاري مهر، دانشمندان ژاپني در كنار همتايان اروپايي خود از جمله پيشگامان برجسته طراحي و ارائه ايده هاي مختلف جذاب درخصوص ساخت آسانسورهاي فضايي بوده اند. در حقيقت مي توان آنها را به نوعي از پيشگامان تبديل ايده هاي مطرح شده در افسانه هاي علمي به واقعيت قلمداد كرد.

بشر تا به امروز توانسته است با قرار دادن خود در دل شاتلها و كپسولهاي مختلف و مدرن فضايي خود را از مرزهاي فضا عبور داده و با به جان خريدن خطراتي مرگبار و سفرهاي سخت و طولاني به اكتشافاتي در اطراف زمين بپردازد اما پيش بيني مي شود قرن بيست و يكم زمان آن باشد كه بشر بتواند بدون دغدغه اي خاص و بيشتر در قالب يك سفر تفريحي با كمترين خطرات ممكن از مرزهاي فضا عبور كند.

از نظر شيمي دانان، فيزيكدانان و دانشمندان علوم مواد در سراسر دنيا، آسانسورهاي فضايي در برگيرنده مفاهيمي پيچيده اي هستند. استفاده از كابلهايي قدرتمندتر و در عين حال سبكتر از هرگونه فيبري كه تاكنون در دنيا ساخته شده است و متصل كردن آن از يك سو به پايگاهي زميني و ثابت نمودن آن در ايستگاه ماهواره اي در خارج از اتمسفر زمين، سه مانع پيچيده ايست كه براي غلبه بر آن ايده هاي مختلفي ارائه شده است.

به گزارش مهر، برخي از اين ايده ها دربرگيرنده استفاده از كابلي به طول 36 هزار كيلومتر است كه وظيفه اصلي آنها حمل اتاقكهاي ويژه حمل مسافران و دانشمندان به خارج از مرزهاي فضا عنوان شده است. به گفته دانشمندان طراحي و ساخت اين حامل هاي فضايي گرچه از حيث پيچيدگي به گرد ساختار فوق پيچيده شاتلهاي فضايي نخواهد رسيد اما ساخت آنها مستلزم استفاده از تكنيكهاي فوق مدرن مهندسي است.

دانشمندان اين طرحها و از جمله ايده ارائه شده از سوي دانشمندان ژاپني بر اين اصل كلي استوار است كه شمار قابل توجهي از حاملهاي فضايي به اين كابل متصل بوده و به لطف وجود ابرژنراتورهاي خورشيدي هيچ نگراني نيز از بابت تأمين انرژي حركتي مورد نياز اين حاملها نيز وجود نخواهد داشت.

نكته اي كه در اين ميان موجب دلگرمي دانشمندان شده است اين است كه نيروي مورد نياز براي خروج حاملهاي فضايي تشكيل دهنده آسانسور به خارج از مرزهاي فضا تا 100 برابر كمتر از انرژي است كه شاتلها براي فرار از زمين صرف مي كنند.

به گزارش مهر، ايده جذاب و هيجان برانگيز آسانسورهاي فضايي، دانشمندان كشورها و مراكز تحقيقاتي مختلف جهان از ناسا گرفته تا شركتها و مراكز كوچكتر را بر آن داشته است تا ايده هاي گوناگوني را درخصوص ساخت آسانسورهاي فضايي ارائه كنند اما نكته اساسي اين است كه تأمين امنيت جاني فضانوردان، دانشمندان و مسافران عادي آنها مهمترين و چالش برانگيزترين مرحله در فرآيند طولاني مدت ارائه آسانسورهاي فضايي است.

نخستین موجود زنده در فضا

لایکا اولین مسافر فضا

نخستین موجود زنده در فضا سگی به نام لایکا بود که در ۳ نوامبر سال ۱۹۵۷ میلادی با فضاپیمای روسی اسپوتنیک ۲ به مدار زمین پرتاب شد. از این پرواز برای آزمایش ارگانهای زندهی بدن در مرحلهی پرتاب و شرایط بیوزنی و برای تکمیل سیستمهای پشتیبانی حیات در اولین فضاپیمای سرنشیندار استفاده شد.

نخستین انسان فضانورد

نخستین فضانورد جهان یوری گاگارین کیهاننورد روسی بود که در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ میلادی با فضاپیمای وستک ۱ به فضا رفت و در طول ۱۰۸ دقیقه مدار زمین را پیمود.

نخستین زن فضانورد

نخستین زن فضانورد والنتینا ترشکووا کیهاننورد روسی است که در ۶ مارس ۱۹۶۳ میلادی با فضاپیمای وستک ۶ به فضا رفت.

نخستین راهپیمایی فضایی

نخستین راهپیمایی فضایی توسط الکسی لئونوف کیهاننورد روسی در ۱۸ مارس سال ۱۹۶۵ میلادی انجام شد. او پس از پوشیدن لباس فضایی از فضاپیمای وسخود ۲ خارج شد و به مدت ۲۰ دقیقه، در حالیکه با کابل مخصوص به فضاپیمای خود متصل بود در فضای بیکران شناور شد. در مدت زمانی که الکسی لئونوف در بیرون از فضاپیمای بسر میبرد، این فضاپیما در مدار زمین مسیری از شمال آفریقا تا شرق سیبری را پیمود.

نخستین گام بر روی ماه

نخستین انسان بر روی ماه نیل آرمسترانگ فضانورد آمریکایی است که طی ماموریت آپولو ۱۱ در ۲۰ ژوییه سال ۱۹۶۹ میلادی بر روی ماه گام نهاد.

نخستین فضانورد فارسیزبان

نخستین فضانورد فارسیزبان، عبدالاحد مهمند کیهاننورد افغان است که در ۲۹ اوت سال ۱۹۸۸ با فضاپیمای روسی سایوز تیام ۶ به فضا رفت و به مدت ۹ روز به همراه فضانوردان دیگر در ایستگاه فضایی میر به پژوهشهای اخترفیزیکی، پزشکی و بیولوژیکی پرداخت.

نخستین گردشگر فضایی

نخستین گردشگر (توریست) فضایی، دنیس تیتو بازرگان و مهندس آمریکایی بود که با پرداخت حدود ۲۰ میلیون دلار در ۸ آوریل سال ۲۰۰۱ میلادی با فضاپیمای روسی سایوز تیام ۳۲ به فضا رفت و به مدت ۷ روز و ۲۲ ساعت در ایستگاه فضایی بینالمللی در مدار زمین اقامت داشت.

نخستین فضانورد ایرانی

نخستین فضانورد و گردشگر فضایی ایرانی، انوشه انصاری است که با پرداخت حدود ۲۰ میلیون دلار با فضاپیمای روسی سایوز تیامای ۹ در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶ به مدار زمین رفت و اقامت ۱۱ روزه خود را در ایستگاه فضایی بینالمللی آغاز کرد. انوشه انصاری ترجیح میدهد در مورد خود از عنوان «فضانورد همراه» بجای واژه «توریست فضایی» استفاده کند.

نخستین فضانورد مسلمان

نخستین فضانورد مسلمان سلطان بن سلمان بن عبدالعزیز آل سعود شاهزادهی سعودی است که در ۱۷ ژوئن سال ۱۹۸۵ میلادی با فضاپیمای آمریکایی شاتل دیسکاوری به مدار زمین رفت.

ترینهای فضانوردی

طولانیترین اقامت در فضا

رکورد طولانیترین اقامت در فضا متعلق به والری پولیاکف کیهاننورد روسی است که به مدت ۴۳۷ روز در ایستگاه فضایی میر زندگی و پژوهش کرد.

طولانیترین پرواز تکنفره

طولانیترین پرواز تکنفره به مدت ۴ روز و ۲۳ ساعت توسط والری بیکفسکی کیهاننورد روسی از ۱۴ تا ۱۹ ژوئن ۱۹۶۳ با فضاپیمای وستک ۵ انجام شد.

طولانیترین حضور پیوسته انسان در فضا

رکورد طولانیترین حضور پیوسته انسان در فضا متعلق به ایستگاه فضایی میر است. روسیه (و شوروی سابق) به مدت ۳۶۴۴ روز حضور بیوقفهی فضانوردان را در ایستگاه فضایی میر تضمین کردند. این دوره از ۵ سپتامبر ۱۹۸۹ آغاز و پس از ۲۲ پرواز فضاپیمای سایوز در ۲۹ اوت سال ۱۹۹۹ به پایان رسید. در طی این مدت، فضاپیمای آمریکایی شاتل نیز ۸ بار اقدام به انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی میر نمود.

طولانیترین مدت اقامت بر سطح ماه

رکورد طولانیترین مدت اقامت بر سطح ماه متعلق به یوجین سرنن و هریسون اشمیت فضانوردان آمریکایی است. آنها در ماموریت آپولو ۱۷ پس از فرود بر ماه در ۱۱ دسامبر ۱۹۷۲، به مدت ۷۴ ساعت و ۵۹ دقیقه و ۴۰ ثانیه بر سطح ماه ماندند.

دورترین سفر فضایی انسان

رکورد دورترین سفر فضایی انسان متعلق به فضانوردان آمریکایی ماموریت آپولو ۱۳ است. فضاپیمای آنها در ۱۵ آوریل ۱۹۷۰ در حالیکه به علت نقص فنی در حالت اضطراری بود، ۴۰۰٬۱۷۱ کیلومتر از زمین دور شد.

جوانترین و پیرترین فضانوردان

* جوانترین فضانورد گرمان تیتف کیهاننورد روسی است که در ۶ اوت ۱۹۶۱ میلادی در سن ۲۵ سالگی با فضاپیمای وستک ۲ به مدار زمین رفت.

* پیرترین فضانورد جان گلن سناتور و فضانورد سابق آمریکایی است که پس از بازنشستگی مجدداً در ۲۹ اکتبر سال ۱۹۹۸ میلادی در سن ۷۷ سالگی با فضاپیمای شاتل دیسکاوری به مدار زمین رفت.

* رکورد بیشترین تعداد سفرهای فضایی متعلق به فرانکلین چانگ دایاز فضانورد کاستاریکایی-آمریکایی و جری راس فضانورد آمریکایی است. وی ۷ پرواز فضایی را در پرونده خود ثبت کرده است.

سازمان فضايي آمريكا "ناسا" از خبر استفاده مشروبات الكلي توسط فضانوردان اين سازمان شوكه شد.

به گزارش شبكه تلويزيوني بيبيسي و به نقل از هفته نامه "هوانوردي و تكنولوژي فضايي"، يك تيم مستقل پزشكي كهبررسي سلامت فضانوردان را برعهده دارد باوجود هشدار بهداري پرواز و نيز ساير فضانوردان، در دو مورد به فضانورداني كه مشروبات الكلي مصرف كرده بودند اجازهي پرواز داد.

در گزارش نشريهي فوق، به زمان اين حادثه و يا اين كه در چه پايگاهي رخ داده، اشاره نشده است.

گزارشگر بيبيسي افزود، در حاليكه تنها دو هفته به پرتاب فضاپيماي "اينديور" به ايستگاه بينالمللي فضايي باقي مانده است،"بيل جرستن ماير" رييس عمليات پايگاه فضايي ناسا در كنفرانسي خبري، بارها درمورد مست بودن فضانوردان مورد سئوال قرار گرفت.

اما او تنها به اين پاسخ اكتفا كرد كه تاكنون هيچ فضانوردي را پيش از پرتاب شدن به فضا شاد و سرحال نديده است و هيچ گاه نيز درگير اعمال خلاف قوانين نظم و انضباط موجود در پرتابهاي فضايي فضانوردان نبوده است.

همچنين، آژانس فضايي آمريكا "ناسا" روز پنجشنبه ازاقدامي خرابكارانه در يك رايانه خبر داد كه قرار بود در سفينه فضايي تحقيقاتي "اينديور" براي انجام ماموريتي در ماه اوت نصب شود.

به هنگام كنترل نهايي اين رايانه مشخص شد كه بعضي از كابلهاي اتصالي اين رايانه پيش از نصب در فضاپيماي انديور قطع شده است.

کمتر از خلبانی نیست شاید 1 روز شما نوبتت بشه

سلام.همه ما اسم فضانوردان را بسیار شنیده ایم و تصاویر آنها را بارها دیده ایم . امروزه همانطور که دکتر یا مهندس شدن از آرزوهای کودکان و اولین انتخابهای نوجوانان میباشد فضانوردی جز محبوب ترین و پر طرفدار ترین مشاغل در بین نوجوانان جهان است.

آیا شما تاکنون از خود سوال کرده اید این فضانوردان چگونه توانسته اند به این مدارج برسند ؟ برای من به شخصه همیشه این سوال وجود داشت که برای فضانورد شدن چکار باید کرد .مطمئنا این سوالات برای شما نیز پیش آمده است .اگر شما بخواهید فضا نورد شوید آیا میدانید چه کار باید انجام دهید؟ یا حتی اگر قصد یا علاقه به فضانورد شدن نداشته باشید ولی شنیدن راه و روش فضانورد شدن برای شما جالب خواهد بود و خالی از لطف نیست. در سایت ناسا روش گزینش و انتخاب فضانورد توسط آن سازمان را توضیح داده شده است.به شما عزیزان پیشنهاد میکنم آن را مطالعه نمایید برای شما بسیار جالب خواهد بود.

البته متن کامل راهنمای ناسا بسیار طولانی است و من نتوانستم تمام آنها را برای شما بنویسم و به ذکر نکات مهم و کلیدی اکتفا نمودم در صورت تمایل شما میتوانید به آدرسهایی که در بین مطالب مینویسم برای کسب اطلاعات بیشتر مراجعه کنید.

فضانوردی شغلی پیچیده است که ترکیبی از پیشرفته ترین فناوری ها و آخرین علوم بشری میباشد.کاری مهیج تر از این کار در دنیا وجود ندارد.فضانورد شدن کار بسیار دشواری است .

فضانوردان به سه گروه کلی تقسیم میشوند :

گروه اول:فرماندههان و خلبانان هستند. فرماندههان همانطور که از اسم آنان میتوانید حدس بزنید رهبری ماموريتهاي فضايي برعهده آنهاست و مسئول اعضای گروه و فضاپيما میباشند.خلبانان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپيما و قرار دادن ماهوارهها و سایر وسایل در مدار زمین نقش دارند.

گروه دوم: به عنوان متخصصان ماموریت شناخته میشوند. كار آنها کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر نظارت بر عملکرد فضاپيمای شاتل و انجام كارهاي بیرون از فضاپيما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشهای لازم میباشد.

گروه سوم: متخصصانی میباشند كه از خارج از ناسا هستند و براي كارهاي خاصی آموزش دیده اند و معمولاً غير آمريكايي هستند كه به آنها اصطلاحاً( Payload Specialist ) گفته میشود.

هر کدام از این گروه فضانوردان باید یک سري ویژگیهای اوليه را داشته باشند كه بتوانند وارد این شغل شوند:

1) تابعیت آمريكا داشتن البته نه آمریکایی بودن(براي خلبانان و متخصصان ماموریت)

2)دارا بودن مدرک لیسانس در يكي از رشتههاي مهندسی در علوم زيستشناسي یا علوم فيزيكي و يا ریاضیات از يكي از دانشگاهای معتبر دنیا.

3)حداقل سه سال تجربه كاري در زمینه مرتبط با رشته تحصیلی (گرفتن مدرک فوقليسانس معادل يك سال تجربه كاري و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه کاری محسوب میشود)

4)گذراندن امتحانات فيزيكي ناسا كه شبیه به تستها و آزمایشاتی است که از داوطلبان خلبانی هواپیماهای جنگی يا مسافربری گرفته میشود . خلبانان باید تستهای درجه1 را بگذرانند ولی دو گروه دیگر فضانوردان باید تستهای درجه2 را پشت سر گذارند.

شما برای آگاهی از این آزمایشات باید به مرکز فیزیولوژی پرواز که وابسته به ناسا میباشد و مرجع پزشکی ناسا میباشد مراجعه نمایید یا میتوانید با مراجعه به سایت آن مرکز از شرایط این آزمایشات آگاهی یابید .در این مرکز شرایط جسمی و حداقل و حداکثر های مورد قبول ناسا را به شما میگوید .

تست درجه یک برای فرمانده هان و خلبانان : http://flightphysical.com/part67/67subb.htm

تست درجه دو برای گروه متخصصین : http://flightphysical.com/part67/67subc.htm

5) داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی هواپیماهای جت(برای فرماندهی) و 700 ساعت خلبانی با هر نوع هواپیما (برای سایرین) .

6)داشتن قد بین 162.5 تا 193 سانتیمتر (نه کمتر و نه بیشتر) براي خلبانان و قد بین 148.5 تا 193 سانتیمتر (نه کمتر و نه بیشتر) برای سایرین.

اگر شما یا دیگران دارای این شرایط هستند میتوانند برای فضانورد شدن در سایت((NasaJobs مشاغل ناسا ثبت نام نموده و فرمهای مخصوص را تکمیل کنید و برای ناسا بفرستید .

فرم درخواست ثبت نام برای فضانورد شدن: http://nasajobs.nasa.gov/howtoapply/default.htm

سازمان ناسا بعد از بررسی فرمهای فرستاده شده توسط شما و دیگران افرادی را دارای صلاحیت یا بهتر است بگویم دارای صلاحیت بیشتر و شرایط بهتری هستند گزینش کرده و برای مصاحبه دعوت میکند. بعد از این مرحله نوبت به آزمایشات پزشكي میباشد و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و مورد ارزشیابی قرار میگیرند و در صورت تائید صلاحیت شما به عنوان نماینده برای فضانورد شدن در نظر گرفته خواهید شد. ناسا هر دو سال يك بار اسامی حدوداً 100 نفر زن و مرد را كه از بین هزاران متقاضی فضانورد شدن مورد تائید قرار گرفته اند به عنوان پذیرفته شدگان این شغل انتخاب میکند.

اگه شما جزو پذیرفته شدگان نهایی یرای فضانورد شدن باشید شما و دیگر پذیرفته شدگان توسط ناسا به مرکز فضايي جانسون ناسا كه در هوستون تگزاس قرار دارد فرستاده میشوید.

در آنجا پذیرفته شدگان نهایی یا شاید بهتر باشد بگویم فضانوردان آینده دورههاي كارآموزي دوسالهاي را میگذرانند . در طی این دو سال فضانوردان كلاسهايي در زمینه علوم (ریاضی/فيزيك/نجوم/زمينشناسي/ هواشناسي و اقيانوسشناسي)و تکنولوژی های (هدایت فضاپيما/مكانيك و تعمیر وسایل مختلفی که توسط فضانوردان در فضا مورد استفاده قرار میگیرد و فرآوری مواد) و سیستمهای شاتل فضايي را پشت سر میگزارید.

بعد از اتمام این دوره شما و دیگر فضانوردان باید دورههاي زندگی در دریا و خشكي و در شرایط بدون نيروي جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفري بالا و خيلي پايين را پشت سر بگزارید . همچنین تستهایی دیگر به مانند شنا كه در آن لازم است شما كه سه بار طول يك استخر 25 متری را در حاليكه لباس فضانوردی و کفش تنیس به پا دارید طی کنید.و آزمایشاتی از این گونه را باید پشت سر گذاشته و با موفقیت آنها را انجام دهید.کسانی که به عنوان خلبان پذیرفته شده اند باید دورههايي را هم در هواپیمای جت تي-38 ناسا و شاتل آموزشی طی نمایند. كه در حدود15 ساعت در هر ماه به این كار اختصاص دارد ولی اگر شما جزو متخصصان ماموریت باشید این مقدار به 4 ساعت در ماه کاهش می یابد.

بعد از گذشت این دوره که مدت آن نیز به مانند دوره قبل دو سال است شما يك فضانورد خواهید بود. البته اين ابتدای کار میباشد.بعد از اتمام این دو دوره که 4 سال به طول میکشد شما باید در کلاسهای آموزشی در مورد نحوه جنبههاي مختلف عملکرد شاتل فضايي شركت نمایید. هر قسمت از شاتل به وسیله متخصصین و سازندههاي قسمت تدریس و آموزش داده میشود.مرحله بعد کار با دستگاه شبيهساز (سيمولاتور) میباشد و همه كارهاي لازم از قبیل كارهايی که قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن/ورود به مدار/ برگشتن و فرود روي زمین را تمرین کرده و با موفقیت به اتمام رسانید. ضمناً برحسب اينكه خلبان يا متخصص ماموريت باشید باید نحوه كار با بازوی روبوتيك شاتل را كه به وسیله ان محموله های درون شاتل را خارج میکنند و در مدار زمین قرار میدهند را یاد بگیرید .

بعد از اتمام این مراخل شما به طور رسمی یک فضانورد هستید و باید آماده انجام ماموریت باشید.

به طور کلی فضانوردان باید10ماه قبل از پرواز دورههاي تخصصی مربوط به آن ماموریت را پست سر بگزارند. این دورهها شامل پروازهای شبيهسازيشده و قدم زدن زیر آب و زندگی در درون شاتل میشود. در این دورهها فضانوردان براي مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده خواهند شد. خلبانان شاتل دوره های ویژه ای پشت سر میگزارند که در این دوره ها ابتدا شاتل را به یک هواپیما متصل نموده و به آسمان میبرند و از آنجا رها میکنند و خلبان شاتل باید شاتل را هدایت کند و به درستی فرود آورد.

بعد از این مراحل شما سوار بر شاتل شده و به فضا میروید.

بعد از انجام ماموریت خود به زمین باز میگردید . بعد از پرواز شما باید یک سري آزمایشهای پزشكي و مذاکرات (تهیه گزارش کاری چند روزه پیش رو خواهید داشت كه به(Debriefings )معروف میباشد .

فضانوردان به عنوان کارمندان رسمی و غیرنظامی استخدام میشوند و گريد(grade) يا درجه GS-11تا GS-14 ((Gs=Grade Space=درجه فضاییدارند که بر حسب میزان سابقه به آنان تعلق میگیرد. فضانوردان از مرخصی زیاد / بیمه عمر/ بیمه پزشكي و بیمه بازنشستگی برخوردارند.فضانوردان با 10 یا حداکثر 12 سال خدمت بازنشسته میشوند که حاکی از سخت بودن کار آنان دارد .

این بود روش فضانورد شدن همانطور که متوجه شده اید یک فضانورد باید آموزشهای زیادی را بگزارند و سخت تلاش نماید و از استقامت خوبی برخوردار باشد .امیدوارم این مطالب مورد توجه و استفاده شما دوستان قرار گیرد

Text

فضانورد مالزیایی اولین مسلمانی که در فضا روزه میگیرد

فضانورد مالزیایی که تا چندی دیگر و همزمان با ماه مبارک رمضان از پایگاه بایکونور کازمودروم در قزاقستان به فضا میرود، اولین فضانورد مسلمانی خواهد بود که در فضا روزه میگیرد. نخستین فضانورد مالزیایی که یکی از دو نامزد منتخب به نامهای دکتر شیخ مظفر شکور، 34 ساله و دکتر فائز خالد 26 ساله خواهد بود، قرار است 11 روز در ماه آینده در فضا باشد که با ماه رمضان مصادف میشود. اگر چه این فضانورد اولین فضانورد مسلمان در فضا نیست اما خاطره وی به عنوان اولین مسلمانی که در ماه مبارک رمضان به فضا میرود و روزه دار است، در یادها باقی خواهد ماند. این فضا نورد به همراه دو خدمه دیگر سوار بر یک فضاپیمای سایوز از مرکز پرتاب در بایکونور کازمودروم راهی ایستگاه فضایی بینالمللی خواهد شد. البته هنوز انتخاب به عهده خود این فضانورد است که در طول این سفر روزه دار باشد یا پس از بازگشت به زمین روزههای خود را بگیرد اما احتمال میرود که وی روزهداری را در طول این سفر انتخاب کند

مالزي كتاب راهنماي مسلمانان در فضا را منتشر كرد

در حالي كه نخستين فضانورد مالزيايي خود را براي رفتن به مدار زمين در هفته آينده آماده ميكند، اين كشور نخستين كتاب راهنماي مسلمانان در فضا را منتشر كرد.

به گزارش خبرگزاري رويترز از كوآلالامپور، روزنامه استار روز شنبه نوشت، اين كتاب با عنوان راهنماييهاي انجام آداب اسلامي در ايستگاه بينالمللي فضايي به فضانوردان مسلمان آموزش ميدهد كه چگونه وضو بگيرند، محل مكه را در زمان نماز خواندن پيدا كنند، اوقات نماز خواندن را تعيين كنند و يا چگونه در فضا روزه بگيرند.

اين روزنامه به نقل از عبدالله م.د زين وزير امور مذهبي نوشت، هدف از تدوين اين دستورالعمل ها،آنست كه فضانوردانشان بدون نگراني از چگونگي انجام فرايض مذهبي در فضا، محور توجه خود را كاملا به ماموريتشان معطوف كنند.

وي گفت، اين كتاب راهنماي ۱۸صفحهاي به انگليسي، روسي، عربي و احتمالا چند زبان ديگر ترجمه خواهد شد تا فضانوردان مسلماني كه در آينده به فضا ميروند نيز بتوانند از آن استفاده كنند.

شيخ مظفر شوكور يك جراح اورتوپد و مدرس دانشگاه از كوآلالامپور روز چهارشنبه از سكوي پرتاب بايكنور قزاقستان به ايستگاه بينالمللي فضايي ميرود.

اين مالزيايي ۳۴ساله گفته است كه تا حد امكان روزه خود را در مدار زمين نگاه خواهد داشت.

ماه رمضان احتمالا حوالي روز ۱۳اكتبر ( ۲۱مهر) پايان مييابد.

سلطان بن سلمان شاهزاده سعودي كه اولين مسلماني است كه به فضا رفته است گفت با وجود اينكه موفق شد در فضا نماز بخواند و روزه بگيرد اما نتوانست به طرف مكه بايستد و كاملا روي زمين زانو بزند.

بسيار عجيب است كه مسلمانان از معادله ي ديگري استفاده مي كنند تا اين مطلب را آشكار نمايند كه فرشتگان به سرعت نور شتاب مي گيرند.

قرآن آنها در يك آيه بيان مي كند كه ظاهرا زمان براي فرشتگان با سرعت ثابت از براي انسانها كمتر مي گذرد.

كه اين مطلب با نسبيت خاص اينشتين صدق مي كند كه در آن نيز در سرعتهاي بالا زمان براي اشيايي با آن سرعت آرام تر مي گذرد.

مسلمانان از نسبيت خاص اينشتين و اين آيه استفاده كرده اند تا از اين مطلب كه فرشتگان در حقيقت به سرعت نور شتاب مي گيرند حمايت كنند.

آيه: "فرشتگان و ارواح در يك روز به او (مذكر) صعود كردند كه اين معادل پنجاه هزار سال براي انسان است"!

در اينجا فرشتگان يك روز را معادل پنجاه هزار سال براي انسان گذر مي كنند. (زمان در مقابل زمان و نه زمان در مقابل فاصله مانند آيه ي قمري قبل).

اگرچه طبق نظريه ي نسبيت خاص اينشتين و بوسيله ي اين تغييرات زمان (تاخيرات زماني) بدست آمده به عنوان يك ادعا از مسلمين (كه واقعا آن فرشتگان به سرعت نور شتاب مي گيرند) را مي توانيم تصديق يا انكار كنيم.

اين ادعا مي تواند در دو دقيقه تصديق شود كه آنگاه هيچ نيازي به عقايد كوركورانه نخواهد بود.

آلبرت اينشتين يك مسلمان نبود اما يهودي اي بود كه نظريه ي معروف نسبيت خاص را ارائه داد.

هرچه سرعت بيشتر بشود زمان آرام تر مي گذرد.

در بيرون يك ميدان گرانشي زمان اينگونه است:

∆t= ∆t0/ (1-v^2/c^2) ^0.5

جاييكه ∆t0 زماني مي باشد كه براي متحرك بوسيله ي متحرك معادل است.

∆t زماني است كه براي متحرك معادل گذر ايستگاهي است.

V سرعتي است كه به شاهد ايستگاهي نسبت داده مي شود.

∆t0 زماني است كه براي فرشتگان مي گذرد. (يك روز).

∆t زماني است كه معادل زمان براي انسانها است. (پنجاه هزار سال قمري در دوازده ماه قمري بر سال قمري در 27.321661 روز بر ماه قمري).

و V سرعت فرشتگان در اين مورد است. (كه ما قصد داريم آنرا حساب و با سرعت شناخته شده ي نور مقايسه كنيم). سرعت نور در خلا 299792.458 كيلومتر بر ثانيه است.

از معادله ي بالا مي توانيم آن سرعت ناشناخته را حساب كنيم:

v=c (1-∆t0 ^2/∆t^2) ^0.5

حال بهتر است اظهارات مسلمين را در معادله جايگزين كنيم و ببينيم كه فرشتگان مسلمين واقعا به سرعت نور شتاب مي گيرند يا نه؟

ارقام را از آيه در اين معادله جايگزين مي كنيم:

v =c (1-(1^2/(50000*12*27.321661)^2))^0.5

v = c * 0.99999999999999981

v = 299792.4579999994 km / s

اين اتساع زماني (تغييرات زماني) نشان مي دهد كه فرشتگان در بيرون از ميادين گرانشي به سرعت نور شتاب مي گيرند. (كمي كمتر از سرعت نور زيرا جرم دارند).

اين نمي تواند يك تصادف باشد زيرا سرعت حساب شده دقيقا يكسان با آيه ي قمري قبلي همچنين در بيرون از يك ميدان گرانشي است.

مسلمانان همواره مي پرسند كه چگونه يك مرد بي سواد 1400 سال پيش توانسته اتساع زماني و هسته نسبيت را بدست آورد!

پس قرآن كلام خداست.

دانلود با موبایل!

راهنمایی

حجم کتاب ها

دانلود کتاب های جاوا

دانلود کتاب های آندروید

لیست کتاب های

دوستان عزیز از طریق این بخش میتونید با استفاده از اینترنت گوشی خودتون کتاب هارو دانلود کنید.

توضیحات:

اول از همه برای دریافت تنظیمات اینترنت #6*3 *140* رو شماره گیری کنید.

برای زود تموم نشدن شارژ سیمکارتتون هم یک شارژ 1000 تومانی ایرانسل بگیرین و با #رمز شارژ*145* اینترنت 3 روزه دریافت کنید و تمام کتاب های رو بتونید دانلود کنید.

برای در یافت لینک های دانلود هم لینک هایی رو که در هر کتاب قرار داده شده رو به شماره خودتون ارسال کنید و با کلیک کردن برروی لینکی که از طریق پیامک دریافت کردین میتونین اون کتاب رو دانلود کنید.

اگه بازم سوالی در این مورد بود در خدمتم.

توضیحات تکمیلی در مورد هر کتاب در بخش لیست کتاب های من موجود میباشد.

اگه لینک نسخه اسفند رو خواستین بگید تا براتون بفرستم.

09356379847

Roman collection java: 1.95 mb

Roman collection android:2.35 mb

کتاب خداحافظ ای عشق جاوا:

767kb

کتاب خداحافظ ای عشق آندروید:

865kb

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه جاوا

1.73kb

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه آندروید

2.04kb

کتاب آخرین دروغ جاوا

834kb

کتاب آخرین دروغ آندروید

813kb

ایبوک سامان نسخه ی دی ماه جاوا

1.39mb

ایبوک سامان نسخه ی دی ماه آندروید

1.69mb

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه جاوا

1.24mb

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه آندروید

1.43mb

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان جاوا

1.18

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان آندروید

1.29

دانلود تمام کتاب ها به صورت یکجا در فایل زیپ جاوا

9.60mb

دانلود تمام کتاب ها به صورت یکجا در فایل زیپ آندروید

11.08mb

دانلود کتاب های جاوا

Roman collection

کتاب خداحافظ ای عشق

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه 91

کتاب آخرین دروغ

ایبوک سامان نسخه ی دی ماه 91

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه 91

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان

دانلود تمام کتاب ها به صورت یکجا در فایل زیپ

http://ebooksaman.persiangig.com/Roman%20Collection%2091.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/khodahafez%20ey%20eshgh%28mihandownload%29.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebook%20Saman%20bahman%20Mahe%2091.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/Last%20Lie.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebooksaman%20dey%2091%28mihandownload%29.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebook%20Saman%20Azar%2091.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/aban/Ebook%20Saman%20Aban%2091%28www.mihandownload.com%29.jar

http://ebooksaman.persiangig.com/java%20%20Collection.zip

دانلود کتاب های آندروید

Roman collection

کتاب خداحافظ ای عشق

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه 91

کتاب آخرین دروغ

ایبوک سامان نسخه ی دی ماه 91

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه 91

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان

دانلود تمام کتاب ها به صورت یکجا در فایل زیپ

http://ebooksaman.persiangig.com/Roman%20Collection%2091.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/khodahafez%20ey%20eshgh%28mihandownload%29.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebooksaman%20bahman%2091%20Android.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/Last%20Lie.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/EbookSAMAN%20DEY%2091%28mihan%20download%29.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/Ebook%20Saman%20Azar%2091%28lord%20download%29.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/aban/Ebook%20Saman%20Aban%2091%28mihan%20download%29.apk

http://ebooksaman.persiangig.com/Android%20%20Collection.zip

لیست کتاب های

کتاب ها

Roman collection

8 رمان بسیار زیبا با نام های:

آئین من

مسافر عشق

غیر منتظره

به رنگ عشق

عشق دردناک

آبی تر از عشق

خیال تو

هم قفس

کتاب خداحافظ ای عشق:

کتاب خداحافظ ای عشق کتابی است عاشقانه که شامل شعرها و

متن ها و دل نوشته های عاشقانه و زیبا می باشد که ترجمه شده

به 5 زبان فارسی، انگلیسی، آلمانی، ترکی استانبولی و ترکی

آذربایجانی می باشد. این کتاب بر روی تمامی گوشی های تلفن

همراه و نیز تبلت ها و کتابخوان های الکترونیکی که قابلیت پشتیبانی

از سیستم عامل Java و Android را داشته باشند قابل اجرا میباشد.

ایبوک سامان نسخه ی بهمن ماه 91

کتاب آخرین دروغ

موضوع این کتاب همان طور که از عنوان آن پیداست مربوط میشه به دروغ و دروغ گفتن.

ایبوک سامان دی ماه 91

ایبوک سامان نسخه ی آدر ماه 91

نسخه ی آبان ماه ایبوک سامان

نسخه ی مهر ماه

نویسنده و سازنده ی تمام کتاب های ذکر شده:

سامان نورالهی

نظرات و پاسخ...(جدید)

پاسخ 1

نظرات

هر ماه در این بخش به سوالاتی که بیشترتون پرسیدید جواب میدم.

1-یکی از دوستان پرسیده بود که چی شد که به فکر کتاب ساختن افتادم؟

پاسخ: من حدودا از سال 89 شایدم قبل تر کتاب مینوشتم اما هیچ وقت بنا به دلایلی منتشر نشدن،اون کتاب هارو الانم دارم که تو زمان خودش میتونست مخاطب های خاص خودش رو هم داشته باشه.

2-چرا مطالبتون اینقدر احساسی هستش و غمگین هستش؟

چون در عین شاد بودن دل غمگین نری دارم.

3-چرا تو اوایل بخش خاص نبود؟ چرا از اوایل با خاص شروع نکردین؟

دلیل اینکه از همون اول بخش خاص رو قرار ندادم این بود که خواستم ببینم مخاطبی که یه کتاب رو میخونه هدفش از یه کتاب چی هستش؟

فقط پیامک و رمان و.. میخواد یا دنبال کتابی متفاوت تری میگرده؟

که از ماه های بعدی تصمیم گرفتم بخش های جدید رو اضافه کنم.

4-چرا عکس زیاد تو ماهنامه قرار نمیدم؟

دوست ندارم حجم کتاب بالا بره،چون هنوزم اینترنت بعضی از دوستان سرعتش خیلی پایینه و همین رو هم 5 ساعت میکشه تا دانلود کنه،البته از طریق لینک هایی که تو کتاب گذاشتم با گوشی سریع تر دانلود میشه.

5-چرا عکس خودم رو تو کتاب قرار نمیدم؟

بار ها به اونایی که پرسیدن گفتم،دلیلی نداره که عکسم رو تو کتاب قرار بدم،مثل بعضی از دوستان دنبال استفاده های دیگه ای از کتابی که میسازم نیستم.

6-چرا اسم کتاب رو سامان گذاشتم ؟

خب خیلی اسم واسه کتاب انتخاب کرده بودم،میخواستم اسم کتاب رو خاص بذارم که پشیمون شدم و نذاشتم و موقع انتشار کتاب تصمیم گرفتم اسم خودم رو واسه کتاب انتخاب کنم و این شد که اسم کتاب شد"سامان"

7-آقاسامان سلام..شما اگه دلتون بگیره،چیکار میکنین تا آروم بشین؟

فقط آهنگ گوش میدم.

8-سلام پهلوون.فک کنم شکست عشقی خوردی مگه نه؟راستی ازدواج کرده طرف؟

...

9- سلام ببخشيد ميدونم ديره واسه نظر دادن امامن تازه نرم افزارتونو ازيكي ازدوستام كرفتم اماواقعا همه بخشهاعالي هستن نميتونم بكم كدوم بخش همشون عالين مهم اينه ك مفيدم هستن_خب ديكه خيلي حرف زدم زشته خدافظ_راستي يكم بيشتر توضيح بديد ك جطوري ازطريق بيامك ارسال بشه مطالب ممنون

از راهنمای کتاب استفاده کنید.

خب همینا یادم مونده بود خخخخخخ

تا پاسخ بعدی اگه زنده بودم...

Address: +9891308***84

سلام.يه دنيا ممنون مطالبتون عاليه حرف دله .خسته نباشى داداش.

سلام خسته نباشی خیلی ممنون واقعا کتاب بی نظیری بودبازم ممنون,زهرا ازقم

Address: +9891308***84

الان دارم كتابتونو ميخونمو وآهنگ خواجه اميرى گوش ميدمو زار زار گريه ميكنم خوبه آدم بفهمه شايد يكى تودنيا دركت كنه چه حالى دارى

+9893573***02

درود... .این ماه من اولین نفرى بودم ک کتاب فوق العاده زیباتون رو دانلود کردم! .واقعأ بیسته... .خسته نباشید.

Address: +9893573***02

عاشق تیکه هاتونم...

Address: +9893840***33

قسمت خاص خیلی باحاله رفتم توحس شدید حرفای دلمه واسه اون نامرد واقعا میسی بوس بوس /مژی/

سلام داداش سامان تنها مطلبی که اول از همه میرم سراغش همین قسمت خاص هستش باور داشته باشید هرکی این مطالبو درک نکنه بهتره موبایلشو بزاره کنار و اگه هر مطلبی از کتاب حذف شد این قسمتو بزارید بمونه .باتشکر از کتابتون علی هستم از ایلام

Address: +9893969***19

Slm,Ghesmate khase ketabeton aali bod ,lezat bordam

Address: +9891986***09

سلام. خواستم بابت بخش خاص ماهنامه تشکرويژه کنم. اينا حرف دل منم بود. بازم ممنون.

Address: +9893994***97

بعضياشون آبکي بودن-بعضياشون قشنگ بودن

سلام_كتابت از همه لحاظ فوق العادست_.مطلبى كه توى مقدمه نوشتى هم واقعا كوبندست.اين مهم نيست كه چندسالته مهم فهم و شعورته كه دارى و بس.حرفات شعار نيس ، حرف. فقط بايد دركشون كرد.ميلادومريم از رشت

سلام-حال شما آقاسامان؟.امروز اولين باره ك كتابتونوخوندم راسشوبخواي هنوزفقط مقدمشوخوندم-ولي خيلي خوشم اومد ازاحساست.موفق باشي-محيا

Address: +9893523***27

خيلي جالبه واسم- يه پسر و اينهمه احساس؟.متفاوتي-برعكس هم جنسات!

Address: +9893523***27

س-.يكم ك بيشتربه عمق مطالب ايبوكتون فك ميكنم-ي نظردارم؟.خيلي عاشقانس-هيچكي توذنياوجود نداره ك ارزشش اينقدبآشه ك ستايشش كرد-منطقي نيس-

Address: +9893523***27

اسفند-.خيلي علاقه مندشدم-ازماه هاي بعدهم دانلودميكنم ولي انتقادم هم همينه ك زيادي عشقيه!

باسلام،مطالب كتابت خيلي زيباست من دوشماره دانلودكردم خوندم لذت بردم ادامه بده*عاطفه

سلام.بابت كتاب خوبت ممنون.اونايىكه حرفاتو درك نميكنن يكىاز آدمايىهستن كه خودت گفتى.پس زيادبهشون اهميت نده.با قدرت ادامه بده.زينب،تهران

Address: +9893663***34

سلام،كتابتون جالبه؛مخصوصا"بخش رمان،مجله خبري روز،"خاص"(كه حرف دل همه ست)

Address: +9893347***17

سلام دمت گرم. بخش خاص عاليه! موفق باشي

Address: +9891836***52

سلام واقعا کتاب باحالی درست کردی خیلی باهاش حال کردم بیشترش درد دل خودم بود دستت درد نکنه خیلی باحالی

سلام یکی از طرفدارای پر و پا قرص رمان های ایبوک هستم.خواستم از رمان های خوبتون تشکر کنم.پریسا،17ساله از کرج.

من ازآقای نورالهی تشکرمیکنم بابت طرز فکرشون که تومقدمه گفتن.خوشحالم ازاین افرادتودنیاپیدامیشه.الهام نظری

سلام نوشته هات عالىهست!اگه بتونى عكس يا كاريكاتور/فيلماى جديد هاليوود رو تو كتاب بذارىديگه حسابىمچالمون كردى..به نوشته هات ادامه بده چون خيليا(نمونه اش خودم)دوسشون دارن..موفق باشى.پوريا ترابى از قزوين

از شما و همه دوستانى كه در جهت اشاعه فرهنگ مطالعه و رشد آگاهى در جمعيت جوان جامعه،بدون هيچ منفعت مالى گام برداشته ايد سپاسگذاريم.در صورت نياز مايل به همكارى ميباشم.موفق باشيد

سلام آقا سامان دمت گرم کتابت عالیه و تفکراتت عالی تر از اون ممنون از کتاب بسیار جذابت؛ سعید

سلام بابت تمام زحماتی که میکشین خیلی ممنونم ازکتابتون خیلی خوشم میاد و سعی میکنم هر نسخه جدیدشو بخونم ر.عباسی از آذربایجان شرقی

Address: +9891675***79

سلام کتابتون فوق العادست،من4نسخه ای میشه ک جز مخاطبانتون شدم.

Address: +9891675***79

قسمت"عمرأ بعضیا بفهمن"حرف نداره

Address: +9893359***46

برايه سومين بارباجنبه اي بخون روخوندم محشره فوق العادس فقط نسخه جديدوزودترنميزارين؟

Address: +9891522***62

کتاباتون واقعا عالين آقا سامان.مچالتونيم!

پیشنهاد شما

مطالعه شود!

1

دوستانی که به درخواست هاشون فعلا رسیدگی نشده مطمئن باشن که به زودی و به صورت اختصاصی به درخواستشون رسیدگی میشه اونم با یه کتاب مخصوص همون درخواست هاشون و به صورت کامل!

دوستان و خواننده گان کتاب اگه بخشی مورد نظرتون هست که دوست دارید به کتاب اضافه بشه میتونید درخواست خود رو به شماره زیر ارسال کنید.

مطمئن باشید تمام درخواست های شما عملی میشه.

09356379847

سلام.میشه تو ورژن جدید کتابتون.سخنان"ارنستو چه گوارا".رو بذارید؟

تو نسخه های آینده حتما.

سلام خسته نباشید..اگه میشه کتاب غزال رودرماه بعدبه رمان ها اضافه کنید.

ماهنامه ی بعدی اضافه میشه.

سلام باتشكر ازماهنامه خوبتون اگه امكان داره رمان پارمين نوشته آذرميدخت روبنويسيد ممنون اززحمات شما

میخواستم اگه میتونین رمان همخونه رو هم داخل کتاب قرار بدید

درباره ی نویسنده

نویسنده...

نویسنده،مدیر و جمع کننده ی کتاب:

سامان نورالهی

محل سکونت:

تهران-شهر اندیشه

سن 19

مجرد

دیگه چی بگم؟

خخخخ

لطفا با نظرات خود ما را در هرچه بهتر شدن کتاب یاری فرمایید.

09356379847

Ebooksaman@Gmail.com

facebook..com/Ebook.saman

www.Ebooksaman.vcp.ir

دانلود نسخه های بعدی کتاب...

download

شما دوستان عزیز میتوانید نسخه های بعدی این کتاب را از سایت های زیر دریافت کنید.

با تشکر ویژه از آرمین شریفی عزیز و مدیریت سایت میهن دانلود که در این مدتی که گذشت همیشه پشتیبان و حامی این کتاب بودند.

www.mihandownload.com

دانلود نسخه های قدیمی تر و کتاب های جدید و آخرین اخبار ایبوک سامان:

www.EbookSaman.vcp.ir

ایمیل کتاب:

EbookSaman@gmail.com